National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T13:56:27.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Zaskakujące odkrycie w Japonii. Samce os używają genitaliów do obrony przed drapieżnikami
items: „Prawdziwy Tarzan” spędził w dżungli ponad 40 lat. Zmarł niedługo po powrocie do cywilizacji
items: Co można bezpiecznie jeść w lesie? Ta wiedza może ci się przydać
items: Znasz sposoby na przetrwanie? Obalamy 5 popularnych mitów
items: Musisz przeżyć w ekstremalnych warunkach arktycznej zimy. Co zabierzesz? Zawartość plecaka wspinacza
items: Nie tylko alfabet Morse'a. Poznaj sygnały ratujące życie
items: Jeśli chcesz przetrwać, musisz je mieć . Oto 12 gadżetów dla surwiwalowca
items: Jak przetrwać na pełnym morzu? Rady podróżnika
items: Jak przetrwać bez zapałek i pitnej wody, czyli survival [WARTO SPRÓBOWAĆ]
items: Survival. Spróbuj szczęścia w szkole przetrwania
items: Adventure dla dzieci! Poznaj 6 pomysłów na aktywne wakacje
items: Polska dla aktywnych: Bieszczady - Przeżyć wszystko
items: 10/2013
items: Sztuka surwiwalu: Atak skorpiona
items: Atak szarańczy
items: Konkurs z filmem Sztuka Przetrwania
items: Pustynia - przeprawa przez morze piasku
items: Im głębiej w las, tym więcej drzew
items: Przetrwać [prawie] wszystko - Survival [poradnik]
items: Z głową w górach- jak przetrwać w górach

Zaskakujące odkrycie w Japonii. Samce os używają genitaliów do obrony przed drapieżnikami
type: item
date: 2022-12-20T12:25:09.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: drapieżniki
subject: Edukacja
subject: osy
subject: owady
subject: sztuka przetrwania
subject: walka
subject: zwierzęta
description: Japońscy naukowcy odkryli, że samce pewnego gatunku osy wykorzystują ostre kolce na swoich genitaliach do obrony przed większymi zwierzętami. Badacze twierdzą, że to niezwykle skuteczna broń.
encoded: W tym artykule: Samce tego gatunku osy używają genitaliów do obrony przed drapieżnikami Niektórym samcom udawało się uciec przed napastnikiem Naukowcy podkreślają rolę genitaliów samców os Świat przyrody jest niezwykle bezwzględny. Drapieżniki nieustannie polują na inne zwierzęta, aby zapewnić sobie i swojej rodzinie pożywienie. Większe stworzenia zjadają te mniejsze. Mali mieszkańcy naszej planety w bezpośrednich starciach zazwyczaj nie mają żadnych szans. W konfrontacji z dużym napastnikiem siła przestaje mieć znaczenie. Ważny jest spryt i umiejętności przetrwania. W wyniku ewolucji różne gatunki wykształciły różnorodne strategie, które pomagają im przeżyć takie starcia. Samce tego gatunku osy używają genitaliów do obrony przed drapieżnikami Naukowcy z Uniwersytetu Kobe w Japonii dokonali niezwykłego odkrycia. Zaobserwowali, że samce osy z gatunku Anterhynchium gibbifrons z grupy kopułkowatych (ang. potter wasp lub mason wasp) potrafią w nietypowy sposób bronić się przed większymi drapieżnikami. Uważaj, z kim zadzierasz! Pszczoły i osy mogą rozpoznawać twarze To kluczowa umiejętność do tworzenia stosunków społecznych. W ich ośrodkach nerwowych zachodzi podobny proces jak i u nas – z rozpoznawanych osobno kawałków zostaje złożona twarz. Badacze przeprowadzili eksperyment, w którym w małym terrarium zamknęli rzekotkę drzewną (gatunek płaza z rodziny rzekotkowatych) z samcami A. gibbifronts. Badanie przeprowadzono w sumie na 17 osobnikach. Wyniki zostały opublikowane na łamach czasopisma naukowego „Current Biology”. Niektórym samcom udawało się uciec przed napastnikiem Naukowcy chcieli sprawdzić, jak owady radzą sobie w takiej konfrontacji. Okazało się, że samce os używają swoich genitaliów jak żądła i atakują nimi płazy. Podczas gdy rzekotka próbowała połknąć osę, ta przekłuwała ostrym kolcem jej otwór gębowy lub inne części ciała. Badacze zaobserwowali, że na ponad 30% przypadków, kopułkowatym udało się skutecznie obronić przed napastnikiem. View oEmbed on the sour…

genitalia-osy-cde5322.webp
width: 590
height: 331

„Prawdziwy Tarzan” spędził w dżungli ponad 40 lat. Zmarł niedługo po powrocie do cywilizacji
type: item
date: 2021-09-15T14:30:11.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: dżungla
subject: sztuka przetrwania
subject: Travel
subject: wietnam
description: Na co dzień nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak wiele chorób cywilizacyjnych chorób nam grozi. 52-letni Ho Van Lang porównywany do Tarzana niedługo cieszył się dobrodziejstwami współczesnego świata.
encoded: W tym artykule: Wietnamski „Tarzan” uciekł do dżungli przed wojną Wyjątkowa przyjaźń ponad barierami Chyba każdy zna historię Tarzana – mężczyzny, który wychowywał się w dżungli. Jak się okazuje, podobna miała miejsce w prawdziwym życiu. Tym razem bez hollywoodzkiego happy endu. Wietnamski „Tarzan” uciekł do dżungli przed wojną Ho Van Lang uciekł z ojcem do dżungli w 1972 r. po kolejnym amerykańskim bombardowaniu w czasie wojny w Wietnamie. W sumie dwóch Wietnamczyków spędziło z dala od cywilizacji ponad 40 lat. Przez dziesięciolecia nie wiedzieli o tym, że wojna już się skończyła. Przed ucieczką do dżungli rodzina Langa żyła tak, jak inni. Dopiero z dala od cywilizacji mężczyźni nauczyli się polować i budować schronienie z materiałów dostępnych na łonie natury. Z czasem ograniczyli też ubiór do przepasek na biodrach. Przez 41 lat ojciec zachował swoje umiejętności językowe, za to syn znał tylko kilka podstawowych słów w języku Cua. Do najbliższego miasta weszli dopiero w 2013 r. Lang szukał pomocy dla swojego ojca, który miał poważne problemy zdrowotne. Mężczyzna zmarł 4 lata później z niewyjaśnionych przyczyn. Jego syn niewiele dłużej żył pomiędzy ludźmi. We wrześniu 2021 r. media podały informację o śmierci „prawdziwego Tarzana”. Miał 52 lata. Przyjaciel Langa, Alvaro Cerezo, odniósł się do jego śmierci w oświadczeniu dla prasy. Jak twierdzi, 52-latka zniszczyły wszystkie „pułapki nowoczesnego życia”, w tym wysokoprzetworzona żywność. – Jest mi bardzo smutno, że odszedł, ale czuję też ulgę, bo wiem, że cierpiał w ostatnich miesiącach – dodał. Wyjątkowa przyjaźń ponad barierami Ho Van Lang i Alvaro Cerezo poznali się w 2016 roku. Przedsiębiorca przez kilka dni uczył się wtedy od „prawdziwego Tarzana”, jak przetrwać w dżungli. Ich przyjaźń przetrwała kolejne lata. Cerezo opisał w książce aklimatyzację Langa ze społeczeństwem. Pomimo wielu różnic mężczyznom szybko udało się nawiązać silną więź. Lang nigdy nie spodziewał się, że ktokolwiek będzie zainteresowany jego …

