National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-01-31T15:02:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Ten dzień w lutym zapowiada wiosnę. Ma związek z celtycką boginią płodności
items: Ten szkocki zamek nie należy do Wielkiej Brytanii. Od 170 lat jest prywatnym azylem monarchów
items: „Stonehenge północy” – warto tu przyjechać właśnie teraz. To miejsce czekają duże zmiany
items: Zanim zapniesz pas, samolot już ląduje. Najkrótszy lot świata trwa tu mniej niż minutę
items: 75 000 łososi uciekło z hodowli. Eksperci mówią wprost: to katastrofa
items: Trzej bracia przepłynęli Pacyfik siłą własnych mięśni. Na lądzie poprosili o pizzę i piwo
items: Ma 99 lat i nie przestaje działać. Sir David Attenborough nadał imię pierwszemu od lat orłu w Szkocji
items: Hitowy serial odmienił turystykę w Szkocji. Fani odwiedzają średniowieczne zamki i wąskie uliczki
items: Nie uwierzysz, co robią maskonury na wyspie, gdzie św. Kolumba szerzył wiarę
items: Genialny Szkot w rok nauczył się polskiego. Oto jego ulubione polskie słowa
items: Granice ludzkiego przetrwania przesunięte? To mógł być dom dla ludzi w epoce lodowcowej
items: Spacer dinozaurów zaklęty w kamieniu. Niezwykłe odkrycie w Szkocji
items: Zaskakujące odkrycie w Stonehenge. „Kamień ołtarzowy” pochodził z bardzo odległego miejsca
items: Jak wyglądał bohaterski król Szkocji? Pierwsza taka trójwymiarowa rekonstrukcja
items: Ten zamek po raz pierwszy w historii otwiera się na turystów. Warto się spieszyć
items: Nowe, nietypowe rekonstrukcje twarzy. Ich bohaterowie pochodzą z różnych epok, łączy ich jedno
items: Tajemnica egipskiego skarbu w Szkocji. Naukowcy opublikowali badanie, które wyjaśnia jego pochodzenie
items: Zaskakująca rekonstrukcja twarzy kobiety sprzed 4 tys. lat. Żyła w dzisiejszej Szkocji
items: Wczesnośredniowieczny „kamień wojownika”. Czym jest ten tajemniczy artefakt odnaleziony w Szkocji?
items: Potwór z Loch Ness. Głośne dźwięki i kilka potencjalnych obserwacji. Największe poszukiwania legendarnego zwierzęcia
items: Księga z Kells to średniowieczne dzieło sztuki sakralnej. Ten ewangeliarz lepiej oglądać, niż go czytać
items: Mur Hadriana był północną granicą Cesarstwa Rzymskiego. Paradoksalnie, połączył Rzymian i Brytów
items: Archeolodzy odkryli ukryte symbole na Kamieniu Przeznaczenia. To brytyjski artefakt koronacyjny
items: Gdzie kręcono „The Crown”? 20 lokalizacji z serialu
items: Ciekawostki o Wielkiej Brytanii – interesujące fakty kulturalne, historyczne i turystyczne

Ten dzień w lutym zapowiada wiosnę. Ma związek z celtycką boginią płodności
type: item
date: 2026-01-31T15:01:32.000Z
creator: Rebecca Crowe
subject: Historia
subject: celtowie
subject: historia
subject: irlandia
subject: Kultura
subject: szkocja
subject: tradycje
description: Imbolc, starożytne święto celtyckie obchodzone 1 lutego, to czas światła, płodności i duchowego oczyszczenia. Oto jak dawniej i dziś wita się nadchodzącą wiosnę.
encoded: Spis treści Pochodzenie Imbolc Komu oddaje cześć Imbolc? Jak Brigid zmieniała się z czasem Współczesne pogańskie tradycje Imbolc Od stuleci to celtyckie święto zapowiada nadejście wiosny poprzez ogień, światło i rytuały. Kiedy dni zaczynają się wydłużać, tysiące ludzi gromadzi się w Irlandii i Szkocji, by świętować powrót światła po długiej, ciemnej zimie. Gaelickie święto Imbolc należy do najwcześniejszych obchodów początku wiosny na świecie. Imbolc przypada 1 lutego – pomiędzy przesileniem zimowym (Yule) a równonocą wiosenną (Ostara). To starożytne celtyckie święto odnowy i narodzin. W tradycjach celtyckich ogień symbolizuje odradzanie się, płodność i oczyszczenie. W czasie Imbolc często zapala się świece, organizuje ogniska we wspólnych przestrzeniach oraz celebruje sezonową zmianę – coraz więcej światła i cieplejsze dni. Jakie są kluczowe tradycje Imbolc i dlaczego świętuje się je właśnie wtedy? Oto wszystko, co warto wiedzieć o święcie, które otwiera drzwi wiośnie. Pochodzenie Imbolc Imbolc jest jednym z czterech świąt ognia w obrębie koła roku w neopogańskim kalendarzu. Koło roku tworzy osiem świąt: cztery związane ze zmianą pór roku oraz cztery tzw. dni pośrednie (święta ognia) – Imbolc, Beltane, Lughnasadh i Samhain. Wyznaczają one punkty „w połowie drogi” między przesileniami a równonocami. Słowo Imbolc tłumaczy się ze staroirlandzkiego jako „w brzuchu”. To nawiązanie do płodności i oczyszczenia – zarówno u ludzi, jak i w naturze – gdy wiosna zaczyna się wyraźniej zaznaczać. Pierwsza wzmianka o Imbolc pojawia się w literaturze irlandzkiej, w sadze znanej jako „Cykl usterski”. Uważa się, że została spisana między VIII a XI wiekiem. To zbiór opowieści przekazywanych ustnie, które dopiero później zapisali średniowieczni skrybowie. W sadze czytamy: – Nikt nie przejdzie przez ten kraj, jeśli nie zazna bezsenności od Samain (Samhain), kiedy lato kładzie się do spoczynku, aż do Imbolc, gdy na początku wiosny doi się owce, i od Imbolc do Beltine (Beltane) na począt…

2026-01-30-093027-What-is-Imbolc-This-Celtic-festival-welcomes-springin-February--National-Geog-2e1b4be.png
width: 1266
height: 849

Ten szkocki zamek nie należy do Wielkiej Brytanii. Od 170 lat jest prywatnym azylem monarchów
type: item
date: 2025-12-25T12:01:33.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: architektura
subject: królowie
subject: szkocja
subject: wielka brytania
subject: zamki
description: Balmoral, potężna, granitowa budowla o surowej sylwetce, przez ponad 170 lat był najcenniejszym i najbardziej prywatnym domem brytyjskiej rodziny królewskiej. Jednak pod rządami Karola III zamek wkroczył w nową erę. Po raz pierwszy w historii jego wnętrza zostały otwarte dla zwiedzających. Tą historyczną decyzją król przekształcił odosobnione schronienie w publiczną atrakcję. Jaka jest historia tego zachwycającego zamku? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Imponująca posiadłość na imponującym terenie Od domku myśliwskiego do królewskiej posiadłości Doskonały przykład stylu Scottish Baronial Zwiedzanie zamku Balmoral Przed 2024 rokiem, zwiedzający mogli zobaczyć jedynie wspaniałe zamkowe ogrody, teren otaczający posiadłość i salę balową, gdzie eksponowane są królewskie stroje i bogata kolekcja akwareli. Dzięki bezprecedensowej decyzji króla w wybrane miesiące w sezonie jesiennym zwiedzający mogą wejść do prywatnych pomieszczeń. Bilety nie są tanie, a mimo to wyprzedają się jak świeże bułeczki. To potwierdza ogromne zainteresowanie rodziną królewską, jak i wspaniałą posiadłością. Trudno się temu dziwić, bo Balmoral przyciąga nie tylko wspaniałą architekturą, ale i ciekawą historią. Imponująca posiadłość na imponującym terenie Zamek Balmoral jest zlokalizowany w północno-wschodniej Szkocji, w hrabstwie Aberdeenshire, na południowym brzegu rzeki Dee. Znajduje się mniej więcej w połowie drogi między malowniczymi wioskami Ballater i Braemar. Zlokalizowany na wysokości około 280 metrów n.p.m., jest dosłownie zanurzony w sercu szkockich wyżyn. Park Narodowy Cairngorms Posiadłość jest zlokalizowana na terenie Parku Narodowego Cairngorms, największego tego typu obszaru w Wielkiej Brytanii. Tamtejszy krajobraz maluje się jako rozległe pustkowie, na którym znajdują się wrzosowiska, pięć z sześciu najwyższych szczytów Wielkiej Brytanii, stare lasy i rwące rzeki. To właśnie ta majestatyczna, niemal dzika sceneria, uwieczniona w poezji George’a Byrona, który spędził tam dzieciństwo, urzekła niegdyś królową Wiktorię i księcia Alberta. Surowe piękno tego regionu stało się fundamentem, na którym zbudowano królewską więź z tym miejscem. O ile krajobraz tego obszaru przedstawia się surowo, to w żadnym wypadku nie można nazwać go „jałowym”. Park jest schronieniem dla wielu gatunków szkockiej fauny, między innymi dla jelenia szlachetnego, wiewiórki rudej, głuszca czy orła przedniego. Od domku myśliwskiego do królewskiej posiad…

