National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T14:53:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Połowa ludności Somalii dotknięta jest kryzysem klimatycznym. Wkrótce może tu dojść do klęski głodu
items: "Zobaczyłem państwo, które tak naprawdę nie istnieje". Wyprawa do stolicy piratów
items: Żadnych studni nie kopiemy
items: Kryzys w Rogu Afryki dopiero się zaczyna. PAH apeluje o dalszą pomoc
items: Kryzys żywnościowy w Afryce Wschodniej
items: Zdruzgotana Somalia

Połowa ludności Somalii dotknięta jest kryzysem klimatycznym. Wkrótce może tu dojść do klęski głodu
type: item
date: 2024-02-02T09:56:54.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: Edukacja
subject: kryzys
subject: polska akcja humanitarna
subject: somalia
subject: Społeczeństwo
subject: woda
description: Pod koniec 2023 roku Somalię dotknęły katastrofalne powodzie. Prawie 700 tys. mieszkańców musiało uciekać ze swoich domów w poszukiwaniu bezpiecznego miejsca do życia. Wielu z nich zapełniało namioty w obozach tymczasowych, stając się uchodźcami we własnym kraju. Jeszcze kilka miesięcy temu czekali oni jednak na porę deszczową – ponieważ przez większość roku kraj ogarnięty jest suszą.
encoded: W tym artykule: Codzienne życie w Somalii Co się obecnie dzieje w Somalii? Zagrożenie klęską głodu w Somalii Powódź w krainie suszy Odbudować kraj po powodzi Hawo od 5 miesięcy przebywa w obozie Maalimey. Prowadzi tu swój mały sklepik, w którym sprzedaje drobne produkty: szampony, przekąski, napoje i pieluszki. Doświadczenie w handlu zdobyła wraz z mężem. Razem uprawiali i sprzedawali kukurydzę. Mieszkali w okolicach miasta Qoryoley, ale stali się jednymi z setek tysięcy osób, które musiały opuścić swoje domy ze względu na katastrofalną powódź, pustoszącą ich rodzinny region Lower Shabelle. Codzienne życie w Somalii Hawo ma sporo klientów, głównie mieszkańców obozu dla osób wewnętrznie przemieszczonych. Dopytują oni o produkty podstawowej potrzeby, takie jak ryż, olej lub cukier. Bez nich też ciężko jest więcej zarobić. Jednak obecnie nie stać jej jeszcze na taki asortyment. Co tydzień bierze powóz i jedzie do miasta po inne drobne produkty, którymi zapełnia półki swojego sklepu. W prowadzeniu biznesu pomaga jej córka. To jedyne źródło utrzymania dla gospodarstwa, które łącznie liczy 10 osób – w tym dwójkę sierot, którymi się opiekują. Jej mąż wrócił niedawno do Qoryoley, by sprawdzić stan ich domu oraz upraw. Niestety nie ma perspektyw, żeby tam normalnie żyć. Poszkodowaną z Lower Shabelle jest także Naima, która trafiła do obozu Waliyow Cade z dwójką małych dzieci. Jest sama, jej mąż zginął w wypadku. Może co prawda liczyć na pomoc swojego ojca, ale jest on już w podeszłym wieku i sam często wymaga wsparcia. Oboje łapią się prostych prac, aby cokolwiek zarobić. Niestety, dochody Naimy nie przekraczają dwóch dolarów dziennie, co ledwo wystarcza na wykarmienie rodziny. Na pytanie, czy ma plany wrócić do domu, odpowiada, że nie ma już powrotu. Jest wdową, a ojciec nie da rady zająć się uprawą roli. Na razie będzie szukać sposobów, żeby utrzymać się w obozie. Tutaj przynajmniej ma stały dostęp do wody. Co się obecnie dzieje w Somalii? W obozie Waliyow Cade spotkaliśmy…

somalia-31e4696.jpg
width: 3053
height: 2074

"Zobaczyłem państwo, które tak naprawdę nie istnieje". Wyprawa do stolicy piratów
type: item
date: 2020-10-10T07:00:00.000Z
creator: Adam Leszczyński
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka wschodnia
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: mogadiszu
subject: reportaże
subject: róg afryki
subject: somalia
subject: Sport
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wyprawy
description: Nie ma własnej waluty, tylko SMS-y. Nie ma bieżącej wody, ale ma fontanny.
