National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-11-23T13:38:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Dniepropietrowsk powstał z imperialnej fantazji. Jedno z największych miast Ukrainy to fascynujący kolos
items: Bucza stała się symbolem tragedii, ale także walki o sprawiedliwość. Agresorów czeka kara
items: Zaporoże to serce kozackiej Ukrainy. Tu historia spotyka się z industrializacją
items: To ukraińskie miasto słynie z soli, ropy naftowej i wielokulturowości. Ślady historii są tam obecne do dziś
items: Niepokorny Sewastopol – serce Krymu i najważniejszy port nad Morzem Czarnym
items: Kulturowa i krajobrazowa mozaika. Oto Półwysep Krymski
items: Rzeź wołyńska była jedną z największych zbrodni w historii. Ukraińscy nacjonaliści nie mieli litości
items: Warzywa i owoce z Czarnobyla? Taki scenariusz wkrótce może się ziścić
items: Wyrafinowana pirotechnika epoki lodowcowej. Naukowcy mają dowody z Ukrainy
items: Naukowcy rozwiązali zagadkę pochodzenia Ukraińców. Przeanalizowali DNA ich przodków
items: Ukraińscy żołnierze podczas budowania umocnień odnaleźli cmentarzysko. Pochodzi sprzed 2500 lat
items: Ślady przeszłości w Ukrainie. Archeolodzy odkryli gliniane figurki z epoki żelaza
items: Wojna zmienia zachowania ptaków. Zobacz przejmujące zdjęcia
items: Kijów to stolica niezłomności. Mimo wojny miasto wciąż odwiedzają turyści
items: Najdłuższa rzeka Ukrainy. Potężny Dniepr wspiera ten kraj w wojnie z Rosją
items: Ukraina zażąda reparacji od Rosji również za szkody klimatyczne. Rachunek może wynieść nawet 32 mld dolarów
items: Najwyższy szczyt Bieszczad to wyjątkowe miejsce. Co można z niego zobaczyć?
items: Najwyższy szczyt Ukrainy jest popularnym celem wycieczek. Kiedyś przebiegała tędy granica Polski
items: Język łemkowski przez lata był uznawany za dialekt ukraiński. Dziś jest już odrębnym językiem
items: Niedaleko Kijowa odnaleziono tajemnicze pochówki. Kobiety miały szyje owinięte pierścieniami z brązu
items: Brutalne praktyki starożytnych Scytów. Wojownicy robili kołczany ze skóry pokonanych wrogów
items: Dramat dziedzictwa kulturowego Ukrainy. Jest niszczone w tempie niespotykanym od II wojny światowej
items: Comfort Town w Kijowie jak scena z bajki. Stolica Ukrainy, jakiej nie znacie
items: Średniowieczny Kijów – najwspanialsze miasto Słowian
items: W ukraińskiej jaskini odkryto figurki należące do pradawnej kultury. Tajemnicze artefakty mają ponad 5000 lat

Dniepropietrowsk powstał z imperialnej fantazji. Jedno z największych miast Ukrainy to fascynujący kolos
type: item
date: 2025-11-23T13:37:32.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: miasta
subject: ukraina
description: Dniepropietrowsk, a właściwie Dniepr, powstawał na fundamentach imperialnej fantazji o trzeciej stolicy i sowieckiego przemysłu ciężkiego. Dziś jest jednym z najludniejszych miast Ukrainy – wielkim, nowoczesnym ośrodkiem kulturalno-naukowo-przemysłowym. Jaka jest historia miasta? Jak wyglądało kiedyś, a jak wygląda dziś? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Nazwę miasta zmieniano wielokrotnie Od imperialnej wizji, przez zamknięte miasto, do przemysłowego kolosa Architektoniczne i kulturowe skarby miasta Zlokalizowany w środkowo-wschodniej części Ukrainy Dniepr, stolica obwodu dniepropietrowskiego, jest czwartym najludniejszym miastem w kraju. Rozpościera się w obszarze środkowego biegu Dniepru, na obu brzegach rzeki. O ile sam krajobraz miasta stanowi swoistą mieszankę imperializmu, socrealizmu i nowoczesności, to poza granicami aglomeracji widok maluje szeroka, nizinna dolina rzeczna z charakterystycznymi rozlewiskami, malowniczymi łąkami i rozległymi polami uprawnymi. Nazwę miasta zmieniano wielokrotnie Na wstępie wypada rozprawić się z etymologią nazwy miasta. W XVIII wieku, dzisiejszy Dniepr był znany jako Jekaterynosław. Miasto nazwano tak na cześć jego fundatorki, carycy Katarzyny II. Na przełomie XVIII i XIX stulecia, gdy Paweł I zasiadł na carskim tronie, postanowił zerwać z nazwą nawiązującą do potęgi swojej matki. Przemianował miasto na Noworosyjsk, ale 6 lat później Aleksander I, jego brat i następca, przywrócił pierwotną nazwę. W 1918 roku działacze Ukraińskiej Republiki Ludowej zaproponowali nazwę Siczesław, którą 8 lat później zmieniono na Dniepropietrowsk. Pierwszy człon nawiązywał do Dniepru – geograficznego „kręgosłupa” miasta. Z kolei drugi – do Hryhorija Petrowskiego, ówczesnego przewodniczącego CKW USRR. 19 maja 2016 roku, na podstawie uchwalonej rok wcześniej ustawy dekomunizacyjnej, Rada Najwyższa Ukrainy wydała rozporządzenie, na mocy którego nazwa miasta kolejny raz została zmieniona. W świetle prawa, nawiązanie do komunistycznego działacza, który jest uznawany za jednego ze współwinnych Wielkiego Głodu (Hołodomoru) w latach 1932–1933, było nielegalne. Padło wówczas wiele propozycji. Niektórzy opowiadali się za powrotem do nazw historycznych, inni – za stworzeniem nowej: Siczesław (na cześć Siczy Zaporoskiej), Dniprosław czy Dniepropol. Ostatecznie Rada Najwyższa Ukrainy przegłosowa…

Dnipropetrovsk-GettyImages-1221385182-007bdc9.jpg
width: 5464
height: 3640

Bucza stała się symbolem tragedii, ale także walki o sprawiedliwość. Agresorów czeka kara
type: item
date: 2025-11-10T12:02:08.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: rosja
subject: ukraina
subject: wojna
subject: zbrodnia
description: Do marca 2022 roku Bucza była spokojnym, zielonym miastem w obwodzie kijowskim, cenionym za czyste powietrze i komfortowe warunki życia. Po rosyjskiej inwazji na Ukrainę stała się sceną niewyobrażalnego dramatu. W kwietniu świat obieg tragiczny obraz leżących na ulicach ciał, masowych grobów i zniszczonego sprzętu wojskowego. Obraz, który na zawsze wrył się w globalną świadomość. 33-dniowa okupacja zmieniła Buczę w trwały symbol brutalności imperialnej agresji.
encoded: Spis treści: Narodziny letniska 33 dni koszmaru Dowody obaliły rosyjską propagandę Kręta droga do sprawiedliwości Bucza znajduje się w obwodzie kijowskim, w odległości około 34 km na północny zachód od stolicy Ukrainy. Rozpościera się nad niewielkimi rzekami, Buczą i Rokaczem – dopływami Irpienia. Jej strategiczne znaczenie podkreśla przebiegająca przez miasto międzynarodowa droga M07, łącząca Kijów z granicą polską w Jagodzinie. Przed inwazją, na powierzchni 26,57 kilometra kwadratowego mieszkało około 36 tys. osób. Narodziny letniska Na miejscu dzisiejszej Buczy istniała wieś Jabłuńka. Najstarsze wzmianki na jej temat są datowane na 1630 rok. Początek nowoczesnej Buczy jest nierozerwalnie związany z postępem technologicznym końca XIX wieku. Momentem zwrotnym była budowa linii kolejowej Kijów-Kowel w 1898 roku. Wokół nowo powstałej stacji kolejowej, nazwanej od pobliskiej rzeki Buczą, zaczęli osiedlać się pracownicy kolei. Szybko docenili malownicze krajobrazy i doskonałą jakość powietrza, co przyciągnęło uwagę kijowskiej burżuazji i urzędników. Bucza przekształciła się w popularny kurort i osadę dacz, gdzie elita stolicy wznosiła swoje domy letniskowe. Wiek transformacji Niewielka osada zaczęła się rozwijać w XX stuleciu. W 1938 roku Bucza otrzymała status osiedla typu miejskiego. Prawdziwy przełom nastąpił jednak już w niepodległej Ukrainie. 9 lutego 2006 roku otrzymała prawa miejskie, które weszły w życie 1 stycznia 2007 roku, co przypieczętowało jej status jako dynamicznie rozwijającego się, nowoczesnego ośrodka podkijowskiego. 33 dni koszmaru Gdy 24 lutego 2022 roku rozpoczęła się pełnoskalowa inwazja Rosji, Bucza znalazła się na jednej z głównych osi natarcia na Kijów. Już 27 lutego w mieście rozgorzały ciężkie walki, podczas których siły ukraińskie zniszczyły dużą kolumnę rosyjskiego sprzętu. Mimo zaciekłego oporu, do 5 marca siły rosyjskie przejęły pełną kontrolę nad miastem. Okupację prowadziły jednostki należące m.in. do 35. i 36. Armii Wschodniego Okręgu…

