National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-04-21T06:08:55.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Polacy przestają wybierać oczywiste kierunki. Te miejsca przejmują turystów
items: Ślub jak z filmu? Coraz więcej par mówi „tak” za granicą. Te miejsca są hitem 2026 roku
items: Ta, która pomaga odejść. Accabadora to jedna z najbardziej przerażających funkcji w historii Sardynii
items: Wodzowie z rogami i tajemniczy metal. Oto, co odkryli badacze w figurkach z Sardynii
items: To jedno łączy najzdrowszych ludzi świata. Naukowiec nie ma wątpliwości
items: Nie tylko rajskie plaże i turkusowa woda. Fascynujące górnicze dziedzictwo Sardynii
items: U wybrzeży Sardynii odkryto dziesiątki tysięcy rzymskich monet. Wybito je ok. 1700 lat temu
items: National Geographic 11/23
items: Sardynia poleca się do przeprowadzki. Nowi mieszkańcy mogą dostać 15 tys. euro
items: Oto najbardziej niebezpieczny ser świata. Casu marzu jada się z żywymi larwami much.
items: Plaże Sardynii kontra turyści. W te wakacje próbowano ukraść kilka ton piasku
items: Czy wystarczy wyjechać na gorącą wyspę, by czuć się jak na wiecznych wakacjach? Opowiada Polka, która od lat żyje na Sardynii
items: Sardynia - kontynent w miniaturze. Zobacz najciekawsze miejsca i poznaj tamtejszą kuchnię
items: Opłaty za wstęp na najpopularniejszą włoską plażę. "Ograniczamy liczbę turystów"
items: Lody z owczego sera? Najlepsze!
items: Włochy - La Pelosa
items: Kitesurfing jako sposób na zwiedzanie świata
items: Pod niebem Korsyki
items: Sardynia- wino i wiedźmy

Polacy przestają wybierać oczywiste kierunki. Te miejsca przejmują turystów
type: item
date: 2026-04-26T07:18:32.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: chorwacja
subject: europa
subject: pomysł na wakacje
subject: rumunia
subject: sardynia
description: W dobie rosnącego zjawiska overtourismu i nieustannego skupienia ruchu turystycznego wokół tych samych, najbardziej obleganych miejsc, coraz więcej Polaków zaczyna szukać alternatyw. Podróżujemy częściej niż kiedyś, ale też coraz uważniej i zamiast powielać utarte schematy, wybieramy kierunki mniej oczywiste, spokojniejsze oraz bardziej autentyczne. Jak dziś planujemy wyjazdy i czego tak naprawdę szukamy poza głównym nurtem?
encoded: Zamiast najbardziej popularnych destynacji Polacy coraz częściej kierują się ku mniej oczywistym zakątkom Europy, które pozwalają nie tylko uniknąć tłumów, lecz także odkryć coś nowego. Ten zwrot w stronę alternatywnych kierunków wpisuje się w szerszy trend świadomego podróżowania – takiego, które stawia na doświadczenia, lokalną kulturę i autentyczność zamiast „odhaczania” atrakcji. Coraz większą rolę odgrywa potrzeba odpoczynku od zgiełku i poszukiwanie miejsc, które nie są jeszcze zdominowane przez masową turystykę. Wszystko wskazuje na to, że zainteresowanie mniej oczywistymi regionami będzie rosło, a lista popularnych kierunków stopniowo się poszerzy o miejsca dotąd pomijane przez szeroki nurt turystyczny. Gdzie zatem warto pojechać? Vodice, czyli spokojniejsza alternatywa dla Splitu i Dubrownika nad Adriatykiem Położone nad turkusowymi wodami Adriatyku Vodice to przykład miejsca, które coraz wyraźniej zyskuje na znaczeniu wśród polskich turystów. Choć Chorwacja od lat pozostaje jednym z najchętniej wybieranych wakacyjnych kierunków, dziś widać zmianę w sposobie podróżowania – zarówno pod względem wyboru transportu, jak i samych destynacji. Coraz więcej osób rezygnuje bowiem z wielogodzinnych tras samochodem na rzecz wygodnych połączeń lotniczych lub kolei, a zamiast najbardziej znanych kurortów (jak Dubrownik czy Split), wybiera mniejsze, mniej oczywiste miejscowości. Z danych internetowego biura podróży eSky wynika, że w 2026 roku liczba rezerwacji do Vodic wzrośnie o ponad 120% rok do roku, co wyraźnie pokazuje rosnące zainteresowanie tym kierunkiem. A skąd jego popularność? Miasto oferuje wszystko to, co kojarzy się z chorwackimi wakacjami – słoneczną pogodę, dostęp do zadbanych plaż i rozwiniętą bazę noclegową – a jednocześnie zapewnia bardziej kameralną atmosferę. Dodatkowym atutem jest bliskość atrakcji przyrodniczych, takich jak Park Narodowy Krka, co sprawia, że Vodice stanowią świetną bazę wypadową do zwiedzania regionu, bez konieczności rezygnowania …

sardynia-8cf3f38.jpg
width: 7649
height: 5102

Ślub jak z filmu? Coraz więcej par mówi „tak” za granicą. Te miejsca są hitem 2026 roku
type: item
date: 2026-02-22T11:10:33.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: alaska
subject: grecja
subject: majorka
subject: sardynia
subject: ślub
subject: szkocja
subject: szwajcaria
subject: włochy
subject: wyspy owcze
subject: zermatt
description: Ucieczki do spektakularnych zakątków świata stają się coraz popularniejszym sposobem na rozpoczęcie małżeńskiej drogi. Zamiast wielomiesięcznych przygotowań i rozbudowanych przyjęć, wiele par decyduje się dziś na kameralną ceremonię w wyjątkowej scenerii. Gdzie zatem najlepiej pobrać się za granicą w 2026 roku?
encoded: Spis treści: Ślub w Szkocji – formalności i romantyczne plenery Highlands Majorka na ślub za granicą – warunki formalne i wymagania Ślub na greckiej wyspie Folegandros. Ile trwa procedura? Zermatt w Szwajcarii. Czas oczekiwania na ślub w Alpach Sardynia i ślub we Włoszech bez wymogu pobytu Ślub na Alasce – szybka procedura dla zagranicznych par Wyspy Owcze – ślub w Tórshavn i wymagane formalności Popularność ślubów w plenerze rośnie na całym świecie, co napędza zarówno rosnące koszty tradycyjnych wesel, jak i zmieniające się oczekiwania młodych par. W 2026 roku średni koszt organizacji ślubu w Polsce szacuje się na poziomie od 85 tys. do nawet 120 tys. zł, dlatego coraz więcej narzeczonych rozważa alternatywę w postaci tzw. ślubnych ucieczek. Choć kiedyś kojarzone były np. z szybkim, spontanicznym ślubem w Las Vegas, dziś mają zupełnie inny charakter. – „Ślubne ucieczki” kiedyś postrzegano jako tandetne, tajemnicze i wstydliwe. W 2026 roku natomiast oznaczają one kameralne śluby, podczas których najważniejsza jest para, a nie goście – stwierdziła fotografka ślubna Maddie Mae. Co więcej, pandemia COVID-19 przyczyniła się do popularyzacji tej formy zawierania małżeństwa, dając parom „pozwolenie” na zamianę dużych uroczystości na prywatne przysięgi. Obecnie coraz częściej przyjmują one formę stylizowanych ceremonii z udziałem maksymalnie kilkunastu gości, co pozwala przeznaczyć budżet nie na logistykę przyjęcia, lecz na wyjątkowe doświadczenie w starannie wybranej lokalizacji. Gdzie w takim razie najlepiej w 2026 roku zorganizować kameralny ślub za granicą? Ślub w Szkocji – formalności i romantyczne plenery Highlands Rozległe krajobrazy szkockich wyżyn oraz surowe wyspy należą dziś do często wybieranych miejsc na kameralne ceremonie ślubne poza granicami kraju. Co istotne z punktu widzenia zagranicznych par, Szkocja uchodzi za jedno z najbardziej liberalnych miejsc na świecie pod względem lokalizacji ceremonii – ślub może odbyć się legalnie niemal wszędzie, od górskich…

