National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T12:40:25.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: "Slumming", czyli wycieczki bogatych po dzielnicach biedy [FOTOREPORTAŻ]
items: Fascynująca bieda. Jej oglądanie bywa traktowane jak atrakcja turystyczna
items: 8 lat eksperymentu w Rio de Janeiro. Jak próbowano odkupić miasto przed Igrzyskami Rio de Janeiro

"Slumming", czyli wycieczki bogatych po dzielnicach biedy [FOTOREPORTAŻ]
type: item
date: 2021-04-19T08:51:22.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: slumsy
subject: Travel
description: Turystyka slumsów zyskuje na popularności z powodu zwiększających się nierówności i poszukiwania nowych wrażeń przez podróżników. Coraz więcej biur podróży oferuje wycieczki po slumsach. Jak się ma do tego podróżnicza moralność?
encoded: W tym artykule: ZOBACZ ZDJĘCIA Pokazywanie ubóstwa Ważne są intencje Setki slumsów rozciągają się wzdłuż brzegów rzek, torów kolejowych i wysypisk śmieci w stolicy Filipin - najbardziej zagęszczonym obszarze w jednym z najgęściej zaludnionych miast na świecie. Około jedna czwarta z 12 milionów mieszkańców to "nieformalni osadnicy". Manila odzwierciedla globalny problem. Według ONZ około jedna czwarta światowej populacji miast mieszka w slumsach, a liczba ta szybko rośnie. Bogate dziedzictwo kulturowe przyciąga odwiedzających do Manili, ale niektórzy czują się zmuszeni do opuszczenia bezpiecznego centrum, aby dostrzec najbiedniejszej części miasta. Biura podróży już oferują wycieczki po slumsach, które oprowadzają ludzi z zewnątrz po najbardziej zubożałych i zmarginalizowanych dzielnicach. ZOBACZ ZDJĘCIA Turystyka po slumsach budzi spore kontrowersje. Bez względu na to, jak to nazwiemy – „wycieczki po slumsach”, „wycieczki po prawdziwym świecie”, „turystyka przygodowa”, „turystyka ubóstwa” - wielu uważa, że ​​w praktyce to coś więcej niż uprzywilejowani ludzie, gapiący się biedę. Inni twierdzą, że to podnosi świadomość i wspiera lokalne społeczności i zadają pytanie: czy turyści powinni mieć zamknięte oczy? Turystyka slumsowa nie jest nowym zjawiskiem, choć wiele się zmieniło od samego początku. "Slumming" został dodany do Oxford English Dictionary w latach 60. XIX wieku, co w wolnym tłumaczeniu oznacza "wchodzenie do slumsów lub częste korzystanie z nich w niechlubnych celach”. We wrześniu 1884 r. New York Times opublikował artykuł na temat najnowszego trendu spędzania wolnego czasu: "Slumming" stanie się modną formą rozpusty wśród naszych obywateli, ponieważ nasi zagraniczni kuzyni zawsze będą gotowi nas oprowadzić. " Popularność takich wycieczek zanikła po II wojnie światowej z powodu wzrostu dobrobytu i dzięki programom mieszkań socjalnych. Jednak ta moda wróciła w latach 80-tych i 90-tych. Pokazywanie ubóstwa Plastik dociera z całych Indii do ciemnych zaułków i …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/dcb1007422d167ac6ca543f84617ab77c5cec72f-c4d7230.jpeg
width: 1190
height: 793

Fascynująca bieda. Jej oglądanie bywa traktowane jak atrakcja turystyczna
type: item
date: 2020-06-12T08:00:00.000Z
creator: Ludwika Włodek
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bieda
subject: Edukacja
subject: Lifestyle
subject: slumsy
subject: Travel
description: Miejsce w luksusowym hotelu i bilet lotniczy w internecie umie zarezerwować każdy. Ale wejść do slumsu i dowiedzieć się czegoś o życiu jego mieszkańców wcale nie jest łatwo.
encoded: To było w Gruzji, w Swanetii. Wiele lat temu, kiedy jeszcze nie było tanich lotów z Warszawy do Kutaisi, a Gruzja nie reklamowała się jako turystyczny raj na plakatach w centrach wszystkich polskich miast. Siedzieliśmy przy suto zastawionym stole. Bakłażany z sosem orzechowym, kilka rodzajów konfitur, jakieś mięsa, ser, bakalie. Gospodyni co jakiś czas przychodziła pytać, czy nam smakuje i czy czegoś nie potrzeba. Razem z nami ucztowała para Holendrów. Przyjechali tą samą marszrutką z Zugdidi. Pomogliśmy im znaleźć ten nocleg, bo nie bardzo umieli się dogadać z miejscowymi, nie znając ani słowa po rosyjsku. – It’s great, like a five star hotel. Tell her, please – poprosiła mnie Holenderka. Byłam zaskoczona, bo mnie by w życiu nie przyszło do głowy pochwalić czyjegoś domowego poczęstunku, porównując go do pięciogwiazdkowego hotelu. Powiedziałabym raczej, że sama bym sobie lepiej nie ugotowała albo że jest pysznie jak u mamy. Holendrzy objechali całą Azję. Byli w Kambodży, w Laosie, Wietnamie, Birmie, Indiach i Pakistanie, a potem przez Azję Środkową dostali się na Kaukaz. W Gruzji im się podobało, ale mieliśmy wrażenie, że ten kraj nie do końca spełnia ich oczekiwania. I wcale nie chodziło o to, że nie mogą się dogadać. – Gdzie wam się najbardziej podobało? – dopytywaliśmy. – Najbardziej to w Laosie. – A czemu? – Bo tam było tak biednie – odpowiedzieli oboje prawie równocześnie. Opowiadali nam, jak jechali wypożyczonym skuterkiem przez maleńkie wioski. Jak ich mieszkańcy zapraszali ich do swoich chat z klepiskiem zamiast podłogi, gdzie były tylko maty do spania i kilka plastikowych naczyń. – Częstowali nas ugotowanym ryżem, bo nic innego nie mieli. To było takie proste, takie fantastyczne – wspominali rozmarzeni. No tak, Gruzja (wtedy) była może i rozwalona, brudna i podupadła, podróżnych na peronie portu w Poti witały wolno chodzące świnie, a w autobusach co chwila coś się psuło, tak że każda podróż zajmowała długie godziny, ale jednak Gruzini przyjmowali podróżnych…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/922e632b6cfca058eab9cea1b7cb68dc0ab6776c-e14690d.jpeg
width: 1000
height: 667