balmoral-b473c68.jpg
width: 1800
height: 1200

„Stonehenge północy” – warto tu przyjechać właśnie teraz. To miejsce czekają duże zmiany
type: item
date: 2025-11-25T12:50:55.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: archeologia
subject: architektura
subject: neolit
subject: pradzieje
subject: szkocja
description: Z lotu ptaka wygląda jak olbrzymi celtycki krzyż. Tworzy go kilkadziesiąt smukłych kamieni. To jeden z najbardziej enigmatycznych zabytków archeologicznych Wielkiej Brytanii. Poznajcie Calanais w Szkocji. Warto odwiedzić to miejsce w najbliższym czasie, bo szykują się tam olbrzymie zmiany.
encoded: Najsłynniejszą megalityczną konstrukcją świata jest bez wątpienia Stonehenge w Wielkiej Brytanii. Ten krąg kamienny powstał około 2600–2500 lat p.n.e. W rzeczywistości zabytek ten tworzą dwa rzędy kręgów – ten bardziej wewnętrzy składa się z trylitów – w ten sposób określa się konstrukcje zbudowaną z trzech głazów: dwóch pionowych i trzeciego ułożonego poziomo. Jednak w czasach neolitu powstało zdecydowanie więcej podobnych konstrukcji. Słyną z nich wyspy brytyjskie. Jedną z najbardziej spektakularnych budowli tego typu jest, obok Stonehenge, Calanais na wyspie Lewis w Szkocji. Biletowane święte miejsce Do tej pory Calanais na wyspie Lewis na szkockich Hebrydach było dostępne dla zwiedzających nieodpłatnie. O miejsce to troszczy się od lat organizacja Historic Environment Scotland. Obok znajduje się centrum turystyczne, w którym można więcej dowiedzieć się o zabytku oraz niezbędna infrastruktura. Jednak te udogodnienia właśnie zamknięto. Trwa wielka przebudowa. A po niej wstęp do Calanais będzie biletowany. Jak wyjaśnia Historic Environment Scotland, wprowadzenie opłaty za wstęp wesprze długoterminową, zrównoważoną przyszłość zabytku, poprawi wrażenia zwiedzających i pomoże w ochronie dziedzictwa kulturowego na Hebrydach Zewnętrznych. Taką decyzję poprzedziły szerokie konsutacje społeczne wśród lokalnej ludności. Warto zaznaczyć, że wstęp na teren tego stanowiska archeologicznego po wprowadzonych zmianach będzie nadal darmowy dla miejscowych. Kiedy będzie wprowadzona opłata? Na stronie zabytku widnieje informacja o że zamknięcie centrum dla zwiedzających przewidziano do 2026 roku. Może to oznaczać, że nadal jest trochę czasu na bezpłatną wizytę. Calanais – „Stonehenge północy” Co prawda Calanais jest mniejsze od Stonehenge, to jednak robi spore wrażenie. Należy podkreślić, że powstało kilkaset lat przed brytyjskim kręgiem kamiennym, a poza tym w bardziej odosobnionym miejscu – na wyspie Lewis na północno-zachodnich krańcach Europy. Budowla powstała stopniowo: I faza…

calanais-65c3a4f.jpg
width: 5184
height: 3456

Zanim zapniesz pas, samolot już ląduje. Najkrótszy lot świata trwa tu mniej niż minutę
type: item
date: 2025-11-02T14:15:07.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: loty samolotem
subject: rekordy guinnessa
subject: szkocja
subject: transport
subject: wyspy
description: Choć loty samolotem zazwyczaj kojarzą się z dalekimi podróżami i wielogodzinnym oczekiwaniem na lotnisku, nie zawsze tak jest. Otóż istnieje trasa, którą pokonuje się w mniej niż minutę. Dla pasażerów to nie atrakcja turystyczna, lecz codzienność – dzieci pokonują nią drogę do szkoły, pracownicy do biura, a pacjenci na wizytę lekarską.
encoded: Na północnych krańcach Szkocji, wśród surowych wiatrów i niskich chmur archipelagu Orkney, odbywa się lot tak krótki, że większość pasażerów ledwo zdąży zapiąć pasy bezpieczeństwa, a już musi je rozpinać. Trwa kilkadziesiąt sekund, a dystans między startem a lądowaniem to zaledwie 2,7 kilometra – krócej niż niektóre pasy startowe na dużych lotniskach. Choć brzmi jak ciekawostka, to w rzeczywistości regularne połączenie, obsługiwane kilka razy dziennie przez lokalnych pilotów. Mały samolot łączy dwie społeczności odizolowane przez morze i nieprzewidywalną aurę, stając się dla mieszkańców symbolem niezawodności i codziennego rytmu życia. Jak wygląda funkcjonowanie najkrótszego lotu świata w miejscu, gdzie czas przelotu bywa krótszy niż rozmowa z sąsiadem? Najkrótszy lot pasażerski na świecie Na szkockich wyspach Orkadów działa połączenie lotnicze, które od dekad stanowi codzienność mieszkańców. Trasa między wyspami Westray i Papa Westray ma zaledwie 2,7 kilometra długości, a lot trwa średnio około 90 sekund – w sprzyjających warunkach wiatrowych rekord przelotu wynosi 53 sekundy. To oficjalnie najkrótszy regularny lot pasażerski na świecie, wpisany do Księgi Rekordów Guinnessa. Obsługuje go regionalny przewoźnik Loganair, korzystający z niewielkich samolotów Britten-Norman BN-2 Islander, które mają osiem miejsc dla pasażerów i są przystosowane do krótkich startów oraz lądowań na trawiastych pasach. Dzięki temu mogą bezpiecznie operować w trudnych, wietrznych warunkach charakterystycznych dla północnych krańców Szkocji. Loty odbywają się kilka razy dziennie, łącząc dwie społeczności oddzielone wąskim pasem morza – na Westray mieszka około 550 osób, natomiast Papa Westray liczy nieco ponad 90 mieszkańców. Połączenie utrzymywane jest dzięki publicznemu dofinansowaniu, które zapewnia jego stabilność i ciągłość nawet w czasie silnych sztormów. Co więcej, rozkład lotów został dopasowany do rytmu życia mieszkańców: obejmuje godziny rozpoczęcia zajęć szkolnych, wizyty lekarsk…

najkrotszy-lot-0ac56b1.jpg
width: 2813
height: 1875

75 000 łososi uciekło z hodowli. Eksperci mówią wprost: to katastrofa
type: item
date: 2025-10-21T11:00:58.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: burza
subject: hodowla
subject: łososie
subject: szkocja
description: Szalejący po północnej Europie sztorm Amy niszczył infrastrukturę, pozbawiał mieszkańców prądu i paraliżował ruch lotniczy. Na tym nie koniec – kiedy na początku października uderzył w szkocki region Highlands, uwolnił z hodowli na wyżynach około 75 000 ryb i wypuścił je na otwarte wody zatoki Loch Linnhe. To jednak nie romantyczna opowieść o wielkiej ucieczce, a o zrujnowanym ekosystemie.
encoded: W wyniku sztormu Amy padły zapory morskie wielu hodowli łososia atlantyckiego, wypuszczając do otwartych wód dziesiątki tysięcy ryb hodowlanych. Zdarzyło się to w momencie, w którym populacja dzikiego łososia jest już w Wielkiej Brytanii uważana za zagrożoną i stale spada. Ucieczka niesie za sobą poważne konsekwencje dla równowagi ekologicznej. „Skazani na Highlands” Ucieczka ryb na tak dużą skalę może kojarzyć się z romantycznym powrotem na łono natury, ale rzeczywistość jest nieco bardziej mroczna: to problem nie tylko dla hodowców, ale także całego ekosystemu szkockich rzek i wybrzeża. Intuicyjnie mogłoby się wydawać, że tysiące ryb uwolnionych w niewoli wzmocnią populację dzikiego łososia, ale nic bardziej mylnego. Hodowlane łososie w niewielkim stopniu przypominają bowiem swoich dzikich kuzynów. To zwierzęta udomowione, hodowane w sposób selektywny przez dziesięciolecia – w efekcie wykształciły cechy, które przydają się w niewoli, ale nie pozwalają poradzić sobie „w naturze”. Obecnie rozsiewają je wśród populacji żyjącej w rzekach. Różnice pomiędzy łososiem hodowlanym a dzikim Chociaż dla laika dziki i hodowlany łosoś atlantycki mogą się wydawać podobne to, różnią się – i to bardzo. Zarówno na poziomie behawioralnym, jak i genetycznym. Szkockie łososie hodowlane pochodzą w 90% z norweskich linii i od lat 70. XX wieku są selektywnie krzyżowane pod kątem cech pożądanych w niewoli – podobnie jak owce, psy czy kury. Łosie hodowlane rosną szybciej, osiągają większą masę ciała, mają zmieniony cykl dojrzewania płciowego, nie potrafią skutecznie zdobywać naturalnego pokarmu (są przyzwyczajone do zjadania karmy) czy nie bronią się przed drapieżnikami. To wszystko sprawia, że mają one mniejsze szanse przeżycia poza farmą. Łososie z hodowli niszczą ekosystem Część z nich jednak przetrwa. I to, wbrew intuicji, może być najgorsze. Okazuje się bowiem, ze w niektórych rzekach Szkocji i Norwegii nawet 10% złowionych łososi pochodzi z hodowli. Jak to możliwe, skoro większość z …

shutterstock1348377977-30c8b6c.jpg
width: 3815
height: 2269

Trzej bracia przepłynęli Pacyfik siłą własnych mięśni. Na lądzie poprosili o pizzę i piwo
type: item
date: 2025-09-02T12:01:08.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: ocean spokojny
subject: rejsy
subject: rekordy
subject: sporty wodne
subject: szkocja
description: Ewan, Jamie i Lachlan MacLean ze Szkocji przepłynęli Pacyfik bez wsparcia, bijąc rekord świata. Bracia płynęli na własnoręcznie zbudowanej łodzi wiosłowej i pokonali ponad 14 tysięcy kilometrów: z Peru do Australii.
encoded: To najszybszy nieprzerwany rejs bez dodatkowego wsparcia, jaki kiedykolwiek miał miejsce. MacLeanowie pobili rekord Rosjanina Fiodora Koniukowa (162 dni), który samotnie pokonał Pacyfik w 2014 roku. Najszybsza załoga w historii Bracia spędzili na Pacyfiku 139 dni i przepłynęli 14,484 km. z Peru do Australii. Ich niewiarygodny rejs zakończył się 30 sierpnia 2025 w Cairns. Byli pierwszą załogą, która rozpoczęła rejs z Ameryki Południowej. Wyprawę odbyli na łodzi, którą sami zbudowali z włókna węglowego, inspirując się samochodami Formuły 1. Po zejściu na ląd w Cairns żartowali, że najbardziej marzą o pizzy, piwie i spaniu. Starczyło im jednak sił, by zagrać na dudach – narodowym instrumencie Szkocji. Dramatyczne momenty rejsu Rejs, jak podkreślają, był bardzo trudny. Musieli walczyć z chorobą morską, kurczącymi się zapasami jedzenia i tropikalnymi sztormami. W najbardziej dramatycznej sytuacji na całym rejsie, podczas sztormu który trwał 36 godzin, Lachlan został zmyty przez falę za burtę i cudem uratowany przez Ewana. Ich nietypowa łódź – nazwana „Rose Emily” na cześć zmarłej siostry – uważana jest za najszybszą i najlżejszą jednostkę tego typu. Bracia podczas jej budowy współpracowali z legendą oceanicznego wioślarstwa, Markiem Slatsem. Ekstremalne warunki i ograniczone zapasy Rejs bez wsparcia uniemożliwiał postoje na uzupełnienie zapasów, a także przyjęcie jakiejkolwiek pomocy ze strony innych jednostek. Na pokład MacLeanowie zabrali m.in. 75 kg płatków owsianych i 500 kg liofilizowanego jedzenia. Prowiant był wyliczony na 150 dni, ale Lachlan opowiada, że w ostatnich tygodniach zdecydowali się na ścisłe racjonowanie żywności, w razie niespodziewanych opóźnień lub zmiany trasy. Nie tylko sport – charytatywna działalność braci Mordercza podróż miała nie tylko sportowy, ale i charytatywny cel. Bracia chcą przy jej pomocy zebrać milion funtów na pomoc dla Madagaskaru, gdzie tylko 14% mieszkańców gminy Ambohimanarina ma dostęp do czystej wody. Założona przez nich fund…

