National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-02-22T11:11:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Ślub jak z filmu? Coraz więcej par mówi „tak” za granicą. Te miejsca są hitem 2026 roku
items: Miasto św. Walentego naprawdę istnieje. Przyjeżdżają do niego pary z całego świata
items: To NIE figura, to panna młoda w Bułgarii! Poznaj jeden z najdziwniejszych zwyczajów ślubnych [FOTOREPORTAŻ]
items: 7 grzechów ślubnych podróżników
items: Kasia i Sonia wzięły ślub w Warszawie. Rzecznik ratusza: to perfomermance
items: Aranżowane małżeństwa. Czy to jest recepta na szczęście? [FOTOREPORTAŻ]
items: Codzienność nieletnich mężatek, które uciekły przed wojną w Syrii [FOTOREPORTAŻ]
items: "Szaman zatrzyma deszcz". Zajrzyj na tradycyjne balijskie wesele
items: Nie tylko w bieli. Oto stroje ślubne z różnych zakątków świata
items: Cała Europa chce tutaj się żenić. Jeśli ślub, to w Toskanii
items: Zaręczyny w plenerze – wady i zalety
items: 2/2017
items: Co za pomysł! Dwoje ludzi, wiosła i bezkresny ocean. Miesiąc miodowy na otwartym morzu
items: Himba
items: 4/2008
items: Podróż poślubna
items: Ślubne ceremonie

Ślub jak z filmu? Coraz więcej par mówi „tak” za granicą. Te miejsca są hitem 2026 roku
type: item
date: 2026-02-22T11:10:33.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: alaska
subject: grecja
subject: majorka
subject: sardynia
subject: ślub
subject: szkocja
subject: szwajcaria
subject: włochy
subject: wyspy owcze
subject: zermatt
description: Ucieczki do spektakularnych zakątków świata stają się coraz popularniejszym sposobem na rozpoczęcie małżeńskiej drogi. Zamiast wielomiesięcznych przygotowań i rozbudowanych przyjęć, wiele par decyduje się dziś na kameralną ceremonię w wyjątkowej scenerii. Gdzie zatem najlepiej pobrać się za granicą w 2026 roku?
encoded: Spis treści: Ślub w Szkocji – formalności i romantyczne plenery Highlands Majorka na ślub za granicą – warunki formalne i wymagania Ślub na greckiej wyspie Folegandros. Ile trwa procedura? Zermatt w Szwajcarii. Czas oczekiwania na ślub w Alpach Sardynia i ślub we Włoszech bez wymogu pobytu Ślub na Alasce – szybka procedura dla zagranicznych par Wyspy Owcze – ślub w Tórshavn i wymagane formalności Popularność ślubów w plenerze rośnie na całym świecie, co napędza zarówno rosnące koszty tradycyjnych wesel, jak i zmieniające się oczekiwania młodych par. W 2026 roku średni koszt organizacji ślubu w Polsce szacuje się na poziomie od 85 tys. do nawet 120 tys. zł, dlatego coraz więcej narzeczonych rozważa alternatywę w postaci tzw. ślubnych ucieczek. Choć kiedyś kojarzone były np. z szybkim, spontanicznym ślubem w Las Vegas, dziś mają zupełnie inny charakter. – „Ślubne ucieczki” kiedyś postrzegano jako tandetne, tajemnicze i wstydliwe. W 2026 roku natomiast oznaczają one kameralne śluby, podczas których najważniejsza jest para, a nie goście – stwierdziła fotografka ślubna Maddie Mae. Co więcej, pandemia COVID-19 przyczyniła się do popularyzacji tej formy zawierania małżeństwa, dając parom „pozwolenie” na zamianę dużych uroczystości na prywatne przysięgi. Obecnie coraz częściej przyjmują one formę stylizowanych ceremonii z udziałem maksymalnie kilkunastu gości, co pozwala przeznaczyć budżet nie na logistykę przyjęcia, lecz na wyjątkowe doświadczenie w starannie wybranej lokalizacji. Gdzie w takim razie najlepiej w 2026 roku zorganizować kameralny ślub za granicą? Ślub w Szkocji – formalności i romantyczne plenery Highlands Rozległe krajobrazy szkockich wyżyn oraz surowe wyspy należą dziś do często wybieranych miejsc na kameralne ceremonie ślubne poza granicami kraju. Co istotne z punktu widzenia zagranicznych par, Szkocja uchodzi za jedno z najbardziej liberalnych miejsc na świecie pod względem lokalizacji ceremonii – ślub może odbyć się legalnie niemal wszędzie, od górskich…

