„Polskie Monte Carlo” – Czesi i Słowacy zachwyceni nadbałtyckim kurortem
Czesi i Słowacy coraz częściej wybierają Sopot na wakacje – zachwyceni architekturą, klimatem i kuchnią, okrzyknęli to miasto „polskim Monte Carlo”. A wszystko dzięki wygodnym połączeniom i bogatej ofercie kultury, relaksu i rekreacji.
Spis treści: Nowy hit wakacyjny z południa Europy: Polacy znają, Czesi i Słowacy właśnie odkrywają Z Pragi nad Bałtyk szybciej niż myślisz Sopot: kurort, klimat, kultura 5 rzeczy, które Czesi i Słowacy najbardziej cenią w Sopocie Sezon letni, ale nie tylko Te liczby robią wrażenie! Czy Sopot stanie się nowym must-see dla Czechów i Słowaków? Jeszcze kilka lat temu południowi sąsiedzi Polski wybierali na urlop raczej sprawdzone kierunki – Chorwację, Włochy, Słowenię czy Austrię. Tymczasem od 2023 roku widać wyraźny zwrot: nadbałtyckie kurorty, zwłaszcza Sopot i całe Trójmiasto, zyskują ogromną popularność. Dziennikarze słowaccy nazywają Sopot „Polskim Monte Carlo”, a Czesi pytają w punktach informacji turystycznej nie tylko o plaże, ale też rejsy, muzea i lokalne specjały. To nie chwilowa moda – to efekt rosnącego zainteresowania kulturą Pomorza, komfortowego dojazdu i pozytywnego wizerunku regionu w zagranicznych mediach. Trudno się dziwić, plaża w Sopocie zyskała opinię jednej z najlepszych na świecie. Nowy hit wakacyjny z południa Europy: Polacy znają, Czesi i Słowacy właśnie odkrywają Sopot od lat przyciąga polskich turystów, ale dziś zyskuje nowych gości z innych krajów. Jak donosi słowacki magazyn podróżniczy „Teleplus”, Sopot to dla Czechów i Słowaków prawdziwe odkrycie. W reportażu zatytułowanym „Poľské Monte Carlo”, redakcja porównuje Sopot do uzdrowisk nad Adriatykiem, zwracając uwagę na klimat, dostępność i wyjątkową atmosferę. „Sopot je priamo pri mori, kde sa po globálnom oteplovaní teplota vody vyšplhá až na 19 stupňov. To Slovákov a Čechov dostane permanentne” („Sopot leży tuż nad morzem, gdzie w wyniku globalnego ocieplenia temperatura wody sięga aż 19 stopni. To całkowicie przekonuje Słowaków i Czechów”) – piszą słowaccy dziennikarze. Z Pragi nad Bałtyk szybciej niż myślisz Wzrost zainteresowania polskim Pomorzem to w dużej mierze efekt rozwoju infrastruktury. Autostrady łączące południe Polski z Trójmiastem, bezpośrednie loty z Pragi do Gdańska, a także nowe połączenia kolejowe sprawiają, że nawet z Bratysławy można dojechać nad Bałtyk w kilkanaście godzin. – Wyjazd z Czech czy Słowacji do Trójmiasta nie jest już czasochłonnym przedsięwzięciem – mówi Magdalena Węgrowicz z Pomorskiej Regionalnej Organizacji Turystycznej. – Dzięki temu Sopot, Gdynia czy Łeba stały się bardzo przystępną alternatywą dla tłocznych kurortów południowej Europy. Sopot: kurort, klimat, kultura Jak podkreślają autorzy słowackiego reportażu, w Sopocie zachwyca nie tylko plaża. Zestawiają miasto z uzdrowiskami znanymi ze swojego kraju, jak Piešťany i wskazują na leczniczy mikroklimat polskiego kurortu, historię kąpieli morskich i elegancję kurortu: „Sopoty sú vyhľadávané kúpeľné mesto… vznikli z pôvodne rybárskej osady vďaka francúzskemu vojenskému lekárovi” (Sopot to popularne miasto uzdrowiskowe… powstały z dawnej osady rybackiej dzięki francuskiemu lekarzowi wojskowemu) – czytamy w słowackim artykule. Faktycznie – to w Sopocie już w XIX wieku odbywały się rytualne kąpiele morskie, a cesarz Wilhelm II przyznał miastu prawa miejskie. Współcześnie elegancka architektura Grand Hotelu i spacerowe bulwary nadal przyciągają turystów. 5 rzeczy, które Czesi i Słowacy najbardziej cenią w Sopocie Spacer po molo – największym drewnianym molo w Europie. Klimat i mikroklimat – idealny do spacerów, nawet poza sezonem. Rejsy wycieczkowe – m.in. na Westerplatte czy po Zatoce Gdańskiej. Kultura i historia – Muzeum II Wojny, Europejskie Centrum Solidarności, Muzeum Bursztynu. Kuchnia regionalna – smażony dorsz, śledzie, zupy rybne, ale też dania mięsne. Zarówno Czesi, jak i Słowacy coraz częściej doceniają lokalną gastronomię. Restauratorzy z Trójmiasta podkreślają, że południowi goście chętnie próbują bałtyckich ryb i regionalnych dań. Sezon letni, ale nie tylko Według danych Pomorskiej Regionalnej Organizacji Turystycznej, najwięcej turystów z Czech przyjeżdża w okresie od maja do września. Jednak dzięki kampaniom promocyjnym, morsowaniu i atrakcyjnej ofercie wellness, Sopot przyciąga także jesienią i zimą. – Rozwijamy z POT działania marketingowe promujące Sopot także poza sezonem – podkreśla Magdalena Węgrowicz. – Widzimy realne zainteresowanie morsowaniem i ofertą SPA. Te liczby robią wrażenie! 2. miejsce Czechów wśród zagranicznych odwiedzających info punkty w Sopocie (po Niemcach). +60% wzrost liczby turystów z Czech w sezonie letnim 2023 vs 2022. Ok. 550 tys. osób z Czech odwiedziło region pomorski w 2024 roku. Czy Sopot stanie się nowym must-see dla Czechów i Słowaków? Na to wygląda. Miasto coraz częściej pojawia się w rankingach i rekomendacjach zagranicznych mediów. Słowacki magazyn podkreśla: „Je ak začínate bicyklovať, celé mesto obídete za večší nachm” (Sopot jest nie tylko piękny, ale i idealnie skrojony pod piesze i rowerowe wycieczki). Źródło: National Geographic Traveler Nasz ekspert Łukasz Załuski Redaktor naczelny „National Geographic Polska” i National-Geographic.pl. Dziennikarz podróżniczy i popularnonaukowy z 20-letnim stażem. Wcześniej odpowiedzialny m.in. za magazyny „Focus”, „Focus Historia” i „Sekrety Nauki”. Uważny obserwator zmieniającego się świata i nowych trendów podróżniczych. Inicjator projektu pierwszej naukowej rekonstrukcji wizerunków władców z dynastii Jagiellonów. Miłośnik tenisa, książek kryminalnych i europejskich stolic.
Molo w Sopocie znowu płatne. Koniec z wejściami za darmo
Trudno sobie wyobrazić Sopot bez słynnego molo. Spacerem pomostem to obowiązkowa atrakcja podczas pobytu w Trójmieście. Od niedawna znów jest płatna. Ile kosztuje?
Spis treści: Sopockie molo gotowe na lato Molo w Sopocie – cennik Sopot, choć jest najmniejszym miastem Trójmiasta, oferuje tyle atrakcji, że mógłby nimi obdzielić zarówno Gdańsk, jak i Gdynię. Uzdrowiskowa miejscowość Polakom kojarzy się nie tylko z wypoczynkiem, ale też z muzyką. Właśnie w Sopocie znajduje się jeden z najsłynniejszych amfiteatrów w Polsce. Mowa oczywiście o Operze Leśnej, gdzie koncertowali m.in. Whitney Houston, Boney M czy Demis Roussos. Obowiązkowym punktem podczas wycieczki do Sopotu jest też oczywiście molo. Sopockie molo gotowe na lato Kultowy pomost w ciągu roku odwiedzają setki tysięcy osób, zarówno mieszkańców Trójmiasta, jak i turystów. W niektórych miesiącach wstęp na molo jest bezpłatny, ale w tym sezonie to już przeszłość. Od 11 kwietnia za spacer wgłąb Zatoki Gdańskiej znów trzeba płacić. Mowa o spacerze na długości ponad jednego kilometra, licząc drogę w dwie strony. Całkowita długość sopockiego molo to 511,5 metra, z czego 458 metrów to pomost nad wodą. Konstrukcja opiera się na solidnych, sosnowych palach wbitych w morskie dno na głębokość od 5 do 12 metrów. Molo ma od 10 do 26 metrów szerokości. Na jego końcu znajduje się marina z przystanią jachtową. Jednocześnie może cumować tam nawet 100 jednostek pływających. Molo w Sopocie kiedyś i dziś Choć w Polsce wybudowano również inne mola – m.in. w Międzyzdrojach, Kołobrzegu, Gdyni czy Ustce – to właśnie molo w Sopocie jest nie tylko najdłuższe, ale również najbardziej znane i cenione. To zasługo zarówno jego rekordowych rozmiarów, jak i długiej historii, która sięga 1827 roku. Właśnie wtedy doktor Jean Georg Haffner – lekarz armii napoleońskiej i założyciel sopockiego uzdrowiska – zainicjował budowę niewielkiego pomostu spacerowego. Początkowo miał zaledwie kilkanaście metrów długości, jednak z biegiem lat był wielokrotnie rozbudowywany. Największe zmiany nastąpiły w 1927 roku, kiedy to z okazji 25-lecia nadania Sopotowi praw miejskich, molo osiągnęło swój obecny kształt. Dodatkowo, w latach 1989–1991 dobudowano żelbetową głowicę, mającą chronić pomost przed uszkodzeniami. Dziś molo pełni przede wszystkim funkcję rekreacyjną. Jest też niekwestionowaną wizytówką Sopotu. Molo w Sopocie – cennik W sezonie 2025, od 11 kwietnia do 30 września, wstęp na molo jest płatny. Ceny biletów są następujące: bilet normalny kosztuje 10 zł, ulgowy – 5 zł (dla dzieci od 3 do 16 lat oraz osób z niepełnosprawnościami do 26. roku życia). Przewidziano również bilety rodzinne: 2+1 za 21 zł, 2+2 za 22 zł i 2+3 za 23 zł. Dzieci do 3. roku życia oraz osoby z niepełnosprawnościami I grupy mają zapewniony bezpłatny wstęp. Mieszkańcy Sopotu posiadający Kartę Sopocką również mogą korzystać z mola bez opłat – przez cały rok. Godziny, w których obowiązują opłaty, zmieniają się w zależności od miesiąca. Od 11 do 30 kwietnia molo jest dostępne za opłatą od 8:00 do 20:00. W maju i do 21 czerwca – od poniedziałku do czwartku również w tych godzinach, natomiast w piątki i soboty aż do 22:00. W szczycie sezonu, czyli od 22 czerwca do 31 sierpnia, opłata obowiązuje przez całą dobę. We wrześniu powraca godzina zamknięcia o 20:00. Poza sezonem wstęp na molo jest całkowicie darmowy dla wszystkich. Źródło: National Geographic Polska Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz podróżniczy, rowerzysta, górołaz. Poza szlakiem amator kuchni włoskiej, popkultury i języka hiszpańskiego.
