Czy „zemsta hipnotyczna” jest rozwiązaniem zagadki UFO w Emilcinie? Rozmowa National Geographic Polska
Czy w Emilcinie naprawdę doszło do spotkania z kosmitami? Historia Jana Wolskiego od dekad budzi emocje i wciąż wraca w rozmowach o UFO w Polsce. Jedni widzą w niej najmocniejszy rodzimy przypadek bliskiego spotkania trzeciego stopnia. Inni przekonują, że klucz może kryć się w znacznie bardziej przyziemnym wyjaśnieniu. Zagadkę Emilcina wyjaśniamy w wideopodcaście National Geographic Polska.
W tym odcinku wideopodcastu National Geographic Polska wracamy do 1978 roku, by przyjrzeć się zagadce z Emilcina – najsłynniejszemu w Polsce domniemanemu spotkaniu z obcą cywilizacją. W czasie porannego przejazdu bryczką rolnik Jan Wolski napotkał dwie istoty „ubrane jak płetwonurkowie”. Najpierw istoty te miały wskoczyć na wóz, a potem zaprosić do wnętrza swojego pojazdu latającego, gdzie poczęstowali ziemianina dziwnie smakującym posiłkiem. Co po latach uważa się na temat przypadku emilcińskiego? O tym przypadku domniemanego spotkania z kosmitami było głośno od razu. Przykuł uwagę mediów i wszelkiego rodzaju badaczy. O tym, co dzisiaj wiemy o bliskim spotkaniu trzeciego stopnia w Emilcinie rozmawiamy z Mateuszem Kijewskim, ekspertem zajmujący się UFO. Jest to publicysta ufologiczny, twórca strony „UFO bez stereotypów” i prowadzący „Kanał o UFO” na platformie medialnej Sekielski Brothers Studio. W swojej pracy Kijewski próbuje zachować maksymalny obiektywizm. Prezentuje różne perspektywy. W debacie na temat tego złożonego zjawiska dba o to, by wykorzystywać dorobek różnych nauk: ścisłych, kulturoznawstwa, socjologii czy religioznawstwa. Polskie Roswell w województwie lubelskim? Kijewski dostrzega analogie Emilcina z przypadkiem domniemanego rozbicia spodka latającego w USA w Roswell, bo w obu przypadkach mamy do czynienia ze złożoną i niejednoznaczną historią. Badacze Emilcina od początku uważali, że w tej wsi faktycznie doszło do czegoś wyjątkowego. – Panował konsensus, że to jest bardzo poważny przypadek i bardzo dobry świadek. Raczej nie dopatrywano się tutaj drugiego dna – wyjaśnia Kijewski. „Zemsta hipnotyczna” kluczem rozwiązania zagadki Emilcina Cień na temat Emilcina rzucił dopiero w 2012 roku publicysta i badacz wojskowości Bartosz Rdułtowski. Jak opowiada Kijewski ogłosił on alternatywną hipotezę, którą można określił jako „zemsta hipnotyczna”. Na czym ona polegała? Jakiś miesiąc przed wydarzeniami w Emilcinie socjolog i badacz zjawisk paranormalnych Zbigniew Blania-Bolnar i Witold Wawrzonek, amatorsko zajmujący się UFO, występowali wspólnie w telewizji. Blania-Bolnar miał wówczas zahipnotyzować Wawrzonka i wmówić, że ten został porwany przez kosmitów. Wawrzonkowi to się nie spodobało, więc postanowił zemścić się na Blani-Bolnarze. W akcie zemsty miały zainscenizować spotkanie Wolskiego z UFO – sam miał w jakiś sposób zahipnotyzować rolnika i wmówić mu jego bliskiego spotkanie trzeciego stopnia. A głównym badaczem Emilcina został Blania-Bolnar – Wawrzonek wskazał jemu to miejsce. Zatem miał być to psikus Wawrzonka, który w ten sposób wpuścił w maliny znanego badacza UFO. Tyle, że nigdy nie ogłosił tej mistyfikacji. – Ta hipoteza nie wytrzymuje w moim odczuciu falsyfikacji. Istnieje dużo wątpliwości dotyczącej tej hipnozy – ocenia w rozmowie z National Geographic Polska Kijewski. Wszystko co musisz wiedzieć o Emilcinie W podcaście rozmawiamy też o tym, czy domniemani kosmici pozostawili po sobie jakieś ślady na ziemi, czy możemy ufać świadkowi tego wydarzenia i czy w ogóle byli jeszcze inni świadkowie oraz jak przebiegło spotkanie Wolskiego z zagadkowymi stworami. O tym i o wielu innych aspektach emilcińskiego bliskiego spotkania III stopnia posłuchacie w naszym podcaście. Wideo z rozmową można obejrzeć poniżej, a także na naszym kanale YouTube i w serwisie Spotify. View Ediplayer on the source website Nasz autor Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy i podróżniczy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie. Miłośnik niewielkich, lokalnych muzeów. Uwielbia długie trasy rowerowe, szczególnie te prowadzące wzdłuż rzek. Lubi poznawać nieznane zakamarki Niemiec, zarówno na dwóch kółkach, jak i w czasie górskiego trekkingu.
Polskie Roswell w Emilcinie? Relacja Jana Wolskiego wciąż rozpala wyobraźnię
Lądowanie UFO w Emilcinie w 1978 roku określane jest jako „polskie Roswell”. Ale jakie mamy dowody na to, że faktycznie doszło tam do czegoś wyjątkowego? Na to pytanie odpowiada w wideopodcaście National Geographic Polska publicysta ufologiczny Mateusz Kijewski.
Emilcin to niewielka wieś w województwie lubelskim. W 1978 roku miało tam dojść do jednego z najsłynniejszych domniemanych spotkań z istotami pozaziemskimi w naszym kraju. Na motywach tego wydarzenia powstał nawet serial. Rolnik Jan Wolski stwierdził, że napotkał dwie nietypowe postacie podczas powrotu do domu przez las. Według jego relacji, istoty te były niewysokie, miały około 1,4 metra wzrostu, oliwkowozielone twarze, skośne oczy i wystające kości policzkowe. Wolski miał okazję nawet zobaczyć ich pojazd latający i do niego wejść. Ile w tym prawdy? Dowody na bliskie spotkanie III stopnia W wideopodcaście rozmawiamy o emilcińskim przypadku w ufologiem i publicystą ufologicznym Mateuszem Kijewskim. Jakie są twarde i namacalne dowody na spotkanie rolnika z obcymi? – To jest bardzo ważne pytanie. Gdy powstawała ufologia, w sensie zaczynu metodologii naukowej, stosowała zasadę postulowaną przez profesora astronomii J. Allena Hynka, która brzmi „testis unus, testis nullus”, czyli jeżeli mamy jednego świadka, to jest to żaden świadek – opowiada Kijewski. Na łąkę, na której miał wylądować pojazd latający, po powrocie Wolskiego do domu natychmiast pobiegli syn i sąsiad. Na rosie w trawie zaobserwowali dwie smugi po dwóch piechurach – domniemanych ufonautach. Zaobserwowano też oderwane kłosy i łodygi w zbożu, a to miało wskazywać na „pobranie próbek” przez kosmitów. Nieposzlakowana opinia świadka Kijewski opowiada, że Wolski był osobą niepijącą alkoholu i cieszył się nieposzlakowaną opinią we wsi. Dlatego ludzie uwierzyli w jego słowa. Z badań psychologicznych wynikało, że nie miał możliwości myślenia abstrakcyjnego – mówił, co widział i czuł. Zatem twardo stąpał po ziemi. Dzieci widziały UFO? Główny badacz zagadki emilcińskiej Zbigniew Blania-Bolnar bardzo ucieszył się na wieść o tym, że świadkami UFO miała być dwójka dzieci. – Mieli widzieć jakiś dziwny samolot przelatujący nad ich posesją. Starano się dopatrzyć podobieństw między tym, co widział Wolski i dzieci – opowiada Kijewski. Widać jednak pewne rozbieżności. Bo to, co miał zobaczyć Wolski doczekało się kilku graficznych interpretacji. Obiekt widziany przez Wolskiego został podobnie opisany przez jedno z dzieci. Ale – jak zauważa Kijewski – istnieje wątpliwość, na ile ta relacja została „zanieczyszczona” pogłoskami, które narastały we wsi na temat tego, co widział Wolski. – Z perspektywy czasu trudno jest wydestylować to, co naprawdę chłopiec widział, a czego w kolejnych godzinach się dowiadywał – zaznacza gość wideopodcastu. Ranga Emilcina Skoro zatem w przypadku Emilcina mamy tak naprawdę do czynienia tylko z jednym potencjalnym świadkiem, to dlaczego to miejsce jest tak ważnym przypadkiem spotkania UFO z Polsce? Kijewski zauważa, że mówi się o tym jako o „polskim Roswell”, bo Emilcin odegrał wśród społeczeństwa taką samą rolę – spopularyzował na olbrzymią skalę zjawisko UFO. Emilcin spotkał się ze sporym zainteresowaniem, ponieważ bezprecedensowa rzesza ludzi chciała zweryfikować sprawę. W ślad za tym poszły media, których przedstawicieli pojawiło się we wsi sporo na przestrzeni kolejnych lat. O tym i o wielu innych aspektach emilcińskiego bliskiego spotkania III stopnia posłuchacie w naszym podcaście. Wideo z rozmową można obejrzeć poniżej, a także na naszym kanale YouTube i w serwisie Spotify. View Ediplayer on the source website Nasz autor Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy i podróżniczy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie. Miłośnik niewielkich, lokalnych muzeów. Uwielbia długie trasy rowerowe, szczególnie te prowadzące wzdłuż rzek. Lubi poznawać nieznane zakamarki Niemiec, zarówno na dwóch kółkach, jak i w czasie górskiego trekkingu.
Czemu niektórzy wciąż wierzą, że stworzyli nas kosmici? To kusząca teoria, która sięga do głębin ludzkiej natury
Czy rzeczywiście „obcy” pomogli ludziom zbudować piramidy, a wiele kultur wywodzi się właśnie z kosmosu? Historie o pozaziemskim pochodzeniu ludzi zataczają szerokie kręgi od wielu lat, ale dotyczą nie tyle przeszłości naszej cywilizacji, co są emanacją współczesnych lęków. Czemu wielu z nas wciąż chce szukać dowodów ludzkiej „niezwykłości”?
Spis treści: Kosmiczna pomoc w starożytności Czemu ludzie wierzą w bezpodstawne teorie o kosmitach? Jeśli to nie starożytni kosmici zbudowali piramidy, to kto? Wszyscy nosimy w sobie pokusę niezwykłości Świat „starożytnych kosmitów” zyskał masową popularność dzięki Erichowi von Dänikenowi i jego książce „Wspomnienia z przyszłości” opublikowanej w 1968 roku. Autor zmarł niedawno, bo w styczniu 2026 roku, ale jego opowieść o pozaziemskiej pomocy przy budowie dawnych monumentów nadal przyciąga uwagę. Mimo, że proponowane przez niego tezy były wielokrotnie obalane, w obiegu wciąż funkcjonują jako szybkie wyjaśnienie tego, co trudno nam pojąć: stworzonych tysiące lat temu piramid, tajemniczych artefaktów i „zbyt doskonałych” konstrukcji. Zbierają szczególnie obfite żniwo w czasach, w których na pozyskiwanie informacji możemy poświęcić maksymalnie 15 sekund i w których chcemy dostawać natychmiastowe, dobrze brzmiące wytłumaczenia. Najlepiej w formacie krótkich filmików na tiktoku. Kosmiczna pomoc w starożytności Teorie Ericha von Dänikena narodziły się w wyjątkowym momencie historycznym. Skrystalizowały się podczas zimnej wojny, w obliczu obaw przed zagładą nuklearną, w trakcie wyścigu kosmicznego i gwałtownego rozwoju technologicznego. Informacji było wiele i już wtedy zaczynały uderzać w ludzi ze wszystkich stron. Idea starożytnych kosmitów oferowała zarówno kosmiczne pocieszenie, jak i egzystencjalny dramat. Dawała nadzieję, że historia ludzkości ma jakiś ukryty plan. Im bardziej niepewny był świat, tym łatwiej było przyjąć scenariusz, w którym ktoś „z zewnątrz” stoi za tym, co wydaje się niepojęte. To tłumaczy w pewien sposób dlaczego obecnie ma tak ogromną popularność. Geniusz retoryczny von Dänikena tkwił w niejednoznaczności. Rzadko formułował definitywne stwierdzenia, preferując sugestywne pytania i selektywne zestawienia, które przekształcały niepewność w insynuację. Czemu ludzie wierzą w bezpodstawne teorie o starożytnych kosmitach? Wiara w niemożliwe do natychmiastowego obalenia teorie wiąże się z samą naturą archeologii. To dyscyplina pracująca na fragmentarycznych dowodach, „osadach” wiedzy odkrywanych kawałek po kawałku i interpretacjach, które rzadko prowadzą do jednoznacznych konkluzji. Częściej porządkuje prawdopodobieństwa, niż daje proste werdykty. Dla części odbiorców taka ostrożność wygląda jak niezdecydowanie, co zostawia miejsce na odpowiedzi podane ze stuprocentową pewnością. Pseudonauka wypełnia tę lukę obietnicą objawienia, a skomplikowane procesy zamienia w jedno zdanie. Do tego dochodzi nieufność wobec instytucji, którą łatwo podbić narracją o „ukrywaniu prawdy” przez uczelnie, muzea czy czasopisma naukowe. My nic nie ukrywamy. Serio. I żaden kosmita nie zmusił mnie, żebym to napisał. Jeśli to nie starożytni kosmici zbudowali piramidy, to kto? I chociaż zarówno stanowiska w Gizie, jak i w Troi czy w Azji Mniejszej nie są nierozwiązanymi zagadkami, lecz efektem systematycznych wykopalisk i analiz, to nie jest to już aż tak „elektryzujące” jak tajemnicza technologia, która spadła z nieba. „Eksperci” od starożytnych astronautów nie powiedzą, że w Gizie odnaleziono starannie zaplanowane osiedla robotnicze, piekarnie i zorganizowane systemy zaopatrzenia w żywność i sprzęt, które pokazują, jak tysiące robotników mogły przez dziesięciolecia budować piramidy. Nie pokażą, że monumentalne kamienne filary Göbekli Tepe zostały wzniesione przez społeczność łowców-zbieraczy tysiąclecia przed wynalezieniem pisma – nie przez ingerencję obcych, lecz skoordynowaną pracę, geniusz inżynierów i ogromną cierpliwość. Że ogromne posągi z Wysp Wielkanocnych transportowano za pomocą nowatorskiej technologii przypominającej kołysanie. Albo tego, że w Troi kolejne warstwy osadnicze ukazują wieki odbudowy, adaptacji i wymiany regionalnej, a nie nagłą anomalię technologiczną. Wszyscy nosimy w sobie pokusę niezwykłości „Kosmiczne” wyjaśnienia zaspokajają nasze psychologiczne potrzeby. Tam, gdzie kiedyś religia wyjaśniała cel, nauka wyjaśnia proces – czasem niestety robi to jednak zbyt wolno. Hipoteza starożytnych kosmitów wykorzystuje błąd proporcjonalności – przez niego wydaje nam się, że niezwykłe osiągnięcia muszą mieć zawsze niezwykłe przyczyny. Motyw kosmicznej pomocy daje niektórym także przywilej do niszczenia ziemskiej natury. W końcu zostaliśmy „wybrani”, by nią rządzić. Jesteśmy lepsi. Inni. Kontrowersja, na której zarabia się ogromne pieniądze Wielu naukowców zgadza się, że biorąc pod uwagę ogrom wszechświata, życie pozaziemskie jest statystycznie prawdopodobne. Jednak prawdopodobieństwo to nie dowód – a z pewnością nie jest to dowód na ingerencję kosmitów w starożytności. Książki o starożytnych kosmitach sprzedają się jednak w milionach egzemplarzy na całym świecie. Seriale generują ogromne przychody, a czołowi „oświeceni” twórcy przyciągają setki tysięcy widzów online. Brońmy ludzkiego dorobku kulturowego I chociaż obalanie twierdzeń o kosmitach ma znaczenie w kontekście odbudowy zaufania do naukowców czy instytucji, to głównym zadaniem współczesnej archeologii jest opowiadanie bogatszych, bardziej przekonujących historii o tym, jak ludzie – samodzielnie, bez pomocy kosmicznych istot – kształtowali swoją przeszłość. Czy to nie pocieszająca idea, że do wszystkiego doszliśmy sami? Skoro mogliśmy dokonywać tak niezwykłych czynów, to tę kreatywność nadal mamy w sobie. Źródło: Ministry of Tourism and Antiquities, The Conversation, University of Cambridge, Penn Museum, Uniwersytet Jagielloński Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Tajemnica w Emilcinie. Najsłynniejszy polski incydent UFO oczami eksperta
Czy w PRL-u mogło dojść do spotkania z obcą cywilizacją? Przypadek z Emilcina pokazuje, że dla wielu odpowiedź brzmi: tak. Relacja Jana Wolskiego stała się fundamentem polskiej ufologii. Ale wciąż budzi więcej pytań niż odpowiedzi. W podcaście rozmawiamy na ten temat z Mateuszem Kijewskim, który specjalizuje się w zjawiskach UFO.
W 1978 roku w lubelskiej wsi Emilcin doszło do zdarzenia, które do dziś pozostaje najważniejszym punktem na mapie polskiej ufologii. Rolnik Jan Wolski opisał spotkanie z przyjaźnie nastawionymi istotami pozaziemskimi oraz ich pojazdem latającym. Choć ufonauci zaproponowali mu specyficzny posiłek, którego nie przyjął, całe zajście wspominał jako bezpieczne i bezkonfliktowe. Dziedzictwo i kultura bliskiego spotkania III stopnia Mimo że Jan Wolski był jedynym bezpośrednim świadkiem, Emilcin zyskał kultowy status. Sprawa przyciągnęła liczne grono ekspertów oraz stała się inspiracją dla świata sztuki. Dowodem na niesłabnące zainteresowanie tym tematem jest produkcja platformy Netflix – miniserial komediodramatyczny „Projekt UFO”, luźno nawiązujący do tych wydarzeń. Wydarzenie w Emilcinie na trwałe weszło do popkultury. Mistrz europejskiego komiksu Grzegorz Rosiński poświęcił mu jedną ze swoich prac, chociaż najbardziej znany jest z cyklu o Thorgalu. Analiza ekspercka: Mateusz Kijewski W celu zrozumienia przebiegu incydentu, sprawę analizuje gość programu, Mateusz Kijewski. To uznany publicysta ufologiczny, który prowadzi „Kanał o UFO” w ramach Sekielski Brothers Studio oraz serwis „UFO bez stereotypów”. W swojej pracy Kijewski stawia na: maksymalny obiektywizm: prezentowanie różnorodnych punktów widzenia; interdyscyplinarność: wykorzystywanie nie tylko nauk ścisłych, ale również socjologii, kulturoznawstwa i religioznawstwa; rzetelną debatę: rozkładanie fenomenu UFO na czynniki pierwsze bez powielania schematów. Przebieg bliskiego spotkania – Mamy dość typową scenerię dla tego typu spotkań w latach 70. – opowiada Kijewski. Wówczas domniemane kontakty załogantami UFO miały inny wymiar niż później. Ekspert określa ten czas „epoką spotkań”. Kosmici nie byli wówczas złowrodzy, jak w relacjach w kolejnych dekadach, gdy mieli porywać ludzi i dokonywać na nich eksperymenty. W ten schemat wpisuje się domniemane spotkanie z humanoidami w Emilcinie. O tym i o wielu innych aspektach emilcińskiego bliskiego spotkania III stopnia posłuchacie w naszym podcaście. Wideo z rozmową można obejrzeć poniżej, a także na naszym kanale YouTube i w serwisie Spotify. View Ediplayer on the source website Nasz autor Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy i podróżniczy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie. Miłośnik niewielkich, lokalnych muzeów. Uwielbia długie trasy rowerowe, szczególnie te prowadzące wzdłuż rzek. Lubi poznawać nieznane zakamarki Niemiec, zarówno na dwóch kółkach, jak i w czasie górskiego trekkingu.
UFO przestaje być tematem tabu? Polski naukowiec chce powołania specjalnej państwowej komórki
Czy państwo powinno badać UFO? To pytanie trafiło właśnie na biurka posłów. Do Sejmu złożono petycję wraz z projektem ustawy dotyczącej UAP, czyli niezidentyfikowanych zjawisk anomalnych – bo tak coraz częściej określa się to zjawisko. W jej myśl powstać ma komórka badawcza zajmująca się gromadzeniem i naukową analizą danych. Czy do tego dojdzie?