slub-6fe11b4.jpg
width: 6048
height: 4024

Ta, która pomaga odejść. Accabadora to jedna z najbardziej przerażających funkcji w historii Sardynii
type: item
date: 2025-11-26T12:42:17.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Historia
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: sardynia
subject: tajemnice
description: Sardyńskie „czarne wdowy” od wieków pobudzają wyobraźnię mieszkańców wyspy. Ich obecność wiązano z ostatnimi chwilami życia chorych i słabych. Accabadora stała się symbolem jednej z najbardziej przerażających ról w lokalnej tradycji.
encoded: W tym artykule: Zabójcze kropidło Kim była femmina accabadora? Skracanie cierpień tylko metaforyczne? W historii wojen znano wiele przykładów skracania cierpień śmiertelnie rannym przyjaciołom i wrogom. Służył do tego tak zwany coup de grâce, cios łaski. W średniowieczu wyspecjalizowanym do tego orężem była mizerykordia, czyli krótki wąski sztylet. To jednak dotyczyło świata rycerzy i warunków wojennych. Co jednak praktykowano wśród prostego ludu? Tropy wiodą na Sardynię. Zabójcze kropidło W 2009 roku włoscy badacze w końcu zidentyfikowali roślinę, której w starożytności używali jako trucizny potomkowie Fenicjan mieszkający na Sardynii. „Badania, przeprowadzone pod kierunkiem chemika Giovanniego Appendino z Universita degli Studi del Piemonte Orientale dowodzą, że była to Oenanthe crocata – ziele z rodziny selerowatych, należące do rodzaju kropidło. Ten gatunek występuje wyłącznie na Sardynii, kilka innych gatunków kropidła można znaleźć również w Polsce”, donosił serwis Nauka w Polsce. Preparat z tej rośliny wywoływał u zażywającego specyficzny wyraz twarzy. W starożytności nazywano ten grymas, od nazwy wyspy, sardonicznym. „Starcom, którzy już nie potrafili zatroszczyć się o siebie, lub przestępcom podawano trujący napój, wywołujący na ich twarzy efekt szerokiego, przerażającego uśmiechu z wyszczerzonymi zębami. Następnie ofiary strącano ze skały lub bito na śmierć”, wyjaśniano na łamach Nauki w Polsce. Lecz nie był to jedyny sposób cichego zabijania na Sardynii. Niezwykła faraon Egiptu. Wszystkie zagadki królowej Hatszepsut i jej świątyni Świątynia królowej Hatszepsut to jedna z największych atrakcji turystycznych Egiptu. Egiptolodzy i inżynierowie nieustannie pracują nad jej rekonstrukcją. W kolejnym podcaście National Geog... Kim była femmina accabadora? „Jeszcze w latach 20. XX wieku działalność »medyczną« prowadziły tam znachorki określane mianem femmina accabadora czyli »służebnice śmierci«. Kobiety te, przeważnie wdowy, przeprowadzały eutanazję na osobach b…

accabadora-a6e121a.jpg
width: 4786
height: 3088

Wodzowie z rogami i tajemniczy metal. Oto, co odkryli badacze w figurkach z Sardynii
type: item
date: 2025-09-16T08:20:08.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: figurki
subject: metal
subject: sardynia
description: Są sugestywnie wykonane. Ukazują wodzów i wojowników z hełmami zdobionymi rogami, ale też zwierzęta i łodzie. Zagadkowe metalowe figurki z Sardynii były przed dziesiątki lat dla archeologów enigmą. Sugerowano ich powiązania ze Skandynawią. Teraz dowiedzieliśmy się, jak te artefakty sprzed blisko 3 tys. lat powstały.
encoded: Od epoki brązu w XVII stuleciu aż do epoki żelaza w III wieku p.n.e. na Sardynii kwitła społeczność kultury nuragijskiej. Ludzie ci wznosili liczne kamienne budowle w formie wież. Do dziś zachowało się kilka tysięcy z nich. Na temat tej cywilizacji nie zachowały się żadne teksty źródłowe, dlatego jest ona dla nas tajemnicza. Jedną z zagadek są niewielkie figurki, tzw. bronzetti, wykonane z brązu. Znajdywane są głównie w świątyniach. Do teraz nie było jasne, skąd pochodziły surowce, z których je wykonano. W poszukiwaniu źródeł produktów Brąz jest stopem metali: miedzi i cyny. Aby dowiedzieć się, skąd pochodzą surowce użyte do wykonania figurek naukowcy zastosowali nową metodę naukową. Porównali izotopy miedzi, cyny, ołowiu i rzadszego izotopu osmu, aby uzyskać jaśniejszy obraz pochodzenia metali. W ten sposób eksperci z Centrum Archeometrii Curt-Engelhorn w Mannheim w Niemczech rozwiązali jedną z zagadek. Wnioski opisali z badaczami z innych ośrodków w Danii i we Włoszech na łamach czasopisma „PLOS One”. „Zakupy” z dalekich krain – Wyniki pokazują, że bronzetti wykonywano głównie z miedzi pochodzącej z Sardynii, czasami zmieszanej z miedzią z Półwyspu Iberyjskiego (obecnie Hiszpania i Portugalia) – mówi dr Daniel Berger z Centrum Archeometrii Curt-Engelhorn, który opracował nową metodę badawczą. Kiedyś przypuszczano, że surowce mogły wywodzić się z obszaru Lewantu, ale nie ma na to żadnych fizykochemicznych dowodów. Interesujące jest to, że chociaż Sardynia posiada lokalne źródła cyny i ołowiu, nie były one wykorzystywane w do produkcji figurek. Cyna używana do produkcji brązu musiała być – z jakiegoś powodu – importowana prawdopodobnie z Półwyspu Iberyjskiego. W ocenie badawczy świadczy to o tym, że Sardynia była centralnym punktem handlu metalem w epoce brązu. Skandynawskie powiązania? – Kształt i wykonanie figur wpisują się w kulturę materialną tego okresu, a jednocześnie zawierają one cechy stylistyczne, które wydają się nam zadziwiająco podobne do tych w południ…

