National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-02-14T11:16:12.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Cud w cieniu klimatyzatora: gatunek, który miał nie istnieć, opanowuje Bermudy
items: Ślimaki bez skorupy są prawdziwym utrapieniem. Występują w całym kraju
items: Przez niego zamknięto plaże. „Niebieski smok” zaskoczył Hiszpanów
items: Ten ślimak może zabić. „W ciągu kilku minut powoduje całkowity paraliż”
items: Ślinik luzytański coraz większym zagrożeniem również w Polsce. W sieci pojawił się komunikat
items: Achatina to największy ślimak świata. Afrykańskiego kolosa można hodować w domu
items: Mogą mieć 12 tysięcy zębów i przetrwać nawet minus 40 st. C. Oto fascynujące ciekawostki o ślimakach
items: W pobliżu Florydy odkryto nowy gatunek ślimaka. Jest jaskrawożółty i otacza się toksyczną wydzieliną
items: Największy ślimak na świecie może ważyć pół kilograma. Daleko mu jednak do największego mięczaka na Ziemi
items: Planujesz wakacje we Francji? Sprawdź, co musisz zjeść w tym kraju
items: Nie wszystkie ślimaki wyglądają tak samo. Oto jadowity niebieski smok. Co o nim wiemy?
items: Co można bezpiecznie jeść w lesie? Ta wiedza może ci się przydać
items: Japonia: to stworzenie potrafi odciąć sobie głowę i stworzyć nowe ciało
items: Malowane ślimaki z Kuby są najpiękniejsze na świecie. Mogą zginąć przez nielegalny handel
items: Jak dokładnie myjesz sałatę przed podaniem? Ten mężczyzna zmarł po zjedzeniu ślimaka
items: Pamiętacie disko-ślimaki? No to mamy kogoś lepszego! Ten ślimak dorobił się skrzydeł
items: Gwiazdy pop i celebryci mogliby się od nich uczyć! Disco-ślimaki mają styl
items: Odkręcili ślimakowi muszlę! Czy można tak "odkręcić" człowieka? To kwestia jednego genu
items: Nie będzie zbiorów ślimaka winniczka! W tym roku trzeba go chronić
items: W Australii odkryto nowy gatunek ślimaka
items: Wielkie i żarłoczne ślimaki opanowują Florydę

Cud w cieniu klimatyzatora: gatunek, który miał nie istnieć, opanowuje Bermudy
type: item
date: 2026-02-14T11:15:53.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: bermudy
subject: ochrona gatunkowa
subject: ochrona przyrody
subject: ślimaki
subject: zagrożone gatunki
description: Czy można cofnąć czas w świecie przyrody? Historia małego ślimaka z Bermudów dowodzi, że niemożliwe nie istnieje. Gatunek, który oficjalnie uznawano za wymarły, nie tylko został odnaleziony w najmniej spodziewanym miejscu. Dzięki bezprecedensowej akcji naukowców, rządu i ogrodu zoologicznego, wrócił do środowiska w liczbie ponad 100 tysięcy osobników. Takie sukcesy w ochronie przyrody zdarzają się bardzo rzadko.
encoded: Przez lata naukowcy z niepokojem obserwowali drastyczny spadek populacji bermudzkiego ślimaka Poecilozonites bermudensis. W końcu zupełnie zniknął ze swojego naturalnego środowiska i wydawało się, że jego los jest przesądzony. A jednak iskierka nadziei pojawiła się tam, gdzie nikt nie jej nie szukał: w brudnym zaułku, tuż obok…klimatyzatora. To tam odkryto ostatnie osobniki, które przetrwały tylko dzięki kroplom wody spadającym z urządzenia. A potem było jeszcze ciekawiej: rozpoczęła się jedna z najbardziej ambitnych operacji ratunkowych w historii współczesnej zoologii. Od kilku sztuk do setek tysięcy Gdy tylko odkryto ocalałą populację ślimaka, rząd Bermudów podjął błyskawiczną decyzję o współpracy z ekspertami z brytyjskiego Chester Zoo. Kilka cennych osobników wysłano do Wielkiej Brytanii, gdzie stały się zaczątkiem programu hodowlanego. Wyzwanie było ogromne – naukowcy musieli sztucznie odtworzyć idealne warunki do życia i rozrodu. Zaprojektowano specjalne pojemniki, w których monitorowano każdy parametr, od wilgotności po temperaturę. Wysiłek się opłacił: ślimaki zaczęły rozmnażać się w tempie, które przerosło najśmielsze oczekiwania. Z garstki „ocalenców z klimatyzatora” narodziła się armia ponad stu tysięcy ślimaków. Wielki powrót i inwazyjny wróg Proces reintrodukcji, czyli ponownego wprowadzania gatunku do naturalnego środowiska, był operacją zaplanowaną z chirurgiczną precyzją. Zanim ślimaki trafiły na Bermudy, każdy z nich przeszedł badania pod kątem obecności pasożytów, które mogłyby zagrozić lokalnemu ekosystemowi. Kluczowym problemem był jednak inny, inwazyjny ślimak Euglandina rosea, który wcześniej niemal doszczętnie wytępił swoich bermudzkich kuzynów. Naukowcy mozolnie szukali bezpiecznych enklaw dla „ocalonych”. Każdy wypuszczony osobnik został oznaczony. Ślimaki na bieżąco monitorowano, by upewnić się, że zaczęły samodzielnie żerować. Symbol zwycięstwa nad kryzysem bioróżnorodności W końcu świat nauki mógł oficjalni potwierdzić: ślimak bermudzki …

bermuda-snails-saved-from-extinction-l-3951eb0.jpg
width: 1200
height: 675

Ślimaki bez skorupy są prawdziwym utrapieniem. Występują w całym kraju
type: item
date: 2025-08-31T10:58:09.000Z
creator: Artur Białek
subject: Przyroda
subject: mięczaki
subject: rolnictwo
subject: ślimaki
subject: zwierzęta
description: Ślimaki bez skorupy, czyli mięczaki pozbawione zewnętrznej skorupy, stanowią powszechny element wielu ekosystemów. Niepozorne w kontekście biologicznym, okazują się być poważnym przeciwnikiem dla człowieka, zdolnym do wyrządzenia niemałych szkód. Dlaczego te niewielkie stworzenia zyskały status wielkiego szkodnika? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Tych ślimaków nie sposób nie rozpoznać Gdzie można spotkać ślimaki bez skorupy? Dlaczego ślimaki bez skorupy zyskały reputację szkodników? Jakie gatunki występują w Polsce? Nie każdy ślimak „nosi na plecach swój dom”. W Polsce występuje kilkanaście gatunków, które nie mają muszli. Występują w różnych miejscach, od zarośli i lasów, po ogrody i foliowe tunele. Określa się je jako ślimaki nagie. Wydają się nieszkodliwe, ale niektóre są prawdziwym utrapieniem ogrodników, działkowców i rolników. Tych ślimaków nie sposób nie rozpoznać Jak wskazuje na to sama nazwa, główną cechą ślimaków nagich jest brak zewnętrznej muszli. Ich asymetryczne ciało ma walcowaty, zwężający się ku końcowi kształt. Na wyraźnie zaznaczonej głowie znajdują się dwie pary czułków – dłuższe, oczne, i krótsze czułki drugiej pary. Pomiędzy niemi zlokalizowany jest otwór gębowy. Gdzie można spotkać ślimaki bez skorupy? Te charakterystyczne mięczaki preferują różne siedliska. Można je spotkać dosłownie wszędzie – w miastach i na wsiach, w lasach i na łąkach, w przydomowych ogrodach, na obszarach rolniczych. Jest jeden warunek – ich siedlisko musi być wilgotne. Niektóre gatunki szczególnie upodobały sobie miejsca skrajnie wilgotne, jak brzegi stawów, potoków czy uprawy szklarniowe. Deszczowe dni nie są im straszne Ślimaki bez skorupy są aktywne przede wszystkim nocą. Swoje schronienia opuszczają też podczas pochmurnych i deszczowych dni. Wynika to z faktu, że taka pogoda sprzyja ich rozwojowi. Są wyjątkowo wrażliwe na promieniowanie słoneczne i utratę wilgoci. Podczas słonecznych dni, gdy warunki nie są dla nich sprzyjające, chronią się w ziemi lub wilgotnych i zacienionych miejscach: pod kamieniami, cegłami i deskami, w gęstej roślinności, ściółce. Wszystko, co zapewnia cień i wilgoć, jest dla nich potencjalnym schronieniem. Dlaczego ślimaki bez skorupy zyskały reputację szkodników? Może się wydawać, że te niepozorne mięczaki nie są w stanie zagrozić człowiekowi. O ile ślimak nagi rzeczywiś…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/beb759ed9aca43135c0d71e26d86f35f07a41432-957b96e.jpg
width: 760
height: 384

