Światowy sukces polskich transplantologów. Pacjentce wszczepiono wątrobę od dwóch dawców
Zespół lekarzy z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego pod kierownictwem prof. Michała Grąta, wykonał pierwsze na świecie chimeryczne przeszczepienie wątroby. 47-letnia pacjentce wszczepiono narząd złożony z dwóch fragmentów: pobranego od niej samej oraz od zmarłego dawcy. Po tygodniu wątroba zregenerowała się na tyle, że obcą jej część usunięto.
11 maja 2026 roku zespół Kliniki Chirurgii Ogólnej, Transplantacyjnej i Wątroby Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (WUM) dokonał bezprecedensowej operacji: pierwszego na świecie chimerycznego przeszczepienia wątroby. Operacja, którą kierował prof. Michał Grąt, została wykonana u 47-letniej pacjentki cierpiącej na zaawansowany nowotwór wątroby. Na czym polega chimeryczny przeszczep? Najbardziej niezwykłym i pionierskim elementem operacji było stworzenie narządu złożonego z dwóch różnych fragmentów: części własnej pacjentki oraz fragmentu pobranego od zmarłego dawcy. W praktyce medycznej oznaczało to połączenie dwóch technik: autotransplantacji (przeszczepienia własnego narządu po jego modyfikacji) oraz allotransplantacji (przeszczepienia narządu od innej osoby). Decyzja o takim rozwiązaniu zapadła ze względu na stopień zaawansowania choroby nowotworowej. Wycięcie guza pozostawiłoby pacjentce zbyt mały fragment wątroby. Przebieg operacji Zabieg rozpoczął się od usunięcia wątroby z organizmu pacjentki i poddania jej tzw. resekcji pozaustrojowej. Na specjalnym „zimnym stoliku” chirurdzy wycięli zajęte przez nowotwór części, przygotowując zdrowy, lecz zbyt mały fragment do ponownego wszczepienia. Ponieważ pozostawiony fragment nie byłby w stanie zapewnić bezpiecznej funkcji narządu, połączono go z odpowiednio przygotowanym fragmentem wątroby od zmarłego dawcy. W ten sposób powstał jeden funkcjonalny, chimeryczny graft, który następnie wszczepiono pacjentce. Fragment od dawcy pełnił rolę czasowego wspomagacza. Zapewnił chorej bezpieczeństwo metaboliczne w okresie gdy jej własna, mniejsza część wątroby, regenerowała się i ulegała niezbędnemu przerostowi (hipertrofii). Rekonwalescencja i finał leczenia Proces regeneracji własnej tkanki pacjentki przebiegł niezwykle sprawnie. Zaledwie tydzień później, 18 maja 2026 roku, możliwe było przeprowadzenie drugiej operacji. Podczas tego zabiegu lekarze usunęli część graftu pochodzącą od dawcy. Własna wątroba pacjentki osiągnęła już odpowiednią wielkość i sprawność. Ostatecznie w organizmie chorej pozostał wyłącznie jej własny, w pełni zregenerowany narząd. Obecnie pacjentka czuje się dobrze, a lekarze potwierdzają jej dobry stan zdrowia. Zespół lekarski wyjątkowej operacji Za opracowanie koncepcji oraz przeprowadzenie kluczowych etapów operacji – od hepatektomii, przez resekcję pozaustrojową, aż po wytworzenie i wszczepienie graftu – odpowiadał prof. Michał Grąt. W skład interdyscyplinarnego zespołu weszli również: Chirurdzy asystujący: dr hab. Wacław Hołówko, lek. Maryla Turkot oraz lek. Agata Konieczka. Zespół przygotowujący fragment dawcy: dr Konrad Kobryń oraz lek. Paweł Rykowski. Zespół anestezjologiczny: lek. Dawid Tomasik wraz z pielęgniarkami Agatą Małek i Joanną Podsiadłą. Pielęgniarki operacyjne: Ewelina Kamińska i Małgorzata Ponichtera. Znaczenie dla przyszłości medycyny Chimeryczne przeszczepienie wątroby to połączenie chirurgii onkologicznej, transplantologii oraz zaawansowanych technik naczyniowych. Prof. Michał Grąt podkreśla, że jest to nowa koncepcja leczenia, która daje nadzieję osobom z zaawansowanymi nowotworami, dla których dotychczas nie było żadnej radykalnej metody terapii. Osiągnięcie to umacnia pozycję Kliniki WUM jako lidera innowacji. Wcześniej dokonywano tu m.in. autotransplantacji wątroby oraz uruchomiono program przeszczepiania fragmentów narządu od żywych dawców u dorosłych. Źródło: Warszawski Uniwersytet Medyczny Nasza autorka Magdalena Rudzka Redaktorka i wydawczyni National-Geographic.pl. Wcześniej związana m.in. z National Geographic Traveler i magazynem pokładowym PLL LOT Kaleidoscope. Z wykształcenia humanistka (MISH i SNS PAN), ale to przyroda stanowi jej największą pasję. Szczególnie bliskie są jej ekosystemy słodkowodne, a prawdziwym „konikiem” są ryby. W National-Geographic.pl pisze o swoich przyrodniczych pasjach, nauce i medycynie. Prywatnie ceni sobie podróże po nieoczywistych kierunkach, ze szczególnym sentymentem do Europy Środkowej i Wschodniej.
Pacjenci po przeszczepach organów wolniej się starzeją. Zaskakujące odkrycie w Michigan
Niektórzy pacjenci po przeszczepie żyją dekady dłużej dzięki otrzymanym organom. Teraz naukowcy odkrywają, w jaki sposób transplantacje mogą wpływać nie tylko na zdrowie, ale i na sam proces starzenia się.
Spis treści: Historia Jerry'ego po przeszczepie wątroby – jak transplantacja wydłuża życie Przeszczepy wydłużają życie Wydłużenie życia – czy tylko statystyka? Jakość życia po przeszczepie – drugie życie dzięki transplantacji Przyszłość transplantologii – nowe technologie i nadzieje dla pacjentów Przeszczepy organów od lat uznawane są za jedno z największych osiągnięć medycyny współczesnej. Ratują życie osobom z ciężką niewydolnością narządów i dają im szansę na powrót do codziennych aktywności, które wcześniej wydawały się niemożliwe. Coraz częściej jednak lekarze i naukowcy zwracają uwagę, że transplantacje to nie tylko procedury ratunkowe – mogą także wpływać na sam proces starzenia się organizmu i realnie wydłużać życie. Nowe odkrycia otwierają nowe perspektywy w medycynie oraz zmieniają sposób, w jaki myślimy o zdrowiu, długowieczności i jakości życia po przeszczepie. Historia Jerry'ego po przeszczepie wątroby – jak transplantacja wydłuża życie Gdyby nie przeszczep wątroby, Jerry Mebane prawdopodobnie nie dożyłby 73. urodzin. Teraz, zbliżając się do 80. roku życia, mówi z wdzięcznością: „Każdy dzień to dar”. Od czasu operacji w 2016 roku Jerry — emerytowany analityk danych z Durham w Karolinie Północnej — każdego dnia przypomina sobie o osobie, która oddała mu życie. — Mam jej zdjęcie na nocnym stoliku — mówi. — Codziennie dziękuję za jej dar. Transplantacja ratuje życie osobom z niewydolnością narządów, ale dla wielu pacjentów oznacza coś więcej niż tylko przeżycie. Może oznaczać nowy początek — a nawet szansę na dłuższe życie, niż przewidywałaby to medycyna. Nowe badania wskazują, że pacjenci po przeszczepach żyją nie tylko dłużej, ale mogą także starzeć się w inny sposób niż reszta populacji. Transplantacja organu nie tylko ratuje życie — może je znacząco wydłużyć. Przeszczepy wydłużają życie Naukowcy z University of Michigan przeanalizowali dane od ponad 400 tys. osób, które przeszły transplantacje serca, płuc, wątroby, nerek, trzustki lub jelit. Wyniki, opublikowane w 2022 roku wykazały, że większość z nich żyła znacznie dłużej po przeszczepie niż gdyby nie podjęto leczenia. W ciągu ostatnich czterech dekad przeszczepiono w USA ponad milion narządów. W Polsce do końca roku 2021 przeprowadzono łącznie 36 915 przeszczepów narządów. Z tego najwięcej dotyczyło nerek — 26 941, w tym 988 przeszczepów od dawców żywych. W sumie przeszczepiono także około 5 637 wątrób (w tym 431 części od żywych dawców) oraz 3 097 serc od momentu pierwszego przeszczepienia w 1985 roku. Ponadto wykonano 436 przeszczepów płuc. Pomimo ryzyka – odrzutu, infekcji, powikłań – pacjenci żyją dłużej i lepiej niż przed erą nowoczesnej transplantologii. Dr Sumeet Mitter, kardiolog z Nowego Jorku, który specjalizuje się w przeszczepach serca, mówi, że nowoczesne metody leczenia, jak leki immunosupresyjne, czyli substancje hamujące lub osłabiające działanie układu odpornościowego, zmniejszają ryzyko odrzutu i poprawiają jakość życia pacjentów. Według dr. Mittera średnia długość życia po przeszczepie serca wynosi dziś 13 lat, a niektórzy pacjenci żyją znacznie dłużej. Jednym z jego pacjentów jest obecnie 75-letni mężczyzna, który przeszedł transplantację serca 24 lata temu Wydłużenie życia – czy tylko statystyka? Niektórzy naukowcy zadają pytanie: czy wydłużenie życia po przeszczepie to tylko kwestia medycyny ratunkowej, czy też transplantacja wpływa na biologiczny proces starzenia? W badaniu opublikowanym w czasopiśmie naukowym „Journal of Clinical Investigation” w czerwcu 2023 r., naukowcy z Columbia University i Harvardu przeanalizowali tzw. wiek epigenetyczny — biologiczny wskaźnik starzenia się organizmu, oparty na zmianach chemicznych w DNA. Porównując próbki tkanek wątroby od 16 biorców, badacze zauważyli, że przeszczepiony organ po kilku latach „dopasowywał się” do wieku biorcy. U młodych pacjentów narządy wykazywały oznaki „odmłodzenia”, natomiast u starszych – „postarzenia”. Co to oznacza? Że środowisko biologiczne pacjenta może wpływać na starzenie się przeszczepionego organu – i odwrotnie. Choć badania są wstępne, sugerują one, że transplantacja organu to nie tylko wymiana zużytego „mechanizmu”, ale interakcja dwóch organizmów na poziomie komórkowym. Jakość życia po przeszczepie – drugie życie dzięki transplantacji Dla Jerry’ego Mebane’a najważniejsze nie były tylko dodatkowe lata. Przeszczep pozwolił mu wrócić do pasji: pracy w ogrodzie, spacerów, podróży z żoną. – Po przeszczepie naprawdę żyję – a nie tylko wegetuję – mówi. I dodaje: – Mogę chodzić po schodach bez zadyszki. Przestałem wyglądać jak człowiek umierający. Wcześniej cierpiał na marskość wątroby wywołaną autoimmunologicznym zapaleniem. Często był zbyt słaby, by opuścić dom. Dziś mówi – To jest drugie życie. I wiem, że nie mogłem go otrzymać bez cudu transplantacji. Przyszłość transplantologii – nowe technologie i nadzieje dla pacjentów Liczba przeszczepów stale rośnie, podobnie jak długość życia biorców. Według United Network for Organ Sharing (UNOS), tylko w 2023 roku w USA przeprowadzono prawie 44 tys. przeszczepów organów, co stanowi rekord. Wciąż jednak ponad 100 tys. osób czeka na dawcę. W Polsce około 2 tys. Dlatego naukowcy pracują nad nowymi metodami — od organów hodowanych w laboratorium, po transplantacje od dawców zwierzęcych (ksenotransplantacje). Niedawno pisaliśmy o przeszczepie płuca od świni. Wcześniej, bo w 2022 roku przeprowadzono pierwszą transplantację serca od genetycznie zmodyfikowanej świni do człowieka. Naukowcy badają także wpływ przeszczepów na układ odpornościowy, starzenie się i zdrowie psychiczne pacjentów. Transplantacja organu to nie tylko procedura chirurgiczna – to proces, który wpływa na całe ciało i umysł. Źródło: National Geographic, University of Michigan
Przełom w medycynie? Po raz pierwszy w historii przeszczepiono płuco świni człowiekowi
Ten niewiarygodny zabieg wykonali chińscy lekarze w maju 2024 roku w Kantonie, a opisali w nowym artykule naukowym. Cały eksperyment trwał dziewięć dni. Jakie wnioski płyną z tej przełomowej operacji?
