National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-12-28T08:55:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Stefan Drzewiecki zrewolucjonizował żeglugę podwodną i lotnictwo. Z jego wynalazków korzystamy do dziś
items: Największe porażki technologiczne 2024 roku według prestiżowego MIT Technology Review
items: Maszt w Konstantynowie był najwyższą konstrukcją na świecie. Dopóki nie runął
items: Tu odkryto starożytny „komputer”. Nowe znaleziska w głębinach Morza Śródziemnego
items: Kto pierwszy używał okularów? Okularnicy pojawili się dopiero w średniowieczu
items: To może być prawdziwy przełom w lotnictwie. NASA i Lockheed Martin pokazały cichy samolot ponaddźwiękowy
items: Historia roweru – ciekawostki o jednym z popularniejszych środków transportu na świecie
items: To może być przełom w medycynie i obronności. Jedwabniki po raz pierwszy stworzyły kuloodporny pajęczy jedwab
items: Leonardo da Vinci – wynalazki i konstrukcje. Które z nich naprawdę mogły działać?
items: Zegar wodny – niezwykłe urządzenie, którym kiedyś mierzono czas. Gdzie można go dzisiaj zobaczyć?
items: Dlaczego samolot lata? To zasługa wielu prób. Również tych nieudanych
items: Budowano ją 9 lat, waży 2 mln ton. Zapora w Solinie zmusiła do przesiedlenia aż 3 tys. mieszkańców wsi
items: Jednym cywilizacjom dała szansę rozwoju, innym przyniosła zagładę. Zdaniem historyków epoka żelaza trwa do dziś
items: Epoka brązu dała początek wielkim cywilizacjom. W Polsce zaczęła się późno w porównaniu z resztą świata
items: Największe cmentarzyska samolotów na świecie. Wiesz, gdzie ich szukać?
items: Flying-V – tak będziemy latać w przyszłości. Prototyp już wzbił się w powietrze
items: 6/19
items: Moda na Pokemony minęła? Nieważne. Rozszerzona rzeczywistość już tu zostanie
items: Jak buduje się miasta po chińsku? Błyskawicznie [REPORTAŻ]
items: Tramwajem na Pragie - Warsawiana
items: Początki kolejnictwa
items: Elektryczne auta do 2020roku?
items: Komunikacja XXI wieku
items: 125 lat Statuy Wolności
items: Tradycyjnej żarówce już dziękujemy!

Stefan Drzewiecki zrewolucjonizował żeglugę podwodną i lotnictwo. Z jego wynalazków korzystamy do dziś
type: item
date: 2024-12-28T08:54:27.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: historia polski
subject: technika
subject: wynalazki
description: Stefan Drzewiecki był autorem wynalazków, które do dziś znajdują zastosowanie na całym świecie. Swoją pracą przyspieszył rozwój lotnictwa. Był jednym z pionierów żeglugi podwodnej, a także usprawnił transport kolejowy i drogowy. Mimo tak wybitnych osiągnięć, trudno oprzeć się wrażeniu, że dziś jego nazwisku nie towarzyszy zbyt duży rozgłos. Mało tego, zdarza się, że jest wymieniane w negatywnym kontekście. Dlaczego? Przybliżmy nieco sylwetkę wybitnego polskiego inżyniera, autora wielu przełomowych wynalazków.
encoded: Spis treści: Kim był Stefan Drzewiecki? Biografia Stefana Drzewieckiego Wynalazki Stefana Drzewieckiego Wielu polskich uczonych i wynalazców zapisało się w historii swoimi wybitnymi osiągnięciami. Stefan Banach był jednym z pionierów analizy funkcjonalnej. Karol Olszewski zasłynął pionierskimi osiągnięciami w kriogenice. Stefan Bryła spopularyzował spawanie konstrukcji stalowych w budownictwie, a Jacek Karpiński zaprojektował pierwszy na świecie komputer tranzystorowy i pierwszy w Polsce minikomputer. Na liście zasłużonych dla rozwoju nauki i technologii nie może zabraknąć bohatera tego artykułu. Można powiedzieć, że Stefan Drzewiecki był inżynierem, który zapanował nad trzema żywiołami. Konstruował bowiem urządzenia stosowane za ziemi, w powietrzu i pod wodą. Kim był Stefan Drzewiecki? Stefan Drzewiecki był wybitnym inżynierem i wynalazcą. W historii zapisał się przede wszystkim pionierskimi rozwiązaniami w dziedzinie żeglugi podwodnej i lotnictwa. Nie można jednak zapomnieć, że był także autorem wynalazków, które znacząco wpłynęły na rozwój transportu drogowego i kolejowego. Zaprojektował wiele urządzeń, które w zmodyfikowanej formie są używane do dziś. Mówiąc o Stefanie Drzewieckim, warto wspomnieć, że prawdopodobnie był także powstańcem styczniowym i uczestnikiem Komuny Paryskiej. Biografia Drzewieckiego Stefan Drzewiecki urodził w 1844 roku, najprawdopodobniej 14 lub 26 lipca (choć należy zaznaczyć, że w niektórych tekstach źródłowych wymieniana jest data 24 grudnia), w Kunce na Podolu. Był synem dramatopisarza, Karola Borszy-Drzewieckiego herbu Nałęcz, i Hortensji Jaroszyńskiej herbu Jaroszyński. Edukacja Stefana Drzewieckiego Jako piętnastolatek, Drzewiecki rozpoczął naukę w prowadzonym przez jezuitów liceum św. Barbary w paryskiej dzielnicy Auteuil. Nie był zbyt pilnym uczniem, a mimo to na egzaminie maturalnym otrzymał najwyższe oceny ze wszystkich przedmiotów. Nic to jednak, bo jezuici postanowili go przykładnie ukarać za lekceważące podejście do obowiązkó…

StefanDrzewiecki-ae80beb.png
width: 1200
height: 630

Największe porażki technologiczne 2024 roku według prestiżowego MIT Technology Review
type: item
date: 2024-12-19T10:44:32.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Technologia
subject: ekologia
subject: komputery
subject: loty w kosmos
subject: technika
description: Wertykalne farmy, sztuczna inteligencja i Boeing Starliner znalazły się na tworzonej corocznie liście nieudanych technologii. Autorami listy są naukowcy jednej z najważniejszych i najbardziej wpływowych uczelni technicznych świata – Massachusetts Institute of Technology (MIT). Co jeszcze trafiło do feralnej ósemki?
encoded: Spis treści: Google Gemini Boeing CST-100 Starliner Awaria CrowdStrike Rolnictwo wertykalne Bowery Wybuchające pagery Testy genetyczne 23andMe AI slop, czyli śmieci z SI Technologie usuwania dwutlenku węgla Jeśli uznać, że porażki potrafią nauczyć nas więcej, niż sukcesy, to ta lista jest jak ścieżka do nieograniczonej wiedzy. „MIT Technology Review”, założony w 1899 roku magazyn opisujący najbardziej przełomowe technologie i problemy, przed jakimi staje świat, co roku podsumowuje największe porażki, wpadki i fiaska we wszystkich dziedzinach technologii. Autorzy listy przekonują, że wybór wcale nie był łatwy. Niektóre z wpadek były zabawne, jak np. „politycznie poprawna” sztuczna inteligencja (SI), która wygenerowała czarnych nazistów. Niektóre doprowadziły do procesów sądowych, jak błąd komputerowy CrowdStrike, który sparaliżował m.in. lotniska. Inne pokazały słabość startupów technologicznych, które bez solidnych dotacji nie radzą sobie na rynku. Przyjrzyjmy się zatem największym technologicznym porażkom 2024 roku. Google Gemini Gwałtowny rozwój algorytmów SI budzi wiele obaw. Również o stronniczość. Ale co, jeśli stronniczość zostanie włączona celowo? Dzięki Google wiemy, dokąd to prowadzi: czarnoskórzy wikingowie i kobiety-papieże. Funkcja uruchomiona w lutym ubiegłego roku w narzędziu Google Gemini została ustawiona tak, aby gorliwie prezentować różnorodność, nawet kosztem niepodważalnych faktów historycznych. Poproś Google o zdjęcie niemieckich żołnierzy z czasów II wojny światowej, a stworzy reklamę Benettona w mundurach Wehrmachtu. Krytycy rzucili się do ataku. Google wycofał się zawstydzony i przyznał, że jego wysiłki na rzecz włączenia społecznej różnorodności „chybiły celu”. Boeing CST-100 Starliner Boeing, mamy problem – tak można to skomentować, parafrazując słynny cytat z lotu Apollo 13. Koncern bardzo opóźnił oddanie do użytku swojego statku kosmicznego Starliner. Mimo to ten, po pierwszym teście załogowym, uwięził dwoje astronautów NASA Wilmore’a na …

