Powstaje jedno z najbardziej innowacyjnych schronisk świata. Po olimpiadzie stanie w Alpach
Włoscy architekci zaprojektowali innowacyjne, samowystarczalne drewniane schronisko górskie, które wkrótce zostanie zainstalowane w rejonie Dolomitów. Na razie jednak konstrukcję można oglądać w Mediolanie, gdzie prezentowana jest w związku z trwającymi zimowymi igrzyskami olimpijskimi jako przykład nowego podejścia do architektury wysokogórskiej. Projekt już teraz wzbudza zainteresowanie, ponieważ łączy surowe warunki alpejskie z ideą pełnej samowystarczalności energetycznej i minimalnej ingerencji w krajobraz.
Rola schronisk górskich zmieniała się przez dekady, jednak ich podstawowe zadanie pozostaje takie samo – mają zapewniać bezpieczeństwo i schronienie osobom poruszającym się w wymagającym terenie wysokogórskim. Współczesne wyzwania klimatyczne oraz rosnąca presja turystyczna sprawiają jednak, że tradycyjna infrastruktura musi być projektowana inaczej niż dawniej. Odpowiedzią na te potrzeby jest nowa koncepcja futurystycznego, przyjaznego środowisku i samowystarczalnego biwaku, który dzięki zastosowaniu nowoczesnych technologii i naturalnych materiałów ma funkcjonować niezależnie od stałych sieci energetycznych. Już tej zimy konstrukcja ma zostać przetransportowana i osadzona w wysokogórskim krajobrazie włoskich Alp. Samowystarczalne schronisko przyszłości w Dolomitach Projekt Cortina 2026 to wizja nowej generacji architektury wysokogórskiej opracowana przez pracownię Carlo Ratti Associati z Turynu i prezentowana w Mediolanie w kontekście wydarzeń towarzyszących zimowym igrzyskom. Obiekt ma zostać docelowo zainstalowany w rejonie Dolomitów jako w pełni samowystarczalne, kompaktowe schronisko zdolne funkcjonować w ekstremalnych warunkach alpejskich. Punktem wyjścia dla architektów była krytyka sposobu, w jaki współczesne schroniska wpisują się w krajobraz. W odpowiedzi zaprojektowano strukturę, której geometria powstała na podstawie trójwymiarowych skanów rzeczywistych alpejskich skał. Jak wyjaśnił Carlo Ratti: „Stworzyliśmy strukturę, która wtapia się w otoczenie tak bardzo, jak to możliwe. (...) Wielki XX-wieczny włoski architekt Gio Ponti powiedział kiedyś, że architektura jest jak kryształ. Potraktowaliśmy to porównanie dosłownie, wykorzystując produkcję cyfrową, aby zaprojektować schronisko, które będzie wyglądać tak, jakby było częścią naturalnej formacji skalnych, kształtujących Alpy”. Stworzona we współpracy z ekspertami z prestiżowych mediolańskich targów Salone del Mobile konstrukcja wykorzystuje drewno klejone krzyżowo (CLT), stal oraz ultralekki aerożel – materiał o wyjątkowych właściwościach izolacyjnych. Takie połączenie zapewnia jednocześnie wytrzymałość, niską masę i efektywność energetyczną, co ma kluczowe znaczenie przy transporcie i montażu w trudno dostępnej lokalizacji. Estetyka podporządkowana została zasadzie minimalnej ingerencji wizualnej, a wnętrze pełni funkcję nie tylko schronienia, lecz także przestrzeni sprzyjającej regeneracji. Drewniane wykończenia tworzą ciepły, osłonięty mikroklimat, a panoramiczna, przeszklona ściana kadruje widok na masywy górskie, wzmacniając poczucie kontaktu z otoczeniem mimo izolacji od warunków zewnętrznych. W efekcie Cortina 2026 redefiniuje ideę biwaku wysokogórskiego – zamiast tymczasowego azylu powstaje obiekt łączący bezpieczeństwo, autonomię energetyczną i architekturę silnie zakorzenioną w topografii miejsca. Autonomiczne alpejskie schronisko Kluczowym założeniem projektu jest pełna niezależność infrastrukturalna, dlatego obiekt wyposażono w systemy pozwalające funkcjonować poza siecią energetyczną nawet w surowych, wysokogórskich warunkach. Zintegrowany układ paneli fotowoltaicznych o mocy około 5 kW zasila oświetlenie, systemy komunikacji oraz podstawowe urządzenia techniczne, co eliminuje potrzebę stałego podłączenia do zewnętrznych źródeł prądu i ogranicza ingerencję w krajobraz. Równolegle zastosowano instalację kondensacji wilgoci z powietrza, która umożliwia pozyskiwanie kilku litrów wody pitnej dziennie – rozwiązanie szczególnie istotne w środowisku alpejskim, gdzie dostęp do naturalnych źródeł bywa sezonowo ograniczony lub wymaga schodzenia w niższe partie terenu. Dzięki temu schronisko nie jest jedynie pasywną osłoną przed warunkami atmosferycznymi, lecz aktywnym, samowystarczalnym systemem przetrwania, zaprojektowanym z myślą o realnych potrzebach alpinistów i trekkerów. Równie istotny pozostaje aspekt bezpieczeństwa. Konstrukcja została wyposażona w łączność umożliwiającą użycie w sytuacjach awaryjnych, co zwiększa szanse szybkiego kontaktu ze służbami ratunkowymi. W warunkach ograniczonej widoczności automatycznie uruchamia się czerwony sygnał świetlny, który ułatwia lokalizację obiektu z powietrza i z dużej odległości, a jednocześnie pozostaje niewidoczny na co dzień, nie zaburzając odbioru krajobrazu. To rozwiązanie łączy dyskrecję wizualną z funkcjonalnością w sytuacjach krytycznych. Obiekt prezentowany obecnie w Mediolanie po zakończeniu zimowych igrzysk ma zostać rozebrany, przetransportowany helikopterem i ponownie zmontowany w rejonie Dolomitów. Ten proces wpisuje się w ideę projektowania cyrkularnego – konstrukcja powstaje jako pawilon wystawowy, by następnie stać się trwałym elementem infrastruktury górskiej. W ten sposób schronisko przechodzi od roli demonstratora technologii do realnego narzędzia wsparcia w terenie, pokazując, że architektura wysokogórska może być jednocześnie lekka, mobilna i odpowiedzialna środowiskowo. Projekt stanowi kolejny przykład podejścia pracowni Carlo Ratti Associati, w którym narzędzia cyfrowe, zaawansowane materiały i analiza środowiskowa służą tworzeniu budowli współgrających z naturą zamiast nad nią dominować. Źródła: Hube, Salone del Mobile Milano, Rzeczpospolita Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Tu zjecie najlepszą szarlotkę w Polsce. Sprawdziliśmy, w czym tkwi jej sekret
Szarlotka ze schroniska PTTK Szyndzielnia otrzymała tytuł Najlepszej Szarlotki Górskiej w Polsce w Wielkim Teście Szarlotek na Festiwalu Górskim w Lądku-Zdroju. W czym tkwi sekret łakocia spod beskidzkiego szczytu?
