Polacy kochają tę wyspę. Niestety, jej mieszkańcy mają dosyć turystów
Rekordowa liczba turystów sprawiła, że Malta znalazła się na granicy wydolności. Przy ponad 4 mln odwiedzających rocznie każdy mieszkaniec otoczony jest przez średnio ośmiu turystów.
Spis treści: Jeden z najbardziej „przeludnionych” kierunków świata Turyści kontra mieszkańcy – gdzie przebiega granica? Malta stała się jednym z najpopularniejszych kierunków turystycznych w Europie – również wśród Polaków. Według najnowszych danych w 2025 roku wyspę odwiedziło 4 mln osób, bijąc rekord z roku poprzedniego, gdy liczba ta wyniosła 3,5 mln. Tymczasem populacja Malty to zaledwie około pół miliona mieszkańców. Taka dysproporcja coraz bardziej wpływa na codzienne życie lokalnej społeczności. Jeden z najbardziej „przeludnionych” kierunków świata W raporcie „New York Post” opartym na analizie Go2Africa, Malta znalazła się w pierwszej dziesiątce najbardziej zatłoczonych destynacji turystycznych na świecie. Wskaźnik liczby odwiedzających w przeliczeniu na mieszkańca jest tu jednym z najwyższych – średnio prawie ośmiu turystów na jednego mieszkańca. Najwięcej przyjezdnych pochodzi z Wielkiej Brytanii (19,8 %), Włoch (17,3 %) i Francji (8,3 %), ale na czwartej pozycji uplasowali się Polacy, odpowiadając za 7,4% wszystkich wizyt. W 2025 r. wyspę odwiedziło aż 387 tys. naszych rodaków. Popularność Malty wśród turystów z Polski wynika przede wszystkim z łatwej dostępności tanich lotów i krótkich wyjazdów typu city break. Masowy napływ podróżnych stał się jednak zjawiskiem, które coraz wyraźniej wpływa na życie Maltańczyków. Eksperci podkreślają, że szybki rozwój turystyki wywołuje konsekwencje, których wcześniej nie brano pod uwagę. Jak zauważa „New York Post”: „Malownicze kierunki turystyczne coraz częściej stają przed wyzwaniem związanym z nadmierną liczbą odwiedzających. Po pandemicznym odbiciu branży turystycznej pojawiają się pytania o to, jak utrzymać równowagę między gościnnością a jakością życia mieszkańców”. Turyści kontra mieszkańcy – gdzie przebiega granica? Wielu Maltańczyków z nostalgią wspomina czasy, gdy ich wyspa była bardziej kameralna, mniej zależna od rytmu lotów czarterowych i rezerwacji Airbnb. Jednym z miejsc, które najbardziej ucierpiały na skutek przekształceń, jest dzielnica Paceville. Jeszcze kilkanaście lat temu była to przestrzeń spotkań lokalnej młodzieży – dziś królują tam przyjezdni i studenci z zagranicy. Rodowity Maltańczyk i bloger Andrew Cachia opisał tę zmianę: „Imprezowicze zamienili to miejsce rozrywki, niegdyś uwielbiane przez lokalną społeczność, w odległe wspomnienie”. Frustracja części mieszkańców wyraża się nie tylko w rozmowach czy mediach społecznościowych, ale również w protestach przeciwko nadmiernej rozbudowie infrastruktury turystycznej. Marsaskala, położona na południu wyspy, jeszcze do niedawna uchodziła za spokojne, nadmorskie miasteczko. Obecnie staje się kolejnym celem deweloperów, którzy planują wznoszenie apartamentowców i hoteli. Miejscowa społeczność nie kryje obaw – boi się nie tylko utraty widoków i zieleni, ale również zaniku więzi społecznych i lokalnych tradycji. Co więcej, jak podaje „Travel and Tour World”, natężenie ruchu prowadzi do przeciążenia transportu publicznego, zatłoczenia sklepów oraz utrudnień w codziennych zakupach. Coraz więcej Maltańczyków wybiera zakupy online, aby uniknąć długich kolejek, a inni planują je w nietypowych godzinach, by ominąć turystyczne tłumy. Rosnąca liczba odwiedzających wpływa też na infrastrukturę komunalną, komunikację miejską i dostęp do służby zdrowia. Według wielu mieszkańców ich wyspa stała się już miejscem, w którym trudno o spokój i prywatność. Mimo to premier Malty Robert Abela jest zadowolony z rozwoju turystyki na wyspie. Zachwala prywatne inwestycje w luksusowe hotele i oczekuje, że turyści będą zostawiać w kraju coraz więcej pieniędzy. Na razie nie ma mowy o wprowadzaniu jakichkolwiek ograniczeń. Źródła: Daily Express, Malta Independent, Interia, agencja Olive Media Chcesz znaleźć więcej inspirujących podróży, fascynujących odkryć i opowieści ze świata nauki? Skorzystaj ze specjalnej oferty prenumeraty magazynów <a id="menurnh" class="fui-Link ___1q1shib f2hkw1w f3rmtva f1ewtqcl fyind8e f1k6fduh f1w7gpdv fk6fouc fjoy568 figsok6 f1s184ao f1mk8lai fnbmjn9 f1o700av f13mvf36 f1cmlufx f9n3di6 f1ids18y f1tx3yz7 f1deo86v f1eh06m1 f1iescvh fhgqx19 f1olyrje f1p93eir f1nev41a f1h8hb77 f1lqvz6u f10aw75t fsle3fq f17ae5zn" title="https://kultowy.pl/prasa/national-geographic" href="https://kultowy.pl/prasa/national-geographic" target="_blank" rel="noreferrer noopener" aria-label="Link National Geographic Polska">National Geographic Polska i <a id="menurnj" class="fui-Link ___1q1shib f2hkw1w f3rmtva f1ewtqcl fyind8e f1k6fduh f1w7gpdv fk6fouc fjoy568 figsok6 f1s184ao f1mk8lai fnbmjn9 f1o700av f13mvf36 f1cmlufx f9n3di6 f1ids18y f1tx3yz7 f1deo86v f1eh06m1 f1iescvh fhgqx19 f1olyrje f1p93eir f1nev41a f1h8hb77 f1lqvz6u f10aw75t fsle3fq f17ae5zn" title="https://kultowy.pl/prenumerata-magazynow/traveler" href="https://kultowy.pl/prenumerata-magazynow/traveler" target="_blank" rel="noreferrer noopener" aria-label="Link National Geographic Traveler">National Geographic Traveler. Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Koniec turystycznej dominacji. Do 2040 roku Francja przestanie być najczęściej odwiedzanym krajem na świecie
Przez całe dekady żółta koszulka lidera światowej turystyki należała tylko do jednego kraju – Francji. Cały świat zjeżdżał się do Paryża, jednak wkrótce ma się to zmienić. Modele analityczne wskazują, że nowa potęga rośnie w niespotykanym dotąd tempie. Kto przegoni Francję?
Mimo bajkowych zamków nad Loarą, winnic i magnetyzmu samego Paryża, Francja wkrótce będzie musiała oddać tytuł najczęściej odwiedzanego kraju na ziemi. Wspólne badania analityczne przeprowadzone przez firmy Deloitte i Google wskazują bezlitosny dla Francuzów trend. Do 2040 roku na turystycznym tronie zasiądzie Hiszpania. Czemu więc Iberyjczycy się nie cieszą? Choć z perspektywy gospodarczej brzmi to jak potężny sukces, z punktu widzenia nauk o turyzmie i geografii to zapowiedź… gigantycznego kryzysu infrastrukturalnego. W Europie zmienia się układ sił Jeszcze w 2023 roku Hiszpania notowała solidne, ale zachowujące dystans do lidera 84 mln wizyt. Jednak z danych hiszpańskiego Narodowego Instytutu Statystycznego wynika, że w ubiegłym, 2025 roku, przyjęła już rekordowe 97 mln zagranicznych gości, którzy zostawili w tamtejszej gospodarce szacunkowo 135 mld euro. To gigantyczny skok, który znacznie przybliżył ten kraj do realizacji dawnych prognoz z 15-letnim wyprzedzeniem. Dla porównania, w tym samym czasie Polskę odwiedziło niespełna 20 milionów turystów z zagranicy. A Hiszpanów jest tylko 10 mln więcej niż Polaków. Francja z kolei, mimo potężnego zastrzyku promocyjnego w postaci letnich Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2024 roku (100 mln odwiedzających), zamknęła 2025 rok z wynikiem 102 milionów turystów. Chociaż infrastruktura tego państwa stale się rozwija – na 2029 rok włoski operator Trenitalia planuje uruchomienie bezpośredniego połączenia kolejowego na trasie Londyn-Paryż – matematyczne modele przewidują, że do 2040 roku Hiszpania przekroczy barierę 110 milionów turystów rocznie, spychając Francję na drugie miejsce (105 mln). Dlaczego Półwysep Iberyjski? Jako Polacy dobrze to rozumiemy Skąd taki gwałtowny zwrot akcji? Odpowiedzi dostarcza klimatologia i dywersyfikacja sezonowości. Hiszpania oferuje blisko 300 słonecznych dni w roku i znacznie łagodniejsze zimy niż reszta północnej Europy. Globalne ocieplenie paradoksalnie sprzyja tu zjawisku „turystyki poza sezonem”, rozciągając najwyższe obłożenie na miesiące jesienne i wczesnowiosenne. Ten trend doskonale widać również z perspektywy polskiego rynku. Dzięki ogromnej siatce tanich połączeń lotniczych, Hiszpania stała się dla Polaków jednym z absolutnych faworytów, bez trudu rywalizując z tradycyjnie uwielbianą Chorwacją, Włochami czy Grecją. Rodzimi turyści nie tylko spędzają tam urlopy, ale od kilku lat napędzają też tamtejszy rynek nieruchomości, masowo wykupując apartamenty na wybrzeżach i wyspach. Hiszpanie podchodzą do tego jednak z rezerwą. Mroczne widmo overtourismu Jeszcze większy napływ turystów rodzi jednak poważne zagrożenia socjologiczne i środowiskowe. Naukowcy od lat biją na alarm, wskazując na drastyczne przekroczenie pojemności turystycznej (ang. carrying capacity). Fenomen masowego „overtourismu” już teraz wywołuje ostre napięcia społeczne na Półwyspie Iberyjskim. Mieszkańcy Barcelony, Balearów czy Wysp Kanaryjskich wychodzą na ulice, protestując przeciwko paraliżowi usług publicznych, zadeptywaniu obszarów naturalnych i drastycznie rosnącym kosztom wynajmu mieszkań, które wypychają lokalną społeczność z centrów miast. Wiele hiszpańskich regionów wprowadziło już surowsze regulacje prawne wymierzone w masową turystykę. Hiszpanie zadają więc sobie pytanie – czy dążenie do pułapu 110 milionów odwiedzających nie doprowadzi nowej turystycznej potęgi na skraj całkowitej infrastrukturalnej zapaści? Źródło: TimeOut Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
W Dolinie Królów odkryto zagadkowe inskrypcje sprzed 2000 lat. Nie zostawili ich Egipcjanie
Przez stulecia część znaków wyrytych w grobowcach faraonów w Dolinie Królów pozostawała niemal niezauważona. Dopiero szczegółowe badania ujawniły, że niektóre inskrypcje pozostawili przybysze z Indii. To niezwykły ślad dalekich podróży do starożytnego Egiptu i dowód, że słynną nekropolię odwiedzali ludzie spoza świata śródziemnomorskiego.
Dolina Królów należy dziś do największych atrakcji turystycznych Egiptu. Leży na zachodnim brzegu Nilu, niedaleko współczesnego Luksoru. W skalnych grobowcach złożono tam kilkudziesięciu faraonów. Pierwsze groby wykuto wśród skalnych rozpadlin w połowie II tysiąclecia p.n.e. Zakładano, że w ten sposób będą lepiej chronione przed rabusiami. Większość z nich padła jednak łupem złodziei jeszcze w starożytności. Dolina Królów przyciągała przybyszy już w starożytności Wiemy, że zarówno piramidy, jak i Dolina Królów były celem „turystów” już w starożytności. Zachowały się tam liczne inskrypcje pozostawione w języku greckim, co było naturalną konsekwencją podboju kraju faraonów przez Aleksandra Wielkiego. Również dziś turyści chcą zobaczyć Dolinę Królów. To właśnie tam znajduje się słynny grobowiec Tutanchamona. Jednym ze zwiedzających w ostatnich latach był prof. Ingo Strauch z Uniwersytetu w Lozannie w Szwajcarii. W swojej pracy naukowej specjalizuje się w studiach nad sanskrytem oraz buddyzmem. Dziwne znaki na ścianach grobowców zaskoczyły badacza Podczas oglądania ścian grobowców, pokrytych tysiącami greckich i łacińskich graffiti, Strauch zauważył znaki, które wydały mu się dziwne i niepasujące do alfabetu greckiego. Jako specjalista od indyjskiej epigrafiki rozpoznał w nich cechy pisma z Indii. Kluczem do rozwiązania zagadki była specyficzna litera „n”, typowa dla południowych Indii i języka tamilskiego. Okazało się, że napisy te umykały egiptologom przez stulecia, ponieważ badacze Egiptu nie znają pisma indyjskiego. Prof. Strauch razem z dr Charlotte Schmid zidentyfikowali łącznie około 30 takich inskrypcji, ukrytych w dziesięciu różnych grobowcach. Wynikami analiz podzielili się w lutym na konferencji naukowej w Indiach. Żeglarze i kupcy z Indii docierali do Egiptu regularnie Dzięki ostatnim badaniom wiemy, że między I a IV wiekiem n.e. indyjscy żeglarze regularnie przemierzali morskie szlaki do Egiptu. Szukali złota, przypraw i innych rzadkich towarów. Pierwsze ślady obecności osób z Indii w Egipcie odkrył polsko-amerykański zespół naukowców w porcie Berenike nad Morzem Czerwonym. Wśród znalezisk znalazł się między innymi posąg Buddy. Wygląda więc na to, że kupcy z dalekiego kontynentu nie tylko handlowali, ale byli też ciekawi świata. W wolnych chwilach mogli zapuszczać się głęboko do serca Egiptu. Cikai Korran zostawił po sobie podpisy w kilku grobowcach Praktyka podpisywania się na zabytkach jest stara jak świat, co dobrze pokazuje ten „indyjski” przypadek. Dziś uznajemy ją za naganną. Jednym z niesfornych indyjskich turystów był człowiek o imieniu Cikai Korran. Jego imię pojawia się aż osiem razy w pięciu różnych grobowcach w Dolinie Królów. Korran używał tamilskiej formuły „vara kanta”, co oznacza „przyszedł i zobaczył”. To wyraźne nawiązanie do greckich napisów turystycznych. Sugeruje ono, że indyjscy przybysze znali lokalne zwyczaje i zwiedzali nekropolię podobnie jak inni odwiedzający. Szczególną uwagę badaczy zwróciła lokalizacja napisów indyjskiego przybysza. W grobowcu Ramzesa IX jego podpis widnieje na wysokości ponad pięciu metrów nad wejściem. Z kolei w grobowcu nr 14 napis Korrana jest jedynym odkrytym graffiti, co może świadczyć o jego determinacji, by uwiecznić swoją obecność. Do Egiptu docierali nie tylko kupcy, ale też wysłannicy władców Kolejną ważną postacią jest Indranandin, którego sanskrycka inskrypcja znajduje się w grobowcu nr 1, czyli KV1. Podpisał się on jako posłaniec króla Kshaharaty, władcy z zachodnich Indii. To wskazuje, że do Egiptu docierali nie tylko kupcy, ale także oficjalni dyplomaci. Starożytny Egipt był bardziej otwarty na świat, niż długo sądzono Inskrypcje na grobowcach pokazują, że obecność mieszkańców Indii w starożytnym Egipcie mogła być znacznie szersza, niż dotąd przypuszczano. Wygląda na to, że prawie dwa tysiące lat temu w Dolinie Królów spotykali się przedstawiciele różnych królestw i odległych krain. Możliwe, że w tym miejscu, podobnie jak dziś, słychać było wiele języków, a między zwiedzającymi dochodziło do kontaktów i wymiany doświadczeń. Źródła: Międzynarodowa Konferencja Tamilskiej Epigrafiki, SmithsonianMag Nasz autor Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy i podróżniczy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie. Miłośnik niewielkich, lokalnych muzeów. Uwielbia długie trasy rowerowe, szczególnie te prowadzące wzdłuż rzek. Lubi poznawać nieznane zakamarki Niemiec, zarówno na dwóch kółkach, jak i w czasie górskiego trekkingu.
Polska wyrasta na turystyczną potęgę. „Stajemy się kierunkiem świadomego wyboru”
Polska przestaje być dla zagranicznych podróżnych nieoczywistym odkryciem. Coraz częściej staje się świadomie wybieranym kierunkiem – ze względu na przyrodę, historię, nowoczesne miasta i rozwijającą się scenę kulinarną.
Liczba przyjazdów zagranicznych stale rośnie, a polska turystyka generuje dziś około 5% PKB. O tym, jak budować silną markę kraju, rozwijać turystykę kulinarną i sprawić, by zagraniczni goście chcieli do Polski wracać, rozmawiamy z Magdaleną Krucz, prezes Polskiej Organizacji Turystycznej. Polska z kraju „nieoczywistego” staje się świadomym wyborem Marianna Kucharska: Polska notuje dynamiczny wzrost ruchu turystycznego. Co dziś decyduje o atrakcyjności naszego kraju? Magdalena Krucz: Nasz kraj stał się dojrzałą destynacją europejską. O tej sile decyduje różnorodność: w zasięgu kilkugodzinnej podróży oferujemy historyczne metropolie, unikatowe dziedzictwo kulturowe, krajobrazy naturalne o wysokiej bioróżnorodności oraz konkurencyjną ofertę gastronomiczną i hotelową. Dla wielu gości kluczowa jest także relacja jakości do ceny oraz poczucie bezpieczeństwa. Co istotne, Polska jest dziś postrzegana jako kraj nowoczesny – z dynamicznymi miastami oraz rozwiniętą infrastrukturą, którego poszukują dziś turyści z całego świata. Wizerunek Polski zmienia się dynamicznie. Z kraju „nieoczywistego” staje się kierunkiem świadomego wyboru – destynacją dla szukających autentyczności, jakości i różnorodności doświadczeń. Coraz częściej goście przyjeżdżają nie tylko do Krakowa czy Warszawy, ale także nad Bałtyk, na Podlasie, w Bieszczady czy na Dolny Śląsk. Podróżują szlakami natury, architektury i historii, ale też – coraz częściej – śladem ciekawych restauracji i charyzmatycznych szefów kuchni. Polska scena gastronomiczna przyciąga dziś foodies z całego świata, którzy planują itineraria wokół lokali nagradzanych w prestiżowych przewodnikach jak Michelin Guide. Michelin zmienia kulinarną mapę Polski Marianna Kucharska: À propos – jak współpraca z Michelin Guide i rozwój turystyki kulinarnej w Polsce wpisują się w strategię rozwoju marki kraju? Magdalena Krucz: To dla Polski nie tylko projekt wizerunkowy, ale strategiczny krok w budowaniu pozycji kraju na mapie światowych podróży. Zaś tegoroczna ogólnopolska selekcja ma wymiar symboliczny i praktyczny zarazem, bo po raz pierwszy mówimy o tak szerokim, narodowym ujęciu, które wykracza poza pojedyncze miasta i pokazuje kulinarną różnorodność całego kraju. To wyraźny sygnał, że polska scena gastronomiczna osiągnęła najwyższy poziom jakości. Dla nas to także narzędzie dywersyfikacji ruchu turystycznego. Restauracje rekomendowane w przewodniku stają się magnesem dla wymagających podróżnych. W praktyce oznacza to większe zainteresowanie regionami, wydłużanie pobytów i wzrost wydatków turystów. Narodowa selekcja jest więc kolejnym etapem budowania marki Polski jako destynacji wysokiej jakości – nowoczesnej, kreatywnej i opartej na autentycznych produktach lokalnych. Turystyka ma przynosić regionom większą wartość Marianna Kucharska: Polska turystyka wypracowuje ok. 5% PKB. Jakie są ambicje sektora? Magdalena Krucz: Oczywiście jeszcze większe – zarówno w wymiarze ekonomicznym, jak i jakościowym. Nie chodzi wyłącznie o wolumen przyjazdów, ale o strukturę ruchu turystycznego i wartość dodaną. Dążymy do zwiększania średnich wydatków turystów, wydłużania pobytów oraz dywersyfikacji sezonowej. Równolegle stawiamy na turystykę zrównoważoną, która wspiera rozwój regionów, chroni dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze. Bez dobrych połączeń nie ma rozwoju turystyki Marianna Kucharska: W jaki sposób współpraca z branżą lotniczą wspiera cele Polskiej Organizacji Turystycznej w promocji kraju na rynkach zagranicznych? Magdalena Krucz: Dostępność komunikacyjna pozostaje fundamentem rozwoju turystyki, a skuteczna promocja kraju wymaga ścisłej koordynacji z sektorem lotniczym. Współpraca z narodowym przewoźnikiem – LOT-em – pozwala nam realizować kampanie promocyjne o unikatowym charakterze, takie jak Smaki z Gwiazdką Michelin na pokładach LOT, które łączą doświadczenie kulinarne z wizerunkiem Polski jako destynacji pełnej autentycznych przeżyć. Najważniejszy cel? Turyści mają do Polski wracać Marianna Kucharska: Jak widzi Pani przyszłość polskiej turystyki? Magdalena Krucz: Chciałabym, abyśmy przeszli od etapu „odkrywania Polski” do etapu „powrotów do Polski”. To będzie najlepszy miernik sukcesu: wysoki poziom satysfakcji, lojalność gości i trwała reputacja kraju jako miejsca inspirujących podróży. Polska wyraźnie zaznacza swoją obecność na globalnej mapie turystycznej. Dzięki strategicznemu podejściu i ambitnej wizji rozwoju sektor staje się jednym z kluczowych filarów gospodarki oraz nowoczesnej dyplomacji państwa. Źródło: Kaleidoscope LOT
Dokąd Polacy wyjadą na sierpniówkę? Te kierunki cieszą się największym zainteresowaniem w 2026 roku
Sierpień od lat należy do najchętniej wybieranych przez Polaków miesięcy na wakacyjny wyjazd. Badania pokazują, że aż 74% z nas planuje wypocząć przynajmniej raz w sezonie letnim, a właśnie lipiec i sierpień pozostają najpopularniejszym okresem urlopowym. W tym czasie miliony osób ruszają zarówno nad polskie morze i w góry, jak i do zagranicznych kurortów oraz europejskich miast. Szczególnym zainteresowaniem cieszy się okres długiego weekendu w połowie sierpnia, który dla wielu staje się okazją do kilkudniowego wypoczynku. Gdzie w tym roku Polacy planują wyjechać najchętniej?