porazki-technologiczne-af683d7.jpg
width: 1000
height: 639

Maszt w Konstantynowie był najwyższą konstrukcją na świecie. Dopóki nie runął
type: item
date: 2024-11-02T08:55:55.000Z
creator: Sławomir Borkowski
subject: Historia
subject: inżynieria
subject: rekordy
subject: rekordy guinnessa
subject: technika
description: Dziś rekordowych pod względem wysokości budowli trzeba szukać nad Zatoką Perską albo w metropoliach Azji. Ale począwszy od 1974 r. przez kolejne 17 lat najwyższą inżynierską konstrukcją świata był maszt stojący w centrum Polski, w Konstantynowie. Miał 646 m. Gdyby nie doszło do katastrofy, palmę pierwszeństwa straciłby dopiero w 2008 r., na rzecz Burdż Chalifa w Dubaju. Natomiast miejsce na podium w tej kategorii zajmowałby nadal.
encoded: Spis treści: Dlaczego powstał maszt w Konstantynowie Konstrukcja masztu w Konstantynowie Katastrofa (nie)spodziewana Niechętni mieszkańcy Maszt w Konstantynowie, nazywany też masztem w Gąbinie (Konstantynów leży w gminie Gąbin w woj. mazowieckim), zaczęto budować w 1972 r., a oddano do użytku w roku 1974. Budowa została ukończona 18 maja 1974 r. Jej oficjalne otwarcie, którego dokonał ówczesny premier Piotr Jaroszewicz, nastąpiło 30 lipca. Pierwszymi dźwiękami wysłanymi w eter z masztu był 12 uderzeń zegara z wieży Zamku Królewskiego w Warszawie. Dlaczego powstał maszt w Konstantynowie Gdzieś pomiędzy fantazją a plotką należy umieścić szeroko rozpowszechnioną historię tłumaczącą decyzję o budowie masztu. Przyczyną – według owej legendy, którą w jednym z wywiadów podawał także konstruktor obiektu, inż. Jan Polak – był pewien dygnitarz. Otóż nie mógł on odbierać programu pierwszego radia na swojej daczy gdzieś w leśnym kompleksie na odludziu i to zainspirowało go do działania. Prawdą jest to o tyle, że powodem faktycznie była potrzeba pokrycia dobrej jakości sygnałem radiowym całego kraju, a także chęć dotarcia z radiowym przekazem do Polaków za granicą. Jakkolwiek było, zapadła decyzja, że wysoki maszt radiowy powstanie. Budową zajęła się firma Mostostal Zabrze. Głównym konstruktorem obiektu był inż. Jan Polak, natomiast pracami budowlanymi kierował inż. Andrzej Szepczyński. Projektantowi zorganizowano nawet 10-dniowy wyjazd do Stanów Zjednoczonych, gdzie powstawało wiele bardzo wysokich masztów. Ich stawianiem zajmowała się duża firma należąca do pewnego Polonusa nazwiskiem Guzewicz. Podzielił się on z inż. Polakiem swoją wiedzą i doświadczeniami. Amerykanie budowali ponadsześćsetmetrowe maszty, ale najwyższy z nich, w Fargo w Dakocie Północnej (wybudowany w roku 1963), miał 628 m. Był od konstantynowskiego o blisko 20 m niższy. Konstrukcja masztu w Konstantynowie 646 m i 38 cm wysokości masztu w Konstantynowie nie było wielkością przypadkową ani podyktowaną chęcią …

MasztradiowywKonstantynowie-52df6bc.jpg
width: 750
height: 800

Tu odkryto starożytny „komputer”. Nowe znaleziska w głębinach Morza Śródziemnego
type: item
date: 2024-07-09T06:47:38.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: grecja
subject: historia
subject: nurkowanie
subject: starożytność
subject: technika
subject: Wolny czas
subject: wrak statku
description: Mechanizm z Antykithiry to jeden z najbardziej zagadkowych artefaktów. Bywa określany jako starożytny „komputer”. Archeolodzy powrócili do badania wraku, w którym odkryto go ponad 120 lat temu. Co udało się znaleźć?
encoded: W tym artykule: Mechanizm z Antykithiry – czym był? Powrót do wraku z Antykithiry Statek czy statki z Antykithiry – o wrakowisku wiemy coraz więcej Wrak, w którym znaleziono Mechanizm z Antykithiry spoczywa 50 m pod wodą. Odkryto go obok wysepki zwanej Andikitirą albo Antykithirą, kilkadziesiąt kilometrów na północny-zachód od Krety. Mechanizm z Antykithiry – czym był? To zagadkowe urządzenie składa się z siedmiu głównych części i kilkudziesięciu mniejszych. Przypuszcza się, że do działania potrzebowało ponad 30 kół zębatych. Służyło do obliczania pozycji ciał niebieskich. Pozwalało również określać fazy Księżyca i przewidywać zaćmienia. Kilka lat temu ustalono, że mechanizm spełniał również funkcję kalendarza. Ze względu na swoją funkcję bywa określany jako starożytny „komputer”. Być może część elementów nadal spoczywa w głębinach morskich. Swoją formą przypomina średniowieczne zegary. To dość zaskakujące, bo mechanizm powstał około 200–100 roku przed naszą erą. Pokryty był kilkoma tysiącami inskrypcji zapisanymi greką. Nie jest znane podobne urządzenie z tego okresu. Powrót do wraku z Antykithiry Statek, na którym znajdował się mechanizm, był dużą handlową jednostką. Wpadł na klify w pobliżu wysepki. Statek zatonął. Wszystko, co znajdowało się na jego pokładzie, poszło na dno. W ostatnich latach naukowcy ze Szwajcarskiej Szkoły Archeologii w Grecji (ESAG) przy nadzorze Greckiego Ministerstwa Kultury i Sportu powrócili do badań zatopionej jednostki. Jednak dopiero prace w ostatnich miesiącach przyniosły przełom. – Dzięki wyjątkowo korzystnym warunkom pogodowym pogodowych, zespół dokonał znaczących odkryć, w tym znacznej części kadłuba statku – przekazano w komunikacie. Statek czy statki z Antykithiry – o wrakowisku wiemy coraz więcej Fragment kadłuba zachował się w świetnym stanie. Widoczne są połączone ze sobą deski i wręgi tworzące szkielet jednostki. To pozwoliło naukowcom określić sposób budowy statku. Najpierw wykonali kadłub z desek, a następnie instalowali ż…

tu-odkryto-starozytny-komputer-nowe-znaleziska-w-glebinach-morza-srodziemnego-c39249c.png
width: 1200
height: 630

Kto pierwszy używał okularów? Okularnicy pojawili się dopiero w średniowieczu
type: item
date: 2024-05-05T12:19:13.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: historia
subject: średniowiecze
subject: starożytność
subject: technika
subject: wynalazki
description: Możliwe, że soczewkami pomagali sobie w czytaniu już poprzednicy Rzymian i Greków. Jednak pierwsze okulary powstały dużo później, w średniowieczu.
encoded: W tym artykule: Pierwsze lupy w Asyrii Okulary powstały w średniowiecznych Włoszech Przyciemniane okulary w Chinach „Pochylony nad stołem i zmrużywszy jedno oko, a trzymając palcami przy drugim okrągły, wypolerowany szmaragd, którym stale się posługiwał, patrzył na nich”. Tak w swoim „Quo vadis” Henryk Sienkiewicz opisuje cesarza Nerona, używającego cennego szlachetnego kamienia do celów praktycznych, niczym lupy. Czy jednak na pewno można wierzyć naszemu powieściopisarzowi? Sienkiewicz oparł się na wzmiance Pliniusza Starszego z „Historii naturalnej”. Ten starożytny erudyta z I wieku n.e. pisał, że szmaragdy odbijają obrazy przedmiotów jak zwierciadła, zaś Neron przy ich użyciu śledził walki gladiatorów. Lecz czy aby na pewno chodziło ekscentrycznemu rzymskiemu cesarzowi o powiększenie tego, co widzi? Czy może raczej o przefiltrowanie rzeczywistości w kolorze, jaki lubił? Pierwsze lupy w Asyrii Trudno dziś uwierzyć, że Rzymianie, którzy mieli tyle do czynienia z polerowanym szkłem i kamieniami szlachetnymi, nie zauważyli nigdy, że odpowiednio ukształtowana soczewka powiększa obraz. Ba, w 1850 roku na stanowisku archeologicznym w Nimrud w Iraku znaleziono przypominający soczewkę przedmiot dużo starszy niż czasy Nerona, bo liczący aż 3 tysiące lat! Naukowcy uważają, że ten wypolerowany kawałek kwarcu mógł służyć za szkło powiększające. Kto wynalazł okulary przeciwsłoneczne? Na ten pomysł wpadli mieszkańcy Arktyki Okulary przeciwsłoneczne są niezbędnym elementem naszej letniej garderoby. Mało kto jednak wie, że pierwszymi ludźmi stosującymi ten wynalazek byli mieszkańcy Arktyki. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/kto-wynalazl-okulary-przeciwsloneczne-na-ten-pomysl-wpadli-mieszkancy-arktyki-fot-werner-forman-universal-images-group-getty-images-c23bc33.jpg" width="889" height="700" alt="Kto wynalazł okulary przeciwsłoneczne? Na ten pomysł wpadli mieszkańcy Arktyki (fot. Werner Forman/Universal Images Group/Getty Images)" title=…

kto-pierwszy-uzywal-okularow-okularnicy-pojawili-sie-dopiero-w-sredniowieczu-fot-ziko-van-dijk-wikimedia-commons-cc-by-sa-4-0-843be98.jpg
width: 2560
height: 1707

