National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-03-06T11:21:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Twierdzi, że znalazła zaginione dzieło Michała Anioła. Przez cały czas było w rzymskim kościele
items: Kim była ta kształtna postać? Zaskakujące wyobrażenie kobiety sprzed tysięcy lat
items: XV-wieczna rzeźba rozpoznana po latach. Nowe dzieło Wita Stwosza odnalezione w zakrystii opactwa cystersów
items: Kontrowersyjny projekt, który rozsławił Świebodzin. Jezus do dziś przyciąga wiernych i turystów
items: Nowy pomnik w Krynicy Morskiej budzi kontrowersje. Jak został odebrany przez turystów?
items: Niezwykła zagadka starożytnych rzeźb. Dlaczego wcierano w nie perfumy?
items: Dzieci nie powinny walczyć. Pomnik Małego Powstańca budzi kontrowersje
items: Kod Wita Stwosza. Jakie zagadki kryje Ołtarz Mariacki?
items: Odkryto rzeźbę ryby sprzed 130 tys. lat. To prawdopodobnie najstarszy tego rodzaju zabytek w historii
items: Statua Jedności to największy posąg na świecie. Jego budowa wywołała liczne kontrowersje
items: Królowa Nefertiti wcale nie była piękna? Nowe ustalenie egipskiego naukowca
items: Michał Anioł był fałszerzem. Artysta niejeden raz oszukał bogatych „znawców” sztuki
items: Wielki Sfinks i zagadka jego kształtu. Kluczową rolę w rzeźbieniu posągu odegrał wiatr
items: Na starożytnym zabytku odkryto coś dziwnego. Okazuje się, że pierwotnie wyglądał inaczej
items: W ruinach wczesnochrześcijańskiego kościoła odkryto posąg greckiego boga płodności. Ma ponad 1700 lat
items: Silne opady deszczu ujawniły niezwykłą płaskorzeźbę z fallicznym kształtem. Miała przynosić szczęście
items: Słynne rzeźby świata. Najstarsza figura powstała nawet 300 tysięcy lat temu
items: Kogo przedstawia rzeźba Myśliciel? Oto interpretacje
items: Archeolodzy odnaleźli uśmiechniętego sfinksa z twarzą cesarza. Pochodzi z okresu rzymskiego Egiptu
items: Co trzymała w rękach Wenus z Milo? Niektórzy specjaliści twierdzili, że bogini miłości miała towarzysza
items: Na Wyspie Wielkanocnej odnaleziono nowy posąg moai. Spędził pod wodą ponad 200 lat
items: Sztuka prehistoryczna to nie tylko rysunki naskalne. Jak wyglądała twórczość w okresie paleolitu i neolitu?
items: W Turcji odkryto kamienne głowy greckich bogów oraz posąg nieznanego bohatera
items: Odkryto najstarszą w historii rzeźbę narracyjną. Archeolodzy zaskoczeni tym, co przedstawia
items: Skąd naprawdę pochodzi słynna Wenus z Willendorfu? Najnowsze badania wskazują na Włochy albo... Ukrainę!

Twierdzi, że znalazła zaginione dzieło Michała Anioła. Przez cały czas było w rzymskim kościele
type: item
date: 2026-03-06T11:20:33.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Historia
subject: renesans
subject: rzeźba
subject: sztuka
description: Wczesnym marcowym rankiem świat sztuki zatrząsł się w posadach. Włoszka Valentina Salerno, dotąd znana bardziej z powieści niż prac naukowych, stanęła przed kamerami i ogłosiła dumnie: „Znalazłam zaginione dzieło Michała Anioła”. Dziś cały świat zadaje sobie pytanie: czy to rzeczywiście praca samego mistrza renesansu?
encoded: Marmurowe popiersie Chrystusa w Bazylice św. Agnieszki za Murami w Rzymie do tej pory było anonimowe, niemal zapomniane. Chociaż już w XIX wieku podejrzewano, że mógł wykonać je Michał Anioł, to pogląd ten szybko zdementowano. Nowa dokumentacja odnaleziona przez włoską pisarkę sprawia jednak, że dyskusja wraca. Salerno twierdzi przy okazji, że znalazła trop „sekretnego pokoju” wielkiego artysty. Od powieściopisarki do tropicielki zaginionych dzieł sztuki Valentina Salerno nie dokonała odkrycia przez przypadek. Przez dekadę przeszukiwała testamenty, inwentarze kościelne, dokumenty notarialne oraz prywatną korespondencję uczniów i przyjaciół Michała Anioła – chciała napisać powieść o ostatnich latach jego życia. Analiza archiwów doprowadziła ją do serii dokumentów z XVI i XVII wieku, w których pojawia się wzmianka o marmurowym popiersiu Chrystusa, przekazanym przez artystę osobie szczególnie mu bliskiej – Tomasowi de’ Cavalieri. To właśnie ten trop okazał się decydujący. Popiersie Chrystusa – nowe dzieło Michała Anioła? Michał „Anioł” Buonarroti żył w latach 1475–1564 i stworzył jedne z najbardziej spektakularnych dzieł renesansu: imponujący posąg Dawida we Florencji, zjawiskową Pietę w Bazylice Świętego Piotra, sufit Kaplicy Sykstyńskiej czy fresk „Sąd Ostateczny”. Popiersie Chrystusa nie było do tej pory jednym z nich: włoskie Ministerstwo Kultury uznawało je za anonimowe dzieło pochodzące ze szkoły rzymskiej z XVI wieku. Salerno ustaliła, że rzeźba była przez lata przechowywana w prywatnych zbiorach, następnie – przez skomplikowany łańcuch dziedziczeń i przechodzenia z rąk do rąk – trafiła do kościoła. W aktach notarialnych z epoki odnalazła opisy dzieła odpowiadające wyglądowi popiersia, jakie dziś znajduje się w Bazylice św. Agnieszki. Najważniejszym argumentem okazała się seria powtarzających się zapisów inwentarzowych, w których podawano, że rzeźba pochodzi z „pracowni Buonarrottiego” lub była dziełem „Michała, zwanego Aniołem”. Sceptycy i studzący emocje ekspe…

FABRIC-KOLAZ-32-83-e2cbc8f.jpg
width: 2700
height: 1800

Kim była ta kształtna postać? Zaskakujące wyobrażenie kobiety sprzed tysięcy lat
type: item
date: 2025-12-12T08:51:21.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: epoka kamienia
subject: historia
subject: prehistoria
subject: religie
subject: rzeźba
subject: sztuka
subject: Wolny czas
description: Wenus paleolityczna to jedna z najbardziej zagadkowych i intrygujących ikon pradziejów. Kim była kobieta, którą przedstawiano z przerysowanymi kształtami i bez wyraźnej twarzy?
encoded: Spis treści: Wenus paleolityczne – najstarsze wyobrażenia kobiecego ciała w dziejach Charakterystyczny styl Wenus paleolitycznych – symbolika kobiecej sylwetki sprzed tysięcy lat Wenus z Willendorfu – najsłynniejsza figurka kobieca z paleolitu W trzech miejscach na terenie Polski odkryto przedstawienia kobiet sprzed kilkunastu tysięcy lat Znaczenie i funkcja wizerunków paleolitycznych Wenus Wenus paleolityczne to niewielkich rozmiarów figurki kobiece, które pojawiały się na rozległych terenach Europy i Azji już kilkadziesiąt tysięcy lat temu. Znane z wyolbrzymionych cech kobiecych – piersi, bioder, pośladków – stały się przedmiotem licznych interpretacji i spekulacji. Niektóre z figurek pozbawione są wyraźnych rysów twarzy, dłoni czy stóp. Skoncentrowanie się na cechach płciowych sugeruje, że mogły pełnić funkcje związane z płodnością lub kultem kobiecości. Wenus paleolityczne – najstarsze wyobrażenia kobiecego ciała w dziejach Jednym z przejawów artystycznych zdolności człowieka są znajdowane przez archeologów figurki kobiece, znane jako Wenus paleolityczne. Na pierwsze takie rzeźby natknięto się w 1894 roku we Francji. Sporo podobnych artefaktów odkryto na przełomie XIX i XX wieku, ale są one nadal odkrywane w ostatnich latach, zarówno w Europie Zachodniej, jak i Środkowej. Najliczniejsze egzemplarze Wenus mają około 20 tysięcy lat, choć niektóre mogą być nawet starsze – sięgające okresu kultury graweckiej (ok. 29–22 tys. lat temu). Wiele z tych figurek cechuje przesadnie zaakcentowane cechy kobiece – szerokie biodra, pełne piersi i wyraźnie zaznaczone genitalia, przy jednoczesnym braku szczegółów twarzy i kończyn, co sugeruje symboliczne, a nie realistyczne przedstawienie kobiecości. Archeolodzy przypuszczają, że mogły one pełnić funkcje magiczno-religijne, związane z płodnością, macierzyństwem lub kultem przodków. Określenie „Wenus paleolityczna” to nawiązanie do rzymskiej bogini Wenus, identyfikowanej z grecką Afrodytą, boginią miłości i piękna. Nazwa ta został…

