National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-11-18T11:40:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Pluszowy robot wielkości kota. Ta niewinna maskotka „zarażała” strachem
items: Ofidiofobia – skąd bierze się strach przed wężami?
items: Arachnofobia może objawiać się bardzo gwałtownie. Jednak lęk przed pająkami ma pewne podstawy
items: Diabelskie kamienie i „boże stópki”. Polska jest usiana zagadkowymi głazami
items: Nawiedzone lasy w Polsce i na świecie. Jakie tajemnice skrywają?
items: Koty boją się ogórków i to panicznie. Dlaczego? Odpowiedź was zaskoczy
items: Pandemia samotności szczególnie dotyka młodzież. Nowy raport
items: Miłośnicy horrorów lepiej kłamią? Naukowcy to sprawdzili
items: 4 ofiary w 2 tygodnie. Fala strachu przed rekinami w USA
items: Strach przed dentystą? Nie uwierzysz... mamy to zapisane w genach
items: Tej analizy nie są w stanie wykonać ludzie. Musi im pomóc sztuczna inteligencja. Chodzi o lek na raka
items: Nieśmiertelność jest możliwa? Odpowiedź może dać metformina
items: Felieton. Czego się boisz głupi?

Pluszowy robot wielkości kota. Ta niewinna maskotka „zarażała” strachem
type: item
date: 2025-11-18T11:39:17.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Nauka
subject: Technologia
subject: psychologia
subject: roboty
subject: strach
subject: zabawki
description: Dotyk, który zamiast uspokajać – wywołuje lęk. Takie zjawisko zarejestrowali naukowcy, badając reakcje ludzi przytulających pluszowego robota z „oddechem paniki”. Z pozoru niewinna zabawka okazała się źródłem stresu. Co to oznacza dla przyszłości interakcji człowieka z technologią?
encoded: Kiedy ludzie się boją, często chwytają bliską osobę za rękę, przytulają się do niej lub do zwierzęcia. Dotyk zazwyczaj działa kojąco. Ale nie zawsze. Naukowcy postanowili przetestować następującą hipotezę: dotyk może wcale nie obniżać negatywnych doświadczeń emocjonalnych, zwłaszcza gdy dotykana osoba (lub istota) sama jest pobudzona fizjologicznie. W tym celu przygotowano pluszowego robota symulującego przyspieszone oddychanie. Jaki uzyskano efekt? „Oddychające” roboty ujawniają, jak strach rozprzestrzenia się poprzez dotyk Oddychanie jest ściśle powiązane z emocjami: spokojny oddech sugeruje relaks, podczas gdy szybki oddech może sygnalizować strach lub panikę. Naukowcy chcieli sprawdzić, czy ludzie mogą wyczuć te zmiany w oddychaniu poprzez kontakt fizyczny – i czy wpływa to na reakcję ich ciała na strach. Nowe badania przeprowadzone przez zespół psychologów z Uniwersytetu Amsterdamskiego i Uniwersytetu Kolumbii Brytyjskiej opublikowane na łamach „Emotion” rzucają nowe światło na to, jak emocje rozprzestrzeniają się poprzez dotyk. W badaniu wzięło udział ponad stu studentów i studentek (73% stanowiły kobiety). Wykorzystano pluszowego, futrzanego robota, który był mniej więcej wielkości małego kota domowego. Robot posiadał ukrytą, zmotoryzowaną, plastikową klatkę piersiową, która mogła kurczyć się i rozszerzać, imitując ludzki oddech. Uczestnicy oglądali serię klipów wideo (w tym scenę wywołującą strach z filmu „Lśnienie – The Shining”), trzymając robota w ramionach i przytulając go do klatki piersiowej. Pluszak oddychał coraz szybciej w momentach oglądania fragmentu filmu wywołującego strach. Strach jest zaraźliwy. Dosłownie Szybko oddychający pluszak trzymany przez studentów miał bezpośredni i znaczący wpływ na uczestników badania. Czym się to objawiało? Wzrostem tętna – uczestnicy trzymający robota, który zaczął przyspieszać oddychanie (symulując hiperwentylację) w trakcie klipu, doświadczyli wyraźnego wzrostu własnego tętna w porównaniu do tych, którzy trzymal…