Trójmiasto po sezonie. Gdańsk, Sopot i Gdynia ukazują swoje mniej znane oblicze
Sauny w Sopocie, teatry w Gdańsku i spacer wzdłuż klifów w Gdyni. Trójmiasto po sezonie jest mniej zatłoczone, a nadal atrakcyjne. Gdzie pójść i co zjeść?
W tym artykule: Trójmiasto po sezonie Sopot – czas na rybkę Gdańsk kulturalny Gdynia – po klifach Trójmiasto – informacje praktyczne O ósmej rano sopocka plaża jest niemal pusta. Jestem przepasany jedynie ręcznikiem i czuję, jak moja skóra zaczerwienia się od gorąca. Na sopocki świat patrzę bowiem z jedynych w Trójmieście saun stojących na plaży. Cztery drewniane domki, ulokowane obok restauracji M15, mają przeszklenia wychodzące w stronę wody. Trójmiasto po sezonie Czynne od października do kwietnia sauny są jedną z tych atrakcji w Sopocie, które powstały przede wszystkim z myślą o mieszkańcach Trójmiasta. W mieście brakowało miejsca pozwalającego miłośnikom morsowania skorzystać w pełni z możliwości, jakie daje jesienno-zimowy Bałtyk. A dziś sporo osób traktuje saunę jako wstęp do morsowania. Najpierw warto posiedzieć w wysokiej temperaturze, by później schłodzić ciało w lodowatej wodzie. Mnie jednak przesiadywanie w rozgrzanym pomieszczeniu i obserwowanie plaży i morza całkowicie wystarcza. Ten seans przygotowuje mnie na cały dzień, dając energię do poznawania Trójmiasta w posezonowym obliczu. Wraki Bałtyku – jakie zatopione statki leżą na dnie Morza Bałtyckiego? Dla nurków i miłośników historii są obiektem zainteresowania, czasami nawet fascynacji, z kolei dla ekologów i wszystkich, którzy troszczą się o środowisko – powodem do zmartwień. Wrak... Zimowa aura wpływa na sposób eksploracji Sopotu. O plażowaniu czy rejsie statkami turystycznymi mogę zapomnieć. Zatem na przedpołudniowy spacer wybieram miejsce nietypowe – sopocki hipodrom. Pas przystrzyżonej trawy, zabytkowe budynki areny dla widzów, ceglane stajnie i nowoczesną halę pokazowo-treningową spowija spokój. Na teren obiektu można wejść bez przeszkód. Pierwsze wyścigi organizowano w tym miejscu już w latach 70. XIX w. Stacjonowała tu wówczas niemiecka kawaleria. Większość zachowanych do dziś zabudowań pochodzi z 1898 r. Wtedy cały hipodrom przeszedł modernizację i stał się centrum miejskiego życia. Na gonitwy, zawody w skokach i pokazy ściągali widzowie nawet z innych krajów Europy. Wdrapuję się po schodach na zabytkową lożę dla widzów. Zadaszona platforma pachnie zakonserwowanym drewnem. Na torze akurat nic się nie dzieje, bez trudu mogę jednak wyobrazić sobie grupki mężczyzn w jasnych marynarkach i kapeluszach oraz ich partnerki dzierżące w dłoniach złożone parasolki, którzy sto lat temu z entuzjazmem śledzili zmagania zawodników. Sopot – czas na rybkę Sopot wyrósł z rybackiej wioski, ale szybko zaczął mieć kuracyjne aspiracje. Wraz z rosnącą popularnością miasta pojawiły się charakterystyczne wille i kamienice. Neogotyckie, secesyjne, neoklasycystyczne i modernistyczne budynki uginające się od wieżyczek, lodżii, balkonów, wykuszy, werand i tarasów można oglądać w dolnej części miasta. Wciąż czynny jest też zbudowany w 1903 r. Zakład Balneologiczny. Wokół niego parę lat temu pojawiły się grzybki inhalacyjne rozpylające mgiełkę z bromkowej wody. Wdychają ją mieszkańcy i kuracjusze. Wieża zakładu jest zresztą – obok mola – jednym z symboli miasta. Wielu przyjezdnych traktuje ją – błędnie – jako latarnię morską. Owszem, na szczycie umieszczono światło nawigacyjne dla statków. W rzeczywistości ten budynek powstał jednak w innym celu. Jest ukrytym kominem odprowadzającym opary z kotłowni gazowej szpitala reumatologicznego. Zachodzę do przystani rybackiej. Jeszcze dwieście lat temu znajdowała się ona przy wylocie dzisiejszego Monciaka. Z biegiem lat spychana była coraz dalej od centrum, w kierunku Karlikowskiego Potoku. Łatwo ją odnaleźć, wystarczy poszukać wzrokiem wyciągniętych na piach kolorowych kutrów. Są nieodłącznym elementem Sopotu. Tradycje rybołówstwa sięgają tu XIII w. Dziś podtrzymują je zaledwie trzy rodziny. Pływają na tzw. pomerankach, czyli tradycyjnych kaszubskich łodziach. Małych, drewnianych, podobnych do tych z XIV w., choć nowocześnie wyposażonych. To dzięki tej garstce rybaków niemal każdego dnia na sopockiej plaży można liczyć na świeże śledzie, flądry i dorsze (jeżeli akurat nie ma zakazu ich połowu). W Zatoce Gdańskiej, mniej słonej niż otwarte morze, zadomowiły się jednak także okonie, sandacze, certy, leszcze i sieje. I to nimi lepiej się zainteresować niż mrożonymi halibutami lub makrelami, które w naszym morzu nie występują. Gdańsk kulturalny Mimo ponadtysiącletniego istnienia Gdańsk od historii trochę ucieka. Miasto promuje się nie tylko jako miejsce zaklęte w czasie, ale przede wszystkim jako pomorskie centrum życia kulturalnego. I to z powodzeniem. Prym wiedzie tu Teatr Wybrzeże, który od ponad pół wieku jest głównym punktem Targu Węglowego. Modernistyczna siedziba jest w miejscu, w którym już w XVI w. spektakle przyciągały tłumy. W 1600 r. w pobliżu powstał drewniany teatr elżbietański, którego tradycje kontynuuje scena szekspirowska. Teatr Wybrzeże odwiedza ponad 100 tys. widzów rocznie. Mieszkańcy Trójmiasta tłumnie ściągają też do Filharmonii Bałtyckiej, która zajęła budynek dawnej elektrociepłowni na wyspie Ołowiance. Te kulturalne punkty, w połączeniu z festiwalami i koncertami, wyznaczają mapę Gdańska. Nakreślona pomiędzy nimi linia biegnie przez Główne Miasto, Starówkę, ku dawnym terenom stoczniowym, by trafić na osiedle Zaspa. A tu trzeba zadrzeć głowę, by zetknąć się z hardym spojrzeniem kobiety o rysach Tamary Łempickiej. Zamiast po pędzel sięga jednak ku goglom opartym o czapkę pilotkę. Nad jej głową przelatuje PZL.37 Łoś, polski bombowiec sprzed niemal wieku. Ta twarz ma dobre 5 m długości i spogląda ze ściany socjalistycznego bloku. Jest jednym z ponad 60 wielkoformatowych murali, które rozświetlają szare otoczenie betonowych budynków w tej części miasta. Prawdziwy puls miasta bije dziś jednak na terenach dawnej stoczni. Przestrzeń zamkniętą od jednej strony rdzawym budynkiem Centrum Solidarności zaanektowali artyści, właściciele klubów i galerii. Najsłynniejsza jest Ulica Elektryków, latem zamieniająca się w centrum muzyczno-gastronomiczne. Postoczniowe tereny urzekają naturalnością. Dziś funkcjonują napędzane ogromnymi ambicjami i sporą dozą improwizacji. Nowe Miasto (tak nazwano te tereny) dopiero się rodzi, dając okazję obserwowania, jak pomiędzy starymi halami i przemysłowymi urządzeniami ścierają się nowe pomysły na Gdańsk. Gdynia – po klifach Podróż przez Trójmiasto kończę ponadgodzinnym spacerem z Sopotu do orłowskiego klifu w Gdyni. Po minięciu sopockiego Parku Północnego i potoku Swelinia, który niegdyś oddzielał Wolne Miasto Gdańsk od Polski, trzeba odbić ścieżką w las, na szczyty klifów. Trasa biegnie blisko ich krawędzi, pomiędzy wiekowymi bukami, na których przy odrobinie uwagi można znaleźć wyryte w korze podpisy kuracjuszy sprzed nawet stu lat. Z tej wysokości widać niemal całą Zatokę Gdańską, z wygiętą kosą Półwyspu Helskiego na horyzoncie. To idealne miejsce do ładowania akumulatorów. Odwiedź Gdynię Nie tak dawno na Facebooku jakaś nowo przybyła do Gdyni dziewczyna napisała kilka złych zdań o mieście. Że nie może się tu odnaleźć, że korki i że ul. Morska taka szara. Z ponad 350 ko... W końcu docieram do Gdyni-Orłowa, gdzie czeka niewielki drewniany budynek – Domek Żeromskiego. Nazwa nie jest przypadkowa, pisarz rezydował w nim bowiem przez dwa letnie sezony. Dziś mieści się tu przyjemna kawiarnia. Przysiadam przy oknie, grzejąc się w ciepłym pomieszczeniu, by skończyć ten dzień podobnie, jak go zacząłem – na kilku spokojnych chwilach z widokiem na rozbujane wody Morza Bałtyckiego. Trójmiasto – informacje praktyczne Gdzie na rybę Sopocki Bar Przystań specjalizuje się w daniach rybnych, a o jego renomie świadczy długa kolejka niemal zawsze stojąca przed wejściem. Bar jest samoobsługowy, ceny umiarkowane, a stoliki ustawione tak, by zapewniać widok na plażę. Jeżeli nie zależy ci na widokach, a masz auto czy rower, wybierz się do Rybakówki – smażalni ryb w Gdańsku-Oliwie. Ukryty w lesie obiekt ma własną hodowlę pstrągów, ale możesz tu też liczyć na gatunki morskie. Oprócz działu restauracyjnego jest tu także sklep ze świeżymi rybami na wagę. Miejsce wciąż pozostaje poza turystycznym radarem. Warto też zajrzeć do restauracji Zafishowani w Gdańsku, na ulicy Tokarskiej (nad Motławą obok Żurawia). To autorska nowoczesna kuchnia polska, ale bazująca na gdańskich tradycjach kulinarnych. Bilety wstępu Europejskie Centrum Solidarności czynne jest przez cały tydzień (poza sezonem z wyjątkiem wtorku), a bilet wstępu kosztuje 30 zł. Jeżeli chciałbyś zwiedzić wnętrze gdańskiego Teatru Szekspirowskiego, wybierz się na oprowadzanie z przewodnikiem (30 zł), umawiając wcześniej wizytę na stronie teatrszekspirowski.pl. Wstęp do Akwarium Gdyńskiego kosztuje po sezonie – od początku września do kwietnia – 33 zł (bilet normalny) i 24 zł (bilet ulgowy). Mniej, bo 18 zł, zapłacisz za bilet na wystawę stałą gdyńskiego Muzeum Emigracji. To cena biletu normalnego. Ulgowy kosztuje 13 zł. Nasz ekspert Michał Głombiowski dziennikarz, podróżnik, autor książek. Stały współpracownik magazynu „National Geographic Traveler".
W góry czy nad morze? Mamy odpowiedź na odwieczny konflikt przed wakacjami. Sopot to rozwiązanie
Zobaczycie tutaj zarówno Morskie Oko, jak i pozostałości przedwojennej skoczni narciarskiej. Pokonacie malownicze i strome szlaki wśród dzikiej przyrody. A potem pójdziecie na plażę i wsłuchacie się w szum morza. Sopot to miejsce, które zadowoli fanów wzniesień i beztroskiego plażowania.