EN016613291222-368307b.jpg
width: 3367
height: 2245

Ma 99 lat i nie przestaje działać. Sir David Attenborough nadał imię pierwszemu od lat orłu w Szkocji
type: item
date: 2025-08-21T07:49:59.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Ludzie
subject: Przyroda
subject: david attenborough
subject: ochrona gatunkowa
subject: ptaki
subject: szkocja
description: Sir David Attenborough, mimo 99 lat jest nadal aktywny zawodowo. Niedawno ukończył film o oceanach, teraz zaangażował się w przełomowy projekt ochrony orłów w południowej Szkocji.
encoded: Attenborough nadał imię pierwszemu orłowi przedniemu, który wykluł się i opuścił gniazdo w ramach przełomowego projektu ochrony tego gatunku w południowej Szkocji. Pisklę otrzymało imię Princeling („Młody książę”). Ma ono symbolizować nadzieję na odbudowę populacji tych majestatycznych ptaków w regionie. Dlaczego narodziny Princelinga sa tak ważne? Jeszcze niedawno sytuacja orłów w tym zakątku Szkocji była dramatyczna – liczba par lęgowych spadła do zaledwie trzech. Dzięki rozpoczętemu w 2018 roku programowi relokacji młodych osobników z górzystego, północnego regionu Highlands, udało się zwiększyć ich ilość do około 50 osobników. Matką Princelinga jest orlica Emma, pochodząca właśnie z tego programu. Została nazwana na cześć Emmy Ritch, działaczki na rzecz praw kobiet. Ojcem jest miejscowy orzeł o imieniu Keith. Para zbudowała gniazdo w pobliżu miejscowości Moffat i wyprowadziła pierwszy udany lęg. Program relokacji orłów w Szkocji Za tym sukcesem stoi organizacja Restoring Upland Nature (RUN). W 2021 roku przyznano jej licencję na relokację piskląt z gniazd w Highlands. Młode orły, w wieku 5–6 tygodni, mieszkały przez dwa miesiące w specjalnych wolierach w regionie Southern Uplands, po czym były wypuszczane na wolność. Latem tego roku Princeling dostał nadajnik satelitarny i opuścił gniazdo. Dyrektor RUN, Cat Barlow, określiła to wydarzenie mianem przełomowego momentu w brytyjskiej ochronie przyrody. Podkreśliła, że narodziny Princelinga dowodzą, że w sprzyjających warunkach przeniesione orły mogą skutecznie integrować się z lokalną populacją i rozmnażać. Sir David Attenborough pogratulował zespołowi i stwierdził że narodziny Princelinga są symbolem odradzającej się przyrody. Dla RUN sukces ten to nie tylko ratunek dla tych wyjątkowych ptaków, ale i wyraźny sygnał, że odwrócenie spadku bioróżnorodności jest możliwe. Plany na przyszłość: orły w całej Wielkiej Brytanii Organizacja ma ambitne cele by rozszerzyć program ochrony orłów przednich na całą Wielką Brytanię.…

GettyImages-1198603370-acdfa23.jpg
width: 3000
height: 2000

Hitowy serial odmienił turystykę w Szkocji. Fani odwiedzają średniowieczne zamki i wąskie uliczki
type: item
date: 2025-08-12T07:00:47.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: popularne kierunki
subject: serial
subject: szkocja
subject: turyści
description: Od czasu premiery „Outlandera” Szkocja stała się dla fanów serialu czymś więcej niż tylko kierunkiem wakacyjnych podróży. To miejsce, które łączy fascynację historią, literaturą i ekranową magią, zamieniając zwykłe wyjazdy w pełne emocji wyprawy śladami ukochanych bohaterów.
encoded: Spis treści: Fenomen serialu „Outlander” Jak produkcja Netflixa wpłynęła na popularność Szkocji? Szkockie atrakcje rozsławione przez „Outlandera” Produkcje filmowe i telewizyjne od lat kształtują turystyczne mapy świata, inspirując widzów do odwiedzenia miejsc, które znają z ekranów. Tak stało się również w przypadku serialu Netflixa „Outlander”. Od jego premiery w 2014 roku Szkocja przeżywa prawdziwy napływ odwiedzających, którzy pragną zobaczyć na własne oczy scenerie znane z przygód swoich ulubionych bohaterów. Fenomen serialu „Outlander” Serial „Outlander” stał się jednym z największych magnesów turystycznych Szkocji, przyciągając setki tysięcy odwiedzających do zamków, wrzosowisk i historycznych pól bitew. Kiedy w 2014 roku powieści Diany Gabaldon zyskały adaptację telewizyjną, niewielu przewidywało, że ta opowieść o miłości i podróżach w czasie tak silnie wpłynie na szkocką turystykę. Finalnie w ciągu ostatniej dekady ekranowa historia przekształciła spokojne górskie wioski i odległe krajobrazy w miejsca pielgrzymek dla fanów, jednocześnie podsycając na całym świecie fascynację szkockim dziedzictwem i kulturą. – Wiedzieliśmy, że „Outlander” będzie miał realny wpływ na turystykę, ponieważ całe pokolenie czytelników było już związane z książkami i zafascynowane Szkocją. Kiedy pojawiła się adaptacja powieści w formie serialu, ta historia nabrała zupełnie nowego znaczenia – oceniła Jenni Steele, menedżerka ds. filmu i branży kreatywnej w organizacji Visit Scotland. Produkcja śledzi losy Claire Randall, pielęgniarki z czasów II wojny światowej, która przenosi się do XVIII-wiecznej Szkocji i zakochuje w szkockim wojowniku Jamiem Fraserze. Zdjęcia powstają w jednych z najbardziej malowniczych miejsc kraju – od Diabelskiej Ambony w Glen Finnich po kamienne kręgi w Calanais. Dla wielu widzów te szkockie krajobrazy stały się równorzędnym bohaterem opowieści. Jak produkcja Netflixa wpłynęła na popularność Szkocji? Wpływ turystyki inspirowanej „Outlanderem” na Szkocję jes…

lander-50ae15f.jpg
width: 2048
height: 1365

Nie uwierzysz, co robią maskonury na wyspie, gdzie św. Kolumba szerzył wiarę
type: item
date: 2025-06-28T09:32:55.000Z
creator: Agnieszka Bielecka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: szkocja
subject: wielka brytania
subject: wyspy
description: Maskonury, jaskinia Fingala i dzikie plaże – szkocki archipelag Hebrydów Wewnętrznych to raj dla miłośników przyrody i historii. Wiosenny wypad w te strony może skończyć się spotkaniem ze świętym Kolumbą, rudą krową i… inspiracją muzyczną.
encoded: Spis treści: Na wyspie, gdzie maskonury czują się jak u siebie Szkockie plaże i kręgi z epoki kamienia Święty Kolumba, celtyckie krzyże i Księga z Kells Echo w jaskini Fingala i muzyczna inspiracja Bezludne skały porzucone na Atlantyku, dziewicze zielone pejzaże, wczesnochrześcijańskie klasztory. Do tego maskonury i monstrualne rude krowy. Siedzę bez ruchu na kamiennym zboczu, kiedy kilka metrów dalej, na krawędzi klifu, ląduje niewielki czarno-biały ptak. Pomarańczowy dzióbek błyszczy w promieniach wiosennego słońca. Wstrzymuję oddech, żeby go nie przestraszyć, ale ptak nie zwraca na mnie najmniejszej uwagi. Rusza przed siebie, kiwając się na boki jak pingwin, i kilka sekund później zapada się pod ziemię; a tak naprawdę chowa się w jednej z setek zakamuflowanych nor. Pod koniec kwietnia na szkockich wyspach pojawiają się dziesiątki tysięcy maskonurów. Po zimie spędzonej na falach północnego Atlantyku osiedlają się na klifach Islandii, Irlandii i Wielkiej Brytanii. W Szkocji najwięcej maskonurów, bo ponad ćwierć miliona, pojawia się na niezamieszkanym archipelagu St Kilda. Ale kapitan łodzi, którą ruszam na ich poszukiwanie na wyspę Lunga, zapewnia, że tam, dokąd płyniemy, będzie ich równie wiele. Na wyspie, gdzie maskonury czują się jak u siebie Treshnish Isles to zbiorowisko skalistych wysepek, których jedynymi mieszkańcami są tysiące ptaków. Lunga, największa wyspa archipelagu, to idealne miejsce na obserwację morskiej fauny wśród niesamowitych krajobrazów. Schodzę z pokładu i skalistą ścieżką ruszam na klif. Zielone zbocze usiane jest biało-czarnymi kropkami maskonurów. Choć do ptaków nie można zbliżać się bardziej niż na 10 m, zwierzęta te nie boją się ludzi i czasem same podchodzą jeszcze bliżej. Ich obecność działa jak tarcza – odstraszają drapieżniki. Maskonury nie mają kości pneumatycznych, potrzebują więc siły i masy, żeby wykopać nory. Ich skrzydła muszą uderzać 400 razy na minutę, by ptak mógł wzbić się w powietrze. Ścieżka prowadzi wzdłuż zbocza, a dook…