bucza-c99f07a.jpg
width: 2250
height: 1500

Zaporoże to serce kozackiej Ukrainy. Tu historia spotyka się z industrializacją
type: item
date: 2025-11-09T11:59:27.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: miasta
subject: ukraina
description: Zaporoże to miasto o dwóch obliczach, gdzie historyczne dziedzictwo Kozaków zaporoskich kontrastuje z monumentalnym symbolem radzieckiej industrializacji. To właśnie ten dualizm – duch Siczy i potęga Dnieprogesu – tworzy unikalny, niepowtarzalny charakter tego miejsca. Gdzie znajduje się Zaporoże? Jakie atrakcje oferuje? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Na obu brzegach Dniepru Historia Zaporoża Skarby Zaporoża W Zaporożu, wspomnienie po Siczy Zaporoskiej, opartej na wolności i oporze wobec scentralizowanej władzy, spotyka się z dziedzictwem narzuconej, tytanicznej modernizacji, która dosłownie i w przenośni zatopiła stary świat. Dniepr, najdłuższa rzeka Ukrainy i centralna oś miasta, był zarówno świadkiem kozackich wypraw, jak i ofiarą inżynieryjnego geniuszu, który na zawsze zmienił jego bieg. Spacer po Zaporożu to podróż przez epoki i idee, od zrekonstruowanych fortyfikacji kozackich na wyspie Chortyca, przez surowe, geometryczne piękno konstruktywistycznej architektury, aż po ukryte perełki techniki i przyrody. Na obu brzegach Dniepru Zaporoże, stolica obwodu zaporoskiego i jedno z najważniejszych centrów administracyjnych, przemysłowych i kulturalnych regionu, znajduje się w południowo-wschodniej części Ukrainy. Miasto majestatycznie rozciąga się po obu stronach Dniepru. To właśnie strategiczne położenie od wieków definiowało jego znaczenie. Nazwa miasta jest nawiązaniem do jego geografii i historii. „Zaporoże” oznacza dosłownie „za progami”, co odnosi się do dziewięciu skalnych progów, które niegdyś przegradzały bieg rzeki, czyniąc żeglugę trudną i niebezpieczną. Te naturalne bariery, które przez wieki wpisywały się w krajobraz regionu, zniknęły w latach 30. XX wieku, zalane wodami zbiornika utworzonego przez tamę Dnieproges. Dziś jedynym wspomnieniem po nich jest nazwa miasta. Dosłowna i metaforyczna oś miasta Dniepr w Zaporożu jest czymś więcej niż tylko rzeką. Najpierw, przez swoje naturalne ukształtowanie, stworzył unikalną kulturę kozaczyzny, której tożsamość była nierozerwalnie związana z wyspami i bogactwem rzeki. W XX stuleciu, ujarzmiona przez człowieka rzeka stała się narzędziem, które zniszczyło ten pierwotny krajobraz, aby stworzyć nową, przemysłową tożsamość miasta. Historia Zaporoża Na historię miasta składa się kilka epok: okres wolności, podboju, rewolucji i transformacji. Każda z …

zaporoze-dfa9e79.jpg
width: 2250
height: 1500

To ukraińskie miasto słynie z soli, ropy naftowej i wielokulturowości. Ślady historii są tam obecne do dziś
type: item
date: 2025-11-02T12:02:07.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: miasta
subject: ukraina
description: Drohobycz to bez wątpienia jedno z najzwyklejszych miast, nie tylko w Ukrainie, ale także w całej Europie. Jego z jednej strony fascynującą, a z drugiej – tragiczną historię ukształtowały znajdujące się pod tamtejszą ziemią bogactwa naturalne oraz niewyobrażalna tragedia Holokaustu. Ślady wspaniałej i dramatycznej przeszłości są tam obecne do dziś. Co czyni Drohobycz miejscem niezwykłym? Poniżej odpowiadamy na to pytanie.
encoded: Spis treści: Drugie pod względem wielkości miasto obwodu lwowskiego Od białego złota, przez gorączkę ropy naftowej, aż po zagładę drohobyckich Żydów Drohobycz widziany oczami artystów Współczesny Drohobycz Architektura Drohobycza w dużej mierze przetrwała pożogę II wojny światowej. To rzadkość na tych terenach. Kamienice wciąż stoją, świątynie wznoszą ku niebu swoje wieże, a rynek nadal tętni życiem. Jednak to, co stanowiło o jego unikatowym charakterze – wielokulturowy gwar, splatające się języki i tradycje Polaków, Ukraińców i Żydów – zostało bezpowrotnie zniszczone. Pozostały tylko ślady dawnych dziejów miasta. Drugie pod względem wielkości miasto obwodu lwowskiego Drohobycz znajduje się w zachodniej Ukrainie. To drugie pod względem wielkości miasto w obwodzie lwowskim (zaraz po Lwowie). Centrum rejonu drohobyckiego znajduje się na Przedkarpaciu, u podnóża Karpat, w Beskidach Brzeżnych. Od Lwowa jest oddalone o około 90 km, a od granicy z Polską – o około 100 km. Od białego złota, przez gorączkę ropy naftowej, aż po zagładę drohobyckich Żydów Miasto wyrosło przy tak zwanym szlaku solnym. Najstarsze wzmianki o ufortyfikowanej osadzie, która zaopatrywała w ten strategiczny surowiec księstwa ruskie, pochodzą z XI wieku, z czasów Rusi Kijowskiej. To właśnie na „białym złocie” zbudowano potęgę tego miejsca. Wieki później miasto przeszło gruntowną transformację. Gdy w pobliżu odkryto pokłady ropy naftowej, Drohobycz stał się wielokulturowym tyglem, w którym aż do drugiej wojny światowej obok siebie żyli Ukraińcy, Polacy i Żydzi. Imperium soli Gdy w XIV stuleciu Kazimierz Wielki przyłączył Ruś czerwoną do Królestwa Polskiego, drohobyckie żupy solne stały się monopolem królewskim, stanowiąc jedno z najważniejszych źródeł dochodu dla skarbu państwa. Technologia pozyskiwania soli w Drohobyczu była unikatowa. Gdy w Wieliczce wydobywano lite bloki skalne, w Drohobyczu sól pozyskiwano z płytko zalegających solanek, czyli słonych podziemnych jezior. Gęsta ciecz była odparowywa…

Drohobycz-bb065a5.jpg
width: 2000
height: 1333

Niepokorny Sewastopol – serce Krymu i najważniejszy port nad Morzem Czarnym
type: item
date: 2025-10-12T07:15:46.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: fakty i mity
subject: krym
subject: rosja
subject: ukraina
description: Sewastopol to miasto o wyjątkowym znaczeniu – zarówno historycznym, jak i strategicznym. Poznaj kluczowe fakty dotyczące powstania Sewastopola, statusu prawnego oraz wpływu na relacje międzynarodowe, szczególnie w kontekście rosyjskiej agresji na Ukrainę.
encoded: Spis treści: Historia Sewastopola – powstanie, wojny i znaczenie militarne miasta Status prawny Sewastopola w świetle prawa międzynarodowego Znaczenie geopolityczne Sewastopola dla regionu Morza Czarnego Miasto Sewastopol, usytuowane na południowym wybrzeżu Półwyspu Krymskiego, od lat pozostaje jednym z najbardziej strategicznych punktów na mapie Europy Wschodniej. Znane z burzliwej historii i kluczowej roli wojskowej, jest nie tylko symbolem dawnych konfliktów, lecz także współczesnym przedmiotem rosyjskiej agresji na Ukrainę. Historia Sewastopola – powstanie, wojny i znaczenie militarne miasta Początki i rozwój Sewastopola od XVIII wieku Sewastopol powstał w 1783 roku, krótko po aneksji Krymu przez Imperium Rosyjskie. Miasto zostało założone jako główny port wojenny oraz baza strategiczna dla nowo utworzonej Floty Czarnomorskiej. Lokalizacja na skalistym wybrzeżu południowego Krymu zapewniała Sewastopolowi wyjątkowe warunki do rozwoju infrastruktury wojskowej i morskiej. W krótkim czasie miasto stało się symbolem rosyjskiej polityki imperialnej nad Morzem Czarnym. Wraz z rozwojem miasta osiedlała się tu liczna ludność rosyjska, ukraińska i tatarska, co nadawało mu wielokulturowy charakter. Z czasem Sewastopol, obok Odessy, stał się jednym z najważniejszych portów czarnomorskich w imperium rosyjskim, przyciągając inwestycje i wpływając na rozwój infrastruktury Krymu. Wojna krymska i II wojna światowa – kluczowe momenty w historii miasta W połowie XIX wieku Sewastopol zyskał międzynarodowy rozgłos za sprawą wojny krymskiej (1853–1856), kiedy to miasto przez 349 dni było oblegane przez koalicję wojsk brytyjskich, francuskich, osmańskich i piemonckich. Obronę Sewastopola uznano za jeden z symboli wojny, a jej dramatyczne okoliczności odcisnęły trwałe piętno na lokalnej pamięci historycznej. Upadek miasta oznaczał początek przemian geopolitycznych w regionie Morza Czarnego. Podczas II wojny światowej Sewastopol był jednym z głównych punktów oporu Armii Czerwonej podcza…

Sewastopol-GettyImages-2164332153-7abf367.jpg
width: 2174
height: 1379

Kulturowa i krajobrazowa mozaika. Oto Półwysep Krymski
type: item
date: 2025-09-21T06:27:34.000Z
creator: Artur Białek
subject: Przyroda
subject: krym
subject: ukraina
description: Półwysep Krymski to miejsce, gdzie na przestrzeni wieków spotykało się wiele kultur. To właśnie ta różnorodność, w połączeniu z niezwykłymi walorami naturalnymi, ukształtowała charakterystyczny krajobraz tego niezwykłego miejsca. Poznajmy nieco bliżej malowniczy Krym.
encoded: Spis treści: Półwysep oddzielający dwa morza Ziemia wielu kultur Półwysep Krymski zachwyca różnorodnością krajobrazu Na przestrzeni wielu lat Półwysep Krymski inspirował poetów, prozaików, malarzy i artystów wielu innych dziedzin. Swoje utwory poświęcili temu miejscu między innymi Adam Mickiewicz, Aleksander Puszkin czy Maria Konopnicka. Romantyczne, orientalne krajobrazy Krymu uwiecznili na płótnie Iwan Ajwazowski i Konstanty Korowin. Co takiego ma w sobie to miejsce, że twórcy utrwalili je w opowieściach, wierszach i pieśniach? Magia Półwyspu Krymskiego kryje się w jego historii i surowych, ale niezwykle malowniczych krajobrazach. Półwysep oddzielający dwa morza Półwysep Krymski „wyrasta” z północnego wybrzeża Morza Czarnego. Ze stałym lądem łączy go jedynie Przesmyk Perekopski. Gdyby nie długi na około 30 km i szeroki na około 9 km pas, Krym byłby wyspą. Od południa oblewa go Morze Czarne. Od zachodu półwysep otaczają wody Zatoki Eupatoryjskiej i Zatoki Karkinickiej. U wschodnich wybrzeży rozlewa się Morze Azowskie, które z Morzem Czarnym łączy się wąską Cieśniną Kerczeńską. Ziemia wielu kultur Na strategicznie położonym półwyspie przez wieki spotykało się wiele kultur i cywilizacji. Pierwszymi znanymi mieszkańcami Krymu byli Taurowie. W VII stuleciu p.n.e. obszar ten zaludnili Scytowie. W następnym wieku zaczęły pojawiać się tam kolonie greckie, a około 480 roku p.n.e., we wschodniej części Krymu, powstało Królestwo Bosporańskie. W XIII wieku Krym opanowali Tatarzy mongolscy i włączyli go do Złotej Ordy. Po rozpadzie państwa powstał Chanat Krymski. Niebawem chanowie zbudowali wielką potęgę, która realnie zagrażała wielu okolicznym państwom, w tym także Polsce. Największe natężenie najazdów na ziemie polskie przypadło na lata 1474–1534. Gdy Turcja przegrała wojnę z Rosją, na mocy traktatu Küczük Kajnardży w 1774 roku chan przyjął zwierzchnictwo Katarzyny II. 9 lat półwysep został włączony w granice Imperium Rosyjskiego. Rozpoczął się wówczas masowy napływ ludnośc…