Na 30. Festiwalu Górskim im. Andrzeja Zawady w Lądku-Zdroju odbyły się bardzo ważne – na pewno z perspektywy wszystkich turystów-górołazów – zawody. Wybierano Najlepszą Szarlotkę Górską, czyli ulubiony łakoć wszystkich zdobywców szczytów. Wygrał wypiek ze Schroniska PTTK Szyndzielnia, a my mieliśmy okazję go spróbować. Najlepsza szarlotka w Polsce Polska szarlotka to nasze dobro narodowe. Niedawno została okrzyknięta najlepszym słodkim ciastem na świecie według rankingu Taste Atlas 2024. Przysmak z jabłek zwyciężył wśród 78 wypieków z całego globu, a głosowali sami konsumenci. Też mi nowość, powiecie. To prawda, nic tak nie smakuje jak szarlotka – przebić ją może chyba tylko… szarlotka zjedzona w górach. Dla niektórych ta słodka przyjemność w drodze na szczyt jest większa niż widok ze szczytu. Nic dziwnego, że schroniska w całej Polsce zawzięcie walczą o tytuł Najlepszej Szarlotki Górskiej w Polsce. Ten przypadł wypiekowi ze Schroniska PTTK Szyndzielnia w Beskidzie Śląskim. W czym tkwi sekret szarlotki? – Szarlotka jest robiona według jednej receptury od wielu lat. Jej czynnikiem wyróżniającym jest z pewnością to, że wszystko robimy sami. Obieramy i doprawiamy jabłka, sami też wyrabiamy ciasto. Diabeł tkwi w szczegółach: nie prażymy jabłek, przez co szarlotka jest bardziej soczysta – opowiada Justyna Synowiec, gospodyni schroniska pod Szyndzielnią. Ostrzega, że szczegóły muszą pozostać tajemnicą. Spróbowaliśmy i musimy potwierdzić – jest przepyszna! Nic dziwnego, że miejscowa szarlotka najpierw przeszła lokalne preselekcje (wybrana jako najlepsza w regionie Beskidu Śląskiego i Żywieckiego), a następnie zmierzyła się z trzema wypiekami z innych regionów w trakcie Festiwalu Górskiego. W jury zasiadali znani alpiniści, himalaiści i wspinacze, którzy także występowali w Lądku-Zdroju. To jednak szarlotka z Szyndzielni skradła im serca. Niezwykłe schronisko PTTK Szyndzielnia Schronisko PTTK Szyndzielnia to jedno z najstarszych i największych schronisk w regionie. Jest niezwykłe, bo prowadzone rodzinnie już od 1969 roku. Coraz mniej takich magicznych miejsc w polskich górach. Najlepsza Szarlotka Górska w Polsce to nie jedyny powód, by odwiedzić Szyndzielnię. To piękne, łatwo dostępne miejsce – można do niej dojechać kolejką gondolową z Bielska-Białej. Dzięki temu dotrzeć do schroniska mogą nawet rodziny z małymi dziećmi czy osoby mniej pewnie czujące się w górach. Zapierający dech w piersiach widok i odbierające mowę ciasto jest dostępne dla wszystkich chętnych. Schronisko leży także w centrum Enduro Trails Bielsko-Biała, czyli specjalnie przygotowanych tras dla kolarzy górskich. To świetna baza wypadowa rowerzystów. – Oczywiście, że czujemy dumę ze zwycięstwa. Zawsze, jak jesteśmy w jakimkolwiek schronisku, mój mąż kupuje szarlotkę i mówi: „dobra, ale nie taka jak na Szyndzielni”. Jesteśmy szczęśliwi, że teraz i inni docenili tę naszą szarlotkę – śmieje się pani Justyna. Źródło: National Geographic Polska Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Nie na taki finał czekali wszyscy. To koniec schroniska „Samotnia”, jakie znamy
Mimo wielu apeli i próśb, po blisko 60 latach, kultowe schronisko „Samotnia” zmieni dzierżawców. Smutną dla wielu wiadomość potwierdzili za pośrednictwem mediów społecznościowych obecni najemcy.
