National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-07-13T05:58:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Czy jedna podróż może odmienić życie towarzyskie? Najnowsze badanie przynosi zaskakującą odpowiedź
items: Przez miesiąc przejechała 4000 kilometrów przez Australię. Jak wygląda życie w vanie?
items: Media społecznościowe pogłębiają samotność. Kontakty z nieznajomymi nie pomagają
items: Samotny posiłek w restauracji? Psychologowie tłumaczą: to zdrowy nawyk
items: Miłość w czasach AI. Coraz więcej osób rezygnuje z realnych partnerów na rzecz chatbotów
items: Gdy brakuje bliskich, Japończycy wynajmują przyjaciół. Ta usługa naprawdę działa
items: Nowe życie kawiarenek internetowych – Japonia pokazuje, że to nie przeżytek
items: Geografia samotności. Wędrówka przez opuszczoną prowincję Japonii
items: Pandemia samotności szczególnie dotyka młodzież. Nowy raport
items: Samotność zakodowana w mózgu. Naukowcy przeskanowali samotników i ekstrawertyków
items: Minister ds. samotności powołany w Japonii. To odpowiedź na rosnącą liczbę samobójstw
items: "Cecha samotności" pod lupą badaczy. Mózgi takich osób funkcjonują inaczej
items: Samotność: jak ją pokonać w trakcie izolacji społecznej? Radzą seniorzy LGBTQ
items: Mateusz Waligóra: „Pomyślałem, że najbardziej chciałbym zasnąć i obudzić się dokładnie za rok” [WYWIAD]
items: Podróże dla singli. 6 rad jak podróżować w pojedynkę
items: Dzień po Walentynkach obchodzimy Dzień Singla. Samotność może nas wiele nauczyć
items: Skąd się bierze samotność? Odnaleziono jej źródło w mózgu

Czy jedna podróż może odmienić życie towarzyskie? Najnowsze badanie przynosi zaskakującą odpowiedź
type: item
date: 2026-07-13T05:57:14.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Traveler
subject: badania
subject: ludzie
subject: podróże
subject: psychologia
subject: samotność
description: W czasach, gdy coraz więcej osób deklaruje, że doskwiera im samotność i trudno im nawiązywać nowe znajomości, znalezienie prawdziwej przyjaźni staje się dla wielu sporym wyzwaniem. Problem dotyczy zarówno mieszkańców dużych miast, jak i mniejszych miejscowości. Okazuje się jednak, że istnieje sytuacja, w której ludzie znacznie łatwiej otwierają się na innych. Według najnowszego badania to właśnie podczas podróży najłatwiej nawiązać autentyczne relacje i poznać osoby, z którymi kontakt może przetrwać znacznie dłużej niż sam urlop.
encoded: Z najnowszego badania przeprowadzonego na zlecenie platformy podróżniczej WeRoad wśród 5000 mieszkańców Hiszpanii, Włoch, Francji, Niemiec i Wielkiej Brytanii wynika, że budowanie nowych relacji staje się coraz trudniejsze. Aż 66% ankietowanych uważa, że poznawanie nowych ludzi jest dziś bardziej skomplikowane niż jeszcze kilka lat temu, a 84% twierdzi, że stworzenie naprawdę bliskiej więzi wymaga obecnie znacznie większego wysiłku. Ponad połowa respondentów przyznaje jednocześnie, że nie jest zadowolona ze swojego życia towarzyskiego. Najczęściej wskazują na brak czasu (33%), niepewność przy wykonaniu pierwszego kroku (25%) oraz lęk społeczny (21%). Co piąta badana osoba deklaruje również, że odczuwa głęboko zakorzenioną samotność. Autorzy badania zwracają jednak uwagę, że wspólne podróżowanie pomaga przełamywać te bariery, ponieważ stawia uczestników w nowych sytuacjach, sprzyja rozmowom i ułatwia budowanie relacji opartych na wspólnych doświadczeniach. Badanie: podróże ułatwiają poznawanie nowych ludzi bardziej niż praca czy studia Choć przez lata to szkoła, studia czy miejsce pracy były uznawane za przestrzeń, w której najłatwiej zawierać nowe znajomości, najnowsze badanie platformy WeRoad pokazuje, że coraz więcej Europejczyków wskazuje dziś na podróże. Aż 45% respondentów uznało, że to właśnie wyjazdy są skuteczniejszym sposobem na poznanie nowych osób niż tradycyjne środowiska społeczne. Zdaniem autorów badania wynika to przede wszystkim z oderwania się od codziennej rutyny i większej gotowości do rozmów z nieznajomymi. W nowym miejscu łatwiej wyjść poza utarte schematy, a wspólne odkrywanie nieznanych zakątków świata sprzyja spontanicznym rozmowom i budowaniu zaufania. Potwierdzają to odpowiedzi uczestników – 80% ankietowanych przyznało, że podczas podróży czuje się bardziej otwartych na innych ludzi, a 58% wskazało, że możliwość poznawania nowych osób stanowi jeden z najważniejszych elementów całego wyjazdu. Co więcej, 66% badanych zadeklarowało, że właśnie…

shutterstock2274352981-0666a1a.jpg
width: 5877
height: 3918

Przez miesiąc przejechała 4000 kilometrów przez Australię. Jak wygląda życie w vanie?
type: item
date: 2026-06-26T05:48:00.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Podcasty
subject: Traveler
subject: australia
subject: kobiety
subject: nowa zelandia
subject: podcasty
subject: podróże
subject: samotność
description: Podróżowanie solo wciąż budzi wiele emocji, szczególnie gdy w drogę rusza kobieta. Anna Małysa od lat pokazuje jednak, że świat nie jest tak niebezpieczny, jak często próbują przekonać nas nagłówki i internetowe komentarze. W rozmowie z Sabiną Ziębą opowiada o samotności, która przestała ją przerażać, o stereotypach, z którymi mierzy się jako podróżniczka oraz o wyprawach, które nauczyły ją większej niezależności niż jakiekolwiek kursy czy szkolenia.
encoded: Od studenckiego wyjazdu do Danii po wielotygodniowe podróże przez Australię i Nową Zelandię – Anna Małysa wybiera drogę, która dla wielu osób wydaje się zbyt ryzykowna lub po prostu zbyt trudna. W podcaście „Solo przez świat” podróżniczka opowiedziała Sabinie Ziębie o doświadczeniach, które najbardziej ją ukształtowały. Nie zabrakło tematów związanych z samotnością, internetowymi ocenami oraz życiem w trasie, gdzie nie wszystko da się zaplanować. To rozmowa o podróżowaniu, ale również o budowaniu pewności siebie i zaufania do własnych decyzji. „A nie boisz się sama?”. Samotność, stereotypy i życie poza cudzymi oczekiwaniami Jednym z pytań, które Anna Małysa słyszy najczęściej, jest dobrze znane wielu podróżniczkom: „A nie boisz się sama?”. Jak przyznaje, podobne wątpliwości pojawiają się nie tylko wśród bliskich, lecz także w sieci, gdzie samotnie podróżujące kobiety często stają się obiektem komentarzy i nieuzasadnionych ocen. – Jeżeli chodzi o tego typu insynuacje, to myślę, że tego jest najwięcej w internecie – mówiła w podcaście. Z czasem nauczyła się jednak nie brać odpowiedzialności za wyobrażenia innych ludzi. – To nie jest mój problem, że ktoś robi jakieś insynuacje na mój temat. Ja nie mam poczucia, że muszę obcym osobom coś udowadniać – podkreślała. W rozmowie z Sabiną Ziębą zwróciła również uwagę, że samotność nie zawsze oznacza to samo. Kiedy wyjechała na studia do Danii, po raz pierwszy doświadczyła jej w trudnym, przytłaczającym wymiarze. Z perspektywy czasu uważa jednak, że właśnie tamten okres nauczył ją samodzielności i sprawił, że dziś potrafi czerpać przyjemność z własnego towarzystwa. – Ja teraz myślę o samotności w taki sposób uwalniający, że jestem sama i w sumie super – przyznała. Jej zdaniem podróżowanie solo ma jeszcze jedną zaletę – otwiera na ludzi. Osoby podróżujące samotnie częściej nawiązują rozmowy, szybciej wychodzą poza swoją bańkę i częściej trafiają na historie, które nigdy nie wydarzyłyby się podczas wyjazdu w większej grupie. Van…