prawdziwy-tarzan-spedzil-w-dzungli-ponad-40-lat-55008be.jpeg
width: 5000
height: 3337

Co można bezpiecznie jeść w lesie? Ta wiedza może ci się przydać
type: item
date: 2021-04-19T03:00:00.000Z
creator: Łukasz Łuczaj
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kora
subject: larwy
subject: lasy
subject: Lifestyle
subject: mięczaki
subject: mrówki
subject: pożywienie
subject: ślimaki
subject: sztuka przetrwania
subject: Travel
description: Przed tysiącami lat człowiek żywił się tym, co zebrał lub upolował. Na wsi na przednówku ludzie wykorzystywali kiedyś dużo więcej roślin niż my teraz. Dziś to wiedza nielicznych społeczności oraz dziwaków i pasjonatów.
encoded: Jednak w warunkach nietypowych, np. zagubienia czy wojny, pozwoli przeżyć. Zdobywanie dzikiego pożywienia (ang. foraging) może być ważnym elementem odrodzenia naszych sił witalnych. Pałkę wodna powinien znać każdy wędrowiec. Kilka gatunków z tego rodzaju jest szeroko rozprzestrzenionych nad stawami, jeziorami i rzekami znacznej części globu. Pałka ma kilka zalet: jest pospolita, łatwa do rozpoznania i można jej używać na wiele sposobów. Rosnące w mule grube kłącza zbierane miedzy wrześniem a majem zawierają wiele skrobi. Wiosna i na początku lata wnętrza nasady pędów są miękkie i jadalne nawet na surowo, a w czerwcu pałka produkuje obficie bogaty w białko pyłek, który możesz dodawać do zup i pieczywa. Palkę wykorzystywało lub wykorzystuje wiele ludów, np. Indianie Ameryki Północnej, Kozacy, Chińczycy i Tajowie. Pożywniejsze od pałki są żołędzie. Niestety, dęby owocują co dwa lata lub rzadziej. U nas żołędzie zaczynają opadać po 25 września, zbiera sie je do końca października – później zabiorą je nam myszy lub sójki, żołędzie zaczną kiełkować albo zgniją. Bez uszczerbku dla zdrowia możesz zjeść nawet 20 sztuk. Zawierają taninę powodującą zaparcia i bóle głowy, ale łatwo się jej pozbyć. Żołędzie obierz, pokrój na kawałki i gotuj w wodzie z dodatkiem dużej ilości popiołu lipowego. Po 2 godz. zwykle trąca swoja gorycz. Opłucz je przed zjedzeniem. Nieoceniona rośliną jest pokrzywa. Na pewno z niczym jej nie pomylisz. Jej liście są bardzo pożywne, najlepiej posiekać je i dodać do zupy. Pamiętaj, żeby jeść jedynie młode pędy, starsze robią się twarde i niesmaczne. W lesie można się też bezpiecznie nasycić liśćmi lipy. Miazga drzew (inaczej podkorze) to cienka warstewka na granicy drewna i kory. Wiosna jest dosyć słodka i często ratowała ludzi od głodu, szczególnie w Skandynawii i Rosji. Jedzono ją nawet na surowo – czasami wojska zostawiały po sobie ślad w postaci ogryzionych pni sosen, brzóz i wiązów. Wiosna w górę pni płynie słodkawy sok, z którego przy odrobinie uporu …

co-mozna-bezpiecznie-jesc-w-lesie-ta-wiedza-moze-ci-sie-przydac-08c3853.jpeg
width: 1000
height: 667

Znasz sposoby na przetrwanie? Obalamy 5 popularnych mitów
type: item
date: 2020-12-09T09:40:06.000Z
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: Sport
subject: sztuka przetrwania
subject: Travel
description: Obalamy 5 mitów dotyczących sztuki przetrwania.
encoded: 1. Mrowiska są zawsze po południowej stronie drzewa, a mech na północnej stronie pnia. Zapomnij o tym, bo w praktyce jest różnie. Lepiej naucz się rozpoznawać kierunki świata według słońca i gwiazd. 2. Kiedy nie ma wody, trzeba pić własny mocz. To niebezpieczna rada. W czasie upału lepiej użyć go do schłodzenia ciała! Wypity zmusza nerki do ponownego wysiłku, podczas którego produkują dodatkowe ciepło, groźne dla naszego organizmu. 3. Racjonuj wodę. Racjonuj pot, nie wodę! W ciągu dnia odpoczywaj w cieniu, a maszeruj nocą, kiedy jest chłodno. 4. Gdy kogoś ukąsi wąż, natnij ranę i wyssij jad. Nawet o tym nie myśl! To nie pomoże, za to możesz sam się zatruć, a wtedy nie będziesz w stanie wezwać pomocy. 5. Jeśli goni cię niedźwiedź, uciekaj w dół stoku. Nic to nie da, bo misie biegają szybciej niż ludzie, niezależnie od nachylenia stoku. Raczej zostań w miejscu, w razie ataku zwiń się w kłębek lub broń się sprejem pieprzowym, o ile go masz.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ff044b9b60322a30410caab8ec28a752b637f8ea-bf8b3e6.jpeg
width: 1000
height: 667