wenus-paleolityczna--1d7516e.jpg
width: 2813
height: 1875

XV-wieczna rzeźba rozpoznana po latach. Nowe dzieło Wita Stwosza odnalezione w zakrystii opactwa cystersów
type: item
date: 2025-11-27T09:02:45.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Historia
subject: jezus chrystus
subject: kraków
subject: odkrycia
subject: rzeźba
description: Niemiecki rzeźbiarz Wit Stwosz słynie przede wszystkim z okazałego ołtarza znajdującego się w Kościele Mariackim w Krakowie. Naukowcy z Małopolski alarmują jednak, że to nie jedyne krakowskie pozostałości po artyście z Schwarzwaldu. Spod jego dłuta miało wyjść XV-wieczne znalezisko – pięćdziesięciocentymetrowa figura.
encoded: Rzeźba przez lata zdobiła zakrystię opactwa cystersów w krakowskiej Mogile. Przed odkryciem badaczy z Uniwersytetu Jagiellońskiego nikt nie podejrzewał, że figura mogła wyjść spod dłuta Wita Stwosza, jednego z najsłynniejszych artystów późnego średniowiecza w Polsce. Dopiero szczegółowe badania stanu zachowania oraz porównanie z innymi pracami rzeźbiarza pozwoliły naukowcom stwierdzić z dużą pewnością: autorem dzieła jest sam Wit Stwosz. Co przedstawia rzeźba? Odkryta rzeźba Wita Stwosza przedstawia ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa. Krucyfiks został wykonany z drewna gruszy — materiału niezwykle wymagającego w obróbce. Wybór ten może jednak wskazywać na autora, ponieważ Stwosz wielokrotnie korzystał właśnie z gruszy przy tworzeniu swoich mniejszych dzieł. Prace wykonane w tym drewnie możemy podziwiać m.in. w kościele Świętej Trójcy w Iwanowicach, w Los Angeles oraz w świątyni św. Sebalda w Norymberdze. Również niezwykła pieczołowitość wykonania sugeruje związek z mistrzowskim stylem artysty. Rzeźba wyróżnia się wyjątkowo precyzyjną anatomią – mięśnie, ścięgna i żyły zostały odwzorowane w sposób charakterystyczny dla Wita Stwosza. Podobieństwo odkrycia Aby przypisać krakowskie znalezisko do innych prac niemieckiego rzeźbiarza, badacze porównali je z uznanymi dziełami Wita Stwosza. W raporcie opisującym podobieństwa autorzy wskazują: „Smukłość i wyprężenie ciała, siatka żył na niektórych częściach ciała, młodzieńczy typ twarzy zmarszczonej w grymasie bólu, a przede wszystkim wirtuozerskie opracowanie szczegółów anatomicznych prowadzą autorów do wniosku, że wyszło ono (dzieło) spod dłuta Wita Stwosza pod koniec jego pobytu w Krakowie”. Wyrzeźbiony Chrystus nosi także przepaskę biodrową, tzw. perizonium. Jej asymetryczny układ i wyraźne przekątne linii fałd odpowiadają sposobom kształtowania draperii widocznym w innych pracach artysty. Znaczenie nieznanej pracy Autorzy opracowania — Dobrosława Horzela i Marek Walczak z Instytutu Historii Sztuki UJ — podkreślają, że odkryc…

shutterstock2545407001-39d438d.jpg
width: 6957
height: 4019

Kontrowersyjny projekt, który rozsławił Świebodzin. Jezus do dziś przyciąga wiernych i turystów
type: item
date: 2025-11-11T09:43:05.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: atrakcje turystyczne
subject: jezus chrystus
subject: rzeźba
subject: województwo lubuskie
description: Co rozsławia 20-tysięczne miasto Świebodzin? Jezus, oczywiście, a dokładnie – jego statua. Ogromna rzeźba, większa od słynnego monumentu Chrystusa Odkupiciela z Rio de Janeiro, jest zwieńczeniem dzieła ks. Zawadzkiego, który poświęcił swoje życie budowaniu, zarówno w sensie duchowym, jak i materialnym. Dzięki wielkiemu pomnikowi, miasto zyskało nie tylko ogólnopolską, ale także międzynarodową rozpoznawalność.
encoded: Spis treści: Opiekun miasta Coś więcej niż tylko atrakcja turystyczna Figura oparta na duchowym i technicznym fundamencie Jeden z największych pomników Chrystusa Jadąc autostradą A2 lub drogą ekspresową S3, nie sposób nie zauważyć białej, monumentalnej sylwetki, górującej nad płaskim krajobrazem ziemi lubuskiej. Ramiona postaci są rozpostarte w geście powitania, a na jej skroniach lśni w słońcu złota korona. To właśnie Figura Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata w Świebodzinie – manifestacja wiary na skalę, która budzi nie tylko podziw, ale także kontrowersje. Opiekun miasta Ogromna figura Jezusa znajduje się na przedmieściach Świebodzina, przy węźle Świebodzin Południe (zjazd z drogi ekspresowej S3). Zbawiciel stoi na wysokim wzniesieniu, zwracając się w stronę miasta w geście powitania, błogosławieństwa i opieki. Nieopodal znajduje się duży parking, punkt gastronomiczny i sklep z pamiątkami. Wejście na teren, gdzie znajduje się rzeźba, jest bezpłatne. Bez żadnych opłat można też zaparkować samochód. Do posągu bez problemu dotrą także ci, którzy podróżują transportem zbiorowym. Wielka statua jest oddalona od stacji PKP Świebodzin o około 1,5 km (w kierunku południowym). Coś więcej niż tylko atrakcja turystyczna Chętnych, chcących zobaczyć to imponujące dzieło, nie brakuje. Trudno się temu dziwić. Mówimy tu przecież o jednym z najwyższych posągów Chrystusa. Gigant ze Świebodzina przewyższa o 3 metry Chrystusa Odkupiciela z Rio de Janeiro lub o 6 metrów, jeżeli pod uwagę weźmie się także pozłacaną koronę. Pomnikowi Cristo de la Concordia z Boliwii ustępuje o 1,2 metra, ale z koroną jest wyższy o 1,8 metra. Gdy w 2010 roku pomnik został ukończony, całkowicie zmieniło się oblicze Świebodzina. Miasto, które wcześniej było znane tylko lokalnie, nagle zaczęło przyciągać dziesiątki tysięcy turystów, nie tylko z kraju, ale i ze świata. Wzmożony ruch turystyczny stał się impulsem pobudzającym lokalną gospodarkę. Wokół pomnika wyrosła infrastruktura turystyczna, a hotele, rest…

jezus-swiebodzin-e42576a.jpg
width: 1875
height: 1250

Nowy pomnik w Krynicy Morskiej budzi kontrowersje. Jak został odebrany przez turystów?
type: item
date: 2025-07-30T07:39:09.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: morze bałtyckie
subject: pomniki
subject: rzeźba
subject: wybrzeże
description: Krynica Morska jest jednym z najchętniej odwiedzanych letnich kurortów w Polsce. W poprzednich latach miejscowość przyciągnęła setki tysięcy turystów. Wśród nowości w tym sezonie jest rzeźba „Dzika loszka”, której pojawienie spotkało się z umiarkowanym entuzjazmem.
encoded: Spis treści: Jakie pomniki powstały do tej pory? Jaki pomnik wzbudził kontrowersje? Dzika turystyka Od paru lat w Krynicy zaczęły powstawać kolejne rzeźby przedstawiające zwierzęcych „obywateli” miejscowości. Metalowe dziki wpisały się na stałe w nadmorski krajobraz. Wybór akurat tych zwierząt spowodowany jest ich regularnym występowaniem na krynickich ścieżkach. W internecie możemy natrafić na mnóstwo filmików przedstawiających spotkania ludzi z tymi zwierzętami. Dziki tak bardzo wryły się w obraz miasta, że władze postanowiły udokumentować obecność zwierząt w postaci serii pomników. Jakie pomniki powstały do tej pory? Charakter rzeźb związany jest ze stylem życia nadmorskich wczasowiczów. W nadmorskiej scenerii Krynicy możemy dostrzec chociażby „Dzika ratownika”, który znajduje się na bulwarze Słonecznym lub „Dzika policjanta” przy ulicy Portowej. Cała seria dzików stała się wyjątkową atrakcją turystyczną miejscowości. Karykaturalne figury zyskały sympatię wczasowiczów, którzy w pozytywny sposób wypowiadają się na temat nowych pomników. W aplikacji Google Maps natrafić można na liczne pozytywne opinie wystawiane przez turystów. Niektórzy starają się nawet skompletować zdjęcia ze wszystkimi metalowymi zwierzętami. Spacerujący zwracają przede wszystkim uwagę na skuteczną próbę zaznaczenia „dzikiej” obecności w Krynicy Morskiej. Jaki pomnik wzbudził kontrowersje? Najnowszy pomnik nie spotkał się jednak z jednogłośnym pozytywnym przyjęciem. „Dzika loszka” – bo tak nazywa się najnowsza rzeźba – przedstawia leżącą na leżaku kobietę z głową dzika. Sposób przedstawienie figury spotkał się z wieloma nieprzychylnymi komentarzami. Na facebookowym profilu „Na Mierzeję”, promującym turystykę w tamtym regionie, można przeczytać pokaźną liczbę nieprzychylnych opinii dotyczących nowej rzeźby. Internauci zwracają przede wszystkim uwagę na wygląd pomnika, który – w opinii niektórych – stanowi obrazę kobiet. Oliwy do ognia dolewa oficjalna nazwa figury, która przez niektórych może b…

dzika-loszka-8ed142d.png
width: 900
height: 600

Niezwykła zagadka starożytnych rzeźb. Dlaczego wcierano w nie perfumy?
type: item
date: 2025-03-19T07:58:38.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: rzeźba
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: sztuka
description: Naukowcy z Danii odkryli, że starożytni Grecy i Rzymianie nie tylko malowali rzeźby i ubierali je w dostojne tkaniny. Na wiele z nich wylewali także perfumy.
encoded: Spis treści: Perfumy na starożytnych posągach Antyczne pisma prawdę ci powiedzą Dlaczego starożytni perfumowali rzeźby? Już od dawna wiadomo, że starożytni Grecy i Rzymianie malowali swoje posągi. Badacze wiele lat temu odkryli, że w szczególności lubili odcienie zieleni, czerwieni, a także błękitu. Jednym z najważniejszych odkryć była identyfikacja barw łucznika ze świątyni Afai na Eginie, a także fryzów Partenonu, które barwił tzw. błękit egipski, czyli najstarszy ze znanych pigmentów syntetycznych. Perfumy na starożytnych posągach Nowe badania sugerują, że rzeźby były nie tylko malowane i przywdziewane w tkaniny (bo i tak się zdarzało), ale także perfumowane. Praca duńskiej archeolog Cecilie Brøns została opublikowana na łamach czasopisma naukowego „Oxford Journal of Archaeology”. – Stosowanie perfum jest dobrze udokumentowane w antycznym świecie śródziemnomorskim. Jednak perfumy były używane nie tylko do poprawiania zapachu ludzkich ciał, ale także starożytnych rzeźb – napisała badaczka w swojej pracy. – W rzeczywistości rzeźby nie tylko były pierwotnie polichromowane i zdobione, ale w niektórych przypadkach były również perfumowane. To sprawiało, że doświadczenie ich było nie tylko wizualne, ale także zapachowe – podkreśla Brøns. – Biała marmurowa statua nie miała być postrzegana jako rzeźba z kamienia. Miała przypominać prawdziwego boga lub boginię – dodaje. Antyczne pisma prawdę ci powiedzą Archeolożka dokonała swojego odkrycia, studiując setki książek, pism, kronik, które spisane zostały przez rzymskich pisarzy, m.in. Cycerona, a także ksiąg i inskrypcji greckich. – Perfumy i olejki zapachowe są często wymieniane jako część „dekoracji”, która była elementem stałym posągów kultu religijnego w starożytności – tłumaczy autorka badania. Brøns podkreśla, że Cyceron mówił o rytualnym traktowaniu posągu Artemidy. W mitologii greckiej to bogini łowów, zwierząt, lasów, gór i roślinności, a także wielka łowczyni. Jej pomnik w sycylijskim mieście Segesta miał zostać „n…

