To jedyna taka noc w roku. Przedstawiamy najciekawsze atrakcje tegorocznej Nocy Muzeów
Już 16 maja polskie miasta wyjątkowo nie pójdą spać. Noc Muzeów to jedyna taka okazja, by pod osłoną nocy bezpłatnie zwiedzić mroczne magazyny, królewskie apartamenty i nowoczesne galerie. Od podziemnego kanału burzowego w Warszawie, przez salę sądową w Łodzi, aż po industrialną halę montażową we Wrocławiu - sprawdziliśmy, gdzie na odwiedzających czekają najbardziej niezwykłe atrakcje tej wyjątkowej nocy.
Jedna z wiosennych nocy od lat zarezerwowana jest dla miejskich muzeów i atrakcji turystycznych. Zaraz po zmierzchu tłumy ruszają w wyjątkowe wędrówki, których celem jest zobaczenie jak największej liczby ekspozycji. W mrok podążają nie tylko spragnieni wiedzy mieszkańcy, ale również specjalne linie komunikacji miejskiej, które służą jako połączenie pomiędzy poszczególnymi muzeami. Większość polskich miast tej nocy zaczyna żyć kompletnie innym rytmem – to, co zwykle możliwe jest do zobaczenia jedynie w ciągu dnia, staje się otwarte pod osłoną nocy. Ta wiosenna tradycja, która do Polski zawędrowała z Berlina, funkcjonuje już od 2004 roku. Z każdym rokiem przybywa biorących udział w akcji miast, co oznacza dodatkowe miejsca do zobaczenia dla entuzjastów nocnego zwiedzania. W 2025 roku aż 140 miast przystąpiło do tej inicjatywy. Podziemny kanał i dom pogrzebowy – jakie atrakcje szykuje Warszawa? W 2025 roku w trakcie warszawskiej Nocy Muzeów do dyspozycji zwiedzających zostało oddanych aż 306 placówek. Co ważne, wśród muzeów i atrakcji, które niemal każdego dnia są otwarte dla zwiedzających, w akcji udział wzięły miejsca zazwyczaj zamknięte dla ulicznych gapiów. Nie inaczej jest w tegorocznej edycji. Prawdziwą perłą wśród atrakcji możliwych do zobaczenia w trakcie stołecznego święta jest praski kanał burzowy. Ekspozycja tego wyjątkowego pomieszczenia związana jest z jubileuszem – w 2026 roku konstrukcja obchodzi swoje 120. urodziny. Kanał to nie tylko świadek XIX-wiecznej historii miasta, ale również stale działający mechanizm odprowadzający warszawskie nieczystości. Warto więc przed zejściem pod ziemię pamiętać, by poza pokładami ciekawości wyposażyć się w wytrzymałe buty oraz przygotować się na momentami nieprzyjemne zapachy. Sporym zainteresowaniem co roku cieszą się różnego rodzaju urzędy lub miejsca sprawowania władzy. Również i w tym roku odwiedzający będą mieli okazję rozejrzeć się po wnętrzach m.in. takich budynków jak: Belweder; Ministerstwo Finansów i Krajowej Administracji Skarbowej; Ministerstwo Edukacji Narodowej; Mazowiecki Urząd Wojewódzki; Urząd Dzielnicy Ursynów. Noc Muzeów to idealna okazja, żeby podpatrzeć „od kulis”, jak sprawowana jest władza w mieście i w jakich pokojach podejmowane są najważniejsze decyzje dotyczące funkcjonowania stolicy. Wśród nietypowych atrakcji, które tej nocy czekają na odwiedzających, są jeszcze: zabytkowa nastawnia, tzw. Grzybek, na stacji Warszawa Zachodnia (zapisy na stronie www.plk-sa.pl); Dom Pogrzebowy Służew; siedziba warszawskiego Aeroklubu na bemowskim lotnisku. Cały program dostępny jest na specjalnej stronie Urzędu Miasta. Kraków pod osłoną nocy Noc Muzeów zawita również do stolicy Małopolski, przy czym w Krakowie nocne zwiedzanie odbędzie się wyjątkowo dzień wcześniej – w piątek 15 maja. Wśród najciekawszych propozycji przygotowanych przez miasto królów znalazły się m.in.: nocny spacer po Zamku Królewskim na Wawelu – rzadka okazja, by poczuć majestat dawnej siedziby władców po zmroku; zwiedzanie Starej Synagogi – najstarzej zachowanej synagogi w Polsce, będącej sercem krakowskiego Kazimierza; wyprawa na Wieżę Ratuszową – skąd można podziwiać panoramę nocnego Rynku Głównego. Nocne sądy w Łodzi Wyjątkowe doznania czekają również na zwiedzających w Łodzi. Tamtejszy Sąd Okręgowy, mieszczący się w zabytkowym budynku na pl. Dąbrowskiego 5, zaprasza na inscenizację historycznego procesu „Ślepego Maksa”. Głównym bohaterem wydarzenia będzie legendarny Menachem Bornsztajn, znany szerzej jako „Ślepy Maks”. Ten charyzmatyczny i budzący postrach przywódca łódzkiego świata przestępczego oficjalnie prowadził Biuro Próśb i Podań „Obrona”, jednak w rzeczywistości stał na czele potężnej szajki. Podczas Nocy Muzeów zobaczymy odtworzenie jego drugiego procesu z 1935 roku, w którym Bornsztajn odpowiadał za szereg ciężkich przestępstw. Inscenizacja odbędzie się w reprezentacyjnej sali numer jeden na pierwszym piętrze. Zaplanowano dwa pokazy, aby jak najwięcej osób mogło zasiąść na widowni tego historycznego sądu. Wśród innych łódzkich atrakcji warto rozważyć również odwiedziny w: Radiu Łódź, gdzie uczestnicy będą mieli niepowtarzalną okazję zajrzeć za kulisy pracy radiowców; Muzeum Miasta Łodzi, prezentującym historię tego fabrycznego miasta; Muzeum Kinematografii, mieszczącym się w stolicy polskiego filmu. Wrocławska Noc Muzeów W ramach Nocy Muzeów BWA Wrocław zaprasza na wyjątkowe nocne zwiedzanie swojej przyszłej siedziby w dawnej hali Kraftpost przy ul. Kolejowej 63. Podczas wydarzenia dyrektor dr Maciej Bujko oprowadzi gości po surowych, historycznych wnętrzach, opowiadając o planach przekształcenia tej ogromnej przestrzeni w Galerię Sztuki Współczesnej. Uczestnicy, wyposażeni w latarki, będą mieli okazję wsłuchać się w dźwięki prawie stuletniego budynku, jednak ze względu na ograniczoną liczbę miejsc wymagane są wcześniejsze zapisy. Prócz tego Wrocław zachęcać będzie odwiedzających swoimi najsłynniejszymi atrakcjami: Panoramą Racławicką oraz Pawilonem Czterech Kopuł. Nocne wyścigi konne i morskie tajemnice W Trójmieście Narodowe Muzeum Morskie zaprasza do gdańskiego Żurawia na wystawę „Złoto za zboże…”, która w interaktywny sposób przybliża realia „złotego wieku” portu nad Motławą. Zwiedzający mogą spotkać wirtualnych mieszkańców dawnego Gdańska oraz wejść na zabytkowy drewniany wyciąg, by z bliska podziwiać jego potężny mechanizm dźwigowy. Podczas Nocy Muzeów wstęp kosztuje symboliczną złotówkę i obejmuje zarówno samodzielne odkrywanie ekspozycji, jak i spotkania z przewodnikiem. Wyjątkowe doznania czekają również na sopockim Hipodromie. Spacery z przewodnikiem pozwolą zajrzeć za kulisy jednego z najnowocześniejszych ośrodków jeździeckich w Polsce. Uczestnicy mają niepowtarzalną okazję zwiedzić zabytkowe stajnie, poznać codzienne życie koni oraz dowiedzieć się, jak funkcjonuje ten historyczny obiekt od strony technicznej. Na zwiedzających czekają m.in. również: Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku; Europejskie Centrum Solidarności; Muzeum Miasta Gdyni; Grodzisko w Sopocie. Źródła: UM Warszawa, PIK.Wrocław, PIK.Kraków, PIK.Gdansk, UM Łodzi Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
Wmurowano kamień węgielny pod nowe muzeum. Koszt inwestycji to ponad 300 mln zł
W Gdańsku powstaje Muzeum Westerplatte - oddział Muzeum II Wojny Światowej. Wmurowanie kamienia węgielnego rozpoczyna kilkuletnie prace, których efekt mamy dostrzec w 2030 roku. Projekt przywróci historyczny kształt obiektom pamiętającym rozpoczęcie globalnego konfliktu.
Muzeum II Wojny Światowej od dnia otwarcia w 2017 roku cieszy się sporym zainteresowaniem wśród turystów – zarówno polskich, jak i zagranicznych. W 2025 roku placówka świętowała wizytę czteromilionowego odwiedzającego, który zanurzył się w historii tego wielkiego konfliktu. Budowa Muzeum Westerplatte ma szansę jeszcze bardziej wzmocnić tę popularność, oferując zwiedzającym przejmującą podróż do samych źródeł globalnej wojny. Kamień węgielny wmurowany Uroczyste wmurowanie kamienia węgielnego pod nową inwestycję odbyło się 25 kwietnia. Udział w uroczystości wzięła m.in. ministra kultury i dziedzictwa narodowego Marta Cienkowska, która nie kryła optymizmu wobec zbliżającego się projektu. „To tutaj symbolicznie rozpoczęła się II wojna światowa, najtragiczniejsza w dziejach. Dlatego mamy świadomość spoczywających na nas zobowiązań. Wypełniamy obowiązek wobec obrońców Westerplatte, aby w sposób zgodny z prawdą historyczną opowiedzieć o ich bohaterskiej obronie przed przeważającymi siłami niemieckimi” – podkreślała ministra, zwracając uwagę na wartość historyczną wydarzeń z 1939 roku. W wydarzeniu wzięli udział również szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Lech Parell oraz władze Muzeum II Wojny Światowej. Dwuetapowa budowa Realizacja Muzeum Westerplatte została podzielona na dwa etapy. Pierwszy z nich skupia się na rewitalizacji terenu dawnej Wojskowej Składnicy Tranzytowej oraz przywróceniu jej autentycznego układu przestrzennego. Równolegle prowadzone są prace archeologiczne w rejonie tzw. nowych koszar. Ich celem jest odsłonięcie i zabezpieczenie historycznych fundamentów, a szczegółowa dokumentacja pozwoli na podjęcie decyzji o ich przyszłym wyeksponowaniu. Drugi etap inwestycji zakłada budowę nowoczesnego gmachu muzeum, w którym znajdzie się blisko 2800 m kw. powierzchni wystawienniczej. Główną osią narracyjną ekspozycji będzie obrona półwyspu oraz osobiste losy żołnierzy walczących na Westerplatte. Za projekt architektoniczny całego kompleksu odpowiada ceniona pracownia JAZ + Architekci. Kiedy otwarcie muzeum? Oficjalne otwarcie nowego muzeum ma odbyć się w 2030 roku. To zwrot wobec wcześniej planowanego terminu, który zakładał udostępnienie całego kompleksu zwiedzającym już w 2027 roku. Przesunięcie daty finału prac o trzy lata wynika przede wszystkim z ogromnej skali wyzwań, jakie napotkano podczas przygotowywania terenu. Łączny koszt inwestycji ma wynieść 304 564 000 zł. Źródła: PropertyDesign, Portal Samorządowy Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
Kanadyjski podróżnik zwiedził niemal cały świat. Największe wrażenie zrobiło na nim polskie miasto
Jeszcze kilkanaście lat temu Polska rzadko pojawiała się w zestawieniach najgorętszych kierunków turystycznych. Dziś sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Nasze miasta przyciągają miłośników architektury i historii, góry kuszą aktywnych podróżników, a Bałtyk coraz częściej trafia do planów wakacyjnych gości z zagranicy. O rosnącej pozycji kraju świadczą nie tylko statystyki, lecz także opinie doświadczonych globtroterów. Jeden z nich – podróżnik, który odwiedził już 98 państw – wskazał właśnie Polskę jako swój numer jeden.