Szkocja-3db1888.jpg
width: 5150
height: 3437

Genialny Szkot w rok nauczył się polskiego. Oto jego ulubione polskie słowa
type: item
date: 2025-05-21T07:53:51.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Ludzie
subject: Edukacja
subject: języki obce
subject: szkocja
description: Matematyk ze Szkocji w zaledwie rok opanował język polski. Teraz mówi płynnie, czyta Sapkowskiego i ogląda polskiego YouTube'a. Co sądzi o Polakach, stereotypach i naszych słodyczach?
encoded: W tym artykule: Jakie jest najpiękniejsze polskie słowo? Jak się żyje w szkockim miasteczku? Co Szkoci myślą o polskich sąsiadach? Czy język polski jest trudny? Co pomaga w nauce języków obcych? Co jeszcze jest ważne oprócz gramatyki? Który język jest najtrudniejszy? Jak budować relacje z Polakami? Czy stereotypy o Szkotach są prawdziwe? Co zaskakuje w Polsce? David ma 30 lat. Mieszka w pobliżu Glasgow w Szkocji. Na co dzień zajmuje się nauczaniem matematyk i i języka angielskiego. Po godzinach jest „językowym nerdem" – jak sam o sobie mówi. Zanim postanowił nauczyć się języka polskiego, opanował m.in. język perski. Nam opowiada, co skłoniło go do rozpoczęcia przygody z polszczyzną, jak Szkoci widzą Polskę i Polaków oraz co najbardziej spodobało mu się nad Wisłą. O tym, jak Czesi widzą Polaków przeczytasz tutaj. Jakie jest najpiękniejsze polskie słowo? Na moją prośbę o wybranie ulubionych polskich słów wybrałeś „piłę” i „piłkę”. Co w nich jest takiego szczególnego? Z jednej strony po prostu podoba mi się ich brzmienie. Z drugiej, pomyślałem, że nie ma dwóch tak różnych znaczeniowo słów, które jednocześnie brzmią tak podobnie. Rzeczywiście. Nigdy nie zwróciłem na to uwagi… Myślisz, że są ze sobą spokrewnione? Nie potrafię powiedzieć, ale nic nie stoi na przeszkodzie, abyśmy to sprawdzili w słowniku etymologicznym, który mam przed sobą. A więc „piła” to wczesne zapożyczenie z germańskiego *fīlō. Dziś w niemieckim zachowane w słowie die Feile (pilnik). Natomiast „piłka” wywodzi się z łacińskiego słowa pila i bardziej niż z naszą dzisiejszą piłą jest spokrewnione ze słowem piguła. A piłka nie może być zdrobnieniem od piły? Masz rację. Czasami na narzędzie do cięcia i obróbki także mówimy piłki, na przykład ręczna piłka do drewna. Te fenomeny języka polskiego wydają mi się naprawdę interesujące. A wiesz jakie zdaniem J.R.R. Tolkiena jest najpiękniejsze angielskie słowo? Nie, jakie? Cellar door. Moim zdaniem brzmi pięknie. Prawda, cellar door to drzwi, które prowadzą z ze…

szkoci-w-Warszawie-GettyImages-2184741191-2415afc.jpg
width: 1024
height: 655

Granice ludzkiego przetrwania przesunięte? To mógł być dom dla ludzi w epoce lodowcowej
type: item
date: 2025-05-15T06:04:40.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: archeologia
subject: prehistoria
subject: szkocja
description: Młodszy dryas uznawano za zbyt surowy, by ktokolwiek mógł przetrwać tak daleko na północy. A jednak znaleziska z wyspy Skye zmieniają spojrzenie na epokę lodowcową. Archeolodzy mają nową zagadkę do rozwikłania.
encoded: Spis treści: Kamienne narzędzia z wyspy Skye Życie w epoce lodowcowej Położona na północy Szkocji Wyspa Skye jest znana z górskich, zielonych krajobrazów i skamieniałości dinozaurów. Ostatnie odkrycie rzuca jednak światło na innych mieszkańców tej wyspy – ludzi. Okazuje się, że ludzie mogli żyć tam dużo wcześniej, niż do tej pory sądzono. Odkrycie sugeruje, że mieszkańcy wyspy przetrwali epokę wielkiego ochłodzenia Ziemi 12 tys. lat temu. Około 12 900 lat temu klimat nagle się załamał. Po stopnieniu lodowców Ziemia zaczęła się ocieplać, ale nagle doszło do odwrotu. Średnie temperatury w Europie spadły nawet o 10 stopni Celsjusza, a tundra zastąpiła lasy. Ten okres trwał około 1 200 lat. Naukowcy wciąż spierają się, co go wywołało. Jedni wskazują na zmiany prądów oceanicznych, inni mówią o uderzeniu komety. Pewne jednak jednak, że ówczesne warunki były ekstremalne. Wydawało się, że nikt nie mógł wtedy przetrwać tak daleko na północy. A jednak. Kamienne narzędzia z wyspy Skye Na Skye znaleziono kamienne narzędzia, które wyglądają jak te tworzone przez kulturę ahrensburską. Taki styl znany jest głównie z północnych Niemiec, Danii i południowo-wschodniej Anglii. Datowane są one na od 12 900 do 11 700 lat temu, czyli dokładnie na okres młodszego dryasu. Archeolodzy zbadali narzędzia z miejscowości South Cuidrach na Skye oraz kamienne struktury odkryte przy wybrzeżu w Sconser. Następnie opisali odkrycie na łamach czasopisma „Journal of Quaternary Science”. I jak to często bywa, znalezisko dostarczyło nam pewnej wiedzy, a jednocześnie wywołało lawinę pytań. Najważniejsze z nich to: czy ludzie rzeczywiście mogli przetrwać na Skye? W czasie młodszego dryasu większość zachodniej Szkocji była pod grubą czapą lodową. Skye mogła być tylko częściowo wolna od lodu. Miejscowy klimat i tak musiał być bardzo trudny. Życie w epoce lodowcowej Jeśli ludzie tam mieszkali, byli niezwykle odporni i zaradni. Warunki, choć niełatwe, dawały im pewne możliwości. Mieli dostęp do rzeki i morza, …

To-mogl-byc-dom-dla-ludzi-w-epoce-lodowcowej-a7bb614.jpg
width: 9323
height: 5363

Spacer dinozaurów zaklęty w kamieniu. Niezwykłe odkrycie w Szkocji
type: item
date: 2025-04-07T10:47:17.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Przyroda
subject: dinozaury
subject: paleontologia
subject: prehistoria
subject: szkocja
subject: wielka brytania
description: Dwie ponad dwunastometrowe ścieżki dinozaurów odkryli naukowcy na Wyspie Skye w Szkocji. Największe odciski łap mają ponad pół metra długości i pochodzą sprzed około 167 mln lat.
encoded: Spis treści: Zagłębie dinozaurzych śladów w Szkocji Jakie ślady odkryto w Szkocji? Na zwiedzających muzea historii naturalnej spore wrażenie robią kości i szkielety dinozaurów. Te jedne z największych zwierząt lądowych przemierzały Ziemię od 245 do 66 mln lat temu. Co ciekawe, czasem badacze natykają się na coś tak ulotnego, jak odciski ich wielkich łap. Zagłębie dinozaurzych śladów w Szkocji Zespół badaczy kierowany przez Tonego Blakesley’ego z Uniwersytetu Edynburskiego poinformował właśnie na łamach czasopisma „PLOS One” o odkryciu ponad 130 śladów po wędrówkach dinozaurów. Znalezisko pochodzi z Prince Charles’s Point na Wyspie Skye w zachodniej Szkocji. Nie są to tylko pojedyncze odciski należące do różnych osobników. Zachowały się też dwie ponad dwunastometrowe ścieżki. W czasach, gdy te wielkie zwierzęta przemierzały Szkocję, znajdowała się tam subtropikalna laguna. Ślady odciśnięte zostały na jej piasku. Jakie ślady odkryto w Szkocji? Zachowane w piaskowcu odciski łap dinozaurów mają od 25 do 60 cm. Występują w dwóch odmianach: trójpalczaste ślady pozostawione przez dwunożne, mięsożerne teropody; bardziej zaokrąglone ślady wykonane przez czworonożne, długoszyje zauropody. Na podstawie porównań z poprzednimi znaleziskami, najbardziej prawdopodobnymi twórcami śladów są megalozaury (z łac. wielki jaszczur), czyli osiągające wagę tony mięsożerne dinozaury. Ciekawostką jest fakt, że jest to pierwszy rodzaj dinozaura opisany w sposób naukowy. Należy do rodziny teropodów – dwunożnych, mięsożernych dinozaurów o trójpalczastych łapach. View oEmbed on the source website W Prince Charles’s Point były też ślady należące do cetiozaurów (z łac. wielorybi jaszczur), czyli roślinożernych dinozaurów o wielkości wielorybów. Naukowcy szacują, że ich długość sięgała 18 metrów, a cechą szczególną były długie szyje i małe głowy. – Odciski łap w zapewniają fascynujący wgląd w zachowania i rozprzestrzenienie środowiskowe mięsożernych teropodów i roślinożernych zauropodów z długimi s…