Spis treści: Milowy krok w historii ksenotransplantacji Przeszczepy świńskich organów – nadzieje i ograniczenia Dotychczasowe eksperymenty z innymi organami Czy świńskie płuca będą przełomem? Dylematy etyczne i przyszłość ksenotransplantacji Po raz pierwszy w historii przeszczepiono człowiekowi płuco pochodzące od świni — poinformowali 25 sierpnia 2025 r. naukowcy z Chin w artykule opublikowanym w „Nature Medicine”. Operację przeprowadzono w maju 2024 r. w Kantonie (Guangzhou). Pacjent był w stanie śmierci mózgowej, a reakcję immunologiczną jego organizmu monitorowano przez dziewięć dni po operacji. Naukowcy przekazali „National Geographic”, że zakończyli eksperyment, gdy — jak stwierdzili — osiągnęli główne cele naukowe: sprawdzenie ryzyka niekontrolowanej infekcji i odrzutu przeszczepu. Zrobiono to również na prośbę rodziny biorcy. Milowy krok w historii ksenotransplantacji Badanie stanowi kolejny ważny krok w ksenotransplantacji, czyli przeszczepianiu narządów między gatunkami. Nawiązuje do niedawnych zabiegów przeszczepiania świńskich nerek i serc pacjentom. Autorzy pracy podkreślili, że u 39-letniego pacjenta nie doszło do natychmiastowego, gwałtownego odrzutu płuca pochodzącego od świni zmodyfikowanej genetycznie. Wystąpiła jednak odpowiedź immunologiczna i pewne uszkodzenia narządu. Naukowcy dodali, że zanim przeszczepy świńskich płuc będzie można bezpiecznie stosować klinicznie, pozostaje do rozwiązania „wiele istotnych wyzwań” — zwłaszcza to, jak kontrolować tę odpowiedź immunologiczną. — Musimy zachować ostrożność. Obecne dowody nie uzasadniają stosowania klinicznego takich przeszczepów u żyjących pacjentów — powiedział „National Geographic” Jianxing He, główny autor pracy. — Zanim w ogóle będzie można myśleć o praktyce klinicznej, potrzebne są kolejne badania, w tym kolejne, dłuższe próby z udziałem pacjentów w stanie śmierci mózgowej. Przeszczepy świńskich organów – nadzieje i ograniczenia Niezależni specjaliści podkreślają, że mimo iż rezultaty nie zaskakują, to badanie stanowi istotny etap w rozwoju przeszczepów śwońskich organów ludziom. — Jeśli osiągniemy bezpieczeństwo i skuteczność w dłuższym okresie, może to oznaczać zmianę paradygmatu — wyjaśnia Ankit Bharat, kierujący oddziałem chirurgii klatki piersiowej w Northwestern Medicine. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2025/08/2025-08-26-112632-First-pig-to-human-lung-transplant-announced-by-Chinese-scientists--National-Ge-a36b370.png" width="530" height="802" alt="Świńskie serce na Uniwersytecie Minnesoty biło jeszcze przez wiele godzin po podaniu mu syntetycznej wersji kwasu żółciowego pochodzącego od niedźwiedzi. To konkretne serce nie było częścią omawianego badania." title="Świńskie serce na Uniwersytecie Minnesoty biło jeszcze przez wiele godzin po podaniu mu syntetycznej wersji kwasu żółciowego pochodzącego od niedźwiedzi. To konkretne serce nie było częścią omawianego badania." /> Co roku w USA wykonuje się tysiące przeszczepów płuc, ale czas oczekiwania bywa dramatycznie długi. Coraz większe zapotrzebowanie sprawia, że chorzy, w zależności od przyznanego im priorytetu, oczekują miesiącami, a czasem latami, na dostęp do odpowiednich i zdrowych organów. Bharat zauważa, że otrzymanie narządu od dawcy-człowieka „to trochę jak kupowanie używanego samochodu”. — Nie wiesz, co dostajesz — mówi. Stały dopływ dobrze przebadanych narządów zwierzęcych mógłby — przynajmniej teoretycznie — ujednolicić jakość przeszczepów. Dotychczasowe eksperymenty z innymi organami Szpitale i firmy biotechnologiczne w całym kraju prowadzą już badania kliniczne nad przeszczepianiem ludziom innych narządów od genetycznie modyfikowanych świń, m.in. serca, wątroby i nerek. W ubiegłym roku po raz pierwszy przeszczepiono zmodyfikowaną świńską nerkę żyjącemu pacjentowi — Rickowi Slaymanowi — który zmarł po dwóch miesiącach. Organizm innej pacjentki, Towany Looney, odrzucił świńską nerkę po około czterech miesiącach. David Bennett, pierwszy biorca świńskiego serca z modyfikacjami genetycznymi, zmarł po dwóch miesiącach, a Lawrence Faucette, drugi taki pacjent, żył sześć tygodni po zabiegu. W ubiegłym roku w Chinach przeszczepiono też wątrobę świni do ciała pacjenta w stanie śmierci mózgowej. Narząd funkcjonował przez 10 dni. Czy świńskie płuca będą przełomem? Obecnie w Stanach Zjednoczonych na przeszczepy czeka ponad 100 000 osób, z czego kilka tysięcy potrzebuje płuc. Eksperci szacują, że tylko około jedna piąta płuc od ludzkich dawców nadaje się do przeszczepienia. — Przeszczep płuca wypada najgorzej, jeśli chodzi o pięcioletnie przeżycie, a wyniki ogólnie są dość słabe — mówi Brendan Keating, profesor nadzwyczajny w Katedrze Chirurgii na NYU Langone. Ten ośrodek w zeszłym roku przeprowadził dwa przeszczepy świńskich nerek u żyjących pacjentów i sześć u osób w stanie śmierci mózgowej (od 2021 r.). <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2025/08/2025-08-26-112855-First-pig-to-human-lung-transplant-announced-by-Chinese-scientists--National-Ge-d250ddc.png" width="1199" height="802" alt="Ludzka krew przepływa przez świńskie płuca w laboratorium Uniwersytetu Maryland School of Medicine. Te konkretne płuca nie były częścią najnowszego badania." title="Ludzka krew przepływa przez świńskie płuca w laboratorium Uniwersytetu Maryland School of Medicine. Te konkretne płuca nie były częścią najnowszego badania." /> Eksperci dodają, że płuca są zdecydowanie trudniejsze do przeszczepiania niż inne narządy. Wymieniają gazy z otoczeniem, co naraża je na kontakt ze zanieczyszczeniami. — Ich rozmiar dodatkowo zwiększa ryzyko odrzutu w porównaniu z innymi narządami — dodaje Bharat. — To badanie, pokazało, że takie przeszczepy są ogóle możliwe — stwierdza Keating. — Ale wciąż jest sporo zagadnień do rozpracowania, zanim płuca świń będzie można powszechnie przeszczepiać pacjentom. Potrzebne są dalsze próby oceniające odpowiedź organizmu u osób w stanie śmierci mózgowej, których rodziny lub opiekunowie wyrazili zgodę. Takie badania są standardowym etapem ksenotransplantacji. Autorzy pracy przyznają też, że na wyniki mogły wpłynąć czynniki zewnętrzne. Świnia była zmodyfikowana genetycznie, by ograniczyć ryzyko odrzutu, a biorcy podano wiele przeciwciał tłumiących odpowiedź immunologiczną. Pacjent miał też zachowane drugie płuco, co mogło wpływać zarówno na reakcję układu odpornościowego, jak i na funkcjonowanie przeszczepionego narządu. Bharat zwraca uwagę, że dziewięciodniowa obserwacja w Kantonie była zbyt krótka, by stwierdzić, czy organizm nie odrzuciłby narządu później. — Krótkoterminowy sukces, nawet jeśli płuco przetrwa dzień czy dwa, nie przekłada się automatycznie na sukces krótkoterminowy ani długoterminowy — mówi. Mimo to transfer prawdopodobnie poszerzy wiedzę o ksenotransplantacji płuc świń do ludzi, która dotychczas była badana głównie u naczelnych niebędących ludźmi. Dylematy etyczne i przyszłość ksenotransplantacji Pomimo potencjalnych korzyści dla pacjentów, hodowanie zwierząt w laboratoriach wyłącznie w celu pozyskiwania narządów i eksperymenty na osobach w stanie śmierci mózgowej, które nie mogą wyrazić zgody słownej, rodzą poważne dylematy bioetyczne. — To decyzja, którą podejmuje instytucja i komisje etyczne — mówi Insoo Hyun, współpracownik Center for Bioethics Harvard Medical School. Nawet jeśli metoda okaże się bezpieczna i skuteczna, ksenotransplantacja może doprowadzić do podwójnych standardów. Część pacjentów otrzymywałaby narządy zwierzęce, a część — ludzkie. Jeśli okaże się, że jakość narządów się różni, pojawi się pytanie: komu przysługuje „lepsza” opcja? Źródło: National Geographic
W Chinach po raz pierwszy przeszczepiono człowiekowi wątrobę od genetycznie zmodyfikowanej świni
Naukowcy w Chinach przeprowadzili pionierską operację. Po raz pierwszy w historii przeszczepili człowiekowi wątrobę od genetycznie zmodyfikowanej świni. To kolejny krok w badaniach nad ksenotransplantacjami - czyli przeszczepami odzwierzęcymi.
