Świat ujrzy je po raz pierwszy. Projekty „niezatapialnego” Titanica dostępne dla wszystkich
Przez dekady szczegółowe plany najsłynniejszego statku w historii były ukryte w mrokach archiwów, dostępnych jedynie dla nielicznej grupy badaczy i akademików. Teraz, dzięki nowemu projektowi, każdy z nas będzie mógł po raz pierwszy spojrzeć na Titanica oczami jego projektantów.
Przedsięwzięcie dotyczy legendarnej stoczni Harland & Wolff w Belfaście, która powstała w 1861 r. Był to potentat w światowym przemyśle okrętowym. To właśnie tutaj zaprojektowano i zbudowano Titanica oraz jego siostrzane jednostki: Olympica i Britannica. W biurach projektowych stoczni, które obecnie pełnią funkcję hotelu, powstały wizjonerskie plany tej „niezatapialnej” jednostki. Projekt Titanica Titanic był szczytem innowacji. Posiadał elektrownię potężniejszą niż w ówczesnych miastach i system grodzi, który miał ochronić go przed zatonięciem w przypadku katastrofy. Po raz pierwszy od ponad wieku te pionierskie rozwiązania będzie można zobaczyć na własne oczy. Dzięki projektowi „From Drawing Board to Slipway” National Museums NI udostępni setki tysięcy dokumentów stoczni Harland & Wolff. Wśród nich są oryginalne plany Titanica, dostępne dotąd tylko dla badaczy. Dokumentację będzie można przeglądać online na stronie projektu lub osobiście w Cultra Collections Store, po wcześniejszym umówieniu wizyty. Muzealnicy zastrzegają, że są na początkowym etapie digitalizacji planów. Historia Titanica Titanic ciągle przyciąga uwagę ze względu na swoją tragiczną historię. Podczas swojego pierwszego rejsu z Wielkiej Brytanii do USA w 1912 roku zatonął po zderzeniu z górą lodową. Na ten temat powstały niezliczone książki i filmy, w tym obsypana Oskarami produkcja Jamesa Camerona, w której główne role zagrali Kate Winslet i Leondardo DiCaprio. Wrak Titanica odkrył w 1985 roku Robert Ballard. W kolejnych latach namierzył też Bismarcka i USS Yorktown. Titanic spoczywa obecnie na głębokości 3800 metrów 600 km na południowy wschód od Nowej Fundlandii – na terytorium Kanady. Wrak jest ciągle celem ekspedycji. Szerokim echem odbiła się implozja niewielkiego pojazdu podwodnego „Titan”, który w 2023 roku eksplorował te okolice. Na jego pokładzie znajdowało się trzech śmiałków, wszyscy zginęli. Archiwum projektów transatlantyków pełne niespodzianek Co ciekawe, badacze wciąż dokonują w zbiorze National Museums NI nowych odkryć. Niedawno odnaleziono kolejne plany liniowców klasy Olympic, a także dokumentację ostatniego statku pasażerskiego zbudowanego przez stocznię – Canberry z 1960 roku. Dzięki tym materiałom możliwe jest prześledzenie każdego etapu powstawania morskich kolosów, od pierwszych kresek na deskach kreślarskich, po finalne detale konstrukcyjne, które czyniły te statki najbardziej luksusowymi w swoich czasach. Kolekcję planów uzupełnia zbiór ponad 7 000 przedmiotów związanych z White Star Line, które pozwalają osadzić historię Titanica w szerszym kontekście kulturowym. Archiwum pozwala poznać także mniej znane historie firmy Harland & Wolff, która zajmowała się także budową czołgów czy mostów. Przez 165 lat działalności zatrudniała tysiące pracowników. Źródło: National Museums NI Nasz autor Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy i podróżniczy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie. Miłośnik niewielkich, lokalnych muzeów. Uwielbia długie trasy rowerowe, szczególnie te prowadzące wzdłuż rzek. Lubi poznawać nieznane zakamarki Niemiec, zarówno na dwóch kółkach, jak i w czasie górskiego trekkingu.
Tak zatonął legendarny statek. 113 lat po katastrofie Titanic odkrywa swoje sekrety
Mimo upływu lat najsłynniejszy wrak świata nadal skrywa wiele niewyjaśnionych tajemnic. Nowe badania oraz skan 3D pozwalają dokładnie przeanalizować, co działo się w ostatnich chwilach rejsu.
Spis treści: To dlatego zatonął Titanic Jak naprawdę wyglądał Titanic? Zatonięcie Titanica, mimo że nie jest najbardziej tragiczną (pod względem ofiar) tragedią morską, zdecydowanie można uznać za najbardziej znaną. Duża w tym zasługa badań prowadzonych przez National Geographic i oczywiście filmu w reżyserii Jamesa Camerona. 113 lat po tragicznym dziewiczym rejsie RMS Titanic nadal cieszy się ogromnym zainteresowaniem naukowców. Badacze próbują wyjaśnić, czy zatonięcia dało się uniknąć. Próbują również odtworzyć wnętrza statku. To dlatego zatonął Titanic W 2022 roku firma Magellan przeprowadziła największy w historii podwodny trójwymiarowy skan wraku Titanica. Efekt to właściwie cyfrowy bliźniak statku. Do jego powstania wykorzystano 16 terabajtów danych, 715 tysięcy zdjęć i miliony pomiarów laserowych. Ponieważ wrak Titanica spoczywa głęboko w ciemnych wodach Atlantyku, jego eksploracja za pomocą łodzi podwodnych dostarczała jedynie fragmentarycznych obrazów. Teraz po raz pierwszy, dzięki szczegółowemu skanowi 3D, możemy zobaczyć cały wrak w pełnej okazałości. Pozostałości Titanica zostały precyzyjnie zmapowane przez podwodne roboty. W trakcie prac wykonano ponad 700 tys. zdjęć z różnych perspektyw. Zgromadzone dane posłużyły do stworzenia nowego filmu dokumentalnego National Geographic i Atlantic Productions – „Titanic: The Digital Resurrection”. Skan daje szczegółowy wgląd do kotłowni, potwierdzając relacje świadków, że inżynierowie do ostatnich chwil walczyli o utrzymanie zasilania i światła na pokładzie. Z kolei komputerowa symulacja sugeruje, że do zatonięcia Titanica mogły doprowadzić niewielkie przebicia w kadłubie. Każde z nich było mniej więcej wielkości kartki papieru A4. Jak naprawdę wyglądał Titanic? Parks Stephenson, emerytowany oficer marynarki i ekspert od Titanica, „obszedł” wrak w wirtualnej rzeczywistości. Nie tylko zajrzał do kotłowni, ale też przeanalizował pozycje zaworów. Stephenson widział wrak na własne oczy tylko dwa razy od 2005 roku. Porównując rzeczywiste doświadczenie z nową technologią, porównał nurkowanie do „szukania czegoś w ciemnym pokoju z kiepską latarką”. Szczegółowy cyfrowy model oferuje wgląd bez zakłóceń. Analiza zaktualizowanych skanów wraku statku ułatwia badanie przyczyn zatonięcia statku. Wizualizacja potwierdziła na przykład, że Titanic wbił się w dno w całości, a rufa została roztrzaskana. Model pozwala wyobrazić sobie moment, w którym tylna część statku wirowała i się rozpadła. Wcześniej taka wizja była jedynie teorią. To nie pierwszy tak szczegółowy model kultowego obiektu. W podobnej technice zeskanowano już m.in. Mount Rushmore czy „Dawida” Michała Anioła. Fotogrametria – bo w tym leży sukces modeli – to technika opracowana już w XXI w. przez inżyniera Albrechta Meydenbauera. W skrócie mówiąc, to sposób tworzenia pomiarów na podstawie zdjęć. Współcześnie ta metoda, połączona z LiDAR-ami i potężną mocą obliczeniową, pozwala wiernie odwzorować najdrobniejsze detale. Źródło: National Geographic Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz podróżniczy, rowerzysta, górołaz. Poza szlakiem amator kuchni włoskiej, popkultury i języka hiszpańskiego.
Rzadkie pamiątki z Titanica trafiły na sprzedaż. Ich pochodzenie budzi ogromne emocje
Mimo upływu ponad stu lat, tragedia Titanica wciąż fascynuje historyków, kolekcjonerów i miłośników niezwykłych opowieści. Pamiątki po słynnym transatlantyku osiągają na aukcjach rekordowe ceny. Przedmiot wystawiony na jednej z nich może stać się jednym z najcenniejszych artefaktów odzyskanych z katastrofy.
Eksperci przewidują, że złoty zegarek kieszonkowy należący do jednego z najbogatszych pasażerów Titanica może stać się najdroższym artefaktem związanym z katastrofą, jaki kiedykolwiek trafił na sprzedaż. Przedmiot odzyskano od współwłaściciela domu towarowego Macy’s, który wraz z żoną zginął podczas zatonięcia statku w 1912 roku. Para stała się symbolem oddania i miłości po tym, jak kobieta odmówiła miejsca w łodzi ratunkowej, wybierając pozostanie u boku męża do końca. Historia pary, która stała się symbolem Titanica Choć historia Isidora i Idy Straus jest dobrze znana miłośnikom Titanica od ponad stulecia, dopiero teraz jej symbol trafia na aukcję. Zegarek, który Isidor miał przy sobie w noc katastrofy, stał się niemym świadkiem jednej z najbardziej poruszających historii miłości związanych z zatonięciem statku. Małżeństwo Strausów – przedstawicieli nowojorskiej elity, współtwórców potęgi domu towarowego Macy’s – wracało z Europy, gdy Titanic uderzył w górę lodową. Według relacji świadków para po raz ostatni była widziana, gdy siedziała spokojnie obok siebie na pokładzie, „ramię w ramię”, jak podkreśla organizator aukcji Andrew Aldridge. Filmowa scena w „Titanicu” Jamesa Camerona, w której leżą przytuleni na łóżku, została stworzona na potrzeby narracji – rzeczywistość była jeszcze bardziej dramatyczna. Otóż Ida odmówiła zajęcia miejsca w szalupie ratunkowej, powtarzając mężowi: „Moje miejsce jest przy tobie. Żyłam z tobą. Kocham cię i jeśli będzie trzeba, umrę z tobą”. Zamiast siebie skierowała do łodzi swoją pokojówkę, wręczając jej futro, by mogła się ogrzać. Kilka dni po katastrofie, podczas działań poszukiwawczych na Atlantyku, odnaleziono rzeczy należące do Isidora Strausa i przekazano je jego synowi, Jessemu. Wśród zabezpieczonych przedmiotów znalazł się właśnie złoty zegarek kieszonkowy marki Jules Jurgensen, opatrzony inicjałami „IS”, który według przekazów zatrzymał się o 2:20, czyli dokładnie w chwili zatonięcia Titanica. Zegarek był prezentem od Idy, podarowanym Isidorowi w 1888 roku, kiedy świętował 43. urodziny i został (wraz z bratem Nathanem) pełnoprawnym współwłaścicielem Macy’s. – Na przełomie XIX i XX wieku kieszonkowy zegarek był jedną z najbardziej osobistych rzeczy dżentelmena. Ten egzemplarz był czymś więcej – to prezent od jednej połowy najsłynniejszej pary z Titanica dla drugiej – wyjaśnił Aldridge. Podkreślił też, że „to jeden z najcenniejszych i najrzadszych artefaktów związanych z katastrofą”, nie tylko ze względu na stan zachowania, lecz także przejmujące ostatnie chwile jego właściciela. List Idy Straus i niezwykła papeteria z pokładu Titanica Do sprzedawanego zegarka dołączono także list napisany przez Idę Straus do przyjaciela rodziny, datowany na 10 kwietnia 1912 r. Dokument został sporządzony na oficjalnej papeterii pokładowej Titanica, z charakterystycznym emblematem linii White Star i opatrzony stemplem „TransAtlantic 7” pochodzącym z urzędu pocztowego działającego na pokładzie statku. Korespondencję zdjęto z Titanica w Queenstown w Irlandii, czyli ostatnim porcie, do którego zawinął przed wyruszeniem w rejs przez Atlantyk. Zarówno list, jak i zegarek trafiają na rynek po raz pierwszy, a oferują je bezpośredni potomkowie rodziny Straus. Sprzedaż prowadzi dom aukcyjny Henry Aldridge & Son Auctioneers z Wielkiej Brytanii, który jest wyspecjalizowany w pamiątkach związanych z Titanikiem. W swoim liście Ida nawiązała do incydentu, do którego doszło podczas wypłynięcia Titanica z Southampton, kiedy potężna fala wywołana przez ruch statku niemal doprowadziła do zderzenia z parowcem SS New York. „Rozmiar zdaje się być problemem. Pan Straus, który był na pokładzie podczas startu, powiedział, że przypominało to boleśnie powtórkę doświadczeń Olympica podczas jego pierwszego wyjścia z portu” – pisała, odnosząc się do siostrzanego statku Titanica (RMS Olympic), który w 1911 roku, w trakcie jednego z pierwszych manewrów portowych, również omal nie doprowadził do kolizji z jednostką towarzyszącą. Ida dodała w liście: „Niebezpieczeństwo zostało szybko zażegnane i teraz jesteśmy na dobrej drodze, by dotrzeć przez kanał do Cherbourga”. Jak podkreślił Andrew Aldridge, dom aukcyjny miał już wcześniej do czynienia z korespondencją z Titanica, jednak stan zachowania listu Idy jest wyjątkowy, a jego treść szczegółowa i niespotykana pod względem dokumentacyjnym. – Sam fakt, że widnieje na nim stempel pokładowego urzędu pocztowego Titanica, jest niezwykle rzadki i z pewnością przyciągnie kolekcjonerów – zaznaczył Aldridge. Źródła: Henry Aldridge & Son Auctioneers, Fox News Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Dlaczego przy wraku Titanica nigdy nie znaleziono ludzkich szczątków?