W tym artykule: „Samotnia” zmieni dzierżawców „Byłam świadkiem niszczenia ukochanego miejsca” To już pewne. Kultowe schronisko „Samotnia” będzie mieć nowych dzierżawców. O sprawie po raz pierwszy zrobiło się głośno latem 2023 roku, gdy media obiegła informacja, że umowa dzierżawy z obecnymi najemcami, rodziną Siemaszków, nie została przedłużona i będą zmuszeni opuścić obiekt po niemal 60 latach. – Drodzy Przyjaciele i Sympatycy Schroniska PTTK Samotnia im. Waldemara Siemaszki – informujemy, że wczoraj, pomimo wszelkich starań z naszej strony, Prezes Spółki Sudeckie Hotele i Schroniska PTTK Grzegorz Błaszczyk bez podania przyczyn odrzucił naszą ofertę na przedłużenie umowy dzierżawy Samotni. Dziękujemy Wam wszystkim za 57 wspólnie spędzonych lat. Dziękujemy za życzliwość okazywaną nam na każdym kroku, wsparcie w trudnych chwilach, atmosferę, którą tworzyliście, historie, którymi się z nami dzieliliście. Dzięki Wam Samotnia stała się miejscem niezwykłym, pełnym pozytywnej energii, tętniącym życiem, emocjami i wydarzeniami – brzmiało oficjalne oświadczenie aktualnych wciąż najemców. W 2023 r. na reakcję stałych bywalców schroniska nie trzeba było długo czekać. W sieci natychmiast powstała petycja w obronie dotychczasowych gospodarzy, którą podpisało blisko 50 tysięcy internautów. Zarząd spółki Sudeckie Hotele i Schroniska i PTTK – pod ogromnym naciskiem opinii publicznej – postanowił ogłosić nowy przetarg po unieważnieniu poprzedniego, a także przedłużyć umowę z Sylwią Siemaszko i Magdaleną Siemaszko-Arcimowicz do maja 2024 r. „Samotnia” zmieni dzierżawców Losy „perły Karkonoszy” ważyły się od kilku miesięcy. Teraz już wiemy, że to naprawdę koniec. 6 lutego 2024 r. na oficjalnym profilu Schroniska PTTK „Samotnia” im. Waldemara Siemaszki na Facebooku opublikowano oświadczenie, potwierdzający najgorszy dla wielu scenariusz. Obecni najemcy opuszczą obiekt w połowie maja. – Z olbrzymim smutkiem informujemy, że będziemy w Samotni do 15 maja. Zabieramy ze sobą mnóstwo wspomnień, wdzięczności i szacunku dla Was – przyjaciół-turystów. Dziękujemy, za wszystko! – czytamy w komunikacie podpisanym przez Sylwię Siemaszko, Magdalenę Arcimowicz i Marka Arcimowicza. <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="498" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fpermalink.php%3Fstory_fbid%3Dpfbid02JSUixrSm1SGSkNfNbwFzSBwrHRQGSzpsyEwnCnTVeSFN1dzyuYd6KEiEQgc1bU12l%26id%3D100064538805980&show_text=false&width=500" style="border:none;overflow:hidden" width="500"> Kilka godzin później głos ponownie zabrała Magdalena Arcimowicz. Wieloletnia najemczyni schroniska podziękowała wszystkim osobom za wsparcie, jakie ona i jej bliscy, otrzymali w tych trudnych dla nich chwilach. Córka Waldemara Siemaszko otwarcie przyznała, że z bólem serca musi opuścić miejsce, które było dla niej czymś więcej niż tylko zwykłym budynkiem. – Trudno powiedzieć cokolwiek na temat naszego odejścia z Samotni. Nie jest też łatwo pisać. Bo co można napisać o tym, że muszę zostawić miejsce, które kochałam przez całe życie, które było dla mnie najważniejsze i o którego dobro gotowa byłam walczyć za wszelką cenę, nawet cenę pożegnania się z nim. Dla mnie Samotnia to coś więcej niż budynek, to rodzina. Moi rodzice zostawili tutaj serca i całe życie, tutaj dorastałam, stąd zjeżdżałam do szkoły, tutaj poznałam męża, przywiozłam swoje dzieci, kiedy miały parę dni – zaznacza. I dodaje: – Tutaj też poznałam fantastycznych ludzi, którzy razem z nami tworzyli to miejsce – Was. Bez Was nie byłoby Samotni, jaką znacie, byliście siłą napędową wszystkich pomysłów i działań. Wasza obecność dawała motywację do pracy, która tak naprawdę nigdy nie była pracą, tylko stylem życia. Najsensowniejszym jej powodem był widok Waszych roześmianych twarzy i poczucie, że dobrze się tutaj czujecie. 5 najpiękniejszych szlaków w Karkonoszach Po polskiej stronie leży niewiele ponad czwarta część Karkonoszy, ale to wystarczy, żeby docenić urodę tego pasma górskiego. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/dabe947356fcd6b85807eb1bdba0f0ef1ba85135-b99f0a5.jpeg" width="932" height="614" alt="Do Samotni można dojść niebieskim szlakiem. To jedno z najstarszych schronisk w Polsce. Pierwsze wzmianki o nim pochodzą z 1670 r." title="Do Samotni można dojść niebieskim szlakiem. To jedno z najstarszych schronisk w Polsce. Pierwsze wzmianki o nim pochodzą z 1670 r." /> „Byłam świadkiem niszczenia ukochanego miejsca” Magdalena Arcimowicz zdradziła również, że bardzo trudnym okresem okazała się dla niej czas remontów, które o mały włos nie doprowadziły do dewastacji „Samotni”. Jak sama przyznaje, już wtedy była pogodzona z faktem, że prędzej czy później będzie musiała opuścić schronisko. – Nowy dach przeciekał już po paru tygodniach, okna rozpadały się po paru miesiącach, a na ścianach sali pojawił się śnieg. Byłam świadkiem niszczenia ukochanego miejsca. Moje interwencje nie skutkowały niczym innym, niż informacją, że powinnam opuścić schronisko. Już wtedy wiedziałam, że nasze dni w Samotni są policzone. Jednak nie żałuję, dzisiaj zrobiłabym to samo. Niedługo zostawiamy Samotnię, z nadzieją, że dla ludzi, którzy zajmą nasze miejsce, będzie ona tak samo ważna. Z nadzieją, że zmiany jej posłużą i że jej nie opuścicie – podkreśliła. Dodajmy, że pieczę nad „Samotnią” przejmie teraz należąca do Andrzeja Szatkowskiego i Michała Postupalskiego Spółka Wysoka II z Zakopanego. Umowa z nowymi dzierżawcami zostanie podpisana na okres 5 lat. Źródło: Schronisko PTTK „Samotnia” im. Waldemara Siemaszki. Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Najstarsze schronisko czeskich Karkonoszy ma 400 lat. Miał tu powstać kompleks na planie swastyki
Najstarsze schronisko czeskich Karkonoszy – Luční bouda – od 400 lat zapewnia turystom bezpieczne schronienie. W czasie II wojny światowej naziści chcieli tutaj stworzyć olbrzymi kompleks na planie swastyki.
