Odłóż telefon na trzy dni. Reakcja mózgu cię zaskoczy
Smartfony towarzyszą nam niemal bez przerwy – ale jak nasze mózgi reagują na ich brak? Naukowcy odkryli, że już 72 godziny bez telefonu mogą wywołać zmiany podobne do tych obserwowanych przy uzależnieniach od używek.
Spis treść: Mózg po odstawieniu telefonu Uzależnienie od smartfonów Odcyfrować codzienność Jeszcze na początku lat dwutysięcznych nazywaliśmy je komórkami. Były cięższe, miały czarno-białe wyświetlacze i służyły głównie do dzwonienia oraz wysyłania SMS-ów. W 2025 r. wiele osób chętnie wróciłoby do starych telefonów. Mamy przed tym jednak pewne opory. W końcu smartfony służą nam nie tylko do dzwonienia (ktoś jeszcze pamięta, że to ich główne przeznaczenie?), ale też do pracy, nauki, robienia zdjęć, grania w gry czy surfowania po internecie. To, że cały świat mieści się w naszej kieszeni, ma jednak swoją cenę. Mózg po odstawieniu telefonu Badacze alarmują, że długie godziny spędzane z telefonem w dłoni mogą prowadzić do problemów ze snem, dekoncentracji czy przebodźcownia. Inna kwestia to social media, które negatywnie wpływają na psychikę zwłaszcza młodych ludzi. Ale czy świadomość szkodliwego działania smartfonów na nasze samopoczucie wystarcza, aby ograniczyć ich używanie? Nie zawsze, dlatego warto rozważyć detoks. Już zaledwie trzydniowa rezygnacja z telefonu wystarczy, aby wywołać wyraźne zmiany w aktywności mózgu. Badacze zaobserwowali, że obszary związane z przetwarzaniem nagrody i pragnieniami reagowały podobnie jak w przypadku uzależnień od substancji. To, jak dokładnie ograniczenie używania smartfonów wpływa na aktywność mózgu, sprawdzili naukowcy z Uniwersytetu w Heidelbergu i Uniwersytetu w Kolonii. W badaniu wzięło udział 25 osób w wieku od 18 do 30 lat. Badani przez 72 godziny mieli ograniczyć korzystanie z telefonów do minimum. Dozwolone były jedynie niezbędne połączenia i aktywności związane z pracą. Uzależnienie od smartfonów Aby ustalić, jak taka przerwa wpływa na mózg, uczestnikom wykonano rezonans magnetyczny (MRI) oraz testy psychologiczne przed i po detoksie od smartfonów. Wyniki zaskoczyły badaczy. Zaobserwowali zmiany w aktywności neuronów powiązanych z układami neuroprzekaźników odpowiedzialnymi za uzależnienia. Podczas skanów przeprowadzonych po zakończeniu eksperymentu uczestnikom pokazywano różne obrazy: zdjęcia włączonych i wyłączonych smartfonów, a także nienacechowanie emocjonalnie grafiki przedstawiające łodzie czy kwiaty. Wówczas analiza aktywności mózgu pozwoliła lepiej zrozumieć, jak intensywne korzystanie ze smartfonów wpływa na nasze układy nagrody i mechanizmy przywiązania. Zaobserwowane zmiany pojawiały się w obszarach mózgu związanych z przetwarzaniem nagrody i pragnieniami. Aktywność tych obszarów była powiązana z działaniem dopaminy i serotoniny. Są to neuroprzekaźniki regulujące kompulsywne zachowania i nastrój. Podobne zmiany obserwuje się w przypadku uzależnień od nikotyny czy alkoholu. Mimo tych zmian, wyniki testów psychologicznych nie wykazały wyraźnych objawów pogorszenia nastroju ani wzrostu uczucia tęsknoty za telefonem. Niektórzy uczestnicy zgłaszali za to poprawę samopoczucia, choć dane nie były statystycznie istotne. Odcyfrować codzienność Badacze podkreślają, że mechanizmy te mogą wynikać z różnych czynników. Nie wszystkie aktywności wykonywane na smartfonie są jednakowo uzależniające. Co więcej, potrzeba korzystania z telefonu może być ściśle powiązana z potrzebą interakcji społecznych, a to utrudnia ich rozdzielnie. – Nasze dane nie pozwalają na jednoznaczne rozróżnienie między pragnieniem korzystania ze smartfona a potrzebą kontaktu społecznego, które są dziś nierozerwalnie powiązane – piszą autorzy badania. Choć od premiery pierwszego iPhone’a minęło niespełna 20 lat, naukowcy dopiero teraz zaczynają odkrywać, jak smartfony zmieniają nie tylko nasze życie, ale również mózgi. Badanie opisane na łamach „Computers in Human Behavior” rzuca światło na subtelne objawy odstawienia, które pojawiają się, gdy przestajemy sięgać po telefon co kilka minut. – Zidentyfikowane mechanizmy neuronalne mogą znacząco zwiększać ryzyko rozwoju zachowań uzależnieniowych u osób nadmiernie korzystających ze smartfonów – podsumowują badacze. Źródło: Computers in Human Behavior Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz podróżniczy, rowerzysta, górołaz. Poza szlakiem amator kuchni włoskiej, popkultury i języka hiszpańskiego.
Gdyby nie kobalt, twój smartfon by nie działał. Cena tego metalu jest jednak wysoka
W Demokratycznej Republice Konga szaleje kobaltowa gorączka, maniacka pogoń za pozyskaniem jak największych ilości tego cennego surowca. Rzadki srebrzysty metal jest kluczowym komponentem ładowalnych baterii litowo-jonowych.