FABRIC-KOLAZ-32-0f9d60a.png
width: 900
height: 600

To jedno łączy najzdrowszych ludzi świata. Naukowiec nie ma wątpliwości
type: item
date: 2025-08-18T06:03:42.000Z
creator: redakcja
subject: Nauka
subject: długowieczność
subject: grecja
subject: japonia
subject: kalifornia
subject: Kostaryka
subject: sardynia
subject: Zdrowie
description: Niebieskie strefy to miejsca na świecie, w których ludzie żyją wyjątkowo długo i zdrowo. Naukowiec Dan Buettner odkrył, co je łączy – i jak z ich doświadczeń możemy skorzystać wszyscy.
encoded: Spis treści: Co definiuje niebieską strefę? Gdzie znajduje się 5 niebieskich stref? Na czym polega dieta niebieskich stref? Co jeszcze wpływa na długowieczność? „Niebieskie strefy” mogą zawierać sekret życia do 100 lat i dłużej. Do takich wniosków doszedł Dan Buettner, badacz i podróżnik National Geographic. Od 2004 roku Buettner bada miejsca, które nie tylko charakteryzują się dużym odsetkiem osób powyżej 100. roku życia, ale również skupiskami ludzi, którzy starzeją się bez problemów zdrowotnych, takich jak choroby serca, otyłość, nowotwory czy cukrzyca. Jego odkrycia stały się podstawą książek, w tym „Sekrety niebieskich stref: lekcje z najzdrowszych miejsc na Ziemi”, wzbudziły światowe zainteresowanie tymi rejonami, a nawet zainspirowały serial Netflixa „Live to 100: Secrets of the Blue Zones”. Gdzie znajdują się te „niebieskie strefy”? Co sprawia, że są tak zdrowe? I czego możemy się nauczyć od nich, nawet jeśli nie mieszkamy w ich pobliżu? Oto wszystko, co warto wiedzieć o niebieskich strefach. Co definiuje niebieską strefę? Badania Buettnera doprowadziły do wyodrębnienia pięciu regionów, które określił jako „niebieskie strefy”. Są to „demograficznie potwierdzone, geograficznie zdefiniowane” obszary, w których ludzie dożywają do 100 lat w niezwykłym odsetku – dziesięciokrotnie większym niż w Stanach Zjednoczonych. Mimo że dzieli je ogromna odległość, te certyfikowane niebieskie strefy łączy dziewięć podstawowych zasad, które – jak twierdzą badacze – przyczyniają się do długiego i szczęśliwego życia. Wśród nich znajdują się niskie poziomy stresu, regularny ruch, silne poczucie celu oraz dieta oparta na roślinach. Aby dane miejsce mogło zostać uznane za certyfikowaną niebieską strefę, musi spełniać trzy kryteria: wiarygodną dokumentację dotyczącą urodzin i zgonów, wysoki poziom długości życia na tle świata oraz wysoką lokalną długowieczność. Gdzie znajduje się 5 niebieskich stref? Pięć niebieskich stref znajduje się w: Ikarii (Grecja), Okinawie (Japonia), region…

Okinawa-0102195.jpg
width: 3878
height: 2907

Nie tylko rajskie plaże i turkusowa woda. Fascynujące górnicze dziedzictwo Sardynii
type: item
date: 2024-06-27T10:04:51.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: górnictwo
subject: sardynia
subject: Travel
description: Sardynia bywa nazywana rajem na Ziemi. Strony biur turystycznych i portale podróżnicze rozpisują się o doskonałej pogodzie niemal przez cały rok, o malowniczych plażach ze szmaragdową wodą i rewelacyjnej, śródziemnomorskiej kuchni, w której nie może zabraknąć wybornego wina. Rzadko jednak pojawia się zaproszenie do odwiedzenia miejsc, które upamiętniają górniczą historię tej drugiej pod względem wielkości włoskiej wyspy.
encoded: W tym artykule: Górnicze dziedzictwo Sardynii Górniczy Park Narodowy na Sardynii Krajobraz z wieżami szybowymi Rekonstruktorzy górniczych strajków w Iglesias Porto Flavia – niepowtarzalny port załadunkowy Fascynująca Bryła Cukru Jak budowano Porto Flavia Jaskinia św. Barbary Czy powinnam jeszcze wracać na Sardynię? Maria pokazuje mi postawioną przed wejściem do jaskini kolejkę elektryczną, którą jeździł jej ojciec. Nie muszę jej pytać, czy lubi swoją pracę. Jej twarz cała promienieje. Na wewnętrznej stronie nadgarstka ma wytatuowaną kuplę – górnicze godło składające się z dwóch skrzyżowanych młotków. Choć każdego roku Sardynię odwiedzają miliony turystów, niewiele osób pamięta o górniczej tradycji wyspy. Nawet na polskiej stronie Wikipedii, która dla wielu internautów jest przecież często podstawowym źródłem wiedzy, o działalności wydobywczej wspomniane jest jedynie w dziale gospodarka. Górnicze dziedzictwo Sardynii Sardynia administracyjnie stanowi region autonomiczny. I chociaż mieszkańcy woleliby, żeby na wyspie zostawało więcej pieniędzy z podatków, jest tu sporo swobody, np. w stanowieniu prawa dotyczącego regulacji turystycznych. A jest tam niewątpliwie co zwiedzać, bo bogata historia osadnictwa na wyspie sięga grubo przed naszą erę. – Mieszkańcy Sardynii wykonywali przedstawienia figuratywne, kiedy Grecy potrafili robić jedynie płaskorzeźby – usłyszałam w dniu przylotu. Kiedy jednak z płyty lotniska w Cagliari, stolicy wyspy, weszłam do terminala przylotów, na pierwszych billboardach nie zobaczyłam ani nuragijskiej megalitycznej budowli, ani wojownika z podniesioną prawą dłonią, często wymienianych jako obowiązkowe do zobaczenia na Sardynii. Dwa pierwsze duże plakaty stanowiły zaproszenie do Parco Geominerario Storico e Ambientale della Sardegna – parku narodowego zrzeszającego obiekty stanowiące pozostałości kultury górniczej. Pomimo iż obecnie funkcjonują już zaledwie pojedyncze kopalnie, instytucja ta dba, by dziedzictwo przemysłu wydobywczego pozostało dl…