Brak szczątków ofiar katastrofy Titanica pozostaje jednym z najbardziej intrygujących aspektów tej historii. Choć istnieje wiele teorii na temat przyczyn tego zjawiska, żadna z nich nie jest w pełni potwierdzona.
Spis treści: Katastrofa Titanica – tragiczny rejs w nieznane Brak szczątków pasażerów Titanica: wyjaśnienie tajemnicy 15 kwietnia 1912 roku na północnym Atlantyku doszło do jednej z najtragiczniejszych katastrof morskich w historii – zatonięcia RMS Titanic. Statek, który miał być symbolem nowoczesności i „niezatapialności”, zderzył się z górą lodową, co doprowadziło do jego zatonięcia w ciągu zaledwie kilku godzin. Choć od tego wydarzenia minęło ponad 100 lat, wrak nadal skrywa pewne tajemnice. Katastrofa Titanica – tragiczny rejs w nieznane Titanic wyruszył w swój pierwszy rejs z Southampton do Nowego Jorku, zabierając 10 kwietnia 1912 roku na pokład 2 224 osoby, w tym pasażerów i załogę. W wyniku tragedii, do której doszło zaledwie kilka dni później, zginęło około 1 500 osób – tylko 710 pasażerów i członków załogi udało się uratować. Większość ofiar nie miała żadnych szans na przeżycie z powodu ekstremalnych warunków panujących w lodowatych wodach Oceanu Atlantyckiego, gdzie temperatura wody wynosiła około -2°C. Choć katastrofa budziła wielkie emocje, wrak pozostawał nieodkryty aż przez ponad 70 lat. Dopiero w 1985 roku znaleziono go na głębokości około 3 800 metrów na dnie oceanu. Od tego czasu przeprowadzono liczne ekspedycje badawcze, mające na celu dokładniejsze zrozumienie nie tylko samej katastrofy, ale również okoliczności związanych z brakiem jakichkolwiek ludzkich szczątków w pobliżu wraku. Temat ten przez dziesięciolecia budził bowiem ogromne kontrowersje i fascynację. Brak szczątków pasażerów Titanica: wyjaśnienie tajemnicy Od 1985 roku przeprowadzono ponad 30 ekspedycji badawczych dot. Titanica, zarówno komercyjnych, jak i naukowych. Ekspedycje te miały na celu zbieranie informacji o stanie wraku oraz odkrywanie nowych szczegółów na temat katastrofy. Jednak mimo zaawansowanego sprzętu, technologii i wielu lat badań, do tej pory nie znaleziono żadnych ludzkich szczątków w pobliżu wraku. Co ciekawe, nie chodzi tylko o całe ciała – nie odkryto również żadnych ludzkich kości ani innych fragmentów. Dlaczego tak się stało? Eksperci podają kilka powodów. Skrajne warunki panujące na dnie oceanu – Ciśnienie na głębokości 3 800 metrów przekracza 370 atmosfer, co przyspiesza procesy rozkładu, zarówno w przypadku organicznych materiałów, jak i struktur nieorganicznych. Ciała ludzi, które mogłyby znaleźć się w pobliżu wraku, zostałyby prawdopodobnie całkowicie rozłożone już w ciągu kilku miesięcy po zatonięciu statku. Co więcej, woda w tym miejscu ma temperaturę około 0°C, co dodatkowo przyspiesza rozkład ciał, zwłaszcza w przypadku braku światła i tlenu. Procesy chemiczne i biologiczne w tych warunkach sprawiają, że jakiekolwiek pozostałości organiczne – w tym kości – znikają w stosunkowo krótkim czasie. Działanie bakterii i organizmów morskich – Jednym z kluczowych powodów, dla których nie znaleziono szczątków, jest fakt, że na dnie oceanu znajduje się ogromna ilość mikroorganizmów, które mają zdolność do rozkładania materiałów organicznych. Te mikroorganizmy, a także skorupiaki i inne organizmy, przyczyniają się do szybkiego rozkładu ciał, pozostawiając jedynie niewielkie fragmenty, które są praktycznie niewidoczne w gęstej morskiej ciemności. Osady i prądy morskie – Po ponad 100 latach na dnie oceanu wrak Titanica znajduje się w obszarze, który jest regularnie przemieszczany przez prądy morskie. Ciała ofiar mogły zostać zniszczone, przemieszczone lub zasypane przez warstwy mułu i osadów. Dno oceanu jest dynamicznym środowiskiem, w którym prądy morskie mogą powodować przemieszczenie drobnych fragmentów ciał, pozostawiając je pod grubą warstwą mułu, co czyni ich wykrycie bardzo trudnym, nawet z wykorzystaniem nowoczesnych technologii. Nie wszystko zostało zbadane – Choć ekspedycji badawczych było wiele, nie każda część wraku oraz obszar wokół niego zostały dokładnie przeszukane. Eksperci używali zaawansowanych technologii, takich jak sonar, a także specjalistyczne łodzie podwodne i roboty, które wykonywały szczegółowe skany dna. Jednak powierzchnia obszaru wokół wraku jest ogromna, a badacze nadal nie zbadali wszystkich jego zakamarków. Katastrofa pełna tajemnic Wokół zatonięcia Titanica wciąż pojawia się wiele pytań. Kolejne badania i ekspedycje naukowców rzucają jednak na to tragiczne wydarzenie coraz więcej światła. Więcej ciekawostek o Titanicu przeczytasz w serwisie National-Geographic.pl. Źródło: iflscience.com, indy100.com Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi reakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Tak brzmiały ostatnie wiadomości wysłane przez ekipę łodzi podwodnej Titan
Od tragicznego rejsu łodzi podwodnej Titan minęło już niemal 1,5 roku. Nadale nie ustalono jednak, dlaczego obiekt uległ implozji. Coraz więcej mówi się o wątpliwym stanie technicznym rzekomego cudu techniki.
Spis treści: Ostatnie wiadomości z łodzi podwodnej Titan Dlaczego Titan zatonął? Czy tragedii można było uniknąć? Łódź podwodna Titan miała być cudem techniki. Jej dziewicze zanurzenie zakończyło się jednak tragedią – tak jak i w przypadku Titanica, do którego wraku zmierzała pięcioosobowa ekipa. Przypomnijmy, że pozostałości po słynnym statku w większości nadal znajdują się na dnie oceanu, na głębokości około 3800 metrów. Titan zanurzył się 18 czerwca 2023 r. Na pokładzie łodzi podwodnej znajdowało się pięć osób: Stockton Rush (założyciel OceanGate), Hamish Harding (brytyjski miliarder), Paul-Henri Nargeolet (francuski badacz), Shahzada Dawood i jego syn Suleman (biznesmeni z Pakistanu). Po tym, jak z mężczyznami stracono łączność, wszczęto akcję ratowniczą, a z czasem poszukiwawczą. Po 96 godzinach było jasne, że nikt nie przeżył. Tyle czasu przewidywał zapas tlenu na Titanie. Uczestnicy wyprawy nie zmarli jednak przez uduszenie. Jak się szybko okazało, tysiące metrów pod powierzchnią wody doszło do implozji, w której efekcie cała załoga zginęła na miejscu. Ostatnie wiadomości z łodzi podwodnej Titan W kolejnych miesiącach od tragedii pod wodą trafiano na pozostałości po łodzi oraz ludzkie szczątki. Ponad rok później wiadomo też, jak brzmiały ostatnie wiadomości wysłane przez załogę Titana. Pierwszy upubliczniony komunikat nie zapowiadał katastrofy, do jakiej doszło niedługo potem. Straż przybrzeżna Stanów Zjednoczonych potwierdziła, że ​​jedna z ostatnich wiadomości od załogi brzmiała: „U nas wszystko w porządku”. Z ustaleń przekazanych przez redakcję Yahoo News wynika, że komunikat został nadany gdy, łódź podwodna znajdowała się na głębokości 2274 metrów. Nie była to jednak ostatnia wiadomość od załogi, jaka dotarła na powierzchnię. Gdy Titan zbliżał się do Titanica, będąc mniej więcej w odległości około 500 metrów, ostatni komunikat brzmiał: „Spadek o dwa wt”. To wskazywało, że tuż przed utratą łączności załoga uwolniła ciężary. Proste informacje spod wody wskazują na brak świadomości zbliżającej się katastrofy. Odbiorcami wiadomości tekstowych była załoga statku Polar Prince. Po utraceniu możliwości śledzenia łodzi i łączności z załogą początkowo myślano, że transponder uległ awarii. Kiedy ratownicy usłyszeli odgłosy walenia podczas poszukiwań statku, stwierdzono, że łódź podwodna dryfuje. Dlaczego Titan zatonął? Ostatnie wiadomości sprzed katastrofy zostały ujawnione w trakcie śledztwa prowadzonego przez Straż Wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Podczas dwutygodniowej rozprawy zeznania ma złożyć około dwudziestu świadków. Swoją perspektywą kulisów tragedii podzielił się już m.in. Tym Catterson, były wykonawca OceanGate. Zeznał, że w dniu zanurzenia Titana „nie było żadnych sygnałów ostrzegawczych”. Dodał też, że jego zdaniem ciężar zrzucono z łodzi nieco wcześniej, niż jest to typowe, jednak nie z powodu sytuacji awaryjnej, ale w celu zapewnienia płynnego ruchu. – Biorąc pod uwagę, kto w tamtym momencie płyną ze Stocktonem – a więc dwóch miliarderów – z całą pewnością gwarantuję, że starał się dopilnować, aby wszystko przebiegło tak idealnie i perfekcyjnie, jak tylko potrafił – mówił Catterson w trakcie zeznania. Catterson zeznał również, że nie czułby się bezpiecznie, płynąc do wraku Titanica na pokładzie tej właśnie łodzi. Miał wątpliwości dotyczące integralności konstrukcji z włókna węglowego i tytanu. – Nie sądzę, że kompozyty są właściwym materiałem na zbiornik ciśnieniowy poddawany zewnętrznemu ściskaniu – mówił. Sam miał kilkanaście razy poruszać w firmie tę kwestię. Inżynierowie współpracujący bezpośrednio ze Stocktonem Rushem nie widzieli jednak potencjalnych zagrożeń. Czy tragedii można było uniknąć? Tony Nissen, były dyrektor techniczny OceanGate, zeznał, że zatrudniając się w firmie nie wiedział, że jej celem był podwodny rejs do wraku Titanica. Kiedy przedstawiono mu ten pomysł, zrezygnował z propozycji zostania pilotem takiej misji. Dlaczego? Jak tłumaczy, „nie ufał załodze operacyjnej”. W trakcie przesłuchań na jaw wychodzą kolejne wątpliwości związane ze stanem technicznym łodzi podwodnej Titan. Już rok temu, jeszcze zanim potwierdzono tragiczny finał akcji poszukiwawczej, media informowały o kontrowersyjnych zaniedbaniach ze strony firmy OceanGate. Internauci przypomnieli wówczas nagranie, na którym Stockton Rush wprost przyznał, że musiał złamać pewne zasady, aby móc zanurkować w 6-metrowej łodzi na dno oceanu. Swoje działania określił jako „innowacyjne”. Wiele wskazuje na to, że nie były jednak odpowiednio przetestowane, a więc i bezpieczne. Źródło: National Geographic Polska. Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turystycznym, ale też przyrodniczym i społecznym. Marzy o tym, żeby zobaczyć zorzę polarną oraz Machu Picchu. Co poza szlakiem? Kuchnia włoska, reportaże i pływanie.