Musisz przeżyć w ekstremalnych warunkach arktycznej zimy. Co zabierzesz? Zawartość plecaka wspinacza
type: item
date: 2020-09-15T09:45:34.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: plecak
subject: sporty ekstremalne
subject: sztuka przetrwania
subject: Travel
subject: trening
subject: Wolny czas
description: Co masz w plecaku? Jeśli jesteś kimś takim jak Lonnie Dupre będzie to około 27 kilogramów rzeczy niezbędnych do przetrwania.
encoded: - Noszenie na plecach zapasów na przeżycie 19 dni nie jest łatwe – wymaga twardych decyzji co do tego co będziemy nieść – tłumaczy podróżnik, uczestnik ekspedycji polarnych i górskich, który w 2015 roku jako pierwszy zdobył w pojedynkę w styczniu szczyt Denali na Alasce. Opuścił swój dom w Minnesocie by wybrać się w podróż po Himalajach. Wraz z innymi sześcioma śmiałkami wziął udział w wyprawie Vertical Nepal. Ich zadaniem było dotarcie do Langju w dolinie Tsum (4,7 tys. m n.p.m.). W listopadzie planuje zaatakować szczyt Hunter na Alasce. Sam Dupre wazy około 68 kg, jego wyposażenie na taką wyprawę może maksymalnie ważyć do 27 kg. - Priorytetem jest paliwo – tłumaczy – można się obyć przez pewien czas bez odpowiedniego jedzenia, ale bez wody tylko trzy dni. Do tego potrzeba mieć ze sobą gaz by ogrzewać i roztapiać śnieg. W ekstremalnych warunkach posiadanie butli z gazem może zdecydować o tym czy przeżyjesz. Dupree jest w prostej linii potomkiem francuskiego podróżnika Jaquesa Cartiera, ale i podobnie jak on miał swoje wyzwania i porażki. Trzy razy atakował Denali i ustępował przed trudnymi warunkami pogodowymi. Ostatnia, zakończona sukcesem wyprawa odbyła się jednak w jeszcze trudniejszych okolicznościach. W środku drogi nie mogąc uzupełnić zapasów musiał rozciągnąć swoje racje. - Miałem zapas paliwa na 3 dni, jedzenia na półtora dnia, natomiast burza trwała 5 dni – opowiada Dupre – spodziewałem się, że mam przed sobą maksymalnie 36 godzin życia. Walcząc z hipotermią, głodem i 19-godzinną arktyczną zimową nocą śmiałek wcisnął się do śpiwora. Jak sam wspomina, był to jedyny moment w karierze, gdzie wyrzucał sobie, że źle dobrał zapasy. Na szczęście z czasem pogoda pozwoliła mu bezpiecznie wrócić. Po uzupełnieniu zapasów wrócił do obozu na 3,5 tysiąca metrów i ponownie zaatakował szczyt. Na wierzchołku Denali spędził zaledwie 10 minut, w czasie których rozmyślał nad czterema laty, które zajęło mu dotarcie do tego punktu. W oparciu o swoje doświadczenia podróżnik spor…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/017f46a57d645124db9f7e31dae3af44d354128d-0015b56.jpeg
width: 777
height: 597

Nie tylko alfabet Morse'a. Poznaj sygnały ratujące życie
type: item
date: 2020-06-02T08:48:21.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: sztuka przetrwania
subject: Travel
description: Komunikację w dziczy umożliwiają latarka, kolorowe race, a nawet własne ciało. Prawidłowa sygnalizacja ułatwia porozumiewanie się grupie, ale potrafi też uratować życie.
encoded: Rozładowany GPS czy brak zasięgu w smartfonie mogą sprawić niemały kłopot fanom przygody na świeżym powietrzu. Oddani nowoczesnej technologii zapominamy, jak ważna jest umiejętność komunikacji bez pomocy elektroniki. Przypominamy kilka metod, które sprawdzą się nie tylko w sytuacji zagrożenia. Niezawodne kreski i kropki Choć od stworzeniu specjalnego kodu (znanego jako „alfabet”) przez panów Morse’a i Vaila minęło niemal 180 lat, ten nadal nie wychodzi z użycia. To na nim opiera się komunikację z wykorzystaniem kropek i kresek, sygnałów nadawanych za pomocą dźwięków, impulsów elektrycznych czy błysków światła. By zacząć nadawanie, wystarczy latarka i znajomość podstawowych znaków jak np. S.O.S, czyli trzy krótkie, trzy długie i znów trzy krótkie błyśnięcia. Na co zwrócić uwagę wybierając źródło światłą? - Warto wybrać modele o dużym zasięgu światła i długim czasie działania. Niektóre potrafią świecić nawet przez 120 godzin i to na odległość niemal 400 metrów - mówi Cyprian Lemiech, ekspert ds. oświetlenia w firmie Mactronic. – Polecane są szczególnie trwałe latarki taktyczne, jak M-Force o jednym trybie pracy, co ułatwia kontrolę nad sygnałem. Co ciekawe istnieją modele oświetlenia, które producenci wyposażyli w tryb S.O.S. – dzięki czemu można zapomnieć o pomyłce przy klikaniu. Nadawanie całym sobą Za sygnalizator może posłużyć też… nasze własne ciało. To rozwiązanie, które ma pewne ograniczenia, jak choćby konieczność pozostawania w zasięgu wzroku lub lornetki oraz porozumiewania się przy świetle dziennym, ale też zalety – może służyć porozumiewaniu się, gdy należy zachować ciszę (np. groźba zejścia lawiny). W tym przypadku również przyda się znajomość alfabetu Morse’a – kropkom, kreskom i rozdzielaniu znaków przypisano kolejne pozycje, które należy przyjmować nadając: ręce uniesione pionowo w górę – kropka ramiona uniesione pionowo na boki – kreska skrzyżowanie ramion na piersi – rozdzielenie znaków skrzyżowanie ramion w dół – rozdzielenie grup znaków okrężny ruc…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a8172a7d8c48b0af97023e6a3e334143af7732e7-5816ce3.jpeg
width: 1490
height: 991

Jeśli chcesz przetrwać, musisz je mieć . Oto 12 gadżetów dla surwiwalowca
type: item
date: 2019-08-19T07:22:50.000Z
creator: Konstanty Młynarczyk
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kompas
subject: namioty
subject: plecak
subject: porady
subject: sztuka przetrwania
subject: Travel
description: Oto przewodnik po podstawowym sprzęcie do surwiwalu rozumianego jako turystyka ekstremalna.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/434ed0664341ad01a8e76f39fa6e9ad447df7aa1-b140d60.jpeg
width: 1000
height: 667

