National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-03-08T08:14:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Czy ruch może zmniejszyć szkody po alkoholu? Nowe badania zaskakują
items: Potrafią wstrzymać oddech na kilka minut. Ten lud przystosował się do życia pod wodą
items: Teraz wiemy, czemu buty sportowe piszczą. Dosłownie produkują miniaturowe pioruny
items: Eksperci obalają mity z siłowni: zapomnij o rozciąganiu przed treningiem
items: Prawdziwa historia Wielkiego Marty'ego. Czy filmowy mistrz ping-ponga istniał naprawdę?
items: Rodzisz w styczniu? Twoje dziecko ma dwukrotnie większą szansę, by zostać drugim Robertem Lewandowskim
items: Masz w głowie wbudowany krokomierz. Czy to oznacza, że możesz przestać nosić opaskę sportową?
items: Maskotki i ochrona środowiska. Naukowcy: sport może zmienić los zagrożonych gatunków
items: Wspinaczka to najlepszy trening nie tylko dla ciała. Ćwiczy także umysł
items: Historia i plany na przyszłość stadionu, który zbudował legendę Mediolanu
items: Czy umiesz poprawnie chodzić? Świat oszalał na punkcie nowych technik spacerowania
items: „Znalazłem polskie Shire. Zupełnie jak z Tolkiena!” – najpiękniej tu późnym latem
items: Najlepszy drwal w Europie mieszka w Polsce – udowodnił to po raz czwarty!
items: Jaka liczba kroków jest korzystna dla naszego zdrowia? To nie 10 tysięcy
items: Najpiękniejsze jeziora Polski – zatopione lasy, fiordy i turkus
items: Pałac Kultury i Nauki obchodzi 70. urodziny. Od samego początku wzbudzał kontrowersje
items: Nieustannie w trasie. Rywalka Igi Świątek zdradza 3 rzeczy, które ratują ją w podróży
items: Ernest Wilimowski był jednym z najlepszych polskich piłkarzy. Po wojnie okrzyknięto go zdrajcą
items: Stanisław Bobak to polski czempion w skokach narciarskich. Niestety, prześladował go pech
items: Jadwiga Jędrzejowska święciła triumfy na długo przed Igą Świątek. Kibicował jej sam król Szwecji
items: Polscy piłkarze mogli zdobyć złoto olimpijskie. Dlaczego im się nie udało?
items: Polacy na drugim miejscu na świecie w liczbie kroków wykonywanych dziennie. Kto nas pokonał?
items: Chodzenie z kolejną korzyścią dla zdrowia. Pomaga na bóle, z jakimi borykają się miliony
items: Już we wrześniu rusza 15. Festiwal Biegowy. „The place to be”
items: Te małpy szokują swoimi zachowaniami. Inne są nad wyraz ludzkie

Czy ruch może zmniejszyć szkody po alkoholu? Nowe badania zaskakują
type: item
date: 2026-03-08T08:13:59.000Z
creator: Hannah Singleton
subject: Nauka
subject: aktywność fizyczna
subject: alkohole
subject: medycyna
subject: Sport
subject: Zdrowie
description: Alkohol szkodzi – to już pewne. Ale czy regularna aktywność fizyczna może stać się „tarczą ochronną" dla twojego organizmu? Naukowcy sprawdzili, jak sprawność fizyczna wpływa na bilans zysków i strat u osób pijących.
encoded: Spis treści: Całkowita absencja jest dla nas najlepsza Czy ćwiczenia mogą zmniejszyć ryzyko związane z alkoholem? Aktywność fizyczna ma wielką moc Czego badania nie są w stanie nam powiedzieć Ograniczenie alkoholu i ruch – co daje największą ochronę? W ciągu ostatniego roku przekaz zdrowia publicznego dotyczący alkoholu uległ wyraźnej zmianie. Przez dekady wiele osób wierzyło, że wieczorny kieliszek czerwonego wina chroni serce. Dziś zarówno Światowa Organizacja Zdrowia, jak i Naczelny Lekarz USA zajęli jednoznaczne stanowisko: żadna ilość alkoholu nie jest wolna od ryzyka. Całkowita absencja jest dla nas najlepsza Mimo to alkohol pozostaje głęboko zakorzeniony w sposobie, w jaki świętujemy, nawiązujemy relacje i odpoczywamy. Wbrew zagrożeniom wielu ludzi wciąż uważa, że warto pić choćby okazjonalnie. – Najnowsze wytyczne nie pozostawiają złudzeń: całkowita abstynencja jest dla nas najlepsza – zauważa prof. Javaid Nauman z Instytutu Zdrowia Publicznego na Uniwersytecie Zjednoczonych Emiratów Arabskich. – Wiemy jednak, że na poziomie ludzkich zachowań jest to mało prawdopodobne. Ta rzeczywistość skłoniła badaczy do postawienia nowego pytania: czy aktywność fizyczna może zneutralizować niektóre z długofalowych skutków picia alkoholu? Pojawiające się dowody sugerują ostrożne „tak”. Aktywność fizyczna może zapewniać pewien stopień ochrony, ale nie eliminuje zagrożeń. Oto, co warto wiedzieć. Czy ćwiczenia mogą zmniejszyć ryzyko związane z alkoholem? Obszerne badania długookresowe zaczynają wyjaśniać, w jaki sposób sprawność fizyczna i spożycie alkoholu oddziałują na siebie w dłuższej perspektywie. Najnowsze dane pochodzą z badania opublikowanego w 2025 roku w czasopiśmie „Sports Medicine”, w którym przez 16 lat obserwowano ponad 24 tysiące dorosłych. Uczestników zaklasyfikowano jako „sprawnych” lub „niesprawnych” na podstawie wieku, poziomu aktywności fizycznej, tętna spoczynkowego oraz obwodu talii. Badacze odkryli, że u osób, które zwiększyły spożycie alkoholu i pozost…

sport-a-alkohol-8286e73.jpg
width: 5150
height: 3435

Potrafią wstrzymać oddech na kilka minut. Ten lud przystosował się do życia pod wodą
type: item
date: 2026-03-02T08:57:22.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: azja
subject: Edukacja
subject: ewolucja
subject: fakty i mity
subject: filipiny
subject: genetyka
subject: indonezja
subject: malezja
subject: nurkowanie
subject: Sport
subject: Travel
description: Ludność Bajau od pokoleń żyje w ścisłej symbiozie z morzem. To społeczność z Azji Południowo-Wschodniej, która zasłynęła niezwykłymi zdolnościami nurkowania na jednym oddechu. Badania naukowe pokazują, że ich organizmy wykazują realne adaptacje fizjologiczne i genetyczne związane z życiem w warunkach niedotlenienia.
encoded: Spis treści: Bajau – kim są morscy nomadzi? Wyjątkowe umiejętności nurkowania Adaptacje fizjologiczne – rola śledziony Adaptacje genetyczne – co odkryli naukowcy? Mit o „ludziach ze skrzelami” Bajau jako przykład współczesnej ewolucji człowieka Żyją głównie na wodach Filipin, Malezji i Indonezji. Tradycyjnie zamieszkiwali łodzie lub domy na palach, a ich codzienność przez stulecia była nierozerwalnie związana z rybołówstwem, połowem mięczaków i polowaniem podwodnym. Współcześnie część społeczności prowadzi bardziej osiadły tryb życia, jednak kulturowa tożsamość Bajau nadal silnie związana jest z morzem. Bajau – kim są morscy nomadzi? Bajau (Sama-Bajau, Badjao, Badżawowie) to grupa etniczna określana często mianem „morskich nomadów”. Ich tradycyjny model życia opierał się na stałej mobilności – przemieszczali się między wyspami i lagunami, żyjąc na łodziach zwanych lepa-lepa. Morze było dla nich nie tylko źródłem pożywienia, lecz także przestrzenią społeczną, duchową i ekonomiczną. W przeciwieństwie do wielu społeczności lądowych Bajau przez setki lat funkcjonowali w środowisku, w którym kluczową umiejętnością było nurkowanie bez sprzętu. To właśnie ten styl życia stał się impulsem do badań nad możliwą adaptacją ewolucyjną. Wyjątkowe umiejętności nurkowania Bajau są uznawani za jednych z najlepszych freediverów (nurków wstrzymujących oddech) na świecie. Tradycyjnie nurkowali w poszukiwaniu: ryb, pereł, ogórków morskich, skorupiaków. Niektórzy członkowie społeczności osiągają głębokości kilkudziesięciu metrów, pozostając pod wodą przez kilka minut bez aparatu tlenowego. Kluczowe jest tu zrozumienie, że nie chodzi wyłącznie o trening. Oprócz praktyki istotne znaczenie mają także uwarunkowania fizjologiczne. Warto jednak zaznaczyć, że często powtarzana informacja, jakoby Bajau spędzali „60% czasu pracy pod wodą”, nie ma jednoznacznego potwierdzenia w literaturze naukowej. Nurkowanie jest integralną częścią ich zajęć, lecz dokładne proporcje zależą od regionu i trybu życ…