W tym artykule: Dzieje schroniska w czeskich Karkonoszach Złożona historia schroniska górskiego Atrakcje w czeskich Karkonoszach Schronisko Luční bouda, zwana także Wiesenbaude, Stará česká, Bílá lub Stará Rennerova bouda, stało na swoim miejscu prawdopodobnie już w drugiej połowie XVI wieku. Obecnie nadal przyjmuje turystów, ale jest to już hotel. Dzieje schroniska w czeskich Karkonoszach Jego historia sięga XVI wieku. Zgodnie z legendą, przed wojną trzydziestoletnią dwaj synowie hrabiego pokłócili się o spadek. Młodszy uciekł w góry. Jednak przecenił swoje możliwości przetrwania w surowych górskich warunkach. Starszy brat odnalazł go chorego i wycieńczonego w małej chatce, naprędce skleconej z gałęzi. Następnie zabrał w bezpieczne miejsce w dolinie. Na pamiątkę szczęśliwie zakończonej historii bracia wybudowali na górze drewnianą chatę, która miała służyć jako schronienie dla wędrowców. Jest też inna legenda o powstaniu tego słynnego schroniska czeskich Karkonoszy. Według niej schronisko zbudowało młode małżeństwo, związane z ruchem braci czeskich, które uciekło przed prześladowaniami za wiarę. Osiedliło się wysoko w górach. Złożona historia schroniska górskiego Co wiemy na pewno? W czasie remontu w 1869 roku odkryto kamień węgielny z wygrawerowaną datą 1623. Można ją zatem uznać za jego początek. Budynek był kilkakrotnie przebudowywany. Prawdopodobnie około 1830 roku mieściła się tam przez pewien czas wytwórnia fałszywych pieniędzy. W drugiej połowie XIX wieku schronisko było już popularne wśród turystów wędrujących po Karkonoszach, a przede wszystkim tych wspinających się na Śnieżkę. Na dachu Luční boudy zamontowano nawet dzwon, który budził mieszkańców, aby nie przegapili wyjątkowego wschodu słońca na najwyższej czeskiej górze. Luční bouda stała się ulubionym miejscem artystów, pisarzy i innych sławnych osób. Jej gośćmi byli między innymi: Karel Hynek Mácha, Vítězslav Hálek, malarz Quido Mánes, Franciszek Józef czy generał Ernst Gideon von Laudon. Obserwacje meteorologiczne prowadził z kolei przyrodnik Kryštof Haering. W 1938 r. schronisko częściowo zniszczył pożar. Kolejno, w ciągu dwóch lat odbudował je niemiecki Wehrmacht. W odbudowanym schronisku Niemcy otworzyli ośrodek szkoleniowy, ale na szczęście nie mieli czasu na realizację planów dalszej rozbudowy. Zgodnie z nimi miał powstać tam kompleks na planie swastyki, mogący pomieścić 2000 osób. W 2004 roku zdewastowany budynek kupiła prywatna firma, która urządziła tam hotel. Od 2012 warzone jest tutaj nawet piwo. Atrakcje w czeskich Karkonoszach Karkonoski Park Narodowy (Krkonošský národní park) jest uważany za jeden z najcenniejszych obszarów przyrodniczych w Europie Środkowej. Istnieje od 1963 roku. Karkonosze wpisano też na listę rezerwatów biosfery UNESCO. Jest to unikatowa mozaika ekosystemów, które pozostały tu po działalności lodowca tysiące lat temu. Nad pasmem góruje „czeski Matterhorn“ – najwyższa góra w Czechach – Śnieżka (Sněžka). Siedziba parku znajduje się w mieście Vrchlabí, gdzie w pięknych pomieszczeniach klasztoru Augustynianów i czterech zabytkowych domach na rynku (náměstí Míru) znajduje się Muzeum Karkonoskie (Krkonošské muzeum). Czeskie Pardubice. Miasto pierników, pięknej architektury i bogatej historii. W sam raz na city break Z czym najczęściej kojarzone są czeskie Pardubice? Ze słynnymi wyścigami konnymi. Jednak miasto to ma o wiele więcej do zaoferowania na city break: bogatą historię, piękną architekturę i... Gdzie jeszcze warto się wybrać? Można wyruszyć na przykład trasą przez Obří důl na Śnieżkę (Obřím dolem na Sněžku). Jest wymagająca trasa, ale warto się trochę zmęczyć, aby w nagrodę podziwiać krajobraz bardzo przypominający alpejski. Można też przejść się Trasą Przyjaźni Polsko-Czeskiej (Cestou česko-polského přátelství), przebiegającą po granicy państwowej. Do zobaczenia po drodze są głębokie przepaście Jam Śnieżnych, magiczne górskie torfowisko i kwitnące łąki pełne przepięknych górskich kwiatów. Ciekawą propozycją jest też wędrówka do źródła potężnej rzeki Łaby. Można do niej dotrzeć popularną drogą prowadzącą w Łabskim Kotle (Labským dole). Po drodze roztacza się widok na największy wodospad w Republice Czeskiej – Panczawy (Pančavský). Źródło: VisitCzechia. Nasz ekspert Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie.
Nagły zwrot akcji. Sprawa „Samotni” powraca
Sprawa kultowego schroniska „Samotnia” wywołuje sporo emocji. Po tym, jak PTTK ogłosiło przetarg na nowego dzierżawcę, nastąpił nieoczekiwany zwrot. Co dalej z „perłą Karkonoszy”?
