Największy polski radioteleskop w tarapatach. Nie uzyskał finansowania
Radioteleskop RT-4 Kopernik, z którego korzystają naukowcy z całej Europy, potrzebuje 1,9 mln zł, by dalej działać. Tyle kosztuje remont kilku kilometrów lokalnej drogi. W obecnym rozdaniu projekt nie otrzymał finansowania, mimo pozytywnej oceny. Naukowcy złożyli odwołanie, ale czas ucieka.
Ten radioteleskop jest ikoną polskiej astronomii. Jego antena mierzy 32 m średnicy, co czyni go największym w naszym kraju i w tej części Europy. Mowa o radioteleskopie RT-4 Kopernik, z którego pomocą badania prowadzą naukowcy z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Badacze poinformowali w mediach społecznościowych, że Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie przyznało środków na działalność RT4 na kolejne 3 lata. A dopiero co w 2020 roku radioteleskop przeszedł remont. Jaki los czeka ikoniczny radioteleskop? Może się okazać, że od 1 stycznia 2026 roku urządzenie przestanie działać. „Długofalowy, ponad 20-letni projekt obserwacji obłoków protogwiazdowych w pasmach masera metanolowego, czy uruchomione w ostatnich latach monitorowanie źródeł szybkich błysków radiowych zostaną zakończone, grupy naukowe najpewniej się rozpadną” – napisali astronomowie na profilu Radioteleskop Live. Tego typu urządzenia otrzymują wsparcie finansowe na kilka lat. Wniosek badaczy został oceniony bardzo dobrze. Doceniono realizowanie ambitnych zadań z astronomii obserwacyjnej i astrofizyki oraz publikowanie wyników w bardzo dobrych czasopismach naukowych. Jednak w tym konkursie na blisko 190 wniosków infrastrukturalnych pozytywnie oceniono 175. A środki dostało tylko 11. Jest światło w tunelu Toruńscy astronomowie nie poddają się bez walki. – Odwołaliśmy się i mamy nadzieję, że ministerstwo zdanie zmieni. Sytuacja nie grozi od razu wyłączeniem urządzenia, ale musielibyśmy ograniczyć zakres jego badań, nie mielibyśmy także środków na jego ewentualne naprawy – przekazała National Geographic Polska dr Ewa Walusiak-Bednarek z biura prasowego UMK. Mowa o kwocie blisko 1,9 mln złotych, czyli nieco ponad 600 tys. zł na rok. Minister nauki i szkolnictwa wyższego Marcin Kulasek pytany we wtorek w Sejmie przez TVN24 o tę sytuację powiedział, że wniosek UMK zajął 36 miejsce, a 11 – uzyskało finansowanie. – Robimy wszystko, by te pieniądze się znalazły. Pracujemy nad tym. Resort staje na wysokości zadania i myślę, że na koniec roku będę miał dobre wiadomości – powiedział szef resortu. Sprecyzował, że chodzi o koniec „roku budżetowego”, więc może środki pojawią się wcześniej niż przed końcem roku kalendarzowego. Z kolei w oświadczeniu wysłanym do National Geographic Polska minister stwierdził, że „nie ma mowy o odrzuceniu wniosku dotyczącego toruńskiego radioteleskopu”. – Został zaopiniowany pozytywnie i czeka na finansowanie. Musimy jednak poruszać się w ramach planu finansowego, który w tej chwili uniemożliwia natychmiastowe sfinansowanie wszystkich dobrze ocenionych projektów. Działamy tak, aby projekt otrzymał finansowanie jeszcze w tym roku – podkreślił Kulasek. Środków brakuje też na inne astronomiczne projekty Warto jednak wspomnieć, że finansowania w tym rozdaniu nie otrzymały też dwie z trzech polskich stacji wielkiego europejskiego radioteleskopu LOFAR. Są one zarządzanie przez Uniwersytet Jagielloński i Centrum Badań Kosmicznych PAN. Jak przekazało CBK PAN, polskie stacje LOFAR stanowią integralną część paneuropejskiego instrumentu LOFAR-ERIC – sieci radioteleskopów rozmieszczonych w całej Europie, od Polski po Irlandię oraz od Szwecji po Bułgarię. „LOFAR-ERIC jest obecnie jedną z najważniejszych światowych infrastruktur badawczych oraz najczulszym interferometrem działającym w paśmie niskich częstotliwości radiowych zdolnym badań formujące się galaktyki, czarne dziury, gwiazdy neutronowe czy promieniowanie kosmiczne” – podało CBK PAN. Źródła: National Geographic Polska, TVN24, UMK, CBK PAN, Radioteleskop Live Nasz autor Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy i podróżniczy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie. Miłośnik niewielkich, lokalnych muzeów. Uwielbia długie trasy rowerowe, szczególnie te prowadzące wzdłuż rzek. Lubi poznawać nieznane zakamarki Niemiec, zarówno na dwóch kółkach, jak i w czasie górskiego trekkingu.
Ta polska gmina nie ma sobie równych. Pierwsze miejsce w rankingu najlepszych
Eksperci nie mieli wątpliwości – to tu jakość obsługi, poziom cyfryzacji i otwartość na biznes osiągnęły najwyższy poziom. Sprawdź, kto został liderem i dlaczego inni powinni brać z niego przykład.
Spis treści: Gmina, która wyznacza standardy Magnes dla turystów i inwestorów Ponad 700 gmin z całej Polski zostało poddanych ocenie w prestiżowym rankingu „Gmina na 5!”, przygotowanym przez Szkołę Główną Handlową w Warszawie. Eksperci analizowali nie tylko jakość obsługi przedsiębiorców, ale też dostępność informacji, poziom digitalizacji i otwartość na inwestorów. Wyniki pokazały, że wśród polskich samorządów wyraźnie wyróżnia się jedna gmina. W badaniu brano pod uwagę szereg wskaźników: od intuicyjności serwisów internetowych, przez responsywność urzędów, po dostępność informacji w języku angielskim. Ranking ukazuje, jak samorządy radzą sobie zarówno z dużym biznesem, jak i małymi przedsiębiorstwami. Zdecydowana większość gmin ma jeszcze wiele do poprawy. Gmina, która wyznacza standardy Zwycięzcą tegorocznej edycji została gmina Toruń. Według ekspertów nie tylko spełnia najwyższe standardy w zakresie komunikacji z inwestorami, ale też skutecznie przyciąga nowe inicjatywy gospodarcze. Wyróżniono m.in. profesjonalizm Centrum Wsparcia Biznesu, dostępność gruntów inwestycyjnych oraz partnerskie podejście do przedsiębiorców. Dyrektor wspomnianego centrum, Łukasz Szarszewski, podkreśla, że kluczem do sukcesu jest długofalowa strategia rozwoju, która obejmuje nie tylko kwestie ekonomiczne, ale też społeczne i edukacyjne. Gmina stawia na współpracę z lokalnymi uczelniami, transfer wiedzy oraz promocję innowacyjności. Magnes dla turystów i inwestorów Toruń nie ogranicza się wyłącznie do działań gospodarczych. To także jedno z najczęściej odwiedzanych miast w Polsce. Dumą Torunia jest starówka wpisana na listę UNESCO. Na miejscu organizowane są liczne też liczne wydarzenia kulturalne, np.: Toruński Festiwal Książki czy Majówka na Zamku Krzyżackim. Najbardziej osobą znaną związaną z Toruniem jest oczywiście Mikołaj Kopernik. Na turystów czeka tam kilka miejsc upamiętniających jego związek z miastem, w tym Dom Mikołaja Kopernika. Obowiązkową przekąską do spróbowania w Toruniu są pierniki. Wypieki również doczekały się własnego muzeum. Możemy tam nie tylko poznać ich historię, ale też sami nauczyć się piec pierniki. W czasach, gdy konkurencja o inwestorów i turystów jest coraz większa, przykład Torunia pokazuje, że przyszłość należy do tych, którzy myślą (i działają) długofalowo. Toruń zdobył tytuł „Gmina na 5!” pięć razy, w tym trzykrotnie z rzędu, co zaowocowało przyznaniem mu prestiżowego wyróżnienia „Złota Gmina na 5!” przez Szkołę Główną Handlową w Warszawie. Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz podróżniczy, rowerzysta, górołaz. Poza szlakiem amator kuchni włoskiej, popkultury i języka hiszpańskiego.
To polskie miasto podbija serca turystów z Europy i Japonii. Padł rekord
Toruń jest jednym z najważniejszych punktów na turystycznej mapie Polski. Potencjał miasta został doceniony przez podróżnych zza granicy. Mieszkańcy których krajów najbardziej doceniają Toruń?
Spis turyści: Toruń z imponującym wynikiem Turyści zza granicy wybierają Toruń Co przyciąga turystów do Torunia? Nie jest tajemnicą, że zagraniczni turyści odwiedzający Polskę zazwyczaj wybierają Warszawę i Kraków. Są jednak również otwarci na mniej oczywiste kierunki. Niedawno brytyjska dziennikarka zachwycała się łamach „The Independent” Łodzią. Jak pisała, jej zdaniem miasto zasługuje na znacznie więcej uwagi. Z danych wynika, że o uwagę turystów może być spokojne inne polskie miasto. Znacznie mniejsze od Łodzi. Toruń z imponującym wynikiem Toruń, choć do niedawna nie był pierwszy wyborem turystów zza granicy, od lat przyciąga podróżnych nie tylko z Polski. W 2024 roku miasto Mikołaja Kopernika odwiedziło aż 2,487 miliona osób. To wynik równy rekordowi z 2019 roku. Można więc mówić o pełnym powrocie do poziomu turystyki sprzed pandemii. Toruń zdecydowanie ma w sobie potencjał. Aby go rozwijać, w grudniu 2024 powołane nowe Biuro Rozwoju Turystyki. Z raportu Ośrodka Informacji Turystycznej wynika, że sezon turystyczny w Toruniu jest coraz dłuższy. Rozpoczyna się już w kwietniu i trwa, przy sprzyjającej pogodzie, nawet do listopada. Sierpień to miesiąc o największym natężeniu ruchu turystycznego. Powodem są trwające wakacje – zarówno w Polsce, jak i w krajach Europy Zachodniej. Turyści zza granicy wybierają Toruń W 2018 roku turyści zza granicy stanowili blisko 15% wszystkich odwiedzających Toruń. Dominowali Niemcy (41%), a następnie Anglicy (16,5%), Włosi (8,4%), Francuzi (5,1%) i Hiszpanie (4%). W ubiegłym roku największą grupę ponownie stanowili Niemcy, będąc jedną trzecią wszystkich przyjezdnych z zagranicy. Na drugim miejscu uplasowali się Brytyjczycy, osiągając imponujący wynik 28,8%. Podium zamknęli Czesi (7,7%), których obecność w mieście systematycznie rośnie od kilku lat. Intrygująca jest rosnąca popularność Torunia wśród Japończyków. Ich liczba była porównywalna z turystami ze Szwecji (5,8%). W poprzednim roku Japończycy stanowili już 6,3% zagranicznych gości. Mimo sukcesów Toruń stoi przed wyzwaniami związanymi z infrastrukturą turystyczną. Turyści często wskazują na niedobór miejsc parkingowych w pobliżu starówki oraz zbyt małą liczbę dostępnych toalet. W szczycie sezonu problemem stają się również tłumy odwiedzających, które utrudniają swobodne zwiedzanie. Władze Torunia planują dalszy rozwój infrastruktury turystycznej. Priorytetem jest rozwiązanie problemów związanych z parkowaniem oraz zwiększenie liczby toalet publicznych. Ponadto miasto zamierza kontynuować promocję na rynkach zagranicznych, szczególnie w krajach, z których odnotowuje się wzrost liczby turystów. Co przyciąga turystów do Torunia? Toruńska starówka, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, jest prawdziwą perłą architektury gotyckiej. Spacerując wąskimi uliczkami, można podziwiać zabytkowe kamienice, monumentalny Ratusz Staromiejski czy ruiny zamku krzyżackiego. Miasto jest nierozerwalnie związane z postacią Mikołaja Kopernika. Wizyta w jego domu-muzeum to obowiązkowy punkt programu dla odwiedzających.​ Nie można nie wspomnieć o słynnych toruńskich piernikach. Żywe Muzeum Piernika oferuje interaktywne warsztaty, podczas których goście mają okazję samodzielnie przygotować wypieki, poznając jednocześnie ich sięgającą średniowiecza historię.​ Źródło: National Geographic Polska Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz podróżniczy, rowerzysta, górołaz. Poza szlakiem amator kuchni włoskiej, popkultury i języka hiszpańskiego.
Toruń – najlepsze atrakcje w mieście piernika
Toruń, miasto o bogatej historii i unikalnych zabytkach, oferuje turystom niezapomniane doświadczenia. Od Krzywej Wieży, przez słynne pierniki, po interaktywne muzeum Mikołaja Kopernika – odkryj uroki Torunia i poznaj jego magiczną atmosferę.