slub-6fe11b4.jpg
width: 6048
height: 4024

Miasto św. Walentego naprawdę istnieje. Przyjeżdżają do niego pary z całego świata
type: item
date: 2026-02-05T09:45:11.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: małżeństwo
subject: miłość
subject: ślub
subject: świątynie
subject: walentynki
subject: włochy
description: Zbliżające się Walentynki co roku kierują uwagę milionów osób ku postaci św. Walentego, uznawanego za patrona miłości i narzeczonych. Choć współczesne obchody często mają charakter symboliczny i komercyjny, ich źródło tkwi w kulcie męczennika z pierwszych wieków chrześcijaństwa. Właśnie dlatego na kilka dni przed 14 lutego do jednego miasta w środkowych Włoszech zaczynają przybywać pary z różnych krajów. Nie przyciąga ich wyłącznie romantyczna atmosfera, lecz przekonanie, że to miejsce pozostaje związane z historią świętego, którego wstawiennictwu powierzają swoje relacje.
encoded: Choć Walentynki bywają dziś kojarzone głównie z komercją, sama data 14 lutego ma podłoże religijne i historyczne. To dzień, który w tradycji chrześcijańskiej łączony jest z męczeńską śmiercią św. Walentego. Z tego powodu szczególne znaczenie zyskało umbryjskie miasto Terni, gdzie według przekazu przechowywane są jego relikwie. W tamtejszej świątyni, Basilica di San Valentino, od wieków rozwija się kult patrona zakochanych, co sprawia, że w lutym miejscowość staje się celem zarówno pielgrzymów, jak i par pragnących symbolicznie powierzyć swój związek opiece świętego. Święty Walenty i tradycja, która uczyniła Terni miastem zakochanych Postać św. Walentego, z którą dziś łączy się święto zakochanych, wywodzi się z wczesnochrześcijańskiej tradycji Włoch. Według przekazów biskup Walenty urodził się około 175 roku w Interamnie, czyli dzisiejszym Terni. Żył w czasach, gdy imperium rzymskim rządził m.in. cesarz Klaudiusz II Gocki. Z późniejszych relacji wynika, że władca ten miał sprzyjać przekonaniu, iż najlepszymi żołnierzami są mężczyźni niezwiązani rodziną, dlatego ograniczano możliwość zawierania małżeństw przez młodych legionistów. Walenty jako duchowny sprzeciwiał się takiemu podejściu – potajemnie błogosławił związki i udzielał ślubów parom, które nie chciały rezygnować z życia rodzinnego mimo obowiązujących restrykcji. Ten gest sprzeciwu wobec decyzji władzy, a zarazem obrona prawa do miłości i małżeństwa, stał się osią legendy łączącej jego postać z patronatem nad zakochanymi. Według tradycji za swoją działalność trafił do więzienia, a następnie został stracony 14 lutego 273 roku w pobliżu Via Flaminia. Jego kult rozwijał się w Terni od VI–VII wieku, a w 1644 roku oficjalnie ogłoszono go głównym patronem miasta. Najważniejszym miejscem związanym z jego kultem pozostaje Basilica di San Valentino w Terni, gdzie w srebrnym relikwiarzu przechowywane są szczątki świętego, opatrzone inskrypcją wskazującą go jako patrona miłości. Co roku, w niedzielę poprzedzającą Walenty…

zdj-21-224ed2e.jpg
width: 4864
height: 3240

To NIE figura, to panna młoda w Bułgarii! Poznaj jeden z najdziwniejszych zwyczajów ślubnych [FOTOREPORTAŻ]
type: item
date: 2021-04-19T06:56:25.000Z
creator: Zuzanna O'brien
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bułgaria
subject: Edukacja
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: ślub
subject: Travel
subject: wesele
subject: Wolny czas
description: Pobielanie twarzy, przyozdabianie głowy choinkowymi łańcuchami… Mieszkający w bułgarskim Rybnowie Pomacy – słowiańscy muzułmanie – kultywują ten zwyczaj od pokoleń. Na takim weselu jeszcze nie byliście!
encoded: W tym artykule: Gelena Hora Fatme Inus niewiele widzi. Nie może otworzyć oczu. Przez ostatnie dwie godziny krewne przyszłego męża pokrywały jej twarz białą, kredową farbą, a na powiekach, policzkach i czole naklejały dekoracje z cekinów. Jej głowę zdobią girlandy sztucznych kwiatów, czerwony welon i srebrne łańcuchy – takie, jakie my wieszamy na choince. W dłoni ściska ozdobne lustro: spojrzy w nie już jako żona. Ma jej przypomnieć, że od tej chwili ma być posłuszna mężowi. Krewne prowadzą ją za ręce, zebrani goście biją brawo, wznoszą wiwaty. Pan młody, Mustafa Sirakow, przejmuje od kuzynek narzeczoną i prowadzi przed oblicze imama. Padają słowa ślubnego błogosławieństwa, para jest oficjalnie małżeństwem. Fatme dopiero teraz może spojrzeć w twarz męża. Drugi dzień ich tradycyjnego wesela w bułgarskim miasteczku Rybnowo dobiega końca. Przed nimi trzy dni poprawin. Gelena Rytuał przyozdabiania twarzy panny młodej tym oryginalnym makijażem zwany jest gelena. Nie wiadomo, jakie są jego korzenie, ale zamieszkujący tę część bułgarskich Rodopów Pomacy pielęgnują tę tradycję od pokoleń. Ci słowiańscy muzułmanie, którzy przeszli na islam za czasów okupacji tureckiej, przez lata opierali się integracji kulturowej z Bułgarami. Uznanie wiary Mahometa miało dla mieszkańców ubogich górskich wsi ekonomiczny sens: dzięki temu mogli kupować ziemię i nie musieli płacić podatku od innowierstwa. Po odzyskaniu przez Bułgarię niepodległości w 1848 r. prawosławna większość uznała Pomaków za zdrajców. Po II wojnie światowej komunistyczne władze nie uznały ich jako mniejszości narodowej i przymusowo zmieniały im nazwiska. Często padali ofiarami prześladowań trudno się dziwić, że wielu z nich uciekło za granicę. Z Rybnowa młodzi wciąż wyjeżdżają, tym razem za pracą. Dziś w Bułgarii, głównie w środkowych Rodopach, mieszka ok. 200 tys. Pomaków. Jesień i zima to sezon ślubów. Na pomackie wesele zjeżdżają krewni i przyjaciele nie tylko z odległych miejscowości, ale również ze społeczności Pomak…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/fb8485a45947167710432c45d9d583bde1825b4e-8b6a189.jpeg
width: 1024
height: 683