W tym artykule: Kobalt made in DRK Kolonializmu ciąg dalszy? Cenne kruszce zaczęto wydobywać tysiące lat temu Nie tylko kobalt. Węgiel i rewolucja przemysłowa Poza tym kobalt znajduje zastosowanie w wielu innowacyjnych technologiach, mających zasadnicze znaczenie dla obniżenia emisji dwutlenku węgla, które jest niezbędne dla osiągnięcia neutralności klimatycznej. Kobalt made in DRK Katanga na południowo-wschodnim krańcu Demokratycznej Republiki Konga (DRK) posiada największe na naszej planecie zasoby kobaltu. Występują tam też niezwykle bogate złoża innych cennych metali, w tym miedzi, żelaza, cyny, niklu, manganu, germanu, tantalu, wolframu, uranu, złota, srebra i litu. Znajdują się tam od zawsze. Drzemały cicho pod ziemią do momentu, gdy zagraniczne gospodarki nadały im wartość. Nowoczesne technologie tworzą popyt na kolejne metale, które jak się przypadkiem składa, występują w Katandze. Pozostałe regiony Konga też posiadają złoża cennych minerałów. Obce mocarstwa od wieków penetrują wszystkie zakątki kraju, wydzierając mu jego skarby: kość słoniową, olej palmowy, diamenty, drewno, kauczuk… oraz niewolniczą siłę roboczą. Niewiele państw może się poszczycić taką rozmaitością bogactw naturalnych jak Kongo. I nigdzie nie są one równie brutalnie wykorzystywane. Kolonializmu ciąg dalszy? Pogoń za kobaltem przywodzi na myśl okrutne rządy króla Leopolda II, prywatnego właściciela Wolnego Państwa Konga. W latach 1885–1908 bezwzględnie łupił je z kości słoniowej i kauczuku. Osoby obeznane z historią tamtej epoki mogą uznać, że przesadzam, porównując to, co dziś dzieje się w Kongu, z okrucieństwami tamtej epoki. Rzeczywiście, szacuje się, że pod rządami Leopolda II życie straciło trzynaście milionów Kongijczyków, połowa ówczesnej populacji kolonii. Obecnie w wypadkach w kopalniach minerałów i w następstwie zatrucia środowiska w rejonach górniczych umiera kilka tysięcy osób rocznie. Nie zapominajmy jednak, że niewolnicza praca Afrykanów od wieków jest wpisana w tradycję kolonializmu. Współczesne prawo międzynarodowe zakazuje niewolnictwa erga omnes (łac. wobec wszystkich) i jus cogens (łac. norma bezwzględnie obowiązująca). Mimo to najubożsi mieszkańcy Konga nadal są wyzyskiwani przez bogatych i potężnych. Ten fakt stawia pod znakiem zapytania moralne podstawy współczesnej cywilizacji i cofa ludzkość do czasów, gdy wartość życia Afrykanina wyznaczał koszt jego odtworzenia. Powrót do kolonialnej moralności, który sam w sobie stanowi przemoc, odbywa się nie tylko w Afryce, lecz na całym globalnym Południu. Ogromna podklasa ludzkości nadal egzystuje tam w nieludzkich warunkach, wykonując pracę niewolniczą na najniższym szczeblu globalnego ładu gospodarczego. Od czasów kolonialnych zmieniło się znacznie mniej, niż mogłoby się nam wydawać. Dramatyczna sytuacja w kongijskim sektorze górniczym jest niewygodna dla wszystkich interesariuszy długiego łańcucha dostaw kobaltu. Żaden producent smartfonów, tabletów, laptopów czy pojazdów elektrycznych nie chce przyznać, że kobalt w jego urządzeniach pochodzi z kopalni, gdzie dzieci pracują w niebezpiecznych warunkach. Ponadnarodowe koncerny w swoich biuletynach i komunikatach prasowych piszą o przestrzeganiu międzynarodowych norm praw człowieka, polityce zerowej tolerancji dla pracy dzieci i rygorystycznych procedurach due diligence w obszarze pozyskiwania surowców. Ogromna skala zniszczeń powodowanych wydobywaniem kobaltu w imię pozyskiwania energii odnawialnej nie ma analogii we współczesnej historii. Jednak wewnętrznie sprzeczny charakter górnictwa nie jest zjawiskiem nowym. Znaczna część innowacji, które miały kluczowe znaczenie dla rozwoju ludzkości, wiązała się z wydłubywaniem z ziemi metali i minerałów. Cenne kruszce zaczęto wydobywać tysiące lat temu Rewolucja zaczęła się, kiedy około siedmiu tysięcy lat temu ludzie nauczyli się używać ognia do obrabiania kruszcu i zaczęli wytapiać środki płatnicze, ozdoby i broń. Pięć tysięcy lat temu odkryto cynę, którą zaczęto dodawać do miedzi. Tak wynaleziono brąz, pierwszy stop twardszy od poszczególnych jego składników. Epoka brązu przyniosła szybki rozwój metalurgii i w konsekwencji gwałtowny rozwój cywilizacji. Brązu używano do produkcji broni, narzędzi rolniczych i monet. Pojawiły się pierwsze formy pisma, wynaleziono koło, powstała i rozwinęła się cywilizacja miejska. W epoce brązu zaczęto również używać kobaltu do barwienia ceramiki. W epoce żelaza wynaleziono produkowaną z rudy żelaza stal, która posłużyła do wyrobu jeszcze mocniejszych i trwalszych narzędzi oraz broni. Pojawiły się armie i imperia. We wczesnym średniowieczu Europejczycy wymyślili koncesje górnicze. Władza wydawała podmiotom komercyjnym zezwolenie na wydobywanie minerałów na określonym obszarze w zamian za część dochodów. System ten obowiązuje do dzisiaj. Ogromny postęp technologiczny w górnictwie, jaki dokonał się w średniowieczu, zawdzięczamy upowszechnieniu się wynalezionego przez Chińczyków prochu. Górnicy zaczęli go wykorzystywać do wysadzania skał. Niezwykle lukratywny import minerałów, zwłaszcza złota, z Nowego Świata sfinansował renesans i otworzył drogę do rewolucji przemysłowej. Kopalnie w Polsce - najlepsze miejsca do zwiedzania z podziemnymi trasami Kopalnie w Polsce są integralną częścią krajobrazu miejskiego. Najbardziej kojarzą się ze Śląskiem, gdzie przez cały czas wydobywany jest węgiel kamienny. Warto jednak wiedzieć, że "po... Nie tylko kobalt. Węgiel i rewolucja przemysłowa Wydobywany w Europie węgiel umożliwił industrializację wraz ze wszystkimi jej negatywnymi konsekwencjami. Takimi jak zanieczyszczenie środowiska, obniżenie jakości powietrza i przyspieszenie zmian klimatycznych. Rewolucja przemysłowa przyniosła dalsze ulepszenia narzędzi górniczych: mechaniczne świdry ułatwiły eksploatację złóż w twardych skałach, pasy transmisyjne, wagoniki i samochody ciężarowe zastąpiły pracę rąk przy ładowaniu, wyciąganiu na powierzchnię i naziemnym transporcie urobku. Te i wiele innych technologicznych innowacji umożliwiły wydobywanie minerałów na znacznie większą skalę i z głębiej położonych pokładów, niż było to dotychczas możliwe. Na początku XX wieku minerały kopalne były obecne już w niemal każdej dziedzinie życia. Żelaza w postaci stali używano do budowania domów, mostów, statków, pociągów, samochodów i samolotów. Aluminium, cyna, nikiel i inne metale zyskały tysiące zastosowań w przemyśle i rozwiązaniach konsumenckich. Miedź stosowano do produkcji przewodów oraz zespołów obwodów elektrycznych, wyposażenia wojskowego i urządzeń produkcyjnych. Pochodne ropy naftowej dały nam plastik. Zwiększenie wydajności rolnictwa byłoby niemożliwe bez maszyn zbudowanych z wykorzystaniem wydobywanych z ziemi metali. W wartym miliardy dolarów przemyśle wydobywczym dominują dziś węgiel, żelazo, boksyt, fosforany, gips i miedź. Szybko jednak zyskują na znaczeniu pierwiastki, które są niezbędne do produkcji nowoczesnych urządzeń i dla technologii energii odnawialnej. Bogate złoża wielu z nich, przede wszystkim kobaltu, znajdują się w środkowej Afryce. To jest przedruk z książki „Krwawy kobalt. O tym, jak krew Kongijczyków zasila naszą codzienność” autorstwa Siddhartha Kary w przekładzie Hanny Pustuły-Lewickiej, która ukazała się nakładem Wydawnictwa W.A.B.