zdj-94-3dfad31.jpg
width: 5376
height: 3581

Media społecznościowe pogłębiają samotność. Kontakty z nieznajomymi nie pomagają
type: item
date: 2026-05-07T06:01:09.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Nauka
subject: internet
subject: NatGeoBN
subject: psychologia
subject: samotność
subject: social media
subject: Społeczeństwo
description: Media społecznościowe mają związek z samotnością. Naukowcy z Oregon State University sprawdzili, czy relacje online zmniejszają izolację. Wynik zaskakuje: kontakty z osobami nieznanymi osobiście wiążą się z większym poczuciem samotności.
encoded: Nie ma tygodnia, bym nie dostał przynajmniej jednego zaproszenia do znajomych w mediach społecznościowych od kompletnie mi nieznanej osoby. Gdy uprzejmie odmawiam dodania jej do kontaktów, często spotykam się ze zdziwieniem. Czemu nie chcę nawiązywać nowych znajomości? Czemu nie poszerzam sieci kontaktów? Odpowiadam, że taką przyjąłem zasadę. Teraz moją odpowiedź mogę poprzeć wynikami badań. Naukowcy z Oregon State University sprawdzili, czy bliskie kontakty w mediach społecznościowych chronią przed samotnością. W ogólnokrajowym badaniu ankietowym ponad 1500 dorosłych Amerykanów w wieku 30–70 lat opisało swoje relacje online latem 2023 r. Wyniki sugerują, że „bliskość” w sieci działa wybiórczo. A znajomości z osobami, których nigdy nie spotkaliśmy, mogą iść w parze z silniejszym poczuciem izolacji. Gdy „znajomy” jest tylko awatarem Badacze przeanalizowali związek między samotnością a rodzajem relacji utrzymywanych w social media. Kluczowe okazało się rozróżnienie: co innego kontakt z kimś, kogo znamy osobiście – z rodziny, pracy, sąsiedztwa czy dawnych szkół – a co innego intensywna relacja z osobą, której nigdy nie spotkaliśmy. Zależność była wyraźna. Kontakty w mediach społecznościowych z ludźmi, których uczestnicy nie znali w realnym świecie, wiązały się z większą samotnością. Jednocześnie łączenie się online z osobami znanymi twarzą w twarz nie było powiązane ani ze wzrostem, ani ze spadkiem samotności. To ważny szczegół: samo „bycie w kontakcie” nie gwarantuje korzyści mentalnych, nawet jeśli relacja jest odczuwana jako bliska. W badanej grupie około 35% kontaktów w mediach społecznościowych stanowili ludzie, z którymi uczestnicy nigdy nie spotkali się osobiście. To proporcja, która pozwala spojrzeć na cyfrowe sieci społeczne jak na osobny ekosystem. Obok kręgu realnych relacji funkcjonuje równoległy świat znajomości opartych na treściach, komentarzach i wizerunkach – często bez wspólnego doświadczenia, które weryfikuje wyobrażenia. Mechanizm porównań i zdrowie…

samotnosc-social-media-6ae6ee6.jpg
width: 1200
height: 896

Samotny posiłek w restauracji? Psychologowie tłumaczą: to zdrowy nawyk
type: item
date: 2026-03-16T06:56:07.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Lifestyle
subject: Nauka
subject: jedzenie
subject: psychologia
subject: restauracje
subject: samotność
subject: Wellness
subject: Zdrowie
description: Dla wielu osób sama myśl o siedzeniu w restauracji w pojedynkę – tylko z talerzem przed sobą i własnymi myślami – może wywoływać pewien dyskomfort. Od lat przyzwyczailiśmy się bowiem, że jedzenie jest przede wszystkim wydarzeniem społecznym: towarzyszą mu rodzinne obiady, spotkania ze znajomymi czy romantyczne kolacje. Coraz więcej osób zaczyna jednak świadomie wybierać samotne wyjścia do restauracji. Co ciekawe, psychologowie zwracają uwagę, że taka praktyka może przynosić zaskakujące korzyści dla naszego samopoczucia i zdrowia psychicznego.
encoded: Specjaliści zajmujący się psychologią zachowań społecznych coraz częściej podkreślają, że umiejętność spędzania czasu samemu – także podczas posiłku – nie musi oznaczać izolacji czy braku relacji z innymi. Wręcz przeciwnie, dla wielu osób jest to sposób na chwilę spokoju, refleksję i świadome przeżywanie codzienności. Współczesne podejście do samotnych posiłków powoli się zmienia: zamiast niezręcznej sytuacji zaczynają być postrzegane jako forma dbania o siebie i własne potrzeby. W świecie, w którym niemal każda chwila wypełniona jest komunikacją i bodźcami, spokojny posiłek w pojedynkę może stać się momentem wyciszenia, odzyskania równowagi i budowania większej niezależności emocjonalnej. Jedzenie w restauracji w pojedynkę. Dlaczego wciąż budzi emocje? Przez większą część historii posiłki pełniły funkcję wydarzenia społecznego. Wspólne jedzenie – od ognisk dawnych społeczności łowiecko-zbierackich po współczesne rodzinne obiady – było sposobem budowania więzi, wzmacniania poczucia przynależności oraz dzielenia się doświadczeniami dnia codziennego. Nic więc dziwnego, że w wielu kulturach samotne siedzenie przy restauracyjnym stoliku wciąż bywa postrzegane jako coś nietypowego. Dla niektórych osób taki obraz automatycznie kojarzy się z izolacją lub brakiem towarzystwa. Psychologowie zwracają jednak uwagę, że takie skojarzenia wynikają często z błędnego utożsamiania dwóch różnych zjawisk – samotności i bycia samemu z wyboru. Pierwsze oznacza niechciany stan emocjonalny, drugie natomiast może być świadomą decyzją i formą odpoczynku od bodźców społecznych. Jak wyjaśnia psycholog kliniczny dr Rachel Stern, wiele osób projektuje na innych własne obawy. – Kiedy widzimy kogoś jedzącego samotnie, często wyobrażamy sobie, że czujemy się w tej sytuacji niekomfortowo, osamotnieni lub oceniani przez innych. Tymczasem dla wielu ludzi jest to po prostu spokojny moment dla siebie – podkreśla specjalistka. Podobne stanowisko prezentuje dr Elena Torres, która uważa, że kultura zachod…

