To jest dopiero przygoda! Sprawdziliśmy co to jest landkite, wrażenia potężne
Od dziś zacznij wypatrywać świeżo skoszonych łąk. Na nich buggy pojedzie jak po sznurku! Buggy, czyli wózek, w którym usiądziesz ucząc się landkite'a.
Bar w dłonie, latawiec nad głową i jazda. Podstaw nauczysz się w parę godzin. Zasad bezpieczeństwa, tego jak sterować, teorii okna wiatrowego, ale najważniejsze to wybrać dobry spot. Znajdziesz ich sporo na stronie kitepedia.pl. Równiutko ostrzyżone trawniki należące do aeroklubów, jak tereny lotniska sportowego w Aleksandrowicach koło Bielska-Białej, czy częstochowskie Rudniki. Koło Jeleniej Góry możesz polatać na Górze Szybowcowej, a 50 km od Szczecina w Stepnicy. Takich miejsc w całej Polsce jest masa, my uczyliśmy się w Pomiechówku pod Warszawą. A więc landkite – jak się do tego zabrać dowiesz się oglądając nasz filmik. View oEmbed on the source website
Stu skoczków spadochronowych ustanowiło nowy rekord Polski w budowaniu wielkich powietrznych formacji!
Oficjalnie 13 sierpnia po godzinie 12 w czeskiej miejscowości Klatovy padł nowy Rekord Polski w dyscyplinie BIG-WAY. Tym samym udało się pobić rekord z 2012 roku, gdy formację utworzyło 70 spadochroniarzy. Po 9 próbach stu polskich spadochroniarzy utworzyło podniebną figurę w narodowych, biało-czerwonych barwach. Polska jest ósmym krajem na świecie, który dołączył do elitarnego „Klubu 100-WAY”. Budowanie wielkich powietrznych formacji to niezwykłe wydarzenie w sportach ekstremalnych. Każdy skok to około 75 sekund na zbudowanie formacji oraz jej dekompozycję, czyli rozdzielenie zawodników na sektory i oddalenie się na tyle, by bezpieczne otworzyć spadochron. - Zadanie wymaga dużej precyzji i odpowiedniego zgrania zawodników oraz prawidłowego wykonania kilku elementów: wyskoku z samolotów, nurkowania do formacji, podejścia i zajęcia swojej pozycji, pracy w formacji, przestrzegania sposobu i kolejności rozejścia oraz wreszcie bezpiecznego otwarcia spadochronu i lądowania w wyznaczonym miejscu – opowiadał Travelerowi Maciej Węgrzecki, szef SkyDive.pl. - Jest to ogromne osiągnięcie naszych rodaków oraz wielki sukces skydivingu w Polsce! Mam nadzieję, że ten rekord przyczyni się do popularyzacji i rozwoju spadochroniarstwa w Polsce. Gratuluję skoczkom i dziękuję wszystkim za trzymanie kciuków za Polaków – powiedział Węgrzecki tuż po rekordowym skoku. Więcej informacji na temat nowego rekordu Polski można znaleźć na stronie internetowej: www.rekord2015.pl
Pamiętacie spadochroniarzy, którzy zamierzają pobić rekord Polski w tworzeniu podniebnych formacji? Travelerowi udało się dowiedzieć, dlaczego próba bicia rekordu Polski odbędzie się w Czechach, czy spadochroniarze cierpią na chorobę wysokościową i jakie są szanse na powodzenie projektu.