Przez niego zamknięto plaże. „Niebieski smok” zaskoczył Hiszpanów
type: item
date: 2025-08-29T12:09:03.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: hiszpania
subject: plaże
subject: ślimaki
subject: zagrożenia
description: Zjawiskowy morski ślimak pojawił się w kilku nadmorskich kurortach Hiszpanii, zmuszając władze do zakazu kąpieli. Choć mierzy nie więcej niż 3 cm i wygląda bajkowo, potrafi boleśnie poparzyć.
encoded: W ubiegłym tygodniu kilka hiszpańskich plaż musiało zostać zamkniętych z powodu niezwykłego morskiego gościa – tzw. „niebieskiego smoka” (Glaucus atlanticus). Te jaskrawoniebieskie ślimaki są rzadko spotykane w basenie Morza Śródziemnego. A ponieważ potrafią parzyć podobnie do meduz, wywołały niemałą sensację. Niezwykła biologia niebieskiego smoka Nazywane także morskimi jaskółkami, wyglądają bajkowo, ale kontakt z nimi może być niebezpieczny. Same w sobie nie produkują jadu, ale gromadzą go, „kradnąc” toksyczne substancje ze zwierząt które zjadają – głównie żeglarzy portugalskich i meduz. To niejedyna osobliwość w ich biologii. Ich jaskrawoniebieskie ciało widziane z góry, jest tak naprawdę brzuchem, a nie grzbietem. Poruszają się do góry nogami, z otworem gębowym skierowanym ku górze. Dzięki gazom zgromadzonym w układzie pokarmowym unoszą się na powierzchni oceanu, dryfując razem z prądami morskimi. Dotknięcie niebieskiego smoka może wywołać reakcje podobne jak przy poparzeniu przez meduzy: zaczerwienienie, ból, nudności, wymioty, a nawet groźną reakcję alergiczną. Jak wiele ślimaków, smoki są obojnakami. Jednak wymieniają materiał genetyczny podczas kopulacji. Muszą podczas tego aktu uważać, by dotykać się tylko „bezpiecznymi” częściami ciała – w przeciwnym razie mogłyby poparzyć siebie nawzajem. Niebieskie smoki to ślimaki nagoskrzelne, nie posiadające muszli. Gdzie się pojawił niebieski smok i dlaczego właśnie teraz? W Hiszpanii pojawiły się w kilku miejscach: na plażach w Kadyksie, Vivers i La Línea de la Concepción (Andaluzja), La Garita i Famara na Lanzarote (Wyspy Kanaryjskie) oraz w Guadarmar del Segura w prowincji Alicante. Władze zarządziły wywieszenie czerwonych flag i zakaz kąpieli. Ostrzegły też, by nie dotykać zwierząt wyrzuconych na piasek, gdyż ich jad nadal może powodować oparzenia. Dlaczego w tym roku tak licznie trafiły do Hiszpanii, pozostaje zagadką. Zwykle żyją w cieplejszych wodach i dużo dalej od brzegu. Naukowcy podejrzewają, że ich coraz …

Bluedragon-glaucusatlanticus8599051974-e49f37b.jpg
width: 3648
height: 2736

Ten ślimak może zabić. „W ciągu kilku minut powoduje całkowity paraliż”
type: item
date: 2025-07-05T11:45:36.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: azja
subject: japonia
subject: ślimaki
subject: zwierzęta
description: Niepozorna muszla znaleziona na plaży w Japonii mogła spowodować tragedię. Turystka, która podniosła jednego z najniebezpieczniejszych ślimaków świata, wrzuciła nagranie do sieci. Miała dużo szczęścia.
encoded: Spis treści: Nieświadoma turystka i zabójczy ślimak Jad tego mięczaka działa w kilka minut Dlaczego ślimaki stożkowe są tak niebezpieczne dla ludzi Choć wielu turystów wypoczywających nad oceanem boi się rekinów lub meduz, jedno z największych zagrożeń może czaić się tuż przy linii brzegowej – ukryte w muszli o pięknych, hipnotyzujących wzorach. Mowa o ślimaku stożkowym (z rodzaju Conus), który może okazać się śmiertelny dla człowieka. O jego istnieniu przypomniała niedawno pewna turystka, która podniosła go z plaży w Okinawie i zamieściła wideo w sieci. Nagranie błyskawicznie stało się viralem, a internauci nie kryli przerażenia. Nieświadoma turystka i zabójczy ślimak Do zdarzenia doszło na plaży w prefekturze Okinawa, popularnym kierunku wypoczynkowym w Japonii. Kobieta – użytkowniczka TikToka publikująca jako @beckyleeinoki – nagrała, jak podnosi pięknego morskiego ślimaka. Choć na pierwszy rzut oka wyglądał niewinnie, był to jeden z najbardziej jadowitych gatunków na Ziemi – Conus textile, czyli ślimak stożkowy tekstylny. „Ona jeszcze o tym nie wie, ale za chwilę będzie mieć w ręce najniebezpieczniejszego ślimaka na świecie, który w ciągu kilku minut powoduje całkowity paraliż” – napisała w opisie nagrania. – To mogła być najgorsza pomyłka w moim życiu. Kiedy dowiedziałam się, co miałam w rękach, moje ciało ogarnęła panika. Mój mózg wciąż próbował mnie przekonać, że zostałam ukłuta i po prostu tego nie zauważyłam. Czwartego dnia paniki mój mąż miał już dość zapewniania mnie, że naprawdę przeżyję – wyznała Beckylee Rawls w rozmowie z „People”. Pod nagraniem turystki pojawiło się kilka tysięcy komentarzy. „To nie muszla, to granat bez zawleczki”, „Trzymałaś jedną z najbardziej jadowitych istot świata. Jesteś szczęściarą, że żyjesz”, „Dlatego życie powinno mieć instrukcję obsługi” – pisali użytkownicy TikToka. Inni przypominali, że Conus textile nie atakuje, dopóki nie poczuje się zagrożony – ale wystarczy jeden nieostrożny ruch dłonią, by sprowokować jego reakcję …