W ostatnich latach coraz częściej dyskutuje się o zjawisku UFO, czyli o niezidentyfikowanych obiektach latających. Dla uniknięcia skojarzeń z kosmitami używa się obecnie głównie terminu UAP, co jest skrótem od niezidentyfikowanych anomalnych zjawisk powietrznych. Na ten temat na poważnie dyskutuje się na przykład w kręgach rządowych w USA. Publikowane są też raporty, na przykład przez Pentagon. Oznacza to, że na niebie faktycznie można od czasu do czasu dostrzec obiekty, których pochodzenie trudne jest do wyjaśnienia. Petycja w sprawie UFO Pod koniec grudnia do Sejmu trafiła petycja w sprawie ustawy o niezidentyfikowanych anomalnych zjawiskach powietrznych (UAP). Jej autor, dr inż. Adam Jan Zwierzyński wnosi o podjęcie prac legislacyjnych zmierzających do uchwalenia ustawy regulującej kwestie monitorowania, raportowania oraz analizy UAP na polskim niebie. Zwierzyński chce, aby w naszym państwie opracowano ujednolicone procedury raportowania incydentów UAP przez pilotów cywilnych, wojskowych oraz służby kontroli ruchu lotniczego. Chciałby też, aby powołano wyspecjalizowaną, międzyresortową komórkę badawczą zajmującą się gromadzeniem i naukową analizą zgromadzonych danych. Zwierzyński zaapelował również o zwiększenie transparentności działań państwa w tym zakresie wobec obywateli. Po co badać UAP/UFO? „W ostatnich latach, w związku z dynamicznym rozwojem technologii sensorowych oraz zmianą podejścia sojuszników z NATO (szczególnie USA), zjawiska UAP przestały być domeną spekulacji, a stały się przedmiotem realnej analizy bezpieczeństwa narodowego” – czytamy w uzasadnieniu proponowanej ustawy. Wskazano w nim główne powody skodyfikowania prawa na temat UAP. Pierwszy dotyczy bezpieczeństwa lotów – brakuje jasnych procedur raportowania, co zwiększa ryzyko incydentów lotniczych. Zdaniem inicjatorów petycji w dobie zagrożeń hybrydowych konieczne jest precyzyjne odróżnienie zjawisk anomalnych od nowych, niekonwencjonalnych technologii szpiegowskich państw trzecich. Nowa ustawa mogłaby mieć spory potencjał naukowy. „Badanie zjawisk wykazujących anomalne cechy fizyczne może prowadzić do przełomowych odkryć w dziedzinie napędów i inżynierii materiałowej, budując innowacyjność polskiej nauki” – podkreślono w uzasadnieniu. Kto stoi za projektem dot. UAP? Petycję i projekt ustawy do Sejmu złożył dr inż. Adam Jan Zwierzyński, naukowiec z Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Ekspert przekazał National Geographic Polska, że ta inicjatywa jest jego prywatnym przedsięwzięciem i nie jest związana z uczelnią, na której pracuje. Dr inż. Zwierzyński nie bada aktywnie zjawisk UAP. – Przynajmniej na razie – zastrzega. – Interesuję się jednak tym tematem. Śledzę pojawiające się na świecie artykuły naukowe badające UAP i UFO. Choć często są to rozważania teoretyczne, to prowadzą one do ekstremalnie ciekawych wniosków i są szansą dla rozwoju nauki i technologii – podkreśla badacz. W jego ocenie tematyka UAP zaczyna przechodzić do mainstreamu i zaczynają oficjalnie nim zajmować się poważni naukowcy. – Niestety, tak nie jest jeszcze w Polsce, bo do nas zwykle ważne idee docierają z opóźnieniem. Chcemy to zmienić – dodał. Zwierzyński jest też przedsiębiorcą i zarejestrowanym lobbystą w obszarze technologii kosmicznych i górnictwa kosmicznego. – Zostałem lobbystą, aby w sprawach, które są związane z branżą kosmiczną w Polsce móc mieć jakiś wpływ na stanowienie prawa z korzyścią dla naszego państwa i społeczeństwa – podkreśla. Nauka boi się niezidentyfikowanych obiektów latających Zapytaliśmy inicjatora nowej petycji, czy uważa, że środowisko naukowe bagatelizuje problem UAP. – Oczywiście, że tak. W USA już bardzo to się zmienia. Ale w Polsce nie spodziewałbym się, aby którakolwiek uczelnia chciałby stworzyć poważny panel ekspertów, aby dyskutować w sposób naukowy na ten temat. Moim zdaniem wielu naszych naukowców panicznie boi się ośmieszenia – ocenił. Dr inż. Zwierzyński uważa, że konserwatyzm i zachowawczość wpływają na podejmowanie śmiałych i odważnych przedsięwzięć, ale to się powoli zmienia. – Z kolei urzędnicy, którzy mieliby decydować, czy przyznać grant na badanie zjawisk UAP mieliby bardzo duży dylemat, czy byłoby to dla nich bezpieczne i czy nie zostaliby np. posądzeni o niewłaściwe zarządzanie środkami publicznymi. Trzeba zatem odczarować ten temat w Polsce i przekazać jego badanie także w ręce specjalistów – zauważa ekspert. Zastrzega, że w tym celu nie byłoby potrzebne specjalne finansowanie dla badań zjawisk UAP. Kluczowe jest stworzenie narzędzi prawnych, które nie będą takiej opcji od razu wykluczać. A czym według dr inż. Zwierzyńskiego są niewyjaśnione przypadki UAP? – To złożone zjawisko, które może mieć wiele wytłuczeń. Możliwe, że za obserwacje UAP odpowiada wiele zjawisk i czynników równocześnie, a nie tylko jedno – odpowiada. Najwyższy czas zacząć badać UFO na poważnie? Nową inicjatywę skomentował dla National Geographic Polska Mateusz Kijewski – publicysta ufologiczny, twórca strony „UFO bez stereotypów” i prowadzący „Kanał o UFO” na platformie medialnej Sekielski Brothers Studio, który gościł w podcaście National Geographic Polska. W jego ocenie inicjatywa ustawodawcza w sprawie UAP trafia w bardzo odpowiedni czas. – Z jednej strony, naukowcy na świecie podejmują otwarte działania mające na celu badania fenomenu i podstawa prawna umożliwi ich polskim kolegom i koleżankom dołączenie do tego grona. Po drugie, biorąc pod uwagę szczególną sytuację naszej wschodniej granicy (która jest również granicą NATO) jest kluczowa w obliczu powtarzających się obserwacji obiektów niezidentyfikowanych – podkreśla Kijewski. Jak zauważa, większość obiektów zza wschodniej granicy okazuje się być dronami lub innymi pojazdami związanymi z działaniami wojennymi, ale te, które wykazują anomalne cechy powinny być badane, ich zapisy katalogowane i udostępniane naukowcom i ekspertom. – Dzięki temu można będzie też uniknąć pomyłek, które mogą mieć tragiczne skutki – podkreśla Kijewski. Każdy może wesprzeć inicjatywę Każdy zainteresowany fenomenem UFO może wyrazić swoje poparcie tej inicjatywy skierowanej do Sejmu, składając cyfrowy podpis pod petycją. Temat ten rezonuje w polskim społeczeństwie. Z badania „Co Polacy wiedzą o UFO?” przeprowadzonego kilka lat temu przez Kantar Public na zlecenie National Geographic wynika, że informacji o UFO na własną rękę poszukuje 37% Polaków. Większość Polaków (61%) uważa, że rządy powinny gromadzić i upubliczniać materiały dotyczące UFO. Źródło: National Geographic Polska Nasz autor Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy i podróżniczy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie. Miłośnik niewielkich, lokalnych muzeów. Uwielbia długie trasy rowerowe, szczególnie te prowadzące wzdłuż rzek. Lubi poznawać nieznane zakamarki Niemiec, zarówno na dwóch kółkach, jak i w czasie górskiego trekkingu.
Prawda o UFO wychodzi na jaw po 70 latach. Kluczem okazały się archiwalne zdjęcia nieba
Naukowcy przebadali niewyjaśnione zjawiska na niebie. Wyjątkowo dużo doniesień o UFO przypada na lata 50. XX wieku. Analiza zdjęć nieba wykonanych przed erą sztucznych satelitów rzuciła nowe światło na ówczesne niezidentyfikowane obiekty latające.
W czasopiśmie naukowym „Scientific Reports” opublikowano właśnie analizę, która sugeruje związek między niewyjaśnionymi zjawiskami astronomicznymi sprzed ery satelitów, a testami broni jądrowej, prowadzonymi w latach 50. XX wieku. Skąd się wzięły światła na starych zdjęciach? Zanim w 1957 roku wystrzelono pierwszego satelitę – radzieckiego Sputnika 1 – na świecie przeprowadzono już ponad 120 naziemnych testów nuklearnych (głównie w USA, ZSRR i Wielkiej Brytanii). W tym samym okresie astronomowie rejestrowali na płytach fotograficznych krótkotrwałe obiekty gwiazdopodobne, które pojawiały się i znikały w ciągu minut. Ich natura pozostawała nieznana, ale nowe badanie pokazuje wyraźny związek z datami prób jądrowych. Wiadomo, że promieniowanie może wywoływać zjawiska świetlne w atmosferze (np. tzw. promieniowanie Czerenkowa). Zatem autorzy badania postanowili sprawdzić, czy tajemnicze światła na zdjęciach mogą być efektami ubocznymi testów nuklearnych. Zwrócili też uwagę na relacje o „świecących kulach” widywanych w okolicach opadu radioaktywnego po próbach. Mozolna analiza archiwalnych zdjęć nieba Badania przeprowadzono w ramach projektu VASCO (Vanishing and Appearing Sources during a Century of Observations). Jego celem jest porównywanie historycznych i współczesnych zdjęć nieba, by zidentyfikować obiekty, które pojawiały się lub znikały w sposób niewytłumaczalny. Naukowcy przeanalizowali archiwalne fotografie z obserwatorium Palomar, z lat 1949–1957. Na części z nich znaleziono białe światła – zjawiska trwające krócej niż 50 minut (czas ekspozycji). Na niektórych zdjęciach jest ich nawet kilka. Aby zbadać możliwe korelacje, porównano daty uwiecznienia tych zjawisk na fotografiach, z datami testów jądrowych oraz zgłoszeniami o UAP (unidentified anomalous phenomena, czyli współczesne określenie UFO). Analiza objęła 2718 dni i okazała się bardzo owocna. Związek UFO z testami nuklearnymi potwierdzony Wykazała ona że: niewyjaśnione zjawiska świetlne występowały o 45% częściej w ciągu jednej doby od testu jądrowego; ich liczba koreluje z liczbą raportów o UFO – było ich o 8,5% więcej na każde zgłoszenie. Autorzy badania podkreślają jednak, że wyniki te nie dowodzą jednoznacznie związku przyczynowego, ale mogą pomóc wykluczyć niektóre hipotezy. Korelacja z datami testów sugeruje, że zjawiska nie były jedynie artefaktami fotograficznymi – trudno przypuszczać, by uszkodzenia płyt fotograficznych zdarzały się zgodnie z kalendarzem detonacji. Pojawianie się rozbłysków dzień po teście wskazuje też, że „światła” nie były odłamkami bomb. Okazuje się więc, że stare zdjęcia to prawdziwa kopalnia informacji, a projekt VASCO z pewnością zaskoczy jeszcze niejeden raz. A nowe badanie to istotny krok w zrozumieniu związku anomalii astronomicznych z działalnością człowieka. Źródło: Nauka w Polsce Nasza autorka Magdalena Rudzka Dziennikarka „National Geographic Traveler" i „Kaleidoscope". Przez wiele lat również fotoedytorka w agencjach fotograficznych i magazynach. W National-Geographic.pl pisze przede wszystkim o przyrodzie. Lubi podróże po nieoczywistych miejscach, mięso i wino.
Obce cywilizacje są skazane na zagładę. Powód może dotyczyć także ludzkości
Dlaczego wciąż nie spotkaliśmy obcych? Naukowcy uważają, że każda cywilizacja niszczy własną planetę, zanim zdążymy ją odkryć. Postęp technologiczny może okazać się wyrokiem zarówno dla nich, jak i dla nas.
Spis treści: Potencjalne obce cywilizacje są zagrożone Technologia nie zawsze oznacza ratunek Co z obcymi cywilizacjami? Czy zahamowanie wzrostu to rozwiązanie problemu? Współcześnie większość społeczeństw na świecie nie wykazuje szczególnego zainteresowania potencjalnym istnieniem pozaziemskich form życia, choć są wyjątki. W Stanach Zjednoczonych wiara w istnienie obcych cywilizacji jest stosunkowo powszechna. Według sondażu przeprowadzonego przez Instytut Gallupa w 2021 roku, 41% Amerykanów wierzy, że UFO to w rzeczywistości pojazdy kosmiczne z innych planet. W poprzednich badaniach ten odsetek wynosił od 30% do 40%. Wiara w UFO i istoty pozaziemskie w USA jest silnie powiązana z popkulturą, szczególnie z takimi filmami jak „Bliskie spotkania trzeciego stopnia” i „Kontakt” oraz serialem „Z Archiwum X”. Produkcje te znacząco wpłynęły na rozpowszechnienie tych przekonań wśród Amerykanów. W miarę jak wiara w pozaziemskie cywilizacje staje się coraz bardziej powszechna, temat ten zaczyna przyciągać uwagę nie tylko amatorów, ale także naukowców Potencjalne obce cywilizacje są zagrożone Astrofizycy ostrzegają, że każda rozwijająca się cywilizacja, nawet taka, która w pełni przestawiła się na odnawialne źródła energii, może nieuchronnie doprowadzić do przegrzania swojej planety w ciągu 1000 lat. Taki wniosek wynika z nowego modelu opracowanego przez naukowców, którzy symulowali wzrost technologiczny oraz zużycie energii przez hipotetyczne obce cywilizacje. Wyniki są jasne: bez względu na to, jak czysta i efektywna jest energia, zawsze dochodzi do wycieku energii, który ostatecznie doprowadzi do zmian klimatu. Wnioski te można łączyć zarówno z naszą planetą, jak i poszukiwaniem życia poza Ziemią. Jeśli potencjalne obce cywilizacje napotykają te same fizyczne ograniczenia, może to wyjaśniać, dlaczego nie odkryliśmy jeszcze ich śladów. Badanie autorstwa Manasviego Lingama z Florida Tech i Amedeo Balbiego z Uniwersytetu Tor Vergata w Rzymie zostało opublikowane w bazie preprintów arXiv. Praca badaczy analizuje, jak zaawansowane cywilizacje mogą nieumyślnie doprowadzić do własnego upadku. Kluczową rolę w tej katastrofie odgrywają prawa termodynamiki, a zwłaszcza druga zasada termodynamiki, która mówi, że w każdym systemie energetycznym część energii zawsze ucieka w formie ciepła. Nawet jeśli cywilizacja w pełni przestawi się na zieloną energię, to nieuniknione straty cieplne będą kumulować się w atmosferze, powodując wzrost temperatury planety. Lingam porównuje to do nieszczelnej wanny. Jeśli wanna jest tylko częściowo wypełniona wodą, wyciek jest niewielki i nie stanowi zagrożenia. Jednak gdy wanna jest coraz bardziej napełniana — a zużycie energii rośnie wykładniczo — wyciek może szybko przekształcić się w powódź, zalewając cały dom. W tym przypadku „domem” jest planeta, a „powodzią” niekontrolowany wzrost temperatury, który z czasem doprowadzi do katastrofy klimatycznej. Technologia nie zawsze oznacza ratunek Wzrost technologiczny jest podstawą rozwoju cywilizacji, ale niesie ze sobą poważne wyzwania. Na Ziemi zużycie energii wzrosło wykładniczo od czasów rewolucji przemysłowej. W 2023 roku ludzkość zużyła około 180 000 terawatogodzin (TWh) energii. Chociaż obecnie znaczna część tej energii pochodzi ze spalania paliw kopalnych, które bezpośrednio przyczyniają się do globalnego ocieplenia, według badaczy nawet całkowite przejście na energię odnawialną nie zapobiegłoby ostatecznym problemom związanym z akumulacją ciepła. Zespół Lingama i Balbiego wykazał, że przy nieustannym wzroście zapotrzebowania na energię, każda cywilizacja w końcu napotka na barierę termiczną, której nie będzie w stanie pokonać. Chyba, że drastycznie ograniczy swoje zużycie energii. Co z obcymi cywilizacjami? Dla astrobiologów, którzy zajmują się poszukiwaniem życia poza Ziemią, wyniki tych badań mają duże znaczenie. Wzrost technologiczny obcej cywilizacji mógłby spowodować jej wyginięcie w mniej niż 1000 lat. To bardzo krótki czas w skali kosmicznej. Planety takie jak Ziemia potrzebują setek milionów lat, aby stać się nadającymi się do zamieszkania. W rezultacie jeśli cywilizacje technologiczne na innych planetach napotykają te same fizyczne ograniczenia, mogłyby wyginąć, zanim zdążymy je odkryć. Może to wyjaśniać tak zwany paradoks Fermiego, czyli pytanie, dlaczego nie znaleźliśmy śladów zaawansowanych obcych cywilizacji, mimo że statystycznie powinny one istnieć. Jeśli każda rozwijająca się cywilizacja zbyt szybko osiąga punkt, w którym jej zużycie energii niszczy planetę, może to oznaczać, że cywilizacje technologiczne są zbyt krótkotrwałe, abyśmy mieli szansę je zauważyć. Czy zahamowanie wzrostu to rozwiązanie problemu? Wyniki badań Lingama i Balbiego stawiają przed nami trudne pytania dotyczące przyszłości naszej cywilizacji. Choć technologia odgrywa kluczową rolę w rozwoju ludzkości, nieustanny wzrost zużycia energii może okazać się pułapką. Lingam sugeruje, że jednym z możliwych rozwiązań jest zahamowanie technologicznego i energetycznego wzrostu. Zamiast dążyć do nieograniczonego rozwoju, ludzkość mogłaby nauczyć się żyć w harmonii ze środowiskiem naturalnym, utrzymując stały poziom zużycia energii. – Jeśli gatunek wybrałby równowagę i nauczył się żyć w harmonii ze swoim otoczeniem, jego potomkowie mogliby przetrwać nawet miliard lat – tłumaczy Lingam. To sugeruje, że rozwiązanie problemu tkwi w znalezieniu stabilnego modelu funkcjonowania cywilizacji, który nie zakłada stałego wzrostu, lecz długotrwałą stabilność. Wyzwanie staje się jeszcze bardziej palące w kontekście zmian klimatu, z którymi ludzkość zmaga się coraz intensywniej. W długiej perspektywie pytanie o przyszłość ludzkości może sprowadzać się do wyboru: czy będziemy kontynuować rozwój, ryzykując przegrzanie planety, czy też zdecydujemy się na równowagę, rezygnując z wykładniczego wzrostu, aby zagwarantować sobie długowieczność? Niewykluczone, że przyszłość naszej cywilizacji może zależeć właśnie od tej decyzji. Źródło: NASA.
Czy mamy dowody na istnienie życia poza Ziemią? Nowy teleskop może to rozstrzygnąć
Czy obiekty międzygwiezdne mogą być dowodem na istnienie życia poza Ziemią? Nowe obserwacje z teleskopu Very Rubin przybliżają nas do odpowiedzi. Naukowcy analizują dane z kosmosu, które mogą zmienić nasze rozumienie Układu Słonecznego – i nas samych.