Długi weekend przypadający w połowie sierpnia od lat jest jednym z najważniejszych momentów wakacyjnego sezonu. Choć w 2026 roku Święto Wojska Polskiego i Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny wypada w sobotę, wielu pracowników będzie mogło odebrać dodatkowy dzień wolny w innym terminie, wydłużając urlop do trzech lub nawet czterech dni. Dla części osób oznacza to spontaniczny city break, dla innych – okazję do krótkiego wypoczynku za granicą albo wyjazdu last minute. Jak pokazują dane branży turystycznej, zainteresowanie podróżami w tym okresie nie słabnie. Wręcz przeciwnie – liczba rezerwacji wokół długiego sierpniowego weekendu rośnie nawet o około 60%. Polacy coraz częściej wykorzystują ten czas nie tylko na wypoczynek, lecz także na odkrywanie nowych miejsc i przedłużenie letnich wakacji. Jak Polacy wykorzystują długi sierpniowy weekend? Liczą się elastyczność i doświadczenia Choć jeszcze kilka lat temu krótki zagraniczny wyjazd był dla wielu jedynie dodatkiem do głównego urlopu, dziś coraz częściej staje się pełnoprawnym sposobem na odpoczynek. Dane internetowego biura podróży eSky pokazują, że podczas sierpniówki największym zainteresowaniem cieszą się czterodniowe wyjazdy, pozwalające w krótkim czasie połączyć zwiedzanie z regeneracją. Równocześnie sierpień pozostaje okresem dłuższych, tygodniowych wakacji, dlatego podróżni coraz świadomiej dopasowują formę wypoczynku do własnych potrzeb. – Polacy to mistrzowie w planowaniu urlopu i efektywnym wykorzystywaniu wolnego, by choć na parę dni wyjechać za granicę. City break pozwala złapać świeżą energię, a wakacje dają możliwość pełnego wypoczynku od codziennych obowiązków – podkreśla Joanna Kwiatkowska, Product Manager w eSky.pl. Z obserwacji ekspertów wynika również, że zmieniają się oczekiwania samych podróżników. Podczas krótkich wyjazdów ponad połowa rezerwujących wybiera hotele oferujące śniadania, dzięki czemu większą część dnia może przeznaczyć na odkrywanie lokalnych restauracji, zabytków i atrakcji. W przypadku dłuższych wakacji rośnie natomiast zainteresowanie obiektami o wyższym standardzie oraz pobytami w formule all inclusive, które pozwalają skupić się przede wszystkim na wypoczynku. Jak zauważają przedstawiciele branży, coraz większą popularnością cieszą się również pakiety dynamiczne, umożliwiające elastyczne dopasowanie lotu, hotelu i długości pobytu do indywidualnych planów. Włochy wciąż numerem jeden. Coraz więcej Polaków odkrywa jednak Maltę Na liście najchętniej wybieranych kierunków niezmiennie dominują Włochy, które od lat przyciągają zarówno miłośników miejskich wyjazdów, jak i klasycznych wakacji nad morzem. Największym zainteresowaniem cieszą się Rzym i Mediolan, gdzie w ciągu kilku dni można połączyć zwiedzanie najważniejszych zabytków z odkrywaniem lokalnej kuchni i włoskiego stylu życia. Z kolei osoby planujące tygodniowy wypoczynek chętnie wybierają Sycylię, kuszącą nie tylko plażami, ale również krajobrazami zdominowanymi przez Etnę, zabytkowymi miastami oraz śródziemnomorską atmosferą. W czołówce pozostaje także Grecja, a szczególną popularnością cieszą się Saloniki i półwysep Chalkidiki. To propozycja dla osób, które chcą połączyć wypoczynek na plaży z poznawaniem lokalnej kultury i historii – od spacerów po nadmorskiej promenadzie po wycieczki do wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO Meteorów czy rejsy w pobliże Góry Athos, będącej jedyną na świecie autonomiczną republiką mnichów prawosławnych. Jednym z największych zaskoczeń tegorocznego sezonu okazała się jednak Malta, gdzie liczba podróżnych wzrosła ponad trzykrotnie w porównaniu z ubiegłym rokiem. Wyspa przyciąga możliwością łączenia plażowania z odkrywaniem zabytkowych miast, takich jak Valletta czy Mdina, a rozbudowywana siatka połączeń lotniczych z polskich lotnisk sprawia, że coraz łatwiej zaplanować tam zarówno spontaniczny city break, jak i dłuższy urlop. Jak zauważa Joanna Kwiatkowska, jeszcze kilka lat temu Malta była mniej oczywistym wyborem, dziś natomiast stała się pełnoprawną marką turystyczną, pokazując, że Polacy coraz chętniej wychodzą poza najbardziej klasyczne kierunki i szukają nowych miejsc do odkrywania. Źródło: eSky.pl Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Podróże kształcą, ale nie wszystkich. Psycholog wskazuje trzy typy turystów
Hasło „podróże kształcą” jest jednym z najczęściej powtarzanych. Psycholog pokazuje jednak, że nie zawsze tak jest, i wskazuje trzy podstawowe typy turystów. Zależą od jednej kluczowej cechy – ciekawości.
Ankieta „Plany wakacyjne Polaków – sezon letni 2026”, przeprowadzona na zlecenie Polskiej Organizacji Turystycznej, wykazała, że 74 proc. Polaków w wieku od 18 do 65 lat planuje co najmniej jeden wyjazd turystyczno-wypoczynkowy z noclegiem poza miejscem zamieszkania. Podróże stały się nieodłącznym elementem lata. To jednak, jak wyglądają i czy niosą ze sobą dodatkową wiedzę oraz doświadczenie, w dużej mierze zależy od sposobu, w jaki podróżujemy. Trzy typy turystów. Nie każdy wraca z podróży bogatszy o nowe doświadczenia Psycholog Konrad Schroeder w rozmowie z PAP wskazał trzy główne typy turystów, które w dużej mierze pokazują, czy podróż stanie się cenną lekcją. Oto one: Konsument, w kontekście turystyki to osoba, która układa plan podróży według rekomendacji innych, często internetowych, i traktuje je jako punkty „do odhaczenia”. Głównym motorem napędowym wyjazdu jest nasilony w dzisiejszych czasach syndrom FOMO, czyli lęk przed tym, że ominie nas coś ważnego – w dużej mierze związany z mediami społecznościowymi. Dla tego typu podróżnego ważniejsze od samego wyjazdu i jego doświadczania może być opublikowanie zdjęć z podróży na swoim profilu. Obserwator to drugi typ wyróżniony przez psychologa. To osoba, która przykłada dużą wagę do planu podróży i stawia na większą liczbę doświadczeń. Często są one jednak bardziej powierzchowne, ponieważ koncentrują się na bezpiecznej obserwacji, a nie na interakcji z lokalną społecznością. Eksplorator to osoba, która nie boi się dyskomfortu podczas podróży. Jest nastawiona na pełne doświadczenie i chce spróbować wszystkiego, co lokalne – od kuchni po zwyczaje. Kieruje nią przede wszystkim chęć nauki i głębszego zrozumienia miejsca, które odwiedza. Co decyduje o tym, jakim typem turysty jesteśmy? Według eksperta najważniejszym czynnikiem decydującym o tym, jakim typem turysty staje się dana osoba, jest ciekawość, która prowadzi do obserwacji i refleksji. To ona skłania do zgłębiania wiedzy, weryfikowania informacji oraz analizowania przeżywanych doświadczeń, a przy tym wspiera uważność. Dlatego, aby w pełni doświadczać różnych aspektów podróży i być bliżej typu eksploratora, ciekawość jest niezbędna. Nie bez powodu bywa nazywana impulsem do lepszego poznania. Pobudzanie i kształtowanie w sobie zainteresowania światem może wpływać nie tylko na sposób podróżowania, ale także na ogólną jakość życia. Ciekawość zwiększa koncentrację, pobudza kreatywność i pomaga wyjść poza rutynę. Jak trenować ciekawość? Współcześnie jesteśmy szczególnie narażeni na przyjmowanie postawy turysty-konsumenta. Wynika to głównie z wpływu mediów społecznościowych oraz przyzwyczajenia do krótkich, intensywnych form pozyskiwania informacji. Dlatego tak ważne jest „trenowanie” ciekawości, która częściowo leży w ludzkiej naturze, ale może być również rozwijana. Jak podkreślają autorzy publikacji dotyczących ciekawości, kluczowe znaczenie ma pobudzanie w sobie chęci nauki oraz umiejętność stawiania trafnych pytań. Skuteczna może być również nauka nowych, nawet najprostszych rzeczy, a także zmiana codziennej rutyny – nawet jeśli początkowo wiąże się z wyjściem ze strefy komfortu. Źródła: naukawpolsce.pl, Polska Organizacja Turystyczna, National Library of Medicine, Harvard Business Review. Nasza autorka Gabriela Celińska Dziennikarka i studentka psychologii. Najchętniej opowiada historie na styku człowieka, miejsca i doświadczenia – pisząc o psychologii oraz podróżach. Jej największą pasją jest fotografia, szczególnie podróżnicza i kulinarna, dzięki której zatrzymuje chwile, smaki oraz emocje. Zakochana w Hiszpanii, nieustannie poszukuje inspiracji w kulturze, ludziach i codziennych historiach.
Zapomnij o zatłoczonych kurortach. Oto najciekawsze miejsca w Europie na letnie wakacje
Lato w Europie potrafi zachwycić niemal wszystkim, czego oczekujemy od idealnego urlopu – słoneczną pogodą, malowniczym wybrzeżem, historycznymi miastami i znakomitą kuchnią. Coraz częściej wakacyjne doświadczenia psują jednak tłumy turystów, długie kolejki do atrakcji i przepełnione plaże. Problem overtourismu dotyka dziś wiele najpopularniejszych kierunków na kontynencie. Nie oznacza to jednak, że spokojny wypoczynek w Europie odchodzi do przeszłości. Wciąż można znaleźć miejsca, które oferują równie piękne krajobrazy i wyjątkową atmosferę, ale bez nieustannego ścisku i tłoku.
Rosnąca popularność mniej oczywistych kierunków sprawia, że coraz więcej podróżnych świadomie szuka alternatyw dla najbardziej obleganych wakacyjnych destynacji. Zamiast zatłoczonych kurortów wybierają miejsca, które pozwalają zwolnić tempo, odkrywać lokalną kulturę i cieszyć się naturą bez konieczności przeciskania się przez tłumy. Trend ten widać również w mediach społecznościowych, gdzie ogromną popularność zdobywają tzw. travel dupes, czyli mniej znane odpowiedniki słynnych miejsc. Od portugalskich wybrzeży, po malownicze zakątki Bałkanów – Europa wciąż skrywa wiele regionów pozostających w cieniu największych turystycznych hitów. Które z nich zasługują na szczególną uwagę podczas tegorocznych wakacji? Ukryte perełki Europy na lato. Te miejsca wciąż omijają największe tłumy turystów Podczas gdy latem miliony turystów kierują się do Barcelony, Paryża, Lizbony czy nad Jezioro Genewskie, w Europie nie brakuje miejsc oferujących równie bogate doświadczenia, ale znacznie spokojniejszą atmosferę. Jednym z nich jest hiszpańskie Ourense w Galicji, którego historia sięga czasów rzymskich. Miasto słynie przede wszystkim z naturalnych gorących źródeł, takich jak Termas Outariz czy Chavasqueira, gdzie można odpocząć po zwiedzaniu zabytkowego centrum. Wąskie uliczki prowadzą do monumentalnej katedry, klimatycznych placów i licznych tapas barów, a punkt widokowy Miradoiro de Montealegre pozwala spojrzeć na miasto z zupełnie innej perspektywy. Równie niedoceniana pozostaje portugalska Braga, uznawana za najstarsze miasto kraju. Choć wielu podróżnych wybiera pobliskie Porto, Braga zachwyca średniowiecznym charakterem, imponującą katedrą Sé oraz słynnym sanktuarium Bom Jesus do Monte z monumentalnymi schodami wpisanymi na listę UNESCO. Miłośnicy dobrego jedzenia znajdą tu restauracje serwujące tradycyjne dania północnej Portugalii, przygotowywane według lokalnych receptur. Ciekawą alternatywą dla przepełnionego latem Paryża jest także Bordeaux, które łączy elegancką architekturę, renomowane winnice i bliskość wybrzeża Atlantyku. Historyczne centrum miasta wpisane na listę UNESCO kryje setki zabytków, w tym Grand Théâtre, wieżę Pey-Berland czy bazylikę Saint-Seurin. Dzięki rozległym strefom pieszym zwiedzanie odbywa się tu w znacznie spokojniejszym tempie niż w wielu innych francuskich metropoliach, a okolice Żyrondy zachęcają do odkrywania słynnych zamków i winiarni. Zupełnie inny charakter ma natomiast Jezioro Thun w szwajcarskim Oberlandzie Berneńskim. Często pozostaje w cieniu bardziej znanych jezior Genewskiego i Czterech Kantonów, choć zachwyca alpejskimi krajobrazami, krystalicznie czystą wodą i widokami na najwyższe szczyty regionu. W okolicach można żeglować, pływać kajakiem, spacerować po malowniczych miasteczkach lub odwiedzać zamki, winnice i tradycyjne serowarnie rozsiane nad brzegami jeziora. Tu można doświadczyć europejskiego lata w znacznie spokojniejszej odsłonie, bez konieczności przeciskania się przez tłumy charakterystyczne dla najpopularniejszych wakacyjnych kierunków. Tallin, Rotterdam, Bergen i Mostar. Europejskie miasta poza utartym szlakiem Niektóre z najciekawszych miast w Europie wciąż pozostają poza głównym nurtem turystyki, choć pod względem atrakcji nie ustępują znacznie bardziej rozpoznawalnym destynacjom. Jednym z nich jest Tallin – stolica Estonii, której średniowieczna starówka została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Spacerując po brukowanych uliczkach otoczonych gotyckimi kościołami, wieżami i historycznymi murami obronnymi, można odnieść wrażenie podróży w czasie. Szczególnie malowniczy widok rozciąga się ze wzgórza Toompea, skąd doskonale widać charakterystyczne czerwone dachy starego miasta oraz Zatokę Tallińską. Coraz częściej doceniany jest również Rotterdam, który przez lata pozostawał w cieniu Amsterdamu. Dziś przyciąga nowoczesną architekturą, ambitnymi projektami urbanistycznymi i konsekwentnie realizowaną strategią zrównoważonego rozwoju. Miasto inwestuje w zielone przestrzenie, przyjazne pieszym bulwary i ekologiczne rozwiązania, dzięki czemu staje się jednym z najciekawszych kierunków dla osób zainteresowanych współczesnym designem i miejskim stylem życia. Inny klimat ma natomiast Bergen, określane często mianem bramy do norweskich fiordów. Kolorowe drewniane domy dzielnicy Bryggen, wpisanej na listę UNESCO, tworzą jeden z najbardziej rozpoznawalnych krajobrazów Skandynawii, jednak największym skarbem regionu pozostaje otaczająca go natura. Fiordy, górskie szlaki i spektakularne panoramy przyciągają miłośników aktywnego wypoczynku z całego świata. Na południu Europy uwagę podróżnych coraz częściej przyciąga z kolei Mostar w Bośni i Hercegowinie. Miasto słynie przede wszystkim z zabytkowego Starego Mostu przerzuconego nad turkusowymi wodami Neretwy, ale zachwyca również orientalną atmosferą, kamiennymi uliczkami oraz śladami wielokulturowej historii regionu. W okolicy znajdują się malownicze winnice, góry i wodospady, w tym słynne Kravica, dzięki czemu Mostar może być atrakcyjną alternatywą dla znacznie bardziej zatłoczonych miejsc na chorwackim wybrzeżu Adriatyku. Źródło: Condé Nast Traveler Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Europa robi się za gorąca na wakacje? Fale upałów zmieniają plany turystów
Eksperci ostrzegają, że częstsze i silniejsze fale upałów będą stałym elementem kolejnych wakacji. Zmieniają się więc nie tylko kierunki podróży, ale też same nawyki turystów: terminy wyjazdów, godziny zwiedzania i sposób planowania urlopu.