7 grzechów ślubnych podróżników
type: item
date: 2020-06-16T06:00:00.000Z
creator: Julia Lachowicz
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: przesądy
subject: savoir-vivre
subject: ślub
subject: Travel
subject: wesele
subject: zwyczaje
description: Zatańczyć na weselu na krańcu świata to marzenie każdego podróżnika. Ważne jednak, by zrobić to w takt panującej tam tradycji.
encoded: Dla podróżników zaproszenie na ceremonię ślubną w innym kraju lub wręcz odmiennym kręgu kulturowym jest jak wygrana na loterii. To nie tylko świetny pretekst, by po raz kolejny ruszyć w drogę, ale też wyjątkowa okazja do poznania innych zwyczajów i tradycji. Zazwyczaj niedostępnych dla zwykłych turystów. Ale ślub to też okazja do licznych faux pas. Dlatego Traveler przygotował dla was listę siedmiu grzechów ślubnych, których należy się wystrzegać, aby nie zepsuć innym najpiękniejszego dnia życia. Tylko nie stresujcie się zbyt mocno – niezależnie, w jakim miejscu na ziemi odbędzie się ceremonia ślubna, pewne jest, że trzeba się w tym czasie przede wszystkim dużo weselić! Grzech pierwszy: Mieszanie przy dacie Dostajemy zaproszenie na ślub, ale dzień ceremonii kompletnie nam nie pasuje... Uwaga! Kierowane do państwa młodych prośby o przeniesienie daty ślubu mogą okazać się prawdziwą gafą. Bo ustalenie dnia ceremonii w wielu kulturach jest ogromnie istotne. Japońskie pary spędzają nad tym wyborem długie godziny. Angażują w to całą rodzinę, konsultują z koyomi, specjalnym kalendarzem astrologicznym. Gdy decyzja zapadnie, jest ostateczna! Proponowanie, by ją zmienić, może być zrozumiane jako sugestia, że wybór nie jest trafiony. W Chinach za to ważne jest, by data coś znaczyła. W samym Pekinie ponad 10 tys. par zarezerwowało sobie na przykład dzień 4 stycznia 2013 r., bo brzmienie tej daty w języku mandaryńskim jest podobne do zdania „będę cię kochał na zawsze”. Podobne szaleństwo miało miejsce niecały miesiąc wcześniej, 12 grudnia 2012 r. Trzy powtarzające się liczby miały bowiem zapewnić parze szczęście na całe życie. Na przeszkodzie nie stanął nawet fakt, że była to środa. Przesądy dotyczące dat ślubu popularne są zresztą nie tylko w Azji. W Zimbabwe nikt nie chce mówić sobie „tak” w listopadzie, bo to zły omen. Gdy premier tego kraju w 2011 r. złamał to afrykańskie tabu i właśnie wtedy postanowił się ożenić, opinia publiczna nie mogła tego zrozumieć. „Po co sprowadzać…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d320e513615bac1c02020361974055be70d6edeb-645a164.jpeg
width: 1000
height: 667

Kasia i Sonia wzięły ślub w Warszawie. Rzecznik ratusza: to perfomermance
type: item
date: 2020-03-02T11:21:11.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: małżeństwo
subject: ślub
subject: Travel
subject: związki
description: Kasia i Sonia złożyły ślubną przysięgę 29 lutego w Teatrze Powszechnym w Warszawie. Sobotnie wydarzenie miała bardzo symboliczny wydźwięk, bo był to pierwszy jednopłciowy ślub w Polsce. Panny młode – jak mówiły w wywiadzie – wykorzystały niedociągnięcia w polskim prawie. Tymczasem rzecznik warszawskiego ratusza poinformował, że ślubu nie było, bo nie brał w nim udziału żaden urzędnik.
encoded: Ślub Kasi i Soni – jak podaje portal noizz.pl – był możliwy dzięki temu, że Sonia jest transpłciową kobietą. Kilka lat temu przeszła korekcję płci, a wyrok w sprawie ustalenia płci zapadł trzy lata temu. Mimo to, w dokumentach Sonia nadal widnieje jako mężczyzna, wciąż nie zmieniono także jej męskiego imienia. – Wyrok ustalenia płci zapadł trzy lata temu, jednak w związku z tym, że w Polsce nie wprowadzono żadnych regulacji dotyczących tej procedury, jest chaos i trochę 'wolna amerykanka'. Kiedy do tego dorzucimy opieszałość sądów i urzędów, okazuje się, że mamy wielką lukę – mówi Sonia w rozmowie z portalem Noizz.pl. Tę lukę postanowiła jednak wykorzystać na swoją korzyść i – w pełni legalnie – wziąć ślub ze swoją partnerką. Kobiety nie napotkały też trudności w Urzędzie Stanu Cywilnego. Jak same przyznają, urząd powinien posiadać informacje o wyroku i korekcie płci Sonii. Jak się okazało – nie posiadał takich danych, a Sonia nie była w żaden sposób zobowiązana prawnie do przedstawienia urzędnikom tej informacji. – Kwestia jest jeszcze taka, że mój wyrok stwierdza jasno, że jestem kobietą. Nie stwierdza jednak w żadnym miejscu, że nie jestem mężczyzną, również prawo polskie nie mówi nigdzie, że można być tylko mężczyzną albo kobietą – podkreśla Sonia w wywiadzie. Sonia oraz jej świeżo poślubiona żona przyznają, że swoim ślubem chciały udowodnić, że „coś z naszym społeczeństwem jest nie tak”. Ratusz: to performance Informacje o jednopłciowym ślubie skomentował rzecznik stołecznego ratusza. Kamil Dąbrowa w rozmowie z gazeta.pl powiedział, że w rzekomej ceremonii nie uczestniczył urzędnik. – Nie było tam urzędnika, sprawdzaliśmy to. W związku z tym nie ma mowy o zawarciu związku małżeńskiego. To fejk, trzeba to w związku z tym traktować jako performance i próba zwrócenia uwagi na problem – powiedział. Wcześniej, także w rozmowie z gazeta.pl, doniesienia o ślubie dwóch kobiet poddała w wątpliwość mecenas Anna Mazurczak. Prawniczka powiedziała, że po wyroku sądu dotyczą…

malzenstwo-kasi-i-soni-jest-w-pelni-legalne-fot-getty-images1-5141a88.jpeg
width: 2121
height: 1414