W tym artykule: Glinna góra - panorama na Sopot i morze Skocznia, której nie było Przyroda do kwadratu Pora na regenerację Domy, w których straszy… podsłuch Molo, Monciak i nietypowy komin – płyńmy w nurtem Sopot. Atrakcji więcej niż na city break To wyjątkowo ciepły kwietniowy dzień. Budzę się w hotelu położonym nieopodal plaży. Po sytym śniadaniu idę jednak w przeciwnym kierunku. Ku wrastającym w tkankę Sopotu wzgórzom, które nie są częstym kierunkiem dla turystów. Niesłusznie. Przecinam miasto w poprzek. Podziwiam piękne stare wille, którymi ta miejscowość stoi. Mimo wszechobecnych samochodów maszeruje się przyjemnie, a specjalne pasy dla rowerów nie są tutaj rzadkością. I nagle, jak nożem uciął kończy się pas bogatych domów i zaczyna się las. A ścieżka wije się dość stromo w górę. Rozpoczynam… górską wędrówkę. Glinna góra - panorama na Sopot i morze Celem jest Glinna Góra i roztaczający się ze szczytu widok na Sopot. Wzniesienie ma „zaledwie” 120 m. No tak, tylko wędrówkę zacząłem od 0 metrów nad poziomem morza. Po kilkunastu minutach marszu cieszę się, że ubrałem buty trekkingowe. Co prawda niskie, ale nadają się świetnie na chodzenie po wzniesieniach. Przewyższenia i krajobraz podobne są do szlaków polskich Beskidów. W końcu docieram na miejsce. Ani żywej duszy. Nagle słyszę radosne „dzień dobry”. Trójce rowerzystów niestraszny był stromy podjazd. Wspólnie podziwiamy piękny widok na Sopot. Dostrzec można nawet molo i oczywiście Bałtyk. Skocznia, której nie było Pora iść dalej na północ. Łańcuch pagórków wznosi się i obniża. Dla ud to doskonały masaż. Trawersuję strome Sępie Wzgórze. W jednym miejscu widać bliznę, która rozcina je w poprzek. Wygląda to trochę jak wyschnięty górski strumyk. Ale jest to pozostałość po skoczni narciarskiej. Jej budowę rozpoczęto w latach 50. XX wieku. Nigdy nie ukończono tego projektu. Mam nawet wątpliwość, czy to na pewno to miejsce. Zaczepiam spacerowicza, który mknie przez błotnistą ścieżkę w zawrotnym tempie. Zatopiony jest jednak w dźwięk ze słuchawek i nie słyszy ani mojego pozdrowienia, ani pytania, o to, czy patrzę naprawdę na relikty skoczni. Pomaga jednak analiza mapy, która potwierdza moje przypuszczenia. Przyroda do kwadratu Jeśli ktoś woli zaznać potęgi dźwięków przyrody, a nie odcinać się od świata z pomocą elektroniki, powinien kontynuować marsz z Sępiego Wzgórza dalej na północ ku Operze Leśnej. To legendarne miejsce znane pokoleniom Polaków z międzynarodowego festiwalu piosenki. Opera usytuowana jest malowniczo w niecce między wzgórzami. Można ją nieodpłatnie odwiedzać w ciągu dnia. Warto. Oprócz samego strzelistego i lekkiego gmachu, tuż za nim stoją trzy zagadkowe tuby. To megafony stworzone przez studentów estońskiej Akademii Sztuk. Ich zadaniem jest wzmocnienie dźwięków pobliskiej przyrody. Wprawne oko dostrzeże spod megafonów na pobliskim wzgórzu pozostałości po drugiej w tym rejonie skoczni narciarskiej. Ta funkcjonowała od okresu międzywojennego do 1945 roku. Pora zejść z gór. Po drodze mijam Morskie Oko (oficjalna nazwa to Jezioro Nowowiejskiego). Robi się tatrzańsko. To sztuczny zbiornik, który powstał w latach 30. XX wieku. Obecnie jest to ulubione miejsce spacerów sopocian z psami lub z własnymi myślami. Swoje pierwsze wiersze nad tym zbiornikiem wodnym napisał poeta i eseista Wojciech Kass. Pora na regenerację Trasa była długa i dość męcząca. Wracam do mojej bazy – hotelu Radisson Blu Sopot. Atutem tego miejsca jest największy hotelowy basen w Sopocie (25 m długości) z dodatkami w postaci wanien z hydromasażami. Można zatem popływać, ale też nieco się wymoczyć, wybąbelkować i dać odpocząć mięśniom (ale też zamówić autorski masaż), co też chętnie robię. Jest też sauna, a w zasadzie saunarium. To kompleks składający się aż z 6 saun różnego typu. Jedna z nich, fińska usytuowana jest w zewnętrznym Domu Jogi. Tam organizowane są aromatyczne seanse saunowe z widokiem na roślinność Sopockich Błoni. Wstęp do strefy basenowej za opłata mają również osoby spoza hotelu. Pokoje są przestronne i wiele zaaranżowanych jest tak, by mogły z nich skorzystać całe rodziny. Na niektóre składają się przemyślnie skonstruowane antresole. Zregenerowany udaję się na miejską peregrynację, tym razem w stronę morza. Domy, w których straszy… podsłuch Pięknych willi w Sopocie jest masa. Ale tę szczególnie warto odwiedzić. Ta eklektyczna budowla położona jest nad samą plażą, przy ul. Księcia Józefa Poniatowskiego 8. Jestem w buduarze, salonie, a potem na werandzie willi. Czas jakby się zatrzymał. Meble i przedmioty pochodzą z okresu międzywojennego. To Muzeum Sopotu w dawnym domu rodziny Ernsta Claaszena, który powstał w latach 1903–1904. Po II wojnie światowej willa była własnością rządową i nazywano ją „bierutówką”. Gościło tu wielu znanych dygnitarzy. W czasie remontu na potrzeby przyszłej działalności muzealnej obiektu w odbojnikach od drzwi, między innymi w jadalni, natknięto się na podsłuchy z czasów PRL. Szkoda, że nie są prezentowane na wystawie. Drugą budowlą, o którą zahaczam jest zabytkowa Willa Bergera. Zlokalizowana jest przy ul. Obrońców Westerplatte, nieco dalej od linii brzegowej. Ponoć w niej straszy (lub straszyło). Trudno mi to jednoznacznie stwierdzić. Budynek nie jest dostępny ani do zwiedzania, ani do noclegu dla osób z zewnątrz. Można podziwiać tylko jego fasadę z końca XIX w. Dom wzniesiono dla gdańskiego przedsiębiorcy, Johana Bergera. W czasie II wojny światowej było to miejsce wypoczynku niemieckich żołnierzy, a po 1945 zadomowili się tu artyści. Podczas jednego z remontów odkryto w ścianach zagadkową instalację. Być może były to podsłuchy. Nie jest jasne tylko z jakiego pochodziły okresu. Ciekawostką jest to, że willę można zobaczyć w pierwszym polskim horrorze o tematyce okultystycznej pt. „Medium”. Molo, Monciak i nietypowy komin – płyńmy w nurtem Nie ma innej opcji. W jakimś momencie trafimy na Monciak, czyli główną turystyczną arterię Sopotu, oficjalnie ul. Bohaterów Monte Cassino. Porwie nas nurtem swego tłumu aż do mola. Najdłuższego w Polsce. Dajmy się ponieść temu nurtowi. Molo to przeżycie społeczne, bo zawsze na nim pełno ludzi. Ale widok na Sopot i przyjemna morska bryza to atuty tej wizyty. Z mola widać na przykład wielki i wiekowy Grand Hotel. Zatrzymało się w nim wielu znanych ludzi. Kto? W kawiarni na parterze można zobaczyć na dwóch ścianach galerię fotografii. Wśród gości hotelu byli m.in.: Fidel Castro, Charles de Gaulle, Shakira czy Norah Jones. Obok mola znajduje się też nietypowa latarnia morska. W rzeczywistości jest ona pięknie obudowanym kominem. Powstały w 1903 roku w Sopocie zakład balneologiczny potrzebował kotłowni. Projektanci nie chcieli, by komin szpecił okolicę. I się postarali, by wyglądał jak latarnia morska. Obecnie komin odprowadza opary z kotłowni gazowej szpitala reumatologicznego. Widok na okolicę jest doskonały. Wejście na latarnię znajduje się nieco ukryte wśród stoisk z pamiątkami. Sopot. Atrakcji więcej niż na city break To były bardzo intensywne dwa dni w Sopocie. Duża liczba atrakcji zaskoczyła mnie. To nie tylko piękna plaża i molo. Nawet pobieżne doświadczenie ekskluzywnego nadmorskiego kurortu to w mojej ocenie co najmniej 3–4 dni. Wśród mniej znanych turystom miejsc warto wspomnieć hipodrom, gdzie od czasu do czasu odbywają się konne zawody (często wstęp jest wolny) czy Państwową Galerię Sztuki blisko molo z ambitną ofertą kulturalną. Wizytę kończę kolacją w restauracji w Radisson Blu Sopot. W tle gra kojący jazz (dwa razy w tygodniu wieczorami przygrywa muzyka na żywo). Sączę bezalkoholowego drinka, który wygląda i smakuje chyba nawet lepiej niż ten z procentami. Część składników do obiadu trafia na mój talerz wprost z przyhotelowego ogródka. Wśród nich jest mięta i bazylia oraz sekretne składniki szefa kuchni. Do Sopotu trzeba będzie jeszcze wrócić. Nasz ekspert Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie.
Polska plaża wśród najlepszych na świecie. Oferuje zapierające dech widoki
Takie wiadomości lubimy przekazywać najbardziej. Jedna z polskich plaż została doceniona za granicą i znalazła się w gronie 100 najlepszych na świecie. Wyprzedziła m.in. perłę Karaibów.