Rekord Polski 100 WAY 2015 to próba stworzenia podniebnej narodowej formacji składającej się ze 100 skoczków spadochronowych. Polacy podejmą wyzwanie w sierpniu tego roku w czeskiej miejscowości Klatovy. Dotychczas tylko 7 państw dokonało takiego wyczynu. Na pytania Travelera odpowiada Maciej Węgrzecki – szef szkoły spadochronowej SkyDive.pl, która jest organizatorem rekordu Polski. Próba bicia rekordu odbędzie się w czeskim mieście Klatovy. Dlaczego taka lokalizacja, a nie w Polsce? Czy chodzi o warunki do skakania, do latania, czy są jakieś inne powody? Lokalizacja Rekordu Polski 100 WAY 2015 jest przede wszystkim uzależniona od logistyki. Do jednoczesnego wyrzutu stu zawodników niezbędnych jest 5 specjalnych samolotów transportowych (SC-7 Skyvan), których baza znajduje się właśnie w miejscowości Klatovy. Będą one leciały w ścisłym szyku, co umożliwi skoczkom szybsze zbudowanie formacji podczas swobodnego spadania. Fot. SkyDive.pl Kto może wziąć udział w próbie? Jakie warunki muszą spełnić uczestnicy? Zbudowanie tak wielkiej formacji wymaga bardzo dużego doświadczenia w powietrzu, dlatego też w próbie bicia rekordu będą brać udział najlepsi polscy spadochroniarze, którzy łącznie oddali prawie 150 tysięcy skoków! Sam proces kompletowania stuosobowego zespołu trwał kilka lat. Po weryfikacji nadesłanego zgłoszenia, skoczkowie przechodzili kilkuetapowe kwalifikacje, podczas których oddawali próbne skoki pod okiem kapitanów sektorów formacji. Poza tym zawodnicy muszą również posiadać odpowiednie uprawnienia i licencje oraz polskie obywatelstwo. Fot. SkyDive.pl Co będzie najtrudniejsze podczas bicia tego rekordu? Dyscyplina Big-Way polega na tworzeniu wcześniej ustalonych formacji, złożonych z dużej liczby swobodnie spadających skoczków. Jest uznawana przez środowisko spadochroniarskie za koronną dyscyplinę. To zadanie wymagające dużej precyzji i odpowiedniego „zgrania” zawodników oraz prawidłowego wykonania kilku elementów: wyskoku z samolotów, nurkowania do formacji, podejścia i zajęcia swojej pozycji, pracy w formacji, przestrzegania sposobu i kolejności rozejścia oraz wreszcie bezpiecznego otwarcia spadochronu i lądowania w wyznaczonym miejscu. Fot. SkyDive.pl Natomiast podczas tegorocznego Rekordu największym wyzwaniem będą dla nas 2 pierwsze skoki, na ich podstawie będziemy mogli dokonać ewentualnych zmian w zespole. Niełatwa będzie również identyfikacja swojego miejsca w powietrzu. Ma to związek z faktem, że po raz pierwszy będziemy budować polską flagę na niebie. Wszyscy uczestnicy będą mieli odpowiednio białe i czerwone kombinezony. Będzie to niezwykle spektakularne, ale też podnosi znacząco poziom trudności. Czy jest jakaś zasadnicza różnica w trudności między 70 skoczkami (to jest aktualny rekord Polski) a setką? W porównaniu z poprzednim rekordem wyzwaniem było dla nas znalezienie odpowiedniej ilości skoczków, czyli ponad 100 wyszkolonych, zdeterminowanych i gotowych sprostać wyzwaniu zawodników. To aż o 30 osób więcej niż w 2012 roku. Fot. SkyDive.pl Próba bicia rekordu odbędzie się pod okiem sędziów. Jakie elementy tego rekordu sędziowie będą oceniać? Sędziowie FAI, czyli Międzynarodowej Federacji Lotniczej, będą przede wszystkim czuwać nad prawidłowym przebiegiem skoków i nadzorować moment ustanowienia Rekordu. Czasem trwa to