Spis treści: Nowe odkrycia teleskopu Very Rubin Zagadkowe właściwości międzygwiezdnych obiektów Czy to ślady technologii obcych cywilizacji? Ślady powstawania planet i galaktyczne strumienie W naszym Układzie Słonecznym wszystko należy do Słońca. Choć ukończenie jednego obiegu może zająć lata, każda planeta i każdy księżyc, każda asteroida i kometa, każda drobinka pokruszonego lodu i skały jest grawitacyjnie związana z naszą gwiazdą. To elementy niekończącej się kosmicznej karuzeli. Ale raz na jakiś czas pojawia się coś innego, co – na podstawie dokładnych pomiarów mechaniki orbitalnej – jest wyraźnie niezwiązane grawitacyjnie: międzygwiezdny gość. Obiekt przybywa z przestrzeni międzygwiezdnej, a po krótkiej wizycie w naszym Układzie Słonecznym wraca w niewyobrażalne głębiny. Takie enigmatyczne podróżniki nazywane są obiektami międzygwiezdnymi i przynoszą nam wgląd w część kosmosu, której nigdy wcześniej nie widzieliśmy. Za każdym razem, gdy się pojawiają, wywołują gorączkę obserwacyjną – astronomowie mobilizują inne teleskopy, na Ziemi i w przestrzeni, aby dokładnie zbadać przybysza. Obiekt wydaje się ledwie rozmytą plamką światła, ale astronomowie starają się odkryć jego prawdziwą naturę, zanim zniknie – od podstawowych właściwości (wymiary, skład chemiczny) po szalone możliwości (ślady technologii obcych cywilizacji). Nowe odkrycia teleskopu Very Rubin Do tej pory odkryto tylko trzy obiekty międzygwiezdne, z których najnowszy pojawił się zaledwie w tym miesiącu, z kierunku centrum Drogi Mlecznej. 3I/ATLAS – bo tak nazywa się ten obiekt – obecnie przemieszcza się tuż wewnątrz orbity Marsa, przyciągając uwagę teleskopów na całym świecie. Nowy teleskop, który rozpocznie pełną działalność jeszcze w tym roku, ma szansę odkryć znacznie więcej takich obiektów. Obserwatorium Very C. Rubin, usytuowane na szczycie góry na pustyni chilijskiej, zostało zaprojektowane tak, aby każdej nocy skanować niebo i rejestrować słabe błyski w ciemności – w tym światło słoneczne odbite od szybko poruszającego się ciała niebieskiego. Jego obserwacje tworzą widoki poklatkowe, pozwalając astronomom śledzić te obiekty i badać ich orbity pod kątem wszelkich dziwactw. Rubin nie odkrył 3I/ATLAS, ale przypadkiem wykonał dziesiątki zdjęć tego obiektu – przed i po tym, jak stało się jasne, że pochodzi on spoza naszego Układu Słonecznego. Zdjęcia te już pomagają astronomom uzyskać wyraźniejszy obraz przybysza. Dzięki Rubin astronomia może wejść w nową erę odkryć. Według statystycznych prognoz i ekscytujących zakładów samych astronomów, obserwatorium może w ciągu następnej dekady dostrzec od pięciu do nawet stu obiektów międzygwiezdnych. – To jak dawna astronomia: znajdź obiekt, skieruj na niego teleskopy, kłóć się o niego – mówi Chris Lintott, astrofizyk z Oksfordu. – Będzie świetna zabawa. Zagadkowe właściwości międzygwiezdnych obiektów Obiekt międzygwiezdny, który kiedyś był związany z własną gwiazdą, może podróżować miliony, a nawet miliardy lat, zanim napotka ciepło innej. Kiedy w 2017 roku pojawił się pierwszy znany gość międzygwiezdny, astronomowie byli oszołomieni – nie tylko z powodu historycznej chwili, ale również dlatego, że ʻOumuamua – jak go później nazwano – nie pasował do obowiązujących teorii. Naukowcy od dawna sądzili, że obiekty międzygwiezdne muszą istnieć – wyrzucone z zimnych krańców swojego macierzystego systemu podczas burzliwego okresu formowania planet. Jednak ʻOumuamua nie przypominał niczego, co astronomowie obserwowali wcześniej: dziwnie ukształtowany, skalisty jak asteroida, poruszający się jak kometa, a mimo to pozbawiony charakterystycznego ogona z pyłu. Drugi zarejestrowany obiekt międzygwiezdny, Borisov z 2019 roku, był bardziej zgodny z oczekiwaniami – lodowa kometa, choć być może pochodząca z mniejszej, ciemniejszej gwiazdy. Astronomowie już sklasyfikowali 3I/ATLAS jako kometę, ale ma on swoje osobliwości; jest znacznie większy niż ʻOumuamua i Borisov, a także wydaje się o kilka miliardów lat starszy niż nasz Układ Słoneczny. Czy to ślady technologii obcych cywilizacji? – Obserwacje Rubin mogą również pomóc rozstrzygnąć dyskusję o tym, czy ʻOumuamua był czymś innym niż zwykłą skałą kosmiczną – mówi Avi Loeb, fizyk z Harvardu. Loeb uważa, że ʻOumuamua to fragment obcej konstrukcji. Nasz własny Układ Słoneczny – jak mówi – jest pełen kosmicznych śmieci: części rakiet, które czasami są mylone z asteroidami przez astronomów amatorów. On i jego współpracownicy sugerują, że 3I/ATLAS również może być fragmentem obcej technologii. – Jeżeli Rubin odkryje więcej obiektów, które wyglądają i zachowują się jak ʻOumuamua lub 3I/ATLAS, tym mniej prawdopodobne będzie, że pochodzą one od Obcych – uważa Loeb. – W najgorszym wypadku dowiemy się więcej o skałach wyrzucanych z innych układów gwiezdnych – mówi. – Ale możemy również znaleźć odpowiedź na najbardziej romantyczne pytanie nauki: czy jesteśmy sami? To ekscytująca myśl i z pewnością materiał do marzeń, nawet dla astronomów prowadzących badania. Zmarła astronom Vera Rubin, na cześć której nazwano nowe obserwatorium, napisała w 2006 roku, gdy obserwowała pobliską galaktykę M31 przez teleskop: „Często zastanawiałam się, czy astronom w M31 nie obserwuje nas. Zawsze chciałam, abyśmy mogli wymienić się spostrzeżeniami”. Większość społeczności astronomicznej nie podziela interpretacji Loeba i jego współpracowników dotyczącej ʻOumuamua ani jego najnowszego twierdzenia o 3I/ATLAS. – To dziwne, ale nie na tyle dziwne, byśmy musieli sięgać po hipotezę o Obcych – mówi John Forbes, astrofizyk z Uniwersytetu Canterbury w Nowej Zelandii. Nietypowe przyspieszenie ʻOumuamua, którego nie da się wytłumaczyć grawitacją, można by wyjaśnić właściwościami przypominającymi kometę. – ʻOumuamua mógł uwalniać niewielkie ilości gazu, gdy ogrzewał się w pobliżu Słońca, co wystarczyłoby, aby go napędzić – ale niekoniecznie na tyle, by zostało to zaobserwowane przez teleskopy – mówi Darryl Seligman, astrofizyk z Michigan State University. W ostatnich latach Seligman i jego współpracownicy zgłosili odkrycie kilkunastu asteroid w pobliżu Ziemi, które emitują gazy podobnie jak komety, lecz nie wytwarzają widocznego ogona. Sugerują, że te asteroidy należą do nowej klasy ciał niebieskich, które nazwali ciemnymi kometami. – Tego typu zjawiska mogą być znacznie bardziej powszechne, niż dotychczas zauważyliśmy, a może nawet w ogóle ich nie szukaliśmy – mówi Seligman. – Odwiedzające nas obiekty mogą wykazywać podobne zachowania. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2025/07/zdjecie-2-a3dc5e5.jpg" width="625" height="623" alt="Teleskop Hubble’a sfotografował drugiego znanego międzygwiezdnego gościa Układu Słonecznego – kometę Borisowa, nazwaną na cześć jej odkrywcy, Giennadija Borisowa." title="Teleskop Hubble’a sfotografował drugiego znanego międzygwiezdnego gościa Układu Słonecznego – kometę Borisowa, nazwaną na cześć jej odkrywcy, Giennadija Borisowa." /> Ślady powstawania planet i galaktyczne strumienie Podczas gdy niektórzy naukowcy koncentrują się na ściganiu tych obiektów, gdy pędzą przez nasz Układ Słoneczny, inni są zainteresowani badaniem ich podróży przez galaktyczną przestrzeń. Choć nie są związani z żadnymi konkretnymi gwiazdami, międzygwiezdni podróżnicy przemieszczają się po Drodze Mlecznej. Forbes w swoich badaniach zakłada, że skały kosmiczne, gdy już oderwą się od macierzystego systemu, zaczynają podróżować długimi, cienkimi strumieniami przez Galaktykę. Gwiazdy wyrzucane z gromad gwiezdnych mogą tworzyć takie strumienie, a Forbes przewiduje, że obiekty międzygwiezdne mogą zachowywać się podobnie. Te strumienie z czasem się rozszerzają, stając się coraz bardziej rozproszone, ponieważ – jak mówi Forbes – Galaktyka jest chaotyczna i dzieje się w niej mnóstwo rzeczy, które zakłócają piękne, proste orbity. Forbes ma nadzieję, że Rubin wykryje wielu nowoprzybyłych nadciągających z tego samego punktu na niebie i poruszających się z taką samą prędkością. – To byłby mocny dowód na to, że znajdujemy się w gęstym strumieniu obiektów międzygwiezdnych – mówi. Nasze Słońce może dryfować przez miliony takich strumieni. Różnorodność obiektów międzygwiezdnych może pomóc astronomom wyjaśnić szczególnie zagadkowy aspekt formowania planet, w tym także historię Ziemi. Planety powstają mniej więcej w ten sam sposób, co kłaczki kurzu w domu – zderzające się ze sobą cząsteczki zlepiają się, aż stają się wystarczająco duże, by stać się światami. Symulacje komputerowe pokazały jednak, że choć łatwo jest siłom kosmicznym przeskoczyć z cząstek wielkości pyłu do obiektów wielkości głazu, to znacznie trudniej jest sprawić, aby te głazy urosły w coś większego. Obiekty międzygwiezdne, jak mówi Pfalzner, mają dokładnie odpowiedni rozmiar do rozwiązania tego problemu – gotowe, by zostać wchłonięte i powiększone. Jeśli wokół nowego systemu znajduje się wiele obiektów międzygwiezdnych – być może przyciągniętych grawitacją świeżo zapalonej gwiazdy w centrum – Wszechświat ma wszystkie surowce, których potrzebuje, eliminując w ten sposób wszelkie przeszkody w procesie tworzenia planet. Obiekty międzygwiezdne przemykające przez nasze niebo mogą pewnego dnia pomóc ukształtować czyjś inny układ słoneczny. Poszukiwania obiektów międzygwiezdnych przez teleskop Rubin, niezależnie od tego, czy przyniosą tylko kilka, czy dziesiątki nowych odkryć, dostarczą wiedzy wykraczającej poza czysto empiryczne badania. Dzięki nim możemy lepiej niż dotąd zrozumieć, jaki Wszechświat nas otacza – jakbyśmy odkryli wielką tajemnicę i stali się świadkami cudów, których nie mieliśmy zobaczyć. Obiekty międzygwiezdne przypominają nam, że kosmos jest miejscem wspólnym i że my również jesteśmy jego częścią – podobnie jak ci tajemniczy podróżnicy, wytyczający swoje własne ścieżki w czasie i przestrzeni. Źródło: National Geographic
Obcy są wśród nas? Naukowcy z Harvardu twierdzą, że to prawdopodobne
Badacze przedstawili odważną hipotezę: być może pozaziemskie istoty – tzw. kryptoterrestrianie – żyją od dawna na Ziemi, ukrywając swoją obecność pod powierzchnią lub nawet między nami. Ma to wyjaśniać relacje na temat UFO i dziwnych spotkań z „obcymi”.
Spis treści: Czy „kryptoterrestrianie” już mieszkają na Ziemi? Naukowcy przewidują sceptycyzm, ale postulują rozszerzenie metod badawczych Ludzkość od wieków zadaje sobie pytanie: „Czy jesteśmy sami we Wszechświecie?”. Przez dekady obserwowano gwiazdy, wysyłano sygnały radiowe i badano odległe planety w poszukiwaniu życia pozaziemskiego. Tymczasem teoria naukowców z Harvardu stawia prowokacyjną tezę: być może od początku patrzyliśmy w niewłaściwym kierunku. Co, jeśli obce formy życia nie znajdują się w odległych galaktykach, lecz funkcjonują tu, na Ziemi, ukryte pośród nas? Czy „kryptoterrestrianie” już mieszkają na Ziemi? Niedawna publikacja Galileo Project, interdyscyplinarnej inicjatywy akademickiej powiązanej z Uniwersytetem Harvarda, rzuciła nowe światło na debatę o istnieniu obcych cywilizacji. W artykule naukowym zatytułowanym: „Czy kryptoterrestrianie mogą być pod ziemią, ukrywać się na Ziemi, a nawet przejmować nasze ciała?”, autorzy – w tym astrofizyk prof. Avi Loeb – przeanalizowali mniej popularną, lecz fascynującą hipotezę: że istoty uznawane za obce mogą w rzeczywistości pochodzić... z Ziemi. Postawili tezę, że tajemnicze zjawiska powietrzne (UAP) i relacje świadków dotyczące tzw. „gadów humanoidalnych” czy „świetlistych postaci” mogą nie mieć pochodzenia kosmicznego, lecz lokalne. Zdaniem badaczy, istoty te – nazwane kryptoterrestrianami – mogą istnieć w czterech odmiennych formach. Pierwszą grupą mogą być ludzie wywodzący się ze starożytnych, wysoko rozwiniętych cywilizacji, które zniknęły z kart znanej historii, lecz przetrwały w ukryciu. Drugą grupę stanowić mogą inteligentne istoty nieludzkie, które ewoluowały na Ziemi niezależnie od człowieka, np. podziemne formy gadów dysponujących dostępem do technologii i wiedzy, której współczesna nauka nie zna. Trzeci wariant zakłada obecność obcej cywilizacji, która przybyła na Ziemię w odległej przeszłości, osiedliła się i z premedytacją unika kontaktu z ludzkością, by nie zakłócać rozwoju naszej cywilizacji. Ostatnia hipoteza mówi o istnieniu bytów z alternatywnych wymiarów – istot funkcjonujących równolegle do naszego świata, które manifestują się poprzez zjawiska takie jak sny, halucynacje czy efemeryczne światła. Choć brzmi to jak scenariusz rodem z science fiction, autorzy badania przywołali konkretne źródła i relacje, wskazujące na potrzebę nowego podejścia do badań nad zjawiskami UAP. „Większość badaczy zapewne zlekceważy ideę, że na Ziemi mogłyby przebywać tajemnicze społeczności istot, posiadające dostęp do zaawansowanej technologii, pozostając jednocześnie w ukryciu przed ludźmi” – napisali dr Garry Nolan z Uniwersytetu Stanforda i prof. Avi Loeb z Harvardu. Ich zdaniem, poważne potraktowanie takiej hipotezy może otworzyć nowy rozdział w naukowej eksploracji nieznanego świata. Naukowcy przewidują sceptycyzm, ale postulują rozszerzenie metod badawczych Nieprzypadkowo teoria ta pojawiła się w czasie rosnącego zainteresowania niezidentyfikowanymi zjawiskami powietrznymi (UAP). W końcu w lipcu 2023 roku były oficer wywiadu wojskowego USA, David Grusch, zeznał pod przysięgą przed Kongresem, że amerykański rząd ma dostęp do technologii nieludzkiego pochodzenia, a nawet do biologicznych szczątków ich użytkowników. Choć jego twierdzenia nie zostały oficjalnie potwierdzone, budują kontekst dla coraz poważniejszego traktowania hipotez jeszcze niedawno uznawanych za marginalne. Rosnąca gotowość do poważnej debaty na ten temat sprawiła, że propozycja badaczy z Harvardu i Stanfordu nie została całkowicie zignorowana przez środowisko naukowe. Choć obecnie nie istnieją jednoznaczne dowody na istnienie ukrytych społeczności kryptoterrestrialnych, sam fakt, że poważne instytucje akademickie rozważają taką możliwość, świadczy o istotnej zmianie podejścia. Ostatecznie, jak zauważył prof. Avi Loeb: „W nauce nie chodzi o to, by potwierdzać własne przekonania, lecz by szukać wyjaśnień – nawet jeśli są one niewygodne”. Naukowcy podkreślili bowiem, że celem opublikowanej analizy nie było potwierdzenie istnienia obcych form życia zamieszkujących Ziemię, lecz rozszerzenie perspektywy badawczej i włączenie do niej scenariuszy, które dotąd były pomijane ze względu na swój niekonwencjonalny charakter. Specjaliści skupiają się niemal wyłącznie na eksploracji przestrzeni kosmicznej, czyli miejsca, gdzie najtrudniej o dowody. Tymczasem, jak sugerują badacze, być może najbardziej intrygujące odpowiedzi znajdują się znacznie bliżej – w jaskiniach, oceanicznych głębinach, a może w wymiarach, których jeszcze nie potrafimy zdefiniować. Źródła: The Economic Times, CBS News, The Times of India Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
UFO nad Polską. Co się wydarzyło w Emilcinie? – podcast National Geographic Polska
Jest prawdopodobne, że w 1978 roku w Emilcinie „doszło do doświadczenia o autentycznym charakterze” – mówi Mateusz Kijewski, ekspert zajmujący się UFO w podcaście National Geographic Polska. Jednak po latach badacze inaczej niż wcześniej interpretują bliskie spotkania.
Spis treści: Zagadka Emilcina Ekspert o emilcińskim UFO Gdzie posłuchać podcastu National Geographic Polska? W najnowszym odcinku rozmawiamy o najgłośniejszym w Polsce domniemanym spotkaniu z kosmitami. Dojść do niego miało we wsi Emilcin w dzisiejszym województwie lubelskim w 1978 roku. Zagadka Emilcina Zarówno pojazd latający, jak i ufonautów napotkać miał rolnik Jan Wolski. Spotkanie z kosmitami wspominał dobrze. Goście z kosmosu nie mieli wyrządzić mu żadnej krzywdy. Przeciwnie, byli przyjaźnie nastawieni, poczęstowali go nawet nietypowym posiłkiem, którego rolnik nie przyjął. Mimo że Wolski był w zasadzie jedynym świadkiem domniemanego wydarzenia, to Emilcin stał się bardzo ważnym miejscem dla polskich ufologów. Sprawą zainteresowało się mnóstwo ekspertów. Emilcin zainspirował też artystów i filmowców. Swoją premierę ma właśnie miniserial komediodramatyczny „Projekt UFO” na platformie Netflix, który jest inspirowany tymi wydarzeniami. A my próbujemy wspólnie z naszym gościem zrozumieć, co tak naprawdę wydarzyło się w Emilcinie w 1978 roku. Ekspert o emilcińskim UFO Na czynniki pierwsze sprawę UFO z Emilcina rozłożył nasz gość, Mateusz Kijewski. Jest to publicysta ufologiczny, twórca strony „UFO bez stereotypów” i prowadzący „Kanał o UFO” na platformie medialnej Sekielski Brothers Studio. W swojej pracy stara się zachować maksymalny obiektywizm, prezentując różne perspektywy. W debacie na temat tego złożonego fenomenu (lub fenomenów) dba o to, by wykorzystywać nie tylko dorobek nauk ścisłych, ale i takich dziedzin jak kulturoznawstwo, socjologia czy religioznawstwo. Czy faktycznie w Emilcinie wylądowało UFO? W ocenie Kijewskiego ten przypadek jest „dobry”. Ale czy należy mówić o fizycznym lądowaniu UFO czy raczej o autentyczności przeżyć? Ekspert zastanawia się, czy za te zdarzenia nie odpowiada nietypowa, anomalna reakcja mózgu na zetknięcie go z jakimś jeszcze nie do końca znanym nauce zjawiskiem. Poruszamy też inne wątki, a wśród nich intrygująco brzmiącą zemstę hipnotyczną, która jest jednym z wyjaśnień wydarzeń emilcińskich. Gdzie posłuchać podcastu National Geographic Polska? Cała rozmowa do wysłuchania w playerze na górze strony. Odcinki naszych wideopodkastów są również dostępne na kanałach National Geographic Polska na YouTube i na Spotify. Źródło: National Geographic Polska
Ile prawdy w nowym serialu Netfliksa o UFO? Fakty o Emilcinie
Kilka dekad temu w niewielkiej wsi Emilcin miało dojść do wizyty obcych. Teraz na platformie Netflix można obejrzeć miniserial „Projekt UFO” inspirowany tymi wydarzeniami.
Spis treści: Projekt UFO – polskie Roswell na szklanym ekranie Emilcin: podstawowe informacje Kontrowersyjny przypadek Emilcina Pomnik UFO w Emilcinie Niezidentyfikowane obiekty latające w Polsce UFO w Emilcinie to najważniejszy epizod w historii rzekomych wizyt obcych w naszym kraju. Właśnie w lubelskiej wsi stoi jedyny, jak do tej pory, pomnik UFO w Polsce. Teraz historia ta zainspirowała filmowców. Swoją premierę na platformie Netflix ma właśnie miniserial „Projekt UFO”. Projekt UFO – polskie Roswell na szklanym ekranie Takiego serialu jeszcze nie było. W środę swoją premierę na Netfliksie ma „Projekt UFO”. To czteroodcinkowy komediodramat Kaspra Bajona – autora scenariusza „Wielkiej Wody”. Wśród aktorów zobaczymy takie gwiazdy jak Piotr Adamczyk, Mateusz Kościukiewicz czy Maja Ostaszewska. Jak informują twórcy produkcji, serial inspirowany jest prawdziwymi wydarzeniami. I faktycznie wiele faktów, które zobaczymy na ekranie ma odzwierciedlenie z realnymi lub domniemanymi zajściami. Mamy tu świadka zagadkowego spotkania z kosmitami, który pochodzi z niewielkiej wsi na Warmii, pszczelarza Jana Kunika. Jest też spór badaczy (ufologów), łaknących prawdy. A co naprawdę wiemy o Emilcinie? Dowiecie się z naszego tekstu. Emilcin: podstawowe informacje Maleńki Emilcin zamieszkuje niewiele ponad 200 osób (stan z 2023 r.). Chyba żadna tak mała wieś w Polsce nie cieszy się jednak aż tak sporą sławą. Powód jest niecodzienny. Można śmiało powiedzieć, że nieziemski. Chodzi bowiem o rzekome pojawienie się w tym miejscu UFO. To w Emilcinie miało dojść do jednego z najsłynniejszych domniemanych spotkań z istotami pozaziemskimi w naszym kraju. Ponad 40 lat temu rolnik Jan Wolski stwierdził, że 10 maja 1978 roku napotkał dwie nietypowe postacie podczas powrotu do domu przez las. Według jego relacji, istoty te były niewysokie, miały około 1,4 metra wzrostu, oliwkowozielone twarze, skośne oczy i wystające kości policzkowe. Ich ciała pokrywały czarne kombinezony, odsłaniające jedynie twarze i dłonie, a palce były połączone błoną pławną. Wolski opowiadał, że istoty te wsiadły na jego wóz konny. Następnie poprosiły go, by podwiózł ich na polanę, gdzie unosił się nad ziemią pojazd wielkości połowy autobusu. Rolnik został zaproszony do środka za pomocą platformy przypominającej windę. Wewnątrz pojazdu, jak relacjonował, został poddany badaniu, po czym opuścił obiekt i wrócił do domu. Kontrowersyjny przypadek Emilcina Relacja Jana Wolskiego o spotkaniu z istotami pozaziemskimi w Emilcinie w 1978 roku wywołała zróżnicowane reakcje w społeczeństwie i mediach. Z czasem stała się przedmiotem zainteresowania zarówno entuzjastów ufologii, jak i sceptyków Sprawą zainteresował się Zbigniew Blania-Bolnar, socjolog i ufolog, który przeprowadził szczegółowe badania i opisał je w książce „Zdarzenie w Emilcinie”. Jego praca była jedną z pierwszych prób analizy incydentu. Spotkała się jednak z krytyką ze strony niektórych badaczy. Naukowcy zarzucali autorowi np. pominięcie wcześniejszych przypadków dziwnych wizji w rodzinie Wolskich. W miarę upływu lat, historia z Emilcina zyskała na popularności i była szeroko opisywana w literaturze ufologicznej oraz mediach. W 2013 roku pojawiły się jednak informacje podważające autentyczność zdarzenia. Badacz Bartosz Rdułtowski w swojej książce „Tajne operacje. PRL i UFO” zasugerował, że incydent mógł być mistyfikacją, będącą efektem rywalizacji między ufologami. Wolski mógł z kolei zostać zmanipulowany za pomocą technik parapsychologicznych. W 2019 roku Krzysztof Drozd opublikował książkę „Emilcin 1978. W poszukiwaniu prawdy”. Podjął w niej próbę ponownego zbadania incydentu i przedstawienia nowych faktów oraz interpretacji związanych z tym wydarzeniem. Pomimo kontrowersji, zdarzenie w Emilcinie pozostaje jednym z najbardziej znanych przypadków domniemanego kontaktu z UFO w Polsce, a sam Emilcin zyskał miano „polskiego Roswell”. Chodzi o podobieństwo do słynnego incydentu w USA z 1947 roku, gdzie rzekomo rozbił się statek kosmitów. W obu przypadkach świadkowie twierdzili, że widzieli istoty pozaziemskie i latające obiekty. Autentyczność tych historii jest kwestionowana, ale i tak pozostają symbolami lokalnej ufologii. Pomnik UFO w Emilcinie W celu upamiętnienia rzekomego spotkania z obcymi, 15 października 2005 roku w Emilcinie odsłonięto pomnik UFO. Pomnik ma formę metalowego sześcianu umieszczonego na kamiennym cokole z napisem: „10 maja 1978 roku w EMILCINIE wylądował obiekt UFO. Prawda nas jeszcze zadziwi... FUNDACJA NAUTILUS 2005 r.”. Autorem koncepcji pomnika jest polski malarz Andrzej Fogtt, a inicjatorem jego powstania była Fundacja Nautilus, zajmująca się badaniem zjawisk niewyjaśnionych. Pomnik nie znajduje się w miejscu domniemanego lądowania, lecz w centrum wsi. W takiej lokalizacji jest bardziej dostępny dla odwiedzających. A tych nie brakuje. Emilcin jest celem wycieczek turystów oraz pasjonatów zjawisk paranormalnych. W 2011 roku nieopodal pomnika zakopano kapsułę czasu z listami do przyszłych pokoleń, która ma zostać otwarta w 3011 roku. Mimo upływu lat, historia Jana Wolskiego o spotkaniu z domniemanymi istotami pozaziemskimi pozostaje żywa w świadomości wielu osób. Według raportu „Co Polacy wiedzą o UFO?” z 2023 roku, 54% respondentów uważa, że istnieją dowody na istnienie cywilizacji pozaziemskich. 7% twierdzi, że miało kontakt z UFO lub istotami z kosmosu. Niezidentyfikowane obiekty latające w Polsce W Polsce UFO miało być widziane na przestrzeni lat w kilku miejscach. Poza słynnym Emilcinem, innym ważnym miejscem jest Wylatowo, gdzie w latach 2000–2006 regularnie pojawiały się kręgi w zbożu. Mieszkańcy relacjonowali obserwacje świateł i niezidentyfikowanych obiektów na niebie, a badacze próbowali wyjaśnić te fenomeny naukowo. Niektóre z tych zjawisk były przedmiotem badań m.in. przez Fundację Nautilus. Relacje świadków trafiły do raportów i publikacji prasowych. Niezależnie od sceptycyzmu te historie stały się częścią polskiej kultury ufologicznej i nadal inspirują poszukiwaczy pozaziemskich cywilizacji. Źródło: National Geographic Polska Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz podróżniczy, rowerzysta, górołaz. Poza szlakiem amator kuchni włoskiej, popkultury i języka hiszpańskiego.