pluszak-88d481e.jpg
width: 4172
height: 2781

Ofidiofobia – skąd bierze się strach przed wężami?
type: item
date: 2024-12-22T07:34:48.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Przyroda
subject: psychologia
subject: strach
subject: węże
description: Ofidiofobia, czyli lęk przed wężami, to jedna z najczęstszych specyficznych fobii na świecie. Dlaczego ludzie boją się tych gadów, nawet jeśli nigdy nie mieli z nimi styczności?
encoded: Spis treści: Historia strachu – wąż jako wróg Ofidiofobia może być dziedziczna Węże w popkulturze i mediach Jak radzić sobie z ofidiofobią? Ciekawostki o wężach Węże od wieków budzą w ludziach mieszane uczucia. W wielu wierzeniach na świecie mogą symbolizować zarówno zło i zdradę, jak i mądrość czy odrodzenie. Jednak nie brakuje osób, dla których węże są przede wszystkim źródłem irracjonalnego strachu. Ofidiofobia, czyli fobia związana z wężami, dotyka milionów ludzi na całym świecie. Wystarczy zobaczyć zdjęcie węża, by odczuć niepokój, a w skrajnych przypadkach – panikę. Skąd bierze się ten powszechny lęk? Historia strachu – wąż jako wróg Węże są uznawane za jedne z najbardziej fascynujących zwierząt na naszej planecie. Doskonale bowiem przystosowały się do warunków panujących na Ziemi. Niektóre z nich są w stanie połknąć ofiarę większą od siebie. Inne potrafią robić przewroty, które przypominają fikołki. Przyczyn w zasadzie irracjonalnego lęku ludzi przez wężami należy szukać w ewolucji. Przodkowie człowieka, żyjący w warunkach znacznie cieplejszych niż panujące dzisiaj, musieli unikać jadowitych węży, które były wówczas powszechnym zagrożeniem. Badania wskazują, że ludzie łatwo identyfikują węże w otoczeniu – szybciej niż jakiekolwiek inne zwierzęta. Może mieć to związek z nietypowym dla innych zwierząt długim ciałem. Najdłuższe węże świata mogą osiągać nawet 15 metrów. W starożytnych kulturach węże pełniły różnorodne role. W Biblii Szatan pod postacią węża kusił Ewę, stając się symbolem grzechu i podstępu. W mitologii greckiej pojawiał się jako strażnik tajemnic i skarbów. Z kolei starożytni Egipcjanie czcili węża jako obrońcę faraonów. Czy taka ambiwalencja symboliki węża mogła wpłynąć na współczesny lęk wobec tych zwierząt? To bardzo prawdopodobne. Możliwe jest bowiem, że głęboko zakorzenione mityczne wyobrażenia współgrają z naszymi naturalnymi reakcjami. Ofidiofobia może być dziedziczna Ofidiofobia należy do specyficznych fobii, obok takich jak arachnofobia …

Ofidiofobia-GettyImages-2177638150-ccfc81f.jpg
width: 2190
height: 1369

Arachnofobia może objawiać się bardzo gwałtownie. Jednak lęk przed pająkami ma pewne podstawy
type: item
date: 2024-09-07T09:22:40.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: pająki
subject: przyroda
subject: psychologia
subject: Społeczeństwo
subject: strach
description: Niektórzy boją się pająków tak, że mdleją na ich widok lub cierpią na bezsenność. Arachnofobia poddaje się jednak leczeniu.
encoded: W tym artykule: Czym jest arachnofobia? Jakie są objawy arachnofobii? Terapia arachnofobii Arachnofobia a bajki dla dzieci 10 najdziwniejszych fobii Lęki i fobie u dorosłych mogą mieć źródło w dzieciństwie. Dość często spotykane są lęki przed pająkami (arachnofobia), wężami (ofidiofobia), małą zamkniętą przestrzenią (klaustrofobia) czy dużą otwartą przestrzenią (agorafobia). Czym jest arachnofobia? Pająki zaliczane są do zwierząt bezkręgowych. Często się ich brzydzimy i boimy. Niektórzy z nas cierpią nawet na arachnofobię, czyli lęk przed pająkami. Ma on pewne uzasadnienie. Wiele gatunków pająków wytwarza jad. Te zamieszkujące kraje tropikalne mogą być groźne dla ludzkiego zdrowia i życia. Za najgroźniejszego pająka w Polsce uchodzi sieciarz jaskiniowy. To jeden z kilku gatunków, których jad może powodować ból i opuchliznę. Jakie są objawy arachnofobii? To zaburzenie lękowe charakteryzują następujące objawy, pojawiające się w reakcji na widok pająka: Megalofobia to bardzo rzadkie zaburzenie. Jest jednak wyjątkowo uciążliwa Niektóre osoby zaczynają odczuwać irracjonalny lęk, a czasami nawet paniczny strach, gdy w zasięgu ich wzroku pojawiają się duże obiekty. Takie zaburzenie jest określane jako megalofobia. ... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/megalofobia-jest-jednym-z-najrzadszych-ale-takze-jednym-z-najbardziej-uciazliwych-zaburzen-fot-getty-images-8de7e96.jpg" width="938" height="625" alt="Megalofobia jest jednym z najrzadszych, ale także jednym z najbardziej uciążliwych zaburzeń (fot. Getty Images)" title="Megalofobia jest jednym z najrzadszych, ale także jednym z najbardziej uciążliwych zaburzeń (fot. Getty Images)" /> paniczny, długo utrzymujący się strach, przyspieszone tętno, pocenie się, zawroty głowy, które mogą doprowadzić do omdlenia, dreszcze, gęsia skórka, chęć natychmiastowej ucieczki lub „zamrożenie”. Niektóre osoby z tym zaburzeniem reagują w ten sposób na samą fotografię pająka. Pewna kobieta tak była opa…

arachnofobia-moze-objawiac-sie-bardzo-gwaltownie-jednak-lek-przed-pajakami-ma-pewne-podstawy-fot-shutterstock-fe2c14a.jpg
width: 1000
height: 667