W tym artykule: Kto będzie zarządzał schroniskiem? Nagły zwrot akcji ws. „Samotni” Ponowna walka o „Samotnię” Pod koniec lipca 2023 r. pojawiła się informacja, że „Samotnia”, czyli jedno z najstarszych i najbardziej znanych polskich schronisk, po 57 latach zmieni dzierżawców. Sprawa została natychmiast nagłośniona przez media, a wiele osób wyraziło stanowczy sprzeciw wobec zapowiadanym zmianom. W sieci powstała ponadto specjalna petycja w obronie dotychczasowych gospodarzy, którą podpisało blisko 50 tysięcy internautów. Kto będzie zarządzał schroniskiem? Przypomnijmy, że od prawie sześciu dekad „perłą Karkonoszy” opiekuje się rodzina Siemaszków. Obecnie pieczę nad obiektem sprawują Sylwia Siemaszko i Magda Siemaszko-Arcimowicz. To żona i córka zmarłego w 1994 roku znanego polskiego ratownika GOPR – Waldemara Siemaszki. – Drodzy Przyjaciele i Sympatycy Schroniska PTTK Samotnia im. Waldemara Siemaszki – informujemy, że wczoraj, pomimo wszelkich starań z naszej strony, Prezes Spółki Sudeckie Hotele i Schroniska PTTK Grzegorz Błaszczyk bez podania przyczyn odrzucił naszą ofertę na przedłużenie umowy dzierżawy Samotni. Dziękujemy Wam wszystkim za 57 wspólnie spędzonych lat. Dziękujemy za życzliwość okazywaną nam na każdym kroku, wsparcie w trudnych chwilach, atmosferę, którą tworzyliście, historie, którymi się z nami dzieliliście. Dzięki Wam Samotnia stała się miejscem niezwykłym, pełnym pozytywnej energii, tętniącym życiem, emocjami i wydarzeniami – brzmiało oficjalne oświadczenie aktualnych najemczyń. Nagły zwrot akcji ws. „Samotni” Po decyzji Grzegorza Błaszczyka, prezesa Sudeckich Hoteli i Schronisk PTTK, wielu spodziewało się, że to koniec kultowej „Samotni”. Choć władze spółki zapewniały, że nie zlikwidują schroniska, padały opinie, że miejsce straci swój wyjątkowy klimat i urok. Na początku sierpnia nastąpił jednak nieoczekiwany zwrot. Dotychczasowe najmemczynie poinformowały wówczas, że dzięki ogromnemu wsparciu, jakie otrzymały, ich kandydatura na opiekuna schroniska na kolejne lata będzie ponownie rozpatrywana. Ostatecznie, ku ogromnemu zaskoczeniu, przetarg na nowego dzierżawcę schroniska „Samotnia” został unieważniony przez PTTK. – Komisja powołana zarządzeniem prezesa po wnikliwym rozpatrzeniu złożonych ofert wraz z załącznikami uznała, że żadna z ofert nie spełniła wymagań stawianych przez organizatora postępowania – zaznaczono w komunikacie. Co dalej z „Samotnią”? W związku z unieważnieniem przetargu na dzierżawę karkonoskiego schroniska, Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajobrazowe postanowiło przedłużyć umowę z Sylwią Siemaszko i Magdaleną Siemaszko-Arcimowicz do maja 2024 r. O tym, czy słynne schronisko wiosną zmieni najemców, dowiemy się w przeciągu najbliższych kilku miesięcy. Wtedy PTTK ponownie ogłosi konkurs na dzierżawę położonego nad Małym Stawem obiektu. – Otrzymaliśmy aneks przedłużający umowę dzierżawy do 15 maja 2024 roku. Nie byłoby to możliwe bez Waszych działań i olbrzymiego wsparcia. Dziękujemy z całego serca. Nie ma właściwych słów, które wyraziłyby nasze emocje i wdzięczność. Dziękujemy także Prezesowi PTTK Jerzemu Kapłonowi, który jako pierwszy rozmawiał z nami jak z równorzędnymi partnerami i rozumie mechanizmy obecne przy prowadzeniu schroniska w górach. Dzięki niemu w spokoju możemy przygotować się do nowego konkursu lub opuścić wiosną Samotnię – czytamy na facebookowym profilu „Samotni”. Ponowna walka o „Samotnię” Rodzina Siemaszków „Samotnią” opiekuje się od 1966 roku. Niewiele jednak brakowało, by straciła ona pieczę nad obiektem już dekadę temu. Wówczas ta sama spółka również chciała rozwiązać umowę z obecnymi najemcami. Dzięki upublicznieniu sprawy przez media i zaangażowaniu opinii publicznej, „Samotnię” udało się uratować. Schronisko PTTK „Samotnia” im. Waldemara Siemaszki oferuje 50 miejsc noclegowych i pełne wyżywienie. Stanowi doskonałą bazą wypadową do pieszych wycieczek na Śnieżkę czy malowniczego Wielkiego Stawu. Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Co dalej z „Samotnią”? Los „Perły Karkonoszy” jeszcze nierozstrzygnięty
Czarne chmury zawisły nad kultowym schroniskiem „Samotnia”, nazywanym przez wielu „perłą Karkonoszy”. Dotychczasowi najemcy, którzy obiektem opiekują się od blisko 60 lat, będą musieli go opuścić, ponieważ kończąca się we wrześniu umowa dzierżawy nie została przedłużona.