W tym artykule: Jak wyglądała pionierska operacja? Wątroba świni w ciele człowieka Przeszczepy odzwierzęce terapią przyszłości Zabieg został przeprowadzony w chińskim szpitalu w zeszłym roku. Jego celem nie było ratowanie życia. Biorcą był martwy 50-letni mężczyzna, który na skutek urazu głowy doznał śmierci mózgowej. Naukowcy chcieli sprawdzić, czy wszczepiona do jego organizmu wątroba świni w ogóle podejmie pracę. Narząd pozostawał w ciele zmarłego przez 10 dni. Następnie został usunięty. Przez ten czas jednak nie pojawiła się reakcja odrzucenia obcej tkanki przez organizm człowieka. Wątroba pochodziła od świni, u której wykonano kilka modyfikacji genetycznych po to właśnie, by zapobiec odrzuceniu. Naukowcy mają nadzieję, że w przyszłości tego rodzaju zabiegi będą rodzajem terapii pomostowej. Czyli będą proponowane chorym, by przedłużyć ich możliwy czas oczekiwania na przeszczep allogeniczny (od niespokrewnionej osoby). Jak wyglądała pionierska operacja? Zabieg przeprowadzono w Szpitalu Xijing pracującym przy Wojskowym Uniwersytecie Medycznym Sił Powietrznych w Xi’an, w prowincji Shaanxi. Trwał 10 godzin. W jego trakcie nie usunięto wątroby zmarłego, która była nieuszkodzona. Wszczepiono mu za to drugi organ. Dawcą wątroby była miniaturowa świnia rasy Bama. Wcześniej wykonano u niej sześć różnych modyfikacji genetycznych. Między innymi wyłączono geny, które produkują cukry znajdujące się na powierzchni komórek świńskich – ich obecność aktywuje ludzki układ odpornościowy, który atakuje obcy narząd. Zwierzęciu dodano też geny produkujące ludzkie białka. Wątroba świni w ciele człowieka Po przeszczepie wątroba dawała oznaki funkcjonowania. Produkowała żółć oraz świńską albuminę, białko występujące w osoczu krwi. Zespół naukowy stojący za przeszczepem przyznaje jednak, że nie jest pewne, czy taki organ wystarczająco wspierałby organizm żywego człowieka. Na takie wnioski jeszcze za wcześnie – tym bardziej, że w tym przypadku w ciele zmarłego pozostawała jego własna wątroba. Mimo to praca chińskich badaczy została uhonorowana artykułem przyjętym do prestiżowego czasopisma „Nature”. Stanowi ona duży krok naprzód w całej dziedzinie ksenotransplantacji. Samo przygotowanie organu, który nie zostanie natychmiast odrzucony przez organizm człowieka, jest dużym osiągnięciem. Jak skomentował na łamach „Guardiana” jeden ze specjalistów od przeszczepów odzwierzęcych – Peter Friend, profesor transplantologii na Uniwersytecie Oksfordzkim – gdyby przeszczepić człowiekowi wątrobę od zwykłej świni, narząd już po kilku minutach byłby martwy z powodu nadostrej reakcji odrzucenia. Przeszczepy odzwierzęce terapią przyszłości Ksenotransplantacje to dziedzina medycyny, która jest rozwijana już od drugiej połowy zeszłego wieku. Od początku budziła kontrowersje i wątpliwości etyczne. Podejmowane próby ratowania chorych zawsze były terapiami ostatniej szansy proponowanymi osobom, które umierały i którym nie można było pomóc w żaden inny sposób. Pierwsze przełomowe zabiegi wykonano dopiero w ostatnich kilku latach, kiedy upowszechniły się metody modyfikacji genów i hodowli zwierząt ze zmodyfikowanymi narządami. Dzięki sercu świni naukowcy próbowali ratować życie 57-letniego Davida Benneta, który umierał na ostrą niewydolność serca. Przeszczep przeprowadzony na początku 2022 roku dał mu dodatkowe dwa miesiące życia. Najdalej zaszli lekarze eksperymentujący z transplantacjami świńskich nerek. Również w tym przypadku wpierw eksperymentowano z wszczepianiem świńskich nerek martwym biorcom. Później przyszedł czas na próby z żywymi chorymi. Richard Slayman, któremu jako pierwszemu wszczepiono genetycznie zmodyfikowaną świńską nerkę na początku zeszłego roku, po trzech tygodniach od zabiegu został nawet wypisany do domu. Co prawda Slayman zmarł w maju 2024 r., jednak, jak podał szpital – Massachusetts General Hospital (MGH) – jego zgon nie miał związku z transplantacją. Źródła: Nature, Guardian Nasza autorka Magdalena Salik Dziennikarka naukowa i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Autorka powieści z gatunku fantastyki naukowej, ostatnio wydała „Płomień” i „Wściek”.
Pierwszy pacjent otrzymał sztuczne serce z tytanu. Urządzenie wykorzystuje zjawisko lewitacji magnetycznej
W USA po raz pierwszy wszczepiono choremu serce z tytanu. Prototypowe urządzenie wykorzystuje to samo zjawisko, co koleje magnetyczne wysokich prędkości. Sztuczne serce ma dać więcej czasu chorym czekającym na transplantację.
W tym artykule: Długa historia poszukiwań sztucznego serca Pierwsze serce z tytanu Kolejni pacjenci z sercem z tytanu? Pionierska operacja została przeprowadzona 9 lipca. Jednak Texas Heart Institute (THI) i BiVACOR – firma medyczna, która opracowała nową pompę – poinformowała o niej dopiero pod koniec zeszłego miesiąca. Biorcą sztucznego serca był 57-letni mężczyzna. Jego tożsamość nie została ujawniona. Jak podaje „Manchester Journal”, chory znajdował się w stanie krytycznym z powodu wstrząsu kardiogennego. Cierpiał na ciężką niewydolność serca, która sprawiała, że jego organizm był skrajnie niedotleniony i niedokrwiony. Oczekiwał na transplantację, jednak akurat nie było żadnego serca, które można by mu przeszczepić. To zadecydowało, że został wybrany do pionierskiego leczenia pomostowego. Operacja trwała sześć godzin. Trzy dni później chory mógł już usiąść na krześle. Sześć dni po zabiegu przeszedł 150 metrów. Dwa dni później pojawiło się ludzkie serce, które nadawało się do transplantacji. Urządzenie zwane BiVACOR TAH zostało wówczas usunięte z jego klatki piersiowej. Długa historia poszukiwań sztucznego serca Inżynierowie i kardiolodzy próbują zbudować sztuczne serce już od kilkudziesięciu lat. Jednak jeszcze w XX w. stało się jasne, że uzyskanie funkcjonalności, wydajności i niezawodności na poziomie prawdziwego, biologicznego serca jest niezwykle trudne. Pierwsze sztuczne serca niszczyły komórki krwi, powodując zatory. Trzeba było rozwiązać problem stałego zasilania i naturalnego zużywania się mechanicznych części urządzenia. A także zagwarantować, że pompa, niezależnie od okoliczności, nie przestanie działać nawet na minutę. To wszystko sprawiło, że w ciągu ostatnich dwóch dekad w Stanach Zjednoczonych do obrotu dopuszczono tylko jedno sztuczne serce – SynCardia Total Artificial Heart. Składa się ono ze sztucznych komór z elastycznymi, poliuretanowymi membranami, oddzielającymi krew natlenioną od odtlenionej. Jest stosunkowo duże i może być stosowane tylko przez krótki czas, w oczekiwaniu na przeszczep. Pierwsze serce z tytanu Firma BiVACOR, która opracowała nową pompę, poszła inną drogą. Jej inżynierowie nie starali się odtworzyć budowy prawdziwego serca. Zamiast tego skupili się na wymyśleniu urządzenia, które będzie gwarantowało jego funkcjonalność. Prace trwały dziesięć lat i ostatecznie zaowocowały małym urządzeniem z tytanu. Ma ono tylko jedną ruchomą część. To przepompowujący krew wirnik. Jest on utrzymywany z daleka od ścianek pompy dzięki zjawisku lewitacji magnetycznej. Temu samemu, które wykorzystują koleje wysokich prędkości typu maglev. Dzięki elektromagnesom poruszają się one bez styku pojazdu z torami, co eliminuje tarcie. Tak samo wirnik w TAH nie dotyka żadnych części pompy, co chroni go przed zużyciem mechanicznym. Kolejni pacjenci z sercem z tytanu? TAH nie ma zaworów, elastycznych komór czy membran. Wirnik z dwoma łopatkami zapewnia przepływ krwi do płuc oraz do reszty organizmu. Firma twierdzi, że jej sztuczne serce przepompowuje do 12 litrów krwi na minutę. To wystarczająca ilość dla dorosłego mężczyzny ćwiczącego fizycznie. Urządzenie jest wielkości pięści. Zasila je bezprzewodowo zewnętrzy kontroler. Jak długo może działać? W zeszłym roku firma ogłosiła, że w laboratorium TAH funkcjonuje nieprzerwanie od czterech lat. BiVOCAR otrzymał zgodę na wszczepienie swojego sztucznego serca człowiekowi w listopadzie 2023 roku. Amerykańska Agencja Żywności i Leków (ang. Food and Drug Administration, FDA) dała wówczas zielone światło na pięć transplantacji w 2024 r. Jeśli kolejne próby wszczepiania TAH będą również udane jak pierwsza – a urządzenie posłuży chorym dłużej – możliwe, że FDA zaaprobuje również kolejne zabiegi. Rocznie na świecie przeprowadza się około 6 tys. transplantacji serca. Zapotrzebowanie jest znacznie większe. Źródła: ScienceAlert, BiVACOR, Manchester Journal.