Powstanie Titanic II, który będzie „znacznie lepszy od oryginału”. Wiemy, kiedy ruszy w rejs
Titanic ponownie wypłynie na szerokie wody. Budowę kopii słynnego transatlantyku zapowiedział – już po raz kolejny – australijski miliarder Clive Palmer, który twierdzi, że replika będzie „znacznie lepsza od oryginału”.
W tym artykule: Powstanie drugi Titanic Jak będzie wyglądać Titanic II? Kiedy Titanic II ruszy w rejs? Znamy wstępną datę To już pewne. Powstanie kopia najsłynniejszego statku świata, który zatonął w nocy z 14 na 15 kwietnia 1912 r. podczas swojego dziewiczego rejsu na trasie Southampton-Cherbourg-Queenstown-Nowy Jork. Budowę Titanica II zapowiedział – zresztą nie po raz pierwszy – australijski miliarder Clive Palmer. O planach powstania repliki „niezatapialnego” transatlantyku mówi się od dekady. Powstanie drugi Titanic Clive Palmer zapowiadał budowę statku Titanic II już w 2012 roku, równo po stu latach, gdy brytyjski transatlantyk spoczął na dnie Atlantyku. Sprawa jednak ucichła i po sześciu latach ponownie trafiła na nagłówki gazet i portali internetowych. Przedsiębiorca z Antypodów zapewniał wówczas, że statek powstanie do 10 kwietnia 2022 r. Czyli do rocznicy dnia, kiedy RMS Titanic po raz pierwszy, i zarazem po raz ostatni, ruszył na szerokie wody. – Statek odbędzie podróż śladami pierwszego Titanica. Zabierze pasażerów z Southampton do Nowego Jorku. Będzie krążył także po całym świecie, inspirując ludzi, przyciągając ich uwagę. Intrygując i rozsiewając tajemnicę w każdym porcie, do którego zawinie – podkreślał Palmer. Niestety, także i tym razem projekt zakończył się niepowodzeniem, czego powodem była m.in. pandemia COVID-19. Teraz, po sześcioletniej przerwie i ustabilizowaniu się sytuacji pomysł, by stworzyć nowego Titanica pojawił się ponownie. Clive Palmer na zwołanej 13 marca w Sydney konferencji prasowej oznajmił, że nowo powstała jednostka będzie „znacznie lepsza od oryginału”. – Cieszymy się, że możemy ogłosić, że po nieprzewidzianych globalnych opóźnieniach ponownie nawiązaliśmy współpracę z partnerami, aby urzeczywistnić marzenie o statku Titanic II – zdradził australijski miliarder. Zatonął przed II wojną światową. „Alpejski Titanic” ma zostać wydobyty po 90 latach „Alpejski Titanic” zostanie wydobyty na powierzchnię? Wiele wskazuje na to, że zatopiony przed 90 laty na Jeziorze Bodeńskim statek niebawem ponownie ujrzy światło dzienne. Jak będzie wyglądać Titanic II? Titanic II ma mieć wyporność 56 tys. ton i składać się z dziewięciu pokładów. Całkowita długość i szerokość statku wyniesie odpowiednio 269 m i 32,2 m. Na pokładzie maszyny znajdować się będzie 835 kabin, w tym 383 – pierwszej klasy, 201 – drugiej klasy i 251 – trzeciej klasy. To pozwoli pomieścić ponad 2400 pasażerów. Co ważne, nowy Titanic zostanie wyposażony w najnowsze systemy nawigacji i bezpieczeństwa, aby nie podzielił on losu swojego poprzednika. Jednostka będzie napędzana silnikiem wysokoprężnym, a dodatkowo wzbogacona w cztery kominy dymne, tak jak Titanic. – Zatrudniamy najlepszych projektantów na świecie do żeglugi wycieczkowej, aby mieć pewność, że nic nie zostanie przeoczone. Nasza specyfikacja jest znacznie, znacznie lepsza niż oryginalny Titanic – czytamy na stronie Blue Star Line. Implozja Titana. To nagranie pokazuje, jak doszło do tragedii Przyczyną śmierci wszystkich pasażerów znajdujących się na pokładzie podwodnej łodzi Titan była implozja. W sieci – niespełna tydzień od dramatycznych wydarzeń na Atlantyku – pojawi... Kiedy Titanic II ruszy w rejs? Znamy wstępną datę Budowa kopii słynnego transatlantyku ma rozpocząć się na początku przyszłego roku. Według wstępnych zapowiedzi, w swój pierwszy rejs wyruszy w czerwcu 2027 r. Przepłynie tę samą trasę, co jego pierwowzór – z Southampton do Nowego Jorku. – Miliony marzyły o tym, żeby na nim popłynąć, zobaczyć go w porcie i doświadczyć jej wyjątkowego majestatu. Titanic będzie statkiem, na którym te marzenia się spełnią – zaznacza Palmer. Szacuje się, że inwestycja pochłonie od 500 milionów do nawet 1 miliarda dolarów. Przypomnijmy, że RMS Titanic zatonął w nocy z 14 na 15 kwietnia 1912 r. po zderzeniu z górą lodową. Stało się to na północnym Atlantyku w czasie dziewiczego rejsu z Wielkiej Brytanii do Stanów Zjednocoznych. W katastrofie zginęło ponad 1500 osób. Wrak luksusowego liniowca, po wieloletnich próbach, udało się zlokalizować dopiero we wrześniu 1985 r. Źródła: bluestarline.com.au. Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Implozja Titana. To nagranie pokazuje, jak doszło do tragedii
Przyczyną śmierci wszystkich pasażerów znajdujących się na pokładzie podwodnej łodzi Titan była implozja. W sieci – niespełna tydzień od dramatycznych wydarzeń na Atlantyku – pojawiła się wizualizacja prawdopodobnego przebiegu katastrofy.
W tym artykule: Jak doszło do katastrofy Titana? Wizualizacja implozji Titana Czy to koniec wypraw do wraku Titanica? Zaginięciem podwodnej łodzi Titan, która 18 czerwca wyruszyła w rejs do wraku Titanica, żył cały świat. Kontakt z pięcioosobową załogą batyskafu urwał się zaledwie dwie godziny po zanurzeniu. Niestety, mimo intensywnej akcji ratunkowej, nie udało się go odnaleźć. Po kilku dniach potwierdził się najgorszy scenariusz – wszystkie pięć osób znajdujących się na pokładzie maszyny zginęło. Przyczyną katastrofy była implozja. Jak doszło do katastrofy Titana? Mimo że od katastrofy Titanica minęło już 111 lat, słynny transatlantyk, który w nocy z 14 na 15 kwietnia 1912 roku zderzył się z górą lodową na Atlantyku i zatonął, wciąż fascynuje badaczy. Nic więc dziwnego, że każda nowa informacja dotyczącą statku, jak np. niepublikowane wcześniej nagranie z wraku czy pierwszy pełnowymiarowy skan wraku w 3D, cieszy się sporą popularnością w mediach. Równie duże zainteresowanie opinii publicznej wzbudziła ostatnia wyprawa do wraku Titanica. Jednak nikt nawet nie przypuszczał, że dojdzie do takiej tragedii. W niedzielę, 18 czerwca, w godzinach porannych, pięcioosobowa załoga podwodnej łodzi Titan, w skład której wchodzili: współzałożyciel OceanGate Stockton Rush, brytyjski miliarder, pakistański biznesmen Shahzada Dawood i jego 19-letni syn Suleman oraz francuski nurek Paul-Henry Nargeolet, wyruszyła w rejs do wraku RMS Titanic. Kontakt z uczestnikami eksploracji urwał się po ok. dwóch godzinach od zanurzenia. Amerykańskie i kanadyjskie służby niemal natychmiast rozpoczęły akcję ratunkową. Niestety bezskutecznie. W czwartek, 22 czerwca firma OceanGate Expeditions, która organizowała tragiczny rejs na dno Atlantyku, poinformowała, że wszyscy uczestnicy wyprawy nie żyją. – Wszystkie pięć osób na pokładzie łodzi podwodnej Titan zginęło – brzmiał oficjalny komunikat. Części Titana odnaleziono zaledwie 500 metrów od wraku brytyjskiego transatlantyku, na głębokości blisko 4 kilometrów, a na ich trop wpadł podwodny robot. Według ustaleń amerykańskiej straży przybrzeżnej znalezione „szczątki dowodzą, że mieliśmy do czynienia z katastrofalną implozją tej łodzi”. Implozja (przeciwieństwo eksplozji) to nic innego, jak wybuch do środka pod wpływem ciśnienia zewnątrz, co oznacza, że kapsuła została zmiażdżona. Zdjęcia Titanica, jakich nigdy wcześniej nie widziano. Wideo w jakości 8K ujawniło niektóre tajemnice wraku Na niespełna minutowym nagraniu filmowym widać dokładnie, jak wygląda wrak słynnego Titanica po 110 latach od zatonięcia. Na zdjęciach widać również pewien szczegół, którego nigdy wcze... Wizualizacja implozji Titana Implozja Titana trwała tysięczne części sekundy, a załoga – jak podkreślają eksperci do spraw łodzi podwodnych – zginęła błyskawicznie i bezboleśnie. – Całkowite zniszczenie nastąpiło w ciągu 1/20 sekundy, zbyt szybko, aby mogło być rozpoznane przez ludzi w łodzi podwodnej – czytamy na łamach „Naval History Magazine”. Niespełna tydzień od dramatycznych wydarzeń na Atlantyku, w wyniku których śmierć poniosło pięć osób, w sieci pojawiła się wizualizacja prawdopodobnego przebiegu katastrofy. Na nagraniu widać, jak łódź w mgnieniu oka zapada się w sobie i eksploduje, rozpadając się na drobne kawałeczki. View oEmbed on the source website Czy to koniec wypraw do wraku Titanica? Po tragicznym w skutkach rejsie do wraku Titanica, wśród naukowców znów rozpoczęła się dyskusja, by raz na zawsze zakończyć wycieczki na dno Oceanu Atlantyckiego. Wielu ekspertów twierdzi jednak, że nie będzie to proste, co pokazuje, chociażby katastrofa Titana, który nie posiadał odpowiednich certyfikatów. Ponadto kapitan wyprawy i współzałożyciel OceanGate, Stockton Rush – podobnie jak kapitan RMS Titanic – był ostrzegany przed niebezpieczeństwem, jednak zbagatelizował ryzyko. Przypomnijmy, że rok wcześniej w podobnej wyprawie, także organizowanej przez OceanGate, uczestniczył meksykański aktor Alan Estrada. W rozmowie z CNN otwarcie opowiedział o świadomości ryzyka, jakiego się podjął. Wówczas również nie obyło się problemów. Załoga na jakiś czas utraciła łączności ze statkiem pomocniczym oraz zanotowała nagły spadek poziomu naładowania baterii. Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Titanic po raz pierwszy odtworzony w 3D. Zajrzyj na pokład najsłynniejszego wraku świata
RMS Titanic ma swojego cyfrowego bliźniaka. To pierwszy trójwymiarowy model statku. Ma pomóc badaczom w odtworzeniu katastrofy sprzed ponad 100 lat. W katastrofie Titanica zginęło prawie 1500 osób.