Spis treści: Krzywa Wieża w Toruniu i jej historia Żywe Muzeum Piernika – tradycja i smak Katedra św. Jana – gotycki skarb Torunia Dom Mikołaja Kopernika – muzeum astronoma Rynek Staromiejski i jego zabytki Planetarium – podróż po kosmosie w Toruniu Muzeum Etnograficzne – skansen w centrum miasta Bella SkyWay Festival – świetlna magia w ruinach zamku Toruń to miejsce, które idealnie łączy historię, kulturę i unikatowe tradycje. Latem warto wybrać się w rejs po Wiśle, aby z perspektywy rzeki podziwiać urokliwe Stare Miasto. Wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO Toruń pełen jest zabytków, które przenoszą w czasy średniowiecza. Przygotuj się na podróż pełną smaków, legend i architektonicznych perełek. Krzywa Wieża w Toruniu i jej historia Krzywa Wieża to jedna z najbardziej charakterystycznych budowli miasta. Wychylona od pionu o 146,2 cm – choć mniejsza od słynnej wieży w Pizie – przyciąga turystów swoją gotycką formą i ceglaną elewacją. Zgodnie z legendą to Wisła zbliżyła się do wieży i zawołała „To ruń!”, dając miastu swoją nazwę. Inną opowieścią tłumaczącą nachylenie wieży jest historia Krzyżaka, który postawił ją jako pokutę za swój romans z córką kupca. Żywe Muzeum Piernika – tradycja i smak Nie można odwiedzić Torunia i nie spróbować słynnych pierników! Pierniki toruńskie wypiekane są od czasów Hanzy, a dziś ich tradycję kontynuuje Żywe Muzeum Piernika. W interaktywnym muzeum zwiedzający mogą sami stworzyć piernikowe wypieki, czując się jak średniowieczni cukiernicy. Mistrz Bartłomiej wita gości słowami: „Huncwoty! Zapraszam do wspólnego pierniczenia” i goni wszystkich do roboty. Katedra św. Jana – gotycki skarb Torunia Katedra św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty, gotycki kościół o imponujących rozmiarach, to jedno z najważniejszych miejsc Torunia. Wznoszące się 27 metrów sklepienia kryją epitafium Mikołaja Kopernika oraz serce króla Jana Olbrachta. W dzwonnicy świątyni znajduje się Tuba Dei, jeden z największych dzwonów w Polsce, do którego prowadzi 200 krętych stopni. Według legendy dotknięcie jego serca przynosi szczęście. Dom Mikołaja Kopernika – muzeum astronoma Dom Mikołaja Kopernika, mieszczący się przy ulicy jego imienia, to nie tylko miejsce poświęcone astronomowi, ale także multimedialne muzeum przybliżające życie i dokonania Kopernika oraz jego epokę. W zabytkowych wnętrzach można obejrzeć typowe sprzęty hanzeatyckiego domu oraz wziąć udział w interaktywnych prezentacjach naukowych. Ciekawostką jest portret astronoma, który według legendy urodził się o 16:43 – zachowany wizerunek przedstawia go w modlitewnym geście, podkreślającym jego szacunek wobec Kościoła. Rynek Staromiejski i jego zabytki Rynek Staromiejski to tętniące życiem serce Torunia, otoczone kamieniczkami o barwnych fasadach. Przechadzając się po rynku, można natknąć się na Piernikową Aleję Gwiazd, z mosiężnymi płytami w kształcie pierników katarzynek, nazwanych tak na cześć mniszki Katarzyny. Dom Artusa, neorenesansowa budowla z czerwonej cegły, jest miejscem koncertów i wydarzeń kulturalnych, m.in. Toruńskiej Orkiestry Kameralnej. Znajduje się tu również pomnik Mikołaja Kopernika, stojącego z astrolabium i wskazującego palcem ku niebu. Planetarium – podróż po kosmosie w Toruniu Tuż za rynkiem na ulicy Franciszkańskiej znajduje się Centrum Popularyzacji Kosmosu. W Planetarium odwiedzający mogą odkrywać tajemnice Wszechświata w wyjątkowej atmosferze seansów prezentowanych pod kopułą imitującą niebo. Wizualizacje na ekranie przenoszą zwiedzających w przestrzeń kosmiczną, pobudzając wyobraźnię i dostarczając wrażeń, jakbyśmy naprawdę lecieli w stronę gwiazd. Muzeum Etnograficzne – skansen w centrum miasta Muzeum Etnograficzne w Toruniu to unikatowy skansen położony w samym centrum miasta. Zgromadzone oryginalne obiekty architektury ludowej z północnej Polski pozwalają lepiej poznać tradycje regionu i dawne życie codzienne jego mieszkańców. Jest to jedyny skansen tego rodzaju w Europie, co czyni go obowiązkowym punktem dla miłośników historii i kultury ludowej. Bella SkyWay Festival – świetlna magia w ruinach zamku Każdego roku Toruń rozświetla Bella SkyWay Festival. Festiwal światła, podczas którego główne zabytki miasta, w tym ruiny zamku krzyżackiego, są iluminowane i tworząc magiczne widowisko. Średniowieczne mury nabierają wówczas nowego blasku, a miasto staje się scenerią dla fascynujących instalacji świetlnych, które przyciągają tłumy. Toruń to miasto, które zachwyca bogactwem historii, kultury i tradycji. Spacerując po Rynku Staromiejskim, zwiedzając gotyckie kościoły, kosztując słynnych pierników i podziwiając fascynujące pokazy w planetarium, każdy turysta znajdzie tu coś dla siebie.
W Toruniu odkryto konstrukcje z samych początków miasta. Jedna z nich znana była z XVII-wiecznego rysunku
Archeolodzy z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika odnaleźli cmentarz z XIII wieku, a także fragmenty gotyckiego muru i wiele drewnianych elementów. Naukowcy uważają, że niektóre konstrukcje stały tu jeszcze przed przybyciem Krzyżaków, którzy założyli miasto.
W tym artykule: Historia Torunia znacznie dłuższa? Odkryto fragment muru, który znany był z ikonografii Nieokreślone konstrukcje z wczesnego średniowiecza Archeolodzy z UMK prowadzili badania archeologiczne na terenie XIII-wiecznego kompleksu św. Ducha przy Bramie Klasztornej w Toruniu. Naukowcy natrafili tu na cmentarz, bardzo duży gotycki mur, a także wiele drewnianych elementów konstrukcyjnych. Analiza wykazała, że niektóre z nich pochodzą z czasów założenia miasta w pierwszej połowie XIII wieku, a niektóre z nich mogły znajdować się tu jeszcze przed przybyciem Krzyżaków. Historia Torunia znacznie dłuższa? To bowiem rycerze z niemieckiego zakonu, który toczył wojnę z Polską, założyli Toruń. Stworzyli tu osadę obronną, która miała ułatwiać podbój plemion pruskich. Pierwszą wzmiankę historyczną o mieście zawiera dokument lokacyjny z 28 grudnia 1233 roku, wystawiony przez Hermana von Salza, mistrza krzyżackiego. W tym samym roku miasto otrzymało prawa miejskie od Konrada Mazowieckiego, co umocniło jego pozycję jako ważnego centrum handlu. Jednak osadnictwo na terenie Torunia ma historię znacznie dłuższą. Datowane jest nawet na VIII wiek. Na terenie, na którym kilkaset lat później zbudowano zamek krzyżacki, znajdowała się osada, która w X w. została wzmocniona wałem od strony lądu. Na zachód od niej znajdowała się osada podgrodowa. Grodzisko znajdujące się w miejscu dzisiejszego zamku nazywano w dokumentach Postolsko lub Postolin. Odkryto fragment muru, który znany był z ikonografii Bardzo prawdopodobne jest, że archeolodzy z UMK mogli natrafić na elementy architektoniczne, które pochodziły z początków istnienia miasta. – Natrafiliśmy na fragmenty drewnianego ogrodzenia palisadowego, najprawdopodobniej z końca XIII, lub pierwszej połowy XIV wieku, które ograniczało teren kompleksu klasztornego od strony miasta – powiedział w rozmowie z Dziennikiem Toruńskim prof. Wojciech Chudziak, dyrektor Instytutu Archeologii UMK. – Znaleźliśmy również fragment gotyckiego muru, który jest pokazany na ikonografii z połowy XVII stulecia – dodał. Mur mógł pochodzić z XV lub XVI wieku. View oEmbed on the source website Dziennik Toruński wskazuje, że archeolodzy odnaleźli również fragment przykościelnego cmentarza. Podczas wykopalisk odkryto kilka pochówków, w tym jeden na pewno kobiecy. Pochodzą z najstarszej części nekropolii. Archeolodzy przyznali, że spodziewają się nawet setek szkieletów. Cmentarz niedaleko Bramy Klasztornej jest jednym z najstarszych w mieście. Nieokreślone konstrukcje z wczesnego średniowiecza Archeolodzy odkryli też część drogi, która prowadziła od klasztornej furty do miejskiej bramy. W trakcie wykopalisk znaleziono dużo wyrobów ceramicznych. To, co jednak najciekawsze w odkryciu, to potencjalne ślady historii Torunia sprzed czasów krzyżackich. Polska Agencja Prasowa podaje, że archeolodzy natrafili na nieokreślone konstrukcje drewniane, które pochodzą prawdopodobnie z wczesnego średniowiecza. Jak powstało państwo polskie? Czy wiedziałeś, kiedy pojawili się pierwsi ludzie na ziemiach Polski? Uważa się, że powstanie państwa polskiego miało miejsce wraz z chrztem Mieszka I w 966 roku. To właśnie wtedy nasz kraj zaczęto nazywać Polską. Jednak pierwsi ludzie żyli na tych ziemiac... – Jak widać, historia obecnego toruńskiego nabrzeża jest znacznie bogatsza od historii miasta. Wiadomo, że jesteśmy na etapie eksploracji wykopaliskowej, więc nie można wyciągać zbyt pochopnych wniosków – wyjaśnia prof. Chudziak. Badacze zwracają jednak uwagę, że należy poczekać na wyniki badań, aby móc dokładnie ustalić porządek chronologiczny. Na pierwsze znaleziska na terenie kompleksu św. Ducha natrafiono pod koniec 2022 roku. Rok później archeolodzy odkryli średniowieczny mur oporowy oraz pozostałości wielu budynków gospodarczych, w tym najprawdopodobniej karczmy. – To dopiero preludium do właściwych badań – mówi Dziennikowi Toruńskiemu prof. Wojciech Chudziak. – Wykop przy Bramie Klasztornej pozwala nam przygotować program, który niebawem przedstawimy wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków oraz władzom miasta, które przekazują fundusze na badania – wytłumaczył. Źródło: Dziennik Toruński, PAP. Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Ciekawostki o Toruniu, o których nie miałeś pojęcia. Co warto wiedzieć o mieście Kopernika?
Ciekawostki o Toruniu związane są nie tylko z postacią Mikołaja Kopernika czy słynnymi na cały świat piernikami. Poniżej prezentujemy mniej znane fakty na temat „Perły Północy”.