krym-0c95d91.jpg
width: 1000
height: 667

Rzeź wołyńska była jedną z największych zbrodni w historii. Ukraińscy nacjonaliści nie mieli litości
type: item
date: 2025-08-17T08:44:11.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: historia polski
subject: II wojna światowa
subject: ukraina
subject: wojna
description: Rzeź wołyńska – haniebne ludobójstwo dokonane na Polakach – do dziś jest otwartą, jątrzącą się raną na tkance polsko-ukraińskich relacji. W 1943 roku ukraińscy nacjonaliści obrali sobie za cel wyniszczyć polską ludność na ziemiach, które uważali za swoje. Ich ofiarami padli niewinni cywile – mężczyźni, kobiety, a nawet dzieci, w tym niemowlęta. Do dziś nie udało się określić liczby ofiar. Według różnych szacunków, w serii masowych mordów życie straciło od 80 do 100 tys. mieszkańców Wołynia i Galicji Wschodniej.
encoded: Spis treści: Przeszłość pełna dobrych i złych momentów Postawa Polaków i Ukraińców w okresie międzywojennym Marionetki w rękach Niemców i Rosjan Ludobójstwo dokonane na Polakach Wielu ukraińskich historyków nadal nie przyznaje, że rzeź wołyńska była niczym innym niż jednoznacznym aktem ludobójstwa. W ich narracji tragiczne wydarzenia, do których doszło w latach 1943–1945, nie były zaplanowanymi czystkami etnicznymi, a spontanicznymi, samowolnymi aktami niewielkiej grupy ekstremistów. Sam Stepan Bandera przez niektórych nadal jest postrzegany jako symbol walki o niepodległość Ukrainy. Bez względu na argumentację, fakty są inne. Ludobójstwo pozostaje ludobójstwem. Rzeź wołyńska była planowanym działaniem, następstwem rozkazów, a Bandera to nie bohater, a zbrodniarz. Przeszłość pełna dobrych i złych momentów Relacje polsko-ukraińskie rozpoczęły się na długo przed powstaniem Ukrainy. W połowie XIII wieku najazd Mongołów doprowadził do upadku Rusi Kijowskiej. W następstwie tego, 100 lat później Wołyń i okoliczne ziemie znalazły się pod panowaniem Kazimierza Wielkiego. Dwa stulecia później, na mocy unii lubelskiej część ukraińskich ziem została włączona do Korony Polskiej. Na przestrzeni wieków, Polacy i Ukraińcy żyli obok siebie jak jeden naród i stali ramię w ramię w wielu ważnych chwilach. Oczywiście, bywały między nami spory, nie tylko mniejsze, o charakterze lokalnym. Przykładem niech będzie powstanie kozactwa i ukraińskiego chłopstwa pod przywództwem hetmana kozackiego Bohdana Chmielnickiego. Jednak mimo wielu konfliktów, nasze stosunki przez wiele stuleci można było określać jako co najmniej poprawne, mimo że idea Rzeczypospolitej Trojga Narodów, która miała być odpowiedzią na powstanie Chmielnickiego, nie doczekała się realizacji. Niespełniony projekt polityczny jasno jednak dowodził, że zjednoczenie narodów polskiego i ukraińskiego na zasadach równości było żywą i jakże ważną ideą. Co więc zmieniło się w naszych relacjach, że kilkaset lat później doszło do krwawe…

shutterstock2668036809-6b8f8a9.jpg
width: 1000
height: 667

Warzywa i owoce z Czarnobyla? Taki scenariusz wkrótce może się ziścić
type: item
date: 2025-04-30T11:21:41.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Nauka
subject: Traveler
subject: badania naukowe
subject: czarnobyl
subject: rolnictwo
subject: ukraina
description: Według nowych badań tysiące hektarów gruntów rolnych w okolicach Czarnobyla są już wystarczająco bezpieczne, by powrócić pod uprawy. Pola na terenie Poleskiego Państwowego Rezerwatu Radiacyjno-Ekologicznego przebadali naukowcy z Ukrainy i Wielkiej Brytanii.
encoded: Spis treści Historia Strefy Wykluczenia wokół Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej Jak badano, czy grunt wokół Czarnobyla jest bezpieczny? Strefa wokół Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej cieszy się ponurą sławą. Ściągają do niej wielbiciele tzw. „dark tourism”, w poszukiwaniu mocnych wrażeń. Ten postapokaliptyczny krajobraz nie jest jednak aż tak niebezpieczny, jak się powszechnie sądzi. Nowe badania naukowców z Ukrainy i Wielkiej Brytanii dowodzą, że ogromny teren mógłby już być z powrotem wykorzystywany jako pola uprawne. Historia Strefy Wykluczenia wokół Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej Strefa wykluczenia wokół Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej w Ukrainie to obszar o promieniu około 30 km wokół miejsca katastrofy nuklearnej z 26 kwietnia 1986 roku, w reaktorze nr 4. Po wybuchu reaktora doszło do uwolnienia ogromnych ilości promieniotwórczych izotopów, w tym cezu-137, jodu-131 i strontu-90. Ówczesne władze radzieckie ewakuowały ludność z pobliskich terenów – najpierw z miasta Prypeć, a potem z niemal setki okolicznych wsi. W ciągu kilku dni ewakuowano ok. 116 tys. osób. Z czasem liczba przesiedlonych wzrosła do około 350 tys. Niektórzy z nich nielegalnie wrócili i zostali tzw. samosiołami. Wkrótce wokół Czarnobyla ustanowiono strefę wykluczenia – teren uznany za zbyt skażony do zamieszkania. Objęła ona teren w promieniu 30 km wokół elektrowni, ale obszar ten był później modyfikowany w zależności od poziomu skażenia. Strefa szybko stała się siedliskiem dzikiej przyrody – zaobserwowano wzrost liczebności wielu gatunków, w tym wilków, żubrów i rysi. W ciągu kolejnych lat była przedmiotem badań naukowych z zakresu radiobiologii, ekologii i ochrony środowiska. Prowadzili je naukowcy z Ukrainy i wielu innych krajów. Dziś strefa wykluczenia jest zarządzana przez ukraińskie władze jako obszar chroniony. Utworzono tam rezerwat przyrody: Poleski Państwowy Rezerwat Radiacyjno-Ekologiczny. Jak badano, czy grunt wokół Czarnobyla jest bezpieczny? Nowe badania przeprowadzone pr…

GettyImages-1194419249-c660815.jpg
width: 4813
height: 3209

Wyrafinowana pirotechnika epoki lodowcowej. Naukowcy mają dowody z Ukrainy
type: item
date: 2025-04-15T10:37:13.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: ogień
subject: pradzieje
subject: ukraina
description: Paleniska używane do ogrzewania i pieczenia w czasie epoki lodowcowej składały się nie tylko z drewna. Do ich podtrzymywania używano również kości i tłuszczu zwierzęcego.
encoded: Spis treści: Ukraińskie tropy dotyczące kontroli ognia Nie tylko drewno. Co palono w czasie epoki lodowcowej? Jedną z kluczowych umiejętności jeśli chodzi o przetrwanie człowieka w epoce lodowcowej, było rozpalanie i kontrola ognia. Trwają dyskusje, kiedy to się stało. Są pośrednie dowody na to nawet sprzed ponad miliona lat. Ukraińskie tropy dotyczące kontroli ognia Międzynarodowy zespół badaczy pod kierownictwem ekspertów Uniwersytetu Algarve i Uniwersytetu Wiedeńskiego opublikował na łamach „Geoarchaeology” wyniki analiz kilku palenisk odkrytych na terenie Ukrainy. Pochodzą z okresu ostatniego maksimum zlodowacenia, które miało miejsce ok. 23–21 tysięcy lat temu. Są to unikatowe znaleziska, bo z tych czasów archeolodzy znajdują zaskakująco niewiele pozostałości po paleniskach. A to dość zaskakujące zważywszy na to, że był to najzimniejszy okres epoki lodowcowej w Europie. – Wiemy, że ogień był szeroko rozpowszechniony przed i po tym okresie, ale niewiele jest dowodów z okresu największego zlodowacenia – mówi William Murphree, główny autor badania i geoarcheolog z Uniwersytetu Algarve. Co było tego powodem? Nie tylko drewno. Co palono w czasie epoki lodowcowej? Analiza trzech palenisk na pradziejowym stanowisku archeologicznym Korman 9 w Ukrainie pokazuje, że ludzie z ostatniej epoki lodowcowej budowali różne rodzaje palenisk. Co prawda do podsycania ognia używali głównie drewna, ale prawdopodobnie także tłuszczu i odchodów zwierzęcych. Być może dlatego niewiele palenisk nie zachowało się do naszych czasów. Badacze natknęli się też na kości. – Niektóre z kości zwierzęcych znalezionych na stanowisku zostały spalone w ogniu o temperaturze ponad 650 stopni Celsjusza. Obecnie badamy, czy zostały one użyte jako paliwo, czy po prostu przypadkowo spalone – opowiada Marjolein D. Bosch, jedna z autorek i zooarcheolog z Uniwersytetu Wiedeńskiego i Austriackiej Akademii Nauk i Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu. Jednym z interesujących ustaleń było to, że ogniska te osiąga…