dinozaury-8933337.png
width: 900
height: 600

Zaskakujące odkrycie w Stonehenge. „Kamień ołtarzowy” pochodził z bardzo odległego miejsca
type: item
date: 2024-08-16T10:30:00.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: anglia
subject: archeologia
subject: geologia
subject: neolit
subject: pradzieje
subject: szkocja
subject: wielka brytania
subject: Wolny czas
description: Nie z Walii, ale ze Szkocji pochodzi „kamień ołtarzowy”, który znajduje się w centralnej części najsłynniejszej budowli megalitycznej na świecie – Stonehenge. Teraz archeolodzy głowią się, w jaki sposób pokonał 750 kilometrowy dystans do Wiltshire w południowej Anglii.
encoded: W tym artykule: Skąd pochodzi „ołtarz” ze Stonehenge? W jaki sposób „kamień ołtarzowy” dotarł do Stonehenge? Stonehenge – czym był najsłynniejszy krąg kamienny świata? Archeolodzy, ale też eksperci innych specjalności nieustannie badają krąg megalityczny Stonehenge w Anglii. Mimo wielu lat badań to stanowisko archeologiczne nie przestaje zadziwiać naukowców. Skąd pochodzi „ołtarz” ze Stonehenge? Eksperci z australijskiego Curtin University i brytyjskich Aberystwyth University oraz University College London wzięli za cel tzw. kamień ołtarzowy, który znajduje się w centralnej części Stonehenge. Głaz waży aż 6 ton. Czy faktycznie był ołtarzem? Tego nie wiemy, ale ze względu na swoje położenie w kręgu i układ taką nazwę nadali mu archeolodzy. Długo uważano, że pradziejowi budowniczowie przywlekli go z Walii, z miejsca odległego o około 250 km. Takie dokonanie w III tysiącleciu p.n.e. byłoby wielkim wyczynem. Okazuje się, że przedsięwzięcie było jeszcze bardziej spektakularne. Bo zdaniem badaczy, którzy zaprezentowali wyniki analiz kamienia na łamach prestiżowego czasopisma „Nature”, przetransportowano go aż ze Szkocji. To dystans około 750 km! W jaki sposób „kamień ołtarzowy” dotarł do Stonehenge? Naukowcy z Curtin University zbadali wiek i skład chemiczny ziaren mineralnych we fragmentach „kamienia ołtarzowego”. Jest to blok piaskowca o grubości 50 cm i wymiarach 5 x 1 metr. Eksperci stwierdzili, że tego typu skały pochodzą z Basenu Orkadyjskiego w północno-wschodniej Szkocji i zdecydowanie różnią się od tych z Walii. Ziarna minerałów mają w większości od 1000 do 2000 milionów lat, pozostałe minerały mają około 450 milionów lat. Ustalenie rodzi kolejne pytania. – Biorąc pod uwagę ograniczenia technologiczne epoki neolitu, w jaki sposób tak masywny kamień został przetransportowany na duże odległości około 2600 roku p.n.e.? – zastanawia się główny autor analizy, Anthony Clarke. – Odkrycie to ma również dla mnie osobiste znaczenie. Dorastałem w Mynydd Preseli w Walii, ską…

zaskakujace-odkrycie-w-stonehenge-kamien-oltarzowy-pochodzil-z-bardzo-odleglego-miejsca-8aef8e1.jpg
width: 700
height: 525

Jak wyglądał bohaterski król Szkocji? Pierwsza taka trójwymiarowa rekonstrukcja
type: item
date: 2024-08-06T14:59:42.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: anglia
subject: fotografia 3d
subject: królowie
subject: rekonstrukcja
subject: średniowiecze
subject: szkocja
subject: Wolny czas
description: Jest to najbardziej realistyczna podobizna króla Szkocji Roberta I Bruce’a. Powstała w oparciu o laserowy skan 3D czaszki tego władcy. Jego postać spopularyzowano w filmie „Waleczne serce” z Melem Gibsonem w roli głównej.
encoded: W tym artykule: Robert I Bruce – twarzą w twarz z prawdziwym niepokornym władcą Szkocji Zagadkowy wygląd Roberta I Bruce’a Jak wyglądał król Szkocji? Między Anglią i Szkocją od zawsze iskrzyło. Podobnie było na przełomie XIII i XIV wieku, kiedy doszło do I wojny o niepodległość Szkocji. Rebeliantami przewodził William Wallace. To o nim był obsypany nagrodami film „Waleczne serce” (ang. Braveheart). Czarnym, a przynajmniej niejednoznacznym charakterem był w tej produkcji Robert I Bruce – król Szkocji w latach 1306-1329. Aby zostać władcą Szkocji miał zdradzić Wallace’a. Tak w każdym razie przedstawiono sytuację w hollywoodzkiej produkcji. Jednak nie jest to prawda, ale istotnie lawirował w kwestii wsparcia powstańców. Przez cały okres swojego panowania w latach 1306-1329 Bruce prowadził partyzanckie kampanie wojenne w Szkocji, północnej Anglii i Irlandii. Roszczenia Bruce’a do tronu były mocno kwestionowane przez cały okres jego królowania. Robert I Bruce – twarzą w twarz z prawdziwym niepokornym władcą Szkocji W Szkocji trwają obchody 750 rocznicy urodzin Roberta Bruce’a. Z tej okazji w opactwie Dunfermline, gdzie go pochowano, zaprezentowano trójwymiarową rekonstrukcję popiersia tego szkockiego władcy. Można ją oglądać do 7 grudnia 2024 roku – poinformowała w komunikacie prasowym agencja Historic Environment Scotland odpowiedzialna za dziedzictwo historyczne Szkocji. Rekonstrukcja 3D jest najbardziej realistyczną podobizną Roberta Bruce’a, jaką do tej pory stworzono. Powstała we współpracy między Uniwersytetem w Glasgow i Liverpool John Moores University Face Lab. Początkowo stworzono model cyfrowy w oparciu o odlew czaszki przechowywanej w Hunterian Museum w Londynie. Zespół wykorzystał skaner laserowy 3D. Korzystając z technologii CGI (ang. computer-generated imagery), realistycznie teksturowana skóra została następnie nałożona na strukturę mięśni. Następnie do pracy przystąpili artyści, którzy zadbali o odpowiednie uformowanie z masy plastycznej mięśni i skóry w…

jak-wygladal-bohaterski-krol-szkocji-pierwsza-taka-trojwymiarowa-rekonstrukcja1-4554d51.png
width: 3500
height: 2336

Ten zamek po raz pierwszy w historii otwiera się na turystów. Warto się spieszyć
type: item
date: 2024-04-08T13:18:49.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: szkocja
subject: Travel
subject: wielka brytania
subject: zamki
description: Zamek Balmoral – ulubiona rezydencja Elżbiety II, w której monarchini spędziła ostatnie chwile swojego życia – po raz pierwszy w historii zostanie udostępniony turystom. Zobaczą go jednak tylko nieliczni.
encoded: W tym artykule: Zamek Balmoral otwiera swoje drzwi dla zwiedzających Ulubiona rezydencja Elżbiety II Brytyjska rodzina królewska, jak żadna inna, wzbudza ogromne zainteresowanie w każdym zakątku globu. Popularnością cieszą się nie tylko wszelakie doniesienia medialne związane z życiem royalsów czy bijący rekordy oglądalności serial „The Crown”, ale także pałace i zamki, będące oficjalnymi rezydencjami najsłynniejszej monarchii świata. Nic więc dziwnego, że sensację wzbudziła najnowsza wiadomość. Swoje drzwi dla zwiedzających – po raz pierwszy w najnowszej historii – otworzy ulubiona posiadłości Elżbiety II w Balmoral. To właśnie w tym szkockim zamku najdłużej panująca królowa Wielkiej Brytanii spędziła swoje ostatnie chwile przed śmiercią. – Przenieś się w czasie od zakupu Balmoral przez królową Wiktorię i księcia Alberta, aż do dnia dzisiejszego. Możesz zobaczyć, jak pokoje w zamku są dziś wykorzystywane przez króla i królową oraz innych członków rodziny królewskiej – czytamy na stronie królewskiej posiadłości. Zamek Balmoral otwiera swoje drzwi dla zwiedzających Miłośnicy brytyjskiej monarchii mogą zacierać ręce. Decyzją Karola III uwielbiany przez jego zmarłą w 2022 r. matkę, Elżbietę II, zamek w Balmolar już wkrótce zostanie udostępniony zwiedzającym. Oznacza to, że drzwi do jednej z najsłynniejszych królewskich posiadłości otworzą się dla turystów po raz pierwszy od blisko 170 lat. Choć chętnych, by na własne oczy zobaczyć wnętrza szkockiej rezydencji, nie brakuje, wielu będzie musiał obejść się smakiem. Dlaczego? Po pierwsze, obiekt ma być otwarty tylko przez pięć tygodni, w okresie od 1 lipca do 4 sierpnia. Czyli zanim do Szkocji, na swój letni wypoczynek, udadzą się król Karol i królowa-małżonka Kamila. Po drugie, do środka będą mogły wejść dziennie maksymalnie cztery grupy liczące po 10 osób. Ci, którym uda się znaleźć w gronie szczęśliwców, zapłacą za bilety od 100 (ok. 500 zł) do nawet 150 funtów (za wersję rozszerzoną, obejmującą podwieczorek). Jak infor…

zamek-balmoral-3ecea47.jpg
width: 1000
height: 658

Nowe, nietypowe rekonstrukcje twarzy. Ich bohaterowie pochodzą z różnych epok, łączy ich jedno
type: item
date: 2024-02-20T07:55:01.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: historia
subject: ludzie
subject: rekonstrukcja
subject: szkocja
subject: Wolny czas
description: Szkockie muzeum wzbogaciło się o nowe rekonstrukcje twarzy. Bohaterowie cyfrowych portretów borykali się za życia z różnymi chorobami i dramatami. Od bólu po... morderstwa.
encoded: W tym artykule: Kogo przedstawiają nowe rekonstrukcje twarzy? Mieszkańcy Szkocji na przestrzeni wieków Tajemnicza śmierć sprzed wieków Czy cofamy się w czasie i znów żyjemy w erze obrazków? W pewnym sensie tak. Emotikony już od dawna są przez nas używane niemal codziennie. To samo tyczy się memów. Popularność mediów społecznościowych takich jak fotoblogi czy Instagram również potwierdza, że internautów łatwiej zainteresować przekazem w wersji wizualnej. Trend ten widać także w świecie nauki. Od kilku lat badacze oprócz opisów swoich odkryć coraz częściej przygotowują też trójwymiarowe wizualizacje. Największym zainteresowaniem specjalistów i pasjonatów cieszą się cyfrowe rekonstrukcje twarzy naszych przodków. Kogo przedstawiają nowe rekonstrukcje twarzy? Im starsi są ludzie poddawani rekonstrukcji, tym lepiej. Tysiące lat nie są już wyzwaniem dla naukowców i artystów. Wiek to jednak nie wszystko. Równie intrygujące są modele twarzy osób, które miały wyjątkowe życiorysy lub śmierć. W 2023 r. głośnym echem odbiła się rekonstrukcja twarzy Phineasa Gage'a. Mężczyzna zasłynął tym, że przeżył to, jak pręt przeszył jego głowę na wylot. Jeszcze więcej nietypowych rekonstrukcji twarzy powstało niedawno dzięki zaawansowanym technikom genetycznym. Udostępniło je nowe Muzeum Perth w Szkocji. Jak powstały te dzieła sztuki i nauki? Naukowcy z Uniwersytetu w Aberdeen przeanalizowali szczątki ludzkie znajdujące się w zbiorach muzeum, korzystając z najnowszych osiągnięć analiz DNA, izotopowych i radiowęglowych, a także kryminalistyki rekonstrukcyjnej. Badania wykazały zaskakujące ustalenia dotyczące czterech osób zamieszkujących Perthshire w ciągu ostatnich dwóch tysięcy lat. View oEmbed on the source website Mieszkańcy Szkocji na przestrzeni wieków Wystawa ujawnia między innymi, jak wyglądała kobieta, która żyła 4000 lat temu, a więc w epoce brązu. Wiadomo też, że cierpiała na ból dolnej części pleców. Jej szczątki odnaleziono na farmie Lochlands w Perthshire w 1962 r. po tym, jak …