porto-flavia-82a7d85.jpg
width: 1000
height: 749

U wybrzeży Sardynii odkryto dziesiątki tysięcy rzymskich monet. Wybito je ok. 1700 lat temu
type: item
date: 2023-11-10T09:30:13.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: cesarstwo rzymskie
subject: Edukacja
subject: odkrycia archeologiczne
subject: sardynia
subject: Travel
subject: włochy
subject: Wolny czas
description: Włoskie ministerstwo kultury poinformowało właśnie, że u wybrzeży Sardynii nurkowie odnaleźli nawet 50 tys. rzymskich monet. Wykonano je z brązu i wybito w IV wieku n.e.
encoded: W tym artykule: U wybrzeży Sardynii odkryto rzymski skarb Monety były w obiegu od 294 roku Skalista wyspa na Morzu Śródziemnym, położona na zachód od Włoch i na południe od francuskiej Korsyki. Zarówno Sardynia, jak i jej północna sąsiadka początkowo nie należała do imperium rzymskiego. Władcy skupiali się raczej na podbojach Półwyspu Apenińskiego i dalszych części kontynentu. Początkowo na Sardynii swoje osady handlowe tworzyli Fenicjanie, a na Korsyce Grecy. Obydwie wyspy znalazły się w kartagińskiej strefie wpływów pod koniec VI wieku p.n.e. U wybrzeży Sardynii odkryto rzymski skarb Sytuacja zmieniła się po I wojnie punickiej, zakończonej zwycięstwem Rzymu nad Kartaginą. Wprawdzie wyspy przez wiele lat jeszcze należały do Kartagińczyków, to jednak problemy wewnętrze spowodowały wybuch kolejnego konfliktu, który wykorzystało imperium. W 227 r. p.n.e. Sardynia i Korsyka zostały uznane za nowe prowincje rzymskie. Właśnie u wybrzeży Sardynii doszło do niezwykłego odkrycia. Włoski nurek pływał w regionie północno-wschodniego brzegu wyspy. W pewnym momencie zauważył na dnie metaliczny połysk. Poinformował o tym lokalne władze, który zleciły dalsze poszukiwania. Po kilku dniach podwodnym archeologom udało się wydobyć kilkadziesiąt tysięcy rzymskich monet. Ministerstwo kultury Włoch przekazało, że może być ich aż 50 tysięcy. Monety były w obiegu od 294 roku Wydobyte ze śródziemnomorskiego dna monety to tak zwane follis. To późnorzymska moneta, którą po raz pierwszy wprowadził Dioklecjan. Był to efekt reformy pieniądza z 294 roku. Była to wówczas 1/8 srebrnego argenteusa, równa 1/32 rzymskiego funta (libra). Follis wznowiono również w Bizancjum. Co ciekawe, nazwa jest umowna, ponieważ w rzeczywistości Rzymianie nie nazywali monety w ten sposób. We współczesnej literaturze fachowej nazywana jest również nummus. Odkryto rzadką monetę sprzed czasów rzymskich. Ujawniła tożsamość mało znanego władcy Celtów W Wielkiej Brytanii odnaleziono złotą monetę, którą wyprodukowano ok. 2…

rzymskie-monety-a1b770f.webp
width: 1440
height: 810

National Geographic 11/23
type: item
date: 2023-10-18T23:01:10.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: morze śródziemne
subject: pizza
subject: sardynia
subject: wyspy
description: Słowianie
encoded: Historia Słowian sięga zamierzchłej przeszłości, jednak źródeł potwierdzających najdawniejsze dzieje największej grupy etnicznej i językowej w Europie nie ma właściwie wcale. Wraz z niniejszym wydaniem magazynu National Geographic Polska zapraszamy do wspólnej podróży, by zbadać najstarszą historię Słowiańszczyzny. W eseju historycznym „Słowianie, czyli kto?” Roman Żuchowicz rzuca światło na pochodzenie, migracje i rozwój kulturowy prasłowiańskich grup etnicznych, z których następnie wykształcili się m.in. Polacy, Czesi czy Ukraińcy. Już sama nazwa własna Słowian budzi wątpliwości. Jak się powszechnie uważa, ma ona pochodzić od „słowa” lub „sławy”. Niczego nie możemy być jednak pewni. Bo tak to już z tymi Słowianami jest. W historii Europy wyłaniają się tak naprawdę w VI w. Zaludniają już wtedy rozległy obszar od Wołgi na wschodzie aż po Łabę na zachodzie i Peloponez na południu. Sto lat później powstaje pierwsza słowiańska państwowość. Państwo Samona istniejące na terenie dzisiejszych Czech i Austrii przetrwało jednak zaledwie kilka dekad. Dopiero u progu nowego tysiąclecia wykształciły się zalążki przyszłych narodów, które do dziś stanowią większość mieszkańców kilkunastu państw w południowej, środkowej i wschodniej Europie. Jedną z trwałych tajemnic historii Słowian jest ich pochodzenie. Najnowsze badania genetyczne przybliżają nas nieco do odpowiedzi na to pytanie. Ostatnie postępy w analizie DNA ujawniły niespodziewane związki między populacjami słowiańskimi a ich odległymi przodkami, rzucając światło na złożone wzorce migracyjne. Wędrując przez Europę, Słowianie wchodzili w interakcje z innymi kulturami. Ten dynamiczny proces kształtował ich tożsamość, ale wpływał też na ludy, z którymi się stykali. Życzę przyjemnej lektury. Łukasz Załuski redaktor naczelny Spis treści PORTFOLIO Poezja ptasich piór | s. 12 Para niemieckich fotografów koncentruje swoje obiektywy na piórach, które ich zdaniem są „prawdopodobnie najbardziej poetyckim arcydziełem ewolucji”. zdjęci…

national-geographic-11-23-7efa077.jpg
width: 2076
height: 3000

Sardynia poleca się do przeprowadzki. Nowi mieszkańcy mogą dostać 15 tys. euro
type: item
date: 2022-09-01T10:59:48.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: podróże
subject: sardynia
subject: Travel
subject: włochy
subject: Wolny czas
description: Sardynia to druga pod względem wielkości wyspa na Morzu Śródziemnym. Od wiosny do jesieni chętnie wypoczywają tam turyści nie tylko z Europy. A gdyby zamieszkać na malowniczej wyspie na stałe?
encoded: W tym artykule: Sardynia chce przyciągnąć nowych mieszkańców Co zrobić, żeby zarobić na przeprowadzce? Sardynia pogoda. Kiedy lecieć na Sardynię? Pandemia udowodniła, że praca zdalna wcale nie jest abstrakcją. Przeciwnie. Dwa lata później coraz mniej osób chce wracać na stałe do biur. Pracownicy wolą system hybrydowy. I nie ma co się dziwić, w końcu praca zdalna pozwala zaaranżować na biuro dowolne miejsce na świecie. Sardynia chce przyciągnąć nowych mieszkańców Po długich miesiącach bez podróży, miłośnicy zagranicznych wyjazdów nadrabiają zaległości. Niektórzy decydują się zmienić otoczenie na dłużej. Powstała nawet lista najlepszych miejsc dla ekspatów, którzy posługują się tylko językiem angielskim. Migracje mają różny charakter, także ekonomiczny. Problem dotyczy także Sardynii, a w szczególności wiosek i mniejszych miast na wyspie. Młodzi ludzie tłumnie wyjeżdżają za granicę w poszukiwaniu w pracy. W efekcie lokalne społeczności coraz szybciej się kurczą. Rozwiązaniem ma być specjalny program zachęcający do zamieszkania na Sardynii. Władze wyspy oferują 15 tys. euro za relokację. Podobne akcje przeprowadzano wcześniej w innych włoskich miejscowościach. Prezydent Sardynii Christian Solinas ma nadzieję, że program zachęci nie tylko przyjezdnych spoza wyspy. Dotacja ma zadziałać także na młodych mieszkańców Sardynii, którzy stoją przed decyzjami o swojej przyszłości. – To podatny grunt dla tych, którzy zdecydują się na kupno domu i założenie rodziny. [...] Stworzyliśmy warunki dla młodych ludzi do decydowania o pozostaniu i rozwijaniu tkanki ekonomicznej – mówi Solinas cytowany przez serwis Euronews. Co zrobić, żeby zarobić na przeprowadzce? Łącznie rząd przeznaczy 45 milionów euro na rozwiązanie problemu pustoszejących miejscowości. Taka kwota ma przyciągnąć 300 nowych mieszkańców. Jak to bywa w przypadku podobnych programów, chętni muszą spełniać konkretne wymagania. Aby otrzymać tysiące euro, należy przeprowadzić się do gminy na Sardynii liczącej mniej niż 3000…

sardynia-poleca-sie-do-przeprowadzki-nowi-mieszkancy-moga-dostac-15-tys-euro-e6785e9.jpg
width: 2120
height: 1414