Pionierska operacja. Po raz pierwszy kobiecie wszczepiono pompę serca i zmodyfikowaną genetycznie nerkę świni
54-letnia Amerykanka jest pierwszy człowiekiem, której przeszczepiono urządzenie wspomagające pracę serca, a następnie nerkę świni. Organ został wpierw zmodyfikowany genetycznie. Wraz z nim przeszczepiono również grasicę.
W tym artykule: Bardzo trudny przypadek Kilka przełomowych zabiegów Rozwój ksenotransplantacji Chirurg, który sam jest po przeszczepie Lisa Pisano pochodzi z New Yersey. Na początku kwietnia przeszła serię pionierskich operacji przeprowadzonych w ośrodku NYU Langone Health. Wpierw wszczepiono jej pompę wspomagającą pracę serca. Kilka dni później otrzymała genetycznie zmodyfikowaną nerkę świni. – Wszystko, czego potrzebowałam, to szansa na lepsze życie – powiedziała Pisano. – Po tym jak wypadłam z kolejki po ludzki przeszczep, dotarło do mnie, że nie mam wiele czasu. Pisano cierpi na dwie bardzo poważne choroby: niewydolność nerek w końcowym stadium i niewydolność serca. Pierwsza zmuszała ją do regularnych dializ. Kłopoty z sercem były tak zaawansowane, że bez zastosowania urządzenia wspomagającego pracę tego narządu lekarze dawali kobiecie zaledwie kilka tygodni. Bardzo trudny przypadek Dla Pisano nowatorskie zabiegi były jedyną szansą na przedłużenie życia. Z powodu historii chorobowej kobieta nie kwalifikowała się ani do przeszczepu serca, ani do przeszczepu nerki. Dodatkową przeszkodą był wysoki poziom przeciwciał, uruchamiających reakcję odrzuceniową organizmu. Jednak, jak się okazało, w przypadku Pisano dotyczył on tylko ludzkich tkanek. Nie zaś zmodyfikowanych genetycznie tkanek świni. To dawało szanse na uratowanie kobiety. Serię operacji zaplanował i przeprowadził zespół kierowany przez dr. Roberta Montgomery’ego, jednego ze światowych pionierów ksenotransplantacji (przeszczepów odzwierzęcych). Najpierw kobiecie wczepiono niewielkie urządzenie wspomagające pracę lewej komory serca (tzw. LVAD). Zazwyczaj otrzymują je chorzy oczekujący na przeszczep. Kilka przełomowych zabiegów Wszczepienie LVAD przeprowadzono 4 kwietnia. 12 kwietnia lekarze wykonali ksenotransplantację. Był to drugi przeszczep nerki świni na świecie żywemu pacjentowi. Wcześniej tego rodzaju procedurę testowano na martwych biorcach. Dodatkowo po raz pierwszy na świecie wraz z nerką przeszczepiono świńską grasicę. Ma ona „wyszkolić” układ odpornościowy kobiety i zapobiec odrzuceniu organu. Wszczepiona Pisano nerka świni została zmodyfikowana genetycznie. Już wcześniej lekarze z NYU Langone testowali organy świń, z których DNA usunięto jeden gen. Odpowiada on za produkcję cukru alpha-gal. Ta biomolekuła stanowi największą przeszkodę w próbach przeszczepiania ludziom narządów świni. Sprawia, że organ odzwierzęcy już w pierwszych minutach po przeszczepie jest odrzucany przez ludzki organizm. Organy bez genu kodującego alpha-gal dają większe szanse na powodzenie zabiegu. Nerka świni pracuje w ludzkim ciele ponad miesiąc. Operację wykonał chirurg, który sam ma przeszczepione serce Miesiąc temu chirurdzy przeszczepili genetycznie zmodyfikowaną nerkę świni pacjentowi po śmierci mózgu. Właśnie ogłosili, że nerka nadal funkcjonuje tak, jak powinna. Test stanowi znaczą... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/nerka-swini-pracuje-w-ludzkim-ciele-ponad-miesiac-operacje-wykonal-chirurg-ktory-sam-ma-przeszczepione-serce-fot-joe-carrotta-1d22339.jpg" width="938" height="426" alt="Nerka świni pracuje w ludzkim ciele ponad miesiąc. Operację wykonał chirurg, który sam ma przeszczepione serce (fot. JOE CARROTTA)" title="Nerka świni pracuje w ludzkim ciele ponad miesiąc. Operację wykonał chirurg, który sam ma przeszczepione serce (fot. JOE CARROTTA)" /> – Wykorzystując świnie z pojedynczą modyfikacją genetyczną możemy lepiej zrozumieć rolę, jaką odgrywa zaledwie jedna kluczowa zmiana w genomie – stwierdził dr Montgomery. Dzięki temu ksenotransplantacja mogłaby stać się realną alternatywą dla pacjentów. – Ponieważ zmodyfikowane genetycznie świnie można hodować i nie wymagają klonowania, jest to zrównoważone i skalowalne rozwiązanie problemu niedoboru narządów – dodał naukowiec. Problem braku narządów jest w Stanach Zjednoczonych mocno odczuwalny. Tylko na przeszczep nerki oczekuje tam prawie 90 tys. osób. Rozwój ksenotransplantacji Pierwszy raz nerkę świńską żywemu biorcy przeszczepiono zaledwie miesiąc wcześniej. W marcu 2024 roku zabieg przeprowadzono w Massachusetts General Hospital. Pacjentem był 62-letni mężczyzna. W 2023 r. dwóch pacjentów otrzymało zaś serce świni. Po przeszczepie żyli jednak tylko dwa miesiące. Lisa Pisano zdawała sobie sprawę z ryzyka, jakie podejmuje. – Przedyskutowałam to wpierw z rodziną i z mężem – powiedziała. – Uznałam, że w najgorszym przypadku, jeśli to nie zadziała u mnie, może zadziałać u następnej osoby. Cóż, przynajmniej ktoś na tym skorzysta – stwierdziła. Na szczęście dwa tygodnie po zabiegu nie ma żadnych śladów wskazujących, by organizm Pisano odrzucał przeszczep. Dr Montgomery stwierdził, że jej nerka funkcjonuje „perfekcyjnie”. Chirurg, który sam jest po przeszczepie Naukowcy eksperymentują z ksenotransplantacjami od kilkudziesięciu lat. Skłania ich do tego brak organów do przeszczepów i gigantyczne kolejki oczekujących na serce albo nerkę. Dla chorych przeszczep jest często terapią ostatniej szansy. Dr Montgomery sam przeszedł transplantację serca. Odziedziczył po swoi ojcu (zmarłym w wieku 52 lat) postępującą chorobę mięśnia sercowego. W 2018 roku był już w ciężkim stanie. Uratował go przeszczep, który wykonał jego podwładny z Instytutu Transplantologii. Dr Montgomery w 2021 r. po raz pierwszy przeszczepił świńską nerkę martwemu biorcy. Zmodyfikowany genetycznie organ pracował wówczas przez 54 godziny. Źródła: NYU Langone Health, Science Alert. Nasz ekspert Magdalena Salik Dziennikarka naukowa i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Pasjami czyta i pisze, miłośniczka literatury popularnonaukowej i komputerowych gier RPG. Więcej: magdalenasalik.wordpress.com
Nerka świni pracuje w ludzkim ciele ponad miesiąc. Operację wykonał chirurg, który sam ma przeszczepione serce
Miesiąc temu chirurdzy przeszczepili genetycznie zmodyfikowaną nerkę świni pacjentowi po śmierci mózgu. Właśnie ogłosili, że nerka nadal funkcjonuje tak, jak powinna. Test stanowi znaczący krok w kierunku ksenotransplantacji.