bajau-GettyImages-175875868-f8837b2.jpg
width: 5616
height: 3744

Teraz wiemy, czemu buty sportowe piszczą. Dosłownie produkują miniaturowe pioruny
type: item
date: 2026-03-01T14:13:56.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Nauka
subject: buty
subject: dźwięki
subject: fizyka
subject: hałas
subject: Sport
description: Wyobraź sobie ciszę na boisku, na którym toczy się walka o ostatni punkt. Sekundy mijają, niemalże słychać bicie serc, a wielką chwilę przerywa… przenikliwy pisk butów. Ich akompaniament bezapelacyjnie kojarzy nam się z meczami siatkówki, koszykówki czy piłki ręcznej, a naukowcy z Harvardu wreszcie znaleźli wytłumaczenie zjawiska, które zna każdy sportowiec. Stało się pretekstem do eksperymentów… z piorunami.
encoded: Naukowcy z Harvardu udowodnili, że za irytujący pisk butów na parkiecie odpowiadają miniaturowe wyładowania elektryczne powstające pomiędzy gumą a twardą powierzchnią boiska. Ale jak to możliwe? Sekret piszczących butów – impulsy tarcia szybsze niż dźwięk To wcale nie takie proste. Inżynierowie odkryli, że ruch gumowej podeszwy pod twardej powierzchni nie jest równomierny. Zamiast tego energia koncentruje się w błyskawicznych, lokalnych impulsach (ang. opening slip pulses), które pojawiają się, przemieszczają i znikają szybciej niż… rozchodzi się dźwięk! Każdy taki impuls generuje drobne wibracje, które ucho rejestrowało jako charakterystyczny pisk. – Wykazaliśmy, że skrzypienie buta może rozprzestrzeniać się tak szybko, jak pęknięcie uskoku geologicznego, a nawet szybciej. Ich fizyka jest uderzająco podobna – powiedział prof. Shmuel Rubinstein, fizyk i współautor badania. Czy można regulować „brzmienie” buta? Wszystko zależy od budowy podeszwy. Jej rowki i ranty „stroją” buty: nadają ton i częstotliwość dźwięku. Naukowcy udowodnili, że zmieniając kształt gumy można zagrać nawet „Marsz Imperialny” z Gwiezdnych Wojen. To z pewnością sprawiłoby, że mecze stałyby się jeszcze ciekawsze. Pioruny pod butami istnieją naprawdę To jednak nie koniec zadziwiających odkryć. Tarcie pod butami to jedno, ale naukowcy odkryli, że w jego wyniku powstają… miniaturowe wyładowania elektryczne, dosłownie mikroskopijne „pioruny”, które błyskają podczas tarcia gumy. To efekt nagromadzenia ładunków elektrostatycznych podczas gwałtownego ślizgu. W niektórych przypadkach te mikropioruny wręcz „wyzwalały” kolejne impulsy ruchu i wzmacniały efekt skrzypienia. Pod naszymi stopami rozgrywa się fascynująca walka energii. Nowe spojrzenie na tarcie i nowa era projektowania obuwia Wyniki tych badań mają potencjał wykraczający poza zwykłe obuwie sportowe. Mechanizm opening slip pulses przypomina zjawiska towarzyszące trzęsieniom ziemi. Zrozumienie tego procesu może pomóc inżynierom w projektowaniu po…

FABRIC-KOLAZ-32-77-123cf48.jpg
width: 2700
height: 1800

Eksperci obalają mity z siłowni: zapomnij o rozciąganiu przed treningiem
type: item
date: 2026-02-14T07:24:44.000Z
creator: Stacey Colino
subject: Lifestyle
subject: regeneracja
subject: Sport
subject: trening
description: Rozciąganie przed ćwiczeniami nie zawsze pomaga, a czasem wręcz szkodzi – przestrzegają naukowcy. Nowe badania wskazują, kiedy i jak się rozciągać, by robić to bezpiecznie i skutecznie.
encoded: Spis treści: Nowe podejście naukowców do rozciągania Czy rozciąganie przed ćwiczeniami zapobiega kontuzji? Jak długo powinno trwać rozciąganie? Czy mięśnie skracają się bez rozciągania? Czy sprężynowanie pomaga w rozciąganiu? Czy rozciąganie chroni przed bólem po treningu? Czy każdemu służy to samo rozciąganie? Czy statyczne rozciąganie poprawia równowagę? Czy można rozciągać się za często? Nowa fala badań pokazuje, w czym myliły się stare siłowniane mity na temat rozciągania. Wyjaśnia też, co naprawdę trzeba robić, żeby czerpać z niego korzyści. Pewnie wiesz, że warto włączyć rozciąganie do swojej rutyny treningowej. Możliwe jednak, że nie masz pewności, jak robić to najlepiej. W końcu nawet eksperci od fitnessu nie zawsze byli zgodni. Jedni zalecają rozciąganie przed treningiem, inni twierdzą, że skuteczniejsze jest po treningu. Sprawę dodatkowo komplikuje fakt, że istnieje mnóstwo sposobów rozciągania: statyczne, dynamiczne oraz pasywne (wspomagane). – Rozciąganie to prawdopodobnie jeden z najbardziej niezrozumianych elementów ćwiczeń – mówi Cedric X. Bryant, fizjolog i dyrektor generalny American Council on Exercise. – Mity trzymają się mocno, bo wiele osób tkwi w przeszłości. Powtarza się starą „siłownianą naukę”, przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Nowe podejście naukowców do rozciągania To może się wkrótce zmienić. W grudniowym numerze „Journal of Sport and Health Science” opublikowano stanowisko uzgodnione przez panel międzynarodowych ekspertów od sportu i ruchu. Oprócz ujednolicenia definicji różnych rodzajów rozciągania panel rozprawił się z kilkoma popularnymi przekonaniami. Eksperci podkreślili również, co pokazuje nowa fala dowodów naukowych, i sformułowali praktyczne zalecenia. Wśród ciekawych wniosków znalazło się to, że nie musisz trzymać pozycji tak długo, jak mogłoby się wydawać. Nie każdemu też służą te same techniki rozciągania. Poniżej przyglądamy się częstym mitom na temat rozciągania – i prawdzie, która się za nimi kryje. Czy rozciąganie pr…

GettyImages-841195992-2c4a4af.jpg
width: 7275
height: 4786

Prawdziwa historia Wielkiego Marty'ego. Czy filmowy mistrz ping-ponga istniał naprawdę?
type: item
date: 2026-02-02T13:46:22.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Ludzie
subject: fakty i mity
subject: filmy
subject: Sport
description: Film „Wielki Marty” z Timothéem Chalametem, który właśnie wszedł na ekrany polskich kin, jest jednym z największych faworytów tegorocznego wyścigu po Oscary. Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że historia ambitnego pingpongisty jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami.
encoded: Spis treści: Dzieciństwo i młodość Marty'ego Reismana – prawdziwe początki legendy Droga do sukcesu i rywalizacja na światowym poziomie Filmowa interpretacja biografii – granica faktu i fikcji Wpływ Marty’ego na sport i dalsze losy pingpongisty Wyróżniony 10 nominacjami do Oscara film Josha Safdiego „Wielki Marty” opowiada historię utalentowanego, ale niedocenianego pingpongisty Marty'ego Mausera, który próbuje przebić się na światowe salony sportu mimo przeciwności losu. Obraz pokazuje trudną drogę zawodnika od lokalnych turniejów do międzynarodowej sławy oraz cenę, jaką musi zapłacić za sukces. Czy Marty istniał naprawdę? Tak – reżyser nie kryje, że inspiracją do powstania filmu była prawdziwa historia pingpongisty Marty'ego Reismana. Dzieciństwo i młodość Marty'ego Reismana – prawdziwe początki legendy Prawdziwy Marty Reisman – podobnie jak jego filmowy odpowiednik – przyszedł na świat w 1930 roku w żydowskiej rodzinie na nowojorskim Manhattanie, w dzielnicy o silnej tożsamości etnicznej i społecznej. Dorastając w trudnych realiach ekonomicznych Wielkiego Kryzysu, szybko odkrył, że sport może być nie tylko ucieczką od codzienności, lecz także szansą na przekroczenie barier społecznych. Ping-pong, czyli tenis stołowy, w latach 30. i 40. XX wieku zyskiwał w Stanach Zjednoczonych coraz większą popularność – zarówno jako forma rekreacji w parkach, jak i jako dyscyplina rywalizacji sportowej na poziomie lokalnym. Już w dzieciństwie Marty Reisman wyróżniał się niezwykłą sprawnością manualną oraz błyskotliwością, które szybko zwróciły uwagę okolicznych graczy i właścicieli klubów sportowych. Jego wczesne sukcesy wynikały z umiejętności adaptacji do różnych stylów gry oraz z ogromnej determinacji, budzącej podziw zarówno rywali, jak i mentorów. Rodzina, pochodzenie i środowisko społeczne Wychowanie w żydowskiej rodzinie w Nowym Jorku miało istotny wpływ na kształtowanie charakteru Marty’ego Reismana. W realiach pierwszej połowy XX wieku dzieci imigrantów często napotykał…

wielki-marty-prawdziwa-historia-8628c20.jpg
width: 2813
height: 1875

Rodzisz w styczniu? Twoje dziecko ma dwukrotnie większą szansę, by zostać drugim Robertem Lewandowskim
type: item
date: 2026-01-02T08:57:47.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Nauka
subject: dzieci
subject: piłka nożna
subject: Sport
subject: urodziny
description: Urodziliście się w grudniu lub pod koniec roku i zastanawiacie się, czemu nie zostaliście profesjonalnymi piłkarzami? Okazuje się, że to nie przypadek – wśród zawodników krajowych reprezentacji jest wielokrotnie więcej osób urodzonych w pierwszym kwartale roku. Czy styczeń daje supermoce?
encoded: Według badań Uniwersytetu Strathclyde w rozgrywkach UEFA bierze udział prawie dwa razy więcej zawodników urodzonych w styczniu niż w grudniu – mimo tego, że oba miesiące charakteryzuje podobny wskaźnik urodzeń. Nie chodzi jednak o znaki zodiaku czy temperament. Dlaczego dzieci urodzone w styczniu mają przewagę w sporcie? Badania prowadzone niezależnie w wielu krajach potwierdzają, że dzieci urodzone na początku roku mają istotną sportową przewagę nad rówieśnikami z jego końca. Przewaga ta wynika z tzw. efektu względnego wieku, czyli różnicy rozwojowej pomiędzy najstarszymi a najmłodszymi zawodnikami w danej kategorii wiekowej. W praktyce oznacza to, że dzieci urodzone w styczniu są niemal o rok starsze niż ich „rówieśnicy” urodzeni w grudniu. W młodym wieku to ogromna różnica rozwojowa, która ma wyraźny wpływ na późniejsze sukcesy sportowe. Są wyżsi, silniejsi, mają więcej doświadczenia. Euro 2024 pełne koziorożców, wodników i ryb Co łączy Cristiano Ronaldo, Ardę Gülera i Jamala Musialę? Wszyscy byli gwiazdami rozgrywanych w Niemczech mistrzostw Europy 2024 i wszyscy… urodzili się w lutym. Szkockie badanie przyjrzało się temu, ile z uczestników turnieju piłkarskiego faktycznie ma urodziny na początku roku. W samym turnieju dysproporcja była widoczna, ale efekt był szczególnie zauważalny w składach reprezentacji U-17. Analiza składów z mistrzostw Europy wykazała, że w okresie od stycznia do marca urodziło się ponad cztery razy więcej zawodników niż w okresie od października do grudnia. Szczególnie dobrym przykładem są sami mistrzowie, czyli Włochy, których 20-osobowa kadra składała się z 11 zawodników urodzonych w pierwszym kwartale roku i tylko jednego urodzonego w grudniu. – Rok może wydawać się niewielką różnicą, ale w przypadku młodzieży oznacza, że zawodnicy urodzeni w styczniu spędzili na boisku prawie o 10% więcej czasu niż zawodnicy urodzeni w grudniu – przypomina Aidan Rooney, jeden z twórców badania. Miesiąc urodzenia to nie wyrok: z wiekiem przewaga zanika…