Alexander Graham Bell. Wynalazca telefonu i człowiek, który zmienił nasz świat
Alexander Graham Bell w XIX wieku wynalazł urządzenie, które zmieniło oblicze transmisji informacji. Odkrycie to było efektem jego pracy na rzecz głuchoniemych i niedosłyszących. Wkrótce przedmiot wyposażony w głośnik i mikrofon zapoczątkował nową falę zmian technologicznych i telekomunikacyjnych.
W tym artykule: Kim był Alexander Graham Bell? Emigracja rodziny Bellów do Kanady Droga do wynalezienia telefonu Kto wynalazł telefon? Bell Telephone Company Inne wynalazki Alexandra Bella Kto dziś wyobraża sobie świat bez telefonu? Raczej niewiele osób. Jednak współczesne urządzenia do telekomunikacji przypominają raczej miniaturowe komputery. Z tradycyjnym telefonem – oprócz klasycznej funkcji dzwonienia i odbierania połączeń – łączy je już tylko idea. Idea, która została po raz pierwszy zmaterializowana w XIX wieku. Dokonał tego Alexander Graham Bell. Kim był Alexander Graham Bell? Urodził się 3 marca 1847 roku w Edynburgu. Był synem Alexandra Melville’a Bella i Elizy Grace Symonds. Jego matka była niedosłysząca. Ojciec był nauczycielem osób głuchych, zajmował się fonetyką i elokucją. Rodzinne doświadczenia zdeterminowały późniejszą ścieżkę kariery Szkota. W wieku 11 lat rozpoczął naukę w edynburskiej szkole. Porzucił ją w wieku 15 lat, ponieważ nie spodobał mu się obowiązkowy program nauczania. Bell od najmłodszych lat interesował się otaczającym go światem. Jako dziecko zbierał okazy botaniczne i przeprowadzał proste eksperymenty. W wieku 12 lat skonstruował urządzenie, w którym połączył obrotowe łopatki z zestawem szczotek do paznokci. W ten sposób stworzył prostą maszynę do oddzielania ziaren od plew. Przez wiele lat używał jej ojciec jego najlepszego przyjaciela, który był właścicielem młyna. W 1865 roku jego rodzina przeniosła się do Londynu. Trzy lata później Alexander zapisał się na University College London. 19-letni Bell po raz pierwszy zetknął się wówczas z pracami Hermanna von Helmholtza. Po lekturze i – skądinąd – swoim własnym błędnym tłumaczeniu artykułu Niemca na temat dźwięku, Bell wyciągnął wniosek, który stał się podstawą wszystkich jego przyszłych odkryć. – Nie mając zbyt dużej wiedzy na ten temat, wydawało mi się, że samogłoski mogłyby być wytwarzane za pomocą środków elektrycznych, podobnie jak spółgłoski – pisał w swoim dzienniku. Emigracja rodziny Bellów do Kanady Alexander studiów nie skończył, ponieważ w 1870 roku wraz z rodziną wyemigrowali do Kanady. Było to poniekąd pokłosie podwójnej tragedii, jaka spotkała rodzinę Bellów. W 1867 roku Edward, młodszy brat Alexandra zmarł na gruźlicę. W 1870 r. ta sama choroba zabrała starszego z rodzeństwa, Melville’a. Bellowie zamieszkali w Ontario. Młody Alexander nie zabawił tam jednak długo. Rok po przeprowadzce przeniósł się do Bostonu, gdzie podjął pracę w tamtejszej szkole dla głuchoniemych. Bell szybko zdobył szacunek środowiska nauczycielskiego. W rezultacie po krótkim czasie zaproponowano mu posadę w szkole Clarke dla osób niesłyszących w Northampton w stanie Massachusetts. A także w szkole o tym samym profilu w Hartford w stanie Connecticut. Jedną z uczennic w Clarke była Mabel Hubbard, córka założyciela szkoły. Dziewczyna straciła słuch w wieku pięciu lat w wyniku powikłań po szkarlatynie. Alexander rozpoczął z nią pracę w 1873 roku, gdy miała 15 lat. Dzieliło ich wówczas 10 lat. Para zakochała się w sobie, a 11 lipca 1877 roku wzięli ślub. Mabel urodziła mu czwórkę dzieci. Dwie córki i dwóch synów, którzy zmarli wkrótce po porodzie. Droga do wynalezienia telefonu To właśnie Mabel, do której żywił wielkie uczucia, była jedną z motywacji, które sprawiały, że Bell próbował skonstruować urządzenie wzmacniające ludzki słuch. Ojciec Mabel był bogatym człowiekiem. Gdy dowiedział się o pomyśle Bella, zobaczył, że jest szansa, iż jego córka może znów zacząć słyszeć. Postanowił finansować jego badania. Wkrótce Alexander stworzył i opatentował głośnik i mikrofon. Urządzenia te były jednak zbyt duże i wymagały zbyt dużych źródeł zasilania. Uniemożliwiało to stworzenie kompaktowego narzędzia, które każda osoba głucha mogła mieć zawsze przy sobie. Wprawdzie Bellowi nie udało się stworzyć wzmacniacza dźwięku, ale nie spisał na straty swoich wynalazków. W 1875 roku połączył je w jedno i uzyskał urządzenie, które mogło przekazywać dźwięk na odległość – telefon. Z kolei z połączenia dwóch takich samych urządzeń połączonych kablem, Bell uzyskał pierwszą na świecie linię telefoniczną. Benjamin Franklin. Ojciec założyciel Stanów Zjednoczonych i wielki odkrywca Benjamin Franklin to jedna z ważniejszych postaci w historii Stanów Zjednoczonych. To między innymi jemu kraj ten zawdzięcza niepodległość. To również wielki odkrywca, któremu przypisuj... Bell nazwał swoje urządzenie „tefegrafem harmonicznym”. 14 lutego 1876 roku złożył patent nr 174 465 w Urzędzie Patentowym Stanów Zjednoczonych. Określił innowację jako usprawnienie tradycyjnego telegrafu. Problem polegał na tym, że tego samego dnia do urzędu wpłynął jeszcze jeden wniosek o patent. Elisha Gray, amerykański inżynier elektryk, przedstawił swój wynalazek urządzenia „transmitującego dźwięki ludzkiego głosu za pośrednictwem obwodów telegraficznych i odtwarzającego je na odbiorczym końcu linii tak, że rozmowy mogą być przeprowadzane przez osoby znajdujące się w znacznym dystansie od siebie”. Kto wynalazł telefon? Zastrzeżenie patentowe zawierało opis i rysunki wynalazku, bez prośby o przeprowadzenie testów. Prawnik Graya miał złożyć patent rzekomo dwie godziny przed tym, jak wniosek Bella złożył prawnik reprezentujący Szkota. Do dziś kolejność złożenia wniosków jest przedmiotem dyskusji i sporów. Oficjalnie patent uzyskał Alexander Bell. Jednak pierwszeństwo samego skonstruowania telefonu przypisuje się Grayowi. Patent przyznano Bellowi 7 marca 1876 roku. Obejmował „urządzenie do telegraficznego przesyłania wokalu lub innych dźwięków poprzez powodowanie fal elektrycznych”. 