ogien-30c1af8.png
width: 900
height: 600

Naukowcy rozwiązali zagadkę pochodzenia Ukraińców. Przeanalizowali DNA ich przodków
type: item
date: 2025-04-07T11:28:58.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: dna
subject: genetyka
subject: migracje
subject: odkrycia archeologiczne
subject: ukraina
description: Nowe badania ujawniają złożone pochodzenie mieszkańców dzisiejszej Ukrainy. Region ten przez tysiące lat był miejscem intensywnych migracji i wymiany kulturowej. Mimo tego naukowcy odkryli również trwały komponent genetyczny obecny w populacji od epoki brązu.
encoded: Spis treści: Badania mimo wojny Co kopalne DNA mówi o przodkach Ukraińców? Europejska unia genetyczna Ostatnie dekady przyniosły rewolucję w poznaniu ludzkiego genomu. Postęp w tej gałęzi nauki przyczynił się również do coraz to szerszych analiz kopalnego DNA. W ten sposób określa się badanie materiału genetycznego pochodzącego od osób, które zmarły dawno temu, m.in. w pradziejach. Często takie badania powodują wiele emocji. Tak też było z próbą określenia pochodzenia Słowian na podstawie badań DNA. Tymczasem międzynarodowy zespół naukowców z Ukrainy, Estonii i Wielkiej Brytanii postanowił się przyjrzeć genomowi mieszkańców współczesnej Ukrainy na przestrzeni dziejów. Jakie uzyskano wyniki? Badania mimo wojny Wyniki analiz opublikowano na łamach czasopisma naukowego „Science Advances”. Z uwagi na duży zakres badania w projekt zaangażowanych było kilkadziesiąt osób. Badaniami kierowała dr Lehti Saag z Instytutu Genomiki Uniwersytetu w Tartu wraz z profesorem Markiem Thomasem z University College London i Pontusem Skoglundem z Instytutu Francisa Cricka. Badanie nie byłoby możliwe bez ukraińskich badaczy, m.in. drugiej autorki artykułu Olgi Utevskiej, która jest obecnie stypendystką MSCA4Ukraine na Uniwersytecie w Tartu oraz licznych archeologów nadal aktywnie prowadzących wykopaliska w Ukrainie – pomimo wojny i obrony przed rosyjskim najeźdźcą. Co kopalne DNA mówi o przodkach Ukraińców? Na potrzeby badań naukowcy przebadali próbki z zębów i kości 91 zmarłych odkrytych na stanowiskach archeologicznych w całej Ukrainie, chociaż najwięcej we wschodniej części kraju. Były to osoby, które żyły od około 9000 roku p.n.e. do 1800 roku naszej ery. Wyniki potwierdziły przypuszczenia badaczy. Materiał DNA był bardzo heterogeniczny, czyli urozmaicony, w tym regionie w ciągu ostatnich 3500 lat do około 500 lat temu. – Krótko mówiąc, nasze badanie ujawnia zróżnicowany zakres pochodzenia przodków w regionie Ukrainy w czasie w wyniku częstych ruchów, asymilacji i kontaktów międzyludz…

stad-pochodza-ukraincy-bee8baf.png
width: 1080
height: 720

Ukraińscy żołnierze podczas budowania umocnień odnaleźli cmentarzysko. Pochodzi sprzed 2500 lat
type: item
date: 2025-04-02T07:56:46.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytność
subject: ukraina
description: Żołnierze ze 123. Brygady Obrony Terytorialnej odkryli starożytne cmentarzysko z VI–V wieku p.n.e. Na terenie nekropolii odnaleziono artefakty z czasów greckich.
encoded: Spis treści: Ukraińscy żołnierze odnaleźli starożytne cmentarzysko Greckie wpływy w Ukrainie Dramat dziedzictwa kulturowego Ukrainy Do odkrycia doszło w Mikołajowie. To miasto w południowej Ukrainie, ważny port i ośrodek przemysłu stoczniowego, które położone jest nad rzeką Boh, niedaleko jego ujścia do Morza Czarnego. Podczas budowy fortyfikacji wojskowych ukraińscy żołnierze, którzy do wykopów używali koparek natknęli się na szkielety, wśród których zidentyfikowano starożytne artefakty. Ukraińscy żołnierze odnaleźli starożytne cmentarzysko Jak podaje portal Ukraińska Pravda, żołnierz ze 123. Brygady Obrony Terytorialnej imieniem Mykola odnalazł niewielką amforę. O znalezisku poinformował swojego kolegę Jewhena, pasjonata historii i archeologa amatora. Przedmiot został od razu przekazany do muzeum w Mikołajowie. Po analizie naukowców okazało się, że amfora pochodziła ze starożytnej Grecji. Był to przedmiot wykorzystywany w celach rytualnych, podczas ceremonii pogrzebowych. Dalsze wykopaliska wykazały, że żołnierze natrafili na cmentarzysko z VI–V wieku p.n.e. Podczas badań odkryli również oinochoe. To naczynie typowe dla ceramiki starogreckiej, które służyło do czerpania i nalewania wina lub rzadziej wody. Był to dzban o brzuścu owalnym, z oddzieloną szyjką zakończoną charakterystycznym wylewem o trójlistnym kształcie. Wykorzystywano go podczas sympozjonów. Greckie wpływy w Ukrainie Była to część greckiej zabawy, w której brali udział przede wszystkim mężczyźni. Odbywały się zaraz po głównym posiłku. Sympozjon obchodziło się od VI wieku p.n.e. i prawdopodobnie pomysł ten wywodzi się z kultury fenickiej. Tego rodzaju uczty organizowały najczęściej pojedyncze osoby. Przeważnie odbywały się spontanicznie, ale zdarzało się, że planowano je z wyprzedzeniem. – Przedmioty rytualne odnalezione na cmentarzysku w Mikołajewie wykonano specjalnie na potrzeby pochówków i przywieziono z Grecji. Fakt, że naczynia są nienaruszone i nieuszkodzone sugeruje, że pochowane osoby miały …

cmentarzysko-ukraina-e8cb6bd.jpg
width: 690
height: 387

Ślady przeszłości w Ukrainie. Archeolodzy odkryli gliniane figurki z epoki żelaza
type: item
date: 2024-12-18T10:43:37.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: byki
subject: figurki
subject: ukraina
description: We wsi Kryłos w zachodniej Ukrainie archeolodzy odnaleźli gliniane figurki przedstawiające byki. Analiza wykazała, że artefakty z gliny powstały ok. 2500 lat temu.
encoded: Spis treści: Gliniane figurki odkryte w zachodniej Ukrainie Jaką funkcję pełniły artefakty? Ślady kultury scytyjskiej Każde odkrycie archeologiczne w Ukrainie po 24 lutego 2022 roku, gdy Rosja rozpoczęła pełnoskalową inwazję na ten kraj, ma zupełnie inny wymiar. To nie tylko światło na przeszłość Ukrainy, ale także ratowanie jej dziedzictwa, które od wybuchu wojny jest nieprzerwanie niszczone. Co więcej, wyniki badania, którego wyniki opublikowano na łamach czasopisma „Antiquity”, pokazują, że zabytki Ukrainy są niszczone przez wojska rosyjskie w tempie niespotykanym od II wojny światowej. Gliniane figurki odkryte w zachodniej Ukrainie Właśnie dlatego archeologia na terenach Ukrainy jest dzisiaj niezwykle ważna, bo stanowi swoiste potwierdzenie wielowiekowej historii i dziedzictwa naszego wschodniego sąsiada. We wsi Kryłos w obwodzie iwanofrankiwskim na zachodzie Ukrainy, w rejonie halickim, archeolodzy odkryli figurki z gliny, które przedstawiały byki. To regon, w którym w przeszłości odkryto wiele stanowisk archeologicznych, a także zabytków z okresów sięgających starożytności. Miejsce to jest również naznaczone straszną i trudną historią II wojny światowej. W latach 1943–1944 podczas rzezi wołyńskiej nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 10 Polaków. – „Pracowaliśmy w pobliżu wału obronnego we wsi Kryłos, w pobliżu Komnat Metropolitalnych. Spodziewaliśmy się znaleźć fragmenty z okresu książęcego, ale zamiast tego natknęliśmy się na warstwę kulturową z wczesnej epoki żelaza. Znaleźliśmy dwie gliniane figurki byków, które świadczą o kulcie rolniczym tamtych czasów – mówi ukraiński archeolog Andrii Fihol w rozmowie z Ukrinformem. Jaką funkcję pełniły artefakty? Fihol zwraca uwagę na to, że ludzie wówczas przede wszystkim odwzorowywali otaczającą ich rzeczywistość. Tworzyli dzieła na podstawie tego, co znali, co było częścią ich życia. Nie wiadomo, czy figurki miały wartość kultową lub rytualną. Prawdopodobnie były po prostu efektem artystycznej ekspresji…