solo-1-3c866d7.jpg
width: 7004
height: 4920

Miłość w czasach AI. Coraz więcej osób rezygnuje z realnych partnerów na rzecz chatbotów
type: item
date: 2026-03-04T09:00:18.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Lifestyle
subject: Nauka
subject: chiny
subject: miłość
subject: pekin
subject: psychologia
subject: samotność
subject: stany zjednoczone
subject: sztuczna inteligencja
subject: związki
description: Współczesne relacje coraz częściej rozpoczynają się od przesunięcia palcem po ekranie. Aplikacje randkowe stały się dla wielu osób pierwszym (a czasem jedynym) miejscem poszukiwania bliskości. Jednak część użytkowników idzie o krok dalej: zamiast mierzyć się z niepewnością, kompromisami i emocjonalnym ryzykiem związanym z relacjami międzyludzkimi, wybierają partnerów, którzy nigdy nie zawiodą, zawsze odpiszą i dopasują się do ich potrzeb. Tworzą związki z czatbotami – cyfrowymi towarzyszami zaprogramowanymi tak, by słuchać, wspierać i okazywać „uczucia”.
encoded: Spis treści: Związki z czatbotami w Chinach. Młode kobiety wybierają AI zamiast małżeństwa Związki z AI w USA. Samotni mężczyźni wybierają wirtualne partnerki Regulacje w USA i Chinach. Państwa reagują na związki z AI W tle tej zmiany – szczególnie widocznej w Chinach – widać szersze procesy społeczne. Przez dekady obowiązywała tam restrykcyjna polityka jednego dziecka, wprowadzona w 1979 roku, która miała zahamować przyrost naturalny. Choć dziś prawo dopuszcza posiadanie nawet trójki dzieci, a władze próbują zachęcać obywateli do zakładania rodzin poprzez system ulg i dopłat, wskaźniki urodzeń pozostają niskie. Coraz więcej młodych ludzi deklaruje, że nie planuje małżeństwa ani potomstwa, wskazując na presję ekonomiczną, tempo życia i rosnące oczekiwania wobec partnerów. W tej rzeczywistości sztuczna inteligencja zaczyna pełnić nową rolę: nie tylko narzędzia pracy czy rozrywki, lecz także emocjonalnego towarzysza. Dla części kobiet w Chinach relacja z wirtualnym partnerem – stworzonym na podstawie własnych preferencji – okazuje się prostsza i bardziej przewidywalna niż związek z realnym człowiekiem. Co istotne, to zjawisko przestaje już być wyłącznie azjatyckim fenomenem i pojawia się również w innych państwach. Kobiety w Chinach wybierają AI zamiast małżeństwa Władze w Pekinie od kilku lat próbują przekonać młode pokolenie, że małżeństwo i macierzyństwo powinny stać się priorytetem. Tymczasem część kobiet coraz wyraźniej dystansuje się od tradycyjnego modelu życia rodzinnego – i zamiast realnych partnerów wybiera relacje z wirtualnymi towarzyszami. W kraju, w którym wskaźnik urodzeń spadł do najniższego poziomu od ponad siedmiu dekad, rozwój aplikacji opartych na sztucznej inteligencji zbiegł się z narastającym zjawiskiem społecznym określanym mianem „lying flat” – odrzuceniem presji sukcesu, kariery i małżeństwa. Boom na platformy oferujące emocjonalne wsparcie i cyfrowe towarzystwo był w Chinach błyskawiczny. Powstały dziesiątki wyspecjalizowanych chatbotów, w t…

shutterstock2703691043-1-7566993.jpg
width: 8164
height: 5001

Gdy brakuje bliskich, Japończycy wynajmują przyjaciół. Ta usługa naprawdę działa
type: item
date: 2026-01-31T11:57:45.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Lifestyle
subject: Traveler
subject: azja
subject: japonia
subject: rodzina
subject: samotność
subject: Społeczeństwo
description: Kilka dni temu do polskich kin trafił film „Rodzina do wynajęcia”, w którym amerykański aktor mieszkający w Tokio podejmuje pracę jako „członek rodziny na zamówienie”. Choć fabuła może brzmieć jak czysta fikcja, podobne usługi naprawdę istnieją. W Japonii od lat działają agencje oferujące wynajem osób, które na kilka godzin lub dni wcielają się w role bliskich, partnerów czy przyjaciół.
encoded: Starzejące się społeczeństwo, rosnąca samotność i silna presja społecznych oczekiwań sprawiają, że relacje międzyludzkie w Japonii przybierają czasem nieoczywiste formy. W odpowiedzi na te zjawiska powstał specyficzny segment rynku usług – firmy oferujące „wynajem relacji”. Klienci mogą zatrudnić kogoś, kto zagra rolę męża, żony, ojca, matki, babci, a nawet współpracownika czy przyjaciela. Dla jednych to sposób na poradzenie sobie z izolacją, dla innych – narzędzie do utrzymania pozorów w świecie, w którym wizerunek społeczny wciąż ma ogromne znaczenie. Początki wynajmu „rodzin” w Japonii. Skąd wzięło się to zjawisko? W Japonii usługi polegające na wynajmowaniu aktorów do ról członków rodziny, przyjaciół czy towarzyszy codziennych aktywności mają swoje korzenie już w początku lat 90. XX wieku, kiedy jedna z pierwszych firm w Tokio zaczęła oferować tego typu rozwiązania jako tzw. „usługi miękkie”, czyli kontakty z innymi z empatią i wsparciem, które miały pomagać osobom w trudnych sytuacjach społecznych. Firmy te, choć brzmią dziś egzotycznie dla zachodnich odbiorców, powstały w odpowiedzi na konkretne potrzeby: samotność, presję społeczną i lukę w tradycyjnych relacjach międzyludzkich. Pionierami tego segmentu byli przedsiębiorcy, którzy już ponad dwie dekady temu dostrzegli potencjał rynku. Jednym z nich jest Ryuichi Ichinokawa, który około 20 lat temu założył firmę Heart Project, określając jej działalność mianem „usługi dodatkowej obecności”. Jego koncepcja polegała na wynajmowaniu ludzi, którzy mogą zastąpić kogoś bliskiego w życiu klienta, wypełniając lukę emocjonalną lub społeczną. Ceny takich usług były zróżnicowane w zależności od roli i długości wynajmu, a sama idea szybko zyskała na popularności i zaczęła się rozprzestrzeniać w całym kraju. To właśnie ta długoletnia praktyka i ewolucja rynku sprawiły, że zjawisko wynajmu relacji stało się na tyle znane, iż stało się inspiracją dla twórców filmowych. Głośno zrobiło się o tym ponownie w kontekście premiery o…