nowe-nietypowe-rekonstrukcje-twarzy-899663b.jpg
width: 960
height: 540

Tajemnica egipskiego skarbu w Szkocji. Naukowcy opublikowali badanie, które wyjaśnia jego pochodzenie
type: item
date: 2023-11-28T15:10:00.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: odkrycia archeologiczne
subject: skarby
subject: Społeczeństwo
subject: starożytny egipt
subject: szkocja
subject: Travel
subject: wielka brytania
description: W latach 1952–1984 na terenie szkockiej szkoły odnaleziono ponad 18 zabytków egipskiej sztuki. Jeden z nich został nawet określony mianem arcydzieła. Do tej pory nie było jednak wiadomo, skąd artefakty się tam wzięły. Naukowcy w końcu rozwiązali tę zagadkę.
encoded: W tym artykule: Niezwykłe odkrycia w szkockiej szkole Tajemnicza kolekcja starożytnych antyków Kim był szkocki kolekcjoner? Kolekcja zapomniana po śmierci lorda Pierwszy artefakt z egipskiego skarbu odnaleziono w 1952 roku. 71 lat temu pewien uczeń szkoły Melville House w szkockim hrabstwie Fife dostał od nauczyciela naganę, a za karę miał kopać ziemniaki w ogrodzie. Podczas przymusowych wykopków natrafił na głowę posągu z czerwonego piaskowca, którą początkowo wziął za ziemniak. Niezwykłe odkrycia w szkockiej szkole Na miejsce wezwano lokalnych archeologów, którzy rozpoznali dzieło. Artefakt pochodził z czasów XII dynastii, czyli ma prawie 4000 lat. Badacze od razu zaczęli się zastanawiać: „Dlaczego, do licha, takie arcydzieło zostało zakopane w szkolnym ogrodzie?”. Starożytna rzeźba została przywieziona do muzeum, a następnie stała się częścią egipskiej kolekcji. Melville House był kwaterą brytyjskich żołnierzy podczas II wojny światowej. Budynek znajduje się niedaleko pałacu Monimail, rezydencji zamówionej przez pierwszego hrabiego Melville w 1697 roku. W roku 1952 budowla została przejęta przez szkołę Dalhousie, która w tym miejscu utworzyła nową placówkę z internatem. Dzięki temu trafiały do niej dzieci z całego hrabstwa. W tym samym roku doszło do odkrycia dwóch cennych zabytków. Kolejny odnaleziono dopiero w 1966 roku. Jeden z uczniów podczas zajęć lekkoatletycznych upadł na ziemię i wylądował wprost na wystającej części trzeciej statuetki. Co ciekawe, nauczyciel obecny przy tym zdarzeniu był tym chłopcem, który w 1952 roku odnalazł pierwszy fragment skarbu. Tajemnicza kolekcja starożytnych antyków Dla archeologów stało się jasne, że te trzy przedmioty są ze sobą powiązane. Uczeni stwierdzili, że na terenie Melville House w przeszłości istniała większa kolekcja egipskich antyków. Archeologicznym śledztwem w latach 80. zajęły się dr Elizabeth Goring i dr Margaret Maitland. Dr Goring zorganizowała badania na terenie szkoły i w kolejnych latach odkryto kolejne z…

artefakty-znalezione-w-melville-house-0c956dc.jpg
width: 4000
height: 2995

Zaskakująca rekonstrukcja twarzy kobiety sprzed 4 tys. lat. Żyła w dzisiejszej Szkocji
type: item
date: 2023-09-26T08:27:00.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: historia
subject: rekonstrukcja
subject: starożytność
subject: szkocja
subject: Wolny czas
description: Kolejna rekonstrukcja twarzy zdradza, jak mogli wyglądać nasi przodkowie. Co wiadomo o kobiecie, która zamieszkiwała dzisiejszą Szkocję w epoce brązu? Pewna rzecz zaskoczyła badaczy.
encoded: W tym artykule: Rekonstrukcja twarzy kobiety ze Szkocji Kim była Europejka z epoki brązu? Rekonstrukcja odkrycia sprzed 20 lat W 1997 roku koparki pracujące w kamieniołomie na terenie dzisiejszej Szkocji niespodziewanie odkopały kości młodej kobiety, która zmarła ponad 4000 lat temu. Została pochowana w pozycji przykucniętej w wyłożonym kamieniami grobie. Od czasu odkrycia niewiele było o niej wiadomo. Nazwano ją Kobietą z Upper Largie, co jest nawiązaniem do nazwy kamieniołomu. Najnowsza rekonstrukcja twarzy rzuca jednak zupełnie nowe światło na to, jak mogła wyglądać. Rekonstrukcja twarzy kobiety ze Szkocji Efekt pracy naukowców to cyfrowe popiersie przedstawiające młodą kobietę z ciemnymi warkoczami, ubraną w strój ze skóry jelenia. – Dokonując rekonstrukcji, zwykle myślę, że zaglądamy do ich świata, [co oznacza], że nas nie widzą [...] Pomyślałem, że ciekawym pomysłem byłoby trochę to przekręcić i pomyśleć, że ona nas widzi. I jak widać, spogląda na nas trochę krytycznie (nie winię jej za to...) – tłumaczył Oscar Nilsson, artysta medycyny sądowej ze Szwecji, autor podobizny kobiety, w mailu do redakcji Live Science. Analiza szkieletu i zębów kobiety z epoki brązu wykazała, że ​​najprawdopodobniej zmarła w wieku dwudziestu kilku lat. W swoim krótkim życiu miała borykać się z chorobami lub niedożywieniem. Badaczom nie udało się wyodrębnić jej DNA, dlatego pochodzenie etniczne pozostaje niewiadomą. Kim była Europejka z epoki brązu? Znalezione w jej grobie fragmenty ceramiki sugerują jednak, że mogła być przedstawicielką kultury pucharów dzwonowatych. Zapoczątkowali ją w Europie Środkowej ludzie, których przodkowie pochodzili ze stepu euroazjatyckiego. Kultura ta dotarła do Wielkiej Brytanii około 2400 roku p.n.e. Dowodny DNA wskazują, że przybysze wyparli większość mieszkańców Wielkiej Brytanii, w tym społeczności neolityczne, które zbudowały Stonehenge. W celu rekonstrukcji czaszki kobiety z Upper Largie badacze wykonali tomografię komputerową (CT), a następnie wy…

zaskakujaca-rekonstruckja-twarzy-kobiety-sprzed-4-tys-lat-zyla-w-dzisiejszej-szkocji-46b8935.jpg
width: 960
height: 540

Wczesnośredniowieczny „kamień wojownika”. Czym jest ten tajemniczy artefakt odnaleziony w Szkocji?
type: item
date: 2023-09-20T10:51:04.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: odkrycia archeologiczne
subject: szkocja
subject: wielka brytania
description: Archeolodzy prowadzili wykopaliska na Starym Cmentarzu, który znajduje się na terenie wczesnośredniowiecznego kościoła parafialnego Govan. Badacze odnaleźli tu artefakt, który nazwali „kamieniem wojownika”.
encoded: W tym artykule: Kamienie Govan w Szkocji Najnowsze odkrycie rzuca nowe światło na historię regionu Na przecięciu dwóch kultur Kościół Govan znajduje się w Glasgow, największym mieście Szkocji. Nie wiadomo dokładnie, kiedy wybudowano pierwotny obiekt, ale wczesnośredniowieczne kroniki wspominają, że istniał już w V wieku. W 1888 roku na ruinach starej świątyni zbudowano nową budowlę. Od 2007 roku nie odprawia się już tam mszy niedzielnych. Budynek wciąż pozostaje miejscem modlitwy dla wiernych, a także jest ważnym stanowiskiem dla archeologów. Kamienie Govan w Szkocji To dlatego, że na terenie kościoła badacze w przeszłości odnaleźli tzw. kamienie Govan. Uważa się, że artefakty zostały stworzone, aby upamiętnić władzę i bogactwo władców Strathclyde. To królestwo brytońskie istniejące od V do XI wieku na terenie południowo-zachodniej Szkocji i północno-zachodniej Anglii. W VI jeden z władców przyjął chrzest, a Strathclyde stało się jedynym znajdującym się poza Walią królestwem Brytów, które przetrwało najazdy Anglosasów na przełomie VI i VII wieku. Każdy z kamieni leżał na starym cmentarzu w Govan od ponad 1000 lat. Te swoiste pomniki władzy zostały wyrzeźbione już w IX wieku, w okresie wzmożonych najazdów wikingów na Wyspy Brytyjskie. Łącznie archeolodzy odnaleźli ponad 40 kamiennych artefaktów. Ale uważa się, że wiele uległo zniszczeniom, a niektóre zaginęły. Badacze twierdzą, że prawdopodobnie nawet 14 kamieni Govan wciąż czeka na odkrycie. Najnowsze odkrycie rzuca nowe światło na historię regionu Właśnie dlatego najnowsze znalezisko szkockich archeologów jest niezwykle interesujące. Podczas wykopalisk na starym cmentarzu parafialnym badacze odnaleźli artefakt, który nazwali „kamieniem wojownika z Govan”. Naukowcy uważają, że przedmiot ten powstał we wczesnym średniowieczu. Nie przypomina on innych kamieni reprezentujących Strathclyde. Archeolodzy przekazali, że na kamieniu widać mężczyznę z okrągłą tarczą. Ma ostro zakończoną brodę, kucyk i drzewce na ramieniu. Au…