slimak-7668ffc.jpg
width: 3024
height: 2336

Ślinik luzytański coraz większym zagrożeniem również w Polsce. W sieci pojawił się komunikat
type: item
date: 2024-05-21T10:50:38.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: mięczaki
subject: ślimaki
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Ślinik luzytański jest jednym z najbardziej inwazyjnych gatunków ślimaków lądowych w Europie. Najprawdopodobniej pochodzi z Półwyspu Iberyjskiego, jednak w ciągu ostatnich dekad rozprzestrzenił się na znaczną część kontynentu. Dziś uchodzi za poważne zagrożenie dla rolnictwa i bioróżnorodności.
encoded: W tym artykule: Ślinik luzytański coraz liczniej występuje w Polsce To warto wiedzieć o ślimaku luzytańskim Jakie ślimaki występują w Polsce? Ślinik luzytański to jeden z wielu ślimaków występujących powszechnie w Polsce. Od popularnego winniczka różni się chociażby tym, że nie ma muszli. Takie ślimaki biolodzy nazywają nagimi. Ślinik luzytański należy do rodziny trzonkooczkowatych. Dorosłe osobniki mają ciało o długości od 7 do 15 centymetrów. Mogą różnić się barwą, jednak najczęściej są brązowe. W ostatnich tygodniach o małoinwazyjnym gatunku jest szczególnie głośno. Przyrodnicy podkreślają, że niepozorny mięczak może zagrażać zwierzętom domowym, a nawet samym ludziom. Do tej pory ten nagi ślimak był dobrze znany przede wszystkim rolnikom i ogrodnikom. Bo o ile jeden osobnik nie wyrządzi większych szkód uprawom, to kilkadziesiąt, nie mówiąc już o kilkuset, może być już poważnym problemem. A tak się składa, że jeden ślinik luzytański może złożyć w ziemi od kilkudziesięciu do nawet kilkuset jaj. Ślinik luzytański coraz liczniej występuje w Polsce O tym, dlaczego ślinik luzytański może być utrapieniem dla ludzi i zwierząt, poinformowali niedawno pracownicy Karkonoskiego Parku Narodowego. – Arion lusitanicus w Polsce pojawił się w 1987 roku, ale do dziś zdołał już skolonizować cały kraj. Śliniki luzytańskie mają status małoinwazyjny, choć dają się we znaki właścicielom upraw, ale przenoszą też pasożytnicze nicienie jak Angiostrongylus vasorum, które pasożytują w tętnicach płucnych i sercach psowatych i kotowatych, w tym psów, lisów i wilków – czytamy na oficjalnym profilu KPN na Facebooku. <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="250" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FKarkonoskiParkNarodowy%2Fposts%2Fpfbid02i9VSnH8ZtHfRu88eFFQemaTSKqDvY3XoBBALCFeeUokXAvffLzaquUunqVkCyevVl&show_text=true&width=500&is_preview=t…

slinik-luzytanski-coraz-wiekszym-zagrozeniem-rowniez-w-polsce-9c1b890.jpg
width: 5760
height: 3840

Achatina to największy ślimak świata. Afrykańskiego kolosa można hodować w domu
type: item
date: 2024-05-11T09:27:03.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: mięczaki
subject: przyroda
subject: rekordy
subject: ślimaki
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Rodzaj afrykańskich ślimaków Achatina obejmuje wiele okazałych gatunków, a wśród nich prawdziwego kolosa, który w swojej gromadzie nie ma sobie równych. Tym niezwykłym mięczakiem jest achatina zwyczajna, największy ze wszystkich lądowych ślimaków. Gdzie żyje ten gatunek? Czym się żywi i czy może być hodowany jako zwierzę domowe? Na każde z tych pytań odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Opis rodzaju Achatina Achatina zwyczajna jest największym ślimakiem lądowym Achatina jako zwierzę domowe Największym polskim ślimakiem jest Helix pomatia, czyli popularny winniczek. Muszla rodzimego rekordzisty osiąga ok. 5 cm długości i 4,5 cm szerokości. Duże okazy winniczka prezentują się imponująco, jednak należy podkreślić, że przy największym ślimaku świata wyglądają jak „ubodzy krewni”. Gatunkiem, o którym mowa, jest Achatina achatina, czyli achatina zwyczajna. O jak dużym zwierzęciu mówimy? Dorodny osobnik ledwo mieści się na dłoni, a jego masę odczuje nawet dorosły człowiek. To naprawdę wielki bezkręgowiec. Opis rodzaju Achatina Pod nazwą Achatina (ślimaki olbrzymie) kryje się rodzaj lądowych ślimaków afrykańskich. Oficjalnie obejmuje 39 gatunków, jednak wypada wspomnieć, że ich systematyka stwarza pewne trudności już na poziomie rzędu (trzonkooczne). Trzeba bowiem podkreślić, że badacze do dziś nie ustalili dokładnego stopnia pokrewieństwa między poszczególnymi rodzinami zaliczanymi do rzędu Stylommatophora, co sprawia, że rozróżnianie poszczególnych gatunków jest dość trudnym zadaniem. Mięczaki z rodzaju Achatina wywodzą się z terenów Afryki Subsaharyjskiej, ale obecnie występują na obszarze niemal całego kontynentu. Nie tylko, bo niektóre gatunki zostały introdukowane do innych krajów. Ślimak Achatina świetnie odnajduje się wszędzie, gdzie sprzyjają mu warunki i gdzie nie ma zbyt wielu naturalnych wrogów. Największym zagrożeniem dla tych zwierząt są ptaki, zwłaszcza w rodzimej Afryce, gdzie ich naturalnym wrogiem jest między innymi gustujący w mięczakach trzewikodziób. Malowane ślimaki z Kuby są najpiękniejsze na świecie. Mogą zginąć przez nielegalny handel Kubański ślimak lądowy, czy inaczej ślimak malowany to gatunek krytycznie zagrożony wyginięciem. Tysiące tych mięczaków są nielegalnie odławiane przez lokalnych handlarzy, którzy z ich ... Jeden z przedstawicieli rodzaju – Achatina fulica – dotarł do południowej Hiszpanii i na Teneryfę…

achatina-to-najwiekszy-slimak-swiata-afrykanskiego-kolosa-mozna-hodowac-w-domu-fot-shutterstock-6f68363.jpg
width: 1000
height: 667

Mogą mieć 12 tysięcy zębów i przetrwać nawet minus 40 st. C. Oto fascynujące ciekawostki o ślimakach
type: item
date: 2024-03-16T11:49:52.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: ciekawostki
subject: mięczaki
subject: przyroda
subject: ślimaki
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Mimo delikatności i powolności potrafią przeżyć w najróżniejszych warunkach, a nawet przechytrzyć wrogów. Ich zaloty mogą trwać godzinami. Poznajmy ciekawostki o ślimakach.
encoded: W tym artykule: Ślimaki w klasyfikacji biologicznej Największe i najmniejsze ślimaki świata Niesamowite właściwości śluzu ślimaków Ciekawostki o muszlach ślimaków Ślimaki są mistrzami regeneracji Ślimaki mogą spać przez kilka lat Skomplikowany system rozrodczy ślimaków Ślimaki mają najwięcej zębów z wszystkich zwierząt Ślimaki, a także ich jaja, nadają się do jedzenia Ślimaki są jednymi z najbardziej rozpowszechnionych i zróżnicowanych grup mięczaków na Ziemi. Zadziwiają kolorami i kształtami muszli. Mają niezwykle różnorodną budowę ciała, co pozwala im przystosować się do środowisk tak odmiennych jak morskie głębiny i suche pustynie. Przejawiają tez ciekawe zachowania. Ślimaki w klasyfikacji biologicznej Należą do typu mięczaków i podtypu muszlowców, są krewnymi małży i głowonogów. Nie posiadają szkieletu wewnętrznego, mają za to muszlę. Pełni ona rolę szkieletu zewnętrznego, choć u niektórych gatunków zanikła. Na świecie występuje ponad 100 tysięcy gatunków ślimaków. W polskiej klasyfikacji określane są też bardziej obrazowo: jako brzuchonogi. Przeważająca większość ślimaków żyje w morzach. Nieco mniej w wodach słodkich, a jeszcze mniej na lądach. W Polsce żyje około 200 gatunków ślimaków, w tym aż 177 lądowych. Największe i najmniejsze ślimaki świata Największym znanym ślimakiem jest Aplysia vaccaria. To morski ślimak nie posiadający muszli. Jego czarne ciało może osiągać prawie metr długości i ważyć 14 kg. Żyje w wodach u wybrzeży Kalifornii i Meksyku. Za to najmniejszy ślimak świata to zwierzę lądowe. Odkryto go w 2022 roku w Wietnamie. Jego maleńka muszla ma zaledwie pół milimetra średnicy. Łacińska nazwa ślimaczka to Angustopila psammion. Niesamowite właściwości śluzu ślimaków Śluz wydzielany przez ślimaki nie tylko ułatwia im poruszanie się po powierzchniach, ale także ma inne zaskakujące zastosowania. Naukowcy badają go ze względu na jego potencjał w medycynie, ponieważ zawiera substancje przyspieszające gojenie się ran oraz mające działanie przeciwbakteryj…