naprawdę krótko - 70-osobową formację, czyli obecny Rekord Polski, udało się utrzymać przez 2 sekundy. W dyscyplinie Big-Way najważniejszym elementem jest utworzenie danej figury przez określoną liczbę osób, dlatego też sędziowie skupią się na poprawności jej kształtu, prawidłowości pozycji zawodnika w formacji oraz umiejscowieniu chwytów. Z jakiej wysokości odbywają się skoki? Ile samolotów zabierze setkę skoczków w powietrze? Zawodnicy będą wykonywać skoki z wysokości około 6000 m, czyli 2000 metrów powyżej bezpiecznej granicy zawartości tlenu, która wynosi 4000 m. W celu zapewnienia w pełni profesjonalnych i bezpiecznych warunków oraz uchronienia skoczków przed chorobą wysokościową, będą oni wyskakiwać z pięciu bardzo pojemnych samolotów, wyposażonych w aparaturę tlenową na pokładzie. Fot. SkyDive.pl Ile czasu mają skoczkowie na utworzenie formacji ze stu osób? Utworzenie stuosobowej formacji jest trudne i czasochłonne, często wymaga wielu prób i podejść. Na ustanowienie rekordu przeznaczyliśmy 3 dni, podczas których będziemy oddawać kolejne skoki, analizować nasze poczynania, trenować na ziemi i znowu skakać, aż do pobicia rekordu! Łącznie planujemy 10 prób. Każdy skok to około 75 sekund na zbudowanie stuosobowej formacji oraz jej dekompozycję, czyli rozdzielenie zawodników na sektory i oddalenie się na tyle, by bezpieczne otworzyć spadochron. Znając dotychczasowe osiągnięcia skoczków oraz obserwując ich postępy podczas skoków treningowych jesteśmy przekonani, że pobicie rekordu jest w naszym zasięgu, natomiast na pewno przyda się wsparcie naszych rodaków, kibicowanie i trzymanie kciuków! Rozmawiała Barbara Żukowska.
Obzor leży w obwodzie Burgas na lesistych zboczach Starej Płaniny łagodnie schodzących ku piaszczystej, szerokiej plaży. Miejsce może się pochwalić największą ilością dni słonecznych w roku na bułgarskim wybrzeżu, a także dużą zawartością jodu w powietrzu.
Nazwa: Obzor Państwo: Bułgaria Długość: 4 km Lokalizacja: Obzor Region: Burgas Akwen: Morze Czarne Podłoże: drobny, złoty piasek Sezon: od maja do października Opalanie topless: tak Rafy koralowe: brak Sporty: nurkowanie, żeglarstwo, paralotniarstwo, narty wodne, skutery i rowery wodne, łódki, banana boating, windsurfing, spadochrony Ratownicy: tak Jak dotrzeć: Z centrum miasta można dojść pieszo. Obzor leży między Warną (60 km) i Burgas (70 km), z których można dojechać samochodem, mini-busami lub autobusami. Obzor leży w obwodzie Burgas na lesistych zboczach Starej Płaniny łagodnie schodzących ku piaszczystej, szerokiej plaży. Miejsce może się pochwalić największą ilością dni słonecznych w roku na bułgarskim wybrzeżu, a także dużą zawartością jodu w powietrzu. Znajduje się tylko 35 km od Słonecznego Brzegu i zabytkowego Nesebyru. Plaża dysponuje parasolami, leżakami, ale można tu przyjść również z własnym sprzętem. Brzeg łagodnie opada ku morze, ale fale bywają czasami wysokie, co może utrudniać pływanie. Wzdłuż ciągnie się promenada, a w pobliżu znajduje się mnóstwo straganów, gdzie można kupić tanie podróbki znanych marek ubrań. Nie brakuje tu także restauracji, barów, kawiarni i klubów nocnych. Miejsce jest też dobrze przystosowane dla dzieci, które mają do dyspozycji m.in. wesołe miasteczka, place zabaw czy ogród jaskiniowców. Dla dorosłych organizowane są przeróżne