wynajem-d74ce38.jpg
width: 7008
height: 4672

Nowe życie kawiarenek internetowych – Japonia pokazuje, że to nie przeżytek
type: item
date: 2025-08-03T07:16:41.000Z
creator: Paul Salopek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: internet
subject: japonia
subject: samotność
description: Kawiarenki internetowe w Japonii to nie tylko miejsce z dostępem do sieci – dla wielu stały się schronieniem, miejscem oddechu i... sypialnią. Takie kapsuły prywatności zmieniają sposób, w jaki Japończycy radzą sobie z codzienną samotnością.
encoded: Spis treści: Mikro-samotność w podróży – czym jest i kiedy staje się potrzebna? Co oferują nowoczesne japońskie kawiarenki internetowe? Kto korzysta z kawiarenek internetowych i dlaczego? Kawiarenka jak jaskinia – doświadczenie z pierwszej ręki Hofu, Japonia: 34° 03' 20" N, 131° 33' 40" E Od pojawienia się Homo sapiens około 300 000 lat temu, nasz gatunek żył i umierał, stłoczony jeden na drugim. Od plejstoceńskich skalnych schronień po trzaskające drzwi sypialni współczesnego nastolatka – ludzie byli poczęci, rodzeni, spali, jedli, wydalali, kłócili się, płakali, tańczyli, mordowali, pracowali i marzyli – zazwyczaj w towarzystwie innych. Tylko królowie i ekscentryczni mistycy cieszyli się tymi czynnościami w samotności. I tak jest nadal – gdy przemierzasz świat pieszo. Mikro-samotność w podróży – czym jest i kiedy staje się potrzebna? Wyobraź sobie życie w ciągłym ruchu. Dni spędzasz pod spojrzeniami obcych, w przestrzeniach publicznych: na polnych drogach, rogach ulic, bazarach, w parkach, na chodnikach, autostradach. Jesteś nomadycznym bohaterem na globalnej scenie. W najlepszych zakątkach świata, gdzie ludzie znają trud, ale mają czym się podzielić (choć niekoniecznie na tyle, by stawiać mury czy płoty), taka ciągła ekspozycja może otwierać drzwi do kilometrów gościnności. Przechodząc pieszo przez Gruzję przez 42 dni, niemal każdej nocy zapraszano mnie do domów w wioskach. Ale nawet bycie gościem zużywa energię psychiczną. Dlatego możliwość popatrzenia w cztery puste ściany w ciszy, we własnym towarzystwie, może być błogosławieństwem. Stąd zalety skromnych japońskich kawiarenek internetowych. Co oferują nowoczesne japońskie kawiarenki internetowe? Oprócz nieograniczonego dostępu do Wi-Fi i dużych konsol do gier, japońskie kawiarenki oferują gorące prysznice i pralki. Znajdziesz tam otwarte barki z napojami, lodami, a czasem i zupą. Ich ściany wyłożone są pokaźnymi zbiorami komiksów manga – dla tych, którzy mają taką słabość. Najlepsze są jednak prywatne pokoiki.…

1--143e6ef.jpg
width: 2924
height: 1646

Geografia samotności. Wędrówka przez opuszczoną prowincję Japonii
type: item
date: 2025-05-29T06:02:34.000Z
creator: Paul Salopek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: japonia
subject: samotność
subject: wieś
description: Japonia jawi się nam jako kraj postępu i zaawansowanych technologii. Ale prowincja pustoszeje. Wiejskie drogi są puste, sklepy zamknięte, domy porastają chwastami. Oto niezwykły reportaż Paula Salopka z japońskiej wsi, gdzie cisza jest głośniejsza niż zgiełk miasta.
encoded: Spis treści: Niezwykły projekt japońskiego fotografa Japońskie pustkowie Dlaczego japońska prowincja się wyludnia? Młode miasto – opustoszała prowincja W poszukiwaniu bazy noclegowej Wędrówka przez Japonię niczym przez pustynię Ostatni Mohikanie japońskiej prowincji W pobliżu Yuyashinbetosuumyo, Japonia – 34° 22' 32" N, 131° 04' 17" E – Co fotografujesz, Soichi? – Ludzi. – Przypadkowych ludzi? – Tak, każdego, kogo spotkam. Gdy tylko widzę człowieka, muszę zrobić zdjęcie. Niezwykły projekt japońskiego fotografa Soichiro „Soichi” Koriyama jest moim towarzyszem pieszej wędrówki przez Japonię. To doświadczony fotograf dokumentalny, człowiek światowy, w pełni sił, pełen energii. Jest autorem opowieści o donośnym śmiechu i szybkim, zdecydowanym kroku. Realizuje niecodzienny projekt: postanowił sfotografować każdą osobę, którą napotkamy na naszej liczącej 1400 kilometrów trasie przez japońską wieś. Za każdym razem, gdy Koriyama dostrzeże człowieka – czy to starszego rolnika pochylonego nad grządką cebuli, parę spacerującą z psem, czy kobietę rozwieszającą pościel – unosi aparat, naciska migawkę i natychmiast rusza dalej, z determinacją przypominającą marsz żołnierza, którym niegdyś był. Cel Koriyamy początkowo budzi moje zdziwienie. Wydaje się arbitralny, pozbawiony konkretnej logiki. Co skłania człowieka do kolekcjonowania portretów przypadkowo napotkanych osób? Wydaje się to zadaniem niewykonalnym, zbyt ogromnym w skali. Jednak jak się okazuje, trudność tego przedsięwzięcia leży zupełnie gdzie indziej. Nie polega na nadmiarze ludzi do sfotografowania, lecz na ich braku. Japońskie pustkowie Przemierzamy główną wyspę Japonii – Honsiu – godzinami, nie spotykając ani jednej osoby. Mijamy pola ryżowe przypominające duchy dawnego życia, wioski z domami pokrytymi dachówką, milczące jak ekspozycje w muzeum. Idziemy środkiem wiejskich dróg, na których nie pojawia się żaden samochód. Sklepy są zamknięte, ich szyby ciemne i zakurzone. Od czasu do czasu trafiamy na opuszczony dom z …