ciekawostki-o-slimakach-c686259.jpg
width: 3000
height: 1106

W pobliżu Florydy odkryto nowy gatunek ślimaka. Jest jaskrawożółty i otacza się toksyczną wydzieliną
type: item
date: 2023-10-10T12:28:25.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: floryda
subject: gatunki
subject: odkrycia
subject: Onet
subject: ślimaki
subject: zwierzęta
description: Nowy gatunek ślimaka żyje na rafie koralowej w pobliżu archipelagu Florida Keys. Nadano mu nazwę od piosenki Jimmy’ego Buffetta, amerykańskiego muzyka, który zmarł pierwszego września tego roku.
encoded: W tym artykule: Nowy gatunek ślimaka Ślimak z rafy koralowej Jak odżywia się morski ślimak? Korzyści z ocieplenia klimatu Florida Key to ciąg tropikalnych wysp otoczonych przez rafę koralową. Rafa ta, trzecia co do wielkości na świecie, jest jednym z najcenniejszych skarbów przyrodniczych Ameryki. Rozciąga się na kilkaset kilometrów i stanowi dom wielu gatunków ryb, koralowców i mięczaków. Nowy gatunek ślimaka W najnowszym numerze czasopisma naukowego „PeerJ” ogłoszono odkrycie nowego mieszkańca rafy koralowej na Florydzie. To ślimak, mający rzucającą się w oczy, jaskrawożółtą barwę. Naukowcy nazwali go Cayo margarita – od piosenki „Margaritaville” Jimmy’ego Buffetta. Z kolei słowo cayo oznacza niedużą wyspę. Tak właśnie bowiem nowo odkryty mięczak wygląda, gdy spojrzy się na niego z góry. Cayo margarita wyróżnia nie tylko niezwykły kolor. Ma jeszcze dwie inne nietypowe cechy. Po pierwsze − posługuje się toksyczną wydzieliną, którą otacza się niczym siecią. Po drugie − jest to ślimak, który nie przemieszcza się z miejsca na miejsce. Pozostaje trwale przytwierdzony do podłoża. Ślimak z rafy koralowej Ślimaki Cayo margarita nie są duże. Dorastają tylko do centymetra, co może tłumaczyć, dlaczego dotychczas pozostawały niezauważone. Odkrył je zespół Rüdigera Bielera, specjalisty od bezkręgowców z Field Museum w Chicago. Według Bielera – badającego bezkręgowce od czterech dekad − ślimaki były tak dobrze ukryte, że naukowcy nigdy wcześniej ich nie spotkali. − Uważam, że C. margarita są szczególnie fajne – mówi Bieler. – Są spokrewnione ze zwykłymi, wolno żyjącymi ślimakami, jednak kiedy młody osobnik znajdzie sobie odpowiednie miejsce do życia, osiada tam, przyczepia muszlę do podłoża i już nigdy się nie przemieszcza. Musza rośnie, przybierając kształt nieregularnej rurki otaczającej ciało ślimaka – dodaje naukowiec. Jak odżywia się morski ślimak? Jaskrawożółty ślimak musiał znaleźć taki sposób zdobywania pożywienia, który nie kłóciłby się z jego osiadłym trybem życia. Ro…

nowy-gatunek-slimaka-ce42852.jpg
width: 1443
height: 1230

Największy ślimak na świecie może ważyć pół kilograma. Daleko mu jednak do największego mięczaka na Ziemi
type: item
date: 2023-06-04T11:09:38.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: dzikie zwierzęta
subject: mięczaki
subject: przyroda
subject: rekordy
subject: rekordy guinnessa
subject: ślimaki
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Ślimaki kojarzą się nam ze zwierzętami niewielkimi i delikatnymi. Jaki jest największy ślimak na świecie? Na to pytanie odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Achatina – największy ślimak lądowy Największy ślimak bez muszli Największy ślimak morski Największy mięczak na świecie Jak powszechnie wiadomo, ślimaki należą do mięczaków i zarazem zwierząt bezkręgowych. Oznacza to, że brak im szkieletu wewnętrznego. Mogą natomiast posiadać szkielet zewnętrzny. Przykładem są muszle ślimaków. Wiele mięczaków to zwierzęta morskie. Jednak największy ślimak na świecie najczęściej kojarzy się z gatunkiem lądowym. Dlatego to od niego zaczniemy przegląd stworzeń, zaliczanych do rekordzistów wśród bezkręgowców. Achatina – największy ślimak lądowy Za rekordzistę uchodzi ślimak afrykański, czyli achatina zwyczajna (Achatina achatina). Jak sama nazwa wskazuje, zalicza się on do fauny Afryki. Daleko mu natomiast do zwyczajności. Achatina to ślimak lądowy, którego można spotkać w zachodniej części afrykańskiego wybrzeża. Jako gatunek introdukowany występuje też w Azji oraz na wyspach Oceanu Indyjskiego, Spokojnego i na Karaibach. Muszla tego gatunku (spiralnie skręcona, z krótkim wierzchołkiem) mierzy 20 cm wysokości, a jej średnica to 10 cm. Należy zaznaczyć, że są to dane uśrednione. W naturze dość łatwo można spotkać osobniki, których muszla osiąga ponad 30 cm. Tak okazały ślimak może ważyć nawet pół kilograma. W Księdze Rekordów Guinnessa figuruje okaz o muszli ponad 27-centymetrowej i wadze 900 gramów. Ślimaki afrykańskie żywią się roślinami. Mogą m.in. zjadać gatunki uprawne, takie jak kalafior czy kakaowiec. Dlatego są uznawane za szkodniki. Ich mięso jest jadalne i stanowi ważne źródło białka w tradycyjnej diecie niektórych plemion. Co ciekawe, achatina to egzotyczne zwierzę, które można hodować w domu. Nie jest zbyt kłopotliwe w utrzymaniu, o ile opiekun będzie w stanie zapewnić mu odpowiednią przestrzeń. Czyli naprawdę duże terrarium. Achatina jest często przemycana przez granicę. Wwiezienie takiego ślimaka do Polski wymaga zezwolenia i kontroli weterynaryjnej. Mogą bowiem przenosić groźne dla człowieka pasożyty. Na w…

najwiekszy-slimak-na-swiecie-moze-wazyc-pol-kilograma-daleko-mu-jednak-do-najwiekszego-mieczaka-na-ziemi-fot-sonel-sa-wikimedia-commons-cc-by-sa-3-0-be53f2b.jpg
width: 2560
height: 1920