encoded: Codziennie o jedenastej rano ciężarówka wypełniona khatem – lekkim narkotykiem, który w Somalii żują wszyscy, od prezydenta po sprzątacza – przyjeżdża do Garoowe z odległego o 150 km Gaalkacyo. Stolice dwóch powstałych na gruzach Somalii minipaństewek: Puntlandu i Galmudugu, łączy kawałek jedynej asfaltowej drogi w kraju. Do Gaalkacyo khat przywozi się samolotami z Kenii i Etiopii. Ciężarówka – nazywana chew car, „samochód do żucia” – zajeżdża na senny główny plac miasteczka, pod nieczynną od lat fontannę. Błyskawicznie, jak na komendę, zjawia się tłum. Kobiety, ktore handlują khatem na ulicach, wybierają najlepsze wiązki na sprzedaż. Standardowa cena za pakiet, który wystarczy dorosłemu mężczyźnie na całe popołudnie, to 20 amerykańskich dolarów. Khat po zerwaniu szybko traci swoje właściwości: handlarki zawijają go w mokre szmaty, żeby dłużej był świeży. We wczesne popołudnie ruch w mieście słabnie. Jest upał – temperatury w Somalii często przekraczają 40 stopni – i nikt nie wychodzi z cienia, jeśli absolutnie nie musi. Mężczyźni dyskutują leniwie, popijając słodką colę albo fantę (khat jest bardzo gorzki). Czas płynie powoli aż do zmierzchu. Żuje prezydent za ufortyfikowanymi murami swojego pałacu. Żują ministrowie w dużych willach, które służą im za biura. Żują kupcy na zapleczu sklepów i żołnierze przesiadujący pod drzewami. Innych rozrywek tu praktycznie nie ma. Można pić kawę lub herbatę w paru restauracjach na otwartym powietrzu albo oglądać telewizję satelitarną w domowym zaciszu. Unosząca się nad miastem nuda pozwala zapomnieć, że w tym kraju od 20 lat toczy się wojna. Życie w butelce Mały biały samolot ONZ kołuje po miękkim czerwonym gruncie: właśnie spadł deszcz i przez chwilę nie było w ogóle wiadomo, czy da się wylądować. Lotnisko międzynarodowe w Garoowe nie ma nawet pasa startowego z prawdziwego zdarzenia. Przestrzeń wokół jest zupełnie płaska i pusta, jak okiem sięgnąć nie ma nic oprócz jakichś małych krzaków i dwóch budyneczków 200 m dalej. Schodzę …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6fc3f19c54c86779f5d506849e18fe8840bc9b2d-eb04525.jpeg
width: 814
height: 543

Żadnych studni nie kopiemy
type: item
date: 2013-05-15T12:37:00.000Z
creator: Janina Ochojska
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: janina ochojska
subject: somalia
subject: studnie
subject: sudan południowy
subject: woda
description: W tworzeniu dostępu do wody pitnej najważniejsza jest nie siła mięśni, ale logistyka. Cykl: Listy od Janki.