Diabelskie kamienie i „boże stópki”. Polska jest usiana zagadkowymi głazami
type: item
date: 2024-04-09T08:30:04.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: bagna
subject: kamień
subject: legendy
subject: przyroda
subject: religie
subject: strach
subject: wierzenia
subject: Wolny czas
description: Na obszarze całej Polski można napotkać kamienie i głazy, z którymi wiążą się legendy, a miejscowa ludność traktuje je jako święte miejsca, czci je, a nawet składa na nich ofiary. Poznajcie najbardziej mroczne i zagadkowe diabelskie kamienie i „boże stópki”.
encoded: W tym artykule: Mapa zagadkowych miejsc Boże stópki i diabelskie kamienie Najciekawsze głazy Naprawdę nie trzeba wyjechać daleko, by odwiedzić niezwykłe, czasem pełne uroku, a czasem bardziej mroczne i zagadkowe miejsca. Do tej kategorii zaliczają się zagadkowe głazy i kamienie, które można obejrzeć niemal we wszystkich województwach. Ciepła wiosna i zbliżające się lato to dobry moment, by część z nich zobaczyć. Mapa zagadkowych miejsc Zadanie przygotowania wyprawy ułatwił nam naukowiec z Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk, dr Łukasz Miechowicz. Objechał Polskę wzdłuż i wszerz. Zapuszczał się w niedostępne chaszcze i trzęsawiska, by znaleźć nawet najbardziej trudno dostępne głazy, które odgrywały lub nadal odgrywają ważną rolę w lokalnych społecznościach. Wnioski opublikował we właśnie wydanej książce „Święte i przeklęte. Kamienie w religijności ludowej”. – Niektóre z głazów, wspominane na przykład w opisach z XIX w., było bardzo trudno znaleźć. Położone są w niedostępnych miejscach, nierzadko w lasach lub na bagnach. Czasem wymagały kilku dni poszukiwań – relacjonuje National Geographic Polska dr Łukasz Miechowicz. W sumie naliczył blisko 100 zachowanych zagadkowych głazów. Wiele przepadło bez wieści i zostało zniszczonych na przestrzeni lat. Boże stópki i diabelskie kamienie Legendarne kamienie są związane albo z Jezusem i Maryją, albo z szatanem. Te pierwsze to kamienie z odciskami „bożych stópek”. Według tradycji świadczą o obecności Matki Boskiej, Jezusa czy różnych świętych w tych miejscach. „Z tymi obiektami związane są różne opowieści i podania, w większości odwołujące się do tradycji chrześcijańskiej i uniwersalnej wiary w cuda, które miały przy nich mieć miejsce” – opisuje w książce dr Miechowicz. Z kolei na przeciwległym biegunie wierzeń ludowych znajdują się „diabelskie kamienie”. Są to głazy narzutowe i wychodnie skalne. Jak tłumaczy naukowiec, wedle wierzeń ludowych miały być przyniesione przez diabła, najczęściej w celu zniszczen…

diabelskie-kamienie-i-boze-stopki-polska-usiana-jest-zagadkowymi-glazami-b3bfc78.png
width: 1200
height: 630