W tym artykule: Rzymskie wzorce Królewskie uprawnienie Sala Królewska Obronny Toruń Malowidła w kamienicach toruńskich Dalekosiężny handel Jedna z najstarszych aptek w Europie Toruń, będący jedną z dwóch stolic woj. kujawsko-pomorskiego, jest w nim dziś najbardziej kujawsko-pomorskim miastem. Wcześniej jednak, w całej swej historii i w całym zachowanym dziedzictwie – był częścią Pomorza nadwiślańskiego, tj. terenów ściśle związanych i realizujących kulturę i cywilizację hanzeatycką. Zdecydowanie różniła się ona od kultury polskiej, czyli sarmackiej, obecnej tuż po drugiej – kujawskiej – stronie Wisły. Dodatkowo wyróżniał Toruń jego niemieckojęzyczny i protestancki charakter. W okresie nowożytnym determinował on tutaj rozwój północnoeuropejskiego humanizmu, niespotykanego w miastach polskich na taką skalę. Zarówno po owym północnoeuropejskim humanizmie, jak i związanym z nim protestantyzmie, mamy w Toruniu bogatą spuściznę. Dziedzictwo to tworzyło się w czasie drugiej świetności Torunia – w XVI i XVII w. – gdy na początku tego okresu miasto było czwartym największym ośrodkiem Królestwa Polskiego. Wtedy to np. bogaci patrycjusze toruńscy, dla podkreślenia swego statusu, fundowali sobie kosztowne portrety. Te zachowane z nich – w liczbie około 20 – oglądać można w Sali Wielkiej Ratusza Staromiejskiego. Ich unikatowość polega na tym, że dziś to jedyny w Polsce tak duży zachowany zbiór portretów mieszczan z XVI–XIX w. Są tu doskonałe artystycznie dzieła, których autorzy tworzyli pod wpływem renesansowej sztuki wybitnych mistrzów, np. Albrechta Dürera czy Lucasa Cranacha. Rzymskie wzorce Pozostając w Ratuszu Starego Miasta (bo dawny Toruń miał też Ratusz Nowego Miasta) i w temacie renesansowej toruńskiej fascynacji republikańskimi wartościami starożytnego Rzymu i republiki Wenecji, trzeba wspomnieć o jednej z nielicznie takich zachowanych ciekawostek. Mowa o widniejącym w portalu do Sali Senatu skrócie SPQT, oznaczającym Senatus Populusque Thorunensis. Nawiązuje on do rzymskiego SPQR (Senatus Populusque Romanus), a będącym ponownie odwołaniem do wartości starorzymskich i porównaniem Torunia do republiki Rzymu. To jeden z przykładów świadczących o wyjątkowej randze Torunia w I Rzeczypospolitej. Królewskie uprawnienie Innym przykładem może być prawo sądownicze dla stanu szlacheckiego. Toruń miał królewskie uprawnienie sądzenia szlachty według miejscowego prawa. Zatem panowie szlachcice, znani ze swej samowoli i pieniactwa, nie mogli czuć się tu bezkarni, jak w innych polskich miastach. Za przestępstwa kryminalne dokonane w Toruniu trafiali przed sąd toruński, a nie przed swoje trybunały. Z uprawnienia korzystał Toruń bez wahania i nierzadko wydawał wyroki kary śmierci na szlachcicach. Na egzekucję szlachetnie urodzony czekał w areszcie, zlokalizowanym na I piętrze Ratusza Starego Miasta. Zwiedzając ratusz warto zwrócić uwagę na to miejsce. Sala Królewska Na I piętrze tegoż Ratusza jest też Sala Królewska. Pamięta pobyty niemal wszystkich królów polskich, odwiedzających często Toruń. W tej sali w 1501 r. zmarł król Jan Olbracht. Dziś jej główną atrakcją jest zespół wizerunków królów polskich. To najstarszy i jeden z nielicznych zestawów portretów królewskich. Pierwsze obrazy powstały w 1645 r. za czasów króla Władysława IV Wazy. Obronny Toruń W Toruniu można prześledzić cały rozwój dzieł fortyfikacyjnych i obronnych, począwszy od wczesnośredniowiecznych wałów grodu, przez średniowieczne mury obronne, nowożytne bastiony, aż po fortyfikacje XIX-wieczne. Toruń w każdym etapie swojego istnienia stanowił silną obronną twierdzę. Po etapie twierdzy XVII-wiecznej pozostał znaczny fragment jedne z ośmiu bastionów – Menniczego. Niedawno zrewitalizowany, warto tu zajrzeć. Ciekawostki o Szczecinie. 10 nieznanych faktów na temat stolicy Pomorza Zachodniego Przedstawione ciekawostki o Szczecinie to zbiór niezwykle interesujących i czasami mało znanych faktów, o których warto wiedzieć. Niezależnie od tego, czy jest się mieszkańcem stolicy Zach... Z kolei w miejscu innego dawnego bastionu, Chełmińskiego, trwają obecnie prace archeologiczne przed budową Europejskiego Centrum Filmowego Camerimage. Odkryto już wiele artefaktów średniowiecznych, rzucających nowe światło na bogatą przeszłość Torunia. Wiele jeszcze zapewne zostanie pozyskanych. Te najcenniejsze i unikatowe mają trafić na specjalną ekspozycję w nowym gmachu. Jego koncepcję architektoniczną firmuje swoim nazwiskiem jeden z najważniejszych współczesnych architektów, Dietmar Eberle. Malowidła w kamienicach toruńskich Jedną z niesamowitych cech Torunia, nadających mu szczególnej wyjątkowości, jest ogromna liczba zachowanych w tutejszych domach patrycjuszowskich cennych, historycznych malowideł, zarówno stropowych, jak i ściennych, średniowiecznych i nowożytnych. Po Lubece Toruń jest drugim miastem w Europie pod tym względem. Wśród ponad 70 takich domów tym razem wybieramy jeden – przy ul. Żeglarskiej 16. Są tu m.in. przedstawienia o unikatowej tematyce arturiańskiej oraz Dziewięciu Bohaterów, pochodzące z końca XIV w. Dalekosiężny handel Toruń, jako potężny ośrodek hanzeatycki od XIII w. prowadził handel dalekosiężny między Rusią i Węgrami a zachodnią i północną Europą. Dzięki inicjatywie bogatych kupców toruńskich i w porozumieniu z nimi książę Mazowsza lokował Warszawę. W XIV w. stała się dla interesów Torunia ważną placówką handlową na nowym szlaku łączącym Toruń z Rusią, z wybrzeżem czarnomorskim i z Węgrami. Pierwszymi osadnikami byli torunianie, a trzon kupiectwa w Warszawie stanowili imigranci-przedstawiciele z Torunia. Z 1608 r. znane jest ostatnie pouczenie prawne wydane przez Toruń dla Warszawy. Ciekawostki o Warszawie. Tego mogłeś nie wiedzieć o polskiej stolicy Poniżej prezentujemy wybrane ciekawostki o Warszawie, dzięki którym jeszcze bardziej zapragniesz poznać historię stolicy i największego miasta Polski. Jedna z najstarszych aptek w Europie Apteka Królewska działała w Toruniu w latach 1389–2011. Była drugą najstarszą i nieprzerwanie działającą apteką w Europie. Była jednym z symboli i świadectw toruńskiej bogatej historii, tożsamości i wyjątkowości. Niezwykle trudno przejść do porządku dziennego i zrozumieć tak drastyczne zaniedbanie i brak inicjatywy dla uratowania tego wielkiego dziedzictwa. Dziś jedynie orzeł – godło dawnej apteki – spogląda z fasady na przechodniów. Więcej o autorze: przewodnicy.torun.pl.
W Toruniu archeolodzy znaleźli figurkę konika. Czy bawiło się nim dziecko w średniowieczu?
Zabawką lub kukiełką jest figurka konika, którą archeolodzy odkryli w czasie wykopalisk w Toruniu. Ale to tylko jeden z bardzo wielu zabytków, które udało się znaleźć w centrum miasta słynącego z pierników.
W tym artykule: Wieża, mury i multum zabytków Koniec wykopalisk – zaskoczenia Mury, mnóstwo murów Dobiegły końca prace archeologów w Toruniu przy ul. Prostej, czyli w samym średniowiecznym centrum miasta. Powstanie tam nowa siedziba straży pożarnej. Przed budowlańcami do pracy przystąpili jednak archeolodzy, bo Toruń ma bogatą historię i wbicie łopaty w ziemię każdorazowo owocuje licznymi odkryciami. Wieża, mury i multum zabytków Nie inaczej było w podczas robót przy ul. Prostej, które rozpoczęły się w grudniu 2023 r. Już w pierwszej godzinie prac odsłonięto fundamenty średniowiecznej wieży. Później odkopano też fragment muru oporowego fosy. – Jego glazurowane, zielonkawe elementy z początku sugerowały ornament, ale szybko okazało się, że to uzupełnienia ubytków po ostrzale – informowali strażacy z Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w Toruniu na swoim profilu w mediach społecznościowych. Badacze przeszłości znaleźli też ceramiczny przedmiot, zapewne element związany z siecią elektryczną lub część instalacji do ostrzegania ludności i powiadamiania straży pożarnej. W podobny system Toruń był bowiem wyposażony na początku XIX wieku. Koniec wykopalisk – zaskoczenia Jak to często bywa na wykopaliskach, do najciekawszych odkryć dochodzi pod sam ich koniec. Tak było na przykład z grobowcem Tutanchamona. Howard Carter miał już kończyć sezon, gdy jego oczom ukazały się schody wiodące do grobu faraona. W przypadku Torunia podczas dosłownie ostatniego dnia badań archeolodzy natknęli się na niewielką, kilkucentymetrową figurkę konika. – Ta prawdopodobnie zabawka albo kukiełka – z uwagi na dziurkę pod spodem do nadziania na patyk – wykonana jest z glinki pokrytej glazurą i pochodzić może z przełomu XII i XIII wieku – przekazali strażacy. Oznacza to, że datowana jest na czasy lokacji miasta przez Krzyżaków. Ciekawych znalezisk dokonanych w lutym było więcej. – Wśród artefaktów uwagę zwracają kolejne fragmenty glinianych naczyń z charakterystycznymi grzebieniowatymi ozdobami, carska klamra czy pochwa na nóż wykonana z kości – wyliczają strażacy. Odkryto też pierścionek z bursztynu, który po odnalezieniu natychmiast zanurzono w wodzie dla ochrony. – Niestety, są to jedynie połamane elementy tej biżuterii, którą znaleziono w stanie spalonym – podano. Interesująca praktyka w krypcie sprzed kilkuset lat w Pucku. W trumnie odkryto szyszki W trumnie magnatki w krypcie w Pucku archeolodzy znaleźli szyszki chmielu. Kilkaset lat temu od momentu śmierci do umieszczenia trumny z ciałem w krypcie mijały czasem tygodnie. Szyszki miały ... Mury, mnóstwo murów W czasie badań miast o średniowiecznej metryce archeolodzy nieustannie natykają się na plątaninę murów z różnych epok. Podczas prac przy ul. Prostej ustalono, że średniowieczny mur oporowy przy fosie pokrywała XIX-wieczna ceglana licówka. – Dobudowana warstwa różni się znacznie od reszty. W murze zauważalne są pojawiające się regularnie co kilka metrów wyloty spustowe. Odniesienie ich położenia do poziomu kamiennego, pierwotnego muru miejskiego zdradza, że prawdopodobnie są elementem deszczowego systemu kanalizacyjnego – wyjaśniono w mediach społecznościowych. Co ciekawe, w pobliżu muru stały niegdyś drewniane budowle. Na placu robót archeolodzy zadokumentowali negatywy ścian. Są to wyraźnie rysujące się ciemne zabarwienia układające się w plany domostw. Z kolei w narożniku, gdzie mur miejski styka się z zachowanym i wciąż użytkowanym obiektem, odsłonięto palenisko, w którym prowadzono obróbkę metali. Archeolodzy znaleźli skupisko stopionych bryłek metalu i ślady po tej właśnie działalności. Źródło: PSP w Toruniu. Nasz ekspert Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie.
Przerażający pochówek dziecka w polskiej wsi. Podejrzewano je o „opętanie”?
Naukowcy z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu dokonali kolejnego mrocznego odkrycia na cmentarzysku w Pniu. Archeolodzy znaleźli pochówek dziecka, które pochowano z trójkątną kłódką.