10 marca 1876 roku Bellowi udało się uruchomić telefon, używając nadajnika wodnego, podobnego do tego, który znajdował się w projekcie Graya. Wibracje membrany powodowały drgania igły w wodzie, zmieniając opór elektryczny w obwodzie. Tak Bell odkrył, że ludzki głos można zamienić w impuls elektryczny i przesłać go dalej kablem. To właśnie tego dnia padło słynne zdanie „Panie Watson, proszę przyjść, potrzebuję pana”. To pierwsze słowa wypowiedziane przez telefon przez Grahama Bella do jego asystenta, Thomasa Watsona. Pan Watson, który znajdował się w sąsiednim pokoju, wyraźnie usłyszał te słowa przez swój głośnik. Bell Telephone Company Alexander Bell wraz z teściem założyli wkrótce firmę Bell Telephone Company. Chcieli w ten sposób rozpowszechnić nowy wynalazek. Chociaż początkowo nie cieszył się popularnością, w końcu zrobił furorę na pokazie w Filadelfii. Bell otrzymał za swój telefon nagrodę 50 000 dolarów od Filadelfijskiego Towarzystwa Naukowego. W tamtych czasach był to niemały majątek. Bell Telephone Company została później przekształcona w AT&T, która kilkadziesiąt lat później stało się największym telekomunikacyjnym przedsiębiorstwem świata. Alexander Bell po sukcesie komercyjnym znowu wrócił do pracy z osobami głuchymi i głuchoniemymi. Zmarł 2 sierpnia 1922 roku w Beinn Bhreagh w Nowej Szkocji. Podczas pogrzebu firmy telekomunikacyjne w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie na minutę przerwały wszystkie połączenia telefoniczne. W ten sposób uczciły pamięć Szkota. Inne wynalazki Alexandra Bella Chociaż Alexander Bell jest najbardziej znany jako wynalazca telefonu, warto wiedzieć, że opracował on również inne innowacje. To on jest autorem obrazkowego systemu pisma dla transkrypcji fonetycznej (Visible Speech), który wykorzystywany jest w nauczaniu mowy osób głuchoniemych. Wynalazcy przypisuje się również odkrycie: wykrywacza metalu, wodolotu, fonografu, fotofonu. Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Kiedy powstał pierwszy telefon komórkowy? Właśnie mija okrągła rocznica
3 kwietnia 1973 roku pokazano pierwszy przenośny telefon. Pierwszy telefon komórkowy powstał z inspiracji komunikatorami w serii filmów „Star Trek".
W tym artykule: Kiedy przeprowadzono pierwszą rozmowę przez komórkę? Jak powstał pierwszy telefon komórkowy? Jak wyglądał pierwszy telefon komórkowy? Na specjalnym pokazie na Manhattanie w Nowym Jorku firma Motorola zaprezentowała DynaTAC (Dynamic Adaptive Total Area Coverage). Telefon był prototypem współczesnej komórki. Kiedy przeprowadzono pierwszą rozmowę przez komórkę? Pierwszą w historii rozmowę przez komórkę przeprowadził inżynier Martin Cooper. Mężczyzna, stojąc na chodniku w centrum Nowego Jorku, zadzwonił do szefa konkurencyjnego zespołu badawczego Bell Labs. Pierwszy telefon komórkowy skonstruował zespół kierowany przez Martina Coopera. On też uważany jest za ojca telefonii komórkowej. Już kilka lat po tym wydarzeniu przyznał się, że zawsze chciał mieć taki komunikator, jak kapitan Kirk z serialu „Star Trek”. Cooper najpierw pracował nad systemem kontrolowanej bezprzewodowo sygnalizacji świetlnej, później zajął się popularnymi pagerami. Służyły one do komunikacji tylko w jednym budynku. Cooper udoskonalił system i sygnał mógł być przesłany do innego miasta. Logiczne było, że teraz kolej na połączenie pagera z telefonem. Jak powstał pierwszy telefon komórkowy? Motorola od dawna produkowała przeznaczone dla samochodów telefony komórkowe. Te urządzenia były jednak duże, ciężkie i można je było uruchomić tylko przy działającym silniku auta. – Uważaliśmy, że ludzie nie będą chodzić do samochodu specjalnie po to, aby zadzwonić. Ludzie chcą rozmawiać ze sobą i najlepszym sposobem, aby im to umożliwić, jest zbudowanie telefonu osobistego. Takiego, który ma numer przypisany nie do konkretnego miejsca, nie do biurka, nie do domu, ale do osoby – mówił Martin Cooper. Czy pierwszy komputer powstał w USA, w Niemczech czy w Anglii? Spory o to trwają do dziś Bez wynalazku, którego początki sięgają pierwszej połowy XX wieku, dzisiejszy świat wyglądałby zupełnie inaczej. Kiedy powstał pierwszy komputer? Poniżej odpowiadamy na to pytanie. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/pierwszy-komputer-jak-wyglada-historia-komputera-na-swiecie-fot-user-manop-wikimedia-commons-cc-by-sa-3-0-migrated-f1b4c7c.jpg" width="631" height="700" alt="Pierwszy komputer – jak wygląda historia komputera na świecie? (fot. User:Manop, Wikimedia Commons, CC-BY-SA-3.0-migrated)" title="Pierwszy komputer – jak wygląda historia komputera na świecie? (fot. User:Manop, Wikimedia Commons, CC-BY-SA-3.0-migrated)" /> Jak wyglądał pierwszy telefon komórkowy? DynaTAC była ciężka (około 2 kg) i nieporęczna (stąd potoczna nazwa, która do niej przylgnęła – „cegła” lub „but”). Mogła jednak działać w każdym miejscu. Bateria pozwalała na 30 minut rozmowy lub 8 godzin czuwania po 10-godzinnym ładowaniu. Oprócz przycisków do wybierania numerów znajdowały się na niej przyciski funkcyjn,e takie jak: Rcl (Recall), Clr (Clear), Snd (Send), Sto (Store), Fcn (Function), End (End), Pwr (Power), Lock (Lock), Vol (Volume). W książce telefonicznej można było zapisać trzydzieści numerów. 16 września 1975 roku Motorola otrzymała patent nr 3 906 166 na „System telefonii radiowej”. Dopiero 21 sierpnia 1983 roku Federalny Urząd Łączności USA (FCC) dopuścił do użytku DynaTAC 8000X, pierwszy na świecie komercyjny przenośny telefon komórkowy. Aparat kosztujący 3 995 dolarów (dziś byłoby to prawie 17 tys. dolarów) kupiło w ciągu roku 12 tys. osób. Na początku można było z niego rozmawiać tylko w centrum Chicago. Nasz ekspert Łukasz Załuski Redaktor naczelny „National Geographic Polska". Uważny obserwator zmieniającego się świata i nowych trendów w technologiach. Miłośnik tenisa i europejskich stolic.