wieczorki folklorystyczne. W szczycie sezonu odbywa się tu zlot motocyklistów z Bułgarii i krajów sąsiednich. Miasteczko jest małe i nie ma tu takich tłumów jak w popularnych kurortach jak Złote Piaski czy Słoneczny Brzeg. Jest też dużo taniej. Oprócz plaży, w okolicach Obzoru znajduje się wiele atrakcji. Można m.in. udać się na Przylądek Emine z morską latarnią oraz pobliskimi ruinami średniowiecznej twierdzy Emona. Jest to najbardziej niespokojny, burzliwy i wietrzny przylądek Bułgarii. Inną atrakcję stanowi rezerwat rzeki Kamczija zwany Łangoza, który swoją strukturą oraz bogactwem fauny przypomina dziką dżunglę. Można też odwiedzić Warnę, która oferuje zwiedzanie m.in. starych świątyń, galerii, muzeów. Na turystów czekają tu również przeróżne rozrywki rodzinne - delfinarium, akwarium, planetarium oraz kulturalne wydarzenia jak festiwale, koncerty czy degustacje win. Zobacz także: Turcja - Iztuzu Turcja - Ölüdeniz Turcja - Patara Hiszpania - Playa de la Concha Hiszpania - Playa de las Catedrales Hiszpania - Playa del Sardinero Hiszpania - La Playa de Bolonia Hiszpania - Levante Hiszpania - Burriana Grecja - Mytros Grecja - Elafonisi Grecja - Navagio Grecja - Porto Katsiki Hiszpania - Las Teresitas Hiszpania - Playa Famara Bułgaria - Słoneczny Brzeg Weź udział w dyskusji na temat Najpiękniejszych plaż na świecie
Uskrzydleni - Paralotnie, motoparalotnie, lotnie, motolotnie
Marzenie o lataniu jest stare jak ludzkość. W XXI w. nie ma większych problemów z realizacją takich pragnień. Wcale nie trzeba kończyć szkoły dla pilotów w Dęblinie, by wznieść się ku słońcu.
Warto spróbować – 4 sposoby na bujanie w obłokach Dostałeś skrzydeł? Zostaw ziemię i spróbuj dogonić ptaki Zanim wybierzecie któryś z latających wynalazków – paralotnię, motoparalotnię, lotnię albo motolotnię – i nim wydacie pieniądze na odpowiedni sprzęt, sprawdźcie, na którym z nich czujecie się najlepiej. Na każdym można latać w tandemie, czyli w dwie osoby: instruktor i pasażer. To najbezpieczniejszy sposób przekonania się, czy latanie jest tym, o co wam chodziło. Spróbujecie swoich sił w pilotażu, mając gwarancję, że nie popełnicie błędu, a przy tym poznacie wady i zalety danego sprzętu. Poza tym koszty latania w tandemie są znikome w porównaniu z zakupem wyposażenia. Jeden lot w przypadku paralotni (ok. 30 min) to wydatek ok. 50 zł. Gdy przekonacie się, co wam najbardziej odpowiada, zapiszcie się na kurs pilotażu. Kurs podstawowy pilota paralotniowego, zakończony egzaminem na tzw. świadectwo kwalifikacji, trwa średnio tydzień i kosztuje 1 200–1 400 zł. Świadectwo Kwalifikacji jest „lotniczym prawem jazdy” i w świetle obowiązujących przepisów musi je posiadać każdy pilot. Za podobnej długości kurs lotniowy płaci się 1 500–1 800 zł. Kurs motolotniowy to wydatek 1 000 zł + 360 zł za każdą godzinę lotu (w powietrzu trzeba spędzić 25 godz.). Paralotniarstwo to najbardziej dostępny sposób latania. Paralotnia jest niedroga (z wyposażeniem kosztuje ok. 10 000 zł), niedużych rozmiarów, łatwe w obsłudze i konserwacji. Pilotaż także jest prosty (ale, oczywiście, im dalej w las, tym więcej drzew…). Paralotnia, nazywana potocznie glajtem, to pewnego rodzaju szybowiec o miękkim płacie nośnym. Oznacza to, że skrzydło nie ma żadnych sztywnych elementów konstrukcji. Aerodynamiczny profil, powodujący