W tym artykule: Co dalej z „Samotnią”? Petycja w obronie schroniska „Samotnia” Przełom ws. „Samotni” Znajdująca się nad Małym Stawem w Karkonoszach „Samotnia” już dawno zyskała miano miejsca kultowego. Nieprzypadkowo też nazywana bywa „perłą Karkonoszy”. To jedno z najstarszych i najbardziej znanych polskich schronisk, tłumnie odwiedzane przez miłośników górskich wypraw. Obiektem od niemal sześciu dekad opiekuje się rodzina Siemaszków. Niestety, Sylwia Siemaszko i Magda Siemaszko-Arcimowicz, żona i córka zmarłego w 1994 roku znanego ratownika GOPR Waldemara Siemaszki, przekazały za pośrednictwem mediów społecznościowych smutną informację. Decyzją Grzegorza Błaszczyka, prezesa Sudeckich Hoteli i Schronisk PTTK, umowa dzierżawy z obecnymi najemcami, która wygasa 14 września 2023 r., nie została przedłużona. Oznacza to, że po 57 latach „Samotnia” zmieni zarządców. – Drodzy Przyjaciele i Sympatycy Schroniska PTTK Samotnia im. Waldemara Siemaszki – informujemy, że wczoraj, pomimo wszelkich starań z naszej strony, Prezes Spółki Sudeckie Hotele i Schroniska PTTK Grzegorz Błaszczyk bez podania przyczyn odrzucił naszą ofertę na przedłużenie umowy dzierżawy Samotni. Dziękujemy Wam wszystkim za 57 wspólnie spędzonych lat. Dziękujemy za życzliwość okazywaną nam na każdym kroku, wsparcie w trudnych chwilach, atmosferę, którą tworzyliście, historie, którymi się z nami dzieliliście. Dzięki Wam Samotnia stała się miejscem niezwykłym, pełnym pozytywnej energii, tętniącym życiem, emocjami i wydarzeniami – czytamy w zamieszczonym na Facebooku poście. Co dalej z „Samotnią”? Wiadomość o tym, że „Samotnia” po blisko 60 latach zmieni najemców, odbiła się szerokim echem w mediach, wywołując niepokój i żywą dyskusję wśród turystów. Większość obawia się zniszczenia wielu lat ciężkiej pracy państwa Siemaszków. Spodziewają się komercjalizacji schroniska, która sprawi, że obiekt straci swój dotychczasowy górski klimat. Głos w sprawie postanowiło zabrać również Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Przedstawiciele PTTK w oficjalnym komunikacie uspokajają i zapewniają wszystkich zainteresowanych, że sytuacja jest pod kontrolą, a podejmowane działania są zgodne z prawem. Według zapowiedzi spółki niezależnie od tego, kto przejmie opiekę nad schroniskiem, „Samotnia” nie zostanie zamknięta. Nadal będzie przyjmować odwiedzających ją gości. Nowy dzierżawca zostanie wyłoniony w drodze konkursu. – Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze nie zamierzało i nie zamierza likwidować schroniska PTTK „Samotnia” ani zmieniać profilu jego działalności. Będzie ona kontynuowana i rozwijana w najlepiej pojętym interesie Turystów, aby jak najlepiej odpowiadać ich potrzebom. Nie jest planowana ani sprzedaż obiektu, ani jego wydzierżawienie z przeznaczeniem na cele inne niż obsługa ruchu turystycznego. Zatem wszelkie sugestie, jakoby dalsze istnienie schroniska PTTK „Samotnia” było zagrożone, są całkowicie nieuprawnione – brzmi fragment komunikatu zamieszczonego w mediach społecznościowych. 5 najpiękniejszych szlaków w Karkonoszach Po polskiej stronie leży niewiele ponad czwarta część Karkonoszy, ale to wystarczy, żeby docenić urodę tego pasma górskiego. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/dabe947356fcd6b85807eb1bdba0f0ef1ba85135-b99f0a5.jpeg" width="932" height="614" alt="Do Samotni można dojść niebieskim szlakiem. To jedno z najstarszych schronisk w Polsce. Pierwsze wzmianki o nim pochodzą z 1670 r." title="Do Samotni można dojść niebieskim szlakiem. To jedno z najstarszych schronisk w Polsce. Pierwsze wzmianki o nim pochodzą z 1670 r." /> Petycja w obronie schroniska „Samotnia” Wiele wskazuje na to, że przyszłość „Samotni” jest już znana. Mimo to najbliżsi i przyjaciele państwa Siemaszków oraz wieloletni bywalcy schroniska nie poddają się. Przedstawiciele inicjatywy „Ratujmy Samotnię” zwracają się do władz PTTK z kilkoma pytaniami. Kto zasiadał w komisji konkursowej, o której wspominał prezes Błaszczyk? Jak wygląda kwestia podział kompetencji pomiędzy ZG PTTK a spółką Sudeckie Hotele i Schroniska w kwestii wyboru najemców? Jakie były kryteria wyboru oferty dzierżawy? I wreszcie – gdzie znajduje się opisujący je dokument? Ponadto w sieci powstała specjalna petycja w obronie dotychczasowych gospodarzy. Do tej pory (stan na 02.08.2023) podpisało ją blisko 40 tysięcy internautów. Przypomnijmy, że do identycznej sytuacji doszło dekadę temu. Wówczas ta sama spółka również chciała rozwiązać umowę z obecnymi najemcami. Dzięki upublicznieniu sprawy przez media i zaangażowaniu opinii publicznej „Samotnię” udało się uratować. Wierzymy, że historia się powtórzy! Przełom ws. „Samotni” W niedzielę, 6 sierpnia Sylwia Siemaszko i Magda Arcimowicz poinformowały za pośrednictwem mediów społecznościowych, że dzięki ogromnemu wysiłkowi, zaangażowaniu i determinacji wielu ludzi, ich kandydatura na opiekuna „Samotni” na kolejne lata będzie ponownie rozpatrywana. Najemczynie schroniska mają czas do 11 sierpnia, by złożyć obszerną dokumentację konkursową. Dołączone do niej mają zostać referencje firm i instytucji, z którymi „Samotnia” dotychczas współpracowała. – Mamy ogromną prośbę – wiemy, że są tutaj osoby, z którymi w przeszłości współpracowałyśmy – jednorazowo, cyklicznie… Gdybyście zechcieli napisać referencje, wystarczy dosłownie kilka szczerych zdań, poświadczyć je podpisem oraz pieczątką, byłybyśmy wielce zobowiązane. Takie formalne poparcie może być wielkim krokiem w ramach wszystkich podejmowanych dotychczas działań – dodają. Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
5 najlepszych polskich schronisk. Gdzie jest najbardziej klimatycznie?
Które schroniska w polskich górach warto odwiedzić? Najlepiej wszystkie, ale te z naszego zestawienia cieszą się wyjątkową sympatią turystów.