FABRIC-KOLAZ-32-46-c95e430.jpg
width: 2700
height: 1800

Masz w głowie wbudowany krokomierz. Czy to oznacza, że możesz przestać nosić opaskę sportową?
type: item
date: 2025-12-18T13:40:40.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Lifestyle
subject: Nauka
subject: aktywność fizyczna
subject: badania naukowe
subject: mózg
subject: neurologia
subject: Sport
description: Dlaczego szukając przekąski w nocy nie musimy zapalać światła? Ta ukryta umiejętność wynika z niezwykłej, nowoodkrytej zdolności mózgu: ma on wbudowany „krokomierz”, który pozwala mierzyć przebyty dystans nawet w całkowitej ciemności. Okazuje się, że warto ufać swojej intuicji.
encoded: Ludzie nie muszą patrzeć na krokomierz czy na mapę, by wiedzieć, ile przeszli. Naukowcy z Intytutu Maxa Plancka udowodnili, że to zasługa niezwykłych procesów zachodzących w mózgu – dysponuje on mechanizmem, który pozwala śledzić przebyty dystans nawet bez udziału wzroku. Co jeszcze kryje się w naszych głowach? Jak mózg śledzi przebyty dystans? Zespół naukowców przeprowadził serię doświadczeń z udziałem myszy, podczas których uczył je pokonywać określony dystans w specjalnie przygotowanej przestrzeni pozbawionej punktów odniesienia. Myszy mogły polegać wyłącznie na własnym poczuciu ruchu i dystansu, bez wsparcia wzroku czy zapachu. Badacze zarejestrowali aktywność tysięcy neuronów w hipokampie – strukturze mózgu, która odpowiada zarówno za pamięć, jak i za nawigację przestrzenną. Najważniejszym odkryciem było to, że nawet bez bodźców wzrokowych mózg potrafił precyzyjne „zliczać” dystans, wykorzystując specyficzne wzorce aktywności neuronalnej – aktywowały się one zgodnie z przebytą przez zwierzęta odległością. Hipokamp ma funkcję krokomierza Nie samo to było jednak najciekawsze. Zespół pod kierunkiem dr Yingxue Wang odkrył obecność dwóch przeciwstawnych sobie wzorców aktywności neuronów w mózgu. Pierwszy typ gwałtownie zwiększał swoją aktywność przy rozpoczęciu ruchu, po czym stopniowo się wyciszał w miarę pokonywania dystansu. Drugi działał odwrotnie – aktywność malała przy starcie, ale rosła w trakcie ruchu. Ten dwufazowy wzorzec stał się dla naukowców kluczem do zrozumienia nowego kodu neuronalnego – sposobu, w jaki mózg zlicza przebyty dystans. Oznacza to, że neurony hipokampa kodują informacje nie tylko o miejscu, ale także o przebytej drodze: wykorzystują zróżnicowane tempo narastania aktywności neuronów. To zjawisko określono jako „ramping activity”. – To pierwszy raz, gdy udało się wykazać, że dystans może być kodowany inaczej niż za pomocą rozpoznania lokalizacji. To znacząco poszerza nasze zrozumienie funkcji hipokampa – podkreśla Raphael Heldman, jeden z …

shutterstock1317098366-7ce27fe.jpg
width: 3840
height: 2160

Maskotki i ochrona środowiska. Naukowcy: sport może zmienić los zagrożonych gatunków
type: item
date: 2025-12-05T10:08:33.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Przyroda
subject: badania naukowe
subject: ochrona przyrody
subject: Sport
subject: zwierzęta
description: Florida Gators, Chicago Bulls czy Miami Dolphins to tylko przykłady drużyn sportowych posiadających w swoich herbach zwierzęta. Dla wielu klubów taki animalistyczny symbol staje się elementem tożsamości, z którym silnie utożsamiają się ich kibice. Naukowcy zwracają uwagę, że to emocjonalne przywiązanie może mieć ogromny potencjał ekologiczny – odpowiednio ukierunkowane, mogłoby wspierać działania na rzecz ochrony bioróżnorodności.
encoded: Najbliższe Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej, które rozpoczną się w czerwcu 2026 roku, będą pierwszymi rozgrywanymi w trzech krajach: USA, Kanadzie i Meksyku. Trzech organizatorów oznacza trzy maskotki turniejowe. W tym przypadku publiczność do kibicowania będą zagrzewać: jaguar Zayu (reprezentujący Meksyk), łoś Maple (Kanadę) oraz bielik Clutch (Stany Zjednoczone). Każdy z tych przedstawicieli stanowi przykład flagowego zwierzęcia danego kraju. Naukowcy z paryskiego Uniwersytetu Paris-Saclay pochylili się nad kwestią przywiązania drużyn sportowych do swoich herbów, które często zawierają wątek zwierzęcy. Według badaczy ingerencja klubów mogłaby pomóc w zachowaniu bioróżnorodności ekologicznej. Jak zostało przeprowadzone badanie? By określić skalę występowania motywów zwierzęcych na koszulkach sportowych, naukowcy przeanalizowali 727 drużyn w 50 krajach i 10 najważniejszych dyscyplinach sportowych. Pozwoliło to na identyfikację co najmniej 161 różnych gatunków zwierząt wykorzystywanych w budowaniu sportowej marki. Wyniki ukazały, że wśród zwierzęcych herbów dominują ssaki i ptaki. Wynik ten nie może dziwić: ssaki podbijają serca fanów swoją dostojnością i inteligencją, a ptaki – sprytem i walecznością. Mimo tej dominacji na sportowych koszulkach pojawia się bardzo zróżnicowana fauna. Potyczki sportowe są prowadzone pomiędzy aligatorami, pingwinami, wilkami czy rekinami. Co ciekawe, wykorzystywanie animalistycznej heraldyki nie ogranicza się jedynie do konkretnych dyscyplin sportowych. Za herb ze zwierzęciem walczą zarówno piłkarze, rugbiści, jak i siatkarze. Naukowcy zauważyli, że zwierzęta pojawiają się w symbolach sportowych na całym świecie – zarówno w drużynach męskich, jak i żeńskich. Wybory te różnią się jednak między regionami. W Afryce i Azji dominują gatunki rodzime, takie jak słonie, natomiast w Europie i obu Amerykach chętniej sięga się po symbole spoza kontynentu, m.in. lwy czy tygrysy. Za herb w służbie przyrody – jak kluby sportowe mogą walczyć ze zmie…

shutterstock2329347971-3c8501e.jpg
width: 6048
height: 4024

Wspinaczka to najlepszy trening nie tylko dla ciała. Ćwiczy także umysł
type: item
date: 2025-11-23T09:47:36.000Z
creator: Daryl Austin
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: ciało
subject: psychologia
subject: Sport
subject: trening
subject: wspinaczka
description: Wspinaczka skalna to nie tylko sport – to medytacja w ruchu, która wpływa zarówno na ciało, jak i na umysł. Zobacz, dlaczego tak wiele osób uznaje ją za najlepszy trening wszechstronny.
encoded: Spis treści: Wspinaczka jako wszechstronny trening fizyczny Zwinność, balans i funkcjonalna sprawność Korzyści psychiczne i społeczne wspinania Wspinaczka a relacje i kontakt z naturą Ten sport nie przynosi wyłącznie korzyści fizycznych. To także gra tocząca się w głowie. Wspinacze potrafią zahipnotyzować, gdy z równą dozą siły, precyzji i spokoju przesuwają się w górę ściany. Ich ciała zdają się ignorować prawa grawitacji. To, co dzieje się w ich wnętrzu, jest jednak jeszcze bardziej niezwykłe. – Wspinaczka skalna pobudza każdy układ ciała i umysłu – mówi Pete Rohleder, kinezjolog z Kansas State University. – Angażuje niemal każdy mięsień, wystawia na próbę układ krążenia, a jednocześnie wymaga maksymalnie skupionego rozwiązywania problemów. Gdy dodamy do tego dreszcz emocji i satysfakcję z pokonywania trudności, powstaje potężna mieszanka korzyści fizycznych, przemiany psychicznej i pozytywnych emocji. Ulyana Nadia Horodyskyj, eksploratorka National Geographic i zapalona wspinaczka od prawie dwóch dekad, zgadza się z tym. – Dla mnie wspinanie to medytacja w ruchu, bo wymaga pełnej obecności w chwili tu i teraz – mówi. Takie korzyści pomagają wyjaśnić, dlaczego wspinaczka przestała być niszową pasją alpinistów, a stała się wielomiliardowym, globalnym sportem. – Dzięki setkom hal wspinaczkowych działających w Stanach Zjednoczonych i na całym świecie, wspinanie stało się łatwo dostępną formą treningu, z której może korzystać niemal każdy – mówi Horodyskyj, szefowa komunikacji naukowej w North Central Climate Adaptation Science Center na University of Colorado Boulder. Oto w jaki sposób ten sport zapewnia tak wyjątkowe połączenie korzyści dla ciała i umysłu. Wspinaczka jako wszechstronny trening fizyczny Choć może wyglądać jak popis głównie mięśni rąk i barków, wspinanie to trening całego ciała. Jednocześnie pracują serce, płuca, mózg oraz cały układ mięśniowo-szkieletowy. Każde wejście na ścianę to przeplatanie gwałtownych ruchów z chwilami bezruchu. Rami Hashish, fi…