Spis treści: Upał zmienia wakacyjne nawyki Europa na pierwszej linii zmian Miasta uczą się żyć z upałem Ku bardziej świadomej erze podróżowania Dla doświadczonych podróżników, Heike i Roberta Taylorów, Umbria latem 2022 roku okazała się punktem zwrotnym. Wspomnienia stresującej podróży do Doliny Loary w lipcu 2019 roku – gdy region dusił się w 40-stopniowym upale – wciąż były świeże. Mimo to para nie zrezygnowała z rezerwacji włoskiej willi na duży rodzinne zjazd. Z natury klan Taylorów na wakacjach lubi odkrywać nowe miejsca. Jednak fala upałów, która tamtego lata dotknęła ten region środkowych Włoch, sprawiła, że ostatecznie rzadko opuszczali wynajętą posiadłość. – Najbardziej niepokojące było leżenie przy basenie i obserwowanie widocznego w oddali dymu z pożarów lasów oraz śmigłowców nadlatujących, by gasić ogień. Myślę, że nigdy tego nie zapomnę – mówi Heike. Po powrocie do domu małżeństwo przysięgło sobie: nigdy więcej. Obecnie szczyt lata spędzają w swojej posiadłości w Surrey i jej okolicach, natomiast europejskie miesiące przejściowe – maj i wrzesień – rezerwują na aktywny wypoczynek w takich miejscach jak Sycylia czy Korsyka. Upał zmienia wakacyjne nawyki To coraz powszechniejszy schemat zachowań wśród podróżnych, ponieważ fale upałów przestały być niewygodnymi anomaliami, a stały się wysoce uciążliwymi, niemal corocznymi zjawiskami. Lato 2022 roku było pod tym względem szczególnie ekstremalne: w Europie odnotowano szacunkowo 60 000 zgonów powiązanych z wysokimi temperaturami, Chiny zmagały się z bezprecedensową, trwającą aż 70 dni falą upałów, a w lipcu w niektórych częściach Wielkiej Brytanii słupki rtęci po raz pierwszy w historii przekroczyły próg 40°C. W tym samym miesiącu kolejnego roku blisko 20 000 osób – w większości turystów – musiało zostać ewakuowanych z greckiej wyspy Rodos z powodu pożarów lasów potęgowanych przez ekstremalny żar. Fale upałów obejmują też coraz większą część roku. W maju 2022 roku hiszpańska państwowa agencja meteorologiczna Aemet odnotowała falę upałów o „nadzwyczajnej intensywności”, z temperaturami sięgającymi 15°C powyżej średniej sezonowej. W 2023 roku silne upały we Francji przeciągnęły się aż do września, wpływając na przebieg Pucharu Świata w Rugby. Na początku tego roku znaczna część południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych została dotknięta marcową falą upałów, a w niektórych rejonach Arizony temperatury dochodziły do 43°C. Jak ujął to António Guterres, sekretarz generalny ONZ: „Ekstremalne upały nie są już rzadkim zjawiskiem – stały się nową normalnością”. W ujęciu statystycznym nie istnieje jedna uniwersalna definicja fali upałów; globalne temperatury są po prostu zbyt zróżnicowane. We wszystkich przypadkach termin ten odnosi się jednak do okresu nienaturalnie wysokich temperatur utrzymujących się przez kolejne dni. Brytyjskie Met Office definiuje falę upałów jako co najmniej trzy dni, w których dobowe temperatury maksymalne przekraczają regionalny próg. W Londynie wynosi on 28°C, w Szkocji 25°C. Obie te wartości zostałyby uznane za łagodne w takim miejscu jak Ateny. Ponieważ działalność człowieka – według Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu ONZ – „jednoznacznie” napędza globalne ocieplenie i wzrost liczby takich ekstremalnych zjawisk pogodowych, sytuacja będzie się tylko pogarszać. – Jesteśmy dość pewni, że w kolejnych dekadach, co najmniej, jeśli nie stuleciach, będzie coraz goręcej – mówi Alejandro Saez Reale, specjalista ds. fal upałów i ich skutków w Światowej Organizacji Meteorologicznej w Genewie. – Wpływ na kraje zależne od turystyki może być ogromny. Europa na pierwszej linii zmian Europa znajduje się w samym centrum turystycznych wyzwań związanych z falami upałów. Według Światowej Organizacji Meteorologicznej jest najszybciej ocieplającym się kontynentem na Ziemi, a zarazem najczęściej odwiedzanym – Francja, Hiszpania, Włochy i Grecja niezmiennie należą do pierwszej dziesiątki najpopularniejszych kierunków podróży na świecie. Coraz popularniejsze określenie „coolcation” trafnie podsumowuje wyłaniający się trend wśród podróżnych na całym kontynencie, którzy poszukują miejsc o bardziej umiarkowanym klimacie. Destynacje w Europie Północnej i Wschodniej należą do najszybciej rozwijających się pod względem turystycznym – wynika z raportu European Travel Commission (ETC). Finlandia, Norwegia, Polska i Islandia odnotowały dwucyfrowy wzrost liczby odwiedzających z zagranicy. Badanie ETC z 2025 roku wykazało, że 81 proc. Europejczyków dostosowuje swoje nawyki podróżnicze do zmieniającego się klimatu, przy czym 15 proc. aktywnie poszukuje chłodniejszych klimatów, a 14 proc. unika kierunków narażonych na ekstremalne upały. Operatorzy turystyczni, tacy jak TUI i Thomas Cook, również raportują rosnący popyt na kraje nordyckie. Jednak w 2025 roku Francja (102 mln) i Hiszpania (96,8 mln) nadal były najczęściej odwiedzanymi krajami świata – wynika z danych UN Tourism. Włochy zajęły piąte miejsce (64,5 mln). Tempo wzrostu mogło spowolnić, ale liczba turystów odwiedzających te kraje nie spada. Association of British Travel Agents (ABTA) sceptycznie podchodzi do tezy, że fale upałów mogą zmienić mapę turystyczną – przynajmniej w krótkiej perspektywie. – Informacje zwrotne od naszych członków sugerują, że zasadniczo ludzie nadal podróżują podobnie jak zawsze, korzystając z wypoczynku w krajach śródziemnomorskich w miesiącach letnich – powiedział rzecznik organizacji. – Rosnące zainteresowanie nieco chłodniejszymi kierunkami pozostaje raczej wyjątkiem niż normą. Miasta uczą się żyć z upałem Kierunki zależne od turystyki mają silną motywację, by zapobiec sytuacji, w której fale upałów doprowadziłyby do masowego odpływu podróżnych. To napędza innowacje, które z czasem mogą stać się powszechne. Sewilla, położona w części Hiszpanii znanej jako „iberyjski piec” z powodu wiatrów wiejących znad Afryki Północnej, znajduje się w epicentrum jednego z krajów świata najbardziej dotkniętych falami upałów. Mieszkańcy Sewilli są przyzwyczajeni do rozbudowanych działań łagodzących skutki upałów. Obejmują one systemy zraszania wodą deszczową w miejscach o dużym natężeniu ruchu pieszego; sieć podziemnych komór przypominających akwedukty, które mogą obniżać temperaturę otoczenia na poziomie ulicy nawet o 9°C; markizy rozpinane nad ulicami; oraz „miejskie wyspy chłodu” – enklawy gęstej roślinności stosowane zarówno tutaj, jak i w Los Angeles, Singapurze, Paryżu oraz dziesiątkach innych miast. Zmiana godzin otwarcia atrakcji, takich jak Królewski Alkazar w Sewilli, na wieczorne to kolejne zdroworozsądkowe rozwiązanie. Koncepcja „noctourism”, czyli zwiedzania po zmroku – częściowo po to, by ograniczyć ekspozycję na wysokie temperatury w ciągu dnia – jest przyjmowana w coraz większej liczbie miejsc, od rzymskiego Koloseum po Akropol w Atenach, który z powodu ostatnich fal upałów bywa regularnie zamykany w pełni lata. Arcas Travel Services, firma organizująca wycieczki w Grecji, informuje, że zaczęła przesuwać swoje wyjazdy o tematyce archeologicznej na miesiące poza szczytem sezonu ze względu na związane z upałami zamknięcia kluczowych obiektów. Z kolei firmowe wycieczki rowerowe są dostosowywane tak, by rozpoczynały się wcześnie rano i kończyły wcześniej. Często to operator, a nie sami podróżni, przejmuje inicjatywę, co uwypukla jeden z kluczowych problemów: brak świadomości zagrożeń związanych z ekstremalnymi upałami. Dr Mehri Khosravi jest ekspertką ds. badania wpływu fal upałów na Uniwersytecie Wschodniego Londynu. Dorastała w Teheranie, gdzie temperatury przekraczające 40°C nie należą do rzadkości. Jak zauważa, część problemu stanowi brak „kultury radzenia sobie z upałami” wśród osób odwiedzających regiony dotknięte ekstremalnymi temperaturami – chodzi o te wszystkie adaptacje społeczne i behawioralne, które obejmują zarówno ubiór, jak i odpowiednie planowanie rytmu dnia. – Wciąż pokutuje przekonanie, że upał jest czymś pożądanym – mówi. – Zachowania [w turystyce] będą musiały się dostosować, a kluczem do tego jest komunikacja ryzyka. Rosnąca dokładność prognoz długoterminowych stanowi istotny atut, jeśli chodzi o ostrzeżenia przed zjawiskami klimatycznymi. Saez Reale uważa, że coraz powszechniejsza stanie się współpraca służb meteorologicznych z organizacjami turystycznymi w zakresie ekstremalnych zjawisk pogodowych – podobnie jak obecnie współpracują one z organami ochrony zdrowia. Innym spodziewanym trendem jest późniejsze rezerwowanie podróży przez turystów oraz większa elastyczność co do tego, gdzie i kiedy spędzają wakacje. – Dobra wiadomość jest taka, że można zrobić naprawdę wiele – mówi. Ku bardziej świadomej erze podróżowania Można oczywiście dostrzec pozytywne strony zmian we wzorcach turystyki wywoływanych przez fale upałów. Jedną z nich jest możliwość bardziej równomiernego rozłożenia ruchu turystycznego – zarówno geograficznie, jak i sezonowo; turystyka wywiera bowiem ogromną presję na lokalne zasoby, takie jak woda i opieka zdrowotna, szczególnie w okresach utrzymujących się upałów. Inwestycje w infrastrukturę odporną na zmiany klimatu, mające rozwiać obawy podróżnych, przynoszą też wyraźne korzyści lokalnym społecznościom. Jednak największym pozytywem – jak mówi Jenny Southan, dyrektorka generalna agencji prognozowania trendów turystycznych Globetrender – może być zmiana sposobu myślenia. – Podróżni stają się bardziej świadomi klimatycznie, choć istnieje nieodłączne napięcie między pragnieniem odkrywania świata a środowiskowym kosztem takich podróży. Presja klimatyczna może stać się katalizatorem bardziej przemyślanej, świadomej ery podróżowania. Dla Heike i Roberta Taylorów, którzy przekonali się do podróżowania poza szczytem sezonu, fale upałów mogły zmienić strukturę i rytm roku, ale niekoniecznie na gorsze. – Wyjeżdżając wcześniej lub później w ciągu roku, zamiast w samym środku letniego szczytu, można zyskać bardziej autentyczne poczucie tego, jakie dane miejsce jest naprawdę – mówi Heike. Źródło: National Geographic
Wybrano najlepszą plażę w Europie na rok 2026 – złote klify, zachody słońca nad oceanem i zero tłumów
Znalezienie latem skrawka wybrzeża, nad którym wciąż nie dominują wielkie hotele, wydaje się powoli graniczyć w Europie z cudem. To na szczęście nie do końca prawda – wystarczy jedynie zboczyć z udeptanych ścieżek. Najnowszy ranking Europe Best Destinations pomógł nam odnaleźć najlepszą plażę w Europie w 2026 roku i nie możemy wam o niej nie opowiedzieć: klify, zachodzące słońce, potęga oceanu... Trzeba ją odwiedzić, ale – jak to zwykle bywa przy takich rankingach – należy się spieszyć.
Mowa o zjawiskowej plaży Monte Clerigo, perle surowego, portugalskiego wybrzeża Costa Vicentina. Zamiast niekończących się rzędów płatnych leżaków i głośnych kurortów podróżnicy odnajdują tu strzeliste klify, potężne fale oraz autentyczną kulturę celebrowania zachodów słońca. Ten pozornie skromny zakątek regionu Algarve całkowicie zachwycił grono jury, deklasując w tegorocznym rankingu słynne greckie wyspy czy luksusowe hiszpańskie zatoki. Zobacz, co sprawiło, że ta atlantycka oaza stała się tegorocznym numerem jeden w Europie i dlaczego przyciąga dziś zarówno miłośników dzikiej przyrody, jak i poszukiwaczy dyskretnego luksusu. Coś wspólnego ich do tego miejsca ciągnie. Prestiżowy ranking – kto w ogóle wyznacza turystyczne trendy? Kto stoi za tym wyróżnieniem? Plaża została wybrana przez European Best Destinations (EBD) – szanowaną instytucję z siedzibą w Brukseli, której nadrzędnym celem jest promowanie bogactwa kultury i turystyki na Starym Kontynencie. Wspierana przez unijną sieć EDEN, pomaga turystom odkrywać zarówno europejskie metropolie, jak i skarby natury. W tegorocznej edycji rankingu plaż zespół redakcyjny EBD przeanalizował setki lokalizacji, dokonując wstępnej selekcji około dziesięciu wyjątkowych miejsc z każdego kraju. Pod uwagę brano szereg bardzo rygorystycznych kryteriów. Oceniano między innymi czystość wody, naturalne piękno, ochronę środowiska, a także lokalną autentyczność i dostępność usług. Wyselekcjonowane 30 miejsc trafiło następnie pod głosowanie międzynarodowego panelu ekspertów i entuzjastów podróży, którzy ostatecznie wyłonili absolutnego zwycięzcę. Monte Clerigo – atlantycka oaza spokoju Triumfatorem zestawienia na rok 2026 została spektakularna plaża Monte Clerigo, leżąca w gminie Aljezur na zachodnim wybrzeżu południowego regionu Algarve. W przeciwieństwie do gęsto zabudowanych, hałaśliwych kurortów południowej Europy, ten fragment wybrzeża oferuje dzikie, atlantyckie krajobrazy i zapierające dech w piersiach złote klify. Znajduje się on na terenie chronionego Parku Narodowego Południowo-Zachodniego Alentejo i Wybrzeża Wicentyńskiego. Dzięki temu przybrzeżna flora i fauna pozostają nienaruszone przez ząb masowej turystyki. Półwysep Iberyjski oferuje tu czyste oceaniczne powietrze, doskonałe warunki dla kultury surfingowej oraz fascynujące szlaki turystyczne dla piechurów. To świetny pomysł na wakacje i dla tych, co lubią smażyć się na plaży, i dla tych, którzy lubią włożyć treki. Najlepiej jednak, jak lubi się i to i to. Miejsce to błyskawicznie zyskuje renomę „Plaży Zachodów Słońca”. Tradycją stało się, że każdego piątkowego wieczoru lokalni mieszkańcy i przyjezdni spotykają się boso na piasku, tuż przy kultowym Restaurante O Sargo. Przy dźwiękach muzyki na żywo i zapachu owoców morza, odwiedzający mogą podziwiać jedne z najpiękniejszych zachodów słońca w całej Portugalii. Dyskretny luksus na łonie natury. Można tam spotkać księcia Mimo swojego surowego charakteru, Monte Clerigo staje się modną, choć wciąż niezwykle dyskretną przystanią dla wymagających podróżnych. Niedawno widziano tu Alexandra Grimaldiego, syna księcia Monako Alberta II, a legendarny projektant mody Christian Louboutin często przyjeżdża tu na wakacje. Costa Vicentina ewoluuje, stając się jedną z najbardziej eleganckich „kryjówek” nadmorskich w Europie. Na wybrzeżu wyrasta nowa generacja wyrafinowanych willi wkomponowanych w naturę. Co niezwykle istotne, mimo napływu tak wymagających gości, ceny luksusowego zakwaterowania potrafią być tu nawet trzykrotnie niższe niż w słynnych kurortach dla celebrytów. Urok tego obszaru może być jednak dużo większy. Kto jeszcze został wyróżniony? Od Skandynawii po Morze Śródziemne Choć dzika Portugalia zgarnęła główny laur, w czołówce rankingu nie zabrakło innych ciekawych lokalizacji. Doceniono między innymi: Voutoumi Beach (Grecja) – bajkową plażę na wyspie Antipaksos, ukrytą wśród zielonych wzgórz i słynącą z krystalicznie czystej, turkusowej wody oraz białych kamyków. Fteri, Rovinia i Paleokastritsa (Grecja) – zaciszne zatoki i plaże zlokalizowane m.in. na Korfu i Kefalonii, gwarantujące spokój, doskonałe warunki do snorkelingu i otoczenie klifów. Elafonisi (Grecja) – słynącą z wyjątkowego, różowego piasku kreteńską plażę, leżącą na terenie rezerwatu przyrody. Bogliasco (Włochy) – urokliwą, żwirową plażę w malowniczej, liguryjskiej wiosce rybackiej pełnej kolorowych domów. Cala Mesquida (Hiszpania) – trzystumetrową, piaszczystą zatokę na Majorce, chronioną przez wydmy i łagodnie wznoszące się wzgórza. Kvalvika (Norwegia) – majestatyczną, odciętą od cywilizacji norweską plażę na Lofotach, otoczoną potężnymi górami i dostępną jedynie po wyczerpującym trekkingu. Kaputaş (Turcja) – zjawiskową zatokę wciśniętą między strome klify u wybrzeży Morza Śródziemnego, do której prowadzi niemal 190 schodów. Jak się dostać na najlepszą plażę 2026 roku? Podróż na najlepszą plażę w Europie jest stosunkowo prosta. Aby poczuć atlantycką bryzę na Monte Clerigo, należy zarezerwować lot do Faro (lotnisko FAO) w południowej Portugalii. Kurort od plaży dzieli odległość około 110 kilometrów. Najwygodniejszą opcją jest wypożyczenie samochodu zaraz po przylocie. Malownicza podróż autem w kierunku dzikiego, zachodniego wybrzeża Portugalii zajmie zaledwie półtorej godziny. Kto wie, może spotkacie księcia? Źródło: European Best Desinations Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
To będzie najdłuższa kolej linowa w Polsce. Krynica-Zdrój buduje 4,5-kilometrową rekordzistkę, która zawiezie na sam szczyt
To jedna z najbardziej wyczekiwanych inwestycji turystycznych w powojennej historii Beskidów. Po niemal sześciu dekadach planowania, Krynica-Zdrój przygotowuje się do uruchomienia gigantycznego systemu kolei gondolowej. Projekt ma połączyć centrum miasta z masywem Jaworzyny Krynickiej i stworzy najdłuższą trasę linową w Polsce, liczącą ponad 4,5 kilometra. Otwarcie już niedługo.
W ostatnich latach głośno było o otwarciu kolei nad zaporą w Solinie. Ta jednak mierzy „jedynie” 1,5 kilometra, a teraz koronę lidera – i to niekwestionowaną – zamierza przywdziać małopolska Krynica-Zdrój. Nowa inwestycja ma przyciągnąć turystów, ale także przeprowadzić rewolucję komunikacyjną – pozwoli przemieścić się z Hali Lodowej w centrum miasta na szczyt góry bez konieczności wsiadania w samochód. Inżynieryjny zryw po 60 latach Historia tego projektu sięga lat 60. XX wieku, jednak przez dekady brakowało funduszy i kluczowych pozwoleń. Dopiero rok 1997 przyniósł budowę pierwszego etapu – znanej wszystkim kolei z Czarnego Potoku na Jaworzynę Krynicką. Brakującym ogniwem pozostawał odcinek łączący centrum Krynicy z dolną stacją obecnej gondoli. Dziś inwestycja wartą około 50 mln złotych, realizowana przez Polskie Koleje Linowe (PKL), wchodzi w fazę finalną. Projekt posiada już niezbędne decyzje środowiskowe i geologiczne, a prace budowlane mają ruszyć jeszcze w te wakacje. – 7 stycznia nadałem klauzulę ostateczności decyzji środowiskowej dla projektu kolei gondolowej, która połączy centrum Krynicy-Zdroju z Czarnym Potokiem. To inwestycja, która realnie zmieni komunikację i atrakcyjność miasta – podkreśla w mediach społecznościowych Piotr Ryba, Burmistrz Krynicy-Zdroju. Ponad 4,5 km w powietrzu. Jak to będzie działać? Nowy system będzie składał się z dwóch połączonych odcinków: Odcinek I (nowy) – prowadzący z centrum Krynicy-Zdroju, przez malowniczą Górę Krzyżową, aż do Czarnego Potoku. Jego długość przekroczy 2 kilometry. Odcinek II (już istniejący) – prowadzący z Czarnego Potoku na szczyt Jaworzyny Krynickiej (2,2 kilometra). Łącznie turyści pokonają ponad około 4,5 kilometra, co uczyni ten kompleks najdłuższą górską koleją linową w kraju. Dla porównania, popularna kolej na Kasprowy Wierch (również dzielona na dwa odcinki) mierzy łącznie ok. 4,2 km. Nowa kolej linowa odciąży wąską drogę do doliny Zakończenie prac planowane jest na sezon 2027. Inwestycja ma na celu odciążenie wąskiej drogi prowadzącej do doliny Czarnego Potoku, która w sezonie zimowym regularnie paraliżowana jest przez korki. Dzięki gondoli, narciarze i kuracjusze zostawią auta na parkingach w centrum lub przyjadą pociągiem, wsiadając do wagonika niemal bezpośrednio po wyjściu z kwatery. Czy wiesz, że… Jaworzyna Krynicka (1114 m n.p.m.) jest najwyższym szczytem wschodniej części Beskidu Sądeckiego? Dzięki specyficznemu mikroklimatowi, pokrywa śnieżna utrzymuje się tu często przez około 150 dni w roku, co czyni nową kolej kluczowym elementem infrastruktury narciarskiej w tej części Europy. Źródło: portalsamorządowy.pl Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Hiszpania poza utartym szlakiem. Te regiony zaskakują ciszą i brakiem tłumów
W obliczu napięć geopolitycznych i ograniczeń w podróżach do niektórych regionów świata coraz więcej turystów wybiera sprawdzone, łatwo dostępne kierunki w Europie. Jednym z największych beneficjentów tego trendu pozostaje Hiszpania, która już teraz przygotowuje się na rekordowy sezon. Choć do kraju przyjadą miliony urlopowiczów, wciąż można znaleźć miejsca, które pozostają poza głównym nurtem turystyki. Gdzie zatem szukać spokojniejszych alternatyw?