Nawiedzone lasy w Polsce i na świecie. Jakie tajemnice skrywają?
type: item
date: 2022-09-16T06:58:48.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: japonia
subject: Kultura
subject: lasy
subject: niemcy
subject: polska
subject: rumunia
subject: Społeczeństwo
subject: strach
subject: Travel
description: Nawiedzone lasy wzbudzają spore zainteresowanie wśród turystów, których przyciągają mroczne miejsca na świecie. Nic dziwnego – tajemnicza aura lasów przyciąga poszukiwaczy przygód. Czy w nawiedzonych lasach rzeczywiście straszy?
encoded: W tym artykule: Las Aokigahara jest nazywany również lasem samobójców Czarny Las w Niemczech – to tam rozgrywa się akcja baśni Braci Grimm Las Hoia-Baciu w Rumunii Las w Witkowicach naprawdę jest nawiedzony? Duchna Droga w Puszczy Kampinoskiej Lasy mają w sobie coś zarówno bajecznego, jak i przerażającego. Przekraczając granice lasu, przechodzi się do innego świata. Ten zaś rządzi się swoimi prawami. Wszechobecny spokój jest tam od czasu do czasu przerywany chrzęstem gałęzi i liści. To mieszkańcy tej krainy, którzy dobrze wiedzą, że tutaj to człowiek jest intruzem. Czasem jednak, gdy nie widzi się sprawców owego hałasu, ludzka wyobraźnia zaczyna płatać figle i do głowy przychodzą myśli. Czy to aby na pewno tylko zwierzęta nas obserwują? Nic dziwnego zatem, że wiele lasów zostało okrzykniętych mianem „nawiedzonych”, a wiele z nich doczekało się odniesienia w kinie lub literaturze. Taka jest ludzka natura, że tam, gdzie człowiek nie znajduje logicznego wytłumaczenia, szukać odpowiedzi w fikcji. Wiara ma bowiem swoje silne podłoże w strachu przed nieznanym i niewytłumaczalnym. Dlatego właśnie wiele osób w poszukiwaniu duchów i zjaw przychodzi właśnie do lasów, a w szczególności wieczorową porą (co stanowczą odradzamy, bo bardzo łatwo można się wtedy zgubić). W których nawiedzonych lasach zatem „straszy”? Jest ich kilka. Las Aokigahara jest nazywany również lasem samobójców Aokigahara to las mieszany, który znajduje się w Japonii, na wyspie Honsiu, na terenie Parku Narodowego Fudżi-Hakone-Izu. Nazywany jest również Morzem Drzew lub Lasem Samobójców. Od zawsze ten las kojarzony był z duchami oraz dawnymi rytuałami, ale naprawdę złą sławę zyskał po tym, jak las stał się „idealnym” miejscem dla osób, które chciały odebrać sobie życie. Wszystko zaczęło się w latach 60. XX wieku od premiery dwóch książek autorstwa Seichō Matsumoto opowiadających o kobiecie, która popełniła samobójstwo właśnie w Aokigaharze. Liczba samobójstw zaczęła się zwiększać z roku na rok. W latach 90. …

nawiedzone-lasy-d92fde1.jpg
width: 2119
height: 1414

Koty boją się ogórków i to panicznie. Dlaczego? Odpowiedź was zaskoczy
type: item
date: 2022-08-17T07:48:22.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: koty
subject: Lifestyle
subject: strach
description: Potrafią spacyfikować psa, zmusić do pełnego posłuszeństwa człowieka (któremu wydaje się, że jest jego właścicielem), za to panicznie boją się ... ogórków. W internecie jakiś czas temu zaroiło się od filmików z domowymi kotami w roli głównej, które panikują na widok tego warzywa. Brytyjski naukowiec wyjaśnia, skąd ten strach.
encoded: W tym artykule: Koty boją się ogórków, bo ich nie znają Koty boją się ogórków, ponieważ kojarzą się z wężami Koty boją się zmian w miejscach, które uważają za bezpieczne Czy straszenie kotów ogórkami jest bezpieczne? Jakiś czas temu internauci zaczęli masowo umieszczać nagrania, na których widać, jak koty boją się ogórków. Procedura najczęściej jest taka: czekamy aż czworonóg spokojnie przysiądzie, na przykład by zjeść i kładziemy tuż za nim ogórka. Tak, zwykłego zielonego ogórka. Gdy zwierzę zorientuje się, co ma za plecami, najczęściej ucieka lub zaciekle się broni. Brytyjski weterynarz i zwierzęcy behawiorysta, dr Roger Mugford wyjaśnia, skąd ten strach się bierze. Rozwiązania zagadki mogą być dwa. Koty boją się ogórków, bo ich nie znają Po pierwsze: lęk przed nieznanym. Koty znane są ze swojej ciekawości świata, stąd angielskie porzekadło „curiosity killed the cat”. To odpowiednik naszego „ciekawość to pierwszy stopień do piekła”. Według behawiorysty kształt i kolor warzywa, z którym zwierzak najczęściej ma kontakt po raz pierwszy w życiu, po prostu zmusza go do reakcji obronnej. View oEmbed on the source website Koty boją się ogórków, ponieważ kojarzą się z wężami Ale jest jeszcze druga hipoteza. Dr Mugford twierdzi, że kotom podłużny kształt ogórków może kojarzyć się z wężem. Tutaj reakcja instynktowna jest zupełnie zrozumiała – atak lub ucieczka. Taki lęk jest zresztą powszechnie spotykany wśród ssaków, włączając w to nas. Strach przed wężami rozpowszechniony jest wśród małp i małp człekokształtnych. Szympansy potrafią bać się nawet dżdżownicy, która kojarzy im się z wężem. Według ewolucjonistów ofidofobia – czyli chorobliwy lęk przed wężami – najprawdopodobniej była cechą faworyzowaną przez selekcję naturalną. Jej początki sięgają czasów, kiedy prymitywne ssaki musiały przeżyć i rozmnażać się w środowisku zdominowanym przez gady. Aby nie stać się obiadem węża, wynalazły sposoby na wykrywanie, unikanie i wyprzedzanie ich ataku. 5 typów kocich charakterów. Fiń…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ada1bc228945d73dea7dd7be82f366352028931b-fffa7c8.png
width: 1908
height: 1068