Czy statek UFO wpadł do Pacyfiku? Grupa uczonych znalazła intrygujące ślady
Astronomowie zaobserwowali już dwa obiekty spoza Układu Słonecznego. Trzeci miał wpaść do oceanu. Czy był to statek UFO?
Spis treści: Poszukiwanie życia pozaziemskiego za rosyjskie pieniądze SETI, czyli amerykańskie poszukiwanie Obcych Dlaczego nie możemy odnaleźć śladów innych cywilizacji? Co to jest projekt Starshot? Czy podróże międzygwiezdne są możliwe? Pierwszy obiekt międzygwiezdny Międzygwiezdny przybysz ‘Oumuamua Czy ‘Oumuamua to statek kosmiczny? Kosmiczny „list w butelce” Sonda Obcych na dnie oceanu? W 2010 roku zespół obsługujący teleskop kosmiczny Keplera za jednym zamachem ogłosił odkrycie aż 306 tych tak zwanych egzoplanet. Seth Shostak uznał to za „bez wątpienia jedno z najbardziej widowiskowych odkryć astronomicznych ostatnich dwóch lat”. A była to tylko pierwsza transza z tysięcy odkryć, które miały nadejść. Astronomowie mogli teraz oszacować, że wokół jakiejś jednej trzeciej gwiazd orbitują planety zbliżone do Ziemi albo superziemie, czyli planety większe od naszej, ale nie tak duże, żeby ich atmosfera okazała się dusząca, jak choćby atmosfera Jowisza. Poszukiwanie życia pozaziemskiego za rosyjskie pieniądze – Możemy znajdować się dziś na skraju dowiedzenia, że nasz świat, przynajmniej z punktu widzenia geologicznego, jest czymś mniej więcej tak prozaicznym jak gołębie – napisał Shostak. W 2015 roku SETI wskoczyło na wyższy bieg dzięki ogromnej darowiźnie 100 milionów dolarów od rosyjskiego miliardera Jurija Milnera. Pieniądze te miały stanowić finansową opokę dla programu na kolejnych dziesięć lat, jeśli nie dłużej, i umożliwić rozpoczęcie nowego projektu o nazwie Breakthrough Listen (Przełomowy Nasłuch). Urodzony w listopadzie 1961 roku Milner nosił imię po radzieckim astronaucie Juriju Gagarinie, który tego samego roku stał się pierwszym człowiekiem w kosmosie i bohaterem ZSRR. Fortunę zbił na inwestycjach technologicznych we wczesnych latach boomu. Trzy lata przed debiutem giełdowym Facebooka, którego wartość kapitalizacji rynkowej wyniosła wtedy 100 miliardów dolarów, wykupił dwa procent udziałów w spółce za sumę 200 milionów dolarów. Możliwość istnienia pozaziemskich cywilizacji fascynowała go od czasu, kiedy jako dziecko przeczytał książkę „Wszechświat, życie, myśl” Iosifa Szkłowskiego. Gdy podczas wystąpienia w Londynie ogłosił przekazanie darowizny na SETI, towarzyszyli mu Frank Drake, pionier całej tej dziedziny badań, Ann Druyan, wdowa po Carlu Saganie, oraz Stephen Hawking. – Jestem w pełni oddany temu projektowi – powiedział. – Jeśli nie znajdziemy niczego w ciągu dziesięciu lat, to po prostu będziemy go musieli przedłużyć na kolejne dziesięć, a potem na dwadzieścia, jeśli zajdzie taka potrzeba. Nie ustaniemy, dopóki nie poznamy odpowiedzi. – Jesteśmy tymi, którzy idą na pierwszy ogień, nowicjuszami – dodał Drake we własnym przemówieniu. – Musimy szukać po omacku i mieć nadzieję, że znajdą się ludzie tacy jak Jurij Milner, dzięki którym będziemy mogli próbować tak długo, aż się uda. SETI, czyli amerykańskie poszukiwanie Obcych Jednym z najważniejszych problemów SETI dalej pozostawały pytania o metodę i podejście badawcze, o to, jak i gdzie prowadzić nasłuch lub obserwacje. No bo co, jeśli obcy próbowali się komunikować za pośrednictwem laserów, a nie fal radiowych? Po dziesięcioleciach skupiania się na radioastronomii naukowcy zaczęli zwracać się ku tak zwanemu SETI optycznemu, czyli badaniu laserów i rozbłysków skupionego światła. Zmianom tym towarzyszyła głęboka świadomość, że na kolejne wielkie odkrycie być może trzeba będzie długo poczekać. Nie dało się wykluczyć, że czas, nauka, a nawet los nie przecięły się jeszcze w taki sposób, który umożliwiłby nam nawiązanie kontaktu z potencjalnie rozwiniętą cywilizacją. Jak tłumaczył Shostak, nie dało się uciec od pytania: „A co, jeśli zacząłem za wcześnie? Czy dzisiejsze SETI jest spisane na niepowodzenie, a za 100 lat będzie postrzegane jako pomysł dziwaczny i ekscentryczny, który padł ofiarą nieznanego, ale zabójczo oczywistego faktu związanego z naturą Wszechświata?”. Możliwe też – teoretyzował fizyk Paul Davies – że gdzieś tam w kosmosie istniały cywilizacje mniej rozwinięte od naszej, czekające, aż to my zainicjujemy komunikację, a nie będziemy wypatrywać wiadomości, które nigdy nie zostały wysłane. Dlaczego nie możemy odnaleźć śladów innych cywilizacji? Zamiast ograniczać się do nasłuchu, ciężar badań SETI zaczął się przesuwać ku poszukiwaniu „sygnatur technologicznych” – by posłużyć się terminem ukutym przez Jill Tarter. Czyli tropów wskazujących na to, że daną galaktykę mogą zamieszkiwać inteligentne i ambitne cywilizacje. W połowie drugiej dekady XXI wieku astronomowie z Uniwersytetu Stanowego Penna przeprowadzili badanie, któremu nadali chwytliwą nazwę G-HAT (Glimpsing Heat from Alien Technologies, Przebłyski Cieplne Obcej Technologii). Wykorzystali w nim technologię infrawizyjną do przepatrzenia około 100 tysięcy galaktyk pod kątem przejawów obecności cywilizacji typu III według klasyfikacji Kardaszowa – to znaczy cywilizacji tak wysoce rozwiniętych, że skolonizowały wszystkie gwiazdy w swojej galaktyce, tworząc wokół nich energochłonne sfery Dysona. Badacze odkryli okrągłe zero śladów sugerujących istnienie takich galaktycznych imperiów. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/czy-gdzies-w-kosmosie-znajduja-sie-sfery-dysona-naukowcy-twierdza-ze-znalezli-siedmiu-kandydatow-6769b91.jpg" width="1000" height="563" alt="Czy gdzieś w kosmosie znajdują się sfery Dysona? Naukowcy twierdzą, że znaleźli siedmiu kandydatów" title="Czy gdzieś w kosmosie znajdują się sfery Dysona? Naukowcy twierdzą, że znaleźli siedmiu kandydatów" /> – Żadnej z nich nie zamieszkuje obca cywilizacja wykorzystująca większość światła gwiezdnego w swojej galaktyce do własnych celów – tłumaczył twórca G-HATU-u, Jason Wright. – To ciekawe, bo te galaktyki liczą sobie miliardy lat, co powinno stanowić dosyć czasu, aby wypełniły je obce cywilizacje, jeśli takowe istnieją. Czyli albo nie istnieją, albo nie używają wystarczająco dużo energii, żebyśmy mogli je rozpoznać. Niemniej 50 z przebadanych galaktyk dało silniejsze odczyty podczerwone, niż się spodziewano. Naukowcy orzekli, że dalsze badania mogą wskazać na istnienie jakichś odległych cywilizacji albo ujawnić obecność innej, dużo bardziej przyziemnej anomalii. Prawda jest jednak taka – jak podkreślał Wright – że poszukując wyłącznie najbardziej rozwiniętych cywilizacji, jakie potrafimy sobie obecnie wyobrazić, nie wykryjemy cywilizacji relatywnie dużo mniej rozwiniętych, które w porównaniu z nami i tak wydawałyby się oszałamiająco potężne i wyrafinowane. Nie sposób wykluczyć, że całe połacie kosmosu zajmują wielkie gwiezdne mocarstwa, które są mimo wszystko zbyt małe, abyśmy mogli je wykryć. Co to jest projekt Starshot? Do przedsięwzięć powstałych w ramach szerszej inicjatywy Breakthrough należał projekt Starshot, którego celem było zaprojektowanie i zbudowanie statku międzygwiezdnego zdolnego w przeciągu 20–30 lat dotrzeć do najbliższej sąsiedniej gwiazdy, Alfy Centauri. Na jego czele Milner postawił Aviego Loeba, przewodniczącego harwardzkiego wydziału astronomii, do którego należał też w swoim czasie naczelny ufosceptyk Donald Menzel. Loeb był jednym z rosnącego grona naukowców skłonnych kwestionować dotychczasowe hipotezy na temat innych światów i zagorzałym zwolennikiem badania sygnatur technologicznych jako sposobu na poszukiwanie odległych cywilizacji. Jego zdaniem teleskop Hubble’a przy odpowiednich ustawieniach mógłby na przykład wykryć miasto rozmiarów Tokio na Plutonie. – Szukanie obcych miast byłoby loterią, ale nie wymagałoby dodatkowych środków – powiedział w 2011 roku, kiedy wraz z Edem Turnerem z Princeton ogłaszał rozpoczęcie swoich badań. – A gdyby nam się udało, na zawsze zmieniłoby to sposób, w jaki postrzegamy nasze miejsce we Wszechświecie. Czy podróże międzygwiezdne są możliwe? Ambitny cel dotarcia do Alfy Centauri jeszcze za życia Milnera stwarzał ciekawy, a jednocześnie niesamowicie trudny problem inżynieryjny. Aby pokonać tę odległość w ciągu zaledwie kilkudziesięciu lat, potrzebny byłby statek kosmiczny, który poruszałby się przynajmniej z jedną piątą prędkości światła. Pojazd taki nie mógłby przenosić więcej niż kilka gramów wyposażenia, a jednocześnie musiałby mieć możliwość przesłania zdjęć z powrotem na Ziemię. (Gdy trwały prace nad Starshotem, naukowcy odkryli – ku wielkiej uciesze Loeba – że w tak zwanej strefie zamieszkiwalnej Alfy Centauri znajduje się potencjalnie skalista planeta, której z czasem nadano nazwę Proxima Centauri b). Jako rozwiązanie Loeb i jego współpracownicy wymyślili swego rodzaju międzygwiezdną żaglówkę napędzaną nie wiatrem, lecz laserem o mocy 100 gigawatów uderzającym w żagiel słoneczny o powierzchni 1,2 metra kwadratowego. Koncepcja była taka, aby wystrzelić w kierunku Alfy Centauri około tysiąca takich lekkich, relatywnie tanich pojazdów zwanych StarChipami. Liczba taka miała zagwarantować, że przynajmniej część z nich uniknie uszkodzeń spowodowanych gwiezdnym pyłem czy kolizjami i dotrze do punktu przeznaczenia. Milner obliczał, że realizacja projektu Starshot pochłonie od pięciu do dziesięciu miliardów dolarów, a pierwsze statki kosmiczne będą mogły wystartować już w 2036 roku, co znaczy, że jakieś ćwierć wieku później dotarłyby do nas pierwsze fotografie naszego najbliższego sąsiada. Do 2016 przedsięwzięcie zaszło na tyle daleko, że Milner postanowił ogłosić bieżące wyniki prac podczas krzykliwej konferencji prasowej na dachu budynku One World Trade Center. Pierwszy obiekt międzygwiezdny Dwa lata po rozpoczęciu finansowanego przez Jurija Milnera Breakthrough Listen dotarło do nas coś z innego układu niż Słoneczny. 19 października 2017 roku teleskop Pan-STARRS z Obserwatorium Haleakalā na Hawajach zarejestrował najprawdopodobniej pierwszy obiekt międzygwiezdny, który zagościł w naszym systemie planetarnym. Niestety, ogromna szybkość, z jaką się poruszał świetlisty punkcik, uniemożliwiała obserwację z wewnątrz Układu Słonecznego. Dlatego astronom Robert Weryk zauważył go dopiero, kiedy znajdował się w odległości około 34 milionów kilometrów i oddalał się już od Ziemi i Słońca. Dla naukowców rozpoczął się 11-dniowy okres gorączkowych obserwacji, gdy starali się zebrać jak najwięcej informacji o tajemniczym przybyszu. Nadano mu nazwę ‘Oumuamua, co po hawajsku znaczy „zwiadowca”. Zebrane pospiesznie dane zrodziły więcej pytań niż odpowiedzi. Obiekt udało się obejrzeć w zbliżeniu teleskopowym, lecz z obserwacji wynikało, że albo jest niesamowicie podługowaty (popularność szybko zyskała rekonstrukcja graficzna ukazująca go jako wielkie kamienne cygaro), albo przypomina bardzo cienkiego naleśnika, o grubości być może zaledwie kilku milimetrów. Międzygwiezdny przybysz ‘Oumuamua ‘Oumuamua cechował się też bardzo wysoką jasnością. Odbijał mniej więcej dziesięciokrotnie więcej światła niż przeciętna planetoida czy kometa. Zupełnie jakby był zrobiony z błyszczącego metalu. Zdawał się też odrobinę przyspieszać, oddalał się od Słońca szybciej, niż przewidywano. Zjawisko takie nie jest co prawda niespotykane w przypadku zlodowaconych komet, które doświadczają tak zwanego wyrzutu gazu w związku z gwałtownym wyparowywaniem zamarzniętej wody. ‘Oumuamua nie miał jednak typowego dla komet ogona. Nie pozostawiał śladu dwutlenku węgla, a naukowcy nie zaobserwowali u niego spadku masy ani zmniejszenia prędkości obrotowej, których należałoby się spodziewać w przypadku odparowywania. Jak napisał Loeb: „Ten zwiadowca w porównaniu ze wszystkimi wcześniej odkrytymi kometami i planetoidami był dziwny i tajemniczy. Po prawdzie naukowcy nie potrafili nawet jednoznacznie orzec, czy rzeczywiście był kometą lub planetoidą”. Międzynarodowa Unia Astronomiczna pierwotnie nadała obiektowi desygnat C/2017 U1, gdzie „C” stanowiło skrót od „comet”. Później zmieniła go na A/2017 U1, gdzie „A” stanowiło skrót od „asteroid”. Szybko jednak stało się jasne, że zebrane dane nie potwierdzają żadnej z tych opcji. W końcu więc, 14 listopada, organizacja zdecydowała się nadać przybyszowi nazwę 1I/2017 oznaczającą pierwszy w historii zarejestrowany obiekt międzygwiezdny („I” od angielskiego „interstellar”). Czy ‘Oumuamua to statek kosmiczny? Przyglądając się informacjom na temat ‘Oumuamua, Loeb nie mógł się oprzeć wrażeniu, że wygląda on podejrzanie znajomo. Zupełnie jak żagiel świetlny, którego prototyp opracowywał w ramach projektu Jurija Milnera. Być może tajemniczy zwiadowca nie pasował do charakterystyk żadnych znanych obiektów naturalnych, ponieważ nie był wcale obiektem naturalnym. Być może pierwszy międzygwiezdny obiekt, który przeleciał przez nasz Układ Słoneczny, był kawałkiem kosmicznego śmiecia porzuconym przez Obcych. Co, jeśli ‘Oumuamua nie przypominał wcale cygara, tylko wielki, supercienki naleśnik łudząco podobny do żagli StarChipów? Co, jeśli przyspieszył, bo złapał odrobinę energii słonecznej – tak jak zrobiłby to StarChip? – Ustaliliśmy, że ‘Oumuamua musiałby mieć mniej niż milimetr grubości, aby zadziałała na niego energia ze światła słonecznego – pisał Loeb. – Wniosek płynął z tego jasny: natura nigdy nie zdradziła zdolności do wytworzenia obiektu o rozmiarach i strukturze, jakie sugerowały nasze założenia, a zatem tego rodzaju żagiel świetlny musiał zostać skonstruowany przez coś lub przez kogoś. ‘Oumuamua musiał zostać zaprojektowany, zbudowany i wystrzelony przez pozaziemską inteligencję. W 2018 roku Loeb i pracownicy prowadzonego przezeń stażu podoktorskiego opublikowali wyniki swoich badań w periodyku „Astrophysical Journal Letters”, w artykule zatytułowanym „Czy ciśnienie promieniowania słonecznego może wyjaśniać nietypowe przyspieszenie ‘Oumuamua?”. Tekst zapoczątkował medialną burzę, jakiej na harwardzkim wydziale astronomii nie widziano od czasu szalonej, pełnej wycia wozów strażackich nocy, którą przeżył w Cambridge J. Allen Hynek po wystrzeleniu Sputnika. – Czy wierzy pan, że gdzieś tam istnieją obce cywilizacje? – zapytał Loeba jeden z reporterów. – Wokół co czwartej gwiazdy orbituje planeta o rozmiarach i temperaturze powierzchniowej takiej jak Ziemia – odparł naukowiec. – Arogancją byłoby zakładać, że jesteśmy sami. W kolejnych latach inne incydenty tylko skomplikowały debatę wokół ‘Oumuamua. W 2019 roku pewien rosyjski astronom zaobserwował drugi obiekt międzygwiezdny (na cześć odkrywcy nazwany 2I/Borisov) odwiedzający nasz Układ Słoneczny. Kosmiczny „list w butelce” Jednak 2I/Borisov wyglądał na zupełnie zwyczajną kometę, zachowującą się dokładnie tak, jak na kometę przystało, skutkiem czego wcześniejszy gość wydawał się tym dziwniejszy. Przy braku materiału porównawczego w postaci zbliżonych zjawisk trudno się było silić na przekonujące wyjaśnienia. To bynajmniej nie powstrzymało Loeba, który w 2021 r. wydał bestsellerową książkę zatytułowaną „Pozaziemskie. Pierwsze ślady życia rozumnego poza Ziemią”. – Możliwe, że ta cywilizacja już nie istnieje, ale wysłała w przestrzeń pojazd kosmiczny. My sami wysłaliśmy Voyagera I i Voyagera II. Może tam być sporo sprzętu – powiedział naukowiec w jednym z okołopremierowych wywiadów. – To może być wiadomość w butelce, powinniśmy być otwarci na różne możliwości. Obiekt jego zdaniem mógłby stanowić dla nas objawienie, migawkę przyszłości, a jednocześnie także odległej przeszłości. – Ludzkość w ciągu zaledwie kilku lat mogłaby zbudować statek kosmiczny, który wykazywałby wszystkie co do jednej cechy ‘Oumuamua. Innymi słowy, najprostsza, najbardziej bezpośrednia linia łącząca obiekt o wszystkich cechach ‘Oumuamua z wyjaśnieniem tych cech jest taka, że został on zbudowany. Według Loeba inni naukowcy bronili się przed tym wyjaśnieniem, ponieważ byłoby niezgodnie z podstawowymi paradygmatami naukowymi. Trudno byłoby przyznać, że jedno z najważniejszych odkryć w historii ludzkości – odkrycie, które mogło przynieść odpowiedź na jedno z najważniejszych pytań, jakie sobie stawiamy – dosłownie przeleciało nam przed nosem. Jeszcze w tym samym roku dwaj astronomowie z Uniwersytetu Stanowego Arizony, Alan Jackson i Steven Desch, zaproponowali o wiele mniej egzotyczne wyjaśnienie. „New York Times” donosił, że w ‘Oumuamua widzieli oni swego rodzaju międzygwiezdną górę lodową z azotu. Coś dotąd niespotykanego, „kawałek takiego sobie egzo-Plutona”, jak to ujął Desch, czyli planety podobnej do Plutona, ale z innego układu słonecznego. Badacze wskazywali, że jasność obiektu nasuwała skojarzenia z Plutonem i Trytonem (jednym z księżyców Neptuna), których powierzchnię pokrywały azotowe lodowce. Przyspieszenie obiektu mogło stanowić wynik wyrzutu tegoż właśnie azotu, który nie zostałby rozpoznany, jeśli ktoś wypatrywał zwyczajnego ogona komety składającego się z pary wodnej i dwutlenku węgla. Owszem, ‘Oumuamua mógł nie przypominać niczego, z czym się dotąd zetknęliśmy, ale niekoniecznie musiało to znaczyć, że minął nas statek kosmiczny. Sonda Obcych na dnie oceanu? Loeb tymczasem zajmował się już czymś zupełnie innym, co – jak miał nadzieję – mogło się stać jego kolejnym wielkim odkryciem. Z jego inicjatywy na Harvardzie ruszył Projekt Systematycznego Naukowego Poszukiwania Śladów Pozaziemskich Artefaktów Technologicznych Galileo. W jego ramach wraz z grupą współpracowników zidentyfikował podejrzany meteor, który w 2014 roku spadł na Ziemię u wybrzeży Papui Nowej Gwinei. Obiekt, czymkolwiek był, poruszał się z większą prędkością niż zwykła kosmiczna skała, co sugerowało – przynajmniej zdaniem Loeba – że mogła to tak naprawdę być sonda kosmiczna. Obiekt rzeczywiście zachowywał się w sposób, w jaki mogłyby się zachowywać nasze sondy Voyager czy Mariner, gdyby za tysiące lat zderzyły się z jakąś odległą planetą. Pracownicy projektu Galileo przeczesali dno Pacyfiku w poszukiwaniu pozostałości nietypowego przedmiotu. Latem 2023 roku ogłosili, że korzystając z magnesu, wydobyli na powierzchnię dziesiątki sferul niepodobnych do niczego, co kiedykolwiek widzieli. – Cechują się wytrzymałością materiałową większą niż jakakolwiek znana i udokumentowana przez NASA kosmiczna skała – powiedział Loeb przedstawicielom mediów. – Fakt, że powstała z materiałów twardszych nawet niż żelazne meteoryty i poruszała się szybciej niż 95% gwiazd w pobliżu Słońca, sugerował, że potencjalnie mógł to być statek kosmiczny innej cywilizacji albo jakiś technologiczny gadżet. Oczywiście Loeb i jego zespół musieli przeprowadzić jeszcze wiele badań, zanim mogliby orzec, czy materiał był pochodzenia naturalnego, czy sztucznego, ale wypowiedź naukowca tchnęła entuzjazmem. Być może tysiące, albo i miliony, lat temu pozaziemscy odpowiednicy Franka Drake’a i Carla Sagana posłali w kosmos własną złotą płytę, która jakimś sposobem pośród bezmiaru kosmicznej ciemności napatoczyła się akurat na naszą błękitną łupinę. Być może zespół Loeba znalazł pierwszy w historii ludzkości międzygwiezdny list. To fragment książki „UFO. Rząd USA, CIA i Pentagon. NASA i SETI. Archiwalne, odtajnione dokumenty. Historia i teraźniejszość”, Garret M. Graff, wyd. SQN. Tytuł, śródtytuły i skróty pochodzą od redakcji. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/12/ufo-rzad-usa-cia-i-pentagon-nasa-i-seti-archiwalne-odtajnione-dokumenty-historia-i-terazniejszosc-4512723.jpg" width="823" height="1200" alt="„UFO. Rząd USA, CIA i Pentagon. NASA i SETI. Archiwalne, odtajnione dokumenty. Historia i teraźniejszość”" title="„UFO. Rząd USA, CIA i Pentagon. NASA i SETI. Archiwalne, odtajnione dokumenty. Historia i teraźniejszość”" />
NASA ogłosiła raport o UFO. Mianowała szefa zespołu mającego badać takie fenomeny, lecz ukryła jego nazwisko
Zespół NASA zajmujący się niezidentyfikowanymi zjawiskami obserwowanymi na niebie opublikował swój końcowy raport. Eksperci nie znaleźli żadnych dowodów na istnienie UFO. Agencja zamierza kontynuować badania nad niewyjaśnionymi fenomenami na zasadach nauki obywatelskiej.