Dynamiczny rozwój sektora turystycznego w Polsce nie jest przypadkiem. Eksperci prognozują, że w ciągu najbliższych lat wartość rynku może wzrosnąć niemal dwukrotnie, a liczba podróży systematycznie będzie bić kolejne rekordy. Polska przestaje być jedynie przystankiem w drodze do innych europejskich metropolii – coraz częściej staje się celem samym w sobie. Na wizerunek kraju pracują nie tylko inwestycje i oferta kulturalna, ale także relacje zagranicznych twórców internetowych, którzy docierają do setek tysięcy odbiorców. Niedawno jeden z popularnych podróżników z Kanady, obserwowany na YouTube przez ponad 600 tysięcy widzów, przyznał wprost, że spośród niemal setki odwiedzonych państw to właśnie Polska zrobiła na nim największe wrażenie. Gdańsk zachwycił podróżnika, który odwiedził 98 krajów Choć Warszawa i Kraków od lat pozostają wizytówkami polskiej turystyki, coraz wyraźniej rośnie znaczenie Gdańska – miasta, które w ostatnich sezonach notuje dynamiczny wzrost liczby odwiedzających. Dane statystyczne pokazują, że koncentracja ruchu turystycznego w największych ośrodkach miejskich nadal jest silna: stolicę odwiedziło w ubiegłym roku około 8,7 miliona turystów, Kraków ponad 5 milionów, a Gdańsk niemal 3 miliony. W przypadku miasta nad Motławą szczególnie widoczny jest jednak trend wzrostowy – zwiększone obłożenie hoteli i apartamentów przekłada się na większe inwestycje w infrastrukturę, rozwój oferty kulturalnej oraz rozbudowę zaplecza gastronomicznego. W efekcie Gdańsk coraz częściej przestaje być jedynie elementem trójmiejskiego pakietu, a staje się samodzielnym, świadomie wybieranym celem podróży. To właśnie to miasto szczególnie zachwyciło kanadyjskiego podróżnika Gabriela Morrisa, twórcę kanału @GabrielTravelerVideos, obserwowanego przez ponad 600 tysięcy osób. Morris od ponad trzech dekad dokumentuje swoje wyprawy, odwiedził już 98 krajów na sześciu kontynentach i regularnie publikuje materiały z miejsc uznawanych za najbardziej spektakularne turystycznie. Tym większe zaskoczenie wzbudziła jego niezwykle entuzjastyczna reakcja na Polskę – zwiedził on najpierw naszą stolicę, a następnie Gdańsk. W jednym z najnowszych nagrań nie krył emocji: „Bardzo się cieszę, że zdecydowałem się pojechać do Gdańska. Gdańsk jest niesamowity. To jedno z najwspanialszych miast, w jakich byłem, absolutnie”. W swojej relacji zwracał uwagę nie tylko na architekturę historycznego centrum, lecz także na atmosferę miasta – szerokie place, nabrzeże Motławy, kamienice o bogato zdobionych fasadach i przestrzeń, która sprzyja spacerom oraz niespiesznemu odkrywaniu detali. Podkreślał, że Gdańsk oferuje coś więcej niż klasyczne zwiedzanie zabytków – łączy historię portowego ośrodka, ślady epoki hanzeatyckiej oraz doświadczenia XX wieku z energią współczesnego miasta. To właśnie ta wielowarstwowość, zdaniem podróżnika, odróżnia Gdańsk od wielu popularnych europejskich destynacji i sprawia, że doświadczenie wizyty wykracza poza standardowy schemat turystyczny. Westerplatte, zimowa aura i entuzjastyczne reakcje widzów Podczas pobytu w Trójmieście kanadyjski podróżnik nie ograniczył się wyłącznie do spacerów po historycznym centrum. Odwiedził również Westerplatte – miejsce symboliczne dla historii XX wieku, gdzie 1 września 1939 roku padły pierwsze strzały II wojny światowej. W swoich materiałach podkreślał, że świadomość wydarzeń, które rozegrały się na tym skrawku lądu, nadaje zwiedzaniu zupełnie inny wymiar. Zwracał uwagę, że Gdańsk nie jest jedynie estetycznym zbiorem kamienic i nadmorskich pejzaży, lecz miastem, którego tożsamość została ukształtowana przez dramatyczne momenty europejskiej historii. Morris nie ukrywał, że jego wizyta przypadła na wymagający okres – zimowa aura, temperatura sięgająca około -1°C i pochmurne niebo nie sprzyjały kręceniu materiałów. Mimo to podkreślał, że nawet w takich warunkach miasto robi ogromne wrażenie. – Ta szara, pochmurna pogoda zdecydowanie nie sprzyja filmowaniu i zwiedzaniu. Ale to bez wątpienia jedno z najpiękniejszych miast w Europie – przyznał, dodając, że ilość miejsc wartych zobaczenia sprawia, iż ma poczucie, że „ledwie zanurzył palec u nogi” w tym, co Gdańsk ma do zaoferowania. Jednocześnie zaznaczył, że w cieplejszych miesiącach, gdy temperatury sięgają około 25°C, miasto może prezentować się jeszcze bardziej spektakularnie. Jego materiały spotkały się z wyjątkowo żywą reakcją widzów. W komentarzach internauci podkreślali „fenomenalną atmosferę” Gdańska, nazywali go jednym z najbardziej urokliwych miast w Europie i zachęcali do powrotu latem. Pojawiały się również głosy osób, które odwiedziły miasto wielokrotnie i planują kolejne wizyty, a także sugestie zwiedzenia okolicznych atrakcji, takich jak Sopot czy Malbork. Część widzów przyznawała wprost, że po obejrzeniu serii z Polski dopisała Gdańsk do swojej listy podróżniczych planów. W efekcie relacja kanadyjskiego twórcy nie tylko utrwaliła jego osobiste wrażenia, lecz także stała się realnym impulsem inspirującym kolejnych turystów do odkrycia nadbałtyckiego miasta. Źródła: Daily Mail, YouTube Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Architektura, która zachwyca. Krzywy Domek to surrealistyczna wizytówka Sopotu
Krzywy Domek wywołuje różne reakcje. Wielu obserwujących wprawia w zdumienie, u innych wywołuje autentyczny zachwyt, a u niektórych – odrazę. Ta niezwykła konstrukcja stanowi architektoniczną zagadkę. Czy jest jedynie kapryśną fanaberią? A może postmodernistycznym arcydziełem lub budowlą skalkulowaną na przyciągnięcie turystów? Bez względu na postrzeganie, słynny Krzywy Domek jest jedną z największych atrakcji w mieście, które przecież ma naprawdę dużo do zaoferowania. A to mówi samo za siebie.
Spis treści: Kontrowersyjna abstrakcja w turystycznym sercu Sopotu Najdziwniejszy budynek świata Wizjonerzy i ich dzieło Tętniące życiem wnętrze Przemierzając „Monciak”, czyli główny deptak Sopotu, można niemal poczuć ducha kurortu z przełomu XIX i XX wieku. Eleganckie, historyczne kamienice, szum pobliskiego Bałtyku i gwar rozmów tworzą atmosferę nadmorskiej elegancji. W tym uporządkowanym krajobrazie nagle pojawia się coś, co zdaje się przeczyć prawom fizyki i logiki. To Krzywy Domek, budynek, który nie stoi, a zdaje się płynąć, falować i drżeć w letnim słońcu. Wygląda jak odbicie w krzywym zwierciadle, surrealistyczna wizja przeniesiona wprost z kart baśni do serca tętniącego życiem miasta. Kontrowersyjna abstrakcja w turystycznym sercu Sopotu Obiekt, o którym mowa, wznosi się na narożniku ulic Bohaterów Monte Cassino i Haffnera w Sopocie. To najbardziej uczęszczany punkt na mapie miasta i nic dziwnego. Mówimy tu przecież o deptaku, który prowadzi prosto do słynnego molo. Krzywy Domek jest częścią nowoczesnego centrum handlowego. Powstał w latach 2003–2004 i od razu stał się symbolem kreatywnego i odważnego Sopotu, ale także ikoną kontrowersji. Percepcja budynku od samego początku była spolaryzowana. Mówi się, że ma on tylu samo zwolenników, co przeciwników. Krytycy zarzucają mu, że nie pasuje do otaczającej przestrzeni, zaburzając historyczny charakter kurortu. Dla niektórych jest architektonicznym „koszmarem” i przykładem kiczu. Potoczna nazwa – „Pijany Domek” – odzwierciedla skojarzenia, jakie budzi jego chwiejna forma. Z drugiej strony, wielu mieszkańców i turystów docenia oryginalność budowli. Najdziwniejszy budynek świata Międzynarodową sławę Krzywy Domek zyskał w dużej mierze dzięki rankingowi opublikowanemu przez portal „Village of Joy”, który umieścił go na pierwszym miejscu listy 50 najdziwniejszych budynków świata. To wyróżnienie było wielokrotnie powielane przez media na całym świecie, w tym przez stacje BBC i CNN. Krzywy Domek jest często wymieniany jednym tchem obok innych architektonicznych osobliwości, takich jak The Basket Building w Ohio czy muzeum Salvadora Dalego w hiszpańskim Figueres. Jego surrealistyczny wygląd uczynił go jednym z najczęściej fotografowanych obiektów w Polsce. Stał się idealnym tłem dla pamiątkowych zdjęć i postów w mediach społecznościowych. Wizjonerzy i ich dzieło Za projektem stoi gdańska pracownia architektoniczna Szotyńscy & Zaleski, a konkretnie zespół w składzie: Szczepan Szotyński, Małgorzata Kruszko-Szotyńska, Leszek Zaleski, Maciej Łapkowski, Anna Dubicka-Sawicka, Agnieszka Kolka i Robert Mielniczek. Budynek został zaprojektowany i wzniesiony w latach 2003–2004, a jego oficjalne otwarcie nastąpiło w 2004 roku. Powstał na zlecenie dewelopera Rezydent S.A. Kluczowa dla sukcesu Krzywego Domku okazała się lokalizacja. Ekspozycja przy głównym deptaku miasta gwarantowała, że budynek od pierwszego dnia stanie się przedmiotem publicznej debaty i nieustannego zainteresowania. Co inspirowało projektantów? Twórcy czerpali natchnienie z dzieł malarza dziecięcych marzeń, lokalnego wizjonera i katalońskiego geniusza. Pierwsza muza: Jan Marcin Szancer Aby zrozumieć Krzywy Domek, trzeba najpierw poznać twórczość Jana Marcina Szancera, nazywanego „królem ilustratorów” i „malarzem dziecięcych marzeń”. Jego rysunki do setek książek, w tym do „Akademii Pana Kleksa” Jana Brzechwy czy baśni Andersena, ukształtowały wyobraźnię kilku pokoleń Polaków. Styl Szancera charakteryzuje się niezwykłą dynamiką i energią. Jego postaci są zawsze w ruchu, kompozycje często budowane po spirali, a perspektywa bywa zaburzona – widzimy sceny z lotu ptaka lub z żabiej perspektywy. Architekci nie skopiowali jednego konkretnego rysunku. Po prostu przetłumaczyli energię i narracyjny rozmach ilustracji Szancera na trójwymiarową formę architektoniczną. Falujące ściany i wygięte okna Domku są hołdem dla tej dynamiki. Druga muza: Per Dahlberg Drugim kluczowym źródłem inspiracji była twórczość Pera Oscara Dahlberga, szwedzkiego grafika, który od lat mieszka i tworzy w Sopocie. Jego prace, zwłaszcza cykl rysunków przedstawiających miasto, cechuje oniryczna, iście baśniowa atmosfera. Mówi się, że w jego dziełach „żadna linia nie jest prosta”. Dahlberg reinterpretuje znaną architekturę kurortu przez pryzmat fantazji, nadając jej płynne, nierealne kształty. Włączenie szwedzkiego twórcy jako inspiracji ma fundamentalne znaczenie, bo osadza surrealizm budynku w jego bezpośrednim, lokalnym kontekście. O ile Szancer dostarczył uniwersalnego, baśniowego ducha, o tyle Dahlberg nadał mu specyficznie sopocki język wizualny. Trzecia muza: Antoni Gaudí Jako trzecia inspiracja wymieniany jest Antoni Gaudí, sławny kataloński architekt. Jego barcelońskie dzieła, jak La Pedrera, odrzucają proste linie i słyną z organicznych, inspirowanych naturą form. Gaudí mawiał, że „linia prosta należy do człowieka, a krzywa do Boga”. Odwołanie się do Gaudíego przez projektantów budynku to coś więcej niż zwykła inspiracja. W architekturze postmodernistycznej, do której zalicza się Krzywy Domek, cytowanie historycznych stylów i postaci jest jedną z podstawowych technik. Przywołując Gaudíego, projektanci świadomie wpisali swoje dzieło w długą tradycję architektury antyracjonalistycznej. Tętniące życiem wnętrze Krzywy Domek to coś więcej niż tylko architektoniczna ciekawostka. To dynamiczne centrum usługowo-rozrywkowe, które ewoluowało wraz ze zmieniającymi się potrzebami mieszkańców i turystów. Na jego kilku kondygnacjach mieszczą się liczne punkty handlowe i usługowe, co świadczy o jego funkcjonalnej elastyczności. Goście mogą tam znaleźć sklepy odzieżowe i jubilerskie, kawiarnie i restauracje. Oprócz tego budynek jest siedzibą biur korporacyjnych, gabinetów medycznych, kancelarii prawnych i pracowni projektowych. Dodatkowym elementem, budującym prestiż tego niezwykłego miejsca, jest „Ściana Sławy”, na której swoje autografy składają znane osoby ze świata kultury, uczestniczące w organizowanych tam wydarzeniach. Nasz autor Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Gdańsk oglądany z kajaka zachwyca na trzy sposoby. Jeden was zaskoczy
Zabytkowy, postindustrialny i zaskakująco zielony. Podróż kajakiem przez Gdańsk pozwala odkryć to piękne miasto z nowej perspektywy.