Aranżowane małżeństwa. Czy to jest recepta na szczęście? [FOTOREPORTAŻ]
type: item
date: 2019-09-09T03:47:17.000Z
creator: Monika Berkowska
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: fotoreportaż
subject: indie
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: ślub
subject: Travel
description: Mamy XXI wiek, ale kojarzenie par ma w Indiach długą i silną tradycję. Niewiele tu miejsca na romantyzm. Młodzi często poznają się dopiero na weselu.
encoded: Małżeństwo zostało zaaranżowane Swaci kojarzą pary, mając na uwadze ich status społeczny i finansowy, a młodzi często poznają się dopiero na weselu. Ślub w tej części świata to wciąż transakcja handlowa i wszyscy to rozumieją. Dla przeciętnego indyjskiego rodzica nie ma w życiu ważniejszej sprawy niż małżeństwo jego dziecka. Nie jest też tajemnicą, że Hindusi wolą mieć synów. Córka po zamążpójściu przeprowadza się do teściowej, a rodzice w pewnym sensie ją tracą; odtąd, chcąc odwiedzić rodzinny dom, będzie musiała prosić męża o pozwolenie. Jak skarb Dziewczyna zwyczajowo kupuje swoje zamążpójście, jej posag – pieniądze, samochody, elektronika, biżuteria – ustala się na szeregu przedślubnych spotkań. Zwykle są to: mercedes klasy S, ewentualnie BMW, najnowszy smartfon, laptop i obowiązkowo pierścień z diamentem (Hindusi potrafią nosić po cztery sygnety na dłoniach). Wszyscy mężczyźni z rodziny przyszłego męża – kuzyni, wujkowie – dostają od młodej jakiś prezent w złocie, łańcuszek lub bransoletkę. Uroczystość, na której młodemu przekazywane są dary, nosi nazwę sagan, wcześniej odbywają się zaręczyny i już można rozsyłać gościom zaproszenia. Setki, a nawet tysiące zaproszeń, obowiązkowo z pudełkiem słodyczy uznawanym za symbol pomyślności. Bogacze czy biedni, nie ma znaczenia, wesela w Indiach wyprawia się hucznie. Nawet jeśli trzeba się na taką uroczystość zapożyczyć na długie lata. Większość z nich odbywa się na powietrzu, na specjalnie do tego przygotowanych placach. Powód jest zwykle prozaiczny: takiej liczby gości nie jest w stanie pomieścić żaden hotel. Panna henna Podczas mehendi karat, czyli wieczoru panieńskiego, zgodnie z tradycją panna młoda maluje sobie ręce i nogi henną. Zaschniętą smaruje się cukrem wymieszanym z sokiem z cytryny. Pod wpływem takiej mieszanki delikatne rysunki pęcznieją i nabierają koloru. Przesąd obiecuje, że im ciemniejsza henna, tym przyszły mąż będzie mocniej kochał. Dla osiągnięcia najlepszego efektu dłonie okadza się jeszcze dymem p…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/90da4f955a0214581647f5638ef7a6eaddb5f614-626abd6.png
width: 1386
height: 922

Codzienność nieletnich mężatek, które uciekły przed wojną w Syrii [FOTOREPORTAŻ]
type: item
date: 2019-08-07T09:01:44.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: fotoreportaż
subject: małżeństwo
subject: ślub
subject: syria
subject: uchodźcy
subject: Uroda
subject: wojna
subject: Wolny czas
subject: zdjęcia
description: Uciekły przed piekłem, szukają schronienia w małżeństwie i nie zawsze znajdują to, na co liczą. Dla wielu syryjskich rodzin w Turcji wczesne małżeństwo to sposób na zabezpieczenie przyszłości.
encoded: Gdy rozpoczęła się wojna w Syrii nawet te rodziny, które sprzeciwiały się takim małżeństwom zaczęły wydawać swoje córki by zapewnić im ochronę. Teraz stają przed podobnymi dylematami. W sąsiadujących z Syrią krajach, na przykład w Turcji, młode dziewczęta stają się samotnymi matkami, a problem małżeństw z nieletnimi zdaje się być ignorowany. Przemysłowe miasto Kayseri w Anatolii stało się schronieniem dla około 60 tysięcy syryjskich uchodźców. Fotografka Özge Sebzeci spędziła wiele czasu dokumentując ich codzienność i jej wymiar, o którym mówi się niewiele – małżeństwa i rozwody wśród syryjskich dzieci. Kobieta rozmawiała z dziewczynkami oraz ich matkami by spróbować zrozumieć źródło problemu. Pomogli jej w tym przyjaciele z dobrymi kontaktami w syryjskiej społeczności. Część z matek młodych żon sama została równie wcześnie wydana za mąż, jednak większość nie. Według Funduszu Ludnościowego Narodów Zjednoczonych przed wojną takich małżeństw było znacznie mniej, wzrost nastąpił wraz z pogorszeniem się sytuacji ludności cywilnej. Powody takich dramatycznych decyzji są różne: od ekonomicznych, gdy wydanie córki za mąż to po prostu zmniejszenie obciążeń budżetu rodziny o 1 osobę, aż po względy bezpieczeństwa, gdy w ten sposób chce się ochronić dziecko przed wykorzystaniem przez mężczyzn spoza społeczności. W Turcji prawo pozwala na małżeństwo najwcześniej w wieku 18 lat lub 17, ale tu już tylko za zgodą rodziców. Małżeństwa sankcjonowane religijnie u młodszych są praktykowane w kraju, jednak utrzymywane są najczęściej w sekrecie. Są celowo niezauważane, co może tłumaczyć brak jakichkolwiek interwencji w tych sprawach w obozach dla uchodźców, gdzie tłumaczy się to często tradycją. - Czasem zdarza się, że syryjskie rodziny zapraszają na śluby tureckich sąsiadów – opowiada Sebzeci – Ci przychodzą i mówią, że panna młoda jest bardzo młoda... ale nic z tym nie zrobią. Jedna z panien młodych urodziła w szpitalu mając 15 lat. Policja zabrała ją do specjalnego schronienia, ponie…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4965adf1ff79a715d1e045e44bf7e93e10818080-2f33313.jpeg
width: 945
height: 945