Spis treści: Almería – pustynny krajobraz i autentyczne wybrzeże Sierra de las Nieves – park narodowy i górski krajobraz Andaluzji La Rioja – spokojny region wina i niedoceniana północ Hiszpanii Kantabria – zielone wybrzeże oraz góry Picos de Europa El Hierro i La Gomera, czyli spokojniejsze oblicze Wysp Kanaryjskich Nawarra – spokojna północ i kontrasty krajobrazowe Mariña Lucense, czyli dzikie wybrzeże Galicji i ukryte plaże Prognozy na nadchodzące lato wskazują, że Hiszpania ponownie znajdzie się w centrum zainteresowania turystów z całego świata. W ubiegłym roku kraj odwiedziło rekordowe 97 milionów osób, a według ekspertów w tym sezonie liczba ta może wzrosnąć nawet do 100 milionów. Dane platformy marketingu turystycznego Sojern pokazują, że już na początku kwietnia rezerwacje lotów do Hiszpanii były o 32% wyższe niż rok wcześniej. Tak dynamiczny wzrost zainteresowania oznacza jednak nie tylko większy wybór połączeń, lecz także nasilenie zjawiska overtourismu w najpopularniejszych regionach. Mimo to w Hiszpanii wciąż nie brakuje miejsc mniej oczywistych – spokojniejszych, autentycznych i często pomijanych przez masową turystykę. Almería – pustynny krajobraz i autentyczne wybrzeże bez masowej turystyki Almería, położona na południowo-wschodnim krańcu Hiszpanii, pozostaje jednym z najmniej oczywistych kierunków w regionie Andaluzji, mimo wyjątkowych warunków klimatycznych i krajobrazowych. To właśnie tutaj znajduje się jedyny w Europie obszar o charakterze pustynnym – Tabernas – który w połączeniu z suchym, słonecznym klimatem tworzy unikatowe warunki przypominające bardziej północną Afrykę niż klasyczne wybrzeże Morza Śródziemnego. Region wyróżnia się także stosunkowo niewielką skalą zabudowy turystycznej – zamiast gęstej sieci hoteli dominują naturalne przestrzenie i spokojne plaże, które zachowały swój pierwotny charakter. W samym mieście uwagę przyciąga rozległa twierdza Alcazaba, będąca jedną z największych arabskich fortec w Hiszpanii, a także katedra o obronnym charakterze, świadcząca o burzliwej historii regionu. Almería to także dobre miejsce dla osób poszukujących równowagi między zwiedzaniem a wypoczynkiem – nadmorskie promenady, miejskie parki i szerokie plaże tworzą spójną przestrzeń do spokojnego odkrywania regionu, który wciąż pozostaje poza głównym nurtem turystycznym. Sierra de las Nieves – park narodowy i górski krajobraz Andaluzji W głębi Andaluzji, z dala od nadmorskich kurortów, znajduje się Sierra de las Nieves – obszar, który w 2021 roku uzyskał status parku narodowego i szybko stał się jednym z najcenniejszych przyrodniczo regionów Hiszpanii. To miejsce wyróżnia się niezwykłą różnorodnością biologiczną, obejmującą setki gatunków roślin oraz zróżnicowane ekosystemy, od górskich lasów po skaliste szczyty sięgające ponad 2000 metrów. Region ten bywa określany jako „kraina kontrastów”, ponieważ w stosunkowo niewielkiej przestrzeni można doświadczyć zupełnie odmiennych krajobrazów – od głębokich dolin po strome, wapienne formacje skalne. Sierra de las Nieves przyciąga przede wszystkim miłośników aktywnego wypoczynku, oferując rozbudowaną sieć szlaków pieszych oraz dostęp do malowniczych, tradycyjnych wiosek, w których zachował się autentyczny charakter andaluzyjskiej prowincji. To propozycja dla osób, które zamiast zatłoczonych plaż wybierają ciszę, przestrzeń i bezpośredni kontakt z naturą. La Rioja – spokojny region wina i niedoceniana północ Hiszpanii La Rioja pozostaje jednym z najmniej odwiedzanych regionów Hiszpanii, co czyni ją idealnym kierunkiem dla osób poszukujących kameralnej atmosfery i autentycznych doświadczeń. Położona w północnej części kraju, znana jest przede wszystkim z produkcji wina, które odgrywa kluczową rolę w lokalnej gospodarce i kulturze. Rozległe winnice, łagodne wzgórza i niewielkie miasteczka tworzą krajobraz sprzyjający spokojnemu podróżowaniu, z dala od zgiełku popularnych destynacji. Region oferuje jednak znacznie więcej niż tylko degustacje – można tu znaleźć zabytkowe kościoły, fragmenty szlaków pielgrzymkowych oraz miejsca związane z prehistorią, w tym stanowiska archeologiczne z odciskami dinozaurów. La Rioja to przestrzeń, w której tempo życia jest wyraźnie wolniejsze, a turystyka opiera się na jakości doświadczeń, a nie ich intensywności. Kantabria – zielone wybrzeże oraz góry Picos de Europa Kantabria, położona na północnym wybrzeżu Hiszpanii nad Morzem Kantabryjskim, stanowi wyraźny kontrast dla bardziej znanych regionów południa. To miejsce, gdzie zielone krajobrazy spotykają się z surowym wybrzeżem, a bliskość gór Picos de Europa pozwala na łączenie wypoczynku nad wodą z aktywnością w terenie. Region ten pozostaje stosunkowo mało popularny wśród turystów zagranicznych, co przekłada się na spokojniejszą atmosferę i większy udział podróżnych krajowych. Stolicą Kantabrii jest Santander – eleganckie miasto nadmorskie z bogatą historią i charakterystyczną architekturą, w tym dawną rezydencją królewską Palacio de la Magdalena. Dodatkowym atutem regionu są liczne jaskinie z prehistorycznymi malowidłami, które należą do najważniejszych stanowisk archeologicznych w Europie. Kantabria to propozycja dla osób, które chcą odkryć mniej oczywistą stronę Hiszpanii, łącząc naturę, historię i nadmorski klimat. El Hierro i La Gomera, czyli spokojniejsze oblicze Wysp Kanaryjskich Choć Wyspy Kanaryjskie od lat cieszą się ogromną popularnością, nie wszystkie z nich są równie oblegane. El Hierro i La Gomera pozostają jednymi z najmniej odwiedzanych, oferując zupełnie inne doświadczenie niż znane kurorty Teneryfy czy Lanzarote. El Hierro, najmniejsza z wysp archipelagu, przyciąga przede wszystkim osoby szukające ciszy, kontaktu z naturą i surowych, wulkanicznych krajobrazów. La Gomera z kolei wyróżnia się bujną roślinnością i unikatowymi lasami przypominającymi subtropikalne dżungle, które stanowią idealne warunki do pieszych wędrówek. Obie wyspy zachowały kameralny charakter, a liczba turystów jest tu wielokrotnie niższa niż na bardziej rozwiniętych kierunkach. Dzięki temu można tu doświadczyć spokojniejszego tempa życia i bardziej autentycznego kontaktu z lokalną kulturą. Nawarra – spokojna północ i kontrasty krajobrazowe Nawarra, położona w północnej części Hiszpanii, to region o dużej różnorodności krajobrazowej, który wciąż pozostaje poza głównym nurtem turystyki międzynarodowej. Znajdują się tu zarówno zielone doliny, jak i półpustynne tereny Bardenas Reales – obszaru wpisanego na listę rezerwatów biosfery UNESCO. Region ten jest także silnie związany z historią i tradycją, czego przykładem jest Pampeluna, znana z corocznego festiwalu San Fermín. Poza okresem wydarzeń miasto i jego okolice zachowują jednak spokojny charakter, pozwalający na odkrywanie zabytków, takich jak średniowieczny pałac w Olite czy historyczne zamki. Nawarra to kierunek dla osób zainteresowanych mniej oczywistą Hiszpanią, w której kultura, historia i natura tworzą spójną całość. Mariña Lucense, czyli dzikie wybrzeże Galicji i ukryte plaże Na północnym wybrzeżu Galicji znajduje się Mariña Lucense – region, który pozostaje jednym z najmniej uczęszczanych odcinków hiszpańskiego wybrzeża. Rozciągająca się na długości około 100 kilometrów linia brzegowa oferuje różnorodne krajobrazy – od klifów po szerokie, piaszczyste plaże, które w przeciwieństwie do popularnych kurortów zachowały swój naturalny charakter. Najbardziej rozpoznawalnym miejscem jest plaża As Catedrais, znana z imponujących formacji skalnych przypominających gotyckie katedry. Region stawia na zrównoważoną turystykę, co przekłada się na mniejszą liczbę inwestycji i ograniczony napływ odwiedzających. Choć pogoda bywa tu mniej przewidywalna niż na południu kraju, rekompensują to przestrzeń, cisza i możliwość obcowania z naturą w niemal niezmienionej formie. Źródła: Daily Mail, CNN Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
To koniec swobodnego wjazdu w Dolomity. Pozwolenie dostanie tylko 150 aut dziennie
Problem nadmiernej turystyki w ostatnich latach urósł do rangi jednego z najważniejszych wyzwań współczesnej branży podróżniczej. W 2025 roku pojęcie overtourismu było tak powszechnie dyskutowane, że trafiło na listy najbardziej wpływowych terminów roku. Zjawisko to dotknęło wiele popularnych kierunków, jednak to właśnie Włochy należą do krajów, które odczuwają jego skutki szczególnie dotkliwie.
W obliczu rosnącej liczby podróżnych coraz więcej destynacji decyduje się na wprowadzanie ograniczeń mających chronić lokalną infrastrukturę i środowisko. Z problemem overtourismu mierzą się między innymi Hiszpania czy Japonia, jednak to działania podejmowane we Włoszech przyciągają dziś szczególną uwagę. Wenecja wprowadziła opłaty za wstęp do miasta, Rzym ogranicza dostęp do najbardziej obleganych zabytków, a na Wybrzeżu Amalfi testowano system ruchu naprzemiennego uzależnionego od numerów rejestracyjnych. Rozwiązania te nie zawsze przynoszą oczekiwane efekty, dlatego kolejne regiony sięgają po bardziej zdecydowane środki. Teraz na podobny krok zdecydowały się również Dolomity – jeden z najbardziej malowniczych i jednocześnie najbardziej obleganych obszarów we Włoszech. Ograniczenia ruchu w Dolomitach. Tylko 150 aut dziennie Jednym z najbardziej zdecydowanych działań w walce z nadmierną turystyką jest planowane wprowadzenie strefy ograniczonego ruchu w sercu Dolomitów. Od września 2026 roku na odcinku pomiędzy Val Gardeną a Val Badią obowiązywać będzie limit – każdego dnia wjazd zostanie umożliwiony maksymalnie 150 samochodom, a dostęp będzie regulowany poprzez system wcześniejszych rezerwacji online. To radykalna zmiana w regionie, który przez dekady pozostawał stosunkowo łatwo dostępny dla odwiedzających. Decyzja ta jest odpowiedzią na rosnącą presję turystyczną – w szczycie sezonu przez górskie przełęcze przejeżdżało nawet ponad 10 tys. pojazdów dziennie, co prowadziło do przeciążenia infrastruktury, hałasu oraz pogorszenia jakości powietrza. Nowe regulacje mają ograniczyć ruch i poprawić warunki środowiskowe, jednak jednocześnie wywołują szeroką dyskusję na temat przyszłości turystyki w regionach alpejskich. Coraz częściej pojawiają się głosy, że nie chodzi już wyłącznie o kontrolowanie liczby odwiedzających, lecz o wprowadzenie selektywnego dostępu do przestrzeni, która dotychczas była postrzegana jako powszechnie dostępna. Część ekspertów traktuje to rozwiązanie jako konieczny krok w stronę zrównoważonego zarządzania ruchem turystycznym, inni jednak wskazują na ryzyko stopniowego ograniczania dostępności Dolomitów dla szerszego grona podróżnych. Region zaczyna być postrzegany jako swoisty poligon doświadczalny dla nowych modeli zarządzania turystyką – takich, które w przyszłości mogą zostać wdrożone także w innych popularnych miejscach Europy. Dolomity pod presją turystów. Narastające problemy regionu Planowane ograniczenia ruchu samochodowego nie są pierwszą próbą uporządkowania sytuacji w Dolomitach. Już wcześniej lokalne społeczności zaczęły podejmować działania, które miały chronić górskie krajobrazy przed skutkami masowej turystyki. Szczególnie głośnym przykładem była decyzja właścicieli prywatnych terenów w rejonie Tre Cime di Lavaredo. Popularny szlak, który każdego dnia przemierzało nawet 8 tys. osób, stał się źródłem realnych problemów – od degradacji przyrody po zniszczenia gruntów. W odpowiedzi wprowadzono opłatę za przejście oraz specjalne bramki kontrolujące ruch. Właściciele podkreślali, że nie był to krok motywowany zyskiem, lecz koniecznością pokrycia kosztów utrzymania terenów i naprawy szkód spowodowanych przez intensywny ruch turystyczny. Na sytuację w regionie dodatkowo wpłynęła organizacja Zimowych Igrzysk Olimpijskich Mediolan-Cortina 2026, które jeszcze bardziej zwiększyły zainteresowanie Dolomitami. Choć wydarzenie to miało promować Alpy jako przestrzeń dostępną dla szerokiego grona odbiorców, w praktyce przyczyniło się do nasilenia presji na lokalną infrastrukturę i codzienne funkcjonowanie mieszkańców. Eksperci zwracają uwagę, że gwałtowny wzrost liczby odwiedzających obciąża systemy transportowe, zasoby naturalne oraz gospodarkę regionu, która coraz silniej uzależnia się od turystyki i czynników zewnętrznych. Jednocześnie pojawia się pytanie o skuteczność wprowadzanych ograniczeń. Zamknięcie lub reglamentowanie dostępu do najbardziej popularnych miejsc może bowiem prowadzić do przeniesienia ruchu turystycznego w inne, dotąd mniej obciążone obszary. W efekcie problem nie znika, lecz zmienia swoją lokalizację. Dolomity stają się więc przykładem regionu, który próbuje znaleźć równowagę między dostępnością a ochroną – i jednocześnie pokazuje, jak trudne jest zarządzanie turystyką w miejscach o wyjątkowej wartości przyrodniczej. Źródła: NSS Magazine Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
To koniec bezmyślnego zwiedzania. Szwedzkie miasto mówi „stop” turystyce selfie
Turystyka selfie opanowała wiele najpopularniejszych miejsc na świecie. Podróżni potrafią spędzać godziny w kolejkach tylko po to, by zrobić zdjęcie, często bez głębszego zainteresowania odwiedzanym miejscem. Teraz jedno ze szwedzkich miast postanowiło odwrócić ten trend i zaproponować zupełnie inne podejście do podróżowania.
Współczesne inspiracje podróżnicze coraz częściej okazują się powierzchowne i powtarzalne, ponieważ opierają się na tych samych, starannie wyselekcjonowanych zdjęć krążących w mediach społecznościowych. To właśnie one w dużej mierze kształtują dziś wybory turystów, wyprzedzając tradycyjne przewodniki czy kampanie reklamowe. W efekcie wiele miejsc zaczyna wyglądać identycznie – nie dlatego, że takie są w rzeczywistości, lecz dlatego, że oglądamy je przez filtr tych samych kadrów i trendów. Coraz częściej podróże sprowadzają się do odtwarzania popularnych ujęć, a nie do autentycznego poznawania miejsca. W odpowiedzi na to zjawisko szwedzka Uppsala proponuje nową koncepcję turystyki, opartą na ciekawości, refleksji i realnym doświadczeniu, zamiast szybkiego oraz powierzchownego zwiedzania. Na czym polega „IQ tourism” w Uppsali i jak zmienia sposób podróżowania? Jeszcze nie tak dawno podróżowanie kojarzyło się przede wszystkim z odkrywaniem nowych miejsc, zdobywaniem wiedzy i poznawaniem kultury. Dziś coraz częściej sprowadza się do powielania tych samych kadrów znanych z mediów społecznościowych. Właśnie przeciwko temu zjawisku zaczęła działać szwedzka Uppsala, która wprowadziła program „IQ tourism”, czyli „turystyka IQ”. Inicjatywa, rozwijana przez Destination Uppsala, ma na celu odejście od modelu podróży opartego na szybkim „zaliczaniu” atrakcji i robieniu zdjęć, na rzecz bardziej świadomego i pogłębionego doświadczenia. Zamiast kierować turystów wyłącznie do najbardziej rozpoznawalnych punktów, miasto promuje miejsca i aktywności oferujące kontekst, wiedzę oraz możliwość refleksji. Symboliczne „IQ” ma podkreślać, że kluczowa staje się ciekawość, dociekliwość i chęć rzeczywistego zrozumienia odwiedzanego miejsca. – Chcemy, aby ciekawość była głównym powodem przyjazdu do Uppsali. To odejście od podróżowania polegającego na odhaczaniu atrakcji na rzecz doświadczeń, które niosą znaczenie, kontekst i pozwalają w pełni zrozumieć odwiedzane miejsce – podkreśla Helena Bovin z Destination Uppsala. Program wpisuje się przy tym w szersze trendy, takie jak slow travel, w których liczy się jakość przeżyć, a nie ich liczba. Uppsala, jako miasto o silnych tradycjach akademickich i intelektualnych, wykorzystuje swoje dziedzictwo, aby przyciągnąć turystów zainteresowanych historią, nauką i kulturą. W ramach inicjatywy przygotowano specjalne rekomendacje i trasy opracowane przez kuratorów, które prowadzą między innymi przez miejsca związane z przełomowymi odkryciami, lokalnym rzemiosłem czy mniej oczywistymi, często pomijanymi elementami miejskiej tożsamości. Co warto zobaczyć w Uppsali? Miasto nauki, historii i nietypowych atrakcji Uppsala nie bez powodu stała się miejscem realizacji tej koncepcji – to jedno z najważniejszych centrów nauki i historii w Szwecji, którego charakter wyraźnie wykracza poza typowe wyobrażenie o turystycznej destynacji. Miasto jest siedzibą najstarszego uniwersytetu w kraju, założonego w 1477 roku, z którym związany był m.in. Anders Celsius, twórca skali temperatury. Ślady tej naukowej tradycji można odnaleźć choćby w Gustavianum, gdzie prezentowane są unikatowe zbiory, w tym historyczne instrumenty badawcze oraz XVII-wieczny teatr anatomiczny. Jednocześnie Uppsala pozostaje miejscem wyjątkowo dynamicznym – ok 20-25% mieszkańców stanowią studenci, co sprawia, że życie akademickie realnie przenika codzienność miasta i nadaje mu charakter otwarty na debatę, wiedzę i wymianę myśli. Na tym jednak oferta leżącego około 70 km na północ od Sztokholmu miasta się nie kończy. W jego otoczeniu znajduje się bowiem Gamla Uppsala, czyli obszar o ogromnym znaczeniu historycznym, związany z epoką wikingów i dawnymi wierzeniami nordyckimi, gdzie można zobaczyć monumentalne kurhany i poznać rytuały sprzed ponad tysiąca lat. Równolegle rozwijane są bardziej współczesne formy doświadczeń – od interaktywnych przestrzeni artystycznych i warsztatów, po miejsca zachęcające do uważnej obserwacji i odkrywania mniej oczywistych warstw miasta. Wśród nich znajdują się zarówno historyczne detale ukryte w architekturze, jak i instalacje artystyczne rozmieszczone w przestrzeni miejskiej, które łatwo przeoczyć przy powierzchownym zwiedzaniu. Całość uzupełnia mobilna wieża widokowa, której lokalizacja zmienia się w ciągu roku – zamiast kierować wzrok na najbardziej znane panoramy, zachęca do dostrzegania tego, co zwykle pozostaje niezauważone. Źródła: Visit Sweden, Euronews, Daily Mail Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
To ostatni moment na tanie wakacje? Europa przeżywa turystyczny boom. „Ceny gwałtownie wzrosną”
Po kilku tygodniach napięć i działań zbrojnych na Bliskim Wschodzie globalny rynek turystyczny wyraźnie się przekształca. Dziesiątki tysięcy rezerwacji zostały zmienione lub anulowane, podczas gdy Europa odnotowuje obecnie jeden z najszybszych wzrostów zainteresowania noclegami na świecie. Taka dynamika może w najbliższych miesiącach przełożyć się na wzrost cen i ograniczoną dostępność ofert.