Spis treści: Kamienna Śluza Kajakiem przez Gdańsk Stocznia Cesarska Wzdłuż Wyspy Spichrzów Kajaki w Gdańsku – informacje praktyczne Czy to na pewno dobry pomysł? – zastanawiam się, stojąc przy przystani na ślepym końcu Starej Motławy. Kamienne nabrzeże schodzi szerokimi stopniami nad wodę. Tam kołysze się spory pomost. Tafla wygląda jak lustro, ale to tylko krótka zmyłka pomiędzy potężnymi podmuchami; kolejny przychodzi nagle, unosi ją jak tkaninę, a potem opadająca woda wdziera się na pomost. Wodowanie kajaka wydaje się co najmniej nierozsądne, ale... Jesienne słońce tak pięknie oświetla fasady, tak miło poczuć ciepłe promienie na twarzy, a na wodzie jest tak pusto. Jakbyśmy mieli miasto tylko dla siebie! Czy taka okazja szybko się powtórzy? Jedno spojrzenie i bez słowa decydujemy: spróbujmy! Jeśli się nie uda, najwyżej zawrócimy. Ściągamy kajak, pakujemy się i odbijamy. Płyniemy w kierunku Głównego Miasta, pod stalowo-żelbetowym mostem Popielnym. Wiosłując obok Wyspy Spichrzów, wypływamy na Nową Motławę, by zrobić kolejny zwrot – za miasto. Na razie to jednak obrzeża jego turystycznej części. Kamienna Śluza Równolegle do rzeki biegnie ulica. Zachwyt budzi tutejsza cisza i spokój. Z każdym machnięciem wiosłem dookoła jest coraz więcej zieleni, w całość malowniczo wpisuje się opuszczony stary młyn z czerwonej cegły na prawym brzegu. Dziś zrujnowany, z pustymi oknami, niegdyś był częścią niezwykłej konstrukcji, do której właśnie dopływamy – jednej z nielicznych tego typu na świecie. „Ale że takie coś? Co tu niezwykłego?” – myślę, przepływając przez surową Kamienną Śluzę, między żeliwnym wrotami w kolorze jasnej mięty. Żeby zrozumieć majstersztyk tego dzieła, trzeba na nie spojrzeć z góry, co nie jest trudne, bo w jego skład wchodzi też kilka bastionów, dziś zamienionych w punkty widokowe. Otóż Gdańsk miał ze swoimi trzema rzekami – Wisłą, Motławą i Radunią – utrapienie (czytaj: powodzie), ale nauczył się też z nich korzystać. Śluza łącząca Nową Motławę z Motławą tuż przed skrzyżowaniem z dawną fosą (dziś: Opływ Motławy), wytyczoną zygzakami pomiędzy bastionami, miała znaczenie hydrotechniczne. Pozwalała regulować poziom wody i zapobiegać powodziom. Poprawiała również bezpieczeństwo miasta. Tak zwany manewr wodny nie wymagał armii, broni ani walki; żeby wojsko nie podeszło z południa pod miasto, wystarczyło zalać jego przedpola. Co też skutecznie wykorzystano już w początkach istnienia konstrukcji w czasie – nomen omen – potopu. Zaskoczeni Szwedzi odstąpili od oblężenia. My też szybko poznajemy detale tej zmyślnej struktury. Gdy próbujemy wpłynąć w Opływ Motławy, utykamy na pasie ciągnących się tuż pod powierzchnią wody kamieni. Ani popłynąć dalej, ani zawrócić. To jedna z dwóch grodzi naprowadzających wodę między Motławą i śluzą. Na obu ich krańcach stoją pękate wieże zaporowe, a że wyrastające z wody budowle wyglądają dosyć urokliwie, w ogóle mnie nie irytuje ta przymusowa przerwa. W końcu udaje nam się zsynchronizować mocne machnięcie wiosłami z podmuchem wiatru, wycofujemy się i opływając małą wysepkę, skręcamy w Odpływ. Szybko się okazuje, że było warto. Wiatr cichnie, zieleń wylewa się z brzegów, nie mogę uwierzyć, że ta oaza natury znajduje się dosłownie kwadrans pieszo od centrum dużego miasta. Kajakiem przez Gdańsk Spływałam często przez różne miasta i wiem, że woda pozwala je zobaczyć z całkiem innej perspektywy, ale w Gdańsku trzeba przemnożyć zaskoczenie przez dwa. Nigdzie indziej nie ma tylu jednostek pływających, ze statkami pasażerskimi włącznie, nigdzie nie da się być tak blisko portu i stoczni. – Oczywiście, że najciekawsza i najpopularniejsza jest stara część miasta. Ale przy wypożyczaniu kajaków zawsze radzimy: „Popłyńcie najpierw na Opływ, oswójcie się, dopiero potem ruszajcie na Główne Miasto, gdzie pływają też inne jednostki, motorówki, łodzie, statki” – mówi Przemysław Siudem wypożyczający nam sprzęt w przystani o frapującej nazwie Żabi Kruk, gdzie działa najstarszy klub kajakowy w Gdańsku. Zygzakami z widokiem na kolejne bastiony, a potem nieduży neogotycki kościół Matki Bożej Bolesnej z charakterystyczną smukłą wieżyczką, dopływamy do Martwej Wisły. I wtedy zaczyna się dziać! Ze stanu „relaks” natychmiast przenosimy się w stan „przygoda”. – Trzymamy się blisko brzegu – instruuje doświadczony kolega. – Ale nie za blisko, bo jeśli przepłynie statek, odbiją się od niego silne fale. Spycha nas na środek, czasem buja jak na karuzeli, ledwie rejestruję, że przepływamy pod mostem Siennickim i obok ujścia Motławy, a wokół pojawiają się postindustrialne budynki. Płyniemy jeszcze kawałek. Gigantyczne żurawie portowe wydają się jeszcze większe, ale na otwartej przestrzeni znów nieźle dmucha i rozsądek każe zawracać. Poza tym chcę się przyjrzeć robotom. Stocznia Cesarska Wracamy, by przybić do jednego z pomostów w dawnych dokach Stoczni Cesarskiej. To nie lada gratka; założona w XIX w. była jedną z pierwszych nowoczesnych stoczni okrętów wojennych, wypływały z niej u-booty, krążowniki i pancerniki. Po wojnie dała podwaliny Stoczni Gdańskiej, ale ta jej część podupadła i niektóre budynki zwyczajnie się zawaliły. Do 2018 r. był to teren zamknięty, a kiedy go w końcu udostępniono, jego historia potoczyła się szczęśliwie: w postindustrialnej przestrzeni „coś” zobaczyli artyści, powstały alternatywne kluby, sypnęło wydarzeniami kulturalnymi. Roboty, do których chciałam wrócić, to niezwykła kolekcja rzeźb z portowego złomu: do stworzenia cudaków wychodzących z morza po pochylni dawnego Wydziału Kadłubowego rzeźbiarz Czesław Podleśny użył nieco już przerdzewiałych sprężyn, kół, części maszyn, fragmentów sieci elektrycznej. Kiedy wychodzimy na brzeg, rozglądam się po tym tyglu starego i nowego. Wybite okna i graffiti na budynkach, podniszczony dźwig z 1937 r. – najstarszy w stoczni. A nieopodal – jak ocalała baza na opuszczonej planecie – lśniący futurystyczny namiot-kopuła. Ludzie schodzący się na rejs statkiem wycieczkowym. – Państwo na kajaki? – zagaduje ktoś przychodzących. To Szymon z kajakowej firmy Around Gdansk czeka na czwórkę Anglików. Zagadujemy, kto i dlaczego pływa. – Wszyscy. Mieliśmy ludzi z całego świata, nawet z małych wysp na Pacyfiku. A po spływach zaskoczeni są nawet gdańszczanie. Mówią, że takiego oblicza metropolii nie znali, że czuli się tak, jakby byli w innym mieście. Chwilę wygrzewamy się na słońcu, gapimy na przypływające statki – w tym charakterystyczny wycieczkowy galeon Czarna Perła nazywany tu „Piratami”– i odbijamy. Szymon, patrząc na zegarek, mówi: – Zaraz zamykają kładkę, na 40 minut macie Motławę tylko dla siebie. Wracamy tą rzeką, by skończyć pętlę. Niedaleko stąd przerzucono nad nią kładkę na wyspę Ołowiankę. Jest zwodzona: przez pół godziny otwarta – i wtedy pływają tędy duże statki. Przez kolejne pół zamknięta, przeznaczona dla pieszych, ale przecież i kajakiem pod nią damy radę przepłynąć. Jest bajecznie! Przed nami przecież najciekawsza, stara część Gdańska. Wzdłuż Wyspy Spichrzów Napakowane zabytkami Główne Miasto to najczęściej wybierany cel wycieczek kajakowych. W godzinę, dwie można spokojnie opłynąć Wyspę Spichrzów i wyspę Ołowiankę, wreszcie wpłynąć w kanał Raduni – przy wysokim stanie wody aż do Wielkiego Młyna. My, płynąc z powrotem do Żabiego Kruka, machamy wiosłami od niechcenia, żeby spokojnie nacieszyć się widokami. Zdarza się tylko jeden zgrzyt, ale to ten, na który czekaliśmy. Opuszczanie kładki na Ołowiankę. Wyrasta ona długim ramieniem z tej wyspy tuż przed ikonicznym budynkiem Polskiej Filharmonii Bałtyckiej. Co nie tylko widać, ale i słychać. Płynąc wzdłuż Ołowianki, możemy obejrzeć budowle na obu brzegach Motławy z różnej perspektywy. Po jednej stronie ogromny diabelski młyn AmberSky, po drugiej – uroczo staroświecka Karuzela Gdańska, na której obracają się malowane ławki, konie i rydwany. Po lewej – statek muzeum, po prawej – koronkowe fasady kamienic Rybackiego Pobrzeża i charakterystyczna sylwetka starego Żurawia. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/gdansk-co-zobaczyc-i-zjesc-stocznia-i-wyspa-spichrzow-to-miejsca-pelne-sztuki-muzyki-i-swietnej-kuchni-fot-shutterstock-d399115.jpeg" width="2400" height="1600" alt="Gdańsk – co zobaczyć i zjeść? Stocznia i Wyspa Spichrzów to miejsca pełne sztuki, muzyki i świetnej kuchni (fot. Shutterstock)" title="Gdańsk – co zobaczyć i zjeść? Stocznia i Wyspa Spichrzów to miejsca pełne sztuki, muzyki i świetnej kuchni (fot. Shutterstock)" /> Tak samo nieśpiesznie płyniemy wzdłuż Wyspy Spichrzów. W złotych czasach stało na niej ponad 300 spichlerzy – magazynów, w których kupcy przechowywali towary. Kompletnie zrujnowany w czasie II wojny skrawek lądu jest teraz jednym z najszybciej zmieniających się rejonów w mieście. Patrzą na mnie fasady z dziesiątkami okien: jedne są już pięknie odnowione, zamienione na apartamenty i hotele, inne – z wyprutymi wnętrznościami – dopiero czekają na swoją kolej. Przepływamy jeszcze raz pod mostem Popielnym, tylko w odwrotnym kierunku. Kilka machnięć i cumujemy. Wiatr ucichł, stojące nisko słońce wydłuża cień Baszty pod Zrębem, malowniczej ruiny na tyłach klubu kajakowego. Wychodząc na ląd, myślę, że tak właśnie Gdańsk witał przybyszów wieki temu – prezentując się od strony wody. Kajaki w Gdańsku – informacje praktyczne Warto wiedzieć Kajak wypożyczyć można przy ul. Żabi Kruk 15 od wiosny do jesieni. Kajak jedno-/dwuosobowy na 3 godz.: 70/80 zł, instruktor dla grupy – od 250 zł, kajakiempogdansku.pl. Around Gdansk (Dokowa 1) oferuje spływy przez cały rok; jedynie z instruktorem, w grupie. 100–170 zł/os.; aroundgdansk.pl. Trasy Wycieczki trwają zwykle od 1,5 do 3,5 godz. Np. pętla Opływem i Motławą (8 km). Warto wyrwać się z miasta, płynąc w górę Motławy – woda stojąca, nie trzeba wiosłować pod prąd – do Krępca albo Dziewięciu Włók, gdzie są przystanie i dobre warunki na krótki biwak. Nocleg W okresie lipiec–wrzesień dla turystów otwierają się akademiki, np. Politechniki Gdańskiej: 80–100 zł/os.; pg.edu.pl, Uniwersytetu Gdańskiego, 110–210 zł/2 os.; akademikigdansk.pl. Domy na Wodzie: La Mare Motlava Houseboats. Przeszklone barki z tarasami na dachu na Nowej Motławie; 750 zł/noc. Źródło: archiwum NG
Nowa atrakcja w Trójmieście. Panoramę Gdańska zobaczymy z innej perspektywy
Popularne koło widokowe AmberSky po 9 latach funkcjonowania zostanie zatrzymane na zawsze. Na miejscu dotychczasowej atrakcji ma stanąć jednak nowy diabelski młyn. Rozmiarem będzie przewyższać poprzednika, który ma trafić za ocean.
