Polski astronauta wraca na Ziemię. Wiemy, jak taka podróż wpływa na organizm
Powrót Sławosza Uznańskiego-Wiśniewskiego to dobra okazja, by przyjrzeć się temu, jak kosmos wpływa na ludzki organizm. Najnowsze badania pokazują, że ciało potrafi dobrze poradzić sobie z taką podróżą – pod warunkiem, że nie trwa ona zbyt długo.
W tym artykule: Największa baza danych z medycyny kosmicznej Czy podróże kosmiczne są bezpieczne? Lot na Marsa? Najlepiej tylko raz Medycyna kosmiczna ma jedno poważne ograniczenie. Stanowi je mała liczba potencjalnych obiektów badań. Jako pierwszy na orbicie Ziemi znalazł się Jurij Gagarin. Po 63 latach od tego historycznego lotu w jego ślady poszło niecałe 700 osób. Absolutna większość z nich to zawodowi astronauci. Przed wylotem w kosmos – na misje księżycowe albo na stacje kosmiczne – przechodzili wielomiesięczne szkolenia. Nowość stanowią „zwykli” kosmiczni podróżnicy. Czyli osoby bez specjalistycznego przygotowania, które również pojawiły się na orbicie. Największa baza danych z medycyny kosmicznej Pierwszy taki w pełni komercyjny lot w kosmos odbył się w 2021 r. Misja Inspiration4, finansowana przez miliardera Jareda Isaacmana miała udowodnić, że kosmos jest dostępny i bezpieczny nawet dla kosmicznych „amatorów”. Czworo śmiałków – amerykańskich kosmicznych turystów – spędziło trzy dni na wysokości 575 km nad powierzchnią Ziemi. W tym czasie ci tzw. komercyjni astronauci przeprowadzili na samych sobie wiele badań biomedycznych. Ich wyniki zostały właśnie upublicznione. Wchodzą w skład całego pakietu danych medycznych, analiz, protokołów i artykułów zebranych pod nazwą The Space Omics and Medical Atlas (SOMA). Do jego opracowania przyczyniło się ponad 100 instytucji naukowych z 25 krajów. To najbardziej kompletna baza danych z medycyny kosmicznej, jaka istnieje. SOMA, zawierająca również 44 artykuły naukowe, została właśnie udostępniona publicznie. Czy podróże kosmiczne są bezpieczne? W przestrzeni kosmicznej organizm człowieka wystawiony jest na działanie kilku niekorzystnych czynników. Najważniejsze to promieniowanie kosmiczne i mikrograwitacja. Kosmicznym turystom i eksploratorom grożą uszkodzenie DNA, utrata masy mięśniowej i kostnej. Pobyt w kosmosie odbija się też na większości istotnych markerów zdrowotnych. Wpływa na krew, serce, skórę, nerki, geny, mitochondria, telomery czy cytokiny (białka warunkujące działanie układu odpornościowego). Jednak naukowcy z projektu SOMA mają dla nas dobrą wiadomość: 95 proc. wskaźników wraca do normy po trzech miesiącach pobytu na Ziemi. Jak stwierdził Christopher Mason z Weill Cornell Medicine, jeden z najważniejszych specjalistów medycyny kosmicznej na świecie, wniosek płynący z badań jest optymistyczny. W absolutnej większości przypadków po podróży kosmicznej ludzie przychodzą do siebie błyskawicznie. Co ciekawe, pojawiły się przesłanki wskazujące, że pobyt w kosmosie lepiej znoszą kobiety. Zdaniem Masona to efekt tego, że organizm kobiety jest lepiej przystosowany do przechodzenia głębokich przemian. Jednak takie wnioski są dość wczesne – tutaj do analiz brakowało danych. Kobiety stanowią zaledwie nieco ponad jedna dziesiątą wszystkich astronautów. Nowe badania: astronauci mają zmiany w mózgu nawet przez miesiące po powrocie na Ziemię NASA zamierza za trzy lata wysłać ludzi na Księżyc w ramach programu Artemis. Kolejne firmy komercyjne oferują wycieczki na orbitę i planują otwieranie kosmicznych hoteli. Czy jednak przebyw... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/nowe-badania-astronauci-maja-zmiany-w-mozgu-nawet-przez-miesiace-po-powrocie-na-ziemie-fot-nasa-via-getty-images-05bc636.jpeg" width="938" height="625" alt="Nowe badania: astronauci mają zmiany w mózgu nawet przez miesiące po powrocie na Ziemię (fot. NASA via Getty Images)" title="Nowe badania: astronauci mają zmiany w mózgu nawet przez miesiące po powrocie na Ziemię (fot. NASA via Getty Images)" /> Lot na Marsa? Najlepiej tylko raz Niestety, w tej beczce miodu znajduje się również łyżka dziegciu. Mason stwierdził, że nie ma powodu, byśmy nie mogli pozwolić sobie na podróż na Marsa i z powrotem. Jednak dodał, że raczej nie powinniśmy udawać się na taką wyprawę wiele razy. Jedno z badań wykazało, że myszy wystawione na promieniowanie odpowiadające temu, jakie otrzymałoby się po 2,5 roku w kosmosie, doznały nieodwracalnego uszkodzenia nerek. – Jeśli nie opracujemy nowych sposobów ochrony nerek, to powiedziałbym, że chociaż astronauta dotarłby na Marsa, w drodze powrotnej mógłby potrzebować dializy – stwierdził Keith Siew z London Tubular Centre, główny autor tego badania. Wszystkie surowe i opracowane dane, na podstawie których przeprowadzono badania, zostały udostępnione społeczności naukowej w zarządzanym przez NASA Open Science Data Repository. Powstały również cztery nowe portale z danymi z kosmicznych misji. Zawierają wyniki słynnego NASA Twin Study – czyli badań bliźniaków astronautów Scotta Kelly’ego i Marka Kelly’ego. Źródło: Phys.org, ScienceAlert, Nature. Nasz ekspert Magdalena Salik Dziennikarka naukowa i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Pasjami czyta i pisze, miłośniczka literatury popularnonaukowej i komputerowych gier RPG. Więcej: magdalenasalik.wordpress.com
Słońce zabija satelity Starlink. Czy ich szczątki wpłyną na ziemską atmosferę?
Erupcje słoneczne skracają żywotność satelitów na orbicie okołoziemskiej, zwłaszcza dużych konstelacji, takich jak Starlink firmy SpaceX. Zdaniem ekspertów może to być zarówno korzystne, jak i niepokojące.
Spis treści: Ruch na orbicie Satelitarny boom Przyspieszona deorbitacja Jeszcze nigdy nie było tak wielu satelitów krążących wokół Ziemi, jak obecnie. Według danych z maja 2025 roku, liczba aktywnych satelitów osiągnęła około 11 700. Znaczna część z nich, ponad 60%, to satelity Starlink należące do SpaceX. Ruch na orbicie Jeśli prześledzić wzrost liczby sztucznych satelitów, okaże się, że od roku 1990 liczba ta rosła o około 100 nowych satelitów co pięć lat. Według danych SatCat w 1990 roku wokół Ziemi krążyło 470 sztucznych satelitów, a w 2000 – 650. Przez kolejne pięć lat liczba to wzrosła do 900, aż do skoku w 2015 r., gdy liczba ich miała wynosić 1300. I nagle, za sprawą satelitów Starlink, w 2020 wzrosła do 2800, by w tym roku osiągnąć 11700. Co więcej, liczba ta będzie nadal rosnąć, gdyż własne konstelacje planują kolejne firmy i kraje. Niedawno Chiny ogłosiły projekt narodowej konstelacji satelitarnej, której celem jest – analogicznie do Starlinków – dostarczanie internetu satelitarnego. Jednak te wszystkie urządzenia nie są tak odporne na burze geomagnetyczne, jak byśmy chcieli. A jesteśmy nadal w bardzo żywiołowym okresie 11-letniego cyklu aktywności słonecznej. Erupcje słoneczne mogą powodować burze geomagnetyczne, które ogrzewają atmosferę naszej planety, powodując jej pęcznienie i zwiększając tarcie na satelitach. – Odkryliśmy, że w trakcie burz geomagnetycznych satelity opadają ze swojej orbity szybciej, niż miałoby to miejsce w okresie mniejszej aktywności słonecznej. Uważamy, że podczas maksimum słonecznego żywotność satelity może zostać skrócona nawet o 10 dni – twierdzi Denny Oliveira z Centrum Lotów Kosmicznych NASA Goddard w Maryland. Satelitarny boom Efekt ten staje się widoczny dopiero teraz ze względu na boom w wynoszeniu satelitów na orbitę, szczególnie przez SpaceX. Starty rakiet wynoszących Starlinki odbywają się niemal co tydzień. SpaceX planuje mieć w przyszłości ponad 30 000 satelitów na orbicie. W każdym tygodniu odnotowujemy również przynajmniej kilka satelitów konstelacji wchodzących w atmosferę i spalających się w niej. – To pierwszy raz w historii, kiedy tak wiele satelitów schodzi z orbity w tym samym czasie – mówi Oliveira. Dodaje, że w latach 2020–2024 wyśledzono 523 satelity Starlink wchodzące w naszą atmosferę, gdzie mają się całkowicie spalić. – Za kilka lat satelity będą wchodzić w atmosferę każdego dnia – podkreśla badacz. Naturalnie satelity mają swoją żywotność i de facto powinny kończyć życie albo na tzw. orbicie cmentarnej, albo spalając się w atmosferze. Jednak zdaje się, że przed wyniesieniem tak ogromnej konstelacji nikt tak naprawdę nie zastanawiał się, jakie problemy może to w przyszłości wywołać. Denny Oliveira odkrył, że podczas najpoważniejszych ostatnich zdarzeń geomagnetycznych, 37 satelitów Starlink weszło w atmosferę. Satelity orbitujące poniżej 300 kilometrów ponownie weszły w atmosferę po około pięciu dniach. Czyli trzykrotnie szybciej niż się spodziewano. Przyspieszona deorbitacja – Było to pierwsze maksimum słoneczne, jakie przeszliśmy w erze megakonstelacji. Właśnie dlatego tak istotne jest wykonanie teraz pomiarów wpływu wysokiej aktywności słonecznej na satelity znajdujące się na niskiej orbicie ziemskiej (LEO) – mówi Samantha Lawler z University of Regina w Kanadzie. Co więcej, okazuje się, że przyspieszone wejście w atmosferę może zmniejszyć prawdopodobieństwo, że satelity całkowicie spłoną. – Istnieje szansa, że obiekt dotrze do ziemi – mówi Oliveira. W sierpniu 2024 roku 2,5-kilogramowy fragment satelity Starlink został znaleziony na farmie w Saskatchewan w Kanadzie, co według SpaceX jest jedynym znanym przypadkiem, w którym jakikolwiek fragment satelity Starlink przetrwał ponowne wejście w atmosferę. Lawler, która mieszka w Saskatchewan, mówi, że martwi się, iż więcej szczątków satelity mogło dostać się na ziemię w innym miejscu. Źródło: New Scientist Nasza autorka Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka Dziennikarka i redaktorka zajmująca się tematyką popularnonaukową. Pisze przede wszystkim o eksploracji kosmosu, astronomii i historii. Związana z Centrum Badań Kosmicznych PAN oraz magazynami portali Gazeta.pl i Wp.pl. Ambasadorka Śląskiego Festiwalu Nauki. Współautorka książek „Człowiek istota kosmiczna”, „Kosmiczne wyzwania” i „Odważ się robić wielkie rzeczy”.
Bez pałeczek, za to z bananem. Czy szósty lot testowy największej rakiety świata Starship był sukcesem?
Ogromna wieża startowa SpaceX – Mechazilla – nie złapała wracającego na Ziemię pierwszego stopnia największej rakiety świata. Za to górny stopień rakiety, zwany Starship, wykonał wyjątkowo długi lot suborbitalny i omal wylądował pionowo na oceanie. Szósty lot testowy flagowej rakiety SpaceX wejdzie do historii kosmonautyki.
Spis treści: Bez udziału Mechazilli Lot suborbitalny Starshipa Między kosmosem a polityką We wtorek 19 listopada firma Elona Muska SpaceX przeprowadziła szósty testowy lot najpotężniejszej rakiety świata. Ogromny Super Heavy-Starship udał się w przestrzeń kosmiczną, aby przeprowadzić kilka kluczowych testów bezpieczeństwa. Gigantyczna rakieta, o średnicy 9 metrów i wysokości 121 metrów, wystartowała o godzinie 23:00 czasu polskiego ze Starbase. Jest to produkcyjno-testowy ośrodek Elona Muska w Boca Chica w Teksasie, nad Zatoką Meksykańską w pobliżu Brownsville. Okno startowe wynosiło 30 minut. Bez udziału Mechazilli Zasilana 33 silnikami Raptor, zużywającymi 18 143 kilogramy ciekłego tlenu i metanu na sekundę, rakieta Super Heavy-Starship przecięła niebo nad Zatoką Meksykańską, wzbijając się w górę otoczona płomieniami i kłębami białych gazów spalinowych. Dwie i pół minuty po starcie doszło do rozdzielenia członów rakiety. Sześć silników Raptor Starshipa uruchomiło się, aby kontynuować wznoszenie w przestrzeń kosmiczną, podczas gdy booster Super Heavy oddzielił się, zmienił kierunek i rozpoczął lot powrotny na miejsce startu. Plan lotu zakładał powrót boostera Super Heavy na platformę startową, gdzie miał zostać przechwycony przez ramiona monumentalnej Mechazilli. Jest to ogromna, mierząca 146 metrów wieża startowa, pozwalająca na łapanie Super Heavy. Ramiona wieży, zwane „chopsticks” – czyli pałeczki – są ruchome i przy odpowiednim manewrowaniu nimi można „złapać” zniżającą się rakietę. Właśnie taki manewr widzieliśmy w trakcie wcześniejszego, październikowego testu. Niestety tym razem ramiona Mechazilli nie poruszyły się. Kontrolerzy lotu zdecydowali się wysłać rakietę w kierunku nabrzeża. Super Heavy, choć schodził prawidłowo, spadł do oceanu u wybrzeża Boca Chica. Przy zderzeniu z wodą doszło do eksplozji, a sama rakieta „położyła” się na wodzie w pozie tonącego Titanica. Lot suborbitalny Starshipa Najważniejszy jest jednak lot samego Starshipa. Test miał być możliwie bliski rzeczywistej misji. Przede wszystkim udało się poprawnie odpalić jeden z silników Raptor w przestrzeni kosmicznej. Było to testowanie systemu napędowego, który będzie kluczowy w misjach orbitalnych, w tym podczas deorbitacji w czasie przyszłych misji załogowych. Chociaż konkretne dane dotyczące maksymalnej wysokości, jaką osiągnął Starship, nie zostały podane – mówimy wciąż o locie na granicy kosmosu – sam lot przebiegał zgodnie z planem. Końcowym etapem było wodowanie statku w Oceanie Indyjskim. Nowe osłony termiczne Starshipa były testowane w trudniejszych warunkach, co obejmowało m.in. zmiany w układzie osłon i usunięcie niektórych płytek osłonowych. Miało na celu testowanie nowych materiałów i poprawę funkcjonalności w przyszłości. Z ciekawostek warto dodać, że start rakiety mogli oglądać astronauci przebywający na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. „Właśnie widzieliśmy start Starshipa” – poinformowała astronautka Sunita Williams przez radio. „Niesamowite! Robimy zdjęcia”. Towarzyszący jej Don Pettit powiedział kontrolerom lotu w Houston: „Z orbity wyglądało to naprawdę świetnie. Już je przesyłamy.” Starship przewoził też w swoim luku pewien przedmiot. Był nim jeden banan. Tym żartem pracownicy SpaceX udowodnili, że rakieta jest zdolna do wynoszenia w kosmos ładunków. Los ładunku nie jest znany. Między kosmosem a polityką Rozwój największej rakiety świata może stać się przepustką do kolejnego rozdziału naszej kosmicznej historii. Zastrzeżenia komentatorów budzi jednak zaangażowanie Elona Muska w politykę. Na wczorajszym starcie obecny był prezydent elekt Donald Trump. Bliskie relacje szefa SpaceX i prezydenta USA budzą obawy o transparentność współpracy między SpaceX a NASA, a także o działania monopolistyczne firmy. SpaceX już teraz transportuje astronautów i kosmonautów na Międzynarodową Stację Kosmiczną przy użyciu rakiet Falcon 9 i kapsuł Crew Dragon. Firma buduje także wariant Starshipa dla NASA, który w latach 2026–27 ma dostarczyć astronautów na powierzchnię Księżyca. Ponadto SpaceX wynosi komercyjne i wojskowe satelity, buduje potężny holownik kosmiczny dla NASA, który pomoże bezpiecznie wyprowadzić Międzynarodową Stację Kosmiczną z orbity w 2030 roku, a także uruchamia tysiące własnych satelitów Starlink, zapewniających globalny dostęp do internetu. – SpaceX praktycznie posiada monopol na dostęp do przestrzeni kosmicznej – komentuje Casey Drier, dyrektor ds. polityki kosmicznej w Planetary Society. – Praktycznie każda misja, którą chcesz wynieść w kosmos – czy jesteś rządem USA, komercyjnym dostawcą, firmą satelitarną, czy nawet Europejską Agencją Kosmiczną – korzysta z rakiet SpaceX. Czy nie tak dawno okrzyknięty zbawcą nowej ery kosmicznej Elon Musk stanie się największym problemem dla wolnego rozwoju przemysłu kosmicznego? Nasza autorka Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka Dziennikarka i redaktorka zajmująca się tematyką popularnonaukową. Związana z magazynami portali Gazeta.pl oraz Wp.pl. Współautorka książek „Człowiek istota kosmiczna”, „Kosmiczne wyzwania” i „Odważ się robić wielkie rzeczy”.
