National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-11-05T15:21:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Tanzania robi się niebezpieczna. Turyści wyjeżdżający na safari powinni uważać
items: Mama 58 dzieci, równiny Serengeti i noc wśród hipopotamów – tej wyprawy nie da się zapomnieć
items: Polski cmentarz w sercu Afryki: co odkryli badacze pod nowymi nagrobkami?
items: Szympansy to świetni inżynierowie. Rozumieją mechanikę swoich narzędzi
items: Epoka kamienia, a może kości? Odkryto narzędzia z hipopotamów i słoni sprzed 1,5 mln lat
items: Pierwsze polskie badania archeologiczne w Tanzanii. Jest sukces
items: Serengeti co roku przyciąga miliony turystów. Wszyscy chcą zobaczyć wielką migrację zwierząt
items: O tym miejscu mówi się „najpiękniejsze na Ziemi”. Zanzibar to nie tylko piękne widoki
items: Wielka Piątka Afryki – jakie zwierzęta należą do Big Five i gdzie można je spotkać?
items: Nie żyje słynny szczur-saper. Magawa miał 8 lat
items: Zanzibar - wakacje na niezwykłej wyspie, która zachwyca kolorami
items: „Jezioro Wiktorii obumrze w ciągu 50 lat”. Afryka potrzebuje radykalnych zmian, by chronić skarby natury
items: Samia Suluhu Hassan została pierwszą w historii prezydentką Tanzanii
items: Traveler 2/21
items: Traveler Extra 04/20
items: Ludzie duchy. Poruszająca opowieść Marka Arcimowicza z serca ośrodka dla albinosów [FOTOGRAF MIESIĄCA]
items: Wyprawa na szczyt Kilimandżaro. "Wpierw ból i mdłości. Potem - ulga i radość"
items: Ślady stóp sprzed 19 000 lat. Archeologiczna zagadka wreszcie rozwiązana
items: Tanie podróżowanie: Tanzania i Zanzibar
items: Tanzania: Melodia Afryki. Czy tak brzmiał raj?
items: Ludzie Hadza: Żyją w czasie teraźniejszym – tu i teraz
items: "Masaj to symbol i ikona rdzennej Afryki." Jak może pozostać sobą?
items: 5 powodów, aby zostać zdobywcą Kilimandżaro
items: Odetnij smycz! Pomysły na urlop offline
items: Wysadzają ryby w powietrze wraz z rafą koralową. Połowy z dynamitem w Tanzanii

Tanzania robi się niebezpieczna. Turyści wyjeżdżający na safari powinni uważać
type: item
date: 2025-11-05T15:20:20.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: bezpieczeństwo
subject: tanzania
subject: zanzibar
description: Tanzania od lat pozostaje jednym z najważniejszych kierunków safari na świecie, a liczba przyjezdnych stale rośnie – w samym 2024 roku kraj odwiedziło ponad 2 miliony turystów. Jednocześnie coraz częściej pojawiają się ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa. Eksperci alarmują, że sytuacja w regionie ulega zmianie, a podróżni powinni zachować szczególną ostrożność.
encoded: Tanzania uchodzi za jedno z najpiękniejszych państw na świecie dla miłośników dzikiej przyrody. Takie miejsca, jak Serengeti, Kilimandżaro, Park Narodowy Tarangire czy krater Ngorongoro od lat przyciągają zarówno doświadczonych fotografów, jak i osoby, które marzą o swoim pierwszym safari. Wraz ze wzrostem liczby odwiedzających turystyka stała się jednym z filarów gospodarki kraju, a infrastruktura związana z wyjazdami w głąb sawanny rozwijała się dynamicznie. Dziś jednak ten obraz ulega zmianie. W ostatnim czasie eksperci zajmujący się bezpieczeństwem podróży coraz częściej podkreślają, że wyjazd do Tanzanii wymaga obecnie szczególnie uważnego przygotowania – zarówno logistycznego, jak i kulturowego. Region, który zachwyca swoją przyrodą, rządzi się również własnymi zasadami, a świadomość lokalnych realiów i przemyślana organizacja mogą mieć kluczowe znaczenie dla komfortu i spokoju podróży. Napięcia po wyborach w Tanzanii. Co warto wiedzieć? W Tanzanii w ostatnich tygodniach doszło do napięć po wyborach, które odbyły się pod koniec października 2025 roku. W części kraju wybuchły protesty i zamieszki, a władze – chcąc ograniczyć rozprzestrzenianie się informacji – na kilka dni wstrzymały lub spowolniły działanie internetu. Ograniczenia objęły również Zanzibar, mimo że tam sytuacja pozostawała spokojniejsza. Podróżni relacjonowali, że połączenia głosowe i komunikatory działały niestabilnie, a dostęp do sieci bywał całkowicie zablokowany. Na grupie „Polacy na Zanzibarze” jeden z internautów pisał: „Od czasu wyborów na Zanzibarze nie ma dostępu do internetu. Samoloty przylatują i odlatują normalnie, ale komunikatory nie działają”. Inna osoba z kolei dodawała: „Na wyspie wszystko jest spokojnie, ale na lądzie są zamieszki i wprowadzono godzinę policyjną. To nie pierwszy raz, pięć lat temu było podobnie”. W relacjach podróżnych pojawiały się też m.in. wzmianki o utrudnieniach w kursowaniu promów między Dar es Salaam a Zanzibarem, co wpływało na plany osób przemieszczają…

IMG8849-82b3525.jpeg
width: 4639
height: 3318

Mama 58 dzieci, równiny Serengeti i noc wśród hipopotamów – tej wyprawy nie da się zapomnieć
type: item
date: 2025-06-28T06:29:29.000Z
creator: Agnieszka Franus
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: afryka
subject: hipopotam
subject: lwy
subject: sawanna
subject: tanzania
description: Safari w Tanzanii to nie tylko przygoda – to emocjonalna podróż do źródeł natury, duchowości i historii człowieka. Poznaj opowieść, która zaczyna się w Ngorongoro, a kończy wśród hipopotamów rzeki Grumeti.
encoded: Spis treści: Powrót do korzeni – duchowa więź z Afryką W głąb kaldery – spotkanie z sercem Ngorongoro Lerai – pradawny las pełen duchów Serengeti – scena wielkiego spektaklu przyrody Walka o ochłapy – kolejni gracze na scenie Jezioro Magadi – taniec flamingów Życie w rytmie tradycji – w wiosce Masajów Rodzina Eryka i dzieciństwo w Afryce Rzeka pełna olbrzymów – hipopotamy z Grumeti Lot ponad sawanną – Serengeti z perspektywy balonu Krater Ngorongoro czy bezkresne równiny Serengeti pozwalają doświadczyć pierwotnego piękna natury, a jej serce bije tu wyjątkowo mocno. Tutejsze powietrze iskrzące niczym klejnot maluje krajobraz rodzajem blasku przypominającego aureole nad głowami świętych. Z krawędzi krateru roztacza się widok jak z innego świata – geologiczna misa zamknięta w potężnym murze z gór. Tanzania to jeden z nielicznych krajów, który ochroną objął niemal 50% powierzchni. Znajdują się tu trzy z siedmiu cudów Afryki: Kilimandżaro, wielkie migracje i Ngorongoro. Góra Kilimandżaro – duma kontynentu – widziana z okna samolotu wygląda jak sen. Niedaleko Aruszy znajduje się obszar chroniony Ngorongoro wpisany na listę UNESCO, a dalej – słynne Serengeti. To właśnie tam zmierzam po spotkaniu z kalderą. Powrót do korzeni – duchowa więź z Afryką Od pierwszego kroku w Tanzanii poczułam, jakby to był powrót do domu. Przodkowie, duchy, tęsknota – to wszystko jakby było zapisane w naszych genach. Eryk, nasz przewodnik, mówi: „Ngorongoro to największa zachowana kaldera świata – powstała po wybuchu superwulkanu”. Położony na jej krawędzi ośrodek Ngorongoro Crater Lodge był moim marzeniem. Gdy zobaczyłam go w książce o afrykańskim designie – wiedziałam, że chcę tam kiedyś stanąć. Z tarasu można podziwiać kalderę i dzikie zwierzęta, które podchodzą pod same domki. Po zmroku nie wolno poruszać się samodzielnie – natura rządzi się tu swoimi prawami. W głąb kaldery – spotkanie z sercem Ngorongoro Zjeżdżamy 600 metrów w dół – dno krateru ma średnicę 20 km i leży na wysokości 1800 m …