To może być prawdziwy przełom w lotnictwie. NASA i Lockheed Martin pokazały cichy samolot ponaddźwiękowy
type: item
date: 2024-01-15T14:00:51.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: nasa
subject: samoloty
subject: technika
subject: Technologia
description: Najnowszy samolot NASA z serii X, czyli zaprezentowany właśnie X-59 Quesst przełamuje barierę dźwięku bez dudniących grzmotów, które zwykle pojawiają się, gdy samolot osiąga prędkość naddźwiękową. Ta maszyna ma potencjał zrewolucjonizowania lotnictwa.
encoded: W tym artykule: Szybko i cicho Modelowanie 3D i rzeczywistość rozszerzona X, czyli eksperyment Loty testowe jeszcze w tym roku Samolot z długim nosem Po latach prac rozwojowych NASA i Lockheed Martin zaprezentowały w piątek 12 stycznia gotowy X-59 Quesst (Quiet SuperSonic Technology) – cichy samolot ponaddźwiękowy. W inauguracji, która odbyła się w legendarnym ośrodku badawczo-rozwojowym Lockheed Martin Skunk Works w Palmdale w Kalifornii, wzięło udział 150 osób. To właśnie w Skunk Works powstały najważniejsze samoloty zaprojektowane i wyprodukowane przez Lockheed Martin. Wśród nich pierwszy myśliwiec odrzutowy Lockheed P-80 Shooting Star. Jednosilnikowy samolot rozpoznawczy eksploatowany od 1950 roku przez Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych (USAF) i Centralną Agencję Wywiadowczą (CIA) Lockheed U-2, nazywany „Dragon Lady”. I wreszcie samoloty bojowe F-35 Lightning II. Teraz do tych przełomowych konstrukcji dołącza X-59 Quesst. Szybko i cicho – Motto Skunk Works o szybkości, ciszy i jakości nabiera zupełnie nowego znaczenia. Rozpoczynamy nową erę cichych podróży naddźwiękowych, które są możliwe dzięki naszej współpracy z NASA – powiedział w trakcie ceremonii Greg Ulmer, wiceprezes Lockheed Martin ds. aeronautyki. Natomiast zastępczyni administratora NASA Pam Melroy podkreśliła długą historię pionierskich osiągnięć agencji w dziedzinie lotnictwa. – Pierwsze „A” w NASA oznacza aeronautykę. A nam w NASA zawsze chodzi o przełomowe innowacje w przemyśle lotniczym – powiedziała Melroy. – Właśnie taki jest X-59, który wyrasta z dziedzictwa technologii lotniczych i wyznacza nową erę aeronautyki. Modelowanie 3D i rzeczywistość rozszerzona Najnowszy samolot NASA z serii X (gdzie „X” oznacza „eksperymentalny”) jest kulminacją dziesięcioleci badań. Badań prowadzonych z użyciem rzeczywistości rozszerzonej, modelowania 3D oraz wysoko zrobotyzowanej produkcji. – To nie jest zwykły samolot, to jest samolot X. Jest przejawem geniuszu, jaki rozkwita dzięki dobrej współpracy – podkre…

samolot-x-59-quesst-fot-lockheed-martin-skunk-works-e735bd3.webp
width: 1920
height: 1080

Historia roweru – ciekawostki o jednym z popularniejszych środków transportu na świecie
type: item
date: 2024-01-01T09:04:02.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: historia
subject: rowery
subject: rowery górskie
subject: Sport
subject: technika
subject: wynalazki
description: Dla jednych jest codziennym środkiem transportu, inni traktują go jako narzędzie do uprawiania sportu, jeszcze inni widzą w nim pojazd rekreacyjny na bliższe lub dalsze wycieczki. Ilu rowerzystów, tyle zastosowań roweru. W swojej ponad 200-letniej historii, wyewoluował od maszyn biegowych do pojazdów wspomaganych silnikiem elektrycznym. Jak przedstawia się historia roweru? Ciekawostki i zaskakujące fakty na temat tych pojazdów wymieniamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Celerifere – pierwszy znany rower czy mistyfikacja? Laufmaschine – rower bez pedałów Welocyped, czyli „trzęsacz kości” Rowery wojskowe – używane podczas II wojny światowej Pierwszy rower elektryczny Rowery miejskie, turystyczne, terenowe, szosowe, gravelowe – to tylko niektóre kategorie oferowanych współcześnie dwukołowców. Mogłoby się wydawać, że w konfrontacji z maszynami napędzanymi silnikiem spalinowym, rowery są skazane na wymarcie. Tymczasem ropa naftowa jest w odwrocie, a obszary miejskie stają się coraz ciaśniejsze. To wszystko sprawia, że europejskie metropolie promują rower jako najlepszy i najbardziej ekologiczny środek transportu. Producenci dwukołowców co rusz wprowadzają nowe segmenty, odpowiadając na potrzeby różnych grup odbiorców. Powstają nowoczesne drogi rowerowe i velostrady, umożliwiające sprawne i bezpieczne przemieszczanie, nawet na długich dystansach. Nie ulega wątpliwości, że wynalazek, który liczy sobie ponad 200 lat, ma przed sobą świetlaną przyszłość. Jak to się zaczęło? Celerifere – pierwszy znany rower czy mistyfikacja? Wskazanie autora koncepcji roweru jest właściwie niemożliwe. Pierwszy znany projekt pojazdu przypominającego współczesne dwukołowce sygnował swoim nazwiskiem sam Leonardo da Vinci. Jednak trzeba podkreślić, że niektórzy naukowcy mają poważne wątpliwości w kwestii autentyczności szkicu. Rowerem po Polsce. Oto 8 najciekawszych tras rowerowych, które musisz poznać Zima powoli dobiega końca, pora odkurzyć swój jednoślad i zacząć sezon kolarski. Nasuwa się zatem pytanie – gdzie się wybrać rowerem po Polsce? Prezentujemy 8 tras rowerowych o różnym ... Szukając najdawniejszych przodków roweru, należy jednak cofnąć się nie do XV wieku, a do starożytności. Datowane na 1300 rok p.n.e. (okres Nowego Państwa) egipskie reliefy przedstawiają dwukołowe urządzenia, które nieco przypominają współczesne jednoślady. Czy to oznacza, że na rowerach jeździli już przedstawiciele pierwszych cywilizacji? Nie, bo te maszyny służył…

historia-roweru-ciekawostki-o-jednym-z-popularniejszych-srodkow-transportu-na-swiecie-ryc-federal-highway-administration-wikimedia-commons-public-domain-88da83f.jpg
width: 2853
height: 2164

To może być przełom w medycynie i obronności. Jedwabniki po raz pierwszy stworzyły kuloodporny pajęczy jedwab
type: item
date: 2023-10-19T13:10:22.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: technika
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Pajęczy jedwab jest niezwykle wytrzymały, ale trudny do produkcji na masową skalę. Jak temu zaradzić? Naukowcy zmodyfikowali genetycznie pewien gatunek. Z dobrym skutkiem.
encoded: W tym artykule: Jak pozyskać pajęczy jedwab na masową skalę? Motyle jak pająki Czy to właśnie przyszłość? Ludzie od tysiącleci korzystają ze zwierzęcych zasobów. Oczywiście nie wykonuje się już broni czy biżuterii ze zwierzęcych kości (wyjątkiem jest nielegalny proceder pozyskiwania kości słoniowej), ale nasi bracia mniejsi nadal są wykorzystywani w przemyśle. Nierzadko to właśnie najmniejsze gatunki mają kolosalne znaczenie dla wielu branż. I tak na przykład jednym z cenniejszych naturalnych materiałów jest pajęczy jedwab. Co ciekawe, od niedawna mogą go wytwarzać, i to w lepszej wersji, nie tylko pająki z rodzaju Nephila. Jak pozyskać pajęczy jedwab na masową skalę? W wytwarzaniu materiałów syntetycznych ważne jest, aby były wytrzymałe między innymi na rozciąganie, rozrywanie czy pęknięcia. Pajęczy jedwab jest wyjątkowo odporny, a przy tym lekki. Swoimi właściwościami przewyższa wytrzymały nylon czy twardy, kuloodporny kevlar. Problem w tym, że materiał ten jest niezwykle trudny do masowej produkcji. To dlatego, że pająki mają tendencję do zjadania się nawzajem, co znacznie utrudnia hodowanie ich w większych grupach. To niejedyne utrudnienia. Mimo licznych badań naukowcy nadal nie do końca rozumieją, w jaki sposób pająki przędą jedwab. Stąd trudności z odtworzeniem tego procesu w warunkach laboratoryjnych. Z pomocą badaczom przyszły jednak jedwabniki. Motyle te posiadają gruczoły podobne do ​​gruczołów odpowiedzialnych za powstawanie jedwabiu pajęczego. Dzięki tym podobieństwom zostały genetycznie zmodyfikowane tak, aby zacząć wytwarzać właśnie jedwab pajęczy. W tym celu zespół badawczy skorzystał z narzędzia do edycji genomu: CRISPR-Cas9. Motyle jak pająki Naukowcom udało się stworzyć całe włókna poliamidowego jedwabiu pajęczego z transgenicznych jedwabników. Mówiąc w skrócie, umieścili „instrukcje” wytwarzania jedwabiu pająka w gruczołach jedwabnika, co zakończyło się niezwykłym sukcesem. Cały proces polegał na serii mikroiniekcji do zapłodnionych jaj jedwabnikó…

jedwabniki-po-raz-pierwszy-stworzyly-pajeczy-jedwab-987162a.jpg
width: 3872
height: 2592