Mechazilla przechwyciła wracającą na Ziemię rakietę Super Heavy. SpaceX dokonał przełomu
W niedzielę 13 października, podczas piątego lotu testowego gigantycznej rakiety Super Heavy-Starship, SpaceX dokonał bezprecedensowego wyczynu. Mechaniczne ramiona wieży Orbital Launch Tower (OLT), zwanej potocznie Mechazillą, złapały powracający na Ziemię Super Heavy – pierwszy człon największej rakiety świata.
Spis treści: Precyzja silników Raptor „Pałeczki” Mechazilli Rakiety w pełni odzyskiwalne Rakiety masowego użytku To, co wydarzyło się w niedzielę na terenie prywatnego kosmodromu Starbase w Boca Chica w Teksasie, bez wątpienia przejdzie do historii lotów kosmicznych. W trakcie piątego testowego lotu gigantycznej rakiety Super Heavy-Starship użyło ogromnych mechanicznych ramion Mechazilla, by przechwycić opadający booster Super Heavy. Był to całkowicie bezprecedensowy wyczyn inżynieryjny. Precyzja silników Raptor Równo trzy minuty i 40 sekund po starcie i odłączeniu górnego stopnia zwanego Starship, rakieta nośna Super Heavy obróciła się i ponownie uruchomiła 13 silników Raptor. Było to konieczne, aby odwrócić kurs i skierować booster z powrotem w stronę wybrzeża Teksasu. W tym samym czasie górny stopień Starship kontynuował wznoszenie się dzięki mocy swoich sześciu silników Raptor. Dodajmy, że szeroki na 9,1 metra Super Heavy wykorzystuje jako paliwo 3,1 miliona kilogramów ciekłego tlenu i metanu. Booster napędzany jest przez 33 zaprojektowane przez SpaceX silniki Raptor, generujące do 71,2 miliona niutonów ciągu. Górny stopień Starship mierzy 49 metrów i przenosi 1,2 miliona kilogramów materiału pędnego do zasilania kolejnych sześciu Raptorów. Komputer pokładowy rakiety nośnej Super Heavy został zaprogramowany tak, by w razie jakichkolwiek problemów z rakietą lub mechanizmem przechwytującym rakietę, skierować ją do Zatoki Meksykańskiej. Nie wykryto jednak żadnych takich problemów. Gdy rakieta powoli opadała obok wieży, dwa mechaniczne ramiona płynnie przesunęły się, aby chwycić ją, gdy jej silniki się wyłączyły. „Pałeczki” Mechazilli Ramiona Mechazilli są ruchome i potrafią dynamicznie zmieniać swoją pozycję, by złapać rakietę. System ten, choć na pierwszy rzut oka wydaje się prosty, jest w rzeczywistości bardzo zaawansowany. Składa się z dwóch dużych ramion, zwanych „Chopsticks” (pałeczki), które mogą przesuwać się w górę i w dół wieży, a także na boki, umożliwiając precyzyjne manewrowanie. Ramiona ustawiają się na odpowiedniej wysokości wieży, po czym rozkładają się na boki, by przygotować się do chwytania rakiety. Super Heavy ląduje pionowo na platformie startowej. Ramiona ustawiają się, by przechwycić rakietę, co wymaga wyjątkowo precyzyjnego sterowania. Podczas lądowania, gdy rakieta zużyła już większość swojego paliwa, jej masa wciąż wynosi około 250 ton. Gdy rakieta znajdzie się we właściwej pozycji, ramiona zamykają się wokół specjalnych uchwytów na zewnętrznej części rakiety (tzw. „grids”). Zostały one zaprojektowane tak, by mogły być przechwycone przez Mechazillę. Rakiety w pełni odzyskiwalne Właśnie przechwycenie 70-metrowego, czyli wysokiego na 23 piętra boostera Super Heavy za pomocą ramion Mechazilli stanowiło bezprecedensowy kamień milowy w dążeniu SpaceX do opracowania w pełni wielokrotnego użytku, szybko budowanych i wystrzeliwanych rakiet. To technologiczny pokaz mocy nie mający sobie równych w historii wcześniejszych programów kosmicznych opartych na rakietach jednorazowego użytku. – Dziś wykonaliśmy duży krok w kierunku uczynienia życia multiplanetarnym – skomentował wydarzenie założyciel SpaceX Elon Musk na swojej platformie społecznościowej X. Górny stopień – Starship – miał zasymulować lądowanie na wodzie. Dzięki wykorzystaniu specjalnych kamer oraz możliwości systemu internetu satelitarnego Starlink, mogliśmy oglądać ten lot na żywo. Podczas czerwcowego, czwartego lotu testowego Starshipa, ekstremalne temperatury spowodowały znaczne uszkodzenia płytek ochronnych i owiewek statku kosmicznego. Do niedzielnego lotu wprowadzono wiele modernizacji i ulepszeń, aby wyeliminować lub zminimalizować wszelkie tego typu uszkodzenia podczas ponownego wejścia w atmosferę. Umieszczone na rakiecie kamery pokazały czerwonawą poświatę ciepła gromadzącą się na statku kosmicznym, nasilającą się w miarę dalszego opadania. Pochłonięte przez kulę ognia owiewki pozostały nienaruszone, a pojazd przeszedł przez szczytowe nagrzewanie w dobrym stanie. Chwilę później kamery zarejestrowały rozprysk w miejscu docelowym, po którym nastąpiła eksplozja. Biorąc pod uwagę, że rakieta nie jest przeznaczona do lądowania na wodzie, cokolwiek wydarzyło się po rozprysku, było przypadkowe. Mimo eksplozji był to nadzwyczaj udany test. Rakiety masowego użytku Głównym celem niedzielnego lotu było jednak zademonstrowanie możliwości przechwytywania powracających rakiet nośnych Super Heavy na platformie startowej. Tam można je szybko odnowić, zatankować i ponownie wystrzelić. Przypomnijmy, że SpaceX doprowadził do perfekcji lądowania pierwszego stopnia swoich rakiet Falcon 9. Do tej pory z powodzeniem odzyskano takie rakiety 352 razy. „Z każdym lotem opierającym się na wnioskach z poprzedniego, testując ulepszenia sprzętu i operacji w każdym aspekcie Starshipa, jesteśmy na skraju zademonstrowania technik fundamentalnych dla w pełni i szybko nadającego się do ponownego użycia projektu Starship” – podsumowała firma. Dodajmy, że SpaceX ma podpisany kontrakt z NASA. Obejmuje on dostarczenie zmodyfikowanego statku Starship do przewożenia astronautów na lądowania w pobliżu południowego bieguna Księżyca w ramach programu Artemis. Źródło: SpaceX. Nasza autorka Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka Dziennikarka i redaktorka zajmująca się tematyką popularnonaukową. Związana z magazynami portali Gazeta.pl oraz Wp.pl. Współautorka książek „Człowiek istota kosmiczna”, „Kosmiczne wyzwania” i „Odważ się robić wielkie rzeczy”.
SpaceX: zbawca z problemami. Firma Elona Muska traci rakietę Falcon 9 i przesuwa zaplanowane misje
W środę 28 sierpnia, tuż po wyniesieniu serii satelitów systemu Starlink, doszło do katastrofy członu rakiety Falcon 9 firmy SpaceX. Zamiast poprawnego, 23. lądowania pierwszego stopnia tej odzyskiwalnej rakiety widzowie zobaczyli kłęby ognia i dymu. Tym samym loty Facon 9 zostały wstrzymane, co stawia pod znakiem zapytania mającą wystartować już kilka dni temu prywatną misję Polaris Dawn.
W tym artykule: Dochodzenie Federalnej Administracji Lotnictwa Uziemiony do odwołania Problemy SpaceX Płomienie buchnęły z podstawy rakiety Falcon 9 firmy SpaceX tuż po wylądowaniu na umieszczonej na morzu platformie – lądowisku. Wkrótce booster, który właśnie odbył swoją rekordową 23. misję, przewrócił się. Był to ten sam booster, który w 2022 roku pomógł wynieść na orbitę komercyjną misję Inspiration4. Pierwszy stopień rakiety nie może być odzyskiwany w nieskończoność. Mimo to wczorajsze wydarzenie stawia pod znakiem zapytania kolejne misje, jakie mają być zrealizowane przez SpaceX. Dochodzenie Federalnej Administracji Lotnictwa Falcon 9 został uziemiony, a katastrofą zajęła się Federalna Administracja Lotnictwa (FAA). Bada ona, dlaczego pierwszy stopień rakiety przechylił się i eksplodował podczas próby lądowania. „Dochodzenie ma na celu dalsze zwiększenie bezpieczeństwa publicznego, ustalenie pierwotnej przyczyny zdarzenia i określenie działań naprawczych, aby zapobiec jego powtórzeniu się” – podała FAA w oświadczeniu. „Powrót do lotu rakiety nośnej Falcon 9 opiera się na ustaleniu przez FAA, że żaden system, proces lub procedura związana z anomalią nie ma wpływu na bezpieczeństwo publiczne” – dodano. Przypomnijmy, że Falcon 9 został też uziemiony na około dwa tygodnie w lipcu. Jego silnik drugiego stopnia doświadczył wówczas anomalii, która uniemożliwiła rozmieszczenie kolejnej partii satelitów Starlink na odpowiedniej wysokości, co doprowadziło do ich spalenia przy ponownym wejściu w atmosferę ziemską. Uziemiony do odwołania W związku z katastrofą firma SpaceX wycofała się również z zaplanowanego na dzisiaj startu. Z bazy Sił Kosmicznych USA w Vandenberg miała wystartować misja, której celem – podobnie jak wczorajszej – było rozmieszczenie na orbicie kolejnych satelitów systemu Starlink. Życie na Marsie. Kiedy mogło powstać i czy mamy szanse na odnalezienie organizmów na Czerwonej Planecie? Organizmy potrzebują stabilnych warunków, źródła energii i ciekłej wody. Kiedy zatem mogło powstać życie na Marsie? Tę kwestię wyjaśniamy poniżej. Komentatorzy zastanawiają się, co w tej sytuacji stanie się z zaplanowaną na ten tydzień komercyjną misją Polaris Dawn. Umieszczona na szczycie rakiety Falcon 9 kapsuła Dragon Crew miała wynieść czworo komercyjnych astronautów na rekordową wysokość 1400 kilometrów. Start był zaplanowany pierwotnie na ubiegły tydzień, następnie przesunięto go na wtorek 27 sierpnia, po czym ponownie o kolejny dzień. Wreszcie firma SpaceX poinformowała, że do startu misji dojdzie nie wcześniej niż 30 sierpnia. Przy czym to stwierdzenie nie oznacza, że misja tego dnia wystartuje. Polaris Dawn nie jest jedynym problemem SpaceX-a. Kosmiczna potęga Elona Muska jest w tej chwili głównym partnerem operacyjnym USA w programie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). Nie tylko dostarcza na ISS zaopatrzenie i ładunki techniczne, ale też astronautów. Problemy SpaceX Kilka dni temu podano informację, że to właśnie Dragon Crew zabierze na Ziemię dwoje astronautów, którzy dotarli na ISS statkiem Boeinga Starliner. Pierwszy załogowy lot Starlinera wywołał wiele kontrowersji i pytań o bezpieczeństwo załogi. Wycieki i problemy z silnikami Starlinera na szczęście nie zakończyły się katastrofą podczas lotu, uniemożliwiły jednak załodze powrót na Ziemię. Zaplanowany na tydzień pobyt dwojga astronautów: Sunity Williams i Butcha Wilmore’a, przedłużył się do stycznia 2025. NASA, wyznając zasadę „safety first”, uznała, że woli powierzyć życie załogi sprawdzonemu już statkowi Dragon firmy SpaceX. A chociaż kapsuła do lądowania nie potrzebuje rakiety, to chwilowo każda operacja związana z rakietami serii Falcon 9 pozostaje pod znakiem zapytania. Źródło: Space.com Nasz ekspert Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka Dziennikarka i redaktorka zajmująca się tematyką popularnonaukową. Związana z magazynami portali Gazeta.pl oraz Wp.pl. Współautorka książek „Człowiek istota kosmiczna”, „Kosmiczne wyzwania” i „Odważ się robić wielkie rzeczy”.
Pierwszy prywatny spacer kosmiczny i testy komunikacji laserowej. Startuje przełomowa misja Polaris Dawn
Ta misja ma szansę przejść do historii. Finansowany z prywatnych pieniędzy miliardera Jareda Isaacmana lot kosmiczny ma osiągnąć wysokość 1400 kilometrów. To ponad dwukrotnie wyżej niż wzniósł się wahadłowiec, który wyniósł na orbitę Teleskop Kosmiczny Hubble’a. W dodatku jednym z celów Polaris Dawn jest pierwszy spacer kosmiczny wykonany przez członków prywatnej załogi.
W tym artykule: Załoga misji Polaris Dawn Rekordowa wysokość lotu Komercyjny spacer kosmiczny We wtorek 27 sierpnia, o godz. 9.38 CET otworzy się okno startowe dla misji Polaris Dawn. W umieszczonym na szczycie rakiety Falcon 9 załogowym statku kosmicznym Dragon firmy SpaceX znajdą się cztery osoby. Załoga misji Polaris Dawn Jared Isaacman – amerykański miliarder, przedsiębiorca i filantrop. Zasłynął jako założyciel i CEO firmy Shift4 Payments. Jest również doświadczonym pilotem odrzutowców z ogromną liczbą wylatanych godzin. Isaacman zorganizował także w 2021 roku pierwszą całkowicie cywilną misję kosmiczną, Inspiration4, której był dowódcą. Tę samą rolę pełni w Polaris Dawn. Scott Poteet – były podpułkownik Sił Powietrznych USA z ponad 20-letnim doświadczeniem wojskowym. Jest doświadczonym pilotem, który latał na samolotach F-16. Po zakończeniu służby wojskowej Poteet współpracował z Jaredem Isaacmanem, pełniąc funkcję dyrektora misji Inspiration4. W tej misji otrzymał pozycję pilota. Sarah Gillis – jest inżynierką i główną instruktorką astronautów w SpaceX. Odpowiadała za szkolenie załóg misji Crew Dragon, w tym astronautów NASA oraz uczestników misji Inspiration4. Posiada bogate doświadczenie w zakresie operacji kosmicznych i zarządzania krytycznymi sytuacjami. Anna Menon – inżynierka kosmiczna w SpaceX, specjalizująca się w operacjach na orbicie i komunikacji z załogą. Pracowała jako kierowniczka misji NASA i SpaceX, nadzorując operacje na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Ma także doświadczenie jako specjalistka ds. medycznych. Jej doświadczenie w medycynie kosmicznej i operacjach orbitalnych zostanie wykorzystane podczas spacerów kosmicznych i eksperymentów. Rekordowa wysokość lotu Jeśli wszystko pójdzie z planem, Sarah Gillis oraz Anna MenonDwie ustanowią kobiecy rekord wysokości lotu kosmicznego. Wcześniejszy należał do astronautki NASA Kathryn Sullivan, która w trakcie misji STS-31programu wahadłowców wzniosła się na wysokość 621 km. Ówczesny rekordowo wysoki lot był związany z wyniesieniem teleskopu, który zmienił nasze postrzeganie kosmosu – Kosmicznego Teleskopu Hubble’a. W odróżnieniu od wcześniejszej, sponsorowanej przez Isaacmana misji Inspiration4, Polaris Dawn jest misją testową zaprojektowaną w celu przekraczania granic. Jak podróże kosmiczne wpływają na organizm człowieka? Jeśli są krótkie, nasze ciało dobrze znosi ich skutki Największe dotychczas, zbiorcze badania z dziedziny medycyny kosmicznej przynoszą dobre wieści. Kosmos nie jest czymś, z czym nasze ciało by sobie nie poradziło. Jednak im dłużej trwałyby ... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/jak-podroze-kosmiczne-wplywaja-na-organizm-czlowieka-jesli-sa-krotkie-nasze-cialo-dobrze-znosi-ich-skutki-687eced.jpg" width="938" height="540" alt="Jak podróże kosmiczne wpływają na organizm człowieka? Jeśli są krótkie, nasze ciało dobrze znosi ich skutki" title="Jak podróże kosmiczne wpływają na organizm człowieka? Jeśli są krótkie, nasze ciało dobrze znosi ich skutki" /> Isaacman, Menon, Gillis i Poteet spędzą pięć dni na pokładzie kapsuły SpaceX Crew Dragon. Wzniesie się ona na wysokość większą niż jakikolwiek człowiek przebył od czasu zakończenia programu Apollo NASA. Tak duża wysokość jest konieczna, ponieważ załoganci chcą zanurzyć pojazd, a tym samym siebie, w tzw. pasie radiacyjnym. Ma to pomóc zrozumieć zagrożenia, jakie czekają astronautów nowych misji księżycowych oraz planowanych misji marsjańskich. Komercyjny spacer kosmiczny Dwoje z czworga załogantów wystawi się też na działanie próżni kosmicznej w trakcie pierwszego prywatnego spaceru kosmicznego. Podczas tego przedsięwzięcia astronauci będą chronieni wyłącznie przez zupełnie nowe kombinezony EVA (Extra-Vehicular Activity). SpaceX zaprojektował je i stworzył w ciągu zaledwie dwóch i pół roku. Również pozostali astronauci będą musieli założyć kombinezony. W kapsule Dragon Crew nie ma specjalnej komory dekompresyjnej dla astronautów udających się na spacer kosmiczny. Zamiast tego załoga Polaris Dawn przyjmie inne, nowatorskie podejście do procesu wstępnej aklimatyzacji do spaceru kosmicznego. Polega ono na powolnym zmniejszaniu ciśnienia w kabinie i zwiększaniu stężenia tlenu. Proces ten zajmie około 45 godzin. Trzeciego dnia w kosmosie załoga Polaris Dawn otworzy właz Crew Dragon. Wówczas statek będzie znajdował się około 700 km nad Ziemią, czyli o 300 km wyżej, niż operuje ISS. Wszyscy czterej członkowie załogi i całe wnętrze statku kosmicznego zostaną wystawione na działanie kosmicznej próżni. Ale tylko Isaacman i Gillis opuszczą statek kosmiczny. Załoganci Polaris Dawn mają też przeprowadzić testy nowej technologii komunikacji laserowej, która będzie używana do szybkiej transmisji danych z przestrzeni kosmicznej na Ziemię. Zarówno start misji, jak i pierwszy prywatny spacer kosmiczny będą transmitowane na żywo na oficjalnych kanałach Polaris Dawn oraz SpaceX na platformie X. Wydarzenie można również oglądać m.in. na kanale Space.com. Start był planowany na 27 sierpnia. Jednak po wykryciu usterki i wskutek niesprzyjającej pogody przesunięto go na 30 sierpnia. Źródła: Space.com, Polaris Dawn. Nasz ekspert Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka Dziennikarka i redaktorka zajmująca się tematyką popularnonaukową. Związana z magazynami portali Gazeta.pl oraz Wp.pl. Współautorka książek „Człowiek istota kosmiczna”, „Kosmiczne wyzwania” i „Odważ się robić wielkie rzeczy”.