W tym artykule: Nowe odkrycie na cmentarzysku w Pniu Zwłoki dziecka mogły zostać zbezczeszczone Badania wykazały, że zmarli mogli chorować na histiocytozę z komórek Langerhansa Cmentarz dla odrzuconych W ubiegłym roku naukowcy z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu rozpoczęli wykopaliska na cmentarzysku w miejscowości Pień, nieopodal Bydgoszczy. Archeolodzy odnaleźli grób młodej kobiety, która została pochowana w nietypowy sposób. Na szyi miała żelazny sierp, a na palcu lewej stopy zamkniętą trójkątną kłódkę. Badacze sugerowali wówczas, że był to rodzaj „zaklęcia”, aby nieboszczka nie powstała z grobu w postaci wampirzycy lub innej bestii. Co ważne, był to pierwszy taki grób odnaleziony na terytorium Polski. Nowe odkrycie na cmentarzysku w Pniu W lipcu zespół archeologów pod kierownictwem dr hab. Dariusza Polińskiego, prof. UMK, poinformował, że na cmentarzysku w Pniu odsłonięto ponad 30 nowych grobów. Jeden z nich okazał się wyjątkowo przerażający. Naukowcy odnaleźli bowiem grób dziecka w wieku 5–7 lat, które pochowano twarzą do ziemi. Co ciekawe, pochówek został odkryty w bardzo bliskiej odległości od „wampirki”. Był oddalony o zaledwie 1,5–2 m. Ustalono też, że zmarli żyli w podobnym okresie. – Już sam sposób pochówku jest bardzo nietypowy. Dzieci były inaczej traktowane w okresie nowożytnym. Bardzo często grzebano je w innych miejscach, a niekiedy dzieciom nieochrzczonym, których się obawiano, rozbijano głowy. Natomiast pochówek twarzą do ziemi zdarzał się naprawdę rzadko, a nie przypominam sobie, żeby tak chowano dzieci. Bardzo możliwe, że traktowano je jako „osobę niebezpieczną” – mówi w rozmowie z National Geographic Polska dr hab. Dariusz Poliński, prof. UMK. Zwłoki dziecka mogły zostać zbezczeszczone Okazało się, że dziecko również zostało pochowane wraz z trójkątną kłódką, niemalże identyczną, jak znalezioną w grobie „wampirzycy”. Co ciekawe, ta również prawdopodobnie znajdowała się na stopie. To jednak nie wszystko. Analiza pochówku wykazała, że zwłoki zostały naruszone już po pogrzebie. Z dziecięcego szkieletu zachowały się jedynie podudzia i stopy. Naukowcy uważają, że szczątki te mogły zostać nawet zbezczeszczone. – Nie wiadomo, co się stało z resztą szczątków. Być może je rozrzucono, zmasakrowano? Trudno powiedzieć. Powyżej tego grobu znaleziono szczątki prawdopodobnie trojga dzieci, w tym m.in. fragment szczęki z zielonkawym nalotem. Trochę innym, niż w przypadku „wampirki”, jednak wymaga to sprawdzenia. Czy rzeczywiście jest to fragment szczęki tego dziecka? W tej chwili trudno powiedzieć – przyznał dr hab. Dariusz Poliński, prof. UMK. W historii polskiej archeologii znane były już wprawdzie przypadki bezczeszczenia zwłok i wykopywania kości zmarłych. Bardzo często dotyczyło to zmarłych podejrzewanych o czary, magiczne praktyki lub np. opętanie i siły nadprzyrodzone. Chodziło o to, aby sprawdzić „stan” szczątków i upewnić się, że pogrzebani pozostają na swoim miejscu i nie będą nawiedzać żywych. Odkrycia na cmentarzysku w Pniu są jednak wyjątkowe ze względu na obecność kłódki, a także zielonego nalotu na kościach. Badania wykazały, że zmarli mogli chorować na histiocytozę z komórek Langerhansa Badania metodą spektrometrii masowej wykazały, że nalot na podniebieniu dziewczyny składał się z tlenku miedzi (stąd zielonkawa barwa), związków manganu i złota. – Było to dla nas niespodzianką i naprowadziło na trop możliwości leczenia, któremu była poddawana „wampirka”, właśnie za pomocą zawiesiny złota. Była to terapia znana w XVII wieku. Można powiedzieć, że taka substancja była traktowana jako panaceum, jako swoiste lekarstwo na wszystko – mówił dr Łukasz Czyżewski z Instytutu Archeologii UMK w Toruniu, członek ekipy badawczej. Lekarz Maria Czyżewska, specjalistka hematologii i chorób wewnętrznych z Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Toruniu zasugerowała, że zmarła dziewczyna określana jako „wampirka” mogła chorować, obok innych przypadłości, na histiocytozę z komórek Langerhansa (LCH). Jest to rzadki klonalny rozrost komórek, który charakteryzuje nadmierny rozrostem histiocytów, któremu towarzyszą różnorodne objawy kliniczne w zależności od lokalizacji procesu chorobowego. – To forma dość agresywnego nowotworu, który dotyka głównie ludzi młodych i dającego wieloletnie objawy, które mogły być odbierane przez ówczesnych ludzi jako „groźne” lub „niepokojące”. Chodzi o utratę masy ciała, osłabienie, uporczywe intensywne gorączki, nocne zlewne poty, napady padaczkowe. Sama choroba powoduje też bolesne ubytki kostne. W opisie radiologicznym wyróżniliśmy takie ślady – dodaje dr Łukasz Czyżewski. Odkrycia archeologiczne w Polsce – 10 najważniejszych odkryć ostatniej dekady Każdego roku naukowcy dokumentują nowe znaleziska. Nie wszystkie z nich mają wielką wartość historyczną, ale wśród nich znajdują się też najprawdziwsze perły. Poniżej wymieniamy najwa... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/odkrycia-archeologiczne-w-polsce-10-najwazniejszych-odkryc-ostatniej-dekady-fot-facebook-warsaw-mummy-project-3b7d04b.jpeg" width="938" height="626" alt="Odkrycia archeologiczne w Polsce - 10 najważniejszych odkryć ostatniej dekady (fot. Facebook/Warsaw Mummy Project)" title="Odkrycia archeologiczne w Polsce - 10 najważniejszych odkryć ostatniej dekady (fot. Facebook/Warsaw Mummy Project)" /> Polscy uczeni z Torunia uważają, że objawy takiej choroby mogły być odbierane przez mieszkańców XVII-wiecznej wsi m.in. jako opętanie. Właśnie dlatego dziewczyna mogła być poddawana terapii zawiesiną złota. Naukowcy chcą sprawdzić, czy fragment szczęki z zielonym nalotem w rzeczywistości należał do dziecka pochowanego twarzą do ziemi. Być może badania pomogą dostrzec pewne analogie, które wyjaśnią tajemnice zmarłych z Pnia. Cmentarz dla odrzuconych Co ciekawe, w trakcie najnowszych wykopalisk naukowcy odnaleźli jeszcze jeden niezwykły pochówek. – W jednym z grobów pochowano ciężarną kobietę. W trakcie naszych badań okazało się, że w jej ciele znajdowały się również szczątki płodu. Pochowano ją w miejscu nietypowym. Struktura ziemi była tam kamienista. Jednak najdziwniejsze jest to, że po jakimś czasie, ktoś ponownie próbował wykopać jamę grobową w tym miejscu. Kopał do pewnego momentu, aż w końcu uszkodził prawe przedramię tej kobiety. Jednak ta nowa jama pozostała zapewne była pusta, nie znaleźliśmy tam bowiem żadnych kości – mówił dr hab. Dariusz Poliński, prof. UMK. Naukowiec zauważył, że ktoś mógł kopać w tym samym miejscu zupełnie nowy grób. W pewnym momencie, gdy dotarto do szczątków kobiety, zaniechał swoich prób i ponownie zasypał otwór. Badacze przyznają, że nowe odkrycia rzucają nowe światło na charakter samego cmentarzyska w Pniu. Bardzo możliwe, że była to nekropolia przeznaczona dla „odmieńców” lub ludzi odrzuconych i niechcianych w społeczeństwie. Tym bardziej że grobowce były nieoznaczone, a samego cmentarza nie znajdzie się na żadnej mapie, brak też przekazów pisanych na jego temat, co wskazuje na fakt, iż chciano o tych ludziach zapomnieć na zawsze. Teraz naukowcy będą kontynuować badania specjalistyczne i laboratoryjne, a na cmentarzysko w Pniu na kolejne wykopaliska wrócą zapewne za rok. Źródło: UMK, National Geographic Polska Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Mikołaj Kopernik był wybitnym astronomem, ekonomistą i prawnikiem. Miał jednak swoje mroczne sekrety
Mikołaj Kopernik to jeden z najwybitniejszych naukowców wszech czasów. Twórca heliocentrycznego modelu uznał, że to Słońce znajduje się w centrum Układu Słonecznego, a to planety, również Ziemia, kręcą się wokół niego. Jednak niektórzy historycy interesują się bardziej życiem prywatnym uczonego, niż naukowym. To dlatego, że astronom miał swoje mroczne tajemnice...
W tym artykule: Kim był Mikołaj Kopernik? Mikołaj Kopernik został katolickim duchownym Mikołaj Kopernik wstrzymał Słońce i ruszył Ziemię Czego nie wiemy o Koperniku? Jakie tajemnice skrywa romans Kopernika? Kim była domniemana kochanka Kopernika? Rok 2023 został ogłoszony Rokiem Kopernika. Dokładnie 550 lat temu w Toruniu na świat przyszedł wybitny astronom, który zrewolucjonizował myślenie o budowie i działaniu Wszechświata. Był pierwszym myślicielem od czasów starożytnej Grecji, który twierdził, że to Słońce znajduje się w centrum Układu Słonecznego, a inne ciała niebieskie krążą wokół centralnej gwiazdy. Jego poglądy spotkały się wówczas z krytyką. Kim był Mikołaj Kopernik? Mikołaj Kopernik urodził się w Toruniu 19 lutego 1473 r., przy ówczesnej ul. św. Anny. Był najmłodszym dzieckiem kupca Mikołaja Kopernika i Barbary z domu Watzenrode. Miał dwie siostry i brata. Andrzeja, Barbarę i Katarzynę. Gdy Mikołaj miał 10 lat, zmarł jego ojciec. Jego ojczymem został wówczas brat matki – Łukasz Watzenrode. Kopernik pobierał pierwsze nauki w swoim rodzinnym mieście. Skończył szkołę parafialną przy kościele św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty, a następnie uczęszczał do szkoły we Włocławku. W 1491 roku wraz z bratem Andrzejem rozpoczęli studia na Akademii Krakowskiej. Jego pobyt w Krakowie przypadał na okres świetności tzw. krakowskiej szkoły astronomiczno-matematycznej. Kopernikowie mieli okazję zdobywać wiedzę od największych mistrzów i profesorów. Mikołaj Kopernik został katolickim duchownym Większość historyków uważa, że w okresie studiów na Akademii Krakowskiej otrzymał niższe święcenia. W religii chrześcijańskiej jest to urząd, który powierza biskup wiernemu, aby ten pełnił określone zadania w Kościele. Tę teorię ma potwierdzać fakt, że już 26 sierpnia 1495 roku został kanonikiem warmińskim. Przez lata podejrzewano, że Mikołaj Kopernik odebrał również wyższe święcenia i został kapłanem. Jednak po latach badań okazało się, że w przeszłości błędnie odczytano XV-wieczne dokumenty. Zajrzeć w przeszłość. Co możemy zobaczyć, patrząc w niebo? Astronomia przypomina podróże w czasie. Patrząc na gwiazdy czy galaktyki widzimy je takimi, jakie były setki, a nawet miliony lat temu. Po ukończeniu studiów, w 1496 r. przyszły astronom rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie w Bolonii. Jednak Kopernik nie był zainteresowany tematyką prawniczą. Poznał tam wielu inspirujących ludzi, takich jak astronom Dominik Maria Novara, geograf Marek z Benewentu, malarz Francesco Francia, przyszły poeta Ermico Caiado i kanonik Erhard Truchsess. Uczeni mieli olbrzymi wpływ na jego rozwój intelektualny. W 1501 roku Kopernik kontynuował edukację wyższą. Na Uniwersytecie w Padwie studiował medycynę i filologię grecką, kontynuując również studia prawnicze. Według historyków uczony uzyskał stopień doktora prawa oraz licencjata medycyny, co umożliwiło mu prowadzenie praktyki lekarskiej. W 1503 roku wrócił do Polski. Mikołaj Kopernik wstrzymał Słońce i ruszył Ziemię Mikołaj Kopernik przez kilka lat przebywał w swojej ojczyźnie. W tym okresie był kilkukrotnie zachęcany do przyjęcia sakramentu kapłaństwa. Jego wuj namawiał go nawet, aby objął po nim biskupstwo warmińskie. Absolwent studiów w Padwie i Bolonii zdecydował jednak, że chce poświęcić swoje życie nauce. W 1510 roku przeniósł się do Fromborka, gdzie spędził 3 lata. W 1516 r. został administratorem dóbr kapituły w Olsztynie i sprawował ten urząd do 1519 roku. Podczas wojny polsko-krzyżackiej w latach 1519–1521 był negocjatorem. Gdy sytuacja polityczna w regionie się uspokoiła, Kopernik mógł w końcu poświęcić się karierze naukowej. Wydarzenia astronomiczne 2023. Co warto zobaczyć na nocnym niebie i jak się przygotować do obserwacji? Jakie wydarzenia astronomiczne czekają nas w roku 2023? M.in. zbliżenia planet, roje meteorów i zaćmienie Księżyca. Oto nasz kalendarz astronomiczny 2023. Astronom zaczął badać i obserwować niebo. Nikt jednak nie podzielał jego zainteresowań. Uczony kontynuował pisanie jednego ze swoich największych dzieł: „De revolutionibus orbium coelestium”, czyli „O obrotach sfer niebieskich”. Był to swoisty wykład o heliocentrycznej i heliostatycznej budowie Wszechświata. Praca składała się z sześciu ksiąg. W tamtych czasach dzieło to było niezwykle rewolucyjne i burzyło ówczesną wizję kosmosu. Ukazało się drukiem w Norymberdze w 1543 roku. Kopernik stwierdził, że nie Ziemia, a Słońce znajduje się w centrum naszego Układu Słonecznego, a inne ciała niebieskie krążą wokół gwiazdy. Nie można jednak zapominać, że Mikołaj Kopernik był nie tylko