Leonardo da Vinci – wynalazki i konstrukcje. Które z nich naprawdę mogły działać?
type: item
date: 2023-08-14T06:49:00.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: historia
subject: leonardo da vinci
subject: renesans
subject: Społeczeństwo
subject: technika
subject: wynalazki
description: Oto, co poza sztuką stworzył Leonardo da Vinci – wynalazki wykraczające poza jego czasy. Niektóre jego pomysły budzą grozę.
encoded: W tym artykule: Leonardo da Vinci – wynalazki Machiny latające i spadochron Most samonośny Machiny wojenne Broń palna Światłocień Wszystko, czego w życiu dokonał, zrobił z ciekawości i potrzeby obserwowania natury. Dlatego dopracowywał do perfekcji użycie perspektywy, by obraz jak najbardziej odpowiadał temu, co widzą oczy. Obserwacje ptaków, szczególnie jaskółek, wykorzystał, tworząc niezwykłe dekoracje dla nadwornego teatru Sforzów w Mediolanie. Bo wynalazków Leonarda da Vinci nie można oddzielić od sytuacji polityczno-kulturowej renesansowej Italii. Właśnie dlatego było w nich równie dużo piękna i niezwykłości, co wojny i rozlewu krwi. Leonardo da Vinci – wynalazki Chociaż współcześni widzą w da Vincim przede wszystkim artystę, to on sam przez wiele lat postrzegał się jako inżyniera. Gdy opuszczał Florencję, aby wstąpić na służbę księcia Mediolanu, nie chciał wcale malować. Przedstawił się księciu jako inżynier i twórca machin wojennych. W liście do Ludovico Il Moro Sforzy, napisał: „Najdostojniejszy Panie, przestudiowawszy wnikliwie wynalazki tych wszystkich, którzy mienią się mistrzami w sztuce projektowania machin wojennych, doszedłem do wniosku, że nie różnią się one od obecnie używanych. Dlatego też, nie czyniąc nikomu ujmy, ośmielam się zaoferować Waszej Ekscelencji dostęp do moich własnych sekretów w tej dziedzinie (...) (...) opracowałem skuteczne metody zburzenia dowolnej fortecy, choćby nawet stała na litej skale. Potrafię też skonstruować przenośne działa zasypujące wroga gradem małych kamieni, buchające dymem, na którego widok nieprzyjaciela ogarniają popłoch i zamieszanie. Posiadam też gotowe projekty machin przydatnych w bitwach morskich, sprawdzają się zarówno w ataku, jak i w obronie, a także koncepty okrętów odpornych na ogień ciężkich dział, na proch strzelniczy i na trujące wyziewy. (...) Zbuduję niezwyciężone wozy opancerzone wyposażone w działa i zdolne uczynić wyłom w każdej, choćby najsilniejszej linii wojsk nieprzyjaciela. (...) Ponadto um…

leonardo-da-vinci-wynalazki-i-konstrukcje-ktore-z-nich-naprawde-mogly-dzialac-fot-leemage-corbis-via-getty-images-fe91257.jpg
width: 1024
height: 702

Zegar wodny – niezwykłe urządzenie, którym kiedyś mierzono czas. Gdzie można go dzisiaj zobaczyć?
type: item
date: 2023-07-31T07:03:47.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: czas
subject: grecja
subject: historia
subject: Społeczeństwo
subject: starożytny egipt
subject: starożytny rzym
subject: technika
description: Jak kiedyś liczono upływające minuty i godziny? Wykorzystywano do tego zegar wodny. Było to jedno z najstarszych urządzeń, jakie budowali ludzie.
encoded: W tym artykule: Kto wymyślił podział doby na godziny? Pierwsze zegary wodne Czy zegar wodny był precyzyjny? Niezwykły zegar Ktesibiosa Zegar wodny w Berlinie Zegary to dla nas coś oczywistego. Mamy je w telefonie, w komputerze, na ręku. Intuicyjnie rozumiemy, że dzielą ziemską dobę na równe części, mierząc upływ czasu. Jednak wymyślenie takiego urządzenia wymagało nie lada pomysłowości. Ludzie bardzo długo musieli radzić sobie nie tylko bez zegarów, ale także bez pojęcia godziny. Jak wówczas orientowano się w czasie? Patrząc na Słońce. Najprostszy podział doby – na dzień i noc – związany był z obecnością Słońca na niebie lub jego brakiem. Przyglądanie się Słońcu pozwalało też wyznaczyć południe, czyli moment, kiedy Słońce znajdowało się w najwyższym punkcie nad horyzontem. Dzień dzielono na czas od wschodu Słońca do południa i od południa do zachodu. Oczywiście okresy te różniły się w zależności od pory roku i to znacznie. Kto wymyślił podział doby na godziny? Wymyślenie podziału doby na godziny zawdzięczamy starożytnym. Komu konkretnie? Wiele źródeł, w tym „Scientific American”, wskazuje na greckiego matematyka Hipparchosa z Nicei. Jednak Hipparchos, żyjący w II wieku p.n.e., korzystał ze znacznie starszej wiedzy pochodzącej z Babilonu. Może więc już tam dzielono dobę na 24 części? Mechanizm z Antykithiry to zadziwiający starożytny „komputer”. Czy odnaleźliśmy już wszystkie jego części? To urządzenie jest tym dla technologii, czym Akropol jest dla architektury. Ikoniczny Mechanizm z Antykithiry, przez wielu nazywany pierwszym komputerem, to jedno z najbardziej zagadkowych urządz... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/mechanizm-z-antykithiry-to-zadziwiajacy-starozytny-komputer-czy-odnalezlismy-juz-wszystkie-jego-czesci-fot-fine-art-images-heritage-images-getty-images-e415d4d.jpg" width="902" height="700" alt="Mechanizm z Antykithiry to zadziwiający starożytny „komputer”. Czy odnaleźliśmy już wszystkie jego części? (fot. Fine…

zegar-wodny-niezwykle-urzadzenie-ktorym-kiedys-mierzono-czas-gdzie-mozna-go-dzisiaj-zobaczyc-fot-maahmaah-persian-tools-wikimedia-commons-cc-by-sa-3-0-f8848bd.jpg
width: 2560
height: 1920

Dlaczego samolot lata? To zasługa wielu prób. Również tych nieudanych
type: item
date: 2023-07-22T13:04:19.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: fizyka
subject: podróże
subject: technika
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Czy wiesz, dlaczego samolot lata? Na to pytanie nie da się odpowiedzieć bez spojrzenia na historię lotnictwa. Te daty i postaci dobrze znać.
encoded: W tym artykule: Loty samolotem kiedyś i dziś Przed samolotem był balon Dlaczego pierwsze samoloty nie latały? Bracia Wright i pierwszy udany lot samolotem Dlaczego samolot lata? Dlaczego samolot lata? To dość naturalne pytanie. Nasi przodkowie przez wieki, a nawet tysiąclecia głowili się na tym, jak wzbić się w powietrze niczym ptaki. Obecnie właściwie każdy może dolecieć z dowolnego punktu A do B, a loty samolotem nie są już postrzegane za luksus. Loty samolotem kiedyś i dziś Samolotem nie latamy już tylko na zagraniczne wakacje, ale też w podróże służbowe czy w odwiedziny do bliskich. Krajowe loty cieszą się szczególną popularnością w krajach o największej powierzchni, przykładowo w Stanach Zjednoczonych. Również w Polsce coraz więcej pasażerów decyduje się na lot samolotem zamiast wyprawy autem czy pociągiem. Nie licząc czasu spędzonego na lotnisku, podróż z południa na północ Polski trwa około godziny. To kuszący aspekt podniebnych rejsów. Wróćmy jednak do początków. Już w starożytności ludzie marzyli o lataniu. Świadczą o tym chociażby malowidła naskalne przedstawiające lot człowieka czy zachowane do dziś mity i opowieści. Najbardziej znana mówi o Dedalu i Ikarze. Przez wiele wieków latanie pozostawało jednak w sferze marzeń naszych przodków. Dopiero w XIX w. wynalazcy zaczęli stawiać czoła pozornie niemożliwemu. Przed samolotem był balon Zanim bracia Wright zapisali się na kartach historii, świat przyglądał się innym lotniczym próbom. Marzenie o lataniu próbowali spełnić między innymi bracia Montgolfier, Joseph i Étienne. Francuzi zaobserwowali, że gorące powietrze jest lżejsze, dzięki czemu może unosić przedmioty. To zainspirowało ich do zbudowania pierwszych balonów na ogrzane powietrze. Nie do wiary, że tak się kiedyś latało! Poznaj zaskakujące fakty z historii lotów pasażerskich Bracia Wright nie mogli wykonać próbnego lotu wspólnie, obowiązywała ich bowiem przysięga, że nigdy nie wsiądą jednocześnie na pokład jednego samolotu. Wtem w ich warsztacie pojawi…

dlaczego-samolot-lata-to-zasluga-wielu-prob-rowniez-tych-nieudanych-f020f28.jpg
width: 960
height: 540