2025-11-20-102606-Why-rock-climbing-is-the-ultimate-workout-for-your-bodyand-your-mind--National-aa3ed59.png
width: 1262
height: 842

Historia i plany na przyszłość stadionu, który zbudował legendę Mediolanu
type: item
date: 2025-11-15T10:31:03.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: mediolan
subject: Sport
subject: stadiony
subject: włochy
description: Stadion San Siro, oficjalnie noszący nazwę Stadio Giuseppe Meazza, to miejsce o wyjątkowym znaczeniu dla piłki nożnej i kultury sportowej. Zlokalizowany w mediolańskiej dzielnicy San Siro, stanowi dom dla dwóch wielkich klubów – AC Milan i Inter Mediolan. Obiekt łączy w sobie historię, architekturę, emocje derbów i spektakularne wydarzenia. Na San Siro odbywały się mecze Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej w 1934 i 1990 roku, liczne koncerty wielkich gwiazd, a już niedługo będzie miała tu miejsce ceremonia otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2026 roku.
encoded: Spis treści: Architektura i charakterystyka San Siro Rola stadionu Modernizacje i plany na przyszłość Budowa San Siro rozpoczęła się w 1925 roku z inicjatywy prezydenta klubu AC Milan. Stadion został oficjalnie otwarty 19 września 1926 roku meczem AC Milan przeciwko Interowi (wówczas jeszcze jako Inter Football Club Milano). Początkowo obiekt mieścił około 35 tys. widzów, co już w latach 30. XX wieku okazało się niewystarczające z powodu rosnącej popularności piłki nożnej we Włoszech. W kolejnych dekadach San Siro był wielokrotnie rozbudowywany. Największa przebudowa przypada na lata 1987–1990, kiedy to stadion przygotowywano do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1990. Po tych zmianach obiekt mógł pomieścić ponad 80 tys. widzów, z charakterystycznymi, wysokimi trybunami i zadaszeniem. W 1980 roku stadion oficjalnie otrzymał imię Giuseppe Meazza, jednego z najwybitniejszych włoskich piłkarzy, wieloletniego reprezentanta kraju i legendy Interu Mediolan i AC Milan. Architektura i charakterystyka San Siro San Siro wyróżnia się unikatowym stylem architektonicznym, który łączy funkcjonalność z widowiskowością. Stadion ma cztery narożne wieże, które pełnią funkcję podpór dla zadaszenia oraz charakterystyczne, spiralne rampy dla kibiców, które umożliwiają wygodne wejście na wyższe trybuny. Stadion ma cztery trybuny, co pozwala na doskonałą widoczność z każdego miejsca. Zadaszenie chroni widzów przed deszczem. San Siro jest także wyposażony w nowoczesny system nagłośnienia i oświetlenia, dzięki czemu może gościć nie tylko mecze piłkarskie, lecz także koncerty i inne wydarzenia masowe. Nie bez znaczenia jest także rozpoznawalna sylwetka San Siro. Masywne wieże, czerwone krzesła i charakterystyczne spiralne wejścia stały się ikoną miasta i symbolem mediolańskiej piłki nożnej. Pojemność i rekordy frekwencji San Siro nie należy do grona największych stadionów na świecie, jednak sprawa wygląda już zupełnie inaczej, jeśli weźmiemy pod uwagę same Włochy lub nawet Europę. Obecnie może…

san-siro-d6bfcb3.jpg
width: 2250
height: 1500

Czy umiesz poprawnie chodzić? Świat oszalał na punkcie nowych technik spacerowania
type: item
date: 2025-08-31T10:15:09.000Z
creator: Hannah Singleton
subject: Nauka
subject: spacer
subject: Sport
subject: trening
subject: Zdrowie
description: Spacer nie musi być nudny. Od „Hot Girl Walk” po trening japoński – dzisiejsze trendy w chodzeniu łączą ruch z psychologią, dyscypliną albo obciążeniem, dostosowując ten jeden prosty nawyk do różnych celów. Jak spacerować, żeby wzmacniać kości albo poprawić nastrój?
encoded: Spis treści: Chodzenie wraca do łask – teraz w nowoczesnej odsłonie Trening interwałowy – kiedy chcesz poprawić wydolność Rucking – gdy chcesz wzmocnić ciało i kości Uważne spacery – dla lepszego nastroju i mniej stresu Power walking – dla spalania tłuszczu i lepszej sylwetki Hot Girl Walk i 12-3-30 – gdy potrzebujesz motywacji i regularności Niezależnie od tego, czy zależy ci na spalaniu tłuszczu, zwiększeniu wydolności, poprawie samopoczucia czy wzmocnieniu kości – możesz dobrać styl spaceru do swoich potrzeb. W trendach na TikToku i Instagramie, jak 12-3-30 czy Hot Girl Walk, znajdziesz nie tylko motywację, ale też praktyczne podejście do ruchu. Z kolei naukowo opracowane techniki, takie jak interwałowy marsz japoński czy rucking, wspierają konkretne cele zdrowotne. Korzyści z chodzenia jest wiele. Choć najprostsze, może być bardzo skuteczne – jeśli wiesz, jak je wykorzystać. Chodzenie wraca do łask – teraz w nowoczesnej odsłonie Ludzie od zawsze chodzili – na polowania i czy zbierać jedzenie, przez parki, ulice miast, do i z przystanków autobusowych. – Bycie człowiekiem to chodzenie – mówi Catrine Tudor-Locke, dziekanka College of Health Sciences na Texas Woman’s University, która całe życie zawodowe bada kroki i zachowania ruchowe. – Tak jesteśmy zaprogramowani. Ostatnio jednak ten najstarszy z ruchów przeżywa renesans. Na TikToku i Instagramie hashtagi takie jak #hotgirlwalk czy #12330 mają miliony wyświetleń, a naukowcy wciąż publikują badania o fizycznych i psychicznych korzyściach codziennego spaceru. – Chodzenie to jedna z najprostszych i najbardziej praktycznych form ćwiczeń dla większości ludzi – dodaje Joey Masri, fizjoterapeuta i certyfikowany trener przygotowania motorycznego z Miami na Florydzie. – Te trendy mogą być kluczem do zdrowego, sprawnego stylu życia. Korzyści nie wynikają jednak z samego trendu – mówi Joey Masri – lecz z konsekwentnego realizowania planu. Badania pokazują, że regularne spacery poprawiają zdrowie sercowo-naczyniowe, obniżają…

GettyImages-852184-001-ed089fc.jpg
width: 5002
height: 3362

„Znalazłem polskie Shire. Zupełnie jak z Tolkiena!” – najpiękniej tu późnym latem
type: item
date: 2025-08-29T07:38:13.000Z
creator: Adam Robiński
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: agroturystyka
subject: beskidy
subject: Go Poland
subject: GoPoland agroturystyka
subject: góry
subject: Kultura
subject: majówka
subject: polska
subject: Sport
subject: Travel
description: Większość z nas zapewne kojarzy Beskid Niski z licznymi szlakami turystycznymi i trekkingowym rajem dla miłośników pieszych wypraw. Na tym jednak nie kończą się atrakcje i wyjątkowość tego urokliwego pasma. Przekonajcie się sami.
encoded: Spis treści: Znikająca kapliczka – milczący świadek historii łemkowskich w Beskidzie Niskim Historia Beskidu Niskiego – ślady po Łemkach i pustoszejące wsie Beskid Niski – co zobaczyć, gdzie pojechać i dlaczego warto? Atrakcje Beskidu Niskiego – uzdrowiska, filmowe wioski i źródła wód mineralnych Choć na mapie zajmuje całkiem spory obszar, Beskid Niski często umyka uwadze podróżników. To miejsce, które nie krzyczy atrakcjami, nie kusi komercją, ale nagradza tych, którzy zdecydują się zatrzymać i wsłuchać w jego ciszę. Podróż po Beskidzie to spotkanie z historią, której nie da się zapomnieć, oraz z naturą, która leczy i uczy pokory. W styczniu 2024 roku Beskid Niski został wyróżniony tytułem Miejsca Miesiąca magazynu National Geographic Traveler. Znikająca kapliczka – milczący świadek historii łemkowskich w Beskidzie Niskim Zaledwie dwie godziny jazdy samochodem na południowy‑wschód od Krakowa rozciąga się fragment Beskidu Niskiego, który w magiczny sposób zatrzymał czas. Kapliczka, choć murowana, sprawia wrażenie, jakby cały jej ciężar opierał się na drewnianej framudze. By dostać się pod blaszany dach, trzeba się nieco zgarbić — jakby przestrzeń wchodziła w dialog z człowiekiem. Wnętrze jest wilgotne, unosi się słodkawa woń stęchlizny. Bielone, popękane ściany podtrzymują resztki polichromii — sceny religijne: Chrystus, krzyż na Golgocie, echa biblijnych opowieści z osiołkami. Obrazy są już mocno zniszczone, w kilku miejscach całe płaty farby już się odłamały. Regularni goście miejsca dziś dokumentują jej powolne znikanie — na fotografiach uchwycą jej śmierć w zwolnionym tempie, by pamięć nie umarła. Aby dotrzeć do kapliczki, z drogi krajowej nr 977 należy skręcić w kierunku Gładyszowa, minąć dawną cerkiew, a następnie wspiąć się drogą przez rozrastającą się wieś. Na rozwidleniu w Banicy skręcamy w prawo, mijając kolejną osadę i krajobrazy przypominające makrokosmos po dawnej wsi Jasionka, gdzie dominuje tylko pustka dawnego PGR‑u. Kilkaset metrów za ostatnim przys…