Ngorongoro-25b1bdd.jpg
width: 5194
height: 3463

Polski cmentarz w sercu Afryki: co odkryli badacze pod nowymi nagrobkami?
type: item
date: 2025-05-13T11:49:05.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: afryka
subject: cmentarze
subject: II wojna światowa
subject: tanzania
description: Ekspedycja naukowa do Kondoa w Tanzanii doprowadziła do niezwykłego odkrycia. Pod nowymi, przebudowanymi nagrobkami znaleziono oryginalne płyty polskich Sybiraków z lat 40. XX wieku. To ważne ustalenie dotyczące polskiego dziedzictwa na obczyźnie.
encoded: Spis treści: Jak wyglądało życie w osiedlu? Odkrycie wśród nagrobków Trudne warunki pracy Po ewakuacji z ZSRR z Armią Andersą w 1942 roku, około 20 tys. cywilów z polskich kresów trafiło do Afryki Wschodniej i Południowej, w tym do Kondoa w Tanganice (dzisiejsza Tanzania). Osiedle zamieszkiwało ok. 430 Polaków, w tym 180 dzieci. Jak wyglądało życie w osiedlu? Polacy mieszkali w glinianych blokach krytych liśćmi bananowca. Mieli do dyspozycji jadalnie, kuchnie, szkoły, świetlice, szpital, warsztaty i kościół. Działało nawet harcerstwo, chór, organizacje religijne. W centrum miejscowości znajdował się baobab, na którym do dziś widnieje wyryty napis „Polska 1943”. Po opuszczeniu osiedla przez Polaków w 1948 roku, pozostała kwatera cmentarna. W XXI wieku lokalna społeczność przeprowadziła renowację nagrobków, jednak niezgodnie z polską tradycją: powstały wysokie nagrobki przywodzące na myśl sarkofagi z czarnymi bokami. Widniały na nich błędy w inskrypcjach i niepoprawnie zapisane nazwiska. Odkrycie wśród nagrobków W 2024 roku do Tanzanii pojechała Ekspedycja z Centrum Dokumentacji Zsyłek, Wypędzeń i Przesiedleń UKEN w Krakowie pod kierownictwem prof. Huberta Chudzio. Celem było między innymi uporządkowanie cmentarza. Dlaczego ten projekt jest tak ważny? – To hołd dla 20 tys. polskich Sybiraków, którzy ocaleli w Afryce. Pozostawili po sobie nie tylko cmentarze, ale też infrastrukturę – szkoły, kościoły, studnie. Zachowanie tej pamięci ma ogromne znaczenie – na Syberii takich śladów już nie ma – mówi National Geographic Polska prof. Chudzio. Badacze stwierdzili, że nowe nagrobki na polskim cmentarzu postawiono na oryginalnych płytach z lat 40. XX wieku. Po rozebraniu jednej z konstrukcji ukazała się płyta z polskim nazwiskiem. Podobnie były w przypadku kolejnych grobów. Jak wyglądały pierwotne polskie nagrobki? Wykonano je z betonu, były to płaskie płyty z wyrytymi nazwiskami i datami. Tylko jeden miał granitową stelę z sentencją. Z czasem uległy poważnemu zniszczeniu. Mi…

kondoa-6db1492.png
width: 900
height: 600

Szympansy to świetni inżynierowie. Rozumieją mechanikę swoich narzędzi
type: item
date: 2025-03-26T13:21:40.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: badania naukowe
subject: dzikie zwierzęta
subject: małpy
subject: szympansy
subject: tanzania
description: Naukowcy z Uniwersytetu Oksfordzkiego odkryli, że szympansy w Parku Narodowym Gombe w Tanzanii świadomie wybierają gatunki roślin do tworzenia narzędzi. Umieją ocenić, która gałąź najlepiej się sprawdzi przy wyciąganiu termitów z ich kopca.
encoded: Spis treści Jak dobrać się do kopca termitów? Szympansy wiedzą, jak dobrać narzędzia Narzędzia szympansów a narzędzia człowieka O tym, że umiejętność posługiwania się narzędziami posiadają także zwierzęta, wiadomo od dawna. Szczególne zdolności wykazują tu ośmiornice, ptaki krukowate, słonie, wydry oraz małpy. Badacze zajmujący się zwyczajami szympansów odkryli jednak, że te potrafią nie tylko używać różnych przedmiotów, by osiągnąć swoje cele. Umieją także rozróżnić właściwości różnych materiałów, i to niezależnie od miejsca w którym żyje dana populacja. To wskazywałoby, że posiadają niezwykłą inżynierską intuicję, można by rzec – ludową mądrość. Jak dobrać się do kopca termitów? Multidyscyplinarny zespół badaczy pod przewodnictwem dr Alejandry Pascual-Garrido z Uniwersytetu Oksfordzkiego przebadał „narzędziowe” zwyczaje szympansów zamieszkujących Park Narodowy Gombe w Tanzanii. Ta antropolożka już od ponad dekady bada narzędzia używane przez szympansy. Pozostali autorzy badania byli związani z Instytutem Antropologii Ewolucyjnej im. Maxa Plancka, Instytutem Jane Goodall w Tanzanii, Uniwersytetem w Algarve i Uniwersytetem w Porto w Portugalii oraz Uniwersytetem w Lipsku. Wyniki badań opublikowano w czasopiśmie naukowym „iScience”. Na terenie Gombe szympansy powszechnie żywią się termitami. Te owady to doskonałe źródło pokarmu – mają mnóstwo tłuszczu i białka. Ale aby je zjeść, trzeba się trochę napracować. Termity budują kopce, czyli gniazda z przeżutego materiału roślinnego, sięgające kilku metrów wysokości. Kopiec jest pełen krętych tuneli, z których szympansy próbują wydobyć owady, używając do tego celu długich narzędzi z gałęzi lub łodyg roślin. Żeby skutecznie wyciągnąć termity, taka gałązka nie może być ani zbyt miękka, ani twarda, musi mieć też określoną długość. Szympansy wiedzą, jak dobrać narzędzia Dr Pascual-Garrido zabrała przenośny tester mechaniczny do Gombe i zmierzyła elastyczność narzędzi używanych przez szympansy. Badania wykazały, że gatunki rośl…

shutterstock272104823-c4913d9.jpg
width: 2362
height: 1778

Epoka kamienia, a może kości? Odkryto narzędzia z hipopotamów i słoni sprzed 1,5 mln lat
type: item
date: 2025-03-06T07:55:54.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: epoka kamienia
subject: ewolucja
subject: odkrycia archeologiczne
subject: tanzania
description: Blisko trzydzieści kościanych narzędzi sprzed 1,5 mln lat odkryli archeolodzy w wąwozie Olduvai w północnej Tanzanii. Są starsze od dotychczas znanych o milion lat. Czy pora zmienić nazwę epoki kamienia na epokę… kości?
encoded: Spis treści: „Epoka kości” wychodzi z mroków Kluczem – kontekst Znaczenie odkrycia prastarych narzędzi z kości Najstarsze znane wytwory rąk przodków lub krewnych człowieka mają 3,3 mln lat i pochodzą z Kenii. Wykonali je przedstawiciele Australopithecus afarensis lub Kenyanthropus platyops. Z czasem upowszechniały się i sporo takich zabytków znanych jest z wąwozu Olduvai, gdzie mają ok. 2,6–1,3 mln lat. To właśnie w tym wąwozie dokonano właśnie ważnego odkrycia. Tam archeolodzy natknęli się na narzędzia wykonane z surowców organicznych. „Epoka kości” wychodzi z mroków Pierwszą z wyróżnionych przez archeologów epok jest epoka kamienia. Trwa od momentu powstania pierwszych narzędzi z tego surowca aż do epoki brązu, kiedy ten stop wszedł przebojem wśród różnych cywilizacji. W zależności od miejsca stało się to w IV lub III tysiącleciu p.n.e. Nazwy epok są oczywiście symboliczne, bo wiadomo, że ludzie wykonywali tysiące lat temu narzędzia z różnych surowców, też organicznych. Jednak po nich do naszych czasów z reguły niewiele pozostaje – w niesprzyjających warunkach mogą przecież ulec rozkładowi w ciągu paru lat. Dlatego trudno jednoznacznie stwierdzić, jaka była skala ich użycia w różnych epokach. Dlatego tak ważne jest znalezisko dokonane i opisane przez międzynarodowy zespół badaczy pod kierunkiem ekspertów z CNRS i l'Université de Bordeaux we Francji, które opublikowano właśnie na łamach prestiżowego czasopisma „Nature”. Jest to zbiór 27 narzędzi kościanych sprzed 1,5 mln lat. Kluczem – kontekst W archeologii jedną z ważniejszych rzeczy jest kontekst odkrycia. Badacze cenią sobie zwłaszcza zabytki odkryte w czasie wykopalisk. Dzięki temu mogą poznać dokładnie wiek znaleziska (na przykład pobierając próbki radiowęglowe) i zinterpretować artefakty w oparciu o to, w jakim otoczeniu spoczywają. Sam zabytek mówi sporo, ale nie zdradza całej historii. Dlatego archeolodzy nie zawsze cieszą się z przekazania spektakularnych artefaktów. Dlatego tak ważne jest znalezisko narz…