W tym artykule: Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Schroniska w polskich górach. Gdzie odpocząć w Karkonoszach? Schronisko na Szczelińcu Kiedy Chatka Puchatka zostanie ponownie otwarta? Góry albo się kocha, albo nienawidzi. Mówiąc o chodzeniu po górach, myślę raczej o intensywnych trekkingach zimą i latem, nie o wjeżdżaniu kolejką na szczyty. Coraz bliżej mi do przekonania, że polskie góry to stan ducha i styl życia. Bo przecież nie chodzi o sam atak szczytowy, ale też o całe przygotowanie do wyprawy, wieczory spędzane nad mapą i oczywiście chwile odpoczynku w schroniskach. Tym razem nie o samych szczytach górskich czy pieszych szlakach, a o schroniskach właśnie. Które schroniska w polskich górach są najbardziej klimatyczne? Wybór nie był łatwy. Przedstawiam TOP 5 na podstawie doświadczeń i moich, i innych piechurów. Kolejność przypadkowa. Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Najwyżej położone schronisko turystyczne w Polskich Tatrach to Schronisko Górskie PTTK w Dolinie Pięciu Stawów Polskich. Sama Dolina Pięciu Stawów jest uznawana za jedno z najpiękniejszych miejsc w Polsce. Dojdziemy tam od strony Morskiego Oka lub przez Przełęcz Zawrat. Obie trasy mogą zmęczyć, co chyba odstrasza turystów ze słabszą kondycją. W dolinie nigdy nie zastałem tłumów, chociaż w schronisku jest zawsze gwarno i wesoło. Niedaleko przebiegają jedne z ekstremalnych szlaków w polskich Tatrach – czerwony na Rysy oraz Orla Perć. W schronisku mamy więc szansę spotkać i posłuchać opowieści doświadczonych taterników. Zdaniem wielu gości to właśnie w Dolinie Pięciu Stawów jest serwowana najlepsza szarlotka w okolicy. TOP 3 najbardziej ekstremalne piesze szlaki na świecie. To trasy tylko dla odważnych Które piesze szlaki są najniebezpieczniejsze? Nie wszystkie nadal cieszą się taką opinią. Jeśli masz lęk wysokości, nie oglądaj tych zdjęć. Schroniska w polskich górach. Gdzie odpocząć w Karkonoszach? Karkonosze, tak jak i cały Dolny Śląsk, to moje największe odkrycie turystyczne i miejsce, do którego pałam miłością niezmiennie już od paru lat. To właśnie w Karkonoszach pierwszy raz zobaczyłem, jak wygląda zima na górskim szlaku. Trafiłem wtedy na wyjątkowo chłodny weekend, przez co wizyty w schroniskach wspominam wyjątkowo dobrze. Po pierwsze Schronisko na Szrenicy. Klimatyczne, przestrzenne sale z drewnianymi stołami – klasyka broni się sama. Do tego kącik zabaw dla najmłodszych piechurów. Dzięki położeniu na szycie góry, schronisko jest świetną bazą wypadową do dalszych wędrówek, na przykład na Śnieżne Kotły. Można też wspiąć się kilka minut wyżej i podziwiać karkonoskie widoki. Schronisko pod Łabskim Szczytem jest zdecydowanie mniejsze. Na wolny stolik albo chwilę się czeka, albo dosiada do innych turystów – ja wybieram drugą opcję. W końcu schroniska to najlepsze miejsca na integrację. Do sali z gastronomią prowadzi długi korytarz. Już tam jest gwarno, a im zimniej na zewnątrz, tym bardziej klimatycznie w środku. Dźwięki rozpinanych kurtek i herbaty nalewanej z termosu już zawsze będą kojarzyć mi się z Łabskim Szczytem. Schronisko na Szczelińcu Schronisko na Szczelińcu to zdecydowanie jedno z najpiękniej położonych schronisk w polskich górach. Ulubiona miejscówka piechurów znajduje się niemal na krawędzi pod Szczelińcem Wielkim – najwyższym szczytem Gór Stołowych. Ze skalnego tarasu możemy w spokoju zachwycać się malowniczym pejzażem. Co ciekawe, w schronisku gościły takie persony jak Johan Wolfgang Goethe i amerykański prezydent John Quincy Adams. Co zabrać w góry zimą? Sprawdź naszą listę Góry zimą są piękne, ale żeby je zdobywać, trzeba być odpowiednio przygotowanym. Sprawdź, co pomoże ci na szlaku. Kiedy Chatka Puchatka zostanie ponownie otwarta? W takim zestawieniu nie może zabraknąć Chatki Puchatka – kultowego schroniska w Bieszczadach, które tak naprawdę przez wiele lat było schronem turystycznym. Co ciekawe, Chatka Puchatka zasłynęła brakiem wygód i spartańskimi warunkami. W pewnym momencie stan budynku był tak zły, że zagrażał bezpieczeństwu gości. Do tego doszły problemy prawne. Od kilku lat Chatka Puchatka na Połoninie Wetlińskiej przechodzi całkowitą renowację. W sieci pojawiły się już pierwsze zdjęcia odnowionego schroniska. Ponowne otwarcie zaplanowano na lipiec 2022 r. Nasz ekspert Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turystycznym, ale też przyrodniczym i społecznym. Marzy o tym, żeby zobaczyć zorzę polarną oraz Machu Picchu. Co poza szlakiem? Kuchnia włoska, reportaże i pływanie.
Nowoczesne schronisko z widokiem na lodowiec. Gratka dla odwiedzających Norwegię
Dla miłośników pieszych górskich wędrówek czeka nie lada gratka. W norweskim Luster otwarto właśnie nowe schronisko, gdzie mogą zatrzymać się podróżni w drodze na lodowiec Jostedalsbreen. Nowoczesne drewniane wnętrza są klimatyczne i ciepłe, a z wielkich okien roztacza się zapierający dech w piersiach widok.