W tym artykule: Fałszywi kosmici z Meksyku Czego w sprawie UFO nie udało się wyjaśnić NASA Nietypowe światła na niebie Kosmici i nauka obywatelska Kosmici już tu są? Takie informacje pojawiają się w sieci niemal każdego dnia. I nie tylko w sieci. Trzy dni temu przez meksykańskim kongresem zaprezentowano dwa ciała, należące jakoby do przybyszów z innej planety. Rzekome zwłoki kosmitów – umieszczone w wyściełanych pudłach przypominających trumny − pokazano na specjalnie zwołanej konferencji prasowej w hotelu w Mexico City. Fałszywi kosmici z Meksyku Naukowcy nie zostawili na pomysłodawcach tego przedstawienia – dziennikarzu Jaime Maussanie i lekarzu wojskowym José de Jesús Zalce Benítezie − suchej nitki. Zarzucili im manipulacje ludzkimi mumiami, być może wykradzionymi z Peru. Zainteresowanie tematem UFO w Meksyku to efekt podobnego poszukiwania sensacji w Stanach Zjednoczonych. Także tam przesłuchaniami w tej sprawie zajmował się parlament. Wczoraj głos w sprawie niezidentyfikowanych nietypowych fenomenów (Unidentified Anomalous Phenomena, UAP) zabrała NASA. UFO w Polsce. Te miejsca mieli odwiedzać kosmici Polacy w odróżnieniu od Amerykanów nie wierzą masowo w UFO. W naszym kraju nie brakuje jednak miejsc, w których fascynacja kosmitami jest wyjątkowo żywa. Amerykańska agencja kosmiczna ogłosiła wyniki raportu o UAP, przygotowywanego od zeszłego roku. Zapowiedziała też zmianę podejścia do tematu niewyjaśnionych zjawisk, którym przypisuje się związki z kosmitami. Czego w sprawie UFO nie udało się wyjaśnić NASA – Nie znaleźliśmy dowodów, że UAP są pozaziemskiego pochodzenia – powiedział na konferencji prasowej zwołanej przez NASA David Spergel z Uniwersytetu Princeton. – W większości przypadków wyjaśniają je samoloty, balony, drony, zjawiska pogodowe albo właściwości instrumentów naukowych – mówił. Naukowcy przyznali, że części zjawisk nie udało się wytłumaczyć. Jednak z konkretnego powodu: zbyt małej ilości danych albo słabej ich jakości. Badacze nie mieli dostępu do danych gromadzonych przez rząd USA (który chroni w ten sposób informacje o sprzęcie używanym do ich zbierania). Z kolei relacje świadków to często ulotne wspomnienia albo nieostre zdjęcia wykonywane smartfonami. NASA ich nie odrzuca. Jednak badacze zwracają uwagę, że rzetelne wnioski wymagają informacji szczegółowych i zebranych zgodnie z naukowym rygorem. Dopiero wówczas mogą posłużyć do rozstrzygania o naturze UAP. Dlatego agencja zmienia podejście. Jak ogłoszono, NASA nie chce, by świadkowie niewyjaśnionych zjawisk, którzy mają odwagę mówić o nich publicznie, byli stygmatyzowani i ośmieszani. Nietypowe światła na niebie Miałam okazję rozmawiać z jedną z takich osób. Ponad dekadę temu do redakcji, w której wówczas pracowałam, zadzwonił mężczyzna i poprosił o połączenie z działem zajmującym się nauką. Kiedy odebrałam telefon, rozmówca przedstawił mi się jako pilot. Powiedział, że w czasie pracy zdarzało mu się obserwować nietypowe światła na niebie i nie wie, co to jest. Przyznał, że jego koledzy widzieli podobne rzeczy. Zadzwonił, ponieważ chciał o swoich doświadczeniach opowiedzieć, a nie miał komu. Według NASA jego obserwacje nie były wyjątkowe. Piloci wojskowi, prywatni i pracujący dla komercyjnych linii lotniczych często widzą zjawiska mieszczące się w definicji UAP. Zdaniem NASA takie relacje zasługują na poważne potraktowanie. – Chcemy przenieść rozmowę o UAP z sensacji na naukę – powiedział Bill Nelson, administrator NASA. Jednym ze sposobów na to jest rezygnacja z używania skrótu UFO, kojarzonego z niepoważnymi doniesieniami o kosmitach, i zastąpienie go UAP. Kosmici i nauka obywatelska Co jeszcze można zrobić? Jedną z najważniejszych rekomendacji raportu jest zaangażowanie w badania ludzi zainteresowanych tematem. W 34-stronicowym dokumencie jego autorzy przedstawili pomysł na publiczną platformę zbierania informacji o UAP, opartą na darmowych aplikacjach. Obcy są prawdopodobnie robotami. Tak twierdzi Seth Shostak, główny astronom SETI Mamy małą szansę spotkać się z biologicznymi przedstawicielami obcych cywilizacji. Odległości w kosmosie i kruchość życia biologicznego sprawiają, że bliskie spotkania trzeciego stopnia... Z ich pomocą można by systematycznie gromadzić zdjęcia i inne dane pochodzące z czujników telefonów obserwatorów, a także relacje świadków. – Jesteśmy naukowcami, kochamy dane i jeśli jest coś, co powinno zostać zgłoszone, chcemy by ludzie mieli poczucie, że mogą to zgłosić – powiedziała Nicole Fox z NASA. Zgłoszenia trafią do zespołu NASA zajmującego się UAP. Agencja mianowała już jego dyrektora, jednak jego nazwisko pozostało utajnione. Jak pisze „Guardian”, częściowo to efekt wyzwisk i hejtu, jaki spadł na członków zespołu przygotowującego raport. – Niekiedy był to prosty trolling. Jednak czasem prawdziwe groźby – powiedział Dan Evans z NASA. – Bardzo poważnie traktujemy kwestię bezpieczeństwa naszego zespołu. Nauka wymaga rygoru i racjonalności, a bez wolności myślenia tego się nie uzyska – dodał naukowiec cytowany przez „Guardiana”. Nelson odparł zarzuty, że NASA miałaby ukrywać „prawdę” o życiu pozaziemskich. Obiecał, że agencja będzie szczerze i zgodnie z prawdą donosić o wszystkich swoich ustaleniach. Źródła: NASA, New Scientist, Live Science. Nasz ekspert Magdalena Salik Dziennikarka naukowa i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Pasjami czyta i pisze, miłośniczka literatury popularnonaukowej i komputerowych gier RPG. Więcej: magdalenasalik.wordpress.com
Bitwa o Los Angeles. Czy w 1942 roku nad Kalifornią przelecieli Obcy?
W 1942 roku Los Angeles stało się miejscem jednego z najbardziej tajemniczych wydarzeń II wojny światowej. Wielu sądzi, że tego dnia zachodnie wybrzeże USA nawiedziło UFO.
W tym artykule: Niezidentyfikowane obiekty nad Los Angeles Kto zaatakował Kalifornię? Czym była bitwa o Los Angeles? Jeśli nie Japończycy, to kto? Jakie jest racjonalne wytłumaczenie bitwy o Los Angeles? Co w rzeczywistości się wydarzyło nad Kalifornią 25 lutego 1942 roku? Od końca 1941 roku mieszkańcy Stanów Zjednoczonych żyli w nieustannym napięciu. Niespodziewany ostrzał bazy Pearl Harbor przez japońskie lotnictwo wstrząsnął krajem. Ameryka oficjalnie przystąpiła do wojny z państwami Osi, a Pacyfik stał się jedną z największych aren walk II wojny światowej. Nowa sytuacja wywoływała uzasadniony strach – obawiano się, że zagrożenie może sięgnąć kontynentu amerykańskiego. Niezidentyfikowane obiekty nad Los Angeles Z całkiem realnym niebezpieczeństwem ataku ze strony Japonii Amerykanie mieli zmierzyć się blisko 3 miesiące później. 25 lutego 1942 roku południowa Kalifornia pogrążyła się w mroku. – Syreny zaczęły wyć w środku nocy, wszędzie gasły światła – relacjonuje świadek zdarzenia Albert W. Metz. Mężczyzna mieszkał w tym czasie w Los Angeles, centrum wydarzeń, które szybko zyskały miano tajemniczych. Decyzja o zaciemnieniu miała charakter wojskowy. O godzinie 2.25 w nocy pozbawiono oświetlenia teren rozciągający się od granicy z Meksykiem po dolinę San Joaquin. Ryk syren zbudził ze snu prawie 2 miliony Amerykanów. Dlaczego podjęto tak radykalne kroki? – Wyraźnie widziałem 25 srebrnych samolotów tworzących formację w kształcie litery V. Stopniowo przesuwały się w kierunku miasta Long Beach – twierdził nieżyjący już Peter Jenkins, pracownik gazety „Los Angeles Herald Examiner”. Według jego relacji, nad wybrzeżem Kalifornii pojawiły się niezidentyfikowane obiekty. Patrolujące ten obszar oddziały marynarki również dostrzegły zagrożenie. Ogłosiły więc stan gotowości bojowej. Jupitery z nabrzeża skierowano w miejsce, gdzie rzekomo znajdowały się latające pojazdy. „Obiekt, uchwycony w samym środku świateł, przypominał migoczące koło od roweru. Wokół niego błyskały pierścienie ognia” – pisał nazajutrz „Los Angeles Times”. Wszyscy byli zgodni – nad niebem południowej Kalifornii pojawił się intruz. Zareagowano gwałtownie. W ciągu 2 godzin – między 2.25 a 4.14 – oddano 1430 wystrzałów z broni naziemnej. Bez rezultatu: „Działa przeciwlotnicze zostały użyte przeciwko niezidentyfikowanemu statkowi powietrznemu w okolicach Los Angeles, krótko po 3.00 nad ranem czasu miejscowego (...) Niezidentyfikowany obiekt – potencjalnie sterowiec – leciał od strony Santa Monica i zniknął na północy Long Beach” – komentowało radio CBS. Mimo kilkudziesięciominutowego natarcia, zagadkowy pojazd bądź pojazdy zniknął z pola widzenia. Wśród świadków do dziś nie ma zgody, ile obiektów pojawiło się nad zachodnim wybrzeżem. Syreny zamilkły o 7.21 rano. Nie zdobyto bowiem dowodów świadczących o tym, aby w nocy wystąpiło jakiekolwiek zagrożenie. Trójkąt bermudzki. Dlaczego legenda trzyma się mocno? Trójkąt bermudzki. Dlaczego zwykły kawałek morza u wybrzeży Stanów Zjednoczonych cieszy się tak złą sławą? Cała sprawa ma więcej wspólnego z medialną wrzawą niż z rzetelnymi danymi Kto zaatakował Kalifornię? To w końcu Japończycy zaatakowali czy nie? – pytali mieszkańcy Kalifornii. „Niebo przez całą noc było czyste. Decyzja o podjęciu działań wynikła z nadmiernej nerwowości” – oświadczył sekretarz Marynarki Wojennej Frank Knox. Wypowiedź ta była jedyną publiczną reakcją władz na wydarzenia nad Los Angeles. Pozornie niewinny incydent pociągnął jednak dużo poważniejsze konsekwencje. W nocną operację zaangażowano przecież około 12 tysięcy funkcjonariuszy służb porządkowych, koordynujących na lądzie akcję ewakuacyjną. Kilkaset tysięcy osób szukało schronienia. – Miałem 8 lat. Ojciec wrócił do domu i powiedział mamie, abyśmy zeszli do schronu tak szybko, jak to możliwe. Dziadek zwykle ruszający się jak mucha w smole stawił się w piwnicy w 30 sekund – tak opisuje zajścia tamtej nocy dziś już emerytowany profesor antropologii Scott Littleton. Nie obyło się bez ofiar – śmierć poniosło co najmniej 6 osób. Jeden z żołnierzy zmarł na atak serca, kiedy przewoził furgonem zapasy amunicji, a światła na drodze nagle zgasły. Z podobnej przyczyny ofiarą wypadku samochodowego padła kobieta w mieście Arcadia i policjant z Long Beach. View Ediplayer on the source website Czym była bitwa o Los Angeles? „Bitwa o Los Angeles” – tak dziennikarze zaczęli nazywać dziwne zdarzenie z 25 lutego. Ale nie tylko media były zainteresowane incydentem. Nazajutrz, 26 lutego, prezydent Roosevelt wystosował memorandum skierowane do sekretarza wojny Henry’ego Stimsona. Żądał wyjaśnień. „Kto jest za to odpowiedzialny? Czy ktokolwiek nieupoważniony przez przedstawicieli armii Stanów Zjednoczonych może wszcząć alarm lotniczy?”. Zagadkowość sprawy skłaniała do snucia różnych teorii. Niektórzy świadkowie nie mieli wątpliwości. „Japończycy bombardują Beverly Hills” – pisał Ralph Blum, wówczas 9-letni chłopiec. Wiele osób, mając w pamięci japoński szturm na Pearl Harbor, upatrywało tożsamości intruza w gościach z Dalekiego Wschodu. „Reakcja tego typu jest w dzisiejszej psychologii określana »syndromem Pearl Harbor«. Atak na amerykańską bazę stanowił przeżycie traumatyczne. Mniejsze znaczenie miał tu rezultat. Chodziło o ujawnienie słabości – przeciwnicy obnażyli amatorstwo naszej armii. Nikt nie chciał, aby sytuacja się powtórzyła” – twierdzi dr John P. Wilson, specjalista od badań nad zespołem stresu pourazowego. Można zakładać, że marynarka, zauważywszy niezidentyfikowany obiekt, chciała zawczasu wyeliminować zagrożenie. Zwłaszcza, że 36 godzin wcześniej doszło do podobnego incydentu. Około 12 mil na północ od Santa Barbara namierzono japońską łódź podwodną, która w trakcie 25-minutowego ataku ostrzelała rafinerię ropy naftowej w Ellwood. Obyło się bez większych szkód, ale całe zachodnie wybrzeże zostało zaalarmowane. O możliwej obecności intruza informował, w utajnionym do roku 1974 memorandum, szef sztabu Armii Lądowej gen. George Marshall. Pisał do Roosevelta: „Myślę, że jeśli w sprawę były zaangażowane niezidentyfikowane samoloty, pochodziły ze źródeł handlowych. Mogły działać na zlecenie obcych agentów w celu wywołania alarmu, namierzenia obrony przeciwlotniczej i spowolnienia naszej produkcji przez pozbawienie światła”. Jeśli nie Japończycy, to kto? Opinia publiczna uważała co innego. Samoloty nie pochodziły ze „źródeł handlowych”. Były to wojskowe sterowce. – Wśród obecnych wówczas pogłosek największą popularnością cieszyła się ta, według której nad Los Angeles przeleciał japoński sterowiec. Miał to być przyczynek do bombardowań, ataku podobnego do tego z Pearl Harbor – relacjonuje ówczesne nastroje Littleton. Czy istniała możliwość, aby japońskie siły powietrzne dokonały nalotu za pomocą sterowców? Specjaliści twierdzą, że nie. – Japończycy zaniechali korzystania z tego typu konstrukcji po I wojnie światowej. Nie posiadali odpowiednich środków do produkcji niepalnego helu, a stosowanie wodoru uznano za niebezpieczne w warunkach wojennych. Wodór jest w końcu łatwopalny – komentował Paul T. Collins na łamach czasopisma „Fate” Nie zabrakło wielbicieli teorii spiskowych. „Los Angeles Times” wspominał o pojeździe przypominającym koło od roweru, inni wyraźnie dostrzegali latający spodek. „Patrząc z perspektywy czasu, »bitwa o Los Angeles« przejawia typowe cechy wizyty UFO” – przyznaje prof. Littleton. Aby rozwiązać zagadkę, antropolog postanowił połączyć siły z wielbicielem zjawisk paranormalnych Frankiem Warrenem oraz dr. Bruce’em Maccabee – czołowym ufologiem, byłym fizykiem Marynarki Wojennej USA. Analizie poddano m.in. wypowiedzi świadków i materiały fotograficzne. „Osoby zamieszkujące na północy Baldwin Hills (dystrykt w LA) widziały to dokładnie. Z doniesień wynika, że zaobserwowano okrągły obiekt, z niewielkim wzniesieniem w części środkowej. Kobieta o imieniu Katie, która śledziła zdarzenie z okna swego domu, stwierdziła, że był to duży eliptyczny kształt, skąpany w błyszczącej, pomarańczowej poświacie” – dzielą się ustaleniami badacze. „Aspektem rozstrzygającym, który uprawdopodobnia teorię o wizycie UFO, jest fakt, że zaobserwowany obiekt przetrwał ostrzał ponad 1400 pocisków. Niewiele współczesnych samolotów, nie wspominając o maszynach z okresu II wojny światowej, byłoby w stanie uciec przed takim natarciem” – wnioskuje Littleton. Jakie jest racjonalne wytłumaczenie bitwy o Los Angeles? Ufolodzy nie zdobyli powszechnej akceptacji dla swojej teorii. Większość badaczy opowiada się za bardziej racjonalnymi uzasadnieniami incydentu. Kluczowy okazał się rok 1983, kiedy to ukrócono domysły w sprawie „bitwy o Los Angeles”. 41 lat po incydencie amerykańskie Biuro ds. Historii Sił Lotniczych opublikowało oświadczenie z wynikami śledztwa. Według tego oświadczenia tajemniczym obiektem mógł być... balon meteorologiczny. Tego typu sonda, mogąca przypominać kształtem sterowiec, jest rutynowo stosowana do badania warunków atmosferycznych. Balon został najpewniej wypuszczony nad Los Angeles wieczorem 24 lutego. Do późnych godzin nocnych dryfował, nie zmieniając kursu. Zaalarmowane służby nabrzeża zdecydowały się więc na użycie środków bojowych. W huraganowym ostrzale nie widziano praktycznie niczego prócz dymu i śladów eksplozji. Korespondenci będący naocznymi świadkami zdarzenia, Ernie Pyle i Bill Henry byli zgodni – w takich warunkach nie dało się zobaczyć niczego, o wrogich samolotach nie mówiąc. Skąd więc powszechne przekonanie o obecności nie jednego, lecz wielu obiektów? Jak czytamy w oświadczeniu: „Zamieszanie wywołały prawdopodobnie wybuchy pocisków. Nałożone na siebie i uchwycone w świetle reflektorów nabrały kształtu gromady niezidentyfikowanych obiektów o różnych rozmiarach, w liczbie od jednego do kilkuset, poruszających się na wysokościach od kilku do dwudziestu tysięcy stóp, ze zmienną prędkością, od »bardzo wolnej« do ponad 200 mil na godzinę (...) Mieszkańcy, widząc grad pocisków i snopy świateł, doświadczyli pierwszego rzeczywistego i namacalnego zagrożenia wojennego. W takiej sytuacji nietrudno o wyolbrzymienia”. Co w rzeczywistości się wydarzyło nad Kalifornią 25 lutego 1942 roku? Stanowisko amerykańskich sił powietrznych wydaje się przekonujące, mimo to wydarzenie do dziś wywołuje emocje i inspiruje. W 1979 roku na ekrany kin trafił film Stevena Spielberga „1941”, w prześmiewczy sposób ukazujący próbę japońskiej inwazji na wybrzeża Kalifornii. Zaś w 2011 r. odbyła się premiera obrazu science fiction „Inwazja: Bitwa o Los Angeles”, opowiadającego o ataku kosmitów na Ziemię. Niewinny balon znad Pacyfiku nie uleciał ze zbiorowej wyobraźni, wzbudza wiele sensacyjnych skojarzeń.