astronomem, ale przede wszystkim prawnikiem, ekonomistą i lekarzem. Polski naukowiec sformułował ilościową teorię pieniądza oraz prawo Kopernika-Greshama w ekonomii. Kopernik zajmował się również tłumaczeniem bizantyjskiego pisarza Teofilakta Symokatty na język łaciński. Jest autorem łacińskiego poematu Septem Sidera (Siedem Gwiazd). Zajmował się również kartografią. Narysował mapy Warmii i innych terenów Prus. Czego nie wiemy o Koperniku? Wśród dyskusji o Koperniku pojawia się również kwestia znacznie mniej naukowa, a dotycząca jego życia prywatnego. Chodzi o miłosną aferę z nim i niejaką Anną Schilling w roli głównej. Niektórzy twierdzą, że kanonik żył w konkubinacie ze swoją gospodynią. Z drugiej strony, nawet jeśli stawia ona Kopernika w świetle obyczajowo wątpliwym, może przywrócić jego legendzie romantyzm. A przede wszystkim czyni go człowiekiem z krwi i kości, zamiast rozmodlonego kanonika, zakochanego wyłącznie w sferach niebieskich. Gdyby historię Mikołaja i Anny dostał w swe ręce Dan Brown, z pewnością wiedziałby, jak przekuć ją w literacko-handlowy sukces. Skoro w „Kodzie Leonarda da Vinci” nie zawahał się przypisać kochankę Jezusowi Chrystusowi, również dopisałby to i owo do romansu fromborsko-gdańskiego. Oczywiście jakąś tajemnicę przechowywaną w ciągu wieków przez potomków Kopernika i Anny Schillling. Nie byłby to święty Graal, ale choćby mikstura medyczna przedłużająca życie. Jakie tajemnice skrywa romans Kopernika? Romans genialnego astronoma z Anną skrywa tak wiele tajemnic, tak wiele w nim pytań bez odpowiedzi, że faktycznie stanowi większą inspirację dla pisarzy niż historyków, którzy w tej kwestii nie chcą ferować jednoznacznych wyroków. Co nie znaczy, że badacze są zupełnie bezradni. Romans Kopernika został całkiem przyzwoicie udokumentowany, choć wartość poszczególnych świadectw bywa różna. Problem w tym, że o ile o romansie wiadomo całkiem sporo, to bardzo niewiele wiemy o samej Annie. 5 największych zagadek świata. Czy kiedykolwiek uda nam się je rozwiązać? Naukowcy od lat próbują rozwiązać największe tajemnice świata. Odkrycie niewyjaśnionych zjawisk i zagadek ludzkości mogłoby rzucić nowe światło na współczesną naukę, a nawet zmieni... Wielu badaczy, w tym Jack Repcheck, utrzymuje, że chodzi o Annę Schilling, urodzoną w 1518 roku córkę Anny Krüger i holenderskiego handlowca Arenda van der Schellinge (w niektórych źródłach – Schellings), który osiadł na stałe w Gdańsku. Znajdujące się tam tabele genealogiczne będą bardzo pomocne śledczym historii (choć nie brakuje tam pomyłek, takich jak ta, według której Anna Schilling urodziła się w 1518 r., a zmarła... rok wcześniej). Naturalnie, znajdziemy tam panie, które pasują do opisu kochanki kanonika. Kim była domniemana kochanka Kopernika? Najbardziej znanym entuzjastą teorii o niebezpiecznych związkach polskiego astronoma i Anny S. jest Jack Repcheck. W jego „Sekrecie Kopernika” czytamy: „Między lipcem 1531 roku a latem 1538 Kopernik zaczął przyjmować pewną niewiastę w swej kurii we Fromborku. W XVI wieku reguły celibatu były często ignorowane przez kler i wielu księży i innych duchownych żyło z kobietami, a niektórzy mieli po prostu rodziny. Chociaż tak się działo, w żadnym wypadku nie można uznać podobnych praktyk za powszechne, a w kręgu kanoników z Fromborka trzech miało kochanki – Kopernik, Leonard Niederhof i Aleksander Skultet”. Amerykanin zatem nie wątpi – Anna była wielką namiętnością Kopernika. Owszem, pomagała kanonikowi w prowadzeniu domu, być może przyjechała do Fromborka wyłącznie w tym celu. Wszak w 1531 r. miała 13, a on 58 lat. Ale po kilku latach połączyło ich płomienne uczucie. Problem w tym, że Anna była spokrewniona z Mikołajem (ze strony matki). Gosposie kanoników przeważnie rekrutowano spośród rodziny. Chodziło o to, aby duchowny mógł w pełni ufać osobie, która zarządzała jego gospodarstwem domowym. Jednak Anna nie była kobietą, której życie toczyło się pomiędzy miotłą a kuchnią. Miała szerokie zainteresowania, fascynowała ją astronomia. A przede wszystkim była – jak na swoje czasy – kobietą zamożną i wyzwoloną. Wszak jest wielce prawdopodobne, co podaje Repcheck, że opuściła swego męża, by związać się z kanonikiem. Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Wielkie egipskie otwarcia Jak wielu z Was, my w National Geographic jesteśmy zafascynowani starożytnym Egiptem. Jest wyrafinowany we wszystkim, począwszy od rolnictwa, przez architekturę i sztukę, po politykę i wyszukane rytuały, zwłaszcza te związane ze śmiercią. Wielu aspektów cywilizacji znad Nilu wciąż do końca nie rozumiemy. Może dlatego egiptologia jest dziś równie popularna jak wtedy, gdy podbijała epokę jazzu po odkryciu grobowca Tutanchamona w 1922 r. Korespondent National Geographic Maynard Owen Williams wszedł do grobowca Tutanchamona podczas jego oficjalnego otwarcia. W numerze z maja 1923 r. opisał „rozczarowanie” tym, że zobaczył tylko pomieszczenia w większości oczyszczone z przedmiotów, a nie te, o których mówiono, że są „wypełnione po dach” skarbami. Od tamtego czasu skarby wielokrotnie pojawiały się na naszych łamach, w tym w wydaniu z okazji 75. rocznicy (październik 1963 r.), gdy przedstawiliśmy nowe kolorowe obrazy „złotej skarbnicy” Tutanchamona. A w czerwcu roku 2005 pokazaliśmy nową rekonstrukcję twarzy chłopca faraona, dzięki tomografii komputerowej jego mumii stworzonej przy użyciu sprzętu przekazanego przez National Geographic Society i Siemens AG. Dużą część tego numeru poświęcamy Egiptowi, aby uczcić dwa otwarcia: grobowca Tutanchamona sprzed stu lat i aktualnie wyczekiwaną inaugurację Wielkiego Muzeum Egipskiego, które powstawało 20 lat i kosztowało ponad miliard dolarów. Dwie z jego 12 sal wystawowych poświęcone są Tutanchamonowi i po raz pierwszy pokażą – razem – wszystkie skarby z jego grobowca. Nasz materiał obejmuje fotografie wielu artefaktów z tekstami na temat ich historii, inwentarz wyposażenia grobowca i bliższe spojrzenie na mumię Tutanchamona. Zajrzymy też do Wielkiego Muzeum Egipskiego i pracujących tam konserwatorów. A ponieważ to, jak społeczeństwa traktują swą przeszłość, często odzwierciedla ideały teraźniejszości, zabierzemy Was także do lśniącej Nowej Stolicy Administracyjnej zbudowanej 45 km od Kairu. Będzie to 20. stolica w historii Egiptu. Mamy nadzieję, że czytanie tego wydania sprawi Wam tyle samo przyjemności, co nam jego tworzenie. Nathan Lump
Warszawa, Lublin, Łódź - zachwyciły nas na tych zdjęciach. Zobacz galerię polskich miast w niezwykłej odsłonie
Czy polskie miasta są piękne? W tej odsłonie na pewno. Przedstawiamy wyjątkowe fotografie, wykonane przez naszych czytelników.
Ruszył w fotograficzną podróż po kraju. Na swoich zdjęciach udowadnia, że Polska jest najpiękniejsza [GALERIA]
Podczas swojej fotograficznej wyprawy Maciej Goryl odkrywał piękno Polski. Podróżował z taką ciekawości, z jaką zazwyczaj zwiedza się tylko odległe kraje. Zobacz efekty jego podróży z aparatem.
ZOBACZ GALERIĘ Z PODRÓŻY „POZNAJĄC GRANICE POLSKI” >>> Od kiedy Maciej Goryl rozpoczął przygodę z fotografią, przyświecał mu cel: doceniać to, co nas otacza i pokazywać to piękno innym. Zaczynał lokalnie, od własnej miejscowości - Tarnowskich Gór. W końcu nadszedł czas, by ruszyć w Polskę. - Opowiadane w rodzinnym gronie historie o pięknych miejscach w naszym kraju, sprawiały, że zacząłem marzyć. W dzieciństwie nie zawsze miałem wówczas możliwości, by porównać swoje wyobrażenia z rzeczywistością. Przełomowy okazał się 2016 rok. Wyruszyłem w niezwykłą podróż, podczas której poznałem moje miejsce na ziemi – ojczyznę – opowiada. Impulsem była wizyta w Szczyrku. To było pod koniec stycznia, dał się namówić na górski wyjazd z przyjaciółm. - Widok ze Skrzycznego, najwyższego szczytu Beskidu Śląskiego, zapiera dech w piersiach! Po powrocie do domu byłem już pewien, że wyruszę w podróż po najpiękniejszych zakątkach Polski. W czasie podróży „Poznając granice Polski” odwiedził miejsca, o których marzył przez długi czas. Możliwe, że niektóre z nich czekały nawet kilkanaście lat. - Plan podróży stworzyłem wybierając ważne miejsca na mapie Polski, dopisałem propozycję internautów - okazało się np. że wiele osób chce zobaczyć na moich fotografiach Poznań. Fotograf dotarł na Mazury, Kaszuby, nad Morze Bałtyckie, do Białowieskiego Parku Narodowego, odwiedził m.in. Sandomierz, Gdańsk, Toruń i Poznań. GALERIA >>> Więcej zdjęć na fanpage’u fotografa: facebook.com/PhotoGoryl.
W Muzeum Podróżników im. Tony'ego Halika w Toruniu można zobaczyć ponad tysiąc pamiątek, które ten kultowy podróżnik przywoził z całego świata.
Jeśli interesujecie się podróżami, to dla was miejsce obowiązkowych odwiedzin. Po śmierci Tony'ego Halika, jego żona Elżbieta Dzikowska przekazała pamiątki Toruniowi, w którym Halik się urodził. Od 2003 r., a więc od chwili otwarcia muzeum, kolekcja wciąż się powiększa. W najbliższym czasie placówka wzbogaci się o pamiątki Elżbiety Dzikowskiej z Etiopii. fot. Michał Cessanis Kolekcja Halika i Dzikowskiej zajmuje już dwa budynki przy ul. Franciszkańskiej. Zwiedzanie muzeum zaczynam od sali na parterze, w całości poświęconej Tony'emu Halikowi i jego pasjonującym podróżom po Ameryce Południowej. Przemierzał ją jeszcze jako dziennikarz amerykańskiej telewizji NBC. Na zdjęciach oglądam brazylijski stan Mato Grosso i wyprawy do Indian Karajá, Xavántes oraz do plemion znad rzeki Xingu. Są też zdjęcia z wyprawy Halika jeepem w latach 1957–1961. Wtedy właśnie zamieszkał wśród Gauchos w Argentynie i zwiedzał peruwiańskie Cuzco, z którego wyruszał do Machu Picchu. Na pierwszym piętrze dawnego spichlerza są eksponaty z wypraw Halika i Elżbiety Dzikowskiej do Meksyku i Gwatemali. Trudno oderwać wzrok od kolorowych tkanin, jakie tu zgromadzono. To głównie bluzy kobiece, tzw. huipile z gwatemalskich wiosek, a także elementy strojów meksykańskich. fot. Michał Cessanis Ale to nie tkaniny lecz prekolumbijska wystawa ceramicznych figur tzw. Kultur Zachodu (rozwijających się od 200 r. p.n.e. do 800 r. n.e.) są prawdziwym skarbem toruńskiego muzeum. Podróżnicy przywieźli je z dwóch meksykańskich stanów Jalisco i Colima. fot. Michał Cessanis Elżbieta Dzikowska wyruszyła tropem plemion, które dawniej słynęły jako łowcy głów. Dotarła m.in. do wiosek ludów Asmat i Dani zamieszkujących prowincję Irian Jaya na Nowej Gwinei oraz do osad plemienia Konyak w stanie Nagaland w Indiach. Dzięki temu w muzeum można dzisiaj oglądać wiele niezwykłych ozdób ciała. fot. Michał Cessanis Dzikowska, miłośniczka biżuterii, zgromadziła też imponującą kolekcję naszyjników, bransolet i pierścieni, które przekazała do Torunia. To prawdziwe dzieła sztuki pochodzące z Chin (np. naszyjniki mniejszości Miao), Brazylii (biżuteria Indian amazońskich), Meksyku (m.in. z jadeitu), Indii, Etiopii, Jemenu czy Mali. - Biżuteria to moja pasja. Ta etniczna, najdziwniejsza, sporządzana z najróżnorodniejszych materiałów: muszli, nasion, piór, zębów, drewna czy kamieni - mówi Elżbieta Dzikowska. I dodaje: - Biżuteria fascynuje mnie nie tylko dlatego, że w wielu społecznościach jest oryginalną ozdobą. To amulet, który chroni przed najrozmaitszymi dopustami losu. Może też być świadectwem statusu społecznego, symbolem władzy, ważnym elementem ceremonii. fot. Michał Cessanis W Muzeum Podróżników jest również ekspozycja poświęcona dawnym zagranicznym odkrywcom, jak Marco Polo, Krzysztof Kolumb, Vasco da Gama, Ferdynand Magellan, James Cook i Alexander von Humboldt. Są i polscy podróżnicy. Spośród wielu wybitnych postaci przedstawiono Jana Reinholda i Jerzego Adama Forsterów, Pawła Edmunda Strzeleckiego, Edwarda hr. Mycielskiego–Trojanowskiego, Kazimierza Nowaka, Arkadego Fiedlera, Jana Stanisława Kubarego, Olgierda Budrewicza i Borysa Malkina. - Podróże nas wzbogacają. Uczą tolerancji, empatii i pokory, uświadamiając, że kiedy nasi przodkowie prowadzili jeszcze prymitywne życie - na odległych ziemiach Azji, Afryki, Ameryki Łacińskiej kwitły już wysoko rozwinięte cywilizacje. Dlatego zachęcam do odwiedzenia muzeum - podkreśla Elżbieta Dzikowska. fot. Michał Cessanis
„Toruń z miłością” – Alicja Rapsiewicz o rodzinnym mieście
Alicja Rapsiewicz, zwyciężczyni Turystycznych Mistrzostw Blogerów i autorka bloga LosWiaheros, zabiera nas w podróż po swoim rodzinnym mieście. W konkursowym filmie przedstawia Toruń z perspektywy średniowiecznego rycerza, który zakochał się w pięknej mieszczance.