Według danych przekazanych przez platformę turystyczną Lastminute.com, konflikt na Bliskim Wschodzie wpłynął już na około 17 tys. rezerwacji, skłaniając podróżnych do zmiany planów i poszukiwania bezpieczniejszych alternatyw. W efekcie rośnie zainteresowanie europejskimi kierunkami, w tym popularnymi regionami wypoczynkowymi, takimi jak Wyspy Kanaryjskie czy Sardynia. Równocześnie firmy oferujące pakiety wakacyjne do miejsc takich jak Dubaj i Abu Zabi podkreślają, że muszą dynamicznie reagować na zmieniające się preferencje klientów. Wzrost popytu na podróże w obrębie Europy stawia jednak pytanie o dostępność miejsc noclegowych i poziom cen w nadchodzącym sezonie letnim. Wzrost rezerwacji hotelowych w Europie 2026. Nagła zmiana trendu Nasilenie konfliktu na Bliskim Wschodzie pod koniec lutego wyraźnie wpłynęło na globalny rynek turystyczny, powodując zakłócenia w ruchu lotniczym i zmianę kierunków podróży. Ograniczenia w przestrzeni powietrznej oraz niepewność związana z bezpieczeństwem doprowadziły do odwołań części połączeń do regionów takich jak Zjednoczone Emiraty Arabskie, Arabia Saudyjska czy Katar. Jak wynika z danych Lastminute.com, zmiany te dotknęły około 17 tys. rezerwacji, co odpowiada skali ponad jednego dnia standardowych operacji sprzedażowych serwisu. Jednocześnie nie oznacza to spadku zainteresowania podróżami – przeciwnie, popyt utrzymuje się na wysokim poziomie, jednak wyraźnie zmienia się jego kierunek. Coraz więcej turystów decyduje się na wybór destynacji bliższych i postrzeganych jako stabilniejsze, co przekłada się na wzrost popularności europejskich regionów wypoczynkowych. Szczególnym zainteresowaniem cieszą się m.in. Wyspy Kanaryjskie, Baleary, a także włoskie wyspy – Sycylia i Sardynia. Dane serwisu HotelPlanner.com wskazują, że Europa odnotowała obecnie największy na świecie wzrost przychodów z rezerwacji hotelowych, przy jednoczesnym spadku liczby anulacji. Liczba rezerwacji wzrosła o 37%, a odwołania zmniejszyły się aż o 71%, co potwierdza rosnącą pewność podróżnych wobec europejskich kierunków. Jak podkreślają eksperci branży, obserwowany trend wynika przede wszystkim z potrzeby większej przewidywalności i łatwiejszej organizacji podróży. Globalne spadki rezerwacji i zmiany cen. Które regiony tracą najwięcej? Choć część świata notuje wzrost zainteresowania turystyką, inne regiony mierzą się z wyraźnym załamaniem popytu. Najbardziej dotknięty pozostaje Bliski Wschód, gdzie liczba rezerwacji spadła aż o 63%, a średnie ceny noclegów obniżyły się o 28%. Jednocześnie wskaźnik anulacji wzrósł o 163%, co pokazuje skalę niepewności wśród podróżnych. Sytuacja ta bezpośrednio przekłada się na kondycję lokalnych hoteli, które w obliczu spadku zainteresowania zmuszone są konkurować ceną i elastycznymi warunkami rezerwacji. Drugim najbardziej dotkniętym regionem pozostaje Afryka, gdzie liczba rezerwacji zmniejszyła się o 54%, a ceny noclegów spadły o 15%. W tym przypadku istotny jest jednak spadek liczby anulacji (aż o 75%), co sugeruje, że część turystów, mimo niepewności, decyduje się realizować wcześniej zaplanowane wyjazdy. W Ameryce Łacińskiej, na Karaibach i w Ameryce Środkowej spadek popytu jest łagodniejszy i wynosi 18%, przy jednoczesnym wzroście cen o 6% oraz spadku anulacji o 30%, co wskazuje na względną stabilność i utrzymujące się zainteresowanie tymi kierunkami. Na tym tle wyróżnia się Azja, gdzie liczba rezerwacji wzrosła o 19%, choć jednocześnie obserwowany jest spadek cen i wzrost liczby anulacji, co pokazuje, że podróżni podchodzą do planowania wyjazdów z większą ostrożnością. Z kolei Ameryka Północna pozostaje jednym z bardziej stabilnych rynków, z lepszymi wynikami niż rok wcześniej zarówno pod względem liczby rezerwacji, jak i ograniczonej skali anulacji. Eksperci podkreślają jednak, że obecna sytuacja cenowa może być jedynie przejściowa. Branża turystyczna działa dziś w warunkach obniżonego zaufania konsumentów. Obrazy konfliktu, zakłócenia w ruchu lotniczym i niepewność geopolityczna sprawiają, że hotele unikają gwałtownych podwyżek, starając się utrzymać popyt. Jak zauważa Tim Hentschel, współzałożyciel HotelPlanner.com, „to nie jest moment na agresywne podnoszenie cen, gdy zaufanie podróżnych nie jest najwyższe”. Jednocześnie zaznacza, że ten okres ostrożności może się szybko zakończyć wraz ze spadkiem konkurencji między kierunkami i przesunięciem ruchu turystycznego do wybranych regionów. – Nie zdziwcie się, jeśli ceny gwałtownie wzrosną w okresie letnim i jesiennym w Europie oraz Ameryce Północnej – ostrzega. W praktyce oznacza to, że osoby planujące wyjazdy w drugiej połowie roku mogą zmierzyć się z wyraźnie wyższymi kosztami niż obecnie. Źródła: Daily Mail, Lastminute.com, HotelPlanner.com Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Podróżowanie bez limitów. Czy w 2026 roku Polacy przestali liczyć godziny w samolocie?
Czy w obecnym świecie, w którym z biletem lotniczym we własnym telefonie, możemy pokonywać tysiące kilometrów w zaledwie kilka godzin, podróżowanie ma jeszcze jakiekolwiek granice? Trendbook Podróżniczy opowiada o tym, czy niezapomniany wyjazd wart jest każdej godziny w trasie.
Spis treści: Jak podróżują Polacy? – Wyniki Trendbooka Podróżniczego 2026 Podróż, dla której warto zatrzymać zegar? Ile trwa prawdziwa podróż? Z poświęceniem, ale z głową Amerykański powieściopisarz i podróżnik, Paul Theroux, który kilka swoich książek poświęcił kilkumiesięcznym wyprawom po różnych zakątkach globu, nazywał element podróży doświadczeniem, na które trzeba się otworzyć i które trzeba opisać. Według pisarza przemieszczanie się wymaga całkowitego oddania, a sama trasa powinna być długa, tak by uczestnik mógł się w niej odpowiednio zanurzyć. Słowa te jednakże nie mają pokrycia w dzisiejszym – zdominowanym przez ruch lotniczy – świecie. Proste i tanie podróżowanie za pomocą samolotów zastąpiło wielodniowe wędrówki, jakie uprawiał Theroux. Czy jednak podróżnik 2026 roku jest ciągle w stanie poświęcić kilka godzin swojego cennego urlopu na przemieszczanie się do albo po nieznanym kraju? Odpowiedź czyha w „Trendbooku Podróżniczym” National Geographic. Jak podróżują Polacy? – Wyniki Trendbooka Podróżniczego 2026 Trendbook Podróżniczy jest raportem opracowanym na podstawie szerokiego badania zrealizowanego wśród użytkowników national-geographic.pl oraz czytelników newslettera „NG Świat do kawy”. Na podstawie 1000 głosów, które udało się zebrać wśród respondentów, powstał dokument opisujący sposoby na podróżowanie naszych czytelników w 2026 roku. Opracowanie skupia się m.in. na podróżniczych motywacjach, kierunkach obieranych w 2026 roku oraz czynnikach, które najmocniej wpływają na wyjazdy. Jednym z wniosków wynikających z Trendbooka jest zmiana podejścia naszych czytelników do podróżowania. Jak wyczytamy to we wstępie dokumentu: „podróż nie jest już tylko nagrodą po ciężkiej pracy. Jest inwestycją w siebie: w emocje, wspomnienia i osobisty rozwój”. Pytanie: jak wiele możemy dla tej inwestycji poświęcić? Podróż, dla której warto zatrzymać zegar? Wyniki badania w dużej mierze zaprzeczają obowiązywaniu jakichkolwiek limitów w długości podróży. Paul Theroux, patrząc na odpowiedzi respondentów, miałby na pewno powody do dumy, gdyż te w zdecydowanej większości oznaczają, że dla podróżnika 2026 roku czas przemieszczania się nie ma limitu. Na pytanie: „Jak daleko poza Europę jesteś gotowy/gotowa polecieć?”, aż 70% odpowiadających udzieliło właśnie takiej odpowiedzi. Pozostałe 15%, które mogłoby w samolocie spędzić ponad 10 godzin, również świadczy o sporym koszcie, jaki możemy poświęcić, zmierzając na naszą wymarzoną podróż. Na trzecim miejscu plasuje się 11-to % grupa, która preferuje transport od 6 do 8 godzinny. Świadczyć to może o dużym zainteresowaniu perłami Jedwabnego Szlaku – Samarkandą, Chiwą i Bucharą, które są łatwo dostępne za sprawą Polskich Linii Lotniczych LOT. Czas podróży dla wielu przestał być już wyzwaniem. Przyzwyczajeni do tej formy transportu, jesteśmy w stanie wytrzymać długie godziny w samolotach czy na lotniskach. Podejście to zdecydowanie poszerza horyzonty podróżnika 2026 roku, dla którego odległe zakątki globu przestają stanowić terra incognita. Ile trwa prawdziwa podróż? Wiemy już, że podróżnik 2026 roku jest w stanie poświęcić swój czas na podróż do wymarzonego celu. Jak długo trwa natomiast sam pobyt w innym miejscu? Wśród respondentów dominuje wymiar tygodniowy – podróże 36% osób trwają zwykle od 5 do 7 dni. Podobny wynik osiągnęła grupa wyjeżdżająca na ok. dwa tygodnie (34%). Dziwić może stosunkowo niski wynik tzw. city-breaków – weekendowych wyjazdów w celu szybkiego zobaczenia innego miasta, kraju. Ten, mogłoby się wydawać, popularny rodzaj podróżowania zdobył zaledwie 22%, zajmując trzecie miejsce w tej kategorii. Można się jedynie zastanawiać, jakie są powody niskiego wyniku weekendowych podróży. Może to być efekt niechęci do zatłoczonych europejskich stolic – popularnych destynacji city-breaków – lub zmian motywacji tegorocznych podróżników, którzy za najważniejszą motywację swoich wypraw traktują kontakt z naturą. Z poświęceniem, ale z głową Nieodłącznym elementem planowania wymarzonej podróży jest również ustalanie budżetu na zbliżający się wyjazd. Ustaliliśmy już, że dla podróżnika 2026 roku odległość i czas, jaki musimy pokonać, aby znaleźć się u upragnionego celu, nie stanowią dużych barier. Jak sytuacja ma się z pieniędzmi, które musimy przeznaczyć na nasz wyjazd? W odpowiedziach dominuje podejście pragmatyczne, które szuka jakości w rozsądnej cenie. 40% respondentów planuje przeznaczyć na jedną podróż od 2000 do 5000 PLN, podczas gdy 20% zwiększa ten budżet nawet do 10 000 PLN. Pierwsze widełki pozwalają na zakup biletu lotniczego w egzotyczne kierunki, jednak to dopiero na miejscu czeka na nas pozytywne zaskoczenie budżetowe. Michał Cessanis trafnie opisuje taki sposób podróżowania „tańszym”, a nie tanim. Globalna turystyka pozwala na zaoszczędzenie licznych kosztów wyprawy na niektórych elementach naszego pobytu – popularność (nie tylko wśród młodych ludzi!) zyskują tańsze hostele, a wiele miast świata oferują bezpłatne spacery z lokalnymi przewodnikami, dzięki którym jesteśmy w stanie poznać życie w innym kraju od wewnątrz. Dalekie i egzotyczne podróżowanie nie musi więc jednoznacznie kojarzyć się z drożyzną. To od nas zależy zaplanowanie budżetu, który wcale nie musi opiewać na grube tysiące, by eksplorować odległe zakątko ziemi. Źródło: National Geographic Polska Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
Jak konflikt w Iranie wpływa na popularne kierunki turystyczne poza Bliskim Wschodem?
Napięcia wokół Iranu i strategicznej Cieśniny Ormuz zaczynają wywoływać skutki wykraczające daleko poza Bliski Wschód. Wiele gospodarek Azji opiera się na dostawach ropy przepływającej przez ten szlak, dlatego rosnąca niepewność przekłada się nie tylko na rynki energii, ale także na funkcjonowanie popularnych kierunków turystycznych. W jaki sposób konflikt wpływa na podróże w innych częściach świata?
Konsekwencje eskalacji napięć z udziałem Iranu coraz wyraźniej odczuwalne są w globalnej branży turystycznej. Choć pierwsze reakcje obejmowały głównie region Bliskiego Wschodu – w tym zmiany w siatkach połączeń lotniczych i ostrzeżenia dla podróżnych – wpływ konfliktu szybko rozprzestrzenił się na inne części świata. Kluczową rolę odgrywa tu Cieśnina Ormuz, przez którą transportowana jest znaczna część światowych dostaw ropy. W rezultacie wiele państw Azji, w tym Indie, Chiny czy Japonia, musi mierzyć się z rosnącą presją na sektor energetyczny. Przekłada się to na konkretne działania w turystyce – od ograniczania zużycia paliwa po dostosowywanie funkcjonowania infrastruktury i transportu. W efekcie zmiany te zaczynają wpływać również na doświadczenia podróżnych odwiedzających popularne kierunki poza samym regionem konfliktu. Sri Lanka a kryzys paliwowy. Jak konflikt wpływa na turystykę na wyspie? Wpływ napięć wokół Iranu i niepewności na rynku ropy zaczyna być widoczny także w takich kierunkach jak Sri Lanka, silnie uzależnionych od importowanych surowców energetycznych. Kraj ten pozostaje jednym z ważniejszych celów podróży w regionie – w 2024 roku odwiedziło go około 2,05 mln turystów zagranicznych, z czego ponad połowa pochodziła z Europy (w tym niemal 180 tys. z Wielkiej Brytanii, ponad 135 tys. z Niemiec oraz ponad 44 tys. z Polski). Tym samym utrzymanie stabilności sektora turystycznego ma kluczowe znaczenie dla gospodarki. W odpowiedzi na ograniczenia w dostępności paliwa wprowadzono limity jego zakupu oraz zmiany organizacyjne w administracji publicznej, w tym czterodniowy tydzień pracy dla części urzędników. Jednocześnie władze zdecydowały się wyłączyć branżę turystyczną z części restrykcji, wdrażając specjalne rozwiązania dla organizatorów wycieczek i hoteli. W praktyce oznacza to, że choć mieszkańcy odczuwają skutki ograniczeń, sektor turystyczny funkcjonuje w trybie uprzywilejowanym, a obsługa podróżnych pozostaje w dużej mierze niezakłócona. Egipt wprowadza krótsze godziny otwarcia – co to oznacza dla turystów? Egipt pozostaje jednym z najważniejszych kierunków turystycznych regionu, notując rekordowe wyniki – w 2025 roku kraj odwiedziło około 19 milionów turystów, co oznacza wzrost o blisko 20% w porównaniu z rokiem wcześniejszym. Duże znaczenie dla tego wyniku miało otwarcie Wielkiego Muzeum Egipskiego, które stało się jedną z najważniejszych nowych atrakcji przyciągających odwiedzających z całego świata. Pomimo tego władze zdecydowały się na wprowadzenie działań mających ograniczyć zużycie energii. Od końca marca zmieniają się godziny funkcjonowania sklepów, restauracji i centrów handlowych – w dni robocze będą one zamykane około godziny 21:00, a w czwartki i piątki, które pełnią rolę weekendu, około 22:00. Zmiany te wpisują się w szersze działania oszczędnościowe i mogą wpłynąć przede wszystkim na wieczorny rytm życia w miastach. Dla turystów oznacza to konieczność dostosowania planu dnia, zwłaszcza w zakresie kolacji czy zakupów, jednak główne atrakcje oraz infrastruktura turystyczna pozostaną dostępne. Najpopularniejsze kierunki (jak Kair, Luksor czy kurorty nad Morzem Czerwonym) nadal funkcjonują bez większych zakłóceń. Transport w Tajlandii pod presją. Taksówki ograniczają kursy Tajlandia, czyli jeden z najpopularniejszych kierunków turystycznych na świecie, również zaczyna odczuwać konsekwencje napięć na rynku energii. W 2024 roku kraj odwiedziło blisko 33 miliony turystów zagranicznych (w tym ponad 180 tysięcy z Polski), co pokazuje skalę ruchu i znaczenie sprawnie działającej infrastruktury transportowej. Obecnie problemy z dostępnością paliwa szczególnie widoczne są w Bangkoku, gdzie funkcjonowanie transportu indywidualnego uległo wyraźnemu ograniczeniu. Na lotnisku Suvarnabhumi Airport liczba dostępnych taksówek spadła z około 6000 do niespełna 2500, co przekłada się na wydłużony czas oczekiwania dla przylatujących pasażerów. Część kierowców unika także dłuższych kursów, obawiając się problemów z ponownym zatankowaniem pojazdów. Równocześnie władze starają się utrzymać stabilność cen w transporcie publicznym, wprowadzając mechanizmy kontrolujące koszty paliwa i apelując do operatorów o niepodnoszenie opłat. W praktyce oznacza to, że choć podróżni mogą napotkać utrudnienia logistyczne, alternatywne środki transportu – takie jak kolej miejska czy autobusy – pozostają dostępne i funkcjonują bez większych zakłóceń. Źródło: Euronews Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
W 2026 roku w podróżach szukamy tylko jednej rzeczy. Oto jak będziemy podróżować w tym sezonie
Czytelnicy National Geographic Polska w 2026 roku – w trakcie swoich podróży – będą poszukiwać autentyczności. Niezapomniane doznania nie kryją się jedynie za egzotycznymi destynacjami, a prawdziwe piękno można dostrzec w granicach naszego kraju. Dzikość i natura wypiera utarte szlaki sprawiając, że najpopularniejsze atrakcje turystyczne zaczynają tracić na znaczeniu. O pogoni za autentycznością w podróżowaniu opowiada Trendbook Podróżniczy.
Spis treści: Czy podróżowanie to styl życia? Prawdziwe oblicze podróżowania – co doceniamy? Co kryje się za rogiem? – lokalne czy dalekie podróżowanie Triumf natury W podróżach 2026 roku dominować będzie jedno słowo: autentyczność. To właśnie tej cechy poszukiwać będą czytelnicy National Geographic PL, którzy wypełnili ankietę dotyczącą preferencji wyjazdowych. Swoich odpowiedzi udzieliło 1000 osób, z czego 64,8% to użytkownicy serwisu national-geographic.pl, a 35,2% czytelnicy newslettera „NG Świat do kawy”. W głosowaniu nieznacznie przeważały kobiety, stanowiąc 54% wszystkich respondentów, przy 45% mężczyzn (1% wybrało odpowiedź „Inna/Wolę nie odpowiadać”). Dzięki tym głosom uzyskaliśmy obraz preferencji osób, które w 2026 roku coraz częściej rezygnują z wycieczek „utartym szlakiem”. Co jeszcze stoi za naszymi wyborami? Odpowiedzi dostarcza najnowszy Trendbook Podróżniczy. Czy podróżowanie to styl życia? Większość respondentów nie traktuje podróży jako sporadycznego luksusu, planując kilka wyjazdów każdego roku. Połowa badanych (50%) podróżuje nawet ponad 3 razy rocznie, podczas gdy 36% odpowiadających wyjeżdża przynajmniej raz lub dwa. Daje to obraz grupy osób żyjących podróżami, które niemal od razu po powrocie zaczynają pakować plecak na kolejną wyprawę. Potwierdzają to twarde dane: na samym początku 2026 roku aż 52% badanych posiada już konkretne plany wyjazdowe. Znaczna część reszty respondentów (33%) także planuje swoje wyprawy, szukając konkretnej destynacji wypadu. Widzimy więc, jak ważne stało się podróżowanie w życiu Polaków – regularne wyjazdy na stałe wpisały się w nasze kalendarze. Prawdziwe oblicze podróżowania – co doceniamy? Przez długie lata podróżowanie utożsamiane było z „zaliczaniem” kolejnych atrakcji w danym miejscu. Turystyka skupiała się na zwiedzaniu umieszczonych w każdym przewodniku lokalizacji, które co roku szturmowane są przez miliony turystów. Wielu podróżników obserwując ten proces zaczęło się zastanawiać: czy to jest droga do poznania autentyczności odwiedzanego regionu? Odpowiedzi respondentów wskazują, że zdecydowanie nie! Obserwując to, w jaki sposób głosowali czytelnicy NG, można dojść do wniosku, że czasy, kiedy to najpopularniejsze atrakcje turystyczne przyciągały tłumy, minęły. Nasi respondenci jako główny cel swoich podróży wskazują chęć kontaktu z naturą i przyrodą – zaznaczyło tak ponad 600 osób. Drugie miejsce zajęły poszukiwania autentycznych doświadczeń i lokalnej kultury. Oba te czynniki znacząco wygrywają z pragmatycznym podejściem do podróżowania, w którym turyści kierują się głównie cenowymi okazjami oraz bezpieczeństwem. Podróżnik 2026 roku poszukuje autentyczności objawiającej się zarówno w przyrodzie, jak i lokalności. Aby doznać niezapomnianych przeżyć, jest w stanie poświęcić swój portfel, komfort oraz poczucie bezpieczeństwa. Zastępczyni redaktora naczelnego magazynów National Geographic, Agnieszka Franus, tłumaczy to zamiłowanie naturą i autentycznością chęcią znalezienia lekarstwa na przebodźcowanie. Współczesny świat dostarcza nam tak dużej liczby informacji i rozpraszaczy, że ucieczka w naturę – zamiast do kolejnego wypchanego turystami miejsca – jawi się jako idealna droga relaksu. Co kryje się za rogiem? – lokalne czy dalekie podróżowanie Łukasz Ostoja-Kasprzycki, varsavianista i autor projektu „Po Warszawsku”, podkreśla znaczenie lokalnego podróżowania, które dla miłośnika stolicy Polski nie musi opierać się na dalekich, międzykontynentalnych wyprawach. Wyjątkowe doznania mogą kryć się w innym mieście, województwie czy nawet na innej ulicy. Lokalny wymiar podróżowania widać również w odpowiedziach naszych respondentów – aż 580 odpowiedzi dotyczących kierunku wypraw dotyczyło Polski. Odpowiedź ta zajęła drugie miejsce, zaraz po destynacjach w Europie, gdzie planuje wybrać się 756 badanych. Zwrot w kierunku bliższej turystyki jest więc zauważalny – to, co bliższe nam, nie oznacza przecież lepiej poznanego, a w wielu zakątkach Polski ciągle znajdziemy miejsca urzekające autentycznością. Europejskie podróżowanie ułatwia również rozwinięta siatka połączeń zarówno tych lotniczych, jak i kolejowych. Zainteresowanie tym drugim środkiem transportu było zauważalne szczególnie w trakcie zeszłych wakacji, kiedy tysiące podróżników zdecydowało się dojechać do Chorwacji pociągiem. Z pozostałych kontynentów warto zwrócić uwagę na Azję, która z roku na rok przyciąga coraz więcej turystów. Kraje Dalekiego Wschodu, takie jak Tajlandia czy Indonezja, nadal jawią się jako egzotyczny raj na ziemi. W podróżniczym kręgu zainteresowania respondentów znajdują się również Afryka, obie Ameryki oraz Australia – choć ze względów ekonomicznych oraz bezpieczeństwa kierunki te bywają rzadziej wybierane. Triumf natury Z poprzednich pytań wiemy już, że natura rządzi w turystycznych planach badanych. Również w przypadku konkretnych destynacji, takich jak Polska i Europa, to właśnie czynniki przyrodnicze jawią się jako najważniejszy element wyjazdu. Badani podróżują po Polsce przede wszystkim w poszukiwaniu dzikiej przyrody znajdującej się z dala od turystycznego zgiełku. Chętnie również korzystają z uprawianego w naturze aktywnego wypoczynku – kajaków, trekkingu i roweru. Zamiast wczasów nad basenem respondenci szukają doświadczeń zanurzając się w lokalności – zarówno polskiej, jak i europejskiej. W podróżach na Starym Kontynencie również dominuje przyroda, która ponownie zwycięża nad pragmatycznymi czynnikami związanymi z ceną czy dostępnością. Ważnym elementem eksploracji staje się natomiast miejscowa kuchnia i próbowanie nowych smaków. Turystyka kulinarna wydaje się być podróżniczym trendem, który w 2026 roku będzie pełnić kluczową rolę przy planowaniu kolejnych wycieczek. Nic w tym dziwnego – lokalne potrawy są ważnym elementem miejscowej kultury, która staje się tak atrakcyjna dla podróżników 2026 roku. Źródło: National Geographic Polska Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
Polska hitem świątecznych wyjazdów. Europejczycy ruszają nad Wisłę na Wielkanoc
Polska coraz wyraźniej zaznacza swoją obecność na turystycznej mapie Europy, przyciągając zagranicznych podróżnych nie tylko latem czy zimą, ale również w okresie świątecznym. Najnowsze dane pokazują, że liczba rezerwacji niemal się podwoiła rok do roku, co potwierdza rosnące zainteresowanie Polską jako celem krótkich, wiosennych wyjazdów.