Planujesz wakacje we Francji? Sprawdź, co musisz zjeść w tym kraju
type: item
date: 2022-05-12T09:53:23.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Kierunki
subject: Porady
subject: Smaki świata
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: foie gras
subject: francja
subject: jedzenie
subject: Kuchnia
subject: kuchnia francuska
subject: paryż
subject: ślimaki
subject: Społeczeństwo
subject: syndrom paryski
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Kraj ten urzeka pod każdym względem. Decydując się na wakacje we Francji, warto wiedzieć, których potraw trzeba spróbować.
encoded: W tym artykule: Francja to nie tylko Paryż W tym kraju znajdziemy wszystko, a w szczególności fantastyczną kuchnie Ratatouille Ślimaki Francuskie sery Wołowina po burgundzku (Bœuf bourguignon) Kisz lotaryński (Quiche lorraine) Flammkuchen lub tarte flambée Foie gras Francja zawsze była bardzo popularnym kierunkiem turystycznym. Jednak dopiero pandemia koronawirusa sprawiła, że w 2021 roku Paryż został okrzyknięty najbardziej atrakcyjnym miastem na świecie. Stolica kraju zajęła pierwsze miejsce w rankingu brytyjskiej firmy Euromonitor. Francja to nie tylko Paryż Nic dziwnego. Spacerując ulicami Paryża możemy poczuć się, jakbyśmy cofnęli się w czasie. Na każdym kroku mijamy boulangeries (piekarnie) oraz kawiarnie z charakterystycznymi stolikami ustawionymi na ulicach. To miasto o przepięknej architekturze, w którym znajdziemy fantastyczne muzea, których grzechem jest nie odwiedzić. Wieża Eiffla „urosła” o kilka metrów. To już kolejny raz w historii Wieża Eiffla od ponad 100 lat cały czas się zmienia. Ostatnio znów „urosła”, a niebawem zmieni kolor. Paryż jest miastem, które się kocha albo nienawidzi. Bardzo często osoby, które znają te wielką metropolię jedynie z romantycznych filmów, czują zawód po kilkudniowym pobycie. Okazuje się, że jest zupełnie inaczej, niż sobie je wyobrażaliśmy. To uczucie doczekało się nawet nazwy, a określa się je mianem „syndromu paryskiego”. W tym kraju znajdziemy wszystko, a w szczególności fantastyczną kuchnie Nie zapominajmy jednak, że Francja to tylko jej stolica. Mój przyjaciel z Francji powiedział mi kiedyś, że żyjąc w tym kraju, nie musisz wyjeżdżać poza jego granice. Jest tam wszystko. Góry, piękne plaże, lazurowa woda, wyspy, piękne wiejskie krajobrazy, niezwykłe dziedzictwo kulturowe i historyczne oraz przepyszna kuchnia. Cóż, jest w tym trochę prawdy. Szczególnie jeśli chodzi o jedzenie. Kuchnia francuska jest niesamowicie różnorodna, aromatyczna i hipnotyzująca. Znajdzie się w niej coś dla fanów mięsa oraz wegan i wegetarian. N…

slimaki-5a14e38.jpeg
width: 2000
height: 1500

Nie wszystkie ślimaki wyglądają tak samo. Oto jadowity niebieski smok. Co o nim wiemy?
type: item
date: 2022-04-11T11:43:38.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ciekawostki
subject: ślimaki
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Niebieski smok mierzy zaledwie kilka centymetrów długości. Mimo to jest niebezpieczny. Jad pozyskuje w brutalny sposób.
encoded: W tym artykule: Niebezpieczne odkrycie na plaży Niebieski smok jest mały, ale przy tym groźny Ślimaki morskie to mistrzowie kamuflażu Morza i oceany często są porównywane do przestrzeni kosmicznej. Nie ze względu na ciemności w najgłębszych partiach, a przez to, że niewiele wiemy o większości zamieszkujących je stworzeń. Autorzy badań opublikowanych na łamach czasopisma naukowego „Science Advances” twierdzą, że ponad połowa form życia w oceanach jest niezbadana. Niektóre z gatunków znanych nauce występują tak rzadko, że ich zaobserwowanie w środowisku naturalnym może wywołać niemałą sensacją. Tak też było w Stanach Zjednoczonych. Niebezpieczne odkrycie na plaży Ślimaki kojarzą nam się z obślizgłymi stworzonkami, które chowają się w muszli. Rzeczywiście, większość gatunków występujących w Polsce można tak opisać. Całą gromadę tworzy jednak ponad 100 tys. gatunków ślimaków lądowych i morskich. Niektóre z nich mają bardzo nietypowy wygląd. Przekonał się o tym Erick Yanta, Amerykanin wypoczywający razem z żoną na wyspie Mustang w Zatoce Meksykańskiej. Para spacerowała po plaży, kiedy zauważyli maleńkie, nie dłuższe niż trzy centymetry, biało-niebieskie stworzonko przylegające do skały. Yanta sfilmował je z bliska. Co to było? Małżeństwo trafiło na jadowitego ślimaka Glaucus atlanticus, znanego w Polsce jako niebieski smok lub jaskółka morska. Japonia: to stworzenie potrafi odciąć sobie głowę i stworzyć nowe ciało Japońscy naukowcy zaobserwowali zdolność do dekapitacji u dwóch gatunków ślimaków morskich Sacoglossan. Na miejscu będącym pozostałością po głowie, wyrasta nowe ciało. Niebieski smok jest mały, ale przy tym groźny Mimo maleńkich rozmiarów Glaucus atlanticus nie jest bezbronny. W menu ślimaka znajduje się między innymi jadowity żeglarz portugalski. Co ciekawe, zwierzę jest odporne na jego jad. Ba, wręcz przechowuje truciznę swojej ofiary, a następnie wykorzystuje ją do ochrony przed drapieżnikami i ludźmi. Użądlenie ślimaka jest bardzo bolesne, a w rzadkich przy…

nie-wszystkie-slimaki-wygladaja-tak-samo-oto-niebieski-smok-co-o-nim-wiemy-3c5a253.jpeg
width: 3071
height: 1842

Co można bezpiecznie jeść w lesie? Ta wiedza może ci się przydać
type: item
date: 2021-04-19T03:00:00.000Z
creator: Łukasz Łuczaj
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kora
subject: larwy
subject: lasy
subject: Lifestyle
subject: mięczaki
subject: mrówki
subject: pożywienie
subject: ślimaki
subject: sztuka przetrwania
subject: Travel
description: Przed tysiącami lat człowiek żywił się tym, co zebrał lub upolował. Na wsi na przednówku ludzie wykorzystywali kiedyś dużo więcej roślin niż my teraz. Dziś to wiedza nielicznych społeczności oraz dziwaków i pasjonatów.
encoded: Jednak w warunkach nietypowych, np. zagubienia czy wojny, pozwoli przeżyć. Zdobywanie dzikiego pożywienia (ang. foraging) może być ważnym elementem odrodzenia naszych sił witalnych. Pałkę wodna powinien znać każdy wędrowiec. Kilka gatunków z tego rodzaju jest szeroko rozprzestrzenionych nad stawami, jeziorami i rzekami znacznej części globu. Pałka ma kilka zalet: jest pospolita, łatwa do rozpoznania i można jej używać na wiele sposobów. Rosnące w mule grube kłącza zbierane miedzy wrześniem a majem zawierają wiele skrobi. Wiosna i na początku lata wnętrza nasady pędów są miękkie i jadalne nawet na surowo, a w czerwcu pałka produkuje obficie bogaty w białko pyłek, który możesz dodawać do zup i pieczywa. Palkę wykorzystywało lub wykorzystuje wiele ludów, np. Indianie Ameryki Północnej, Kozacy, Chińczycy i Tajowie. Pożywniejsze od pałki są żołędzie. Niestety, dęby owocują co dwa lata lub rzadziej. U nas żołędzie zaczynają opadać po 25 września, zbiera sie je do końca października – później zabiorą je nam myszy lub sójki, żołędzie zaczną kiełkować albo zgniją. Bez uszczerbku dla zdrowia możesz zjeść nawet 20 sztuk. Zawierają taninę powodującą zaparcia i bóle głowy, ale łatwo się jej pozbyć. Żołędzie obierz, pokrój na kawałki i gotuj w wodzie z dodatkiem dużej ilości popiołu lipowego. Po 2 godz. zwykle trąca swoja gorycz. Opłucz je przed zjedzeniem. Nieoceniona rośliną jest pokrzywa. Na pewno z niczym jej nie pomylisz. Jej liście są bardzo pożywne, najlepiej posiekać je i dodać do zupy. Pamiętaj, żeby jeść jedynie młode pędy, starsze robią się twarde i niesmaczne. W lesie można się też bezpiecznie nasycić liśćmi lipy. Miazga drzew (inaczej podkorze) to cienka warstewka na granicy drewna i kory. Wiosna jest dosyć słodka i często ratowała ludzi od głodu, szczególnie w Skandynawii i Rosji. Jedzono ją nawet na surowo – czasami wojska zostawiały po sobie ślad w postaci ogryzionych pni sosen, brzóz i wiązów. Wiosna w górę pni płynie słodkawy sok, z którego przy odrobinie uporu …

co-mozna-bezpiecznie-jesc-w-lesie-ta-wiedza-moze-ci-sie-przydac-08c3853.jpeg
width: 1000
height: 667