Google blokuje Huawei. W tle wielka polityka
Internetowy gigant działający między innymi w chińskich smartfonach system Android przykręcił kurek z aktualizacjami. Wypełnia w ten sposób polecenia prezydenta Donalda Trumpa, który zachęca wszystkie kraje i firmy technologiczne do umieszczania chińskiego giganta na czarnej liście.
Jednocześnie Google zapewnia, że bierze pod uwagę „implikacje” jakie taka blokada może spowodować. Embargo na aktualizacje systemu może być potężnym ciosem dla Huawei'a, który oprócz silnej pozycji na rynku smartfonów ma jeszcze jednego asa w rękawie. To właśnie tej karty najbardziej obawia się administracja USA. Chodzi o technologię 5G, która wchodzi do kolejnych krajów i umożliwia korzystanie z sieci na taką skalę, o jakiej wcześniej nie można było marzyć. Problem w tym, że największym graczem na rynku infrastruktury nowej sieci jest właśnie chińska korporacja. Cios w rynek smartfonów, który zadaje Google wstrzymując aktualizację, może być próbą ucieczki do przodu ze strony USA, zanim Chiny zdominują nadajniki. Blokada oznacza brak dostępu do usług Google takich jak: sklep Play, mapy czy poczta Gmail. Obowiązywać będzie dla następnej wersji telefonów działających poza chinami. Producenci procesorów tacy jak Intel, Qualcomm, Xilinx oraz Broadcom mają, jak podaje Bloomberg, wstrzymać dostarczanie swoich chipów następnym smartfonom Huawei. Producent będzie miał dostęp do systemu operacyjnego Android na licencji open source, ale według agencji Reuters zatrzyma się ona na konkretnej wersji i nie będzie współpracować z ulepszanymi wersjami oprogramowania i usług Google. Tymczasem chiński gigant wciąż donosi o tym jak ulepsza i wzmacnia swoje zabezpieczenia telefonów i tabletów (także tych już w rękach klientów przez kolejne aktualizacje). - Huawei miał istotny wkład w rozwój i popularność systemu Android na całym świecie – przekonuje w oficjalnym oświadczeniu – Jako jeden z globalnych partnerów Androida pracowaliśmy blisko jego platformy open source'owej by stworzyć ekosystem przyjazny dla użytkowników oraz rynku. Jest jednak także plan B: wprowadzenie własnego systemu operacyjnego. - Przygotowaliśmy nasz własny system – powiedział Die Welt szef działu obsługi klienta firmy, Richard Yu – Jeśli kiedyś nie będziemy mogli używać tych systemów (Android – przyp. red.), będziemy przygotowani. Jednak trudnym do przeskoczenia będzie problem sprowadzania chipów, których głównym źródłem dla Huawei są wciąż Stany Zjednoczone. Tu jednak także firma zapewnia, że sobie poradzi. Rzecznik chińskiego ministerstwa spraw zagranicznych Lu Kang zapowiedział, że Pekin będzie wspierał krajowe firmy dochodzeniu swoich praw na drodze prawnej. Korporacja jest od dłuższego czasu na cenzurowanym. Administracja USA oskarża ją o wykorzystywanie swoich produktów do udostępniania informacji wywiadowi chińskiemu. Donald Trump na arenie międzynarodowej zniechęca do kontraktów z Huawei, Australia już zapowiedziała, że nie dopuści firmy do budowy swojej sieci 5G.
Tutaj już będziesz miał roaming! 5 nowych miejsc na pomarańczowej mapie, które warto zobaczyć
Zachowanie łączności z bliskimi to jeden z najważniejszych etapów każdej wyprawy. Do tej pory w wielu fascynujących zakątkach globu pojawiały się z tym problemy. Mamy dla was listę miejsc i atrakcji spoza Unii Europejskiej, które koniecznie trzeba poznać. To jednocześnie destynacje, gdzie nie przepadniecie już bez wieści, jak kiedyś.
Tajlandia Każdy, kto odwiedzi Tajlandię mówi to samo: “jeśli już uda ci się tam dotrzeć, będziesz zawsze chciał tam wracać.” Egzotyczna przyroda, niesamowita kuchnia i zaskakująca kultura. Będąc na miejscu warto odwiedzić świątynie mnichów buddyjskich (pamiętajcie o szacunku i zdjęciu obuwia). Piękno sztuki, atmosfera kontemplacji i kontaktu z kulturą liczącą sobie setki lat potrafi uspokoić nawet najbardziej zabieganą duszę. Drugim biegunem takiej podróży możę być rozświetlony neonami Bongkok i jego szalony rytm. To miasto jest tyglem kultur, kolorów, zwyczajów i smaków – koniecznie trzeba go spróbować! Równie wiele wrażeń doświadczycie rzucając się w objęcia kulinarnych eksploracji. Szybko przekonacie się, że to, co nazywane jest w Polsce tajskim jedzeniem, znacznie różni się od miejscowych potraw. Owoce, pad thai, uliczne pyszności zapiekane w panierce, słodycze – co dusza zapragnie. Doradzamy tylko uważać z ostrością, bo europejskie języki nierzadko przegrywają z tajskim ogniem! Oman Pierwsze wrażenie? Wylądowałeś na Księżycu albo na Marsie - wszędzie skały! Surowy, niedostępny krajobraz obcej planety onieśmiela, ale wystarczy wjechać w głąb, by przekonać się jakie skrywa skarby. Gaje palmowe, rajskie zatoki ukryte między skałami, plaża żółwi, fluorescencyjny plankton, przypominający zatopione w morzu gwiazdy... Najlepszym środkiem transportu po Omanie będzie wypożyczony samochód. Do kompletu przyda się namiot i kraj na Półwyspie Arabskim będzie w zasięgu ręki. To świetny kierunek dla osób, które uwielbiają pikniki, bo sami Omańczycy to urodzeni