powstanie siły nośnej na płacie, utrzymywany jest przez ciśnienie powietrza wpadającego do środka wielokomorowego płata przez tzw. wloty na krawędzi natarcia. Pilot siedzi w specjalnej uprzęży podwieszonej do skrzydła za pomocą linek. Sterowanie odbywa się przez zaginanie krawędzi spływu lewej lub prawej części płata. Pociągając za linkę sterowniczą trzymaną w prawej ręce – skręcamy w prawo, za lewą – w lewo. Konstruktorzy szybko się zorientowali, że jeżeli chcą latać długo, daleko oraz wysoko, muszą opracować model o aerodynamicznym profilu. Glajt to dziś bardzo zaawansowana projektowo oraz technologicznie konstrukcja. Latanie tym relatywnie młodym wynalazkiem należy do najprzyjemniejszych doznań w sportach powietrznych. Spakowany glajt z uprzężą i wszystkimi „zabawkami” potrzebnymi pilotowi – kask, buty, kombinezon, uprząż, vario, GPS, radio – to zaledwie bardzo wielki plecak (waży przy tym dużo mniej, niż można pomyśleć, widząc je-go rozmiary). Dzięki temu da się z nim maszerować na wysoko położone startowiska (zbocze góry, skąd rozpoczyna się lot na paralotniach i lotniach), na które nie można się dostać samochodem czy wyciągiem. Na nizinach stosuje się wyciągarkę – już 10 min od wyjścia z samochodu możemy podczepić się do liny holującej i wznieść się pod chmury. Lądować, oczywiście przy zachowaniu odpowiedniej ostrożności, można niemal wszędzie. W Polsce przy dobrych warunkach termicznych można pokonać dystans nawet 200 km (zajmuje to ok. 6 godz.). Czas spędzony pod chmurami, z szeleszczącym skrzydłem nad głową, powietrzem pod stopami oraz adrenaliną buzująca w żyłach sprawia, że po wylądowaniu pilot przez długi czas chodzi uśmiechnięty i szczęśliwy. W paralotniarstwie istnieje jednak ryzyko, które nie występuje w sportach lotniczych wykorzystujących sztywny płat. W turbulencji (są to gwałtowne oraz nagłe zawirowania powietrza) skrzydło może się złożyć, co grozi poważnymi konsekwencjami. Na szczęście drugą szansę daje spadochron zapasowy – obowiązkowe wyposażenie każdego pilota. W motoparalotni dochodzi silnik ze śmigłem dający niezależność od warunków atmosferycznych – lata się nawet wtedy, gdy niebo jest pochmurne i nie tworzą się kominy termiczne. Silnik – umieszczony na plecach pilota lub przymocowany do wózka, tzw. trajki (pilot siedzi wtedy wygodnie w fotelu w kokpicie) – można stosować niemal we wszystkich typach paralotni. Są też glajty przeznaczone specjalnie do latania z napędem (mają one tzw. profil samostateczny). Podstawowe zalety motoparalotni to jej wymiary i cena – w bagażniku samochodu mamy właściwie samolot, tyle że z miękkim płatem, którego koszt jest nieco większy niż lotni, ale dużo niższy niż motolotni (cena motoparalotni z wyposażeniem to 15 000––20 000 zł). Możliwości penetracji terenu są za to niemal nieograniczone. Startujemy z dowolnego miejsca i lądujemy tam, gdzie znajdziemy ok. 100 m wolnej przestrzeni, np. przy stacji benzynowej. Możemy latać nisko i powoli, co w wypadku innych statków powietrznych, w tym paralotni, jest karygodnym błędem. Możemy też latać daleko, wykorzystując prądy termiczne, gasząc w nich silnik dla oszczędności paliwa. Można wreszcie latać szybko (z wiatrem nawet 80 km/godz.) oraz uprawiać akrobacje. Minusy? Podobnie jak w przypadku paralotni grozi nam wystąpienie deformacji