Budowano ją 9 lat, waży 2 mln ton. Zapora w Solinie zmusiła do przesiedlenia aż 3 tys. mieszkańców wsi
type: item
date: 2023-03-11T09:54:22.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bieszczady
subject: jeziora
subject: Solina
subject: technika
subject: Travel
subject: turystyka
subject: województwo podkarpackie
subject: Wolny czas
description: Zapora w Solinie to jedna z największych i najważniejszych budowli hydrotechnicznych w Polsce. Znajduje się na rzece San, około 80 km na południe od Rzeszowa.
encoded: W tym artykule: Historia zapory w Solinie Budowa tamy i elektrowni Znaczenie zapory w Solinie Ciekawostki o zaporze w Solinie Tama ta jest zarówno źródłem energii elektrycznej, jak i ważnym elementem ochrony przed powodzią oraz zapewnienia stabilnego poziomu wody w rzece San. Zapora w Solinie została zbudowana w latach 60. XX wieku. Była wówczas jednym z największych tego typu obiektów w Europie. Historia zapory w Solinie Pierwszy projekt zagospodarowania hydroenergetycznego Sanu poprzez budowę zapory wodnej opracował już w 1921 r. prof. Karol Pomianowski z Politechniki Warszawskiej. W lipcu 1934 roku w rejonie Soliny doszło do powodzi. Jej skutki doprowadziły do podjęcia przez lokalne władze decyzji o zbudowaniu zapory. Trzy lata później na zaproszenie ówczesnego rządu w okolice Soliny przybył światowej sławy szwajcarski geolog Maurice Lugeon. Miał określić przydatność regionu do wzniesienia potężnej tamy w samym sercu Bieszczadów. Miejsce to zostało wybrane dzięki obecności odpornego piaskowca, który wytrzyma napór wody. Plany zostały zarzucone z powodu II wojny światowej. Po jej zakończeniu władze PRL wróciły do pomysłu w 1955 r. Konieczne było wysiedlenie wielu osób. Pod wodą miała znaleźć się nie tylko Solina, ale również okoliczne przysiółki, m.in. Zadział i Podkaliszcze, Taleśnica Sanna, czy też opuszczony po wojnie Horodek. Wyburzonych zostało kilkaset domów, budynków gospodarczych, nie mówiąc o przepięknych cerkwiach, które były symbolem regionu. Przesiedlonych zostało ok. 3 tys. mieszkańców. Budowa tamy i elektrowni Budowa zapory w Solinie rozpoczęła się w 1960 roku i trwała blisko 9 lat. Prace budowlane były prowadzone przez ponad 2 tysiące robotników i inżynierów. Właśnie w tym czasie powstała jedna z największych budowli hydrotechnicznych w Polsce. Koszt budowy szacuje się na 1,5 mld zł. Projekt zapory został opracowany przez zespół inżynierów. Projektantem założeń zapory był inżynier Bolesław Kozłowski. Głównym architektem był Karol Pomianowski. Za czę…

zapora-w-solinie-ciekawostki-fot-wikimedia-commons-f9b22f8.jpg
width: 1260
height: 645

Jednym cywilizacjom dała szansę rozwoju, innym przyniosła zagładę. Zdaniem historyków epoka żelaza trwa do dziś
type: item
date: 2023-02-19T12:03:09.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Technologia
subject: cywilizacja
subject: Edukacja
subject: historia
subject: metal
subject: technika
description: Gdzie w dziejach ludzkości mieści się epoka żelaza? Skąd wzięła się nazwa tego okresu i jakie zawdzięczamy mu osiągnięcia? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Kiedy zaczęła się epoka żelaza? Skąd wzięła się nazwa epoki żelaza? Osiągnięcia epoki żelaza Epoka żelaza w Polsce Ciekawostki o epoce żelaza Stop miedzi i cyny, będący głównym motorem napędowym cywilizacji epoki brązu, bez cienia wątpliwości zrewolucjonizował świat, ale z czasem pojawiła się potrzeba zastąpienia go metalem bardziej dostępnym. Gdy ludzie odkryli i nauczyli się wytapiać żelazo, nastała nowa epoka dziejowa, która ostatecznie ukształtowała poszczególne cywilizacje. Epoka brązu wyznaczyła kierunek rozwoju cywilizacji, ale należy stanowczo stwierdzić, że wszystkie wcześniejsze odkrycia udoskonalono i rozpowszechniono dopiero w epoce żelaza. Gdy człowiek nauczył się pozyskiwać i obrabiać ten pierwiastek, wkroczył do nowej ery, która zdaniem niektórych uczonych trwa nieprzerwanie do dziś. Kiedy zaczęła się epoka żelaza? Podobnie jak czas trwania innych epok dziejowych, także ramy czasowe epoki żelaza są ruchome i zależą od kilku istotnych czynników: szerokości geograficznej, zróżnicowania kulturowego i stopnia rozwoju danej cywilizacji na płaszczyznach społecznej i gospodarczej. W kontekście całego świata, jako moment przejścia z epoki brązu do epoki żelaza naukowcy wskazują rok 1200 p.n.e. Faktem jest, że żelazo obrabiano już wcześniej. Najstarsze znaleziska pochodzą z XV i XIV stulecia p.n.e. Odkryto je w Azji Mniejszej, a ich wytworzenie przypisuje się cywilizacji Hetytów. Jak już wspomnieliśmy, rozwój cywilizacyjny nie przebiegał w sposób równomierny. Mieszkańcy Europy poznali metody wytwarzania i obróbki żelaza dopiero w XII w. p.n.e. Początkowo zdolność tą posiedli mieszkańcy azjatycko-europejskiego pogranicza (Kaukazu) i Grecy. Na przełomie XI i X w. p.n.e. żelazo dotarło do Italii i nieco później do pozostałych zakątków Europy. Kiedy zakończyła się epoka żelaza? To zależy. W kontekście historycznym trwa do dziś (takie przekonanie wyraża wielu historyków). Epoki historyczne wyraźnie różnią się pod tym względem od archeologicznych, bo…

epoka-zelaza1-5f9b0aa.jpg
width: 1920
height: 1080

Epoka brązu dała początek wielkim cywilizacjom. W Polsce zaczęła się późno w porównaniu z resztą świata
type: item
date: 2023-02-13T09:43:08.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: cywilizacja
subject: Edukacja
subject: historia
subject: metal
subject: prehistoria
subject: technika
description: Gdy nastał zmierzch epoki kamienia, rozpoczęła się epoka brązu, bez wątpienia będąca punktem zwrotnym w dziejach ludzkości. Co wiemy na jej temat? Najważniejsze informacje znajdziesz poniżej.
encoded: W tym artykule: Kiedy miała miejsce epoka brązu? Skąd wzięła się nazwa epoki brązu? Osiągnięcia epoki brązu Epoka brązu w Polsce Ciekawostki o epoce brązu Kamienne narzędzia dobrze wywiązywały się ze swojej funkcji w początkowej fazie rozwoju rodzaju Homo. Gdy nasi przodkowie zaczęli zmieniać swój tryb życia, pojawiły się u nich nowe potrzeby, których nie można było realizować prymitywnymi wytworami z kamienia, kości i drewna. Ludzkość stanęła przed wyzwaniem opracowania nowego surowca i metod produkcji. Już wtedy udowodniła, że nasz gatunek potrafi uporać się z każdym problemem. Mówiąc o epoce brązu, na myśli trzeba mieć drugi z trzech wielkich okresów prehistorii. Ludzie osiągnęli wówczas stopień rozwoju, który pozwolił im wkroczyć w zupełnie nową erę – czas postępu technologicznego, który okazał się być motorem napędowym dla dalszego rozwoju cywilizacji. Zmiany technologiczne pociągnęły za sobą wielkie przemiany społeczne. Cywilizacja osiągnęła wówczas formę, która ewoluuje do dziś. Kiedy miała miejsce epoka brązu? Każda epoka historyczna wpływała na dzieje świata, w którym żyjemy. Gdy nasi najdawniejsi przodkowie zaczęli posługiwać się prymitywnymi narzędziami wytwarzanymi z krzemienia i innych naturalnych materiałów, nastała epoka kamienia. Pchani potrzebą postępu, z czasem zaczęli opracowywać nowe metody wytwarzania narzędzi i oręża. Gdy zorientowali się, że połączenie miedzi i cyny w warunkach wysokiej temperatury tworzy stop, który umożliwia dość łatwą obróbkę i wykazuje znacznie większą odporność na uszkodzenia, rozpoczęła się epoka brązu. Królowa z epoki brązu odzyskała twarz. Jak wyglądała władczyni ludu El Argar? Cyfrowy wizerunek kobiety sprzed 3 700 lat odtworzyła hiszpańska artystka przy współpracy z archeologami z Barcelony. Kiedy nastąpiło przejście z epoki kamienia do epoki brązu? Naukowcy przyjmują, że na całym świecie nowy okres w dziejach ludzkości rozpoczął się w 3400 r. p.n.e. Należy jednak zaznaczyć, że ta data ma charakter czysto umowny. Wyn…

epoka-brazu-osiagniecia-charakterystyka-i-ciekawostki-jak-wygladala-epoka-brazu-w-polsce-fot-athanasios-gioumpasis-getty-images-be43a53.jpg
width: 1024
height: 683