clay-figurines-bulls-3dfee9f.jpg
width: 1080
height: 617

Wojna zmienia zachowania ptaków. Zobacz przejmujące zdjęcia
type: item
date: 2024-11-28T10:02:49.000Z
subject: Przyroda
subject: ochrona przyrody
subject: ptaki
subject: ukraina
subject: wojna
description: Podczas wojny życie zwierząt, w tym ptaków, zmienia się dramatycznie pod wpływem działań militarnych. W Ukrainie dokumentowane są przypadki, w których ptaki doświadczają urazów i stresu związanego z eksplozjami oraz innymi zagrożeniami.
encoded: Spis treści: Orliki zmieniają trasę migracji Żurawie spadają z nieba Bociany uparcie odbudowują gniazda Mniej ptaków, więcej gryzoni Ptaki ranione na wojnie Ptaki pod ostrzałem Ptaki kontra drony W trakcie konfliktów zbrojnych tradycyjne naukowe metody gromadzenia danych są bardzo utrudnione. W tej sytuacji ważną rolę odgrywa nauka obywatelska, w której zwykli ludzie, za pośrednictwem mediów społecznościowych oraz wolontariatu, pomagają zbierać informacje w czasie rzeczywistym. Dzięki temu, że dokumentują środowiskowe, humanitarne i społeczne konsekwencje wojny, naukowcy mogą analizować te dane i oceniać, w jakim stopniu podczas wojny cierpi środowisko. Orliki zmieniają trasę migracji Pełnoskalowa inwazja Rosji na Ukrainę trwa już prawie 3 lata. W tym czasie trasy, którymi ptaki zwykle migrują oraz obszary, gdzie zatrzymują się na odpoczynek, również są pod obstrzałem. To prowadzi do dezorientacji zwierząt i może być dla nich śmiertelne. Pierwszy oficjalny dowód bezpośredniego wpływu wojny na migrację ptaków to zmiana zachowania orlika grubodziobego (Aquila clanga). Co roku wiosną ptaki te zwyczajowo leciały przez Ukrainę w kierunku Polesia w południowej Białorusi na swoje tereny lęgowe. W tym roku zmieniły trasę migracji. Korzystając z danych dotyczących działań wojennych i lokalizatorów GPS umieszczonych na orlikach, przeanalizowano wpływ konfliktu na zachowania migracyjne 19 orlików grubodziobych. Okazało się, że ptaki znacznie oddaliły się od zwyczajowej trasy migracyjnej wykorzystywanej w latach poprzedzających wojnę. Naukowcy doszli do wniosku, że na zachowanie tych ptaków mogły wpłynąć hałas i światło pochodzące z operacji wojskowych. Zmiany trasy migracji były bowiem większe na obszarach, na których trasa migracji zbiegała się z większą aktywnością wojskową. Ponadto orliki przeleciały w tym roku więcej kilometrów, a ich migracja trwała dłużej. Przy czym robiły mniej przystanków na żerowanie i odpoczynek. Według badań, ptaki zużywały z tego powodu więcej ener…

myszolow-na-wojnie-mniejszy-7745ad1.png
width: 1200
height: 630

Kijów to stolica niezłomności. Mimo wojny miasto wciąż odwiedzają turyści
type: item
date: 2024-08-24T07:54:57.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: europa
subject: Travel
subject: turystyka
subject: ukraina
description: W trzecim roku wojny na pełną skalę ukraińska stolica zachowała swoją siłę, dynamikę i piękno. Rodzą się tu dzieci i powstają nowe firmy, kwitnie życie teatralne i kulturalne, budują się drogi i kreślą się plany na przyszłość. Kijów żyje pełnią życia i rozwija się pomimo ostrzałów i przerw w dostawach prądu oraz braku bezpośrednich połączeń lotniczych ze światem.
encoded: W tym artykule: Gdzie zamieszkać? Co zobaczyć w Kijowie? Muzea, teatry i sale koncertowe Co zjeść w Kijowie Dbając o bezpieczeństwo Od autorki Jedynym sposobem na dotarcie do Kijowa jest droga lądowa. Samochodem, autobusem lub pociągiem — transport z polskich miast kursuje do stolicy Ukrainy niemal co godzinę. Najwygodniejszą i najszybszą opcją jest pociąg. O bilety należy zadbać z wyprzedzeniem. Należy pamiętać, że w Ukrainie obowiązuje godzina policyjna od 00:00 do 05:00 rano. Oznacza to, że przebywanie na zewnątrz w tym czasie jest zabronione, a jeśli przyjedziesz do stolicy o tej porze, będziesz musiał poczekać do rana na dworcu, a być może nawet na przedmieściach, ponieważ nocą transport może nie mieć pozwolenia na dotarcie na miejsce. Gdzie zamieszkać? Stolica Ukrainy gościnnie oferuje opcje zakwaterowania na każdą kieszeń. Od 10 euro za łóżko w hostelu po 5-gwiazdkowy hotel za kilkaset euro za pokój. Jeśli planujesz wynająć mieszkanie w bloku mieszkalnym, lepiej wybrać opcję na niższym piętrze z wiatą lub parkingiem w pobliżu. Po serii ataków rakietowych na infrastrukturę energetyczną stolica wprowadziła stabilizacyjne przerwy w dostawie prądu. W celu uniknięcia przeciążenia sieci energetycznej zasilanie elektryczne jest od czasu do czasu wyłączane kilka razy dziennie. Bądź przygotowany na to, że w blokach będziesz musiał chodzić po schodach, zamiast jeździć windą, i że często będziesz musiał zaopatrzyć się w wodę z uwagi na przerwy w dostawie. Co zobaczyć w Kijowie? Latem i jesienią lwia część najciekawszych atrakcji znajduje się w pobliżu kluczowej arterii wodnej miasta – rzeki Dniepr. Miłośnicy długich spacerów znajdą tu dla siebie idealne miejsca. Położony w centrum miasta Park Maryjski oferuje jeden z najlepszych panoramicznych widoków na Kijów i brzegi Dniepru. Spacer można zakończyć wędrówką do Szklanego Mostu, z którego roztacza się niesamowity widok na okolicę. Następnie warto zejść na Plac Pocztowy w pobliżu Kijowskiego Dworca Rzecznego i przespacer…

podroz-do-kijowa-46d5e77.jpg
width: 1024
height: 683

Najdłuższa rzeka Ukrainy. Potężny Dniepr wspiera ten kraj w wojnie z Rosją
type: item
date: 2024-08-08T14:00:53.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: historia
subject: przyroda
subject: rzeki
subject: ukraina
subject: woda
subject: Wolny czas
description: Najdłuższa rzeka Ukrainy to Dniepr. Jest na pierwszym miejscu poza podium wśród najpotężniejszych rzek Europy. Szczególnie w południowej części Ukrainy Dniepr stanowi ważne wsparcie dla walki z rosyjskim najeźdźcą. Od stuleci odgrywał ważną rolę we wschodniej Europie.
encoded: W tym artykule: Jaka jest najdłuższa rzeka Ukrainy? Ile jest rzek na terenie Ukrainy? Ciekawostki na temat rzek w Ukrainie Rzeki od tysiącleci odgrywały kluczową rolę w rozwoju pierwotnych tkanek miejskich. Pierwsze miasta zakładano właśnie nad ciekami wodnymi. Bo bez nich ludzie nie mogą się obyć. Woda potrzebna jest przede wszystkim do picia, ale też do szeregu innych kluczowych czynności. Nie inaczej jest w przypadku najdłuższej rzeki Ukrainy, która przecina ten kraj na dwie części: zachodnią i wschodnią. Dniepr jest dla Ukraińców takim samym ważnym symbolem narodowym, jak dla Rosjan Wołga. Jaka jest najdłuższa rzeka Ukrainy? Dniepr jest czwartą najdłuższą rzeką Europy. Pod względem długości wyprzedzają ją: Wołga, Dunaj i Ural. Jest to jednocześnie najdłuższa rzeka Ukrainy. Całkowita długość tej rzeki wynosi 2200 km. Ale uwaga. Jej źródło nie znajduje się w tym kraju, ale w Rosji. Niewielki ciek rozpoczyna się na płaskowyżu Wałdaj, około 150 km na zachód od Moskwy. Płynie głównie na południe, ale nieco meandruje. Blisko 500 km płynie przez region Kurska, potem wpływa do Białorusi. Po 600 km trafia w końcu do Ukrainy od północnej części tego kraju. Mija Kijów, potem skręca na południowy-wschód w stronę Dniepropietrowska, a następnie na południowy-zachód wpływa do Morza Czarnego. Jej przebieg na terenie Ukrainy można przyrównać do litery S. W granicach Ukrainy ma długość 981 km. Dniepr jest żeglowny na swojej większej części – blisko 1700 km. Ze względu na swoje rozmiary na Dnieprze wybudowano kilka elektrowni wodnych. Największa to Dnieproges (Dnieprzańska Elektrownia Wodna) w południowo-wschodniej części Ukrainy. Jest to największa z sześciu elektrowni wodnych zbudowanych na Dnieprze. Obecnie znajduje się w krytycznym stanie po ostrzałach wojsk rosyjskich. Ta hydroelektrowania powstała w latach 1927-1932. Zapora hydroelektrowni mierzy 760 m długości i 60 m wysokości. Tak wielka tama spiętrza Zbiornik Dnieprzański o powierzchni 420 km kw. powierzchni i 170 km dług…

najdluzsza-rzeka-ukrainy-potezny-dniepr-wspiera-ten-kraj-w-wojnie-z-rosja-6ca99ef.jpg
width: 1000
height: 562