narzedzie-z-kosci-1493c22.png
width: 1200
height: 630

Pierwsze polskie badania archeologiczne w Tanzanii. Jest sukces
type: item
date: 2024-09-26T14:30:42.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: afryka
subject: archeologia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: serengeti
subject: tanzania
description: Zajrzeliśmy dziesiątki tysięcy lat w historię Serengeti – mówi National Geographic Polska prof. Marta Osypińska. Polscy archeolodzy odkryli w Tanzanii malowidła naskalne, narzędzia kamienne i fragmenty naczyń ceramicznych sprzed tysiącleci.
encoded: Spis treści: Biała plama archeologii Afryki pełna skarbów Co udało się odkryć polskim archeologom w Tanzanii? Największe sukcesy Polaków w Serengeti? To nie byle jakie miejsce do prowadzenia badań archeologicznych. Tanzański Park Narodowy Serengeti jest największym na świecie obszarem chronionym. Leży na wyżynie między jeziorem Wiktorii a zachodnią krawędzią Wielkich Rowów Afrykańskich, gdzie odnaleziono jedne z najstarszych szczątków praludzi. W sierpniu polscy archeolodzy zakończyli badania w Serengeti, ale było to zaledwie rozpoznanie. Pierwszy na ten temat napisał Serwis PAP Nauka w Polsce. W kolejnych latach nasi naukowcy zamierzają skoncentrować swoje wysiłki na kilku wytypowanych miejscach. Biała plama archeologii Afryki pełna skarbów – Największym zaskoczeniem było to, jak bogate w fantastyczne stanowiska archeologiczne jest Serengeti – mówi National Geographic Polska prof. Marta Osypińska z Uniwersytetu Wrocławskiego. Badania prowadziła tam wspólnie z dr. Piotr Osypińskim z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN. – Od 20 lat nie prowadzono tam właściwie żadnych badań. Zetknięcie się z ogromem i bogactwem Serengeti uświadomiło nam skalę wyzwań, a także to, że sam pomysł badań w tym miejscu był nieco arogancki. Jednak survey (badania powierzchniowe – przyp. red.) pokazał, że mamy szansę odkryć tu prawdziwe skarby dla nauki – wspaniałe stanowiska dokumentujące życie ludzi w „kolebce ludzkości” od najstarszych epok po niemal współczesne ścieżki napływania i migracji pasterzy, w tym Masajów – dodaje prof. Osypińska. W ostatnim czasie archeolodzy skupiają się na badaniu innych rejonów. Teraz w Tanzanii pracuje niewielu baczy najstarszej historii człowieka. Prace naukowców z zagranicy są prowadzone głównie w Wąwozie Olduvai. Co udało się odkryć polskim archeologom w Tanzanii? Naukowcy namierzyli około 30 stanowisk archeologicznych, jak mówią „o dużym potencjale badawczym”. – Są to stanowiska paleolityczne z doskonale zachowanymi skamieniałymi kośćmi, jaskinie z nie…

NG-wystawki-Facebook-6fb21b3.png
width: 1200
height: 630

Serengeti co roku przyciąga miliony turystów. Wszyscy chcą zobaczyć wielką migrację zwierząt
type: item
date: 2024-08-04T11:06:28.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: przyroda
subject: serengeti
subject: tanzania
subject: Travel
description: Spektakl trwa od ponad miliona lat. Stada antylop i zebr przemierzają równiny Serengeti w poszukiwaniu żywności. Za nimi podążają drapieżniki.
encoded: W tym artykule: Krokodyle w Serengeti Wielka migracja antylop gnu Ngorongoro – rajska dziura Trudna młodość gnu Lwy w Serengeti Cykl życiowy antylop Serengeti – informacje praktyczne Pojawiły się nagle. Ciche i płaskie. Tylko wystające nad powierzchnię oczy sygnalizowały ich obecność. W ogólnym harmidrze panującym w rzece niezauważalne. Ich szlak znaczyła krew. Płynące zwierzęta rozpierzchały się na wszystkie strony, walczyły z prądem i strachem. Krokodyle w Serengeti Gigantyczna fontanna wody i wokół… pustka. Krokodyl wynurzył się po chwili. W paszczy trzymał swoją ofiarę. Tak dużą, że zdawało się, że jej nie udźwignie. A jednak jak piórko doholował ją do brzegu. Równie szybko rzeka znów wypełniła się płynącymi antylopami. I znów atak. Antylopy z niewiarygodnym wysiłkiem wspinały się na stromy brzeg po naszej stronie rzeki. Minuty, godziny mijały niepostrzeżenie. Przekraczały rzekę, każde z tysięcy gnu na swój sposób. Matki wracały po dzieci, by je przyholować do brzegu. Te, które nie zdążyły, na twardym już gruncie stały w bolesnym oczekiwaniu. Żadna z nich nie adoptuje cudzego cielaka, jeśli własny nie dopłynie do celu. Gnu mają swoje odwieczne żelazne prawa, dzięki którym trwają. Wielka Piątka Afryki – jakie zwierzęta należą do Big Five i gdzie można je spotkać? Wielka Piątka Afryki, w skład której wchodzą: lew, lampart, słoń, bawół i nosorożec, to niekwestionowany symbol Czarnego Lądu. Aby afrykańskie safari uznać za w pełni udane, powinno si... Płynące z nurtem rzeki ciała, krwawiące dzieci, wrzaski i jęki, nic nie jest w stanie powstrzymać antylop w odwiecznej w wędrówce. Ona oznacza życie, wytycza jego ścieżki i granice. Wielka migracja antylop gnu Mieszkańcy Afryki twierdzą, że Bóg był bardzo zmęczony, kiedy je tworzył. Połączył nogi konia z ogonem krowy, ciałem osła i brodą kozy. Anglicy nazwali je „dzikimi bestiami”, bo zarażały stada bydła nieznaną w Europie chorobą. Mówią o nich też „głupole”, bo skaczą nie wiadomo czemu. Gnu – za ich sprawą do Afryki ś…

serengeti-co-roku-przyciaga-miliony-turystow-wszyscy-chca-zobaczyc-wielka-migracje-zwierzat-fot-shutterstock-541673e.jpg
width: 1000
height: 561

O tym miejscu mówi się „najpiękniejsze na Ziemi”. Zanzibar to nie tylko piękne widoki
type: item
date: 2022-04-08T10:04:08.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: afryka
subject: afryka wschodnia
subject: Lifestyle
subject: loty samolotem
subject: samoloty
subject: tanzania
subject: Travel
subject: wakacje
subject: Wolny czas
subject: zanzibar
description: Wielu podróżników rozmawia z dziennikarzami naszej redakcji, a i my sami chętnie dzielimy się ulubionymi destynacjami. Niektóre nazwy pojawiają się częściej niż inne, a tej zawsze towarzyszy westchnienie zachwytu. Czym zachwyca Zanzibar?
encoded: W tym artykule: Co zjeść na Zanzibarze? Kiedy jechać na Zanzibar? Ile trwa lot na Zanzibar? Gdzie leży Zanzibar? Zanzibar – przydatne słówka w języku suahili „Nigdy nie widziałam piękniejszych plaż, co potwierdzają międzynarodowe rankingi, w których przoduje Zanzibar” – napisała niegdyś o tym miejscu nasza redaktor naczelna Agnieszka Franus. Turkusowa woda, błękitne niebo, złoto promieni słonecznych i zieleń palm to podstawowa paleta Zanzibaru. Nie brakuje tu jednak i innych odcieni. Żółtawy kwiat ylang-ylang, czyli jagodlin wonny (Cananga odorata) swoim zapachem natchnął twórców słynnych perfum Channel nr 5. Białe goździki to jeden z głównych produktów eksportowych wyspy, wraz z kilkoma odmianami pieprzu, cynamonem, kardamonem, imbirem, kurkumą i gałką muszkatołową. Bogactwo przypraw oczywiście przekłada się na setki smakowych odcieni lokalnej kuchni. Co zjeść na Zanzibarze? Kulinarny krajobraz Zanzibaru związany jest z jego historią. Wyspa była popularnym miejscem wśród kupców arabskich i perskich. Stacjonowali tu Portugalczycy, przegonieni następnie przez wojska sułtanatu Omanu. W XIX wyspę podzielili między siebie Brytyjczycy, Francuzi i Niemcy. Dzisiejsza kulinarna panorama wysypy jest pokłosiem tych zmian, znajdziecie w niej ślady grup, które zamieszkiwały wyspę. Tradycyjna afrykańska kuchnia? To na kontynencie. Ze względu na słońce warzywa i owoce mają tu wyjątkowy smak, a podróżnicy doradzają spróbować na przykład dojrzałej papai prosto z drzewa, podobnie jak mango czy bananów. Tego smaku nie da się porównać z konserwowanymi chemicznie produktami na naszych półkach sklepowych. Kiedy jechać na Zanzibar? Najlepszy czas, aby odwiedzić Zanzibar, przyda na sezon suchy, który przypada na cztery miesiące od czerwca do września. Zanzibar nadaje się jednak do wizyty właściwie przez cały rok. Temperatura w ciągu dnia raczej nie spada na wyspie do 28°C, a średnio sięga nawet 34°C. Szukający ciszy i spokoju powinni rezerwować bilety na listopad i grudzień. Na Zanzibarze…