"Szaman zatrzyma deszcz". Zajrzyj na tradycyjne balijskie wesele
type: item
date: 2019-06-17T09:24:29.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bali
subject: Edukacja
subject: indonezja
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: ślub
subject: Travel
subject: wesele
description: – Nigdy nie byłem na ślubie. Na taką ceremonię stać tylko ludzi z najwyższej kasty – odpowiedział 20-letni Balijczyk, którego zapytałam, jaki prezent powinnam przywieźć na ślub siostrzenicy mojej nauczycielki z Dżakarty.
encoded: ZOBACZ GALERIĘ >>> – Chyba nie musisz kupować prezentów. Tylko najbliższa rodzina czasami przynosi zdjęcie, materiał lub daje młodej parze pieniądze – tłumaczy. Społeczeństwo balijskie, jako jedno z nielicznych na świecie, nadal jest podzielone na kasty. Do najwyższej grupy – brahmana, zwanej kastą kapłanów, zalicza się braminów, przywódców religijnych i świętych ludzi, którzy wykonują ważne obrzędy religijne. Druga – ksatryja - to warna wojowników. Trzecią grupę – vaishya - stanowią kupcy, handlowcy i urzędnicy. Najniższa grupa, sudra, to warna rolników. Przynależność do kast jest dziedziczna. Wszystkie dzieci z jednej warny mają takie same imiona, przydzielane zgodnie z określonymi regułami. Kasta kapłanów nazywa swoich synów Ida Bagus, a córki Ida Ayu lub Dayu. Balijczycy ściśle przestrzegają tradycji. Bardzo rzadko biorą ślub z osobą z innej wyspy. Jeszcze rzadziej – z niższej kasty. To skutkowałoby wydaleniem z wielkiej rodziny. – Moja siostrzenica, Ida Ayu, ma prawie 30 lat. Bardzo długo czekała na Balijczyka z tej samej kasty. Pół roku temu sąsiedzi poinformowali nas, że w innej rodzinie jest 32-letni Ida Bagus, który ciągle jest singlem. Spotykali się tylko 3 miesiące, a w tę niedzielę odbyły się oświadczyny – opowiada Yogi, nauczycielka indonezyjskiego, która zaprosiła mnie na ceremonię. Przepisanie Oświadczyny to wydarzenie, w którym uczestniczy nawet 200 osób – cała rodzina przyszłego pana młodego, dalsi krewni i sąsiedzi. Ceremonia nazywana Ngidih („przepisanie”) zaczyna się od pytania rodziny Idy Ayu przez rodzinę Idy Bagus o to, czy kobieta chciałaby poślubić ich syna. Goście przynoszą prezenty w postaci kóz, biżuterii, ubrań, butów – wszystkiego, o co Ida Ayu wcześniej poprosi. Popularnym prezentem są meble, które służą do dekoracji pokoju urządzonego specjalnie na miesiąc miodowy w domu pana młodego. Następnie Ida Bagus udaje się do kapłana, by ustalić najlepszy czas i miejsce ślubu, zgodnie z hinduskim kalendarzem oraz do szamana, by prosić o zatrzy…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/26e672d783e96e65bf4a00ea53477b6d90feee6b-6a8d1d4.jpeg
width: 2448
height: 1624

Nie tylko w bieli. Oto stroje ślubne z różnych zakątków świata
type: item
date: 2019-06-12T10:25:00.000Z
creator: redakcja
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: chiny
subject: japonia
subject: Kuchnia
subject: moda
subject: ślub
subject: Travel
subject: wesele
subject: zwyczaje
description: Choć to białą suknię ślubną najczęściej wybierają dziś kobiety na całym świecie, wciąż w wielu miejscach dużą popularnością cieszą się stroje bliższe lokalnym tradycjom. Zresztą i w Europie biała suknia ślubna jest stosunkowo nowym wynalazkiem. Zobacz damskie stroje ślubne z różnych zakątków świata.
encoded: Zobacz damskie stroje ślubne z różnych zakątków świata >>

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a8a95c546d0d4b6f9d2807e09517667d51c3a7d1-077f9b8.jpeg
width: 4240
height: 2830

Cała Europa chce tutaj się żenić. Jeśli ślub, to w Toskanii
type: item
date: 2018-10-12T06:00:00.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: ślub
subject: toskania
subject: Travel
description: Tysiące turystów każdego roku wybiera na swój ślub toskańską scenerię.
encoded: Nawet dwa tysiące cudzoziemców rocznie staje na ślubnym kobiercu w Toskanii. Przyciągają ich malownicze miasta i miasteczka, wyborna kuchnia i wino. Zakochani najczęściej wybierają na swój ślub klasyczną, znaną z krajobrazów toskańską willę. Najwięcej ceremonii odbywa się zaś we Florencji i w położonym w pobliżu miasteczku Fiesole, w rodzinnej miejscowości Boccaccia, Certaldo, w Castelnuovo Berardenga i Greve in Chianti. W Toskanii pobierają się przede wszystkim Brytyjczycy, Amerykanie, Australijczycy, Holendrzy, Irlandczycy, Niemcy, Kanadyjczycy, Norwegowie, Brazylijczycy i Rosjanie. Faktycznie wymarzona sceneria?

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/30e23610cb7ad70fd2603db68c916781e8395703-6ede1d6.jpeg
width: 1000
height: 667

Zaręczyny w plenerze – wady i zalety
type: item
date: 2018-05-25T11:55:00.000Z
creator: jbuczynska
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: ślub
description: Długie, ciepłe, letnie wieczory sprzyjają aktywności na świeżym powietrzu, wielogodzinnym rozmowom aż do świtu i… romantycznym uniesieniom. Jeśli oboje lubicie spędzać czas na świeżym powietrzu, oświadczyny w plenerze będą strzałem w dziesiątkę. Ale czy ta forma zaręczyn ma same plusy? Sprawdź, o czym nie możesz zapomnieć!
encoded: Zaręczyny na świeżym powietrzu – zalety Romantyczna oprawa Park, dzika plaża, pomost nad jeziorem lub polanka w lesie – zaręczyny na łonie natury są szalenie romantyczne. O oprawę tej wyjątkowej chwili nie musisz się martwić – natura zrobi wszystko za Ciebie! Wybierz moment, w którym słońce będzie chować się za horyzontem lub gdy na niebie rozbłysną pierwsze gwiazdy. Atrakcje na świeżym powietrzu Zaręczyny w plenerze to doskonała propozycja dla par, które uwielbiają aktywność fizyczną. Możesz zaplanować romantyczną przejażdżkę konną wzdłuż plaży lub wraz z ukochaną przeprawić się łódką na drugą stronę jeziora. Jeśli przyszła narzeczona nie boi się spędzić nocy pod gwiazdami, zabierz ją na górski biwak-niespodziankę. Znasz kilka podstawowych akordów? Zabierz ze sobą gitarę i przy blasku ognia podbij serce ukochanej. Planując aktywności na świeżym powietrzu, pomyśl przede wszystkim o tym, w jaki sposób lubi spędzać czas Twoja przyszła narzeczona. Jeśli panicznie boi się wody, poproś ją o rękę na nieco bardziej stabilnym gruncie. Jeśli uwielbia panoramiczne pejzaże, udajcie się na punkt widokowy lub wspólny lot paralotnią. A jeśli jest wielbicielką ekstremalnych wyzwań, poproś ją o rękę tuż po zakończeniu wspinaczki lub skoku ze spadochronem. Zaręczyny w plenerze to doskonały pomysł na piknik. Znajdź urokliwą polankę w lesie. Na drzewach rozwieś dwa hamaki i kilka lampionów. Przygotuj koc oraz kosz pełen smakołyków. Nie zapomnij o kwiatach i szampanie! W koszyku możesz ukryć także pierścionek zaręczynowy. Oświadczając się pod gołym niebem, masz możliwość zorganizowania dodatkowych atrakcji takich jak puszczanie chińskich lampionów. Zaręczyny pod gołym niebem – wady Przekonałeś się, że oświadczyny w plenerze mogą być szalenie romantyczne? Wybierając tę formę zaręczyn, musisz być jednak gotowy na kilka niespodzianek. Sprawdź jakich! Niesprzyjająca aura Pogoda (szczególnie nad polskim morzem) nawet latem potrafi być bardzo kapryśna. Jeśli planujesz zaręczyny w plenerze, w…