W tym artykule: Nagła śmierć biorcy Modyfikacja jednego genu u świni Lekarz z przeszczepionym sercem Kontrowersje wokół ksenotransplantacji Zabieg przeprowadzono 14 lipca w ośrodku NYU Langone Health, należącym do Uniwersytetu Nowojorskiego. Nerkę świni wszczepiono do ciała mężczyzny, u którego stwierdzono śmierć mózgu. Przez cztery tygodnie organ pracował normalnie. Kilka dni temu naukowcy ogłosili, że eksperyment zostanie przedłużony o kolejny miesiąc. Operację przeprowadził dr Robert Montgomery, szef Instytutu Transplantologii należącego do Langone Health, wraz z zespołem. Była to piąta wykonana w tym ośrodku ksenotransplantacja. Czyli przeszczepienie organu jednego gatunku innemu. – Nasza praca pokazuje, że nerka świni – z tylko jedną modyfikacją genetyczną, bez eksperymentalnych leków ani urządzeń – może spełniać funkcje ludzkiej nerki przez 32 dni bez odrzucenia przez organizm biorcy – powiedział dr Montgomery. Naukowiec sam żyje z przeszczepionym sercem. Nagła śmierć biorcy W przypadku jego najnowszego eksperymentu, biorcą było ciało nowojorczyka Maurice’a Millera. Miller zmarł nagle w wieku 57 lat na niezdiagnozowany wcześniej nowotwór mózgu. Wykluczyło to możliwość przekazania jego organów do przeszczepu. Serce świni w człowieku? Na razie wszczepiono je pawianowi. Działało 2 lata Przeszczepione pawianowi świńskie serce funkcjonowało przez ponad dwa lata – informuje pismo “Nature Communications”. Rodzina zdecydowała się wówczas oddać ciało mężczyzny naukowcom na potrzeby eksperymentu. – Mocowałam się z tą decyzją – powiedziała jego siostra, cytowana przez AP. Według niej jednak Maurice Miller lubił pomagać innym. – Myślę, że mój brat pragnąłby tego – uważa Mary Miller-Duffy. – Teraz trafi do podręczników medycyny i w ten sposób będzie żył wiecznie – dodaje. Modyfikacja jednego genu u świni Faktycznie biorca ma duże szanse na pośmiertną sławę, ponieważ zabieg przeprowadził pionier w dziedzinie ksenotransplantacji. Dr Montgomery dopiero dwa lata temu po raz pierwszy przeszczepił świńską nerkę martwemu biorcy. Zmodyfikowany genetycznie organ pracował wówczas przez 54 godziny. Przeprowadzona modyfikacja polegała wówczas na usunięciu z DNA świni tylko jednego genu. Odpowiada on za produkcję tzw. cukru alpha-gal. Ta biomolekuła stanowiła największą przeszkodę w próbach przeszczepiania ludziom narządów świni. Sprawiała, że organ odzwierzęcy był już w pierwszych minutach po przeszczepie odrzucany przez ludzki organizm. We wszystkich transplantacjach – włącznie z ostatnią – wykonanych w NYU Langone Health użyto więc nerek świni pozbawionych genu kodującego alpha-gal. Zapobiegło to odrzutom. Podczas lipcowego zabiegu naukowcy usunęli biorcy obie nerki. Wszczepiono mu tylko jedną nerkę świni, która od razu podjęła pracę. Drugą zachowano, by porównywać jej stan z pracującym przeszczepionym organem. Lekarz z przeszczepionym sercem Naukowcy eksperymentują z ksenotransplantacjami od kilkudziesięciu lat. Skłania ich do tego brak organów do przeszczepów i gigantyczne kolejki oczekujących na serce albo nerkę. Dla chorych przeszczep jest często terapią ostatniej szansy. Dobrze wie o tym dr Montgomery, który sam przeszedł transplantację serca. Montgomery odziedziczył po swoim ojcu (zmarłym w wieku 52 lat) rzadką postępującą chorobę mięśnia sercowego. W 2018 roku był już w ciężkim stanie. Uratował go przeszczep, który wykonał jego podwładny z Instytutu Transplantologii. Choć ksenotransplantacje budzą wątpliwości etyczne, wydają się dobrym pomysłem na rozwiązanie problemu braku organów do przeszczepu. Jednak by eksperymenty zamieniły się w standardową terapię, potrzeba jeszcze wiele czasu i wiele badań. Na razie amerykańska Agencja Żywności i Leków (ang. Food and Drug Administration, FDA) nie wyraziła jeszcze zgody na badania kliniczne, polegające na transplantacji serc albo nerek świni pacjentom-ochotnikom. Kontrowersje wokół ksenotransplantacji Za to w zeszłym roku naukowcy z Uniwersytetu Maryland otrzymali specjalną zgodę na wszczepienie zmodyfikowanego genetycznie serca świni umierającemu. Wydłużyło to życie pacjenta o dwa miesiące. Po tym czasie jednak serce przestało funkcjonować, a powody tego pozostają nie do końca jasne. 5 słynnych przeszczepów twarzy. Historie pełne blasków i cieni Operacje przeszczepu twarzy to bardzo trudne przedsięwzięcia, a o ich sukcesie decyduje nie pierwszy dzień po operacji, lecz wiele kolejnych lat życia. Poznajcie 5 historii osób, którym medy... Więcej szczęścia mieli badacze z Uniwersytetu Alabamy w Birmingham. Również w zeszłym tygodniu ogłosili, że wszczepili dwie nerki świni zmarłemu. Organy funkcjonowały normalnie przez siedem dni. Naukowcy sami zwracają uwagę, że ważnym pytaniem pozostaje – ile takie eksperymenty powinny trwać? Testy na ciałach ludzi po śmierci mózgowej, których serce ciągle bije, mogą budzić wątpliwości etyczne. A także mogą być trudne dla rodzin oddających badaczom ciała swoich bliskich, przedłużając ich żałobę. Z drugiej strony jednak dają szanse na opracowanie terapii, które mogę kiedyś ratować życie. Badacze podkreślają, że cała sprawa wymaga publicznej dyskusji i oswajania z ideą ksenotransplantacji. Źródła: NYU Langone Health, AP. Nasz ekspert Magdalena Salik Dziennikarka naukowa i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Pasjami czyta i pisze, miłośniczka literatury popularnonaukowej i komputerowych gier RPG. Więcej: magdalenasalik.wordpress.com
Zmarł pacjent, któremu przeszczepiono serce genetycznie zmodyfikowanej świni. Co dalej z przełomową terapią?
Eksperymentalny zabieg przeszczepienia człowiekowi serca od świni zakończył się porażką. Pacjent nie żyje.
W tym artykule: Przeszczep serca od świni był ostatnią szansą dla pacjenta Genetycznie modyfikowane świnie mają tkanki podobne do ludzkich Lekarzom udało się wcześniej połączyć nerkę świni z ciałem człowieka Świńska nerka pracowała dobrze, ale serce świni zawiodło – Dzięki modyfikacjom genetycznym wkrótce będzie możliwe przeszczepianie ludziom narządów pobranych od świń – zapowiadał w 2021 roku dr David Ayares, szef działu naukowego firmy bioinżynieryjnej Revivicor, należącej do koncernu United Therapeutics. Takie przeszczepy, zwane ksenotransplantacjami, mogłyby rozwiązać problem braku dawców organów, z którym borykają się lekarze na całym świecie. Teraz jednak wiadomo, że nie będzie to takie proste. Dwa miesiące temu chirurdzy z powodzeniem wszczepili serce genetycznie zmodyfikowanej świni 57-letniemu mężczyźnie. Teraz jednak pacjent zmarł. Przeszczep serca od świni był ostatnią szansą dla pacjenta Pod koniec 2021 r. warunkowe pozwolenie na przeszczep między świnią a człowiekiem wydała amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA). Operacja odbyła się w piątek 7 stycznia. O jej rezultacie lekarze z Akademii Medycznej Maryland poinformowali dopiero po kilku dniach, gdy stan pacjenta się ustabilizował. Serce świni w człowieku? Na razie wszczepiono je pawianowi. Działało 2 lata Przeszczepione pawianowi świńskie serce funkcjonowało przez ponad dwa lata – informuje pismo “Nature Communications”. Biorcą przeszczepu serca świni był David Bennett, 57-latek z Maryland. Kilka miesięcy przed zabiegiem spędził przykuty do łóżka, stale podpięty do aparatury podtrzymującej życie. Jego serce nie było na tyle wydolne, aby mogło poradzić sobie bez wsparcia. Ze względu na zły stan zdrowia, mężczyzna został uznany za niekwalifikującego się do tradycyjnego przeszczepu, pochodzącego od ludzkiego dawcy. – To był wybór między śmiercią a poddaniem się temu przeszczepowi – mówił Bennett dzień przed operacją. – Chcę żyć. Wiem, że to strzał w ciemno, ale to moja jedyna szansa – dodawał. Po udanym przeszczepie serca świni pacjent pozostawał pod stałą obserwacją. Lekarze monitorowali jego stan, aby ustalić, czy nowy narząd działa prawidłowo oraz czy i kiedy mężczyzna będzie mógł opuścić szpital. Niestety, kilka dni temu jego stan zaczął się pogarszać. 8 marca David Bennett zmarł. Przyszłość przełomowej terapii stanęła pod znakiem zapytania. – David walczył dzielnie do samego końca – powiedział Bartley Griffith, chirurg, który przeprowadził przeszczep. Genetycznie modyfikowane świnie mają tkanki podobne do ludzkich Świnia, której serce otrzymał Bennett, należała do stada firmy Revivicor. Było to zwierzę poddane modyfikacji genetycznej i „zaprojektowane” tak, aby wyeliminować gen odpowiedzialny za produkcję substancji zwanej alfa-gal. Jej pełna nazwa brzmi galaktozaalfa-1,3-galaktoza. CRISPR, czyli zmiana kodu DNA. "Mamy władzę nad wszelkimi gatunkami, o jakiej nam się nigdy nie śniło" Naukowcy wykorzystują CRISPR do naprawiania poważnych wad dziedzicznych, z którymi od lat ludzkość podejmuje bezskuteczną walkę. Metoda szybkiego zmieniania szyfru życia może nam dać wyj.. Alfa-gal to związek chemiczny znajdujący się w większości błon komórkowych ssaków, który jednak nie występuje u naczelnych, w tym u ludzi. Nasz układ odpornościowy rozpoznaje go jako ciało obce i wytwarza przeciwciała, co prowadzi do odrzucenia świńskiego narządu natychmiast po przeszczepie. Lekarzom udało się wcześniej połączyć nerkę świni z ciałem człowieka Jesienią 2021 r. przeprowadzono udany „tymczasowy przeszczep” nerki od zmodyfikowanego genetycznie zwierzęcia ze stada Revivicor. Lekarze połączyli wówczas nerkę świni z ludzkim organizmem. Narząd podjął prawidłową pracę. Zabieg przeprowadzono w centrum medycznym Uniwersytetu Nowojorskiego Langone Health. Zespół chirurgów i lekarzy zaangażowanych w badanie podkreślał, że nie można mówić o pełnym przeszczepie, bo nerka pobrana od świni nie została wszczepiona żywemu biorcy. Co więcej, przez cały czas trwania obserwacji pozostawała poza ciałem człowieka. Jak długo mózg jest aktywny po śmierci? Nowe badanie przynosi interesujący wątek Historia zna przypadki dekapitacji, po których głowy zabitych w ten sposób ludzi były jeszcze przez pewien czas... aktywne. Ruszające się oczy, grymasy twarzy, próby mówienia. Czy to jednos... Jak to możliwe? Przełomowy eksperyment przeprowadzono na anonimowym pacjencie, u którego stwierdzono śmierć mózgu. Pacjent był zarejestrowanym dawcą narządów, a rodzina wyraziła zgodę na wykonanie nietypowej procedury. Świńska nerka pracowała dobrze, ale serce świni zawiodło Chirurdzy podłączyli nerkę świni do kilku dużych naczyń krwionośnych pacjenta. Następnie przez 54 godziny obserwowali reakcje zachodzące w samym narządzie i organizmie biorcy. Ponieważ nerka przez cały czas pozostawała poza ciałem pacjenta, chirurdzy mogli pobierać próbki tkanek do badań oraz monitorować jej stan. Ostatecznie lekarze mogli ogłosić sukces – świńska nerka nie została odrzucona przez organizm człowieka i podjęła właściwą pracę, filtrując krew i produkując mocz. – Funkcjonowała całkowicie normalnie. Nie doszło do natychmiastowego odrzucenia, którego się obawialiśmy – powiedział dr Robert Montgomery, który kierował zespołem chirurgicznym. „Nowa twarz Katie”. Reportaż National Geographic o najmłodszej w USA pacjentce, która otrzymała całkowity przeszczep twarzy Ekipa National Geographic - dzięki bezprecedensowej zgodzie ze strony Kliniki Cleveland w Ohio - przez ponad dwa lata dokumentowała przełomową procedurę medyczną w sposób, jaki nigdy wcześn... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/nowa-twarz-katie-national-geographic-publikuje-reportaz-o-najmlodszej-w-usa-pacjentce-ktora-otrzymala-calkowity-przeszczep-twarzy-044b03b.jpeg" width="479" height="700" alt="„Nowa twarz Katie”: National Geographic publikuje reportaż o najmłodszej w USA pacjentce, która otrzymała całkowity przeszczep twarzy." title="„Nowa twarz Katie”: National Geographic publikuje reportaż o najmłodszej w USA pacjentce, która otrzymała całkowity przeszczep twarzy." /> Śmierć pacjenta po przeszczepie serca od świni to zła wiadomość. Nie wiadomo, czy terapia będzie skuteczna u ludzi. Jest natomiast bardzo potrzebna. Według oficjalnych danych, w samych Stanach Zjednoczonych na przeszczep czeka obecnie 110 tys. osób (w Polsce blisko 2 tys.). Ponad 6 tys. pacjentów każdego roku umiera, nie doczekawszy się zabiegu. Międzygatunkowe przeszczepy mogą pomóc w opanowaniu tego kryzysu. Hodowanie świń jako dawców narządów może też okazać się nieakceptowalne społecznie, szczególnie w dobie rosnącej popularności weganizmu i apeli o zaprzestanie przemysłowej hodowli zwierząt. – Możliwe jednak, że jeśli uda nam się rozwiać obawy dotyczące dobrostanu zwierząt, takie rozwiązanie znajdzie poparcie w społeczeństwie – powiedziała Karen Maschke, badaczka z Hastings Center, która ma opracować zalecenia etyczne dla pierwszych badań klinicznych na ludziach. Źródło: BBC.