Oto najbardziej niebezpieczny ser świata. Casu marzu jada się z żywymi larwami much.
type: item
date: 2022-05-09T14:32:48.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Smaki świata
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: Kuchnia
subject: kuchnie świata
subject: Lifestyle
subject: podróże kulinarne
subject: sardynia
subject: ser
subject: Travel
description: Kuchnia Sardynii jest uważana za jedną z najzdrowszych, choć oferuje tak oryginalne dania jak dziś już zakazany ser z larwami muchówki
encoded: W tym artykule: Jak powstaje casu marzu Zakazany casu marzu – ser na cenzurowanym Kuchnia Sardynii: czego się spodziewać? Od kilku już lat Sardynia jest jednym z najpopularniejszych kierunków wakacyjnych nad Morzem Śródziemnym. Ta włoska wyspa przyciąga jednak nie tylko fantastycznymi plażami i starymi, a zarazem pełnymi uroku portami. Italia ma to do siebie, że jest znacznie bardziej zróżnicowana regionalnie niż pozostałe kraje Europy. Właściwie każdy włoski region ma własną kulturę, dialekt i tradycje kulinarne. 5 najlepszych pizzerii we Włoszech poleca Matteo Brunetti Po prawdziwą pizzę warto wybrać się aż do Włoch. Specjalnie dla nas ranking najlepszych pizzerii w Italii przygotował znany kucharz Matteo Brunetti. Na Sardynii, jak nigdzie indziej we Włoszech, udało się zachować ducha antycznego Rzymu. Odizolowana morzami od reszty Italii wyspa przez lata konserwowała dawne starorzymskie zwyczaje, z czasem przyjmując wpływy z położonych na zachód katalońskich Balearów. W rezultacie nawet język, którym dziś posługują się Sardyńczycy, jest w zgodnej opinii lingwistów, najbardziej zbliżony do starorzymskiej łaciny. To niesłychane przemieszanie kultur i wpływów najlepiej oddaje kuchnia Sardynii. Lokalne przepisy opierają się na świeżych produktach, z morza i z lądu. Casu marzu to tradycyjny ser z mleka owczego, który zawiera w sobie larwy czerwiów. Uznawany za przysmak i afrodyzjak wciąż wzbudza wiele kontrowersji, a jego sprzedaż jest od kilku lat nielegalna. Oto szczegółowy opis dla smakoszy o mocnych nerwach i jeszcze mocniejszych żołądkach. Jak powstaje casu marzu Casu marzu zawdzięcza smak owadom, a dokładniej larwom muchówki z gatunku sernicy pospolitej (Piophilia casei). Mucha składa jaja w naturalnie powstających pęknięciach w serze. Po wykluciu się robaki trawią białka sera, które następnie fermentują, tworząc kremowy ser. Żywe larwy muchówki pozostają w serze dłużej, również podczas konsumpcji. Głodni doznań smakosze muszą być jednak ostrożni, ponieważ muszk…

ser-casu-marzu-5444d70.jpeg
width: 1024
height: 681

Plaże Sardynii kontra turyści. W te wakacje próbowano ukraść kilka ton piasku
type: item
date: 2021-09-07T14:48:09.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: plaże
subject: podróże
subject: sardynia
subject: Travel
subject: turystyka
subject: Wolny czas
subject: wyspy
description: Po licznych interwencjach władze Sardynii postanowiły nałożyć karę na osoby, które będą próbowały przemycić ze sobą nielegalne pamiątki. Wysoka grzywna ma odstraszyć potencjalnych złodziei.
encoded: W tym artykule: Złodzieje piasku na Sardynii Piasek na wagę złota Pomysłowość turystów nie zna granic. Zwłaszcza jeśli chodzi o pamiątki. Wygląda na to, że wypoczywającym na Sardynii nie wystarczą już zdjęcia z plaży. Część z nich postanowiła tego lata zabrać kawałek raju do swojego domu. Dosłownie. Złodzieje piasku na Sardynii W te wakacje władze malowniczej wyspy przyłapały wielu turystów na próbie kradzieży piasku, kamyków oraz muszli z plaży. Gdyby im się udało, z wybrzeża zniknęłyby w sumie ponad 4 tonu piachu. Jak się okazuje, plaża plaży nierówna. Wakacyjni złodzieje w szczególności upodobali sobie Spiaggia Rosa – wyjątkowe miejsce, gdzie piasek ma różowy kolor. Pod koniec sierpnia celnicy pracujący na lotnisku Alghero podsumowali łupy z wakacji. W sumie udało im się zapobiec wywiezieniu blisko 4100 kilogramów piasku, 476 kamyków i 256 muszli. Wszystkie pamiątki zostały nielegalnie zabrane z tłumnie odwiedzanych przez turystów plaż, w takich kurortach jak Porto Palmas, Lido di Alghero czy Porto Alabe. Po licznych interwencjach władze Sardynii postanowiły nałożyć karę na osoby, które będą próbowały przemycić ze sobą nielegalne pamiątki. Grzywna w wysokości ponad 13 tys. zł ma skutecznie odstraszyć potencjalnych złodziei. Piasek na wagę złota To nie pierwszy raz, kiedy Sardynia boryka się ze złodziejami piasku z plaży. Problem pojawia się co sezon już od kilku lat, jednak w tym roku turyści byli wyjątkowo zuchwali. Wiele osób myśli, że zabranie garści piachu i kilku muszelek nie wyrządzi nikomu żadnej krzywdy. W przypadku jednorazowej sytuacji taki uszczerbek może i nie byłby szkodliwy, jednak na włoskiej wyspie zjawisko to jest dość powszechne. Kradzież piasku nie tylko zubaża wygląd plaż, ale też wpływa negatywnie na nadmorskie ekosystemy. Kilka lat temu włoskie media nagłośniły historię mieszkańca Rzymu, który po 40 latach postanowił oddać zabrany z Sardynii piasek. Jak tłumaczył, w przeszłości postąpił lekkomyślnie. Dopiero prowadzone od kilku lat kampanie …