zareczyny-w-plenerze-0d5718d.jpeg
width: 1024
height: 684

2/2017
type: item
date: 2017-01-20T10:12:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: Kultura
subject: podróż poślubna
subject: ślub
description: "Nie żegnam się z Wami, tylko mówię do zobaczenia"
encoded: Być w drodze Co trzeba zabrać w podróż, żeby na pewno się udała? Kiedyś bez zastanowienia odpowiadałam, że plecak, dobre buty i mapę. Po latach spędzonych w drodze wiem, że najważniejsze są uśmiech (bo to najlepsza waluta świata, wymienialna wszędzie) oraz dobre towarzystwo. Sprawdziłam wielokrotnie i polecam! Jak co miesiąc zapraszam Was do wspólnej podróży przez kolejne strony tego magazynu. A jest z czego wybierać, bo Tajlandia to kraj miliona możliwości – niewiele jest miejsc tak barwnych i różnorodnych. Można zwiedzać ją rikszą, pieszo lub łódką, medytować lub uczyć się gotowania, chodzić po górach albo leżeć na plaży. Sami zdecydujecie, na co macie ochotę :-) Do tej pory każde wydanie Travelera było dla mnie niezapomnianą podróżą, w którą z radością z Wami wyruszałam. Ta podróż jest jednak szczególna, bo moja ostatnia jako redaktor naczelnej tego wyjątkowego magazynu. W moim pierwszym edytorialu obiecałam Wam, że Traveler będzie „pełen sprawdzonych porad i gotowych rozwiązań, ale też – inspiracji, żebyście chcieli odkrywać świat dla siebie”. I wierzę, że słowa dotrzymałam. A to zdanie – które jest aktualne dzisiaj i będzie zawsze – stało się misją Travelera. Wiem też, że w tych kolejnych podróżach będziecie w najlepszym Towarzystwie, bo Redakcja tego magazynu oraz Agnieszka Franus, która obejmie stery, to najlepsza ekipa do zwiedzania świata! Nie żegnam się z Wami, tylko mówię do zobaczenia w drodze. Gdzieś, na krańcu świata :-) Dziękuję mojemu wspaniałemu Zespołowi i Wam, drodzy Czytelnicy, za te 10 lat i 100 wydań Travelera – niezapomnianej podróży! Martyna Wojciechowska Podróż życia Kolumbia. W rytmie salsy Planeta Travelera Wieści ze świata Kierunek kultura Podróżuj z głową Tanie podróżowanie: Barcelona Patent Travelera: Napiwki – gdzie i jak je dawać Zostań tubylcem: Załóż japońskie kimono Miejsce miesiąca: Słowenia na adrenalinie Etyka podróżnika: Czego nie robić w Tajlandii Tajlandia na 39 sposobów Bangkok w 48 godz.: Miasto mango Wat Pho: Świątynia Odp…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/64e2a1bc5daf6333c5fd5f1a6a4b8773ea55e6a9-cacf23c.jpeg
width: 393
height: 590

Co za pomysł! Dwoje ludzi, wiosła i bezkresny ocean. Miesiąc miodowy na otwartym morzu
type: item
date: 2016-07-20T14:48:25.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: łódź
subject: podróże
subject: ślub
description: ​Nowożeńcy z RPA, Riaan i Vasti Manser, przepłyną łodzią wiosłową z Kalifornii na Hawaje, by świętować zaślubiny - omijając huragany, jeśli się da.
encoded: Niektórzy nowożeńcy odpoczywają w Cabo. Inni wygrzewają się na plaży na Bahamach. Nowożeńcy z RPA, Riaan i Vasti Manser, miesiąc miodowy spędzą ściśnięci w malutkiej łodzi wiosłowej, gdzieś na rozległych wodach Pacyfiku, próbując nie zajść sobie wzajemnie za skórę. Podczas ostatniej podróży przez Atlantyk w 2014 roku “pokłóciliśmy się i nie rozmawialiśmy ze sobą przez dwa dni – opowiada Vasti. - Dużą rolę w wiosłowaniu odgrywają dobre stosunki między wioślarzami – zwłaszcza na tak małej przestrzeni – dodaje Riaan. Para postanowiła spędzić pierwsze błogie dni małżeńskiego życia na wiosłowaniu 4 tysięcy kilometrów z San Francisco do Pearl Harbor na wyspie Oahu. To ciężkie zadanie nawet dla najbardziej wprawionych żeglarzy. Ale są przygotowani podjąć to wyzwanie: Riaan był pierwszą osobą, która bez niczyjej pomocy kajakiem opłynęła Islandię i Madagaskar, a rowerem okrążyła Afrykę. Z kolei Vasti, z zawodu prawniczka, jest teraz poszukiwaczką ekstremalnych przygód. Dwa lata temu przepłynęli razem tą samą łodzią wioślarską ponad 11 tysięcy kilometrów z Maroka do Nowego Jorku – cała podróż trwała 6 miesięcy, a Vasti została pierwszą kobietą, która łodzią wioślarską przepłynęła z kontynentalnej Afryki do Ameryki Północnej. Podróż miejscami była niebezpieczna. W pewnym momencie, tysiące kilometrów od najbliższej pomocy, Riaan został prawie wymieciony z łódki, a Vasti tymczasowo przestała widzieć na jedno oko pod wpływem oślepiającego blasku oceanu. Oboje mają nadzieję, że kolejna podróż nie będzie tak obfitować w wydarzenia. Zmienili nazwę swojej dwuosobowej łodzi na Honeymoon (pl. miesiąc miodowy). Wydaje się zaskakująco mała jak na wyprawę przez ocean – mierzy zaledwie 6,4 m długości i 1,2 m szerokości. Ten typ łodzi raczej nie jest romantyczny, a para będzie zajęta wiosłowaniem, nawigacją i łowieniem ryb na kolację. Bardziej tradycyjną podróż poślubną planują sobie zorganizować, kiedy dotrą na Hawaje – z surfowaniem, pieszymi wycieczkami i koniec końców plażowaniem i pici…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c47083975e1e91f53524af2f2a112bac566f64e9-036c3a7.jpeg
width: 945
height: 607