Ukraina zażąda reparacji od Rosji również za szkody klimatyczne. Rachunek może wynieść nawet 32 mld dolarów
type: item
date: 2024-06-14T06:56:23.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: klimat
subject: konflikty
subject: rosja
subject: Społeczeństwo
subject: ukraina
subject: wojna
description: Eksperci szacują, że emisja gazów cieplarnianych w związku z wojną w Ukrainie, którą wypowiedziała Rosja, to nawet ok. 175 mln ton dwutlenku węgla. Kijów będzie domagał się pieniędzy od Moskwy za straty spowodowane działaniami zbrojnymi. Do reparacji zamierza wliczyć również szkody klimatyczne.
encoded: W tym artykule: Wojna Rosji z Ukrainą generuje więcej dwutlenku węgla, niż 175 krajów świata Ukraina może pozwać Rosję o szkody klimatyczne Co powoduje największą emisję dwutlenku węgla? 24 lutego 2022 roku Rosja dokonała pełnoskalowej inwazji na terytorium Ukrainy. Planem Moskwy było przede wszystkim szybkie zdobycie terenów wschodnich i zajęcie Kijowa. To wszystko się nie udało, bo Ukraińcy stawili silny opór napastnikowi. Wojna trwa już ponad 2 lata i na razie wszystko wskazuje na to, że Federacja Rosyjska nie zamierza się wycofać, a Ukraina tym bardziej nie zamierza się poddać. Wojna Rosji z Ukrainą generuje więcej dwutlenku węgla, niż 175 krajów świata Jednak trwająca wojna to nieustannie rosnące straty, nie tylko w ludziach, ale także w gospodarce, infrastrukturze czy dziedzictwie kulturowym. W ubiegłym roku czasopismo „Antiquity” opublikowało raport, według którego inwazja Rosji na Ukrainę powoduje, iż na masową skalę, w tempie niespotykanym od 1945 roku, wojska Putina niszczą zabytki i stanowiska archeologiczne. Ale konflikt, jak każdy inny, powoduje również szkody klimatyczne. Eksperci z Initiative on Greenhouse Gas Accounting of War (IGGAW) szacują, że pierwsze dwa lata wojny Rosji z Ukrainą spowodowały emisję gazów cieplarnianych, które odpowiadają zużyciu około 175 milionów ton dwutlenku węgla. Uważa się, że to może w dużym stopniu przyczynić do dalszego wzrostu globalnego ocieplenia. A to z kolei doprowadzi do jeszcze większych zmian pogodowych i intensyfikacji ekstremalnych zjawisk. Ukraina może pozwać Rosję o szkody klimatyczne Z raportu IGGAW wynika, że emisje dwutlenku węgla w ciągu pierwszych dwóch lat konfliktu były większe niż roczny ślad węglowy 175 krajów świata. Specjaliści obliczyli, że ta dodatkowa emisja gazów cieplarnianych, a właściwie zwalczanie jej skutków, może kosztować nawet 32 miliardy dolarów. Rosja i Ukraina: skomplikowana historia, która łączy i dzieli dwa kraje Stulecia rozlewu krwi, dominacja obcych sił i wewnętrzne podziały do…

donieck-1739022.jpg
width: 1024
height: 683

Najwyższy szczyt Bieszczad to wyjątkowe miejsce. Co można z niego zobaczyć?
type: item
date: 2024-05-30T08:05:30.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bieszczady
subject: Edukacja
subject: góry
subject: polskie góry
subject: rumunia
subject: słowacja
subject: szczyty
subject: ukraina
subject: węgry
subject: Wolny czas
description: Jej nazwa wcale nie jest polska, a w jej szczycie znajduje się ukryta jaskinia. Przy odrobinie szczęścia można z niej dostrzec pięć krajów. Tarnica, czyli najwyższy szczyt Bieszczad, to wyjątkowa góra.
encoded: W tym artykule: Swoją nazwę Tarnica zawdzięcza językowi rumuńskiemu Tarnica należy do Korony Gór Polski Wewnątrz szczytu Tarnicy znajduje się jaskinia Najwyższy szczyt Bieszczad to wyjątkowy punkt widokowy Z Tarnicy można zobaczyć 5 krajów Szlak na Tarnicę z Wołosatego jest najpopularniejszy Szlak na Tarnicę z Mucznego – dla samotników Najwyższy szczyt całego pasma Bieszczad leży na Ukrainie Wznosząca się na wysokość 1346 m.n.p.m. Tarnica to najwyższy szczyt polskiej części Bieszczad. Geograficznie należy do Bieszczad Zachodnich, a bardziej szczegółowo – do tzw. Pasma Połonin. Obok połonin Caryńskiej i Wetlińskiej to właśnie Tarnica jest najpopularniejszym turystycznym punktem Bieszczad. I nie bez powodu – należy do najpiękniejszych i najbardziej atrakcyjnych widokowo miejsc w całym paśmie. Swoją nazwę Tarnica zawdzięcza językowi rumuńskiemu Najwyższy szczyt Bieszczad to góra o charakterystycznym kształcie. Jej grzbiet jest wydłużony, ale nierównomiernie. Widać w nim wyraźne wgłębienie, przypominające siodło. To Przełęcz pod Tarnicą, zwana też Przełęczą Siodło lub Siodłem pod Tarnicą. Po rumuńsku „tarnița” (czytane „tarnica”) opisuje właśnie takie „siodłowate” miejsce w górach. Niższy koniec tego siodła to szczyt zwany Tarniczką. Może i nie są najwyższe na świecie, ale i tak zachwycają! Oto najpiękniejsze góry w Polsce Polska nie jest krajem górskim, jednak żeby móc przeżyć niezapomnianą przygodę w malowniczej okolicy, nie trzeba wyjeżdżać za granicę. Gdyby zsumować długość wszystkich szlaków pies... Tarnica należy do Korony Gór Polski Oprócz Tarnicy tworzy ją jeszcze 27 najwyższych szczytów wszystkich pasm górskich naszego kraju. Koronę Gór Polski zatwierdzono w 1997 roku. Inicjatorami przedsięwzięcia byli Marek Więckowski i Wojciech Lewandowski z miesięcznika „Poznaj Swój Kraj”. Aby wejść na wszystkie jej szczyty, trzeba pokonać ponad 30 tysięcy metrów deniwelacji. To przy okazji doskonały sposób na poznanie także tych mniej znanych polskich pasm górskich – np. Gó…

tarnica3-c8b9f1a.jpg
width: 3000
height: 1374

Najwyższy szczyt Ukrainy jest popularnym celem wycieczek. Kiedyś przebiegała tędy granica Polski
type: item
date: 2024-05-27T07:01:05.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: europa
subject: geografia
subject: góry
subject: szczyty
subject: Travel
subject: ukraina
description: Czarnohora to bez wątpienia najpopularniejsze pasmo górskie u naszych wschodnich sąsiadów. Nic dziwnego, bo to właśnie tam wznosi się najwyższy szczyt Ukrainy. Przed laty przebiegała tam granica polsko-czechosłowacka, a dziś miejsce to jest obiektem pielgrzymek rzeszy górołazów, którzy pragną postawić stopę na wierzchołku Howerli. Ile metrów mierzy najwyższa góra Ukrainy? Jak dostać się na sam szczyt? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Ile metrów mierzy Howerla? Gdzie znajduje się najwyższy szczyt Ukrainy? Historia najwyższego szczytu Ukrainy Historia wejść na Howerlę Wejście na Howerlę Howerla, najwyższy szczyt Ukrainy, to obowiązkowa góra do zdobycia dla wszystkich, którzy chcą „posiąść” Koronę Europy. Nie jest tak wysokim wierzchołkiem jak choćby najwyższy szczyt Niemiec, ale czy należy to rozpatrywać w kategoriach wady? Niekoniecznie. Mniejsza wysokość to łatwiejsze podejście, a to czyni Howerlę bardziej dostępną. Mimo że wierzchołek tylko nieznacznie przekracza granicę dwóch tysięcy metrów, ze szczytu i tak rozpościerają się fantastyczne widoki. Ile metrów mierzy Howerla? Howerla jest nie tylko najwyższym szczytem Ukrainy, ale także najwyższym wierzchołkiem Beskidów. Wznosi się na wysokość 2061 m n.p.m. Stoki góry mają ok. 1100 metrów wysokości. Gdzie znajduje się najwyższy szczyt Ukrainy? Howerla należy do Beskidów Wschodnich. Znajduje się w północno-zachodniej części pasma Czarnohory (obszar Karpackiego Parku Narodowego). Malownicze zbocza góry są porośnięte lasami bukowymi i iglastymi, powyżej których rozpoczyna się piętro łąk subalpejskich. Historia najwyższego szczytu Ukrainy Zanim omówimy szlaki wiodące na sam szczyt Howerli, najpierw rzućmy okiem na bogatą historię góry. W tym miejscu trzeba bowiem wspomnieć, że Howerla przez długi czas stanowiła naturalną granicę. Pierwsze samotne zimowe pokonanie Trasy Zakarpackiej przez Ukrainkę 14 lutego 2022 r. Alina Kosovska dokonała pierwszego zimowego przejścia w pojedynkę przez największą atrakcję ukraińskich Bieszczadów. Kilka dni później, ruszyła do walki o swój kraj. Do 1772 roku roku przebiegała tam linia graniczna oddzielająca Koronę Królestwa Polskiego od Królestwa Węgier, a przed II wojną światową obszar ten był naturalną granicą polsko-czechosłowacką. Po aneksji Rusi Podkarpackiej góra była granicą polsko-węgierską, do 28 września 1939 roku (formalnie do 31 grudnia 1945 roku). Na szlakach do dziś można natknąć się na da…

najwyzszy-szczyt-ukrainy-jest-popularnym-celem-wycieczek-fot-shutterstock-0772130.jpg
width: 1000
height: 669