5soichiro42-d5968bf.jpg
width: 1731
height: 1154

Pandemia samotności szczególnie dotyka młodzież. Nowy raport
type: item
date: 2021-04-21T13:15:40.000Z
creator: Jan Sochaczewski
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: epidemia
subject: pandemia
subject: psychiatria
subject: psychologia
subject: samotność
subject: Społeczeństwo
subject: strach
description: Gdyby powieści Gabriela Marqueza "Miłość w czasach zarazy" i "Sto lat samotności" miały dziecko, tytuł tego dzieła idealnie oddawałby stan emocjonalny pokolenia wchodzącego w dorosłe życie.
encoded: Badania ze Stanów Zjenoczonych pokazują, że 1 na 3 Amerykanów podczas pandemii cierpi z powodu „poważnej samotności”, w tym aż 60 proc. osób w wieku 18-25 lat. Jedną z grup najbardziej zagrożoną poczuciem samotności są młode matki, przekonuje raport powstały w ramach projektu Making Caring Common, że liczba osób doświadczających samotności nieprzerwanie rośnie od początku pandemii. - Ponad połowa młodych ludzi w naszym badaniu twierdzi, że w ciągu poprzednich kilku tygodni ani jedna osoba nie poświęciła im więcej niż kilka minut by dowiedzieć się, co robią i jak się czują – czytamy w informacji prasowej. Raport „Loneliness in America: How the Pandemic Has Deepened an Epidemic of Loneliness and What We Can Do About It” (Samotność w Ameryce: jak pandemia pogłębiła epidemię samotności i co możemy z tym zrobić” bazuje na wynikach ogólnokrajowego badania opinii wśród 950 pełnoletnich obywateli USA. Ankieterzy Making Caring Common donieśli, że 36 proc. ich rozmówców skarży się na „poważną samotność”, tzn. uczucie to w 4 tygodniach poprzedzających udział w badaniu odczuwali często lub niemal cały czas. Skarżyło się na to samo 61 proc. osób w wieku 18-25 oraz 51 proc. matek z małymi dziećmi. - Ten dane o samotności po prostu łamią serce. Widać, że w naszej tkance społecznej jest olbrzymia wyrwa. Musimy się sensownie zmobilizować i zacząć przeciwdziałać uczuciu wyrzucenia na skraj społeczeństwa – przekonuje Richard Weissbourd, dyrektor Making Caring Common. Samotność to nie tylko dołujące nas uczucie. Z nim związane konsekwencje dotyczą przedwczesnego umierania (zwiększa ryzyko nawet o 26 proc.), całej gamy dodatkowych problemów fizycznych i psychicznych, w tym depresji, stanów lękowych, chorób serca, nadużywania substancji psychoaktywnych. Według danych z 2018 roku samotność i izolacja społeczna mają dla naszego zdrowia i ryzyka przedwczesnej śmierci taki sam efekt jak wypalanie 15 papierosów dziennie. Epidemia samotności to także częstsze przypadki przemocy domowej. Jak te…

epidemia-samotnosci-eacc8e1.jpeg
width: 2121
height: 1414

Samotność zakodowana w mózgu. Naukowcy przeskanowali samotników i ekstrawertyków
type: item
date: 2021-03-03T10:05:04.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: mózg
subject: nauka
subject: neurologia
subject: samotność
subject: zdjęcia
subject: Zdrowie
description: Niedawne badania wykonane z pomocą rezonansu magnetycznego pokazują, że mózgi osób samotnych inaczej obrazują relacje z przyjaciółmi i bliskimi, niż w przypadku osób bardziej towarzyskich. Te różnice mogą sprawiać, że niektórzy czują się bardziej oddaleni od swoich bliskich, a tym samym – bardziej samotni.
encoded: W tym artykule: Mózg samotnika Przyjaciele a celebryci Indywidualna sieć społecznościowa Naukowcy ze Stanford University i Dartmouth College twierdzą, że aktywność neuronalna w naszym mózgu może wykazać, czy doświadczamy samotności. Aby to udowodnić badacze zwerbowali 50 ochotników w wieku od 18 do 47 lat i poddali ich prostemu testowi, z użyciem funkcjonalnego obrazowania rezonansu magnetycznego. Przed badaniem, którego wyniki opublikowane zostały w Journal of Neuroscience, każdy z uczestników został poproszony o wskazanie pięciu najbliższych sobie osób oraz pięciu znajomych. W trakcie testów, badanym zadawano pytania dotyczące cech osobowych, a ich zadaniem było wskazanie na ile dana cecha pasuje do określonej osoby – w czterostopniowej skali od „wcale” do „bardzo”. Badacze sprawdzali aktywność MPFC – środkowej kory przedczołowej – obszaru uznawanego za odpowiedzialny za nasze kontakty społeczne. W pierwszej kolejności sprawdzano aktywność, kiedy uczestnicy odpowiadali na pytania dotyczące własnych cech. Później musieli odpowiadać na pytania na temat przyjaciół, znajomych i celebrytów – zadawane losowo. Grafika: Wzorce aktywności regionów odzwierciedlających podobieństwo do siebie. Im bliższy związek, tym bardziej wzorce są do siebie podobne (fot. Journal of Neuroscience) Mózg samotnika Autorzy analizy odkryli, że u osób bardziej towarzyskich w trakcie opowiadania o sobie samych oraz o najbliższych uaktywniały się te same obszary MPFC. Z kolei aktywność mózgu u ludzi samotnych wykazała duże różnice, kiedy myśleli oni o samych sobie w porównaniu z momentami, kiedy opowiadali o bliskich. – To prawie tak, jakbyś miał określoną konstelację aktywności neuronowej, która jest aktywowana, gdy myślisz o sobie. Kiedy myślisz o swoich przyjaciołach, aktywuje się większość tej samej konstelacji. Jeśli jednak jesteś samotny, aktywujesz całkiem inną konstelację, kiedy myślisz o innych niż wtedy, kiedy myślisz o sobie – wyjaśnia starsza autorka badań prof. Meghan L. Meyer, z Dar…

samotnosc-zakodowana-w-mozgu-naukowcy-przeskanowali-samotnikow-i-ekstrawertykow-fot-getty-images-3e11212.jpeg
width: 2026
height: 1480