encoded: Osobom obserwującym nasze starania w tworzeniu miejsc z dostępem do wody pitnej często trudno jest wyobrazić sobie, jak to właściwie robimy. Zazwyczaj słyszę, że sami kopiemy studnie. Uśmiecham się wtedy, bo choć źródła wody są głęboko pod ziemią, to nie można się do nich po prostu dokopać. Gdyby to było takie proste, nasza pomoc w Sudanie Południowym czy w Somalii nie byłaby potrzebna! Rzeczywistość jest taka, iż mimo że pod powierzchnią kontynentu afrykańskiego znajdują się ogromne zapasy wody, wciąż brakuje logistyki i infrastruktury służącej do jej wydobycia. Sam proces wiercenia trwa ok. 10 dni, ale poprzedza go długotrwały wybór odpowiedniego miejsca oraz rozmowy z miejscowymi władzami. W Sudanie Południowym to ministerstwo infrastruktury wskazuje regiony, które najbardziej potrzebują studni, a później lokalni administratorzy podpowiadają, jakie dokładnie lokalizacje będą najdogodniejsze dla ich mieszkańców. Następnie wraz z ekspertami oceniamy właściwości geograficzne i geologiczne danej okolicy. Istotnym elementem wiercenia studni jest zaangażowanie społeczności lokalnej, tak aby prawidłowe ich funkcjonowanie było także jej udziałem. Wśród mieszkańców wyłania się członków Komitetu Wodnego, który jest odpowiedzialny za nowo powstałą studnię – między innymi jej stan techniczny, sposób korzystania i czystość. Samym wierceniem zajmują się lokalni inżynierowie. Tworzenie dostępu do wody pitnej to kosztowne przedsięwzięcie. Dlatego PAH wspiera mieszkańców Sudanu Pd. i Somalii, których nie byłoby stać na profesjonalną ocenę gruntów czy wynajęcie wiertnicy. Natomiast już na społeczności lokalnej ciążą wydatki związane z utrzymaniem studni w dobrym stanie oraz z bieżącymi naprawami. Według standardów międzynarodowych z jednej studni powinno korzystać nie więcej niż 500 osób, tymczasem wciąż tu istnieją regiony, w których nie ma ani jednej studni. Dlatego zachęcam do zapisania się do Klubu PAH SOS na www.pah.org.pl/opah/30/klub_sos.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/882e96fb16a95e29de1870b29a09e90e739e95a5-8640495.jpeg
width: 960
height: 673

Kryzys w Rogu Afryki dopiero się zaczyna. PAH apeluje o dalszą pomoc
type: item
date: 2011-08-11T11:50:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: afryka wschodnia
subject: etiopia
subject: janina ochojska
subject: polska akcja humanitarna
subject: somalia
description: Polska Akcja Humanitarna dziękuje wszystkim darczyńcom, dzięki którym zgromadziliśmy już 1.697.000 zł na działania pomocowe w Rogu Afryki. Niestety klęska głodu rozprzestrzenia się na kolejne obszary i wszystko wskazuje na to, że jesteśmy dopiero w początkowej fazie największej od dekad katastrofy humanitarnej. PAH dostrzega potrzebę nie tylko pomocy doraźnej, ale także długofalowej i z tego powodu apeluje o dalsze wsparcie dla mieszkańców regionu. Już 19 sierpnia, z okazji Światowego Dnia Pomocy Humanitarnej po raz kolejny będzie można okazać solidarność z mieszkańcami Afryki podczas zbiórki pieniędzy prowadzonej przez 60 najpiękniejszych kobiet z całego świata – finalistek Miss Supranational.