Pandemia samotności szczególnie dotyka młodzież. Nowy raport
type: item
date: 2021-04-21T13:15:40.000Z
creator: Jan Sochaczewski
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: epidemia
subject: pandemia
subject: psychiatria
subject: psychologia
subject: samotność
subject: Społeczeństwo
subject: strach
description: Gdyby powieści Gabriela Marqueza "Miłość w czasach zarazy" i "Sto lat samotności" miały dziecko, tytuł tego dzieła idealnie oddawałby stan emocjonalny pokolenia wchodzącego w dorosłe życie.
encoded: Badania ze Stanów Zjenoczonych pokazują, że 1 na 3 Amerykanów podczas pandemii cierpi z powodu „poważnej samotności”, w tym aż 60 proc. osób w wieku 18-25 lat. Jedną z grup najbardziej zagrożoną poczuciem samotności są młode matki, przekonuje raport powstały w ramach projektu Making Caring Common, że liczba osób doświadczających samotności nieprzerwanie rośnie od początku pandemii. - Ponad połowa młodych ludzi w naszym badaniu twierdzi, że w ciągu poprzednich kilku tygodni ani jedna osoba nie poświęciła im więcej niż kilka minut by dowiedzieć się, co robią i jak się czują – czytamy w informacji prasowej. Raport „Loneliness in America: How the Pandemic Has Deepened an Epidemic of Loneliness and What We Can Do About It” (Samotność w Ameryce: jak pandemia pogłębiła epidemię samotności i co możemy z tym zrobić” bazuje na wynikach ogólnokrajowego badania opinii wśród 950 pełnoletnich obywateli USA. Ankieterzy Making Caring Common donieśli, że 36 proc. ich rozmówców skarży się na „poważną samotność”, tzn. uczucie to w 4 tygodniach poprzedzających udział w badaniu odczuwali często lub niemal cały czas. Skarżyło się na to samo 61 proc. osób w wieku 18-25 oraz 51 proc. matek z małymi dziećmi. - Ten dane o samotności po prostu łamią serce. Widać, że w naszej tkance społecznej jest olbrzymia wyrwa. Musimy się sensownie zmobilizować i zacząć przeciwdziałać uczuciu wyrzucenia na skraj społeczeństwa – przekonuje Richard Weissbourd, dyrektor Making Caring Common. Samotność to nie tylko dołujące nas uczucie. Z nim związane konsekwencje dotyczą przedwczesnego umierania (zwiększa ryzyko nawet o 26 proc.), całej gamy dodatkowych problemów fizycznych i psychicznych, w tym depresji, stanów lękowych, chorób serca, nadużywania substancji psychoaktywnych. Według danych z 2018 roku samotność i izolacja społeczna mają dla naszego zdrowia i ryzyka przedwczesnej śmierci taki sam efekt jak wypalanie 15 papierosów dziennie. Epidemia samotności to także częstsze przypadki przemocy domowej. Jak te…

epidemia-samotnosci-eacc8e1.jpeg
width: 2121
height: 1414

Miłośnicy horrorów lepiej kłamią? Naukowcy to sprawdzili
type: item
date: 2019-07-24T07:14:33.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: Moto
subject: przemoc
subject: psychologia
subject: strach
subject: Technologia
description: Ekspozycja na sceny przemocy w filmach, grach komputerowych, a nawet w książkach może sprawiać, że łatwiej nam oszukiwać innych - wynika z badań opublikowanych przez "Journal of Business Ethics".
encoded: Naukowcy z Uniwersytetu Brighama Younga w USA przeprowadzili eksperymenty w grupie blisko 1000 osób.Podczas pierwszego eksperymentu uczestnikom płacono za sprawdzenie i ocenę fragmentu tekstu, a także poprawę ewentualnych błędów. Połowa tekstów opisywała sceny przemocy. Uczestników poinformowano, że otrzymają zapłatę nawet wtedy, gdy teksty nie będą sprawdzone dokładnie, co zachęcało do oceniania każdego zdania jako poprawne w celu szybszego otrzymania nagrody. Okazało się, że osoby czytające fragmenty opisujące przemoc oszukiwały o 24 proc. częściej. Inną grupę osób zatrudniono do oglądania i recenzowania fragmentów filmów. Aby otrzymać zapłatę mieli obejrzeć wszystkie filmy, podczas gdy jeden z nich wskazywał na usterkę (niebieski ekran z monotonnym głosem lektora). I w tej sytuacji osoby, które miały do czynienia ze scenami przemocy częściej kłamały, że obejrzały wszystkie filmy (nie zgłaszały usterki). Co ciekawe, czytanie tekstu zawierającego opis przemocy wpływało na mniej etyczne postępowanie zarówno w przypadku mężczyzn, jak i kobiet. Oglądane filmów ze scenami przemocy działało jednak negatywnie tylko na mężczyzn. Autorzy badań podkreślają, że przemoc obecna na co dzień w mediach nie tylko ma związek z bardziej agresywnym i mniej etycznym zachowaniem. Dotychczasowe analizy wykazały także, że osoby grające w gry wideo ze scenami przemocy znacznie wolniej reagują, jeśli ktoś w ich otoczeniu nagle potrzebuje pomocy np. w wyniku wypadku. Źródło: PAP