Największe cmentarzyska samolotów na świecie. Wiesz, gdzie ich szukać?
type: item
date: 2022-09-26T09:01:21.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: lotnictwo
subject: samoloty
subject: technika
subject: Travel
subject: zwiedzanie
description: Kiedy samolot – zarówno wojskowy, jak i cywilny – wychodzi z użycia, przechodzi na swoistą emeryturę. Trafia w miejsce, gdzie jest przechowywany wraz z setkami nieeksploatowanych maszyn. Jednak, mimo nazwy "cmentarzyska samolotów", znalezienie się tam wcale nie oznacza, że historia danej maszyny definitywnie się zakończyła.
encoded: W tym artykule: Tuscon, Arizona Mojave, Kalifornia Alice Springs, Australia Teruel, Hiszpania Biszkek, Kirgistan Rosocha, Czarnobyl Samolot jest bardzo drogim urządzeniem. Kiedy wychodzi z użycia, nadal jest bardzo cenny. Dlatego cmentarzyska samolotów rzadko kiedy przypominają składnice złomu. Samoloty, które na nie trafiają, są na różne sposoby zabezpieczane – np. są dokładnie myte, by pozbyć się soli powodującej korozję. Zdarza się też, że po znalezieniu się na cmentarzysku na maszynę natryskuje się kilka warstw specjalnej powłoki, która ma odbijać promienie słoneczne. To wszystko dlatego, że los samolotów, które znalazły się na cmentarzysku, wcale nie jest przesądzony. Mogą zostać pozostawione na nim jedynie na ściśle określony czas. A jeśli nie, bardzo prawdopodobne jest, że zostaną potraktowane jako źródło wartościowych części zamiennych – takich jak silniki czy elektronika. Albo nadających się do sprzedaży materiałów. Zdarza się też, że wbrew pierwotnym planom samoloty z cmentarzysk zostają przywrócone do lotniczego życia. Jedną z „ofiar” pandemii były Airbusy A380. To potężne dwupokładowe samoloty z czterema silnikami i 550–800 miejscami dla pasażerów (w zależności od konfiguracji). Gdy ruch samolotowy w 2020 r. zamarł, wiele linii lotniczych pozbyło się ich ze swoich flot. Jednak w zeszłym roku linie British Airways ofiarowały drugie życie swoim A380, które wróciły do służby. Szuka opuszczonych, zapomnianych miejsc. Dzięki swoim zdjęciom przywraca im życie [GALERIA] Cmentarzysko samolotów, zapomniany szpital psychiatryczny, dawna fabryka - to jego ulubione miejsca. Im mroczniej, tym lepiej! Nie wszystkie samoloty miały tyle szczęścia. W 2020 r. cmentarzyska samolotów zapełniły się. Wiele maszyn, które miały znaleźć się tam jedynie na krótko, najprawdopodobniej już nigdy nie wzbije się w powietrze. Gdzie znajdują się największe cmentarzyska samolotów na świecie? Tuscon, Arizona Formalnie największe cmentarzysko samolotów na świecie nazywa się 309th Aerospace…

najwieksze-cmentarzyska-samolotow-na-swiecie-wiesz-gdzie-ich-szukac-fot-david-gray-bloomberg-via-getty-images-f5ade1f.jpg
width: 1024
height: 683

Flying-V – tak będziemy latać w przyszłości. Prototyp już wzbił się w powietrze
type: item
date: 2020-09-28T13:03:49.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Technologia
subject: latanie
subject: linie lotnicze
subject: samoloty
subject: technika
subject: Travel
description: Flying-V – futurystyczny ultralekki i superoszczędny samolot to zapowiedź tego, jak będą wyglądać podniebne podróże w nieodległej przyszłości. Twórcom maszyny udało się przeprowadzić pierwszy lot. Na razie w powietrze wzbił się prototyp maszyny – niewielki model Flying-V.
encoded: Ultranowoczesna maszyna to wynik współpracy naukowców z Delft University of Technology w Holandii z holenderskimi liniami lotniczymi KLM. Inżynierowie poddali testom model Flying-V ważący 22,5 kg i mierzący 3 metry długości. W projekcie Flying-V uwzględniono kabinę pasażerską, ładownię i zbiorniki paliwa na skrzydłach. Twórcy mają nadzieję, że aerodynamiczny kształt maszyny zmniejszy zużycie paliwa w trakcie lotu o 20 proc., w porównaniu z dzisiejszymi samolotami. Testy prototypowego modelu odbyły się w strzeżonej bazie lotniczej w Niemczech, gdzie wraz z zespołem Airbusa naukowcy i inżynierowie przeprowadzili próbę startu, manewrów w powietrzu oraz podejścia do lądowania. View oEmbed on the source website – Jednym z naszych zmartwień było to, że samolot może mieć pewne trudności z podniesieniem się, ponieważ poprzednie obliczenia wykazały, że rotacja może być problemem. Zespół zoptymalizował skalowany model lotu, aby zapobiec problemowi, ale nie przekonasz się dopóki nie spróbujesz – powiedział Roelof Vos, adiunkt na wydziale inżynierii lotniczej w Delft, cytowany przez CNN. Zdalnie sterując samolotem, naukowcom udało się wystartować z prędkością 80 km/h, prędkość lotu, kąty i ciąg samolotu były zgodne z planem. Eksperci ciężko pracowali nad optymalizacją samolotu – aby ulepszyć telemetrię, zespół był zmuszony zmienić środek ciężkości maszyny i wyregulować jego antenę. Twórcy modelu stwierdzili, że lot testowy wykazał, że obecny projekt pozwala na zbyt duże przechylenie samolotu, co powoduje nierówne lądowanie, a to mogłoby oznaczać zagrożenie dla potencjalnych użytkowników. Teraz eksperci chcą bliżej przyjrzeć się danym zebranym podczas lotu testowego i z ich uwzględnieniem stworzyć symulator lotu samolotem Flying-V, dzięki czemu przeprowadzanie kolejnych testów byłoby ułatwione. A to z kolei pozwoliłoby dalej udoskonalać maszynę. Lot w przyszłość Pierwszy testowy lot to dopiero początek długiej drogi. Zespół zamierza wykonać szereg kolejnych testów z wykorzystani…

tak-przedstawia-sie-wizualizacja-flying-v-fot-youtube-tu-delft-85bfc0b.jpeg
width: 1666
height: 937

6/19
type: item
date: 2019-05-22T11:13:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: chiny
subject: gospodarka
subject: Społeczeństwo
subject: technika
description: Fiesta, sjesta i mañana!
encoded: Zazdroszczę Hiszpanom mañany. Choć dosłownie ten zwrot oznacza "jutro", to jednak doskonale odzwierciedla ich stosunek do rzeczywistości. Sjesta i fiesta to dla nich rzeczy święte. Reszta może poczekać. I dlatego chyba żaden inny naród nie potrafi tak celebrować życia jak właśnie Hiszpanie. Zawsze rozśpiewani, zawsze rozgadani i zawsze roztańczeni. Uwielbiają dobre wino, dobre jedzenie i dobre towarzystwo. Nie jest łatwo mieć ich za sąsiadów - przekonał się każdy, kto chciał pójść spać przed północą, kiedy oni dopiero się rozkręcają. Ale jak tu nie cieszyć się życiem, skoro ma się słońce prze 3 tys. godzin w roku, 8 tys. kilometrów plaż, aż 46 miejsc wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO (numer 3 po Włochach i Chinach), a jedna restauracja przypada tu na 130 Hiszpanów, co jest światowym ewenementem. Jeżeli dodamy do tego setki fiest i festiwali, w których udział jest obowiązkowy, ogniste flamenco i takich artystów jak Goya, Velázquez, Picasso, Miró i Dalí - to nic dziwnego, że właśnie Hiszpanię na wakacje polecamy w tym wydaniu Travelera. Są tu miejsca oczywiste jak Andaluzja i Wyspy Kanaryjskie, ale też naturalnie piękne i zaskakujące jak Asturia lub niesamowity park Bardenas Reales czy kulinarne raje: Kraj Basków i Galicja. I wiele innych zakątków, w których z całą pewnością tego lata chcielibyśmy się - i mamy nadzieję, że Wy również - znaleźć. Agnieszka Franus redaktor naczelna

traveler-6-19-b8ccc15.jpeg
width: 393
height: 590

Moda na Pokemony minęła? Nieważne. Rozszerzona rzeczywistość już tu zostanie
type: item
date: 2018-05-02T09:12:54.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Technologia
subject: technika
description: Czy niedawna mania łapania Pokemonów to znak, że nadchodzi rewolucja - nie tylko w rozrywce?
encoded: W 2016 i 2017 roku rodzice być może się cieszyli, kiedy ich dzieci powstawały z kanap i biegały po dworze, polując na wyimaginowane stwory. Ale dzieci przez cały czas ściskały w dłoniach urządzenia elektroniczne: korzystały z aplikacji rzeczywistości rozszerzonej (AR, od augmented reality), która nakłada generowane komputerowo obrazy na widok otoczenia użytkownika, zmieniając prawdziwy świat w pole gry Pokémon Go – w pokemonowe safari. Niektórzy naukowcy twierdzą, że czas spędzany przed ekranem może upośledzać zdolności poznawcze i powodować problemy behawioralne. Jednak korzystanie z rzeczywistości rozszerzonej, w przeciwieństwie do innych form mediów cyfrowych, polega przede wszystkim na interakcji ze światem rzeczywistym – zauważa prof. Chris Dede z Uniwersytetu Harvarda, specjalista od metod uczenia się. Dede przewiduje, że w przyszłości lekcje będą dopasowane do rzeczywistości rozszerzonej: ekonomii będzie się nauczać w centrach handlowych, a biologii – w zoo. Inwestorzy spodziewają się więc wielkich zysków. Według szacunków Goldman Sachs w 2025 r. techniki edukacyjne oparte na rzeczywistości rozszerzonej oraz wirtualnej będą łącznie przynosić zyski rzędu 700 mln dol. rocznie. Tekst: Nina Strochlic