pachnace-posagi-b23d0d8.jpg
width: 1000
height: 667

Dzieci nie powinny walczyć. Pomnik Małego Powstańca budzi kontrowersje
type: item
date: 2024-07-24T09:04:00.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: historia
subject: historia polski
subject: II wojna światowa
subject: pomniki
subject: powstanie warszawskie
subject: rzeźba
subject: Społeczeństwo
subject: sztuka
description: Dziecko w zdobycznym hełmie, z pistoletem maszynowym i w panterce – to bardziej mit niż fakt. Władze powstańcze nie pozwalały, by dzieci brały czynny udział w walce. Pomagały jednak jako kurierzy i sanitariuszki. I ginęły jak dorośli.
encoded: W tym artykule: Spór o pomnik Małego Powstańca Bez walki z bronią w ręku Ośmiolatka sanitariuszką, dziewięciolatek łącznikiem Na warszawskiej Starówce u zbiegu Podwala z Wąskim Dunajem znajduje się jeden z najsłynniejszych i najbardziej kontrowersyjnych monumentów w Polsce. To pomnik Małego Powstańca. Spór o pomnik Małego Powstańca Projekt zatytułowany „Dziecko-bohater” stworzył w roku 1946 utalentowany młody artysta, student Akademii Sztuk Pięknych Jerzy Jarnuszkiewicz. Ulepił rzeźbę w pracowni Biura Odbudowy Stolicy, gdzie pojawiał się, by pomagać przy odgruzowywaniu i odbudowie Warszawy. Jarnuszkiewiczowi przyświecał szlachetny cel. Chciał uhonorować dziecięce ofiary walk powstańczych w 1944 roku. Jego projekt zdobył wyróżnienie w konkursie ministerstwa kultury. „Marzyłem wówczas o tematach heroicznych zawierających doświadczenie spraw ostatecznych, czyli również śmierci, śmierci na II wojnie światowej” – wspominał później. „Trzeba pamiętać, że nie ma kawałka ziemi polskiej, nie ma ulicy i domu, który by nie był grobem, nie był godny upamiętnienia" – podkreślał. Jednak z czasem nabrał wobec „Dziecka-bohatera” ambiwalentnych odczuć. Zajął się innymi artystycznymi planami, po okresie martyrologii i heroizmu zmierzał w stronę awangardy. Tymczasem temat dziecięcych żołnierzy zaczął żyć własnym życiem. W Warszawie zaczęto wytwarzać i sprzedawać miniatury małych powstańców. Trwało to latami. A kiedy w latach 70. XX wieku pojawiła się kwestia postawienia takiego pomnika przy Centrum Zdrowia Dziecka w Międzylesiu, Jarnuszkiewicz postanowił działać. Sztuczna inteligencja odświeżyła zdjęcia z Powstania Warszawskiego. Wyglądają, jak zrobione telefonem Jacek Jabłoński, twórca profilu Sztuczna Polska na Instagramie, wykorzystał narzędzia AI do pokolorowania powstańczych fotografii. Galeria wygląda bardzo realistycznie. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/sztuczna-inteligencja-odswiezyla-zdjecia-z-powstania-warszawskiego-wygladaja-jak-…

pomnik-malego-powstanca-738e58e.png
width: 1200
height: 630

Kod Wita Stwosza. Jakie zagadki kryje Ołtarz Mariacki?
type: item
date: 2024-05-08T12:08:58.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: architektura
subject: Edukacja
subject: kościoły
subject: kraków
subject: rzeźba
subject: średniowiecze
description: Krakowski Ołtarz Mariacki to jeden z największych skarbów sztuki na ziemiach polskich. Okazuje się, że nie tylko to późnogotyckie arcydzieło kryje niejedną tajemnicę. Niewiele wiadomo o samym jego autorze. W chwili, gdy wziął się za krakowski ołtarz, Wit Stwosz miał zaledwie 29 lat. Tymczasem jego robota rzeźbiarska jest mistrzowska, a kompozycja dzieła nad wyraz przemyślana.
encoded: W tym artykule: Ołtarz Mariacki i choroby skóry Sekret Wita Stwosza Życiorys Wita Stwosza Co nam mówi Ołtarz Mariacki? Wit Stwosz pracował nad swoim monumentalnym ołtarzem w krakowskim kościele Mariackim aż dwanaście lat – od 1477 do 1489 roku. Nie wiemy dokładnie, jak artysta znalazł się w Krakowie ani skąd pochodził. Prawdopodobnie urodził się jako Veit Stoss w miejscowości Horb am Neckar koło Stuttgartu lub w Horben koło szwajcarskiego Aarau. Tak czy owak, nie był Polakiem, aczkolwiek jeszcze w XIX wieku ta kwestia rozpalała spory nad Wisłą. A chociaż dzieło nierozerwalnie związane jest z Krakowem, podczas II wojny światowej hitlerowskie Niemcy postanowiły sobie ten skarb przywłaszczyć – jako pracę niemieckiego, aryjskiego geniusza. Na szczęście wywiezione w częściach arcydzieło odnaleziono po wojnie i sprowadzono z powrotem do Polski. Ołtarz Mariacki i choroby skóry Jeszcze przed wojną zamieszanie wokół ołtarza wywołał prof. Franciszek Walter, dyrektor kliniki dermatologicznej Uniwersytetu Jagiellońskiego w artykule „Wit Stwosz: rzeźbiarz chorób skórnych” (1933). Po przyjrzeniu się wyrzeźbionym postaciom stwierdził, że u niektórych widać ślady chorób, na przykład nowotworów skóry i syfilisu. Zwłaszcza u jednej z postaci, identyfikowanej jako faryzeusz, badacz wypatrzył charakterystyczną dla kiły wrodzonej budowę głowy (szeroka i bezwłosa czaszka) oraz nosa (tzw. nos siodełkowaty, zapadnięty w części środkowej i zadarty na końcu). To dziwne, ponieważ powszechnie uważano, że syfilis przywlekli do Europy żeglarze Krzysztofa Kolumba, wracając z wypraw do Nowego Świata. A przecież Amerykę odkryto i zaczęto podbijać dopiero w roku 1492, kilka lat po ukończeniu Ołtarza Mariackiego. To skłoniło naukowców do przemyślenia zagadki pojawienia się kiły na Starym Kontynencie. Powstała więc hipoteza, że syfilis trafił tu już około 1480 roku razem z transportami niewolników, sprowadzanych przez Portugalczyków z Afryki. Z kolei podczas badań w austriackim St. Pölten naukowcy nat…

oltarz-mariacki-b24750f.jpg
width: 1024
height: 683

Odkryto rzeźbę ryby sprzed 130 tys. lat. To prawdopodobnie najstarszy tego rodzaju zabytek w historii
type: item
date: 2024-04-06T06:28:43.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: odkrycia archeologiczne
subject: rzeźba
subject: sztuka
description: W Republice Południowej Afryki archeolodzy zidentyfikowali kamienną rzeźbę płaszczki. Datowanie wykazało, że obiekt ma nawet 130 000 lat i może być najstarszym dziełem sztuki przedstawiającym zwierzę.
encoded: W tym artykule: Najstarsza rzeźba przedstawiająca zwierzę Rzeźba przedstawia pewien gatunek płaszczki Najstarsze przedstawienia zwierząt tworzyli neandertalczycy Rzeźbiarstwo to prawdopodobnie najstarsza z dziedzin sztuk plastycznych. Jego historia sięga paleolitu. Uważa się, że figurka o ludzkich kształtach – Wenus z Tan-Tan odkryta w 1999 roku w Maroku – jest jedną z pierwszych na świecie rzeźb wytworzonych przez człowieka. Powstała ok. 300–500 tysięcy lat temu. Pierwsze posągi przedstawiały najczęściej ludzi lub proste elementy geometryczne. Najstarsza rzeźba przedstawiająca zwierzę Inaczej było z rzeźbami, które przedstawiały zwierzęta. Te zaczęły powstawać dużo później. Właśnie dlatego niemałą sensację wzbudziło najnowsze odkrycie archeologów w RPA. Na wschód od Still Bay, miasta w południowej części kraju, ponad 300 km od Kapsztadu, badacze znaleźli enigmatyczną, płaską kamienną rzeźbę. Początkowo naukowcy nie wiedzieli, czym dokładnie jest ten przedmiot i czy w ogóle jest to rzeźba. Jednak analiza wykazała, że doszło do obróbki obiektu kamiennym narzędziem. Datowanie wykazało, że zabytek powstał nawet 130 tys. lat temu, a więc w epoce plejstocenu. Na jego powierzchni znajdowały się wyryte linie, które nie były przypadkowe. Badacze uznali, że ten niewielki posąg mógł przedstawiać płaszczkę, czyli chrzęstnoszkieletową rybę morską o płaskim, dyskowatym kształcie ciała. Rzeźba przedstawia pewien gatunek płaszczki Archeolodzy postawili tezę, że kamienna rzeźba może imitować gatunek Dasyatis chrysonota. Po pierwsze, stworzenie to często spotykane jest w wodach przybrzeżnych południowej Afryki. Gatunek ten można łatwo odróżnić od innych gatunków płaszczek po delikatnych niebieskich plamach i liniach na jasnobrązowym, trójkątnym korpusie. Po drugie, naukowcy uznali, że to właśnie ten gatunek płaszczki najbardziej przypomina ta rzeźba. Odkryto najstarszą w historii rzeźbę narracyjną. Archeolodzy zaskoczeni tym, co przedstawia Archeolodzy odnaleźli w Turcji rzeźbę, któ…