kamien-wojownika-0796d55.jpg
width: 962
height: 722

Potwór z Loch Ness. Głośne dźwięki i kilka potencjalnych obserwacji. Największe poszukiwania legendarnego zwierzęcia
type: item
date: 2023-08-28T13:52:28.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: cuda natury
subject: natura
subject: potwór
subject: szkocja
subject: Wolny czas
description: W weekend odbyły się w Szkocji największe poszukiwania legendarnego zwierzęcia. Wykryto podejrzane dźwięki i dokonano kilku obiecujących obserwacji. Ale Potwór z Loch Ness nadal jest nieuchwytny.
encoded: W tym artykule: Czym jest Potwór z Loch Ness? Poszukiwania Nessie Społeczność poszukiwaczy Potwora z Loch Ness Historia Potwora z Loch Ness Czym jest Potwór z Loch Ness? Czy Potwór z Loch Ness, zwany przez Szkotów pieszczotliwie Nessie to tylko legenda? A może faktycznie w jednych z największych i najgłębszych brytyjskich jezior skrywa się nieznany dotąd wodny gatunek? Z wyglądu ma przypominać plezjozaura, wymarłego kilkadziesiąt milionów lat temu wielkiego gada. Cechy szczególne: mała głowa, podłużna cienka szyja, dwie pary płetw, olbrzymi ogon Jego poszukiwania trwają od prawie stu lat. Poszukiwania Nessie W ostatni weekend sierpnia odbyły się szeroko zakrojone poszukiwania nieznanego wodnego stworzenia. Według organizatorów, The Loch Ness Centre, była to największa akcja od przeszło 50 lat. Wzięło w niej udział kilkuset wolontariuszy. Zastosowano różnorodne narzędzia. Czy „Nessie” to tylko cyrkowy słoń? Rozwiązujemy tajemnicę potwora z Loch Ness Nessie, jak pieszczotliwie nazywa się wielkie stworzenie, które ponoć zamieszkuje wody Loch Ness, największego jeziora w Szkocji, to od dawna jeden z najpopularniejszych legendarnych potworów.... Najważniejsze wyniki weekendowych poszukiwań: cztery tajemnicze i wcześniej niesłyszane głośne dźwięki dochodzące z głębi jeziora; materiał wideo rzekomo przedstawiający potwora z enigmatycznymi „garbami”, nakręcony na jeziorze w ruchu; internauta w czasie analizy wideo uchwycił gigantyczny cień tuż pod powierzchnią wody; obserwacje licznych smug na wodzie. Społeczność poszukiwaczy Potwora z Loch Ness Na poszukiwania przybyli śmiałkowie z całego świata. – Podekscytowanie, jakie towarzyszyło w czasie tego weekendu, udowodniło, że trwające poszukiwania Potwora z Loch Ness nadal przyciągają ludzi z całego świata: z Ameryki, Kanady, Francji, Włoch, Japonii i nie tylko. Wszyscy chcemy tego samego: zobaczyć i dowiedzieć się, czym jest potwór z Loch Ness – mówi Paul Nixon z The Loch Ness Centre. Wśród wielu osób poszukujących Nessie był…

glosne-dzwieki-i-kilka-potencjalnych-obserwacji-najwieksze-poszukiwania-potwora-z-loch-ness-53cf42a.jpg
width: 1024
height: 683

Księga z Kells to średniowieczne dzieło sztuki sakralnej. Ten ewangeliarz lepiej oglądać, niż go czytać
type: item
date: 2023-06-24T13:02:13.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: biblia
subject: historia
subject: irlandia
subject: książki
subject: Społeczeństwo
subject: średniowiecze
subject: szkocja
description: Księga z Kells to bogato zdobiony iluminowany rękopis zawierający cztery ewangelie. Wyszedł spod rąk trzech anonimowych mnichów, którzy spędzili życie w zimnym, średniowiecznym klasztorze usytuowanym na niemal bezludnej szkockiej wyspie. Ale bogato ilustrowany rękopis nie był przeznaczony do czytania.
encoded: W tym artykule: Szkocka księga dokończona w Irlandii Historia Księgi z Kells Jak napisano Księgę z Kells? Zawartość Księgi z Kells Wyjątkowe ilustracje Księga z Kells nie była przeznaczona do czytania Księga z Kells jest iluminowanym rękopisem religijnym z okresu średniowiecza. Napisana po łacinie, zawiera cztery Ewangelie Nowego Testamentu. Została wykonana około 800 roku przez celtyckich mnichów w klasztorze Kolumbana, położonym na wyspie Iona. Szkocka księga dokończona w Irlandii Iona to maleńka wyspa leżąca na szkockich Hebrydach Wewnętrznych. Od setek lat jest sanktuarium celtyckiego chrześcijaństwa. Wyspa ma trwałe miejsce w historii chrześcijańskiej duchowości i pielgrzymek. Centrum religijnym wyspy jest opactwo Iona, które stoi na miejscu dawnego klasztoru założonego przez św. Kolumbana w 563 roku. Tylko dlaczego księga, która ma ewidentnie szkocki rodowód, jest określana jako pochodząca z Irlandii? Bo Kells mieści się właśnie w Irlandii, około 60 km od Dublina, a nie na szkockich wyspach. A Irlandia dała schronienie mnichom narażonym na śmiercionośne niebezpieczeństwo. Historia Księgi z Kells Od 795 roku wikingowie zaczęli atakować szkocką Ionę. W roku 806 pojedynczy najazd wikingów zakończył się masakrą, w które życie straciło 68 mnichów. Najazdy powtarzały się, aż ci, którzy przeżyli, postanowili opuścić wyspę i przenieśli się do Irlandii i do klasztoru w Kells. Dominującą teorią jest to, że Księga z Kells podróżowała z nimi i prawdopodobnie również została tam ukończona. Pozostała w Kells przez następne osiem stuleci. Właśnie dlatego stała się znana jako Księga z Kells. W 1650 roku, podczas tzw. inwazji Olivera Cromwella na Irlandię, kończącej irlandzką wojnę konfederacką, rękopis został wysłany na przechowanie do Dublina. Wówczas biskup Henry Jones, absolwent i wicekanclerz nobliwej Trinity College, podarował go bibliotece uczelni w 1661 roku. Jest tam wystawiany do dziś. Księga z Kells przechowywana jest w tzw. Starej Bibliotece uczelni, gdzie co roku …

ksiega-z-kells-to-sredniowieczne-dzielo-sztuki-sakralnej-ten-ewangeliarz-lepiej-ogladac-niz-go-czytac-fot-hulton-archive-getty-images-3e82640.jpg
width: 1024
height: 805

Mur Hadriana był północną granicą Cesarstwa Rzymskiego. Paradoksalnie, połączył Rzymian i Brytów
type: item
date: 2023-05-28T06:18:39.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: cesarstwo rzymskie
subject: historia
subject: rzym
subject: Społeczeństwo
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: szkocja
subject: wielka brytania
description: Miał być dowodem na zakończenie rzymskiej ekspansji i sposobem odseparowania imperium od zagrażających mu barbarzyńców. Został zbudowany przez legionistów i był najdłuższą konstrukcją na terenie Europy. Mur Hadriana strzegł północnych rubieży Cesarstwa Rzymskiego przez niemal 300 lat.
encoded: W tym artykule: Kim był cesarz Hadrian? Podbój Brytanii przez Rzymian Budowa Muru Hadriana Fortyfikacje Muru Hadriana Dlaczego zbudowano Mur Hadriana? Mur Hadriana po upadku Rzymu Jest zdumiewającym osiągnięciem inżynieryjnym. Zbudowany z 25 milionów ociosanych kamieni, przecinał Anglię na pół. Wyznaczał północną część imperium, którego południowe krańce sięgały do Afryki. Ale nie był tylko murem, lecz kompleksem fortów i twierdz. Dla północnych plemion, które nie znały techniki budowania z kamienia, był wyrazem potęgi zaborcy, którego macki rozciągały się na całą Europę. Kim był cesarz Hadrian? Nie wiadomo, czy wał by powstał, gdyby na rzymskim tronie zasiadł inny cesarz. Hadrian, nim wstąpił na tron, dał się poznać jako wytrawny polityk, miłośnik sztuki i architektury. To dzięki niemu odbudowano zniszczony w pożarze rzymski Panteon. Również z jego inicjatywy powstał w Wiecznym Mieście monumentalny grobowiec rodzinny, dziś znany jako Zamek Świętego Anioła. Ale Hadriana cechowało coś jeszcze – niechęć do wojny i głębokie zrozumienie, że granic cesarstwa nie można przesuwać w nieskończoność. Należy za to te granice zabezpieczyć. W 121 roku naszej ery cesarz udał się do okupowanych Galii i Germanii. Widząc, jak legioniści umacniają swoje pozycje drewnianymi palisadami uznał, że odgrodzenie się murem będzie najlepszym sposobem na ustanowienie i umocnienie granic cesarstwa. Historycy twierdzą, że to wówczas zaświtała mu myśl, by oddzielić terytorium rzymskie na Wyspach od tego zajmowanego przez tubylcze plemiona, przede wszystkim przez wojowniczych Kaledończyków. Podbój Brytanii przez Rzymian Rzymianie zapędzili się do Brytanii jeszcze w czasach Juliusza Cezara. Ale to legiony Klaudiusza włączyły do imperium południowe tereny Wyspy. Podboju północy podjął się jeden z najwybitniejszych dowódców cesarza Wespazjana, czyli Juliusz Agricola. W 78 r. rozpoczął ofensywę, a zdobyte tereny umacniał budując sieć fortów. To właśnie te postawione przez żołnierzy Agricoli umocnienia…

mur-hadriana-byl-polnocna-granica-cesarstwa-rzymskiego-paradoksalnie-polaczyl-rzymian-i-brytow-fot-getty-images-3b93919.jpg
width: 1024
height: 691