biwakowicze. Na kocach spędzają weekendy i święta. Potrzebujesz rozpałki, latarki albo liny? Nie ma problemu, obok każdej stacji benzynowej znajdziesz sklep ze sprzętem biwakowym. Pochodzisz tu po górach, wykąpiesz się w morzu lub w jednym z niezliczonych wadi (te zalane turkusową wodą doliny to znak rozpoznawczy Omanu). To jedno z najbezpieczniejszych państw na świecie, wciąż nieodkryte przez turystów. Jeśli chcesz dotrzeć tu za jak najmniejsze pieniądze, warto upolować tani lot do Dubaju (np. WizzAir z Katowic ), a następnie wybrać autobus ze stolicy ZEA do Maskatu (koszt w dwie strony ok. 80 zł, podróż trwa ok. 5h). Ghana To wyjątkowy kraj Afryki. Z jednej strony znajdziecie tam to wszystko, o czym przeczytacie w podróżniczych książkach: buzujące kolory strojów, ulic i ludzi, ciekawe smaki potraw (koniecznie spróbujcie ulicznego fufu oraz jollof rice), fascynujące historie, ciasne uliczki, przepełnione egzotyką bazary. Akra, stolica kraju gdzie mieszkają prawie 2 miliony ludzi. Na jej plaży usłyszycie bębny, w uliczkach poczujecie smak (nierzadko gorzki) prawdziwej Afryki. Oprócz tego nie zapomnijcie wybrać się na zwiedzanie zabytkowych fortów pozostawionych tu przez Anglików, Holendrów oraz Duńczyków. Nie można jednak poprzestawać na miastach! Ghana to także przepiękne rezerwaty przyrody jak choćby Bobiri ze słynnym sanktuarium 300 gatunków motyli oraz Wli Waterfalls słynący z dwóch bajecznych wodospadów. W Mole National Park można natomiast wybrać się na safari i podglądać antylopy, hipopotamy, guźce i słonie! Grenlandia Daleka Północ, kraina pełna mitów i magii przyrody. Trudno się w niej nie zakochać. Największa wyspa na Ziemi jest dobrym miejscem do ucieczki przed gwarem codzienności w miastach, ciągłej karuzeli świateł technologii i mediów. Tutaj, gdzie człowiek spotyka nieokiełznane żywioły i może doświadczyć tego potężna jest przyroda, znajdziemy spokój znacznie szybciej niż wśród dzikich rozrywek miast lub basenach i drinkach all inclusive. Wysiadając z samolotu na lotnisku Kangerlussuaq natychmiast znajdziemy się w sąsiedztwie Wielkiego Fiordu. To właśnie stąd najlepiej ruszać na wyprawy zgłębiające wyspę. Do zobaczenia: Cap Ice, czyli czoło lodowca, góry i tundra, gdzie spotkacie woły piżmowe, renifery, sowy śnieżne, pardwy. Jeśli będziecie mieli naprawdę wiele szczęścia, możecie trafić nawet na wilka polarnego lub białego niedźwiedzia. Nie zapomnijcie tylko wziąć ze sobą ciepłych ubrań oraz środków na komary. Podróżnicy zalecają wybieranie się tak w okresie polarnej jesieni, kiedy ani klimat, ani owady nie dają się aż tak we znaki. Chiny Trudno znaleźć kraj o rozleglejszej historii, kulturze i geografii! Pierwsze wyzwanie to wybór trasy. W Pekinie z pewnością warto zwiedzić kompleksy świątynne i pałacowe takie jak Świątynia Nieba, Zakazane Miasto czy Pałac Letni. Ze stolicy w zaledwie 1,5 godziny dojedziemy na Wielki Mur Chiński. Stawiasz na podróż kulinarną? Wybierz Kanton (dla Chińczyków - Guangzhou). Tu spróbujesz najbardziej ekstremalnych dań: zupy z węża albo z krwistym tofu (ze skrzepami świńskiej krwi), grillowanych skorpionów czy koników morskich. A może odpoczynek na plaży? Odwiedź chińskie Hawaje, czyli położoną na Morzu Południowochińskim wyspę Hainan. Pamiętaj, że Internet za Wielkim Murem podlega ścisłej kontroli. Połączenie z popularnymi portalami społecznościowymi graniczy z cudem, a „dozwolone” zagraniczne strony ładują się tak długo, że nie ma sensu z nich korzystać. Bez obaw o koszty w 50 krajach poza UE Granice Unii były do niedawna granicami bezpiecznej i w miarę rozsądnie płatnej łączności – to jednak przeszłość. Jeśli wybierasz się do miejsc spoza Unii, nawet tych najdalszych i chcesz na bieżąco przez telefon dzielić się wrażeniami z podróży z bliskimi, nie musisz już martwić się o wysokość rachunku po powrocie. Od lipca br. klienci Orange korzystający z wybranych ofert na abonament mogą znacząco obniżyć koszty mobilnych połączeń, internetu, SMS-ów i MMS-ów w roamingu w 50 krajach poza Unią Europejską. Wszystko dzięki nowym, korzystnym pakietom roamingowym GO 150 i GO 500, z internetem oraz niską stawką na połączenia. Pełna lista krajów, w których można korzystać z pakietów GO 150 i GO 500: Europa: Armenia, Białoruś, Czarnogóra, Mołdawia, Rosja, Serbia, Szwajcaria, Ukraina. Poza Europą: Afganistan, Arabia Saudyjska, Argentyna, Australia, Benin, Burkina Faso, Chile, Chiny, Dem. Rep. Kongo, Egipt, Ekwador, Emiraty Arabskie, Ghana, Grenlandia, Honduras, Indonezja, Izrael, Japonia, Jemen, Kanada, Katar, Kazachstan, Kuwejt, Malawi, Meksyk, Niger, Nigeria, Nikaragua, Oman, Palestyna, Paragwaj, Peru, Rep. Kongo, RPA, Salwador, Sri Lanka, Sudan, Tajlandia, Turcja, Urugwaj, USA, Wyspy Owcze. Więcej informacji na stronie www.orange.pl
Jak ominąć opłaty roamingowe na wakacjach?
Przed wyjazdem za granicę, coraz częściej powiększamy nasz wakacyjny budżet o wysokie opłaty roamingowe, które w przypadku odpoczynku poza Unią Europejską mogą sięgać nawet 10% całości wydatków. Jak je zmniejszyć?