rzezba-plaszczki-6e458a4.png
width: 1200
height: 675

Statua Jedności to największy posąg na świecie. Jego budowa wywołała liczne kontrowersje
type: item
date: 2024-02-11T07:24:02.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: architektura
subject: azja
subject: indie
subject: rzeźba
subject: Travel
subject: zwiedzanie
description: Swoim rozmachem przyćmiewa nowojorską Statuę Wolności, a rozmiarami góruje nawet nad wielką figurą Buddy w Chinach. W odróżnieniu od większości największych posągów, nie przedstawia postaci religijnej, mitycznej ani symbolicznej. Statua Jedności, bo o tym monumencie mowa, stanowi jednoznaczne potwierdzenie kunsztu indyjskich inżynierów i dziś plasuje się wysoko na liście najchętniej zwiedzanych atrakcji w tym kraju. Nie można jednak nie wspomnieć, że inauguracji największego posągu na świecie towarzyszyły nie tylko zachwyty, ale także pewne kontrowersje. Kogo przedstawia wielka statua? Jakie ma wymiary? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Jakie wymiary ma Statua Jedności? Kogo przedstawia Statua Jedności w Indiach? Kiedy wybudowano największy pomnik na świecie? Protesty i spory wokół Statuy Jedności Zwiedzanie Statuy Jedności Niektórzy otaczają je czcią, przez innych są darzone niemal fanatyczną nienawiścią. Powstają w wyniku długiego planowania i mozolnych prac, a obalenie ich trwa zaledwie krótką chwilę. Pomniki, zwłaszcza przedstawiające sylwetki polityków, mają jednoczyć i wzbudzać uczucia patriotyczne, a paradoksalnie pogłębiają stare i tworzą nowe podziały. Dotyczy to także Statuy Jedności – symbolu wolnych Indii. Zdaniem niektórych najwyższy posąg świata z jednością łączy tylko nazwa. Jakie wymiary ma Statua Jedności? Na świecie jest wiele posągów, które swoją monumentalnością wprawiają w autentyczny zachwyt. Przykładów nie trzeba szukać daleko. 36-metrowa Figura Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, górująca nad urokliwym Świebodzinem, robi ogromne wrażenie. Jeszcze większe emocje wywołuje słynna Statua Wolności. Wznosząca się na Libert Island „Żelazna dama”, jeden z najbardziej charakterystycznych symboli Nowego Jorku i nieoficjalny symbol wolności, mierzy aż 93 metry (z cokołem). Robi wrażenie, prawda? To jeszcze nic. W 2008 roku zakończyła się budowa statuy, do której przez dziesięć lat należał tytuł największej na świecie. Mowa o posągu Wielkiego Buddy z Lushan. Chiński kolos osiąga wysokość 153 metrów (razem z 25-metrowym cokołem, w którym mieści się klasztor). Każdy z tych posągów robi ogromne wrażenie, ale wszystkie muszą uznać wyższość Statuy Jedności. Rekordowo wysoka figura mierzy 182 metry! To niemal tyle, ile osiąga Pałac Kultury i Nauki do linii dachu. Trzeba jednak zaznaczyć, że podana wartość to wysokość samej statuy. Posąg wraz z podstawą wznosi się na wysokość 240 metrów, czyli wyżej niż wspomniany Pałac Kultury i Nauki ze wspornikiem antenowym (237 m). Kogo przedstawia Statua Jedności w Indiach? Imponujący pomnik wybudowano w indyjskim stanie Gudźarat, na sztu…

statua-jednosci-historia-najwiekszego-posagu-na-swiecie-fot-shutterstock-5c4b57c.jpg
width: 1000
height: 715

Królowa Nefertiti wcale nie była piękna? Nowe ustalenie egipskiego naukowca
type: item
date: 2024-01-02T11:47:41.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: królowa
subject: Onet
subject: piękno
subject: rzeźba
subject: starożytność
subject: starożytny egipt
subject: sztuka
subject: Wolny czas
description: To bezsprzecznie ikona kultury masowej. Popiersie egipskiej królowej Nefertiti uważane jest za ideał piękna. Rzeźba zwana „berlińską Mona Lisą” od ponad stu lat znajduje się w stolicy Niemiec. Nowe ustalenia każą się nam zastanowić nad naszym wyobrażeniem na temat jej wyglądu.
encoded: W tym artykule: Piękna jak Nefretete? Ideał piękna kobiety w starożytnym Egipcie Czy Nefertiti była piękna? Powrót „starego piękna” Nefertiti (ok. 1380–1340 lat p.n.e.), określana też jako Nefretete, była żona faraona egipskiego Amenhotepa IV, czyli Echnatona. Jej imię oznacza „Piękna, która przybyła”. Nie jest jednak jasne, skąd miała przybyć. Sugerowano co prawda, że nie była Egipcjanką, ale nie udało się tego naukowcom definitywnie dowieść. Piękna jak Nefretete? W wielu publikacjach na temat królowej podkreśla się jej nadzwyczajną urodę. Oczywiście opisywana jest na podstawie słynnego popiersia z Berlina. Tymczasem egipski naukowiec, prof. Tarek. S. Tawfik opublikował właśnie artykuł w piśmie Uniwersytetu Kairskiego „Journal of the Faculty of Archaeology”, w którym podaje w wątpliwość urodę Nefertiti. Aby zrozumieć, o co chodzi należy nieco przybliżyć ówczesny kanon sztuki. Wraz ze wstąpieniem na tron faraona Echnatona uległ on całkowitemu przeobrażeniu po setkach lat. Rodzinę królewską przedstawiano w sposób hiperrealistyczny lub naturalistyczny. Twarze władcy były przedstawiane ze zwisającą szczęką. Na skórze widoczne były wyraźne fałdy. Władca miał szerokie i duże biodra, wrzecionowate nogi i wydęty brzuch. Uwagę zwracają też nadnaturalnie wydłużone czaszki księżniczek. Ludzi ukazywano też z wąskimi oczami. Wcześniej w sztuce egipskiej władców i ich rodzinę ukazywano w odmiennej formie. Władca był przedstawiany w formie „wiecznej młodości”, z szerokimi barkami i idealną, wygładzoną twarzą i co najwyżej niewielkim brzuszkiem. Egipcjanie nie wykonywali portretów królewskich jako wiernie oddających rzeczywistość. Były to wyidealizowane wizerunki władców ukazanych w kwiecie wieku. Nie jest jasne, co spowodowało zmianę w kanonie sztuki. Być może faraon chciał być ukazywany w naturalnej postaci, mimo że cierpiał na chorobę. Zmiana nie trwała jednak długo. Po śmierci Echnatona powrócono do dawnych zwyczajów. Ideał piękna kobiety w starożytnym Egipcie Jakie kobiety st…

krolowa-nefertiti-wcale-nie-byla-piekna-jak-to-mozliwe-4e44473.png
width: 1050
height: 551

Michał Anioł był fałszerzem. Artysta niejeden raz oszukał bogatych „znawców” sztuki
type: item
date: 2023-12-24T11:52:59.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: artyści
subject: Edukacja
subject: historia
subject: malarstwo
subject: renesans
subject: rzeźba
subject: sztuka
description: Genialny artysta nie raz wykiwał bogatych „znawców” sztuki. Miał też wystarczające umiejętności i motyw, by sfałszować słynną Grupę Laokoona.
encoded: W tym artykule: Michał Anioł tworzył doskonałe kopie dzieł sztuki Sfałszowany Kupidyn dla kardynała Sfałszowana grupa Laokoona? Dowody fałszerstwa Krytyka hipotezy Nawet najwybitniejsi artyści od czasu do czasu kopiowali cudze dzieła i wcale im to na złe nie wyszło. Wręcz przeciwnie. Nabyli nowych umiejętności, które udoskonaliły ich styl. Najlepszym przykładem jest Michał Anioł. Już w młodości skopiował tyle cudzych dzieł, że gdyby w jego czasach obowiązywały przepisy prawa autorskiego – z pewnością poszedłby siedzieć. Zaczęło się to już podczas nauki rzemiosła w pracowni Davida i Domenica Ghirlandaio. Biograf Michała Anioła Giorgio Vasari opisywał, jak pewnego razu Domenico namalował na ścianie kobietę, po czym nakazał uczniom skopiować rysunek. Michał Anioł wypadł najlepiej. Nie dość, że wiernie odtworzył postać, to na dodatek poprawił rysunek nauczyciela. Michał Anioł tworzył doskonałe kopie dzieł sztuki Z biegiem czasu Michał Anioł doszedł do takiej wprawy, że podrobiony przez niego obraz było trudno odróżnić od oryginału. Czasami dla żartu kopiował przyniesione do pracowni dzieło uznanego artysty, po czym wręczał właścicielowi kopię. Gdy ten przyjął ją bez zastrzeżeń, przyznawał się do żartu i przynosił oryginał. Właściciel obrazu zazwyczaj nie potrafił rozpoznać kopii. Była perfekcyjna – nawet plamy na płótnie czy papierze okazywały się identyczne. Talentem Michała Anioła bardzo szybko zainteresował się znany mecenas sztuki, władca Florencji Lorenzo de’ Medici (Wawrzyniec Wspaniały). Zapewnił mu mieszkanie, wykształcenie, no i oczywiście stałą pensję. Kopia antycznej maski Fauna była jedną z pierwszych prac, jakie Michał Anioł wykonał na zlecenie swojego opiekuna, jednak tym razem nie odtworzył oryginału dokładnie. Ponieważ niekompletne uzębienie Fauna kłóciło się z jego poczuciem piękna, kopia posiadała wszystkie zęby. Medyceusz nie był zadowolony z efektu. Długo przekonywał Buonarrotiego, aby jednak poprawił kopię. Michał Anioł w końcu ustąpił. Usunął dwa z…

michal-aniol-byl-falszerzem-artysta-nie-raz-wykiwal-bogatych-znawcow-sztuki-7a82480.jpg
width: 2572
height: 1165