Historyczna transplantacja serca. Lekarze przeszczepili je z genetycznie zmodyfikowanej świni
Po raz pierwszy w historii lekarzom udało się przeszczepić człowiekowi serce z genetycznie zmodyfikowanej świni.
W tym artykule: Historyczna transplantacja serca Ksenotransplantacja To była walka o życie 57-letniego Davida Benneta. Od wielu miesięcy pozostawał podpięty pod aparaturą, która wspomagała pracę jego serca. Dzień przed operacją, 30 grudnia powiedział, że ma wybór pomiędzy śmiercią albo transplantacją. Wybrał to drugie. Dzień później amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) wydała warunkowe pozwolenie na przeszczep między genetycznie zmodyfikowaną świnią a człowiekiem. 7 stycznia Bennet leżał już na sali, w której przeprowadzono operację trwającą 7 godzin. Udaną. Przeszczep nie został od razu odrzucony. Trzy dni później David Bennet pozuje do selfie z chirurgiem, na którym widać, że jest schorowany, ale co ważniejsze - żyje. Lekarze z Uniwersyteckiego Szpitala Maryland w w Baltimore tworzą właśnie historię. Historyczna transplantacja serca David Bennet nie miał już szans na tradycyjny przeszczep, od ludzkiego dawcy. Jego stan zdrowia był krytyczny. - Wiem, że to duże ryzyko, ale to moja ostatnia szansa na życie. - mówił przed operacją. Lekarze z Centrum Medycznego Uniwersytetu Maryland postawili wszystko na jedną kartę i podjęli ryzyko. Gdyby nie ta kluczowa decyzja, 57-latek zmarłby, ponieważ cierpiał na śmiertelną chorobę serca. Świnia, która była dawcą organu, została genetycznie zmodyfikowana, żeby pozbyć się trzech genów, które powodowały w odrzucenie serca od tego zwierzęcia przez ludzki układ odpornościowy. Usunięto także gen świni, który powodował wzrost tkanki sercowej w organizmie pacjenta. Ponadto zmodyfikowane zwierzę otrzymało sześć genów ludzkich. Chirurdzy z szpitala Uniwersytetu Marylandu, którzy przeprowadzili operacje przyznają - to historyczna chwila, którą poprzedzały dziesięciolecia badań. Ta transplantacja serca, może zmienić bieg historii. Teraz David Bennet pozostanie przez kilka kolejnych tygodni pod ścisłą obserwacją, tygodni, które zaważą na jego życiu. - Nie mogę się doczekać, kiedy w końcu wstanę z łóżka. - mówi. W 2021 roku padło wiele niechlubnych rekordów. Zmiany klimatyczne są coraz bardziej odczuwalne W 2021 roku ponad 400 stacji meteorologicznych zmierzyło rekordowo wysokie temperatury. Ubiegły rok był jednym z najcieplejszych w historii. Zmiany klimatyczne są coraz większym zagrożeniem d... Ksenotransplantacja Ksenotransplantacja to w prostych słowach przeszczep lub infuzja tkanek lub organów zwierzęcych do ludzkiego organizmu. Prace nad powodzeniem takich operacji trwają już od XIX wieku, a pierwsza udokumentowana próba przetoczenia krwi odzwierzęcej została opisana już nawet w 1667 r. Wtedy to 15-letniemu chłopcu próbowano przetoczyć krew jagnięcia. W 1984 roku przeprowadzono najsłynniejszą w dziejach ksenotransplantację na 12-dniowym dziecku, nazywanym później „Baby Fae”, które urodziło się przedwcześnie z niedorozwojem lewej komory serca. Noworodek był biorcą serca pawiana. Po 11 dniach pojawiły się pierwsze objawy odrzucenia przeszczepu, a 9 dni później dziecko zmarło. Opinia publiczna była wówczas zszokowana tym wydarzeniem, a wiele osób nazywało operację za nieetyczny eksperyment. Nie można nie wspomnieć o polskim geniuszu kardiochirurgii doktorze Zbigniewie Relidze. Polak w 1992 roku wraz z grupą inny lekarzy przeprowadził jedną z pierwszych operacji transplantacji serca świni. Niestety przeszczep się nie przyjął, a pacjent zmarł 23 godziny później. Później przez lata naukowcy zachodzili w głowę, co zrobić, żeby ksenotransplantacja się powiodła. Rozwiązanie przyniosła właśnie genetyczna modyfikacja zwierzęcia. Jeżeli ta operacja okaże się skuteczna, będzie to ratunek dla tysięcy ludzi. Na świecie codziennie umiera bowiem kilkanaście osób z powodu braku dawcy. W samych Stanach Zjednoczonych na przeszczep czeka obecnie 110 tys. osób. Być może jesteśmy właśnie świadkami wielkiej zmiany. Źródło: University of Maryland, BBC, Live Science
20-latce przeszczepiono ręce mężczyzny. Z czasem stały się bardziej kobiece
Mieszkająca w Indiach Shreya Siddanagowda w wieku 17 lat doznała poważnych obrażeń w wypadku autobusowym. Konieczne było amputowanie obu rąk na wysokości powyżej łokci. Na szczęście lekarze znaleźli dawcę – 20-letniego rowerzystę, który zginął w innym wypadku drogowym. Rodzice mężczyzny zgodzili się na pobranie kończyć, a rodzice nastolatki na przeprowadzenie przeszczepu.