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ae86e91c502b420e193b6075f3c24c30e36b233b-47eb83a.jpeg
width: 923
height: 624

Jak buduje się miasta po chińsku? Błyskawicznie [REPORTAŻ]
type: item
date: 2018-03-29T09:48:16.000Z
creator: Peter Hessler
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: chiny
subject: gospodarka
subject: Społeczeństwo
subject: technika
description: O wpół do trzeciej po południu szefowie zaczęli projektować fabrykę. Trzykondygnacyjny budynek, który wynajęli, był puściuteńki – białe ściany, gołe posadzki, drzwi wejściowe bez zamka. Mogłeś wejść i wyjść. Taka otwartość cechowała całą Strefę Gospodarczego Rozwoju Lishui.
encoded: Sąsiednie budynki też były pustymi skorupami stojącymi przy gruntowej drodze, która biegła w stronę niedokończonej autostrady. Wang Aiguo i Gao Xiaomeng przyjechali tu z oddalonego o 130 km Wenzhou, miasta na południowo-wschodnim wybrzeżu Chin. Byli krewnymi (wujem i siostrzeńcem) i przybyli do Lishui, by założyć nową firmę. – Cały ten rejon właśnie się otworzył – wyjaśnił mi szef Gao. – Wenzhou też było kiedyś takie, ale teraz stało się za drogie dla małej firmy. Lepiej być w miejscu takim jak to. Na parterze dołączył do nas przedsiębiorca budowlany z asystentem. Nie zjawił się żaden architekt ani kreślarz, nikt nie przyniósł linijki czy poziomnicy. Szef Gao rozpoczął od częstowania papierosami. Miał 33 lata i wykazywał nerwowość, która nasilała się, ilekroć jego wuj był w pobliżu. Kiedy już wszyscy zapalili, młody człowiek sięgnął do torby przewieszonej przez ramię i wyjął z niej pióro oraz skrawek papieru. Najpierw naszkicował zewnętrzne ściany pomieszczenia. Potem rozpoczął projektowanie – każde pociągnięcie pióra symbolizowało budowę którejś ściany. Na naszych oczach fabryka zaczęła nabierać kształtów. Gao narysował dwie linie w południowo-zachodnim narożniku – to miała być hala maszyn. Obok znalazło się laboratorium chemika, a dalej magazyn i druga hala maszyn. Szef Wang, wuj, przyjrzał się kartce. – Ta sala nie jest potrzebna – powiedział. Przedsiębiorcy naradzili się i wykreślili drugą halę maszyn. W ciągu 27 minut zakończyli projektowanie parteru i przeszli wyżej. Kolejne papierosy. Szef Gao pochylił się nad kartką. – To za małe jak na biuro. – No to zrób ścianę tu. Będzie dość miejsca. – Czy możesz tu postawić jeszcze jedną ścianę? W ciągu 23 minut zaprojektowali biuro, korytarz i trzy saloniki dla kierowników. Ustalenie szczegółów budowy kwater dla robotników, na ostatniej kondygnacji, zajęło im kolejnych 14 minut. W sumie sporządzenie planów fabryki o powierzchni 2 000 m2 trwało godzinę i cztery minuty. Przez mniej więcej rok raz po raz przyjeżdżałem do …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/47615203fae0889da4776f46048259cf53d93821-ca070aa.jpeg
width: 600
height: 398

Tramwajem na Pragie - Warsawiana
type: item
date: 2010-01-11T06:10:00.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: praga
subject: stolica
subject: technika
subject: warszawa
description: Poczciwy tramwaj znany jest nam doskonale i choć czyniono już wysiłki, by z niego zrezygnować, to, jak na razie, uchował się jeszcze i dobrze mu tak. Jest naziemnym szynowym środkiem transportu miejskiego o trakcji elektrycznej.
encoded: Pierwszą taką trakcję zbudowano w 1881 r. w firmie niemieckiej Siemens&Halske. W Polsce miała ją Bydgoszcz już w 1888 roku, a następnie Poznań – w 1897r., Łódź, Wałbrzych i Grudziądz – w 1898 r. Warszawiacy mogli cieszyć się tramwajem elektrycznym dopiero od 1905 r. Zanim jednak doszło do elektryfikacji tramwajów były one pojazdami napędzanymi siłą mięśni niezastąpionych koni. Pierwszy taki uruchomiono w 1832 r. w Nowym Jorku, a w Warszawie w 1865 r. Natomiast budowę całej sieci tramwajów konnych w naszej stolicy rozpoczęto w 1880 r. i powierzono Belgom, którzy zresztą zelektryfikowali ją na początku XX w. Pierwsza warszawska linia tramwajowa była bocznicą kolejową o długości 6 km z trakcją konną, łączącą praskie stacje kolejowe: Petersburską i Terespolską z Warszawsko-Wiedeńską. Biegła przez jedyny wówczas most Kierbedzia i łączyła oba brzegi Wisły. Jeszcze w XIX w. popularny był również zielono-czerwony tramwaj konny, który kursował na trasie z Dworca Terespolskiego na Plac Krasińskich. Jedną z najstarszych i najdłuższych linii była słynna „osiemnastka”, która w 1910 r. połączyła ulicę Stalową na Pradze z Rogatkami Mokotowskimi, biegnąc przez Marszałkowską, Nowy Świat i Pl. Zamkowy. W niepodległej już Polsce erygowano parafię w wybudowanej pod koniec I wojny światowej Bazylice na Kawęczyńskiej. Zjeżdżali tam gremialnie mieszkańcy lewobrzeżnej Warszawy, by ją podziwiać, a bezpośrednią komunikację ze Śródmieściem i Ochotą zapewniał im tramwaj linii „25”, wyruszający z pętli na Michałowie za Bazyliką. Zajezdnię przelotową dla 212 wozów otwarto na Kawęczyńskiej w 1925 r. Na marginesie trzeba przyznać, że tramwajarze tworzyli w nowo powstałym państwie polskim elitę wśród pracowników komunalnych. Zarabiali doskonale: w latach 1935-39 konduktor i motorniczy w granicach 340 zł. plus 13. pensja i premia, a fachowiec w warsztatach około 470 zł.( dla porównania trzeba zaznaczyć, że przewyższało to uposażenie zasadnicze majora zawodowego służby czynnej). Każdemu z nich po rok…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/decafbf01904930112fdf726bea092481edd0c57-3f4bc1c.jpeg
width: 456
height: 362

Początki kolejnictwa
type: item
date: 2009-12-16T05:00:00.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kolej
subject: technika
description: Pierwszy parowóz zbudował w Anglii genialny inżynier-samouk Jerzy Stephenson i to on również w 1826 roku uruchomił pierwszą linię kolejową, zbudowaną między Darlington a Stockton.
encoded: Warto zaznaczyć, że na linii tej posługiwano się nie tylko parowozami, ale też… końmi, gdyż pasażerowie uważali, iż poczciwe czworonogi są o wiele bezpieczniejsze. Trakcję wyłącznie parową miała, zbudowana w 1830 roku, kolej Manchester-Liverpool. Zaledwie pięć lat od momentu jej uruchomienia zaprojektowano linię kolejową Warszawa – Skierniewice – Piotrków – Częstochowa – Ząbkowice – Niwka, która miała dojść do samej granicy zaboru ruskiego i liczyć 264 kilometry długości. Jak na owe czasy było to przedsięwzięcie na ogromną skalę a jego inicjatorem, podobnie jak inicjatorem budowy kolei w Polsce, był Henryk Łubieński, który w końcu lat trzydziestych XIX wieku zorganizował w tym celu spółkę z bratem, Tomaszem oraz przemysłowcem Piotrem Steinkellerem. Z wielkim rozmachem pomyślane przedsięwzięcie wymagało jednak ogromnych nakładów pieniężnych, na których inicjatorów nie było stać. Nie pomogło też wypuszczenie akcji projektowanej kolei, i w rezultacie w 1842 r.Towarzystwo Kolei Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej zostało rozwiązane. Budowę przejął rząd carski. Linię uruchomiono dopiero w 1848 roku. Tandetnie zbudowana, wymagała ciągłych napraw. W 1857 r. wydzierżawili ją, na korzystnych warunkach, kapitaliści niemieccy, którzy, po dokonaniu koniecznych napraw i inwestycji, czerpali z niej pokaźne zyski. Tekst: Agnieszka Budo