Jak przetrwać na pełnym morzu? Rady podróżnika
type: item
date: 2019-06-06T08:00:00.000Z
creator: Marta Sziłajtis-Obiegło
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: hipotermia
subject: morze
subject: rafting
subject: rzeka
subject: Sport
subject: sztuka przetrwania
subject: Travel
subject: woda
subject: Zdrowie
description: „Przerażający ryk walącej się z furią fali. Kurczowo chwytam się kilu. Zalewają mnie masy wody, jakby specjalnie starały się zmyć mnie z mojej łupinki. Nie dam się! Muszę być silniejszy! Nieee! Krzyk pomaga przetrwać (...) Rezygnacja byłaby wyrokiem śmierci. Ta myśl przeraża i... mobilizuje”.
encoded: Stanąć oko w oko z żywiołem, cieszyć się bezkresem otwartej przestrzeni i przemierzaniem niezmierzonych odległości w zgodzie z naturą – to marzenie każdego wodniaka. Czasami jednak ta niewątpliwa zaleta żeglugi zmienia się w wadę. Gdy znajdziesz się sam na sam z problemem, daleko od cywilizacji dopada cię niepewność, a z nią stres. Prawo Gumpersona mówi, że prawdopodobieństwo każdego zdarzenia jest odwrotnie proporcjonalne do stopnia, w jakim jest ono pożądane. Wypływając w morze, należy się spodziewać licznych niespodzianek. Jeśli sądzisz, że jesteś już wystarczająco oczytany, doświadczony i kompetentny, to na pewno nie wiesz wszystkiego. Najlepiej więc spodziewać się niespodziewanego i wówczas niewiele rzeczy jest w stanie cię zaskoczyć. Jeśli jednak znajdziesz się w sytuacji ekstremalnej, pamiętaj o trzech podstawowych zasadach przetrwania na morzu: nie utopić się, nie wyziębić i nie odwodnić. Najlepszym kołem ratunkowym mogą być przytomność umysłu i wola przeżycia. Choroba morska Jest rodzajem choroby lokomocyjnej. Na morzu zdarza się stosunkowo często. Około 90 proc. podróżujących drogą morską ma mniej lub bardziej nasilone objawy tej choroby oraz cierpi z powodu zaburzeń narządów równowagi. Jej oznakami są: mdłości, zawroty głowy, bladość, nadmierne wydzielanie śliny, płytki nieregularny oddech. Co robić Pij jak najwięcej płynów (woda, herbata), by zapobiec odwodnieniu organizmu. Zajmij się pracami na pokładzie – dzięki temu skoncentrujesz się na czymś innym niż złe samopoczucie. Spożywaj lekkie posiłki. W trudniejszych warunkach wskazana jest pozycja horyzontalna. Guma do żucia, cukierki lub kandyzowany imbir pomagają zachować prawidłową perystaltykę jelit. Pomocne bywają również: akupresura w rejonie nadgarstków, środki ziołowe na chorobę lokomocyjną, obserwacja horyzontu. Zdrowie Zapalenie wyrostka, otwarte złamanie, utrata przytomności w wyniku urazu głowy i już chciałbyś się znaleźć w szpitalu. Na oceanie to niemożliwe, dlatego ważnym elementem planowania…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/3d6a345ebe27855eec2714c62648e710ffb3b9b7-bc8276e.jpeg
width: 1200
height: 797

Jak przetrwać bez zapałek i pitnej wody, czyli survival [WARTO SPRÓBOWAĆ]
type: item
date: 2019-02-08T08:00:08.000Z
creator: redakcja
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: Sport
subject: sztuka przetrwania
subject: Travel
subject: warto spróbować
subject: wideo
description: Czy kilku mieszczuchów ceniących wszelkie wygody poradzi sobie na zupełnym odludziu? Na niewielkiej wyspie pośrodku Wisły postanowiliśmy spróbować trudnej sztuki przetrwania.
encoded: Czy po 24 godzinach spędzonych z komarami i pająkami nadal będą cieszyć się z obcowania z przyrodą? Postanowiliśmy sprawdzić jak przetrwać bez zapałek i pitnej wody. Na niewielkiej wyspie, pośrodku Wisły. Cała długa doba survivalu. Zobaczcie sami! View oEmbed on the source website Autor: Krzysztof Stypułkowski

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/19827a30185b05605c323b13c7678a0e8ce619eb-92c982d.jpeg
width: 1200
height: 900

Survival. Spróbuj szczęścia w szkole przetrwania
type: item
date: 2018-02-14T07:23:00.000Z
creator: Krzysztof J. Kwiatkowski
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ludzie pierwotni
subject: podróże
subject: porady
subject: sztuka przetrwania
description: Po tej przygodzie nic już nie będzie jak przedtem – bo będzie znacznie... lepiej, a życie okaże się prostsze.
encoded: Jesteśmy sami w górach. Wokół szaleje burza, walą pioruny. Przemoczeni do bielizny, przemarznięci i zgłodniali chętnie zajrzelibyśmy do majaczącej na horyzoncie chaty. Sączący się z komina dym to obietnica ciepłego kąta i strawy. Wystarczy zrobić tylko kilka kroków i będziemy zupełnie bezpieczni... Jednak można spróbować zupełnie inaczej: zacisnąć zęby i poszukać schronienia przed deszczem w napotkanej pieczarze. Rozpalić ogień, zaspokoić głód garścią jagód czy poziomek zebranych po drodze, napić się wody ze strumienia, albo wręcz przygotować posiłek z roślin jadalnych i...mrówek. To survival – szkoła przetrwania, czyli umiejętność radzenia sobie w zaskakujących sytuacjach. Najczęściej chodzi o wypadki i katastrofy, zagubienia (np. w śnieżycy w górach), utknięcia (np. w grocie) albo też o nagłą chorobę. Najchętniej wykorzystywaną „salą treningową” zwolenników tej sztuki są dzikie góry i lasy, ale również bagna i tereny podmokłe. Survival łączy informacje z rozmaitych dziedzin wiedzy: geografii, meteorologii, biologii, psychofizjologii, medycyny i medycyny naturalnej, ratownictwa, fizyki, chemii, materiałoznawstwa i traperki oraz innych. Survival może być leśny (zwie się go też „zielonym” - symbolizuje idee poszukiwania natury) i miejski (to raczej wyzwanie rzucone cywilizacji, próba udowodnienia, że da się przeżyć w mieście w roli bezrobotnego i bezdomnego). Są jeszcze odmiany cywilna i militarna. Uczestnicy takiego kursu bądź szkolenia mogą dostać polecenie uprawiania raftingu na wzburzonej rzece albo odbycia wspinaczki skałkowej. Przy wykonywaniu poszczególnych zadań mogą odwołać się do najnowocześniejszych technik albo kombinować na wzór ludzi pierwotnych. Sposób nie jest istotny – liczy się cel. A ten jest jeden – poradzić sobie w trudnej sytuacji. Survival staje się coraz modniejszy, bo nie tylko jest odskocznią od codzienności, dostarcza adrenalinowych wrażeń i pozwala na bliski kontakt z naturą. Ucząc przetrwania w leśnych ostępach czy na pustyni pokazuje jed…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/896b5701c3ca95fd4f5bf2c2849f6576fb2f4950-4d43c7e.jpeg
width: 640
height: 412