olchowiec-beskid-niski-d81b607.png
width: 900
height: 600

Najlepszy drwal w Europie mieszka w Polsce – udowodnił to po raz czwarty!
type: item
date: 2025-08-19T06:01:06.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Ludzie
subject: dyscypliny sportowe
subject: polska
subject: Sport
subject: sporty ekstremalne
subject: zawody
description: „Jaki drwal, taki klin” – przekonał się o tym nasz rodak Maciej Dubicki, który po raz czwarty został najlepszym drwalem Europy. Wygrał w prestiżowej rywalizacji European Trophy STIHL TIMBERSPORTS. To wyjątkowe, stawiające na rywalizację zawody, które sprawdzają nie tylko siłę, ale i technikę. Co trzeba zrobić, by zostać najlepszym rębaczem?
encoded: W niedzielę 17 sierpnia w holenderskiej miejscowości Laage Vursche odbyło się European Trophy STIHL TIMBERSPORTS , czyli prestiżowe zawody najlepszych drwali Starego Kontynentu. To widowiskowa odmiana sportów ekstremalnych, podczas której najsilniejsi zawodnicy rywalizują w cięciu i rąbaniu drewna. Po raz czwarty zwyciężył w nich 44-letni Maciej Dubicki, znany na świecie jako Axe Machine. Nie była to jednak jedyna polska reprezentacja odnosząca sukcesy. Niezwykłe zmagania Zawody z serii Trophy nie bez kozery zawładnęły światem timbersportu. To format stawiający przede wszystkim na rywalizację, który oferuje niesamowite widowisko dla kibiców. Drwale rywalizują równolegle w czterech konkurencjach, a szybszy z nich przechodzi do kolejnej rundy. W każdej lepszy okazał się Dubicki. Zmagania polegają na przerąbaniu siekierą kłody ustawionej poziomo – podczas stania na niej, co dodatkowo wzmaga ekscytację tłumu – a także na uporaniu się z balem ustawionym w pionie. Kolejnym zadaniem jest precyzyjne odcięcie drewnianego krążka za pomocą specjalnej, ponad 2-metrowej piły ręcznej (ważącej ponad 5 kilogramów) oraz cięcie za pomocą piły mechanicznej. Według znawców trudność nie polega na samej sile czy szybkości, a umiejętnym rozłożeniu sił. Zawodnicy w ciągu konkursu mogą przechodzić przez wszystkie konkurencje nawet po pięć razy. Rąbiący Holender Maciej Dubicki nie był jedynym reprezentantem Polski. W zawodach brał udział także 20-letni Szymon Groenwald, który może poszczycić się sukcesami we wcześniejszych zawodach juniorów. Niestety, w ćwierćfinale lepszy od Groenwalda okazał się miejscowy zawodnik, Redmer Knol, który pokonał go zaledwie o kilka setnych sekundy. Ostatecznie młodszy z polskich drwali zakończył rywalizację na 6. miejscu. Odwet na Holendrze wziął jednak broniący tytułu Axe Machine, pokonując go w półfinale i osiągając najlepszy czas zawodów. Sam finał okazał się pestką: Dubicki wyprzedził rywalizującego z nim Czecha Matyasa Klima aż o 7 sekund. Polscy drwale n…

Michal-DubickiSingleBuckfot.1-1b27a89.jpg
width: 3200
height: 2134

Jaka liczba kroków jest korzystna dla naszego zdrowia? To nie 10 tysięcy
type: item
date: 2025-08-09T08:45:18.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Lifestyle
subject: aktywność fizyczna
subject: Sport
subject: Zdrowie
description: Przez lata liczba 10 tysięcy kroków dziennie była powtarzana jak niepodważalna zasada. Teraz naukowcy pokazują, że prawdziwa granica zdrowia leży znacznie niżej – i jest osiągalna dla każdego.
encoded: Spis treści: Skąd wziął się mit 10 tysięcy kroków dziennie? Jaka ilość kroków może poprawić stan zdrowia? Od lat powtarza się, że „sport to zdrowie”, a eksperci nieustannie zalecają różne formy aktywności fizycznej – od biegania, przez pływanie, po szybkie spacery. W odpowiedzi na rosnące zainteresowanie zdrowym stylem życia popularność zdobyły również nowoczesne urządzenia elektroniczne, które nie tylko liczą kroki, ale także monitorują tętno, jakość snu czy poziom natlenienia organizmu. To właśnie dzięki nim w świadomości wielu osób utrwaliło się przekonanie, że 10 tysięcy kroków dziennie to niezbędne minimum, by zachować zdrowie. Najnowsze badania pokazują jednak, że rzeczywistość może wyglądać inaczej – i że mniejsza liczba kroków może przynieść podobne korzyści zdrowotne. Skąd wziął się mit 10 tysięcy kroków dziennie? Zdaniem dr Melody Ding z Uniwersytetu w Sydney, popularne przekonanie, że każdego dnia należy robić 10 tys. kroków, nie znajduje potwierdzenia w dowodach naukowych. Jak wyjaśniła badaczka, liczba ta nie wynika z badań, lecz z kampanii reklamowej z lat 60. XX wieku w Japonii. Tuż przed Igrzyskami Olimpijskimi w Tokio w 1964 roku na rynek wprowadzono krokomierz o nazwie manpo-kei, co dosłownie oznacza „licznik 10 tys. kroków”. – Nie było wtedy żadnych dowodów, że 10 tys. to właściwa liczba – mówił „Guardianowi” prof. David Bassett z Uniwersytetu Tennessee. Autorzy tamtej japońskiej kampanii marketingowej uznali po prostu, że ta wielkość dobrze brzmi i będzie doskonałym wskaźnikiem aktywnego stylu życia. Z czasem marketingowy slogan został „wyrwany z kontekstu” i przyjął się jako nieoficjalna wytyczna, którą do dziś powielają popularne aplikacje fitness. Z kolei dr Andrew Scott, wykładowca fizjologii na Uniwersytecie w Portsmouth, podkreślił, że sama liczba kroków nie jest najważniejsza. – Więcej kroków zawsze będzie korzystniejsze niż mniej, ale nie należy się zniechęcać, jeśli nie uda się osiągnąć wyznaczonego celu – zaznaczył. Teraz jednak media o…

kroki-f88ae9f.jpg
width: 5197
height: 3465

Najpiękniejsze jeziora Polski – zatopione lasy, fiordy i turkus
type: item
date: 2025-07-29T07:56:00.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Go Poland
subject: jeziora
subject: jezioro śniardwy
subject: Kultura
subject: polska
subject: Sport
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Najpiękniejsze jeziora w Polsce przyciągają turystów nie tylko krystalicznie czystą wodą, ale i malowniczym otoczeniem. Niektóre z nich są ukryte wśród dzikiej przyrody, inne zachwycają popularnymi plażami i infrastrukturą dla aktywnych. Poznaj miejsca, które warto zobaczyć choć raz w życiu.
encoded: Spis treści: Gdzie leżą najpiękniejsze jeziora w Polsce? Te miejsca pokochali żeglarze i miłośnicy biwaków Jezioro Nidzkie: oaza ciszy i poezji w sercu Puszczy Piskiej Jezioro Niegocin: mazurska legenda o miłości i trzynastej córce rybaka Jezioro Drawsko: dwanaście wysp i ślady dawnych mieszkańców na Bielawie Jezioro Piaseczno: krystaliczna woda i zatopiona tajemnica z czasów wojny Jezioro Łebsko: pomiędzy morzem, ruchomymi wydmami i muzeum Słowińców Jezioro Wigry: ślady królów, duch Kamedułów i wypoczynek na wodzie Jezioro Śniardwy: największe w Polsce i pełne żeglarskich wyzwań Jezioro Okonińskie: plaże, grzyby i spokój Tucholskiego Parku Krajobrazowego Jezioro Pile: tajemniczy zatopiony las i wojskowa zagadka pod taflą Jezioro Czorsztyńskie: zamki, legenda o Inkach i widok na Tatry Polskie jeziora zajmują mniej niż 1% powierzchni kraju, jednak w skali Europy wcale nie wypadamy tak źle. Co więcej, mimo stosunkowo niewielkiego udziału w krajobrazie, nasze jeziora zachwycają różnorodnością i malowniczym otoczeniem, które sprawia, że są idealnym miejscem na weekendowy odpoczynek wiosną i latem. Niektóre leżą w sercu dzikiej przyrody, inne w sąsiedztwie urokliwych wsi i miasteczek, a niemal wszystkie oferują ciszę, spokój i widoki niczym z pocztówek. To właśnie te krajobrazy – z taflą jeziora odbijającą chmury i zieleń polskich łąk – sprawiają, że chce się wracać. Gdzie leżą najpiękniejsze jeziora w Polsce? Te miejsca pokochali żeglarze i miłośnicy biwaków Kierunkiem numer jeden dla miłośników żeglowania, biwakowania pod chmurką i obcowania z naturą wydają się niewątpliwie Mazury, często nazywane „polską Finlandią” i „Krainą Tysiąca Jezior”. To miejsce akcji wielu znanych powieści. Mazurskie krajobrazy pojawiają się m.in. w twórczości Zbigniewa Nienackiego, autora serii o Panu Samochodziku, oraz w prozie Melchiora Wańkowicza, który uwiecznił piękno tych terenów w reportażach i esejach podróżniczych. Najpiękniejsze jeziora w Polsce to nie tylko Pojezierze Mazurskie. Po…

najpiekniejsze-jeziora-w-Polsceshutterstock2173869613-31a1e8b.jpg
width: 5195
height: 3890