Himba
type: item
date: 2010-01-31T06:55:18.000Z
creator: Martyna Wojciechowska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: małżeństwo
subject: martyna wojciechowska
subject: ślub
subject: wioska
subject: żony
description: Tradycja jest rzeczą piękną. Mówi, jak żyć. Często jednak nie pozostawia wyboru...
encoded: Pod drzewem mopane, którego liście przypominają rozłożone skrzydła motyla, niemal na środku wioski, stoi krzesełko turystyczne. Na tym krześle siedzi wódz. Zasuszony staruszek. Nazywam go staruszkiem, ale właściwie nie mam pojęcia, ile ma lat. Ubrany jest w przepaskę z koźlej skóry, jego głowę przykrywa zielony, filcowy beret, ręce opiera o srebrną laskę, która po rozkręceniu okazuje się pojemnikiem na tabakę. Wódz wie już o naszym przyjeździe, ale musimy poprosić go oficjalnie o zgodę na filmowanie. Myśli, cmoka, zastanawia się… Zgodę w końcu wydaje, ale oczywiście trzeba za nią zapłacić: trochę cukru i mąki kukurydzianej. Przysiadam się do wodza, przedstawiam się. Wódz pyta, skąd jestem i jak daleko jest Polska. – Oooo, proszę wodza, dwa dni leciałam tu samolotem i jeszcze cały dzień jechałam samochodem. – Oooo, a jak daleko to by było na piechotę? – Wódz próbuje przetłumaczyć to sobie na własny język. Himba nie wyrażają odległości w kilometrach czy milach, wszystko określane jest w dniach marszu. Wyjaśniam więc, że na piechotę musiałabym iść pół roku bez przerwy. A może i rok. – Oooo, to bardzo daleko. Też bym chciał zobaczyć Polskę – mówi wódz, chyba przez grzeczność. Pytam wodza, ile ma żon. Długo się zastanawia, liczy… Jedna, dwie… W końcu pokazuje mi na palcach: – Cztery. – A ile, wodzu, trzeba tu dać za żonę? Walutą Himba są krowy. Mężczyzna może teoretycznie mieć wiele żon, pod warunkiem że go na nie stać. Oficjalna stawka – trzy krowy za kobietę. Teraz jednak jest kryzys i także tutaj ceny spadły – można dać dwie krowy, jeżeli rodzice panny młodej się zgodzą. Mimo to niewielu Himba stać na więcej niż jedną żonę czy dwie… Tylko wódz wioski – najstarsza, najmądrzejsza osoba, która decyduje na przykład, kto z kim może się pobrać, co zrobić w razie suszy, czy przenosić wioskę, czy nie – jest bogaty i ma cztery żony. Wódz pyta, czy mam męża. Mówię, że nie. – Jak to nie? Żaden z tych mężczyzn tutaj nie jest twoim mężem? – pokazuje na naszą ekipę telewizyjną. – A…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5eba8e2c1816511a47fff6d68da01bf47e4a253e-afdb833.jpeg
width: 550
height: 367

4/2008
type: item
date: 2009-03-26T22:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: kambodża
subject: maroko
subject: ślub
subject: wesele
description: Docieramy do ostatniego dużego miasta na naszej trasie. Dalej jest już tylko „prawdziwy busz”. Mogaba zarządza godzinny postój. Miasto to, jak na mój gust, za dużo powiedziane. Określenie „większa wieś” zdecydowanie lepiej pasuje do tych kilku piaszczystych uliczek i malutkiego placu, na którym odbywa się właśnie targ. Na ziemi w workach i na płachtach rozłożone są towary: pomidory, zielona fasolka, proso, sorgo, teff (rosnąca tylko w Etiopii i Erytrei trawa abisyńska, z której nasion robi się mąkę), ozdobne tykwy na wodę, mleko lub krew, koraliki, stołeczko podgłówki, które służą zarówno do siedzenia, jak i do spania, oraz żywy inwentarz. Zatrzymuję się przy „stoisku” z przyprawami. W kilkunastu szmacianych woreczkach pyszni się: mielona papryka, imbir, gałka muszkatołowa i sporych rozmiarów bryłki soli. Handluje nimi młoda dziewczyna z małym chłopcem na rękach, który łapczywie pije mleko z jej piersi. Główkę dziecka pokrywają brzydkie blizny, a w oczach matki widzę tak ogromny smutek i pustkę, że długo nie mogę o tym zapomnieć.
encoded: Spis treści sierpień / wrzesień 2008 Z życia naczelnej - Martyna na Evereście 10 naj... dziwniejszych miejsc na świecie Zamki i warownie 7 wycieczek z dala od przetartych szlaków Co cię gryzie? Komary, kleszcze, osy – jak się chronić? Podróż życia Etiopia Wywiad z Jurkiem Błaszczykiem Wyspy Morza Śródziemnego 48 godzin - Londyn Vademecum nurkowania Szlaki winne Stopem do Japonii Raport specjalny - Raymond Maufrais Dziwne owoce Felieton Wojciecha Cejrowskiego