Język łemkowski przez lata był uznawany za dialekt ukraiński. Dziś jest już odrębnym językiem
type: item
date: 2024-05-20T08:01:05.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: beskidy
subject: język
subject: polska
subject: Społeczeństwo
subject: ukraina
description: Dziś nikt już nie ma wątpliwości, że język łemkowski ma status odrębnego języka. Jakie są jego cechy charakterystyczne? Od kiedy w Polsce uznawany jest za język mniejszościowy? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Czym jest język łemkowski? Cechy języka łemkowskiego Historia języka łemkowskiego Problemy z klasyfikacją języka łemkowskiego Język łemkowski dziś W 2023 roku do matury z języka łemkowskiego przystąpiły zaledwie dwie osoby. Nie oznacza to jednak, że mowa Łemków znika z przestrzeni publicznej. Posługujący się nią Rusini długo walczyli, by ich język zyskał należny mu status. Swoją mowę pielęgnują do dziś, o czym najlepiej świadczy obecność łemkowskiego w przestrzeni publicznej, szkołach i mediach. Czym jest język łemkowski? Mówiąc o języku Łemków, na myśli trzeba mieć należący do wschodniosłowiańskiej grupy językowej wariant języka rusińskiego. Posługują się nim Łemkowie zasiedlający obszar Zakarpacia, wschodniej Słowacji, Polski, Rumunii, Węgrzech, Serbii (Wojwodiny) i Chorwacji. W serbskiej Wojwodinie ma status języka urzędowego. W Polsce i na Słowacji jest językiem mniejszościowym. Dialekty języka łemkowskiego Jako że język łemkowski jest używany w wielu krajach, należy wyróżnić w nim pewne geograficzne odmiany. Dialekty używane w Polsce, Wojwodinie i na Słowacji wykazują sporo cech charakterystycznych dla pozostałych języków słowiańskich. Należy tu wskazać choćby na stały akcent wyrazowy na przedostatniej sylabie i formy czasu przeszłego składające się z imiesłowu i krótkiej formy czasownika „być”. Polska dla ciekawskich: Skarby z drewna Małopolska i Podkarpacie - tu znajdziecie przepiękne drewniane cerkwie, które doceniło nawet UNESCO, umieszczając na swojej prestiżowej liście dziedzictwa kultury. Przeczytajcie opowieść J... Największą odrębność wykazuje dialekt używany w Wojwodinie. Ta odmiana łemkowskiego wykazuje bliski związek ze wschodnimi gwarami języka słowackiego, a w kwestii fleksji i fonologii blisko mu do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Cechy języka łemkowskiego Każdy język ma pewne cechy charakterystyczne. W przypadku łemkowskiego należy wskazać między innymi na: pełnogłos, zjawisko polegające na występowaniu między spółgłoskami…

jezyk-lemkowski-przez-lata-byl-uznawany-za-dialekt-ukrainski-fot-damian280671-wikimedia-commons-cc-by-sa-4-0-7a9a14a.jpg
width: 780
height: 400

Niedaleko Kijowa odnaleziono tajemnicze pochówki. Kobiety miały szyje owinięte pierścieniami z brązu
type: item
date: 2024-01-23T07:42:59.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: Edukacja
subject: odkrycia archeologiczne
subject: ukraina
subject: wojna
description: Archeolodzy prowadzili wykopaliska na XI-wiecznym cmentarzu we wsi na południe od stolicy Ukrainy. Odnaleźli tam szczątki mężczyzn pochowane ze średniowieczną bronią, a także specyficzne pochówki kobiet, które miały szyje owinięte sznurami z brązu.
encoded: W tym artykule: Wykopaliska na nekropolii z początków Rusi Kijowskiej Tajemnicze praktyki pogrzebowe Zmarli mogli pochodzić z regionu Bałtyku Kiedy powstała Ruś Kijowska? Od 24 lutego 2022 roku w Ukrainie trwa inwazja Rosji na terytorium tego kraju. Rosjanie atakują nie tylko infrastrukturę strategiczną. Celem ataków padają budynki mieszkalne i strefy zamieszkałe przez cywilów. Wojna (która de facto w kraju trwa od 2014 roku) to również dramat dziedzictwa kulturowego tego kraju. Ostatnie badania opublikowane w czasopiśmie „Antiquity” wykazały, że ukraińskie zabytki i stanowiska archeologiczne są niszczone w tempie niespotykanym od II wojny światowej tempie. Wykopaliska na nekropolii z początków Rusi Kijowskiej Niektóre wykopaliska musiały zostać wstrzymane, głównie ze względu na bombardowania. Naukowcy z Ukraińskiego Instytutu Archeologii prowadzili badania na cmentarzysku z XI wieku. Nekropolia znajdowała się we wsi Ostriwie, na południe od Kijowa. Została odkryta już w 2017 roku, a wykopaliska trwały tam aż do momentu eskalacji wojny w 2022 r. Główni autorzy wykopalisk, Wsiewołod Iwakin i Wiaczesław Baranow, ostatnio zaprezentowali swoje badania z cmentarzyska w Amerykańskim Instytucie Archeologicznym. Spotkanie odbyło się w dniach 4–7 stycznia w Chicago. Archeolodzy poinformowali, że w ciągu 5 lat badań udało im się odkryć 107 pochówków ludzi z przełomu X i XI wieku. Tajemnicze praktyki pogrzebowe Naukowcy zwrócili uwagę na wyjątkowy sposób pochówku zmarłych. Mężczyzn w grobach składano wraz z toporami, grotami włóczni, a niekiedy także z mieczami. Natomiast szkielety kobiet miały na szyjach nietypowe poskręcane pierścienie z brązu, które przypominały sznury. To nie scena z bajki - tak wygląda jedno z kijowskich osiedli Comfort Town w Kijowie to przykład, jak można w ciekawy sposób odświeżyć radziecką architekturę. Jedni uważają, że budynki przypominają klocki Lego, a inni porównują kijowskie osiedle... Portal Live Science podaje, że ukraińscy naukowcy podczas ko…

szkielet-77d6bbb.webp
width: 650
height: 366

Brutalne praktyki starożytnych Scytów. Wojownicy robili kołczany ze skóry pokonanych wrogów
type: item
date: 2023-12-20T12:51:06.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: historia
subject: odkrycia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: Społeczeństwo
subject: ukraina
subject: Wolny czas
description: Nowe badania wykazały, że Scytowie wytwarzali kołczany ze skóry pokonanych wrogów. Odkrycie jest kolejnym dowodem na wyjątkową bezwzględność i brutalność tego koczowniczego ludu z azjatyckich stepów.
encoded: W tym artykule: Brutalne praktyki i zwyczaje Scytów Kołczany z ludzkiej skóry Pierwszy dowód na wykorzystywanie skóry człowieka przez Scytów Scytowie w starożytności budzili postrach niemal w całej Eurazji. Koczowniczy lud ze stepu słynął ze swojej brutalności, a wrogowie mieli drżeć na myśl o konfrontacji z nim. Według jednej z legend Scytowie byli potomkami samego Heraklesa. Wzmianki o nich pojawiają się nawet w Biblii. O wojownikach pisali również kronikarze, tacy jak Pompejusz Trogus, Strabon i Diodor Sycylijski. Brutalne praktyki i zwyczaje Scytów Znani byli głównie z tego, że byli znakomitymi jeźdźcami i łucznikami. Źródła wskazują również, że wojownicy mieli wypijać krew pierwszego zabitego przeciwnika. Co więcej, wypiciem krwi zatwierdzali również najróżniejsze przymierza. Nowe badania rzucają nowe światło na bezwględne praktyki Scytów. Analiza próbek skórzanych artefaktów, które należały do wojowników ze stepu, wykazała, że do produkcji kołczanów (futerał na strzały) używali ludzkiej skóry. W badaniu brał udział zespół naukowców z wielu instytucji, a wyniki zostały opublikowane w czasopiśmie naukowym „PLOS One”. – Skóra była jednym z najważniejszych materiałów Scytów. Używano jej między innymi do produkcji odzieży, butów i kołczanów. Jednak nasza wiedza na temat konkretnych gatunków zwierząt wykorzystywanych do produkcji skór scytyjskich dotychczas była ograniczona – napisali autorzy w artykule. Kołczany z ludzkiej skóry Naukowcy podkreślili, że to pierwsze badanie, które wykorzystało metody paleoproteomiki do analizy 45 próbek skórzanych artefaktów i dwóch przedmiotów wykonanych z futra, które należały do koczowników. Fragmenty odzyskano z 18 pochówków, które pochodziły z 14 różnych stanowisk w południowej Ukrainie. To pierwsze takie odkrycie w Polsce. Pod Jarosławiem odnaleziono grób scytyjskiego wojownika W Sobiecinie pod Jarosławiem w województwie podkarpackim archeolodzy odnaleźli grób scytyjskiego wojownika. Pochodzi sprzed 2500 lat. Jego odkrywcy pod…

skora-59827ff.png
width: 1510
height: 922

Dramat dziedzictwa kulturowego Ukrainy. Jest niszczone w tempie niespotykanym od II wojny światowej
type: item
date: 2023-12-08T07:58:51.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: kościoły
subject: ukraina
subject: wojna
subject: Wolny czas
description: Pełnoskalowa inwazja Rosji na Ukrainę to nie tylko dramat ludzi. Na masową skalę, w tempie niespotykanym od 1945 roku, niszczone są przez wojska Putina zabytki i stanowiska archeologiczne. To prawdziwy dramat dziedzictwa kulturowego Ukrainy.
encoded: W tym artykule: Inwazja Rosji na Ukrainę. To też cios w pamięć narodu Sytuacja dziedzictwa w odbitych regionach Eksperci w terenie. Skala zniszczeń poraża Skala zniszczeń wielka, ale trudna do oszacowania Grupa naukowców z Ukrainy i Stanów Zjednoczonych postanowiła sprawdzić, w jakim stanie jest ukraińskie dziedzictwo kulturowe w związku z prowadzoną przez ten kraj wojną obrończą z Rosją. W terenie przyglądali się zarówno kościołom, muzeum i stanowiskom archeologicznym. Swoje porażające wnioski opublikowali na łamach prestiżowego czasopisma naukowego „Antiquity”. Inwazja Rosji na Ukrainę. To też cios w pamięć narodu Rosyjska inwazja na Ukrainę rozpoczęła się 24 lutego 2022 r. Spowodowała znaczne ofiary w ludziach i olbrzymie ruchy ludnościowe. Rosjanie systematycznie niszczą dziedzictwo kulturowe. Przyświeca temu złowrogi cel: wymazanie historii i pamięci narodu ukraińskiego. Eksperci zwracają uwagę na to, że w muzeach w okupowanych regionach, w tym w Chersoniu, Melitopolu i Mariupolu, zbiory zostały wywłaszczone i przeniesione do Rosji. Nie zawsze podejście do zabytków jest systemowe. Czasem artefakty są po prostu kradzione przez żołnierzy rosyjskich i przez nich sprzedawane. Sytuacja dziedzictwa w odbitych regionach Naukowcy zwracają uwagę na to, że w rejonach odbitych z rąk okupantów sytuacja dziedzictwa bywa też trudna. Na przykład w Czernihowie i Charkowie występują miny lądowe i niewybuchy, które ograniczają dostęp do wielu obszarów i nie można ocenić, jak duże są szkody wyrządzone przez barbarzyńską armię Putina. Naukowcy próbują obecnie udokumentować masowe zniszczenia ukraińskiego dziedzictwa kulturowego. Wykorzystują w tym celu dane satelitarne. Eksperci w terenie. Skala zniszczeń poraża Grupa ekspertów udała się w teren i przyjrzała się obiektom w obwodzie kijowskim. Okazało się, że poważnie zniszczone są grody: Makarów i Wyszogród oraz Bilohorodka. Uszkodzone są też średniowieczna twierdza w Szestowicy z X–XII wieku i kurhany Boldyni Hora w obwodzie czer…

dramat-dziedzictwa-kulturowego-ukrainy-jest-niszczone-w-tempie-niespotykanym-od-1945-roku-58deb06.jpg
width: 5600
height: 3733