Minister ds. samotności powołany w Japonii. To odpowiedź na rosnącą liczbę samobójstw
type: item
date: 2021-02-25T11:18:09.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: depresja
subject: Dom
subject: japonia
subject: koronawirusy
subject: kryzys
subject: pandemia
subject: samobójstwa
subject: samotność
subject: Zdrowie
description: Japonia mianowała pierwszego w historii ministra ds. samotności. Osoba obejmująca nowo utworzone stanowisko będzie odpowiedzialna za poszukiwanie rozwiązań, które pozwolą przeciwdziałać samobójstwom. Ich liczba w Japonii wzrosła po raz pierwszy od 11 lat.
encoded: W tym artykule: Palący problem społeczny Kobiety i młodzież pod szczególną ochroną Zabójcza samotność Wstępne dane za 2020 rok pokazują, że w Japonii życie odebrało sobie 20 919 osób. To o 750 więcej tragicznie zakończonych prób samobójczych, niż w roku 2019. Za wzrost wskaźnika odpowiada kryzys związany z pandemią koronawirusa, a także psychiczne skutki długotrwałej izolacji społecznej. Dane ujawniają też, że szczególnie ucierpiały kobiety i młodzież. Pierwszym w historii Japonii ministrem ds. samotności mianowany został Tetsushi Sakamoto. O utworzeniu nowego – na razie jednoosobowego – resortu zdecydował premier Yoshihide Suga. Suga przyznał, że powołując ministra ds. samotności wziął przykład z Wielkiej Brytanii, gdzie w 2018 roku stworzono podobne stanowisko w celu opracowania strategii zapobiegania osamotnieniu, depresji, a w konsekwencji także samobójstwom. Japoński rząd powołał również grupę zadaniową, która będzie starała się zająć kwestią samotności w jurysdykcji i będzie wsparciem dla nowego ministra. "Cecha samotności" pod lupą badaczy. Mózgi takich osób funkcjonują inaczej Poprzez analizę wyników 38 701 wolontariuszy w średnim i starszym wieku, biorących udział w brytyjskim projekcie Biobank Health database, który połączył dane z rezonansu magnetycznego z oc... Palący problem społeczny Tetsushi Sakamoto, który jest odpowiedzialny także za walkę ze spadkiem wskaźnika urodzeń w kraju i ożywienie gospodarki regionalnej, powiedział, że ma nadzieję „podjąć działania mające na celu zapobieganie samotności i izolacji społecznej oraz ochronę więzi między ludźmi”. Administracja Sugi zauważa, że sprawa jest wyjątkowo pilna, a osamotnienie wśród ludności Japonii ponownie znalazło się w centrum uwagi z powodu pandemii. Izolacja społeczna jest postrzegana jako przyczyna wielu problemów społecznych, takich jak samobójstwa, ubóstwo i samotność społeczna. Dane są tym bardziej przytłaczające, że np. w październiku minionego roku odnotowano więcej zgonów z powodu samobójs…

samotnosc-japonia-c963580.jpeg
width: 2121
height: 1414

"Cecha samotności" pod lupą badaczy. Mózgi takich osób funkcjonują inaczej
type: item
date: 2021-02-01T16:30:21.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Edukacja
subject: mózg
subject: samotność
subject: Zdrowie
description: Poprzez analizę wyników 38 701 wolontariuszy w średnim i starszym wieku, biorących udział w brytyjskim projekcie Biobank Health database, który połączył dane z rezonansu magnetycznego z oceną własnego poczucia samotności, naukowcom udało się zidentyfikować kilka znaczących różnic między pracą mózgu osób, które opisały się jako samotne, a tymi, którzy uznali, że to uczucie jest im obce.
encoded: Nowe badanie zaowocowało wynikami, które mogą pomóc nam lepiej zrozumieć, co jest rosnącym zagrożeniem dla zdrowia psychicznego w dobie COVID-19 – okazało się, że mózgi ludzi, którzy doświadczają samotności, pracują nieco inaczej niż u innych osób. Różnice te skupiały się wokół sieci stanu spoczynkowego w mózgu – zespołowi obszarów aktywnych wówczas, gdy mózg nie jest skupiony na konkretnym zadaniu, czyli gdy nasze myśli podążają własnym torem. "W przypadku braku pożądanych doświadczeń społecznych osoby samotne mogą być nastawione na myślenie ukierunkowane wewnętrznie, takie jak przypominanie lub wyobrażanie sobie doświadczeń społecznych” – mówi neurolog Nathan Spreng z Uniwersytetu McGill w Kanadzie – "Wiemy, że te zdolności poznawcze są pośredniczone przez sieć stanu spoczynkowego mózgu, więc to wzmożone skupienie się na autorefleksji i ewentualnie wyobrażanie sobie doświadczeń społecznych w naturalny sposób angażuje funkcje pamięciowe sieci spoczynkowej". Badacze przyjrzeli się temu, co nazywali "cechą samotności", czyli trwałemu negatywnemu wpływowi, jaki dana osoba subiektywnie odczuwa, gdy jest społecznie odizolowana. Podkreślili przy tym, że czas spędzony samotnie i mała liczba kontaktów społecznych wcale nie muszą powodować poczucia samotności – chodzi tylko o to, jak człowiek się z tym czuje. W mózgach osób, które często czuły się samotne, domyślna sieć była silniej połączona i zaobserwowano więcej szarej materii, co sugerowało większą aktywność lub możliwości w tych konkretnych regionach nerwowych. Poczucie samotności było również związane z pełniejszą wiązką włókien nerwowych, która łączy sieć stanu spoczynkowego z hipokampem, co jest bardzo ważne dla tworzenia wspomnień. Na tej podstawie naukowcy stwierdzili, że aktywność mózgu prawdopodobnie rekompensuje poczucie społecznej pustki. "W kontekście poprzednich badań spekulujemy, że przy braku pożądanych doświadczeń społecznych, samotne jednostki mogą być stronnicze wobec wewnętrznie ukierunkowanych poznań …