Wielki Sfinks i zagadka jego kształtu. Kluczową rolę w rzeźbieniu posągu odegrał wiatr
type: item
date: 2023-11-06T15:14:41.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: egipt
subject: piasek
subject: pustynie
subject: rzeźba
subject: sahara
subject: starożytność
subject: starożytny egipt
subject: Wolny czas
description: Wielki Sfinks na Płaskowyżu Giza obok piramidy Cheopsa to jedna z najbardziej znanych rzeźb starożytności. Naukowcy już wiedzą, dlaczego Egipcjanie zdecydowali się wykonać ten monument. Okazało się, że zasadniczą rolę odegrał wiatr.
encoded: W tym artykule: Sfinksa wyrzeźbił... wiatr Sfinks w laboratorium Wielki Sfinks. Wielka zagadka Wielki Sfinks to olbrzymia rzeźba, ukazująca głowę człowieka z ciałem lwa w pozycji leżącej. Powstała w wapiennym ostańcu skalnym około 4500 lat temu. Mierzy 73 m długości i 20 m wysokości. Naukowcy spierają się do dziś, kto kazał go wykuć. Przeważają głosy, że był to Chefren, którego piramida znajduje się nieopodal. Inni wskazują, że był to faraon Cheops, czyli budowniczy największej egipskiej piramidy. Sfinksa wyrzeźbił... wiatr Amerykańscy naukowcy z Uniwersytetu Nowojorskiego postanowili odpowiedzieć na pytanie, jak wyglądał ostaniec skalny, z którego wyrzeźbiono sfinksa jeszcze przed podjęciem prac. Aby odpowiedzieć na to pytanie, badacze odtworzyli w laboratorium warunki, które istniały na Płaskowyżu Giza 4500 lat temu – kiedy zbudowano Sfinksa – aby pokazać, jak wiatr napierał na formacje skalne. – Nasze odkrycia proponują możliwą „historię pochodzenia” tego, w jaki sposób formacje podobne do Sfinksa powstawały w wyniku erozji – wyjaśnia prof. Leif Ristroph z Courant Institute of Mathematical Sciences na Uniwersytecie Nowojorskim. To jeden z autorów badania, które zostało zaakceptowane do publikacji w czasopiśmie naukowym „Physical Review Fluids”. Eksperymenty wykazały, że zaskakująco podobne do Sfinksa kształty mogą w rzeczywistości powstawać w wyniku erozji spowodowanej, jak napisano, przez „szybkie przepływy”. W przypadku Sfinksa był to głównie wiatr. Sfinks w laboratorium Prace skupiały się na odtworzeniu jardangów – niezwykłych formacji skalnych występujących na pustyniach, powstałych w wyniku unoszonego przez wiatr pyłu i piasku. Naukowcy przyjęli, że formacja skalna, z której wyrzeźbiono Sfinksa mogła być właśnie jardangiem. Prof. Ristrof wraz ze współpracownikami z Laboratorium Matematyki Stosowanej Uniwersytetu Nowojorskiego wykonali kopce miękkiej gliny i osadzili na nich twardszy, mniej ulegający erozji materiał. Naśladował ten z terenu w północno-wschodn…

wielki-sfinks-i-zagadka-jest-ksztaltu-kluczowa-role-odegral-wiatr1-f23b65c.jpg
width: 1162
height: 778

Na starożytnym zabytku odkryto coś dziwnego. Okazuje się, że pierwotnie wyglądał inaczej
type: item
date: 2023-10-16T09:04:14.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: ateny
subject: Edukacja
subject: grecja
subject: odkrycia
subject: rzeźba
subject: starożytność
subject: zabytki
description: Na słynnych marmurach Elgina, które niegdyś były częścią greckiego Partenonu, naukowcy odkryli ukryte wzory i kolory. Badacze dotychczas uważali, że konstrukcja pierwotnie była nieskazitelnie biała.
encoded: W tym artykule: Nieznane ślady na marmurach Elgina Wzory i kolory na starożytnych zabytkach Badanie rzuca nowe światło na antyczne rzeźbiarstwo Marmury Elgina to starożytne rzeźby, które niegdyś zdobiły budynek greckiego Partenonu. Świątynia poświęcona Atenie Partenos na akropolu ateńskim została wzniesiona w połowie V w. p.n.e. i była niegdyś jednym z najbardziej majestatycznych budowli stolicy Grecji. Zbudowano ją z białego marmuru pentelickiego w zgodzie z porządkiem doryckim. Była uważana za najdoskonalszy przykład tego stylu. Nieznane ślady na marmurach Elgina Rzeźby od 1801 roku znajdują się w Muzeum Brytyjskim w Londynie. Zostały wywiezione, a właściwie wykradzione z Grecji przez lorda Elgina, któremu zawdzięczają nazwę. Anglik, pomimo oficjalnej zgody od imperium osmańskiego na swoje prace (tworzynie rysunków i odlewów gipsowych starożytnych rzeźb), miał problemy z dostępem do Akropolu. Wzgórze to pełniło wówczas funkcję tureckiej twierdzy. W końcu Brytyjczyk postanowił zabrać poszczególne fragmenty greckich zabytków i płaskorzeźb i wywieźć je do Wielkiej Brytanii. Zabytków nigdy nie zwrócił, a prace Elgina przyczyniły się do zniszczenia Partenonu. Najnowsze badania rzucają nowe światło na partenońskie rzeźby. Naukowcy przekonują, że zabytki te nie zawsze były tak blade i szare. Uczeni odkryli dowody na to, że w przeszłości obiekty te były malowane żywymi kolorami oraz zdobiły je wyrafinowane wzory. Jak to się zatem stało, że wszystko niemalże zniknęło do czasów współczesnych? Wzory i kolory na starożytnych zabytkach Badania wykazały, że starożytni rzeźbiarze wykańczali powierzchnie określonymi tkaninami (np. skórą, wełną, lnem), które następnie były wzmacniane poprzez zastosowanie koloru, m.in. fioletowego barwnika i błękitu egipskiego (popularny w starożytności pigment). Ten ostatni był szeroko stosowany do malowania skomplikowanych wzorów figuratywnych na rzeźbionych tkaninach. Badacze opisali swoje odkrycie w artykule opublikowanym w czasopiśmie naukowym…

marmury-elgina-07b534b.jpg
width: 1000
height: 667

W ruinach wczesnochrześcijańskiego kościoła odkryto posąg greckiego boga płodności. Ma ponad 1700 lat
type: item
date: 2023-06-04T06:49:27.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: cesarstwo rzymskie
subject: Edukacja
subject: historia
subject: Kultura
subject: rzeźba
subject: stambuł
subject: starożytny rzym
subject: turcja
description: W kościele św. Polieukta w Stambule archeolodzy odnaleźli posąg rzymskiego boga Pana. W mitologii był opiekunem lasów i pól, stróżem pasterzy oraz ich trzód. Z czasem zaczęto utożsamiać go z Faunem oraz uznano go za wcielenie płodności.
encoded: W tym artykule: Posążek greckiego boga odnaleziony w ruinach bizantyjskiego kościoła Bóg lasu, pasterzy i płodności Największy kościół w dawnym Konstantynopolu W stambulskiej dzielnicy Saraçhane położony jest park archeologiczny, w którym znajdują się ruiny wczesnochrześcijańskiego bizantyjskiego kościoła. Od wielu miesięcy trwają tam wykopaliska. Naukowcy mają nadzieję dowiedzieć się więcej o czasach świetności dawnego Konstantynopola. To właśnie tutaj zaledwie kilka tygodni temu badacze odkryli, że w podziemiach budynku sakralnego znajdowało się tajemne podziemne przejście. Posążek greckiego boga odnaleziony w ruinach bizantyjskiego kościoła Badania prowadzone są przez Istanbul Metropolitan Municipality. Archeolodzy przekazali, że dokonali kolejnego zadziwiającego odkrycia. Ponad 2,5 metra pod ziemią odnaleziono posąg greckiego boga Pana. Wstępna analiza wykazała, że rzeźba może mieć ponad 1700 lat. Statua zachowała się częściowo. Brakuje jej fragmentu od brzucha w dół oraz całego lewego ramienia. Posążek jest niewielki. Ma zaledwie 20 cm wysokości i 18 cm szerokości. Pan miał być bogiem, który wywodził się z Arkadii. Był bóstwem lasów i pól, a także opiekunem pasterzy i ich trzód. Rzymianie utożsamiali go z Faunem, który w wierzeniach staroitalskich był utożsamiany z płodnością. Artyści przedstawiali go w postaci pół człowieka i pół zwierzęcia, najczęściej kozy. Według mitologii miał przebywać głównie w górach i gajach, często w pobliżu źródeł i w zacisznych miejscach. Bóg lasu, pasterzy i płodności Właśnie dlatego kult Pana dominował głównie na obszarach wiejskich, z dala od zaludnionych centrów miast. Zazwyczaj nie budowano mu dużych świątyń, gdzie ludzie przychodziliby, aby go czcić. Dowody archeologiczne sugerują, że miejscami kultu tego bożka były zazwyczaj jaskinie lub groty. Sekrety wierzeń starożytnych Greków. Szczegóły rytuałów były strzeżone pod karą śmierci Starożytni Grecy wierzyli, że bogowie sprawują pieczę nad całym wszechświatem. Od wierzchołka Ol…