sardynia-d3677bb.jpeg
width: 4000
height: 2129

Czy wystarczy wyjechać na gorącą wyspę, by czuć się jak na wiecznych wakacjach? Opowiada Polka, która od lat żyje na Sardynii
type: item
date: 2021-03-15T09:24:22.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Deco
subject: sardynia
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wywiady
description: Wiele lat temu wywróciła swoje życie do góry nogami i wyjechała z Polski na Sardynię. Urzekły ją szmaragdowe morze, dzikość krajobrazu, barwna kultura i pewien... Sardyńczyk. Monika Anna Szredel opowiada o życiu na wyspie.
encoded: Michał Cessanis: Jak zaczęła się twoja miłość do Sardynii? Monika Anna Szredel: Od miłości do Sardyńczyka. Jeszcze będąc w liceum, zimą 2001 roku poznałam Stefano. I zaczęłam podróżować na Sardynię. Po kilku takich wizytach zapragnęłam poznać wyspę jeszcze bardziej i trzy lata później wyjechałam tam na stałe. Ukończyłam kilka kursów turystycznych, pracowałam m.in. w hotelach i na lotnisku. Skończyłam też z wyróżnieniem studia na uniwersytecie w Sassari na kierunku ekonomia i zarządzanie turystyką. W pewnym momencie wydawało mi się, że moja kariera pójdzie jednak zupełnie w innym kierunku. W Porto Cervo zaczęłam pracować dla słynnego stylisty mody Brunello Cucinelli, poznałam kulisy świata wielkiej mody, bywałam na wielkich wydarzeniach, jak fashion week w Mediolanie. Jednak moja turystyczna pasja i chęć pokazywania piękna Sardynii zwyciężyły. Choć muszę przyznać, że tego czego nauczyłam się w świecie wielkiej mody, przydaje się w świecie wielkiej turystyki, ponieważ zajmuję się gośćmi z listy Forbes. Czym ujęła Cię Sardynia, gdy przyleciałaś po raz pierwszy? Byłam młodą Polką i zauroczyło mnie to wszystko co i dziś zachwyca każdego, kto przybywa tu po raz pierwszy - cudowne szmaragdowe morze, dzikość krajobrazu, barwna kultura, wciąż żywe, wielowiekowe tradycje, ogromna gościnność mieszkańców. Wielką rolę w decyzji związania całego mojego życia z Sardynią odegrała otwartość Sardyńczyków. Zawsze czułam, że mogę tutaj stworzyć "moje miejsce", że mogę wnieść coś wartościowego w otoczenie i że jestem przyjmowana z szacunkiem. Wciąż poznaję wyspę. Muszę przyznać, że po tych wszystkich latach ciągle odkrywam kolejne zachwycające miejsca. Ostatnio, po latach wróciłam do małego, sennego miasteczka Lollove, w którym kiedyś mieszkała moja koleżanka ze studiów, odwiedziłam jej ponad 100-letnią babcię Gabrielę. Lollove to jedno z tzw. Ghost Towns czyli miasteczek duchów na Sardynii. Żyją w nich ostatni nieliczni i bardzo wiekowi mieszkańcy. Od dziesiątków lat żyją tak samo, wiz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c23d2180bb540ff6ff3909717f2a74de8df154f0-9783beb.jpeg
width: 1000
height: 667

Sardynia - kontynent w miniaturze. Zobacz najciekawsze miejsca i poznaj tamtejszą kuchnię
type: item
date: 2021-02-08T02:20:02.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: europa
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: podróże
subject: sardynia
subject: Travel
subject: wakacje
subject: włochy
description: Sardynia nie bez powodu cieszy się popularnością wśród turystów z całego świata. Przez lata funkcjonowała w cieniu położonej nieopodal Sycylii, obecnie jednak bez kompleksów przedostaje się na listę najatrakcyjniejszych kierunków wakacyjnych wojaży. To malownicze plaże, piękne zatoki i urokliwe miasteczka. Niektórzy nazywają tę wyspę kontynentem w miniaturze, bo znajduje się tu pełne spektrum ukształtowania terenu. To także najcieplejszy rejon Włoch, idealny dla miłośników leniwego odpoczynku, pasjonatów sportów wodnych oraz rodzin.
encoded: Gdzie jest Sardynia? Znajduje się ona pomiędzy dwoma kontynentami: Europą i Afryką. Przez 300 dni w roku świeci tu słońce. Wybrzeża są wysokie i skaliste, z długimi odcinkami poprzecinanymi przez cyple, zatoki i nieodległe mniejsze wysepki, które wymieniane są jako odpowiedź na pytanie, co zwiedzić na Sardynii. Sardynia: północ czy południe? Wybór: Sardynia północna czy południowa to kwestia decyzji, którą podjąć trzeba już na etapie kupna biletu lotniczego. Większość samolotów ląduje albo w Aleghero, albo w Cagliari, w związku z czym są to dwa główne ośrodki noclegowe oraz punkty wypadowe do dalszego odkrywania uroków wyspy. Lądując w Alghero, wybieramy Sardynię północną. Zaletą rejonów północnych jest ich większa urbanizacja i lepsze przygotowanie pod kątem bazy noclegowo-gastronomicznej. Znajdziemy tu wiele plaż, w tym najsłynniejszą Costa Smeralda. Północ nastawia się na turystów plażujących i ceniących hotelowe życie, których nie interesuje głębsze poznanie lokalnego kolorytu. Ze względu na specyfikę, jaką cechuje się północna Sardynia, turystyka przygotowana jest również pod kątem potrzeb gości zamożnych. Południowa Sardynia skupiona jest wokół Cagliari - stolicy wyspy. Tu znajdują się najważniejsze muzea, w tym archeologiczne, oraz dobrze zachowane zabytki na czele z najważniejszym - Nuragi z XV wieku p.n.e. Stolica to także wiele włoskich restauracji, w których - poza turystami - bywają również miejscowi. Południe to także plaże. Alternatywą dla dwóch wyżej wymienionych miast jest Olbia z lotniskiem i dużym portem, przyjmującym promy z kontynentu. Może być bazą wypadową do wypraw na północ i na wschód. Pod uwagę warto wziąć także górzysty region środkowy z pasmem Gennargentu oraz miastem Nuoro. Ta część wyspy nie została zaadaptowana pod ruch turystyczny, jest zatem znakomitym wyborem dla osób unikających tłumu turystów i ceniących codzienne życie odwiedzanych miejsc. Są także minusy: trudniej znaleźć tu nocleg i transport. Komunikacja nastawiona jest na pot…

sardynia-ciekawe-miejsca-atrakcje-i-kuchnia-kiedy-leciec-i-co-przywiezc-z-sardynii-fot-getty-images-11c91d1.jpeg
width: 1300
height: 731

Opłaty za wstęp na najpopularniejszą włoską plażę. "Ograniczamy liczbę turystów"
type: item
date: 2020-01-09T07:32:30.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: plaże
subject: sardynia
subject: Travel
description: Perfekcyjnie biały piasek, turkusowe wody i otoczenie, które aż prosi się o sesję zdjęciową uczyniły plaże na Sardynii jedną z najbardziej lubianych przez turystów z całego świata. Ogromna ilość zwiedzających okazała się jednak problematyczna, więc władze plaży La Pelosa właśnie postanowiły pobierać opłaty za wstęp.
encoded: Rada miasta Stintino, które znajduje się na północno-zachodnim krańcu wyspy postanowiła ograniczyć dzienną liczbę odwiedzających plażę do 1500 dziennie (bez uwzględnienia dzieci). Według burmistrza, Antonia Diana, w ostatnich sezonach kąpielisko codziennie odwiedzało nawet 6000 plażowiczów. "Ograniczamy liczbę odwiedzających, ponieważ obciążenie plaży jest za duże" – dodał – "Musimy ją chronić, aby móc zagwarantować jej istnienie przez następnych 500 lat. Przed podjęciem tej decyzji Rada Miasta zleciła przeprowadzenie badań w celu ustalenia, ilu odwiedzających może dziennie przyjąć plaża, nie ulegając przy tym uszkodzeniom. Władze nie potwierdziły jeszcze, w jaki sposób bilety będą sprzedawane, ale burmistrz wspomniał, że władze rozważają stworzenie specjalnej aplikacji mobilnej. Dodał również, że nie ustalono jeszcze ostatecznej ceny wstępu na plażę, ale szacuje się, że będzie to około 4 euro (17 złotych) dziennie. Według Diany władze Stintino od 12 lat prowadzą działania na rzecz zrównoważonego rozwoju zatłoczonych plaż Sardynii. W tym celu między innymi zainstalowano zabezpieczenia wydm i wprowadzono zakaz palenia oraz sprzedaży tytoniu na wyspie. Burmistrz powiedział też, że cena biletu powinna być traktowana jako "zwrot" za publiczne pieniądze, które zostały wydane na utrzymanie stanu plaży i zapewnienie bezpieczeństwa plażowiczom. Opłata za wstęp na plaże ma zostać wprowadzona na początku przyszłego roku. Katarzyna Mazur