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/fa93036eef69470ebc9377b9362d985f1458fb25-07fac52.jpeg
width: 1204
height: 1565

Podróż poślubna
type: item
date: 2009-03-22T20:04:41.000Z
creator: Anna Tomiak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Kultura
subject: podróż poślubna
subject: ślub
description: Jeśli wzdragasz się na myśl o weselisku, toastach do dna, barszczyku o północy i wężyku w rytmie macareny, wyjedź za granicę. Powiedz sakramentalne „tak” np. na... Hawajach.
encoded: A ty mnie na wyspy szczęśliwe zawieź... Biur podróży zajmujących się tzw. turystyką ślubną stale przybywa – to najlepszy dowód, że moda na małżeństwa zawierane w egzotycznych miejscach dociera do Polski. Pamiętam romantyczną ceremonię na filipińskiej wyspie Boracay, wabiącej turystów „najpiękniejszą plażą świata”. Pewnego dnia na piasku, delikatnym jak cukier puder, pojawiły się dywany i białe namioty. Ślub na plaży, pod palmami? Usiadłam, by popatrzeć. Było wszystko: biały welon, bukiet z orchidei, obrączki na tacy, szum morza i przysięga składana przy zachodzie słońca. W sąsiednim na-miocie grała orkiestra, tańce trwały do rana. Urządzenie takiej ceremonii nad Bałtykiem byłoby ryzykowne. Mógłby jej przeszkodzić sztorm albo niespodziewana burza. Ale przecież pięknie i romantycznie bywa nie tylko na egzotycznych wyspach. NA SYJONIE Sabina i Miłosz długo nie zdradzali nikomu, że postanowili się pobrać na Syjonie. – Żeby nie zapeszyć – tłumaczą. Nie wiedzieli, czy się uda. Dopiero po wielu telefonach i faksach ustalili, że ślub może odbyć się w Wieczerniku, a udzieli im go brat Franciszek. W Bazylice Grobu Bożego stawili się już przed ósmą rano, załatwili formalności, a potem popędzili zwiedzać miasto. Żal było każdej chwili. Jerozolima ich urzekła, zachwyceni jej atmosferą i kolorytem prawie zapomnieli o wieczornej ceremonii. – Dopiero po powrocie do hostelu poczułam podekscytowanie – wspomina Sabina. Miłosz zapadł w popołudniową drzemkę, ale ona nie mogła zasnąć. Martwiła się, że makijaż może się rozpłynąć w 37-stopniowym upale, a jej stopy, opuchnięte po całodziennej wędrówce, nie zmieszczą się w ślubne buty. Brat Franciszek poprowadził ich wąskimi uliczkami na górę Syjon. Przez metalową bramę z napisem „Coenaculum” weszli na XIV-wieczny wirydarz obsadzony kwitnącymi krzewami. W absydzie, zamykającej główną nawę kościoła, ujrzeli płaskorzeźbę przedstawiającą naturalnych rozmiarów Chrystusa i apostołów przy ostatniej wieczerzy. – Tu się pobierzemy – pomyśleli wzrusz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/52b0255d45286fce6bcfc817b6e2aae33c333a71-08e35ac.jpeg
width: 613
height: 480

Ślubne ceremonie
type: item
date: 2009-03-22T12:24:56.000Z
creator: Aneta Prymaka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kambodża
subject: maroko
subject: ślub
subject: wesele
description: Ceremonie zaślubin należą do najważniejszych w każdej kulturze. Pełne są symboliki i wróżb na przyszłość. Bywają w tonacji białej, bywają też kolorowe. I nie wszędzie, tak jak w wybierającym wolne związki świecie Zachodu, grozi im marginalizacja.
encoded: W Kambodży w dniu wesela ani nowożeńcy, ani goście nie mogą się porządnie wyspać, bo ceremonia zaczyna się już wczesnym rankiem. Pan młody ze swoimi weselnikami wędrują do domu panny młodej, gdzie odbywa się uroczystość. Tu narzeczeni wymieniają pierścionki, rodzina obdarowuje się prezentami i przy muzyce wszyscy zasiadają do śniadania. Młodzi, wystrojeni w bogate, wysadzane złotem stroje, zajmują honorowe miejsca. Podczas dalszych ceremonii nie brakuje tradycyjnych, dziś już tylko symbolicznych obrzędów. Jest to np. podcinanie młodym włosów czy umycie nóg pana młodego przez narzeczoną – choć dziś panna młoda najczęściej tylko skrapia nogi przyszłego męża wodą kolońską. Wesele kończy się deszczem kwiatów, jakim goście obrzucają młodą parę, oraz tańcami do późnej nocy. Ulewny deszcz nie przeszkodził w gigantycznej ceremonii na Stadionie Olimpijskim w Seulu. 25 tysiącom par ślubu – zupełnie legalnego – udzielił Sun Myung Moon, założyciel Kościoła Zjednoczeniowego zwanego sektą Moona. Ten ruch religijny słynie z uroczystości masowych zaślubin. Wielu z nowożeńców poznaje się podczas ślubnej ceremonii, czasem mają problem z porozumieniem się, bo mówią różnymi językami. Moon osobiście kojarzy przyszłych małżonków na podstawie dostarczonych mu fotografii. Pochodzenie z innej części świata czy język, którym posługują się przyszli małżonkowie, nie są przeszkodą w zawarciu związku. Zgodnie z doktryną Moona pojednanie ludzi ma nastąpić poprzez małżeństwa i zakładanie idealnych rodzin, dlatego pośredniczy w doborze małżonków, którzy mają temu sprostać. Fantazyjne ornamenty wykonane henną na dłoniach i stopach panny młodej to jedna z najstarszych, liczących sobie już tysiące lat tradycji weselnych w krajach Bliskiego Wschodu, północnej Afryki i południowo-wschodniej Azji. Znana jest i praktykowana wśród wyznawców wielu religii – muzułmanów, hindusów, Żydów i chrześcijan. Nakładanie ornamentów z henny to cały kobiecy ceremoniał. Nawet kilka dni przed planowanym ślubem panna młoda…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/82f30e15f73430d73489029f1b852dcbd2f46e5f-889901d.jpeg
width: 600
height: 400