skrzydła. Ograniczone ruchy ciała utrudniają opanowanie niebezpiecznych sytuacji. Do tego dochodzi tzw. efekt śmigła, które obracając się z dużą prędkością, skręca paralotnię. W zamian mamy ok. 3 godzin w powietrzu i latanie, gdzie nas oczy poniosą. Popatrz na świat z góry Wszystko będzie jasne jak słońce Lotniarstwo ma w Polsce grono zdeklarowanych zwolenników, choć nie cieszy się taką popularnością jak dawniej i jaką możemy obserwować w krajach Europy Zachodniej. Skrzydło lotni ma kształt zbliżony do trójkąta. Wewnątrz ma elementy profilujące i usztywniające, na nich znajduje się poszycie tworzące powierzchnię nośną. Lotnia jest na tyle lekka, że umożliwia start „z nóg” ze zbocza lub za wyciągarką. Steruje się nią, zmieniając środek ciężkości, czyli, mówiąc prościej – pilot trzyma sterownicę i zmienia swoje położenie względem skrzydła, pod którym jest podwieszony na uprzęży. Jeśli przemieszcza się w prawo – lotnia skręca w prawo, kiedy przesuwa się do przodu – lotnia nurkuje, jeżeli do tyłu – lotnia zadziera nos. Lotnia pozwala na penetrację terenu w poszukiwaniu prądów wznoszących w stopniu zbliżonym do szybowca. Skrzydło nie deformuje się pod wpływem turbulencji (jak w paralotni), choć oczywiście może wpaść w niebezpieczny stan lotu. Dzięki nowoczesnym materiałom i konstrukcji można na niej wykonywać akrobacje: korkociągi, pętle (loopy), spirale i przeciągnięcia. Wszystko to przy świszczącym w uszach wietrze i wspaniałych widokach, gdyż pilot wisi pod skrzydłem poziomo. Dzięki temu ma bardzo szerokie pole widzenia do przodu, na boki i w dół, mogąc delektować się krajobrazami. Minusem lotni są jej stosunkowo duże rozmiary i waga. Choć da się ją transportować złożoną na dachu samochodu, to już marsz pod górę na oddalone startowisko jest uciążliwy i męczący. Kolejny minus – jej rozkładanie zabiera sporo czasu. Ponadto jest też relatywnie droga w stosunku do paralotni, ale nieporównywalnie tańsza od motolotni (lotnia z wyposażeniem kosztuje 15 000 zł). Dla miłośników tego sportu minusy nie mają jednak większego znaczenia – doznania podczas lotu rekompensują wszelkie niedogodności. Kiedy kończy się termika, każdy szybujący statek powietrzny prędzej czy później musi wylądować. Co zrobić, by latać przy braku „termy”? Dołożyć silnik! Tak ludzie wymyślili motolotnie. Początkowo doczepiano do lotni niewielki wózek z prostym silnikiem i śmigłem, ale szybko okazało się, że lekka konstrukcja nie wytrzymuje obciążeń związanych z wagą oraz prędkością lotu. Motolotnia to dziś doskonałe skrzydło o wzmocnionej konstrukcji z nowoczesnym, trzykołowym wózkiem wykonanym z kompozytów, z lekkim oraz mocnym silnikiem. Przyrządy pokładowe informują o temperaturze, obrotach, ciśnieniu oleju oraz pracy motoru. Pilot siedzi w wygodnym fotelu w kokpicie, sterując motolotnią analogicznie jak lotnią, ale ma też manetkę gazu, a podczas startu i lądowania nogami kieruje przednim kołem wózka. Plusy latania na motolotni są oczywiste. Duży zasięg (średnio 200 km), możliwość lądowania w przygodnym (ale wybranym z rozwagą) terenie pozwala na organizowanie wycieczek i rajdów. Dla miłośników lotniczej turystyki jest to atut nie do pobicia. Cena motolotni (50 000 zł) jest o połowę niższa od ceny lekkiego samolotu, co dla entuzjastów lotnictwa, których nie stać na prawdziwy samolot, jest