W tym artykule: Pierwszy taki model Titanica Nowe szczegóły katastrofy Kto płynął na Titanicu? RMS Titanic zatonął w nocy z 14 na 15 kwietnia 1912 r. Tym samym dziewiczy rejs transatlantyku okazał jego ostatnim. I choć to nie była największa tragedia w historii ruchu morskiego, na pewno można ją uznać za najbardziej znaną i intrygującą. Duża w tym zasługa filmu w reżyserii Jamesa Camerona. Produkcja od lat 90. ubiegłego wieku utrzymuje się w czołówce najbardziej kasowych obrazów w historii kinematografii. Jeszcze zanim James Cameron postanowił opowiedzieć historię Titanica, naukowcy po latach dotarli do pierwszych części wraku. Fragmenty statku odnaleziono 1 września 1985 r. na głębokości 3802 m. Pozostałe części zlokalizowano w ciągu kilku dni. Pierwsze badania przeprowadzono w połowie lat 90. ubiegłego wieku, ale do dziś opublikowane są niewidziane wcześniej nagrania lub zdjęcia wraku. Dzięki nim poznajemy kolejne ciekawostki o Titanicu. Pierwszy taki model Titanica Tym razem naukowcy zebrali 16 terabajtów danych, aby stworzyć pierwszy pełnowymiarowy skan wraku w 3D. Latem 2022 r. zespół wykorzystał dwa zdalnie sterowane pojazdy podwodne do zbadania wraku statku ze wszystkich stron. Zmapowano również otaczający go gruz, który rozciąga się na odległość około 5 km. Na dnie morskim nadal można znaleźć przedmioty osobiste pasażerów i załogi Titanica. Między innymi zegarki lub buty. W ten sposób badacze wykonali 715 000 zdjęć i nagrań w wysokiej rozdzielczości. Kolejne siedem miesięcy zajęło im tworzenie cyfrowej kopii statku jeden do jednego. Proces modelowania został uwieczniony na filmie dokumentalnym wyprodukowanym przez wytwórnię Atlantic Productions. Trzeba przyznać, że efekt końcowy jest bardzo szczegółowy. Trójwymiarowy model uwzględnia nawet tak drobne elementy, jak numer seryjny na śrubie napędowej statku. – To jest Titanic, jakiego nikt wcześniej nie widział – podkreśla w rozmowie z CNN Gerhard Seiffert, ekspert ds. obrazowania 3D. Nowe szczegóły katastrofy Twórcy modelu mają nadzieję, że ich praca pomoże badaczom Titanica lepiej zrozumieć to, co wydarzyło się po zderzeniu statku z górą lodową. Pierwsze skany już zaowocowały odkryciami. „Times” donosi, że jedna z szalup ratunkowych nie została użyta, ponieważ zablokowała się przez „zacięty kawałek metalu”. Swoją drogą, na statku znajdowało się tylko 20 łodzi, które mogły pomieścić ok. 53% pasażerów. Niezaangażowany w projekt badacz Titanica Parks Stephenson powiedział w wywiadzie dla BBC News, że nowy model jest „jednym z pierwszych głównych kroków do poprowadzenia historii Titanica w kierunku badań opartych na dowodach, a nie spekulacjach”. Trójwymiarowy model powstał z myślą nie tylko o ekspertach. Każdy, kto interesuje się historią statku, będzie mógł wirtualnie przejść się po pokładzie. Kto płynął na Titanicu? Titanic wypłynął z Southampton do Nowego Jorku 10 kwietnia 1912 r. Na statku znaleźli się przedstawiciele różnych klas ówczesnego społeczeństwa Europy. Jedni traktowali rejs transatlantykiem jako przyjemność. Dla innych była to szansa na lepsze życie za oceanem. Najbardziej majętną parą na pokładzie mieli być Jan Jakub Astor IV z ciężarną małżonką. Mężczyzna zasłynął jako pułkownik w wojnie z Hiszpanią pod koniec XIX w. Inną ważną osobistością na statku był Benjamin Guggenheim – spadkobierca przemysłowej rodziny Guggenheimów. Do dziś krąży historia o tym, jakoby po zderzeniu statku z górą lodował miał przebrać się swój strój wieczorowy i oświadczyć, że zginie jak dżentelmen. Do sieci trafiło niepublikowane wcześniej nagranie z wraku Titanica. Trwa ponad godzinę Titanic zatonął ponad 100 lat temu, ale wiele tajemnic wraku do dziś nie zostało odkrytych. Pasjonaci wreszcie mogą zobaczyć niepublikowane wcześniej nagranie z lat 80. Luksusowym statkiem płynął też Isidor Strauss – współwłaściciel wielkiego domu towarowego Macy’s – z żoną. Małżeństwo odstąpiło swoje miejsca w szalupach młodszym pasażerom. O oprawę muzyczną Titanicu zadbały dwa zespoły. Kwintet Wally’ego Hartleya grał dla pierwszej klasy, a mniej znane trio dla pozostałych pasażerów. Tylko ostatniej nocy muzycy zagrali razem. Nasz ekspert Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turystycznym, ale też przyrodniczym i społecznym. Marzy o tym, żeby zobaczyć zorzę polarną oraz Machu Picchu. Co poza szlakiem? Kuchnia włoska, reportaże i pływanie.
Do sieci trafiło niepublikowane wcześniej nagranie z wraku Titanica. Trwa ponad godzinę
Titanic zatonął ponad 100 lat temu, ale wiele tajemnic wraku do dziś nie zostało odkrytych. Pasjonaci wreszcie mogą zobaczyć niepublikowane wcześniej nagranie z lat 80.
W tym artykule: Titanic na archiwalnym nagraniu Jak wygląda wrak Titanica po latach? Odkrycie wraku Titanica Czy katastrofy można było uniknąć? Mimo że zatonięcie Titanica nie jest największą katastrofą morską w historii, tragedia z 1912 roku od lat fascynuje badaczy i filmowców. Film Jamesa Camerona o romansie Jacka i Rosie na pechowym statku to jedna z najbardziej kasowych produkcji wszech czasów. W 2023 roku film świętuje 25. rocznicę premiery. Z tej okazji do internetu trafiło niepublikowane wcześniej nagranie z wraku statku. Titanic na archiwalnym nagraniu Trwający 80 minut zapis wideo powstał w lipcu 1986 roku. To efekt pierwszych szczegółowych badań wraku. Przeprowadzili je specjaliści z Woods Hole Oceanographic Institution (WHOI) i Francuskiego Instytutu Badań i Eksploracji Morza (IFREMER). Badacze wykorzystali kamery, przeznaczony do badań okręt podwodny Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych – DSV Alvin – oraz zdalnie sterowany pojazd Jason Junior. Łącznie materiał powstał w trakcie 11 zanurzeń. – Ponad 100 lat od zatonięcia Titanica, historie pasażerów statku nadal z nami rezonują. Udostępniając ten materiał, WHOI pomaga opowiedzieć ważną część historii, która obejmuje pokolenia i krąży po całym świecie – skomentował James Cameron w oświadczeniu WHOI. Warto podkreślić, że nagranie powstałe w tym samym dniu, w którym ludzie po raz pierwszy zobaczyli statek od czasu jego tragicznego zatonięcia w kwietniu 1912 roku. Wrak Titanica znajduje się na głębokości 3780 metrów na północnym Atlantyku, około 685 km na południowy-wschód od wybrzeża Nowej Fundlandii. Jak wygląda wrak Titanica po latach? Na przestrzeni lat kwestia wydobycia słynnego wraku wracała kilkukrotnie. Oceanografowie tłumaczą jednak, że taka operacja mogłaby jeszcze bardziej uszkodzić szczątki Titanica. Środowisko morskie sieje spustoszenie we wnętrzach statku od ponad wieku. Kwaśna woda rozpuszcza materiały, naruszając ich integralność do tego stopnia, że rozpadłyby się przy próbie przemieszczenia. Nieedytowany materiał filmowy, z którego większość nie została wcześniej upubliczniona, przedstawia wnętrza statku i życie morskie wokół. Nagranie jest dostępne dla każdego na kanale WHOI w serwisie YouTube. Przez pierwszą dobę od publikacji nagranie zostało odtworzone ponad milion razy. To tylko potwierdza, że mimo upływu lat, zainteresowanie Titankiem nie słabnie. View oEmbed on the source website Odkrycie wraku Titanica Próby odnalezienia wraku statku podjęto wkrótce po jego zatonięciu, ale ograniczenia techniczne i rozległy obszar poszukiwań okazały się zbyt poważnym utrudnieniem. Dopiero w 1985 roku holowana kamera podwodna pozwoliła zespołowi oceanografów z WHOI i IFREMER odkryć miejsce wiecznego spoczynku Titanica pod wodą. Zespół odkrył, że Titanic rozpadł się, zanim zatonął. Rok później badacze wrócili na miejsce wraku w trzyosobowej łodzi podwodnej. – Pierwsze, co zobaczyłem, to gigantyczna ściana z nitowanej stali – wspominał cytowany przez Associated Press Robert Ballard, były oficer wywiadu Marynarki Wojennej. Od pierwszego odkrycia wrak Titanica był wielokrotnie odwiedzany przez odkrywców, naukowców, filmowców, turystów i ratowników. Wyłowili oni z niego tysiące przedmiotów z w celu konserwacji i publicznego pokazania. Zdjęcia Titanica, jakich nigdy wcześniej nie widziano. Wideo w jakości 8K ujawniło niektóre tajemnice wraku Na niespełna minutowym nagraniu filmowym widać dokładnie, jak wygląda wrak słynnego Titanica po 110 latach od zatonięcia. Na zdjęciach widać również pewien szczegół, którego nigdy wcze... Czy katastrofy można było uniknąć? Bezpośrednią przyczyną katastrofy było zderzenia z górą lodową. Po latach specjaliści wskazują na podstawowy błąd w kierowaniu gigantem. Sam statek nie był wystarczająco zwrotny, aby uniknąć góry lodowej. Tragicznej w nocy z 14 na 15 kwietnia 1912 roku zginęło ponad 1500 osób. Załoga statku miała skromne wyposażenie ratunkowe. Na Titanicu znajdowało się zaledwie 20 szalup ratunkowych. Łącznie mogły pomieścić ok. 53% pasażerów. Kamizelek ratunkowych było tyle, ilu pasażerów. Niestety, okazały się tak nieporęczne, że wiele osób z nich nie skorzystało. Nasz ekspert Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turystycznym, ale też przyrodniczym i społecznym. Marzy o tym, żeby zobaczyć zorzę polarną oraz Machu Picchu. Co poza szlakiem? Kuchnia włoska, reportaże i pływanie.