Pałac Kultury i Nauki obchodzi 70. urodziny. Od samego początku wzbudzał kontrowersje
type: item
date: 2025-07-22T09:22:23.000Z
creator: Monika Berkowska, Igor Szulim
subject: Traveler
subject: ciekawostki
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: pałac kultury i nauki
subject: Sport
subject: Travel
subject: warszawa
description: Pałac Kultury i Nauki od 70 lat dzieli Polaków. Dla jednych to symbol zniewolenia, dla innych ikona stolicy. Z okazji rocznicy przypominamy najciekawsze fakty o najbardziej kontrowersyjnym budynku w Polsce.
encoded: W tym artykule: Co warto wiedzieć o Pałacu Kultury i Nauki? Pałac Kultury i Nauki – ciekawostki Trudno o drugi budynek w Polsce, który ma tyle samo przeciwników, co zwolenników. Pałac Kultury i Nauki, bo o nim mowa, z powodu swojej historii wzbudza mieszane uczucia zarówno wśród polityków, jak i zwykłych obywateli. Mimo to rocznie przyciąga do stolicy masę turystów nie tylko z kraju. Sprawdź, co skrywa 3288 pałacowych pomieszczeń i co wspólnego z erotycznymi snami ma lśniąca iglica. Oto mało znane ciekawostki o Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie, które przybliżą ci historię tego miejsca. Co warto wiedzieć o Pałacu Kultury i Nauki? Budowa Pałacu Kultury i Nauki, nad którą czuwał radziecki architekt Lew Rudniew, rozpoczęła się 1 maja 1952 roku i trwała tylko trzy lata. Budynek został oddany do użytku 21 lipca 1955 r., a do jego powstania zużyto ponad 40 mln cegieł i 26 tys. ton stali. W trakcie trwania budowy śmierć poniosło 16 robotników. Pałac Kultury i Nauki powstał jako dar narodu radzieckiego dla narodu polskiego. Jego pomysłodawcą był Józef Stalin (pierwotny patron budynku). Wspominany wyżej Lew Rudniew stworzył pięć projektów, ten ostateczny wybrali Polacy. Pierwszego dnia po otwarciu, 22 lipca 1955 r., PKiN odwiedziło 20 tys. osób. W 2007 r. budynek wpisano do rejestru zabytków. Kosztem Pałacu Kultury i Nauki zburzono ok. 180 przedwojennych kamienic i zlikwidowano sześć ulic. Mierzący 237 m Pałac Kultury i Nauki w chwili zakończenia budowy był drugim co do wielkości budynkiem w Europie (obecnie jest na 19. pozycji), tuż za Moskiewskim Uniwersytetem Państwowym. Wśród polskich drapaczy chmur nie miał sobie równych przed ponad sześć dekad. Wszystko zmieniło się na początku 2021 roku, gdy palmę pierwszeństwa przejął inny warszawski wieżowiec, Varso Tower. Biurowiec „przerósł” niekwestionowany symbol Warszawy o 73 metry, stając się nie tylko największym budynkiem w kraju, ale także w Unii Europejskiej. Sprawdź, ile metrów mają najwyższe budynki na świecie. Pałac Ku…

Palac-Kultury-i-Nauki-668fd9d.png
width: 1080
height: 720

Nieustannie w trasie. Rywalka Igi Świątek zdradza 3 rzeczy, które ratują ją w podróży
type: item
date: 2025-04-07T13:53:47.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Porady
subject: Traveler
subject: podróże
subject: Sport
subject: tenis
description: Życie zawodowej tenisistki wiąże się z nieustannymi podróżami i zmianami stref czasowych. Emma Navarro, 11. zawodniczka świata zdradziła, jak radzi sobie z tą codziennością i co pomaga jej zachować balans.
encoded: W tym artykule: O czym należy pamiętać podczas podróży? Znana tenisistka wskazała 3 rzeczy Tenisistki skarżą się na napięty harmonogram Nie jest tajemnicą, że kariera profesjonalnego sportowca to ciągłe podróże. Dobrze o tym wiedzą tenisiści i tenisistki, którzy większą część roku spędzają z dala od domu. Tę codzienność zna doskonale jedna z rywalek Igi Świątek, Emma Navarro. Amerykanka przyznała, że życie w drodze bywa wyczerpujące, ale z czasem nauczyła się, jak sobie z nim radzić. O czym należy pamiętać podczas podróży? Znana tenisistka wskazała 3 rzeczy Emma Navarro jest jedną z czołowych tenisistek globu. Amerykanka zajmuje aktualnie 11. miejsce w światowym rankingu. W ubiegłym sezonie – oprócz zwycięstwa w turnieju rangi WTA 250 w australijskim Hobart – 23-latka zanotowała ćwierćfinał wielkoszlemowego Wimbledonu i półfinał US Open. Z kolei na początku tego roku doszła do najlepszej ósemki Australian Open, gdzie uległa Idze Świątek. Pod koniec lutego triumfowała w Meridzie, stolicy meksykańskiego stanu Jukatan. Kilka dni temu, przy okazji zwodów w Charleston, zawodniczka z Nowego Jorku udzieliła wywiadu serwisowi tennis.com. Choć rozmowa dotyczyła głównie spraw czysto sportowych, nie zabrakło również pytania o to, jak radzi sobie z życiem w ciągłej podróży. Podkreśliła, że kluczem do zachowania balansu jest dbanie o małe rzeczy, które sprawiają jej przyjemność. – W dni wolne priorytetem jest dla mnie odpoczynek. [...] Lubię również jednak wyjść na zewnątrz, żeby pooglądać różne rzeczy. Lubię przechadzać po miastach, w których akurat jestem. Przyglądać się, jak ludzie żyją i podziwiać architekturę. W ten sposób czuję, że nawiązuje kontakt z lokalnymi ludźmi i okolicą – zaznaczyła. Navarro zdradziła także swoje trzy sprawdzone sposoby, które pomagają jej radzić sobie z wyzwaniami ciągłych i dalekich podróży po całym świecie. – Nawadnianie to klucz. Podczas długich lotów samolotem człowiek może bardzo się odwodnić, więc trzeba tego bardzo pilnować. Jeśli obudzisz …

emma-navarro-25a4c74.png
width: 900
height: 600

Ernest Wilimowski był jednym z najlepszych polskich piłkarzy. Po wojnie okrzyknięto go zdrajcą
type: item
date: 2025-03-16T08:54:29.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: historia polski
subject: piłka nożna
subject: Sport
description: Ernest Wilimowski miał szansę zapisać się w historii piłki nożnej jako jeden z najwybitniejszych sportowców tej dyscypliny. Jego nazwisko zostało jednak wymazane ze wszystkich oficjalnych statystyk, a sam utalentowany piłkarz przez długi czas pozostawał w niełasce zapomnienia. Miał wszelkie atuty, by zostać herosem, a stał się antybohaterem.
encoded: Spis treści: Życiorys Ernesta Wilimowskiego Ernest Wilimowski, seryjny aferzysta Ernest Wilimowski był zdrajcą czy wybitnym sportowcem? Dokonania Ernesta Wilimowskiego Andrzej Gowarzewski stwierdził, że gdyby odbyły się mistrzostwa w 1942 roku, świat nie mówiłby o Pelém, tylko o Wilimowskim. Nie ulega wątpliwości, że niepozorny Ślązak, którego łatwo można było rozpoznać po mikrym wzroście, rudych włosach, odstających uszach i nieschodzącym z twarzy szelmowskim uśmiechu, był jednym z najlepszych polskich piłkarzy, a zdaniem wielu ekspertów – nawet najlepszym. W historii zapisał się jednak nie jako wybitny talent sportowy. „Eziego” zapamiętano jako zdrajcę narodu, a to za sprawą jednej decyzji, którą podjął po wybuchu II wojny światowej. Życiorys Ernesta Wilimowskiego Ernest Wilimowski urodził się w czasach, w których Polski nie było jeszcze na mapie Europy. I wojna światowa odebrała mu ojca. Dorastał wychowywany przez matkę i ojczyma, który widział dla niego przyszłość inną niż sportową. On jednak uparcie ciągnął na boisko, gdzie wydeptał sobie ścieżkę do imponującej kariery. Dzieciństwo i młodość Ernest Wilimowski, a właściwie Ernst Otto Pradella, urodził się 23 czerwca 1916 roku, w Katowicach, w Prowincji Śląsk Cesarstwa Niemieckiego. Nazwisko miał po matce, która urodziła go jako panna. Ojciec chłopca zginął na froncie wschodnim. Pauline Florentine Pradella ponownie wyszła za mąż, gdy jej syn miał 13 lat. Roman Wilimowski, polski urzędnik i powstaniec śląski, usynowił nastolatka i jednocześnie nadał mu swoje nazwisko. Ernest uczył się w prestiżowym gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Katowicach. Jego ojczym liczył, że w przyszłości chłopak zdobędzie prestiżowy zawód. Młody „Ezi” od książek wolał jednak piłkę. Początek kariery sportowej Jako młody próbował sił w kilku dyscyplinach sportu. Grał między innymi w piłkę ręczną i hokej na lodzie. Prawdziwą miłością zapałał jednak do innej dyscypliny. Mimo że ojczym nie aprobował jego zainteresowania sportem, zapisał się do…

ErnestWilimowski-46de300.png
width: 1200
height: 630

Stanisław Bobak to polski czempion w skokach narciarskich. Niestety, prześladował go pech
type: item
date: 2024-12-31T10:30:30.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: dyscypliny sportowe
subject: igrzyska olimpijskie
subject: Sport
description: Stanisław Bobak był pierwszym w historii Polakiem, który w 1980 roku na Wielkiej Krokwi wygrał zawody Pucharu Świata. W sumie oddał około 10 tysięcy skoków. Ale jego kariera nie była usłana różami. Poznajcie tę wyjątkową postać.
encoded: Spis treści: Stanisław Bobak i pierwsze skoki narciarskie Stanisław Bobak i jego szczytowe osiągnięcia Stanisław Bobak – ciemna strona sportów wyczynowych Gdy myślimy o mistrzach w skokach narciarskich, przed oczami stają nam takie postaci jak Adam Małysz, Kamil Stoch czy Piotr Żyła. Ale lata przed nimi Polska mogła pochwalić się czempionami w tej dziedzinie. Przed II wojną światową głośno było o dokonaniach Bronisława Czecha i Stanisława Marusarza. Wśród nieco zapomnianych gwiazd jest Stanisław Bobak. Warto ją poznać. Stanisław Bobak i pierwsze skoki narciarskie Stanisław Bobak urodził się 12 marca 1956 roku w podhalańskiej wsi Zabsuche (obecnie Ząb) w Małopolsce. Pierwsze skoki oddał na łące obok swojego domu na skoczni wzniesionej własnymi rękoma. Niektórzy śmieją się, zwracając uwagę, że jego rodzinna miejscowość położona jest najwyżej w Polsce (1013 m n.p.m.), co miało mieć niebagatelny wpływ na jego decyzję o „lataniu”. Już jako dziesięciolatek zadebiutował na juniorskich skoczniach i dostrzeżono w nim nowy wielki talent. Sześć lat później po raz pierwszy wziął udział w Turnieju Czterech Skoczni. Nie był to doskonały występ, bo uplasował się na 36 pozycji. Ale już zdążył złapać bakcyla. Stanisław Bobak i jego szczytowe osiągnięcia Właściwa kariera sportowa Bobaka trwała w latach 1970–1981. Wówczas był podopiecznym takich trenerów jak Jan Furman, Janusz Fortecki, Lech Nadarkiewicz i Tadeusz Kołder. Gwiazda Stanisława Bobaka świeciła niestety dość krótko. Świetnie poradził sobie na Turnieju Czterech Skoczni w 1975 roku. Osiągał sukcesy zarówno w Polsce, jak i za granicą w drugiej połowie lat siedemdziesiątych. View oEmbed on the source website Szczytowe osiągnięcia przyszły w sezonie 1979–1980. Reprezentował CWKS Legia Zakopane. Wówczas zajął trzecie miejsce w generalnej punktacji Pucharu Świata. Wtedy też jako pierwszy Polak wygrał jeden z konkursów Pucharu Świata. Stało się to w Zakopanem 26 stycznia 1980. W sumie cztery razy stawał na pudle w konkursach Pucha…