Amerykanie zestrzelili dwa niezidentyfikowane obiekty latające, czyli UFO. Jeden nad Alaską, drugi nad Kanadą
Amerykański myśliwiec F-22 zestrzelił niezidentyfikowany obiekt latający wielkości samochodu nad Jukonem w Kanadzie – ogłosił w sobotę 11 lutego premier Kanady Justin Trudeau. Dzień wcześniej amerykańska armia zestrzeliła podobny UFO nad Alaską. Czy inwazja niezidentyfikowanych obiektów latających to sprawka Chińczyków?
W tym artykule: Fałszywy alarm UFO zestrzelony nad Kanadą Chiny wysyłają balony szpiegowskie W piątek zestrzelono UFO na Alasce – Nakazałem zestrzelenie niezidentyfikowanego obiektu, który naruszył kanadyjską przestrzeń powietrzną – napisał premier Kanady Justin Trudeau w oświadczeniu opublikowanym na Twitterze. Amerykański myśliwiec F-22 z North American Aerospace Defense Command, jednostki obsługiwanej wspólnie przez Stany Zjednoczone i Kanadę, zestrzelił obiekt nad terytorium Jukonu. Podobnie jak w przypadku obiektu, który prezydent USA Joe Biden nakazał zestrzelić w pobliżu Alaski w piątek 10 lutego, nadal nie ma pewności z czym dokładnie mamy do czynienia. Dodajmy, że Jukon, nad którym zestrzelono drugi niezidentyfikowany obiekt, graniczy z Alaską. – Kanadyjskie siły zbrojne odzyskają teraz i przeanalizują wrak obiektu – napisał na Twitterze premier Kanady. Fałszywy alarm Przez chwilę wyglądało na to, że trafiono na jeszcze jeden tajemniczy UFO. W sobotę późnym wieczorem Federalna Administracja Lotnictwa na krótko zamknęła przestrzeń powietrzną w pobliżu Havre w stanie Mont. Był to analogiczny krok do tego, jaki agencja podjęła tydzień wcześniej, tuż przed zestrzeleniem przez USA chińskiego balonu szpiegowskiego u wybrzeży Karoliny Południowej. Raport UFO w Kongresie USA. Pentagon pokazał tajne zdjęcia i nagrania. Co przedstawiają? W Kongresie Stanów Zjednoczonych odbyło się pierwsze od 50 lat publiczne wysłuchanie w sprawie UFO. Przedstawiciele Pentagonu mówią o nawet 400 przypadkach Niezidentyfikowanych Obiektów Lata... Wygląda jednak na to, że tym razem alarm okazał się fałszywy. Myśliwce nie znalazły niczego w miejscu, które wskazał radar. Urzędnicy przyznali, że mógł to być błąd wynikający z nadgorliwości. Po prostu zwiększona świadomość i coraz większe napięcie mogą prowadzić do fałszywych alarmów. UFO zestrzelony nad Kanadą Natomiast niezidentyfikowany obiekt zestrzelony nad Jukonem został zarejestrowany na radarze w piątek późnym wieczorem, gdy przelatywał nad Alaską – twierdzą urzędnicy Pentagonu. Aby go śledzić, NORAD wysłał amerykańskie myśliwce, do których wkrótce dołączyły kanadyjskie myśliwce. – Obiekt był stale monitorowany do czasu, aż przekroczył kanadyjską przestrzeń powietrzną – powiedział gen. bryg. Patrick S. Ryder, sekretarz prasowy Pentagonu. – F-22 zestrzelił obiekt nad terytorium Kanady pociskiem powietrze-powietrze Sidewinder. Takim samym, jakim zestrzelono dwa poprzednie niezidentyfikowane obiekty latające, w tym chiński balon szpiegowski – dodał generał Ryder. Kanadyjska Sekretarz Obrony Aniata Anand w trakcie sobotniej konferencji prasowej opisała zestrzelony obiekt jako cylindryczny. Powiedziała też, że był mniejszy niż balon szpiegowski zdjęty nad Atlantykiem. Chiny wysyłają balony szpiegowskie Od czasu odkrycia chińskiego balonu szpiegowskiego na amerykańskim niebie, do czego doszło 4 lutego, napięcie w USA rośnie. Wszystkie te wydarzenia skłoniły amerykańskiego sekretarza stanu Antony’ego J. Blinkena do odwołania planowanej podróży do Chin. Natomiast chiński rząd przyznał, że zestrzelony sterowiec faktycznie należał do nich, lecz był przeznaczony do badania pogody. Podobnie jak kolejny balon zauważony nad Ameryką Środkową i Południową. Trudno jednak oczekiwać, by Państwo Środka przyznało się oficjalnie do wysyłania instrumentów szpiegowskich nad terytoria państw północno- i południowoamerykańskich. Natomiast amerykańskie agencje wywiadowcze ustaliły, że chiński program balonów szpiegowskich jest częścią globalnej próby sił. Czyli szeroko zakrojonej inwigilacji mającej na celu zebranie informacji dotyczących zdolności militarnych krajów na całym świecie. Głównym celem inwigilacji mają być amerykańskie bazy wojskowe. W piątek zestrzelono UFO na Alasce Przypomnijmy, że w piątek amerykańscy urzędnicy ujawnili, iż wojsko zestrzeliło niezidentyfikowany obiekt latający nad Oceanem Arktycznym w pobliżu Alaski. John F. Kirby, rzecznik Rady Bezpieczeństwa Narodowego, powiedział w trakcie spotkania z mediami, że obiekt został zestrzelony „z nadmiaru ostrożności”. – Żołnierze z Dowództwa Północnego USA pracowali w sobotę w pobliżu Deadhorse na Alasce z jednostkami Gwardii Narodowej Alaski, FBI i lokalnymi organami ścigania, aby odzyskać obiekt i określić jego charakter – powiedzieli urzędnicy Departamentu Obrony. UFO w Polsce. Te miejsca mieli odwiedzać kosmici Polacy w odróżnieniu od Amerykanów nie wierzą masowo w UFO. W naszym kraju nie brakuje jednak miejsc, w których fascynacja kosmitami jest wyjątkowo żywa. Ponieważ działania ratownicze odbywają się na lodzie morskim, w ujemnych temperaturach i przy ograniczonym świetle dziennym, członkowie służby są zmuszeni do powolnego poruszania się, powiedzieli urzędnicy. – W tej chwili nie mamy dalszych szczegółów na temat obiektu, w tym jego możliwości, celu i pochodzenia – napisał Pentagon w oświadczeniu na temat incydentu na Alasce. W sytuacji, gdy dwa mocarstwa prężą muskuły, aż chciałoby się, by niezidentyfikowany obiekt latający należał jednak do jakieś pokojowo nastawionej rasy kosmitów. Niestety, na pierwszy kontakt rodem ze „Star Treka” na razie się nie zanosi. Źródła: Space.com, New Scientist. Nasz ekspert Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka Dziennikarka i redaktorka zajmująca się tematyką popularnonaukową. Związana z magazynami portali Gazeta.pl oraz Wp.pl. Współautorka książek „Człowiek istota kosmiczna”, „Kosmiczne wyzwania” i „Odważ się robić wielkie rzeczy”.
Nowy raport amerykańskiego wywiadu o UFO. Niewyjaśnionych przypadków jest coraz więcej
Rząd Stanów Zjednoczonych opublikował raport, z którego wynika, że w ubiegłym roku zarejestrowano aż 510 przypadków niezidentyfikowanych obiektów latających (UFO). Amerykański wywiad przyznaje, że większość z nich to drony lub balony, ale duża część wciąż pozostaje niewyjaśniona.
W tym artykule: UFO stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego USA Najwięcej przypadków niezidentyfikowanych obiektów latających od lat Władze przyznają, że większość przypadków UFO to drony i balony W ciągu ostatniego roku amerykański wywiad zintensyfikował swoje działania w zakresie obronności kraju oraz wyjaśniania pochodzenia UFO, czyli niezidentyfikowanych obiektów latających. Na początku 2022 roku powstało nowe biuro Pentagonu, które miało badać wszelkie podejrzane zdarzenia na niebie. W Kongresie Stanów Zjednoczonych odbyło się również pierwsze od 50 lat publiczne wysłuchanie w sprawie UFO. UFO stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego USA Amerykańskie władze od lat były w ogniu krytyki. Zarzucano im, że nie chcą ujawniać danych dotyczących niewyjaśnionych zjawisk. Rząd i armia USA miały jednak swoje powody. Na początku września rzecznik Marynarki Wojennej przyznał, że posiadają ściśle tajne materiały filmowe, które przedstawiają Niezidentyfikowane Obiekty Latające. Stwierdził jednak, że nie mogą zostać upublicznione, ponieważ „mogą zagrażać bezpieczeństwu narodowemu”. Amerykańska marynarka wojenna nie chce udostępnić filmów z UFO. „Mogą zagrażać bezpieczeństwu narodowemu” Marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych potwierdza, że ma więcej nagrań UFO, których nikt wcześniej nie widział. Amerykanie nie chcą ich jednak udostępnić opinii publicznej, bo twierdzą, ... Pentagon przyznał, że najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem UFO jest to, że Rosja lub Chiny mogły testować zaawansowane i nowoczesne technologie w amerykańskiej przestrzeni powietrznej, tym samym naruszając ją. Eksperci dodają również, że wraz ze wzrostem popularności dronów, latających obiektów na niebie jest coraz więcej. Najwięcej przypadków niezidentyfikowanych obiektów latających od lat Nowy raport został przygotowany przez Biuro Dyrektora Wywiadu Narodowego USA (ODNI) we współpracy z AARO. Czyli biurem do spraw rozwiązywania anomalii we wszystkich domenach (All-domain Anomaly Resolution Office). W dokumencie zwrócono uwagę na zwiększenie liczby zarejestrowanych przypadków UFO. W 2022 roku amerykański wywiad zarejestrował 510 niezidentyfikowanych obiektów latających. To znacznie więcej niż w roku 2021, w którym była mowa o 144 przypadkach. Od czasu publikacji pierwszego raportu w 2021 roku zgłoszono 247 nowych zdarzeń oraz 119 przypadków z poprzednich lat, których nigdy nie odnotowano. Większość niezidentyfikowanych obiektów latających została zarejestrowana przez pilotów amerykańskich sił powietrznych. Władze przyznają, że większość przypadków UFO to drony i balony W dokumencie czytamy, że blisko 200 zdarzeń to drony, balony oraz „latające śmieci”, czyli m.in. plastikowe torby porwane przez wiatr. Autorzy przyznają jednak, że 171 przypadków wymaga jednak dokładniejszej analizy. Badania sugerują że historie uprowadzeń przez UFO mogą być powodowane przez świadome śnienie - National Geographic Ludzie opisują dziwaczne spotkania z domniemanymi istotami pozaziemskimi, które miały miejsce w stanie przypominającym sen. Większość niezidentyfikowanych obiektów latających znajdowała się w chronionej przestrzeni powietrznej wokół obiektów wojskowych. – W wielu raportach brakuje wystarczająco szczegółowych danych, aby umożliwić dokładną klasyfikację UFO – podkreślają autorzy. Władze USA przyznają, że może to wynikać z „nagromadzenia czujników i narzędzi pomiarowych na tych obszarach”, a część z nich może wynikać z błędów pomiarów lub awarii sprzętu. Eksperci zwracają jednak uwagę, że wszelkie przypadki UFO stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa lotów. Nie można również wykluczyć, że wynikają z działalności szpiegowskiej przeciwników Stanów Zjednoczonych. – Bezpieczeństwo naszych żołnierzy, baz i instalacji oraz ochrona operacji amerykańskich na lądzie, w powietrzu, morzu i przestrzeni kosmicznej są najważniejsze – przekazał w oświadczeniu rzecznik Pentagonu gen. Pat Ryder. – Poważnie traktujemy doniesienia o wtargnięciu na nasze desygnowane przestrzenie powietrzne, lądowe i morskie, i sprawdzamy każde z nich – dodaje generał. Źródło: Director of National Intelligence. Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Tajemnica UFO w końcu rozwiązana? Pentagon wyjaśnia, czym były niezidentyfikowane obiekty latające
Według raportu Pentagonu, który został przedstawiony amerykańskiemu Kongresowi, większość niezidentyfikowanych obiektów latających, czyli tak zwanych UFO, to śmieci, balony meteorologiczne oraz chińskie drony szpiegowskie.
W tym artykule: Co Pentagon robi, aby wyjaśnić incydenty z udziałem UFO? Nowy raport został złożony w Kongresie Stanów Zjednoczonych Pentagon twierdzi, że chińskie drony śledzą amerykańskich pilotów W ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy amerykańskie służby podjęły szereg działań, aby wyjaśnić zagadkę pojawiających się na niebie niezidentyfikowanych obiektów latających. W ubiegłym roku opublikowano raport, w którym wymieniono 144 przypadki UFO, które zostały zaobserwowane przez żołnierzy lub marynarzy w latach 2004–2021. Na początku 2022 roku informowaliśmy o nowym biurze ds. UFO, które powstało w departamencie obrony Stanów Zjednoczonych. Co Pentagon robi, aby wyjaśnić incydenty z udziałem UFO? W maju w Kongresie USA odbyło się pierwsze od 50 lat publiczne wysłuchanie w sprawie niezidentyfikowanych obiektów latających. Przedstawiciele Pentagonu stwierdzili, że przypadków obserwacji UFO było nawet 400. – Wszelkie Niezidentyfikowane Obiekty Latające stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa USA i tak musimy je traktować – mówił wówczas André Carson, kongresmen z Indiany. Podczas wysłuchania zastępca dyrektora Wywiadu Marynarki Wojennej, Scott Bray, zaprzeczył, że UFO może być pochodzenia pozaziemskiego. Wojskowy podkreślił, że najbardziej prawdopodobnym scenariuszem jest, że to Rosja lub Chiny mogą testować zaawansowane i nowoczesne technologie w amerykańskiej przestrzeni powietrznej. Nowy raport został złożony w Kongresie Stanów Zjednoczonych W poniedziałek 31 października Pentagon przedstawił Kongresowi nowy raport w sprawie UFO, który rozwiewa wiele wątpliwości. W podkreślono w nim, że większość incydentów z udziałem UFO można wyjaśnić w racjonalny i logiczny sposób. Amerykańska marynarka wojenna nie chce udostępnić filmów z UFO. „Mogą zagrażać bezpieczeństwu narodowemu” Marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych potwierdza, że ma więcej nagrań UFO, których nikt wcześniej nie widział. Amerykanie nie chcą ich jednak udostępnić opinii publicznej, bo twierdzą, ... Amerykańskie agencje wywiadowcze i przedstawiciele Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych stwierdzili, że wiele spośród niewyjaśnionych zjawisk powietrznych, które zaobserwowano w ostatniej dekadzie, to powietrzne śmieci, balony meteorologiczne oraz chińskie drony szpiegowskie. Pentagon podtrzymuje również stanowisko, że widoczne na filmach obiekty, które wykonują nietypowe manewry lub poruszają się z nienaturalnie szybką prędkością to zazwyczaj efekt złudzenia optycznego. Pentagon twierdzi, że chińskie drony śledzą amerykańskich pilotów „New York Times” podaje, że chiński rząd wykorzystuje prostą technologię dronów, aby „śledzić amerykańskich pilotów”. Pentagon uważa, że Chińczycy wykradli Stanom Zjednoczonym plany zaawansowanych samolotów myśliwskich i próbują dowiedzieć się, jak wygląda szkolenie ich pilotów. Amerykański wywiad chce jednak, aby większość incydentów pozostała utajniona. – Nie chcemy, aby Chiny lub inne kraje wiedziały, że ich działania szpiegowskie zostały wykryte – mówi Sue Gough, rzeczniczka Departamentu Obrony. Gregory Carson, zastępca dyrektora marynarki wojennej USA stwierdził ostatnio, że ujawnienie zdjęć i filmów, które nigdy nie widziały światła dziennego, może zagrażać amerykańskiemu bezpieczeństwu. – Dostarczyłoby to naszym przeciwnikom cennych informacji dotyczących operacji zarówno samego Departamentu Obrony i marynarki wojennej, jak i naszych słabych punktów – mówił we wrześniu Carson. Według „New York Times” jest jeszcze dużo niezidentyfikowanych obiektów latających, których natura nie została jeszcze wyjaśniona. W raporcie podkreślono jednak, że nie ma mowy o tym, aby zarejestrowane przypadki przedstawiały jakąkolwiek pozaziemską technologię. Z dwojga złego Amerykanie mogą poczuć ulgę, że nad ich głowami nie latają jeszcze kosmici. Tylko Fox Mulder mógłby pozostać niepocieszony. Źródło: New York Times. Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Amerykańska marynarka wojenna nie chce udostępnić filmów z UFO. „Mogą zagrażać bezpieczeństwu narodowemu”
Marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych potwierdza, że ma więcej nagrań UFO, których nikt wcześniej nie widział. Amerykanie nie chcą ich jednak udostępnić opinii publicznej, bo twierdzą, że mogą zagrażać bezpieczeństwu narodowemu.
W tym artykule: Tajne nagrania „zagrażają bezpieczeństwu Stanów Zjednoczonych” Marynarka wojenna USA odmówiła upublicznienia nagrań Filmy zawierają informacje, które mogą wykorzystać przeciwnicy USA Stany Zjednoczone chcą badać wszystkie potencjalne przypadki UFO Temat UFO, czyli Niezidentyfikowanych Obiektów Latających (NOL) od kilkudziesięciu lat przewija się przez amerykańskie i światowe media. Zwolennicy teorii spiskowych wciąż uważają, że „tajemnicze, okrągłe spodki” to obcy, którzy odwiedzają naszą planetę. Tajne nagrania „zagrażają bezpieczeństwu Stanów Zjednoczonych” Oliwy do ognia dolał kilka miesięcy temu Pentagon, który poinformował o otwarciu nowego tzw. biura ds. UFO. Następnie po 50 latach w Kongresie USA odbyło się pierwsze od 50 lat publiczne wysłuchanie w sprawie niezidentyfikowanych obiektów, które pojawiały się w przestrzeni powietrznej Stanów Zjednoczonych. Przedstawiciele Departamentu Obrony mówili o nawet 400 takich przypadkach. Na początku września rzecznik Marynarki Wojennej USA poinformował, że posiadają ściśle tajne materiały filmowe, które przedstawiają Niezidentyfikowane Obiekty Latające. Dodał jednak, że nie mogą zostać upublicznione, ponieważ „mogą zagrażać bezpieczeństwu narodowemu”. Marynarka wojenna USA odmówiła upublicznienia nagrań Oświadczenie rzecznika zostało wydane w odpowiedzi na wniosek przedstawicieli serwisu The Black Vault, który zajmuje się archiwizowaniem i dokumentacją przypadków UFO. Wnioskodawcy powołali się na tak zwaną ustawę o wolności informacji (FOIA). To prawo federalne pozwalające na uzyskanie dokumentów od rządu federalnego. Nakazuje rządowi udostępnić dokumenty osobom, które o nie wnioskują. Warto jednak zaznaczyć, że ów wniosek może zostać odrzucony, a ustawa jasno określa sytuacje, kiedy dana instytucja ma do tego prawo. Wniosek został przesłany już dwa lata temu, tuż po tym, jak marynarka wojenna odtajniła trzy filmy przedstawiające NOL. Te miały zostać nagrane przez jej pilotów. Żołnierze wspominali wówczas, że tajemnicze obiekty poruszały się z nadzwyczajną i niespotykaną prędkością, wykonując wyjątkowo trudne manewry. Filmy zawierają informacje, które mogą wykorzystać przeciwnicy USA – Ujawnienie tych filmów może zagrażać amerykańskiemu bezpieczeństwu, ponieważ dostarczy naszym przeciwnikom cennych informacji dotyczących operacji zarówno samego Departamentu Obrony i marynarki wojennej, ale również naszych słabych punktów – informuje Gregory Cason, zastępca dyrektora biura marynarki wojennej. I dodaje, że ani jeden fragment materiału wideo nie może ujrzeć światła dziennego. Pentagon powołuje biuro wyłącznie do badania UFO. W planach „ograniczanie ryzyka” Wygląda na to, że amerykański rząd coraz poważniej traktuje niepokoje i fascynacje związane z UFO. Nad czym będzie pracowało nowe biuro Pentagonu? Cason twierdzi również, że trzy nagrania zostały odtajnione wyłącznie dlatego, że wcześniej wyciekły do mediów. Marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych podkreśla, że pozostałe filmy pozostaną wyłącznie w tajnym archiwum, aby „nie wyrządzać więcej szkód bezpieczeństwu. Biorąc pod uwagę treść ostatniego raportu, taka decyzja jest zrozumiała. Stany Zjednoczone chcą badać wszystkie potencjalne przypadki UFO W maju tego roku zastępca dyrektora Wywiadu Marynarki Wojennej zaprzeczył, jakoby UFO mogło być pochodzenia pozaziemskiego. Pentagon twierdzi, że najbardziej prawdopodobne jest to, że Rosja lub Chiny mogły testować zaawansowane i nowoczesne technologie w amerykańskiej przestrzeni powietrznej, tym samym naruszając ją. – Wszelkie Niezidentyfikowane Obiekty Latające stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa USA i tak musimy je traktować. Przypadki ich pojawienia się powinny zostać wyjaśnione – mówił wówczas André Carson, szef komisji i kongresmen z Indiany. Źródło: The Black Vault. Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Pentagon powołuje biuro wyłącznie do badania UFO. W planach „ograniczanie ryzyka”
Wygląda na to, że amerykański rząd coraz poważniej traktuje niepokoje i fascynacje związane z UFO. Nad czym będzie pracowało nowe biuro Pentagonu?