kino-6ba2308.jpeg
width: 5615
height: 3743

4 ofiary w 2 tygodnie. Fala strachu przed rekinami w USA
type: item
date: 2018-05-04T07:11:30.000Z
creator: redakcja
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: rekiny
subject: strach
description: O zmroku 1 lipca 1916 roku 25-letni Charles Vansant wykrwawił się na śmierć w nadmorskim hotelu w New Jersey. Kilku mężczyzn wyciągnęło jego okaleczone ciało z wody. Potrzeba było serii ataków rekinów w New Jersey, żeby sto lat temu amerykańscy kąpielowicze zaczęli bać się największego drapieżnika w oceanie.
encoded: Pięć dni później 27-letni boy hotelowy Charles Bruder został zabity podczas popołudniowej kąpieli wzdłuż Jersey Shore. Plażowicze zebrali się wokół resztek jego beznogiego ciała. W kolejnym tygodniu 10-letni Lester Stilwell został zjedzony żywcem podczas kąpieli z kolegami w Matawan Creek (również w New Jersey). Nadzy i pokryci błotem, przerażeni chłopcy biegli wzdłuż głównej ulicy krzycząc, że w wodzie jest rekin. Jednak ludzie byli sceptyczni. Myśleli, że Stilwell, który chorował na epilepsję, utonął. Niektórzy odrzucali raporty gazet piszących o tym, że rekiny zabiły pływaków z wybrzeża, ponieważ ówcześni Amerykanie byli niemal pewni, że … rekiny nie atakują ludzi. Powszechnie wiedziano, że rekiny żywią się mięsem innych stworzeń morskich, ale nie było zgodności co do tego, czy mogłyby dopaść człowieka. Jednak po atakach w New Jersey w 1916 roku te wcześniej postrzegane jako budzące lęk choć niegroźne zwierzęta zyskały opinie ludojadów. Ten nowy stosunek do rekinów był inspiracją dla takich filmów jak Szczęki czy Sharknado i jest obecny w reakcjach społeczeństwa na prawdziwe ataki rekinów - jak te, które miały miejsce w czerwcu w Karolinie Północnej. Ale to właśnie te ataki w New Jersey prawie 100 lat temu przypomniały nam, w którym miejscu łańcucha pokarmowego jesteśmy. Kiedy krawiec Watson Fisher wszedł do jeziora, by szukać Stilwella, również został zaatakowany. Następnie zmarł na skutek utraty krwi. Trzydzieści minut później rekin ugryzł 14-letniego Josepha Dunna w nogę. Z pomocą przyszli mu jego brat i lokalny kapitan. Tej nocy kilku miejscowych mężczyzn odparło atak. Wrzucili do jeziora laski dynamitu. W dniu, kiedy znaleziono ciało Stilwella, prezydent Woodrow Wilson zwołał posiedzenie Kongresu. Biały Dom zgodził się na udzielenie pomocy, by „wypędzić wszystkie rekiny ludojady, które polują na kąpiących się ludzi” – jak podaje artykuł z 14 lipca 1916 roku opublikowany na łamach Philadelphia Inquirer. W końcu młody, prawie dwu i pół metrowy żarłacz biały zo…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/51d5c4825fd6de627108276270b5254bd2089789-7901c62.jpeg
width: 945
height: 630

Strach przed dentystą? Nie uwierzysz... mamy to zapisane w genach
type: item
date: 2017-10-06T14:26:02.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: psychologia
subject: strach
description: Lęk przed dentystą może mieć podłoże genetyczne - odkryli naukowcy z Uniwersytetu Zachodniej Wirginii. Ich zdaniem, za rozwój dentofobii mogą odpowiadać te same geny, które odpowiadają za odczuwanie strachu przed bólem.
encoded: Cameron Randall i Daniel McNeil, główni autorzy omawianej pracy, jako jedni z pierwszych na świecie zwrócili uwagę, że silny strach odczuwany przez niektórych ludzi na myśl o leczeniu stomatologicznym może - oprócz czynników środowiskowych - zależeć także od genetyki. Ich zdaniem, w części przypadków dentofobia jest zapisana w genach i dziedziczona po rodzicach. Swoje badanie przeprowadzili na grupie 1370 osób (827 stanowiły kobiety, 543 mężczyźni), w wieku od 11 do 74 lat. Dziedziczność i korelacje genetyczne szacowali za pomocą metod opartych na estymacji komponentów wariancyjnych. Okazało się, że strach przed dentystą, którzy autorzy nazywają dentofobią, dziedziczony był w 30 proc. przypadków. Dla porównania: lęk przed bólem dziedziczony był po rodzicach w 34 proc. przypadków. „Istnieje więc istotna korelacja genetyczna pomiędzy dentofobią a strachem przed odczuwaniem bólu. Sugeruje to, że oba te zjawiska są ze sobą genetycznie powiązane” - mówi Randall. Zdaniem naukowca odkrycie to pozwoli lepiej zrozumieć naturę panicznego lęku przed wizytą u stomatologa, co może się przełożyć na ulepszenie standardów opieki dentystycznej. „Najważniejszy wniosek z naszego badania jest taki, że to geny mogą predysponować do większej podatności na rozwój dentofobii, być może poprzez fakt, że niektóre osoby są z natury bardziej podatne na strach przed bólem” - podsumowuje autor badania. Silny lęk przed dentystą jest stosunkowo częstym zjawiskiem. Szacuje się, że problem ten dotyczy 10-20 proc. amerykańskich dorosłych. Jego duże nasilenie może powodować opóźnienia lub nawet całkowitą rezygnację z leczenia stomatologicznego, co ma konsekwencje nie tylko dla zdrowia jamy ustnej, ale ogólnej kondycji człowieka. „Mając świadomość, że dentofobia to nie tylko kaprys, ale coś, co jest w nas silnie zakorzenione, możemy starać się opracować nowe sposoby leczenia tego problematycznego schorzenia” - podsumowuje autor pracy. Badanie zostało opublikowane w czasopiśmie „Community Dentistry and O…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d8538cfbcc9f53ccc12fea71ab9a0cd7d4ee8c97-3fe2f33.jpeg
width: 1000
height: 789