Stanislaw-Bobak-fc66518.jpg
width: 1024
height: 683

Jadwiga Jędrzejowska święciła triumfy na długo przed Igą Świątek. Kibicował jej sam król Szwecji
type: item
date: 2024-12-28T12:04:16.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Historia
subject: polacy
subject: Sport
subject: tenis
description: Jadwiga Jędrzejowska sprawiła, że tenis – sport kojarzony dotąd głównie z elitami – zaczął zdobywać popularność w szerszych kręgach społeczeństwa. Jako pierwsza Polka w historii zagrała w wielkoszlemowym finale, a od końcowego triumfu dzieliło ją tylko sześć piłek.
encoded: W tym artykule: Kim była Jadwiga Jędrzejowska? Biografia finalistki Wimbledonu Osiągnięcia Jadwigi Jędrzejowskiej. Od mistrzostwa Polski po finał Wimbledonu Sukcesy Jadwigi Jędrzejowskiej w liczbach Życie prywatne Jadwigi Jędrzejowskiej Prekursorka tenisa ziemnego w Polsce Jadwiga Jędrzejowska i ciekawostki z nią związane Sukcesy polskich sportowców w okresie międzywojennym napawały kibiców dumą. Dawały im także nadzieję, że odradzająca się po latach zaborów ojczyzna może rywalizować z największymi potęgami świata jak równy z równym. Największe zwycięstwa odnosili wówczas lekkoatleci – Halina Konopacka, Stanisława Walasiewicz oraz Janusz Kusociński. Biało-Czerwoni święcili triumfy także poza arenami olimpijskimi. Jadwiga Jędrzejowska, trzykrotna finalistka turniejów wielkoszlemowych i jedna z największych gwiazd tenisa kobiecego w latach 30., była tego najlepszym przykładem. Kim była Jadwiga Jędrzejowska? Biografia finalistki Wimbledonu Jadwiga Jędrzejowska przyszła na świat 15 października 1912 r. w rodzinie robotniczej. Jak sama powtarzała, urodziła się na korcie. – Proszę mi wierzyć, że niewiele przesadzam. Domek, w którym się ujrzałam światło dzienne, znajdował się w parku krakowskim, tuż obok boisk tenisowych Akademickiego Związku Sportowego. Cała moja młodość była z nim związana – można przeczytać w opracowanej przez Kazimierza Gryżewskiego biografii tenisistki z 1955 r. Już od najmłodszych lat, chcąc wesprzeć domowy budżet, podejmowała pracę na pobliskim korcie. Zarabiała zbierając piłki podczas treningów bardziej doświadczonych graczy. To właśnie wtedy przyszła mistrzyni złapała „tenisowego bakcyla” i po raz pierwszy sięgnęła po rakietę, nie wiedząc jeszcze, że za już wkrótce sama będzie występowała na największych arenach. Początki nie należały jednak do najłatwiejszych. Problemem okazały się nie tylko kwestie finansowe, ale także niechęć ze strony bardziej zamożnych rówieśniczek, które nie chciały trenować z córką robotnika. Mimo nieprzychylności otoczenia…

jadwiga-jedrzejowska-tenis-497cc4f.png
width: 793
height: 529

Polscy piłkarze mogli zdobyć złoto olimpijskie. Dlaczego im się nie udało?
type: item
date: 2024-12-01T11:49:14.000Z
subject: Historia
subject: igrzyska olimpijskie
subject: piłka nożna
subject: polska
subject: Sport
description: 88 lat temu polscy piłkarze byli o krok od historycznego triumfu. I to na oczach Hitlera! Niestety, zgubiły ich… nasze narodowe wady.
encoded: Spis treści: Zagraniczny trener na ratunek Amatorzy, wódka i pieniądze Bliski bojkot igrzysk Regulamin idealny dla naszych piłkarzy? Medal na wyciągnięcie ręki Widoczny brak Eziego Piłka toczy się dalej Wielu kibicom pierwsze sukcesy polskiej reprezentacji kojarzą się z latami 70. Zanim jednak Orły Górskiego zdobyły złoty medal Igrzysk Olimpijskich w Monachium, a potem wyszarpały remis na Wembley, nasi piłkarze mieli już wcześniej okazję zamieszać na światowej arenie. Choć więc początki futbolu w wyniszczonym kraju były trudne, Polacy mieli swoje ambicje. Tak powstał plan podbicia Berlina, gdzie w 1936 r. odbywały się igrzyska olimpijskie. Zagraniczny trener na ratunek Aby zwiększyć szanse narodowej jedenastki, PZPN zaufał zagranicznemu trenerowi – w 1935 r. podpisał kontrakt z Kurtem Otto. Niemiec miał unowocześnić metody treningowe reprezentacji. Za selekcję i prowadzenie drużyny odpowiadał jednak Józef Kałuża pełniący najważniejszą funkcję w ekipie – tzw. kapitana związkowego. Atutem drużyny mieli być przede wszystkim napastnicy. Wśród nich wyróżniało się trio z Ruchu Hajduki Wielkie (miasto przyłączone potem do Chorzowa, dziś dzielnica Chorzów Batory): Gerard Wodarz, Teodor Peterek i Ernest Wilimowski. Owi „trzej królowie” dominowali w 1936 r. na polskich boiskach. Na tyle, że Wilimowski i Peterek toczyli pojedynki właściwie już nie z rywalami, lecz między sobą – o miano ligowego króla strzelców. Nic dziwnego, że kibice zacierali ręce na myśl o golach strzelanych przez graczy Ruchu olimpijskim przeciwnikom. Na szczególną uwagę zasługiwał „Ezi” Wilimowski. Tuż przed turniejem olimpijskim skończył zaledwie 20 lat, ale kibice nie mieli wątpliwości, że zajdzie daleko. Znany językoznawca Jan Miodek, zagorzały fan Ruchu Chorzów i jego powojennej gwiazdy Gerarda Cieślika, wspominał: „Mój ojciec – stary piłkarz i wielki kibic – powtarzał mi do śmierci: »Nie odbieram ci miłości do Cieślika, bo sam go bardzo lubię, ale pamiętaj, że piłkarskim geniuszem był Wilimowski«”. P…

Igrzyska-Olimpijskie-w-1936-a0385c8.jpg
width: 567
height: 567

Polacy na drugim miejscu na świecie w liczbie kroków wykonywanych dziennie. Kto nas pokonał?
type: item
date: 2024-09-25T10:09:43.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Lifestyle
subject: Ludzie
subject: aktywność fizyczna
subject: aktywny wypoczynek
subject: badania
subject: ranking
subject: Sport
description: Jesteśmy wyjątkowo aktywnym narodem. Z globalnego badania wykonanego na zlecenie brytyjskiej sieci klubów fitness wynika, że jeśli chodzi o liczbę kroków wykonywanych dziennie, znajdujemy się na imponującym drugim miejscu światowego podium. Od pierwszego miejsca dzieli nas bardzo niewiele.
encoded: Rekordziści w codziennych spacerach Kto najbardziej lubi chodzić? Kto najmniej lubi chodzić? Dawniej mówiło się, że codziennie powinniśmy wykonywać 10 tys. kroków. Dokładniejsze i nowsze badania zweryfikowały to zlecenie. Teraz naukowcy wskazują, że zalecana liczba kroków na dzień to 7–8 tys. Tylko czy jesteśmy w stanie tyle chodzić? Jeśli weźmiemy pod uwagę średnią dla całego świata, odpowiedź brzmi – nie. Z badania przeprowadzonego przez sieć fitnessową PureGym wynika, że średnia dla świata to 5833 kroki dziennie. Czyli o wiele mniej, nie domagają się od nas lekarze i dietetycy. Kto chodzi najwięcej na świecie? Odpowiedź jest niespodziewana. Rekordziści w codziennych spacerach Na pierwszym miejscu w badaniu znaleźli się Duńczycy. Mieszkańcy Danii średnio każdego dnia wykonują 6633 kroki. To aż o 14% więcej niż wynosi średnia dla całego świata. W przywoływanym badaniu Polska znalazła się na doskonałym drugim miejscu. Dziennie robimy 6504 kroki – ponad 11% więcej niż globalnie. Kolejne miejsce zajął inny kraj skandynawski, Szwecja. Za nim uplasowały się Holandia i Szwajcaria. Jak wskazują autorzy badania, w czołówce największych miłośników spacerów znajdują się te nacje, które mocno promują aktywność fizyczną. A także dbają, by przestrzeń publiczna sprzyjała spacerowiczom: w miastach były chodniki i dobrze rozwinięty transport publiczny. Kto najbardziej lubi chodzić? Lista 10 krajów, w których wykonuje się najwięcej kroków dziennie, wygląda następująco: Dania: 6633 (kroków dziennie, średnia) Polska: 6504 Szwecja: 6461 Holandia: 6436 Szwajcaria: 6364 Australia: 6179 Belgia: 6147 Finlandia: 5999 Japonia: 5996 Hiszpania: 5968 Jak widać, pierwszy kraj pozaeuropejski znajduje się na szóstym miejscu. To Australia, gdzie, podobnie w Skandynawii, codzienna aktywność fizyczna jest normalną częścią trybu życia. Wysoko znalazła się również Japonia, kraj z jedną z największych średnich długości życia na świecie. Japończycy żyją przeciętnie 85 lat, Szwajcarzy zaś 84 lata. Nie ma…