encoded: Susza, ogólnoświatowy, jak i lokalny wzrost cen żywności i paliw, konflikt w Somalii oraz niska stopa rozwoju w regionie doprowadziły w Afryce Wschodniej do kryzysu humanitarnego, który objął swym zasięgiem już ponad 12,5 miliona osób. Polska Akcja Humanitarna w ciągu najbliższych miesięcy będzie realizowała projekty pomocy doraźnej skupionej na dostępie do żywności oraz wody. Kolejnym etapem będą projekty długofalowe, mające na celu stworzenie warunków do samodzielnej produkcji żywności. Grupą docelową działań PAH będą w szczególności somalijskie dzieci, kobiety oraz matki karmiące, gdyż to właśnie te grupy są najbardziej poszkodowane z powodu nieodpowiednich warunków wodno-sanitarnych i żywieniowych. Kryzys żywnościowy będzie trwał jeszcze wiele miesięcy, a miejscowa ludność będzie zmagała się z jego konsekwencjami przez wiele lat. Właściwie nikt nie ma już wątpliwości, że kryzys dopiero się rozpoczyna. Pesymiści twierdzą, że niedługo wręcz eksploduje, pociągając za sobą miliony ofiar. Świat musi działać, aby tych ofiar było jak najmniej, jednak tutaj nie wystarczy już kolejny pojedynczy zryw serca. W Rogu Afryki potrzeba jak najszybszych, skoordynowanych i długoterminowych działań całej społeczności międzynarodowej, bo tutaj od lat ludzie umierają z głodu nie tylko kiedy ogłaszana jest klęska, oni umierają z głodu na co dzień – mówi Rafał Hechmann – Koordynator Pomocy Humanitarnej PAH, który obecnie przebywa w regionie dokonując analizy potrzeb. Dzięki hojności Polaków PAH zgromadziła 1.697.000 zł. Ta kwota pozwala rozpocząć działania pomocowe w Somalii, ale do długofalowych działań potrzeba znacznie więcej środków. Afryka wielokrotnie otrzymywała pomoc, która z perspektywy czasu okazała się nieefektywna i krzywdząca dla ludzi. A tymczasem mieszkańcy Afryki Wschodniej potrzebują prostych rzeczy – wody, nasion i narzędzi rolniczych, które pozwolą im na uniezależnienie się od pomocy humanitarnej. Należy więc budować studnie, wspierać rozwój rolnictwa, a co za tym i…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5afca65e3b59dfe063af7d1effeca2671ef0f090-1c6b37b.jpeg
width: 505
height: 350

Kryzys żywnościowy w Afryce Wschodniej
type: item
date: 2011-07-21T07:15:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: afryka wschodnia
subject: etiopia
subject: janina ochojska
subject: polska akcja humanitarna
subject: somalia
description: Ponad 10 milionów ludzi z Somalii, Kenii, Etiopii i Dżibuti walczy o przetrwanie w związku z największą w historii stulecia klęską żywnościową. W regionie brakuje dwóch podstawowych dla przeżycia dóbr: żywności i wody.
encoded: Nie mamy czasu do stracenia. Nie możemy pozwolić na to, aby we współczesnym świecie ludzie umierali z głodu. Najważniejsze jest teraz, abyśmy się zmobilizowali i okazali solidarność z mieszkańcami Afryki Wschodniej. – powiedziała Janina Ochojska Problemy z dostępem do żywności spowodowały ostre niedożywienie u dzieci, głównie w północnej Kenii, południowej Etiopii, południowej Somalii oraz wśród uchodźców przybyłych z Somalii do Kenii i Etiopii. Według szacunków UNICEF-u natychmiastowej interwencji potrzebuje 480 000 dzieci cierpiących na ciężką postać ostrego niedożywienia, które nieleczone prowadzi do śmierci oraz 1 649 000 kobiet i dzieci z łagodniejszą formę ostrego niedożywienia. Trwający w Somalii konflikt utrudnia dotarcie z pomocą humanitarną w głąb kraju. W związku z tym Somalijczycy szukają pomocy zagranicą. Tylko w czerwcu do obozów dla uchodźców w Kenii i Etiopii przybyło z Somalii 50 tys. osób, a w kolejnych dwóch tygodniach lipca około 20 