W tym artykule: Najlepsze plaże świata Plaża w Sopocie wśród 100 najlepszych Urlop nad Bałtykiem z roku na rok cieszy się coraz większą popularnością wśród obcokrajowców. W poprzednim sezonie wakacyjnym polskie morze upatrzyli sobie szczególnie Czesi, którzy okrzyknęli nasz kraj „nową Chorwacją”. Doceniając nie tylko piękną przyrodę czy liczne atrakcje, ale przede wszystkim dość przystępne ceny. Do najchętniej odwiedzanych, zarówno przez polskich, jak i zagranicznych turystów, nadmorskich kurortów z pewnością można zaliczyć Sopot. To właśnie tutaj, w tym niewielkim mieście położonym między Gdańskiem a Gdynią, znajduje się jedna ze najlepszych plaż świata, co potwierdza najnowszy ranking przygotowany przez portal Beach Atlas. Najlepsze plaże świata Poznaliśmy ranking Golden Beach Award 2024, czyli 100 najlepszych plaż na świecie. Opracowaną przez portal Beach Atlas listę otwiera plaża na wyspie Bora Bora (Polinezja Francuska), gdzie – jak piszą autorzy zestawienia – „twój portfel wzywa pomocy, ale twoje konto na Instagramie krzyczy, że jesteś w niebie”. I dodają: – Zanurz się w krystalicznie czystej wodzie w ciągu dnia, a nocą rób zdjęcia zachodów słońca jak z pocztówki. Podium uzupełniły Boulders Beach w Republice Południowej Afryki oraz Waikiki Beach na Hawajach. Tuż za czołową trójką uplasowała słynna Copacabana w Rio de Janeiro i tajska Maya Bay, zamykająca pierwszą piątkę. W TOP 10 znalazły się także: czarna plaża Reynisfjara na Islandii; <a data-ved="2ahUKEwjniPD5pKOFAxW6GhAIHZ3DAikQFnoECBUQAQ" href="https://www.national-geographic.pl/przyroda/szklana-plaza-w-kalifornii-to-nie-cud-natury-historia-jej-powstania-zasmuca/" jsname="UWckNb" ping="/url?sa=t&source=web&rct=j&opi=89978449&url=https://www.national-geographic.pl/artykul/szklana-plaza-w-kalifornii-to-nie-cud-natury-historia-jej-powstania-zasmuca&ved=2ahUKEwjniPD5pKOFAxW6GhAIHZ3DAikQFnoECBUQAQ">szklana plaża w Kalifornii; Jumeirah Beach w Dubaju; Wybrzeże Szkieletów w Namibii; plaża Omaha we Francji. – Zazwyczaj poszukiwanie najlepszych plaż koncentruje się na ich atrakcyjności wizualnej – sypkim piasku i czystej, błękitnej wodzie. Nasza oferta wykracza poza konwencjonalność i obejmuje bogatszy wachlarz tego, co czyni plażę niezwykłą – podkreślają twórcy rankingu. Ten aquapark oferuje „lato przez cały rok”. Polacy upatrzyli go sobie już dawno 28 zjeżdżalń, 14 basenów i „lato przez cały rok”. A to wszystko zaledwie godzinę drogi od polskiej granicy. Mowa o jednym z największych parków wodnych w Europie, który swoją ofertą... Plaża w Sopocie wśród 100 najlepszych Wśród stu propozycji z całego świata nie zabrakło także polskiego akcentu. Na 85. pozycji znalazła się plaża w Sopocie, która przez autorów zestawienia została porównana do znajdującej się na nabrzeżu Brighton najsłynniejszej brytyjskiej plaży. Portal Beach Atlas wyróżnił trójmiejski kurort za wyjątkowy klimat, a także za osiągające ponad pół kilometra długości molo, będące największą tego typu konstrukcją na Starym Kontynencie. – Któż by pomyślał, że Polska może poszczycić się tak wspaniałymi plażami. Plaża w Sopocie, nawiązująca klimatem do plaży w Brighton, pełna jest tętniących życiem barów i klubów. Atrakcją jest najdłuższe drewniane molo w Europie, oferujące zapierające dech w piersiach widoki i wyjątkowe doświadczanie Morza Bałtyckiego – czytamy w uzasadnieniu. Sopocka plaża w rankingu wyprzedziła m.in. uchodzącą za perłę Karaibów plażę Varadero na Kubie oraz jedną z najsłynniejszych plaż na Dominikanie – Bavaro Beach. Zestawienie Golden Beach Award 2024 zamknęła Love Beach w Nassau na Bahamach. Przypomnijmy, że przed rokiem wiele w mediach mówiło się o plaży położonej wzdłuż Półwyspu Helskiego. Wszystko po tym, jak brytyjski dziennik „The Sun” okrzyknął charakterystyczną „kosę” mianem „raju na Ziemi”. Ponadto w artykule nie zbrakło także porównań do Scilly, czyli liczącego ponad 16 km kw. archipelagu zlokalizowanego na zachód od wybrzeży Kornwalii. Źródło: beachatlas.com. Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Piaszczyste plaże i eleganckie wille. Jak Sopot stawał się polskim Saint-Tropez
Nazywany Perłą Bałtyku na Riwierze Północy, Sopot nadal kultywuje obraz ekskluzywnego kurortu, uzdrowiska z niespełna dwuwiekową tradycją, w którym należy się pokazać. Prezentujemy fragment książki Olgi Dębickiej „Podróżować znaczy żyć".
W tym artykule: Jak narodził się Sopot? Rarytasy z aukcji Szwajcarskie werandy Kapelusze pani Bożeny Zapach perfum na Monciaku Parasolnik i inni Szemrzące potoki Dobry adres Taki jest właśnie Zoppot ze starych, czarno-białych fotografii i pocztówek: Kurhaus, Dom Zdrojowy, muszla koncertowa z widownią wypełnioną po brzegi, drewniane molo stawiane i rozbierane przed zimą. Sielskie obrazki tłumów kuracjuszy wygrzewających się w słońcu na pierwszej platformie mola, tak zwanej patelni. Jak narodził się Sopot? Początki uzdrowiska sięgają 1823 roku, kiedy osiadły tu lekarz armii napoleońskiej Jean Georges Haffner zbudował Zakład Kąpielowy, a rok później Dom Kuracyjny. W tym czasie pojawiły się też drewniane łazienki-przebieralnie nad brzegiem morza, kilkudziesięciometrowy pomost – pierwowzór obecnego mola – oraz park. W XIX wieku dla lgnących do luksusu dżentelmenów i bogatych elegantek z Polski i Europy powstawały tu: hipodrom – tor wyścigów konnych, korty tenisowe założone na plantach uroczyska na północ od Domu Zdrojowego, luksusowe rezydencje ludzi biznesu, koncertowa Opera Leśna. Bawią i fascynują opowieści o przedwojennych zawodach konnych na hipodromie, gdzie konie były wyłącznie czystej krwi arabskiej, ale jeźdźcy ścigali się nawet na strusiach, i gdzie odbywały się turnieje strzeleckie. I gdzie omawiano sensacje życia towarzyskiego. Rarytasy z aukcji Fascynujące sopockie pamiątki kolekcjonuje w swoim domu Grzegorz Krzyżowski, sopocianin i historyk. W jego parterowym mieszkaniu przy alei Niepodległości, w kamienicy wybudowanej w latach dwudziestych XX wieku dla stolarza Reinholda Friebosego, kiedyś znajdował się sklep kolonialny. W kolekcjonowaniu interesuje go wszystko, co ma związek z Sopotem: medale, pocztówki, fotografie. Pokazuje na przykład medal z brązu w kształcie tulipana – na awersie fragment Zakładu Balneologicznego z datą: 1903 rok, na rewersie herb miasta. Najstarsza w jego zbiorach pocztówka pochodzi z 1890 roku i przedstawia drewniany Dom Zdrojowy i krótkie jeszcze molo, które nie miało nawet 100 metrów! – Autorem najciekawszych widokówek był John Faltin – opowiada Krzyżowski. – To jego pseudonim artystyczny, na chrzcie otrzymał imiona Johannes Theodor. Z zawodu księgowy, z zamiłowania fotograf, wykonywał zdjęcia na zlecenie gminy i urzędu miasta, współpracował też z wytwórniami widokówek. Jego fotografie dokumentują rozwój Sopotu na przełomie XIX i XX wieku, który z letniskowej miejscowości zmienił się w bogate miasto. W Muzeum Sopotu można oglądać pierwszą monograficzną wystawę prezentującą dorobek Faltina, na którą składa się 150 zdjęć. Krzyżowski pocztówki kupuje na aukcjach internetowych, na przykład na amerykańskim eBayu. Zdarza się, że kosztują kilka złotych, ale niektóre osiągają ceny nawet sześćset, siedemset, tysiąc złotych. Co ciekawe, negatywy starego Sopotu nierzadko są mylone przez zbywających z fotografiami Nicei, Królewca czy Druskiennik! Nie na wszystkie kolekcjonerskie rarytasy na aukcji stać pana Krzysztofa. Kolekcjoner przeżywa, że nie mógł kupić bileciku wizytowego Rainera Marii Rilkego z czasu, kiedy poeta przebywał w Sopocie. Wystawiono go na sprzedaż za 2 tysiące euro! Szwajcarskie werandy W Sopocie znajduje się około 150–200 zabytkowych willi i rezydencji, ale warto zobaczyć chociaż kilka najważniejszych. Wyrastały jak grzyby po deszczu na przełomie XIX i XX wieku. Najstarsze sopockie zabytki to Dworek Hiszpański i młodszy od niego klasycystyczny Dworek Sierakowskich, pamiętający kilkudniową wizytę Fryderyka Chopina. Ma w nim swoją siedzibę Towarzystwo Przyjaciół Sopotu. Odbywają się tu koncerty, wystawy, spotkania literackie i wykłady. Warto pozaglądać do tajemniczych ogrodów przez furty i płoty, odkryć nawiedzone domy, podziwiać ozdobne werandy, drzwi i okna. Zachwycają werandy w stylu szwajcarskim, drewniane wykończenie taniego budownictwa letniskowego. Te położone na piętrze pełniły funkcję „letniego salonu” do spotkań towarzyskich i jedzenia posiłków, a te na parterze służyły jako wejście do domu i przejście do ogrodu. Dla mnie najciekawsze wille znajdują się przy ulicy Obrońców Westerplatte. Stoję pod numerem 24. Zbudowany w 1870 roku dom gdańszczanina, radcy handlowego Johanna Immanuela Bergera to podobno najbardziej nawiedzony dom w Sopocie. W połowie lat osiemdziesiątych XX wieku był scenerią polskiego horroru "Medium" o zjawiskach paranormalnych. Tajemniczo wyglądająca budowla wyłania się zza gąszczy zieleni i jesiennej mgły. Po obu stronach drzwi wejściowych znajdują się dwie figury – personifikacje sztuki i nauki. Widzę, że współcześni mieszkańcy wracają do domu ze szkoły i z pracy, więc w domu raczej nikt już nie straszy. W górnym Sopocie największe wrażenie robi modernistyczna Willa Mokwy, od wieku w rękach tej samej rodziny. Zbudowana dla lekarza i podróżnika Maksymiliana Łukowicza, została nazwana Adelaide od miasta, w którym urodziła się jego córka Stefania, skrzypaczka. W 1922 roku wyszła za mąż za malarza Mariana Mokwę i odtąd dom przy ulicy Kasprowicza 8, prezent ślubny od ojca, stał się siedliskiem tej rodziny. Mokwa zasłynął przede wszystkim jako twórca pejzaży morskich. Stworzył wiele obrazów pokazujących związek Polski z morzem. Był również inicjatorem i fundatorem budowy Galerii Morskiej w Gdyni. Kapelusze pani Bożeny Wracając, zahaczam o Pracownię Kapeluszy Damskich „KROSS” pani Bożeny Magnuszewskiej, mieszczącą się przy ulicy Niepodległości 735. Modystka wita mnie w progu. W butiku jakby czas się zatrzymał na przedwojniu. Stara kamienica, dzwonek, skrzypiące drzwi, szklane gabloty, zapach filcu w powietrzu… Bożena Magnuszewska pracuje od 59 lat, a wierne klientki błagają, by nie przechodziła na emeryturę. – Jak Sopot, to elegantki i kapelusze. I to nie tylko ślubne zamiast welonu – opowiada pani Bożena – ale i tak zwane chanelki w stylu Coco Chanel, w kształcie budki, garnuszka, turbany, sportowe, z takimi dodatkami jak woalki, pióra, kwiaty, kokardy. Kapelusze pani Magnuszewskiej nie są tak fantazyjne i ekstrawaganckie, jak te widywane podczas wyścigów konnych Royal Ascot w Anglii, ich styl jest bardziej zachowawczy. Ale w księdze pamiątkowej, którą prowadzi, ma wpisy wielu usatysfakcjonowanych klientek, wśród których są prezydentowe: Danuta Wałęsa i Jolanta Kwaśniewska. Zapach perfum na Monciaku Pani Jadwiga Pancek, z którą umówiłam