la-pelosa-fot-getty-images1-68089e8.jpeg
width: 1000
height: 667

Lody z owczego sera? Najlepsze!
type: item
date: 2019-06-03T06:22:00.000Z
creator: redakcja
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: lody
subject: Moto
subject: sardynia
subject: ser
subject: Technologia
subject: Travel
subject: włochy
description: Są z owczego sera pecorino, z karmelizowanymi gruszkami i z miodem.
encoded: Przygotowuje je mistrz sztuki lodziarskiej z Sardynii. Mowa o najlepszych lodach we Włoszech - takimi okrzyknięto je na Festiwalu Lodów we Florencji Sardyński lodziarz Fabrizio Fenu pokonał 10 innych cukierników. Swoją lodziarnię prowadzi w Marribu niedaleko miasta Oristano. Mistrz Sztuki Lodziarskiej swój przysmak wykonał z lokalnych produktów z Sardynii. Pozostali cukiernicy proponowali lody o smaku pinoli, czyli orzeszków piniowych, gruszkowe z dodatkiem sera pleśniowego gorgonzola, wanilii i malin, z sera ricotta z pistacjami i migdałami albo z sycylijskich pomarańczy.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0973fffc72d4f76f44cd9e9b2b574672e8fb3478-6d3db84.jpeg
width: 1000
height: 665

Włochy - La Pelosa
type: item
date: 2010-07-14T08:16:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: morze śródziemne
subject: nurkowanie
subject: plaże we włoszech
subject: sardynia
subject: snorkeling
subject: wakacje we włoszech
subject: włochy
description: La Pelosa znajduje się ok. 2 km od Stintino u podnóża przylądka Falcone, w północno-zachodniej części Sardynii. Odznacza się białym, drobnym piaskiem, łagodnym zejściem do morza oraz turkusowym odcieniem wody.
encoded: Nazwa: La Pelosa Państwo: Włochy Długość: 300 m Lokalizacja: Stintino Region: Sardynia Akwen: Morze Śródziemne Podłoże: drobny, biały piasek Sezon: od maja do września Opalanie topless: nie Rafy koralowe: brak Sporty: snorkeling, nurkowanie Ratownicy: nie Jak dotrzeć: Do Stintino można dotrzeć samochodem na przykład z Sassari lub z oddalonego o ok. 50 km lotniska w Fertilii. Z Stintino kursują autobusy na plażę. La Pelosa znajduje się ok. 2 km od Stintino u podnóża przylądka Falcone, w północno-zachodniej części Sardynii. Odznacza się białym, drobnym piaskiem, łagodnym zejściem do morza oraz turkusowym odcieniem wody. Przy plaży znajduje się płatny parking, restauracje oraz mały sklepik. La Pelosa jest chętnie odwiedzana zarówno przez młodzież jak i rodziny z dziećmi. W sezonie bywa tu tłoczno. Na plaży znajduje się wypożyczalnia leżaków i parasoli. Często pojawiają się tu również przeróżni sprzedawcy handlujący biżuterią. W czystej wodzie można obserwować różne gatunki ryb dlatego miejsce jest idealne dla miłośników snorkelingu. Od północy plażę okalają skały. W okolicy rośnie bogata roślinność śródziemnomorska. Plaża jest chroniona przed zmianami pogodowymi poprzez naturalną barierę w postaci pobliskich wysp oraz przylądka Falcone. Mimo częstych wiatrów, morze jest zazwyczaj spokojne. Trzeba tylko uważać na silne prądy. Dużą atrakcję stanowi osadzona na północ od plaży mała wyspa z XVII-wieczną wieżą – la Pelosa, od której plaża wzięła nazwę. Można dotrzeć na nią pieszo, brodząc w płytkiej wodzie. Naprzeciwko, z morza wyrasta kolejna wyspa – Piana, a zaraz za nią - Asinara, która stanowiła niegdyś zakład karny, a podczas pierwszej wojny światowej wykorzystywana była jako obóz koncentracyjny dla austriackich jeńców wojennych. Dziś jest popularną atrakcją turystyczną. Niedaleko znajduje się również zbudowana w 1557 r. z granitowej skały wieża znana jako Falcone, do której można dotrzeć pieszo lub wyboistą drogą jadąc samochodem. Zobacz także: Turcja - Iztuzu Turcja …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a87878e3d73e2415bd7cf0a0988e9b5a1dcfa271-9f6bcd1.jpeg
width: 500
height: 336

Kitesurfing jako sposób na zwiedzanie świata
type: item
date: 2010-03-14T09:31:00.000Z
creator: Tomasz Lachowski
subject: Test Travelera
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kitesurfing
subject: Kuchnia
subject: morze bałtyckie
subject: polska
subject: rekreacja
subject: sardynia
subject: Sport
subject: Travel
subject: wietnam
subject: Wolny czas
subject: wyspy zielonego przylądka
description: Kitesurfing to doskonały sposób nie tylko na kształtowanie kondycji i sylwetki, lecz także na zwiedzanie świata. Maks Żakowski i Tomek Janiak, Wicemistrzowie Świata w kitesurfingu, wiedzą o tym najlepiej, a swoimi wspomnieniami postanowili się podzielić z naszymi czytelnikami
encoded: Zamiast pakować plecak i gitarę, na wakacje biorą ze sobą deskę i latawiec. Specjalnie dla National Geographic Polska Maks Żakowski i Tomek Janiak dzielą się swoimi przeżyciami i wspomnieniami z trzech wypraw: do Wietnamu, na Sardynię i… nad Bałtyk, ale nie tylko! Woda prawdę Ci powie Na lekcjach geografii w podstawówce wpajano nam do głowy, że 71% powierzchni Ziemi zajmuje woda, a lądy to raptem 29% powierzchni naszej planety. Niemniej to właśnie kontynenty były dla nas tym, co godne uwagi, z racji ich różnorodności. Bo niby co ciekawego może być w monotonnej wodzie, wszędzie przecież takiej samej? Dla kitesurferów jednak świat jest wodą i można go poznać właśnie poprzez akweny, które otaczają lądowe wybrzeża. Pływając nad Bałtykiem, w Wietnamie, na archipelagu Wysp Zielonego Przylądka, czy we włoskiej Zatoce Aniołów niedaleko Cagliari, możemy na własnej skórze doświadczyć zadziwiającego bogactwa, jakie skrywają w sobie morskie fale – i diametralnie różnych przeżyć związanych z uprawianiem sportów wodnych w różnych zakątkach naszego globu. – Znakomite warunki do uprawiania kitesurfingu panują na Cabo Verde, czyli archipelagu 26 Wysp Zielonego Przylądka. Wspaniała jest zwłaszcza plaża w Sal. Również wybrzeża Egiptu i Brazylii (zwłaszcza niedaleko miejscowości Guajiru) są jednymi z moich ulubionych. Najmilej jednak wspominam coroczne wyprawy na grecką wyspę Rodos (konkretnie Prasonissi) pod koniec września i pływanie na tamtejszych falach – mówi Tomek Janiak. – Według mnie wspaniale pod względem sportowym i estetycznym prezentuje się też włoskie wybrzeże, zwłaszcza rejon Toskanii z takimi miejscowościami jak Talamone czy Marina di Grosetto – dodaje Maks Żakowski. Jednak co do tego, który z przystanków kitesurfingowych w podróży z deską i latawcem dookoła świata był najbardziej egzotyczny i ekscytujący, zawodnicy Blue Media Team odpowiadają jednogłośnie: Wietnam. Wietnam od kuchni Wietnam to niezły Sajgon. Na południu żyzna i gwarna delta Mekongu kontrastuje z odludny…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/3ad2775469b9a686f4f28df57b0d0b7a588cf88b-2b90b7d.jpeg
width: 800
height: 542