Spis treści: Nowe koło w miejsce starego Co się stanie z AmberSky? Ile trzeba będzie zapłacić za korzystanie z nowego koła? Przez lata funkcjonowania AmberSky zyskało miano jednej z najpopularniejszych atrakcji Gdańska. Dane opublikowane przez portal Gdańsk.tv ukazują, że w rekordowym sezonie 2023 z koła skorzystało ponad 100 tys. pasażerów. Nic więc dziwnego, że trwałe zlikwidowanie atrakcji mogłoby wzbudzić liczne sprzeciwy nadmorskich turystów. Nowe koło w miejsce starego Na szczęście od przyszłego roku na Wyspie Spichrzów turyści nadal będą mogli podziwiać panoramę Gdańska z wysokości kilkudziesięciu metrów. Wszystko za sprawą nowego AmberSky, które stanie w miejscu zasłużonego poprzednika. Rzeczniczka prasowa AmberSky Gdańsk Anna Barbasiewicz zapowiada projekt nadchodzącej atrakcji. Podwyższenie koła o 10 m, większe, 12-osobowe gondole czy samoobsługowe kasy to tylko część nowości. Władze koła zaznaczają, że nowa inwestycja powstanie w duchu nowoczesności oraz będzie przyjazna środowisku. Wokół AmberSky powstaną pokryte trawą zadaszenia, które mają za zadanie m.in. pochłaniać promienie słoneczne i filtrować powietrze z kurzu i innych zanieczyszczeń. Poza zmianą wysokości wpływającą na nowe doznania widokowe, nowe koło ma być obrócone o 35 stopni w stronę gdańskiego śródmieścia. Ma to wpłynąć na poprawę miejskiej panoramy oraz sprawić, że nowa atrakcja będzie lepiej wyglądać na tle wyspy i rzeki Motławy. Co się stanie z AmberSky? Stare koło nie przestanie służyć turystom. Tylko, że od przyszłego roku będzie to robić nie w Polsce, a w USA – w San Antonio w stanie Teksas. Po pracach demontażowych, które rozpoczną się we wrześniu, konstrukcja wyruszy za ocean i otrzyma drugie życie. Po ponownym zmontowaniu będzie pełnić tę samą funkcję, co w Gdańsku: wozić turystów i mieszkańców, oferując im panoramiczne widoki na okolicę. Dla Amerykanów będzie to egzotyczna ciekawostka, bo koło już ma swoją historię i markę zbudowaną w Europie. Ile trzeba będzie zapłacić za korzystanie z nowego koła? Choć nowa trakcja ma być nowocześniejsza, to ceny pozostają bez zmian. Obecnie na stronie operatora widnieją następujące opłaty za korzystanie z koła: bilet normalny – 42 zł, bilet ulgowy (dzieci do 1,40 m wzrostu) – 32 zł, bilet bezpłatny – dzieci do lat 3, wynajem kabiny VIP – 379 zł (przejazd 30 minut), osoby z niepełnosprawnością – 32 zł, opiekun osób z niepełnosprawnością – 32 zł, studenckie poniedziałki –32 zł. Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
Osiedle jak z bajki. Ptasie gniazda na Wyspie Sobieszewskiej zasiedlą ludzie
Na Wyspie Sobieszewskiej powstanie osiedle, jakiego Polska jeszcze nie widziała. Zamiast prostych bloków – okrągłe bryły przypominające ptasie gniazda, wykonane z naturalnych materiałów, z dachami porośniętymi roślinnością.
Spis treści: Wyspa Sobieszewska z nowym osiedlem Bloki mieszkaniowe jak ptasie gniazda W naszym kraju nie brakuje oryginalnych przykładów architektury. Niektóre, tak jak trzonolinowiec we Wrocławiu, powstały jeszcze w ubiegłym wieku. Niebawem do listy nietypowych konstrukcji na mapie Polski dołączy osiedle mieszkaniowe, które architektonicznie nawiązuje do ptasich gniazd. Projekt powstaje na Wyspie Sobieszewskiej w Gdańsku. Wyspa od 2017 roku znajduje się w granicach administracyjnych miasta, ale mimo to zachowała kameralny charakter. Wyspa Sobieszewska z nowym osiedlem Teren inwestycji znajduje się na obszarze byłej jednostki wojskowej przy ul. Lazurowej. Zamiast koszar i ogrodzonych kwater wojskowych, w przyszłości staną tu budynki mieszkalne, które mają przypominać gniazda ptaków. Ich wygląd nie jest przypadkowy. To bezpośrednie nawiązanie do przyrodniczego charakteru Wyspy Sobieszewskiej, w tym pobliskich rezerwatów przyrody oraz stacji ornitologicznej. Projekt został opracowany przez pracownię B1 Architekci jako zgłoszenie na konkurs Pomorskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Koncepcja zakłada stworzenie dziesięciu budynków mieszkalnych. Ich bryły opierają się na okrągłym rzucie i przypominają gniazda utworzone z gałęzi. Elewacje budynków mają być wykończone naturalnymi materiałami – głównie drewnem. To dodatkowo podkreśli ich związek z naturą i będzie komponować się z otoczeniem. Architekci proponują również dachy porośnięte roślinnością. Mają one poprawić bilans energetyczny budynków. Bloki mieszkaniowe jak ptasie gniazda Ekologiczny charakter dotyczy nie tylko samych budynków, ale też zagospodarowania terenu. Projekt przewiduje dużo zieleni, wspólne przestrzenie do wypoczynku i rekreacji, a także ścieżki edukacyjne i obserwacyjne związane z lokalną florą i fauną. Wyspa Sobieszewska to jedno z najbardziej malowniczych i zarazem najmniej zurbanizowanych miejsc w Gdańsku. Położona między Martwą Wisłą a Zatoką Gdańską, wyspa oferuje dostęp do dzikich plaż, lasów oraz dwóch rezerwatów przyrody. Oryginalna inwestycja mieszkaniowa na Wyspie Sobieszewskiej to wyraźny manifest urbanistyczny. Architekci chcą udowodnić, że możliwe jest projektowanie nowoczesnych przestrzeni mieszkaniowych w zgodzie z otaczającą przyrodą, szacunkiem dla krajobrazu i zrównoważonym rozwojem. Realizacja projektu ma ruszyć w najbliższych latach, a zainteresowanie już teraz jest spore. Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz podróżniczy, rowerzysta, górołaz. Poza szlakiem amator kuchni włoskiej, popkultury i języka hiszpańskiego.
Molo w Sopocie znowu płatne. Koniec z wejściami za darmo
Trudno sobie wyobrazić Sopot bez słynnego molo. Spacerem pomostem to obowiązkowa atrakcja podczas pobytu w Trójmieście. Od niedawna znów jest płatna. Ile kosztuje?
Spis treści: Sopockie molo gotowe na lato Molo w Sopocie – cennik Sopot, choć jest najmniejszym miastem Trójmiasta, oferuje tyle atrakcji, że mógłby nimi obdzielić zarówno Gdańsk, jak i Gdynię. Uzdrowiskowa miejscowość Polakom kojarzy się nie tylko z wypoczynkiem, ale też z muzyką. Właśnie w Sopocie znajduje się jeden z najsłynniejszych amfiteatrów w Polsce. Mowa oczywiście o Operze Leśnej, gdzie koncertowali m.in. Whitney Houston, Boney M czy Demis Roussos. Obowiązkowym punktem podczas wycieczki do Sopotu jest też oczywiście molo. Sopockie molo gotowe na lato Kultowy pomost w ciągu roku odwiedzają setki tysięcy osób, zarówno mieszkańców Trójmiasta, jak i turystów. W niektórych miesiącach wstęp na molo jest bezpłatny, ale w tym sezonie to już przeszłość. Od 11 kwietnia za spacer wgłąb Zatoki Gdańskiej znów trzeba płacić. Mowa o spacerze na długości ponad jednego kilometra, licząc drogę w dwie strony. Całkowita długość sopockiego molo to 511,5 metra, z czego 458 metrów to pomost nad wodą. Konstrukcja opiera się na solidnych, sosnowych palach wbitych w morskie dno na głębokość od 5 do 12 metrów. Molo ma od 10 do 26 metrów szerokości. Na jego końcu znajduje się marina z przystanią jachtową. Jednocześnie może cumować tam nawet 100 jednostek pływających. Molo w Sopocie kiedyś i dziś Choć w Polsce wybudowano również inne mola – m.in. w Międzyzdrojach, Kołobrzegu, Gdyni czy Ustce – to właśnie molo w Sopocie jest nie tylko najdłuższe, ale również najbardziej znane i cenione. To zasługo zarówno jego rekordowych rozmiarów, jak i długiej historii, która sięga 1827 roku. Właśnie wtedy doktor Jean Georg Haffner – lekarz armii napoleońskiej i założyciel sopockiego uzdrowiska – zainicjował budowę niewielkiego pomostu spacerowego. Początkowo miał zaledwie kilkanaście metrów długości, jednak z biegiem lat był wielokrotnie rozbudowywany. Największe zmiany nastąpiły w 1927 roku, kiedy to z okazji 25-lecia nadania Sopotowi praw miejskich, molo osiągnęło swój obecny kształt. Dodatkowo, w latach 1989–1991 dobudowano żelbetową głowicę, mającą chronić pomost przed uszkodzeniami. Dziś molo pełni przede wszystkim funkcję rekreacyjną. Jest też niekwestionowaną wizytówką Sopotu. Molo w Sopocie – cennik W sezonie 2025, od 11 kwietnia do 30 września, wstęp na molo jest płatny. Ceny biletów są następujące: bilet normalny kosztuje 10 zł, ulgowy – 5 zł (dla dzieci od 3 do 16 lat oraz osób z niepełnosprawnościami do 26. roku życia). Przewidziano również bilety rodzinne: 2+1 za 21 zł, 2+2 za 22 zł i 2+3 za 23 zł. Dzieci do 3. roku życia oraz osoby z niepełnosprawnościami I grupy mają zapewniony bezpłatny wstęp. Mieszkańcy Sopotu posiadający Kartę Sopocką również mogą korzystać z mola bez opłat – przez cały rok. Godziny, w których obowiązują opłaty, zmieniają się w zależności od miesiąca. Od 11 do 30 kwietnia molo jest dostępne za opłatą od 8:00 do 20:00. W maju i do 21 czerwca – od poniedziałku do czwartku również w tych godzinach, natomiast w piątki i soboty aż do 22:00. W szczycie sezonu, czyli od 22 czerwca do 31 sierpnia, opłata obowiązuje przez całą dobę. We wrześniu powraca godzina zamknięcia o 20:00. Poza sezonem wstęp na molo jest całkowicie darmowy dla wszystkich. Źródło: National Geographic Polska Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz podróżniczy, rowerzysta, górołaz. Poza szlakiem amator kuchni włoskiej, popkultury i języka hiszpańskiego.
Gdynia. Archeologiczne tajemnice najmłodszego polskiego miasta: garnki z oczami
Gdynia bywa określana najmłodszym polskim miastem. Jednak historia tego miejsca jest bardzo odległa. Sięga kilku tysiącleci wstecz. Wśród archeologicznych zagadek są urny, które… patrzą. A pierwsi ludzie, którzy mieszkali w przyszłej Gdyni, wcale nie żyli nad morzem. Jak to możliwe?