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5d188efd42920c59262b23e02e1da548fced0155-6824a9e.jpeg
width: 500
height: 464

Elektryczne auta do 2020roku?
type: item
date: 2009-11-20T05:30:00.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: technika
description: Owszem, ale nie wszędzie! Tendencja do wymiany samochodów benzynowych czy gazowych na elektryczne jest szeroko rozumiana i popierana, zwłaszcza przez rządy państw wspólnoty europejskiej.
encoded: Narodowy plan rozwoju elektromobilności przyjął ostatnio rząd Niemiec. Plan ten zakłada, że do 2020 r. po drogach tego kraju będzie jeździć milion samochodów z elektrycznym napędem. Ale, aby tak się stało, należy opracować standardy dla akumulatorów i stacji, w których będą one doładowywane. Dodatkowym utrudnieniem jest intencja rządu zmierzająca do wykorzystywania w tych stacjach głównie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych. Poważnym problemem będzie również wysoka cena takiego samochodu. Plan niemiecki przewiduje bodźce finansowe, mające zachęcać do nabycia takiego pojazdu. Między innymi w 2012 r. ma wspierać wprowadzenie na rynek pierwszych 100 tysięcy elektromobilów. W 2013 roku Volkswagen przewiduje sprzedaż pierwszych, wyprodukowanych przez firmę, samochodów z napędem elektrycznym natomiast Daimler intensywnie współpracuje z kalifornijską firmą Tesla Motors Inc. nad wydajniejszymi akumulatorami i elektrycznymi układami napędowymi. A co z nami, Polakami! Czy nadal będziemy ściągać do własnego kraju samochodowy szmelc, którego bogaci sąsiedzi będą chcieli się pozbyć? Zalecam w tym względzie daleko idącą rozwagę, gdyż za moment nałożą na nas kary za zanieczyszczanie środowiska. I poniekąd będą mieli rację, a zapłacimy za to wszyscy, i duzi i mali. Tekst: Małgorzata Sienkiewicz

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/adeae63881b004d11f10163cdfc564cdafbcff1d-3d3b935.jpeg
width: 500
height: 500

Komunikacja XXI wieku
type: item
date: 2009-11-15T12:45:00.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kamera
subject: komputery
subject: technika
description: Naukowcy z University of Southampton opracowali nową metodę kontaktowania się dwóch osób przez internet … bez użycia klawiatury, mikrofonu czy kamery. A więc jak? Graniczy to z magią, ale pokazali, że siłą samych myśli można przesłać proste informacje do mózgu drugiego użytkownika internetu.
encoded: W swoim eksperymencie korzystali z technologii BCI, czyli brain-computer interfacing – interfejs mózg-komputer. Polega ona na wykorzystaniu elektrod osadzonych na głowie delikwenta, które monitorują sygnały mózgu i przekształcają je w odpowiednie komendy. Do tej pory metodę tę stosowano do kontroli komputerów, robotów, sprzętu rehabilitacyjnego i środowisk wirtualnej rzeczywistości. Armia Stanów Zjednoczonych dzięki tej metodzie umożliwiała np. poszkodowanym żołnierzom kontrolowanie przez nich protez swoich kończyn. Jak twierdzi dr Christopher James – Nowy sposób może pomóc osobom ze schorzeniami mięśni, zostanie wykorzystany do komunikacji i zastosowany w grach komputerowych. W przeprowadzonym doświadczeniu brały udział dwie osoby, którym na głowach umieszczono elektrody. Jedna z nich za pomocą BCI przekazała informację do komputera, który rozpoznał myśli, dekodując przesłane sygnały i przekazał je przez internet do drugiego komputera. Komputer drugiego użytkownika odebrał wiadomość, sygnalizując to przez, dołączoną do niego, lampkę LED. Sygnał przechwyciły elektrody, mierzące aktywność rejonu kory mózgowej, odpowiedzialnej za widzenie i przesłały wiadomość do połączonego z nimi komputera, na monitorze którego wyświetliła się prawidłowa seria przesłanej informacji, zapisywanej w postaci zer i jedynek. Udowodniono w ten sposób, że komunikacja mózg-komputer-mózg jest możliwa. Tekst: Małgorzata Sienkiewicz

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/127fc76c9d805ca9fba1a674b1ab1d2b1a961a3d-8d83e14.jpeg
width: 375
height: 500

125 lat Statuy Wolności
type: item
date: 2009-10-01T10:30:00.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: technika
description: Symbolem Warszawy jest Syrenka, a Nowego Jorku niewątpliwie Statua Wolności. Znana jest powszechnie, gdyż pojawia się na wielu widokówkach, zdjęciach, filmach i w książkach.
encoded: Została zaprojektowana przez francuskiego rzeźbiarza, Augusta Bartholdiego, a jej żelazną konstrukcję stworzył Gustaw Eiffel, budowniczy i twórca symbolu Paryża, czyli Wieży Eiffla. Ciekawostką może być fakt, że posąg zbudowano w Paryżu jako dar Francji dla Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, następnie przewieziono do Nowego Jorku i zmontowano na wyspie Liberty, przed wejściem do portu tegoż miasta. Było to w 1884 roku, czyli równo 125 lat temu, a piękny gest Francuzów miał uświetnić setną rocznicę deklaracji niepodległości. Statua stoi na betonowym cokole, który ma 40 metrów wysokości. W jego wnętrzu znajdują się winda oraz schody, prowadzące na pierwszą platformę widokową u stóp posągu. Sama statua jest w środku pusta i pomiędzy jej dwiema stalowymi kolumnami umieszczono dwa ciągi kręconych schodów, każdy po 168 stopni, którymi zwiedzający mogą dotrzeć aż do korony posągu. Mniej więcej na wysokości nosa, który ma długość dorosłego człowieka, znajduje się kolejna platforma widokowa. Najwyżej sięgającym punktem całości jest, oświetlona mocnymi lampami rtęciowymi, pochodnia, która znajduje się na wysokości 93 metrów nad cokołem. Posąg, jeden z największych na świecie, przedstawia kobietę, która w prawej dłoni wysoko dzierży pochodnię, a w lewej trzyma tablicę z napisem: 4 lipca 1776 r. Dzień Niepodległości Ameryki. Pierwotnie obdarzona szumną i górnolotnie brzmiącą nazwą „Wolność , Oświeca Świat”, stała się wkrótce po prostu Statuą Wolności i niezależnie od tego, jakie emocje wzbudza wśród nowojorczyków, jest wciąż wizytówką ich miasta. Tekst: Agnieszka Budo

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/884a0d4a347be04b6404bb9812f172ab9114d424-1843554.jpeg
width: 500
height: 375

Tradycyjnej żarówce już dziękujemy!
type: item
date: 2009-09-05T10:15:00.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: technika
description: Australia zapowiada wprowadzenie od 2010 roku zakazu używania tradycyjnej żarówki. Dzięki temu emisja gazów cieplarnianych do atmosfery spadnie każdego roku o cztery miliony ton!
encoded: Także Unia Europejska skłania się do takiej decyzji a Szwajcaria już wprowadziła zakaz używania dwóch, najmniej ekologicznych żarówek, oznakowanych symbolami F i G. Okazuje się dodatkowo, że wynalazek Edisona pożera tyle prądu, że najwyższy już czas się z nim pożegnać – w skali świata aż 19 procent. Zostaje konsekwentnie zastępowany żarówkami energooszczędnymi, czyli kompaktowymi świetlówkami, a w niedalekiej przyszłości świecącymi diodami. Tajemnica oszczędności tkwi w szklanej rurce wypełnionej mieszanką oparów rtęci i gazu, która zastępuje metalowy drucik w tradycyjnej żarówce. Gdy ów drucik, pod wpływem prądu, rozgrzewał się, to zaczynał świecić, ale w tym procesie powstawało głównie promieniowanie cieplne. Tymczasem świetlówka ze szklaną rurką nie świeci tylko fluoryzuje, nie wytwarzając ciepła. Jednak i ona ma pewne minusy: zawiera rtęć przez co wymaga fachowej utylizacji, nie można podłączyć jej do regulatorów światła oraz wytwarza promieniowanie elektromagnetyczne i ekolodzy zalecają utrzymywanie dystansu co najmniej 1,5 metra od tego źródła światła. A na dodatek daje mało intymną barwę światła: niebieską, czerwoną i zieloną, co w pomieszaniu pozwala osiągnąć najwyżej odcień światła dziennego. Producenci pracują obecnie nad udoskonaleniem lampy halogenowej, która daje wyraziste światło i może zaoszczędzić nawet 50 procent energii. Tekst: Agnieszka Budo

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d51d8d8dd3d14749d692199af814c38979914d9c-34e0f75.jpeg
width: 335
height: 500