zanzibar-e227eb1.jpeg
width: 2121
height: 1414

Wielka Piątka Afryki – jakie zwierzęta należą do Big Five i gdzie można je spotkać?
type: item
date: 2022-03-21T14:56:00.000Z
creator: Monika Witkowska
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: Edukacja
subject: kenia
subject: lamparty
subject: lew
subject: nosorożce
subject: parki narodowe
subject: republika południowej afryki
subject: safari
subject: serengeti
subject: słonie
subject: tanzania
subject: zimbabwe
description: Wielka Piątka Afryki, w skład której wchodzą: lew, lampart, słoń, bawół i nosorożec, to niekwestionowany symbol Czarnego Lądu. Aby afrykańskie safari uznać za w pełni udane, powinno się zobaczyć Big Five.
encoded: W tym artykule: Afrykańska piątka, czyli zwierzęta tworzące Big Five W poszukiwaniu Wielkiej Piątki Spotkanie z Wielką Piątką Afrykańska piątka, czyli zwierzęta tworzące Big Five Wielka Piątka Afryki znana jest ze swojej waleczności, szczególnie, kiedy w grę wchodzi ochrona potomstwa lub gdy zwierzęta same znajdują się w centrum zagrożenia. Dlatego decydującym czynnikiem w ukształtowaniu Big Five nie były osiągane przez zwierzęta kształty czy rozmiary, a trudność w ich upolowaniu. W skład afrykańskiej piątki wchodzi pięć gatunków ssaków, uznanych przez tamtejszych myśliwych za najbardziej niebezpieczne na kontynencie. Są to: Zwierzęta na safari – które gatunki można na nim zaobserwować? Zwierzęta safari należą do najbardziej fascynujących gatunków. Udział w wyprawie to w zasadzie obowiązkowy punkt programu w trakcie urlopu spędzanego w Afryce i jednocześnie - jedna z najw... słoń afrykański – największe współcześnie żyjące zwierzę lądowe; nosorożec czarny – niestety, za sprawą kłusownictwa jego populacja ciągle maleje; bawół afrykański – gatunek, który nigdy nie został nigdy udomowiony; lampart – czwarty pod względem wielkości kot świata; lew – jedyny kot żyjący w stadzie. Pytanie, dlaczego do tego grona nie należy na przykład żyrafa? Odpowiedź brzmi: bo jest za łagodna! Wielka Piątka Afryki została stworzona jeszcze w czasach kolonialnych, kiedy Afrykę masowo odwiedzali biali myśliwi. To oni zrobili ranking zwierząt najbardziej cenionych jako trofea. Jak już wspomnieliśmy, nie chodziło nawet o wielkość. Premiowano zwierzaki najbardziej niebezpieczne dla myśliwego (zwłaszcza ranne), a zarazem trudne do wytropienia i ustrzelenia (chociaż to, jak się zdobycz prezentowała na ścianie rezydencji, też pewnie miało znaczenie). Oczywiście można by się spierać, dlaczego uwzględniono lamparta, a nie geparda, który jest najszybszym ssakiem świata, i dlaczego poszedł w odstawkę hipopotam, który ma na koncie więcej istnień ludzkich niż chociażby lew. W każdym razie tak, jak kied…

wielka-piatka-afryki-07d959f.jpeg
width: 1920
height: 1216

Nie żyje słynny szczur-saper. Magawa miał 8 lat
type: item
date: 2022-01-13T12:17:19.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: afryka
subject: gryzonie
subject: kambodża
subject: szczury
subject: tanzania
subject: Wolny czas
description: Najsłynniejszy szczur na świecie nie żyje. Szczur-saper w ciągu swojego 8-letniego życia wytropił ponad 100 min.
encoded: W tym artykule: Szczur-saper Mały bohater Najdzielniejszy gryzoń na świecie w czerwcu biegłego roku przeszedł na zasłużoną emeryturę. Rok wcześniej otrzymał medal od prestiżowej brytyjskiej organizacji People’s Dispensary for Sick Animals (PDSA) za "odwagę i poświęcenie”. Wyróżnienie zdecydowanie zasłużone. Magawie życie zawdzięczają tysiące dzieci i dorosłych, którzy żyją dziś w Kambodży. Szczur w ciągu swojej 5-letniej kariery wykrył 71 min lądowych i 38 niewybuchów. To czyni go rekordzistą na tle swoich pobratymców. Teraz przeszedł na zasłużony spoczynek i wieczną służbę. Szczur-saper Magawa urodził się w listopadzie 2013 roku na Uniwersytecie Rolniczym Sokoine w Tanzanii. Jest szczurem z rasy olbrzymów. Są o wiele większe od tradycyjnych szczurów, niemniej wciąż wystarczająco lekkie, żeby stąpając po powierzchni miny, nie uruchomić jej. W tym kraju od lat 90 trenowano te gryzonie, które miały za zadanie wykrywać miny. Takie szkolenie trwa rok przez pół godziny dziennie. Stworzenia te uczą się wykrywać zapachy chemikalia, które zawarte są w minach, a następnie zostają za to nagradzane. Gryzoń, który znajdzie minę drapie miejsce, w którym ukryty jest ładunek. W ten sposób opiekunowie znają jej położenie. Za szczurzy trening odpowiedzialna była organizacja pozarządowa APOPO. W 2016 roku Magawa wyruszył na swoją najważniejszą w życiu misję do Kambodży. Kraju, w którym w ciągu ponad 20 lat partyzanci Czerwonych Khmerów, wygnani ze stolicy kraju, rozstawili nawet 6 milionów min. Szacuje się, że na skutek wybuchów zginęło ponad 64 tysiące ludzi. 8 niezwykłych gatunków zwierząt, które są zagrożone wyginięciem Na świecie żyje wiele milionów gatunków zwierząt. Są jednak stworzenia, które są zagrożone wyginięciem, do tego stopnia, że za kilka lat może ich już nie być. Pracownicy APOPO już wiele lat temu dostrzegli, że Magawa jest wyjątkowy. Jego przeszkolenie zajęło zaledwie 9 miesięcy. Spośród innych „uczniów” wyróżniał się tym, że najlepiej zdawał wszystkie testy. Opieku…

magawa-802cdff.jpeg
width: 840
height: 472

Zanzibar - wakacje na niezwykłej wyspie, która zachwyca kolorami
type: item
date: 2021-04-13T06:24:01.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: Lifestyle
subject: tanzania
subject: Travel
subject: zanzibar
description: Zanzibar. Itaka dla turystów poszukujących bajecznych miejsc na wakacyjny wypoczynek. Jeśli byłeś już wszędzie, a szukasz miejsca, gdzie po całym roku pracy naładujesz akumulatory, wczasy na Zanzibarze są doskonałym wyborem.
encoded: Zanzibar według legendy powstał za przyczyną królowej Saby. "Obiecaj, że tu wrócisz" miało poprosić morze królową, kiedy ta odbywała po nim rejs. Jako gwarancję dotrzymania obietnicy piękna królowa upuściła do wody swój drogocenny naszyjnik z pereł. "To nie wystarczy" odpowiedziało morze. Saba wrzuciła więc do niego skrzynię pełną skarbów, która uderzając o dno, otworzyła się. Z tych właśnie klejnotów uformowały się rajskie wyspy archipelagu Zanzibar. W baśnie można wierzyć albo nie, ale Zanzibarowi nie sposób się oprzeć. Nigdy nie zapomnę nieprawdopodobnego błękitu Oceanu Indyjskiego oblewającego wyspy. Wody, która wygląda tak nierealnie, jakby ktoś rozpuścił w niej niebieską farbę. Zanzibar. Jeżeli kiedykolwiek istniał raj, to musiał wyglądać jak ta wyspa. Płynę dhow, tradycyjną drewnianą rybacką łodzią z żaglem. Dookoła nas suną inne łodzie, a co jakiś czas z toni wyrastają dzikie łachy piachu odsłonięte przez odpływ, na których organizowane są pikniki. Rejsy na Zanzibarze Nasze blue safari na Zanzibarze zaczęło się w miejscowości Fumba na południowym zachodzie wyspy, gdzie można wypożyczyć łódź wraz z załogą. To świetne rozwiązanie, bo teraz nie musimy się martwić ani o zimne napoje, ani o obiad, ani o bezpieczeństwo. Nie stanie się tak jak w filmie Ocean strachu, że ktoś zostanie w wodzie i pożrą go rekiny. Woda jest ciepła niczym zupa, a ocean jest tu tak krystalicznie czysty, że nawet z łodzi widzę leżące na dnie rozgwiazdy. Genes, nasz przewodnik po Zanzibarze, wypatruje delfinów. Jest bardzo przejęty ich brakiem. Większość organizatorów gwarantuje, że podczas ich rejsów szansa zobaczenia tych ssaków wynosi 90 proc. Zatoka Menai, po której pływamy, to rezerwat dla 350 gatunków bajecznie kolorowych ryb, takich jak: wargacze zwane papugorybami, błazenki, skrzydlice, ustniczki, płaszczki, ale też homary, mątwy, kraby, krewetki, gąbki, jeżowce, a nawet łagodne rekiny białe. To idealne miejsce do snorklowania, co można robić godzinami i nigdy nie mieć dosyć. Przy…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2500a24abed17ebe28ce9600970d73641a101212-32352a4.jpeg
width: 6000
height: 4000