rzezba-greckiego-boga-36d62ee.webp
width: 1200
height: 893

Silne opady deszczu ujawniły niezwykłą płaskorzeźbę z fallicznym kształtem. Miała przynosić szczęście
type: item
date: 2023-05-30T06:54:23.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: hiszpania
subject: Kultura
subject: rzeźba
subject: Społeczeństwo
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: sztuka
subject: zabytki
description: Seria ulewnych deszczy w Hiszpanii ujawniła starożytną płaskorzeźbę z czasów rzymskich. Artysta przedstawił na niej symbole, które miały przynosić szczęście. Jednym z nich był fallus.
encoded: W tym artykule: Fragment płaskorzeźby, która przedstawia 3 symbole szczęścia i pomyślności To już kolejne odkrycie fallicznej rzeźby w Hiszpanii Przyrodzenie w czasach imperium Tossal de La Cala to rzymski fort z I wieku p.n.e., który znajduje się w granicach współczesnego Benidorm w Hiszpanii. Został zbudowany w 77 roku p.n.e. i pełnił funkcję wieży strażniczej. Miał ostrzegać sąsiednie miasta przed atakami morskimi. Region ten w 2020 roku nawiedziły ulewne deszcze, które okazały się nieocenione dla lokalnych archeologów. Woda bowiem odkryła starożytną płaskorzeźbę, która zdobiła dawną fortyfikację. Fragment płaskorzeźby, która przedstawia 3 symbole szczęścia i pomyślności O odkryciu badacze poinformowali dopiero 3 lata później. Naukowcy twierdzą, że chcieli zapewnić jak najlepszą ochronę przed niepożądanymi gośćmi. Ponadto w miejscu przeprowadzono dodatkowe wykopaliska, aby odnaleźć ślady rzymskiej sztuki z czasów republiki. Archeolodzy z Uniwersytetu w Alicante napisali w oświadczeniu, że płaskorzeźba miała wielkość 57 na 42 cm. Znajdują się na niej ludzka twarz, fallus oraz róg obfitości. Autorzy odkrycia przyznają jednak, że prawdopodobnie jest to jedynie fragment znacznie większej rzeźby, która została wykonana w skale. – Przedstawienie tych trzech elementów razem jest naprawdę wyjątkowe. Nigdy wcześniej nie znaleźliśmy podobnej rzeźby lub ryciny na terytoriach okupowanych przez Rzymian – mówi Ana Pellicer, radna ds. dziedzictwa historycznego i kulturowego w Benidorm. – Zarówno róg obfitości, jak i fallus były tradycyjnie postrzegane jako zwiastuny lub talizmany szczęścia, ochrony i pomyślności – mówi w rozmowie z Live Science Katherine Halcrow, archeolożka z Uniwersytetu Oksfordzkiego, która nie była zaangażowana w badania. – W szczególności fallus byłby rzeźbą apotropaiczną, co oznacza, że jego funkcją byłoby odpędzanie zła od miejsca i ludzi z nim związanych – dodaje uczona. To już kolejne odkrycie fallicznej rzeźby w Hiszpanii Według Halcrow umieszczenie n…

plaskorzezba-359e729.jpg
width: 800
height: 450

Słynne rzeźby świata. Najstarsza figura powstała nawet 300 tysięcy lat temu
type: item
date: 2023-04-04T06:51:53.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: dzieła sztuki
subject: Edukacja
subject: figurki
subject: historia
subject: Kultura
subject: posągi
subject: rzeźba
subject: sztuka
description: W starożytności rzeźbiarstwo było jedną z najważniejszych dziedzin artystycznych. W tym okresie powstało wiele figur i posągów, które stanowią przykład monumentalnych dzieł sztuki. Słynne rzeźby zdobią dziś wnętrza świątyń i budynków, a także znajdują się w najważniejszych muzeach na świecie.
encoded: W tym artykule: Rzeźbiarstwo jest najstarszą z dziedzin sztuki Najstarsze rzeźby na świecie Wenus z Willendorfu jest najbardziej znaną rzeźbą prehistoryczną Najsłynniejsze rzeźby okresu starożytności Nike z Samotraki i Wenus z Milo to najsłynniejsze rzeźby przedstawiające boginie Najsłynniejsze rzeźby nowożytności i XIX wieku Nie wiadomo dokładnie, jak wyewoluowała ludzka potrzeba sztuki i estetyki. Niektóre teorie głoszą, że podstawowe preferencje estetyczne Homo sapiens pojawiły się w celach przetrwania oraz zwiększenia sukcesu reprodukcyjnego. Dowodem może być fakt, że najstarsze rzeźby na świecie przedstawiają kobiety, które mają widocznie zarysowane kształty, a niektóre figurki różnią się proporcjami. Rzeźbiarstwo jest najstarszą z dziedzin sztuki Człowiek dążył bowiem do ukazania piękna w swojej istocie. Wraz z rozwojem naszego gatunku, ta estetyczna właściwość bytu stale się rozwijała. Arystoteles głosił, że piękno opiera się na wielkości, ładzie i proporcjach, jest doskonałością. Pięknem również jest „wszystko to, co będąc dobrem jest przyjemne, oraz to, co jest przyjemne dla wzroku i słuchu”. Św. Tomasz z Akwinu uważał, że „piękne są te rzeczy, które oglądane podobają się”. Z kolei francuski socjolog Pierre Bourdieu trafnie stwierdził, że piękno rozumiane jako to, co nam się podoba, to tylko społeczna iluzja lub wytwór socjalizacji i „wyrafinowanej polityki smaku”. Sztuka prehistoryczna to nie tylko rysunki naskalne. Jak wyglądała twórczość w okresie paleolitu i neolitu? Sztuka prehistoryczna – nieważne, czy mówimy o malarstwie naskalnym, czy o rzeźbie – była dowodem na rozwój duchowości człowieka. Łączona z obrzędami religijnymi, z płodnością, a n... Nie zmienia to jednak faktu, że potrzeba sztuki znalazła swoje odzwierciedlenie w wytworach człowieka. Uważa się, że to właśnie rzeźbiarstwo jest najstarszą z dziedzin sztuk plastycznych. Jego historia sięga czasów paleolitu. Naukowcy uważają, że figurka o ludzkich kształtach – Wenus z Tan-Tan, która została o…

wenus-z-willendorfu-9ec2532.jpg
width: 1024
height: 768

Kogo przedstawia rzeźba Myśliciel? Oto interpretacje
type: item
date: 2023-03-19T14:03:17.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: muzeum
subject: rzeźba
subject: sztuka
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Rzeźba Myśliciel to jedno z najbardziej znanych dzieł sztuki na świecie. Od wieków jest uważany za symbol filozofii, choć nie brakuje różnych odmiennych interpretacji.
encoded: W tym artykule: Opis rzeźby Myśliciel Rzeźba Myśliciel: różne interpretacje jednego dzieła sztuki Kim był Auguste Rodin? Ciekawostki o rzeźbie Myśliciel Motyw myśliciela pojawia się w sztuce od wieków. Przedstawienie osoby pogrążonej w głębokim zamyśleniu, zwykle z rękami pod brodą i zamkniętymi oczami, często jest kojarzone z filozofią życia, kontemplacją i refleksją. Najbardziej znana rzeźba Myśliciela została wykonana w przez francuskiego rzeźbiarza Auguste'a Rodina w 1880 roku. Od tamtej pory doczekała się wielu reprodukcji w różnych rozmiarach. Co ciekawe, Myśliciel, którego można oglądać w jednym z paryskich muzeów nie jest oryginałem z końcówki XIX w. Opis rzeźby Myśliciel Myśliciel autorstwa Auguste'a Rodina to słynna na całym świecie rzeźba z brązu. Przedstawia człowieka głęboko zamyślonego. Jedna z teorii głosi, że model był wzorowany na Dantem Alighierim, włoskim poecie, który napisał „Boską komedię”. Postać nagiego mężczyzny siedzi z podbródkiem opartym na jednej ręce, a drugą ręką na kolanie. Jego ciało jest napięte, jakby starał się znaleźć odpowiedź na egzystencjalny dylemat. Dzieło Rodina to przykład realizmu i jedna z najbardziej kultowych współczesnych rzeźb. Gdzie się znajduje rzeźba Myśliciel? Pierwotnie Myśliciel był częścią „Bramy piekieł” zamówionej w 1880 roku. Pierwszy ze znanych monumentalnych odlewów z brązu powstał w 1904 roku i jest obecnie wystawiany w Musée Rodin w Paryżu. Dla pasjonatów sztuki to jedna z obowiązkowych rzeźb do zobaczenia w stolicy Francji. Mniej lub bardziej wierne kopie Myśliciela można znaleźć w wielu różnych miejscach na świecie. Przykładowo na terenie kampusu Uniwersytetu Columbia w Nowym Jorku. Rzeźba Myśliciel: różne interpretacje jednego dzieła sztuki Rzeźba Myśliciel była interpretowana na wiele różnych sposobów. Dla niektórych jest to przedstawienie filozofa Sokratesa, który kontempluje życie i otaczający go świat. Dla innych jest to przedstawienie ludzkiego umysłu w chwili kontemplacji i medytacji. Rzeźba My…

rzezba-mysliciel-f410a3f.jpg
width: 960
height: 540

Archeolodzy odnaleźli uśmiechniętego sfinksa z twarzą cesarza. Pochodzi z okresu rzymskiego Egiptu
type: item
date: 2023-03-07T12:45:12.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: cesarstwo rzymskie
subject: Edukacja
subject: egipt
subject: Kultura
subject: posągi
subject: rzeźba
subject: starożytność
subject: starożytny egipt
description: Podczas ostatnich wykopalisk w egipskiej prowincji Kina, archeolodzy odnaleźli posąg uśmiechniętego sfinksa oraz pozostałości rzymskiej posiadłości. Rzeźba ma twarz cesarza.
encoded: W tym artykule: Archeolodzy odnaleźli sfinksa z twarzą cesarza Klaudiusza Posąg sfinksa mógł być elementem dekoracyjnym wnętrza domu Obok sfinksa znaleziono tabliczkę zapisaną w języku demotycznym Egipscy archeolodzy prowadzili wykopaliska w świątyni znajdującej się w starożytnej Denderze. To miasto w Górnym Egipcie, na prawym brzegu Nilu, położone w prowincji Kina, na południe od Kairu. Tysiące lat temu był to bardzo ważny ośrodek kultu bogini Hathor, która była uosobieniem Wielkiej Macierzy, bóstwem nieba, miłości, radości, uciech, muzyki i tańca, a także opiekunką kobiet. To odpowiedniczka greckiej Afrodyty i rzymskiej Wenus. Archeolodzy odnaleźli sfinksa z twarzą cesarza Klaudiusza Naukowcy odnaleźli tam pozostałości po rzymskiej posiadłości wykonanej z wapienia. W ruinach wykopano bardzo dobrze zachowany posąg sfinksa. Badaczy zaintrygowała twarz mitycznego stworzenia. Według archeologów rzeźba została stworzona na podstawie wizerunku cesarza Klaudiusza, który władał cesarstwem od 25 stycznia 41 r. n.e. do swojej śmierci w 54 r. p.n.e. To jemu zawdzięcza się umocnienie panowania cesarstwa w Afryce Północnej. Jak powstał Wielki Sfinks? Egipt słynie z tej rzeźby, ale jej historia jest niejasna i burzliwa Ogromny lew z głową faraona. A może Izydy albo Anubisa? Nie jest do końca jasne, kogo przedstawia Wielki Sfinks. Egipt i jego historia kryją jeszcze wiele tajemnic. Egipt bowiem znajdował się pod panowaniem Cesarstwa Rzymskiego. W 30 r. p.n.e. cesarz August przekształcił ten starożytny kraj w rzymską prowincję. Kraina faraonów znajdowała się w granicach Rzymu aż do III wieku. W tych czasach region nad Nilem był krainą bogactwa i dobrobytu. Rzymska administracja rozwijała się na terenie Egiptu, wprowadzając własne systemy podatkowe i sądownictwo. Cesarstwo Rzymskie zdawało sobie sprawę z wartości regionu, dlatego inwestowali bardzo dużo w rozbudowę miast, budowano nowe drogi i mosty. Pomimo wpływów cesarskich, Egipt zachował swoją tożsamość, a egipska kultura i re…

archeolodzy-odnalezli-usmiechnietego-sfinksa-z-twarza-cesarza-pochodzi-z-okresu-rzymskiego-egiptu-52bde0a.jpg
width: 960
height: 540