samotnosc-b0c760b.jpeg
width: 2122
height: 1412

Samotność: jak ją pokonać w trakcie izolacji społecznej? Radzą seniorzy LGBTQ
type: item
date: 2020-12-28T10:50:44.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: homoseksualizm
subject: lgbt
subject: psychologia
subject: samotność
subject: Społeczeństwo
description: Seniorzy LGBTQ mają ponad dwukrotnie większe ryzyko życia w samotności, ale wielu z nich stworzyło silne społeczności, które zastąpiły utracone przez nich wsparcie rodzinne.
encoded: Po okresie otwartego życia jako homoseksualista, Elliot Englebaum (73 lata), został zamknięty w swoim domu opieki w Hollywood na Florydzie. Z powodu śmiertelnej pandemii koronawirusa, Englebaum większość czasu spędza samotnie w swoim pokoju, gdzie wspomina cotygodniowe wyjścia do kina ze zmarłym mężem. Okazjonalnie odbywa zdystansowane społecznie spacery po okolicy, gdzie zachwyca się widokiem legwanów, które wygrzewają się na trawniku. Englebaum, były pracownik socjalny, który widział, jak wolność LGBTQ zwiększa się od czasu, gdy brał udział w zamieszkach w Stonewall latem 1969 roku, nigdy nie czuł się bardziej samotny. Mimo że wychodzi do swoich przyjaciół w ośrodku, jest tam jedyną osobą LGBTQ. "Nie ma tu nikogo dla mnie" – mówi Englebaum. Samotność, psychologicznie rzecz biorąc, różni się od zwykłego osamotnienia. Tego stanu psychicznego można doświadczyć zarówno w odosobnieniu od innych ludzi, jak i w tłumie i może on zaostrzyć problemy zdrowotne, w tym lęki, depresję, demencję, chorobę Alzheimera, nadciśnienie i choroby serca. Może to być szczególnie niepokojące w odniesieniu do starszych osób LGBTQ w Stanach Zjednoczonych, które są ponad dwa razy bardziej narażone na samotne życie i doświadczanie izolacji społecznej, niż osoby nie będące LGBTQ. Tak twierdzi SAGE, grupa działająca na rzecz osób starszych LGBTQ. Jak wynika z sondażu przeprowadzonego przez AARP, jeszcze przed pandemią około 50 procent seniorów LGBTQ odczuwało samotność lub izolację wraz z wiekiem. Oprócz typowych czynników, które przyczyniają się do samotności w starzejących się populacjach, w przypadku seniorów LGBTQ ryzyko jest większe, biorąc pod uwagę brak dzieci, wykluczenie z rodziny, ostracyzm rówieśników oraz utratę przyjaciół i partnerów w szczytowym okresie kryzysu AIDS w latach 80. i wczesnych latach 90. Samotność Englebauma wynika po części z działań izolacyjnych wprowadzonych przez jego placówkę oraz przez stan Floryda, w celu powstrzymania rozprzestrzeniania się koronawirusa. Wedłu…

samotnosc-352ff28.jpeg
width: 2121
height: 1414

Mateusz Waligóra: „Pomyślałem, że najbardziej chciałbym zasnąć i obudzić się dokładnie za rok” [WYWIAD]
type: item
date: 2020-11-23T13:01:38.000Z
creator: hannagadomska
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: australia
subject: Explorerzy
subject: Lifestyle
subject: mateusz waligóra
subject: podróże
subject: pustynie
subject: samotność
subject: Travel
subject: wyprawy
subject: wywiady
description: "Lubię wszystko, co się przydarza w samotności. To jest dla mnie odtrutka na to codzienne przebodźcowanie: ilość informacji i spraw do załatwienia". O konieczności odłożenia marzeń na później z powodu koronawirusa, o dobrodziejstwach wędrowania i odkryciach wokół własnego domu opowiada Mateusz Waligóra - podróżnik, specjalista od wypraw wyczynowych, "gość od pustyń".
encoded: Hanna Gadomska: Miałeś być teraz w Australii. (Celem wyprawy WALK ACROSS AUSTRALIA miało być pierwsze polskie przejście kontynentu przez jego pustynny interior). Mateusz Waligóra: Tak to sobie zaplanowałem. Wyprawa do Australii była już w 80 % przygotowana. Miałem ruszać w maju, ale rozpoczęła się pandemia koronawirusa. Nawet paczki z jedzeniem były już wysłane. Tak, rozesłałem paczki z żywnością liofilizowaną, które miałem odbierać po drodze (niestety do Australii nie mogę wwieźć jedzenia z Polski). Na szczęście udało mi się odzyskać większość z nich, oprócz jednej, która pojechała do najbardziej odizolowanego miejsca, ale są szanse, że i ona wróci. Tak więc zdecydowana większość przygotowań była już na bardzo zaawansowanym etapie. Pogodziłeś się z myślą, że na razie trzeba odłożyć spełnianie marzenia? Sytuacja była trudna i przechodziłem przez nią fazami. Na początku myślałem, że wszystko się uspokoi. Aż w końcu zdałem sobie sprawę, że nigdzie w tym roku jednak nie pojadę. Pamiętam taki dzień. Mamy w domu poddasze, które służy jako magazyn mojego sprzętu. Wszedłem na nie, spojrzałem na cały ekwipunek i pomyślałem, że jedyną rzeczą, na którą mam teraz ochotę jest zaśnięcie i obudzenie się dokładnie za rok. To było dość przykre uczucie. Dotarło do mnie, że prawie wszystko, co robiłem w ostatnich miesiącach, a nawet latach, było podporządkowane czemuś, czego nie mogę teraz zrealizować. Zrozumiałem, że to się w tym roku nie uda, a tak naprawdę nie wiadomo, czy uda się kiedykolwiek, bo Australia jest nadal zamknięta. Ta niepewność w całej tej sytuacji doskwiera mi najbardziej. Krążą pogłoski, że będzie zamknięta przynajmniej do końca roku. Jest jeszcze inna kwestia, moja droga przez Australię miała prowadzić przez środek kontynentu, terenami należącymi do Aborygenów, na które osoby z zewnątrz nie mają obecnie wstępu ze względu na COVID-19. Więc nawet jeśli Australia się otworzy, to nadal nie będę miał pewności, ze moja wyprawa rozpocznie się bez przeszkód. Oficjalnie …

mateusz-waligora2-d982822.jpeg
width: 5363
height: 3573

Podróże dla singli. 6 rad jak podróżować w pojedynkę
type: item
date: 2020-08-10T11:40:05.000Z
creator: redakcja
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: podróże
subject: samotność
subject: Travel
description: Podróże dla singli nie różnią się zbytnio od tych realizowanych wraz z partnerem. Samodzielne wyjazdy wymagają jednak zachowania większej dozy ostrożności i zastosowania się do kilku porad, które zwiększą twoje bezpieczeństwo i pozwolą cieszyć się urlopem. Jak i gdzie podróżować samemu?
encoded: Podróże dla singli: pozostań w kontakcie Wczasy dla samotnych mogą mieć miejsce zarówno w imprezowych częściach świata przyciągających głównie singli, jak i zupełnie innych lokalizacjach wybieranych przez całe rodziny z dziećmi. Niezależnie od miejsca, w którym zamierzasz spędzić swoje samotne wakacje, warto pozostać w kontakcie z bliskimi i znajomymi. Nie chodzi o sam fakt, że człowiek potrzebuje kontaktu z innymi ludźmi, a na zagranicznych wyjazdach może być o to trudno, szczególnie, gdy nie mówimy w lokalnym języku. Pozostanie w kontakcie z rodziną zwiększa również twoje bezpieczeństwo i pozwala na zaalarmowanie odpowiednich instytucji w sytuacji, gdy spotka cię potencjalne zagrożenie. Nie raz w historii zdarzały się przypadki, kiedy to osoba będąca na samotnym wyjeździe znikała bez śladu, a rodzina orientowała się w sytuacji dopiero po upływie terminu jej planowanego powrotu. Z tego powodu dobrym nawykiem jest ustalenie stałych pór, o których kontaktujesz się z bliskimi za pomocą telefonu czy internetu. Dzięki temu, w razie ewentualnego zniknięcia, istnieje duża szansa na zaalarmowanie właściwych instytucji już na kilka godzin po zaginięciu. Nawet jeśli myślisz, że tobie przecież nie przytrafi się taka sytuacja, weź to pod uwagę podczas wyjazdów w pojedynkę. W ten sposób uspokoisz nie tylko samego siebie, lecz także swoich najbliższych. Podróże dla singli: nie zabieraj ciężkiego bagażu Wakacje dla singli mogą być pięknym czasem, jednak w sytuacji, gdy zamierzasz zatrzymać się w kilku miejscach, zbyt ciężki bagaż może popsuć cały urlop. Ciąganie dużej walizki po schodach, autobusach czy lotniskach bez niczyjej pomocy jest mało komfortowe, szczególnie w sytuacji, gdy jednocześnie korzystamy z nawigacji lub wykonujemy inne czynności zajmujące drugą rękę. Jeśli jednak musisz zabrać ze sobą duży bagaż, lepiej decydować się na walizki na kółkach. Są one znacznie wygodniejsze niż torby, a jedynym momentem, w którym musisz je podnieść są klasyczne schody oraz wkładanie …