W tym artykule: Garnki z twarzami. Pierwsze zagadki Gdyni Archeologiczne Eldorado w Gdyni Bursztyn – bałtyckie złoto Gdy Polska odzyskała niepodległość w 1918 roku, nadal nie posiadała dostępu do morza. Zmieniło się to dwa lata później. Niewielki skrawek wybrzeża nie miał jednak żadnego zaplecza portowego. W 1922 roku Sejm przyjął ustawę, na mocy której powstał port w Gdyni. Wówczas miejscowość zamieszkiwało nieco ponad tysiąc osób. Tuż przed wybuchem II wojny światowej – 127 tys. ludzi. Jednocześnie Gdynia stała się prężnym ośrodkiem polskiej przedsiębiorczości. Garnki z twarzami. Pierwsze zagadki Gdyni Z reguły w taki sposób opisuje się historię Gdyni, nazywanej najmłodszym polskim miastem – ze względu na dynamiczny rozwój po uzyskaniu niepodległości. Ale wielki port nie powstał w miejscu zupełnie dziewiczym. Już osiem tysięcy lat wcześniej mieszkali tam ludzie. A z roku 1253 pochodzi pierwszy dokument, w którym zapisano nazwę „Gdinam”. O najstarszej historii, a w zasadzie prahistorii tego miejsca, traktuje nowo wydana książka „Niepoznana. Gdynia i okolice do XII wieku”. Ukazała się nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Gdańskiego i Muzeum Miasta Gdyni. To pięknie wydana publikacja, która kompleksowo opisuje, co działo się na terenie przyszłej Gdyni do okresu średniowiecza. Czego się z niej dowiemy? Na przykład tego, że pierwsi badacze przeszłości, na przełomie XIX i XX wieku działający na obszarze dzisiejszej Gdyni, raportowali niemal bez wyjątku o odkryciach garnków, które się w nich wpatrywały. „Przed 1918 rokiem odnajdowano przede wszystkim groby skrzynkowe kultury pomorskiej zawierające gliniane urny, niekiedy współwystępujące z brązowymi, szklanymi bądź bursztynowymi ozdobami” – piszą autorzy jednego z rozdziałów, Mateusz Cwaliński z Uniwersytetu Gdańskiego i Mirosław Fudziński, emerytowany pracownik Muzeum Archeologicznego w Gdańsku. To właśnie opisywane przez naukowców urny mające kształt wazy o baniastym brzuścu i smukłej szyi były „wyposażone” w górnej partii w wizerunek twarzy: oczu, uszu i ust. W tak zdobionych pojemnikach grzebano zmarłych w północnej części obecnych terenów Polski w VI - IV w. p.n.e., również na obszarze dzisiejszej Gdyni. Twarze to nie wszystko. Na urnach widać też zdobienia w postaci ozdób, które nosili ludzie, i elementów ubrań. Część badaczy uważa, że były wiernym odwzorowaniem rzeczywistych strojów z tamtych czasów. Archeologiczne Eldorado w Gdyni W sumie na terenie Gdyni naukowcy naliczyli 235 stanowisk archeologicznych. Większość z nich to ślady po dawnych osadach lub obozowiskach, dalej plasują się cmentarzyska, a na samym końcu – miejsca określane jako rytualne. Jakieś osiem tysięcy lat temu pierwsi ludzie docenili walory przyszłej lokalizacji Gdyni. Trafili tu z Europy Północno-Zachodniej. Polowali na foki i łowili ryby. Zamieszkiwali proste szałasy, więc powinniśmy raczej mówić o obozowiskach, a nie osadach. W góry czy nad morze? Mamy odpowiedź na odwieczny konflikt przed wakacjami. Sopot to rozwiązanie Zobaczycie tutaj zarówno Morskie Oko, jak i pozostałości przedwojennej skoczni narciarskiej. Pokonacie malownicze i strome szlaki wśród dzikiej przyrody. A potem pójdziecie na plażę i wsłu... Ale uwaga! Wcale nie mieszkali nad morzem. Brzeg Bałtyku oddalony był wówczas od przyszłej Gdyni o jakieś 5 km! Archeolodzy odkrywają ślady po działalności tych ludzi, również w postaci palenisk i narzędzi krzemiennych, które służyły do polowań. Bursztyn – bałtyckie złoto W zasadzie nie było momentu, by na przestrzeni pradziejów ktoś nie mieszkał na tym obszarze. Ważną kartą przetargową ludzi, którzy tam przebywali, był bursztyn. „Począwszy od neolitu udział każdej późniejszej społeczności zamieszkującej wybrzeże Zatoki Gdańskiej w kontaktach wymiennych z sąsiadami opierał się na bursztynie” – zauważa Mateusz Cwaliński. Lokalna ludność wzbogaciła się zapewne na handlu bursztynem szczególnie około dwa tysiące lat temu. Wysłannicy z Rzymu, gdzie ceniono złoto północy, być może docierali nawet aż po dzisiejszą Gdynię. Ale część urobku zostawała do użytku własnego. „Z brył bursztynu barbarzyńscy rzemieślnicy formowali ręcznie lub przy użyciu tokarki różnej wielkości i kształtów paciorki oraz wisiorki (amulety), które układano w kolie zdobiące strój miejscowych kobiet” – wyjaśnia na kartach książki Anna Strobin z Uniwersytetu Gdańskiego. Tego typu zabytki można obejrzeć w lokalnych muzeach. Gdynia będzie dalej zdradzać swoje zagadki z odległej przeszłości. Archeolodzy ubolewają, że wiedzą niewiele o wczesnym okresie średniowiecza. Może to się zmieni? „W najbliższym czasie możemy spodziewać się odkryć archeologicznych w zewnętrznych dzielnicach Gdyni i na jej obrzeżach, gdzie powstają nowe osiedla. I tam bywają znaleziska o doniosłym znaczeniu, których nie powinno się bagatelizować” – zauważa Cwaliński. Tom 1 w serii Monografie Gdyni, „Niepoznana. Gdynia i okolice do XII wieku”, red. Mateusz Cwaliński, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Wydawnictwo Muzeum Miasta Gdyni, 2023. Nasz ekspert Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie.
Trójmiasto po sezonie. Gdańsk, Sopot i Gdynia ukazują swoje mniej znane oblicze
Sauny w Sopocie, teatry w Gdańsku i spacer wzdłuż klifów w Gdyni. Trójmiasto po sezonie jest mniej zatłoczone, a nadal atrakcyjne. Gdzie pójść i co zjeść?
W tym artykule: Trójmiasto po sezonie Sopot – czas na rybkę Gdańsk kulturalny Gdynia – po klifach Trójmiasto – informacje praktyczne O ósmej rano sopocka plaża jest niemal pusta. Jestem przepasany jedynie ręcznikiem i czuję, jak moja skóra zaczerwienia się od gorąca. Na sopocki świat patrzę bowiem z jedynych w Trójmieście saun stojących na plaży. Cztery drewniane domki, ulokowane obok restauracji M15, mają przeszklenia wychodzące w stronę wody. Trójmiasto po sezonie Czynne od października do kwietnia sauny są jedną z tych atrakcji w Sopocie, które powstały przede wszystkim z myślą o mieszkańcach Trójmiasta. W mieście brakowało miejsca pozwalającego miłośnikom morsowania skorzystać w pełni z możliwości, jakie daje jesienno-zimowy Bałtyk. A dziś sporo osób traktuje saunę jako wstęp do morsowania. Najpierw warto posiedzieć w wysokiej temperaturze, by później schłodzić ciało w lodowatej wodzie. Mnie jednak przesiadywanie w rozgrzanym pomieszczeniu i obserwowanie plaży i morza całkowicie wystarcza. Ten seans przygotowuje mnie na cały dzień, dając energię do poznawania Trójmiasta w posezonowym obliczu. Wraki Bałtyku – jakie zatopione statki leżą na dnie Morza Bałtyckiego? Dla nurków i miłośników historii są obiektem zainteresowania, czasami nawet fascynacji, z kolei dla ekologów i wszystkich, którzy troszczą się o środowisko – powodem do zmartwień. Wrak... Zimowa aura wpływa na sposób eksploracji Sopotu. O plażowaniu czy rejsie statkami turystycznymi mogę zapomnieć. Zatem na przedpołudniowy spacer wybieram miejsce nietypowe – sopocki hipodrom. Pas przystrzyżonej trawy, zabytkowe budynki areny dla widzów, ceglane stajnie i nowoczesną halę pokazowo-treningową spowija spokój. Na teren obiektu można wejść bez przeszkód. Pierwsze wyścigi organizowano w tym miejscu już w latach 70. XIX w. Stacjonowała tu wówczas niemiecka kawaleria. Większość zachowanych do dziś zabudowań pochodzi z 1898 r. Wtedy cały hipodrom przeszedł modernizację i stał się centrum miejskiego życia. Na gonitwy, zawody w skokach i pokazy ściągali widzowie nawet z innych krajów Europy. Wdrapuję się po schodach na zabytkową lożę dla widzów. Zadaszona platforma pachnie zakonserwowanym drewnem. Na torze akurat nic się nie dzieje, bez trudu mogę jednak wyobrazić sobie grupki mężczyzn w jasnych marynarkach i kapeluszach oraz ich partnerki dzierżące w dłoniach złożone parasolki, którzy sto lat temu z entuzjazmem śledzili zmagania zawodników. Sopot – czas na rybkę Sopot wyrósł z rybackiej wioski, ale szybko zaczął mieć kuracyjne aspiracje. Wraz z rosnącą popularnością miasta pojawiły się charakterystyczne wille i kamienice. Neogotyckie, secesyjne, neoklasycystyczne i modernistyczne budynki uginające się od wieżyczek, lodżii, balkonów, wykuszy, werand i tarasów można oglądać w dolnej części miasta. Wciąż czynny jest też zbudowany w 1903 r. Zakład Balneologiczny. Wokół niego parę lat temu pojawiły się grzybki inhalacyjne rozpylające mgiełkę z bromkowej wody. Wdychają ją mieszkańcy i kuracjusze. Wieża zakładu jest zresztą – obok mola – jednym z symboli miasta. Wielu przyjezdnych traktuje ją – błędnie – jako latarnię morską. Owszem, na szczycie umieszczono światło nawigacyjne dla statków. W rzeczywistości ten budynek powstał jednak w innym celu. Jest ukrytym kominem odprowadzającym opary z kotłowni gazowej szpitala reumatologicznego. Zachodzę do przystani rybackiej. Jeszcze dwieście lat temu znajdowała się ona przy wylocie dzisiejszego Monciaka. Z biegiem lat spychana była coraz dalej od centrum, w kierunku Karlikowskiego Potoku. Łatwo ją odnaleźć, wystarczy poszukać wzrokiem wyciągniętych na piach kolorowych kutrów. Są nieodłącznym elementem Sopotu. Tradycje rybołówstwa sięgają tu XIII w. Dziś podtrzymują je zaledwie trzy rodziny. Pływają na tzw. pomerankach, czyli tradycyjnych kaszubskich łodziach. Małych, drewnianych, podobnych do tych z XIV w., choć nowocześnie wyposażonych. To dzięki tej garstce rybaków niemal każdego dnia na sopockiej plaży można liczyć na świeże śledzie, flądry i dorsze (jeżeli akurat nie ma zakazu ich połowu). W Zatoce Gdańskiej, mniej słonej niż otwarte morze, zadomowiły się jednak także okonie, sandacze, certy, leszcze i sieje. I to nimi lepiej się zainteresować niż mrożonymi halibutami lub makrelami, które w naszym morzu nie występują. Gdańsk kulturalny Mimo ponadtysiącletniego istnienia Gdańsk od historii trochę ucieka. Miasto promuje się nie tylko jako miejsce zaklęte w czasie, ale przede wszystkim jako pomorskie centrum życia kulturalnego. I to z powodzeniem. Prym wiedzie tu Teatr Wybrzeże, który od ponad pół wieku jest głównym punktem Targu Węglowego. Modernistyczna siedziba jest w miejscu, w którym już w XVI w. spektakle przyciągały tłumy. W 1600 r. w pobliżu powstał drewniany teatr elżbietański, którego tradycje kontynuuje scena szekspirowska. Teatr Wybrzeże odwiedza ponad 100 tys. widzów rocznie. Mieszkańcy Trójmiasta tłumnie ściągają też do Filharmonii Bałtyckiej, która zajęła budynek dawnej elektrociepłowni na wyspie Ołowiance. Te kulturalne punkty, w połączeniu z festiwalami i koncertami, wyznaczają mapę Gdańska. Nakreślona pomiędzy nimi linia biegnie przez Główne Miasto, Starówkę, ku dawnym terenom stoczniowym, by trafić na osiedle Zaspa. A tu trzeba zadrzeć głowę, by zetknąć się z hardym spojrzeniem kobiety o rysach Tamary Łempickiej. Zamiast po pędzel sięga jednak ku goglom opartym o czapkę pilotkę. Nad jej głową przelatuje PZL.37 Łoś, polski bombowiec sprzed niemal wieku. Ta twarz ma dobre 5 m długości i spogląda ze ściany socjalistycznego bloku. Jest jednym z ponad 60 wielkoformatowych murali, które rozświetlają szare otoczenie betonowych budynków w tej części miasta. Prawdziwy puls miasta bije dziś jednak na terenach dawnej stoczni. Przestrzeń zamkniętą od jednej strony rdzawym budynkiem Centrum Solidarności zaanektowali artyści, właściciele klubów i galerii. Najsłynniejsza jest Ulica Elektryków, latem zamieniająca się w centrum muzyczno-gastronomiczne. Postoczniowe tereny urzekają naturalnością. Dziś funkcjonują napędzane ogromnymi ambicjami i sporą dozą improwizacji. Nowe Miasto (tak nazwano te tereny) dopiero się rodzi, dając okazję obserwowania, jak pomiędzy starymi halami i przemysłowymi urządzeniami ścierają się nowe pomysły na Gdańsk. Gdynia – po klifach Podróż przez Trójmiasto kończę ponadgodzinnym spacerem z Sopotu do orłowskiego klifu w Gdyni. Po minięciu sopockiego Parku Północnego i potoku Swelinia, który niegdyś oddzielał Wolne Miasto Gdańsk od Polski, trzeba odbić ścieżką w las, na szczyty klifów. Trasa biegnie blisko ich krawędzi, pomiędzy wiekowymi bukami, na których przy odrobinie uwagi można znaleźć wyryte w korze podpisy kuracjuszy sprzed nawet stu lat. Z tej wysokości widać niemal całą Zatokę Gdańską, z wygiętą kosą Półwyspu Helskiego na horyzoncie. To idealne miejsce do ładowania akumulatorów. Odwiedź Gdynię Nie tak dawno na Facebooku jakaś nowo przybyła do Gdyni dziewczyna napisała kilka złych zdań o mieście. Że nie może się tu odnaleźć, że korki i że ul. Morska taka szara. Z ponad 350 ko... W końcu docieram do Gdyni-Orłowa, gdzie czeka niewielki drewniany budynek – Domek Żeromskiego. Nazwa nie jest przypadkowa, pisarz rezydował w nim bowiem przez dwa letnie sezony. Dziś mieści się tu przyjemna kawiarnia. Przysiadam przy oknie, grzejąc się w ciepłym pomieszczeniu, by skończyć ten dzień podobnie, jak go zacząłem – na kilku spokojnych chwilach z widokiem na rozbujane wody Morza Bałtyckiego. Trójmiasto – informacje praktyczne Gdzie na rybę Sopocki Bar Przystań specjalizuje się w daniach rybnych, a o jego renomie świadczy długa kolejka niemal zawsze stojąca przed wejściem. Bar jest samoobsługowy, ceny umiarkowane, a stoliki ustawione tak, by zapewniać widok na plażę. Jeżeli nie zależy ci na widokach, a masz auto czy rower, wybierz się do Rybakówki – smażalni ryb w Gdańsku-Oliwie. Ukryty w lesie obiekt ma własną hodowlę pstrągów, ale możesz tu też liczyć na gatunki morskie. Oprócz działu restauracyjnego jest tu także sklep ze świeżymi rybami na wagę. Miejsce wciąż pozostaje poza turystycznym radarem. Warto też zajrzeć do restauracji Zafishowani w Gdańsku, na ulicy Tokarskiej (nad Motławą obok Żurawia). To autorska nowoczesna kuchnia polska, ale bazująca na gdańskich tradycjach kulinarnych. Bilety wstępu Europejskie Centrum Solidarności czynne jest przez cały tydzień (poza sezonem z wyjątkiem wtorku), a bilet wstępu kosztuje 30 zł. Jeżeli chciałbyś zwiedzić wnętrze gdańskiego Teatru Szekspirowskiego, wybierz się na oprowadzanie z przewodnikiem (30 zł), umawiając wcześniej wizytę na stronie teatrszekspirowski.pl. Wstęp do Akwarium Gdyńskiego kosztuje po sezonie – od początku września do kwietnia – 33 zł (bilet normalny) i 24 zł (bilet ulgowy). Mniej, bo 18 zł, zapłacisz za bilet na wystawę stałą gdyńskiego Muzeum Emigracji. To cena biletu normalnego. Ulgowy kosztuje 13 zł. Nasz ekspert Michał Głombiowski dziennikarz, podróżnik, autor książek. Stały współpracownik magazynu „National Geographic Traveler".