się na kawę i lody „u Włocha”, w kultowej lodziarni Milano de Marco Gelateria na Monciaku – zachowała w pamięci taki oto obrazek. Nieopodal stał automat z perfumami i za wrzuconą drobną monetę można było kupić jedno psiknięcie z atomizera. Przechodnie korzystali z tej możliwości na przykład przed randką. Pamięta też lampiarza przemieszczającego się na rowerze, który zapalał i gasił lampy gazowe wzdłuż ulicy. Najpopularniejszym obiektem, z którym turyści spacerujący Monciakiem, jak nazywana jest ulica Bohaterów Monte Cassino, robią sobie selfie, jest Krzywy Domek. Jednak porównywanie go do architektury Antonia Gaudíego to mocna nadinterpretacja. Krzywy Domek wygląda jak wyjęty z rysunków grafika Pera Oscara Gustava Dahlberga, Szweda mieszkającego w Sopocie i w Paryżu. To one zainspirowały projektujących budynek architektów. Na pytanie, co zawyrokowało, że artysta wybrał na swoje miejsce do życia właśnie Sopot, odpowiada krótko: żona Anna. Dahlberg, jak czarodziej w długim płaszczu i kapeluszu, włóczy się ulicami, wdrapuje po schodach, studiuje wiekowe dachy i starzejące się werandy. Sopot w jego rysunkach dzięki charakterystycznej falującej, rozbujanej kresce jest oniryczny niczym ze snu. Ikona Sopotu to oczywiście Grand Hotel. W 1938 roku cena za dobę w kasynie hotelu była dwa razy wyższa niż w innych, dodatkową atrakcją była możliwość korzystania z kąpieli morskich bez opuszczania pokoju, dzięki specjalnemu systemowi pompującemu wodę i doprowadzającemu ją do łazienek prosto z Zatoki Gdańskiej. I wreszcie symbol miasta – sopockie molo. Dzisiejszy kształt uzyskało w 1927 roku. Ma 512 metrów i jest najdłuższym drewnianym pomostem w Europie. Na dnie Morza Bałtyckiego leżą tysiące ton broni chemicznej. Jak uratować podwodny ekosystem? Bałtyk jest zanieczyszczony nie tylko plastikiem, ale też pozostałościami po II Wojnie Światowej. Parasolnik i inni Monciak to również jeden wielki performance. Scena dla miejscowych ekscentryków, oryginałów, dziwaków – przebierańców. Taki koloryt lokalny. Parasolnik, Peter Konfederat, George Kanada – trochę chorzy psychicznie, lubili zaczepiać nieznajomych dla rozmowy i napiwku. Legendarny Parasolnik, czyli Czesław Bulczyński, znany tu w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, mieszkał na rogu ulicy Grunwaldzkiej i Dzierżyńskiego (dziś 3 Maja) i naprawiał parasole. Jego żona stała na Monciaku z wagą lekarską i za pieniążek można było się zważyć. Niewysoki, z gęstą czarną brodą, Parasolnik występował w hełmie wikinga z rogami, w ciżmach z zakręconymi noskami, innym razem przebrany za Cygankę, a nawet za piec kaflowy. Na plaży przy molo występował w ekstrawaganckiej bieliźnie – obowiązkowo w biustonoszu! Sławny Parasolnik doczekał się swojego pomnika – autorem rzeźby jest Tadeusz Foltyn. Na wyobraźnię działa napis na postumencie: „Obłoczek nadziei i kropla uśmiechu pod parasolem uszytym ze snu”. Był też George Kanada, uznawany trochę za mitomana. Pseudonim stąd, iż mężczyzna twierdził, że ma rodzinę w Kanadzie. Z palcami w pierścieniach, ekstrawaganckim stroju, wyglądał jak rajski ptak. Zagadując przechodniów, utrzymywał się z tego, co kto mu wrzucił do kapelusza. Bałtyk - fotoreportaż Mikołaja Nowackiego. Osobista opowieść o fotografowaniu na otwartym morzu [STORYTELLERS] Mikołaj Nowacki, fotograf National Geographic Polska, ambasador Lumix, opowiada o fotografowaniu podczas bałtyckich rejsów, o sprzęcie, jakiego używał w ekstremalnych warunkach i doświadczen... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/baltyk-fotoreportaz-mikolaja-nowackiego-osobista-opowiesc-o-fotografowaniu-na-otwartym-morzu-storytellers-f5f0c3b.jpeg" width="938" height="528" alt="Bałtyk - fotoreportaż Mikołaja Nowackiego. Osobista opowieść o fotografowaniu na otwartym morzu [STORYTELLERS]" title="Bałtyk - fotoreportaż Mikołaja Nowackiego. Osobista opowieść o fotografowaniu na otwartym morzu [STORYTELLERS]" /> Następny z oryginałów to Peter Konfederat (lata siedemdziesiąte, osiemdziesiąte), zwariowany na punkcie militariów. Naprawdę posiadał ciekawe eksponaty. A wszystkie jego happeningi odbywały się pod flagą konfederacji z czasów amerykańskiej wojny domowej. W przypływie dobrego humoru pisywał piórem wiersze. I co ładniejszej dziewczynie podarowywał za darmo w formie listu, który na miejscu na ławeczce przy delikatesach na rogu Monte Casino i ulicy Haffnera, lakował i wyciskał pieczęć. Znany był też z łatwego zarobku. Kolportował „Wieczór Wybrzeża”. Kupował w kiosku Ruchu za 50 groszy, a sprzedawał po złotówce. Potrafił wparować do Złotego Ula w swojej czapie zwierza na głowie, z naręczem gazet, nawołując nachalnie. Miał swoje stałe wesołe grepsy. Od kilku lat turystów zabawia sopocki klaun z wymalowaną twarzą, śpiewający z gitarą. Sopocki SPATiF niedawno świętował siedemdziesiąte urodziny. W latach pięćdziesiątych wpadali tu Zbyszek Cybulski, Bobek Kobiela, Kalina Jędrusik i sopocianin Jerzy Afanasjew. To były czasy teatrzyku Bim-Bom, Cyrku Rodziny Afanasjeff i Tralabomba. Dzisiaj po dawnej cyganerii artystycznej pozostały jedynie wyklejanki i fotografie na ścianach. Ale wówczas latem plejada ówczesnych celebrytów, tak zwanej warszawki, lansowała się na Monciaku, spacerując z jednego końca na drugi. Punktem orientacyjnym, przy którym się wszyscy umawiali, była knajpa Złoty Ul – dzisiaj Browar Miejski Sopot. Sztorm zmył część plaży w Gdyni-Orłowie. Jej poszerzenie kosztowało 2,5 mln złotych Miejscowi i turyści krótko cieszyli się odnowioną poszerzoną plażą w Gdyni-Orłowie. Zaledwie pół roku po tym, jak zakończono kosztowną odbudowę plaży, większość piasku została zmy... Prosto z przelewającego się w górze ulicy Bohaterów Monte Cassino tłumu nagle wstępuję w kościelny chłód i ciszę. Wchodzę przez wielkie wrota do garnizonowego kościoła św. Jerzego. W prawym bocznym ołtarzu znajduje się drewniana płaskorzeźba Matki Bożej z Dzieciątkiem, stylizowana na obraz Częstochowskiej. Przez ponad 30 lat pływała na statku „Batory” pod polską banderą. I zdaniem marynarzy to właśnie dzięki jej opiece „Batory” jako aliancki transportowiec zawsze wychodził bez szwanku podczas wojny. "Lucky ship" (szczęśliwy statek) albo "Lucky shit" (cholerny szczęściarz) – tak go nazywali. Po wycofaniu statku w 1971 roku z morskiej służby przekazano rzeźbę właśnie tutaj. Przez sopocian w dojrzałym wieku uznawana jest za cudowną. Matka Boska z „Batorego” jest patronką „rozbitków życiowych”. Szemrzące potoki W dokumentach po raz pierwszy nazwa Sopot (Sopoth) pojawiła się w 1283 roku w akcie darowizny wsi przez kancelarię księcia Mściwoja II dla konwentu cystersów z Oliwy. Nazwa pochodzi prawdopodobnie od słowiańskiego słowa oznaczającego potok. Przed wiekami nazwę Sopot nosił jeden z potoków, prawdopodobnie dzisiejszy Grodowy na terenie miasta. A gdzie usłyszymy szemrzące potoki? Na przykład w pobliżu Grodziska, najstarszego zabytku w kurorcie. Rzadko kto, spacerując ulicą Haffnera, ma świadomość, że już w VIII wieku istniała tu wczesnośredniowieczna osada obronna. Obecnie jest skansenem archeologicznym. Sopot ma wymarzone położenie, są tu lasy, pagórki, potoki, plaża, morze… Gęste lasy zachęcają do wędrówek. Warto się wybrać na czterokilometrowy spacer Szlakiem Wiewiórek, wiodącym od sanatorium Leśnik przez grzbiet Glinnej Góry do rezerwatu Zajęcze Wzgórze. Z punktu widokowego na szczycie widać leśny stadion lekkoatletyczny. Można stąd podziwiać panoramę miasta i spokojną taflę Bałtyku z molo. Dla chcących głęboko pooddychać są w Sopocie baseny solankowe, między innymi w Parku Południowym i na skwerze ks. Ottona Bowiena, gdzie stoją grzybki inhalacyjne, lub w sopockim Klubie Żeglarskim czy w sanatorium Leśnik. Wód solankowych można się napić również w pijalni w Domu Zdrojowym. Są dobre dla zdrowia i urody, ale podobno również uspokajają i wyciszają. Sztorm zmył część plaży w Gdyni-Orłowie. Jej poszerzenie kosztowało 2,5 mln złotych Miejscowi i turyści krótko cieszyli się odnowioną poszerzoną plażą w Gdyni-Orłowie. Zaledwie pół roku po tym, jak zakończono kosztowną odbudowę plaży, większość piasku została zmy... Dobry adres Odkąd obejrzałam stare widokówki z Sopotu, żałuję, że ludzie teraz wysyłają fotki via Whatsapp czy Messenger, wrzucają selfie na Instagram. I listonosze nie przynoszą już tak pięknych pocztówek z wakacji, bo nikt ich nie wysyła… I tak odkryłam prawdziwą twarz Sopotu – kurortu i uzdrowiska, ze zmarszczkami, bruzdami, ale jakże piękną. Sopocki bon ton. Bo to miasto ma maniery i klasę damy! Pamiętam, jak kompozytorowa Szarlotta Jabłońska wspominała przedwojenną restaurację w Zoppot Indrabar z otwieranym dachem, w której na randki umawiała się z przyszłym mężem i mogli podziwiać rozgwieżdżone niebo. Warto również wspomnieć, że dopiero w 1963 roku na popularnym Monciaku, zakazano ruchu samochodowego i odtąd jest to deptak. Sopot jest miastem „skrojonym na ludzką miarę”, jak pisała Agnieszka Osiecka. Na tyle małym, że wszystkie sprawy załatwisz pieszo. Jest kameralny, ludzie tu żyją blisko siebie. Sopocianie pielęgnują sąsiedzkie więzi, integrują się podczas pikników na sopockich błoniach i placu Przyjaciół Sopotu, bawią się na deskach Opery Leśnej i podczas świąt ulic. W mieście jest około 300 domów ozdobionych werandami, które tworzą klimat sielskości z cichymi podwórkami, ćwierkającymi wróblami, kotami wygrzewającymi się w słońcu. To dobry adres do życia. _______ Olga Dębicka – dziennikarka, pisarka, podróżniczka. Autorka książek, m.in. „Dziwka i Madonna. Marka Hłaski widzenie świata” i „Fotografie z tłem. Gdańszczanie po 1945 roku”. Publikowała od Dziennika Bałtyckiego po Dialog Deutsch-Polnisches Magazin, przez 12 lat związana z portalem Wirtualna Polska. Od 17 lat stała współpracowniczka National Geographic. Laureatka wielu dziennikarskich nagród, m.in. Nagrody Stowarzyszenia Polskich Dziennikarzy (Polski Pulitzer), wyróżnienie pod patronatem Nowego Dziennika z Nowego Jorku, Pro Libro Legendo, Grand Press, nominowana do Polsko-Niemieckiej Nagrody Dziennikarzy, uhonorowana Golden Pen Top Journalist Award 2015. View oEmbed on the source website Nasz ekspert Olga Dębicka Dziennikarka, pisarka i podróżniczka. Autorka książek, m.in. „Dziwka i Madonna", „Marka Hłaski widzenie świata" i „Fotografie z tłem. Gdańszczanie po 1945 roku". Od wielu lat stała współpracowniczka „National Geographic Polska". Laureatka nagród dziennikarskich i literackich, m.in. Nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (Polski Pulitzer), wyróżnienie pod patronatem Nowego Dziennika z Nowego Jorku, Pro Libro Legendo, Grand Press, nominowana do Polsko-Niemieckiej Nagrody Dziennikarzy, uhonorowana Golden Pen Top Journalist Award 2015. Prywatnie mama Kosmy, mieszka w Gdyni.