Po okresie zimowych podróży Polska utrzymuje wysoką dynamikę ruchu turystycznego także wiosną, a szczególnie w czasie Wielkanocy. Z danych platformy Kiwi.com wynika, że liczba pasażerów planujących podróż do Polski wzrosła o około 80%. To wyraźny sygnał zmiany w sposobie planowania świątecznych wyjazdów przez Europejczyków, którzy coraz częściej wybierają krótkie city breaki zamiast tradycyjnych, rodzinnych obchodów. Wielkanoc 2026 w Polsce. Skąd przyjeżdżają do nas turyści? Wyraźny wzrost zainteresowania Polską w okresie wielkanocnym widoczny jest w danych dotyczących ruchu pasażerskiego z różnych części Europy. Jak wskazuje raport Kiwi.com, szczególnie aktywne pozostają rynki Europy Zachodniej – przede wszystkim Hiszpania, Wielka Brytania oraz Włochy. To właśnie obywatele tych krajów, obok Czechów i Rumunów, najliczniej planują przyjazd do Polski w czasie świąt. Co więcej, dynamiczne wzrosty odnotowano też w przypadku podróżnych z Grecji, Węgier i Hiszpanii, gdzie liczba pasażerów zwiększyła się nawet trzykrotnie. Dane te pokazują, że Polska nie tylko utrzymuje zainteresowanie wśród najważniejszych grup turystów, ale skutecznie przyciąga również nowych odwiedzających z różnych części kontynentu. Eksperci podkreślają również, że zmienia się sposób postrzegania Wielkanocy jako okresu podróżniczego. – Dla wielu podróżnych Wielkanoc to pierwsza po zimie okazja, by wybrać się na krótki zagraniczny wyjazd. Zamiast spędzać święta wyłącznie przy rodzinnym stole, coraz więcej osób decyduje się na „podróżniczą” Wielkanoc, łącząc lokalne tradycje z odkrywaniem nowych europejskich miast – mówi Daniela Chovancová, Senior PR & External Communications Manager w Kiwi.com. Jak dodaje: „Po udanym sezonie bożonarodzeniowym, kiedy Polska przyciągała głównie turystów z Hiszpanii, Wielkiej Brytanii i Rumunii, obserwujemy teraz kontynuację tego trendu wiosną. Polska nie tylko utrzymuje dynamikę wzrostu, ale ją rozszerza, przyciągając również coraz więcej podróżnych z Węgier”. Tanie loty i rosnący ruch. Polska zyskuje na popularności Rosnące zainteresowanie Polską jako kierunkiem wiosennych wyjazdów przekłada się bezpośrednio na wyniki największych portów lotniczych. Szczególnie wyraźnie widać to w Warszawie, gdzie łączny ruch na Lotnisku Chopina oraz Lotnisku Warszawa-Modlin zwiększył się o ponad 100% rok do roku. To właśnie stołeczne lotniska stają się główną bramą dla zagranicznych turystów przylatujących na krótki, świąteczny wypoczynek. W przypadku Modlina skala wzrostu jest jeszcze bardziej spektakularna – liczba pasażerów rezerwujących loty za pośrednictwem Kiwi.com wzrosła aż o 250%, co wiąże się przede wszystkim z intensywnym rozwojem połączeń obsługiwanych przez tanich przewoźników. Bardzo dobre wyniki notują również Katowice, gdzie liczba podróżnych zwiększyła się o blisko 95%, potwierdzając rosnącą rolę regionalnych lotnisk w obsłudze ruchu turystycznego. Istotnym czynnikiem napędzającym ten trend pozostaje dostępność cenowa. Z danych Kiwi.com wynika, że średni koszt biletu lotniczego do Polski spadł o 24% w porównaniu z ubiegłym rokiem, co znacząco poszerza grono potencjalnych podróżnych. Największe obniżki odnotowano na trasach średniego zasięgu, gdzie ceny spadły o niemal 30%, podczas gdy w przypadku połączeń długodystansowych pozostają one względnie stabilne. Połączenie niższych cen i coraz szerszej siatki tanich lotów sprawia, że Polska staje się konkurencyjną alternatywą dla innych europejskich kierunków na city break, szczególnie dla osób poszukujących krótkich, intensywnych wyjazdów opartych na lokalnych, autentycznych doświadczeniach. Źródło: Kiwi.com Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
To jeden z najbardziej zielonych regionów w Polsce. Znakomity kierunek na wiosenny weekend
Lubuskie należy do najmniej oczywistych regionów turystycznych Polski, a jednocześnie skrywa zaskakująco wiele atrakcji: dziką przyrodę parków narodowych, unikatowe geoparki, zabytkowe pałace oraz winnice. Region słynie z ogromnej liczby lasów i jezior, ale też z niezwykłych historii związanych z dawnymi fortyfikacjami czy architekturą sakralną. Jeśli zastanawiasz się, co zobaczyć w Lubuskiem, ten przewodnik pokaże miejsca, które najlepiej oddają charakter tej części Polski.
Spis treści: Park Narodowy „Ujście Warty” – raj dla miłośników ptaków Park Mużakowski – polsko-niemieckie arcydzieło ogrodowe UNESCO Geopark Łuk Mużakowa – niezwykła historia zapisania w krajobrazie Szlak Kościołów Drewnianych Regionu Kozła Lubuski Szlak Wina i Miodu – powrót do winiarskich tradycji Jezioro Sławskie – największe jezioro regionu Międzyrzecki Rejon Umocniony – jeden z największych systemów bunkrów w Europie Zespół pałacowo-parkowy w Żaganiu Bulwar Nadwarciański w Gorzowie Wielkopolskim Park Miłości im. Michaliny Wisłockiej w Lubniewicach Łagów Lubuski – perła między jeziorami Położone przy granicy z Niemcami województwo lubuskie jest jednym z najbardziej zielonych regionów kraju. Lasy zajmują tu niemal połowę powierzchni, a krajobraz tworzą jeziora, rzeki, wzgórza morenowe i rozległe doliny rzeczne. Dzięki temu region przyciąga zarówno miłośników natury, jak i osoby zainteresowane historią oraz turystyką kulturową. Na mapie atrakcji znajdują się tu m.in. Park Narodowy „Ujście Warty”, transgraniczny Park Mużakowski wpisany na listę UNESCO, Międzyrzecki Rejon Umocniony czy liczne winnice. W ostatnich latach Lubuskie coraz mocniej zaznacza swoją obecność na turystycznej mapie Polski. Park Narodowy „Ujście Warty” – raj dla miłośników ptaków Jednym z najcenniejszych przyrodniczo miejsc w regionie jest Park Narodowy „Ujście Warty”, utworzony w 2001 roku. Obejmuje on rozległe tereny ujścia Warty do Odry oraz system rozlewisk, łąk i starorzeczy. Park zajmuje około 8 tysięcy hektarów i jest uznawany za jeden z najważniejszych obszarów ptasich w Europie. Obserwowano tu ponad 270 gatunków ptaków, a w okresie migracji pojawiają się setki tysięcy osobników. Największą atrakcją są: ptasie migracje jesienne i wiosenne, rozległe mokradła i rozlewiska, specjalne wieże obserwacyjne dla birdwatcherów. Dzięki naturalnemu charakterowi doliny Warty park zachował krajobraz przypominający dawne rozlewiska wielkich europejskich rzek. Park Mużakowski – polsko-niemieckie arcydzieło ogrodowe UNESCO Na pograniczu Polski i Niemiec znajduje się Park Mużakowski, jeden z najpiękniejszych parków krajobrazowych Europy. Jego twórcą był XIX-wieczny arystokrata Hermann von Pückler-Muskau, który zaprojektował ogromne założenie ogrodowe o powierzchni ponad 700 hektarów. Park został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2004 roku. Cechą charakterystyczną tego miejsca jest krajobrazowa kompozycja złożona z: szerokich łąk i polan, krętych alei spacerowych, mostów nad Nysą Łużycką, historycznych budowli parkowych. Dziś Park Mużakowski jest jednym z najważniejszych punktów turystycznych regionu i przykładem transgranicznej współpracy w ochronie dziedzictwa kulturowego. Geopark Łuk Mużakowa – niezwykła historia zapisania w krajobrazie W pobliżu Parku Mużakowskiego znajduje się także Geopark Łuk Mużakowa, unikatowy obszar geologiczny powstały w wyniku działania lodowca. Jego charakterystyczny półkolisty kształt widoczny jest nawet na zdjęciach satelitarnych. Na terenie geoparku znajdują się: kolorowe jeziorka pokopalniane, ślady dawnych kopalni węgla brunatnego, ścieżki edukacyjne pokazujące procesy geologiczne. Eksploatacja złóż węgla trwała tu do 1973 roku, a późniejsza rekultywacja doprowadziła do powstania niezwykle malowniczego krajobrazu. Szlak Kościołów Drewnianych Regionu Kozła W południowo-wschodniej części województwa znajduje się Szlak Kościołów Drewnianych Regionu Kozła. Trasa o długości około 23 kilometrów łączy trzy wyjątkowe świątynie: kościół w Klępsku, kościół w Chlastawie, kościół w Kosieczynie. Budowle te są cennymi przykładami drewnianej architektury sakralnej z XVI i XVII wieku. Ich wnętrza zdobią polichromie przedstawiające sceny biblijne, ornamenty roślinne i symbole religijne. Szczególnie znany jest kościół w Klępsku, którego dekoracje malarskie tworzą jeden z najlepiej zachowanych zespołów malowideł protestanckich w Polsce. Lubuski Szlak Wina i Miodu – powrót do winiarskich tradycji Lubuskie jest dziś jednym z najważniejszych regionów winiarskich w Polsce. Tradycje produkcji wina sięgają tu średniowiecza, a współczesny rozwój branży przyspieszył po utworzeniu Lubuskiego Szlaku Wina i Miodu w 2007 roku. Na szlaku znajduje się kilkadziesiąt miejsc związanych z lokalną produkcją: winnice, pasieki, gospodarstwa agroturystyczne, restauracje serwujące regionalne produkty. Coraz większą popularnością cieszą się także wydarzenia takie jak Winobranie w Zielonej Górze, które jest jednym z największych festiwali winiarskich w Polsce. Jezioro Sławskie – największe jezioro regionu Jednym z najchętniej odwiedzanych miejsc wypoczynkowych jest Jezioro Sławskie, największe jezioro województwa lubuskiego. Jezioro ma powierzchnię ponad 800 hektarów i oferuje: szerokie plaże i kąpieliska, mariny dla żeglarzy, trasy dla kajakarzy i rowerzystów. Miejscowość Sława zyskała dzięki temu miano „lubuskiej riwiery”, przyciągając turystów z całej Polski. Międzyrzecki Rejon Umocniony – jeden z największych systemów bunkrów w Europie Jedną z najbardziej niezwykłych atrakcji historycznych regionu jest Międzyrzecki Rejon Umocniony (MRU). To ogromny system fortyfikacji zbudowany przez III Rzeszę w latach 30. XX wieku. Kompleks obejmuje: ponad 100 bunkrów, sieć podziemnych tuneli o długości kilkudziesięciu kilometrów, systemy transportowe i techniczne. Obecnie część obiektów udostępniono do zwiedzania, a podziemia stały się również zimowiskiem dla tysięcy nietoperzy, co nadaje temu miejscu dodatkowe znaczenie przyrodnicze. Zespół pałacowo-parkowy w Żaganiu Wśród najważniejszych zabytków regionu znajduje się zespół pałacowo-parkowy w Żaganiu, jeden z największych kompleksów rezydencjonalnych w zachodniej Polsce. Barokowy pałac otacza rozległy park krajobrazowy z: starymi alejami drzew, mostami i kanałami wodnymi, historycznymi pawilonami. W ostatnich latach miejsce to zyskało dodatkowy rozgłos jako jedna z najciekawszych atrakcji turystycznych regionu, przyciągając coraz większą liczbę odwiedzających. Bulwar Nadwarciański w Gorzowie Wielkopolskim W Gorzowie Wielkopolskim warto odwiedzić Bulwar Nadwarciański, czyli nowoczesną przestrzeń rekreacyjną nad rzeką Wartą. To popularne miejsce: spacerów i jazdy na rowerze, wydarzeń kulturalnych, spotkań mieszkańców i turystów. Bulwar pokazuje, jak miasta regionu starają się wykorzystywać potencjał rzek i nadrzecznych krajobrazów. Park Miłości im. Michaliny Wisłockiej w Lubniewicach W niewielkich Lubniewicach znajduje się niezwykłe miejsce – Park Miłości im. Michaliny Wisłockiej. Inspiracją do jego powstania była postać słynnej lekarki i autorki książki „Sztuka kochania”. Park nad jeziorem Lubiąż oferuje: romantyczne alejki spacerowe, instalacje artystyczne, miejsca odpoczynku z widokiem na wodę. To jedna z najbardziej oryginalnych atrakcji turystycznych Lubuskiego. Łagów Lubuski – perła między jeziorami Jednym z najbardziej malowniczych miasteczek regionu jest Łagów Lubuski, położony pomiędzy dwoma jeziorami: Trześniowskim i Łagowskim. Nad miejscowością góruje średniowieczny zamek joannitów, a okolicę otacza Łagowski Park Krajobrazowy. Dzięki temu miejsce to stało się popularnym kierunkiem weekendowych wyjazdów. Źródło: National Geographic Traveler, atrakcjelubuskie.pl Nasz ekspert Łukasz Załuski Od ponad 20 lat opowiada o świecie – jego historii, nauce i miejscach, do których warto wyruszyć z otwartą głową. Jest redaktorem naczelnym „National Geographic Polska” oraz National-Geographic.pl. Wcześniej kierował m.in. „Focusem”, „Focusem Historia” czy „Sekretami Nauki”, konsekwentnie rozwijając tematykę popularnonaukową i podróżniczą. Jest inicjatorem projektu pierwszej naukowej rekonstrukcji wizerunków władców z dynastii Jagiellonów. Po godzinach miłośnik gimnastyki sportowej, książek kryminalnych i europejskich stolic.
Zapomnij o Barcelonie. Oto 7 hiszpańskich miasteczek, które zachwycają bardziej niż oblegane metropolie
Hiszpania bije rekordy popularności, ale jej prawdziwe oblicze kryje się w miejscach zapomnianych nawet przez lokalsów. Te miasteczka – w tym jedno z najlepszą oliwą świata – oferują tyle samo historii i przygód, co gwarne metropolie. Oto absolutne „ukryte perły”, które zachwycają autentyczną architekturą oraz lokalną kuchnią.