Starliner w końcu przeszedł test załogowy, a Starship po raz czwarty wzbił się w niebo. Jak wypadły próby?
Starliner, długo oczekiwany statek załogowy Boeinga, dostarczył na Międzynarodową Stację Kosmiczną dwoje astronautów. Nie obyło się jednak bez problemów. Dzień po starcie Starlinera miał miejsce czwarty testowy lot flagowej rakiety SpaceX – Starship. Różnice między tymi przedsięwzięciami pokazują zmierzch ery tradycyjnego podejścia do budowania i testowania pojazdów kosmicznych.
W tym artykule: Przerwane testy Starlinera Wycieki i problem z chłodzeniem Starliner kontra Starship Czwarty lot Starship Space 4.0 w natarciu Opóźnione projekty W środę 5 czerwca 2024 r. z Cape Canaveral Space Force Station na Florydzie wystartowała rakieta Atlas V. Na jej szczycie umieszczono statek załogowy Boeing Starliner. Misja, znana jako Crew Flight Test, jest kulminacją wysiłków Boeinga. Zmierzają one do opracowania statku kosmicznego, który mógłby rywalizować z kapsułą Dragon Crew firmy SpaceX. A także zwiększyć możliwości USA w zakresie przewożenia astronautów na stację kosmiczną w ramach programu NASA Commercial Crew Program. Inicjatywa agencji ma na celu wspieranie współpracy z prywatnymi partnerami branżowymi. Przerwane testy Starlinera Poprzednie dwie próby startu, które wyznaczono na 1 i 6 maja, zostały przerwane z powodu licznych problemów. Dwie godziny przed próbą startu 6 maja inżynierowie zidentyfikowali problem z zaworem w drugim stopniu, czyli górnej części rakiety Atlas V. Została ona zbudowana przez United Launch Alliance, spółkę joint venture Boeinga i Lockheed Martin. Wahadłowce kosmiczne. Latały jak rakiety, wracały na Ziemię jak samoloty. Dlaczego z nich zrezygnowano? Uciekały ziemskiej grawitacji dzięki potężnej rakiecie nośnej, a powracały na Ziemię jak szybowce. Wahadłowce kosmiczne miały być niedrogą metodą na obecność ludzi w kosmosie. Nie by.. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/wahadlowce-kosmiczne-lataly-jak-rakiety-wracaly-na-ziemie-jak-samoloty-dlaczego-z-nich-zrezygnowano-fot-hum-images-universal-images-group-via-getty-images-5ae6463.jpeg" width="938" height="693" alt="Wahadłowce kosmiczne. Latały jak rakiety, wracały na Ziemię jak samoloty. Dlaczego z nich zrezygnowano? (fot. HUM Images/Universal Images Group via Getty Images)" title="Wahadłowce kosmiczne. Latały jak rakiety, wracały na Ziemię jak samoloty. Dlaczego z nich zrezygnowano? (fot. HUM Images/Universal Images Group via Getty Images)" /> Rakieta i statek kosmiczny zostały ściągnięte z wyrzutni w celu przeprowadzenia testów i napraw. Zespoły pracowały również nad niewielkim wyciekiem helu w module serwisowym statku kosmicznego oraz „luką konstrukcyjną” w układzie napędowym. Po rozwiązaniu problemu początkowego wycieku helu w maju, specjaliści misji stwierdzili, że nie stanowi on zagrożenia dla lotu. Podczas odliczania do premiery w środę rano zespoły monitorowały wyciek i nie zgłosiły żadnych problemów. Wycieki i problem z chłodzeniem Ale środowy, udany start Starlinera też nie obył się bez problemów. Do tych najpoważniejszych doszło tuż przed dokowaniem do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). Na pokładzie Starlinera znajdowało się dwoje doświadczonych astronautów NASA – Butch Wilmore i Suni Williams. Pięć silników rufowych w module serwisowym Starlinera wyłączono. Stało się to po tym, jak kontrolerzy lotu znaleźli obejścia dla dwóch nowych wycieków helu na statku kosmicznym, oprócz jednego, który został zidentyfikowany wcześniej. Ponadto system chłodzenia kapsuły zużywał więcej wody niż oczekiwano. Jeszcze jeden wyciek helu został wykryty później, gdy Starliner zadokował już do stacji kosmicznej. – Kłopoty Starlinera można podzielić na dwie kategorie. Wynikające z błędów ludzkich oraz wynikające z ryzykownego i obecnie już dość przestarzałego podejścia do budowy systemu – komentuje Jędrzej Kowalewski z firmy Scanway S.A. – Większość firm nurtu Space 4.0 stawia na dywersyfikację ryzyka poprzez wiele mniejszych misji testowych. Dodatkowo korzysta się również z metodyk zwinnych, znanych np. w produkcji oprogramowania – dodaje. Starliner kontra Starship Jędrzej Kowalewski wyjaśnia, że chodzi tu o realizację wielu iteracji rozwojowych, które dają coraz bardziej zaawansowany produkt. Jednocześnie po każdej próbie wyciąga się wiele wniosków. NASA ujawnia plany: w 2031 stacja ISS wpadnie do Oceanu Spokojnego Los Międzynarodowej Stacji Kosmicznej jest przesądzony. W 2030 roku zakończy swoją działalność, a NASA nawiąże współpracę ze stacjami komercyjnymi. Co stanie się z samą ISS? Wpadnie d... – Świetnym przykładem, w odróżnieniu od Starlinera, jest Starship, który zaliczył już kilka lotów testowych. W każdym nieco dalej przesuwał granicę technologii. Boeing zdecydował się na wdrożenie Starlinera w tak naprawdę dwóch modelach lotnych. Pierwszy, w wersji bezzałogowej wystartował na ISS w 2019 roku i nie doleciał. Drugi poleciał już z załogą w tym roku i nie obyło się bez znacznych opóźnień i licznych błędów w czasie lotu – mówi Jędrzej Kowalewski. – Zarówno program Starship, jak i już wykorzystywany w lotach załogowych Dragon, były w rozwoju zwinnym znacznie tańsze. Wiedząc to można uznać, że klasyczne podejście do rozwoju produktów kosmicznych jest obecnie nieefektywne – podsumowuje ekspert. Czwarty lot Starship Dzień po starcie Starlinera doszło do czwartego testowego lotu największej rakiety świata Starship. Składa się ona z rakiety wspomagającej pierwszego stopnia, znanej jako Super Heavy i statku kosmicznego górnego stopnia, określanego jako Starship. Razem tworzą największą i najpotężniejszą rakietę, jaką kiedykolwiek zbudowali ludzie. Podczas tego czwartego lotu testowego, Starship wystartował ponownie z bazy Starbase SpaceX wzdłuż wybrzeży południowego Teksasu. Pojazd przeszedł przez separację boosterów, zanim Super Heavy wykonał udane miękkie „lądowanie” wpadając do Zatoki Meksykańskiej. Po ognistym ponownym wejściu w atmosferę Starship też dokonał udanego manewru lądowania. Każda kolejna próba przebiega lepiej, a zbierane w trakcie lotu informacje pozwalają ograniczyć błędy. Tym samym kolejne testy tworzą coraz bardziej niezawodny pojazd. Dokładnie w ten sposób były też budowane rakiety SpaceX oraz towarowe i załogowe statki Dragon. Space 4.0 w natarciu – Dysonans pomiędzy Starlinerem a Starshipem nie mógłby być większy. Starliner jest tak naprawdę oparty na technologiach sprzed 60 lat. Owszem, jest wiele unowocześnień, ale zasadniczo koncepcyjnie to powtórka Apollo. A mimo to podjęto siedem prób, zanim udało się wystartować – komentuje dr Piotr Kaczmarek-Kurczak z Akademii Leona Koźmińskiego. – Starship to technologia praktycznie uznawana za mało realną i praktycznie nieopłacalną. Samo zastosowanie stali konstrukcyjnej zamiast aluminium i tytanu uważano za niepraktyczne. A mimo to ten „niemożliwy” statek poleciał. I, mimo uszkodzeń zabójczych praktycznie dla każdej innej jednostki, zrobił więcej, niż oczekiwano. Model – zarówno organizacyjny, jak i techniczny – wybrany przez Boeinga pokazuje mnóstwo ograniczeń. Mści się koncentracja na zyskach i brak innowacyjności – dodaje ekspert. Natomiast dr Tomasz Barciński, kierownik Laboratorium Mechatroniki i Robotyki Satelitarnej Centrum Badań Kosmicznych PAN zwraca uwagę na podobieństwa pomiędzy statkami załogowymi Dragon Crew oraz Starliner. – Oba mają optymalny dla fazy wznoszenia kształt stożka, co skutecznie walczy z oporami aerodynamicznymi podczas przejścia przez atmosferę. Do podstawy stożka doczepiona jest powierzchnia zbliżona do sfery, która umożliwia wyhamowanie statku podczas ponownego wejścia w atmosferę, dzięki jej oporom. To jest klasyczny kształt występujący obecnie w każdym rozwiązaniu na świecie. Wymiary obu statków są również bardzo zbliżone, tak samo jak proces ich dokowania do ISS oraz powrót na Ziemię – wylicza inżynier. Księżycowa ofensywa, bliskie badanie Słońca i najdłuższy koronograf. Oto rok 2024 w eksploracji kosmosu Rok 2023 był obfitował w niesamowite wydarzenia kosmiczne. Indie dołączyły do krótkiej listy krajów zdolnych wylądować na Księżycu. W kierunku Jowisza poleciała największa sonda Europe... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/program-artemis-nasa-kiedy-astronauci-wroca-na-ksiezyc-jak-bedzie-wygladala-baza-ksiezycowa-fot-nasa-alberto-bertolin-cc-by-nc-nd-2-0-d3bd4ab.jpeg" width="938" height="528" alt="Rakieta SLS w końcu wystartowała i cóż to było za widowisko! Misja Artemis 1 leci na Księżyc (fot. Kevin Dietsch/Getty Images)" title="Rakieta SLS w końcu wystartowała i cóż to było za widowisko! Misja Artemis 1 leci na Księżyc (fot. Kevin Dietsch/Getty Images)" /> Dodaje jednak, że w statku Dragon Crew część serwisowa zawierająca silniki jest zintegrowana z przedziałem załogi. Natomiast w Starlinerze ta część jest osobnym modułem, odrzucanym przed wejściem w atmosferę. Dragon zaś posiada moduł „bagażowy” (ang. trunk), odrzucany przed wejściem w atmosferę. Opóźnione projekty Przypomnijmy, że obie kapsuły zostały zamówione przez USA w tym samym momencie, czyli w 2010 roku. Statki miały być gotowe do 2017 roku. Obie firmy nie wykonały zadania. Dragon Crew pierwszy lot załogowy odbył dopiero w 2020 roku. Jednak fakt, iż Boeing spóźnił się o siedem lat i stracił na projekcie ponad 1,5 miliarda dolarów, mocno pokazuje różnice w podejściu do projektowania i testowania obu firm. Po serii opóźnień Boeing został poddany kontroli przez inspektora generalnego NASA. W trakcie audytu oszacowano koszt statku kosmicznego na 90 milionów dolarów. Czyli o ponad 60% więcej niż 55 milionów dolarów w przypadku Dragon Crew. Wygląda na to, że SpaceX ze swoim podejściem wynikającym wprost ze strategii ery Space 4.0 wygrywa wyścig. Firma staje się w tej chwili najbardziej zaufanym prywatnym partnerem NASA w programie powrotu na Księżyc Artemis. Z drugiej strony, amerykańska agencja nie może liczyć tylko na jednego partnera. Nasz ekspert Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka Dziennikarka i redaktorka zajmująca się tematyką popularnonaukową. Związana z magazynami portali Gazeta.pl oraz Wp.pl. Współautorka książek „Człowiek istota kosmiczna”, „Kosmiczne wyzwania” i „Odważ się robić wielkie rzeczy”.
Dziś odbył się pierwszy test orbitalny Starship. Najpotężniejsza rakieta świata ma nas zabrać na Marsa
Na ten moment czekaliśmy od dawna. Najpotężniejsza rakieta, jaką dysponuje ludzkość, miała oderwać się od Ziemi i wykonać pierwszy lot orbitalny. Rakieta wystartowała ze Starbase, prywatnego kosmodromu i ośrodka produkcyjnego SpaceX mieszczącego się w Boca Chica w Teksasie.