podroze-dla-singli-6-rad-jak-podrozowac-w-pojedynke-fot-getty-images-a09d08e.jpeg
width: 2000
height: 1500

Dzień po Walentynkach obchodzimy Dzień Singla. Samotność może nas wiele nauczyć
type: item
date: 2020-02-14T13:44:30.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Kultura
subject: psychologia
subject: samotność
subject: walentynki
description: Poczucie osamotnienia często jest wynikiem braku znajomości własnych potrzeb i trudnymi doświadczeniami z przeszłości, jednak mimo to samotność jest nam czasem potrzebna. Dlaczego powinniśmy poświęcić jej więcej uwagi i jaką lekcję możemy z niej wynieść?
encoded: Istota samotności Badanie przeprowadzone na Uniwersytecie Kalifornijskim wykazało, że aż 76% amerykańskich dorosłych czuje osamotnienie. Z czego może to wynikać? Według Sławomira Prusakowskiego, psychologa z Uniwersytetu SWPS we Wrocławiu, tak duży odsetek samotnych osób wynika ze sposobu, w jaki żyjemy. Cały czas otacza nas ogromna ilość bodźców, a przeciążenie informacjami może często prowadzić do przemęczenia, co w następstwie niekiedy kończy się tendencją do wycofywania się z życia społecznego. W takich sytuacjach zaspokojenie potrzeby bliskości jest mało prawdopodobne, gdyż nie ma ku temu sprzyjających okoliczności. Samotność może też ściśle wiązać się z brakiem jakiejkolwiek przestrzeni na autorefleksję, określenie własnych potrzeb i podjęcie odpowiednich kroków. Wszechobecne bodźce mogą skutecznie zagłuszać to, co dzieje się w głowie, a kiedy sami nie umiemy dojść do tego, czego potrzebujemy w życiu, praktycznie nie ma szans, byśmy odnaleźli to w interakcjach z innymi. Innym zjawiskiem, które może przyczyniać się do samotności, jest obawa przed brakiem akceptacji ze strony innych osób. Ten lęk może być tak silnie zakorzeniony, że niektórzy świadomie wybierają samotność, by za wszelką cenę uniknąć odrzucenia. Czego uczy nas samotność? Naukowcy prowadzący wspomniane wcześniej badania podjęli próbę wyszczególnienia tego, czym różnią się osoby nieszczęśliwie samotne od tych, które nie odczuwają bycia samemu jako coś negatywnego. Okazało się, że ludzie, które nie czują się osamotnieni, są bogaci w tak zwaną życiową mądrość, na którą składa się 6 obszarów i związane z nimi praktyki. Istotę tej mądrości stanowią: wiedza o życiu (uważne doświadczanie codzienności), inteligencja emocjonalna (analizowanie i kontrolowanie własnych reakcji na emocje), empatia, autorefleksja (kluczowa do budowania relacji z innymi), akceptacja różnorodności, zdolność do efektywnego podejmowania decyzji i wdrażania ich w życie. Według Prusakowskiego rozwijając te cechy, możemy skutecznie z…

samotnosc-mozna-postrzegac-negatywnie-i-pozytywnie-fot-getty-images-cbc7c1a.jpeg
width: 2121
height: 1414

Skąd się bierze samotność? Odnaleziono jej źródło w mózgu
type: item
date: 2016-02-19T18:48:35.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: mózg
subject: samotność
description: Zgrupowanie komórek w rejonie jądra szwu w mózgu odpowiada za potrzebę poszukiwania kontaktu po okresie izolacji społecznej – zawiadamia czasopismo „Cell”.
encoded: Poczucie osamotnienia to stan, w którym dużą rolę odgrywa tęsknota za bliskością drugiego człowieka. Zdarza się, że samotność doskwiera także zwierzętom, zwłaszcza po wydłużonym okresie izolacji społecznej. Choć istnieje wiele badań na ten temat, dopiero teraz naukowcy z Instytutu Technologicznego w Massachusetts (USA) odkryli, gdzie rodzi się to uczucie. Okazuje się, że powstaje ono w miejscu zgrupowania neuronów w grzbietowej części jądra szwu – fragmentu pnia mózgu. Badacze dokonali niniejszego odkrycia, prowadząc eksperymenty na myszach. Zauważyli, że u gryzoni przebywających razem neurony jądra szwu nie były zanadto aktywne. Jednak u myszy pozbawionych przez jakiś czas możliwości kontaktu z innymi, wzrastała siła połączeń nerwowych w tym rejonie. Po ponownym umieszczeniu wśród pozostałych zwierząt, izolowane myszy stawały się bardzo towarzyskie, a neurony jądra szwu w ich mózgach – bardzo pobudzone. Co ciekawe, najbardziej stęsknione za kontaktem z innymi wydawały się myszy o wysokiej pozycji społecznej. U nich też komórki nerwowe jądra szwu były najbardziej aktywne. Gdy naukowcy zablokowali u myszy neurony jądra szwu za pomocą metody optogenetycznej (wykorzystującej światło do manipulacji aktywnością komórek mózgowych), zwierzęta, nawet te po długiej izolacji, nie były podekscytowane powrotem do społeczności. Zachowywały się tak, jakby uczucie samotności dla nich nie istniało. To sugeruje, że neurony jądra szwu są odpowiedzialne za potrzebę socjalizacji pojawiającą się po okresie osamotnienia” – komentuje współautorka badania Kay Tye. Źródło: PAP

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/793a7bd3e8b6e68c34688cad384ebbd29c204074-e8b4f71.jpeg
width: 1000
height: 600