View oEmbed on the source website „Spacer po starym mieście Torunia, ruiny zamku krzyżackiego, Katedra Świętych Janów, Krzywa Wieża i rzut oka na miasto z samego szczytu wieży Ratusza Staromiejskiego to punkty obowiązkowe, które oczywiście robią wrażenie.” – pisała o mieście autorka LosWiaheros, która zwiedziła rodzinne strony wspólnie z zagranicznym gościem, pochodzącym z Zimbabwe Panashe. Blogerka postanowiła udowodnić jemu oraz czytelnikom, że odwiedzając Toruń warto zwrócić uwagę nie tylko na pierniki i planetarium, ale spojrzeć głębiej. „Zabytki i ciekawe miejsca to tylko część tego, co Toruń ma do zaoferowania. Każde miejsce na starym mieście wiąże się z legendą lub ciekawym wydarzeniem historycznym.” – tłumaczy Alicja Rapsiewicz. W filmie usłyszycie historię miłosną, z tragicznym wątkiem, nieodzownym dla średniowiecznych romansów. Zwiedzanie miasta śladami kochanów to świetny sposób na urozmaicenie czasu i zobaczenie zakątków, które pozostali turyści omijają. Zobaczcie, przy której bramie warto się zatrzymać, gdzie poszukać nietkniętych pajęczyn (i dlaczego właściwie się tam znajdują) i do którego kościoła zajrzeć, by poczuć klimat sprzed kilkuset lat. Alicja Rapsiewicz LosWiaheros Na blogu dzielimy się naszymi pasjami - podróżami, fotografią i historiami z różnych części świata. Znajdziecie tu też porady praktyczne z dalekich i bliskich podróży. Lubimy przestrzeń, przygodę i przyrodę. Od czasu gdy wróciliśmy z ponad 4-letniej podróży po Azji i Australii, jeszcze bardziej doceniamy Polskę i jej piękno.
Szukasz pomysłu na październikowy wieczór? Spróbuj nowych smaków podczas festiwalu najlepszych restauracji
Przed nami jesienna edycja Restaurant Week. Swój udział potwierdziło ponad 300 lokali w kilkunastu polskich miastach. To świetna okazja, by spróbować trzydaniowych popisów kulinarnych za 39zł. Zarezerwuj stolik i świętuj.
Towarzyskość na zdrowie Regularne odżywianie od dawna kojarzone jest ze zdrowym i szczęśliwym życiem. Tymczasem najnowsze badania wskazują, że dla długowieczności ważne są nie tyle zdrowie posiłki, co spożywanie ich z bliskimi. Bezpośrednie życzliwe relacje międzyludzkie są zdrowsze od tych wirtualnych, a ich podstawowym budulcem jest właśnie czas wspólnie spędzany przy stole. Jak pokazują badania kanadyjskiej badaczki Susan Pinker “osoby towarzyskie, które spotykają się regularnie w stałym gronie, choćby po to, żeby coś zjeść i poplotkować, mają większe szanse na dłuższe życie niż te, które rzuciły palenie, schudły czy regularnie ćwiczyły”. To wystraczający powód, by najbliższa edycja Restaurant Week (21-30.10.2016) minęła pod hasłem „Towarzyskość to zdrowie”. Rekordowy festiwal Nadchodząca jesienna edycja Festiwalu będzie pod każdym względem rekordowa. Weźmie w niej udział ponad 300 najlepszych restauracji w kilkunastu polskich miastach -, Warszawie, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Poznaniu, Szczecinie, Wrocławie, Aglomeracji Śląskiej, po raz pierwszy również w Białymstoku, Rzeszowie i Toruniu. Restauracje i organizatorzy spodziewają się także rekordowej frekwencji – nawet 85 tys. gości. W ramach Festiwalu za 39zł będzie można poznać nowe smaki . Cena obejmuje trzydaniowe specjalnie skomponowane popisowe menu festiwalowe: przystawka, danie główne, deser. Podczas Restaurant Week odbędzie się również szereg wydarzeń dedykowanych restauracyjnej kulturze stołu oraz wspólnemu spędzaniu czasu wolnego przy jedzeniu. Organizatorzy zapraszają m.in. na panele dyskusyjne, warsztaty gotowania, degustacje i improwizacje teatralne na żywo (na część z nich obowiązują zapisy). „Rozbudzamy towarzyskość” Aby jeszcze bardziej rozbudzić polską towarzyskość, organizatorzy promują liczniejsze wspólne wyjścia na Festiwal. Jak? Przy rezerwacji 8-osobowego stolika ósmy gość odwiedza Restaurację za darmo. Towarzyskość to zdrowie. Do zobaczenia przy stole!
Przyjedź do Torunia na weekend. Wzywa Święto Toruńskiego Piernika
Tegoroczne Święto Toruńskiego Piernika to prawdziwy festiwal kulinariów, muzyki i dobrej zabawy.
Smaczny Toruń Nie zabraknie połączonych z degustacją pokazów kulinarnych znanych szefów kuchni - Mateusza Gesslera, Grzegorza Łapanowskiego oraz Philippe Abrahama, międzynarodowych warsztatów piernikarskich, rodzinnego śniadania na dziedzińcu toruńskiego Ratusza, strefy food trucków. Oprócz tego w planach spacer po toruńskiej Starówce wpisanej na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, gra miejska „Piernikowe Śledztwo”, turniej streetball oraz koncerty zespołów Funkologia i Mikromusic. Wszystko odbędzie się 13 sierpnia w mieście, które co roku przyciąga do siebie ponad 1,5 milionów turystów. Nowoczesne z tradycyjnym - Zupełnie nowa formuła Święta Toruńskiego Piernika odpowiada charakterowi miasta, które w wyjątkowy sposób łączy historię z nowoczesnością – zapewnia Jakub Kopczyński z Fabryki Cukierniczej KOPERNIK S.A. - Nie zapominamy o niezwykłej historii i legendach dotyczących Toruńskich Pierników, ale jednocześnie chcielibyśmy pokazać ich mało znane, kulinarne i artystyczne oblicze. Święto Toruńskiego Piernika będzie odbywać się w czterech lokalizacjach: na Bulwarze Filadelfijskim, pod trzema namiotami sferycznymi w fosie przy ruinach Zamku Krzyżackiego, w Muzeum Toruńskiego piernika przy ul. Strumykowej 4 oraz na terenie Starówki w pobliżu Ratusza Staromiejskiego i na jego dziedzińcu. Obchody Święta (sobota, 13.08.2016) rozpoczną się o godz. 10.00 i potrwają do godz. 22.00. Zobacz program wydarzenia >>> Wstęp: bezpłatny. (Udział w warsztatach i pokazach kulinarnych szefów kuchni ze względu na ograniczoną liczbę miejsc w namiotach będzie biletowany, a wejściówki będzie można zdobyć w konkursach organizowanych przez patronów medialnych wydarzenia).
Sierpień w Polsce? Oto 8 imprez, których nie można przegapić
Jak Polska długa i szeroka przez całe wakacje będzie się działo. Wybraliśmy tylko kilka propozycji, ale w letnim kalendarzu jest ich cała masa. Mogą być najpiękniejszym wspomnieniem wakacji!
Oto 5 propozycji na wielkanocny wyjazd dla rodziny
Poznaj pomysły na rodzinny wyjazd w Polsce i nie tylko.
O tym jak w Żywym Muzeum Piernika w Toruniu zostałam nadwornym piernikarzem. Z dziennika podróży przez najsłodszą historię światowej stolicy piernika.
Toruń, roku pańskiego 2015 Spaceruję wąskimi uliczkami historycznego miasta i zachwycam się gotycką zabudową. Oglądam kościoły, zabytkowy ratusz, widzę pomnik Mikołaja Kopernika. Jednak Toruń przyciągnął mnie czymś innym i tego właśnie szukam. Fot. Shutterstock 12:40 Z przejęciem przeglądam przewodniki. Wszystkie jasno sugerują, że największą atrakcją – zaraz po przepięknej starówce – jest Żywe Muzeum Piernika mieszczące się przy ul. Rabiańskiej 9. Przypomina sobie, że zostało wpisane na listę Nowych Cudów Polski National Geographic. Myślę „coś w tym musi być” i ruszam spod pomnika Kopernika w stronę Wisły. Fot. Shutterstock 12:45 Na wysokości ul. Żeglarskiej czuję uderzający w nozdrza korzenny zapach. Cynamon i goździki towarzyszą mi w drodze pod same wrota Muzeum Piernika. Dojście tam zajęło mi równo 300 kroków. 12:48 Przede mną stara kamienica z czerwonej cegły. Robię krok i odnajduję inny świat – gwar, średniowieczna muzyka, młode kobiety w kolorowych długich sukniach. Kolejka zaciekawionych: rodziny z dziećmi, studenci, obcokrajowcy. Piętro wyżej rozlega się męski okrzyk: „Pierniki gotowe!”. Kupuję bilet, jestem gotowa do wejścia. 13:00 Wchodzę do przestronnej sali, wspartej na starych, dębowych belkach. Zasiadam na moment przy drewnianym stole, ale już po chwili pojawia się Wiedźma. Piernikowa oczywiście. Po staropolsku zaprasza wszystkich do wspólnej pracy. Fot. materiały prasowe 13:05 Pojawia się sam Mistrz Piernikarski, na jego stroju widać ślady piernikowego ciasta. Umączony, ale nie umęczony. Jesteśmy zobowiązani złożyć przed Mistrzem przysięgę cechową, że zachowamy tajemnicę receptury toruńskich pierników. Wszyscy goście stoją w kręgu, a ja mam wrażenie, że uczestniczę w jakimś magicznym rytuale. Fot. materiały prasowe 13:40 W strachu przed nieuchronnością kary za złamanie przysięgi mogę zdradzić tylko tyle, że sama „zaczyniłam” piernikowe ciasto zgodnie ze starą recepturą, poznałam tradycje towarzyszące pracy piernikarza, pracowałam przy stole pełnym wałków, pędzli, kozików i drewnianych form. Fot. materiały prasowe 13:50 Pierniki są w piecu. Mam przerwę, więc mogę napisać kilka słów. Z kart dziennika strząsam okruchy najlepszych pierników, jakie dane było mi jeść. Są one wypiekane na miejscu, w muzealnej fabryczce. 13:55 Trzymam już w ręku mojego, ciepłego jeszcze, piernika. Gdy Mistrz ogłasza nasz awans na czeladników, rozpiera mnie duma. Ale to nie koniec! Zabierają mnie na drugie piętro. Przenoszę się na początek XX wieku. Wchodzę po schodach do eleganckiej sali wypełnionej machinerią z epoki i słucham opowieści o piernikarskich fabrykantach z czasów Zaboru Pruskiego. 14:10 Podziwiam pracę artystki malarki, która proponuje mi udział w warsztatach dekorowania pierników. Onieśmielona jej dziełami sztuki, podejmuję próbę – kolorowym lukrem zdołałam zapisać jedynie swoje imię. Poprzysięgam sobie ćwiczyć w domu, by dojść do perfekcji. Fot. materiały prasowe 14:20 Wychodzę z powrotem na ul. Rabiańską, wracam do „normalnego” świata. Trzymam w ręku średniowiecznego piernika, drugiego, umalowanego lukrem, w torbie mam paczki przepysznych pierników. Strząsam resztki mąki ze spodni. W głowie mam jeszcze mnóstwo wrażeń i emocji, które będą równie trwałe, co mój piernik. 14:25 Dziewczynka obok wykrzykuje do mamy: „Ale było fajnie! Wrócimy tu”. Ja wiem, że wrócę tu na pewno.