W tym artykule: Rakieta Starship gotowa do startu Pierwszy stopień rakiety wpadnie do oceanu Pojazd Starship wejdzie na orbitę Starship będzie współpracował z satelitami Starlink Czy Starship będzie główną rakietą NASA? Należąca do Elona Muska firma SpaceX przygotowuje się do pierwszego startu z prędkością orbitalną swojej flagowej rakiety księżycowo-marsjańskiej. Górny stopień Starshipa i wzmacniacz Super Heavy miały oderwać się od Ziemi 17 kwietnia po południu. Jednak start przesunięto. Odbył się w czwartek, 20 kwietnia po południu. Test najpotężniejszej rakiety świata powiódł się częściowo. Rakieta wystartowała, a silniki pierwszego stopnia zadziałały poprawnie. Problemy zaczęły się chwilę po starcie. Miało wtedy nastąpić oddzielenie się pierwszego i drugiego stopnia rakiety, czyli Ship 24 i boostera. W pewnej chwili rakieta zaczęła zawracać i robić fikołki w powietrzu. Kolejne silniki Raptor kończyły działanie, a rakieta obracała się w sposób niekontrolowany. W pewnej chwili pojawił się ogień. Komentatorzy przekazali informację, że lot rakiety został celowo przerwany przez zainicjowanie procedury autodestrukcji. Wygląda na to, że kontrolerzy utracili kontrolę nad Starshipem. Czy jest to zła wiadomość? SpaceX pokazał nam przy okazji np. rakiet Falcon, że testy rozwiązań firmy potrafią być wybuchowe. Jednak docelowo zebrane w ten sposób dane poprawiają bezpieczeństwo rakiet. Starship jest w tej chwili najpotężniejszą rakietą świata. Dorównać jej mogła tylko radziecka konstrukcja N1. Ale te rakiety nigdy nie wykonały udanego startu, a ich najdłuższy lot trwał zaledwie 107 sekund. Rakieta Starship gotowa do startu Gigantyczna, mierząca 120 metrów wysokości dwustopniowa rakieta Starship czekała na platformie startowej od 5 kwietnia. Starship składa się z ogromnego wzmacniacza pierwszego stopnia, zwanego Super Heavy, i statku kosmicznego wyższego stopnia określanego jako Starship. Lot testowy wykorzystywał prototypy Ship 24 i Booster 7. Wahadłowce kosmiczne. Latały jak rakiety, wracały na Ziemię jak samoloty. Dlaczego z nich zrezygnowano? Uciekały ziemskiej grawitacji dzięki potężnej rakiecie nośnej, a powracały na Ziemię jak szybowce. Wahadłowce kosmiczne miały być niedrogą metodą na obecność ludzi w kosmosie. Nie by.. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/wahadlowce-kosmiczne-lataly-jak-rakiety-wracaly-na-ziemie-jak-samoloty-dlaczego-z-nich-zrezygnowano-fot-hum-images-universal-images-group-via-getty-images-5ae6463.jpeg" width="938" height="693" alt="Wahadłowce kosmiczne. Latały jak rakiety, wracały na Ziemię jak samoloty. Dlaczego z nich zrezygnowano? (fot. HUM Images/Universal Images Group via Getty Images)" title="Wahadłowce kosmiczne. Latały jak rakiety, wracały na Ziemię jak samoloty. Dlaczego z nich zrezygnowano? (fot. HUM Images/Universal Images Group via Getty Images)" /> Starship i jego loty testowe były jednymi z najgłośniej komentowanych osiągnięć w sektorze kosmicznym. Na lot orbitalny czekaliśmy od zeszłego roku. Ale najbliższy test, choć ekscytujący, był tylko kolejnym krokiem na długiej drodze do uzyskania pełnej operacyjności wyrzutni. Pierwszy stopień rakiety wpadnie do oceanu Cały lot miał zająć około 90 minut. Starship miał wystartować ze Starbase, polecieć na wschód, przelecieć nad Zatoką Meksykańską i między Florydą a Kubą. Lot zakończyłby w pobliżu Hawajów. Co ważne, zarówno Super Heavy, jak i Starship zostały zaprojektowane tak, aby wielokrotnego użytku. Jednak w wypadku tego testu nie było planowane lądowanie na którejś z pływających platform SpaceXa. Oba pojazdy po prostu miały wpaść do oceanu. Siedem silników Raptor dolnego stopnia miało wyłączyć się dokładnie w 33 sekundzie lotu i oddzielić od statku kilka sekund później. Booster 7 uruchomiłby ponownie kilka wybranych silników, aby sprowadzić dolny człon rakiety w pobliże Teksasu. Osiem minut po starcie Super Heavy wpadłby do Zatoki Meksykańskiej około 32 kilometry od wybrzeża. Pojazd Starship wejdzie na orbitę Tymczasem sześć silników Raptor górnego stopnia Starship uruchomiłoby się po 177 sekundach, czyli po niespełna trzech minutach lotu. Silniki te miały dziać przez około 6,5 minuty. Prototyp Ship 24 nie wykonałby pełnego lotu dookła Ziemi. Cel jest inny – Starship miał osiągnąć tzw. prędkość orbitalną, która wynosi 28 160 km/godz. Jest to tzw. pierwsza prędkość kosmiczna. Aby statek mógł polecieć dalej, na przykład w kierunku innych planet, konieczna jest druga prędkość kosmiczna, czyli 40 284 km/godz. Chociaż Starship ma być docelowo rakietą marsjańską, w chodziło wyłącznie o sprawdzenie, czy statek osiągnie prędkość orbitalną. Gdyby wszystko poszło pomyślnie, Ship 24 wpadły do oceanu nieopodal Hawajów, około 100 km od północno-zachodniego wybrzeża Kauai. Miało do tego dojść równo 90 minut po starcie z Boca Chica. Starship będzie współpracował z satelitami Starlink Lot testowy miał na celu dostarczenie wielu cennych informacji dla SpaceX. Specjaliści firmy chcą określić dynamikę wejścia w atmosferę i lepiej zrozumieć, czego doświadcza pojazd w trakcie lotu. – Jest to niezwykle trudne do przewidzenia poprzez symulacje obliczeniowe – wyjaśniali przedstawiciele firmy w dokumencie, jaki przedłożyli amerykańskiej Federalnej Komisji Łączności (FCC) w 2021 roku. W kolejnym zgłoszeniu FCC z 2021 roku SpaceX twierdzi, że zarówno booster, jak i statek kosmiczny Starship będą wyposażone w terminale satelitarne Starlink. Ma to pokazać, że podczas operacji startu można uzyskać stałą łączność o wysokiej prędkości transmisji danych. Konstelacja satelitów SpaceX może umożliwić komunikację podczas wejścia w atmosferę, gdy zjonizowana plazma wokół statku kosmicznego blokuje konwencjonalne częstotliwości telemetryczne. Testy te wykażą zdolność Starlink do poprawy wydajności i bezpieczeństwa przyszłych misji orbitalnych. Czy Starship będzie główną rakietą NASA? Ten pierwszy lot z prędkością orbitalną jest jak dotąd najtrudniejszym i najbardziej znaczącym krokiem w rozwoju Starshipa. Niezależnie od wyniku, dostarczył ważnych danych pozwalających na dopracowanie rakiety. A przypomnijmy, że górny człon rakiety, czyli Starship, został wybrany na lądownik księżycowy przez NASA. NASA twierdzi, że do 2030 roku na Księżycu będą mieszkać ludzie Według naukowców z NASA, w ciągu najbliższej dekady, ludzie będą żyć i pracować na Księżycu. Wkrótce na Srebrnym Globie ma zostać zbudowana stała stacja kosmiczna. Coraz częściej słyszy się też głosy, że cały odzyskiwalny Starship może docelowo zastąpić w misjach księżycowych rakietę SLS. Na razie jest to oczywiście dzielenie skóry na niedźwiedziu. Starship wciąż nie jest w pełni operacyjny. Natomiast SLS przeszedł pomyślnie pierwszy poważny test, jakim było wyniesienie statku misji Artemis 1. Jednak patrząc na dynamiczny rozwój SpaceX, to wszystko może się zmienić w przeciągu roku lub dwóch. Start można oglądać na stronie SpaceX. Nasz ekspert Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka Dziennikarka i redaktorka zajmująca się tematyką popularnonaukową. Związana z magazynami portali Gazeta.pl oraz Wp.pl. Współautorka książek „Człowiek istota kosmiczna”, „Kosmiczne wyzwania” i „Odważ się robić wielkie rzeczy”.
Rakieta SpaceX wyniosła na orbitę kolejną załogę Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Nie obyło się bez problemów
Czworo członków załogi misjI SpaceX Crew-6 jest już na orbicie. To szósta komercyjna misja firmy wykonana w ramach porozumienia z NASA. Start został dwukrotnie przesunięty. Ostatni raz ze względu na problemy z płynem zapłonowym używanym do uruchamiania silników statku kosmicznego.
W tym artykule: Wymiana załogi na stacji orbitalnej Na ISS zaplanowano liczne eksperymenty Rakieta Starship będzie wykorzystywana przez wojsko? Falcon 9 z kapsułą Crew Dragon Endeavour wystartował wcześnie rano z kompleksu startowego 39A w NASA Kennedy Space Center na Florydzie. Dragon miał wynieść na Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS) nową, czteroosobową załogę. Na ISS poleciało dwóch astronautów NASA – Stephen Bowen i Warren Hoburg. A także astronauta Zjednoczonych Emiratów Arabskich (ZEA) Sultan Alneyadi i kosmonauta Roskosmosu Andriej Fedyajew. – Zmierzająca ku Międzynarodowej Stacji Kosmicznej załoga Crew-6 ma przeprowadzić na pokładzie kosmicznego laboratorium ponad 200 eksperymentów, które pomogą nam przygotować się do misji na Księżyc, Marsa i dalej, a także poprawić życie na Ziemi. Z niecierpliwością czekamy na wszystko, co osiągną – powiedział na konferencji prasowej administrator NASA Bill Nelson. Przypomnijmy, że Bill Nelson sam jest astronautą. W 1986 był członkiem załogi wahadłowca Columbia w locie STS-61-C. Wymiana załogi na stacji orbitalnej Podczas lotu załogowego Dragona firma SpaceX będzie monitorować serię automatycznych manewrów statku kosmicznego z centrum kontroli misji w Hawthorne w Kalifornii. Zespoły NASA będą monitorować operacje stacji kosmicznej z Centrum Kontroli Misji w Johnson Space Center w Houston. NASA ujawnia plany: w 2031 stacja ISS wpadnie do Oceanu Spokojnego Los Międzynarodowej Stacji Kosmicznej jest przesądzony. W 2030 roku zakończy swoją działalność, a NASA nawiąże współpracę ze stacjami komercyjnymi. Co stanie się z samą ISS? Wpadnie d... Dragon ma zadokować autonomicznie do portu modułu Harmony – jednej z części ISS – w piątek rano. Telewizja NASA, aplikacja NASA i strona internetowa agencji zapewnią transmisję na żywo z dokowania i otwierania włazów. Telewizja NASA będzie również relacjonować ceremonię powitania załogi na pokładzie orbitalnej placówki. Po wejściu na pokład Crew-6 dołączy do Ekspedycji 68, składającej się z astronautów NASA Franka Rubio, Nicole Mann i Josha Cassady, a także astronauty JAXA (Japan Aerospace Exploration Agency) Koichi Wakaty i kosmonautów Roskosmosu Siergieja Prokopjewa, Dmitrija Petelina i Anny Kikiny. Przez krótki czas 11 członków załogi będzie żyło i pracowało razem w kosmosie, dopóki Mann, Cassada, Wakata i Kikina nie powrócą na Ziemię kilka dni później. Na ISS zaplanowano liczne eksperymenty Nowa obsada stacji ma prowadzić eksperymenty naukowe, których głównym celem jest przygotowanie się do długotrwałych misji załogowych na Księżyc i Marsa. Obejmą one badania nad spalaniem poszczególnych materiałów w mikrograwitacji, badania chipów tkankowych wspomagających funkcje serca, mózgu i chrząstek. Astrobiolodzy niecierpliwie czekają na analizę drobnoustrojów, które Crew-6 ma zebrać z zewnętrznych ścianek stacji kosmicznej. To rzecz jasna tylko niektóre z setek eksperymentów naukowych i demonstracji technologii, które odbędą się podczas ich misji. Co ciekawe, będzie to czwarta podróż Stephena Bowena w kosmos. Ten doświadczony astronauta brał udział w trzech misjach wahadłowców kosmicznych: STS-126 w 2008 roku, STS-132 w 2010 roku i STS-133 w 2011 roku. Może się też pochwalić spędzeniem 47 godzin i 18 minut poza stacją, w trakcie tzw. Extravehicular Activity, czyli po prostu spacerów kosmicznych. Jako dowódca misji będzie odpowiedzialny za wszystkie fazy lotu, od startu do ponownego wejścia w atmosferę. Będzie również służył jako inżynier pokładowy Ekspedycji 68–69 na pokładzie stacji. Rakieta Starship będzie wykorzystywana przez wojsko? Szósta misja Crew Dragon z NASA, w tym czwarta załogowa, to bez wątpienia duży sukces firmy Elona Muska. Flagowa rakieta SpaceX, czyli Starship, ma jeszcze w marcu przejść pierwszy test orbitalny. Jak się niedawno okazało, ciężka rakieta, która pierwotnie była przygotowywana na misje marsjańskie, może stać się nową siłą w rozgrywkach militarnych. Bezzałogowy, zasilany energią słoneczną wojskowy prom kosmiczny powrócił na Ziemię po 908 dniach na orbicie W ostatnią sobotę na terenie Kennedy Space Center NASA wylądował niewielki prom kosmiczny. Tajemniczy wahadłowiec należy do amerykańskich Sił Kosmicznych. Z powodzeniem wykonał swoją szó... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/bezzalogowy-zasilany-energia-sloneczna-wojskowy-prom-kosmiczny-powrocil-na-ziemie-po-908-dniach-na-orbicie-1d50427.jpg" width="938" height="657" alt="Bezzałogowy, zasilany energią słoneczną wojskowy prom kosmiczny powrócił na Ziemię po 908 dniach na orbicie" title="Bezzałogowy, zasilany energią słoneczną wojskowy prom kosmiczny powrócił na Ziemię po 908 dniach na orbicie" /> – Starship ma potencjał. Może zostać mobilną platformą kosmiczną armii USA – powiedział Gary Henry, starszy doradca ds. rozwiązań kosmicznych bezpieczeństwa narodowego w SpaceX. Przemawiając 21 lutego na konferencji Space Mobility, Henry podkreślił, że doświadczenie, które SpaceX zdobędzie, wystrzeliwując satelity Starlink i testując Starshipa, a także rozwijając pojazd dla programu Artemis NASA, pomoże amerykańskiemu wojsku lepiej zrozumieć, jak wykorzystać Starshipa do dostarczania ładunków i wykonywania innych misji. Nie sprecyzował, o jakie misje może chodzić. Czyli projekt, który miał być środkiem do ustanowienia pierwszej kolonii na Marsie i spełnienia czysto humanistycznej wizji rozwoju społeczeństwa, może trafić w ręce wojska. Źródło: NASA. Nasz ekspert Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka Dziennikarka i redaktorka zajmująca się tematyką popularnonaukową. Związana z magazynami portali Gazeta.pl oraz Wp.pl. Współautorka książek „Człowiek istota kosmiczna”, „Kosmiczne wyzwania” i „Odważ się robić wielkie rzeczy”.
Na nocnym niebie nad Hawajami pojawił się dziwny, świecący wir. Co to jest?
Nad Hawajami dostrzeżono wizualny fenomen. To jasny wir, przypominający obracającą się galaktykę spiralną. Za zjawisko najprawdopodobniej odpowiedzialna jest – po raz kolejny – firma SpaceX.
W tym artykule: Na szczycie góry Mauna Kea Satelita SpaceX Najlepsze miejsce do obserwacji nieba Film, który uchwycił dziwne zjawisko na nocnym niebie, nakręcono 18 stycznia. Pokazuje przesuwający się, świecący wir. Początkowo przypomina on obracającą się ogromną galaktykę spiralną. Z czasem jej „ramiona” stają się coraz większe i coraz słabiej widoczne. W końcu z całego zjawiska pozostaje tylko nieco rozmazany punkt, większy niż widoczne w pobliżu gwiazdy. Potem również on znika. View oEmbed on the source website Co to było? Zdaniem badaczy za powstanie fenomenu odpowiedzialna jest firma SpaceX. A konkretnie: wystrzelenie z Florydy rakiety, która wyniosła na orbitę satelitę wojskowego należącego do USA. Na szczycie góry Mauna Kea Nietypowe zjawisko zarejestrowano z najwyższego wulkanu na Hawajach, Mauna Kea. Na jego szczycie znajdują się różne obserwatoria astronomiczne. Jednym z nich jest japońskie Narodowe Obserwatorium Astronomiczne, w którym działa Teleskop Subaru. Teleskop wyposażony jest w kamerę Subaru-Asahi Star Camera. 18 stycznia obraz z niej był transmitowany na żywo w serwisie YouTube. Jeden z oglądających go zauważył wir. Zaalarmował Ichi Tanakę, astronoma dyżurującego na Mauna Kea. Tanaka, zajęty bieżącą pracą, sam nie spostrzegł fenomenu. – Dowiedziałem się o nim dopiero, kiedy otworzyłem Slacka – opowiadał naukowiec dla „Guardiana”. – I wtedy szczęka mi opadła – dodał. Satelita SpaceX Tego samego dnia rano z Przylądka Canaveral na Florydzie startowała rakieta Falcon 9 należąca do SpaceX. Przypuszcza się, że to właśnie ona jest przyczyną pojawienia się na niebie nad Hawajami spirali. Wir został zaobserwowany dokładnie w tym miejscu, gdzie powinien znajdować się drugi stopień rakiety. Firma SpaceX nie odniosła się jednak do tych doniesień. Podobny fenomen Japończycy zaobserwowali również w kwietniu tego roku. Wówczas pojawienie się wiru również przypisano działalności SpaceX. Ustalono, że kilkanaście godzin wcześniej z bazy sił kosmicznych USA w Kalifornii – tzw. Vandenberg Space Force Base – firma SpaceX wystrzeliła rakietę Falcon 9, której ładunkiem był prawdopodobnie satelita szpiegowski. Falcon 9 to rakieta dwustopniowa. Jej pierwszy stopień można odzyskać i użyć ponownie. Jednak drugi, po zużyciu paliwa, spala się w atmosferze. Na obu filmach z Hawajów widać najprawdopodobniej właśnie rotujący drugi stopień rakiety Falcon 9, który spada do Pacyfiku. Najlepsze miejsce do obserwacji nieba Mauna Kea ma wysokość aż 4205 m. Jest tam sucho. Pokrywa chmur znajduje się poniżej wierzchołka. Zanieczyszczenie światłem pozostaje minimalne. To wszystko sprawia, że góra ta jest uważana za jedno z najlepszych miejsc na Ziemi do prowadzenia obserwacji astronomicznych. Gwiazdy znikają z nieba i robią to coraz szybciej. Dlaczego tak się dzieje? To, niestety, nasza wina Gwiazdy znikają z pola widzenia człowieka w zadziwiającym tempie. Taki wniosek płynie z analizy przeprowadzonej przez program naukowy Globe at Night. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/gwiazdy-znikaja-z-naszego-nieba-i-robia-to-coraz-szybciej-dlaczego-tak-sie-dzieje-to-niestety-nasza-wina-fot-noirlab-nsf-aura-p-marenfeld-cc-by-bfa9e25.jpg" width="938" height="528" alt="Gwiazdy znikają z naszego nieba i robią to coraz szybciej. Dlaczego tak się dzieje? To, niestety, nasza wina (fot. NOIRLab/NSF/AURA, P. Marenfeld, CC BY)" title="Gwiazdy znikają z naszego nieba i robią to coraz szybciej. Dlaczego tak się dzieje? To, niestety, nasza wina (fot. NOIRLab/NSF/AURA, P. Marenfeld, CC BY)" /> Według Tanaki z miejsc mocno zanieczyszczonych światłem – takich jak największe miasta świata – wiru w ogóle nie dałoby się dostrzec. Teleskop Subaru pracuje w świetle widzialnym oraz w podczerwieni. Znajduje się na wysokości 4139 m n.p.m. Kamera, w którą jest wyposażony, ma pokazywać obserwatorium i jego otoczenie. Źródła: Science Alert, Guardian. Nasz ekspert Magdalena Salik Dziennikarka naukowa i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Pasjami czyta i pisze, miłośniczka literatury popularnonaukowej i komputerowych gier RPG. Więcej: magdalenasalik.wordpress.com
Szczątki statku kosmicznego SpaceX rozbiły się na australijskim polu
Szczątki pochodzą z rakiety, która została wystrzelona 2 lata temu. Statek kosmiczny należał do firmy SpaceX, której szefem jest ekscentryczny miliarder Elon Musk.