Archeolodzy odkryli ukryte symbole na Kamieniu Przeznaczenia. To brytyjski artefakt koronacyjny
type: item
date: 2023-05-05T05:49:02.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: anglia
subject: Edukacja
subject: historia
subject: Kultura
subject: średniowiecze
subject: szkocja
subject: wielka brytania
description: Najnowsza analiza Kamienia ze Scone, zwanego również Kamieniem Przeznaczenia, wykazała, że znajdują się na nim nieznane wcześniej symbole. Badacze mają nadzieję, że odkrycie może rzucić nowe światło na historię Wielkiej Brytanii, a w szczególności Szkocji.
encoded: W tym artykule: Naukowcy odkryli tajemnicze symbole na Kamieniu Przeznaczenia Analiza chemiczna wykazała również obecność miedzi i gipsu Symbol niepodległości Szkocji Kamień ze Scone, zwany również kamieniem „mówiącym”, „proroczym” lub „przeznaczenia”, to podłużny blok piaskowca, który znajduje się pod tronem w Westministerze w trakcie koronacji królów Wielkiej Brytanii. Jego historia jest niejasna. Wiadomo, że pochodzi ze Szkocji i zasiadali na nim pierwsi królowie tego kraju. Jedna z hipotez wskazuje, że Fergus Mór mac Eirc, który V wieku n.e. władał celtycką Szkocją, przywiózł ów kamień z Irlandii. Wkrótce stał się on symbolem szkockiej państwowości i niepodległości. Dla Anglików kamień ze Scone jest natomiast kamieniem koronacyjnym królów Wielkiej Brytanii, jednym z artefaktów, które biorą udział w ceremonii namaszczenia nowego następcy tronu. W 1296 roku został przetransportowany ze Szkocji do Anglii. Od tego czasu dla Szkotów jest przedmiotem niemalże świętym. Do tego stopnia, że w 1950 roku czterech przyjaciół ze Szkocji przyjechało do londyńskiego Westminsteru, aby ukraść „Kamień Przeznaczenia” i zwrócić go prawowitym właścicielom. Blok czerwonego piaskowca, ważący 152 kg, był przymocowany do podłogi pod tronem w kaplicy św. Edwarda. Nieustraszeni złodzieje wynieśli olbrzymi głaz z budynku, zapakowali do furgonetki, uciekli policji i przewieźli kamień do swojego kraju. Sprawców nie ukarano. „Jak można ukraść coś, co należy do Ciebie” – mówił wówczas Ian Hamilton. Naukowcy odkryli tajemnicze symbole na Kamieniu Przeznaczenia Najnowsza analiza wykazała, że na artefakcie znajdują się nieznane wcześniej symbole i „anomalie”. Badania przeprowadzili naukowcy z Historii Environment Scotland, którzy przeprowadzili m.in. skanowanie laserowe. Odkryli, że w jednym miejscu znajdują niezauważone wcześniej rzymskie cyfry. To trzy litery „X”, a także jedna litera „V”. – Nie wiedzieliśmy o istnieniu tych znaków. Nie wiemy, dlaczego zostały wyrzeźbione, co oznaczają ani kto …

szkoci-wykradli-ten-kamien-z-westministeru-teraz-go-oddadza-by-karol-iii-mogl-na-nim-usiasc-podczas-koronacji-fot-chris-bacon-pa-images-pa-images-via-getty-images-08519cc.jpg
width: 1024
height: 683

Gdzie kręcono „The Crown”? 20 lokalizacji z serialu
type: item
date: 2022-12-03T14:07:11.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: anglia
subject: filmy
subject: serial
subject: szkocja
subject: Travel
subject: wielka brytania
subject: zabytki
subject: zwiedzanie
description: „The Crown” to bez wątpienia jeden z najgłośniejszych seriali Netfliksa. Gdzie kręcono „The Crown”? Poniżej wymieniamy 20 najbardziej charakterystycznych lokalizacji.
encoded: W tym artykule: Belvoir Castle, Leicestershire Winchester Cathedral, Hampshire Audley End House, Essex Wilton House, Wiltshire Hylands House, Essex Caernarfon Castle, Gwynedd Ardverikie Estate, Inverness-shire Lancaster House, Londyn Hatfield House, Hertfordshire Burghley House, Northamptonshire Old Royal Naval College, Londyn Moor Park Mansion, Hertfordshire Ely Cathedral, Cambridgeshire Brocket Hall, Hertfordshire Sant Elm, Majorka Hedsor House, Londyn Somerley House, Hampshire Knebworth House, Hertfordshire Northern Quarter, Manchester Wrotham Park, Hertfordshire Historia obrazująca życie rodziny królewskiej zachwyca nie tylko wspaniałą grą aktorską i przemyślanym scenariuszem, ale także idealnie dobranymi lokalizacjami. Z oczywistych względów, twórcy „The Crown” nie mogli filmować w pałacu Buckingham i innych miejscach związanych z brytyjską monarchią. Jednak oglądając kolejne odcinki, widzowie mogą odnieść wrażenie, że faktycznie zaglądają do królewskich wnętrz. Każdy fan romantycznej historii młodej Sophie doskonale wie, gdzie kręcono „Mamma mia”. Miłośnicy serii „The Crown” mają nieco twardszy orzech do zgryzienia, bo w hitowym serialu Netfliksa wykorzystano wiele lokalizacji. Stworzenie tak zachwycającego obrazu było niemałym wyzwaniem dla twórców. Brak możliwości filmowania w oryginalnych miejscach zmusił ich do poszukiwania alternatywnych planów. Początkowo serial miał być kręcony w specjalnie przygotowanym do tego celu studio. Jednak twórcy uznali, że różne lokalizacje dodadzą ich produkcji autentyczności. Trzeba przyznać, że Peter Morgan spisał się celująco, bo mimo że sceneria nie jest wierna oryginałowi, to doskonale oddaje królewską atmosferę. Belvoir Castle, Leicestershire XI-wieczny zamek Belvior, który w XVI wieku stał się rezydencją hrabiostwa Rytland, pojawił się w drugim i trzecim sezonie serialu. Jego wnętrza imitowały komnaty zamku w Windsorze. Winchester Cathedral, Hampshire Niezwykle charakterystyczną lokalizacją z serialu jest katedra Winch…

gdzie-krecono-the-crown-20-lokalizacji-z-serialu-fot-mike-kemp-in-pictures-via-getty-images-f216e88.jpg
width: 1024
height: 683

Ciekawostki o Wielkiej Brytanii – interesujące fakty kulturalne, historyczne i turystyczne
type: item
date: 2022-11-19T09:49:09.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: anglia
subject: ciekawostki
subject: europa
subject: szkocja
subject: Travel
subject: wielka brytania
description: Wielka Brytania nie jest specjalnie odległa od Polski, ani w kontekście geograficznym ani kulturowym. Nie oznacza to jednak, że Zjednoczone Królestwo nie może niczym zaskoczyć. Przeciwnie, ten piękny, stary kraj skrywa wiele ciekawostek, nie tylko turystycznych, ale także kulturowych, geograficznych i historycznych. Chcesz poznać nieco bliżej to niezwykłe miejsce? Poniżej znajdziesz najbardziej intrygujące ciekawostki o Wielkiej Brytanii.
encoded: W tym artykule: Ciekawostki o kulturze Wielkiej Brytanii Ciekawostki o edukacji w Wielkiej Brytanii Ciekawostki o kuchni Wielkiej Brytanii Ciekawostki o zwiedzaniu Wielkiej Brytanii Ciekawostki geograficzne o Wielkiej Brytanii Ciekawostki historyczne o Wielkiej Brytanii Inne ciekawostki o Wielkiej Brytanii Zjednoczone Królestwo to monarchia konstytucyjna, w skład której wchodzą cztery niezależne kraje: Anglia, Walia, Szkocja i Irlandia Północna. Te powszechnie znane informacje z całą pewnością nikogo nie zaskoczą, ale spokojnie, to tylko wstęp. Prawdziwą listę ciekawostek znajdziesz w kolejnych akapitach. Ciekawostki o kulturze Wielkiej Brytanii Wielka Brytania jest dość konserwatywna, jednak wieloetniczny charakter tego państwa czyni jego kulturę niezwykle barwną. Niektóre zwyczaje Brytyjczyków mogą wydać się nam dziwne, jednak to właśnie kontrasty decydują o tym, że świat jest interesującym miejscem. Stereotypy nie oszczędzają żadnych narodowości. Jednym tchem można wymienić przynajmniej kilka uproszczonych obrazów rzeczywistości panującej w niemal każdym kraju. Wiele z nich nie znajduje żadnego potwierdzenia w rzeczywistości, jednak w przypadku Brytyjczyków opinia na temat czci, którą darzą filiżankę herbaty nie jest żadną przesadą. Aromatyczny napar pije się tam do wszystkiego i o każdej porze, nie tylko o piątej po południu. Herbata stanowi podstawę interakcji społecznych, a wypada także wspomnieć o brytyjskim celebrowaniu zwyczaju znanego jako dunking. Polega on na namaczaniu słodkiego ciastka w herbacie. W Wielkiej Brytanii przywitania nie podlegają żadnym regułom. Etykieta nie reguluje nawet zasad witania się w najbardziej formalnych sytuacjach. Z tego powodu dość często dochodzi tam do krępujących sytuacji, np. gdy jedna osoba chce się przywitać pocałunkiem w policzek, a druga – uściskiem dłoni. W Polsce wizyta w pubie jest traktowana jako zwykły sposób na miłe spędzenie czasu w towarzystwie znajomych i przyjaciół. W Wielkiej Brytanii wyjście do pubu ma ran…

ciekawostki-o-wielkiej-brytanii-interesujace-fakty-kulturalne-historyczne-i-turystyczne-fot-getty-images-fa73328.jpg
width: 2121
height: 1414