Adventure dla dzieci! Poznaj 6 pomysłów na aktywne wakacje
type: item
date: 2017-06-16T11:17:17.000Z
creator: Paweł Kempa
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: dzieci
subject: jazda konna
subject: kajaki
subject: rowery
subject: sztuka przetrwania
subject: wakacje
subject: wspinaczka
description: Zapytaj dzieciaki, kto chce przeżyć przygodę, a zobaczysz las rąk niezależnie od stopnia uzależnienia od komputera i telewizji. Przedstawiamy 6 pomysłów na aktywne wakacje i podpowiadamy, jak je zorganizować.
encoded: Poznaj 6 pomysłów na aktywne wakacje dla dzieci >>> Mali podróżnicy i sportowcy mogą stawiać pierwsze kroki w nowoczesnych szkółkach i na ciekawie prowadzonych zajęciach sportowych pod okiem instruktorów – często za darmo. Podpowiadamy, jak zapewnić im frajdę, naukę i bezpieczną zabawę na świeżym powietrzu. Tekst: Paweł Kempa

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/64533f8fa3108ebca168d86b5d792c2790754157-510dc87.jpeg
width: 2000
height: 1153

Polska dla aktywnych: Bieszczady - Przeżyć wszystko
type: item
date: 2013-10-03T09:00:00.000Z
creator: Daniel Walczak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: adrenalina
subject: aktywność fizyczna
subject: bieszczady
subject: podróże
subject: polska
subject: Sport
subject: sporty ekstremalne
subject: sztuka przetrwania
subject: wycieczki
description: Kursy surwiwalu w Bieszczadach to niezła lekcja życia. I jeszcze lepsza przygoda!
encoded: Jak rozpalić ognisko bez zapałek, jak znaleźć i pokonać bród, co zrobić, gdy jest się świadkiem wypadku, pożaru, gdy samemu jest się rannym, co robić w razie ukąszenia przez żmiję czy szerszenia, jak przewidzieć pogodę i jak odnaleźć drogę w lesie – to tylko część umiejętności poznawanych na szkołach surwiwalu, a które mogą okazać się przydatne nawet na weekendowej wycieczce. Idealnym miejscem na takie kursy są Bieszczady – wystarczająco bezludne, wspaniale zalesione, poprzecinane rzekami i strumieniami. Tutaj kilkugodzinny marsz na orientację z użyciem mapy, kompasu, poprowadzony też nocą, będzie przygodą pamiętaną przez lata. Organizatorzy, aby podnieść atrakcyjność wyprawy, zatrudniają niekiedy jako instruktorów byłych żołnierzy jednostek specjalnych takich jak GROM. Uczą oni podstaw samoobrony, strzelectwa, posługiwania się sprzętem wspinaczkowym w parku linowym. Chętni mogą też wykupić przejażdżki quadami, amfibiami, wozami terenowymi albo szybkim pontonem Zodiac po Zalewie Solińskim. No to w drogę: Pięciodniowy kurs dla młodzieży w Agencji Turystycznej Bieszczady Adventure kosztuje 320 zł. Rejs Zodiakiem, przejażdżka quadem albo lot szybowcem to koszty rzędu kilkudziesięciu złotych.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/eee12070a46849be9d430fa1ea1c45c07fc8b135-058d06f.jpeg
width: 1360
height: 906

10/2013
type: item
date: 2013-09-22T20:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: ludzie pierwotni
subject: podróże
subject: porady
subject: sztuka przetrwania
description: Twarzą w twarz z historią W ramach moich spotkań z wyjątkowymi kobietami z krańców świata chętnie zrealizowałabym program o Kleopatrze, najpotężniejszej władczyni starożytnego Egiptu. Albo przeprowadziłabym wywiad z moją idolką Marią Skłodowską-Curie i przespacerowała się z nią uliczkami Paryża z początku XX w. Gdybym mogła się przenieść w czasie, to udałabym się do Rosji za czasów carycy Katarzyny, żeby napić się z nią wódki, zjeść bliny z kawiorem i podyskutować o facetach. Ale nie mogę. Za to mogę ruszyć w świat ich śladami i choć w pewnym stopniu poczuć tę atmosferę, zrozumieć motywy ich działania, trochę umownie odbyć podróż w czasie. Dlatego w tym wydaniu Travelera namawiamy Was do wypraw z historią w tle. Któż z nas by nie chciał zgłębić tajemnicy cywilizacji Azteków, stanąć twarzą w twarz z Terakotową Armią czy szlakiem Aleksandra Wielkiego zwiedzić Azji? Ja jestem na tak!
encoded: SPIS TREŚCI FOTOREPORTAŻ: Amazonka, rzeka piasku PLANETA TRAVELERA Wieści ze świata Kierunek kultura PODRÓŻUJ Z GŁOWĄ Tanie podróżowanie: Nowy Jork na każdą kieszeń Poznaj to miejsce: Cudne Mazury Zachodnie Patent Travelera: Straciłeś paszport? Wiemy, co zrobić! ETYKA PODRÓŻNIKA: Bieda atrakcją turystyczną? PODRÓŻE Z HISTORIĄ Na dobry początek: O przemieszczaniu się w czasie Starożytność: Śladami Aleksandra Wielkiego Średniowiecze: Wikingowie u wrót Ameryki Konkwista: Na tropie Cortésa w Meksyku Czasy kolonizacji: Wielki Trek w Afryce POLSKA MAGICZNA Tatarzy na Podlasiu: Święto Ofiarowania MIASTO W 48 GODZIN Xi’an Odkryj Terakotową Armię PODRÓŻ ŻYCIA Gambia i Senegal: Magiczne krainy PLEBISCYT 7 NOWYCH CUDÓW POLSKI Wybieraj, głosuj i wygrywaj! REGIONY EUROPY Szwajcaria na zimę Dokąd na narty: Przegląd narciarskich ośrodków Region Villars: Fajerwerki na śniegu Karnawał w Lötschental: Bestie wychodzą na ulice Pociąg do gór: Koleje Retyckie, najpiękniejsze na świecie BIEGUN ADRENALINY Kompas Test Travelera: Zasilanie na wyprawie Przerwa techniczna Podróż w czasie: Z przewodnika sprzed stu lat – Nowy Jork Świat na patelni: Z korzenną nutą Blondynka w podróży: Beata Pawlikowska o słuchaniu sercem 10 największych zabytków, które walczą z czasem Akademia fotografii: Najlepsze zdjęcia czytelników Kalendarz na październik