Weekend z Trójmiejską architekturą – co warto zobaczyć?
Od XIX-wiecznej willi, w której nakręcono horror po bajkowe akwarium pełne zwierząt z całego świata – Trójmiasto jest pełne zachwycających obiektów architektonicznych!
Biorąc pod uwagę architekturę Gdyni, Gdańska i Sopotu, nazywanie ich Trójmiastem jest bardzo krzywdzące – każde z nich posiada swój wyjątkowy klimat i charakterystyczną architekturę. Oto kilka obiektów, które warto uwzględnić w swoim planie wycieczki. Ośrodek Kultury Morskiej w Gdańsku Gratka dla fanów nowoczesnej architektury, która swoim wyglądem nawiązuje do zabytkowej zabudowy. Oprócz tego, że zachwyca swoim spójnym z architekturą Miasta Głównego Gdańska wyglądem, Ośrodek Kultury Morskiej jest jedynym miejscem w Polsce, gdzie można zdobyć szeroką wiedzę związaną z marynistyczną tematyką. PGE Arena Gdańsk Tak zwany “Bursztynowy Stadion”, który mieści się na granicy Gdańska z Sopotem, został wybudowany na Euro 2012 i może pomieścić aż 43 615 widzów. Konstrukcja bryły pokryta jest poliwęglanowymi płytkami w 6 odcieniach, które dają wyjątkowy, bursztynowy kolor, a jej nowoczesne industrialne wnętrze zostało zaprojektowane w surowym betonie, drewnie i stali. Akwarium Gdyńskie Wszystko, co tu znajdziemy, dotyczy podwodnego świata – Gdyńskie Akwarium to jedyny tego typu ogród zoologiczny w Polsce, a ze wszystkich stron otoczony jest wodami Morza Bałtyckiego. Można tu obserwować wiele nieznanych gatunków ryb, płazów i gadów z różnych stron świata. Multidyscyplinarne Centrum Kulturalno-Artystyczne Zatoka Sztuki w Sopocie Ta nowoczesna i dobrze przemyślana bryła mieszcząca się przy samej plaży w sopockich Łazienkach Północnych powstała jesienią 2011 roku, a jej największym urokiem są zastosowane tu przeszklenia i jasne kolory. Na osobną uwagę zasługuje tu działalność centrum, w którym odbywają się różnego rodzaju warsztaty, koncerty i wystawy artystyczne. Cmentarz Żydowski w Sopocie Powstały w 1913 roku cmentarz znajduje się przy obecnej ulicy Jacka Malczewskiego w Sopocie i zajmuje powierzchnię 0,5 ha. Chociaż nekropolia niszczeje i coraz więcej rzeczy wymaga renowacji, zachowało się tam nieco macew z czytelnymi inskrypcjami w języku polskim, niemieckim, rosyjskim i hebrajskim, a na teren cmentarza prowadzi zabytkowa brama z hebrajskim napisem “Oto jest brama do Boga” (Ze Szaar L'Adona – przyp.red) – jedyna, która przetrwała na Pomorzu do XXI wieku. Dom Zdrojowy w Sopocie Obecny budynek Domu Zdrojowego w Sopocie został oddany do użytku w 2009 roku, ponieważ jego pierwowzór z 1825 roku, w którym znajdowały się połączone z hotelem i kasynem sale balowe i restauracyjne, został kompletnie prawie doszczętnie zniszczony podczas działań wojennych w 1945 roku. W nowej wersji znajduje się między innymi Państwowa Galeria Sztuki, Informacja Turystyczna, Pijalnia Wód Solankowych, a także restauracje, kawiarnie oraz galerie. Willa Bergera w Sopocie Willa Bergera wraz z zespołem parkowym powstała około 1881 roku jako letnia rezydencja na zlecenie gdańskiego radcy prawnego, Johanna Immanuela Bergera. Po jego śmierci w 1909 roku teren został sprzedany Paulowi Heinrichowi Hermannowi Resslerowi, który był członkiem loży masońskiej, ale również nie pozostał w jego rękach na długo. Do drugiej wojny światowej willa przechodziła z rąk do rąk, a w 1945 roku trafiła w ręce państwa i została przekształcona w Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych. W 1985 roku ogród i frontowa elewacja budynku pojawiły się w horrorze „Medium” – pierwszym polskim filmie o tematyce okultystycznej. Budynek został zaprojektowany w stylu neoklasycystycznym, a inspiracją były budowle niemieckiego architekta Karla Friedricha Schinkla.
Koronawirus w Polsce. Kraków w "żółtej strefie". Sopot w "grupie ryzyka"
Ministerstwo Zdrowia opublikowało zaktualizowaną mapę miast i powiatów, w których w ostatnim czasie odnotowano najwięcej zakażeń koronawirusem SARS-CoV-2. Kolorem żółtym oznaczony został m.in. Kraków, jeden z najpopularniejszych turystycznych kierunków w kraju. Co to oznacza?
„Stało się! Ministerstwo Zdrowia objęło Kraków żółtą strefą epidemii koronowirusa Sars-Cov-2. Apelujemy do mieszkańców i turystów o rozwagę i stosowanie się do wszystkich zasad sanitarnych” – taka informacja znalazła się na oficjalnym profilu Kraków PL na Facebooku. Władze miasta przypomniały, co oznacza żółty kolor w kontekście trwającej epidemii. Tym kolorem oznaczane są powiaty i miasta, w których w ciągu ostatnich 14 dni odnotowano największy przyrost nowych zakażeń. Co za tym idzie mieszkańcy miasta oraz przebywający w nim turyści zobowiązani są do przestrzegania bardziej restrykcyjnych obostrzeń, niż w pozostałej „zielonej” części kraju. Kraków wcześniej znajdował się na tzw. liście ostrzegawczej. Niestety w ostatnich dniach w województwie małopolskim odnotowano rekordowy dobowy przyrost nowych przypadków. W czwartek potwierdzono 233 zakażenia, z czego 59 w Krakowie. Zwiększoną ostrożność zalecono też mieszkańcom Sopotu oraz odwiedzającym popularne nadmorskie miasto. Sopot co prawda jeszcze nie trafił na żółtą listę, ale znalazł się na liście ostrzegawczej. To oznacza, że jeśli liczba nowych zakażeń nie zacznie maleć, Ministerstwo Zdrowia może w najbliższych dniach podjąć decyzję o konieczności zaostrzenia obostrzeń także w tym rejonie. – Jeżeli podawalibyśmy te wyniki wczoraj, to miasto Sopot znalazłoby się na liście żółtej, ponieważ jest tam dość duża dynamika wzrostu zachorowań. Choć ostatnie trzy dni pokazują, że ona spada – powiedział wiceminister zdrowia Waldemar Kraska podczas konferencji prasowej. Na liście ostrzegawczej znalazły się także powiaty: brzeski, oleski i myszkowski. Strefy żółte obowiązują w powiatach: rybnickim, tatrzańskim, przemyskim, żuromińskim, limanowskim, kartuskim, koneckim, nowosądeckim, kłobuckim i bartoszyckim. Strefy czerwone w powiatach: nowatorskim, lipskim, łowickim, pajęczańskim, wieluńskim, kolskim i w Nowym Sączu. View oEmbed on the source website Ministerstwo Zdrowia klasyfikuje powiaty jako czerwone i żółte na podstawie dynamiki wzrostu zakażeń z ostatnich 14 dni. „Zostały wyznaczone trzy strefy: zielona, żółta i czerwona w zależności od tego, ile osób jest chorych na terenie danego powiatu. Jeśli nowych zachorowań było powyżej 12 na 10 tys. mieszkańców, wtedy powiat zaliczany jest do czerwonej strefy, a jeśli między 6 a 12 na 10 tys., to do żółtej strefy. W ten sposób ograniczenia będą dotykały tylko te obszary, których jest wyższe ryzyko zakażenia” – czytamy na stronie pacjent.gov.pl. W powiatach „żółtych” ograniczenia są mniej dotkliwe niż w „czerwonych”. Między innymi nie ma obowiązku zakrywania nosa i ust w miejscach publicznych na świeżym powietrzu (o ile możliwe jest zachowanie dystansu co najmniej 1,5 m od innych osób). Główne obostrzenia dotyczą lokali gastronomicznych czy imprez masowych. W restauracjach, kawiarniach oraz przy organizacji targów i kongresów obowiązuje limit 1 osoba na 4 m kw. W kinach zajętych może być maksymalnie 25 proc. miejsc. W parkach rozrywki – 1 osoba na 5 m kw. W siłowniach i centrach fitness – 1 osoba na 7 m kw. Wydarzenia sportowe mogą odbywać się przy 25-procentowej widowni, a wesela i imprezy rodzinne mogą liczyć maksymalnie 100 osób. W strefach „czerwonych” obowiązek noszenia maseczek obowiązuje w całej przestrzeni publicznej. Wesela mogą odbywać się do 50 osób. Restauracje i gastronomię obowiązuje zasada zakrywania ust i nosa oraz maksymalnie 1 osoba na 4 metry kwadratowe. Kościoły mogą być zapełnione najwyżej w połowie. W przypadku czerwonych powiatów niedozwolone jest także organizowanie imprez masowych, w tym rozgrywek sportowych z udziałem publiczności. Pełny wykaz obostrzeń obowiązujących w danych strefach znajdziecie tutaj.