W tym artykule: Niespotykana zmiana Szczupłe kobiece palce Dawca znaleziony O operacji Shreyi od początku było głośno, stała się bowiem pierwszym w Azji zabiegiem przeszczepu rąk między kobietą a mężczyzną. Operacja trwała ponad 13 godzin. Pracowało przy niej 20 chirurgów i 16-osobowy zespół anestezjologiczny. Cała procedura zakończyła się wielkim sukcesem, ponieważ ciało nastolatki bez problemu przyjęło nowe ręce. Jednak po pewnym czasie od operacji stało się coś, co zadziwiło lekarzy opiekujących się Shreyą. Skóra na przeszczepionych rękach zmieniła odcień. Jak donosi The Indian Express, kolor skóry przeszczepionych rąk był początkowo o kilka odcieni ciemniejszy niż naturalny odcień skóry nastolatki. Ale po trzech latach od wypadku koloryt skóry między przeszczepionymi kończynami a resztą ciała dziewczyny wyrównał się. – Nie wiem, jak doszło do transformacji, ale teraz czuję się jak z moimi własnymi rękami. Po przeszczepie kolor skóry był bardzo ciemny, nie żeby to kiedykolwiek mnie martwiło, ale teraz pasuje do mojego odcienia – przyznała Siddanagowda. Niespotykana zmiana Chociaż na całym świecie przeprowadzono mniej niż 100 przeszczepów rąk, lekarze twierdzą, że zmiana koloru skóry zaobserwowana u Shreyi może być jednym z pierwszych takich przypadków, a nawet jedynym jak dotąd znanym. Lekarze postanowili zbadać wyjątkową adaptację przeszczepionych kończyn. Choć twierdzą, że trudno wyciągać wnioski na podstawie jednego przypadku, przeprowadzili szereg badań i analiz, mogących wyjaśnić niezwykłe zjawisko. Portal allthatsinteresting.com podaje, że znany jest też inny przykład zmiany koloru skóry po przeszczepie. Mowa o afgańskim żołnierzu, który także otrzymał przeszczep obu rąk, jednak dawca był tej samej płci co biorca. Były żołnierz twierdził, że zauważył niewielką zmianę odcienia skóry. Niestety zmarł, zanim lekarze zdołali zbadać i udokumentować jego obserwacje. Subramania Iyer, szef chirurgii plastycznej i rekonstrukcyjnej w Instytucie Amrita, ma nadzieję, że badania przypadku Siddanagowdy oraz innych podobnych przeszczepów w przyszłości ukażą się w czasopismach naukowych. Na razie lekarze sugerują, że za zmieniający się kolor skóry odpowiada działanie komórek melaniny, które dążą do uzyskania naturalnego dla biorcy odcienia skóry. – W ciągu mniej więcej roku kanał limfatyczny między ręką dawcy a ciałem gospodarza otwiera się całkowicie, umożliwiając przepływ płynów. Możliwe, że komórki produkujące melaninę powoli zastępowały komórki dawcy. A to doprowadziło do zmiany – sugeruje Mohit Sharma, który był członkiem zespołu operacyjnego przy przeszczepie Siddanagowdy. Szczupłe kobiece palce Sama Shreya podkreśla, że zmienił się nie tylko odcień skóry. Podczas fizjoterapii nowe kończyny kobiety, które początkowo były wyraźnie bardziej muskularne i „męskie”, wydawały się maleć. Tkanka tłuszczowa zgromadzona w przeszczepionych rękach powoli się rozpuszczała i ostatecznie bardziej wyrównała z poziomem tkanki w górnej części kończyn, które nie były amputowane. Shreya twierdzi, że jej ręce i dłonie z czasem stały się szczuplejsze i bardziej smukłe, a palce dłuższe. Te same zmiany zauważa też matka kobiety. – Palce upodobniły się do kobiecych, nadgarstek jest mniejszy. To są niezwykłe zmiany – powiedziała. Lekarze przyznają, że nie spodziewali się takich zmian. Nie mieli też zbyt wielu wcześniejszych przykładów na to, jak mogą zachować się międzypłciowe przeszczepy. – To nasz pierwszy przypadek przeszczepu rąk od mężczyzny do kobiety. Możemy tylko zgadywać, że żeńskie hormony doprowadziły do zmiany, ale ocena dokładnej przyczyny jest trudna – powiedzieli. Dawca znaleziony Lekarze podkreślają, że obecnie 21-letnia młoda kobieta miała sporo szczęścia, bo wyjątkowo szybko udało się lekarzom pozyskać dla niej ręce do przeszczepu. Choć rodzinę Shreyi uprzedzono, że oczekiwanie na operację może potrwać nawet kilka miesięcy, dawca znalazł się niemal natychmiast. Był to Sachin, 20-letni student, który uległ śmiertelnemu wypadkowi na rowerze. Kiedy potwierdzono śmierć mózgu, rodzina młodego mężczyzny zgodziła się oddać ręce do przeszczepu. Operację przeprowadzono w Instytucie Amrita, jedynym wówczas ośrodku w Azji, który przeprowadzał udane przeszczepy rąk. Chirurdzy najpierw połączyli kości kończyn dawcy z ciałem Siddanagowdy. Następnie zespolone zostały tętnice, żyły i ścięgna, a na koniec zszyto skórę kończyn dawcy i biorczyni. Kobieta musiała poddać się półtorarocznej intensywnej rehabilitacji i fizjoterapii, aby jej organizm przyjął przeszczep, a ciało nauczyło się współpracować z nowymi rękami. Siddanagowda kontynuuje fizjoterapię i ma nadzieję na odzyskanie pełnej sprawności jednego z trzech nerwów oraz mięśni palców, których sprawność jeszcze nie powróciły. Mimo to kobieta jest w stanie wykonać samodzielnie wiele czynności. źródło: allthatsinteresting.com
Po raz pierwszy wyhodowano działające ludzkie gruczoły łzowe. I naprawdę „zapłakały”
To bardzo istotne osiągnięcie, które może okazać się zbawienne w leczeniu chorób gruczołu łzowego, w skrajnych przypadkach prowadzących nawet do utraty wzroku.
Zespół z Instytutu Hubrechta w Niderlandach jako pierwszy na świecie wyhodował w laboratoryjnym naczyniu gruczoły łzowe z ludzkich komórek macierzystych. Co więcej – naukowcom udało się sprawić, aby gruczoły zaczęły wytwarzać łzy. To bardzo istotne osiągnięcie, które może okazać się zbawienne w leczeniu chorób gruczołu łzowego i terapii regeneracyjnych oczu. Zaburzenia w pracy gruczołów łzowych na skutek schorzeń, obrażeń lub wypadków mogą powodować bolesną suchość oka. W skrajnych i rzadkich przypadkach, jak zespół Sjogrena (choroba autoimmunologiczna powodująca suchość oczu i jamy ustnej) prowadzącą nawet do utraty wzroku. – Mamy nadzieję, że naukowcy wykorzystają nasz model do zidentyfikowania nowych opcji leczenia pacjentów z zaburzeniami gruczołu łzowego, testując nowe leki na organoidach pacjenta lub ekspandując zdrowe komórki i pewnego dnia wykorzystując je do przeszczepów – mówi genetyk molekularny Hans Clevers, główny autor badania. Gruczoły łzowe umiejscowione są w oczodole tuż nad gałką oczną. Są narządami odpowiedzialnymi za nawilżanie oczu, a zaburzenia ich pracy prowadzą do problemów takich jak nadmierne łzawienie lub bolesna suchość oczu. Obecne metody leczenia tzw. zespołu suchego oka obejmują głównie stosowanie kropli do oczu, ale też zabiegi chirurgiczne. Jedną z najbardziej fascynujących terapii jest stosowanie kropli wykonanych na bazie krwi pacjenta. Jednak nawet tak ekscytujące terapie są zwykle ograniczone. Dlatego też naukowcy postanowili znaleźć skuteczny i długotrwały środek zaradczy. W swoich badaniach postanowili połączyć ze sobą ludzkie gruczoły łzowego z gruczołami myszy. Z pluripotencjalnych komórek macierzystych (takich, które mogą różnicować się w każdy typ komórek dorosłego organizmu) najpierw wyhodowano organoidy łzowe. To małe, trójwymiarowe struktury, które naśladują funkcję całego narządu. W laboratoryjnym naczyniu organoidy rozwinęły się i ukazały strukturę i funkcję całego organu. Co widzą zwierzęta? Wyjaśniamy ewolucję oka oraz to dlaczego ma tak wiele funkcji "Gdy spytasz ludzi, po co zwierzętom oczy, odpowiedzą: po to, po co i nam. Nic bardziej mylnego”. Zdziwisz się dlaczego oczy zwierząt i ludzi tak różnią się od siebie. Następnie, aby skłonić organoid do wytwarzania łez, naukowcy wystawili go na działanie noradrenaliny - neuroprzekaźnika, który wyzwala wydzielanie łez. Jak odnotowali: „organoidy puchły jak balon, gdy komórki produkowały łzy”. – Wyzwaniem było doprowadzenie organoidów do płaczu, ponieważ jest to cecha charakterystyczna gruczołu łzowego. Musieliśmy zmodyfikować mieszankę czynników, w których rosną organoidy, aby stały się dojrzałymi komórkami, które mamy w naszych gruczołach łzowych i które są zdolne do płaczu – wyjaśnia Marie Bannier-Hélaouët, także z Instytutu Hubrechta. Na tak wyhodowanych komórkach naukowcy przeprowadzili sekwencjonowanie mRNA, aby zidentyfikować wszystkie komórki gruczołu łzowego. W wyniku sekwencjonowania ustalono, że dwa różne typy komórek w gruczole łzowym (przewodowe i groniaste) wytwarzają różne składniki łez. Dlaczego pogarsza się wzrok? Wyjaśniamy mechanizm starzenia się Wraz z wiekiem zmieniają się możliwości naszych ciał. Czas nie oszczędza także naszego mózgu. Wyjaśniamy co się z nim dzieje. Następnie zespół wdrożył metodę CRISPR-Cas9 (metodę edycji genetycznej) w celu usunięcia genu o nazwie Pax6, który odgrywa kluczową rolę w rozwoju embrionalnym narządów, w tym oczu i gruczołów łzowych. Po usunięciu wskazanego genu, organoidy utraciły m.in. zdolność do wydzielania i produkcji łez. Podobnie jak we wspomnianym zespole Sjogrena, gdzie utratę Pax6 obserwuje się również w spojówce, tkance wyściełającej powieki i pokrywającej białka oczu. Naukowcy podkreślają więc, że wyhodowane w laboratorium organoidy ułatwią badania nad tą rzadką chorobą. W kolejnym etapie badań zespół chciał przetestować możliwość wykorzystania sztucznie wyhodowanych organoidów łzowych w przeszczepach. Naukowcy pobrali część ludzkich komórek łzowych i przeszczepili je do mysiego gruczołu łzowego. W ciągu dwóch tygodni komórki przyjęły się i zintegrowały z gruczołem, tworząc struktury kanalików. Pozostały one w gruczole przez co najmniej dwa miesiące, w czasie których prowadzono obserwacje, a niektóre z ludzkich komórek nadal rosły i dzieliły się dwa miesiące po przeszczepie. Produkowały nawet białka łez. Mimo tak obiecujących wyników, naukowcy z Niderlandów podkreślają, że przeszczep tkanki łzowej u ludzi jest bardzo odległy. Miną lata, zanim udoskonalone zostaną same organoidy. Potrzebne będą też testy na innych zwierzętach, zanim zabiegowi poddani zostaną pierwsi ludzie. W międzyczasie jednak badania zespołu mogą pomóc nam lepiej zrozumieć zaburzenia gruczołu łzowego i znaleźć nowe sposoby ich leczenia.
Cztery osoby dostały raka po przeszczepach. Od jednego dawcy
Przypadek, który rzuca zupełnie nowe światło na postrzeganie chorób nowotworowych. Dawca organów cierpiał na niezdiagnozowany nowotwór, jego nerki, płuca, wątrobę i serce rozdysponowano po potrzebujących transplantacji. Trójka z nich zmarła z powodu tej samej choroby co on.