ważnym argumentem. Poza tym motolotnie są zazwyczaj dwuosobowe, co pozwala sprawić frajdę rodzinie lub latać zarobkowo z okazjonalnymi miłośnikami adrenaliny i przestrzeni (a przy okazji zniwelować wydatki na paliwo). Minusy to duże koszty zakupu oraz utrzymania, konieczność hangarowania, komplikacje z transportem, a także – jak to przy silniku – hałas. Ale cóż to za przeszkody, gdy w perspektywie jest 200 km podniebnej wycieczki? Kultowe miejsca do latania na lotniach i paralotniach Włochy – Bassano dle Grapp, Belluno, Pieve d’Alpago Hiszpania – Piedahita, Szwajcaria – Grindelwald, Villeneuve Francja – St. Hilaire, Annecy Austria – Greifenburg Słowenia – Lijak, Kobarid Turcja – Oludeniz Paralotnia. Producenci: Dudek Paragliders, UP, Nova, Gradient, Sol, Edel, Advance. Ceny: np. model Nemo S (klasa rekreacyjna) Dudek Paragliders kosztuje ok. 5 700 zł. Radio UKF, czyli krótkofalówka. Producenci: Yaesu, Alan, Icom. Za radiotelefon firmy Yaesu VX-6 duobander 5W trzeba zapłacić 1 000 zł. Spadochron zapasowy. RSH – ratowniczy system hamujący, czyli spadochron zapasowy. Producenci: Perche, Dudek Paragliders, UP. Cena: np. Dudek Globe 120 kosztuje 1 300 zł. Wiatromierz. Producenci: m.in. JDC. Model Skywatch Xplorer 2 firmy JDC (wypo-sażony w termometr) to wydatek 230 zł. Wózek z napędem. Silnik spalinowy o mocy 12–18 KM, ze śmig-łem średnicy 100–130 cm, zintegrowany z uprzężą. Producenci: Paramotor, Parapower, Simonini, Paraelement, Fresh Breeze. Koszt: np. model Red Back Solo 210 (Parapower) – 7 900 zł. Kask. Producenci: Icaro, Charly, Rive Helmets Cena: średnio 500 zł, np. kask Icaro SR Sky Runner Plus Integral (dodatkowo z ochroną szczęki) kosztuje 600 zł. Uprząż. Producenci: Dudek Paragliders, Skyline, UP, Karpofly, Sup’air, Perche, Apco, Ozone, MacPara, Woody Valley, UP. Średnio uprząż kosztuje 1 500 zł, np. Dudek BRONCO II z frontkontenerem (karabinkami łączącymi uprząż z paralotnią) – 1 550 zł. Lotnia. Producenci skrzydeł: Moyes, Willswing, Aeros. Cena: np. lotnia Aeros Target 16 kosztuje ok. 3 000 euro Motolotnia. Do skrzydła dochodzi jeszcze wózek z silnikiem wyposażony w sprzęt nawigacyjny i kontroli pracy silnika. Producenci motolotni: Kompol, Azymut. Cena: np. motolotnia JAZZ 2000 z silnikiem Rotax 503 – ok. 48 500 zł. GPS. Do określania pozycji na ziemi i w przestrzeni. Zapamiętuje trasę i dane z lotu. Obecnie mają zaprogramowane mapy, co ułatwia nawigację. Producenci: Garmin, Magellan. Cena: od 600 do 3 000 zł, np. GPSMap 60 CX z najnowszą GPMapą to wydatek 1 600 zł. Wariometr. Mierzy prędkość wznoszenia i opadania, prędkość poziomą,ciśnienie atmosferyczne, temperaturę, zapamiętuje dane z lotów, może być zintegrowany z GPS. Producenci: Flytec, Brauninger, Aircotec. Cena: od 900 do 4 000 zł, np. Aircotec Champion z uchwytem kosztuje 1 200 zł. Paralotnie: www.dudek.com.pl, www.gingliders.com, www.nova-wings.com, www.air-sport.pl, www.paralotnie.net, www.alti-paralotnie.pl, www.pro-paragliding.pl, www.solparagliders.com.br, www.gradient.cx, www.up-europe.com Paralotnie z napędem: www.parapower.pl, www.paraelement.pl, www.paramania.pl Lotnie: www.lotnie.pl, www.lotniarstwo.com, www.moyes.com.au, www.willswing.com, www.aeros.com.ua Motolotnie: www.mikrolot.com.pl, www.motolotnie.rsi.pl, www.motolotnie.pl, www.motolotnie.fm.interia.pl