„Jezioro Wiktorii obumrze w ciągu 50 lat”. Afryka potrzebuje radykalnych zmian, by chronić skarby natury
type: item
date: 2021-04-05T12:30:08.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Współpraca reklamowa
subject: afryka
subject: ekologia
subject: kenia
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
subject: tanzania
subject: Travel
subject: uganda
subject: zanieczyszczenie środowiska
description: – W ciągu następnych 50 lat, jeśli nie podejmiemy radyklanych kroków, jezioro Wiktorii obumrze z powodu tego, co do niego wlewamy – powiedział Peter Anyang ’Nyong’o, gubernator hrabstwa Kisumu w Kenii. Największe afrykańskie jezioro jest zalewane zanieczyszczeniami i eksploatowane ponad normę.
encoded: W tym artykule: Brudna woda na ulicach Urbanizacja i wycinka lasów Co w niej pływa? Jezioro Wiktorii jest największym jeziorem Afryki. Ma niemal 60 tys. km kw. Powierzchni i jest drugim na świecie największym pod względem powierzchni jeziorem słodkowodnym. Jego wody zamieszkują hipopotamy, wydry, krokodyle i żółwie. W przeszłości było niezwykle bogate w ryby, jednak wiele gatunków już zostało wyniszczonych ze względu na masowe odławianie. Zresztą połowy wciąż są jednym z najpoważniejszych zagrożeń dla bioróżnorodności Jeziora Wiktorii. Wielu Ugandyjczyków, z których 80 proc. żyje z rolnictwa, zostało zmuszonych do przeniesienia się nad brzeg Jeziora Wiktorii lub znalezienia pracy w branżach takich jak leśnictwo i rybołówstwo. Każdego roku z jeziora odławianych jest ok. miliona ton ryb. Sytuację dodatkowo pogarsza kłusownictwo. Szacuje się, że bliskość jeziora zapewnia środki utrzymania i życia nawet 30 milionom ludzi. Brudna woda na ulicach W ostatnich tygodniach poziom wody w Jeziorze Wiktorii znacznie wzrósł. Ale myliby się ten, kto sądzi, że to dobra wiadomość. W końcu ostatnimi laty – w wyniku ocieplenia klimatu – jezioro stopniowo wysychało. Tymczasem obecnie trwające deszcze (które mogą potrwać nawet do połowy sierpnia) sprawiły, że poziom wody podniósł się o metr, w porównaniu z poziomem z października. Podniesienie poziomu wody spowodowane jest też zwiększonym dopływem wywołanym działalnością człowieka wokół Jeziora Wiktorii i 23 rzek, które je zasilają. Niektóre z tych rzek płyną aż z Burundi, a działania na całej linii rzek mają wpływ na sytuację w jeziorze. – Rzeki doprowadzające wodę do jeziora Wiktorii z krajów położonych powyżej rzeki podwoiły swoje wpływy. Częściowo z powodu ulewnych deszczów. Ta woda przepływa przez Sudan Południowy, Sudan i kończy swoją drogę w Morzu Śródziemnym – powiedział Sam Cheptoris, minister wody i środowiska w Ugandzie. Jezioro Wiktorii ma tylko jedno ujście, Biały Nil. Uwalnianie wody w Jinja (dolnym biegu Nilu w Ugandzie) …

jezioro-wiktorii-jest-zagrozone-katastrofa-photo-by-thomas-koehler-photothek-via-getty-images-82abe52.jpeg
width: 1024
height: 652

Samia Suluhu Hassan została pierwszą w historii prezydentką Tanzanii
type: item
date: 2021-03-23T17:00:19.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: prezydent
subject: tanzania
subject: Travel
description: 61-letnia Samia Suluhu Hassan objęła najwyższy urząd w państwie po ogłoszeniu śmierci prezydenta Johna Magufuliego. Przywódca od tygodni nie pokazywał się publicznie. Media spekulowały, że jest zakażony koronawirusem, którego zagrożenie wielokrotnie bagatelizował. Jednak według oficjalnych informacji Magufuli zmarł w wyniku ataku serca. Uroczystość zaprzysiężenia nowej prezydentki odbyła się w stolicy kraju, Dar es Salaam. W ten sposób Hassan stała się pierwszą kobietą na tym stanowisku w historii kraju.
encoded: W tym artykule: Kobieta na czele „Mama Samia” Kobieta na czele Hassan przysięgę prezydencką złożyła ubrana w hidżab z dłonią spoczywającą na Koranie. Ceremonia odbyła się w stolicy wschodnioafrykańskiego kraju, Dar es Salaam. Tym samym Hassan została pierwszą kobietą stojącą na czele 58-milionowej Tanzanii oraz pierwszą osobą na tym stanowisku, która urodziła się na należącym do kraju Zanzibarze. Hassan była wiceprezydentem w rządzie Johna Magufuliego od 2015 roku. Podczas swojego zaprzysiężenia wygłosiła krótkie przemówienie, zwracając się do zgromadzonych, w tym byłych prezydentów Tanzanii i funkcjonariuszy służb mundurowych. - To jest czas, aby zakopać spory, różnice między nami i stanąć jako jeden naród - powiedziała Samia Suluhu Hassan, cytowana przez brytyjskiego Guardiana. I jak dodała w prezydenckim oświadczeniu: - To nie jest czas na wskazywanie palcem, ale moment, w którym musimy trzymać się za ręce i iść razem naprzód. Podczas przemówienia Samia wielokrotnie odnosiła się do zasług Magufuliego. Sam prezydent był często krytykowany przez przeciwników - jako postać dzieląca i autorytarna. Hassan wychwalała zmarłego przywódcę, podkreślając, jak wiele ją nauczył. - Był moim mentorem i wystarczająco mnie przygotował - mówiła podczas ceremonii Samia Suluhu Hassan. Magufuli na prawie trzy tygodnie przed śmiercią zniknął ze sceny politycznej. Jego nieobecność w życiu publicznym wywołała spekulacje, że zachorował na COVID-19, którego zagrożenie wielokrotnie bagatelizował. Oficjalną przyczyną jego śmierci miały być jednak choroby serca, o czym poinformowała Samia Suluhu Hassan. Zgodnie z prawem Tanzanii, po śmierci prezydenta, to ona stanęła na czele kraju. „Mama Samia” Zdaniem analityków cytowanych przez Guardiana jednym z pierwszych zadań stojących przed Hassan będzie decyzja o zakupie szczepionek przeciwko koronawirusowi. Do tej pory rząd Magufuliego był - delikatnie mówiąc - sceptycznie nastawiony do pandemii COVID-19. W Tanzanii nie wprowadzono kwarantanny, a j…

samia-suluhu-hassan-23864fc.jpeg
width: 858
height: 520

Traveler 2/21
type: item
date: 2021-01-14T14:31:15.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: afryka
subject: kenia
subject: mozambik
subject: natura
subject: safari
subject: tanzania
subject: Travel
subject: zwierzęta
subject: żyrafy
description: Wyspy Kanaryjskie
encoded: Sanki, łyżwy, kulig, robienie igloo w zaspach śnieżnych, bitwy na śnieżki, lepienie bałwana, jazda na nartach, lizanie sopli lodowych – zima nigdy nie była nudna. Tak chyba wyglądało dzieciństwo większości z nas, bez względu na to, w której części Polski mieszkaliśmy. W grudniu, a czasami już w listopadzie, pojawiał się pierwszy śnieg i znikał dopiero w marcu. Nie wiem jak Wy, ale ja tęsknię za nim coraz bardziej, za pokrywającym wszystko białym puchem, oblepionymi nim drzewami, magicznym zimowym krajobrazem. I tym mrozem szczypiącym w policzki, aż stawały się czerwone, który sprawiał, że marzły nam stopy i dłonie. Tak, nawet tego mi brakuje, chociaż jestem ciepłolubna. Bo potem można było odtajać w ciepłym wnętrzu, rozgrzewając palce o kubek gorącej herbaty, co dawało wiele radości. Obecnie śnieg stał się dobrem deficytowym, znikającym, kapryśnym. I możemy tylko mieć nadzieję, że się pojawi. Więc mocno trzymamy za niego kciuki. Ten rok nie zaczął się fortunnie, od lockdownu, ale wierzymy, że końcówkę zimy uda nam się spędzić poza domem. Stąd nasza propozycja na różne aktywności w Polsce. Możemy je uprawiać, tak jak chociażby morsowanie, niemal wszędzie. Polecam! Ale mamy też coś wyjątkowego dla tych z Was, którzy wymęczeni zamknięciem chcą się powygrzewać na słońcu. To Wyspy Kanaryjskie, świat wiecznej wiosny, od którego dzielą nas zaledwie 4 godz. lotu. Jest ich aż siedem i każda oferuje innego rodzaju doznania. Możemy leżeć na plaży, zwiedzać miasta i wioski, rozpieszczać się lokalnymi przysmakami, wybrać na pustynię albo na trekking na wulkany, uprawiać surfing lub obserwować gwiazdy, bo właśnie Kanary mają najczystsze niebo w Europie. Zima zatem czy wiosna? A może obie?

traveler-2-21-80460d7.jpeg
width: 627
height: 811

Traveler Extra 04/20
type: item
date: 2020-12-03T11:23:29.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: ciekawostki
subject: gdynia
subject: porady
subject: tanzania
description: Skandynawia. 21 podróży życia
encoded: Na północy Europy są miejsca tak dziewicze, że wędrując tamtejszymi szlakami, często będziemy na nich tylko my, otoczeni bezkresem prawie nietkniętej ręką człowieka przyrody. Ale też nigdzie indziej nie widziałam tylu aktywnych ludzi, którzy każdą niemal wolną chwilę chcą spędzać na łonie natury. W żadnym chyba też innym miejscu w Europie przyroda dosłownie nie wdziera się do domów i nie rządzi naszym życiem, wyznaczając jego rytm tak jak tutaj. Skandynawowie kochają i szanują naturę, bo są od niej uzależnieni. I wiedzą, jak ważną rolę odgrywa w naszym życiu. Ile siły i energii potrafimy z niej czerpać, a także jak terapeutyczne ma znaczenie. Mieszkańcy Oslo szczycą się tym, że w ciągu 15 minut mogą się znaleźć poza miastem i uprawiać tam wszelkie możliwe aktywności. To sprawia, że wydzielają się endorfiny, a przecież właśnie dzięki nim czujemy się szczęśliwsi. A że nasz dobrostan, zwłaszcza teraz, jest czymś, o co musimy zadbać szczególnie, stąd nasz pomysł, żeby to wydanie specjalne Travelera poświęcić właśnie Skandynawii. Jednak nie w typowym geograficznym ujęciu. Uznaliśmy, że dla tych wszystkich krajów wspólnym mianownikiem jest niezwykły związek ich mieszkańców z naturą, jednocześnie są to przez nią bodajże najhojniej obdarowane miejsca. I rodzaj filozofii życiowej, która staje się u nas coraz modniejsza. A wiadomo – najlepiej uczymy się, doświadczając. Więc inwestujmy w doświadczenia, nasz dobrostan, i kiedy to będzie znów możliwe, wyruszmy na północ.