Co trzymała w rękach Wenus z Milo? Niektórzy specjaliści twierdzili, że bogini miłości miała towarzysza
type: item
date: 2023-03-04T09:48:55.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: grecja
subject: historia
subject: luwr
subject: rzeźba
subject: Społeczeństwo
subject: sztuka
subject: wenus
subject: wyspy greckie
description: Wenus z Milo, zwana również Afrodytą z Melos, to starożytna rzeźba przedstawiająca boginię miłości i piękna. Znana jest na całym świecie i uważana za jedno z najwspanialszych dzieł sztuki starożytnej Grecji.
encoded: W tym artykule: Gdzie się znajduje Wenus z Milo? Opis rzeźby Co symbolizuje Wenus z Milo? Rekonstrukcja Wenus z Milo Ciekawostki o Wenus z Milo Rzeźba ta powstała około 150–100 lat p.n.e. na Milos. To grecka wyspa znajdująca się w archipelagu Cyklad, w południowej części Morza Egejskiego. Wyspa ta ma powierzchnię około 160 km kw. Milos odgrywała ważną rolę w antycznej Grecji. Wyspa była znana z surowców mineralnych, a także z udziału w wojnach grecko-perskich. Nie jest do końca pewne, kto jest autorem Wenus z Milo. Najczęściej przyjmuje się, że był nim rzeźbiarz Aleksandros z Antiochii. Gdzie się znajduje Wenus z Milo? Rzeźba została odkryta 8 kwietnia 1820 r. w starożytnych ruinach w pobliżu miejscowości Trypiti. Dokonał tego grecki rolnik Jorgos Kentrotas. Niektóre źródła podają nazwisko Bottonis. Posąg miał się znajdować w zasypanej niszy. Wenus z Milo miała kilku różnych właścicieli. Po odkryciu rzeźby na Milos, została zakupiona przez francuskiego żeglarza Julesa Dumonta d’Urville. Figura wtedy miała jeszcze przynajmniej jedną rękę. Rzeźba trafiła do francuskiego ambasadora w Turcji, markiza de Rivière. Ten zaś sprezentował posąg królowi Ludwikowi XVIII. Ostatecznie Wenus z Milo trafiła do Luwru w Paryżu w marcu 1821 r. Obecnie jest jednym z najczęściej fotografowanych obiektów w muzeum. Znajduje się w sali nr 345. Opis rzeźby Wenus z Milo ma około 203 cm wysokości. Została wykonana z marmuru paryjskiego. Przedstawia półnagą postać bogini z lekko skrzyżowanymi nogami. Lewa noga jest wysunięta do przodu. Możliwe, że kiedyś była wsparta na żółwiu. Wokół bioder owinięta jest szata. Ciało Wenus jest pełne delikatnych, płynnych linii, co sprawia, że rzeźba ta emanuje pięknem i harmonią. Rzeźba została uszkodzona. Brakuje jej obu rąk, stóp, płatków uszu i cokołu. Nie wiadomo, jak wyglądała oryginalnie. Mimo uszkodzeń rzeźba ta jest uważana za jeden z najlepiej zachowanych przykładów sztuki starożytnej Grecji. Chociaż została wykonana ponad 2 tysiące lat temu, to wcią…

wenus-z-milo-fot-in-pictures-ltd-corbis-via-getty-images-607f313.jpg
width: 1024
height: 683

Na Wyspie Wielkanocnej odnaleziono nowy posąg moai. Spędził pod wodą ponad 200 lat
type: item
date: 2023-03-03T12:38:15.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: historia
subject: posągi
subject: posągi moai
subject: rzeźba
subject: Travel
subject: wyspa wielkanocna
subject: wyspy
description: Na dnie wyschniętej laguny na Wyspie Wielkanocnej znaleziono nieznany wcześniej posąg moai. Figura przez kilkaset lat znajdowała się pod wodą.
encoded: W tym artykule: Tajemnica posągów moai Nowy posąg moai znaleziony na Wyspie Wielkanocnej Co się stanie z nowym posągiem na Wyspie Wielkanocnej? Prawie 900 – tyle posągów naliczono się dotychczas na Wyspie Wielkanocnej (przez Polinezyjczyków nazywanej Rapa Nui). Monolity określa się jako moai. Są one bardzo charakterystyczne. Przedstawiają sylwetkę człowieka z wydłużoną, prostokątną twarzą. Wyraźnie zaznaczone są na niej oczy i nosy. Posągi moai mają zazwyczaj kilka metrów. Z moai związanych jest wiele tajemnic. Nie jest jasne, kiedy dokładnie powstały. Szacuje się, że mogło to być od kilkuset do nawet tysiąca lat temu. O ich twórcach wiadomo z całą pewnością jedynie to, że musieli być znakomitymi żeglarzami. Wyspa Wielkanocna to jedno z najbardziej izolowanych miejsc na świecie. Najbliżej z niej do wyspy Pitcairn – przy czym „najbliżej” oznacza w tym przypadku ponad dwa tysiące kilometrów. Jeszcze dalej jest do kontynentu. Rapa Nui formalnie należy do Chile. Od zachodnich wybrzeży tego kraju dzieli ją 3,5 tys. km. Tajemnica posągów moai Zagadkę stanowi również przeznaczenie posągów. Spekulowano, że mogły przedstawiać bóstwa i służyć rytuałom religijnym. Cztery lata temu archeolodzy zbadali dwa posągi, z których jeden zakopany był pionowo w ziemi. Zdaniem badaczy miało to zapewnić wysokie plony na okolicznych polach uprawnych. Rapa Nui: Wyspa kolosów Zastępy kamiennych posągów Moai nieustępliwie strzegą legend Rapa Nui – chilijskiej Wyspy Wielkanocnej. W jeszcze innej pozycji znajduje się posąg, o którego istnieniu dowiedzieliśmy się zaledwie w tym tygodniu. We wtorek rdzenna społeczność Rapa Nui wydała oświadczenie, w którym poinformowano o odnalezieniu jeszcze jednego moai. Posąg leżał na boku. Znajdował się na dnie wyschniętej laguny w kraterze Rano Rakaru. Nowy posąg moai znaleziony na Wyspie Wielkanocnej Absolutna większość posągów moai została wyrzeźbiona z tufu wulkanicznego. Jego źródłem jest krater wulkaniczny Rano Rakaru, wpisany na Listę światowego dziedzi…

na-wyspie-wielkanocnej-odnaleziono-nowy-posag-moai-spedzil-pod-woda-ponad-200-lat-fot-andia-universal-images-group-via-getty-images-7cd1a7f.jpg
width: 1024
height: 683

Sztuka prehistoryczna to nie tylko rysunki naskalne. Jak wyglądała twórczość w okresie paleolitu i neolitu?
type: item
date: 2023-01-14T09:53:42.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: architektura
subject: Dom
subject: historia
subject: malarstwo
subject: neolit
subject: prehistoria
subject: rzeźba
subject: sztuka
description: Sztuka prehistoryczna – nieważne, czy mówimy o malarstwie naskalnym, czy o rzeźbie – była dowodem na rozwój duchowości człowieka. Łączona z obrzędami religijnymi, z płodnością, a nawet z erotyką, miała wynieść nasz gatunek poza tu i teraz. Jednocześnie była przykładem ścisłego wówczas zespolenia człowieka z otaczającą go naturą.
encoded: W tym artykule: Wenus z Willendorfu to przykład sztuki prehistorycznej Czym jest sztuka prehistoryczna? Malarstwo naskalne Jaskinia Altamira i jaskinia Lascaux Prehistoryczna architektura megalityczna Znaczenie sztuki prehistorycznej Mierzy nieco ponad 11 cm i przedstawia otyłą kobietę o przerysowanych atrybutach płci. Duże, ciężkie piersi leżą na pękatym brzuchu. W tamtych czasach, a rzeźba liczy około 30 tys. lat, otyłość była cechą pożądaną. Głód był codziennością. Ci, którzy mieli na tyle łatwy dostęp do jedzenia, że jego nadmiar odkładał się w postaci tkanki tłuszczowej, byli wyjątkowi. Otyła kobieta miała większe szanse na urodzenie i wychowanie zdrowego dziecka. A sama otyłość, mocno nawiązując do ciąży, była łączona z płodnością. Wenus z Willendorfu to przykład sztuki prehistorycznej Kamienna Wenus z Willendorfu jest przechowywana w Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu. Zamknięta w niedużej podświetlanej gablocie, umieszczonej w wydzielonej części ekspozycji, zawsze budzi fascynację. Trudno o chwilę, gdy nie otacza jej wianuszek widzów analizujących każdy ryt, każdy fragment pękatego ciała. Łącznie z tymi, których została pozbawiona. Bo rzeźbiarz, tak precyzyjny w rysunku piersi i brzucha, nie pofatygował się o wyrzeźbienie kończyn. Wenus ma szczątkowe ręce i nogi. Pominięcie ich sprawia, iż niektórzy historycy sztuki uważają, że mogła być czymś, co dziś określilibyśmy mianem pornografii. Poręczną zabawką erotyczną. Inni sądzą, że Wenus z Willendorfu i inne podobne jej figurki służyły obrządkom płodności i porodu. Ma na to wskazywać, poza samymi wybujałymi kształtami rzeźby, podkreślenie krocza czerwoną farbę, której resztki zachowały się do dziś. Czym jest sztuka prehistoryczna? Niewiele wiemy o sztuce prehistorycznej. Samym terminem określa się artefakty o walorach estetycznych, jakie powstały w epoce przedpiśmiennej okresu górnego i późnego paleolitu oraz neolitu. Czyli od około 40 tys. lat p.n.e. do około 2 tys. roku p.n.e. Tylko czym są te walory estety…