W tym artykule: Czy kosmici odwiedzają Ziemię? Nowe biuro Pentagonu Badania nad UFO w Stanach Zjednoczonych Badania przeprowadzone w 2021 r. przez Pew Research Center, niezależny think tank w Waszyngtonie, wykazały, że ok. 65%. Amerykanów wierzy w istnienie istot pozaziemskich, a ok. 51% jest przekonanych, że zgłaszane co jakiś czas do mediów niezidentyfikowane obiekty latające są powiązane z rzekomymi wizytami „obcych” na Ziemi. Nie tylko Amerykanie wierzą, że Ziemię odwiedzają przybysze z kosmosu. W Polsce również nie brakuje miejsc rzekomo odwiedzanych przez UFO. Czy kosmici odwiedzają Ziemię? Kosmiczna fascynacja za oceanem trwa od końcówki lat. 40. ubiegłego wieku. W 1947 r. Roswell w stanie Nowy Meksyk miał pojawić się statek obcych. Mimo że tajemniczy obiekt okazał się balonem meteorologicznym, od tamtej pory w lipcu obchodzony jest Światowy Dzień UFO. Przez wiele lat z kosmitami łączono również Strefę 51. Zainteresowanie Amerykanów UFO trwa do dziś. Podsyca ją fakt, że w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat amerykański rząd przeprowadził wiele badań i przesłuchań, o których niewiele wiadomo. Doniesienia wojskowych o niezidentyfikowanych obiektach latających niepokoją Kongres. Czyżby przestrzeń powietrza USA nie była tak bezpieczna, jak się wydaje? Na to i inne pytania ma odpowiedzieć nowe biuro zajmujące się wyłącznie badaniem obserwacji UFO. O jego powołaniu przez Pentagon oficjalnie poinformował Departament Obrony USA. Chińczycy ogłosili, że mogli odebrać sygnały od obcych cywilizacji. Raport szybko zniknął z internetu Czy kiedykolwiek uda nam się nawiązać kontakt z obcymi cywilizacjami? Chińscy naukowcy twierdzą, że możemy być na dobrej drodze. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/chinczycy-oglosili-ze-mogli-odebrac-sygnaly-od-obcych-cywilizacji-raport-szybko-zniknal-z-internetu-c964e07.jpeg" width="938" height="562" alt="Chińczycy ogłosili, że mogli odebrać sygnały od obcych cywilizacji. Raport szybko zniknął z internetu" title="Chińczycy ogłosili, że mogli odebrać sygnały od obcych cywilizacji. Raport szybko zniknął z internetu" /> Nowe biuro Pentagonu All-domain Anomaly Resolution Office (AARO), bo tak brzmi pełna nazwa biura, będzie służyć jako centralny ośrodek gromadzący i zarządzający raportami o obserwacjach UFO od amerykańskiej armii, w tym marynarki wojennej sił powietrznych. Działania nowego biura obejmują sześć obszarów: nadzór, gromadzenie i raportowanie, możliwości i projektowanie systemu, operacje i analizy wywiadowcze, ograniczanie ryzyka, zarządzanie, nauka i technologia. Kiedy mówimy o UFO? Jakie obiekty najbardziej interesują AARO? W oświadczeniu czytamy o obiektach „anomalnych, niezidentyfikowanych, unoszących się w powietrzu, na wodzie i transmedium”. Czyli takich, które potrafią łączyć np. loty w atmosferze z lotami w kosmos lub transport wodny z powietrznym. Dowiedz się o kosmosie z najlepszych książek! Niewyjaśnione zjawisko foo fighter. UFO, pioruny kuliste, a może coś innego? Zjawisko foo fighter do dziś rozpala wyobraźnię naukowców i zwolenników teorii spiskowych. To jedna z największych zagadek XX wieku. Badania nad UFO w Stanach Zjednoczonych W ostatnich latach rząd Stanów Zjednoczonych wydaje się żywiej zainteresowany kwestią UFO. Szczególnie po wycieku nagrań przedstawiających nieznane, bezskrzydłe samoloty szybujące z hipersoniczną prędkością obok osłupiałych pilotów marynarki wojennej USA. Wideo zostało odtajnione trzy lata później w kwietniu 2020 r. Wojskowi nie wyjaśnili jednak, czym były obiekty. W tym samym roku komisja wywiadowcza Senatu USA wezwała do przeprowadzenia dochodzenia w sprawie UFO – rządzący częściej używają jednak skrótu UAP od niezidentyfikowanych zjawisk powietrznych. To może być związane z tym, że od połowy XX w. UFO jednoznacznie kojarzy się z „obcymi”. Ich ewentualne istnienie w kosmosie nadal wzbudza wiele kontrowersji i bardziej kojarzy się z popkulturą niż rządowymi inicjatywami. W czerwcu 2021 r. Pentagon opublikował raport na temat ponad 140 obserwacji UFO przez pilotów marynarki wojennej. W żadnym z tych przypadków nie ma dowodów na aktywność „obcych”. A co jeśli obcy jednak istnieją? Mark Buchanan, amerykański dziennikarz popularnonaukowy twierdzi, że przybysze z kosmosu mogą być „ekstremalnie niebezpieczni” i jako ludzkość „powinniśmy być wdzięczni, że do tej pory nie udało nam się nawiązać z nimi kontaktu”. Nasz ekspert Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turystycznym, ale też przyrodniczym i społecznym. Marzy o tym, żeby zobaczyć zorzę polarną oraz Machu Picchu. Co poza szlakiem? Kuchnia włoska, reportaże i pływanie.
Raport UFO w Kongresie USA. Pentagon pokazał tajne zdjęcia i nagrania. Co przedstawiają?
W Kongresie Stanów Zjednoczonych odbyło się pierwsze od 50 lat publiczne wysłuchanie w sprawie UFO. Przedstawiciele Pentagonu mówią o nawet 400 przypadkach Niezidentyfikowanych Obiektów Latających.
W tym artykule: W Pentagonie odbyło się pierwsze od 50 lat publiczne wysłuchanie w sprawie UFO Ujawniono nagranie, na którym widać obiekt poruszający się z prędkością naddźwiękową Raport mówi o 400 zarejestrowanych przypadkach UFO Niektóre obiekty latające mogły doprowadzić do kolizji z amerykańskimi samolotami Temat UFO od wielu lat budzi wielkie emocje, szczególnie wśród fanów teorii spiskowych. Nic dziwnego, ponieważ od lat 60. ubiegłego wieku temat ten jest konsekwentnie utajniany przez amerykańskie służby bezpieczeństwa. W ubiegłym roku opublikowano raport, w którym wskazano, że od 2004 roku zarejestrowano w sumie 144 Niezidentyfikowane Obiekty Latające. Dokument był jednak lakoniczny i brakowało w nim konkretów. W Pentagonie odbyło się pierwsze od 50 lat publiczne wysłuchanie w sprawie UFO Pod koniec 2021 roku zapowiedziano również, że w Pentagonie powstanie specjalne biuro ds. UFO. Grupa badawcza ma za zadanie sprawdzać wszelkie podejrzane latające obiekty, które naruszają przestrzeń powietrzną Stanów Zjednoczonych. Niezwykłe zjawisko wizualne na Hawajach wyjaśnione. To jednak nie spadające UFO? W Niedzielę Wielkanocną nad Hawajami zarejestrowano zdumiewający świetlny wir wyglądający jak UFO. Unikatowy film pokazuje, że wywołał go spadający fragment pojazdu kosmicznego. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/niezwykle-zjawisko-wizualne-na-hawajach-wyjasnione-to-jednak-nie-spadajace-ufo-fot-subaru-telescope-aad5f2e.jpeg" width="938" height="380" alt="Niezwykłe zjawisko wizualne na Hawajach wyjaśnione. To jednak nie spadające UFO? (fot. Subaru Telescope)" title="Niezwykłe zjawisko wizualne na Hawajach wyjaśnione. To jednak nie spadające UFO? (fot. Subaru Telescope)" /> Idea nowego departamentu spotkała się jednak z krytyką części społeczeństwa. Niektórzy stwierdzili, że to kolejna próba ukrywania prawdy o Niezidentyfikowanych Obiektach Latających. Teraz zdaje się, że Pentagon przerwał milczenie. 17 maja 2022 roku miało miejsce pierwsze od 50 lat publiczne przesłuchanie w Kongresie Stanów Zjednoczonych dotyczące UFO. Odbyło się w podkomisji ds. wywiadu Izby Reprezentantów. – To wysłuchanie i praca naszej podkomisji ma jeden cel. Wszelkie Niezidentyfikowane Obiekty Latające stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa USA i tak musimy je traktować. Przypadki ich pojawienia się powinny zostać wyjaśnione – tak otworzył przesłuchanie André Carson, szef komisji i kongresmen z Indiany. Ujawniono nagranie, na którym widać obiekt poruszający się z prędkością naddźwiękową Głównym tematem obrad był wspomniany wyżej ubiegłoroczny raport. W trakcie tego posiedzenia przedstawiciele Pentagonu zaprezentowali nieznane dotąd zdjęcia i nagrania, na których widać UFO. Badania sugerują że historie uprowadzeń przez UFO mogą być powodowane przez świadome śnienie Ludzie opisują dziwaczne spotkania z domniemanymi istotami pozaziemskimi, które miały miejsce w stanie przypominającym sen. Na jednym wideo widać obiekt w kształcie kuli, który przelatuje obok amerykańskiego odrzutowca z prędkością naddźwiękową. Został on zarejestrowany z okna kokpitu myśliwca FA-18 w 2021 roku. Pilot, który był wtedy na pokładzie samolotu przyznał, że widział to na własne oczy. Scott Bray, zastępca dyrektora Wywiadu Marynarki Wojennej pytany o to, czym był ten obiekt, stwierdził: – Nie znaleźliśmy logicznego wyjaśnienia, co to mogło być. Dodał również, że od czasu publikacji zeszłorocznego raportu odnotowano znacznie większą liczbę zarejestrowanych przypadków UFO. Raport mówi o 400 zarejestrowanych przypadkach UFO Dziś wynosi ona już 400 Niezidentyfikowanych Obiektów Latających. Pentagon twierdzi jednak, że część z nich dotyczy spraw sprzed lat, które nie były wcześniej zgłaszane. Bray uważa, że taki wzrost wynika również m.in. z coraz większej liczby dronów i innych bezzałogowych pojazdów powietrznych. Życie pozaziemskie istnieje. Naukowcy obliczyli, kiedy ludzkość po raz pierwszy spotka Obcych Większość naukowców jest zgodnych, że życie pozaziemskie istnieje. Przemawia za tym matematyka, a zwłaszcza statystyka. Oznacza to, że w ciągu roku ta liczba zwiększyła się prawie trzykrotnie. Bray twierdzi, że wiele z tych incydentów odnotowywano na poligonach oraz w wojskowej przestrzeni powietrznej. Przedstawiciele Pentagonu szczególną uwagę zwrócili na 18 przypadków, które pochodziły jeszcze z raportu z 2021 roku. Nagranie, na którym widać jeden z obiektów, fot. Kevin Dietsch/Getty Images Scott Bray powiedział, że niektóre z tych obiektów zachowywały się „bardzo nietypowo”. – Wyglądały tak, jakby utrzymywały się w powietrzu w jednej pozycji. Warunki pogodowe zdawały się nie mieć dla nich żadnego znaczenia. – twierdzi wojskowy. Dodaje również, że obiekty wykonywały gwałtowne manewry i poruszały się z zawrotną prędkością. Niektóre obiekty latające mogły doprowadzić do kolizji z amerykańskimi samolotami Wojskowy przekazał również, że doszło do co najmniej 11 incydentów, podczas który mogło dojść do kolizji między amerykańskimi samolotami a UFO . Dodał jednak, że amerykańskie wojsko nie nawiązywało kontaktu z tymi obiektami. Na innym nagraniu noktowizyjnym, które zaprezentowano, widać było trzy świecące trójkątne obiekty. W tym przypadku Pentagon ma jednak logiczne wyjaśnienie. W rzeczywistości było to złudzenie optyczne, które zostało wytworzone przez delikatne światło z pokładów nadlatujących dronów, które należały do USA. Większość Amerykanów wierzy w istnienie kosmitów. Połowa jest przekonana, że obcy odwiedzają Ziemię Z najnowszych badań wynika, że Amerykanie nie mają większych wątpliwości, co do istnienia istot pozaziemskich. Kosmiczna fascynacja za oceanem trwa od końcówki lat. 40. ubiegłego wieku. Zastępca dyrektora Wywiadu Marynarki Wojennej zaprzecza, że UFO może być pochodzenia pozaziemskiego. Według Pentagonu najbardziej prawdopodobne jest to, że Rosja lub Chiny mogą testować zaawansowane i nowoczesne technologie w amerykańskiej przestrzeni powietrznej. Źródła: New York Times, Live Science.
Niezwykłe zjawisko wizualne na Hawajach wyjaśnione. To jednak nie spadające UFO?
W Niedzielę Wielkanocną nad Hawajami zarejestrowano zdumiewający świetlny wir wyglądający jak UFO. Unikatowy film pokazuje, że wywołał go spadający fragment pojazdu kosmicznego.
W tym artykule: Tajemniczy wir nad Pacyfikiem Obserwatorium na wulkanie zarejestrowało dziwne zdarzenie Co naprawdę wpadło do Pacyfiku? Wideo wygląda jak ujęcia z „Diuny” Denisa Villeneuve’a, które nie trafiły do ostatecznej wersji filmu. Obraz, nakręcony nad ranem, tonie w odcieniach niebieskiego. W dolnej części widoczne są, nieco zamglone, białe i srebrne kopuły teleskopów. Po prawej, na jaśniejącym o świcie niebie, świecą ostatnie widoczne tej nocy gwiazdy. Po niebie przesuwają się obłoki, a zegar w prawej dolnej części ekranu wskazuje, że jest piąta rano. Tajemniczy wir nad Pacyfikiem To, co nadzwyczajne, dzieje się w górnej lewej połówce ekranu. Nagle niebo przecina obracający się, świetlisty wir. Początkowo wydaje się, że porusza się równolegle do powierzchni Ziemi. Jednak po chwili widać, że stopniowo się do niej zbliża. Badania sugerują że historie uprowadzeń przez UFO mogą być powodowane przez świadome śnienie Ludzie opisują dziwaczne spotkania z domniemanymi istotami pozaziemskimi, które miały miejsce w stanie przypominającym sen. Tempo obrotów i poruszania się obiektu nie jest zbyt duże. Można spokojnie obserwować, jak przesuwa się w kierunku horyzontu. Pierwsze skojarzenie przywodzi na myśl koziołkujący statek Obcych, którzy utracili nad nim kontrolę i teraz spadają na Ziemię. Jednak wyjaśnienie tego niezwykłego fenomenu jest znacznie prostsze niż UFO. Obserwatorium na wulkanie zarejestrowało dziwne zdarzenie Wideo zostało nagrane w okolicach Mauna Kea, największego wulkanu na Hawajach. Mauna Kea to potężna góra, która wznosi się na wysokość aż 4205 m. Jej wielkość i usytuowanie sprawiają, że jest idealnym miejscem do prowadzenia obserwacji astronomicznych. Jest tam sucho, pokrywa chmur znajduje się poniżej wierzchołka, a zanieczyszczenie światłem pozostaje minimalne. To wszystko czyni z Mauna Kea perfekcyjną lokalizację do fotografowania kosmosu m.in. w podczerwieni. „Twierdzenie, że UFO to obcy to szczyt głupoty”. Ostre słowa emerytowanego astronauty Życie w kosmosie, obcy i pozaziemskie cywilizacje to coś, co od zawsze żywo działa na naszą wyobraźnię. A wszelkie przypuszczenia dodatkowo podsycają obserwacje UFO. O tym, jak mylne jest i... Na Mauna Kea działa w tej chwili trzynaście obserwatoriów astronomicznych. Jest wśród nich japoński Subaru Telescope, pracujący w świetle widzialnym oraz w podczerwieni. Subaru Telescope znajduje się na wysokości 4139 m n.p.m. To właśnie jego lustro, mające średnicę 8,2 metra, zarejestrowało w wielkanocny poranek tajemniczy wir. Co naprawdę wpadło do Pacyfiku? Zawodowi i amatorscy obserwatorzy zdarzeń w przestrzeni kosmicznej nie mieli problemu z ustaleniem, co było przyczyną nadzwyczajnego zjawiska wizualnego zarejestrowanego przez Subaru Telescope. Ustalili, że kilkanaście godzin wcześniej z bazy sił kosmicznych USA w Kalifornii – tzw. Vandenberg Space Force Base – firma SpaceX wystrzeliła swoją rakietę Falcon 9. Ładunek, który wyniosła na orbitę, został utajniony. Prawdopodobnie był to satelita szpiegowski. Znasz wszystkie tajemnice gwiazd? Od karłów po nadolbrzymy - odsłaniamy je Każdej nocy rozświetlają nasze niebo i sprawiają, że myślimy o tajemnicach kosmosu. Od chmury gazów do czarnej dziury – tłumaczymy, czym są gwiazdy i jaki los je czeka. Falcon 9 to rakieta dwustopniowa. Jej pierwszy stopień można odzyskać i użyć ponownie. Jednak drugi, po wypaleniu paliwa, po prostu wpada do atmosfery i ulega w niej spaleniu. I to właśnie widać na filmie zarejestrowanym na Hawajach. Domniemane UFO to po prostu rotujący fragment drugiego członu rakiety Falcon 9, który spada do Pacyfiku. Co ciekawe, atmosfera filmu – wielkiej pustki – ma swoje uzasadnienie. Na wysokości, na której pracują obserwatoria na Mauna Kea, ciśnienie atmosferyczne wynosi tylko dwie trzecie ciśnienia na poziomie morza. To sprawia, że większość obsługi teleskopu pracuje przy nim zdalnie, z miejscowości Hilo na Hawajach. Na wielkiej i pustej górze na stałe pozostaje tylko kilka osób. Źródła: Science Alert, subarutelescope.org.
Pentagon ma nowe biuro do spraw UFO. Niektórzy podają w wątpliwość zamiary USA
W departamencie obrony Stanów Zjednoczonych powstało nowe biuro ds. UFO. Jednak jest grupa osób, która nie ufa, że nowe biuro będzie się sumiennie wywiązywało ze swoich obowiązków.
W tym artykule: UFO w Stanach Zjednoczonych Słowa krytyki Nowe biuro w Pentagonie ma za zadanie badać wszelkie ślady Niezidentyfikowanych Obiektów Latających (NOL). Grupa badawcza będzie sprawdzała potencjalną obecność UFO w przestrzeni powietrznej. W czerwcu ubiegłego roku opublikowano raport, który wskazuje 144 latające obiekty, których pochodzenie jest niejasne. Teraz departament obrony Stanów Zjednoczonych ma dołożyć wszelkich starań, aby kolejny taki obiekt mógł zostać zidentyfikowany. Jest jednak grupa osób, która nie wierzy w intencje rządu USA. Chodzi między innymi o tak zwanych ufologów. UFO w Stanach Zjednoczonych To, czy istnieje życie we wszechświecie od lat interesuje zarówno badaczy, opinię publiczną, entuzjastów nocnego nieba, jak i pseudonaukowców oraz zwolenników teorii spiskowych. Tych ostatnich niekiedy najbardziej, a to co ich wyróżnia, to często brak ufności wobec światowych rządów i polityków. Dlatego też nowo powstały urząd spotkał się z olbrzymią krytyką szczególnie ze strony organizacji non-profit Mutual UFO Network, która jest jedną z najstarszych, zajmujących się badaniem Niezidentyfikowanych Obiektów Latających. Utworzenie nowego urzędu zostało zatwierdzone w grudniu ubiegłego roku na mocy ustawy o obronie narodowej. Osoby, które odpowiadają za utworzenie biura argumentują to faktem, że w ciągu ostatnich lat amerykańscy piloci wojskowi nagrali szereg filmów, na których widać obiekty, które poruszają się z nieprawdopodobną prędkością i wykonują skomplikowane manewry. UFO w Polsce. Te miejsca mieli odwiedzać kosmici Polacy w odróżnieniu od Amerykanów nie wierzą masowo w UFO. W naszym kraju nie brakuje jednak miejsc, w których fascynacja kosmitami jest wyjątkowo żywa. -Nasze wysiłki na rzecz bezpieczeństwa narodowego opierają się na naszej dominacji w przestrzeni powietrznej, a potencjalna obecność UFO stanowi spore wyzwanie i zagrożenie dla tejże dominacji. - przekonywał jakiś czas temu Kirsten Gillibrand, senator z Nowego Jorku, który był jednym ze współtwórców nowego biura. - Stany Zjednoczone potrzebują konkretnych działań, aby dowiedzieć się, czy owe zjawiska powietrzne to efekt prowokacji innych państw, czy czegoś zupełnie innego. - dodawał. Słowa krytyki Biuro ds. UFO nie zdążyło jeszcze podjąć jakichkolwiek działań, a już pojawiły się pierwsze głosy krytyki. Liderzy Mutual UFO Network oskarżają rząd USA o próbę ograniczenia dostępności do informacji. -Wiadomo, że temat UFO od dziesiątek lat jest w sferze tajności. Dlatego uważamy, że wszystkie działania, które jeszcze bardziej zmierzają ku ograniczeniu dostępu do informacji, prowadzą do braku kontroli nad tym co robi amerykański rząd. - mówi w telewizji NBC Ron James, rzecznik organizacji. Z kolei Luis Elizondo były agent specjalny kontrwywiadu amerykańskiej armii stwierdził, że stworzenie takiego urzędu wewnątrz biura Podsekretarza ds. Bezpieczeństwa to „idealne miejsce, żeby nie mieć dostępu do informacji przez kolejnych 70 lat.”. Aktywiści krytykują decyzje rządu również za to, że nowe biuro nie zakłada w ogóle współpracy z cywilną częścią społeczeństwa, a wszelkie uprawnienia ma wojsko. Większość Amerykanów wierzy w istnienie kosmitów. Połowa jest przekonana, że obcy odwiedzają Ziemię Z najnowszych badań wynika, że Amerykanie nie mają większych wątpliwości, co do istnienia istot pozaziemskich. Kosmiczna fascynacja za oceanem trwa od końcówki lat. 40. ubiegłego wieku. Jak słusznie zauważa portal Live Science obiekty widoczne na nagraniach często mogą być zwykłym złudzeniem optycznym, które wytworzyła kamera. Są również przypadki, w których ludzie myślą, że leci nad nimi UFO, tak jak w przypadku z 2021 roku w Kanadzie. Wtedy też Niezidentyfikowany Obiekt, który miał poruszać się z zawrotną prędkością okazał się deszczem meteorów Perseidów, który wówczas olśniewał Vanvouver. Z kolei Pentagon w oświadczeniu napisał, że dołoży wszelkich starań, aby wyjaśnić obecność wszelkich niezidentyfikowane obiektów. Ich celem jest minimalizacja ryzyka dla bezpieczeństwa zarówno Stanów Zjednoczonych, jak i amerykańskich obywateli. Dodają również, że traktują bardzo poważnie każde zgłoszenie o śladach UFO. Źródło: NBC News, Live Science
UFO w Polsce. Te miejsca mieli odwiedzać kosmici
Polacy w odróżnieniu od Amerykanów nie wierzą masowo w UFO. W naszym kraju nie brakuje jednak miejsc, w których fascynacja kosmitami jest wyjątkowo żywa.