Spis treści: Beget Aínsa Combarro Priego de Córdoba San Martín del Castañar Zumaia Trujillo Hiszpania, jako drugi najczęściej odwiedzany kraj na świecie, dobrze rozumie problem nadmiernej turystyki. W 2025 roku kraj ten ustanowił rekord, przyjmując 96,8 mln gości. Niestety, większość podróżnych nie zapuszcza się poza największe miasta ani popularne wyspy, co stanowi obciążenie dla mieszkańców i godzi w autentyczność kultury, która tak przyciąga turystów. Tymczasem podróżni mogą ominąć wielkie metropolie i odwiedzić mniej znane zakątki tego pięknego kraju. W małych miasteczkach i wioskach przyjezdni odnajdą zupełnie inne oblicze Hiszpanii – takie, w którym życie płynie innym rytmem, a ludzie są silniej związani z ziemią oraz ze sobą nawzajem, pozostając otwartymi i gościnnymi. Na szczęście nawet w najbardziej odległych osadach bogata sztuka, kultura, pradawna historia i dobry posiłek są zawsze na wyciągnięcie ręki. Oto kilka hiszpańskich miejscowości, o których ty (a być może nawet przeciętny Hiszpan) prawdopodobnie nigdy nie słyszałeś, a które warto rozważyć przy planowaniu podróży. 1. Beget Warto tu przyjechać dla: wysokogórskiej kuchni i historycznych szlaków. Stwierdzenie, że to miejsce znajduje się z na uboczu, byłoby niedopowiedzeniem. Do lat 60. XX wieku nie prowadziła tu żadna droga dostępna dla samochodów, a zasięg telefonii komórkowej pojawił się dopiero w 2023 roku. Ta skąpana w miodowych barwach wioska, ukryta w sercu katalońskich Pirenejów, „jest dla kultury Katalonii tym, czym Passeig de Gràcia dla Barcelony: skarbem z brukowanymi uliczkami, kamiennymi mostami i zachwycającą przyrodą” – mówi Xavier Pladeveya, właściciel Can Jeroni, jednej z dwóch restauracji w Beget. Rekomenduje on odwiedzenie XII-wiecznego kościoła Sant Cristòfol (Iglesia de Sant Cristòfol de Beget) przed udaniem się na posiłek inspirowany darami natury danej pory roku. Wędrowcy mogą również potraktować Beget jako punkt startowy na szlaku Camí de Nord (Droga Północna). Ścieżka ta wiedzie przez prastare dębowe lasy chronionego obszaru Alta Garrotxa, pokrywając się fragmentami z trasą, którą pokonywali hiszpańscy wygnańcy uciekający do Francji podczas wojny domowej (1936–1939). 2. Aínsa Warto tu przyjechać dla: spektakularnych szlaków i obserwacji ptaków. W aragońskiej części Pirenejów, na zachód od ich katalońskiego odcinka, leży miasteczko Aínsa, oddalone o zaledwie 15 kilometrów od Parku Narodowego Ordesa y Monte Perdido. – Aínsa, poza tym że jest zachwycającym średniowiecznym miastem, ma przywilej strategicznego położenia, które pozwala odkrywać Pireneje – mówi Marta Romero, właścicielka pięcioosobowego butikowego hotelu Tierra Buxo w sąsiedniej wiosce Arcusa. Marta wraz z zespołem organizuje kameralne wyprawy trekkingowe po parku narodowym oraz do opuszczonych wiosek, gdzie odwiedzający mogą zanurzyć się w historii i kulturze regionu. Zespół współpracuje także z lokalnymi inicjatywami ochrony ptaków. Dzięki temu turyści mogą odwiedzić rezerwat ptaków drapieżnych w Eco Museo de la Fauna Pirenaica (Centrum Ptaków Pirenejskich), znajdujący się przy murach twierdzy w Aínsie, albo obserwować ptaki w ich naturalnym środowisku przez teleskop ustawiony na przeszklonym tarasie hotelu. – Każdego roku gościmy coraz więcej osób zainteresowanych ornitologią – dodaje Romero. 3. Combarro Warto tu przyjechać dla: kwintesencji nadmorskiej architektury. Choć ta malownicza galisyjska wioska rybacka leży na trasie popularnej pielgrzymki Camino de Santiago, Combarro stanowi część rzadziej uczęszczanego odcinka duchowego (Variante Espiritual). Oznacza to, że prawdopodobieństwo dzielenia uliczek z tłumami plecakowiczów jest tu znacznie mniejsze. Ta spokojna zatoka nieopodal miasta Pontevedra słynie z kamiennych hórreos rozsianych wzdłuż linii brzegowej. Te unikatowe, wyniesione konstrukcje (jest ich około 60), tradycyjnie służące do przechowywania ziarna i żywności, stały się symbolem architektury Galicji. Najlepiej prezentują się oglądane z brzegu podczas odpływu. Aby uniknąć tłumów, María Traveso z inicjatywy Galicia Slow Tourism zaleca odwiedziny poza miesiącami letnimi – nawet jeśli wiąże się to z częstszymi opadami deszczu. 4. Priego de Córdoba Warto tu przyjechać dla: najlepszej oliwy z oliwek na świecie. Priego de Córdoba posiada wszystkie cechy typowej wioski z południa Hiszpanii: białe fasady domów, kaskady purpurowych kwiatów i rozległe widoki ze wzgórz. Jednak prawdziwym skarbem tego miejsca jest oliwa z oliwek extra virgin. Francisca García, menedżerka regionalnej certyfikacji oliwy, podkreśla, że organizacja World’s Best Olive Oils przez 14 lat z rzędu uznawała ten andaluzyjski region za producenta „najlepszej oliwy na świecie”. Tłocznie takie jak Aceites Vizcántar organizują wycieczki po tysiącletnich gajach, obejmujące wizyty w zakładach ekstrakcji, degustacje oraz posiłki na łonie natury, których motywem przewodnim jest oliwa. García zaleca odwiedziny w miesiącach zbiorów – od listopada do stycznia – aby zobaczyć tłocznie w pełnym toku pracy. Poleca również wędrówki szlakami górzystego Parku Naturalnego Sierras Subéticas, a szczególnie trekking na najwyższy szczyt okolicy, La Tiñosa. – Będziecie mogli zobaczyć tam rolników, którzy własnoręcznie zbierają swoje oliwki – dodaje García. 5. San Martín del Castañar Warto tu przyjechać dla: historycznych miejsc i zabytków. San Martín del Castañar leży około 70 kilometrów na południe od Salamanki, w samym sercu pasma Sierra de Francia. Starannie zachowana architektura pozwala gościom przenieść się o całe wieki wstecz – można tu podziwiać średniowieczne kamienne domy z rustykalnymi drewnianymi balkonami, rzymskie ścieżki i mosty, drugą najstarszą arenę walk byków w Hiszpanii oraz XV-wieczną zamkową wieżę strażniczą, która dziś służy jako centrum obsługi turystów. Szlaki turystyczne wychodzące z wioski otaczają kasztanowce, nawiązujące do jej nazwy (castaña oznacza po hiszpańsku kasztan). Jeden z nich to Camino de los Espejos (Droga Luster) – licząca ponad 9 kilometrów trasa łącząca sztukę z naturą. 6. Zumaia Warto tu przyjechać dla: cudów geologii i wina txakoli. Wystarczy godzina drogi na wschód od Bilbao, by dotrzeć do Zumaii i podziwiać jeden z najbardziej niedocenianych cudów geologicznych Kraju Basków – Flysch. To przybrzeżne formacje skalne, powstałe z naprzemiennych warstw miękkich i twardych osadów, które wyrastają z dna oceanu niczym ciasto francuskie (mille-feuille) lub – jak podaje oficjalna strona Geoparku – „stara księga odkrywająca ponad 15 milionów lat historii”. – Z miejscowości Deba można przejść do Zumaii nadmorskim szlakiem Ruta del Flysch – mówi Isabel Etxaniz, właścicielka rodzinnej winiarni o znaczącej nazwie Flysch. Podczas odpływu warto pospacerować po skałach i zanurzyć stopy w naturalnych basenach. Aby spróbować lokalnego txakoli – lekko musującego białego wina – wystarczy udać się do dowolnej restauracji w mieście. Miłośnicy sztuki powinni wybrać się na 30-minutową przejażdżkę do pobliskiego Chillida Leku, spokojnego sanktuarium rzeźby na świeżym powietrzu autorstwa słynnego Eduardo Chillidy. Z kolei na tych, którzy marzą o kolacji w nagrodzonej gwiazdką Michelin restauracji Elkano (znajdującej się w Getarii, 6 km od Zumaii) czeka potężny, maślany grillowany turbot, smakujący jak słodkie wody Morza Kantabryjskiego. 7. Trujillo Warto tu przyjechać dla: starożytnej historii i sztuki regionalnej. Jeśli przymknie się oko na wszechobecny kult Francisco Pizarro – konkwistadora i lokalnego bohatera – Trujillo w regionie Estremadura ukaże nam bogactwo historyczne dorównujące Lizbonie czy Madrytowi (miasto leży w równej odległości od obu tych stolic). Najlepszym sposobem na poznanie Trujillo jest spacer z przewodnikiem, takim jak Guadalupe Parrón z biura Guía Turismo Trujillo. Wycieczka rozpoczyna się na Plaza Mayor (gdzie stoi posąg Pizarro), z przystankami przy perłach architektury mauretańskiej, takich jak Aljibe (podziemna cysterna) oraz X-wieczny zamek Alcazaba, znany fanom serialu „Gra o Tron” jako lokalizacja filmowa. W poszukiwaniu sztuki regionalnej warto wybrać się do oddalonego o 30 minut Romangordo. Lokalni muraliści tworzą tam na fasadach budynków i drzwiach barwne sceny upamiętniające dawne zawody i życie codzienne. Wykorzystują do tego technikę trampantojo (trompe l’oeil), która sprawia, że dwuwymiarowe powierzchnie zyskują trójwymiarową głębię. Źródło: National Geographic
Urlopy znajomych wywołują frustrację wśród Polaków. To paliwo dla branży turystycznej
Współczesne podróżowanie coraz częściej rozgrywa się nie tylko na lotniskach i w hotelach, lecz także – a może przede wszystkim – w mediach społecznościowych. Użytkownicy dzielą się relacjami z egzotycznych wyjazdów, publikują zdjęcia z rajskich plaż czy górskich trekkingów i na bieżąco dokumentują kolejne doświadczenia. Choć tego typu treści mają inspirować, u wielu odbiorców wywołują mniej pozytywne emocje, takie jak frustracja czy zazdrość. Paradoksalnie jednak właśnie to poczucie niedosytu (określane dziś mianem travel envy lub holiday jealousy) staje się jednym z nieoczywistych motorów napędzających współczesną turystykę.
Zjawisko zazdrości o podróże w dużej mierze wpisuje się w szerszy kontekst tzw. FOMO (ang. fear of missing out), czyli lęku przed pominięciem ważnych doświadczeń. Jak wskazują badania opublikowane w czasopiśmie „Computers in Human Behavior”, FOMO definiowane jest jako niepokojące przekonanie, że inni uczestniczą w bardziej wartościowych wydarzeniach lub przeżywają coś lepszego od nas. Mechanizm ten ma głębokie podłoże społeczne – poczucie bycia wykluczonym z grupy mogło w przeszłości stanowić realne zagrożenie dla przetrwania. W erze cyfrowej, gdy codzienna aktywność znajomych jest stale dostępna online, bodźce wywołujące FOMO są znacznie częstsze i intensywniejsze. W konsekwencji emocje te mogą negatywnie wpływać na dobrostan psychiczny, zwiększając poziom lęku czy obniżając nastrój, ale jednocześnie przekładają się na konkretne decyzje konsumenckie – w tym rosnącą skłonność do rezerwowania wyjazdów, które mają pozwolić „nadrobić” obserwowane w sieci doświadczenia. Travel envy w liczbach. Kto najczęściej zazdrości wakacji z Instagrama? Choć mogłoby się wydawać, że to przedstawiciele najmłodszego pokolenia są najbardziej podatni na wpływ treści publikowanych w mediach społecznościowych, dane wskazują na zupełnie inny mechanizm. Najsilniejsze emocje związane z obserwowaniem cudzych podróży deklarują bowiem młodsi millenialsi, czyli osoby w wieku 25-34 lat. To właśnie w tej grupie co piąty respondent przyznaje, że „zdecydowanie zazdrości” influencerom ich wyjazdów, a niemal co dziesiąty świadomie ogranicza kontakt z wakacyjnymi relacjami w sezonie urlopowym, aby nie pogarszać sobie nastroju. Zjawisko to nie jest przypadkowe, ponieważ osoby w tym wieku stanowią jednocześnie najliczniejszą grupę użytkowników Instagrama w Polsce – korzysta z niego aż 4,7 mln osób między 25. a 34. rokiem życia, co przekłada się na ponad jedną trzecią wszystkich użytkowników tej platformy. W rezultacie częstsza ekspozycja na starannie wyselekcjonowane obrazy luksusowych wyjazdów sprzyja nasileniu porównań społecznych, które u części odbiorców przeradzają się w frustrację. W tej samej grupie wiekowej aż 13,4% osób deklaruje bowiem negatywne emocje wynikające ze śledzenia relacji z cudzych podróży, a dla niemal 5% tego typu treści potrafią nawet obniżyć satysfakcję z własnych wakacji. Jednocześnie obserwowanie takich materiałów nie prowadzi jednak wyłącznie do zniechęcenia – przeciwnie, ponad jedna trzecia młodszych millenialsów i najstarszych przedstawicieli pokolenia Z przyznaje, że publikacje podróżnicze motywują ich do planowania własnych wyjazdów. Oznacza to, że zazdrość o cudze wakacje częściej uruchamia potrzebę działania niż wycofania. – Reakcja na wakacyjne treści influencerów często wynika ze sposobu, w jaki prezentują oni swoje życie jako luksusowe, estetyczne i pozbawione pośpiechu, w rytmie slow travel. Dlatego tego typu materiały jednocześnie inspirują i budzą emocjonalne napięcie. Nie zawsze chodzi o to, żeby pojechać tam, gdzie influencer, tylko żeby przeżyć urlop na podobnym poziomie – podkreśla Ankica Ćaleta, CEO My Luxoria. W konsekwencji Instagram staje się jednym z głównych źródeł inspiracji turystycznej – wskazuje go ponad połowa Polaków – co znajduje odzwierciedlenie również w danych międzynarodowych, według których aż 85% milenialsów planuje urlop pod wpływem treści znalezionych w social mediach. – Influencerzy pokazują gotowe scenariusze podróży [...], co w praktyce skraca proces planowania i zwiększa prawdopodobieństwo podjęcia decyzji o wyjeździe – dodaje Katarzyna Turosieńska z Polskiej Izby Turystyki. Dochody i styl życia mają wpływ na „wakacyjną zazdrość” Mechanizm tzw. travel envy nie ogranicza się jednak wyłącznie do osób w określonym wieku, lecz wyraźnie nasila się w grupach funkcjonujących w mniej stabilnym rytmie życia zawodowego i finansowego. Największy poziom frustracji związanej z obserwowaniem relacji z zagranicznych wyjazdów deklarują osoby pracujące w niepełnym wymiarze godzin – aż 17,2% z nich przyznaje, że treści podróżnicze publikowane w sieci wpływają negatywnie na ich samopoczucie. Co więcej, wakacyjną zazdrość wobec influencerów deklaruje w tej grupie 41,9% respondentów, a wśród studentów odsetek ten wzrasta nawet do 55,3%. Wynika to z faktu, że w sytuacji, gdy styl życia i możliwości finansowe wciąż się kształtują, publikowane w mediach społecznościowych obrazy egzotycznych podróży zaczynają pełnić funkcję punktu odniesienia dla wyobrażeń o przyszłości oraz „docelowym” standardzie życia. Odwrotną tendencję można zaobserwować wśród osób o najwyższych dochodach, gdzie dominującą reakcją pozostaje obojętność wobec tego typu treści – deklaruje ją niemal sześciu na dziesięciu badanych. W konsekwencji różnice w odbiorze wakacyjnych relacji widoczne są również ze względu na płeć: zazdrość wobec cudzych podróży deklaruje 40,1% kobiet i 32,6% mężczyzn, przy czym kobiety częściej wskazują, że tego rodzaju materiały stanowią dla nich inspirację do planowania własnych wyjazdów. – Influencerzy nie sprzedają samego kierunku czy hotelu, ale wizję całego doświadczenia – podkreśla Ankica Ćaleta. Dlatego dla wielu młodych Polaków kluczowe znaczenie zaczynają mieć takie elementy jak prywatność, estetyka przestrzeni czy możliwość samodzielnego kształtowania rytmu dnia podczas urlopu. Jednocześnie rosnąca rola mediów społecznościowych wpływa na podwyższenie oczekiwań wobec podróży, które nie zawsze mają odzwierciedlenie w rzeczywistości. Jak zaznacza Katarzyna Turosieńska z Polskiej Izby Turystyki, „krótkie, starannie wyselekcjonowane kadry nie pokazują całego kontekstu: sezonowości, natężenia ruchu turystycznego czy realnych warunków”. Z tego powodu branża coraz częściej apeluje o świadome podejmowanie decyzji zakupowych oraz weryfikowanie warunków rezerwacji przed podjęciem ostatecznej decyzji o wyjeździe. Źródła: The List, My Luxoria Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Podróżuje solo po świecie, ale nie jest sama. W każdym kraju szuka... tymczasowego chłopaka
Podróże solo przestały być niszą i stały się jednym z wyraźnych trendów współczesnej turystyki. Samotne wyjazdy coraz częściej traktowane są jako sposób budowania niezależności, wzmacniania poczucia sprawczości i odkrywania własnych granic. Jednak dla niektórych kobiet podróż w pojedynkę oznacza coś więcej niż tylko czas dla siebie – w kolejnych krajach szukają partnerów, choć... wyłącznie na czas wyjazdu.
Już w 2024 roku kobiety podróżujące solo odpowiadały za 52,67% przychodów generowanych w tym segmencie rynku turystycznego, a prognozy wskazują, że w 2026 roku aż 84% osób wybierających samotne wyjazdy stanowić będą właśnie kobiety. Rosnąca popularność takiego stylu podróżowania nie zawsze oznacza jednak skupienie wyłącznie na introspekcji czy zwiedzaniu. Coraz częściej mówi się o nowym zjawisku – budowaniu krótkotrwałych relacji w trakcie wyjazdów. Jednym z przykładów jest Orsolya Lorincz, która odwiedzając kolejne egzotyczne destynacje, świadomie szuka „tymczasowych chłopaków”, z którymi dzieli doświadczenia, zanim wyruszy w kolejną podróż. „Tymczasowi partnerzy” jako strategia podróżowania solo Orsolya Lorincz wywołała burzliwą dyskusję w sieci po tym, jak opublikowała nagranie przedstawiające swój nietypowy „trik podróżniczy”, które w krótkim czasie osiągnęło blisko cztery miliony wyświetleń. 34-latka z Rumunii rozpoczęła samotne podróże w 2016 roku, kiedy – jak sama wyznała – zrezygnowała z pracy i sprzedała mieszkanie, aby sfinansować wyjazdy do kolejnych krajów. Z czasem zaczęła nawiązywać krótkotrwałe relacje z poznanymi na miejscu mężczyznami, traktując je jako element swoich doświadczeń w drodze. Jak tłumaczyła w rozmowie z „What’s The Jam”, takie znajomości zazwyczaj trwają około tygodnia. – Zależy jak długo zostaję w danym kraju – powiedziała. Partnerów poznaje głównie za pośrednictwem aplikacji randkowych, a ich rola polega na wspólnym spędzaniu czasu, pokazywaniu lokalnych atrakcji czy towarzyszeniu jej w codziennych aktywnościach. – To tylko tymczasowy chłopak, z którym możemy spędzać czas i wspólnie robić różne rzeczy. Oprowadzają mnie po okolicy, przygotowują śniadanie, kupują jedzenie i napoje, a czasami nawet zatrzymuję się u nich w domu, jeśli dobrze się dogadujemy – wyjaśniła. Jak dodała, nie traktuje tych relacji jako formy darmowych wycieczek, lecz raczej okazję do poznania miejsca z perspektywy mieszkańca. – Mam ich za darmowych przewodników i towarzyszy do wspólnego spędzania czasu – zaznaczyła. Takie znajomości kończą się wraz z jej wyjazdem z kraju i – jak twierdzi – nie wiążą się z dalszymi zobowiązaniami. Viralowa strategia podróżnicza dzieli internautów Zdaniem Lorincz krótkotrwałe relacje zawierane podczas podróży mają także wymiar praktyczny, ponieważ umożliwiają poznanie lokalnej kultury w sposób niedostępny dla osób korzystających wyłącznie z usług biur podróży. – Kiedy znasz miejscowych, mogą ci pokazać sekretne miejsca lub tradycje, o których biura podróży nawet nie wspominają – podkreśliła, dodając, że dzięki temu może doświadczyć kraju „w bardziej wyjątkowy sposób”. Taki model podróżowania pozwala jej przyjeżdżać i wyjeżdżać bez konieczności dostosowywania planów do nikogo. – Korzyścią jest to, że mogę swobodnie przyjeżdżać i wyjeżdżać z kraju, kiedy chcę, i nie muszę koordynować swoich działań z partnerem – powiedziała. Jednocześnie przyznała, że w przyszłości nie wyklucza stabilnej relacji z osobą o podobnym stylu życia: „Idealnie byłoby znaleźć partnera, który również kocha podróżować i chciałby żyć w ten sposób”. Opublikowane przez nią nagranie wywołało skrajne reakcje wśród internautów. Część użytkowników komentowała z humorem, że „to po prostu networking”, inni zauważali, że „gdy mężczyźni robią to samo, nikt nie ma z tym problemu”. Nie zabrakło jednak też krytycznych głosów – niektórzy określali takie podejście jako kontrowersyjne, a nawet „smutny znak czasów”. Sama podróżniczka przyznała z kolei, że po publikacji materiału otrzymała dziesiątki wiadomości od osób z różnych krajów, deklarujących chęć pokazania jej swojego miasta podczas kolejnych wizyt. – Dostałam co najmniej 50 propozycji od ludzi z całego świata, którzy napisali, że mogę odwiedzić ich kraj i być ich dziewczyną przez tydzień – zdradziła. Nic dziwnego, że takie podejście budzi mieszane opinie. Kobietom, które nie mają ochoty na podobne eksperymenty – jako również solo podróżniczka – polecałabym zatem alternatywę w postaci... randek w pojedynkę. W przeciwieństwie do spotkań aranżowanych za pośrednictwem aplikacji randkowych, takie wyjścia pozwalają uniknąć elementu zaskoczenia. Ponadto posiłki w restauracji czy kawiarnianym ogródku spożywane w samotności mogą sprzyjać poczuciu sprawczości, autonomii i uważności, ponieważ to ty wybierasz tempo, miejsce i sposób przeżywania chwili bez presji konwersacji czy dostosowywania się do czyichkolwiek preferencji. Co więcej, badania wskazują, że samotne jedzenie może pomagać w skupieniu się na bieżącej chwili, uważniejszym smakowaniu potraw i refleksji. A to z kolei wzmacnia samoświadomość i poczucie własnej wartości, zwłaszcza gdy jest to wybór dobrowolny i świadomy. A towarzystwo, nawet jeśli ogranicza się do własnych myśli i obserwacji, bywa równie satysfakcjonujące jak najbardziej angażująca rozmowa – często pozwalając odpocząć, uporządkować myśli i wrócić do codzienności z większą jasnością umysłu czy poczuciem wewnętrznej równowagi. Źródła: Daily Mail, New York Post, Alibaba, Instagram, What’s The Jam Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Rekordowy rok dla Polski. Turyści zostawili miliardy złotych
Z roku na rok Polska przyciąga coraz więcej turystów – zarówno z zagranicy, jak i z rynku krajowego. Rosnące zainteresowanie krótkimi wyjazdami typu city break, zwiedzaniem historycznych centrów miast oraz aktywnym wypoczynkiem w górach i nad morzem przekłada się na konkretne liczby. Najnowsze statystyki pokazują dynamiczny wzrost ruchu turystycznego i rekordowe wyniki, które plasują nasz kraj w ścisłej czołówce europejskich destynacji rozwijających się najszybciej.