Tej analizy nie są w stanie wykonać ludzie. Musi im pomóc sztuczna inteligencja. Chodzi o lek na raka
type: item
date: 2016-06-10T12:23:13.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: medycyna
subject: onkologia
subject: rak
subject: strach
description: Jak wykazały wstępne badania, opracowany dzięki wykorzystaniu sztucznej inteligencji potencjalny lek może zmniejszać guzy nowotworowe – poinformowano podczas konferencji American Society of Clinical Oncology w Chicago.
encoded: Ponieważ dostrzeganie wszelkich różnic pomiędzy komórkami zdrowymi a nowotworowymi przekracza możliwości nawet najbardziej błyskotliwych ludzkich umysłów, amerykańska firma biotechnologiczna Berg wprowadziła wszelkie dostępne dane na temat biochemii komórek do superkomputera. Miało to na celu znalezienie sposobu na takie przestawienie działania komórek nowotworowych, by znów stały się zdrowe. W ten sposób udało się znaleźć pierwszy potencjalny lek - BPM31510, który ma odwracać tak zwany efekt Warburga, czyli zachodzącą w przypadku komórek nowotworu zmianę procesów wytwarzania energii z tlenowych na beztlenowe. Badania przeprowadzone na 85 pacjentach miały na celu tylko sprawdzenie toksyczności BPM31510, jednak u jednego z pacjentów guz zmniejszył się o jedną czwartą. Zdaniem przedstawicieli firmy Berg najbardziej podatne na leczenie nową metodą mogłyby być nowotwory o najwyższym zapotrzebowaniu na energię. Naukowcy chcą przeprowadzić dalsze badania aby sprawdzić, czy potencjalny lek rzeczywiście pomógłby pacjentom. Zdaniem specjalistów dzięki połączeniu postępów technik komputerowych i medycyny wkrótce można oczekiwać kolejnych potencjalnych leków. Eksperci uważają, że sztuczna inteligencja to przyszłość medycyny- pozwoli opracować lepsze leki oraz ułatwi dobór terapii do pacjenta. Źródło: PAP Zobacz nasz nowy cykl "Warto spróbować"! W pierwszym odcinku uczymy się LANDKITE, próbujemy, testujemy, sprawdzamy co to buggy oraz pokazujemy jakich błędów unikać i dlaczego WARTO SPRÓBOWAĆ właśnie tej dyscypliny sportu. View oEmbed on the source website

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/38c788a0345bee5ab3b23d8403ae6cbbff635297-55e22b9.jpeg
width: 1000
height: 750