traveler-extra-04-20-1084499.jpeg
width: 621
height: 845

Ludzie duchy. Poruszająca opowieść Marka Arcimowicza z serca ośrodka dla albinosów [FOTOGRAF MIESIĄCA]
type: item
date: 2020-11-02T07:56:00.000Z
subject: Fotografia
subject: National Geographic Site
subject: albinosi
subject: Fotograf Miesiąca
subject: Kultura
subject: marek arcimowicz
subject: storytellers
subject: tanzania
subject: Travel
description: W 2015 roku świat usłyszał o dramacie afrykańskich dzieci dotkniętych albinizmem. Fotograf Marek Arcimowicz razem z Martyną Wojciechowską - ówczesną redaktor naczelną National Geographic Polska - pojechali do ośrodka Buhangija w Tanzanii, gdzie uczą się odrzuceni przez społeczeństwo albinosi. "Te momenty na zawsze pozostaną w mojej pamięci" - mówił potem Arcimowicz.
encoded: Marek Arcimowicz to fotograf do „zadań specjalnych", z 25-letnim doświadczeniem. Uczestnik i organizator wypraw wspinaczkowych, eksploracyjnych i naukowych. Z National Geographic Polska związany praktycznie od początku. Jednym z jego najsłynniejszych fotoreportaży jest opowieść o afrykańskich dzieciach cierpiących na bielactwo. To m.in. dzięki fotografiom Arcimowicza świat dowiedział się, jak wygląda ich życie. Zobacz galerię >> – Podczas realizacji materiału o albinosach wielokrotnie sytuacja emocjonalnie przyciskała mnie do ściany – mówił Arcimowicz po powrocie z Tanzanii. Fotografia Marka, która znalazła się na okładce magazynu National Geographic w maju 2015 roku przeszła do historii. Pojawiła się na niej Kabula, którą dziś wielu z nas doskonale kojarzy, jako córkę Martyny Wojciechowskiej. Opowieść o Kabuli obiegła świat dzięki filmowi Martyny Wojciechowskiej oraz okładkowemu materiałowi na łamach National Geographic. Historia dziewczynki, która straciła w wyniku bandyckiego napadu prawe ramię, a potem krok po kroku wracała do normalnego życia, pokonywała traumę, zdobywała wykształcenie stała się osią dokumentu o trudnym losie albinosów w Tanzanii, na których wciąż urządza się polowania. Wynika to z przesądów. Ludzie wierzą, że amulety z ciał albinosów zapewnią im zdrowie i dostatek. – Okładka jednego z numerów National Geographic powstała w bardzo ważnym dla nas i dla niej momencie, kiedy Kabula po latach rozłąki po raz pierwszy spotkała się z rodzicami, z rodzeństwem. Zapamiętam tę chwilę do końca życia. Kiedy siostra Kabuli objęła ją ramieniem od tyłu, wyłaniając się niejako z ciemności jak duch, widziałem ogromne wzruszenie, smutek i powagę w oczach tej siostry, ale i pewną zmianę w odbiorze świata w oczach Kabuli – wspominał Arcimowicz. View oEmbed on the source website – Była to chwila tak podniosła, pełna tak wielkiej energii i delikatności, że nie potrafiłem pohamować łez. Bardzo trudno mi było fotografować, bo nie byłem w stanie kontrolować ostrości ze …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7e524044204360ec356af21444766898b00dfa56-35a25e7.jpeg
width: 1000
height: 667

Wyprawa na szczyt Kilimandżaro. "Wpierw ból i mdłości. Potem - ulga i radość"
type: item
date: 2020-09-04T08:08:00.000Z
creator: Maciej Wesołowski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: afryka
subject: kilimandżaro
subject: przygoda
subject: tanzania
subject: Travel
subject: zanzibar
description: "Pole, pole", czyli "Spokojnie, spokojnie" – rzuca mój przewodnik Ambrose, kiedy za bardzo przyspieszam. - Już było tu paru takich, którzy chcieli za szybko skończyć. No i skończyli. Ale nie na szczycie, tylko w szpitalu.
encoded: Dlaczego to spokojne tempo jest takie ważne? To najlepsza metoda na aklimatyzację. Organizm musi przyzwyczaić się do wysokości, z którą na co dzień nie ma do czynienia. A to najłatwiej uzyskać przebywając na dużych wysokościach, a także wchodząc metodą „dwa kroki w przód, jeden w tył”. Trochę pod górę, trochę na dół. Dzięki temu hartowaniu jest szansa na skuteczną walkę z chorobą wysokościową. Chorobą, która jest w stanie rozłożyć najlepiej przygotowanego fizycznie i mentalnie, acz nonszalanckiego himalaistę. Na razie w wielkim skrócie i uproszczeniu: na Uhuru Peak, a więc na najwyższym ze szczytów pasma Kilimandżaro nasze płuca będą musiały zmierzyć się z powietrzem, w którym jest o 60 procent mniej tlenu niż na poziomie morza. Wstajemy kwadrans po 23. Jeszcze nie ruszyliśmy, a już czuję się wycieńczony, zły, zdenerwowany. Czuję, że najmniejszy drobiazg może wyprowadzić mnie z równowagi. To chyba najtrudniejszy moment całej wyprawy. Prawie nie odzywamy się do siebie. Piję okropnie słodką herbatę, połykam herbatniki - na zapas, bo kompletnie nie czuję głodu, i próbuję się skupić na tym, co najważniejsze. Ale przychodzi mi to z trudem. Tak jak i ubieranie się. Wkładam na siebie pięć warstw ubrań: podkoszulek, termiczna koszula, wełniany sweter, polar, wreszcie - zimowa kurtka z kapturem. Do tego termiczna bielizna i rajstopy pod narciarskimi spodniami, po dwie pary rękawic i skarpet i czapa z polaru pod kaptur! Kiedy zakładam latarkę - czołówkę okazuje się, że dokładnie w tej chwili żarówka postanawia skończyć swój ziemski żywot. Jestem wściekły, najchętniej rzuciłbym to wszystko w kąt. No, ładnie, ruszamy w środku nocy, a ja zostaję bez latarki. Jeszcze pół kilometra niżej pewnie jakoś bym to sobie wytłumaczył, może nawet bym z tego żartował. Ale w środku nocy na 4700 nie ma się już ochoty na żarty. Czuję irytację. Kilka minut po północy Ambrose rzuca ciche: „ready?”, wskazuje ręką szczyt i ruszamy. Pierwsze kilkadziesiąt minut marszu studzi moje emocje. Zamykam się…

kilimandzaro-92de800.jpeg
width: 2116
height: 1416

Ślady stóp sprzed 19 000 lat. Archeologiczna zagadka wreszcie rozwiązana
type: item
date: 2020-07-21T13:56:57.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: homo sapiens
subject: odkrycia
subject: prehistoria
subject: tanzania
subject: wulkany
description: Ponad 10 lat trwały badania i pomiary śladów, jakie na terenie dzisiejszej Tanzanii pozostawili nasi przodkowie. Hominidzi żyjący na tym terenie nawet 19 000 lat temu pozostawili odciski swoich stóp w miękkim wulkanicznym popiele. Magma i popiół zastygły, a ślady pozostały.
encoded: Ślady pozostawione przez praludzi odkryto w północnej Tanzanii, w miejscu zwanym Engare Sero w 2009 roku. Wtedy to geolog Cynthia Liutkus-Pierce odwiedziła to miejsce i znalazła 56 odcisków odkrytych przez naturalną erozję gleby. O istnieniu śladów pozostawionych przez prehistorycznych ludzi, którzy pokonali strumień wulkanicznego błota wyrzuconego przez wulkan Oldoinyo L’engai, w kamieniu już wcześniej wiedzieli lokalni mieszkańcy, którzy wskazali miejsce badaczom. Naukowcy postanowili poszukać kolejnych śladów. Grupa badawcza złożona z archeologów, antropologów, biologów, geologów i statystyków odkryła łącznie 408 całkowitych, świetnie zachowanych odcisków stóp. Stosując dwie różne techniki datowania, określono wiek znalezisk na 6 000 do 19 000 lat temu. Ślady mogą liczyć od 6 000 do 19 000 lat (fot. William Harcourt-Smith, CC BY-ND) Pomiary i statystyka – Skrupulatnie prześledziliśmy każdy odcisk i przeanalizowaliśmy rozmiar, odstępy i kierunki śladów. Ustaliliśmy, że 17 grup śladów zostało utworzonych przez pojedynczą grupę osób idących w tym samym czasie w kierunku południowo-zachodnim. Na podstawie złożonej analizy statystycznej z wykorzystaniem obszernego zestawu danych porównawczych dotyczących współczesnych wymiarów stóp można stwierdzić, że grupa ta prawdopodobnie składała się z 14 dorosłych kobiet, dwóch dorosłych mężczyzn i jednego młodszego mężczyzny – opisuje William E.H. Harcourt-Smith, antropolog z American Museum of Natural History biorący udział w badaniach. Odkrycie sugeruje, że u homo sapiens – tylko ten gatunek homonidów żył w tym okresie na terenie Afryki – istniał podział prac ze względu na płeć. I podobnie jak u współczesnych zbieraczy, takich jak Hadza w Tanzanii i Ache w Paragwaju, grupy kobiet zajmowały się zbieraniem pożywienia. Okazyjnie mogli im towarzyszyć mężczyźni. – Chociaż nie wiemy, jaka była społeczność ludzi, którzy pozostawili te ślady, wiemy, że hominidy w Afryce w tym czasie angażowały się w złożone zachowania i byli członkam…

slady-moga-liczyc-od-6-000-do-19-000-lat-fot-william-harcourt-smith-cc-by-nd-3cd7e7d.jpeg
width: 634
height: 422