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/07315c7baa6b1deab764fe68c95cea492a243e6a-5c7df0f.jpeg
width: 1212
height: 1573

Sztuka surwiwalu: Atak skorpiona
type: item
date: 2013-05-02T06:00:00.000Z
creator: Sarah Parcak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: egipt
subject: sztuka przetrwania
subject: ukąszenie
description: Pracowaliśmy na zachodnim brzegu półwyspu Synaj, w miejscu gdzie starożytni Egipcjanie przetwarzali miedź. Naszym zadaniem było odnalezienie w szerokich na pół metra dołach śladów ich działalności.
encoded: Skorpiony lubią takie nory, dlatego przed rozpoczęciem pracy zawsze dokładnie sprawdzaliśmy, czy pod piaskiem nie czyha jakieś niebezpieczeństwo. Mimo to pewnego dnia podczas kopania poczułam ostre ukłucie. Kiedy wyciągnęłam rękę, była już czerwona i opuchnięta. W Egipcie ukąszenie przez żółte skorpiony może oznaczać śmierć. Ukłucia blisko ośmiu innych gatunków, choć bardzo bolesne, nie są tak groźne. A ja właśnie zostałam ukąszona i nie miałam pojęcia przez co. Wiedziałam, że nie mogę dopuścić do zwiększenia tętna, aby jad jak najwolniej rozprzestrzeniał się po ciele. Próbowałam zachować spokój. Nasz beduiński asystent postanowił zastosować lokalny sposób na leczenie ukąszeń: wykrztusił flegmę, wypluł ją na moją rękę i wtarł. Następnie chwycił zapalniczkę, aby skauteryzować ranę. W ostatniej chwili powstrzymałam go. Na szczęście zaraz przyjechała karetka. W szpitalu lekarz spojrzał na mój nadgarstek pogardliwie: – To jest nic – rzucił. Po tym jak go przekonałam, aby dał mi coś zapobiegawczo, przyszła pielęgniarka z zastrzykiem przeciwjadowym. Podwinęłam rękaw, ale ona wskazała mój pośladek. – W Egipcie tutaj wbijamy igły – powiedziała. Zastrzyk sprawił, że nie mogłam się ruszać. Gdy inspektor wykopalisk usłyszał o moim ukąszeniu, natychmiast przyjechał do szpitala. Widząc mnie leżącą bez ruchu, pomyślał, że umarłam. Na szczęście podobno to znak, że mam przed sobą jeszcze długie życie.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e0c3555349d36fca54c8976ab1c9a0fb97efd21c-0bf69b8.jpeg
width: 845
height: 506

Atak szarańczy
type: item
date: 2013-04-04T07:00:00.000Z
creator: Iain Couzin
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: szarańcza
subject: sztuka przetrwania
description: Dziedzina: badania rojów, miejsce: Mauretania
encoded: Rojąca się szarańcza na swej drodze pożera całą roślinność. Gdy już owady zbite w chmarę wymiotą wszystko co zielone, zamieniają się w kanibali. Wyobraźcie sobie gromadę złożoną z setek milionów stworzeń, z których każde chce zjeść lecącego przed nim towarzysza. Nic dziwnego, że ci będą wiać, powodując wędrówkę chmary. Mauretania co roku boryka się z nalotami szarańczy obejmującymi cały kraj, a ja wraz z zespołem badam te ataki. Gdy pewnego razu wziąłem do rąk owada, chcąc mu się przyjrzeć, nagle spuchły mi ręce. Najwyraźniej toksyczne substancje chemiczne na owadzie weszły w reakcję ze skórą dłoni pod wpływem intensywnego światła słonecznego. Pech chciał, że byliśmy akurat na środku pustyni, więc o pomocy medycznej nie było mowy. W dodatku skończył się nam prowiant. Teoretycznie mogliśmy posilić się szarańczakami, było nie było świetnym źródłem białka, ale jest to jednak specjał dla amatorów lub desperatów. Choć trzeba przyznać, że w ciągu dwóch dni nasza desperacja wyraźnie wzrosła. Próbowaliśmy kupić coś na ząb od nomadów, którzy w pobliżu zrobili sobie postój na herbatę. Ci przekazali nam trochę wielbłądzich podrobów. Tego dnia nie bez żalu zakończyłem 10-letnią erę wegetarianizmu w moim życiu. Wysuszyliśmy wnętrzności na pobliskim krzaku. Nie dość, że smakiem nie zachwycały, to jeszcze po ich zjedzeniu pojawiły się nudności i halucynacje. Miałem koszmary na jawie. Wody też mieliśmy niewiele, przed słońcem nie mogliśmy uciec, więc mocno osłabieni przez kilka dni siedzieliśmy w nagrzanym jak piekarnik namiocie. Gdy w końcu dotarło do nas zaopatrzenie, a ja poczułem się lepiej, ogromna burza piaskowa na kolejne półtora dnia zagoniła nas do namiotu. Gdy minęła, po szarańczy nie było już śladu.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c03b86e17353a4dd75530c8548eee486fc0b3ae5-f352daf.jpeg
width: 851
height: 619

Konkurs z filmem Sztuka Przetrwania
type: item
date: 2010-12-13T10:06:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: konkursy
subject: sztuka przetrwania
description: Zapraszamy do konkursu sondażowego, w którym można wygrać trzy części niezwykłej serii przyrodniczej "Sztuka przetrwania" na blu-ray.
encoded: Jeżeli chcesz wygrać zestaw 3 płyt blu-ray z serii Discovery podziel się z nami swoją opinią. Jest to niezwykła seria przyrodnicza z udziałem Jamiego Crawforda, który przemierza trudno dostępne tereny o niezwykle ciężkich warunkach klimatycznych w poszukiwaniu najbardziej niesamowitych umiejętności adaptacyjnych zwierząt. Jamie odwiedza m.in. pustynię w Namibii - jedno z najbardziej nieprzystępnych miejsc, którego krajobraz ukształtowały najwyższe na świecie wydmy. Przemierza lasy Borneo, Australię i Peru. Odkrywa Afrykę Południowa, Florydę, Ekwador i Tanzanię, którą zamieszkują m.in. hieny i kobry. Ostatnia, trzecia część prowadzi nas do Arizony - jednego z najbardziej wysuszonych miejsc na ziemi. Jamie bada także faunę Alaski, Madagaskaru, Chorwacji i Szkocji. Aby zapoznać się ze szczegółami konkursu wejdź tutaj