Te ciekawostki o Titanicu rzucają nowe światło na katastrofę. Szalup było za mało, ale to nie wszystko
Najciekawsze fakty o Titanicu dotyczą nie tylko przyczyn zderzenia z górą lodową. Pasjonatów interesuje też, jakie rozmiary miał gigantyczny statek i kto na nim płynął. Na pokładzie nie zabrakło znanych osobistości i... samochodu.
W tym artykule: Fakty o Titanicu: narodziny kolosa Luksusy i podział klasowy na Titanicu Kto płynął na Titanicu? Fakty i ciekawostki o Titanicu. To warto wiedzieć o słynnym statku RMS Titanic był uznawany za największy i najbardziej luksusowy obiekt pływający swoich czasów. Statek zatonął ponad 110 lat temu, w nocy z 14 na 15 kwietnia 1912 r. Dziewiczy rejs okazał się jego ostatnim. Transatlantyk został wyposażony we wszystkie nowości techniczne epoki i oferował takie udogodnienia, jak basen na pokładzie czy sala gimnastyczna. Pasażerowie mieli również do wyboru dania z bogatego menu (11 pozycji) oraz dostęp do bieżącej wody w każdej kajucie. Na początku XX w. takie udogodnienia nie były oczywiste. Mimo, że zatonięcie Titanica nie było największą katastrofą morską w historii, od ponad wieku słynny transatlantyk wzbudza niezmienne zainteresowanie badaczy i amatorów. Do popularności wraku statku przyczynił się na pewno James Cameron. Jego „Titanic” z 1997 r. znajduje się w czołówce najbardziej dochodowych produkcji w historii światowej kinematografii. Wokół statku i jego historii pojawiło się wiele legend i niepotwierdzonych informacji. Oto najważniejsze, sprawdzone ciekawostki o Titanicu. Fakty o Titanicu: narodziny kolosa W roku 1907 Bruce Ismay, właściciel linii White Star, wpadł na pomysł zbudowania trzech gigantycznych statków. Wielkością i przepychem miały przewyższyć Mauretanię i Lusitanię. Rok później dołączył do niego John Pierpont Morgan – jeden z najbogatszych ludzi epoki. Co wydarzyło się dalej? Zajrzyjmy do krótkiego kalendarium. 31 marca 1909 r. ruszyła budowa Titanica i Olympica w stoczni w Belfaście. W pracach brało udział ponad 12 tys. robotników. 21 marca 1911 r. statek został zwodowany i rozpoczęto wykończanie wnętrz. 2 kwietnia 1912 r. Titanic wypłynął w próbny rejs z Belfastu w kierunku Southampton. 10 kwietnia 1912 r. o godzinie 12.15 statek wyruszył w dziewiczy rejs do Nowego Jorku. Odnalazł ponad 100 wraków, ale najwięcej zawdzięcza Titanicowi Wszyscy lubimy czytać relacje z wypraw, zwłaszcza te, które kończą się niesamowitymi odkryciami w najdalszych zakątkach Ziemi. Oceanograf, weteran amerykańskiej marynarki wojennej i odkrywc... Luksusy i podział klasowy na Titanicu Palarnia dla pasażerów pierwszej klasy była jednym z najbardziej eleganckich pomieszczeń. Ściany w stylu georgiańskim wyłożono rzeźbionym drewnem mahoniowym. Dopełnienie stanowiły szyby okienne z wizerunkami portów świata i innych statków linii White Star. Wielkie schody, zaprojektowane w stylu XVII-wiecznym, ukoronowane były kryształową kopułą, która do pomieszczenia wpuszczała naturalne światło. Wykonane były z polerowanego drewna dębu i wykończone złotem, stalą i brązem. Apartamenty pierwszej klasy zostały urządzone w różnych stylach. W skład każdego wchodziły dwie sypialnie, dwie garderoby i łazienka. Kajuty trzeciej klasy były znacznie skromniejsze. W każdej znajdowały się od dwóch do sześciu piętrowych łóżek. Ciekawostki o Titanicu: skromne wyposażenie na wypadek katastrofy Łączność radiowa była jeszcze dość niestabilna. Bardziej zamożni pasażerowie mieli możliwość komunikowania się z rodzinami za pomocą alfabetu Morse’a. Na Titanicu znajdowało się tylko 20 szalup ratunkowych, które mogły pomieścić ok. 53% pasażerów. Kamizelek ratunkowych było tyle, ilu pasażerów. Niestety, okazały się tak nieporęczne, że wiele osób z nich nie skorzystało. Kto płynął na Titanicu? Na pokładzie znaleźli się przedstawiciele wszystkich klas społecznych ówczesnej Europy. Dla jednych rejs miał być przyjemnością, dla innych – szansą na lepszą przyszłość. Ich stroje odpowiadały modzie panującej na początku XX wieku. Panowie podróżujący pierwszą klasą nie rozstawali się z frakami. Ten element garderoby służył im za podstawowe ubranie na oficjalne spotkania. W przypadku pasażerów drugiej klasy ubranie musiało być czarne i wygodne. Służyło do wielu czynności i musiało chronić przed zimnem. Zazwyczaj panie posiadały tylko jeden zestaw. Pokojówki z kolei miały na sobie typowy strój, który powstał w Anglii w drugiej połowie XIX w. Składał się głównie z czarnej, długiej sukni w stylu wiktoriańskim. Najzamożniejszą parą na pokładzie byli Jan Jakub Astor IV z żoną. Mężczyzna zasłynął jako pułkownik w wojnie z Hiszpanią (1898). Tylko jego ciężarna żona zdołała się uratować z tonącego statku. Kolejna ważna osobistość na Titanicu to Benjamin Guggenheim – spadkobierca przemysłowej rodziny Guggenheimów. Po zderzeniu statku z górą lodował przebrał się w swój strój wieczorowy i oświadczył, że zginie jak dżentelmen. Luksusowym statkiem płynął też Isidor Strauss – współwłaściciel wielkiego domu towarowego Macy’s – z żoną. Małżeństwo odstąpiło swoje miejsca w szalupach młodszym pasażerom. Na pokładzie grały dwa zespoły – kwintet Wally’ego Hartleya dla pierwszej klasy i mniej znane trio dla pozostałych. Tylko ostatniej nocy zagrali razem. Po 26 latach naukowcy odszyfrowali sygnał z okolic wraku Titanica. „To bardziej fascynujące niż odkrycie statku” W 1996 roku nurkowie badający wrak Titanica, wychwycili enigmatyczny sygnał sonaru. Po 26 latach udało im się rozwiązać zagadkę niezidentyfikowanego obiektu. Co znajduje się obok Titanica? Fakty i ciekawostki o Titanicu. To warto wiedzieć o słynnym statku Na pokładzie Titanica zgromadzono zapasy na 5 dni podróży. Między innymi: 40 tys. kg ziemniaków, 34 tys. kg mięsa czy 5 tys. kg ryb. Na pokład wniesiono również: 15 tys. butelek piwa, 8 tys. cygar i 1 tys. butelek wina. 1/4 pasażerów Titanica była narodowości brytyjskiej. 23,4% to Amerykanie, 9,3% Irlandczycy, 8,7% Szwedzi, a 0,6% Hiszpanie. Brak dokładnych danych uniemożliwia ustalenie, ile dokładnie samochodów znalazło się na Titanicu. Na pewno wiadomo tylko o jednym Renault, należącym do Williama Cartera, pasażera pierwszej klasy. Bruce Ismay, właściciel linii White Star, podróżował Titanikiem i zdołał się uratować. Linie White Star dostały zamówienie na trzy podobne statki pasażerskie: Olympic, Titanic i Brittanic. Zastawa stołowa została zaprojektowana specjalnie na dziewiczy rejs Titanica. Dla pasażerów każdej klasy powstały różne zestawy. Całość tworzyło 57,6 tys. sztućców oraz 44 tys. talerzy. Titanic miał 269 metrów długości, czyli tyle co 2,5 Stadionu Narodowego w Warszawie. Wysokość Titanica to 53 metry, co odpowiada 15 piętrom. Załogą Titanica dowodził Brytyjczyk Edward J. Smith. Był najbardziej cenionym kapitanem linii White Star. System napędowy korzystał z energii cieplnej, która poruszała nowoczesną turbiną Parsonsa. Wrak Titanica odnaleziono 1 września 1985 r. na głębokości 3802 m. Położenie resztek statku udało się ustalić w ciągu kilku dni. Pierwsze badania przeprowadzono w połowie lat 90. ubiegłego wieku. Nasz ekspert Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turystycznym, ale też przyrodniczym i społecznym. Marzy o tym, żeby zobaczyć zorzę polarną oraz Machu Picchu. Co poza szlakiem? Kuchnia włoska, reportaże i pływanie.
Po 26 latach naukowcy odszyfrowali sygnał z okolic wraku Titanica. „To bardziej fascynujące niż odkrycie statku”
W 1996 roku nurkowie badający wrak Titanica, wychwycili enigmatyczny sygnał sonaru. Po 26 latach udało im się rozwiązać zagadkę niezidentyfikowanego obiektu. Co znajduje się obok Titanica?