W tym artykule: Kosmiczne odpady należą najprawdopodobniej do SpaceX Szczątki statków kosmicznych spadają na Ziemię coraz częściej Czym jest SpaceX? Dla dwóch pasterzy Micha Minersa i Jocka Wallace’a mogła być to scena jak z filmu science fiction. To właśnie australijscy farmerzy z Dalgety w Nowej Południowej Walii znaleźli niedaleko swoich pól szczątki statku kosmicznego po tym, jak usłyszeli głośny huk. Rolnicy od razu zawiadomili władze o znalezisku, a sprawą zainteresował się astrofizyk prof. Brad Tucker z Australian National University. Naukowiec połączył fakty i to on stwierdził, że 3-metrowy fragment rakiety może należeć do SpaceX. Kosmiczne odpady należą najprawdopodobniej do SpaceX Prof. Tucker ustalił, że kosmiczne odpady są prawdopodobnie częścią statku kosmicznego Dragon C207 Resilience misji SpaceX Crew-1. Został on wyniesiony na orbitę przez rakietę nośną Falcon 9 w Centrum Kosmicznym Johna F. Kennedy’ego na Florydzie 16 listopada 2020 roku. Na pokładzie znajdowała się czteroosobowa załoga, która dotarła na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Sukces! SpaceX po raz pierwszy ląduje prototypem rakiety na Marsa Firma SpaceX przeprowadziła kolejny lot testowy prototypu marsjańskiej rakiety w swojej siedzibie w południowym Teksasie. Srebrny pojazd został wysłany na wysokość około 10 km nad Ziemią, ... View oEmbed on the source website Tucker twierdzi, że statek ponownie wszedł w ziemską atmosferę 9 lipca nad ranem. Według uczonego szczątki pochodzą właśnie z Resillence. SpaceX na razie nie potwierdziło, czy statek faktycznie należy do ich firmy, ale wszystko wskazuje na to, że wkrótce doczekamy się oficjalnej informacji. Rzecznik Australijskiej Agencji Kosmicznej uważa jednak, że „szczątki na pewno pochodzą z misji SpaceX”. Szczątki statków kosmicznych spadają na Ziemię coraz częściej Co więcej, to nie jedyne szczątki statku kosmicznego, które spadły w Australii. Kolejna część nalazła się kawałek dalej w kierunku zachodnim, nieopodal Jindabyne. Eksperci podkreślają, że w nadchodzącym czasie możemy spodziewać się kolejnych zgłoszeń, ponieważ to właśnie na tym obszarze nastąpiła „dezintegracja statku”. Musk znów pisze historię. SpaceX umieścił czterech astronautów na stacji orbitalnej W „smoczej” kapsule znaleźli się Akihiko Hoshide z agencji JAXA, Thomas Pesquet z ESA oraz Shane Kimbrough i Megan McArthur z NASA. Na pokładzie stacji pozostaną przez kolejne pół roku. Z... To nie pierwszy raz, gdy szczątki statków kosmicznych spadają na Ziemię. Pod koniec lipca pozostałości chińskiej rakiety Długi Marsz 5B, która wyniosła na orbitę nowy moduł na stację kosmiczną Wentian, spadły do morza u wybrzeży Filipin. Chińskie władze nie podzieliły się jednak informacją, czy szczątki wyrządziły jakieś szkody. Z kolei w ubiegłym roku kosmiczne śmieci SpaceX spadły na pole w okolicach Waszyngtonu. To sytuacje bez precedensu, ponieważ im więcej lotów będzie startowało z Ziemi, tym większe szanse, że ktoś w końcu może ucierpieć. Czym jest SpaceX? SpaceX to amerykańskie przedsiębiorstwo przemysłu kosmicznego, które założył miliarder Elon Musk, twórca m.in. Paypala i Tesla Motors. Firma powstała w 2002 roku i zajmuje się budową silników rakietowych i rakiet nośnych oraz statków kosmicznych. Korporacja ma na swoim koncie kilka spektakularnych sukcesów m.in. jako pierwsza firma kosmiczna zaczęła sprowadzać na Ziemię i ponownie używać rakiet orbitalnych. SpaceX jest również pierwszą na świecie prywatną firmą, która wysłała statek kosmiczny do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Elon Musk mierzy jednak jeszcze wyżej. Jego marzeniem jest wysłanie załogowej misji na Marsa i kolonizacja Czerwonej Planety. SpaceX zdążył ogłosić sukces. Kilka minut później rakieta wybuchła [WIDEO] To już trzeci test nowej rakiety SpaceX i pierwszy zakończony udanym lądowaniem. Niestety zaledwie 8 minut po tym, jak zespół zdążył pochwalić się, że SN10 „wylądowała w jednym kawa.. SpaceX jest również twórcą telekomunikacyjnego systemu satelitarnego Starlink. To satelity, które umieszczone są na niskiej orbicie okołoziemskiej, a ich głównym zadaniem jest dostarczanie łączności internetowej na całym świecie. Pierwsze satelity umieszczono w maju 2019 roku, a cały system docelowo ma składać się z 12 tysięcy „starlinków”.
Kayla Barron – od marzeń po szczyt. Co wiemy o członkini zakończonej niedawno misji NASA-SpaceX?
Kayla Barron pojawiła się na ustach całego świata po tym, jak została przedstawiona jako członkini misji NASA-SpaceX, która pod koniec listopada 2021 roku wyniosła czwórkę astronautów na Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS). Dla 33-latki był to pierwszy lot. Sprawdź, co jeszcze wiemy na jej temat.
W tym artykule: Misja NASA Crew-3 zakończona sukcesem Kim jest Kayla Barron? Misja NASA Crew-3 zakończona sukcesem 6 maja 2022, po trwającej pół roku misji, kapsuła Crew Dragon firmy Spacex Elona Muska wróciła na Ziemię. Podróż powrotna z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS) trwała ponad 23 godziny. Na pokładzie maszyny, która wystartowała 11 listopada 2021, znajdowała się trójka amerykańskich astronautów z NASA – Tom Marshburn (główny pilot), Raja Chari (kierownik misji), Kayla Barron (specjalistka ds. misji) oraz Matthias Maurer z Niemiec, który reprezentował Europejską Agencję Kosmiczną (ESA) i także pełnił funkcję specjalisty misji. Filmy o kosmosie, które trzeba obejrzeć – RANKING TOP 15 Każda ekspedycja kosmiczna stanowi niezwykłe wydarzenie, które porusza tłumy. W tym kontekście łatwo można zrozumieć, dlaczego kosmos jest jednym z ulubionych tematów największych reżyse... Był to trzeci załogowy lot na ISS, przygotowany wspólnie przez NASA i SpaceX po niemal dziesięcioletniej przerwie. Cała załoga spędziła w kosmosie ponad 170 dni (dokładnie 176 dni, 2 godziny i 39 minut). Podczas misji udało się przeprowadzić szereg eksperymentów naukowych, między innymi wyhodowano papryczki chili. Wykorzystano także unikatowy punkt widzenia. W ramach projektu Crew Earth Observation wykonano wiele zdjęć Ziemi, które ukazują, do jakich zmian klimatycznych doszło na przestrzeni ostatnich lat. – Ta misja to tylko kolejny przykład tego, że naprawdę jesteśmy w złotej erze komercyjnych lotów kosmicznych – mówi Bill Nelson, administrator NASA Chari, Marshburn i Maurer zostali zakwalifikowani do misji już w grudniu 2020 roku. Z kolei Barron musiała zaczekać na powołanie do momentu zakończenia wszystkich szkoleń. 33-latka była jedyną kobietą w załodze trzeciej wspólnej misji NASA i SpaceX w ramach programu Commercial Crew. Bilet na ISS to dla niej nie tylko ogromny sukces zawodowy, lecz także spełnienie marzenia z dzieciństwa. Jej dotychczasowe dokonania pokazują, że nie boi się wyzwań. W swoim dorobku posiada tytuł magistra inżynierii jądrowej. Oficjalnie została astronautką NASA w styczniu 2020 roku, po ponad dwóch latach od zakwalifikowania na to stanowisko oraz ukończeniu wymaganych testów i treningów. Kim jest Kayla Barron? Kayla Barron urodziła się 19 września 1987 roku w Pocatello w stanie Idaho (USA). Jednak za swoje rodzinne miasto uważa Richland w stanie Waszyngton. Studiowała na Akademii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych (gdzie uzyskała licencjat z inżynierii systemów) oraz na Uniwersytecie Cambridge w Anglii. Jako porucznik komandor (stopień marynarki wojskowej) Barron zdobyła kwalifikacje oficera okrętów podwodnych i trzykrotnie służyła na pokładzie USS Maine. Kiedy w 2017 roku otrzymała informację, że jej kandydatura na astronautkę została zaakceptowana, służyła jako zastępca oficera flagowego w Akademii Marynarki Wojennej. Zdecydowała jednak zawiesić tę część kariery i spróbować swoich sił w NASA. W maju 2021 roku NASA wyznaczyła Kaylę Barron jako specjalistkę ds. misji SpaceX Crew-3 na Międzynarodową Stację Kosmiczną, która pierwotnie miała wystartować 23 października. Ostatecznie Kayla Barron, Tom Marshburn, Raja Chari i Matthias Maurer wyruszyli w podróż z miesięcznym opóźnieniem, czyli 11 listopada. – Jestem bardzo zaszczycona i podekscytowana, że dołączę do nadchodzącej misji SpaceX Crew-3 na Międzynarodową Stację Kosmiczną, która ma się rozpocząć pod koniec października. Nie mogłam prosić o lepszy zespół ani o bardziej niesamowitą przygodę – napisała Barron na Instagramie tuż po ogłoszeniu pełnego składi załogi misji. Prywatnie jest żoną Toma Barrona, oficera Sił Specjalnych Armii USA. Jak sama przyznaje, w wolnych chwilach lubi czytać książki i biegać. View oEmbed on the source website Źródło: NASA
Tajemnicza rakieta uderzyła w Księżyc. Astronomowie już wiedzą, do kogo należała
Tajemnicza rakieta uderzyła w Księżyc z prędkością ok. 9650 km/godz. Do niedawna wszyscy sądziliśmy, że może to fragment rakiety nośnej Falcon 9 miliardera i założyciela SpaceX Elona Muska. Teraz okazuje się, że obiekt należy do kogoś innego...
W tym artykule: Tajemnicza rakieta zmierzająca do Księżyca może pochodzić z Chin W przeszłości obiekty wyniesione przez człowieka uderzały celowo w Księżyc Uderzenie rakiety to doskonała okazja do nowych badań nad Księżyca Śmieci kosmiczne to bardzo poważny problem Pod koniec stycznia informowaliśmy o tym, że rakieta nośna Falcon 9 firmy SpaceX, należącej do Elona Muska, znajduje się na kursie kolizyjnym z Księżycem. Po wielotygodniowych spekulacjach okazuje się, obiekt prawdopodobnie nie należał do miliardera. Ostatecznie rakieta uderzyła w Księżyc 4 marca ok. godz. 13:30 polskiego czasu. Tajemnicza rakieta zmierzająca do Księżyca może pochodzić z Chin Celem SpaceX było wyniesienie sondy klimatycznej NOAA’s Deep Space Climate Observatory (DSCOVR). Misja zakończyła się sukcesem, ale 21 stycznia astronom Bill Gray przekazał, że górna część rakiety Falcon 9 wkrótce uderzy w Księżyc. Po ponad miesiącu okazało się, że ów obiekt wcale nie należy do Elona Muska. ESA wdraża sankcje przeciwko Rosji. Wstrzymana wspólna misja marsjańska ExoMars Europejska Agencja Kosmiczna wdraża sankcje nałożone na Rosję. Pod znakiem zapytania stoi przyszłość europejsko-rosyjskiego programu ExoMars, w tym planowane na wrzesień tego roku wysłanie... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/esa-wdraza-sankcje-przeciwko-rosji-wstrzymana-wspolna-misja-marsjanska-exomars-fot-thomas-meier-wikimedia-commons-gnu-fdl-cc-by-sa-3-0-f4fe484.jpeg" width="908" height="700" alt="ESA wdraża sankcje przeciwko Rosji. Wstrzymana wspólna misja marsjańska ExoMars (Fot. Thomas Meier, Wikimedia Commons GNU FDL CC-BY-SA 3.0)" title="ESA wdraża sankcje przeciwko Rosji. Wstrzymana wspólna misja marsjańska ExoMars (Fot. Thomas Meier, Wikimedia Commons GNU FDL CC-BY-SA 3.0)" /> Naukowcy ponownie zaczęli analizować, czym jest ta tajemnicza rakieta. Bill Gray jakiś czas temu przyznał, że pomylił się w swoich obserwacjach. Tajemniczym obiektem, który uderzył w Srebrny Glob prawdopodobnie był chiński Długi Marsz 3C. To część statku kosmicznego pochodzącego z misji Chang’e-5-T1 z 2014 roku. NASA potwierdziła te informacje. Natomiast chińskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych zaprzecza, że rakieta nośna należy do nich. Pekin twierdzi, że Długi Marsz 3C całkowicie spłonął podczas powrotu w ziemską atmosferę w 2015 roku. W przeszłości obiekty wyniesione przez człowieka uderzały celowo w Księżyc Naukowcy twierdzą, że to pierwszy raz, kiedy obiekt wyniesiony przez ludzi przypadkowo uderzył w Księżyc. Zdarzały się natomiast sytuacje, w których agencje kosmiczne celowo kierowały swoje rakiety w naturalnego satelitę Ziemi. Tak się stało m.in. z rakietą, która wyniosła Lunar Reconnaissance Orbiter. W 2009 roku uderzył on w południowy biegun naszego satelity. Uderzenie spowodowało wówczas wyrzucenie dużych ilości lodu wodnego na powierzchnię. Napięta sytuacja na orbicie. Czy to koniec amerykańsko-rosyjskiej współpracy kosmicznej? Międzynarodowa Stacja Kosmiczna (ISS) miała być symbolem nowego ładu. Symbolem świata, w którym współpracę dla dobra ludzkości przedkłada się ponad waśnie i interesy narodowe. Tymczase... Astronomowie uważają, że zderzenie rakiety z Księżycem to “ekscytujące wydarzenie”. Stanowi ono doskonałą okazję do badań Księżyca. Według badaczy, po uderzeniu powinniśmy wykorzystać wszelkie środki do zidentyfikowania miejsca kolizji. Dlatego tak ważne było, żeby dokładnie śledzić trajektorię obiektu i ustalić, gdzie uderzy. Uderzenie rakiety to doskonała okazja do nowych badań nad Księżyca Bill Gray pomylił się wprawdzie co do pochodzenia rakiety, ale dobrze ustalił miejsce kolizji. Paul Hayne, profesor astrofizyki z Uniwersytetu Kolorado twierdzi, że zaraz po uderzeniu, sonda kosmiczna NASA Lunar Reconnaissannce Orbiter może przesunąć się na dogodną pozycję, aby zobaczyć z bliska krater, który wytworzy się po kolizji. Eksperci szacują, że może mieć średnicę nawet 20 metrów. Naukowcy są zdania, że tego rodzaju zdarzenia są świetną okazją do badań Księżyca. Prof. Hayne dodaje, że powierzchnia Srebrnego Globu padała ofiarą przeróżnych uderzeń w ciągu ostatnich 4 miliardów lat. Perseverance: rok na Marsie. Co udało się odkryć marsjańskiemu łazikowi NASA? Od udanego lądowania na Czerwonej Planecie najnowszego łazika – laboratorium NASA, czyli Perseverance – mija rok. Przez ten czas robot wielkości SUV-a i jego przyjaciel, pierwszy marsjański... Zazwyczaj były to jednak asteroidy lub komety, które tworzą kratery. Uczony podkreśla, że to przypadkowe "bliskie spotkanie" rakiety z Księżycem pomoże nam zrozumieć, jak naturalne kolizje niszczą powierzchnię ciał niebieskich. Może to również przełożyć się na wzbogacenie naszej wiedzy o uderzeniach kosmicznych obiektów w Ziemię. Śmieci kosmiczne to bardzo poważny problem I tak oto tajemnicza rakieta, która poruszyła media na całym świecie, zakończyła swój żywot na powierzchni Srebrnego Globu Dołączyła tym samym do kosmicznego wysypiska śmieci. Odkąd bowiem pierwszy człowiek stanął na Księżycu, ludzkość zostawiła tam już ponad 180 ton odpadów. Eksperci zwracają uwagę jednak na fakt, że największym zagrożeniem są kosmiczne śmieci, które dryfują na orbicie Ziemi. To już co najmniej kilkadziesiąt tysięcy obiektów, które są realnym zagrożeniem dla rakiet, sztucznych satelitów oraz stacji kosmicznych, na których pracują astronauci. Źródło: The Conversation
Rakieta Falcon 9 wkrótce uderzy w Księżyc. Naukowcy wyznaczyli prawdopodobną datę
Rakieta Falcon 9 firmy SpaceX, należącej do miliardera Elona Muska, znajduje się na kursie kolizyjnym z Księżycem. Bezzałogowy statek kosmiczny uderzy w naszego naturalnego satelitę już 4 marca.