Chwalimy się!Mamy powody do dumy. National Geographic Polska zgarnął najważniejsze nagrody w Waszyngtonie!Do tej pory mówiłam głośno, że pracuję w najlepszej Redakcji w Polsce. Teraz mogę z pełną odpowiedzialnością stwierdzić, że jesteśmy po prostu… najlepszą Redakcją na świecie! Podczas tegorocznego National Geographic International Media Conference w Waszyngtonie (forum, w którym wzięło udział prawie 300 osób z najdalszych zakątków globu) to właśnie nasz Zespół okazał się najlepszy spośród wszystkich 40 międzynarodowych edycji NG. Zgarnęliśmy aż cztery nagrody w głównych kategoriach! Jury doceniło nasz Best Department (jednostronicowy materiał opublikowany na łamach NG 01/2014), Best Extended Department (fotoreportaż Arkadiusza Makowskiego, laureata Wielkiego Konkursu Fotograficznego pod tytułem W kosmosie zielonej łąki, NG Polska 12/2012 r.), Best Feature (w tej kategorii bezkonkurencyjny okazał się materiał znanego fotografa Tomasza Tomaszewskiego zatytułowany Podlasie z marca 2012 r.); nagrodę główną w kategorii projektu książkowego odebrałam także za Dzieciaki świata i Zwierzaki świata (więcej o tym na national-geographic.pl). Cztery nagrody dla jednego kraju to niesamowity wynik w historii National Geographic Society. No cóż, po prostu jesteśmy debeściaki! Mam nadzieję, że Wy też tak myślicie. I że lektura tego wydania Travelera będzie dla Was wielką przyjemnością!
Spis treści FOTOREPORTAŻ: Mongolia – polowanie z orłami PLANETA TRAVELERA Wieści ze świata Kierunek kultura PODRÓŻUJ Z GŁOWĄ Tanie podróżowanie: Luksemburg – cała Europa w jednym miejscu Miejsce miesiąca: Perpignan banalnie kulturalne Zoom na zabytek: Hotel Burdż al-Arab. Pięć gwiazdek to za mało Patent Travelera: Queen Mary 2, czyli pływająca wyspa luksusu Kierunek dziecko: Gdzie nocować na rodzinnych wyjazdach LUDZIE W DRODZE Dick i Rick Hoytowie – jak ojciec i niepełnosprawny syn zostali ironmanami KIERUNEK LUKSUS Śledztwo Travelera: Czym jest luksus dla Polaków Polinezja Francuska: Wakacje w blasku gwiazd Bhutan: Za zamkniętymi granicami RPA: Wypoczynek blisko natury Orient Express: Pociąg legenda w drodze do Wenecji MIASTO W 48 GODZ. Cannes – od rybackiej wioski do szykownej stolicy filmu DOOKOŁA EUROPY Szwajcaria: Sezon narciarski czas zacząć Misja Turcja UNICEF przeciwko pracy dzieci POLSKA JEST NAJFAJNIEJSZA 7 nowych cudów Polski: OFF Piotrkowska w Łodzi na 1. miejscu! Sprawdź pozostałych zwycięzców ADVENTURE Warto spróbować: Capoeira – trochę walki, trochę gry, trochę tańca Test Travelera: Oddychaj swobodnie – tajemnice membran Adventure:Czeczenia dla żołnierzy, geologów i turystki z Polski Raport specjalny: 1 dni bez jedzenia w australijskim outbacku Biegiem przez świat: Cypr na rozgrzewkę Przerwa techniczna ŚWIAT NA PATELNI: Z czym się je gwiazdki Michelina SWOJĄ DROGĄ: Igor Zalewski o luksusowym jajku na miękko AKADEMIA FOTO: Najlepsze zdjęcia czytelników KALENDARZ
30 Najpiękniejszych Miejsc na Ziemi - Zobacz je w Zamościu!
Galeria Twierdza w Zamościu oraz Miesięcznik National Geographic Polska zapraszają w dniach od 30.09 do 14.10 na wyjątkową wystawę fotograficzną 30 Najpiękniejszych Miejsc na Ziemi
Magazyny „National Geographic Polska” i „National Geographic Traveler” prezentują wystawę 30 NAJPIĘKNIEJSZYCH MIEJSC NA ZIEMI. Wystawa trzydziestu niezwykłych fotografii jest wynikiem plebiscytu rozstrzygniętego na łamach „National Geographic Polska” i „National Geographic Traveler”. Nawiązuje ona do międzynarodowego plebiscytu „7 Nowych Cudów Świata”, w którym zwyciężyły: Machu Picchu (Peru), Wielki Mur Chiński, Koloseum (Włochy), Figura Chrystusa na wzgórzu Corvorado (Brazylia), Tadź Mahal (Indie), Petra (Jordania). W obu magazynach oraz na stronach internetowych, opublikowano listę oraz 100 zdjęć zachwycających krajobrazów, unikalnych budowli, oraz magicznych zakątków świata (w tym 11 położonych w Polsce). miejsca te zostały wytypowane przez jury złożone z ekspertów „National Geographic Polska”: podróżników, naukowców oraz dziennikarzy. Czytelnicy po raz pierwszy mieli szansę ocenić każdą nominację i zagłosować na swoje ulubione miejsca. Tak właśnie powstał ranking Najpiękniejszych. Czy polskie krajobrazy, budowle, magiczne miejsca licznie odwiedzane przez turystów - zasłużyły również na miano najpiękniejszych miejsc na Ziemi? Zwycięska trzydziestka najpiękniejszych miejsc na Ziemi: 1. Rynek, Kraków; Polska 2. Kopalnia Soli w Wieliczce; Polska 3. Stary Rynek i Ratusz Staromiejski w Toruniu; Polska 4. Kazimierz, Kraków; Polska 5. Fiord Geiranger; Norwegia 6. Zamek w Malborku; Polska 7. Machu Picchu; Peru 8. Wielka Siklawa, Dolina Roztoki, Tatry; Polska 9. Połonina Wetlińska, Bieszczady; Polska 10. Canal Grande, Wenecja; Włochy 11. Archipelag Ko Phi Phi; Tajlandia 12. Wodospady Iguazu; Brazylia i Argentyna 13. Park Narodowy Kilimandżaro; Tanzania i Kenia 14. Wielka Rafa Koralowa; Australia 15. Mauzoleum Tadź Mahal; Indie 16. Fiord Milofrd Saund; Nowa Zelandia 17. Plaża w Juracie; Półwysep Helski; Polska 18. Piramidy w Gizie; Egipt 19. Świątynia Angkor Wat; Kambodża 20. Morskie Oko, Tatry; Polska 21. Rynek we Wrocławiu 22. Meteory; Grecja 23. Petra; Jordania 24. Miasto Pagan; Birma 25. Uluru; Australia 26. Jezioro Bajkał; Rosja 27. Masywy Tepui; Wenezuela 28. Alhambra w Granadzie; Hiszpania 29. Park Narodowy Torres del Paine, Patagonia; Chile 30. Mount Everest; Nepal Zapraszamy wszystkich do obejrzenia wystawy w Galerii Twierdza w Zamościu Wystawa potrwa od 30 września do 14 października. Centrum Handlowe Galeria Twierdza ul. Przemysłowa 10 22-400 Zamość Godziny otwarcia Galerii: pn-sob: 9:00 - 21:00 niedz: 10:00 - 20:00 Wstęp na wystawę jest bezpłatny. Więcej informacji na stronie Galerii Twierdza.
Jutro rozpoczyna się Międzynarodowy Festiwal Światła Skyway w Toruniu
Widowiskowym mappingiem Gwiazdy na fasadzie Collegium Maximum Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, we wtorek 21 sierpnia o godz. 21.00 rozpocznie się czwarta edycja Międzynarodowego Festiwalu Światła Skyway w Toruniu. Podczas pięciu festiwalowych dni zobaczymy 3 projekcje, 9 instalacji i 3 akcje specjalne, przygotowane przez artystów z Węgier, Czech, Polski, Wielkiej Brytanii, Belgii, Portugalii i Francji.
„Byliśmy bardzo szcześliwi, mogąc przyczynić się do ubiegłorocznego sukcesu Skyway’a – mówi Dávid István z grupy Limelight. To fantastyczne uczucie móc obserwować zachwyt tysięcy widzów, oglądających naszą projekcję. W tym roku, będziemy pracować na fasadzie tego samego budynku, ale użyjemy jej w inny sposób. Tegoroczne motto festiwalu jest inne, a więc i nasza grafika będzie inna”. Grupa Limelight tworzy monumentalne, kolorowe projekcje, o precyzyjnie odwzorowanej grafice. Prezentacja „Gwiazdy” na fasadzie Collegium Maximum – to trójwymiarowa podróż w czasie i przestrzeni, przygotowana specjalnie dla mieszkańców Torunia, próbująca uchwyć niezwykły genius loci miasta. Animacja będzie miała strukturę wielopoziomową, każda scena rozgrywać się będzie w innej scenerii. Będzie to opowieść o energii miasta, o codziennym życiu jego mieszkańców. Podczas prezentacji wyjątkową rolę odgrywać będą efekty dźwiękowe, które wprowadzą widzów w niezwykły klimat historii. Bardzo interesująco zapowiada się statyczna instalacja i świetlno-muzyczny science show, którego głównym rekwizytem jest gigantycznych rozmiarów podświetlony model Fulerenu, przygotowany przez Centrum Nowoczesności Młyn Wiedzy w Fosie Zamkowej. „W trakcie naszego spektaklu i późniejszych pokazów w skrzyni tajemnic widzowie zadadzą sobie wspólnie z nami pytania o naturę światła. Poznają etapy życia gwiazd i dowiedzą się, że tak jak wszystko w przyrodzie, są one jedynie jej elementem, choć niezwykle ważnym, bo to dzięki nim powstała materia i życie w znanej nam postaci” – wyjaśnia Monika Wiśniewska, dyrektor Centrum Nowoczesności Młyn Wiedzy. Jedną z największych atrakcji tegorocznej edycji Skyway’a będzie niezwykłe Lumiarium Exxopolis na Błoniach Nadwiślańskich, przygotowane przez brytyjską grupę Architects of Air. Jest to bajecznie kolorowa, monumentalna konstrukcja pneumatyczna, która wykorzystuje osiągnięcia inżynierii XX wieku, polegające na przenoszeniu obciążeń przez sprężone powietrze. Konstrukcje pneumatyczne są lekkie i estetyczne. Lumiarium Exxopolis nawiązuje do naturalnej geometrii i architektury islamu. Wznosi się na wysokość 3-piętrowego domu i zbudowane jest z 3000 m2 tworzywa sztucznego, składającego się z 9000 poszczególnych elementów, połączonych 6 kilometrami szwów. Monumentalny pochód rzeźb Architects of Air oczarował publiczność na całym świecie. Od 1992 roku ponad 2 miliony zwiedzających, w 38 krajach, na 5 kontynentach podziwiało urzekające pięknem światła i koloru luminaria stworzone przez Architects of Air. Instalacja biletowana: Bilet: 5 zł/ 20 minut. Luminarium Exxopolis będzie można oglądać w dniach: 21.08.2012, godz. 20.00-24.00, 22-24.08.2012 godz. 17.00-23.00, 25.08.2012 godz. 15.00 -23.00. Wydarzeniem festiwalu Skyway będzie z pewnością Pozytywna Partyzantka Świetlna Energizer, czyli dynamiczna instalacja świetlna na fasadzie Domu Harcerza w sercu toruńskiego Rynku Staromiejskiego, do której dołączyć może każdy, kto ma siłę… ujarzmić latarkę Energizer dalekiego zasięgu. Akcja nawiązuje do popularnych na świecie działań z zakresu guerilla lighting, czyli „partyzantki oświetlenia”, które pokazują, jak dużo miasto może zyskać nocą dzięki odpowiedniemu oświetleniu. Pozytywna Partyzantka Świetlna Energizer jest dowodzona przez artystów specjalizujących się w niekonwencjonalnym wykorzystaniu światła w przestrzeni miejskiej. Do drużyny Energizer może przystąpić każdy, kto odwiedzi festiwal. Warsztaty odbywają się codziennie, co kwadrans. Specjalnie wyselekcjonowane na tę okazję latarki ENERGIZER HARD CASE PROFESSIONAL RECHARGEABLE o bardzo dużym zasięgu i mocy świecenia umożliwią realizację najbardziej kreatywnych działań wprowadzając widzów festiwalu w atmosferę interaktywnej gry, która pozwala zachwycić się własnoręcznie oświetlonym Toruniem. Program Międzynarodowego Festiwalu Światła Skyway jest dostępny na stronie: http://2012.skyway.art.pl/.
Precz z gablotami! Precz z nudnymi pogadankami o historii! Toruń wie, jak zachwycić dzieci.