W góry czy nad morze? Mamy odpowiedź na odwieczny konflikt przed wakacjami. Sopot to rozwiązanie
Zobaczycie tutaj zarówno Morskie Oko, jak i pozostałości przedwojennej skoczni narciarskiej. Pokonacie malownicze i strome szlaki wśród dzikiej przyrody. A potem pójdziecie na plażę i wsłuchacie się w szum morza. Sopot to miejsce, które zadowoli fanów wzniesień i beztroskiego plażowania.
W tym artykule: Glinna góra - panorama na Sopot i morze Skocznia, której nie było Przyroda do kwadratu Pora na regenerację Domy, w których straszy… podsłuch Molo, Monciak i nietypowy komin – płyńmy w nurtem Sopot. Atrakcji więcej niż na city break To wyjątkowo ciepły kwietniowy dzień. Budzę się w hotelu położonym nieopodal plaży. Po sytym śniadaniu idę jednak w przeciwnym kierunku. Ku wrastającym w tkankę Sopotu wzgórzom, które nie są częstym kierunkiem dla turystów. Niesłusznie. Przecinam miasto w poprzek. Podziwiam piękne stare wille, którymi ta miejscowość stoi. Mimo wszechobecnych samochodów maszeruje się przyjemnie, a specjalne pasy dla rowerów nie są tutaj rzadkością. I nagle, jak nożem uciął kończy się pas bogatych domów i zaczyna się las. A ścieżka wije się dość stromo w górę. Rozpoczynam… górską wędrówkę. Glinna góra - panorama na Sopot i morze Celem jest Glinna Góra i roztaczający się ze szczytu widok na Sopot. Wzniesienie ma „zaledwie” 120 m. No tak, tylko wędrówkę zacząłem od 0 metrów nad poziomem morza. Po kilkunastu minutach marszu cieszę się, że ubrałem buty trekkingowe. Co prawda niskie, ale nadają się świetnie na chodzenie po wzniesieniach. Przewyższenia i krajobraz podobne są do szlaków polskich Beskidów. W końcu docieram na miejsce. Ani żywej duszy. Nagle słyszę radosne „dzień dobry”. Trójce rowerzystów niestraszny był stromy podjazd. Wspólnie podziwiamy piękny widok na Sopot. Dostrzec można nawet molo i oczywiście Bałtyk. Skocznia, której nie było Pora iść dalej na północ. Łańcuch pagórków wznosi się i obniża. Dla ud to doskonały masaż. Trawersuję strome Sępie Wzgórze. W jednym miejscu widać bliznę, która rozcina je w poprzek. Wygląda to trochę jak wyschnięty górski strumyk. Ale jest to pozostałość po skoczni narciarskiej. Jej budowę rozpoczęto w latach 50. XX wieku. Nigdy nie ukończono tego projektu. Mam nawet wątpliwość, czy to na pewno to miejsce. Zaczepiam spacerowicza, który mknie przez błotnistą ścieżkę w zawrotnym tempie. Zatopiony jest jednak w dźwięk ze słuchawek i nie słyszy ani mojego pozdrowienia, ani pytania, o to, czy patrzę naprawdę na relikty skoczni. Pomaga jednak analiza mapy, która potwierdza moje przypuszczenia. Przyroda do kwadratu Jeśli ktoś woli zaznać potęgi dźwięków przyrody, a nie odcinać się od świata z pomocą elektroniki, powinien kontynuować marsz z Sępiego Wzgórza dalej na północ ku Operze Leśnej. To legendarne miejsce znane pokoleniom Polaków z międzynarodowego festiwalu piosenki. Opera usytuowana jest malowniczo w niecce między wzgórzami. Można ją nieodpłatnie odwiedzać w ciągu dnia. Warto. Oprócz samego strzelistego i lekkiego gmachu, tuż za nim stoją trzy zagadkowe tuby. To megafony stworzone przez studentów estońskiej Akademii Sztuk. Ich zadaniem jest wzmocnienie dźwięków pobliskiej przyrody. Wprawne oko dostrzeże spod megafonów na pobliskim wzgórzu pozostałości po drugiej w tym rejonie skoczni narciarskiej. Ta funkcjonowała od okresu międzywojennego do 1945 roku. Pora zejść z gór. Po drodze mijam Morskie Oko (oficjalna nazwa to Jezioro Nowowiejskiego). Robi się tatrzańsko. To sztuczny zbiornik, który powstał w latach 30. XX wieku. Obecnie jest to ulubione miejsce spacerów sopocian z psami lub z własnymi myślami. Swoje pierwsze wiersze nad tym zbiornikiem wodnym napisał poeta i eseista Wojciech Kass. Pora na regenerację Trasa była długa i dość męcząca. Wracam do mojej bazy – hotelu Radisson Blu Sopot. Atutem tego miejsca jest największy hotelowy basen w Sopocie (25 m długości) z dodatkami w postaci wanien z hydromasażami. Można zatem popływać, ale też nieco się wymoczyć, wybąbelkować i dać odpocząć mięśniom (ale też zamówić autorski masaż), co też chętnie robię. Jest też sauna, a w zasadzie saunarium. To kompleks składający się aż z 6 saun różnego typu. Jedna z nich, fińska usytuowana jest w zewnętrznym Domu Jogi. Tam organizowane są aromatyczne seanse saunowe z widokiem na roślinność Sopockich Błoni. Wstęp do strefy basenowej za opłata mają również osoby spoza hotelu. Pokoje są przestronne i wiele zaaranżowanych jest tak, by mogły z nich skorzystać całe rodziny. Na niektóre składają się przemyślnie skonstruowane antresole. Zregenerowany udaję się na miejską peregrynację, tym razem w stronę morza. Domy, w których straszy… podsłuch Pięknych willi w Sopocie jest masa. Ale tę szczególnie warto odwiedzić. Ta eklektyczna budowla położona jest nad samą plażą, przy ul. Księcia Józefa Poniatowskiego 8. Jestem w buduarze, salonie, a potem na werandzie willi. Czas jakby się zatrzymał. Meble i przedmioty pochodzą z okresu międzywojennego. To Muzeum Sopotu w dawnym domu rodziny Ernsta Claaszena, który powstał w latach 1903–1904. Po II wojnie światowej willa była własnością rządową i nazywano ją „bierutówką”. Gościło tu wielu znanych dygnitarzy. W czasie remontu na potrzeby przyszłej działalności muzealnej obiektu w odbojnikach od drzwi, między innymi w jadalni, natknięto się na podsłuchy z czasów PRL. Szkoda, że nie są prezentowane na wystawie. Drugą budowlą, o którą zahaczam jest zabytkowa Willa Bergera. Zlokalizowana jest przy ul. Obrońców Westerplatte, nieco dalej od linii brzegowej. Ponoć w niej straszy (lub straszyło). Trudno mi to jednoznacznie stwierdzić. Budynek nie jest dostępny ani do zwiedzania, ani do noclegu dla osób z zewnątrz. Można podziwiać tylko jego fasadę z końca XIX w. Dom wzniesiono dla gdańskiego przedsiębiorcy, Johana Bergera. W czasie II wojny światowej było to miejsce wypoczynku niemieckich żołnierzy, a po 1945 zadomowili się tu artyści. Podczas jednego z remontów odkryto w ścianach zagadkową instalację. Być może były to podsłuchy. Nie jest jasne tylko z jakiego pochodziły okresu. Ciekawostką jest to, że willę można zobaczyć w pierwszym polskim horrorze o tematyce okultystycznej pt. „Medium”. Molo, Monciak i nietypowy komin – płyńmy w nurtem Nie ma innej opcji. W jakimś momencie trafimy na Monciak, czyli główną turystyczną arterię Sopotu, oficjalnie ul. Bohaterów Monte Cassino. Porwie nas nurtem swego tłumu aż do mola. Najdłuższego w Polsce. Dajmy się ponieść temu nurtowi. Molo to przeżycie społeczne, bo zawsze na nim pełno ludzi. Ale widok na Sopot i przyjemna morska bryza to atuty tej wizyty. Z mola widać na przykład wielki i wiekowy Grand Hotel. Zatrzymało się w nim wielu znanych ludzi. Kto? W kawiarni na parterze można zobaczyć na dwóch ścianach galerię fotografii. Wśród gości hotelu byli m.in.: Fidel Castro, Charles de Gaulle, Shakira czy Norah Jones. Obok mola znajduje się też nietypowa latarnia morska. W rzeczywistości jest ona pięknie obudowanym kominem. Powstały w 1903 roku w Sopocie zakład balneologiczny potrzebował kotłowni. Projektanci nie chcieli, by komin szpecił okolicę. I się postarali, by wyglądał jak latarnia morska. Obecnie komin odprowadza opary z kotłowni gazowej szpitala reumatologicznego. Widok na okolicę jest doskonały. Wejście na latarnię znajduje się nieco ukryte wśród stoisk z pamiątkami. Sopot. Atrakcji więcej niż na city break To były bardzo intensywne dwa dni w Sopocie. Duża liczba atrakcji zaskoczyła mnie. To nie tylko piękna plaża i molo. Nawet pobieżne doświadczenie ekskluzywnego nadmorskiego kurortu to w mojej ocenie co najmniej 3–4 dni. Wśród mniej znanych turystom miejsc warto wspomnieć hipodrom, gdzie od czasu do czasu odbywają się konne zawody (często wstęp jest wolny) czy Państwową Galerię Sztuki blisko molo z ambitną ofertą kulturalną. Wizytę kończę kolacją w restauracji w Radisson Blu Sopot. W tle gra kojący jazz (dwa razy w tygodniu wieczorami przygrywa muzyka na żywo). Sączę bezalkoholowego drinka, który wygląda i smakuje chyba nawet lepiej niż ten z procentami. Część składników do obiadu trafia na mój talerz wprost z przyhotelowego ogródka. Wśród nich jest mięta i bazylia oraz sekretne składniki szefa kuchni. Do Sopotu trzeba będzie jeszcze wrócić. Nasz ekspert Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie.