Mając na uwadze znaczące obniżenie kosztów połączeń telefonicznych na wakacjach, operator telefonii internetowej muff.pl prezentuje rozwiązanie umożliwiające wygodne rozmawianie z bliskimi przez telefon komórkowy bez karty SIM. Dodatkowo, z telefonii internetowej można korzystać przez tablet i laptop, które często towarzyszą nam podczas letnich wojaży. Przekierowanie rozmowy na numer operatora telefonii internetowej Uniknięcie opłat roamingowych za granicą jest możliwe, dzięki wykorzystaniu indywidualnego numeru telefonicznego, który otrzymujemy po zarejestrowaniu konta w serwisie www telefonii internetowej. Po zainstalowaniu na komórce mobilnej aplikacji, np. muff.pl, która działa na systemie Android, użytkownicy od razu mogą inicjować i odbierać połączenia. Większość modeli telefonów komórkowych umożliwia przekierowanie przychodzących połączeń na wybrany numer, więc wystarczy włączyć tę usługę podając numer telefoniczny, który otrzymaliśmy u operatora internetowego. Wówczas każda osoba kierująca rozmowę na telefon komórkowy zostanie połączona z naszym numerem z telefonii internetowej. Przebywając w strefie Wi-Fi lub dysponując pakietem internetowym lokalnego operatora, możemy rozmawiać z Polską i odbierać połączenia bez żadnych ograniczeń, płacąc tak, jak za połączenie lokalne w kraju. W ten sposób, możemy wyjechać za granicę bez karty SIM i rozmawiać z bliskimi bez opłat roamingowych. Rozmowa bez SIM: jak to zrobić? 1. Załóż konto w telefonii internetowej i wybierz swój nowy numer telefonu. 2. Pobierz na smartfon darmową aplikację muff.pl 3. Uruchom w telefonie opcję "Przekierowanie wszystkich połączeń" i wprowadź numer muff. Od tej chwili wszystkie połączenia przychodzące na Twój dotychczasowy numer, będą automatycznie kierowane na nowy numer, dzięki czemu unikniemy opłat w roamingu. 4. Za granicą wyjmij kartę SIM swojego operatora komórkowego. W ten sposób unikniesz dodatkowych wydatków za korzystanie z sieci komórkowej poza granicami kraju. 5. W miejsce karty SIM włóż kartę lokalnego operatora lub korzystaj z bezpłatnych stref WiFi, po to by z każdego miejsca na świecie dzwonić bez roamingu do Polski. 6. Zanim wyjedziesz na wakacje – przetestuj usługę. - Skończyły się czasy, gdy oferta operatorów komórkowych była jedyną możliwością kontaktu z bliskimi podczas pobytu za granicą. Teraz możemy z powodzeniem pozbyć się karty SIM, która w przypadku połączenia internetowego nie jest wymagana i potrzebna. W ten sposób możemy cieszyć się rozmową o podobnej jakości, za zdecydowanie mniejsze stawki. Za wybór tej opcji z pewnością będzie też wdzięczny nasz rozmówca, który za rozmowę zapłaci tak, jak za zwykłe połączenie lokalne w Polsce – przekonuje Robert Sababady, szef projektu muff.pl Użytkownicy sieci mogą rozmawiać bez roamingu z dowolnego zakątka świata, dzięki czemu minuta połączenia rozmowy realizowanej np. z Egiptu, Hiszpanii czy Meksyku to koszt jedynie 4 gr/min na telefon stacjonarny w Orange (exTP SA) oraz 17 gr/min na komórki. W ramach sieci użytkownicy rozmawiają ze sobą całkowicie za darmo. Operator zapewnia również możliwość realizowania rozmów za pośrednictwem tabletu oraz laptopa, które często towarzyszą nam podczas podróży. Pozyskanie indywidualnego numeru w muff wiąże się z opłatą 1 zł/miesięcznie i wymaga jedynie rejestracji na stronie internetowej.
W 2014 roku będzie więcej telefonów komórkowych niż ludzi
Jeszcze kilkanaście lat temu posiadanie telefonu komórkowego to był luksus, na który niewiele osób mogło sobie pozwolić. W przyszłym roku liczba telefonów komórkowych przekroczy 7 miliardów
Pierwsze próby stworzenia telefonów komórkowych sięgają przełomu lat 40-tych i 50-tych. Pierwszy prototyp ważył 40 kilogramów, wyglądał jak sporych rozmiarów walizka i został wykonany w 1956 roku przez firmę Ericsson. Jednak pierwszy model, który oficjalnie trafił do sprzedaży (Federalna Komisja Łączności dopuściła go na rynek w 1983 roku) to DynaTAC 800 wyprodukowany przez firmę Motorolla. Ważył blisko kilogram i wyglądał jak cegła. Przez kolejne 30 lat wiele się zmieniło: telefony są coraz lżejsze, bardziej poręczne i mają coraz więcej funkcji. Używamy ich dużo częściej przy czym tak naprawdę już nie służą głównie do prowadzenia rozmów czy wysłania wiadomości typu SMS. W pewnym stopniu zastępują nam komputer. Nic dziwnego,że używamy ich coraz więcej. Z danych Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU) wynika, że obecnie aktywnych jest 6,8 mld różnych form subskrypcji usług mobilnych. Na świecie żyje 7,1 mld ludzi. Niektórzy mają po kilka telefonów, co podwyższa statystyki.Na początku przyszłego roku komórki „wyprzedzą" ludzkość. Gdzie na jednego użytkownika przypada najwięcej telefonów? Największe nasycenie rynku, według danych ITU, ma miejsce we Wspólnocie Niepodległych Państw. W byłych republikach Związku Radzieckiego na głowę mieszkańca przypada aż 1,7 telefonu. I tak jak ta informacja może dziwić, tak kolejna nie jest zaskoczeniem. Najmniej użytkowników, 63 proc. całej populacji ma Afryka. Raport Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego wskazuje także, że ponad jedna trzecia ludzkości ma bezpośredni dostęp do internetu. Szybko rozwija się też internet mobilny, pod koniec bieżącego roku z tej usługi będzie korzystać dwa miliardy ludzi.
Smartfon za granicą – zanim wyjedziesz, uruchom właściwy pakiet
Jedną z istotnych spraw, o których nie należy zapominać przed wyjazdem jest odpowiednio dobrana oferta na połączenia telefoniczne wykonywane za granicą. Pomyśl też, jak rozwiązać kwestię związaną z aktywnością w sieci.