Japonia: to stworzenie potrafi odciąć sobie głowę i stworzyć nowe ciało
type: item
date: 2021-03-14T17:45:10.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: japonia
subject: Lifestyle
subject: morze
subject: regeneracja
subject: ślimaki
subject: zwierzęta
description: Japońscy naukowcy zaobserwowali zdolność do dekapitacji u dwóch gatunków ślimaków morskich Sacoglossan. Na miejscu będącym pozostałością po głowie, wyrasta nowe ciało.
encoded: Naukowcy z Japonii zaobserwowali niezwykłe zachowanie dwóch gatunków ślimaków morskich Sacoglossan. Stworzenia te potrafią odłączyć głowę od reszty ciała, a następnie stworzyć nowe ciało. Przyczyna tego zjawiska jest niewyjaśniona i zaskakuje nawet naukowców. Odkrycie niezwykłej zdolności do regeneracji Elysia cf. marginata oraz Elysia atroviridis może mieć olbrzymie znaczenie dla rozwoju medycyny, czytamy w czasopiśmie „Modern Biology”. Swoją pracę opisały tam biolożki z Kobiecego Uniwersytetu w Nara (Japonia ma dwie państwowe uczelnie wyższe dla kobiet, druga to uniwersytet Ochanomizu w Tokio). Choć autorki analizy żywotnych ślimaków nie obiecują nam zdolności jak u komiksowego Deadpoola, któremu i dekapitacja niegroźna, ale mają nadzieję, że skorzystamy z nowej wiedzy by pomagać np. ofiarom wypadków. Od dawna wiedziano, że niektóre zwierzęta zdolne są do autotomii, czyli fizjologicznej reakcji obronnej polegającej na odrzuceniu części ciała (najczęściej podczas ucieczki przed drapieżnikiem lub w reakcji na niekorzystne warunki środowiskowe). Jaszczurka w ogródku może odrzucić ogon uciekając przed kotem, podobnie reagują raki „gubiące” szczypce czy pajęczaki, które dla ratowania życia czasem pozbywają się nogi. Strzykwy wydawały się dotąd największymi twardzielami, bo w procesie ewiseracji potrafią „zrezygnować” z części wnętrzności. View oEmbed on the source website Jedna z autorek analizy w „Modern Biology”, studentka studiów podoktoranckich Sayaka Mitoh, wyjaśnia, że decyzja o dekapitacji może wiązać się w przypadku ślimaków z obecnością pasożytów uniemożliwiających normalne rozmnażanie. One wywołały ten proces obwiązując wokół "szyi" ślimaków pętelkę z żyłki. 5 z 15 wyhodowanych w laboratorium ślimaków Elysia cf. marginata zaczęło pozbywać się własnej głowy między 226 a 336 dniem po wykluciu. Pozbawione ciała głowy zaczęła żywić się algami już kilka godzin po rozłączeniu z korpusem. Po 7 dniach regenerowało się serce, po 20 dniach ślimaki miały kompletnie nowe…

ekstremalna-autotomia-slimaka-morskiego-a82cef6.jpeg
width: 1861
height: 1258

Malowane ślimaki z Kuby są najpiękniejsze na świecie. Mogą zginąć przez nielegalny handel
type: item
date: 2021-01-04T09:01:49.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: kuba
subject: natura
subject: ślimaki
subject: Travel
subject: zagrożone gatunki
description: Kubański ślimak lądowy, czy inaczej ślimak malowany to gatunek krytycznie zagrożony wyginięciem. Tysiące tych mięczaków są nielegalnie odławiane przez lokalnych handlarzy, którzy z ich kolorowych muszli przygotowują biżuterię. Naszyjniki i bransolety z różnokolorowymi muszlami trafiają też na aukcje internetowe.
encoded: Kuba jest domem dla największej na świecie liczby gatunków ślimaków, ale żaden oprócz ślimaków malowanych (Polymita picta) nie może poszczycić się tak pięknymi barwami. Muszle kubańskich ślimaków lądowych występują w szerokiej gamie kolorystycznej i wyglądają jakby wyszły spod ręki wprawnego malarza. Nic dziwnego, że od lat poszukują ich kolekcjonerzy z całego świata, a lokalni handlarze dopatrzyli się na tym polu okazji do zarobku. Odławiają ślimaki z ich naturalnego siedliska, a muszle sprzedają – pojedynczo lub jako biżuterię. I to nie tylko turystom odwiedzającym Kubę. Muszle malowanych ślimaków trafiają w paczkach do Stanów Zjednoczonych i Europy. Muszle ślimaków z gatunku Polymita sulphurosa (Photograph by Bruno D'Amicis) Od przeszło dziesięciu lat wyławianie ślimaków z gatunku Polymita jest nielegalne, a w 2017 roku weszła w życie Konwencja o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES), która reguluje światowy handel okazami tego gatunku. Jednak nowe prawa i groźba kar nie wszystkich odstraszyły. W latach 2012-2016 kubański urząd celny dokonał konfiskaty ponad 23 000 muszli malowanych ślimaków, które miały trafić do USA, Hiszpanii oraz krajów azjatyckich. Celnicy są skuteczni w powstrzymywaniu turystów przed nielegalnym wywożeniem muszli, ale duży nielegalny handel na czarnym rynku jest prowadzony przez duże, dobrze zorganizowane grupy. Muszle są dostępne także na stronach internetowych, m.in. w serwisie eBay. Kiedy National Geographic zapytał rzecznika eBay, Ashley Settle o aukcje, na których wystawione były muszle malowanych ślimaków, otrzymał odpowiedź, że takie aukcje naruszają zasady firmy. Wszystkie oferty zostały usunięte z serwisu w ciągu 48 godzin. Muszle ślimaków wykorzystywane są do tworzenia biżuterii (Photograph by Bruno D'Amicis) Wąskie siedliska Malowane ślimaki zamieszkują pas roślinności wzdłuż wschodniego wybrzeża Kuby. Naukowcy ustalili, że każdy z sześciu podgatunków ma własne dość niewie…