W tym artykule: Zdarzenie w Emilcinie Wylatowo – polska stolica UFO Przypadki UFO w Polsce Istnienie kosmitów to jeden z najbardziej kontrowersyjnych tematów rozpalających do czerwoności nie tylko astronomów, ale też, a może i przede wszystkim, fanów teorii spiskowych. Mimo że nie ma żadnych oficjalnych dowodów na to, że nie jesteśmy sami w kosmosie, to wielu ludzi na całym świecie wierzy w UFO. Prym wiodą Amerykanie. Według badań przeprowadzonych w 2020 r. ok. 65 proc. dorosłych mieszkańców USA wierzy w istnienie istot pozaziemskich, a ok. 51 proc. jest przekonanych, że zgłaszane co jakiś czas do mediów niezidentyfikowane obiekty latające są potwierdzeniem wizyt obcych na Ziemi. To może być związane z rzekomą katastrofą statku kosmicznego, do której miało dojść w 1947 r. na ranczo w Roswell w stanie Nowy Meksyk. Od tamtej pory Amerykanie na potęgę fascynują się obcymi. Co ciekawe, niedawno NASA ogłosiła, że zatrudni teologów, aby ocenili, jak ludzkość może zareagować na ewentualne odkrycie życie pozaziemskiego w kosmosie. Ta wiadomość na nowo rozpoczęła żywe dyskusje o kosmitach. Wizyty przybyszów z innych planet często kojarzą nam się ze wspomnianym Roswell, jednak i w Polsce – według niektórych relacji – miało lądować UFO. Nie powinniśmy szukać kontaktu z obcymi? Mogą być „ekstremalnie niebezpieczni” Czy kosmici istnieją i, czy jeśli tak, to czy mają pokojowe zamiary względem Ziemi? Amerykański dziennikarz popularnonaukowy przekonuje, że nie powinniśmy tego sprawdzać. Zdarzenie w Emilcinie O „zdarzeniu w Emilcinie” słyszała pewnie większość znawców tematu. We wsi na Lubelszczyźnie stoi nawet pomnik upamiętniający rzekomą wizytę obcych – został ufundowany przez Fundację Nautilus. 10 maja 1978 r. wracający z pola Jan Wolski miał spotkać na swojej drodze kosmitów. Z relacji rolnika wynika, że istoty zaprosiły go do swojego statku kosmicznego, gdzie przeprowadzono na nim bezbolesne badania. Lądowanie UFO w Emilcinie zostało potwierdzone przez niezależnych świadków. Opowieść Wolskiego wywołała niemałą sensację. Do wsi zaczęli przyjeżdżać milicjanci, dziennikarze i poszukiwacze kosmitów nie tylko z Polski. Warto dodać, że Jan Wolski cieszył się bardzo dobrą reputacją w Emilcinie. Był szanowany i uchodził za pobożnego człowieka. Testy psychologiczne nie wykazały u niego żadnych zaburzeń psychicznych lub tendencji do fantazjowania. Niewyjaśnione zjawisko foo fighter. UFO, pioruny kuliste, a może coś innego? Zjawisko foo fighter do dziś rozpala wyobraźnię naukowców i zwolenników teorii spiskowych. To jedna z największych zagadek XX wieku. Wylatowo – polska stolica UFO W latach 70. ubiegłego wieku media w Polsce nie interesowały się szczególnie tematyką zjawisk paranormalnych. Dopiero kilka dekad później wieś Wylatowo została okrzyknięta polską stolicą UFO. Wszystko zaczęło się w 2000 r., kiedy w okolicy pojawiły się pierwsze tzw. kręgi w zbożu. Do 2006 r. można je było obserwować regularnie. Pierwsze tego typu zjawisko zauważono na polu Tadeusza Filipczaka. Mężczyzna opowiadał później, że ślady nie wyglądały na zostawione przez człowieka. Wspominał również, że w dzień przed pojawieniem się tajemniczych znaków we wsi zabrakło prądu. Przed wybuchem pandemii w Wylatowie organizowano cykliczne spotkania sympatyków zjawisk ufo. Mieszkańcom wsi co jakiś czas zdarza się zgłaszać, że na ich polach pojawiają się kręgi. Wszystkie ślady badają eksperci i jak się okazuje, zostawiają je ludzie. Ostatni raz UFO miało przelecieć na Wylatowem w 2017 lub 2018 r. Tak przynajmniej twierdzą autorzy nagrań opublikowanych w internecie. View oEmbed on the source website Przypadki UFO w Polsce UFO w Polsce nie cieszy się co prawda tak wielką popularnością, jak w USA, ale Emilcin i Wylatowo to nie jedyne miejsca w naszym kraju, w których rzekomo mieli pojawić się kosmici. 7 października 1994 roku do kontaktu z pozaziemską cywilizacją rzekomo doszło na terenie wojskowego poligonu w Nadarzycach, niedaleko Bornego-Sulinowa. Żołnierze i mieszkańcy okolic twierdzą, że widzieli na niebie obiekty przypominające kule ognia. Tajemnicze pojazdy miały zidentyfikować jednomiejscowe samoloty myśliwsko-bombowe. Nie udało się to jednak, a dodatkowo obie maszyny Su-22 straciły moc w silnikach. Kilkadziesiąt lat temu latające spodki miały pojawić się też między innymi nad Czaplinkiem (1947 r.) i Muszyną (1958 r.). Oba zdarzenia nie zostały jednak oficjalnie potwierdzone i dziś mało kto o nich pamięta. Źródła: Lubelskie Travel, Wylatowo.pl, Kroniki Dziejów
Badania sugerują że historie uprowadzeń przez UFO mogą być powodowane przez świadome śnienie
Ludzie opisują dziwaczne spotkania z domniemanymi istotami pozaziemskimi, które miały miejsce w stanie przypominającym sen.
W tym artykule: Świadomy sen Paraliż i małe ludziki To nie porwania a po prostu złe sny? Świadomy sen Świadomy sen to stan, w którym śpiący ludzie są świadomi tego, że śnią i mogą następnie wykorzystać tę świadomość do manipulowania tym, co dzieje się w takim śnie. Około 55% ludzi doświadcza świadomego snu raz lub więcej w swoim życiu, a 23% ma świadome sny co najmniej raz w miesiącu, zgodnie z badaniem z 2016 roku, które przeanalizowało pięć dekad badań nad snem. Zdaniem naukowców, świadome śnienie może być wyjaśnieniem historii o uprowadzeniach przez obcych, jak sugerują najnowsze badania. Relacje o uprowadzeniach przez obcych były dokumentowane przez wieki, ale masowo raporty o takich domniemanych zdarzeniach zaczęły pojawiać się po latach 60-tych, po tym jak wielu wysoko postawionych osób podzieliło się swoimi historiami. Jedna z najsłynniejszych relacji pochodziła od Barneya i Betty Hill, amerykańskiej pary, która twierdziła, że została uprowadzona przez istoty pozaziemskie we wrześniu 1961 roku. Od tego czasu historie o uprowadzeniach przez kosmitów stały się stałym elementem kultury popularnej, co, jak twierdzą autorzy badania, prawdopodobnie przeniknęło do wyobraźni wielu ludzi. Wpływ na to mogą mieć również obrazy z niezliczonych filmów, które każdy z nas dobrze zna. Kosmici i UFO, to w końcu stały element popkultury od wielu lat. Obecnie w samych Stanach Zjednoczonych miliony ludzi twierdzą, że zostali porwani przez UFO. Opisywane badania mają pewne ograniczenia, które należy wziąć pod uwagę - mianowicie wszystkie wyniki są deklarowane przez uczestników, a badanie zostało przeprowadzone online, a nie w warunkach laboratoryjnych. Co więcej, odkrycie, że ludzie mogą śnić o uprowadzeniach przez kosmitów nie musi oznaczać, że wszystkie te doświadczenia muszą być produktem snów. Niemniej jednak, badanie to dochodzi do tych samych wniosków, co inne naukowe próby zbadania historii uprowadzeń przez obcych, z których większość stwierdza, że doświadczenia te są w jakiś sposób powiązane ze snami i innymi zjawiskami obserwowanymi podczas snu w fazie REM. Jako jeden z przykładów, w badaniu z 2005 roku psychologowie rozmawiali z 10 osobami, które zgłosiły uprowadzenie przez kosmitów i stwierdzili, że ich twierdzenia były „powiązane z widocznymi epizodami paraliżu sennego, podczas których halucynacje były interpretowane jako istoty obce." Paraliż i małe ludziki Opowieści o okolicznościach porwań często brzmią jak sen i wywołują uczucie przerażenia i paraliżu. Niektóre stany senne są również znane z wywoływania dokładnie takich uczuć, co doprowadziło badaczy do zastanowienia się, czy eksperymenty senne mogą dostarczyć wskazówek na temat rzekomych doświadczeń pozaziemskich. Naukowcy nakłaniali śniących świadomym snem do śnienia o spotkaniach z kosmitami lub niezidentyfikowanymi obiektami latającymi (UFO) i odkryli, że wielu z nich opisywało sny, które przypominały rzeczywiste opisy rzekomych uprowadzeń przez kosmitów. Niedawno naukowcy z Instytutu Badań nad Snem, prywatnej placówki w Moskwie, która bada świadomy sen, przeprowadzili eksperymenty z 152 dorosłymi, którzy sami określili się jako śniący świadomie, instruując ich, aby „znaleźli lub przywołali kosmitów lub UFO" podczas świadomego snu. Naukowcy odkryli, że 114 z uczestników zrelacjonowało sen o udanej interakcji z istotami pozaziemskimi. Spośród nich, około 61% opisało spotkanie z kosmitami, którzy przypominali istoty pozaziemskie z powieści i filmów science-fiction, podczas gdy 19% spotkało kosmitów, którzy „wyglądali jak zwykli ludzie", według badań. Jedna z uczestniczek mówiła o widzeniu „małych ludzików z niebieską skórą, przerośniętymi głowami i ogromnymi, wybałuszonymi oczami" - relacjonują autorzy badania. Kiedy kosmici zaprosili ją na swój statek kosmiczny, jak mówi „została oślepiona przez bardzo jasne światło, jak z reflektora", powiedziała. "Mój wzrok zniknął, poczułam zawroty głowy i lekkość", mówiła. Inny uczestnik badania opowiedział, że śniło mu się, że leżał w swoim łóżku, kiedy poczuł się jakby był „gdzieś ciągnięty", kończąc w pokoju w którym znajdowała się „biała postać, która sięgnęła do jego klatki piersiowej i zaczęła „robić coś w środku z jego narządami", napisali badacze. To nie porwania a po prostu złe sny? Rozmowy z kosmitami we śnie miały miejsce w 26% przypadków, a 12% uczestników rozmawiało z kosmitami we śnie i wchodziło z nimi w fizyczne interakcje. UFO pojawiło się w 28% spotkań, a 10% śniących, którzy widzieli UFO, opisało, że zostali wprowadzeni do wnętrza pozaziemskiego statku kosmicznego. Spośród tych, którzy opisali swoje spotkania jako „realistyczne", 24% doświadczyło również paraliżu sennego i uczucia silnego strachu. Takie emocje często towarzyszą doniesieniom o rzekomych porwaniach przez kosmitów, i chociaż osoby, które opisują porwanie przez kosmitów mogą naprawdę wierzyć, że to, czego doświadczyły było prawdziwe, osoby te prawdopodobnie przeżywały spotkanie z istotami pozaziemskimi w trakcie świadomego snu, jak twierdzą naukowcy. Uczucie paraliżu, strachu i bezradności w świadomych i bardzo wyrazistych snach mogą być tak silne, że zacierają granicę między snem a rzeczywistością. To może tłumaczyć, dlaczego ludzie, którzy nieświadomie śnili, nie są tak naprawdę tego świadomi. Zamiast tego upierają się, że faktycznie spotkali się z kosmitami, którzy ich porwali i przenieśli do wnętrza UFO, powiedział główny badacz programu, Michael Raduga. „Dla tych ludzi, uprowadzenia przez kosmitów są jak najbardziej prawdziwe, a przynajmniej ich wspomnienia z tym związane są”. powiedział Raduga „Oni po prostu nie wiedzą, jak to wyjaśnić, ponieważ nigdy wcześniej czegoś takiego nie doświadczyli".
Pentagon wydał długo wyczekiwany raport o UFO
Zagadnienie, które do niedawna było traktowane z przymrużeniem oka, a wśród profesjonalnych pilotów było tematem, którego poruszenie groziło zrujnowaniem kariery, dziś jest przedmiotem poważnych badań Departamentu Obrony USA.
W tym artykule: Sprawa jest poważna Piloci wiedzą co mówią 3 razy szybciej niż rakieta kosmiczna Sprawa jest poważna W 2020 roku Kongres Stanów Zjednoczonych zlecił Pentagonowi (jak potocznie nazywany jest amerykański Departament Obrony od nazwy budynku w którym się mieści) sporządzenie raportu na temat UFO. Dość krótki, bo dziewięciostronicowy raport nie mówi, czego dotyczą w sumie 144 obserwacje dokonane przez pilotów wojskowych w latach 2004-2021, ale sugeruje, że w tym temacie jest jeszcze wiele do odkrycia. 25 czerwca Pentagon opublikował w Kongresie długo oczekiwany raport na temat UFO. Wojsko przemianowało UFO, czyli niezidentyfikowane obiekty latające na UAP - niezidentyfikowane zjawiska powietrzne, głównie po to, aby uniknąć piętna, które zostało przypisane twierdzeniom o obcych odwiedzających Ziemię od czasu słynnego incydentu w Roswell w 1947 roku. Raport nie przedstawia przekonujących dowodów na to, że zaobserwowane zjawiska są związane z pozaziemską cywilizacją, ale niektóre z danych wymykają się łatwej interpretacji. Innymi słowy, wojskowi ani niczego nie potwierdzają, ani niczemu nie zaprzeczają. Jednak sam fakt opublikowania takiego raportu i potwierdzenie przez Departament Obrony USA, że mamy do czynienia z czymś, czego nie umiemy wyjaśnić jest bardzo doniosły. W marcu były John Ratcliffe - wysoko postawiony w administracji USA dyrektor ds. wywiadu który wcześniej nadzorował wszystkie 18 amerykańskich agencji wywiadowczych - podsumował temat, mówiąc: „Szczerze mówiąc, jest o wiele więcej obserwacji niż zostały podane do publicznej wiadomości. Mówimy o obiektach, które były widziane przez pilotów Marynarki Wojennej lub Sił Powietrznych, lub zostały zauważone na zdjęciach satelitarnych, które prawdę mówiąc robią manewry, które są trudne do wyjaśnienia. Mam na myśli ruchy, które są niemożliwe do odtworzenia przez żaden samolot jaki przychodzi mi na myśl, dla których nie mamy technologii lub które podróżują z prędkościami przekraczającymi barierę dźwięku kilkudziesięciokrotnie i to bez tzw. boomu sonicznego (zjawisko dźwiękowe towarzyszące przekraczaniu bariery dźwięku)". Piloci wiedzą co mówią Piloci Marynarki Wojennej, to lotnicy którzy głównie latają na myśliwcach F-18 stacjonujących na lotniskowcach. Potrafią wylądować takim myśliwcem na lotniskowcu na środku oceanu, w nocy, co, jak sami określają można porównać do próby wylądowania na pudełku zapałek. Ogólnie rzecz biorąc, nie są to ludzie o słabych nerwach i skłonnościach do nadmiernego wyolbrzymiania tego co się im przytrafia. To doskonale wyszkoleni i doświadczeni eksperci w swojej dziedzinie, zaprawieni w boju (m.in. w Iraku, Afganistanie, Syrii), w którym nieraz otarli się o śmierć. Kiedy tacy ludzie z zakłopotaniem przyznają, że pomimo długoletniej, wymagającej kariery spędzonej za sterami najnowocześniejszych myśliwców nie są sobie w stanie wyobrazić jak można wykonywać manewry jakie mieli okazję zaobserwować, to naprawdę daje do myślenia. Jeden z takich pilotów, dziś w stanie spoczynku, Alex Dietrich opisał obiekt który obserwował w czasie jednego z lotów jako „mały biały obiekt wyglądający jak Tic-Tac, albo biała cysterna na gaz." „Dokładnie tak to wyglądało! Z wyjątkiem tego, że poruszało się bardzo szybko i bardzo nieregularnie i nie mogliśmy przewidzieć, w którą stronę się obróci. Nie mogliśmy zidentyfikować w jaki sposób tak manewruje, ani jaki ma system napędowy. Nie zostawiał żadnej widocznej smugi dymu ani żadnych widocznych oznak systemu napędowego. Nie miał żadnych powierzchni służących kontroli lotu jak skrzydła czy stateczniki, aby móc manewrować w sposób, w jaki manewrował." 3 razy szybciej niż rakieta kosmiczna Porucznik Sił Powietrznych USA w stanie spoczynku Andrea Themely, która obecnie pracuje jako pilot cywilny po obejrzeniu nagrań przedstawiających niezidentyfikowane obiekty nie kryła zdumienia. „Nawet sobie nie wyobrażam co musieli czuć piloci, którzy się z tym zetknęli. To musiało być dość niepokojące - nie mieć kompletnie pojęcia z czym ma się do czynienia.” Jednak nie tylko całkowity brak wiedzy na ten temat jest dla niej niepokojący. Największe wrażenie zrobiły na niej właściwości zaobserwowanych obiektów. „Wyglądają, jakby w ogóle nie oddziaływała na nie grawitacja! Poruszają się w dowolnym kierunku z niezwykła swobodą, dokonują zwrotów o 90 stopni w jednym momencie i nie mają żadnych skrzydeł ani silników”. Warto dodać, że brak wspomnianych cech tych można zaobserwować na obrazie wideo nakręconym w normalnym trybie, w promieniowaniu podczerwonym, które obrazuje temperaturę, jak i na ekranie radaru. W każdym przypadku widać jedynie owalny obiekt, który lata w sposób niewytłumaczalny. Inną cechą, która zadziwia wszystkich obserwatorów jest prędkość tych powietrznych „tic-taców”. Nagrania pokazują, że są one w stanie zawisnąć nieruchomo w powietrzu, po czym nagle wystrzelić z prędkością 60 machów (1 mach to prędkość dźwięku) czyli 73 440 km/h! Czy to naprawdę tak dużo? Najszybszy skonstruowany samolot, eksperymentalny North American X-15 był w stanie osiągnąć prędkość 6,7 macha. Rakieta kosmiczna Atlas V, która wyniosła astronautów na Księżyc oraz inne rakiety, w tym te najnowsze, budowane przez Elona Muska, osiągają prędkość około 20 machów. Jakby tego było mało, obiekty o których mowa, są w stanie poruszać się swobodnie w kilku środowiskach: w kosmosie, w powietrzu i w wodzie! Istnieją publicznie dostępne nagrania wykonane przez okręty Marynarki Wojennej USA, na których wyraźnie widać, jak z powietrza nurkują do oceanu. Wszystko to, bez jakichkolwiek zauważalnych zmian w ich zachowaniu. Oczywiście, można pomyśleć, że te obiekty po prostu rozbiły się w wodzie, jednak wysłane na miejsce okręty podwodne nie zaobserwowały żadnych śladów ich obecności. Nie wykryły ich też sonary ani inne urządzenia używane do wykrywania wszystkiego co dzieje się pod wodą. Z czym mamy do czynienia? Nie wiadomo. Być może to niepoznane dotąd zjawisko przyrodnicze. Być może to pojazdy skonstruowane przez Rosję bądź Chiny, o których nie wiedzą USA (choć umówmy się, jeśli ktoś na Ziemi posiada technologię pozwalającą na takie harce z prawami fizyki, to są to raczej Amerykanie). Potrzeba większej ilości badań i obserwacji, by można było powiedzieć coś więcej. I to właśnie, jakkolwiek mało spektakularne, jest główne przesłanie raportu Pentagonu: musimy poznać to lepiej!