serrania-de-la-lindosa-39a75ac.jpeg
width: 766
height: 419

W Turcji odkryto kamienne głowy greckich bogów oraz posąg nieznanego bohatera
type: item
date: 2022-12-30T08:41:26.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: bogowie
subject: Edukacja
subject: odkrycia archeologiczne
subject: rzeźba
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: turcja
description: Podczas wykopalisk w starożytnym mieście Aizanoi archeolodzy odkryli kamienne głowy m.in. Erosa i Dionizosa. Badacze znaleźli również ponad 2-metrowy posąg, który przedstawia legendarnego bohatera lub boga.
encoded: W tym artykule: Archeolodzy odkryli głowę jednego z ważniejszych greckich bóstw Aizanoi było ważnym ośrodkiem kulturowym w starożytnym świecie Starożytne miasto znajduje się na liście informacyjnej UNESCO To już kolejne z serii odkryć wybrakowanych posągów w Aizanoi w zachodniej Turcji. W ubiegłym roku archeolodzy odnaleźli brakujące fragmenty Afrodyty i Dionizosa. Rzeźby pochodziły z epoki rzymskiej, ale naukowcy zwracali uwagę, że to dowód na to, jak ważna była dla Rzymian kultura starożytnej Grecji. Zaledwie kilka miesięcy wcześniej na tym samym stanowisku archeologicznym wykopano posąg Higiei, greckiej i rzymskiej bogini zdrowia. Archeolodzy odkryli głowę jednego z ważniejszych greckich bóstw Tym razem wykopaliska prowadzili naukowcy z Uniwersytetu Kütahya Dumlupınar. Prace odbywały się w okolicy rzymskiego mostu, który przecinał tamtejszą rzekę. Archeolodzy odnaleźli kolejne kamienne głowy, które przedstawiały greckich bogów. Jedna z nich należała do Erosa, boga miłości i namiętności seksualnej. W tradycji greckiej uważany jest za pierwszego i jednego z najważniejszych bogów (pisał o tym m.in. Platon w „Uczcie”). Z kolei według Hezjoda Eros wraz z Gają byli rodzicami wszystkich następnych bogów. Turcja zachwyca na każdym zakręcie. Przejechaliśmy 1100 km przez najtrudniejsze drogi na świecie Wraz z Mazdą wyruszyliśmy w podróż na „Epicką jazdę" trudnymi, wymagającymi i niekiedy niebezpiecznymi drogami przepięknej Kapadocji. Oto jak sprawdziły się samochody z seri CX-5 i naj... Badacze odnaleźli również kolejną głowę Dionizosa, czyli boga płodności, dzikiej natury, winnej latorośli i wina oraz fragment rzeźby Heraklesa, jednego z herosów i syna Zeusa. Zespół archeologów odkrył również duży, ponad 2-metrowy posąg, któremu brakowało, głowy fragmentu cokołu i jednej stopy. Uczeni nie wiedzą na razie, kogo przedstawia. Podejrzewają, że był to legendarny bohater Aizanoi lub inne, nieznane bóstwo. Aizanoi było ważnym ośrodkiem kulturowym w starożytnym świecie – W trakci…

aizanoi-1e730e5.jpg
width: 1024
height: 683

Odkryto najstarszą w historii rzeźbę narracyjną. Archeolodzy zaskoczeni tym, co przedstawia
type: item
date: 2022-12-09T09:52:44.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: ludzie
subject: ludzie pierwotni
subject: neolit
subject: prehistoria
subject: rzeźba
subject: Społeczeństwo
subject: turcja
description: Archeolodzy odnaleźli w Turcji rzeźbę, która pochodzi sprzed 11 tysięcy lat. Przedstawia mężczyznę, który trzyma się za przyrodzenie, a z obydwu stron nacierają na niego dwa lamparty.
encoded: W tym artykule: Najstarsze rzeźby w historii, które przedstawiają spójną narrację Rzeźby rzucają nowe światło na ideologię ówczesnych ludzi Płaskorzeźby mają przedstawiać męski, brutalny świat Zespół naukowców od 2021 roku prowadził wykopaliska na neolitycznym stanowisku archeologicznym Sayburç, w południowo-wschodniej Turcji. W pozostałościach po neolitycznym budynku, w regionie Urfa, odnaleźli ławkę, na której wyrzeźbiono dwie nietypowe sceny. Badacze twierdzą, że prehistoryczny artefakt pochodzi sprzed 11 tysięcy lat. Oznacza to, że są to najstarsze w historii rzeźby, które przedstawiają sceny narracyjne. Najstarsze rzeźby w historii, które przedstawiają spójną narrację Odkrycie zostało opublikowane na łamach czasopisma naukowego „Antiquity”. Uwagę badaczy zwróciło to, co przedstawiają reliefy. Na jednej widoczny jest mężczyzna, który ręką trzyma swoje przyrodzenie, a po jego lewej i prawej stronie stoją lamparty lub inne drapieżne stworzenia. Z kolei druga przedstawia przykucniętego człowieka, który dzwoni grzechotką w stronę byka. Ludzie z okresu wczesnego neolitu używali kryształów do oznaczania kurhanów. Co to oznaczało? Archeolodzy odnaleźli kryształy na zachodzie Anglii, które zostały celowo złożone w miejscach pochówków sprzed nawet 6000 lat. – Sceny te mają narracyjną spójność zarówno tematu, jak i opowieści. Płaskorzeźby stanowią najbardziej szczegółowe przedstawienie neolitycznej „opowieści”, które do tej pory odnaleziono na Bliskim Wschodzie. Reliefy przybliżają nas do ludzi z okresu neolitu i ich świata – twierdzą autorzy badań. Rzeźby rzucają nowe światło na ideologię ówczesnych ludzi Naukowcy twierdzą, że rzeźby, które stworzono w Sayburç, pokazują swoistą ideologię neolitycznych ludzi, którzy zamieszkiwali ten region. Badacze podkreślają, że neolit był okresem zmian w życiu codziennym, strategii przetrwania oraz w relacjach społecznych. To właśnie wtedy człowiek miał zredefiniować swoje miejsce na świecie. Był to również czas, w którym łowcy-zbiera…

rzezba-f74a716.webp
width: 1200
height: 675

Skąd naprawdę pochodzi słynna Wenus z Willendorfu? Najnowsze badania wskazują na Włochy albo... Ukrainę!
type: item
date: 2022-03-02T13:11:17.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: archeologia
subject: epoka kamienia
subject: historia
subject: rzeźba
subject: Travel
subject: ukraina
subject: wenus
subject: włochy
description: Wenus z Willendorfu została odkryta ponad sto lat temu w Austrii. Nie oznacza to jednak, że właśnie tam powstała. Analiza z użyciem mikrotomografii wskazuje dwa nowe potencjalne miejsca pochodzenia słynnego dzieła sztuki prehistorycznej. Jedno z nich to prawdziwa niespodzianka.
encoded: W tym artykule: Z czego jest wyrzeźbiona Wenus z Willendorfu? Jak wygląda struktura Wenus z Willendorfu? Skąd pobrano próbki do analizy Wenus z Willendorfu? Wenus z Willendorfu pochodzi z Włoch lub... z Ukrainy Wenus z Willendorfu to cenny skarb z paleolitu Przedstawiająca kobietę figurka Wenus z Willendorfu sprzed 30 tys. lat to jeden z ikonicznych przykładów sztuki paleolitycznej. Mierząca zaledwie jedenaście centymetrów rzeźba przedstawia postać o silnie zarysowanych kobiecych kształtach. Nie ma twarzy ani stóp, za to wyolbrzymione piersi, genitalia i uda. A także wyraźnie zaznaczoną fryzurę. Figurka została znaleziona w 1908 r. w pobliżu miejscowości Willendorf w Austrii. Jej analiza wykazała jednak, że nie została zrobiona z materiału skalnego z tamtych okolic. Gdzie zatem wyrzeźbiono słynną Wenus? Naukowcy szukają odpowiedzi na to pytanie w pracy opublikowanej w czasopiśmie „Scientific Reports”. Wynika z niej, że Wenus najprawdopodobniej powstała w północnych Włoszech. Drugie w kolejności możliwe miejsce pochodzenia rzeźby to wschodnia Ukraina. Z czego jest wyrzeźbiona Wenus z Willendorfu? Sławna figurka należy do tzw. Wenus paleolitycznych, charakterystycznych dla kultury graweckiej. To kultura z górnego paleolitu, która występowała od 32 do 20 tys. lat temu w całej Europie. Figurki, które z niej pochodzą, często zrobione są z różnego rodzaju kości, w tym kości słoniowej. Wenus z Willendorfu jest inna. Wyrzeźbiono ją z oolitu – wapiennej skały osadowej składającej się z charakterystycznych okrągłych ziaren. Następnie została pomalowana ochrą. Jak wygląda struktura Wenus z Willendorfu? Dotychczas figurkę Wenus z Willendorfu badano wyłącznie z zewnątrz. Naukowcy kierowani przez antropologa prof. Gerharda Webera zdecydowali się na inne podejście. Za pomocą mikrotomografii przyjrzeli się dokładnie wewnętrznej strukturze rzeźby. Rozdzielczość wykonanych skanów sięgała 11,3 mikrometra (mikrometr to jedna milionowa część metra). Odkryto najstarsze malowidła naskalne…

skad-naprawde-pochodzi-slynna-wenus-z-willendrofu-najnowsze-badania-wskazuja-na-wlochy-albo-ukraine-fot-lois-lammerhuber-2cd3ac2.jpeg
width: 1498
height: 880