W tym artykule: Wrak Titanica po 110 latach wciąż intryguje naukowców Titanic leży na dnie w towarzystwie wyjątkowego ekosystemu Czym jest równina abisalna? Titanic to do dziś jeden z najbardziej znanych statków na świecie. Niestety nie ze względu na swoje osiągnięcia, lecz tragedię sprzed 110 lat. W nocy z 14 na 15 kwietnia 1912 roku brytyjski transatlantyk podczas dziewiczego rejsu zderzył się z górą lodową i zatonął. W katastrofie zginęło około 1500 osób. Przeżyło ponad 700. Wrak Titanica po 110 latach wciąż intryguje naukowców Wrak statku nieustannie intryguje badaczy, którzy próbują z jego pozostałości odczytać przebieg tragicznego dnia. Od 1 września 1985 roku, czyli od odkrycia Titanica na głębokości 3802 m, zorganizowano kilka ważnych ekspedycji naukowych. Każda dostarczyła nowych informacji, również tych niepokojących, że znaczna część statku ulega zniszczeniu. Co istotne, eksperci szacują, że wkrótce po statku mogą zostać jedynie zdjęcia i wspomnienia. We wrześniu 2022 roku odbyła się ostatnia ekspedycja Ocean Gate Expeditions, która miała na celu dokumentację transatlantyku. Naukowcom udało się pierwszy raz w historii nagrać wideo statku w jakości 8K. Film ujawnił nigdy wcześniej niewidziane szczegóły i części słynnego Titanica. Titanic leży na dnie w towarzystwie wyjątkowego ekosystemu Okazuje się jednak, że brytyjski statek pasażerski, skrywa więcej tajemnic, niż mogłoby się wydawać. Naukowcy postanowili zbadać sygnał, który został wykryty przez sonar 26 lat temu. Paul-Henri Nargeolet, nurek, który ma wieloletnie doświadczenie w badaniu wraku Titanica, wraz z kilkuosobową załogą wyruszył w tym roku na dno Atlantyku. Przełomowe odkrycie u wybrzeży Antarktydy. Odnaleziono wrak słynnego statku Endurance, który zatonął 107 lat temu 44-metrowa barkentyna Endurance irlandzkiego odkrywcy sir Ernesta Shackletona zatonęła w 1915 roku, po tym jak została zmiażdżona przez lód. Przez lata pozostawała zaginiona w czeluściach m... Ze względu na siłę sygnału sonaru, naukowcy spodziewali się, że odnajdą kolejny wrak, nieznanego wcześniej statku. Po dotarciu na miejsce, na głębokości 2900 metrów, odkryli coś zupełnie innego. Skalistą rafę powstałą z formacji wulkanicznej, która stała się domem dla zróżnicowanego ekosystemu. Nurkowie twierdzą, że zauważyli wiele gatunków niezwykłych stworzeń. – Z biologicznego punktu widzenia, to odkrycie jest dużo bardziej fascynujące niż odkrycie wraku statku. Zwierzęta, które zamieszkują ten nieznany wcześniej ekosystem, różnią się od tych, które żyją w głębinach oceanicznych – twierdzi Murray Roberts, profesor biologii stosowanej i ekologii morskiej na Uniwersytecie w Edynburgu, który był członkiem ekspedycji. Czym jest równina abisalna? Eksperci zwracają uwagę, że formacja, którą odkrył zespół Nargeoleta, znajduje się na tak zwanej równinie abisalnej. Jest to rozległa strefa dna oceanicznego, rozciągająca się pomiędzy krańcem stoku kontynentalnego (na głębokości 3000–4000 m) a najgłębszą strefą oceanów do 6000 m. Szacuje się, że zajmuje ok. 42% dna oceanicznego. To jeden z największych ekosystemów na Ziemi. Żyje tam wiele gatunków m.in. ryb głębinowych, koralowców i gąbek. Dodatkowo na pojedynczym stanowisku może występować do ok. 2000 gatunków bakterii, 50 gatunków pierwotniaków i 500 gatunków bezkręgowców. Fauna równin abysalnych wciąż jest w dużej mierze niezbadana. Z wraku statku na Bahamach po 366 latach wyłowiono prawdziwe skarby Co może znajdować się na wraku statku? Oczywiście skarby. Tym razem na zatopionym ponad 300 lat temu galeonie odkryto wyjątkową kolekcję drogocenności. Oto historia „Naszej Pani Cudów”. Naukowcy twierdzą, że odkrycie tego siedliska może pomóc wyjaśnić wiele niewiadomych np. dotyczących tego, jakie odległości pokonują gąbki i koralowce na dnie oceanu. – Jeżeli takich skalistych raf w oceanie jest więcej, może uda nam się zrozumieć, jak wygląda rozmieszczenie podobnych gatunków w oceanach – przyznaje prof. Roberts. Naukowcy mają w planach dalsze badania w regionie nowo odkrytego ekosystemu. Źródło: CNN Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Zdjęcia Titanica, jakich nigdy wcześniej nie widziano. Wideo w jakości 8K ujawniło niektóre tajemnice wraku
Na niespełna minutowym nagraniu filmowym widać dokładnie, jak wygląda wrak słynnego Titanica po 110 latach od zatonięcia. Na zdjęciach widać również pewien szczegół, którego nigdy wcześniej nie zarejestrowano.
W tym artykule: Po 120 latach nagrano film z widocznym wrakiem Titanica w jakości 8K To najlepsze nagranie wraku, jakie kiedykolwiek zrobiono Analiza zdjęć pokazała, że Titanic rozkłada się w bardzo szybkim tempie Kilka minut po północy 15 kwietnia 1912 roku radiooperatorzy liniowca RMS Titanic, Jack Phillips i Harold Bride, rozpoczęli wysyłanie sygnału: „SOS-MGY, toniemy, potrzebujemy natychmiastowej pomocy”. Ponad dwadzieścia minut wcześniej marynarze z bocianiego gniazda, Frederick Fleet i Reginald Robinson Lee, zauważyli, że statek płynie wprost na górę lodową. Wiadomość ta dotarła na mostek kapitański od razu, ale było już za późno. 37 sekund później doszło do jednej z największych tragedii morskich w historii. Po 120 latach nagrano film z widocznym wrakiem Titanica w jakości 8K O godzinie 00:40 spuszczono pierwsze szalupy ratunkowe, a o 2:10 woda sięgała już przedniej części pokładu spacerowego. 10 minut później ostatni element Titanica był już pod wodą. Godzinę później jego wrak osiadł 4000 metrów pod wodą, na dnie Atlantyku. Dopiero o godzinie 4:00 nad ranem przybył statek Carpathia, ratując tych rozbitków, którym udało dostać się na pokład szalup ratunkowych. Szacuje się, że w katastrofie mogło zginąć ok. 1500 osób. Przeżyło 730. W 1858 r. został położony pierwszy transatlantycki kabel telegraficzny. Miesiąc później przestał działać 16 sierpnia 1858 roku 98 słów zmieniło oblicze światowej komunikacji. Tego dnia brytyjska królowa Wiktoria napisała telegram zaadresowany do prezydenta Stanów Zjednoczonych Jamesa Buchanana.... W tym roku OceanGate Expeditions przeprowadziła ekspedycję naukową, aby udokumentować wrak Titanica na wideo w jakości 8K. To obecnie najwyższa rozdzielczość wyświetlacza o szerokości ok. 8 0000 pikseli (7680 × 4320). Materiał ujawnia nigdy wcześniej niewidziane szczegóły i części statku. To między innymi 15-tonowa kotwica i jej łańcuch, kocioł parowy, dziób statku i mosiężne kabestany. Na kotwicy widoczny jest podpis jej producenta „Noah Hingley & Sons Ltd”, którego nigdy wcześniej nie zarejestrowano. To najlepsze nagranie wraku, jakie kiedykolwiek zrobiono – Niezwykła szczegółowość nagrania 8K pomoże naszemu zespołowi naukowców i archeologów morskich jeszcze lepiej scharakteryzować zatonięcie i zniszczenie Titanica – powiedział mediom Stockton Rush, prezes OceanGate Expeditions. Szef firmy twierdzi, że materiał jest fenomenalny również dzięki fantastycznym i realistycznym kolorom. Zdjęcia wykonano z batyskafu Titan, który wyposażony jest w nowoczesne kamery rejestrujące obraz w 8K. View oEmbed on the source website Materiał filmowy opublikowany w internecie trwa niecałą minutę. Dostrzec można na nim dokładnie poszczególne elementy statku i detale, których nigdy wcześniej nie sfilmowano w tak dobrej jakości. – Badam ten wrak od kilkudziesięciu lat i wielokrotnie nurkowałem na dno Atlantyku, żeby zobaczyć Titanica. Jednak pierwszy raz widzę tak duży poziom szczegółowości – twierdzi Rory Golden, naukowiec, który brał udział w podwodnej ekspedycji. Analiza zdjęć pokazała, że Titanic rozkłada się w bardzo szybkim tempie „W pierwszych sekundach filmu widać 15-tonową kotwicę, która wciąż znajduje się na pokładzie wraku oraz szekle, które były pierwotnie przymocowane do głównego masztu – wyjaśniają autorzy zdjęć. – W dalszej części materiału wideo widać trzy okrągłe konstrukcje wzdłuż wewnętrznej strony relingu. Są to potrójne kluzy, przez które prowadzone były cumy – tłumaczą nurkowie. Na nagraniu widać również jedną z dwóch części kadłuba statku oraz jedną ładownię. Odnalazł ponad 100 wraków, ale najwięcej zawdzięcza Titanicowi Wszyscy lubimy czytać relacje z wypraw, zwłaszcza te, które kończą się niesamowitymi odkryciami w najdalszych zakątkach Ziemi. Oceanograf, weteran amerykańskiej marynarki wojennej i odkrywc... Rory Golden zwraca również uwagę na to, że film pokazuje jeden z kotłów, który spadł na dno oceanu, gdy statek rozpadł się na dwie części. To ten sam kocioł, który po raz pierwszy zauważono podczas identyfikacji wraku Titanica w 1985 roku. Naukowcy dodają jednak, że analizując materiały sprzed lat i film z tego roku zauważyli, że wrak ulega zniszczeniu w szybkim tempie. Niektórzy eksperci szacują, że w ciągu kilkudziesięciu lat po legendarnym Titanicu pozostaną tylko zdjęcia. OceanGate Expeditions planuje kolejne misje do wraku Titanica. Możemy więc się spodziewać następnych, być może dłuższych filmów w wysokiej rozdzielczości z wrakiem w roli głównej. Naukowcy mają nadzieję, że materiał pomoże dokładnie określić tempo rozpadu statku. Firma zapewnia, że następna ekspedycja odbędzie się już w 2023 roku. Źródło: CNN, Business Insider. Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Odnalazł ponad 100 wraków, ale najwięcej zawdzięcza Titanicowi
Wszyscy lubimy czytać relacje z wypraw, zwłaszcza te, które kończą się niesamowitymi odkryciami w najdalszych zakątkach Ziemi. Oceanograf, weteran amerykańskiej marynarki wojennej i odkrywca Robert D. Ballard napisał pamiętnik, którego polskie tłumaczenie właśnie się ukazało. Opowiada w nim o wielu odkryciach, w tym o odnalezieniu wraku luksusowego liniowca oceanicznego Titanic, którego dokonał w 1985 roku.