8 lat eksperymentu w Rio de Janeiro. Jak próbowano odkupić miasto przed Igrzyskami Rio de Janeiro
type: item
date: 2018-09-21T03:00:00.000Z
creator: Joshua Hammer
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: bieda
subject: brazylia
subject: copacabana
subject: fotografia
subject: gangi
subject: igrzyska olimpijskie
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: mafia
subject: narkotyki
subject: rio de janeiro
subject: slumsy
subject: Społeczeństwo
subject: Sport
subject: Travel
description: Rio to miasto pełne przepychu, ale także biedy i przemocy dręczących rozsiane na wzgórzach fawele. Przed Igrzyskami slumsy przechodziły radykalne zmiany. Przeczytajcie jak przygotowywano miejsca, którymi Brazylia nie chciała się chwalić.
encoded: Jesteśmy królikami doświadczalnymi – stwierdza Fabio de Amaral, dawniej zabójca na usługach gangu narkotykowego, dziś ewangelicki kaznodzieja. Kościół, w którym Fabio wygłasza kazania, mieści się w Santa Marta, jednej z faweli Rio. Mówi tak, bo okolicę objął plan wyczyszczenia slumsów przed igrzyskami w 2016 r. Eksperyment rozpoczął się w listopadzie 2008 r. Oddziały specjalne policji wkroczyły wtedy na teren stromego wzgórza pokrytego rachitycznymi domami z cegły i żużlu, które wznoszą się obok ścieżek z 788 stopniami prowadzącymi do stóp słynnej figury Chrystusa Odkupiciela. Podczas zwykłych policyjnych nalotów na narkotykowych dilerów siły porządkowe wjeżdżały do faweli opancerzonymi ciężarówkami zwanymi w slangu „czerepami” i błyskawicznie eliminowały swoje cele. Tym razem jednak 112 „funkcjonariuszy pacyfikujących” zostało w Santa Marta na dłużej, by na dobre rozprawić się z gangiem. Następnie władze wybudowały tu pomalowane w jaskrawe kolory bloki mieszkalne, dociągnęły do nich prąd, wreszcie dostarczyły 700 darmowych lodówek. Dziś Santa Marta jest ulubionym miejscem ekip filmowych i celebrytów pokroju Madonny czy Johna McCaina. Odwiedza je też mnóstwo brazylijskich turystów, dla których jest to często pierwsza wizyta w faweli. Jakiś czas temu Fabio sam był jednym z tych, którzy sprawiali kłopoty w slumsach. Urodzony w faweli w 1973 r. wyrósł na płatnego zabójcę. Zwano go „Bananeira” – od drzewa bananowca, które przypominał, gdy popisywał się, chodząc po wąskich ścieżkach na rękach z nogami rozłożonymi w górze. Wiarę w Boga odnalazł dzięki miejscowej zakonnicy, ale – jak sam przyznaje – całkowita przemiana zajęła mu sporo czasu. – Wierzę w stopniową skruchę – mówi Fabio, próbując opanować dwa pitbule mieszkające na dachu jego domu. Wygląda jak Mike Tyson ubrany do kościoła: ma żółtą koszulę z krótkim rękawem i czarne spodnie od garnituru. W czasie wolnym od głoszenia kazań Fabio na ulicach szuka bezrobotnych i próbuje namówić ich do udziału w szkoleniach z bud…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6e1571c6b6c69051d9a63297c740920e7a55edd6-6f3b898.jpeg
width: 670
height: 497