Nieśmiertelność jest możliwa? Odpowiedź może dać metformina
type: item
date: 2015-12-28T10:00:58.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: strach
subject: zdjęcia
description: Marzenie o eliksirze młodości może się wreszcie spełnić. W 2016 r. rozpoczną się pierwsze badania kliniczne, które mają wykazać czy lek na cukrzycę o nazwie metformina może przedłużyć życie ludzie, jak się od dawna podejrzewa – informuje „New Scientist”.
encoded: „Z punktu widzenia zdrowia publicznego będzie to najważniejsze badanie w erze nowoczesnej medycyny” – powiedział „National Geographic” prof. Jay Olshansky z University of Illinois w Chicago. Metformina jest jednym z najstarszych i najczęściej stosowanych leków w medycynie. Odkryto ją w latach 20. XX w., a zaczęto stosować w leczeniu cukrzycy typu 2 w 1957 r. w Europie. Środek szybko zdobył uznanie. W Stanach Zjednoczonych w 2014 r. na jeden z leków zawierających tę substancję wypisano aż 59 mln recept. Lek ten jest jednym z podstawowych farmaceutyków stosowanych w leczeniu cukrzycy, ponieważ zwiększa wrażliwości organizmu na działanie insuliny i zmniejsza wydzielanie glukozy przez wątrobę. Ma jednak wielorakie działanie. Zmniejsza we krwi stężenie trójglicerydów i cholesterolu, co obniża ryzyko zawału serca. Wykazuje również działanie przeciwnowotworowe. Zauważono nawet, że metformina wydłuża życia chorych na cukrzycę typu 2, co jest jeszcze bardziej zdumiewające. Zwykle żyją oni o 8 lat krócej niż osoby, które nie chorują na cukrzycę. Tymczasem z badań przeprowadzonych wśród 180 tys. diabetyków przez specjalistów Cardiff University w Wielkiej Brytanii wynika, że ci, którzy regularnie zażywają metforminę, cieszą się o 15 proc. dłuższym życiem od osób zdrowych. Jeszcze bardziej optymistycznie wypadły badania na zwierzętach. Eksperymenty na myszach wykazały, że metformina dodawana do karmy jest w stanie przedłużyć im życie nawet o 40 proc. Dłużej żyły również nicienie, na dodatek rzadziej chorowały i nie wykazywały tego, co u ludzi nazywamy zmarszczkami. Myszy miały z kolei mocniejsze kości. „Jeśli lek ten działa w taki sposób u zwierząt, to podobnie powinien wpływać na organizm ludzi” - twierdzi prof. Jay Olshansky. Prof. Gordon Lithgow z Buck Institute for Research on Aging uważa, że odkrycie metforminy jako środka odmładzającego i przedłużającego życie może mieć większy wpływ na współczesną medycynę, aniżeli postęp jakie w ostatnich latach dokonał się w leczeniu no…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2bf1a437239ab5e796e8f326fc96b9e9c6c71f69-4856981.jpeg
width: 1000
height: 667

Felieton. Czego się boisz głupi?
type: item
date: 2009-03-25T19:02:55.000Z
creator: Edi Pyrek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ciekawostki
subject: katastrofy
subject: katastrofy ekologiczne
subject: leki
subject: strach
subject: trzęsienie ziemi
subject: tsunami
description: Podobno im więcej się wie, tym się człowiek mniej boi. Ale u mnie wiedza powoduje odwrotny skutek. Im więcej wiem, tym bardziej się boję
encoded: Na przykład ostatnio przestraszyła mnie moja najlepsza z żon – przyniosła mi kapsel od jakiegoś napoju, gdzie znalazła pewną informację: 55-letni Chińczyk Wei Mingtang potrafi nie tylko zdmuchiwać uszami świece (co jeszcze jestem w stanie zrozumieć), ale na dodatek jest w stanie wspomnianymi uszami nadmuchiwać balony. Ten drugi fakt mnie przeraził. Bo uświadomiłem sobie, że Chiny mogą wystawić do wojny kilkumilionową armię. Potem wyobraziłem sobie tę potężną armię Chińczyków nadmuchującą chińskie balony swoimi chińskimi uszami. To byłby horror. Wyłączyłem światło (porażenie prądem!), wszedłem pod stół i zacząłem się martwić, że nie urodziłem się jako piąte dziecko – bo wiadomo przecież, że co piąte dziecko na świecie rodzi się Chińczykiem. Może wtedy bym przetrwał. Potem szybko wyszedłem spod stołu, bo przypomniałem sobie jakąś reklamę, gdzie roztocza wielkości rozrośniętego królika atakowały dziecko pod stołem właśnie. Postanowiłem więc gdzieś szybko wyjechać. Ale okazało się, że do Azji nie mam po co lecieć – ciągle są tam tsunami albo trzęsienia ziemi. W Afryce biją białych. Na Antarktydzie są pingwiny, które mogą być nosicielami ptasiej grypy. W Europie rządzą masoni. W Australii chodzą do góry nogami i mają kangury, które potrafią nieźle uderzyć. W Ameryce są terroryści. Zresztą terroryści są wszędzie. Potem prawie przestałem jeść, bo okazało się, że większość produktów spożywczych ma dziwne dodatki zaczynające się od E, a potem są cyfry – a ja zawsze byłem kiepski z matematyki. A te dodatki (choć moja teoria mówi, że to wina cyfr) mogą powodować różne choroby. Teraz jem tylko to, co ma gumę arabską. Bo wiem, co to guma. Chociaż arabska guma może być związana z działaniem Al Kaidy. Ale nie mogę dać się zwariować! Trzeba coś jeść. Prawda? I w ten sposób odkryłem w wiośnie moich 37. urodzin, że życie jest naprawdę niebezpieczne. Może się nawet zakończyć śmiercią! I to nie jest śmieszne – a biorąc pod uwagę statystyki, wychodzi na to, że najbardziej niebezpiecznym…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/fc07733690e50e703977c91b9d5635c5a36c98af-a7a0a09.jpeg
width: 640
height: 426