Pod niebem Korsyki
type: item
date: 2010-03-10T05:13:00.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: francja
subject: korsyka
subject: muzeum
subject: pomysł na wakacje
subject: sardynia
subject: wakacje
subject: wyspy
description: Jak już wcześniej pisałam, wakacje zbliżają się wielkimi krokami i najwyższy już czas zacząć je odpowiednio planować. Gdzie w tym roku się wybrać? Może do Grecji, a może do Egiptu? Może do Maroka, a może do Chin? A może po prostu na … Korsykę? Cudowną wyspę położoną na Morzu Śródziemnym, usianą niewielkimi miasteczkami i wioskami.
encoded: Ta niezwykła wyspa, posiadająca nie tylko wspaniałe dziedzictwo historyczne, ale również przyrodnicze, położona jest na zachód od Włoch i na południowy wschód od Francji. Od znajdującej się na południu włoskiej Sardynii, dzieli ją jedynie cieśnina Świętego Bonifacego. Korsyka to odrębny, francuski region administracyjny, przyjmujący co roku turystów z całego świata. O palmę pierwszeństwa, już od dłuższego czasu, rywalizują ze sobą trzy korsykańskie miasta: Corte, Bastia i Ajaccio. Wszystkie są interesujące i w nadchodzącym sezonie letnim szykują niezwykłe atrakcje turystyczne, których odwiedzający te miejsca nie powinni przegapić. Za kolebkę narodu korsykańskiego uważa się miasto Corte, posiadające bardzo interesujące regionalne muzeum antropologiczne. W zeszłym roku królowała w nim wystawa pod tytułem „Napoleon i Korsyka”, a w tym roku muzeum przygotowało niezwykłą ekspozycję, poświeconą tajemnicom korsykańskich bractw, będących fundamentem lokalnej społeczności. Aby poczuć ducha baroku i poobcować na francuskiej ziemi z kulturą włoską, musimy udać się do Bastii, będącej gospodarczym centrum wyspy, a od 2000 roku również miastem historii i sztuki. Większość znajdujących się tu kościołów, kaplic i pałaców wybudowano na przełomie XVI i XVII wieku. Jednym z najważniejszych zabytków miasta jest Pałac Gubernatorów, który zamknięto w 1980 roku. Na szczęście dla bawiących na Korsyce turystów, pałac przekształcono niedawno w Muzeum Bastii i ponownie otwarto jego podwoje. Stolicą administracyjną wyspy jest Ajaccio - miasto, które, jak żadne inne, skorzystało na próżności kardynała Fesch’a, wuja Napoleona Bonaparte. Zgromadzona przez kardynała kolekcja dzieł sztuki obejmuje miedzy innymi dzieła takich wybitnych artystów jak: Botticelli, Giovanni Bellinie, Pietro de Corton, Tycjan czy Verone. W sumie ponad 400 drogocennych eksponatów, które do dnia dzisiejszego można podziwiać w Ajaccio, w Pałacu Fesch zamienionym w Muzeum Sztuk Pięknych. Korsyka to jednak nie tylko same mias…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/294808546fc46c1b9a9030e6b9591747aac82b04-271f842.jpeg
width: 316
height: 549

Sardynia- wino i wiedźmy
type: item
date: 2009-04-10T10:42:13.000Z
creator: Małgorzata Brączyk
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: morze śródziemne
subject: pizza
subject: sardynia
subject: wyspy
description: Niedawno wróciłam z Bostonu i właśnie opowiadałam przyjaciołom o wypadzie do salem, miasteczka czarownic, kiedy Daniele rzucił znienacka: – A znasz czarownice z Villacidro? – Skąd! – odparliśmy zgodnym chórem.
encoded: Tak powstał pomysł, aby pojechać na Sardynię. Wybraliśmy się samochodem, bo we Włoszech jest to najpewniejszy środek lokomocji. Zaokrętowaliśmy się w Neapolu. Po szesnastogodzinnym rejsie, nieco wymęczeni dotarliśmy do Cagliari, stolicy Sardynii i antycznego miasta portowego, które założyli Fenicjanie. Ponieważ najlepiej poznawać sercem, a do niego, jak wiadomo, najskuteczniej dotrzeć przez żołądek – tak więc wylądowaliśmy w restauracji „U Korsarza”. Pierwszy raz jadłam sardyński chleb, pane carasau, cienki i chrupiący, wyborne dania rybne, których nazw nie pamiętam, ponieważ dialekt używany na wyspie nie ma nic wspólnego z włoskim. Piłam też wino Vernacia, o lekko migdałowym smaku, a po obiedzie doskonały, mrożony likier borówkowy. Dowiedziałam się, że to sardyńska specjalność, którą mieszkańcy raczą się tu o każdej porze – podobno reguluje pracę żołądka. Pod wieczór ruszyliśmy do odległego o 50 km miasta czarownic. Villacidro liczy 15 tysięcy dusz – jeszcze w samochodzie zastanawialiśmy się, ile z nich jest przeklętych. Miasteczko leży na nizinie Campidano, łączącej zatoki Oristano i Cágliari. Zatrzymaliśmy się przed domem ciotki Daniele, w którym mieliśmy spędzić noc. Drzwi otworzyła nam wysoka kobieta o hardej twarzy ubrana w powłóczystą szatę. – Czarownica? – przemknęło mi przez głowę. Zwane tu is cogas nosiły długie spódnice skrywające ogon i z łatwością przemieniały się w kota albo muchę, żeby zakraść się do ludzkich domostw. Po Villacidro krąży mnóstwo przesądów, zaklęć i opowieści, jak ta o duchach, które przychodzą do domu zmarłego, aby zebrać cząstki jego duszy, przypominającej nieuprzedzoną wełnę. Jej strzępki za każdym powiewem wiatru, gdy ktoś otworzy niespodziewanie drzwi, wirują w powietrzu, żeby spadając, osiąść na włosach kobiet. Niektórych z legend lepiej nie słyszeć przed północą – np. o wisielcach przemienionych w węże, które rozrywają na strzępy ciało noworodka. Nic dziwnego, że nazajutrz pomaszerowaliśmy do leżącego za miastem kościółka pod we…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ed38d117d2f0349ac0dece5f46587578b060b5b6-48f9518.jpeg
width: 500
height: 334