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b0c3ccdf21fb7008a7be89ecc0a033eea8450ba2-e5b890c.jpeg
width: 517
height: 495

Pustynia - przeprawa przez morze piasku
type: item
date: 2010-03-06T07:00:00.000Z
creator: Jakub Postrzygacz
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: burza piaskowa
subject: pustynie
subject: sztuka przetrwania
subject: woda
subject: wydmy
description: Te surowe, niedostępne środowiska według różnych szacunków zajmują od 15 do 20 proc. powierzchni lądów. Gdyby oprócz pustyń gorących wziąć pod uwagę także zimne, polarne, liczby byłyby jeszcze wyższe. Jak się zachowywać, gdy zabłądzimy w takim rejonie albo trafimy tam w wyniku katastrofy
encoded: Bez wody nie ma życia. Jej brak lub niedobór jest wspólnym mianownikiem terenów pustynnych i półpustynnych. Pustynie mają różne oblicza – piaszczyste (stanowią tylko około jednej trzeciej wszystkich terenów suchych), kamieniste, żwirowe, skaliste, ilaste. Kiedy suma rocznych opadów jest mniejsza niż 100–150 mm, nie występują na nich żadne rośliny. Ale jeżeli już pada deszcz, są to gwałtowne ulewy, po których koryta okresowych strumieni wypełniają się rwącą wodą. Uważaj, żebyś nie biwakował w takim korycie, bo w razie burzy grozi ci utonięcie. Inną cechą charakterystyczną tego mało przyjaznego człowiekowi środowiska są bardzo duże wahania temperatury. W ciągu dnia upał może przekraczać 50°C (rekord na Ziemi wyniósł 57,8°C, zanotowano go na Saharze, w pobliżu Trypolisu), w nocy na niektórych pustyniach temperatura spada nawet poniżej zera. Niedobór wody Paradoksalnie, woda jest jedyna rzeczą, której nie wolno ci racjonować! Wielu ludzi zmarło z odwodnienia, wciąż mając przy sobie zapas płynów. Oszczędzając wódę na czarna godzinę, ryzykujesz dołączeniem do ich grona. Przy 30-stopniowym upale odpoczywającej w cieniu osobie wystarczy ok. 5 l dziennie, ale przy intensywnym wysiłku w pełnym słońcu potrzeba jej dwukrotnie więcej. Co robić Kluczem do przetrwania jest zmniejszenie ubytku płynów z organizmu. Jeśli musisz, pracuj nocą i rankiem, ograniczając aktywność w dzień do absolutnego minimum. Znajdź cień i zadbaj o ubiór. Długie spodnie i koszula o luźnym kroju nie tylko zabezpieczają skórę przed poparzeniem słonecznym, ale także spowalniają odparowywanie potu, zwiększając efektywność termoregulacji. Chroń głowę! Idealny jest kapelusz z rondem osłaniającym twarz, ale nawet prowizoryczna chusta zmniejsza ryzyko udaru. Rozpalone słońcem podłoże może mieć temperaturę o kilkadziesiąt stopni wyższą niż powietrze, dlatego nigdy nie siadaj bezpośrednio na ziemi. W sytuacji poważnego niedoboru wody staraj się oddychać przez nos i ogranicz rozmowy. Zapomnij o tytoniu i alkoholu. …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c751cccb8620f625a47e647183c7ee7116467f1e-e83dd22.jpeg
width: 487
height: 500

Im głębiej w las, tym więcej drzew
type: item
date: 2010-02-19T15:47:16.000Z
creator: Barbara Żukowska
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bagna
subject: drzewa
subject: lasy
subject: ognisko
subject: owady
subject: pożary
subject: szerszenie
subject: sztuka przetrwania
subject: zwierzęta
description: Zgubienie się w lasach Polski i Europy Zachodniej nie niesie ze sobą większych zagrożeń – poza strachem, głodem i zmęczeniem, a zimą wychłodzeniem. Nawet w rozległych kompleksach leśnych w końcu trafi się jakaś droga, linia kolejowa lub elektryczna, które zaprowadza do cywilizacji.
encoded: Po zgubieniu się ważne jest, by w miarę możliwości iść prosto przed siebie, nie kluczyć, bo niepotrzebnie nadkłada się drogi. W górach warto zejść z biegiem strumienia do dolin, w których zawsze znajdzie się jakieś życie. Lasy i bagna Półwyspu Skandynawskiego oraz Europy Wschodniej to już poważna sprawa, ciągną się bowiem kilometrami – można iść wiele dni, nim natrafi się na jakąś drogę czy ścieżkę. W tajdze, puszczy amazońskiej, tropikalnych lasach równikowych Afryki lub Azji z założenia nie należy błądzić. W razie zagubienia można poszukać najwyższego punktu w okolicy (drzewo, wzgórze, skała), rozpalić tam ognisko, puszczać zajączki lusterkiem albo wypolerowanym kawałkiem metalu, krzyczeć w równych odstępach czasu, zamiast chaotycznie się wydzierać. W polskich lasach realne zagrożenie stanowią ataki żądlących owadów, pokonywanie niektórych podmokłych terenów bądź pożar. Osy i szerszenie Jeżeli nie jesteś uczulony, pojedyncze użądlenie nie jest niebezpieczne. Trzeba się obawiać ataku całego roju, zwłaszcza szerszeni, których jad powoduje silniejszy ból niż jad os i pszczół. Co robić Nie machaj rekami, bo to drażni owady jeszcze bardziej. Osy zakładają gniazda w ziemi, patrz wiec w miarę możliwości pod nogi, by nie przechodzić w miejscu, gdzie widać owady wylatujące z jakiejś norki. Szerszenie budują gniazda w dziuplach drzew, ale ponieważ o takie coraz trudniej, lokują się np. w budkach dla ptaków i innych miejscach osłoniętych od wiatru i deszczu (np. na strychach). Jeżeli jesteś uczulony na ukąszenia owadów, zawsze noś środki zmniejszające reakcję obrzękową (np. w aerozolu) oraz adrenalinę podawana podskórnie. Obrzękniętą okolicę dobrze jest mocno schłodzić, np. lodem (po użądleniu w okolicach ust i gardła można ssać kostki). Bagna Do tego worka można wrzucić różne tereny podmokłe, często grząskie, m.in.: torfowiska, turzycowiska, trzęsawiska, szuwary, łęgi, olsy. Największe niebezpieczeństwo grozi ci w miejscach, gdzie rzadkie błoto jest przykryte kożuchem rośli…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/60be70ab41739add809922f398a997a70c6c800d-9ada472.jpeg
width: 500
height: 261