Comfort Town w Kijowie jak scena z bajki. Stolica Ukrainy, jakiej nie znacie
type: item
date: 2023-11-27T10:49:59.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: architektura
subject: Dom
subject: europa
subject: kijów
subject: ludzie
subject: Onet
subject: Społeczeństwo
subject: Travel
subject: ukraina
description: Comfort Town w Kijowie to przykład, jak można w ciekawy sposób odświeżyć radziecką architekturę. Jedni uważają, że budynki przypominają klocki Lego, a inni porównują kijowskie osiedle do domków z popularnej gry planszowej Monopoly. Zapraszamy w podróż po niegdyś jednej z najpopularniejszych dzielnic stolicy Ukrainy.
encoded: W tym artykule: Kijów i jego inne oblicze Comfort Town w stolicy Ukrainy Kijowskie osiedle (nie)idealne Jedna z najpopularniejszych dzielnic Kijowa Architektura XX wieku, a w szczególności państw byłego bloku wschodniego, to w przeważającej części szare, pozbawione charakteru bloki (Tak, mam świadomość, że podpadam właśnie entuzjastom brutalizmu). Różnią się czasem kształtem, niekiedy odcieniem szarości, bardzo często wielkością, ale łączy je jedno – bylejakość. Kijów i jego inne oblicze Dekadę temu, w jednej z poprzemysłowych dzielnic Kijowa, na terenie opuszczonej fabryki gumy, władze zdecydowały się stworzyć przestrzeń, w której ludzie będą mogli mieszkać. Miało to być miejsce, które przestanie kojarzyć się z komunistycznym dziedzictwem. Zadanie nie było łatwe. Okolica miała stać się przyjazna, ale i tania zarazem. Do zrealizowania projektu zatrudniono ukraińską pracownie Archimatika. Dmytro Vasyliev, Aleksandr Popov i Olga Alfiorova pracowali nad tym, żeby stworzyć coś z niczego. Vasyliev, który był liderem przedsięwzięcia, kiedy pierwszy raz zobaczył miejsce, w którym ma stworzyć dzielnicę przyciągającą ludzi w przyszłości, załamał ręce. Uznał, że jedyną bronią którą posiadają, aby wygrać z bezbarwnym, industrialnym pejzażem, jest kolor. Architekci, mając niewielki budżet, zdecydowali się na niedrogie w budowie bloki, składające się z modułów o dwuspadowych dachach. Proste konstrukcje pomalowane zostały w pastelowe kolory. Rosja i Ukraina: skomplikowana historia, która łączy i dzieli dwa kraje Stulecia rozlewu krwi, dominacja obcych sił i wewnętrzne podziały doprowadziły do tego, że Ukraina znalazła się w niepewnej sytuacji między Wschodem a Zachodem. Możemy zobaczyć tam odcienie różu, niebieskiego, zielonego, żółtego, czy fioletowego. Budynki mają od dwóch do szesnastu kondygnacji, co w połączeniu z feerią barw, daje efekt olbrzymiej różnorodności. Postawione ciasno budynki z lotu ptaka wyglądają jak wyjątkowo kolorowe klocki Lego lub domki i hotele z Monopoly…

comfort-town-7-e462aa1.jpeg
width: 2121
height: 1413

Średniowieczny Kijów – najwspanialsze miasto Słowian
type: item
date: 2023-08-20T11:00:27.000Z
creator: Stanisław Szklarek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: historia
subject: Onet
subject: średniowiecze
subject: ukraina
description: W czasach świetności Ruś Kijowska była jednym z najważniejszych państw w Europie. Średniowieczny Kijów – stolica Rusi – wyróżniała się wyjątkową architekturą. A liczba mieszkańców miasta przewyższała ówczesny Londyn, Paryż czy Rzym.
encoded: W tym artykule: Ruś Kijowska i średniowieczna Europa Średniowieczny Kijów – drugi Konstantynopol Sobór św. Sofii w Kijowie Upadek Rusi i podbój Kijowa W X–XI wieku Kijów był jednym z najważniejszych ośrodków handlowych i politycznych w Europie. Przez stolicę Rusi Kijowskiej przebiegał Jedwabny Szlak – dawna droga handlowa łącząca Chiny z Bliskim Wschodem i Europą. Rozkwit handlu i potęgę Rusi zatrzymały dopiero podboje Mongołów i wewnętrzne rozbicie państwa. Ruś Kijowska i średniowieczna Europa Pierwsze państwo utworzone przez Słowian powstało w VII wieku. Już wcześniej jednak ludy słowiańskie prowadziły ożywioną wymianę handlową z Arabami. Południowi Słowianie zostali podporządkowani Chazarom i Bułgarom, koczowniczym ludom pochodzenia tureckiego. Z czasem Bułgarzy sami przyjęli język słowiański. Na północy z kolei Słowianie wschodni byli od końca VIII w. nękani przez wikingów, którym również zależało na handlu z Bizancjum i Arabami. Wikingowie, którzy nazywali siebie Rusami, z czasem założyli dwa państwa wokół Nowogrodu i Kijowa. Udało im się uzależnić plemiona słowiańskie od siebie w celu pozyskiwania nowych towarów, siły roboczej i niewolników. W momencie kiedy władca Nowogrodu podbił Kijów, powstała Ruś Kijowska. Władcy Rusi nosili też słowiańskie imiona i przyjmowali ich wierzenia. Bizancjum stało się ważnym sprzymierzeńcem. W 988 r. władca Włodzimierz I Wielki przyjął chrzest i ożenił się z siostrą cesarza Anną. Wojska Rusinów pomagały cesarstwu w pokonaniu Bułgarów, a także tłumieniu powstań na Krymie i w Azji Mniejszej. Skąd pochodzą Słowianie i jaki jest rodowód Piastów? Najnowsze badania DNA zaskoczyły wszystkich Skąd się wzięli Słowianie i społeczność państwa Piastów? Odpowiedzi na te pytania miały przynieść najnowsze badania DNA. Przeanalizowano szczątki kilkuset osób. Wyniki zaskoczyły wsz... Średniowieczny Kijów – drugi Konstantynopol Wraz ze związaniem się z Bizancjum i przyjęciem chrztu rozpoczął się szybki rozwój Kijowa. Książę Włodzimierz zabronił …

sredniowieczny-kijow-50e2742.jpg
width: 1024
height: 661

W ukraińskiej jaskini odkryto figurki należące do pradawnej kultury. Tajemnicze artefakty mają ponad 5000 lat
type: item
date: 2023-05-16T07:03:49.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: europa
subject: figurki
subject: jaskinie
subject: Kultura
subject: ukraina
subject: wymarła kultura
description: Archeolodzy odnaleźli pięć glinianych figurek, które przedstawiały kobiety. Naukowcy twierdzą, że należały do kultury Cucuteni-Trypole i mają ok. 5000 lat. Prawdopodobnie zostały złożone w ramach tajemniczego rytuału.
encoded: W tym artykule: Jaskinię odkryto już w XIX wieku Figurki wykorzystywano podczas tajemniczych rytuałów Ludzie z kultury Cucuteni-Trypole zakładali olbrzymie osady W ukraińskiej gipsowej jaskini Werteba, która znajduje się w obwodzie tarnopolskim, badacze odnaleźli pięć kobiecych figurek. Archeolodzy ustalili, że mają one ponad 5000 lat i należały do kultury Cucuteni-Trypole. Badania z 2014 roku wykazały, że stanowisko archeologiczne Talianki (obwód czerkaski) było w epoce miedzi największą osadą neolitycznej Europy. Jaskinię odkryto już w XIX wieku Odkrycia dokonali w marcu 2023 roku archeolodzy z Muzeum Regionalnego w Borszczowie. Badania odbywały się, pomimo że kraj od 24 lutego 2022 roku zmaga się z rosyjską inwazją. Najnowszymi wykopaliskami kierował Mykhailo Sokhatskyi, badacz kultury Cucuteni-Trypole i dyrektor muzeum. Archeolodzy odnaleźli w sumie pięć glinianych figurek, które zostały ukryte w nieznanym wcześniej otworze w ścianie jaskini. Werteba została odkryta przypadkiem w 1822 roku. W XIX wieku odkryto pierwsze ślady pradawnej kultury, która kształtowała się na terenach dzisiejszej Ukrainy. Jaskinia składa się z wielu wąskich i rozgałęzionych korytarzy, które mogą mieć nawet 8 km długości. W przeszłości odnaleziono tu ponad 1000 ozdobnych naczyń ceramicznych oraz pozostałości neolitycznych artefaktów. Badacze znaleźli również narzędzia krzemienne, a także inne gliniane figurki, które przedstawiały ludzkie postacie. Figurki wykorzystywano podczas tajemniczych rytuałów Wiele przedmiotów ukryto w trudno dostępnych miejscach jaskini. Naukowcy twierdzą, że artefakty były zbierane w jaskini przez ponad 1000 lat i pochodziły z okresu od 3870 do 2710 r. p.n.e. Już w przeszłości pojawiały się teorie, że Werteba była miejscem kultu i tajemniczych rytuałów. Jaskinia straciła na znaczeniu ok. 2500 r. p.n.e. Ma to związek prawdopodobnie z upadkiem lokalnych populacji rolniczych. Archeolodzy odnaleźli glinianą figurkę, która przedstawia prehistoryczne bóstwo Niezwykle…

figurki-76dda7a.webp
width: 1200
height: 733