W tym artykule: Titanic. Jak odkryto wrak słynnego statku? Titanic leżał nieodnaleziony przez dekady Kulisy filmu „Titanic” Ballard zyskał popularność jako kierownik ekspedycji, która odkryła RMS Titanic w 1985 roku. Ta podróż została sfinansowana przez US Navy – nie z powodu zainteresowania poszukiwaniem wraku Titanica, ale w ramach tajnych badań wraków dwóch okrętów atomowych, USS Scorpion i USS Thresher, które zatonęły w latach 60. XX wieku. Titanic. Jak odkryto wrak słynnego statku? 1 września 1985 roku Ballard i jego zespół wykonali pierwsze zdjęcia szczątków Titanica, znajdującego się 2,4 mili (3,8 kilometra) pod powierzchnią Oceanu Atlantyckiego i prawie 400 mil (600 kilometrów) na południowy wschód od Nowej Fundlandii. Znaleźli wrak za pomocą Argo, nowego, głęboko holowanego systemu sonaru i kamer wideo, który przeszukiwał obszar dna morskiego. Naukowcy zajmujący się oceanami nazywają ten proces „koszeniem trawnika”. Zanim jednak do tego doszło, Ballard zorganizował w 1977 roku pierwszą wyprawę, która jednak w wyniku potężnej awarii sprzętu zakończyła się niepowodzeniem. Chociaż odnalezienie wraku tego legendarnego statku nie było jego obsesją, Ballard zdawał sobie sprawę ze znaczenia faktu, że może to znacząco zmienić jego życie. Tak wspomina moment natrafienia na pierwsze części Titanica w książce „W głębinach. Wspomnienia człowieka, który odkrył wrak Titanica” : „Wskoczyłem w niebieski kombinezon i wybiegłem z hukiem z kajuty, zjeżdżając po poręczach schodów i pędząc na złamanie karku. Moje stopy ledwo dotykały stopni. Wpadłem do centrum kontroli i wbiłem wzrok w ekrany na ścianie. Na trzech monitorach wyświetlających obraz z czarno-białych kamer Argo zobaczyłem szczątki. Zerknąłem na mapę, na której zaznaczone było położenie statku, potem spojrzałem na wskazanie kompasu i kurs i sprawdziłem głębokość oceanu w tym miejscu. Chłonąłem wszystkie dane, a w mojej głowie formował się obraz. Wtedy usłyszałem głos Stu Harrisa, który powiedział mi, że znaleźli jeden z kotłów statku. Członkowie załogi wręcz podskakiwali z radości. Któryś z nich przewinął taśmę, żebym mógł zobaczyć znalezisko. Według nagrania to Stu jako pierwszy zauważył drobne szczątki na dnie, na taśmie słychać, jak mówi: „Coś tam jest”. Po chwili Bill Lange, którego zadaniem było dokumentowanie wszystkiego, co znaleźliśmy, wykrzyknął: „Wrak!”. Kilka minut później Stu zawołał „Bingo!”, a Bill: „Kocioł!”. Titanic leżał nieodnaleziony przez dekady Obraz na wideo potwierdzał, że wybuch entuzjazmu nie był bezpodstawny. Zobaczyłem nitowany metalowy cylinder o średnicy ponad czterech i pół metra, z trojgiem dużych drzwi do podawania węgla – dokładnie taki, jaki widniał na zdjęciach Titanica, którymi dysponowaliśmy. – Jasna cholera – skomentowałem. – Jasna cholera. Miałem przed oczami jeden z dwudziestu dziewięciu kotłów, które wytwarzały parę napędzającą silniki Titanica. Nie było żadnych wątpliwości. Znaleźliśmy pole szczątków na głębokości około trzech tysięcy ośmiuset metrów. Strzał w dziesiątkę! Spojrzałem na Jean-Louisa. Wiedział, o czym myślę. – To nie był łut szczęścia – powiedział. – Zasłużyliśmy na to. Kiedy na monitorach pokazały się kolejne szczątki, ktoś przyniósł kubki z portugalskim winem. To mnie zaniepokoiło. Część załogi traciła koncentrację, a ja się obawiałem, że Argo może utknąć we wraku. Nakazałem podniesienie pojazdu o ponad sześćdziesiąt metrów, żeby uniknąć zderzenia z fragmentami statku na dnie. Nie zamierzałem stracić naszych robotycznych oczu w chwili, w której w końcu odnaleźliśmy Titanica. Około drugiej w nocy ktoś zauważył, że zbliża się godzina zatonięcia słynnego statku. Morze było równie spokojnie jak wtedy. Nigdy nie byłem fanatykiem dziejów Titanica, choć oczywiście chciałem go odnaleźć i byłem gotów ścigać się z konkurentami do ostatniego tchu. W tym miejscu na północnym Atlantyku rozegrała się katastrofa, która zmieniła świat, ale wcześniej nie patrzyłem na nią z tej perspektywy. Wiem, że zabrzmi to dziwnie, ale nagle w pełni uświadomiłem sobie skalę dramatu Titanica. Emocje, które przepełniły mnie tamtego dnia, zostały ze mną na zawsze”. Kulisy filmu „Titanic” W ten sposób Ballerd stał się znawcą Titanica w takim stopniu, że nawet James Cameron, który właśnie kręcił film o Titanicu, konsultował z nim pewne kwestie. Chciał dowiedzieć się jak najwięcej o katastrofie, żeby stworzyć wiarygodną fabułę. Chciał możliwie wiernie odtworzyć statek. Było to dla niego tak ważne, że czasami nawet w środku nocy dzwonił do Ballarda z planu, wypytując o rozmaite kwestie techniczne. To na premierze filmu, idąc u boku reżysera, Ballard pojawił się w błyskach fleszy reporterów z najbardziej znanych mediów. Nie co dzień odkrywcę spotyka taki moment sławy w świecie show-biznesu…
Spacer z duchami po Titanicu. James Cameron o swojej wyprawie do wraku
Wędrując po zatopionym statku od komnaty do komnaty, odkrywca i filmowiec sprawdza trafność swojej scenografii.
Zdalnie sterowany robot Gilligan wysunął się ze swojego doku na dziobie podwodnego pojazdu Mir 1 i zniknął w przepastnym żelaznym wnętrzu. Pojazd zaparkowaliśmy na górnym pokładzie najsłynniejszego wraku w historii, w nieprzeniknionych ciemnościach i pod ciśnieniem 3,5 tys. ton/m2. Jedno i drugie zawdzięczaliśmy kilometrom wody nad naszymi głowami. Siedząc bezpiecznie we wnętrzu Mira, operuję silnikami sterowanymi za pomocą dżojstika. Urządzenie spenetrowało już pokład F, rozwijając za sobą cienki światłowód niczym Tezeusz nić Ariadny w labiryncie. Maleńki robot znajdował się siedem pokładów pode mną, a mimo to miałem wrażenie, że moja świadomość zagnieździła się w jego wnętrzu, że jego kamery są moimi oczyma bacznie obserwującymi korytarze statku. Niebezpieczeństwa czyhające na niego czyhały na mnie; moje serce biło jak szalone. Za zakrętem omal nie przygwoździł mnie upadający sopel pordzewiałego żelastwa, stalaktytopodobne dzieło bakterii powoli niszczących stal. Minąłem wejście i nagle moje światła odbiły się niezliczonymi błyskami od ściany pokrytej połyskliwymi niebieskimi i zielonymi kaflami. Tekowe szezlongi leżały na podłodze poprzewracane, ale w niewiarygodnie dobrym stanie. Nad nimi widniała pozłacana kopuła ozdobiona arabeskami. – Przekaż im, że jesteśmy w łaźni tureckiej – powiedziałem do Mike’a Arbuthnota, archeologa, który siedział obok mnie. Włączył mikrofon i wysłał wiadomość na powierzchnię. Archeologiczne poszukiwania we wnętrzu statku rozpoczęliśmy w roku 1995, gdy zacząłem filmować wrak w ramach przygotowań do filmu Titanic. Wtedy rozporządzaliśmy jedynie nieporęcznym zdalnie sterowanym pojazdem Snoop Dog, który był niewiele więcej niż rekwizytem filmowym. Mimo to zdołał dotrzeć główną klatką schodową statku do pokładu D. W jego światłach dostrzegliśmy, że bogato zdobione boazerie w dużej mierze pozostały nietknięte. Snoop osiągnął koniec uwięzi i nie mógł zagłębić się dalej, ja natomiast nie umiałem przestać się zastanawiać, co się kryje w mroku, poza zasięgiem jego reflektorów. Po wejściu filmu na ekrany zleciłem konstrukcję dwóch zrobotyzowanych pojazdów podwodnych, które miały nam umożliwić prawdziwą eksplorację wnętrz wraku. W roku 2001 i ponownie w 2005 zanurzyłem się kilkakrotnie do wraku Titanica i wpuściłem roboty głęboko do środka. W rezultacie zdołaliśmy sfotografować i opisać około 65 proc. zachowanych wnętrz, w tym kabiny pierwszej klasy, hall recepcyjny pierwszej klasy i sale restauracyjne, kabiny i pomieszczenia wspólne klasy trzeciej. Odkrycia sypały się jedno za drugim. W jadalni i hallu znaleźliśmy wciąż nieuszkodzone witraże. Ocalały ręcznie rzeźbione mahoniowe boazerie na ścianach i drewniane kolumny; niektóre nadal pokryte oryginalną białą farbą. Przetrwały żyrandole z rżniętego kryształu w apartamentach klasy pierwszej. Doskonale zachowane mosiężne łóżka. Filigranowe żeliwne kratki kanałów wentylacyjnych. Kiedy mój wzrok po raz pierwszy spoczął na idealnie zachowanym mosiężnym przycisku windy, miałem wrażenie, że gdybym go nacisnął, kabina zaraz by nadjechała. Titanic zatonął podczas dziewiczego rejsu, zanim jego luksusowe wnętrza sfotografowano, stąd większość archiwalnych zdjęć, które posłużyły do odtworzenia wnętrz na planie filmowym, pochodziła z siostrzanego Olympica. Teraz dopiero dowiadywaliśmy się, jak Titanic wyglądał naprawdę. Wiem już, gdzie scenografia dobrze oddała rzeczywistość, a gdzie się pomyliliśmy. Ze wszystkich znalezisk na wyobraźnię najbardziej działają te przedmioty, których musiała dotykać ludzka ręka. W kabinie Henry’ego Harpera na pokładzie D w zrujnowanej szafie nadal tkwi melonik. W kabinie Edith Russell na pokładzie A znad toaletki wciąż błyszczy lustro. Ale teraz odbija światła robota, a nie przerażoną twarz Edith, gdy – nim pognała do szalupy – wpadła do kabiny po przynoszącą szczęście świnkę maskotkę. W innym apartamencie, choć wydaje się to niemożliwe, na toaletce nadal stoją obok siebie karafka i szklanka. Gdyby szklanka była pusta, wypłynęłaby z uchwytu, gdy woda zalała kabinę. Ale ktoś z niej pił i opróżnił tylko do połowy, więc została na miejscu do dzisiaj. W dźwiękoszczelnym pomieszczeniu łączności radiowej przetrwał telegraf bez drutu. Dźwigniowe przełączniki tkwią na pozycjach, w których pozostawili je radiooperatorzy Harold Bride i Jonathan Philips. Widać z nich, że przed opuszczeniem stanowiska, gdy woda zalewała już pokład, odłączyli zasilanie. Mamy nawet zdjęcie transformatora, który naprawili w przeddzień katastrofy. Wbrew zaleceniom przełożonych dwóch młodych maniaków radiowych zdołało odtworzyć pełną moc urządzenia. Niewykluczone, że dzięki temu uratowali 712 osób, bo bez pełnej mocy nadajnika radiowy sygnał SOS nie zostałby odebrany przez statek Carpathia i nikt nie pospieszyłby na ratunek rozbitkom. Zdjęcia wykonane przez roboty pozwalają nam dotknąć historii. W 2001 r. chciałem dotrzeć na pokład C, do apartamentu Idy i Isidora Strausów, starszych małżonków, którzy woleli umrzeć razem, niż zostać rozdzieleni zgodnie z regułą, że miejsca w szalupach przysługują tylko kobietom i dzieciom. Ich apartament należał do najefektowniejszych na statku i to na jego wyposażeniu wzorowaliśmy się, robiąc scenografię do kabiny Rose. Mówię o pomieszczeniu, w którym w mojej fikcyjnej fabule Jack Dawson rysował portret bohaterki. Robotem Jake dotarłem aż do kabiny ochmistrza, a przy okazji odkryłem jego sejf, ale do znajdującego się po sąsiedzku apartamentu Strausów nie mogłem się przedostać. Udało mi się dopiero w 2005 r. z Gilliganem, który jest nieco mniejszy od swego poprzednika. W przestronnym pomieszczeniu w świetle reflektorów robota wnętrze mieniło się złotem. W doskonałym stanie zachował się nie tylko misternie rzeźbiony mahoniowy kominek, lecz nawet stojący na nim pozłacany zegar, taki sam jak na archiwalnym zdjęciu i jaki odtworzyliśmy w filmie. To była surrealistyczna chwila, fikcja i prawda stopione w jedno w głębinach Styksu. Zanurzałem się do wraku 33 razy i za każdym razem przebywałem tam średnio 14 godz., więc spędziłem na statku więcej czasu niż sam kapitan Smith. Najżywsze wspomnienia zachowałem ze spacerów z duchami po labiryncie korytarzy i schodów Titanica za pomocą zdalnie sterowanego robota – mojego awatara. Monumentalna ruina tkwi w upiornym bezczasie, ni to na tym, ni na tamtym świecie. Stalaktyty rdzy przeobraziły elegancję pierwszej dekady ubiegłego stulecia w fantasmagoryczną grotę, surrealistyczne zaświaty, w których rządzi logika snu. Eksplorując to miejsce, wciąż miałem niepokojące poczucie déja vu. Na planie filmowym przez wiele tygodni przebywałem przecież na tym statku, w jego wiernie odtworzonych wnętrzach, więc teraz, jeszcze zanim skręciłem za węgieł, już wiedziałem, co tam zobaczę. Całkiem jakbym był u siebie w domu.