polymita-picta-dc9ed82.jpeg
width: 1900
height: 1267

Jak dokładnie myjesz sałatę przed podaniem? Ten mężczyzna zmarł po zjedzeniu ślimaka
type: item
date: 2018-11-06T16:58:21.000Z
creator: hannagadomska
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: ślimaki
subject: Zdrowie
description: Gorączka, kaszel, zaparcia, później paraliż. To była rzadka i trudna do rozpoznania choroba.
encoded: „To było głupie wyzwanie” Osiem lat temu, Sam Ballard - 21-letni wówczas gracz Rugby z Sydney - bawił na imprezie u znajomych. Kiedy koledzy zauważyli pełzającego po stole ślimaka, rzucili wyzwanie: kto odważny, niech połknie stworzenie. Sam podjął rękawice. Dwudziestoletni chłopcy, alkohol, śmiech… Niestety nikomu nie było do śmiechu, gdy okazało się, że po połknięciu ślimaka, do ciała Ballarda dostał się pasożyt - nicień płucny (Angiostrongylus cantonensis). Wtedy już wiedzieli: to było głupie wyzwanie. Gorączka, kaszel, zaparcia Do zakażenia nicieniem płucnym dochodzi zazwyczaj poprzez spożycie larw znajdujących się m.in. w surowych i niedogotowanych ślimakach, ślimakach bezmuszlowych, krabach lądowych, słodkowodnych krewetkach, żabach i jaszczurkach. Wywołana przez nicień choroba nazywana jest angiostrogylozą. To rzadka, trudna do rozpoznania i bardzo niebezpieczna choroba. Początkowo objawia się gorączką, bólami głowy, ogólnym rozbiciem, nieżytem nosa, nieostrym widzeniem, kaszlem, sztywnością karku, zaparciami i parastezjami (mrowienie, drętwienie) spowodowanymi przemieszczaniem się nicieni z jelit do płuc czy układu nerwowego. Może prowadzić do zapalenia opon mózgowych, a w ciężkich przypadkach do śpiączki i śmierci. Najgorszy scenariusz Najczarniejszy scenariusz był scenariuszem Ballarda. Kilka dni po imprezie mężczyzna zaczął odczuwać silny ból w nogach. Jak wspomina jego matka, zapytał czy to może mieć związek ze zjedzeniem ślimaka. - Nie, nikt się z tego powodu jeszcze nie rozchorował - odpowiedziała. Niestety, pasożyt zaatakował układ nerwowy mężczyzny. Sam doznał paraliżu, cierpiał na ataki padaczki, był zmuszony do jedzenia i oddychania przez rurkę. Przez osiem lat wymagał stałej opieki, a przez ostatni rok pozostawał w śpiączce. Zmarł w zeszłym tygodniu w wieku 29 lat. Rzadko, ale niebezpiecznie Podobne przypadki odnotowano na Hawajach, w Stanach Zjednoczonych i Australii. To rzadka, ale bardzo niebezpieczna infekcja. Nicień Angiostrongylus cantonensi…

jak-dokladnie-myjesz-salate-przed-podaniem-ten-mezczyzna-zmarl-po-zjedzeniu-slimaka-9bf9dd8.jpeg
width: 3000
height: 2000

Pamiętacie disko-ślimaki? No to mamy kogoś lepszego! Ten ślimak dorobił się skrzydeł
type: item
date: 2018-07-24T10:21:20.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Lifestyle
subject: oceany
subject: ślimaki
subject: Uroda
subject: Wolny czas
description: Pływający arktyczny ślimak Limacina helicina macha swoją rozdwojoną nogą tak samo, jak muszka owocowa skrzydłami - wynika z badań opublikowanych na łamach „Journal of Experimental Biology”.
encoded: Mierzący około centymetra Limacina helicina porusza się w morskiej toni dzięki machaniu mięsistymi "skrzydełkami" wystającymi z typowo wyglądającej ślimaczej muszli. O ile większość planktonu po prostu „wiosłuje”, w przypadku latającego ślimaka sprawa jest bardziej skomplikowana. David Murphy z Georgia Institute of Technology (USA) już w roku 2003 sfilmował ruchy ślimaka przymocowanego do drucika, jednak nie była wówczas możliwa analiza ruchu cieczy wokół jego ciała. Dopiero teraz udało się zbudować odpowiedni system do filmowania szybkich ruchów zwierząt wodnych. Prowadzenie badań zwierzęcia tak delikatnego w leżącej daleko od wybrzeża Atlancie nie było łatwe. By przesłać ślimaki, po złowieniu trzeba było umieścić je w izolowanym cieplnie pojemniku, w zimnej i czystej wodzie morskiej. Na dnie zbiornika badawczego zamontowano strukturę w kształcie litery V, dzięki której swobodnie pływające mięczaki częściej pojawiały się w polu widzenia czterech kamer do zdjęć szybkich. W ciągu czterech godzin udało się je sfilmować cztery razy, co i tak wymagało dużo szczęścia. Dokładna analiza ruchu wymaga zwykle wielokrotnie więcej materiału, jednak szczęśliwym trafem na filmie widać ślimaka w pełnej krasie i z różnych punktów widzenia, co dało pełny obraz jego „lotu”. Analiza zajęła Murphy’emu oraz jego koledze Deepakowi Adhikari kilka miesięcy. Ku swemu zaskoczeniu wykazali, że ruchy „skrzydeł” ślimaka wyglądają tak samo, jak w przypadku skrzydełek muszki owocowe – ich końce zataczają ósemki. Aby to dostrzec, trzeba było wziąć poprawkę na kołyszący sposób poruszania się zwierzęcia. Dzięki „ósemkowym” ruchom ślimak wytwarza podciśnienie, które utrzymuje go w toni wodnej –tak samo, jak w przypadku poruszających się w powietrzu muszek. Zderzające się w górnym położeniu skrzydełka są następnie rozdzielane, a w powstająca lukę w kształcie litery V wsysana jest woda. Powstaje strefa zawirowań o niskim ciśnieniu które unosi ślimaka jak muchę. Autorzy badań nazywają Limacina helicina …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1e00628eecb23725ae5734295894c92eaab32429-f6d952e.png
width: 810
height: 621

Gwiazdy pop i celebryci mogliby się od nich uczyć! Disco-ślimaki mają styl
type: item
date: 2018-07-24T03:48:33.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: biologia
subject: Lifestyle
subject: morze
subject: ślimaki
subject: Uroda
subject: Wolny czas
description: To, że oceany pełne są tajemnic nie jest niczym nowym. Ale fakt, że od mięczaków możemy uczyć stylu – to już coś nowego. Badacze morskiej fauny pochwalili się odkryciem fascynujących ślimaków. Dostały przydomek: disco-ślimaki!
encoded: Zwierzątka znaleziono na dnie Morza Czerwonego. Badacze sprawdzali teren używając lamp emitujących ultrafioletowe światło. Trafili na małe stworzonka, których pancerzyki reagowały na podczerwień pięknymi lśniącymi kolorami. Najciekawsze w tym wszystkim jest jednak to, że w rzeczywistości to nie muszle morskich ślimaków świecą w ultrafiolecie. Odpowiedzialne za to są jeszcze mniejsze polipy, która zaczepiają się i żyją na ślimaczych muszlach. To one posiadają fluorescencyjne białka w swoich ciałach. Jak na razie nie wiadomo do czego może taka bioluminescencja służyć, szczególnie, że reaguje ona na bardzo konkretny rodzaj światła. Naukowcy odpowiedzialni za odkrycie zapowiadają dalsze badania. Prawdopodobnie możemy się spodziewać naukowców i w innych morzach świata, którzy z lampami UV będą szukać kolejnych ciekawych pomysłów Natury. Źródło: Plos ONE

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/65a5c16841bcbf57085e5a491d06c147f327912e-d5f338a.png
width: 547
height: 340