Sztorm zmył część plaży w Gdyni-Orłowie. Jej poszerzenie kosztowało 2,5 mln złotych
Miejscowi i turyści krótko cieszyli się odnowioną poszerzoną plażą w Gdyni-Orłowie. Zaledwie pół roku po tym, jak zakończono kosztowną odbudowę plaży, większość piasku została zmyta przez ubiegłotygodniowe ulewy i sztorm.
Plaża w Orłowie jest jednym z miejsc najchętniej odwiedzanych zarówno przez turystów, jak i mieszkańców Trójmiasta. Nic dziwnego, że lokalne władze zdecydowały się zainwestować w jej odnowienie i poszerzenie, aby umożliwić wszystkim chętnym korzystanie z jej uroków. Rewitalizacja kosztowała 2,5 mln złotych i została sfinansowana w większości przez Urząd Morski w Gdyni, sopocki magistrat dołoży 800 tys. zł. Prace miały na celu poszerzenie półkilometrowego odcinka plaży tak, aby jej szerokość wynosiła około 40 metrów. Trudny i czasochłonny proces zwożenia piasku na plażę w Orłowie rozpoczął się w połowie marca tego roku i trwały niespełna dwa miesiące. W tym czasie trzeba było wydobyć piasek z pogłębienia toru wodnego w Sopocie, przewieźć go i rozsypać w miejscu docelowym. Łącznie około 50 000 metrów sześciennych piasku – wylicza gazeta.pl View oEmbed on the source website Teraz po nowej pięknej plaży pozostało niewiele, bo nowo usypany piasek został zabrany przez sztorm, podczas którego siła wiatru dochodziła do 10 w skali Beauforta. – Nadal mamy na tym 500-metrowym odcinku miejsca, gdzie plaża ma ok. 40 metrów. Niemniej jednak sztorm najwięcej zabrał w rejonie molo w Orłowie. Tam rzeczywiście plaża ma obecnie szerokość ok. 10 metrów – przyznała Magdalena Kierzkowska, rzeczniczka Urzędu Morskiego w Gdyni w rozmowie z Polsat News. – Kierunek wiatru i jego siła podczas ostatniego sztormu były dla nas bardzo niekorzystne. Niemniej jednak plaża w znaczący sposób pomogła ochronić skarpę, na której znajduje się Promenada Królowej Marysieńki oraz umocnienie brzegowe wykonane przez nas w listopadzie 2019 r. – podkreśliła Kierzkowska. Woda zabrała większą część piasku, obecnie trwa szacowanie strat. Otwarte pozostaje pytanie, czy kosztowna inwestycja będzie musiała zostać powtórzona. Refulacja – czyli sztuczne poszerzenie plaży – to metoda powszechnie stosowana w celu ochrony przybrzeżnego krajobrazu oraz terenów rekreacyjnych czy nadmorskich skarp. – Z naszych doświadczeń wynika, że regularnie zasilane przez dłuższy okres danego odcinka brzegu wzmacnia go i w takich miejscach refulat jest bardziej odporny na działanie sił natury – wyjaśnia rzeczniczka.na trojmiasto.pl. Na szczęście przed niszczycielską siłą sztormu uchroniła się część plaży położona na zachód od orłowskiego molo. A to dzięki podwodnym progom. Gdyński urząd morski nie wyklucza, że podobne zabezpieczenia powstaną w najbliższym czasie także w pobliżu zniszczonej plaży.
Weekend z Trójmiejską architekturą – co warto zobaczyć?
Od XIX-wiecznej willi, w której nakręcono horror po bajkowe akwarium pełne zwierząt z całego świata – Trójmiasto jest pełne zachwycających obiektów architektonicznych!
Biorąc pod uwagę architekturę Gdyni, Gdańska i Sopotu, nazywanie ich Trójmiastem jest bardzo krzywdzące – każde z nich posiada swój wyjątkowy klimat i charakterystyczną architekturę. Oto kilka obiektów, które warto uwzględnić w swoim planie wycieczki. Ośrodek Kultury Morskiej w Gdańsku Gratka dla fanów nowoczesnej architektury, która swoim wyglądem nawiązuje do zabytkowej zabudowy. Oprócz tego, że zachwyca swoim spójnym z architekturą Miasta Głównego Gdańska wyglądem, Ośrodek Kultury Morskiej jest jedynym miejscem w Polsce, gdzie można zdobyć szeroką wiedzę związaną z marynistyczną tematyką. PGE Arena Gdańsk Tak zwany “Bursztynowy Stadion”, który mieści się na granicy Gdańska z Sopotem, został wybudowany na Euro 2012 i może pomieścić aż 43 615 widzów. Konstrukcja bryły pokryta jest poliwęglanowymi płytkami w 6 odcieniach, które dają wyjątkowy, bursztynowy kolor, a jej nowoczesne industrialne wnętrze zostało zaprojektowane w surowym betonie, drewnie i stali. Akwarium Gdyńskie Wszystko, co tu znajdziemy, dotyczy podwodnego świata – Gdyńskie Akwarium to jedyny tego typu ogród zoologiczny w Polsce, a ze wszystkich stron otoczony jest wodami Morza Bałtyckiego. Można tu obserwować wiele nieznanych gatunków ryb, płazów i gadów z różnych stron świata. Multidyscyplinarne Centrum Kulturalno-Artystyczne Zatoka Sztuki w Sopocie Ta nowoczesna i dobrze przemyślana bryła mieszcząca się przy samej plaży w sopockich Łazienkach Północnych powstała jesienią 2011 roku, a jej największym urokiem są zastosowane tu przeszklenia i jasne kolory. Na osobną uwagę zasługuje tu działalność centrum, w którym odbywają się różnego rodzaju warsztaty, koncerty i wystawy artystyczne. Cmentarz Żydowski w Sopocie Powstały w 1913 roku cmentarz znajduje się przy obecnej ulicy Jacka Malczewskiego w Sopocie i zajmuje powierzchnię 0,5 ha. Chociaż nekropolia niszczeje i coraz więcej rzeczy wymaga renowacji, zachowało się tam nieco macew z czytelnymi inskrypcjami w języku polskim, niemieckim, rosyjskim i hebrajskim, a na teren cmentarza prowadzi zabytkowa brama z hebrajskim napisem “Oto jest brama do Boga” (Ze Szaar L'Adona – przyp.red) – jedyna, która przetrwała na Pomorzu do XXI wieku. Dom Zdrojowy w Sopocie Obecny budynek Domu Zdrojowego w Sopocie został oddany do użytku w 2009 roku, ponieważ jego pierwowzór z 1825 roku, w którym znajdowały się połączone z hotelem i kasynem sale balowe i restauracyjne, został kompletnie prawie doszczętnie zniszczony podczas działań wojennych w 1945 roku. W nowej wersji znajduje się między innymi Państwowa Galeria Sztuki, Informacja Turystyczna, Pijalnia Wód Solankowych, a także restauracje, kawiarnie oraz galerie. Willa Bergera w Sopocie Willa Bergera wraz z zespołem parkowym powstała około 1881 roku jako letnia rezydencja na zlecenie gdańskiego radcy prawnego, Johanna Immanuela Bergera. Po jego śmierci w 1909 roku teren został sprzedany Paulowi Heinrichowi Hermannowi Resslerowi, który był członkiem loży masońskiej, ale również nie pozostał w jego rękach na długo. Do drugiej wojny światowej willa przechodziła z rąk do rąk, a w 1945 roku trafiła w ręce państwa i została przekształcona w Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych. W 1985 roku ogród i frontowa elewacja budynku pojawiły się w horrorze „Medium” – pierwszym polskim filmie o tematyce okultystycznej. Budynek został zaprojektowany w stylu neoklasycystycznym, a inspiracją były budowle niemieckiego architekta Karla Friedricha Schinkla.
Oświadczyny w podróży. Gdzie na pewno powie Ci "TAK"?
Przyglądamy się miejscom idealnym na oświadczyny w podróży.
Oświadczyny. Jedyna w swoim rodzaju chwila, w której wszystko musi być idealne. Od miejsca, w którym o rękę poprosimy wybrankę serca, aż po atmosferę, pogodę i otoczenie. Wśród najbardziej popularnych kierunków, w których można się oświadczyć, znalazły się miasta leżące na innych kontynentach – Tel Aviv, Nowy Jork, Toronto i Chicago – wynika z raportu Skyscanner. Poznaj najpiękniejsze (i najskuteczniejsze) miejsca na oświadczyny! ->
Pomysł na podróż tematyczną? Zwiedź polskie miasta filmowym szlakiem
Słyszałeś o set jetting? To tzw. turystyka filmowa. Za granicą fani kina podróżują śladami „Władcy Pierścieni”, „Gry o tron” czy serii o Harrym Potterze. Przedstawiamy 4 polskie miasta, w których kręcono znane produkcje.
W Polsce najpopularniejszymi miejscami do uprawiania turystyki filmowej są Sandomierz (za sprawą „Ojca Mateusza”) oraz mała wieś Jeruzal, czyli fikcyjne Wilkowyje z serialu „Ranczo”. To oczywiście nie jedyne filmowe lokalizacje, które powinien odwiedzić miłośnik kultowych polskich filmów i seriali. Poznaj 4 lokalizacje, w których kręcono kultowe polskie filmy >>> To ciekawy sposób, by poznać miasto z zupełnie innej strony i spędzić nietypowy weekend! Źródło: accorhotels.com/pl
Szukasz pomysłu na październikowy wieczór? Spróbuj nowych smaków podczas festiwalu najlepszych restauracji
Przed nami jesienna edycja Restaurant Week. Swój udział potwierdziło ponad 300 lokali w kilkunastu polskich miastach. To świetna okazja, by spróbować trzydaniowych popisów kulinarnych za 39zł. Zarezerwuj stolik i świętuj.
Towarzyskość na zdrowie Regularne odżywianie od dawna kojarzone jest ze zdrowym i szczęśliwym życiem. Tymczasem najnowsze badania wskazują, że dla długowieczności ważne są nie tyle zdrowie posiłki, co spożywanie ich z bliskimi. Bezpośrednie życzliwe relacje międzyludzkie są zdrowsze od tych wirtualnych, a ich podstawowym budulcem jest właśnie czas wspólnie spędzany przy stole. Jak pokazują badania kanadyjskiej badaczki Susan Pinker “osoby towarzyskie, które spotykają się regularnie w stałym gronie, choćby po to, żeby coś zjeść i poplotkować, mają większe szanse na dłuższe życie niż te, które rzuciły palenie, schudły czy regularnie ćwiczyły”. To wystraczający powód, by najbliższa edycja Restaurant Week (21-30.10.2016) minęła pod hasłem „Towarzyskość to zdrowie”. Rekordowy festiwal Nadchodząca jesienna edycja Festiwalu będzie pod każdym względem rekordowa. Weźmie w niej udział ponad 300 najlepszych restauracji w kilkunastu polskich miastach -, Warszawie, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Poznaniu, Szczecinie, Wrocławie, Aglomeracji Śląskiej, po raz pierwszy również w Białymstoku, Rzeszowie i Toruniu. Restauracje i organizatorzy spodziewają się także rekordowej frekwencji – nawet 85 tys. gości. W ramach Festiwalu za 39zł będzie można poznać nowe smaki . Cena obejmuje trzydaniowe specjalnie skomponowane popisowe menu festiwalowe: przystawka, danie główne, deser. Podczas Restaurant Week odbędzie się również szereg wydarzeń dedykowanych restauracyjnej kulturze stołu oraz wspólnemu spędzaniu czasu wolnego przy jedzeniu. Organizatorzy zapraszają m.in. na panele dyskusyjne, warsztaty gotowania, degustacje i improwizacje teatralne na żywo (na część z nich obowiązują zapisy). „Rozbudzamy towarzyskość” Aby jeszcze bardziej rozbudzić polską towarzyskość, organizatorzy promują liczniejsze wspólne wyjścia na Festiwal. Jak? Przy rezerwacji 8-osobowego stolika ósmy gość odwiedza Restaurację za darmo. Towarzyskość to zdrowie. Do zobaczenia przy stole!
Trójmiasto zaprasza żeglarzy do wspólnego świętowania
Trwają zgłoszenia do trzeciej edycji Żeglarskiego Pucharu Trójmiasta.