W tym roku przed nami kilka długich weekendów. Czas wyjazdów wypoczynkowych można dodatkowo wydłużyć, umiejętnie operując urlopem. Aby zaoszczędzić stresów sobie i bliskim warto przez zagranicznym wyjazdem uruchomić odpowiedni pakiet telefoniczny. W końcu nie chcesz przepłacać, a warto mieć kontakt z bliskimi, gdy jesteś daleko. Na szczęście te czasy, kiedy podczas wyjazdu za granicę trzeba było ograniczać się do wysyłania wiadomości tekstowych, a z urządzenia korzystać, jak z aparatu fotograficznego, mamy za sobą. – Dzisiejsze telefony naładowane aplikacjami, mogą spełniać rolę przewodnika, mapy, słownika, poręcznego komputera, elektronicznego portfela – komentuje Tomasz Żelazny z OleOle.pl, sklepu internetowego ze sprzętem RTV/AGD i elektroniką użytkową. – Przykładowo aplikacja Passbook na iPhona gromadzi karty pokładowe, bilety i zniżki, potwierdzenia rezerwacji hotelowych, vouchery, czy karty lojalnościowe w jednym miejscu – dodaje. Dokumentów nie trzeba drukować, a ich forma elektroniczna akceptowana jest przez wielu przewoźników. Dzięki GoogleWallet z aplikacji mogą korzystać również użytkownicy smartfonów opartych na systemie Android. Zanim przekroczysz granicę – Dzięki usłudze roamingu przebywający za granicą jest w stanie połączyć się z lokalną siecią, bez ponoszenia kolosalnych nieraz opłat związanych z wykonywaniem połączeń w obcym państwie. Trzeba jednak z udogodnienia korzystać umiejętnie – komentuje Marco Brinkmann z internetowego serwisu podróżniczego Tripsta.pl. Co robić przed, w trakcie oraz po przyjeździe, aby nie narazić się na niepotrzebne koszty? Jeszcze przed wyjazdem dobrze zorientować się jak dużo danych wykorzystujemy na co dzień. Sprawdzić to można za pomocą aplikacji, które pokazują zużycie transmisji danych w ciągu miesiąca. Bywa, że aplikacja osobno pokazuje również roaming – zużycie można, wiec kontrolować bieżąco. – Warto również przestawić się na tryb manualny ustawień urządzenia. Pozwoli to uniknąć niezależnych od użytkownika pobrań i aktualizacji już na miejscu. Zdecydowanie lepiej zapomnieć o „streamingowaniu” filmów, czy przeglądaniu dużych zdjęć – komentuje Żelazny. Stałe koszty Zdecydowanie mniej zamieszania czeka podróżnika, który jako cel swoje destynacji wybierze jedno z 27 państw Unii Europejskiej. Na mocy regulacji prawnych Unii Europejskiej operatorzy telefonii są zobowiązani do przedstawienia eurotaryfy, uwzględniającej wymagane w rozporządzeniu stawki maksymalne na terytorium wszystkich państw członkowskich UE. Rozporządzenie określa m.in. maksymalną wartość opłaty detalicznej dla połączeń głosowych realizowanych w roamingu w obrębie Unii Europejskiej. I tak wynosi ono 1,48 zł z VAT za każdą minutę wykonywaną z Unii Europejskiej, czy 0,41 zł z VAT za każdą minutę odbieraną na terenie Unii. Za wysłanie wiadomości tekstowej zapłacimy 0,46 zł, MMS to droższy wydatek – 3,57 zł. Wprowadzone przez wspólnotę ujednolicenia znacznie upraszcza kontrolę kosztów poniesionych za połączenia wykonane za granicą. Cennik jest również prosty do zapamiętania – zawiera kilka ujednoliconych stawek. Po bezpłatnej aktywacji usługi można cieszyć się rozmowami z najbliższymi, bez konieczności ponoszenia konsekwencji niefrasobliwych wakacyjnych zachowań. Podróże na koniec świata Bardziej uważnym należy być jednak zwłaszcza podczas podróży do krajów nie należących do unii europejskiej. Wyjazdy do Egiptu, Maroco, Chrowacji, czy Turcji. Tu stawki oferowane przez operatów mogą się od siebie znacznie różnić. Koszt połączenia wychodzącego z Egiptu do Polski w zależności od operatora wynosi od 8 zł do 9,98 zł, ale z Maroko koszt wynieść może ponad 13 zł. – Przy dłuższych wyjazdach warto zastanowić się nad zakupem karty lub telefonu w lokalnej sieci. To zdecydowanie obniży koszty wykonywanych połączeń – komentuje Marco Brinkmann. Domyślnie wszyscy klienci mają ustawiony limit wydatków na transmisję danych w roamingu w wysokości 254 zł. Po wykorzystaniu tej kwoty transmisja zostaje zablokowana. Zawsze można jednak zwiększyć limit, choćby przez wysłanie wiadomości tekstowej. Limit danych, które możemy wykorzystać podczas wyjazdu można dowolnie ustalić z operatorem. W wypadku, kiedy telefon nie zostanie zablokowany, a operator naliczy nam dodatkowe opłaty, konsument może ubiegać się o anulowanie naliczonych kosztów. Ponadto w obowiązku operatora jest udzielenie informacji o cenach świadczonych usług – od połowy 2012 także poza nią. Lepiej w pakiecie Podczas zagranicznego wyjazdu zmieniają się również warunki korzystania z internetu za pośrednictwem smartfona lub tableta. Naliczane za granicą opłaty są jednak odmienne od tych, które ponosimy podczas codziennej eksportacji. Jeśli użytkownik zamierza często korzystać z zasobów sieci w trakcie podróży, warto aby przed wyjazdem wyposażył się w odpowiedni pakiet danych. Zwłaszcza, że ten może być przydatny nie tylko znajdującym się w trasie przedsiębiorcom, ale także „przypadkowym podróżnikom”, dla których smartfon może stać się niezwykle przydatnym urządzeniem. Cena dodatkowej usługi na internet w zależności od sieci może różnić się w zależności od miejsca, do którego turysta planuje podróż. Mimo, że ceny nie należą do najniższych poniesienie jednorazowego kosztu jest zdecydowanie bardziej opłacalne, niż regulacja rachunku po powrocie. Korzystaj z internetu jak z telefonu Ponadto za granicą najtańszym środkiem komunikacji jest „skype”. Korzystanie z tego typu połączenia nie wymaga od użytkownika ustalania specjalnych planów taryfowych, czy ich zmiany. Rozmowy prowadzone za pośrednictwem dwóch komputerów, nawet jeśli znajdujemy się na drugim końcu świata są całkowicie bezpłatne, pod warunkiem, że rozmówca ma zainstalowane odpowiednie oprogramowanie i połączenie z internetem. Już na miejscu dobrze jest znać lokalizację punktów wolnego dostępu do internetu. W takim przypadku dostęp do maila, sieci i aplikacji jest całkowicie darmowy.
Ratownicy medyczni, policjanci, strażacy i wszyscy inni, którzy interweniują na miejscu wypadków, wielokrotnie napotykają na trudności, kiedy muszą kontaktować się z krewnymi lub bliskimi poszkodowanych.
W/w służby zaproponowały, abyśmy w specjalny sposób oznakowali w swojej komórce numer służący w nagłych wypadkach do kontaktu z bliskimi osoby poszkodowanej. Bardzo często telefon komórkowy jest jedynym przedmiotem, który można przy takiej osobie znaleźć. Szybki kontakt pozwoliłby na uzyskanie takich informacji jak: grupa krwi, przyjmowane leki, choroby przewlekle, alergie,itp. Ratownicy zaproponowali, aby każdy w swoim telefonie umieścił na liście kontaktów osobę, z którą należy się skontaktować w nagłych wypadkach. Numer takiej osoby należy zapisać pod międzynarodowym skrótem ICE (in Case of Emergency). Wpisanie więcej niż jednej osoby do takiego kontaktu wymagałoby następującego oznaczenia: ICE1, ICE2, ICE3, itd. Oznakowanie zdecydowanie ułatwiłoby prace wszystkim służbom ratowniczym. Pomysł jest łatwy w realizacji, nic nie kosztuje, a może ocalić życie. Akcja ma zasięg europejski.