Odkręcili ślimakowi muszlę! Czy można tak "odkręcić" człowieka? To kwestia jednego genu
type: item
date: 2016-02-26T09:44:17.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: geny
subject: ślimaki
description: Ciało ludzkie zewnętrznie jest raczej symetryczne, jednak wewnątrz nasze narządy porozkładane po obu stronach w sposób nierównomierny, ale zawsze podobny. Z czego to wynika? Dlaczego raz na jakiś czas rodzą się ludzie, których układ wewnętrzny jest odwrócony? Odpowiedź tkwi w genie wykrytym u... ślimaka.
encoded: Odkryty u ślimaków gen, który decyduje, czy muszla skręca się w prawą czy w lewą stronę, może także wpływać na symetrię budowy ciała człowieka - informuje pismo ”Current Biology”. Odkrycia genu dokonał międzynarodowy zespół pod kierownictwem doktora Angusa Davisona z University of Nottingham (Wielka Brytania). Podczas badań wykorzystano najnowsze metody sekwencjonowania i analizy komputerowej. Formina tworzy nasz plan O ile zewnętrznie nasze ciało jest z grubsza symetryczne (choć np. prawa połowa twarzy nie jest idealnym odbiciem lewej), to narządy wewnętrzne takie, jak wątroba, śledziona, żołądek czy jelito są położone asymetrycznie. Czasami układ ten ulega częściowemu lub całkowitemu odwróceniu – zdarzają się więc osoby, u których większa część serca leży po stronie prawej, za to wątroba - po lewej. Davison i jego koledzy zidentyfikowali u ślimaków gen decydujący o kierunku, w jakim skręcają się zwoje ich muszli. Gen koduje białko o nazwie formina, zaangażowane w tworzenie komórkowego rusztowania. Nieprawidłowa budowa forminy spowodowana przez zamianę pojedynczej zasady w genie sprawia, że cały ślimak staje się lustrzanym odbiciem innych okazów tego samego gatunku. Okazało się również, że ten sam gen wpływa na położenie narządów wewnętrznych u żab, a co za tym idzie – także innych kręgowców, w tym człowieka. Mapując aktywność genu, naukowcy ustalili, że zaczyna on działać już na etapie dwukomórkowego zarodka. Podanie leku blokującego aktywność forminy prowadziło do pojawienia się zaburzeń rozwojowych – w przypadku ślimaków były to osobniki z „lewą” muszlą. Źródło: PAP

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/8b3d0ec76db64d9646123b0a4cf6f1913b6ab64f-0bd558f.jpeg
width: 1000
height: 665

Nie będzie zbiorów ślimaka winniczka! W tym roku trzeba go chronić
type: item
date: 2016-02-15T07:47:15.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: ślimaki
description: W tym roku na Warmii i Mazurach nie będzie można zbierać i skupować winniczków - zdecydował regionalny dyrektor ochrony środowiska w Olsztynie. Powodem są wyniki badań wskazujące na osłabienie populacji tego gatunku ślimaków w województwie.
encoded: Możliwość legalnego zbioru i skupu winniczków na Warmii i Mazurach wstrzymano trzeci rok z rzędu. Przez wiele lat ten region był największym w kraju dostawcą ślimaków. Dopuszczalne limity ich skupu sięgały nawet 600 ton rocznie. Winniczki objęte są tzw. częściową ochroną gatunkową i można je pozyskiwać do celów przetwórstwa spożywczego jedynie okresowo (od 20 kwietnia do 31 maja), po uzyskaniu zezwoleń regionalnych dyrekcji ochrony środowiska (RDOŚ). O wstrzymaniu tegorocznych zbiorów w woj. warmińsko-mazurskim poinformowała PAP rzeczniczka RDOŚ w Olsztynie Agnieszka Zaborowska. Jak wynika z komunikatu wydanego przez tę instytucję, głównymi przyczynami takiej decyzji było "zmniejszenie się liczby stanowisk występowania i zagęszczenia ślimaka" w regionie. Brakuje dużych Na takie negatywne zmiany w populacji winniczka na Warmii i Mazurach wskazały wyniki badań porównawczych, wykonanych w latach 2005-2006 i w 2014 r. przez biologów z olsztyńskiego uniwersytetu. Oceniali oni rozmieszczenie, liczebność, strukturę wielkościową i wiekową populacji ślimaków. Podczas ostatnich badań stwierdzono również, że nastąpił spadek procentowego udziału osobników o średnicy muszli powyżej 3 cm. Winniczki powinny osiągać takie rozmiary, gdy uzyskują dojrzałość płciową w wieku trzech lat. Jest to jednocześnie wielkość muszli dopuszczająca do pozyskania przez zbieraczy. Jeszcze osiem lat temu takie ślimaki stanowiły 64 proc., a w 2014 r. jedynie 58 proc. populacji. W ocenie urzędników RDOŚ wyniki monitoringu jednoznacznie wskazały na osłabienie populacji ślimaka winniczka w województwie i konieczność jej ochrony. Tym bardziej, że w ubiegłym roku panowały niekorzystne dla rozrodu ślimaka winniczka warunki pogodowe, wynikające przede wszystkim z długotrwałej suszy. Dlaczego znika? Nie ma gdzie mieszkać Kolejna inwentaryzacja winniczków na Warmii i Mazurach ma zostać przeprowadzona w 2016 r., dzięki wsparciu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Olsztynie. "Wykonani…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/fd2ae8908f20c0429eef68b0c0e26367c9453f00-36087a4.jpeg
width: 1280
height: 853

W Australii odkryto nowy gatunek ślimaka
type: item
date: 2013-06-04T09:14:00.000Z
creator: redakcjang
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: australia
subject: nowy gatunek
subject: ślimaki
description: Przyciąga swoją uwagę nie tylko sporym rozmiarem, ale przede wszystkim kolorem. Zobacz materiał wideo.
encoded: Nowy gatunek ślimaka odkryto na wierzchołku Mount Kaputarw Nowej Południowej Walii. Góra słynie z tego, że w specyficznych warunkach klimatycznych wykształcił się tam unikatowy ekosystem, a między innymi ślimak, który przyciąga uwagę swoim nietypowym kolorem. Triboniophorus aff. graeffei to ślimak nagi o długości 20 cm, który jest intensywnie różowy, że aż trudno wyobrazić sobie ten kolor w przypadku zwierząt.Badacze żartują sobie, że wygląda jak landrynka. - Rankiem można chodzić i wokół napotykać ich setki, ale tylko z jednej strony góry. Chowają się w ściółce, a po zmroku wspinają się po pniach w poszukiwaniu mchów i pleśni. - mówi Michael Murphy z National Parks and Wildlife Service. Na Mount Kaputar można też znaleźć 3 drapieżne ślimaki, które wypatrują na dnie lasu śluzowych śladów swych pobratymców.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ad37fd111035d6733e9dff15956908dbc95550c5-9196b5b.jpeg
width: 600
height: 371

Wielkie i żarłoczne ślimaki opanowują Florydę
type: item
date: 2013-04-15T06:12:00.000Z
creator: redakcjang
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: floryda
subject: miami
subject: ślimaki
subject: stany zjednoczone
description: Wyróżniamy aż 105 tysięcy gatunków ślimaków, a w tym formy glonożerne, roślinożerne, drapieżne i pasożytnicze. Ślimaki afrykańskie, które opanowały Florydę, są wyjątkowo żarłoczne
encoded: Na Florydzie pojawił się spory problem i wszystko wskazuje na to, że będzie coraz większy. Zauważono afrykańskie ślimaki, które są wyjątkowo duże (rozmiarem przypominają szczury) i bardzo żarłoczne. - Zebraliśmy już ponad tysiąc sztuk, a to dopiero początek - powiedziała dla abcnews.go.com Denise Feiber z Florida’s Division of Plant Industry. Pora deszczowa na Florydzie dopiero się rozpocznie, a to oznacza, że za kilka tygodni może ich być dużo więcej. Ślimaki afrykańskie stanowią poważne zagrożenie. Zjadają około 500 gatunków roślin, żywią się też gipsem oraz tynkiem, a co idzie za tym - niszczą domy. Zdarza się także, że niszczą opony. Z obecnością tego gatunku ślimaków związane jest jednak dużo poważniejsze zagrożenie: mogą roznosić groźne choroby. Zdarza się, że przenoszą pasożyty, które są przyczyną zapalenia opon mózgowych. Jakim sposobem te egzotyczne ślimaki znalazły się w USA? Na to pytanie nie ma odpowiedzi. Są przypuszczenia, że przywożą je w swoich bagażach turyści.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b7825b376668891861b22473265234ea2286834c-737871e.jpeg
width: 1000
height: 669