Uczestnicy wezmą udział w uroczystościach Pomorskiego Otwarcia Sezonu Żeglarskiego 2015 oraz w jubileuszu stoczni jachtowej Delphia Yachts – okazji do świętowania zatem nie zabraknie. Uroczystości związane inauguracją sezonu żeglarskiego na Pomorzu rozpoczną się 29 maja o godzinie 18:00 na Nabrzeżu Młodych Żeglarzy w Gdyni, gdzie przy akompaniamencie muzyki nastąpi tradycyjne podniesienie flag. Następnie goście przeniosą się do Alei Żeglarstwa Polskiego, odsłonięta tam zostanie tablica poświęcona Wojciechowi Orszulokowi, pionierowi żeglarstwa polarnego w Polsce, pierwszemu prezesowi Pomorskiego Związku Żeglarskiego. Po części oficjalnej rozpocznie się spotkanie żeglarskie połączone ze zwiedzaniem wystawy najsłynniejszych polskich trofeów żeglarskich w siedzibie PoZŻ. Gościem specjalnym otwarcia pomorskiego sezonu żeglarskiego będzie żaglowiec flagowy Polskiego Związku Żeglarskiego „Kapitan Głowacki”. Podczas poprzednich dwóch edycji z radością obserwowaliśmy jak rozwija się Żeglarski Puchar Trójmiasta i jak bardzo brakowało tego typu wydarzenia w kalendarzu regatowym Trójmiasta. – mówi Bogusław Witkowski, Prezes Pomorskiego Związku Żeglarskiego. Tegoroczna inauguracja sezonu ma dla nas szczególny wymiar, gdyż wpisuje się w obchody 50-lecia Pomorskiego Związku Żeglarskiego. Cieszę się, że będzie to okazja zarówno do spotkania i integracji, jak i sportowej rywalizacji na wodach Zatoki Gdańskiej. Trudno wyobrazić sobie lepszy sposób na rozpoczęcie sezonu, tym bardziej, że to dopiero początek atrakcji czekających na uczestników Żeglarskiego Pucharu Trójmiasta. 30 maja, podczas sobotniej imprezy, swój jubileusz – 25-lecie istnienia świętować będzie partner główny wydarzenia, Delphia Yachts. Firma została założona w 1990 roku i obecnie jest największym producentem jachtów żaglowych w Polsce oraz jedną z największych stoczni w Europie Środkowo Wschodniej. 2015 to rok w którym Delphia Yachts świętuje nie tylko jubileusz związany z 25-leciem swojego istnienia. W 2005 założone zostało Stowarzyszenie Regatowe Delphia 24, w skład którego wchodzą eksperci, których łączy potrzeba dzielenia się swoim doświadczeniem i wspierania rozwoju kultury żeglarskiej w Polsce. 25 lat to piękny jubileusz, którego obchody rozpoczęliśmy w styczniu na targach BOOT Dusseldorf. Od początku działalności, w 1990 roku, firma Delphia Yachts stara się być blisko żeglarzy. Spotkania i rozmowy z ludźmi, dla których tworzymy jachty są dla nas szczególnie ważne. Dlatego postanowiliśmy świętować nasze 25-lecie podczas Żeglarskiego Pucharu Trójmiasta, regat inaugurujących sezon na wodzie – mówi Piotr Kot, współzałożyciel i współwłaściel Delphia Yachts. Jubileuszowa impreza odbędzie się na zakończenie drugiego dnia Żeglarskiego Pucharu Trójmiasta w malowniczo położonej restauracji White Marlin w Sopocie. Zachęcamy do odwiedzania strony www.zeglarskipuchartrojmiasta.pl oraz zgłaszania załóg! Przypominamy, że Żeglarski Puchar Trójmiasta to regaty zaliczane do Pucharu Bałtyku Południowego. Do udziału w regatach zaprasza organizator – Pomorski Związek Żeglarski, miasta Gdynia, Sopot i Gdańsk oraz sponsor wydarzenia – Grupa ENERGA. Żeglarski Puchar Trójmiasta Trzydniowe regaty rozgrywane na wodach Zatoki Gdańskiej dla załóg jachtów morskich i kabinowych. Organizatorem Żeglarskiego Pucharu Trójmiasta jest Pomorski Związek Żeglarski, a gospodarzami imprezy są miasta Sopot, Gdańsk i Gdynia.
Hoop Likes Festival: Festival Ludzi Internetu
Internetowe gwiazdy mają swój festiwal! Hoop Likes Festival odbędzie się 26-27 września 2014 w Gdańsku. Zaprasza Czesław Mozil.
Hoop Likes Festival Gdańsk 2014: Festival Ludzi Internetu to spotkanie z gwiazdami znanymi głównie z ekranów komputerów. Pojawią się b(v)logerzy, youtuberzy i muzycy, których głównym miejscem aktywności jest sieć internetową. Wszystko odbędzie się Gdańsku w AmberExpo. A o festiwalowych wydarzeniach współdecydować będą internauci i publiczność. Festiwal zostanie podzielony na cztery strefy: muzyczną, modową, kulinarną oraz tzw. Game Zone. Na scenie muzycznej - Music Zone - wystąpią m.in.: Bednarek, Cezik, The Dumplings, Margaret, Grubson i Ifi Ude. W Fashion Zone pojawią się modowe blogerki m.in. Jessika Mercedes i Maffashion. Zobaczyć będzie można pokazy projektantów zainspirowanych technologią i poświęcone modzie instalacje multimedialne. W strefie kulinarnych poczynań i live cookingu - Food Zone - kuchennym szaleństwom oddawać się będą: Kocham Gotować, Red Lipstic Monster i Lisie Piekło. Game Zone - w tej strefie będzie można zagrać z najpopularniejszymi na polskim YouTube graczami: Rockiem, SKFF i SA Wardęga. Na Hoop Likes Festival Gdańsk 2014 zaprasza Czesław Mozil. Juror X Factora spędza teraz w Gdańsku dużo czasu - jako dyrektor artystyczny festiwalu. Więcej informacji: www. likesfestival.com
Polacy chętnie spędzali ferie zimowe nad morzem
Brak śniegu w tym sezonie nie powstrzymał Polaków przed zimowymi wyjazdami
Nie rezygnowali z wyjazdu do górskich miejscowości, a dodatkowo dużą popularnością cieszyły się nadmorskie kurorty. Turystów przyciągają tam ścieżki rekreacyjne i apartamenty z dostępem do saun, jacuzzi, basenów czy klubów fitness. – W większości przypadków brak śniegu ma duże znaczenie, bo zimą goście dokonują rezerwacji przede wszystkim ze względu na pogodę panującą za oknem. Jednak większość rezerwacji dokonanych u nas utrzymywała się mimo braku śniegu i tego, że goście musieli zostawić deski czy narty w domu. Nie obniżaliśmy więc cen – utrzymały się na poziomie pierwotnie założonym – mówi Regina Juźko z działu rezerwacji Sun & Snow. Ceny wynajmu apartamentów w polskich miejscowościach zimą 2014 w zasadzie nie zmieniły się w porównaniu do roku ubiegłego. Koszt wynajęcia 2 pokojowego apartamentu w górskim kurorcie wyniósł między 220 a 300 zł za dobę, a 3 pokojowego od 330 do 400 zł za dobę. Ceny nad morzem były niższe, i za 2 pokojowy lokal wyniosły od 130 do 200 zł za dobę, a za 3 pokojowy od 190 do 260. Sun & Snow, firma zarządzającą wynajmem apartamentów w popularnych miejscowościach wakacyjnych i dużych miastach odnotowała wzrost w sezonie zimowym, mimo nieprzychylnej pogody. – Sprzedaż oferty w górach na styczeń i luty wzrosła średnio o 60 proc. w porównaniu do ubiegłego roku. W większości były to rezerwacje dokonywane z dużym wyprzedzeniem, także przez rodziny z dziećmi, które stosunkowo wcześnie muszą planować pobyt – Regina Juźko podsumowuje sezon zimowy. Polacy decydują się na zimowe wyjazdy nie tylko w góry, ale także do miejscowości wypoczynkowych w innych częściach Polski. – Mieliśmy bardzo duże zainteresowanie wypoczynkiem nad morzem – odnotowaliśmy tutaj około 200 proc. wzrost zysków ze sprzedaży noclegów w porównaniu do ubiegłego roku. Widać, że Polacy chcą spędzać ferie w dość nietypowy sposób. I często były to tak zwane rezerwacje spontaniczne, dokonywane z małym wyprzedzeniem – mówi Regina Juźko. Wśród nadmorskich kurortów największym zainteresowaniem cieszyło się Trójmiasto, Kołobrzeg, Międzyzdroje i Świnoujście, i podobnie było w roku ubiegłym. – Polskie wybrzeże oferuje wiele atrakcji – mnóstwo ścieżek spacerowych, nordic walking, oraz apartamenty zlokalizowane w tak zwanych obiektach hotelowych, gdzie goście mają bezpośredni dostęp do sauny, jacuzzi, basenów, fitness i siłowni. To jest dodatkowym atutem skłaniającym gości do rozważenia pobytów nad morzem – uważa Regina Juźko.
Żeglarski Puchar Trójmiasta - Trzy dni regat, trzech gospodarzy
Dzięki zaangażowaniu trzech miast - Gdańska, Gdyni i Sopotu w kalendarzu regatowym Zatoki Gdańskiej pojawiło się nowe wydarzenie
Już dziś warto zarezerwować ostatni weekend maja i zgłosić załogę do Żeglarskiego Pucharu Trójmiasta! Organizatorem imprezy jest Pomorski Okręgowy Związek Żeglarski a gospodarzami – Gdańsk, Gdynia i Sopot. Wszystkie trzy miasta mają wspaniałe żeglarskie tradycje i realizują uznane imprezy, które od lat cieszą się ogromną popularnością, Żeglarski Puchar Trójmiasta, to inicjatywa wyjątkowa, której potencjał tkwi w synergii - połączeniu sił i energii trzech miast – gospodarzy. Jestem przekonany, że dzięki zaangażowaniu i wymianie doświadczeń trójmiejskich ośrodków żeglarskich, Żeglarski Puchar Trójmiasta ma szansę stać się ważnym punktem kalendarza regatowego i prawdziwym świętem żeglarstwa na Zatoce Gdańskiej – mówi Mateusz Kusznierewicz, pomysłodawca regat. Ja już zgłosiłem swoją załogę do regat, wystartujemy w kategorii open dla jachtów powyżej 9 metrów. Zapraszam do rywalizacji i wspólnej zabawy!– dodaje mistrz olimpijski. Impreza trwać będzie od 24 do 26 maja i zainauguruje sezon żeglarski na wodzie. Wydarzenie rozpocznie się w Gdańsku - jachty biorące udział w regatach przyjmowane będą od rana w Marinie Gdańsk, usytuowanej u nabrzeża Motławy. Gospodarzem drugiego dnia regat będzie Gdynia, a uroczyste zakończenie odbędzie się na molo w Sopocie. Każdy dzień zacznie się od wspólnego śniadania załóg w marinie, a po zmaganiach na wodzie, uczestnicy zaproszeni będą do wieczornego świętowania. W programie między innymi: poczęstunek, loterie i koncerty, połączone z ceremoniami wręczenia nagród dla zwycięzców wyścigów danego dnia. Towarzyszące regatom atrakcje na lądzie, będą ważnym elementem wydarzenia, bo celem Żeglarskiego Pucharu Trójmiasta ma być przede wszystkim integracja środowisk żeglarskich i propagowanie mody na żeglowanie po Zatoce Gdańskiej. Zgłoszenia trwają! Od 24 do 26 maja rywalizować będą jachty morskie, turystyczne i katamarany. Regaty są otwarte dla klas: KWR ORC Jachty turystyczne T - 1, T - 2, T - 3 Kategoria OPEN w ramach długości: Jachty do 7 metrów Jachty 7 - 9 metrów Jachty powyżej 9 metrów Katamarany - w klasie: A, F-18, OPEN Przy zgłoszeniu minimum pięciu załóg danej klasy, organizator utworzy dodatkowe klasyfikacje. W ramach pakietu startowego uczestnicy będą mieli zapewnione posiłki oraz udział w imprezach towarzyszących regatom. Do rywalizacji zaproszeni są zarówno profesjonaliści, jak i amatorzy, którzy mogą liczyć na wsparcie organizatora w skompletowaniu załogi i pomoc doświadczonych sterników. Pytania prosimy kierować na adres: info@zeglarskipuchartrojmiasta.pl Sponsorem głównym wydarzenia jest Grupa Lotos. Inicjatywę wspierają prezydenci Gdańska, Gdyni i Sopotu oraz Marszałek Województwa Pomorskiego Mieczysław Struk. Szczegóły dotyczące imprezy i formularz rejestracyjny znajdują się na stronie internetowej: www.zeglarskipuchartrojmiasta.pl