Nowe drewniane domki ustawione zostały na niewielkim płaskowyżu, skąd rozciąga się widok na lodowiec Jostedalsbreen. To największy lodowiec w kontynentalnej Europie. Leży w południowo-zachodniej części Norwegii, w okręgu Sogn og Fjordane, w obrębie czterech gmin: Luster, Balestrand, Jølster i Stryn. Jego najwyższym szczytem jest Lodalskåpa – mający wysokość 2083 m. Schroniska turystyczne w Norwegii cieszą się ogromną popularnością, a opiekują się nimi członkowie Norweskiego Narodowego Stowarzyszenia Trekkingowego. Miejsce w domku może zarezerwować każdy podróżny, podążający szlakiem, przy którym stoi. Podczas gdy górskie schroniska to często chaty dobrze pamiętające poprzednie dziesięciolecia, schronisko nazwane Tungestølen jest symbolem nowoczesności. Cały kompleks ma składać się z dziewięciu pięciokątnych i ukośnych budynków z panoramicznymi oknami, z których roztacza się cudowny widok na okolicę. W głównym budynku schroniska znajdują się także drewniane stoły do ​​wspólnych posiłków, oraz salon otoczony dużym kamiennym kominkiem, gdzie będziesz mógł zrelaksować się po trudach podróży. Otoczony niezwykłym krajobrazem ze stromymi górami ze wszystkich stron, Tungestølen jest idealną bazą wypadową dla miłośników pieszych wędrówek, którzy chcą pokonać lokalny lodowiec samotnie bądź w grupie z przewodnikiem. Jest także odpowiedni dla rodzin z małymi dziećmi, które chcą wybrać się na krótsze i mniej zaawansowane wędrówki po okolicy. W sezonie 2020 zaplanowano także imprezy weekendowe, jak warsztaty jogi. Fot. Facebook/Tungestølen Turisthytte DNT Oryginalne schronisko Tungestølen, które służyło turystom przez ponad 100 lat, zostało całkowicie zdewastowana w Boże Narodzenie 2011 roku, gdy przez Skandynawię przetoczył się cyklon Dagmara. Luster Turlag – lokalny oddział Norweskiego Narodowego Stowarzyszenia Trekkingowego – i mała lokalna wioska Veitastrond połączyły siły, aby zebrać fundusze na odbudowę schorniska. Fot. Facebook/Tungestølen Turisthytte DNT Firma architektoniczna Snøhetta wygrała konkurs na projekt nowego budynku, powstałego w większości z drewna. Obecnie w Tungestølen może przebywać około 30 osób, ale kiedy wszystkie dziewięć domków zostanie ukończonych, pomieszczą do 50 osób.
To jest po prostu piękne. Dzieci czytają zwierzętom w schronisku
To doskonała lekcja empatii i odpowiedzialności. Jedno z amerykańskich schronisk dla zwierząt prowadzi program, w ramach którego dzieci czytają na głos mieszkającym w nim zwierzętom.
Pomysł jest prosty: zwierzaki pod opieką Humane Society of Missouri odwiedzane są regularnie przez dzieci w wieku od 6 do 15 lat. Rodzice mogą je zapisać do programu przez internet. Przed kontaktem ze zwierzętami dzieci przechodzą krótkie szkolenie na temat tego jak zachowywać się w obecności psa czy kota, jak odczytywać jego język ciała i jak samemu nadawać odpowiednie komunikaty. Wizyty dzieci odbywają się raz w miesiącu. Według pracowników schroniska efekty widać nie tylko u dzieci, które rozwijają swoją empatię. Psy także się zmieniają na lepsze, te najbardziej zestresowane i zamknięte w sobie zdają się otwierać gdy widzą zainteresowanie ze strony człowieka. Z kolei te najbardziej nerwowe powoli się uspokajają. Program z pewnością prędko się nie zakończy, bo jak przekonują pracownicy schroniska – zapisy są już gotowe na wiele miesięcy do przodu. Zobacz wzruszający film z akcji: View oEmbed on the source website Źródło: The Dodo ________________________________________ Właśnie trwa 10. edycja konkursu TRAVELERY. To najbardziej prestiżowe nagrody podróżnicze. Zagłosuj na "Podróż roku" i poznaj nominowanych w kategroii "Podróżników Online": View oEmbed on the source website
Powstaje nieformalne schronisko, gdzie poturbowane przez los osły będą mogły podreperować zdrowie i w przyzwoitych warunkach poczekać na nowego właściciela, oferującego zwierzakom godziwe warunki życia
- Osiołki w Polsce nie mają dobrego „wizerunku”, mówi się że są głupie, uparte i leniwe, mimo że to zwierzę znamy głównie z ZOO. Nie tylko ta opinia nie sprzyja kłapouchom, oprócz ciepłego klimatu, brak im często też ciepłego, serdecznego domu - mówi Monika Marciszewska, pomysłodawczyni projektu "Przystanek dla osła". - Nie mówi się o ich roli w rehabilitacji, czy o innych funkcjach użytkowych. Na co dzień osły zmagają się często z zimnem, brakiem ruchu i właściwego pożywienia. Są zaniedbane i dręczone. Chcemy im pomóc, my ludzie jesteśmy im to winni” – dodaje. Przystanek ma być ostoją, miejscem rehabilitacji i resocjalizacji osłów w postaci nieformalnego schroniska, gdzie poturbowane przez los osły mogłyby podreperować zdrowie i w przyzwoitych warunkach, poczekać na nowego właściciela, oferującego zwierzakom godziwe warunki życia, sprawdzone przez ekipę miłośników osłów. - Przystanek ma już swoje miejsce, 80 km od Warszawy, w Białej Rawskiej, gdzie na urokliwym terenie 70 ha gospodarstwa ze stawami osły znajdą schronienie i opiekę medyczną. Tam mogą dojść do siebie i służyć np. w rehabilitacji, czyli onoterapii. Nawiązaliśmy też współpracę z Polskim Stowarzyszeniem Hodowców Osłów – dzięki czemu wiedzę czerpiemy od praktyków – mówi Monika Marciszewska. Przyjaciele wesołego osiołka Projekt ukazał się na największej w Polsce platformie finansowania społecznego Polak Potrafi, a ośle sprawy swoim patronatem objął Jacek Santorski. - Zapraszamy do wsparcia naszego pomysłu, odwdzięczymy się ciekawymi upominkami, gadżetami oraz zaproszeniem na ośle-przyjecie, gdzie w towarzystwie miłośników kłapouchów porozmawiamy i poznamy wiele zaskakujących ciekawostek z życia tych zwierząt. Wspólnie też nadamy imię naszemu nowemu podopiecznemu - zachęcają organizatorzy. Projekt możesz wesprzeć tutaj: http://polakpotrafi.pl/projekt/przystanek-dla-osla