tys. Każdego dnia liczba uchodźców w Kenii wzrasta o około 1,2 tys. osób a w Etiopii o prawie 2 tys. osób. Bezpośrednią konsekwencja suszy w regionie jest wzrost cen żywności, z racji których staje się ona często niedostępna dla najuboższych mieszkańców tych państw. W Somalii zanotowano 200 procentowy wzrost cen w stosunku do analogicznego okresu w roku poprzednim. W całym regionie pomoc żywnościową w postaci dystrybuowanych racji żywności otrzymuje już około 6,7 miliona osób. PAH rozpoczyna pomoc humanitarną w związku z kryzysem. Wstępnie planujemy dotrzeć z pomocą do Etiopii i Somalii. W najbliższych dniach do Afryki Wschodniej wyjedzie nasz koordynator pomocy humanitarnej z PAH. PAH apeluje o pomoc dla ofiar kryzysu: • Wpłać dowolną kwotę na konto BPH 91 1060 0076 0000 3310 0015 4960 z dopiskiem „Głód” • Dołącz do Klubu PAH SOS – informacje na stronie www.pah.org.pl oraz na profilu Facebook

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/8b9f9003a9b02f34e9f24d32ac72e2c53cd38d2a-5aaa83b.jpeg
width: 505
height: 350

Zdruzgotana Somalia
type: item
date: 2010-03-23T11:02:18.000Z
creator: Robert Draper
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: mogadiszu
subject: somalia
subject: wojna
subject: wojsko
description: Mogadiszu jest punktem centralnym Somalii – kraju, który się rozpada i w którym rządzą piraci i terroryści. Tymczasem na północy, w oderwanym regionie Somaliland, panuje stabilizacja i pokój. Jak to się stało?
encoded: Każdego popołudnia Mohammed idzie do latarni morskiej. To miejsce trudno nazwać schronieniem. Wzniesiona blisko sto lat temu przez Włochów budowla jest od dawna nieużywana. Jej spiralne schody częściowo się zawaliły. W pustych dziś pomieszczeniach czuć zgniliznę i mocz. Młodzi mężczyźni siedzą tam po turecku, żując liście czatu (czuwaliczki jadalnej, która ma działanie pobudzające) i godzinami grając w kości. Niektórzy kulą się w kącie, paląc haszysz. Wyglądają jak duchy w mieście pozostawionym umarłym. Ale latarnia morska jest cicha i bezpieczna – o ile jakiekolwiek miejsce w Mogadiszu można za takie uznać. 18-letni Mohammed przychodzi tu ze względu na widok. Z najwyższego piętra patrzy na ruiny swojej dzielnicy w eleganckim niegdyś dystrykcie Hamarweyne. Widzi pozostałości dawnej ambasady amerykańskiej, luksusowego hotelu al Uruba, dystrykt Shangaani, kiedyś pełen centrów handlu złotem i perfumami. Samotna koza stoi na środku głównej ulicy. Wielowiekowe domy powoli się zawalają, czasem grzebiąc żywcem swoich dzikich lokatorów. Tuż pod latarnią Mohammed może też dojrzeć mały półksiężyc piasku, na którym z kumplami urządzają sobie mecze piłki nożnej, i nagie dzieci, które podskakują na falach, trzymając się kawałków styropianu ze śmietnika. Jeśli chce, może obserwować to paradoksalne połączenie radości i zniszczenia. Ale woli patrzeć dalej, na spokojny bezkres Oceanu Indyjskiego. Mohammed jest rybakiem. Każdego ranka o piątej wyrusza na wodę małą łódką ze swoimi sieciami. Wszystko, co złowi, wozi taczkami na targ. W te poranki, kiedy wiatr nie jest zbyt niebezpieczny, jego połów przynosi dwa lub nawet trzy dolary – co oznacza, że on sam, jego rodzice i dwójka młodszego rodzeństwa tego dnia będą mieli dość jedzenia. Przed laty pocisk z moździerza uczynił z jego ojca kalekę, więc odkąd Mohammed skończył 14 lat, rodzina jest zależna od jego dochodu. Mohammeda nie stać na wydawanie 10 dolarów miesięcznie, by chodzić do szkoły. Zresztą, wszyscy jego szkolni koledzy i tak…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1d10014a980e33ad666971ac2d7d6c3691864622-ebc69cf.jpeg
width: 615
height: 440