Przetrwać [prawie] wszystko - Survival [poradnik]
type: item
date: 2010-02-16T05:29:24.000Z
creator: Bogdan Jaśkiewicz
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ekstremalne warunki
subject: katastrofy
subject: sztuka przetrwania
subject: teren
subject: trening
description: Survival nie jest sportem, rodzajem turystyki czy rekreacji ruchowej. To różnorodne działania człowieka przygotowującego się do przetrwania w sytuacji zagrożenia.
encoded: Może się wydawać, że warunkiem przeżycia są specjalistyczny sprzęt i długie szkolenie. Ale jak widać na tzw. piramidzie przetrwania, podstawę survivalu stanowi tak naprawdę wola przeżycia. To potężna siła – znanych jest wiele przypadków osób, które dzięki niej przekraczały granice ludzkich możliwości. Na przykład w 1930 r. pewien pilot po katastrofie w Andach brnął przez góry i śniegi przez pięć dni i nocy bez snu. Na duchu podtrzymywały go myśli o żonie. Duński robotnik portowy zamknięty przypadkiem w ładowni statku wytrwał bez jedzenia i picia 17 dni, a robotnik w USA, ratując kolegę, sam uniósł wrak helikoptera. Dlatego nigdy nie wolno rezygnować z walki, tracić nadziei, uważać, że zrobiło się wszystko. Kolejnym ważnym elementem survivalu jest znajomość teorii. Jeżeli wiemy, że coś jest możliwe, np. rozpalenie ognia przez tarcie drew, będziemy próbowali do skutku. Oczywiście najlepiej jest poznać konkretne sposoby działania, i właśnie temu służy trening, czyli przećwiczenie w praktyce danych czynności (np. zdobywania wody). Od ekwipunku natomiast, choć jest on przydatny, nie powinniśmy się uzależniać. Człowiek pomysłowy i mający wolę przetrwania wymyśli, jak obyć się bez sprzętu, albo zrobi go sam z dostępnych materiałów. To ważne, bo w sytuacji awaryjnej zwykle do dyspozycji mamy tylko zawartość kieszeni i głowy. W momentach zagrożenia jednym z największych wrogów jest bezczynność. Niebezpieczeństwo może wręcz sparaliżować. Na szczęście mamy wewnętrzny mechanizm obronny, który w odpowiedzi na zagrożenia przygotowuje nas do reakcji „walka lub ucieczka”. Do krwi wydzielają się duże ilości hormonów, zwłaszcza adrenaliny i insuliny, zwiększające siłę i wytrzymałość organizmu. Żeby to wykorzystać, trzeba tylko sobie uświadomić, że „mogę, chcę, więc działam”. Ale jeśli za długo się zwleka z podjęciem kroków, możliwości maleją. Gdy ktoś nie ma wielkiej siły woli, która pomaga mu pokonać strach, musi trenować. Co daje taki trening? Doświadczenie, także w przeciwdziałani…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/9e8f3b1c74756964149aa3007755e2848306c3b0-b865ba2.jpeg
width: 500
height: 334

Z głową w górach- jak przetrwać w górach
type: item
date: 2010-02-14T17:03:35.000Z
creator: Paweł Wroński
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: burza
subject: chmury
subject: ekstremalne warunki
subject: góry
subject: hipotermia
subject: lawiny
subject: sztuka przetrwania
subject: teren
subject: trening
description: Niewłaściwe wyposażenie, brak doświadczenia, lekceważenie sił natury oraz przecenianie własnych możliwości – to najczęstsze przyczyny wypadków w wysokich górach. Nasze rady przygotują cię do stawienia czoła górskim wyzwaniom, ale nie zastąpią kursu wspinaczkowego, który jest pierwszym krokiem ku najwyższym szczytom Ziemi.
encoded: Zygmunt Klemensiewicz, autor podręcznika dla taterników z 1913 r., zalecał, aby w górach nie tracić głowy. „Złamanie jednej nogi pozwala jeszcze na korzystanie z drugiej. Rozbicie głowy likwiduje każde przedsięwzięcie” – pisał. Ta zasada nigdy się nie zdezaktualizuje. Zachowanie przytomności umysłu to warunek sprostania wyzwaniom stawianym zarówno przez tatrzańskie turnie, alpejskie lodowce, jak i himalajskie giganty. W obliczu niebezpieczeństwa o zimną krew będzie łatwiej, jeśli poznasz zasady postępowania w górach. Ich przestrzeganie pozwoli ci nie tylko bezpiecznie przetrwać, lecz również czerpać radość z pokonywania trudności. Pamiętaj, że żadne rady nie zastąpią doświadczenia, bo zgodnie ze wschodnim przysłowiem: lepiej raz przeżyć, niż sto razy usłyszeć. Lawiny śnieżne Są jednym z największych zagrożeń, jakie mogą spotkać człowieka w górach. W Alpach zabijają ponad 100 osób rocznie. Lawiny schodzą najczęściej po silnych opadach śniegu, zwłaszcza jeśli towarzyszą im duże wahania temperatury. Słabo związane warstwy śniegu łatwo suną wówczas w dół, niszcząc wszystko, co napotkają na swojej drodze. Człowiek porwany przez lawinę jest narażony na uduszenie z braku powietrza, zmiażdżenie (śnieg może mieć ogromną masę, im bardziej mokry, tym cięższy) i wychłodzenie. W górskich schroniskach i na stacjach kolejek są podawane komunikaty o zagrożeniu lawinowym (określa je pięciostopniowa skala). Najlepiej jest unikać zbędnego ryzyka i od trzeciego stopnia wzwyż zaniechać zamierzonej wyprawy. W górach „dzikich” natomiast skalę zagrożenia musimy oszacować sami. Więcej „lawinowych” informacji można znaleźć na stronie www.topr.pl. Czego unikać? Poruszając się w terenie zagrożonym lawinami (lekko nachylone i słabo urzeźbione stoki), pamiętaj o tym, aby: Chodzić po formacjach wypukłych (granie, żebra, bule). Unikać żlebów, a jeśli trzeba je przeciąć, robić to pojedynczo i nie na jednym poziomie. Bezpieczniej jest schodzić w nie skośnie w dół, a wychodzić z nich skośnie w górę. …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/fc1494ef0eb59b191ffe45a30279535df4c21da6-c0d847d.jpeg
width: 500
height: 375