Miód koniecznie chełmiński, półtora łokcia mąki i na proch zmielone przyprawy, w tym pieprz, od którego piernik wziął nazwę. Składniki te trzeba dobrze wymieszać, a potem minimum 12 tygodni w dębowej beczce przechowywać. Dopiero wtedy ciasto nadaje się na przygotowanie oryginalnego przysmaku Torunia. Kiedyś mistrzowie zaczyn robili po urodzinach córki i chowali go aż do jej zamążpójścia. Na szczęście w Żywym Muzeum Piernika (ul. Rabiańska 9) nikt nie musi czekać trzech miesięcy, by własnoręcznie wypiec piernik. Po wyrobieniu składników pod okiem mistrza i wiedźmy (czyli tej, co wie, np. do czego służą zioła) chowa się je, a na stół wjeżdża ciasto zrobione przez wcześniejszą grupę. Zabawy jest sporo i dla dzieci, i dla ich rodziców, bo mistrz i wiedźma nie ominą nikogo. Jedni ucierają goździki z imbirem i cynamonem na proch, inni przesiewają mąkę, a jeszcze inni odmawiają 50 zdrowasiek. Tyle dokładnie czasu pierniki w piecu muszą leżeć. Każdy wychodzi z Żywego Muzeum Piernika ze swoim pachnącym dziełem i sporą dawką wiedzy. Bez gablot, tabliczek „nie dotykać” i przydługich opowieściach przewodników. METR NAD ZIEMIĄ Toruń to miasto, którym rządzą dzieciaki. Takie przynajmniej ma się wrażenie podczas spaceru po rynku czy bulwarach nad Wisłą. Większość kręcących się po nich osób nie osiągnęło 1,20 m wzrostu i w dość entuzjastyczny sposób reaguje na to, co stoi na ich drodze. Na przykład na mosiężnego Filusia, psa pana Filutka, w pysku trzymającego kapelusz. Na zastygłe w metalu żaby, które skryły się przy budkach z kwiatami. Czy osiołka u zbiegu Żeglarskiej i Szerokiej. Plus jest taki, że można się na niego wdrapać, pogłaskać i zrobić sobie zdjęcie. Nikt nie krzyczy, że to zabytek, że nie wolno. Toruń to miasto dla ludzi, a może lepiej by powiedzieć dla dzieci. Te szybciej od dorosłych zauważają też Piernikową Aleję Gwiazd, czyli płyty w kształcie katarzynek z podpisami znanych osób. Pomysł ten nie wziął się z Los Angeles, ale z przedwojennej tradycji robienia zdjęć znanym torunianom w tym właśnie miejscu. Patrzenie pod nogi w Toruniu nie sprawdza się jedynie podczas wizyty w planetarium (ul. Franciszkańska 15). Tu trzeba zadrzeć głowę do góry, by na ogromnej kopule zobaczyć, jak gwiazdy układają się w znaki zodiaku, dowiedzieć się, gdzie szukać Drogi Mlecznej czy jakie kolory królują w kosmosie. Choć samo miejsce trochę trąci myszką (niewiele zmieniło się od mojej ostatniej wizyty kilkanaście lat temu), to na dzieciach wielkie statki kosmiczne i zbliżające się planety i tak robią wrażenie. Nawet jeżeli nie do końca rozumieją przesłanie samego filmu. No bo nie ukrywajmy, że astronomia dla większości małolatów (i szczerze mówiąc, nie tylko) to czarna magia. GOTYK NA DOTYK Dużo lepiej niż ze zrozumieniem heliocentrycznej wizji wszechświata dzieci radzą sobie ze średniowiecznymi walkami rycerskimi, strzelaniem z łuku czy wybijaniem monet. Tego wszystkiego mogą spróbować w toruńskim zamku krzyżackim (ul. Przedzamcze 3) w trakcie „żywych lekcji historii”. Najlepszą reklamą miejsca jest chyba reakcja jednego z uczestników „bitwy krzyżackiej”: – Mamo, dlaczego my nie mieszkamy w średniowieczu? – pytał, zanosząc się płaczem. Takiej reakcji można się też spodziewać w Muzeum Piśmiennictwa i Drukarstwa w Grębocinie pod Toruniem (ul. Szkolna 31). Brzmi poważnie? To pozory. Można tu nauczyć się własnoręcznie czerpać papier, zobaczyć, jak działają stare prasy drukarskie, czy wykaligrafować swój inicjał gęsim piórem. Wszystko to w murach malowniczego XIII-wiecznego kościoła, zabytku klasy zero, który w latach 20. został zdesakralizowany. Problem z Toruniem jest taki, że przez liczbę atrakcji można zapomnieć o najważniejszej toruńskiej przyjemności: degustacji oryginalnych pierników. Ta jest obowiązkowa. Dla wszystkich. Niezależnie od wieku. TORUŃ - NO TO W DROGĘ Jeżeli planujesz wizytę w Muzeum Piśmiennictwa w Grębocinie, warto przyjechać tu samochodem. Najlepiej starą część Torunia zwiedzać na piechotę. Tanio: Fort IV w autentycznym forcie pruskim. Pokoje urządzone na wzór koszar. Ceny od 21 zł/os. www.fort.torun.pl Drożej: Hotel 1231. Naprzeciwko zamku krzyżackiego. Z klasą. www.hotelesolaris.pl Tanio: Róża i Zen (ul. Podmurna 18), przyjemna knajpka z babcinym klimatem. Drożej: Madame Chocolat (ul. Szczytna 3) pyszne ręcznie robione pralinki i belgijska czekolada pitna o smaku... piernika. Oficjalnie Muzeum Piśmiennictwa jest w soboty zamknięte, ale telefonicznie można umówić się na indywidualne warsztaty. W muzeum piernika w czerwcu panują tłumy (czyt. wycieczki szkolne). Szczególnie w tygodniu. W lipcu robi się kameralnie.
Niepowtarzalne toruńskie pierniki można kupić w prawie każdym sklepie spożywczym. I nie są drogie – od 4,5 zł za pudełko. Obecnie jedynym bezpośrednim spadkobiercą toruńskiej tradycji piernikarskiej jest Fabryka Cukiernicza „Kopernik” SA. Współczesne technologie opierają się na starych recepturach i metodach, których bezpośrednia tradycja sięga doświadczeń mistrzów piernikarskich z wieku XVI. Pierniki z Torunia sprzedawane są m.in. we wszystkich krajach Unii Europejskiej, Kanadzie, USA, Kuwejcie, Izraelu i Japonii. Ze względu na ich smak i jakość już od średniowiecza datuje się zwyczaj obdarowywania znamienitych gości specjalnie wypieczonymi piernikami. Do historii przeszedł piernik wypieczony w 1778 roku dla carycy Katarzyny, który miał ok. 2 metrów długości. W dawnych wiekach toruńskie pierniki wypiekane były m.in. w kształcie karet, herbów, rycerzy, mieszczan i mieszczek w trakcie zajęć, serc, a przede wszystkim Katarzynek, które są jednymi z najsłynniejszych toruńskich rarytasów. Według legendy piernik o takim kształcie wymyślił młody czeladnik zakochany w pięknej Katarzynie, córce swego mistrza piernikarskiego. Chciał dzięki temu zdobyć serce ukochanej oraz uznanie przyszłego teścia. Beata Korzeniewska NOC W TORUNIU 1. Hotel Spichrz *** ul. Mostowa 1, 87-100 Toruń tel., (0-56) 657 11 40; www.spichrz.pl Znajdziecie go w tzw. Spichrzu Szwedzkim z 1719 r. (starówka). Goście mają okazję obejrzeć unikatową konstrukcję obiektu z przywróconym układem wnętrz, oryginalne belki, stropy i odrestaurowany mechanizm dźwigowy z belką do nawijania liny transportowej. 2. Hotel Pod Orłem *** ul. Mostowa 17, 87-100 Toruń, tel. (0-56) 622 50 24; www.hotel.torun.pl Hotel szczyci się ponadstuletnią tradycją. Ulokowany jest w centrum Starego Miasta. Niewielki i przytulny z miłą obsługą. Oferuje 100 miejsc w pokojach 1- i 2-osobowych. 3. Hotel Trzy Korony Rynek Staromiejski 21, 87-100 Toruń, tel. (0-56) 56 622 60 31; www.hotel3korony.pl Tu w XVIII w. zatrzymali się królowa Maria Kazimiera, król August Mocny i car Piotr Wielki – stąd nazwa „Trzy Korony”. Z okna widać ratusz i piękny kościółek akademicki. Wbrew pozorom hotelik jest niedrogi.
W grodzie Kopernika można naprawdę dobrze i niedrogo zjeść. Generalnie serwowana jest tu kuchnia staropolska, ale jeśli ogarnie was apetyt na coś bardziej egzotycznego, równie dobrze możecie zjeść po francusku, włosku, chińsku czy japońsku. Restauracji jest bez liku, wszystko zależy od tego, ile chcecie wydać… Na pewno zaletą Torunia jest to, iż znacząca większość restauracji, karczm i pubów usytuowana jest na starówce, a dania oferowane w menu są dobrze rodakom znane. Od kilku lat toruńskie pierniki mają poważną konkurencję. Są nimi naleśniki serwowane w trzech naleśnikarniach „Manekin”. Znają je chyba wszyscy torunianie. Są syte i smaczne, dlatego zajadają się nimi studenci. Znajdziecie ją w sercu starówki – na Rynku Staromiejskim tuż obok poczty, drugą: przy ul. Wysokiej (także jednej z ulic starówki) i trzecią: przy ul. Gagarina, naprzeciwko rektoratu UMK. Właściciel toruńskiej naleśnikarni dostosował menu do polskich tradycji i preferencji. Powstały więc naleśniki: z mięsem mielonym, kiełbasą, serem i ziołami, z owocami, a także ruskie z serem i ziemniakami. Są naleśniki z krewetkami, lazania naleśnikowa, rosół z makaronem z ciasta naleśnikowego, naleśniki z oscypkiem, przeróżne sałatki. W ofercie podstawowej jest ich ok. 40 rodzajów. Ceny kształtują się od 3 do 12 zł. Właścicielom nieco zasobniejszych portfeli polecamy obiad w „Zajeździe Staropolskim”. Restauracja mieści się przy ul. Żeglarskiej 10, odchodzącej od ul. Szerokiej – promenady starówki. Mieszkańcy i turyści mówią, że zajazd ma najpyszniejszą kuchnię w Toruniu. Jedzenie dla swych gości zamawia tam z reguły prezydent miasta. Zajazd w niezmienionej postaci funkcjonuje od prawie trzech ziesięcioleci. Znajduje się on w przepięknym sąsiedztwie Pałacu Biskupów, wśród wspaniałego kompleksu trzech budynków z drugiej połowy XIV wieku. Największym uznaniem gości zajazdu cieszą się: zupa grzybowa, czernina (egzotyczny przysmak dla obcokrajowców), żurek, żołądki drobiowe w rosole z makaronem własnej roboty. Na drugie danie pani kierownik poleca zdecydowanie pierogi z kurkami, zrazy wołowe oraz dania z ryb i dziczyzny. Miłośnikom pierogów proponujemy wstąpić „Pod Kuranty” (na starówce). Za 12 zł najecie się tam do syta. A tych, co chcą rozkoszować się iście staropolskim klimatem, zapraszamy do karczmy „U Damroki” (Szosa Chełmińska 1, ok. 7 min pieszo od pomnika Kopernika na starówce). Znajduje się ona na terenie Muzeum Etnograficznego, a chałupę, w której się mieści, zbudowano pod koniec XVIII w. na Kaszubach. Zachęcamy też do spróbowania domowej zupy gulaszowej – specjalność karczmy – i żurku z kiełbasą. Na drugie danie polecamy wątróbkę po zbójnicku i bawarskiego mielonego. Palce lizać! Swojskie jedzenie w zbliżonych cenach oferują „U Sołtysa” (ul. Mostowa 17) i w „Gęsiej Szyi” (ul. Podmurna 28). Kto lubi eksperymentować, powinien zajrzeć do „D’Agny”. To stosunkowo nowa restauracja przy św. Jakuba 13 (Rynek Nowomiejski). Duży wybór potraw obejmuje kuchnię polską i nie tylko. Serwowane są tu pierogi, naleśniki i dania kuchni węgierskiej. Specjalnością zakładu są potrawy z dziczyzny. Szef kuchni poleca zrazy i szaszłyki z dzika. Na kawę i deser warto przespacerować się kilkadziesiąt metrów dalej – do „Gospody pod Modrym Fartuchem” (Rynek Nowomiejski 8). Bywał tam podobno „sam król Kazimierz z młodą żoną i przyjmował w niej posłów z zachodu. Jedno tylko jest pewne, że nie było na świecie nigdzie lepszych pierników i miodu”. Według tradycji powstała ona w 1489 r. Niektórzy mówią jednak, że pięć lat wcześniej, bo miał być w niej właśnie sam Kazimierz Jagiellończyk. Jedna z legend podaje, że w okresie wojen napoleońskich zaglądał tam sam cesarz. Sympatyczny klimat, cicho, spokojnie. I podają pyszną kawę z piernikowym likieremi tartym piernikiem.