Tanie podróżowanie: Tanzania i Zanzibar
type: item
date: 2020-04-14T10:42:00.000Z
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: kilimandżaro
subject: lew
subject: podróże
subject: serengeti
subject: słonie
subject: tanie podróżowanie
subject: tanzania
subject: Travel
subject: zanzibar
description: Miesiąc w Tanzanii kosztował mnie tyle co wakacje nad Bałtykiem.
encoded: Tanzania to jeden z najbardziej fascynujących krajów Czarnej Afryki. Wiem, brzmi jak tanie hasło reklamowe, ale tak faktycznie jest! Poza legendarnym szczytem Kilimandżaro, oferuje znakomite parki narodowe, na czele z ogromnym Serengeti, w których podziwiać można Wielką Piątkę, czyli: lwa, słonia, czarnego nosorożca, lamparta i bawołu. Przez kraj przebiegają Wielkie Rowy Afrykańskie, a w jego granicach można znaleźć ślady pierwszych człowiekowatych. Tuż obok zaś kusi wyspa Zanzibar, znana z przypraw, bajkowych plaż i lazurowego morza, w którym całe tygodnie czy miesiące spędzają nurkowie. Do tego kraj nie jest drogi, ale przy odrobinie zaangażowania i po poznaniu lokalnych trików można jeszcze zaoszczędzić. Sposoby na tanią Tanzanię i Zanzibar Poleć do Kenii Aby znaleźć najtańszy bilet, przed wylotem warto sprawdzić oferty do sąsiedniej i popularniejszej wśród turystów Kenii. Np. do Mombasy lata sporo niedrogich czarterów i zdarzają się propozycje samych przelotów (za blisko 2 tys. zł). Poza tym lot do stolicy Kenii, Nairobi, w niektórych przypadkach ma większy sens niż do Dar es Salaam – największego miasta w Tanzanii; np. wtedy, gdy naszym głównym celem jest Kilimandżaro. Nie daj się zmowom Zdarza się, że okoliczni przedsiębiorcy stosują coś w rodzaju zmów cenowych. Np. w Aruszy hotelowa pralnia zażyczyła sobie 150 zł za wypranie kilku ubrań (nocleg był dużo tańszy!). Okazało się, że wszyscy w okolicy życzą sobie podobnych pieniędzy. Przejechałem więc do innej dzielnicy. I, tak jak sądziłem, wyprałem wszystko za 40 zł. Podobnie jest w wielu innych punktach usługowych. Warto więc odwiedzić kilka, zanim podejmiemy decyzję. Uważaj na wodzów Fajny targ z rękodziełem znajduje się w Dar es Salaam, w dzielnicy Mwenge. Przez to, że jest w miejscu nieturystycznym, można tam kupić oryginalne pamiątki w dobrych cenach. Np. dużą drewnianą figurę Masajki za 70 zł. Odradzałbym kupowanie w wioskach masajskich. W jednej z nich asystent wodza proponował mi kupno za 60 zł noża, któ…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d1566dbc94dbec67672cc0a7827bc2a75e0cb4c6-65fd4df.jpeg
width: 1000
height: 667

Tanzania: Melodia Afryki. Czy tak brzmiał raj?
type: item
date: 2019-08-05T07:00:00.000Z
creator: Anna Kwiatkowska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: kilimandżaro
subject: Kultura
subject: masajowie
subject: podróże
subject: tanzania
subject: Travel
description: Ciągnące się dziesiątkami kilometrów pustkowia. Nietknięte ludzką ręką przestrzenie. I dźwięki natury, których nie ma nigdzie indziej. Pora wsłuchać się w afrykańską melodię
encoded: Powinnam ją zobaczyć już w pierwszej chwili, przekraczając granicę między Kenią a Tanzanią, w Namandze. Z mapy wynikało, że jest tak blisko… Rozglądałam się nerwowo, bo jak można przegapić mającą niemal 6 tys. m wysokości górę? Kilimandżaro! Złościłam się, kiedy zaczepiani przeze mnie ludzie machali ręką ciągle w tę samą stronę – tam jest i już. Tam zaś niebo stykało się z ziemią cienkim pasmem mgły. Siedziałam na murku, wypełniając kolejne formularze niezbędne, by w moim paszporcie z cichym stukotem stempla pojawiła się tanzańska wiza. Upajałam się spokojem. Chwilę wcześniej po kenijskiej stronie granicy ledwie mogłam pozbierać myśli, przeciskając się przez szpaler wyciągniętych rąk, drewnianych figurek, naszyjników i bransoletek z koralików oraz kolorowych kang. To płachty, które afrykańskim kobietom służą za spódnice, sukienki i nakrycie głowy. Bez względu na kolory zawsze są na nich drobne kropeczki – takie jak na afrykańskiej perliczce. To właśnie od wydawanego przez nią okrzyku kanga, kanga wzięła nazwę chusta. Afrykę przepełniają dźwięki, nawet w tak zaskakującym „niemym” wydaniu. Msafiri znaczy podróż Ale ja przedzierałam się wśród kakofonii angielskich słów. How are you? How much? What is your price? Kenijscy sprzedawcy pamiątek to mistrzowie targowania. Doświadczenia z turystami mają od pokoleń. To właśnie Kenia na początku XX w. stała się stolicą safari. Słówko, które świat poznał dzięki Anglikom, pochodzi od suahilijskiego msafiri, czyli „podróżowanie”. Karawany myśliwych podróżowały między Masai Marą a Serengeti, nie bacząc na państwową granicę z Niemiecką Afryką Wschodnią. Wykreślono ją prostą linią w europejskich salonach. Podzieliła wulkaniczny płaskowyż. Przecięła szlaki wędrówek słoni, zebr, gnu. I ludzi. Masajowie wciąż ją ignorują. Tak jak przed wiekami wędrują między równinami Serengeti i Masai Mara, przenosząc się w poszukiwaniu wody i najlepszych pastwisk dla swoich zwierząt. Dla mnie ta prosta kreska oznaczała kilkaset kilometrów do pokonania…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/84835db185fbca378e372ca6ed62aa1e12553c32-215d1e8.jpeg
width: 1000
height: 642

Ludzie Hadza: Żyją w czasie teraźniejszym – tu i teraz
type: item
date: 2019-07-17T07:32:00.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: Lifestyle
subject: Moto
subject: plemiona
subject: Sport
subject: tanzania
subject: Technologia
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Nie uprawiają roślin, nie hodują zwierząt, nie znają praw i kalendarza. Wiodą życie zbieraczy i łowców podobne do tego sprzed 10 tys. lat. Czy wiedzą coś, o czym my zapomnieliśmy?
encoded: – Jestem głodny – Onwas kuca przy ognisku, mrużąc oczy przed dymem. Mężczyźni przytakują. Oni też są głodni. Jest głęboka noc w afrykańskim buszu. Z obozowiska kobiet dobiega rytmiczny śpiew. Onwas mówi o drzewie, które zauważył podczas wędrówki za dnia. Siedzący wokół ogniska mężczyźni przysuwają się bliżej. Rośnie w trudno dostępnym miejscu, wyjaśnia Onwas, na szczycie stromego wzgórza, które wznosi się na trawiastej równinie. Ale jego gałęzie – tu opowiadający rozpościera szeroko ramiona – uginają się pod ciężarem pawianów. Szepty wzmagają się. Iskry strzelają w usiane gwiazdami niebo. Wtedy zapada zgodna decyzja. Wszyscy wstają i chwytają za łuki. Onwas to starszy mężczyzna, pewnie powyżej sześćdziesiątki (czasu nie liczy w latach), ale szczupły i sprawny jak reszta członków plemienia Hadza. Ma około półtora metra wzrostu. Na jego rękach i piersi niczym hieroglify widnieją świadectwa życia spędzonego w buszu – blizny nabyte po polowaniach, po ukąszeniach węży i skorpionów, po strzałach, nożach, cierniach. Blizny od upadku z baobabu. Zabliźnione ślady po ataku lamparta. Została mu tylko połowa zębów. Nosi sandały zrobione z kawałków starych opon i postrzępione szorty. Łowiecki nóż przypięty jest do biodra w pochwie ze skóry antylopy dikdik. Tak jak większość mężczyzn, zdjął koszulę, by wtopić się w mrok nocy. Onwas patrzy na mnie i przez chwilę mówi w rodzimym języku, hadzane. Dla mojego ucha brzmi on dziwnie: jest melodyjny i miękki przez kilka zdań, potem zgrzytliwy, z charakterystycznym rytmicznym mlaskaniem i prychaniem. Nie jest blisko spokrewniony z żadnym ze współcześnie używanych języków. Przyjechałem na ziemię plemienia Hadza w północnej Tanzanii w towarzystwie kobiety o imieniu Mariamu, siostrzenicy Onwasa. Przez 11 lat chodziła do szkoły i jest jedną z niewielu osób na świecie, które mówią i po angielsku, i w hadzane. Tłumaczy mi pytanie Onwasa: Czy chcę z nimi pójść? Hadza nie znają jednostek czasu – lat, miesięcy, tygodni, godzin. W ich języku nie is…