Historia jednej okładki: Titanic odnaleziony
Wrak Titanica pojawiał się na okładkach magazynu National Geographic jeszcze dwukrotnie: w grudniu 1986 i kwietniu 2012 r.
To był jeden z największych sukcesów Towarzystwa National Geographic. Wrak luksusowego liniowca, który podczas dziewiczego rejsu z Europy do Stanów Zjednoczonych zatonął u wybrzeży Nowej Fundlandii, po wieloletnich próbach udało się zlokalizować dopiero we wrześniu 1985 r. Jak wyjaśniał kierujący ekspedycją Robert D. Ballard, wcześniej przez lata szukano nie tam, gdzie trzeba. Wszystko przez sygnał SOS., do którego dołączona była błędna lokalizacja tonącego statku. Załoga Titanica nie wiedziała bowiem, że spowalniał go silny prąd morski z północnego zachodu. Po latach współpraca amerykańsko-francuskiego zespołu pozwoliła wskazać miejsce, gdzie niemal 4 km pod powierzchnią Atlantyku spoczął przepołowiony gigant. Oględzin Titanica dokonała cała flota statków na- i podwodnych: działające w duecie amerykańskie Knorr i Argo oraz francuski Le Suroit. Zdjęcia, które opublikowane zostały w grudniowym wydaniu magazynu, wykonano za pomocą tzw. ślepej kamery – odkrywcy nie mieli w czasie pracy aktualnego podglądu na to, co urządzenie widzi i jaki obraz rejestruje. Dopiero po wyciągnięciu kamery na powierzchnię ich oczom ukazywały się niezwykłe widoki z podmorskiego cmentarzyska, które kilka miesięcy później podziwiali również czytelnicy. Eksperci starali się z kolei rozszyfrować to, co pod wodą sfotografowano: nie tylko kadłub i zabytkowy sprzęt nawigacyjny, ale również porozrzucane po oceanicznym dnie butelki z bordeaux, szampanem i portugalskimi portwajnami. Nie wierzę własnym oczom. Z głębin dwie i pół mili pod powierzchnią morza ukazuje się dziób ogromnego statku. Nigdy wcześniej go nie widziałem – zresztą tak jak nikt inny od 73 lat – mimo to kojarzę każdy jego detal. To Titanic, luksusowy liniowiec stracony w 1912 r. po kolizji z górą lodową, która pochłonęła 1522 istnienia. (...) Jak w przypadku innych wielkich katastrof, relacje świadków różnią się od siebie, a okoliczności zdarzenia wciąż nie są jednoznaczne. Nasz obraz Titanica, choć niekompletny, rzuca nowe światło na szczegóły zatonięcia oraz stan, w jakim liniowiec spoczywa dziś na dnie oceanu. –Robert D. Ballard.
Robert D. Ballard ogłasza odkrycie wraku R.M.S. Titanic
Najświetniejszy statek, jaki przed wiekiem przemierzał oceany, dzięki nowym zdjęciom nadal pobudza naszą wyobraźnię.
Miesięcznik „National Geographic Polska” z okazji setnej rocznicy zatonięcia Titanica
Kwietniowe wydanie „National Geographic Polska” upamiętnia setną rocznicę katastrofy liniowca RMS Titanic okładką i specjalnym artykułem. Materiałowi towarzyszy osobisty esej filmowca i Badacza-Rezydenta Towarzystwa National Geographic Jamesa Camerona. Najnowszy numer miesięcznika ukazał się 2 kwietnia br.
Obchody, które objęły również polską edycję „National Geographic”, są elementem zakrojonej na szeroką skalę serii wydarzeń upamiętniających setną rocznicę zatonięcia Titanica, które miało miejsce 15 kwietnia 1912 r. Centralnym punktem obchodów jest światowa premiera dwóch filmów z udziałem Badaczy-Rezydentów Jamesa Camerona i Roberta Ballarda na National Geographic Channel oraz artykuł okładkowy w kwietniowym magazynie „National Geographic”. W artykule autorstwa Hamptona Sidesa dzięki zastosowaniu nowych technologii pokazany został niemal kompletny i zarazem niezwykle intymny portret jednego z najsłynniejszych wraków świata. „Nowe obrazy są rezultatem ostatniej wyprawy Roberta Ballarda, która odbyła się w sierpniu i wrześniu 2010 r. Miała do dyspozycji trzy automatyczne pojazdy podwodne, które przeczesywały obszar, gdzie leży wrak, przesuwając się w tę i z powrotem równoległymi, stykającymi się pasami nad obszarem dna morskiego o wymiarach 5 x 8 km. Następnie, dane z kolejnych pasów zostały elektronicznie „pozszywane”, co dało w efekcie ogromny obraz o wysokiej rozdzielczości, na którym określono współrzędne każdego punktu. (…) Dziś już wiemy, że wbrew wielu opisom statek nie zanurzył się majestatycznie w fale, nie opadł spokojnie. Wręcz przeciwnie. Skrupulatna analiza wraku, zastosowanie pływających modeli i symulacji komputerowych maluje portret przedśmiertnych konwulsji liniowca”. Fragmenty artykułu „Niewidziany Titanic” („National Geographic Polska” 4/2012). Uzupełnieniem artykułu jest esej Jamesa Camerona, zatytułowany Spacer z duchami po Titanicu. Cameron opowiada w nim o niezwykłych przeżyciach związanych z penetracją wraku przez niewielki, zdalnie sterowany pojazd podwodny wyposażony w kamery, pilotowany przez badacza z załogowego pojazdu podwodnego stacjonującego na górnym pokładzie liniowca. – Po przeprowadzeniu 33 zanurzeń do wnętrza wraku, każdym trwającym średnio 14 godzin, mogłem śmiało stwierdzić, że spędziłem więcej czasu na Titanicu niż sam Kapitan Smith – wspomina Cameron. Początki projektu badawczego dotyczącego wraku Titanica prowadzonego przez Towarzystwo National Geographic sięgają 1985 r. We wrześniu tego roku dr Robert Ballard odkrył wrak na dnie Oceanu Atlantyckiego dzięki wykorzystaniu technologii zaprojektowanych specjalnie w tym celu przez Towarzystwo National Geographic. Wydarzenie to zostało dokładnie udokumentowane przez fotografa współpracującego z Towarzystwem. Po powrocie z wyprawy Ballard po raz pierwszy opowiedział o swoim odkryciu na konferencji prasowej zorganizowanej w siedzibie Towarzystwa National Geographic w Waszyngtonie. Dzięki ogromnemu zaangażowaniu wielu osób materiał o wraku Titanica opublikowano w magazynie w ekspresowym tempie, już w grudniu tego samego roku („How We Found the Titanic”). Po publikacji w prasie amerykańskiej i międzynarodowej pojawiło się mnóstwo artykułów na ten temat i powstało wiele programów telewizyjnych. Rok później Ballard powrócił do miejsca zatonięcia i zrelacjonował dalsze badania w artykule „A Long Last Look at Titanic” opublikowanym w numerze grudniowym z 1986 roku. Kolejnym materiałem był „Epilogue for Titanic”, który ukazał się w październiku 1987 roku. W następnych latach na łamach magazynu National Geographic ukazało się jeszcze kilka materiałów o Titanicu, między innymi artykuł autorstwa Ballarda „Titanic Revisited” z grudnia 2004 roku. Od czasu odkrycia wraku Towarzystwo National Geographic wyprodukowało kilka filmów na jego temat. Ponadto Ballard jest autorem książki „Return to Titanic: A New Look at the World’s Most Famous Ship,” wydanej przez National Geographic Books. National Geographic Channel upamiętni setną rocznicę zatonięcia statku dwoma premierowymi filmami z udziałem Jamesa Camerona i Roberta Ballarda. Film “Titanic oczami Jamesa Camerona” prezentuje wywiady ze światowymi ekspertami tematu, którzy opowiadają o badaniach próbujących znaleźć odpowiedź na pytanie co spowodowało zatonięcie niezatapialnego liniowca podczas dziewiczego rejsu. W filmie “Ocalcie Titanica” słynny odkrywca Bob Ballard opowiada historie osób, które udały się w feralną podróż oraz o misji ochrony dziedzictwa i wraku Titanica przez najbliższe 100 lat. „Tydzień z Titanikiem” na National Geographic Channel rozpocznie się w niedzielę 8 kwietnia br.
W najnowszym National Geographic Polska:
Rekonstrukcja katastrofy Titanica, dowiedz się co naprawdę wydarzyło się 100 lat temu.
Zapoznaj się ze spisem treści aktualnego numeru