Sprawa jest wyjątkowa, ponieważ gdyby wykryto nowotwór u dawcy wcześniej na pewno nie kwalifikowano by jego organów do przeszczepu. Grupa naukowców pod kierownictwem Frederike J. Bemelman z holenderskiego Akademickiego Centrum Medycznego w Amsterdamie opisała ten fascynujący i przerażający przypadek. - Wiele badań pokazywało wcześniej, że wraz z przeszczepem organów może dojść do przeniesienia nowotworu do drugiej osoby – mówi – To jednak pierwszy przypadek zarażenia rakiem piersi czwórki biorców przez jednego dawcę podczas procedury przeszczepu. Dawczynią była pięćdziesięciotrzyletnia kobieta, zmarła w 2007 roku z powodu wylewu. Przed zgonem dokładne badanie jej całego ciała (w tym prześwietlenia rentgenowskie i badanie ultradźwiękami) nie pokazały żadnego zagrożenia. Osoba, która otrzymała serce zmarła pięć miesięcy po transplantacji, przyczyną była sepsa niezwiązana z nowotworem. Kilka miesięcy później u pacjentów, którzy nie odrzucili przeszczepów zaczęły pojawiać się niepokojące sygnały. Czterdziestodwuletnia kobieta, która otrzymała oba płuca dawczyni, 16 miesięcy po operacji zaczęła skarżyć się na kłopoty zdrowotne. Badanie odkryło guzy nowotworowe na nabłonku, które następnie zaatakowały inne rejony ciała. Kobieta zmarła w 2009 roku, testy komórek rakowych wykazały, że pochodziły z ciała dawczyni. Lekarze wezwali wtedy do konsultacji kolejną pacjentkę, sześćdziesięciodwulatkę, która otrzymała lewą nerkę. Testy nie wykazały obecności raka, usunięcie organu okazało się niemożliwe. Pięć lat później kobieta zachorowała, wtedy diagnoza wykazała nowotwór przeniesiony wraz z transplantowanym organem. Rak miał przerzuty do wątroby, kości i w inne rejony organizmu. Dwa miesiące później (6 lat po przeszczepie) kobieta zmarła. Kobieta, która w wieku 59 lat otrzymała wątrobę dawczyni, przeszła bardzo podobną drogę. Po czterech latach od operacji wykryto u niej nowotwór, z którym przeżyła następne trzy lata. Tylko jedna osoba przeżyła wszczepienie zakażonych organów. Trzydziestodwulatek, który otrzymał prawą nerkę w roku 2011 miał objawy nowotworu złośliwego, poddał się operacji wycięcia nerki, a następnie terapii lekami. W 2012 roku zanotowano zupełną remisję choroby. Ostatnie dane dotyczące tej osoby wykazywały, że w 2017 roku był gotów na kolejny przeszczep, a jego ciało było wolne od guzów. W jaki sposób nowotwór dostał się do organizmów biorców? Na to pytanie nie ma jeszcze pewnej odpowiedzi. Badacze przychylają się obecnie do hipotezy, wedle której w roznoszeniu komórek nowotworowych po ciele udział mogły wziąć udział leki potrzebne do przyjęcia się przeszczepu. Zatrzymują one pracę układu immunologicznego dzięki czemu nie następuje odrzucenie. To mogło doprowadzić do tak późnego wykrycia „nieproszonych gości”. Ryzyko przeniesienia nowotworu ocenia się zwykle wyjątkowo nisko: 0,01-0,05%. Powodem są bardzo dokładne badania przed wykonaniem operacji. Według autorów analizy tego przypadku możliwe jednak, że trzeba będzie robić jeszcze dokładniejsze, by uniknąć podobnych historii w przyszłości. Na koniec warto dodać, że w tej historii jest jeszcze jedna, tym razem pozytywna wiadomość. Udana operacja usunięcia wcześniej wszczepionej prawej nerki u pacjenta daje to dobry znak na przyszłość, gdzie z pewnością tego typu bardzo trudne zabiegi będą musiały mieć miejsce. - Ten wyjątkowy przypadek pokazuje tragiczne konsekwencje przeniesionego od dawcy nowotworu – podsumowują badacze – i jednocześnie, że usunięcie organu od dawcy wraz z odbudową odporności może doprowadzić do zupełnej remisji. Źródło: Science Alert
„Nowa twarz Katie”. Reportaż National Geographic o najmłodszej w USA pacjentce, która otrzymała całkowity przeszczep twarzy
Ekipa National Geographic - dzięki bezprecedensowej zgodzie ze strony Kliniki Cleveland w Ohio - przez ponad dwa lata dokumentowała przełomową procedurę medyczną w sposób, jaki nigdy wcześniej nie miał miejsca.
Okładkowy reportaż wrześniowego wydania National Geographic to opowieść o cudach medycyny, ludzkiej tożsamości i nadziei. „Nowa twarz Katie”, reportaż opowiadający historię Katie Stubblefield, najmłodszej w Stanach Zjednoczonych pacjentce, która przeszła operację transplantacji twarzy, to przykład dziennikarstwa najwyższej klasy. Przedstawiciele National Geographic przez ponad dwa lata towarzyszyli Katie, jej rodzinie oraz specjalistom Kliniki Cleveland od momentu, w którym młoda pacjentka trafiła do kliniki, po samą procedurę przeszczepu twarzy oraz kolejne operacje, które musiały nastąpić później. Dzięki wyłącznej i bezprecedensowej zgodzie dla National Geographic, ta wciąż eksperymentalna dziedzina medycyny, jaką są przeszczepy twarzy, została udokumentowana w sposób nieprzedstawiony nigdy wcześniej. Numer z Katie na okładce ukaże się w sprzedaży 28 sierpnia. „Nowa twarz Katie” to opowieść o nadziei i uporze, ludzkiej tożsamości, miłości i oddaniu rodziców do swojego dziecka i medycznym cudzie, dzięki któremu Katie otrzymała drugą szansę w życiu – mówi Susan Goldberg, redaktor naczelna NG USA. Materiał został przygotowany z właściwym dla National Geographic przywiązaniem do wizualnej strony opowieści. Jego twórcom zależało na tym, aby czytelnik mógł się postawić w roli konkretnej osoby, której los stał się punktem wyjścia do opisania przełomowych sukcesów współczesnej medycyny. Okazało się to możliwe wyłącznie dzięki odwadze Katie Stubblefield oraz jej rodziców, którzy pozwolili nam dzielić tę trudną drogę razem z nimi i pokazać ją reszcie świata. W efekcie „Nowa twarz Katie” oferuje wyjątkowy wgląd w przełomową medyczną procedurę oraz prowokuje czytelnika do zweryfikowania związku, jaki przypisujemy naszym zewnętrznym obliczom, a wewnętrznemu poczuciu tożsamości, dodaje Goldberg. Opowieść rozpoczyna się od dwóch tragedii. Pierwsza z nich to impulsywna decyzja 18-letniej wtedy Katie o popełnieniu samobójstwa przy użyciu strzelby, wskutek czego kula odbiera jej nos, usta, szczękę, przód twarzy, fragment czoła oraz częściowo wzrok. Druga tragedia miała miejsce około 3 lata później i dotknęła ona Sandrę Bennington, której 31-letnia wnuczka Andrea zmarła wskutek przedawkowania narkotyków. Losy obydwu kobiet splotły się na zawsze w 2017 roku, ponieważ Andrea była dawczynią twarzy, którą otrzymała Katie. Procedura transplantacji całej twarzy, którą przeprowadzili specjaliści z Kliniki Cleveland, trwała 31 godzin. Zapisze się ona w historii jako 40. udany przeszczep twarzy. Katie Stubblefield jest jedną z najmłodszych na świecie oraz najmłodszą w Stanach Zjednoczonych osobą, która przeszła taką operację. Autorka tekstu Joanna Connors oraz fotografki Maggie Steber i Lynn Johnson w przeciągu dwóch lat spędziły setki godzin w towarzystwie Katie, jej rodziców oraz lekarzy. Były obecne podczas licznych operacji, chwil szczęścia, niepewności i cierpienia. Efektem ich zaangażowania (oraz zaufania ze strony Katie oraz jej najbliższych) jest reportaż, który z empatią ukazuje drogę, jaką młoda kobieta przeszła w ciągu ostatnich kilku lat. Wrześniowe wydanie National Geographic w sprzedaży od 28 sierpnia.
Oddam serce - dosłownie! Serwis randkowy będzie promował przeszczepy
​Twórcy randkowej aplikacji na smartfony Tinder włączyli się w organizowaną przez brytyjską publiczną służbę zdrowia (NHS) kampanię promowania przeszczepów.
Z zainstalowanego na smartfonie Tindera codziennie korzysta wiele milionów osób na całym świecie - jest wiele wersji językowych, w tym polska. Chodzi o znalezienie partnera (niekoniecznie do seksu, choć lekarze wiążą pojawienie sią Tindera ze wzostem zachorowań na choroby przenoszone drogą płciową). Aplikacja wykorzystuje dane użytkownika, takie jak wiek, preferencje seksualne, polubione czy pobrane z Facebooka zdjęcia do dobierania w pary pasujących do siebie osób, które znajdują się w odległości nie większej niż kilka kilometrów. Zdaniem specjalistów ludzie korzystają z tego rodzaju aplikacji z nieśmiałości albo z braku czasu i energii na tradycyjne poszukiwania. Już niedługo Tinder włączy się w kampanię promującą wśród młodych ludzi oddawanie narządów i wpisywanie się na listę dawców NHS. Do akcji włączyły się znane osoby, na przykład złota medalistka olimpijska w taekwondo Jade Jones, Gemma Oaten z serialu „Emmerdale” czy Jamie Laing, biorący udział w reality show „Made in Chelsea”. W lipcu NHS Blood and Transplant opublikował dane, zgodnie z którymi liczba osób oddających po śmierci swoje narządy spadła po raz pierwszy od ponad dziesięciu lat. Brytyjska lista oczekujących na przeszczepy liczy obecnie prawie 7000 osób. W ciągu ostatniej dekady 6000 osób zmarło nie doczekawszy transplantacji. Źródło: PAP Trwa wyprawa Traveler Adventure Team w Austrii! Nasza ekipa szuka idealnych miejsc na narty. Zobacz, jak im idzie! View oEmbed on the source website