03-carrying-food-714-62d711e.jpeg
width: 714
height: 485

"Masaj to symbol i ikona rdzennej Afryki." Jak może pozostać sobą?
type: item
date: 2019-06-03T08:00:00.000Z
creator: Wiktoria Michałkiewicz
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: Edukacja
subject: fotografia
subject: kenia
subject: Kultura
subject: masajowie
subject: reportaże
subject: tanzania
subject: Travel
subject: wierzenia
description: Przez setki lat Masajowie uznawani byli za najdzielniejszych wojowników Afryki. Teraz stają do najważniejszej walki w historii: o swoja tożsamość
encoded: Według Masajów na początku świata krowy potrafiły mówić ludzkim językiem. Dzięki temu nauczyły ludzi korzystać z dóbr, których im dostarczają. Do dziś dla afrykańskich wojowników zamieszkujących tereny Kenii i północnej Tanzanii krowy to całe życie. Zwierzęta te – z którymi przemierzają stepy – są dla nich nie tylko towarzyszami, ale i główną walutą. Z ich kości i skór wyrabiają narzędzia i ozdoby, odchody są składnikiem budulca masajskich domostw (manyatt), a do codziennego menu należy słynny napój osaraoi. Współcześnie charakterystyczny smak tej mieszanki bydlęcej krwi i mleka znają nie tylko wojownicy, ale też setki turystów, dla których pobyt w masajskiej wiosce należy do obowiązkowych punktów programu w trakcie afrykańskiego safari. – Masaj to symbol i ikona rdzennej Afryki. Dlatego większość przybywających do tej części kontynentu turystów pragnie go zobaczyć na żywo – mówi nam Fredrik Härenstam, autor fotoreportażu, który z bohaterami swoich zdjęć spędził trzy miesiące. – To napędza przemysł turystyczny, nic więc dziwnego, że władze inwestują w zachowanie rdzennych obyczajów. Ten komercyjny wymiar podtrzymywania tradycji rodzi jednak wśród samych mieszkańców liczne dylematy. Wielu zastanawia się: Jestem Masajem, czyli kim? – dodaje Härenstam. Do niedawna odpowiedź na to pytanie wydawała się oczywista, zwłaszcza że przedstawiciele tej grupy etnicznej długo się opierali zachodnim wpływom. Obecnie, kiedy w jednej ręce wojownik trzyma włócznię, a w drugiej telefon komórkowy, pojawia się pytanie: czy jest on kustoszem odwiecznej tradycji, czy sprzedawcą na tandetnym targowisku turystycznych atrakcji. – Duma z bycia Masajem coraz częściej przegrywa ze współczesnymi realiami. Masajska tożsamość jest wykorzystywana jako narzędzie do zarabiania pieniędzy. Wielu wojowników nie chce się z tym pogodzić, ale często alternatywą jest całkowita utrata dziedzictwa i rozpłynięcie się w kenijskiej lub tanzańskiej kulturze – opowiada Härenstam. Jego zdaniem Masajowie, których ży…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b4b4348eecec6c0ec02d33068f7edcc94af0b439-54824ac.jpeg
width: 2539
height: 1693

5 powodów, aby zostać zdobywcą Kilimandżaro
type: item
date: 2019-03-04T03:55:27.000Z
creator: redakcja
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kilimandżaro
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: tanzania
subject: Travel
subject: trekking
description: Wahasz się czy zorganizować trekking na najwyższą górę Afryki? Tanzania wydaje ci się tak odległa, że aż niedostępna? Przekonamy cię.
encoded: 1. WIDOKI Kilimandżaro to najwyższa wolnostojąca góra na świecie. Widok z ośnieżonego wierzchołka, który wyrasta ponad sawanną, zapiera dech w piersiach. Tego nie zapomina się nigdy. Kultowego trekkingu też nie. 2. LUDZIE Tragarze, kucharze i przewodnicy. Pracę mają ciężką, ale uśmiech nie schodzi im z twarzy. 120 plemion z jedną wspólną cechą – nieprawdopodobnym optymizmem, który udziela się wszystkim. 3. AROMATY AFRYKI Imbirowa herbata, świeżo wypalona kawa lub zapach ognisk rozpalanych u podnóża Kilimandżaro, którego zbocza porośnięte są lasami deszczowymi – nie oddadzą tego nagrania i fotografie. 4. ODPOCZYNEK NA PLAŻACH Wyobraź sobie teraz relaks na otoczonych turkusem Oceanu Indyjskiego piaskach Zanzibaru, poprzedzony drogą na szczyt. Dzięki tej odrobinie luksusu smak zwycięstwa smakuje niepowtarzalnie. W kamiennych uliczkach Stone Town wyczuwa się atmosferę przygody. 5. TRIUMF ZDOBYWCY Moment, gdy na szczycie ogarniasz wzrokiem rozległą panoramę, dostrzegając na horyzoncie nowe cele. Mateusz Waligóra

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/3652882e685ed2bb57d9257d5417877d837246a7-2f50899.jpeg
width: 1000
height: 667

Odetnij smycz! Pomysły na urlop offline
type: item
date: 2019-02-04T08:04:00.000Z
creator: redakcjang
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bhutan
subject: Edukacja
subject: jordania
subject: Moto
subject: nigeria
subject: tanzania
subject: Technologia
subject: Travel
subject: wadi rum
subject: zambia
description: Przedstawiamy nietypowe miejsca, w których zapomnimy o e-mailach, portalach społecznościowych i telefonach.
encoded: Urlop offline? Czasem wystarczy wyjechać w góry. Co robić, gdy chcemy odpocząć od sieci, ale zależy nam na wysokim standardzie? Otóż nawet wśród luksusowych ośrodków, znajdziemy takie, które z założenia nie zapewniają dostępu do sieci. Kempingi Serra Cafema w Nigerii, Wadi Rum w Jordanii czy Serengeti Safari w Tanzanii to według autorów aluxurytravelblog.com najlepsze ośrodki do "cyfrowego detoksu". W tych miejscach zapomnimy o e-mailach, portalach społecznościowych, telefonach i telewizorach. Zamiast nich na wyciągnięcie ręki będziemy mieli prawdziwą naturę, hipnotyzujące krajobrazy i czas na poleżenie w hamaku. W rankingu wymieniane są również Chamilandu Bush w Zambii, Uma Paro w Bhutanie i prywatna wyspa Petit St Vincent na Grenadynach w Ameryce Środkowej. Tu odetniemy się od świata.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b78f7bb3bab763ad52605bb38ab7ff2bc478f943-591f8d8.jpeg
width: 1000
height: 667

Wysadzają ryby w powietrze wraz z rafą koralową. Połowy z dynamitem w Tanzanii
type: item
date: 2018-05-31T09:12:39.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: polowanie
subject: ryby
subject: tanzania
subject: Travel
description: Rybacy w Tanzanii korzystają z materiałów wybuchowych do połowu ryb. Jest efektywna, ale prowadzi do niszczenia podwodnego życia, raf koralowych i zagraża wszystkim podwodnym gatunkom.
encoded: Wystarczy laska dynamitu w plastikowej butelce. Za pomocą takiej prowizorki rybacy zabijają setki ryb i zmieniają rafy koralowe w kupy gruzu w ciągu sekund. Na całym świecie używa się środków wybuchowych do połowu ryb. Chodzi o zmaksymalizowanie połowu. Tego typu praktyki stosuje się w Libanie, Malezji, na Filipinach, choć są także przypadki gdzie udało się to powstrzymać: Kenia i Mozambik. W Afryce właśnie w Tanzanii ta metoda wciąż jest bardzo popularna u rybaków. Jason Rubens, biolog morski z tanzańskiego oddziału WWF mówi, że skala takich połowów niestety jest obecnie większa niż kiedyś. Wylicza się, że dziennie dochodzi do 10 eksplozji od granicy z Kenią aż do Mozambiku. Reporterzy National Geographic, Sophie Tremblay oraz Willy Lowry, sfilmowali połowy z użyciem dynamitu i rozmawiali z rybakami. Na filmie widać jak wybuchy na wybrzeżu miasta Dar es Salaam wznoszą pod niebo ogromne ilości wody i wyrzucają martwe ryby na powierzchnię. Dlaczego rybacy to robią? Odpowiadają, że to najprostszy sposób na duży połów. Wykonanie bomby jest znacznie prostsze niż zakup sieci, stawianie pułapek i obsługa lin. Poza tym jest znacznie tańsze i dynamit po prostu łatwiej kupić. Niestety skutki tego są bardzo niebezpieczne. Rybacy celują w lokalną populację tuńczyka, ale przy takim połowie cierpią wszystkie inne żyjące w wodzie gatunki. Eksplozje niszczą bezcenne rafy koralowe, które są domem dla ryb, krabów i wielu innych gatunków, które regulują poziom dwutlenku węgla w oceanie. - To trójwymiarowa struktura, która zapewnia warunki do życia dla ryb, ich ikry, larw i młodych innych gatunków. To schronienie przed drapieżnikami - tłumaczy Rubens - stosowanie dynamitu. Ale dynamit będzie miał także wpływ na ekonomię. Jeśli ludzie zaczną bać się połowów i zaczną unikać wybrzeży Tanzanii ucierpi na tym branża turystyczna. Tekst: Jani Actman Ten tekst powstał w ramach projektu National Geographic’s Special Investigations Unit, który zajmuje się śledzeniem i zwalczaniem przestępstw pr…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/86c07e5c9ffd9de8b939278db2beea7cc086ca26-b327350.png
width: 682
height: 384