W tym artykule: Rakieta Falcon 9 nie może wrócić na Ziemię ani odlecieć w kosmos Szczątki Falcon 9 dołączą do księżycowych śmieci Ponad 180 ton śmieci zostawionych przez człowieka na Księżycu Rakieta Falcon 9 została wystrzelona w 2015 roku, przez SpaceX, prywatną firmę kosmiczną Elona Muska. Jej celem było wyniesienie sondy klimatycznej NOAA’s Deep Space Climate Observatory (DSCOVR). Statek kosmiczny umieścił obserwatorium w odległości 1,5 miliona kilometrów od naszej planety, w punkcie libracyjnym (tzw. punkcie Lagrange’a). Znajduje się on czterokrotnie dalej niż dystans Ziemia-Księżyc i w linii prostej do Słońca. Tam też górny stopień rakiety uległ zniszczeniu. Teraz śmieci kosmiczne po misji SpaceX zmierzają prosto w kierunku Księżyca. Starlinki nad Polską. Kiedy zobaczymy „kosmiczny pociąg”? Elon Musk kontynuuje wysyłanie satelitów na orbitę okołoziemską. Starlinki tworzą na nocnym niebie tzw. kosmiczny pociąg. Rakieta Falcon 9 nie może wrócić na Ziemię ani odlecieć w kosmos 24 stycznia naukowcy poinformowali, że górny fragment rakiety Falcon 9 znajduje się w kursie kolizyjnym z naszym naturalnym satelitą. Uderzy w niego już 4 marca. Wiadomość ta jest o tyle zaskakująca, że firma miliardera Elona Muska zazwyczaj dąży do tego, żeby ponownie wykorzystywać elementy rakiety Falcon 9. W tym celu wysyłają je z powrotem do ziemskiej atmosfery. Tym razem jednak statek kosmiczny znalazł się w zbyt dużej odległości od planety. Brakowało mu paliwa, żeby wrócić na Ziemię. Meteorolog Eric Berger na łamach czasopisma "Ars Technica" napisał też, że „rakiecie brakowało energii, żeby uciec przed grawitacją układu Ziemia-Księżyc". Dlatego od siedmiu lat znajduje się na „chaotycznej orbicie”. „Kosmiczna anemia”, na którą cierpią astronauci, jest dużo bardziej szkodliwa niż przypuszczaliśmy Najnowsze badania pokazują, że w kosmosie organizm astronautów dużo szybciej niszczy czerwone krwinki. Długotrwały pobyt w warunkach mikrograwitacji może być bardzo niebezpieczny. Szczątki Falcon 9 dołączą do księżycowych śmieci Falcon 9 rozbije się najprawdopodobniej na stronie Księżyca, która będzie niewidoczna z naszej planety. Na ok. 4,93 stopnia szerokości geograficznej północnej i 233,20 stopnia długości geograficznej wschodniej. - Podejrzewamy, że ta kalkulacja może być niedokładna. Błąd wynosi maksymalnie 1-2 stopnie - mówi Bill Gray, szef firmy Project Pluto, która tworzy oprogramowanie śledzące obiekty bliskie Ziemi - planetoidy czy komety. Statek kosmiczny, który waży ok. 4 ton, uderzy w powierzchnię Księżyca z prędkością ponad 9 tys. km/godz. Odkąd pierwszy człowiek stanął na Księżycu, ludzkość zostawiła tam już ponad 180 ton śmieci. 555,55-karatowy czarny diament trafi na aukcję. Ma pochodzić z kosmosu Jak czarny diament trafił na Ziemię? Naukowcy mają wytłumaczenie. Ponad 180 ton śmieci zostawionych przez człowieka na Księżycu Warto przypomnieć, że to nie pierwszy raz, kiedy górny stopień rakiety uderzy w Księżyc. Już w trakcie misji Apollo w latach 1967-1973 fragmenty rakiet Saturn V uderzyły w powierzchnię Księżyca. Z kolei w 2009 roku rakieta, która wystrzeliła Lunar Reconnaissance Orbiter, celowo uderzyła w krater na południowym biegunie Srebrnego Globu. To zderzenie spowodowało wyrzucenie dużych ilości lodu wodnego. Bill Gray twierdzi, że Falcon 9 może dostarczyć nam nowych, ciekawych danych, dotyczących geologii naturalnego satelity Ziemi. Właśnie dlatego warto wiedzieć dokładnie, gdzie uderzy rakieta, aby następnie zbadać to miejsce. Falcon 9 to rodzaj dwustopniowych rakiet nośnych, które zostały zaprojektowane i wyprodukowane przez amerykańską firmę SpaceX, która należy do miliardera Elona Muska. Ich głównym celem jest wynoszenie ładunków na orbitę, misji bezzałogowych i załogowych do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). Źródło: Space.com
8 sekund czystego zachwytu. NASA udostępniła nagranie ze startu SpaceX Crew-2
NASA przygotowała ośmiosekundowe wideo poklatkowe, które powstało na skutek skompresowania 12-minutowego materiału filmowego. Na wideo zarejestrowano cały start i powrót na Ziemię rakiety Falcon 9.
NASA udostępniła nagranie ze startu SpaceX Crew-2, który miał miejsce w miniony piątek. Nagranie jest o tyle wyjątkowe, że nie pokazuje startu rakiety Falcon 9 z bliska, ani z centrum dowodzenia misji kosmicznych. Tym razem amerykańska agencja kosmiczna postanowiła pokazać, jak start rakiety, oddzielenie się od kapsuły i powrót na ziemię wyglądają z bardzo dużej odległości. W tym celu NASA przygotowała ośmiosekundowe wideo poklatkowe, które powstało na skutek skompresowania 12-minutowego materiału filmowego. Na wideo zarejestrowano cały start i powrót na Ziemię rakiety Falcon 9, która 23 kwietnia wyniosła w przestrzeń załogową kapsułę SpaceX Crew-2 z czwórką astronautów na pokładzie. Musk znów pisze historię. SpaceX umieścił czterech astronautów na stacji orbitalnej W „smoczej” kapsule znaleźli się Akihiko Hoshide z agencji JAXA, Thomas Pesquet z ESA oraz Shane Kimbrough i Megan McArthur z NASA. Na pokładzie stacji pozostaną przez kolejne pół roku. Z... Na udostępnionym przez NASA wideo nie widać samej rakiety, a jedynie świetlistą smugę na porannym niebie. Jasna smuga przypomina wschodzące słońce, ale w pewnym momencie zatrzymuje się i znika. Wtedy zamiast niej pojawia się „mleczny pióropusz” - jak opisują widowisko internauci. Biała kula rozszerza się, a następnie wydaje się tonąć w oceanie. Oczywiście NASA przygotowała bardziej dokładne wyjaśnienie tego, co możemy zobaczyć w zaledwie 8-sekundowym wideo. „Co się dzieje na niebie? Niebo nad Indian Harbour Beach na Florydzie w USA przed świtem początkowo wydawało się względnie spokojne. Ale potem rozjaśniło je wystrzelenie rakiety. Na północy [widzimy jak] misja SpaceX Crew-2 NASA wystrzeliła w kosmos na pokładzie potężnej rakiety Falcon 9” - można przeczytać w opisie na stronie asterisk.apod.com. View oEmbed on the source website „Prezentowane wideo poklatkowe - skompresowane z 12 minut do 8 sekund - pokazuje jasny pióropusz startowy zaczynający się po lewej stronie. Rakieta wznosi się do coraz rzadszej atmosfery, powodując, że jej pióropusz rozszerza się, gdy jest oświetlana przez wschodzące Słońce. Gdy kapsuła Crew-2 znika za horyzontem, widać pióropusz lądowania powracającego pierwszego modułu Falcon 9, opadającego w kierunku barki SpaceX na Oceanie Atlantyckim” - czytamy dalej. To właśnie wspomniana „mleczna smuga”. Start SpaceX Crew-2 odbył się 23 kwietnia około godz. 12. czasu polskiego. Około 10 minut po starcie, pędząca z prędkością 10 000 mil na godzinę (ok. 16 000 km/h) rakieta Falcon 9 dostarczyła kapsułę na niską orbitę. Następnie Falcon 9 bezpiecznie osiadła na oceanie, dzięki czemu będzie mogła zostać wykorzystana przy kolejnych startach. Z kolei kapsuła z czworgiem astronautów na pokładzie zaledwie dzień po wystrzeleniu z powodzeniem dotarła do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, znajdującej się na wysokości ponad 400 km nad Oceanem Indyjskim. Ten czarny punkt to stacja ISS na tle Księżyca. Unosi się 400 km nad Ziemią Astrofotograf, któremu udało się uchwycić wyjątkowy widok, planował to ujęcie od dłuższego czasu. Gdy we właściwym momencie spojrzał w niebo, okazało się, że miał więcej szczęści... Czterej astronauci na pokładzie Crew-2 - Shane Kimbrough i Megan McArthur (z USA), Thomas Pesquet (Francja) i Akihiko Hoshide (Japonia) na pokładzie ISS spędzą sześć miesięcy. Ich przybycie spowodowało, że całkowita liczba pasażerów na ISS wynosi obecnie 11, co stanowi rekord w liczbie osób przebywających równocześnie na stacji. Taki stan rzeczy nie potrwa jednak długo, bo w tym tygodniu na Ziemię ma powrócić czwórka astronautów z misji SpaceX Crew-1. Piątkowy start SpaceX przeszedł do historii jako pierwszy w historii lot kosmiczny, w którym wykorzystano wcześniej używane kapsułę i rakietę.
SpaceX zdążył ogłosić sukces. Kilka minut później rakieta wybuchła [WIDEO]
To już trzeci test nowej rakiety SpaceX i pierwszy zakończony udanym lądowaniem. Niestety zaledwie 8 minut po tym, jak zespół zdążył pochwalić się, że SN10 „wylądowała w jednym kawałku”, rakieta eksplodowała.
W tym artykule: Druga próba tego dnia SpaceX od kilku miesięcy testuje nową technikę lądowania swoich rakiet Starship. Maszyny mają opadać pionowo w dół i lądować w wyznaczonym do tego miejscu. Wcześniej, przed środową próbą, odbyły się już dwa tego typu testy, w których użyto rakiet sygnowanych jako SN8 i SN9. One także zakończyły się spektakularnymi wybuchami, do których doszło, ponieważ nie udało się wystarczająco spowolnić rakiet przed posadzeniem ich na lądowisku. 3 marca odbył się kolejny test, w którym z terenu Boca Chica w Teksasie wystrzelono rakietę SN10. Prototyp poprawnie wystartował, po czym uniósł się na wysokość ok. 10 km, stopniowo wyłączając kolejne silniki. Następnie Starship przechylił się, aby w kontrolowanym upadku wrócić na ziemię. W odpowiednim momencie ponownie uruchomiono silniki tak, aby rakieta mogła na nowo przyjąć pozycję pionową i w ten sposób wylądować. „Bardzo ładnie, bardzo ładnie” - skomentował udane testy John Insprucker, inżynier SpaceX, prowadzący transmisję online. Starship poprawnie wylądował, choć – co zauważono, gdy pierwszy dym się rozwiał – rakieta nieco się przechyliła, najwidoczniej nie trafiając całkiem precyzyjnie na platformę lądowania. Mimo to Insprucker ogłosił, że test zakończył się powodzeniem, a SN10 wylądował w jednym kawałku. – Kluczowym punktem dzisiejszego lotu testowego było zebranie danych dotyczących kontrolowania pojazdu podczas ponownego zejścia. I udało nam się to zrobić – powiedział Insprucker, po czym zakończył transmisję. View oEmbed on the source website Po przerwaniu nadawania ci, którzy śledzili testy na kanale online SpaceX nie mogli zobaczyć, co stało się zaledwie kilka minut po lądowaniu. Ten moment uchwyciły kamery NASA. Rakieta stojąca na lądowisku nagle wybuchła. Kule ognia i dymu zostały wyrzucone na kilkanaście metrów. „Osiem minut po lądowaniu, około 14 minut i 45 sekund po starcie, gdzieś wewnątrz rakiety nastąpiła potężna eksplozja, która wykorzystała palny metan jako paliwo. Ciężka metalowa konstrukcja po raz drugi została wyrzucona w powietrze przez podmuch” - relacjonuje Live Science. View oEmbed on the source website Druga próba tego dnia „The New York Times” podaje, że połowicznie udana próba – pomyślne lądowanie nadal uważa się za krok naprzód – była drugą tego dnia. Pierwszą podjęto na trzy godziny przed ostatecznym startem, ale została przerwana na ułamek sekundy przed końcem odliczania. Silniki zostały wyłączone, gdy komputer pokładowy SN10 wykrył zbyt duży ciąg w jednym z silników. Inżynierowie SpaceX uznali, że problem nie jest poważny. Wprowadzili pewne zmiany w oprogramowaniu, zatankowali rakietę i spróbowali ponownie. Finał tej próby już znamy. Mimo wszystko SpaceX uważa, że środowe testy „były najbardziej imponującym osiągnięciem Starship do tej pory” i pokazały, jak daleko zaszedł projekt. Rakiety Starship mają docelowo być w stanie wynieść ludzi i sprzęt na Marsa i na Księżyc. Firma Elona Muska ma na swoim koncie „kosmiczne” sukcesy, jak misję Dragon Crew i rakiety Falcon. Jednak wielu sceptycznie odnosi się do zapewnień Muska, że firma jest zaledwie kilka lat od wysłania statku kosmicznego na Marsa. Nic dziwnego – w 2019 roku prognozował, że w 2020 rakiety SpaceX będą w stanie odbywać loty orbitalne. Tymczasem wciąż trwają testy prototypów, z których żaden jak dotąd nie przetrwał startu i lądowania. W wideo opublikowanym we wtorek wieczorem, Musk stwierdził, że Starship będzie gotowy do wystrzelenia ludzi na orbitę w 2023 roku.
Sukces SpaceX: pierwszy z serii planowanych startów udany. Na pokładzie czworo astronautów
W nocy z niedzieli na poniedziałek z Przylądka Canaveral na Florydzie wystartowała rakieta Falcon 9, która wyniosła w przestrzeń kapsułę załogową SpaceX Crew Dragon „Resilience”. To drugi udany start przeprowadzony przez SpaceX i pierwszy z cyklu regularnych lotów operacyjnych w ramach programu komercyjnych ekspedycji astronautów NASA.