Polska należy dziś do najszybciej rosnących rynków turystycznych w Europie. Z danych Eurostatu wynika, że w 2025 roku ustąpiła pod względem tempa wzrostu ruchu turystycznego jedynie Malcie. Tendencję tę potwierdzono również podczas konferencji w siedzibie Głównego Urzędu Statystycznego, gdzie zaprezentowano najnowsze analizy dotyczące liczby noclegów i obłożenia obiektów. Coraz większa konkurencyjność cenowa, rozbudowana infrastruktura oraz różnorodność oferty – od zabytkowych miast po parki narodowe – sprawiają, że Polska konsekwentnie umacnia swoją pozycję jako atrakcyjny cel podróży w skali całego kontynentu. Rekordowy wzrost turystyki w Polsce w 2025 roku 6 lutego 2026 roku w siedzibie Głównego Urzędu Statystycznego w Warszawie zainaugurowano Obserwatorium Turystyki, a zaprezentowane podczas konferencji dane jednoznacznie potwierdziły, że polski rynek podróży wszedł w fazę wyraźnej, stabilnej ekspansji. W 2025 roku z noclegów w krajowych obiektach skorzystało 58,9 mln turystów, co oznacza wzrost o 11,6% rok do roku. Skala tego przyrostu pokazuje, że odbicie po pandemii nie tylko się utrwaliło, lecz przekształciło w trwały trend wzrostowy. Równolegle liczba przyjazdów zagranicznych osiągnęła poziom 15,2 mln, rosnąc o 13,1%, a więc szybciej niż ruch krajowy. Oznacza to, że Polska nie tylko odzyskuje turystów, ale skutecznie przyciąga nowych gości z zagranicy, umacniając swoją pozycję w europejskiej konkurencji. Podczas wystąpienia wiceminister sportu i turystyki Ireneusz Raś oraz prezes GUS Marek Cierpiał-Wolan zwracali uwagę, że tak wysoka liczba nocujących stanowi dowód odporności sektora i rosnącego zaufania podróżnych. W konsekwencji zwiększyła się również liczba udzielonych noclegów (o 7% w skali roku), co pozwoliło Polsce zająć drugie miejsce w Unii Europejskiej pod względem dynamiki wzrostu. Wyższe obłożenie hoteli, apartamentów i pensjonatów przełożyło się bezpośrednio na poprawę rentowności branży, a tym samym na większe inwestycje i dalszy rozwój infrastruktury. Naturalnym następstwem rosnącej liczby gości były także wyższe wydatki turystyczne, które w 2025 roku osiągnęły 94 mld zł. To o 9,5% więcej niż w 2024 roku i aż o 38,7% więcej niż w 2019 roku, co dowodzi, że sektor nie tylko wrócił do poziomów sprzed pandemii, lecz wyraźnie je przekroczył. Szczególnie dynamicznie wzrosły wydatki turystów zagranicznych, co oznacza większy napływ środków do gospodarki i dalsze wzmacnianie pozycji Polski jako atrakcyjnego, konkurencyjnego celu podróży w Europie. Najem krótkoterminowy i największe miasta napędzają wzrost Dynamiczny rozwój rynku w 2025 roku widoczny był nie tylko w tradycyjnych hotelach, lecz także w segmencie najmu krótkoterminowego. Szacuje się, że aż 44,8 mln noclegów zrealizowano w obiektach rezerwowanych za pośrednictwem platform internetowych, co uplasowało Polskę na siódmym miejscu w Unii Europejskiej. Tak wysoki wynik potwierdza wyraźną zmianę preferencji podróżnych: coraz częściej wybierają oni apartamenty i mieszkania oferujące większą elastyczność, prywatność oraz konkurencyjną cenę. W konsekwencji rośnie presja konkurencyjna wobec tradycyjnych hoteli, szczególnie w największych miastach i najbardziej obleganych regionach turystycznych. Najwięcej rezerwacji odnotowano w województwie mazowieckim – 11 mln, co wynika przede wszystkim z silnej pozycji Warszawy jako centrum biznesowego i turystycznego. Na kolejnych miejscach znalazły się Małopolska z wynikiem 10,3 mln oraz Dolny Śląsk z 7,1 mln noclegów. Warto zauważyć, że choć Małopolska pozostaje jednym z liderów, w ujęciu rok do roku odnotowała niewielki spadek, co można tłumaczyć bardzo wysoką bazą odniesienia z poprzednich lat. Jednocześnie szybki wzrost widoczny był w województwach pomorskim i kujawsko-pomorskim, co wskazuje na rosnące zainteresowanie północną i centralną częścią kraju. Koncentracja ruchu turystycznego w największych ośrodkach miejskich pozostaje wyraźna. Warszawę odwiedziło 8,7 mln turystów, Kraków 5,2 mln, a Gdańsk 2,9 mln. Osiem z dziesięciu najbardziej obleganych powiatów zanotowało wzrost liczby odwiedzających, co potwierdza utrzymującą się tendencję do wyboru destynacji o rozwiniętej infrastrukturze i szerokiej ofercie kulturalnej. W efekcie to właśnie metropolie oraz kluczowe regiony turystyczne w największym stopniu napędzają krajowe rekordy, jednocześnie wyznaczając kierunki dalszego rozwoju polskiego rynku podróży. Źródła: Główny Urząd Statystyczny, etravel.pl Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Turystyka w 2026 roku będzie rozwijać się najszybciej w historii. Ale nie tam, gdzie się spodziewamy
W 2025 roku ponad 1,5 mld turystów wyjechało za granicę, a rok 2026 zapowiada się na historyczny rekord: dynamiczny wzrost podróżnych przewiduje się w krajach, które do tej pory nie były turystycznymi potentatami. Które państwa zaskoczą świat w najbliższych miesiącach?
Liczba podróży międzynarodowych wzrosła globalnie w zeszłym roku o 4% i zbliżyła się do średniej sprzed pandemii. Chociaż według danych UN Tourism Europa nadal pozostaje niekwestionowanym liderem jeśli chodzi o turystykę – Stary Kontynent jak magnes przyciąga ludzi z całego świata – najszybszy wzrost odwiedzających obserwujemy w krajach takich jak Brazylia, Etiopia, Bhutan czy Seszele. Ich sukces nie jest przypadkiem. Chociaż Europę odwiedza 800 mln turystów rocznie, to notuje ona wzrost „zaledwie” o 6%. Inni depczą nam po piętach, rosnąc nawet 37% rokrocznie. Gdzie pojedziemy na wakacje w 2026 roku? Brazylia – 37% więcej turystów. To wszystko dzięki sprytnej strategii i nowym połączeniom Mieszkańcy Brazylii zdają się rozumieć, że turystyka jest ogromną siłą kraju. To dlatego w ostatnich latach prowadzone są przemyślane, zunifikowane działania rządu i sektora prywatnego. Publiczno-prywatne partnerstwa pozwoliły na stworzenie dogodnych połączeń lotniczych z wieloma miejscami w Europie, Ameryce czy Azji. Lot do Rio de Janeiro jest teraz prostszy niż kiedykolwiek i nie wymaga wielomiesięcznego planowania. W Brazylii szczególnie uwidacznia się także trend świadomego podróżowania. Przyciąga ona turystów, którzy oczekują nie tylko komfortu, ale także angażują się w kontakt z lokalną kulturą, szukają autentycznych przeżyć i rozwiązań przyjaznym środowisku. Widać to po wzroście liczby podróżujących rodzin oraz wydłużeniu pobytów. Powstają luksusowe apartamenty, ale z możliwością spaceru po fawelach. Gdzie na wakacje 2026? Nie tylko do Rio Branża stara się także promować różnorodność kraju i przyciągać turystów do miejsc położonych dalej od znanych metropolii. Przykładem jest Belém i jej rynek Ver-o-Peso oraz rozwijająca się scena gastronomiczna wykorzystująca składniki z Amazonii. Eksperci wskazują, że prawdziwe bogactwem Brazylii są dziesiątki „wersji” tego kraju, a coraz bardziej popularne staje się odkrywanie mniej znanych miast i regionów Egipt – nowy rozdział turystycznego potentata i 20% wzrost Egipt wraca na turystyczną mapę z przytupem, od razu notując wzrost o 20%. Główną atrakcją okazało się otwarcie długo wyczekiwanego Wielkiego Muzeum Egipskiego niedaleko Gizy – inwestycji zapowiadanej przez dekady, która przyciągnęła zarówno tych, którzy czekali na jej inaugurację, jak i turystów powracających po wcześniejszych rozczarowaniach. Zmienia się nie tylko liczba, ale i profil odwiedzających. Coraz więcej rodzin i kobiet decyduje się na podróż do Egiptu – co odnotowują touroperatorzy, tacy jak Johnny Prince z Timbuktu Travel, podkreślając blisko 50% wzrost zapytań o wyjazdy rodzinne i solo w 2025 roku. Coraz popularniejsze staje się powolne zwiedzanie kraju, a nie tylko siedzenie w hotelu: rejsy tradycyjnymi, drewnianymi i kameralnymi dahabijami po Nilu, wizyty w lokalnych wioskach czy wycieczki rowerowe. Etiopia, Bhutan i Seszele – zaskakujące gwiazdy turystyki 2026 Etiopia – 15% wzrost, powrót do bezpieczeństwa i zrównoważonego rozwoju Wschodnioafrykański kraj przez lata omijany był z powodu konfliktu w Tigraju, ale to zdaje się zmieniać – wzrost o 15% był najwyższym wskaźnikiem w całej Afryce. Jako przyczyny podaje się rosnącą liczbę połączeń, zwiększenie bezpieczeństwa oraz powstanie wygodnej platformy Visit Ethiopia. W 2025 kraj przyciągnął zarówno turystycznych wyjadaczy, jak i młodych, aktywnych podróżników. Nie ma się co dziwić, bo Etiopia słynie z niepowtarzalnych atrakcji – od gór Simien, przez świątynie Lalibeli, po wyjątkowe społeczności Doliny Omo, które od lat kultywują niesamowite tradycje. Bhutan – aż 30% turystów więcej chce przeżyć głębokie doświadczenie. Pomimo dodatkowych opłat Bhutan od lat broni się przed napływem nadmiernej ilości turystów. To wyjątkowa polityka „niskiej liczby odwiedzających wysokiej wartości” (ang. high value, low volume) realizowana poprzez obowiązkową opłatę Sustainable Develompent Fee (czyli „podatku zrównoważonego rozwoju”), która wynosi obecnie 100 dolarów za noc, jednak cena potrafi się zmieniać w zależności od sezonu. Opłata finansuje infrastrukturę i pomaga dbać o środowisko. Mimo to kraj w 2025 roku zanotował aż 30% wzrost liczby turystów. Według Yeishana Goela z Himalayan Echoes Bhutan przyciąga poszukiwaczy głębokich doświadczeń duchowych, spotkań z mnichami, tkaczami i mieszkańcami odległych dolin. Goście wybierają piesze wędrówki czy wyprawy motocyklowe. Seszele – 13% więcej turystów wybrało zadbane plaże Wyspiarski kraj chce zerwać ze swoim wizerunkiem plażowego, turystycznego raju – a przynajmniej go rozszerzyć. Zdecydowanie się to udaje! Seszele chcą dbać o swoje środowisko naturalne i to podoba się turystom – kraj ściśle chroni aż 30% swoich wód oceanicznych i inwestuje duże środki w ekoturystykę. Dzięki temu udało mu się nie stracić swojej wyjątkowej tożsamości. Dzięki integracyjnemu podejściu (np. na Seszelach nie ma prywatnych plaż) rośnie liczba podróżujących rodzin czy podróżników nastawionych na wellness i kontakt z naturą. Turyści zachwycają się spacerami, nurkowaniem czy poznawaniem kuchni kreolskiej. Czemu turyści przyjeżdżają akurat w te miejsca? To nie przypadek, że na turystycznych mapach pojawiają się nowi gracze, którzy zawzięcie gonią Europę. To kraje, które inwestują nie tylko w nowe połączenia lotnicze, ale także w bezpieczeństwo i promocję. Wpisują się też w trendy – promują ekoturystykę, slow travel czy – niekiedy – luksusowe podróżowanie. Łączy je także autentyczność doświadczeń, którą lokalne władze zdają się rozumieć. Wzrost popularności nowych kierunków to także efekt rosnącego przeciążenia tradycyjnych destynacji – takich jak Paryż, Wenecja czy Barcelona. Nowe miejsca oferują alternatywę dla zatłoczonych miast, umożliwiając głębszy kontakt z przyrodą i kulturą lokalną oraz korzystanie z atrakcji w mniej skomercjalizowanych warunkach. Turystyka w 2026 roku to przede wszystkim jakość – najbardziej zyskają kraje, które potrafią połączyć innowacyjność, dbałość o środowisko i dobro mieszkańców, co skutkuje autentycznością turystycznego doświadczenia... i niezapomnianymi wakacjami. Źródła: BBC, UN Tourism, bhutan.travel, Seychelles Tourism Board Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Świat ma dość turystów? Tu tego nie odczujesz. Oto 10 najbardziej gościnnych miejsc
W czasach, gdy w wielu popularnych kurortach coraz częściej mówi się o nadmiarze turystów, gościnność przestaje być oczywistością, a staje się wartością samą w sobie. Nikt nie chce przyjechać na wymarzony urlop tylko po to, by poczuć, że jest nieproszonym gościem. Dlatego przy wyborze kierunku coraz więcej osób zwraca uwagę nie tylko na krajobrazy czy atrakcje, lecz także na nastawienie mieszkańców. Gdzie więc podróżni mogą liczyć na autentycznie życzliwe przyjęcie i poczucie, że są naprawdę mile widziani?
Rosnące zjawisko overtourismu sprawia, że w części najpopularniejszych regionów świata relacje między turystami a lokalnymi społecznościami stają się napięte. W niektórych miejscach wprowadzane są dodatkowe opłaty, limity odwiedzających czy restrykcje mające ograniczyć napływ gości – jak dzieje się to choćby w niektórych regionach Hiszpanii czy w alpejskich obszarach północnych Włoch. Równocześnie istnieją destynacje, które wciąż budują swoją markę na otwartości i wysokiej jakości obsługi. To właśnie one znalazły się w najnowszym zestawieniu najbardziej gościnnych miejsc na świecie na 2026 rok, przygotowanym w ramach corocznego plebiscytu Booking.com Traveller Review Awards. Montepulciano, Toskania – gościnność w sercu włoskiej krainy wina Montepulciano to przykład miejsca, w którym turysta od pierwszych chwil czuje się bardziej gościem niż klientem. Położone na wzgórzu w południowej Toskanii miasto zachowało średniowieczny układ ulic i kamienną zabudowę, dzięki czemu spacer po jego stromych zaułkach ma niemal filmowy charakter. Gościnność budowana jest tu wokół lokalnych tradycji – od rodzinnych trattorii po niewielkie enoteki, w których właściciele chętnie opowiadają o winie Vino Nobile di Montepulciano. Region uchodzi za jeden z najważniejszych obszarów winiarskich we Włoszech, ale mimo renomy nie zatracił kameralności. Mieszkańcy przyzwyczajeni są do odwiedzających, lecz wciąż utrzymują bezpośredni, serdeczny kontakt, co sprawia, że pobyt ma charakter osobisty, a nie anonimowy. Otaczające miasto wzgórza, gaje oliwne i winnice dodatkowo wzmacniają poczucie spokoju i autentyczności. Warto dodać, że właśnie tu kręcono sceny „włoskiego miasta” w filmie „Zmierzch: Księżyc w nowiu”, choć w fabule miejsce to występowało jako Volterra. Magong na Tajwanie – tradycja, świątynie i azjatycka serdeczność Magong, położone na archipelagu Penghu, łączy nadmorskie krajobrazy z silnie zakorzenioną kulturą religijną i społeczną. Jednym z najważniejszych punktów miasta jest świątynia Mazu, uznawana za jedną z najstarszych na Tajwanie, której początki sięgają XV wieku. To wokół takich miejsc koncentruje się życie wspólnotowe, co przekłada się na wyjątkowo otwarte podejście do przyjezdnych. Lokalne targi, niewielkie restauracje serwujące owoce morza i spokojne portowe uliczki tworzą atmosferę, w której łatwo nawiązać kontakt z mieszkańcami. Gościnność w Magong nie ma charakteru komercyjnego – wynika raczej z kulturowego przywiązania do uprzejmości i wzajemnego szacunku. Dla turystów oznacza to poczucie bezpieczeństwa i autentycznego zainteresowania, a nie jedynie obsługę nastawioną na zysk. San Martín de los Andes – argentyńska natura i przyjazna społeczność San Martín de los Andes leży nad jeziorem Lácar w andyjskiej części Patagonii i przyciąga miłośników przyrody przez cały rok. Miejscowość rozwijała się jako ośrodek turystyki aktywnej, jednak zachowała niewielką skalę i bliskie relacje między mieszkańcami a odwiedzającymi. W okolicy znajdują się wulkany, lasy, rzeki i rozległe tereny Parku Narodowego Lanin, co sprzyja trekkingowi, wędkarstwu, sportom zimowym i wodnym. Lokalne pensjonaty i restauracje często prowadzone są przez rodziny, które budują atmosferę opartą na bezpośrednim kontakcie i trosce o komfort gości. Dzięki temu nawet w sezonie miasteczko nie sprawia wrażenia anonimowego kurortu, lecz miejsca, w którym turysta szybko staje się częścią lokalnej codzienności. Harrogate, czyli najbardziej przyjazne miasto Wielkiej Brytanii Harrogate łączy elegancką historię uzdrowiskową z wyraźnym poczuciem wspólnoty. Miasto słynie z zadbanych parków, kwietnych rabat i architektury przypominającej czasy wiktoriańskie, ale to mieszkańcy nadają mu reputację jednego z najbardziej gościnnych miejsc w kraju. Niezależne sklepy, kawiarnie i restauracje tworzą środowisko, w którym goście traktowani są z uwagą i życzliwością. Jednocześnie atmosfera jest swobodna, bez przesadnej formalności, co sprzyja dłuższym pobytom. Uznane hotele, takie jak Hotel du Vin & Bistro czy Rudding Park, dodatkowo wzmacniają wizerunek miasta jako miejsca, gdzie wysoki standard idzie w parze z ciepłym podejściem do przyjezdnych. Fredericksburg w Teksasie – wino, historia i południowa gościnność Fredericksburg powstało jako niemiecka osada, co do dziś widać w architekturze i lokalnych tradycjach. Położone w regionie Hill Country miasteczko liczy około 10 tysięcy mieszkańców, ale przyciąga ponad milion turystów rocznie, głównie dzięki rozwijającej się scenie winiarskiej. Mimo rosnącej popularności zachowało kameralny charakter, a właściciele winnic, butikowych hoteli i restauracji budują relacje z gośćmi w oparciu o bezpośredni kontakt. Południowa uprzejmość i spokojne tempo życia sprawiają, że odwiedzający czują się tu mile widziani, a nie traktowani wyłącznie jako źródło dochodu. Pirenópolis – kolonialny klimat i brazylijska serdeczność Pirenópolis to niewielkie miasto w stanie Goiás, znane z kolonialnej zabudowy i brukowanych ulic. Jego siłą jest połączenie historycznego charakteru z naturalnym otoczeniem pełnym wodospadów i szlaków. Mieszkańcy przywiązują dużą wagę do lokalnych festiwali, muzyki i wspólnego spędzania czasu, co przekłada się na otwartość wobec turystów. Restauracje i bary sprzyjają długim, spokojnym spotkaniom, a atmosfera nie jest zdominowana przez masową turystykę. Dzięki temu Pirenópolis pozostaje miejscem, w którym łatwo poczuć autentyczne, południowoamerykańskie ciepło. Swakopmund i namibijska przygoda w europejskim stylu Swakopmund leży między pustynią Namib a Atlantykiem i łączy krajobrazy ekstremalne z architekturą o niemieckich korzeniach. Kolonialna przeszłość widoczna jest w nazwach ulic i zabudowie, co tworzy nietypowe połączenie kultur. Miasteczko stało się centrum sportów przygodowych, ale uniknęło niekontrolowanej ekspansji typowej dla wielu kurortów. Lokalne pensjonaty i operatorzy wycieczek słyną z troski o gości, oferując pomoc i indywidualne podejście. Gościnność w Swakopmund wynika z poczucia wspólnoty i zależności od turystyki, która traktowana jest jako partnerstwo, a nie jedynie biznes. Takayama – tradycyjna japońska gościnność w górskim wydaniu Takayama zachowała starą zabudowę z okresu Edo, drewniane domy kupieckie i browary sake, które tworzą spójny historyczny krajobraz. Japońska koncepcja omotenashi, czyli uprzejmej, dyskretnej troski o gościa, jest tu szczególnie widoczna. Lokalne ryokany, sklepy i restauracje kładą nacisk na detale i szacunek wobec odwiedzających. Festiwal Takayama oraz skansen Hida Folk Village przyciągają turystów, ale miasto nie zatraciło równowagi między ruchem turystycznym a codziennym życiem mieszkańców. Noosa Heads – australijski luz i naturalna równowaga Noosa Heads oferuje połączenie plaż, jezior i terenów chronionych Parku Narodowego Noosa. Mieszkańcy przywiązują dużą wagę do stylu życia opartego na równowadze między naturą a rekreacją, co przekłada się na otwarte podejście do gości. Kawiarnie, targi i lokalne wydarzenia budują atmosferę swobody, a turystyka rozwija się w zgodzie z ochroną środowiska. Dla odwiedzających oznacza to komfortowy wypoczynek bez presji i nadmiernego pośpiechu. Kłajpeda – nadbałtycka gościnność i morska tradycja Klaipėda wyróżnia się starówką z XVIII-wieczną zabudową o niemieckim rodowodzie oraz silnym związkiem z morzem. Portowy charakter miasta łączy się z rozwiniętą ofertą kulturalną i licznymi festiwalami. Mieszkańcy przyzwyczajeni są do odwiedzających, ale zachowują bezpośredni, serdeczny styl bycia. Bliskość Mierzei Kurońskiej i bałtyckich plaż sprawia, że Kłajpeda jest dobrym miejscem zarówno na krótki wypad, jak i dłuższy pobyt, w którym goście mogą poczuć się swobodnie i bezpiecznie. Źródła: Daily Mail, Booking.com Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.