Odizolowani i zagrożeni: Ludzie Amazonii
Zapoznawanie Czytelników z pierwotnymi kulturami to piękna część 130-letniej historii National Geographic, ale jednocześnie swego rodzaju etyczne pole minowe. Jaka jest nasza odpowiedzialność w opowiadaniu historii tych, którzy przynajmniej na pozór wydają się tak różni od nas? Jak pokazywać inne kultury z wyczuciem, bez nadmiernego „egzotyzowania” czy przejaskrawiania tego, co dla nich jest zupełnie naturalne? Opowieść z tego miesiąca, dotycząca poważnych zagrożeń rdzennego plemienia zamieszkującego Amazonię, podkreśla znaczenie tego tematu. Nasz fotograf Charlie Hamilton James przez miesiąc z bliska obserwował życie puszczańskich ludów Awá i Guajajara. W sumie w Amazonii spędził półtora roku. Rozmawialiśmy o wyzwaniach i odpowiedzialności, z jaką wiąże się robienie zdjęć w takim miejscu (wywiad można przeczytać w magazynie). Susan Goldberg Redaktor naczelna NG USA TEMAT Z OKŁADKI | AMAZONIA POZA CYWILIZACJĄ Choć wielu może się to wydawać nieprawdopodobne, w ostępach amazońskiej puszczy istnieją jeszcze rdzenne społeczności żyjące na sposób pierwotny. Największe zagrożenie ściąga na nie fakt, że przeszkadzają w bezkarnej grabieży tropikalnego lasu … („Przetrwać poza cywilizacją”, tekst: Scott Wallace i Chris Eagan, zdjęcia: Charlie Hamilton James) REPORTAŻ | DIETA PRZYSZŁOŚCI Chwasty, owady i glony. Ale też krwiste, choć wegańskie, befsztyki. Nasza przyszła dieta z pewnością się zmieni. Zwyczajnie nie będziemy mieć innego wyjścia. Znalezienie nowych źródeł białka stanie się koniecznością, ponieważ obciążenie środowiska przez przemysłową hodowlę zwierząt staje się coraz trudniejsze do utrzymania. („Menu przyszłości”, Tracie McMillan) EKSPLORACJE | ALEX HONNOLD Alex Honnold zaplanował wejście bez asekuracji na słynną górę El Capitan w Dolinie Yosemite. Jego przyjaciel Jimmy Chin miał tę próbę sfilmować. Ale najpierw musieli wymyślić, jak o tym rozmawiać. („Na ścianie śmierci”, Peter Gwin) INDEKS TEMATÓW | AMAZONIA – POZA CYWILIZACJĄ, BATALIA O AMERYKAŃSKI ZACHÓD, MENU PRZYSZŁOŚCI, ZMIENIAJĄCA SIĘ ANTARKTYDA. Numer dostępny w sprzedaży od 26 października. Poznaj ofertę prenumeraty >
"Szybkie, zaawansowane technicznie i widowiskowe". Tak było podczas regat Energa Sopot Match Race
Energa Sopot Match Race to mnóstwo emocji w jednym miejscu. I to wszystko nie tylko dla profesjonalnych żeglarzy.
Nie tylko dla profesjonalistów Wszystko się złożyło idealnie. Piękne słońce. Duża fala. I mnóstwo emocji w jednym miejscu. I to wszystko nie tylko dla profesjonalnych żeglarzy. Ale też dla osób, które regaty Energa Sopot Match Race 2016 oglądały z brzegu. Nawet amatorzy wstrzymywali oddech, gdy łódki wpływały na linię mety. Bo rozgrywki były na najwyższym poziomie. A formuła wyścigów matchracingowych, czyli wyścigów jeden na jeden, sprawia, że nawet zupełni amatorzy są w stanie docenić kunszt żeglarzy. Rozgrywki katamaranów Tegoroczną nowością były rozgrywki katamaranów M32. Łódki te pokazują, w którą stronę zmierza współczesne żeglarstwo. Coraz szybsze, coraz bardziej angażujące najnowocześniejsze technologie materiałowe, ale dzięki temu też coraz bardziej widowiskowe. Katamarany M32 mają 10 m długości, 5 szerokości, a powierzchnia grota to 53 m². Wszystko to sprawia, że jest to pędząca (po morzu) strzała. Najlepsi W tegorocznej edycji regat, wspieranych przez Volvo Car Poland, w klasie Diamant 3000 wygrała załoga Łukasza Wosińskiego. Jednym z załogantów był pływający w olimpijskiej klasie 49er Jacek Nowak, dla którego był to debiut w Match Race. – Jacek przyszedł praktycznie bez przygotowania, ale bardzo szybko się uczy. Rozpędzaliśmy się z dnia na dzień. I tak udało się wywalczyć zwycięstwo – skomentował Wosiński. W kategorii katamaranów M32 tryumfowała załoga Nicklasa Dackhammara ze Szwecji. Energa Sopot Match Race rozgrywana jest w ramach Pucharu Świata i cyklu World Match Racing Tour. W Pucharze Świata ścigało się osiem jachtów. Na czterech kółkach Ponieważ Volvo Car Poland było sponsorem tej imprezy i głównym partnerem motoryzacyjnym, na miejscu nie mogło zabraknąć wyjątkowych aut. Oprócz najnowszych modeli Volvo S90 i V90 pokazano też klasyczny model P1800 ES. Ten ostatni docenili miłośnicy żeglarstwa, bo został zaprojektowany przez Pelle Pettersona, słynnego projektanta łodzi żaglowych oraz właściciela marki produkującej odzież i akcesoria żeglarskie. W końcu żeglarzy i miłośników motoryzacji wiele łączy. M.in. miłość do dobrej jakości, dopracowania szczegółów i przede wszystkim szybkości.
Najlepsze hotele nad Bałtykiem [RANKING]
Planujesz urlop nad Bałtykiem? Bliskość morza, wspaniałe widoki, dodatkowe atrakcje – te hotele mają to wszystko! Zobacz obiekty najwyżej oceniane przez użytkowników wyszukiwarki hoteli trivago.pl
Kilometro-złotówki: zarabiają na jeżdżeniu rowerem
Sopocka spółka IT płaci za dojazd do pracy rowerem. Za każdy przejechany kilometr rowerzyści dostają złotówkę. Jak to działa?
ż Warunek jest jeden – premię nalicza się po przejechaniu co najmniej 500 km. Wysoko zawieszona poprzeczka tylko mobilizuje do wysiłku. Rowerzyści Blue Media, sopockiej spółki IT projektującej i wdrażającej płatności bezgotówkowe, wzięli sprawy w swoje nogi – i w drodze z pracy do domu i z powrotem przepedałowali już ponad 23 tys. kilometro-złotówek. W Blue Media pracuje 93 specjalistów IT. Ponad połowa firmy uprawia jakiś sport. Sprzyja temu nie tylko położenie – siedzibę firmy dzieli zaledwie kilkaset metrów od sopockiego molo – oraz średnia wieku pracowników, która oscyluje wokół 30 lat, ale przede wszystkim sportowy duch, którego czuć w całym biurze i nie sposób się nim nie zarazić. Zdecydowanie najpopularniejsze są bieganie i rower, ale można tu znaleźć również pasjonatów sportów wodnych. – Sukcesywnie stawiamy na sport. Sponsorujemy wicemistrzów świata w kitesurfingu, Tomka Janiaka i Maksa Żakowskiego. Kilka osób z firmy odbywa szkolenia z Tomkiem i może doskonalić swoje umiejętności pod okiem mistrza Zbudowaliśmy też własną drużynę biegaczy, która trenuje pod okiem Piotra Sucheni i bierze udział w imprezach biegowych – mówi Dominika Kotuła, HR Manager Blue Media. - Teraz, obok latawców i biegania, stawiamy na dwa kółka. Chcemy pokazać, że doceniamy wysiłek i wspieramy proekologiczne podejście naszych pracowników dojeżdżających do nas na rowerze – dodaje Kotuła. Peleton sopockich rowerzystów Żółta koszulka lidera ponad 30-osobowego peletonu Blue Media należy aktualnie do Michała Frozyny, który – od momentu przekroczenia progu 500 km – przejechał już 2 624 km. Tuż za nim plasuje się Tomek Skonieczny z wynikiem 2 001 km. Na trzecim miejscu reprezentantka płci pięknej – Karolina Wołoszko, której licznik nabił już 1 620 kilometro-złotówek. – Na rowerze jeżdżę praktycznie cały rok, chyba, że temperatura spada do sporego minusa i ciężko już utrzymać równowagę na lodzie – mówi Karolina Wołoszko z Blue Media – Z domu do pracy mam 8 km. Niewiele, ale idealnie, żeby trochę się z rana rozbudzić. Trasę mam przepiękną, 6 km trasy jadę ścieżką rowerową wzdłuż morza. Mogę też wybrać trasę alternatywną i jechać kawałek ścieżką przez las. Jeżdżę, bo to lubię, bo to tańsze, przyjemniejsze, szybsze, wygodniejsze, daje poczucie niezależności, wolności, dużo radości i inną perspektywę na świat – dodaje Karolina Wołoszko. Złotówka za kilometr to tylko część z korzyści, na które mogą liczyć miłośnicy sportu z sopockiej spółki IT. Firma zapewnia swoim pracownikom także stroje sportowe, konsultacje z trenerami, fizjoterapeutami a ostatnio także możliwość testowania firmowego, elektrycznego BMWi3.
Ministerstwo Zdrowia ma wątpliwości: W Sopocie jest zbyt głośno i została przekroczona norma pyłu
W Polsce mamy 44 miejscowości, które zasłużyły sobie na status uzdrowiska. Są to miejsca dysponujące naturalnymi czynnikami leczniczymi, takimi jak wody mineralne, które służą zarówno do kąpieli leczniczych jak i kuracji pitnej, czy właściwości klimatyczne (klimatoterapia). Nie bez znaczenia są tutaj także walory przyrodnicze. Wszystkie miejscowości są regularnie sprawdzane przez Ministerstwo Zdrowia. Aby zachować status uzdrowiska w Polsce, takie miejsca muszą spełniać kilka warunków, między innymi: posiadać złoża naturalnych surowców leczniczych o potwierdzonych właściwościach leczniczych, mieć na swoim obszarze zakłady lecznictwa uzdrowiskowego i urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego, spełniać wymagania w stosunku do środowiska, określone w przepisach o ochronie środowiska. Jeśli w pewnym momencie okaże się, że któreś z warunków nie są spełniane, dane uzdrowisko może utracić swój status, a jest to związane z nieprzyjemnymi konsekwencjami. Przede wszystkim finansowymi: gmina z tytułu opłaty uzdrowiskowej otrzymuje rocznie 3,4 mln zł. Druga kwestia to miejsca pracy: na terenie Sopotu działają aż trzy sanatoria, które zatrudniają blisko 200 osób. Nieprawidłowości zostały zauważone w przypadku 10 uzdrowisk. W Sopocie ich głównym źródłem jest hałas drogowy dochodzący od głównych ulic. Przekroczenia tego parametru mogą być skutkiem ubocznym prowadzonych w Trójmieście prac budowlanych, które jednak zostały już zakończone. Hałas to nie wszystko. Przekroczona została również dopuszczalna norma dla pyłu PM10, nieznane jest jednak źródło zanieczyszczenia dlatego zlecono przeprowadzenie kolejnych badań. Mimo zapewnień ze strony prezydenta miasta, Minister Zdrowia nie otrzymał żadnej informacji czy w tej chwili Sopot spełnia normy jakości powietrza zgodne z obowiązującym stanem prawnym. Sam urząd twierdzi, że problem już nie istnieje. Z kolei kwestia hałasu została ograniczona do jednej ulicy dzięki wprowadzeniu takich rozwiązań jak: zamknięty ruch dla aut ciężarowych czy nowo zasadzone drzewa. Jaki będzie los 10 zagrożonych miejscowości? Gminy dostały czas do końca roku, by pozbyć się wszelkich nieprawidłowości.
W jakich miastach spędzą Polacy Święta Wielkanocne?
Na podstawie pytań podróżnych zadanych na największej wyszukiwarce i porównywarce cen hotelowych trivago została zestawiona lista 8 najczęściej odwiedzanych miast w Polsce w okresie Świąt Wielkanocnych w roku 2010. Zapytania Polaków były mierzone od 1 Lutego 2010 do 25 marca 2010. Na liście znalazły się najpopularniejsze miasta polskie, bardzo zróżnicowane pod względem położenia. Znaczną popularnością cieszą się duże miasta, pierwsze 3 miasta które znalazły się na naszej liście znajdują się w czołówce największych miast Polski.