Na pokładzie Resilience znalazło się czworo astronautów. Troje Amerykanów: Michael Hopkins, Victor Glover i Shannon Walker oraz Japończyk – Soichi Noguchi. Początkowo start był planowany na sobotni wieczór, jednak ze względu na silne podmuchy wiatru zdecydowano o przełożeniu operacji na niedzielę. Rakieta Falcon 9 wystartowała ostatecznie w niedzielę o godzinie 19:27 czasu lokalnego (16 listopada o 01:27 czasu polskiego) z Kennedy Space Center na przylądku Canaveral. Po dziewięciu minutach od startu kapsuła załogowa znalazła się na orbicie okołoziemskiej, wcześniej pomyślnie oddzielając się od rakiety. Falcon 9 zaczęła powrót na Ziemię. Jak poinformowali operatorzy lotu, kapsuła znajduje się na właściwej trajektorii, aby dotrzeć do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). Lot Resilience do stacji ma zająć około 27 godzin. Czwórka astronautów dołączy do trzech osób obecnie znajdujących się na pokładzie ISS, i pozostanie tam przez około sześć miesięcy. View oEmbed on the source website Kolejny sukces SpaceX Pierwszy start załogowej kapsuły SpaceX Dragon Crew miał miejsce w maju 2020. Misja Demo-2 pokazała, że kapsuły stworzone przez firmę Elona Muska są zdolne, aby bezpiecznie przetransportować ludzi na pokład ISS, a także sprowadzić ich na Ziemię. Misja SpaceX i NASA to przełomowe wydarzenie, pozwala bowiem uniezależnić się Amerykanom od Rosjan, którzy od czasów misji Apollo byli jedynymi zdolnymi do przewożenia osób na pokład ISS. Jim Birdenstein, administrator NASA, powiedział jednak, że sukces SpaceX nie oznacza zerwania współpracy z Rosją, a agencja liczy na wymianę miejsc między krajami. Podkreślił, że jest to konieczne na wypadek, gdyby któryś z programów przez jakiś czas był „niedostępny”. Poniedziałkowy start to pierwszy z cyklu planowanych lotów załogowych obsługiwanych przez firmę SpaceX. Do 2024 roku NASA wyda ponad 8 miliardów dolarów na program Commercial Crew, mając nadzieję, że sektor prywatny będzie w stanie zaspokoić potrzeby NASA dotyczące lotów na „niskiej orbicie okołoziemskiej”. Dzięki temu NASA ma nadzieję skupić swoje wysiłki na dalekich misjach. Mowa tu o powrocie człowieka na Księżyc i misji na Marsa. Nowa era eksploracji Startowi Dragon Crew na żywo przyglądał się wiceprezydent Stanów Zjednoczonych Mike Pence, wraz z żoną Karen. Po starcie stwierdził, że sukces misji SpaceX i NASA to potwierdzenie, że Ameryka „odnowiła zobowiązanie do przewodzenia w badaniu kosmosu” oraz otworzyła „nową erę” w eksploracji kosmosu – cytuje Science Alert. Udanej operacji pogratulował także prezydent elekt USA, Joe Biden. Napisał na Twitterze, że misja jest „świadectwem potęgi nauki i tego, co możemy osiągnąć, wykorzystując naszą innowacyjność, pomysłowość i determinację”. Również urzędujący jeszcze prezydent Donald Trump zabrał głos na Twitterze. „Świetny start! NASA była bliska katastrofy, kiedy przejęliśmy kontrolę. Teraz jest to zdecydowanie „najgorętszy”, najbardziej zaawansowany ośrodek kosmiczny na świecie!” - napisał.
„Możesz zapisać wspomnienia i przenieść do nowego ciała”. Przełomowa technologia od Muska
Chip nowej generacji ma wielkość monety, a zabieg umieszczenia implantu w mózgu pacjenta trwa zaledwie 30 minut i nie wymaga podawania narkozy – zapewnia Elon Musk. Właściciel Tesli i SpaceX zaprezentował, jak stworzony przez niego implant mózgu Neuralink działa u świń i ogłosił, że przyszedł czas na testy urządzenia u ludzi.
W miniony piątek, 28 sierpnia, Elon Musk wyszedł na scenę, aby zaprezentować światu postępy w badaniach nad implantami mózgowymi Neuralink. Główną bohaterką prezentacji była świnia o wdzięcznym imieniu Gertruda, której z powodzeniem wszczepiono do mózgu chip, pozwalający monitorować aktywność neuronalną w czasie rzeczywistym. Uczestnicy konferencji oraz ci, którzy oglądali przekaz on-line, mogli się przekonać, że implant rzeczywiście działa. Kiedy Gertruda zaczęła węszyć w swoim boksie w poszukiwaniu jedzenia, na umieszczonym nad zagrodą ekranie widzowie mogli obserwować zapis aktywności jej mózgu. Na scenie pojawiła się także Dorothy – świnia, która miała wszczepiony implant, ale został on usunięty. – Pokazuje, że Link można usunąć i nadal zdrowo żyć – powiedział Musk. View oEmbed on the source website Musk zaprezentował też unowocześnioną wersję implantu Neuralink. Urządzenie jest rzeczywiście niewielkie – jego wymiary to zaledwie 23x8 mm. Zgodnie z zapewnieniami twórców, po wszczepieniu będzie niewidoczne. Wszczepienie implantu człowiekowi ma trwać zaledwie ok. 30 minut. Po odkryciu płata skóry, wystarczy wywiercić w czaszce odpowiedni otwór, w którym implant zostanie umieszczony. Następnie jest on zakrywany skórą tak, aby nie był widoczny. – To jak Fitbit w twojej czaszce. Mógłbym teraz mieć Link i nawet byście o tym nie wiedzieli.– mówił podczas prezentacji Musk. Zasugerował, że sam też podda się zabiegowi wszczepienia implantu. Do chipa przymocowane są elastyczne „nici”, które łączone są z tkanką mózgową pacjenta. Całą procedurę wszczepienia przeprowadza robot chirurgiczny, który przypomina nieco maszynę do szycia – zauważają sami twórcy. System Neuralink ma odbierać sygnały wysyłane przez mózg, a następnie przekształcać je w odpowiednie działania i aktywności. Urządzenie można ładować w nocy, podobnie jak smartfon, aby przez cały dzień miało wystarczająco energii. Zgodnie z zapowiedziami Muska, Neuralink ma w przyszłości pozwolić m.in. obsługiwać urządzenia elektroniczne – komputery i smartfony – jedynie dzięki „sile umysłu”. Początkowo Neuralink miał być też wsparciem dla osób dotkniętych paraliżem, epilepsją czy innymi zaburzeniami związanymi z nieprawidłowym działaniem obszarów mózgu, jednak rozwój technologii otworzył przed inżynierami nowe możliwości. Twórca Tesli jest przekonany, że dzięki chipom nie będziemy musieli ze sobą rozmawiać w tradycyjny sposób. Implanty miałyby pozwolić na uruchomienie komunikacji przypominającej „telepatię” – czyli procesu, w którym komunikujemy się ze sobą za pomocą „myśli”, a w tym przypadku za pomocą chipów. Twórcy Neuralink zapewniają też, że chip może „przeprogramować część mózgu” związaną z dolegliwościami, takimi jak depresja czy uzależnienie. Sugerują tym samym, że technologia ta może zmienić sposób myślenia użytkownika. – W przyszłości będziesz mógł zapisywać i odtwarzać wspomnienia. Możesz w zasadzie przechowywać swoje wspomnienia jako kopię zapasową i ją przywrócić. Możesz potencjalnie pobrać je do nowego ciała lub do ciała robota – mówił w czasie prezentacji Musk. Firma wielokrotnie powtarzała, że ​​te „szerokopasmowe, precyzyjne interfejsy neuronowe”, nazwane N1, mogą zostać wszczepione ludziom w ciągu najbliższych 12 miesięcy. Jednak Musk podkreślił, że stworzenie całego interfejsu z pełnymi możliwościami zajmie nawet 25 lat.
Musk: „Będziemy wysyłać ludzi na Marsa”. Udana próba nowej rakiety SpaceX
Wizja komercyjnego lotu na Marsa stała się nieco bardziej rzeczywista po tym, jak sukcesem zakończył się krótki lot testowy pojazdu mającego zabrać ludzi na Czerwoną Planetę.
View oEmbed on the source website Tydzień po udanym statycznym teście silnika w powietrze wzbił się piąty prototyp (czwarty eksplodował 30 maja) Starship a po 45 sekundach (pierwszy raz) bezpiecznie wylądował. SN5, jak nazwano tę stalową iterację próbnego modelu, ma przed kolejnymi testami zyskiwać kształty i rozmiary zbliżone do ostatecznej wersji pojazdu Starship . Ów według Muska będzie 60 proc. dłuższy i zdecydowanie szerszy, w konsekwencji pojawią się dłuższe „nogi”. View oEmbed on the source website Choć lot nad terenem firmy w Teksasie trwał krótko a SN5 osiągnął niezbyt oszałamiający pułap 150 metrów, to był to ważny krok dla programu Starship, dzięki któremu ludzie mieliby latać nie tylko na Marsa, ale i regularnie odwiedzać Księżyc. – Będziemy latać na Księżyc, będziemy tam mieli bazę, będziemy wysyłać ludzi na Marsa i uczynimy nasze życie międzyplanetarnym – Elon Musk przekonywał 3 sierpnia po udanym lądowaniu na Ziemi kapsuły z parą kosmonautów, których dwa miesiące wcześniej jego pojazd Dragon dowiózł do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. View oEmbed on the source website Musk komentując udany lot SN5 w serii wpisów na Twitterze stwierdził, że “postęp przyśpiesza” a „Mars wydaje się realny”. O ile kosmiczna flota SpaceX służyła dotąd głównie do lotów transportowych (rakiety z serii Falcon 9 zaliczyły 48 lądowań po 87 udanych startach), Starship to bardziej ekonomicznie dopracowany projekt. O ile z Falcon 9 da się wykorzystać ponownie tylko niektóre elementy konstrukcji, pojazd na Marsa ma być w 100 proc do wielokrotnego użytku. Latać na odległych trasach niczym samoloty pasażerskie, z krótkimi przerwami na serwisowanie a głównym kosztem obsługi ma być paliwo. Choć prototyp ma urosnąć, już dziś przerasta inne pojazdy SpaceX. Nie może to dziwić, bo według zapowiedzi Muska, Starship miałby zabierać na Księżyc jednocześnie nawet 100 osób. View oEmbed on the source website Po zakończeniu pierwszej udanej załogowej misji wspólnie z NASA, szef SpaceX zadeklarował, że priorytetem dla firmy jest właśnie program lotu na Marsa, który teraz musi przyśpieszyć „dramatycznie i natychmiast”. Po zabezpieczeniu finansowania (w zeszłym roku) w wysokości 3,5 mld dolarów ambitne dzieło Muska przeżywało ostatnio trudne chwile (awarie kolejnych prototypów). Miliarder tak bardzo chce ukończenia budowy pojazdu Starship, że poprosił 8000 pracowników SpaceX o spędzanie w pracy więcej czasu, oferując bonusy (łącznie z użyczaniem prywatnego odrzutowca) gdyby chcieli się przeprowadzić w pobliże siedziby firmy w Teksasie z innych ośrodków na Florydzie i w Kalifornii.
Załoga SpaceX Dragon już na Ziemi. Astronauci uskarżali się na... chorobę morską
Po 9 latach od ostatniego lotu promu kosmicznego dokonał się historyczny powrót Amerykanów w kosmos z pomocą sprzętu własnej produkcji. Choć po raz pierwszy należącym do prywatnej firmy, a nie NASA.
Nie licząc generalnych niedogodności związanych z przebywaniem w kosmosie, misja Demo-2 była sukcesem i otworzyła drogę dla kolejnych 6 lotów z wykorzystaniem sprzętu firmy Elona Muska, z Crew-1 zaplanowaną na wrzesień. View oEmbed on the source website Po dwóch miesiącach pobytu na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, 2 sierpnia o 14.48 amerykańskiego czasu wschodniego (a 6 godzin później czasu polskiego), kapsuła z astronautami Bobem Behnkenem i Dougiem Hurleyem opadła na spadochronie na powierzchnię oceanu u wybrzeży Florydy. Nieco bardziej na Zachód niż planowano. Pierwotne plany popsuła obecność huraganu Isaias. Szybkie motorówki dopłynęły, wyłowiły kapsułę i obu podróżników. Mężczyźni z radością mogli wrócić do swoich rodzin. Bob Behnken miał szczególnie dużo do powiedzenia swojej żonie, bo astronautka Megan McArthur w lutym 2021 w ramach misji Crew-2 ma polecieć na ISS tym samym pojazdem co mąż. – Zdecydowanie będzie chciała usłyszeć kilka szczegółów odnośnie mieszkania na pokładzie Dragona, choćby gdzie dobrze schować prywatne drobiazgi – wyjaśnił Behnken jeszcze przed lądowaniem na Ziemi. Behnken i Hurley nie byli sami na stacji kosmicznej. Dołączyli do wysłanej w kwietniu, jeszcze statkiem Sojuz, trzyosobowej załogi złożonej z ich krajana (Chris Cassidy) i dwóch rosyjskich kosmonautów (Anatoly Ivanishin i Ivan Vagner). Na pokładzie załoga misji Demo-2 pomagała miejscowym w bieżącej obsłudze stacji, planowych doświadczeniach a także miała okazję 4 razy ”przespacerować się” w przestrzeni kosmicznej. Przy okazji Behnken i Hurley wypełniali też przykazania ich misji służące przede wszystkim przygotowaniu Dragona do przyszłych lotów załogowych. Na pożegnanie Cassidy wręczył pozostałym dwóm Amerykanom przechodnią flagę, symbol obecności USA w kosmosie. Wozili ją od lat kolejni dowódcy misji promami i zostawiali ”trofeum” dla kolejnej załogi lecącej na ISS. View oEmbed on the source website Hurley w 2011 roku, jako pilot ostatniej misji kosmicznej promu, zostawił ją na 9 lat na pokładzie ISS. Teraz zabrał ją na Ziemię i przekaże, zgodnie z tradycją, dowódcy kolejnej załogi przed startem misji Crew-1. Koniec misji oznaczał, że muszą wrócić do kapsuły nazwanej Endeavour na cześć ostatniego, piątego promu kosmicznego zbudowanego przez NASA (OV-105), obecnie na muzealnej emeryturze. Pojazd ten miał szczególne znaczenie dla obu astronautów, bo Behnken w 2008 a Hurley 2009, odbyli w nim swoje pierwsze loty w kosmos. View oEmbed on the source website – Kapsuła jest dość mała, więc gdyby ktoś planował 7-osobową misję, jak w czasach promów, to w środku nie byłoby się jak ruszać. Każdy tkwiłby tylko w swoim skafandrze. Może to nie jest budka telefoniczna, ale przy czterech osobach robi się już bardzo przytulnie – zwrócił uwagę Behnken. Przed wejściem w atmosferę Endeavour pozbył się blisko 3-tonowego pojemnika na odpadki by ten mógł kompletnie spalić się i nie utrudniać lądowania kapsule. Ta z dwójką astronautów weszła w górne partie atmosfery z prędkością nawet 28 tys. km/h, z czego pod koniec z powodu oporu powietrza zostało już 560 km/h. Spokojnie opadanie do wody zapewniły spadochrony. Zanim podjęto ich z wody musieli poradzić sobie z najtrudniejszym aspektem ”wodowania”, czyli chorobą morską. NASA i inne agencje kosmiczne już dawno zorientowały się, że po podróży w kosmos problemy z zachowaniem równowagi i orientacji w przestrzeni są dość typowe. Przy lądowaniu na wodzie tym mocniej nawet odczuwalne. Nie dziwi więc, że firma SpaceX wyposażyła kapsułę powrotną w potrzebne w takiej sytuacji akcesoria. – Endeavour ma na wyposażeniu torebki [na wymiociny – red.], i mieliśmy je cały czas pod ręką. Podobnie jak ręczniki, też dobrze je mieć przy sobie. I nie byłby to pierwszy raz, że coś takiego dzieje się w pojeździe kosmicznym – zauważył Hurley.
Musk: „piramidy zbudowali obcy”. Egipska minister zaprasza miliardera do sprawdzenia teorii
Genialny i kontrowersyjny miliarder – Elon Musk – zamieścił na Twitterze wpis, w którym wprost stwierdził, że egipskie piramidy to dzieło kosmitów. Na jego wypowiedź błyskawicznie zareagowali nie tylko egipski urzędnicy, ale też światowej sławy archeologowie.