GettyImages-2164988440-8586b39.jpg
width: 1024
height: 683

Chodzenie z kolejną korzyścią dla zdrowia. Pomaga na bóle, z jakimi borykają się miliony
type: item
date: 2024-09-18T06:54:42.000Z
subject: Nauka
subject: spacer
subject: Sport
subject: Zdrowie
description: Unikanie ruchu z obawy przed bólem pleców może przynieść odwrotny skutek. Najnowsze badania sugerują, że regularna, lekka aktywność fizyczna, taka jak chodzenie, nie tylko łagodzi te dolegliwości, ale również zmniejsza ryzyko nawrotów.
encoded: Spis treści: Co robić, aby ból pleców nie wracał? Tak chodzenie wpływa na nasze zdrowie Ból dolnej części pleców to coraz częstszy problem zdrowotny na świecie. Dotyka już nawet setki milionów ludzi. Jak wynika z danych, dla wielu z nich ból ten ma charakter cykliczny, a nawroty pojawiają się nawet po wyzdrowieniu. To sprawia, że osoby te są narażone na ciągłe ryzyko dolegliwości. A to z kolei może znacząco obniżać jakość ich życia. Statystyki pokazują, że prawie 70% osób, które wyzdrowiały z bólu dolnej części pleców, może doświadczyć kolejnego epizodu w ciągu roku. Z badań opublikowanych w czasopiśmie naukowym „The Lancet” wynika jednak, że jest skuteczna i łatwo dostępna metoda zapobiegania nawrotom takiego bólu. Jak się okazuje, pacjenci, którzy włączyli chodzenie do swojej codziennej rutyny po ustąpieniu dolegliwości, rzadziej doświadczali nawrotów w ciągu roku lub dłużej. Co więcej, nawet w przypadkach, gdy ból powracał, regularna aktywność fizyczna wydłużała czas między kolejnymi epizodami bólowymi. Co robić, aby ból pleców nie wracał? Mark Hancock z Macquarie University podkreśla, że większość badań dotyczących bólu pleców koncentruje się na leczeniu istniejących epizodów, a nie na prewencji. Nowe badania starają się odwrócić tę tendencję, kładąc nacisk na edukację pacjentów oraz wyposażenie ich w narzędzia do zapobiegania kolejnym nawrotom. Dzięki temu osoby cierpiące na przewlekłe bóle pleców mogą lepiej radzić sobie z dolegliwościami i poprawić jakość swojego życia w dłuższej perspektywie. Ruch odgrywa kluczową rolę w leczeniu bólu dolnej części pleców. Ćwiczenia aerobowe, takie jak chodzenie, są szeroko zalecane przez specjalistów. Comron Saifi, chirurg ortopeda, podkreśla, że istnieją liczne wytyczne kliniczne wspierające tę metodę. Chociaż skuteczność spacerów w zapobieganiu bólowi dolnej części pleców nie została jeszcze dogłębnie zbadana, dają one wiele korzyści. Chodzenie stymuluje przepływ krwi do kręgosłupa, dostarczając mu niezbędne składniki odż…

Chodzenie-a-bol-plecow-d4228b9.jpg
width: 2120
height: 1415

Już we wrześniu rusza 15. Festiwal Biegowy. „The place to be”
type: item
date: 2024-08-09T16:45:02.000Z
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Sport
description: Kto startował w Festiwalu Biegowym doskonale wie, jak niesamowita atmosfera panuje na tym wydarzeniu. Dla biegaczy to punkt obowiązkowy każdego roku. Oficjalny termin 15. Festiwalu Biegowego w Piwnicznej-Zdroju to 3 dni od 6 do 8 września 2024 roku. Festiwal Biegowy jest wydarzeniem, na którym każdy bez problemu znajdzie coś dla siebie. Dystansów do wyboru jest bardzo dużo. Zarówno miłośnicy tras krótkich, jak i ci, którzy specjalizują się w tych dłuższych i górskich będą usatysfakcjonowani.
encoded: W tym artykule: Festiwal Biegowy w Piwnicznej-Zdroju Miasteczko Biegowe IRON RUN to najtrudniejsza konkurencja 3-dniowego Festiwalu Biegowego w Piwnicznej-Zdroju. Składa się z kilku etapów. Zawodnicy, którzy podejmą się tego startu, będą zaliczać codziennie po dwa biegi. W sumie przez trzy dni zawodów uczestnicy pokonają 6 różnych dystansów. Zwycięzcą zostanie zawodnik, który uzyska najlepszy łączny czas ze wszystkich biegów. Festiwal Biegowy w Piwnicznej-Zdroju Dla fanów biegów górskich Fundacja Festiwal Biegów w sobotę proponuję udział w jednym z 3 dystansów Biegu 7 dolin – 100 km, 61 km lub Górskim Koral Maraton 42 km. W niedzielę zaś do wyboru będzie Bieg Górski na 23 km lub dla chcących spróbować swoich sił w górach idealna trasa na początek – 11 km. Uczestnictwo w tych biegach to doskonała okazja do podziwiania pięknych, górskich widoków w Beskidzie Sądeckim. Biegi uliczne towarzyszą wydarzeniu przez cały weekend. Na uczestników czekają biegi nocne, najszybsza dycha w Polsce – czyli Sądecka Dycha po rekord, czy Półmaraton. A do tego biegi tematyczne: bieg w krawacie, bieg na szpilkach, bieg przebierańców czy biegi dla dzieci – jak widzicie dzieję się bardzo dużo. Nie tylko biegacze będą mieli możliwość sprawdzenia się na trasach całego regionu. Jak co roku, organizatorzy pomyśleli również o miłośnikach nordic walking. Do wyboru mają Nocny Nordic Walking oraz Mistrzostwa Doliny Popradu w Nordic Walking 11 km. Jak krótki bieg wpływa na nastrój i pracę mózgu? Naukowcy podają precyzyjne wyniki Naukowcy z Uniwersytetu w Tsukubie przeprowadzili badania, które pokazują, że już 10 minut biegu w umiarkowanym tempie może poprawić nastrój i sprawność umysłową. Bieganie angażuje cał... Miasteczko Biegowe Podobnie jak w poprzednich latach zawodników, kibiców oraz każdego, kto we wrześniowy weekend pojawi się na festiwalu, ugości Miasteczko Biegowe – tworzone specjalnie na Festiwal Biegowy. Piwniczańskie Nakło będzie w tych dniach tętniło życiem. Jak co roku, nie zabraknie …

festiwal-biegowy-a345803.jpg
width: 2048
height: 1365

Te małpy szokują swoimi zachowaniami. Inne są nad wyraz ludzkie
type: item
date: 2024-08-07T13:09:26.000Z
creator: Magdalena Tilszer
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: dżelady
subject: Edukacja
subject: goryl
subject: magot
subject: makak
subject: małpy
subject: orangutan
subject: Sport
subject: szympansy
subject: Travel
subject: zwierzęta
description: Małpy są zwierzętami najbliżej spokrewnionymi z człowiekiem. Dlatego warto lepiej poznać ich poszczególne gatunki. Gdzie żyją, co jedzą i wreszcie: która płeć przewodzi grupom? Te gatunki małp potrafią zaskoczyć nawet zoologów.
encoded: W tym artykule: Gatunki małp azjatyckich Gdzie żyje nosacz sundajski? Gatunki małp afrykańskich Najciekawsze gatunki małp Małpy to potoczna nazwa całego rzędu ssaków łożyskowych – naczelnych. Zalicza się do nich małpy właściwe liczące 175 gatunków oraz małpiatki (60 gatunków). Te pierwsze wywodzą się z Afryki, ale na skutek wędrówki kontynentów trafiły do Ameryki Południowej i Środkowej, gdzie ewoluowały niezależnie od gatunków rodzimych. Są to małpy szerokonose (zwane też małpami Nowego Świata), należą do nich m.in. uakari szkarłatny i saimiri wiewiórcza. Małpy wąskonose, żyjące w Afryce i Azji, dzielą się na zwierzokształtne – jak np. dżelady, duki, makaki, mandryle – oraz człekokształtne. Do tych ostatnich zalicza się: gibony, orangutany, goryle oraz szympansy. Małpy nie występują na północnych kontynentach i w Australii. Gatunki małp azjatyckich W Azji żyje wiele różnorodnych gatunków małp. Kontynent jest domem dla naczelnych, które można podzielić na dwie główne grupy: koczkodanowate oraz małpy człekokształtne. Jedną z najbardziej rozpowszechnionych grup małp w Azji są makaki. Duk wspaniały To smukła, nieduża (8 kg) małpa z rodziny makakowatych. Występuje w Wietnamie, Laosie i Kambodży. Żywi się głównie liśćmi. Choć drugi człon nazwy odnosi się raczej do „eleganckiego” wyglądu, niecodzienną cechą duka jest dzielenie się z innymi osobnikami pożywieniem, mimo iż członkowie grupy nie są ze sobą spokrewnieni. Każda z płci ma w ramach grupy osobną hierarchię, ale samce dominują nad samicami. Zwyczaje rozrodcze dziko żyjących duków są słabo poznane. Większość obserwacji pochodzi z zoo. Samica rodzi jedno młode (co ciekawe, poród odbywa się na drzewie). Opiekuje się nim matka i inne samice z grupy. Makak japoński Żyje na wyspach Japonii (to najbardziej na północ wysunięte tereny zamieszkane przez małpy). Szybko uczy się nowych zachowań i przekazuje je z pokolenia na pokolenie. Najbardziej znanym przykładem są zimowe kąpiele w gorących wulkanicznych źródłach. W grupie …

niektore-malpy-szokuja-zachowaniami-ccafd43.jpg
width: 1000
height: 667