Warszawa Z analizy wynika, że ciągnie nas do stolicy! Warszawa zostanie w tegoroczne święta Wielkanocne najczęściej odwiedzona. Dla osób które chcą aktywnie spędzić czas z rodziną w święta to idealne miejsce. Można np. wybrać się na spacer do parku Łazienkowskiego lub na Służewiec, który należy do największych torów wyścigowych na świecie. Warszawa to skupisko kultury i zabytków. W samym centrum znajduje się potężny Pałac Kultury, w którym odbywają się liczne festiwale, koncerty i wystawy. Starówka zachwyca swoimi pięknymi zabytkami takimi jak Zamek Królewski, Barbakan, Rynek na którym znajduje się mnóstwo kawiarni i restauracji. Miłośnicy Baroku powinni udać się do Nowego Miasta gdzie znajdą Kościół św. Ducha, św. Jacka i św. Franciszka Serafickiego. Kraków Na drugim miejscu znalazł się Kraków, który od Lutego 2010 roku oferuje najtańsze noclegi wśród 50 najpopularniejszych metropolii europejskich. To wykazał tHPI (trivago Hotel Price Index) który jest publikowany co miesiąc. Kraków to nie tylko Wawel, Sukiennice i Bazylika Mariacka. Dla wielu poetów, malarzy i muzyków to miejsce natchnienia, gdzie tworzy się historia. Dla innych to przede wszystkim centrum barokowej Europy. Kraków nie da się opisać kilkoma słowami. Kraków trzeba zobaczyć i usłyszeć aby poznać jego charakter, najlepiej w czasie nadchodzących świąt Wielkanocnych gdzie odbędzie się Festiwal Misteria Paschalia. Wrocław Kolejne miasto do których Polacy się chętnie wybiorą w czasie świąt to Wrocław, stolica śląska która położona jest nad Odrą. Wrocław należy do najstarszych miast Polski. Pomimo, że niczym nie przypomina metropolii ma wielki urok i niektórzy twierdzą, że to polska Wenecja. Znajduje się prawie na wodzie i posiada najwięcej mostow w Europie północnej. W średniowieczu był Wrocław ważnym szlakiem kommunikacyjnym i kupieckim. Podobnie jak Wenecja przyciąga wiele artystów między innymi muzyków, aktorów i tancerzy. Jest ośrodkiem kulturalnym, odbywa się tu mnósto przedstawień teatralnych, operowych jak i festiwali związanych z muzyką. Wrocław przyciąga nie tylko międzynarodowych turystów ale również znane osoby estrady. Gdańsk Na czwartym miejscu znalazło się miasto nadmorskie Gdańsk które razem z Gdynią i Sopotem tworzą Trójmiasto. Gdańsk to jedno z najładniejszych i najpopularniejszych miast portowych. W Wielkanoc można wybrać się tu na rejs statkiem. Dzięki swojemu położeniu jest do dzisiaj ważnym ośrodkiem turystycznym i gospodarczym. Od czasu wybudowania lotniska przyciąga jeszcze więcej zagranicznych turystów. Słynie również ze swojej zabytkowej Starówki która ciągnie się wzdłuż Ulicy Długiej. Znajdziemy na niej Złotą i Zieloną Bramę oraz Fontannę Neptuna. Poznań Poznań należy do nowoczesnych miast Polski które stały się poprzez swoje dogodne położenie wielkim ośrodkiem gospodarczym. Słynie z międzynarodowych targów poznańskich. Do zabytków należy tu z renesansu pochodzący Ratusz oraz Stary Rynek który wieczorami skupia rządnych rozrywki przyjezdnych. Dzięki swoim fontannom tworzy idealne miejsce dla zwolenników lanego Poniedziałku. Sopot Sopot który był już wspominany przy Gdańsku jest atrakcyjnym miastem turystycznym umiejscowionym nad morzem. Słynie z najdłuższego mola w Europie. Latem tętni życiem i oferuje szeroki program rozrywki. Ci którzy preferują wypoczynek w spokoju przyjeżdżają tu krótko przed sezonem. Olsztyn Olsztyn znalazł się na siódmym miejscu naszej listy. Ci którzy w święta chcą połączyć zwiedzanie z przyrodą przyjeżdżają do Olsztyna. Stolica Warmii i Mazur to miejsce dalekie od gwaru i hałasu. Przyciąga turystów przez swoje wyjątkowe otoczenie i położenie. Wokół Olsztyna znajduje się 9 jezior i mnóstwo lasów. Spragnieni aktywnego wypoczynku wybierają się na obrzeża miasta i udają się na wycieczki kajakiem, łódką lub wybierają wędrówki po lesie. Kulturową część wyjazdu zapewnia Starówka Olsztyna. Znajduje się w niej słynny Zamek Krzyżacki zamieszkały kiedyś przez samego Mikołaja Kopernika. Od jego imienia pochodzi tu nazwa kina, ulicy, szkoły i hotelu. Białystok Ostatnie miejsce zajmuje Białystok na Podlasiu leżący na granicy z Białorusią, Litwą oraz Rosją. Tak jak Olsztyn należy do terenu Zielonych Płuc Polski. Jest największym miastem na północnym-wschodzie i poprzez swoją lokalizację stał się skupiskiem różnych kultur i religii. Charakter miasta oddają zabytkowe Kościoły i Cerkwie. Przyjezdni mogą spodziewać się tu budowli z różnych epok od gotyku po współczesność. Źródło: trivago.pl
Sopot jest jedyny w swoim rodzaju – łączy w sobie walory dużego, prężnego ekonomicznie miasta i nastrój sielankowego nadmorskiego uzdrowiska.
Sopot odkrywałam w miarę upływu lat. Jako mała dziewczynka najbardziej lubiłam molo i lody „u Włocha” (legendarna kawiarenka Milano istnieje do dziś). Będąc roztańczoną nastolatką, szalałam za dyskotekami. Dziś Sopot zachwyca mnie bogatą w formy i style architekturą z XIX i początków XX wieku. Lubię z Monciaka – jak mieszkańcy Trójmiasta pieszczotliwie zwą główną sopocką ulicę Bohaterów Monte Casino – skręcić gdzieś w bok, by pospacerować wśród starych letniskowych wilii, tonących w ogrodach okazałych mieszczańskich kamienic i pensjonatów, które zdobią malownicze wieżyczki i dekoracyjne fasady z przeszklonymi drewnianymi, werandami. Właśnie dzięki swojej architekturze dzisiejszy Sopot, nie pozbawiony walorów wielkiego miasta, zachował nastrój sielankowego uzdrowiska. Każdy z sopockich domów to inna historia. Przy ulicy Czyżewskiego 12, w sąsiedztwie secesyjnych kamieniczek, stoi piękny klasycystyczny dworek. W 1797 roku wybudował go hrabia Kajetan Sierakowski. Przetrwał do naszych czasów w niemal nienaruszonym stanie i obecnie jest siedzibą Towarzystwa Przyjaciół Sopotu. Z kolei eklektyczne kamieniczki przy ulicy Bohaterów Monte Casino wznieśli w 1892 roku sopoccy kupcy. W okresie międzywojennym pod numerem 21 mieścił się dom handlowy Artura Mendelssohna. Polecam ulicę Obrońców Westerplatte, która jest taka, jak była przed wojną (wtedy nazywała się Villenstrasse). Idąc tędy, zadzieram głowę, by nie przegapić żadnej wieżyczki na dachach dostojnych domów przystrojonych witrażami i mistrzowską snycerką werand. Pod numerem 24 stoi willa o późnoklasycystycznym wystroju, chyba najpiękniejsza w Sopocie. Zbudował ją w 1870 roku gdański radca handlowy. Po wojnie mieściła szkołę, ale dziś jest w bardzo złym stanie. Niestety, nie ona jedna. Na szczęście zabytkowa zabudowa Sopotu znalazła się pod opieką służb konserwatorskich. Dzięki temu stopniowo odzyskuje dawną urodę. Sopot ma długą i zawiłą historię. Pierwsza wzmianka o nim znajduje się w dokumencie z 1283 roku, wystawionym przez księcia pomorskiego Mściwoja II. To on przekazał Sopot, wśród 16 innych wsi, oliwskim cystersom w zamian za ziemie, które utracili pod Gniewem na korzyść Krzyżaków. W 1901 roku cesarz Wilhelm II nadał wsi, nazywanej Zoppotem, prawa miejskie. Ale kurort zaczęto rozbudowywać, nie czekając na łaskawość monarchy, już w latach 20. XIX wieku. W zasadzie wszystko się stało dzięki Jeanowi George’owi Haffnerowi z Colmaru, napoleońskiemu lekarzowi, który dotarł do Gdańska z armią francuską i pierwszy dostrzegł zalety tego miejsca. Haffner interesował się balneologią, czyli leczniczymi właściwościami kąpieli morskich, które gdańszczanie długo uważali za niezdrowe i niemoralne. W 1823 roku wykupił tu grunty i wybudował zakład kąpielowy (balneologiczny), a rok później dom zdrojowy. Założył też parki, postawił szatnie, które z czasem stały się Łazienkami Północnymi i Południowymi, oraz zapoczątkował budowę mola. Rybacka wioska szybko przekształciła się w modny kurort. W połowie XIX wieku na terenie dzisiejszego Sopotu stało już 150 domów, a nowi osadnicy i kuracjusze stale przybywali – zwłaszcza po 1870 roku, kiedy Gdańsk zyskał połączenie kolejowe z Warszawą. Poza plażą i uzdrawiającymi solankami Sopot rozsławiła Opera Leśna, powstała w 1909 roku. Taka nazwa dla teatru w plenerze dziś nie ma uzasadnienia, ale wtedy była jak najbardziej trafna. Od 1922 roku odbywały się tam festiwale wagnerowskie (niedawno wznowione), dzięki którym Operę Leśną okrzyknięto „drugim Bayreuth”. A od kiedy w 1927 roku na skraju plaży otwarto Grand Hotel z kasynem gry i parkietem do tańca, Sopot stał się miejscem spotkań międzynarodowej socjety. To były czasy! Arystokratów i artystów jednakowo przyciągał pejzaż zatoki, piaszczyste plaże i malownicze skarpy oraz nowoczesne molo długości 512 m, które do dziś jest najdłuższym tego typu drewnianym obiektem w Europie. Po 1920 roku Sopot znalazł się w obszarze Wolnego Miasta Gdańska. Jego północna granica była jednocześnie granicą państwową oddzielającą Gdańsk od RP. W czasie wojny w zasadzie nie ucierpiał. Dopiero w 1945 roku, po wkroczeniu Armii Czerwonej, zniszczeniu uległo 135 budynków, w tym dom zdrojowy i neoklasycystyczne hotele na dolnym odcinku Bohaterów Monte Casino. Na szczęście cierpliwie remontowany Sopot znów staje się eleganckim letniskiem. Gruntowną modernizację przechodzi właśnie Grand Hotel. Uroczyste otwarcie odmłodzonego Grandu zaplanowano na lipiec. Pewnie więc w sierpniu znów zatrzymają się tam gwiazdy corocznego Festiwalu Piosenki w Sopocie. Miejmy nadzieję, że tym razem nie będą miały powodów do narzekań. Tak jak kiedyś Johnny Cash, który o mało nie zerwał kontraktu, bo nagle z kranów przestała lecieć woda, czy Dennis Russos, który zażyczył sobie pokoju z klimatyzacją, a tej nie miał wtedy żaden polski hotel. Ja też lubię przystanąć nieopodal Grand Hotelu. Zatrzymuję się w parku przed wyrzeźbioną w brązie postacią doktora Haffnera i myślę o historii tego najmniejszego z wielkich miast.