„Obcy zbudowali piramidy oczywiście” – napisał na Twitterze właściciel SpaceX i jednym zdaniem włożył kij w mrowisko. View oEmbed on the source website Teorie o pozaziemskich pochodzeniu piramid, czy też o kosmicznej sile, która miała pomagać starożytnym Egipcjanom w ich budowie są wciąż żywe. Nie brakuje zwolenników teorii spiskowych, czy hipotez o tzw. starożytnych kosmitach, którzy mieli być „mitycznymi bogami” - dawcami życia, nauki i techniki. Nic dziwnego, że Musk uderzył w czuły punkt i nie musiał długo czekać na reakcję. Tym bardziej, że jego tweet błyskawicznie podało dalej ponad 80 tysięcy osób. Rania al-Mashat, szefowa egipskiego Ministerstwa Współpracy Narodowej odpowiedziała – także na Twitterze – zapraszając Elona Muska, oraz cała ekipę SpaceX do odwiedzenia Egiptu i zapoznania się z rzeczywistą historią budowania piramid. View oEmbed on the source website „Śledzę pańską pracę z wielkim podziwem. Zapraszam pana i SpaceX do zapoznania się z badaniami na temat tego, jak zbudowano piramidy, a także do odwiedzenia grobowców budowniczych piramid. Panie Musk, czekamy na pana” – napisała minister. Głos w sprawie zabrał także egipski archeolog Zahi Hawass. W krótkim filmie po arabsku, opublikowanym w mediach społecznościowych, Hawass tłumaczy, że stwierdzenie Muska należy uznać za „całkowitą halucynację”. „Znalazłem grobowce budowniczych piramid, które udowadniają, że budowniczymi piramid byli Egipcjanie, a nie niewolnicy” – mówi archeolog na nagraniu. View oEmbed on the source website Nie wiadomo, czy Musk został pokonany siłą argumentów, czy tweet o „kosmicznym” pochodzeniu piramid miał być nieudanym żartem, jednak ostatecznie miliarder zamieścił na swoim koncie kolejny post. Publikując artykuł BBC History o życiu budowniczych piramid, napisał: „Ten artykuł zawiera rozsądne podsumowanie tego, jak to zostało zrobione”. Istnieje ponad 100 piramid, które zachowały się do czasów dzisiejszych. Najbardziej znana z nich jest Wielka Piramida w Gizie, sięgająca na wysokość ponad 137 m. View oEmbed on the source website Grobowce budowniczych, odkryte w latach 90. XX wieku, uznawane są za ostateczny dowód na to, że wspaniałe budowle powstały dzięki pracy ludzkich rąk, a dokładnie dzięki starożytnym Egipcjanom – a nie jak powszechnie się uważa, dzięki pracy niewolników. Większość piramid powstała jako grobowce, miejsca wiecznego spoczynku dla członków egipskiej rodziny królewskiej.
SpaceX chce, żebyś przetestował internet z satelity
Firma Elona Muska otworzyła na stronie serwisu Starlink nabór na beta-testerów dla usługi satelitarnego internetu. Sygnał pochodzi łańcuszków tysięcy urządzeń umieszczanych od 2018 roku na niskiej orbicie Ziemi.
Od momentu powstania w 2015 roku oficjalnym powodem istnienia projektu Starlink było podłączanie do sieci tych regionów i ludzi, którzy dotąd z powodów geograficznych, ekonomicznych czy politycznych byli wykluczeni. View oEmbed on the source website Nad naszymi głowami (dosłownie, można sprawdzić które gdzie np. tutaj krąży 540 satelitów. Ostatecznie 12 tys. niewielkich pudełek stworzy prawdziwą konstelację. Już dziś ich liczba wzbudza kontrowersje wśród astronomów, którym ”łańcuszki” czy ”pociągi” urządzeń Starlink skutecznie utrudniają obserwację nieba. View oEmbed on the source website Wiąże się z tym pewien paradoks. Duże teleskopy montuje się zwykle w tych rejonach Ziemi, gdzie jest najmniejsze zanieczyszczenie powietrza, także świetlne. Zwykle są to też rejony położone wysoko, o niskim stopniu urbanizacji. Niekoniecznie wiec w krajach bogatych i rozwiniętych. Czyli wszędzie tam, gdzie Musk chce dotrzeć z internetem. Każdy odwiedzający stronę internetową Starlink zobaczy zaproszenie do zostawienia kontaktu do korespondencji oraz swojego położenia geograficznego. W zamian może spodziewać się wiadomości o rozwoju projektu i dostępności we własnym skrawku świata. Według treści maila przysyłanego później do subskrybentów ”prywatne beta testy usługi rozpoczną się pod koniec lata” po których nastąpią publiczne. Tu jako pierwsi sprawdzić jakość połączenia internetowego z orbitalnych przekaźników Muska będą mogli mieszkańcy ”wyższych szerokości geograficznych”. View oEmbed on the source website Jeżeli ktoś zostanie zaakceptowany przez zespół Starlinka, do jego domu i rąk trafi terminal przypominający, według Elona Muska, ”UFO na kiju”. W opinii jednego z dyrektorów firmy, Steve’a Jurvetsona, sieć WiFi dostarczana przez Starlink z niskiej orbity to ”najprostsze rozwiązanie prosto z pudełka”. View oEmbed on the source website Komercyjna usługa internetu z satelit Muska ma być dostępna w Ameryce Północnej pod koniec tego roku. W 2021 skorzystać ma już reszta kontynentów. Najpierw podłączyć się będzie można w miastach w szerokości geograficznej Seattle czy Londynu, z czasem także na równiku. SpaceX obiecuje prędkości ściągania na poziomie 1Gbps i opóźnieniach od 25 do 35 milisekund. Koszt prywatnego użytkowania nie jest jeszcze znany. Jan Sochaczewski
SpaceX nie świętował długo, kolejna rakieta Falcon wystrzelona. Tym razem z misją Starlink
Zaledwie w sobotę SpaceX i NASA świętowały historyczny sukces, a już w środę wystrzelono kolejną rakietę Falcon 9. Taką samą, jaka wyniosła w przestrzeń załogę kapsuły Dragon, ale z innym ładunkiem. Rakieta pomogła wystrzelić na orbitę okołoziemską 60 satelitów Starlink.
Wciąż nie ucichły echa sobotniego startu Dragon Crew. Rakieta Falocn 9, która wyniosła w przestrzeń kapsułę załogową z dwoma amerykańskimi astronautami na pokładzie, dopiero wróciła do domu. A dokładnie do portu na półwyspie Canaveral na Florydzie. Po dziewięciominutowej podróży na orbitę 30 maja rakieta SpaceX osiadła na specjalnym autonomicznym statku, będącym równocześnie lądowiskiem. Statek SpaceX Port o wdzięcznej nazwie 'Of Course I Stil Love You' (z ang. oczywiście, że wciążcię kocham), został ustawiony w pobliżu miejsca, gdzie po dotarciu na orbitę rakieta oddzieliła się od części dziobowej. Dzięki odpowiedniej lokalizacji lądowiska, Falcon 9 skrócił drogę powrotną na ląd. View oEmbed on the source website Po wylądowaniu rakieta musiała jeszcze przepłynąć kilkaset kilometrów, aby dotrzeć do brzegu. SpaceX posiada też drugi autonomiczny statek funkcjonujący jako lądowisko dla rakiet. Jego nazwa jest równie pomysłowa i brzmi 'Just Read the Instructions' (z ang. po prostu przeczytaj instrukcję). Oba „imiona” to nawiązanie do książki Iana M. Banksa „Gracz” (tytuł oryginalny „The player of games”). View oEmbed on the source website Kolejne Starlinki na orbicie SpaceX i Elon Musk nie świętowali długo. Już cztery dni po pomyślnym starcie Dragon Crew Demo-2, wystrzelili w przestrzeń kosmiczną kolejną rakietę typu Falcon 9. Tym razem z misją Starlink 8. Na orbitę okołoziemską wystrzelono 60 satelitów. Łącznie z satelitami z poprzednich misji, wokół Ziemi krąży już blisko 500 urządzeń SpaceX. Celem misji Starlink jest stworzenie sieci satelitów, która pomoże świadczyć usługi internetowe tym, którzy nie są jeszcze połączeni do sieci oraz zapewnić niezawodny i niedrogi internet na całym świecie – zapewnia Musk. View oEmbed on the source website „Dzięki wydajności znacznie przewyższającej tradycyjny internet satelitarny oraz globalne sieci nieskrępowane ograniczeniami infrastruktury naziemnej, Starlink dostarczy szybki internet szerokopasmowy do miejsc, w których dostęp był zawodny, drogi lub całkowicie niedostępny” – brzmi opis misji zamieszczony na stronie internetowej koncernu. Start rakiety przewożącej satelity miał miejsce dokładnie o godzinie 20:55 wg czasu EDT, czyli ok. godziny 3 nad ranem 4 czerwca czasu polskiego. W ramach misji Starlink SpaceX chce wystrzelić na niską orbitę aż 12 tysięcy satelitów. Wkrótce mają rozpocząć się pierwsze testy przełomowego rozwiązania i dostarczanej przez firmę Muska sieci. Lecące Starlinki będzie można obserwować dzisiejszej nocy na polskim niebie. Katarzyna Grzelak
Dragon wystartował! Historyczna misja na ISS właśnie się rozpoczęła
"America has launched!" - ogłosił przejęty komentator NASA. Przesunięty z 27 na 30 maja start rakiety Falcon 9 z pojazdem Crew Dragon tym razem zakończył się pełnym sukcesem.
Po niespełna 10 minutach odłączony drugi człon rakiety Falcon 9 wrócił automatycznie na Ziemię by służyć w kolejnych lotach w kosmos. View oEmbed on the source website Po 12 minutach od pierwszego członu odłączył się pojazd Crew Dragon i rozpoczął dalszą podróż do celu. View oEmbed on the source website Zgodnie z odświeżonym harmonogramem po wejściu na wysokość ok. 400 km, kosmonauci Robert L. Behnken i Douglas G. Hurley powinni po 18-19 godzinach znaleźć się w środku Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Relację na żywo zorganizowano m.in. na kanale NASA na Youtube. View oEmbed on the source website - To taki moment, gdzie wszyscy jednoczą się i składają astronautom życzenia powodzenia licząc, że bezpiecznie dotrą oni w przestrzeń kosmiczną – stwierdził jeden z komentatorów startu, astronauta Leland Melvin. Ostatnie testy bezpieczeństwa i systemów, w tym komunikacji, przebiegły pomyślnie. Behnken i Hurley ponad godzinę przed momentem startu siedzieli już w kapsule kosmicznej. View oEmbed on the source website Niezmiennie uwagę obserwatora przyciągają ich kombinezony, podobnie jak rakieta Falcon 9 i pojazd Crew Dragon, zaprojektowane przez Space X. Choć spełniają te same funkcje co ”standardowe” stroje NASA, są od nich lżejsze i dlatego też wygodniejsze. Przynajmniej w ziemskiej grawitacji. Do ostatnich godzin nie było pewne, czy lot się odbędzie. Szef NASA Jim Bridenstine mówił, że ”wszystko się może zmienić”, a ”my musimy brać każdą szansę, jaką nam daje los”. View oEmbed on the source website Jadąc na miejsce startu, czyli słynną platformę 39 w Centrum Lotów Kosmicznych im. Kennedy’ego, skąd na podbój kosmosu ruszały misje Apollo, astronauci zachowywali dobry nastrój. Jak widać, mieli dobre przeczucia. View oEmbed on the source website Jeżeli dalszy lot odbędzie się zgodnie z planem i astronauci znajdą się bezpiecznie na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, ziszczą się słowa Boba Cabana, że przygotowana wspólnie z Space X i Boeing Space misja stanowi ”nową erę w lotach kosmicznych”. View oEmbed on the source website Naturalnie nikt się nie oszukuje co do komercyjnego charakteru tego przedsięwzięcia. Gdy szef NASA zaznacza w rozmowie z mediami, że ”obecny prezydent zapewnia największe wsparcie finansowe dla misji kosmicznych od czasów Kennedy’ego, to księgowi w Space X i Boeingu zaznaczają u siebie te milionowe transfery. Z czysto ekonomicznego, ale i medialnego punktu widzenia rezygnacja z pomocy Rosjan w przenoszeniu załóg na Międzynarodową Stację kosmiczną do dobry ruch. Ta niezależność ma też zaowocować kolejnymi, dużo bardziej śmiałymi programami jak np. Artemis. W 2024 roku być może to także pojazd firmy Elona Muska będzie woził ludzi i zapasy na Księżyc. Jan Sochaczewski
Kosmiczna misja NASA i Space X. Dziś drugie podejście
Pojazd Crew Dragon umieszczony na rakiecie Falcon Nine w sobotę 30 maja o godz. 21:22 polskiego czasu ponownie spróbuje wynieść w przestrzeń okołoziemską załogę złożoną z astronautów NASA. Start ponownie nastąpi z platformy 39 w Centrum Lotów Kosmicznych im. Kennedy’ego na przylądku Canaveral, skąd wyruszały historyczne misje Apollo. Piszemy ponownie, bo pierwotny start przewidziany na środę przerwano niespełna 17 minut przed godziną zero.
Służby meteo 45. Skrzydła Kosmicznego (część Sił Kosmicznych Stanów Zjednoczonych, jednego z 6 sił zbrojnych USA) odpowiedzialne za loty kosmiczne z wschodniego wybrzeża USA (stacjonują w bazie lotniczej Patrick Air Force Base na Przylądku Canaveral) dawały środowej próbie startu 60 proc. powodzenia. Pojawiły się jednak chmury burzowe i zdecydowano o przerwaniu operacji. View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website Jak wyjaśnił szef NASA Jim Bridenstine, istniało ryzyko wyładowania atmosferycznego. Zapowiedział, że powtórka nastąpi w środę. Pewności nie ma, bo ci sami meteorolodzy dają NASA 40 proc. szans na dobrą pogodę. Jak informuje Bridenstein, decyzja zapadnie po ustaleniach w sobotę rano czasu USA. Kolejne okno startowe jest w niedzielę o tej samej porze. View oEmbed on the source website Choć tego typu wydarzenia są niezwykle frustrujące dla wszystkich uczestników, główni aktorzy zachowują dobrą minę. Prezydent Donald Trump obecny w miejscu startu z Pierwszą Damą oraz wiceprezydentem i jego żoną pokazał niezwykłą dla siebie wstrzemięźliwość w mediach społecznościowych, na Twitterze dziękując organizatorom i zapowiadając powrót w sobotę. View oEmbed on the source website Według dyrektora NASA, o tym czy start nastąpi czy nie ”zdecyduje przygotowanie misji oraz pogoda”. Ludzie siedzący w środku 6-tonowego statku kosmicznego Crew Dragon umieszczonego na rakiecie Falcon 9, czyli Robert L. Behnken i Douglas G. Hurley do doświadczeni piloci i równie doświadczeni kosmonauci. Zmianę planów przyjęli (oficjalnie) ze stoickim spokojem. - Wstrzymanie lotu jest procedurą służącą zapewnieniu bezpieczeństwa i skutecznego startu. Ostatni raz, gdy leciałem na Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS) pogoda też nas dopadła. Czekam na następną okazję – stwierdził Behnken. Jego kolega dodał, że podczas pierwszej misji promem Endeavour podobną sytuację przeżył 5 razy w ciągu miesiąca. View oEmbed on the source website Trzeba zaznaczyć, że miejsce startu i jego symbolizm nie są przypadkowe. Amerykanie po 10 latach znów własnymi siłami przygotowali załogową misję kosmiczną. Wykorzystują do tego układ absolutnie komercyjny, ale Space X jest firmą rodzimą. W końcu nie trzeba płacić Rosjanom za pomoc. Miliarder Elon Musk, właściciel firmy Space X którą NASA wynajęło do organizacji ”amerykańskiego” powrótu w przestrzeń kosmiczną ograniczył się na Twitterze jedynie do przeklejania informacji umieszczanych przez innych. View oEmbed on the source website Nie odniósł się on tym bardziej do bolesnej porażki, jaką była widowiskowa eksplozja prototypu pojazdu kosmicznego Space X nazwanego Starship. Egzemplarz SN4 (ang. serial number 4) ok. godz. 21 polskiego czasu w kompleksie testowym koło Boca Chica w Teksasie przechodził tzw. test statyczny silników. View oEmbed on the source website Na początku maja krótkie uruchomienie jednostki napędowej przeszło bez komplikacji. Tym razem silnik pojazdu (nazwany Raptor) wybuchł minutę po rozpoczęciu testu. Poprzedni prototyp, SN3 rozsadziła eksplozja podczas testów ciśnieniowych w kwietniu. Elon Musk chce wykorzystywać Starship (drugi stopień rakiety i sam pojazd kosmiczny) do wielokrotnego wożenia ludzi i ładunków na duże odległości. A przynajmniej dalej niż orbitę 400 km na której znajduje się ISS. Próbuje stworzyć skomplikowaną taksówkę o niskim koszcie użytkowania. Aktualne plany zakładają użycie pojazdu w powrocie na Księżyc w 2022 roku, a w nieustalonej przyszłości także na Marsa. Jan Sochaczewski