National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-08-10T11:53:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Dunaj, Ren, Loara, Pad i Wisła są cieniami samych siebie. Wysychające rzeki to szok dla Europy
items: Niepokojące ostrzeżenia wyłoniły się z dna wysychającej rzeki. To wiadomości sprzed wieków
items: Sekwana miała być niebezpieczna. Dziś paryżanie szukają w niej ratunku przed upałem
items: Europejskie rzeki wysychają. Węgry gaszą światła, a z dna Dunaju i Renu wyłaniają się tajemnicze artefakty
items: Na Polskę spadł upragniony deszcz, ale czy zdoła zatrzymać suszę? Hydrolodzy nie mają złudzeń
items: Koniec rzek, jakie znamy. Dramatyczny raport ONZ o populacjach ryb słodkowodnych
items: Trzecia rzeka świata wraca do życia. Taki projekt mogły przeprowadzić tylko Chiny
items: Wypływa w górach i kończy bieg w wielkiej rzece. Przez wieki wyznaczała granicę Polski
items: Najważniejsza rzeka starożytnego świata – to wąski pas wody, od którego zależało przetrwanie cywilizacji
items: Rzeka, która ginie w piasku. Delta Okawango w Botswanie to ostatni taki fenomen na Ziemi
items: Ta ryba-krokodyl to żywa skamieniałość. Może ważyć 130 kilogramów, połyka ofiary w całości i składa trujące jaja. Nowe odkrycie może ją ocalić
items: Antarktydę przecinały kiedyś rzeki. Miliony lat temu wyrzeźbiły tamtejszy krajobraz
items: Ganges wysycha w bezprecedensowym tempie. Jaka będzie przyszłość świętej rzeki?
items: „Tego procesu nie da się powstrzymać” – naukowcy załamani tym, co zostało z arktycznych rzek
items: Udana renaturyzacja delty rzeki Nidy – powrót rzadkich gatunków i lepsza ochrona przed suszą
items: Rekordowo niski stan Wisły. Hydrolog wskazuje często pomijaną przyczynę
items: Susza hydrologiczna w Polsce: niski stan rzek, zanik jezior. Ekolodzy biją na alarm
items: Zbiornik Racibórz Dolny. Zachwycił mieszkańców południowej Polski i zadziwił archeologów
items: Święte miasto Mezopotamii zdradza tajemnice. Setki kilometrów kanałów
items: Dorosłe samce amazońskich delfinów oddają mocz w powietrzu. Czy to tylko popisy?
items: Ściana wody. Relacja z wędrówki wzdłuż strefy zdemilitaryzowanej w Korei Południowej
items: Najdłuższa rzeka Włoch kończy swój bieg w spektakularny sposób. Warto odwiedzić to miejsce
items: Najdłuższa rzeka Ukrainy. Potężny Dniepr wspiera ten kraj w wojnie z Rosją
items: Oto Narwiański Park Narodowy. Ten rzeczny labirynt o każdej porze roku wygląda inaczej
items: Nad pięknym modrym Dunajem i nie tylko. Rejsy wycieczkowe to doskonały sposób na spędzenie wakacji

Dunaj, Ren, Loara, Pad i Wisła są cieniami samych siebie. Wysychające rzeki to szok dla Europy
type: item
date: 2026-08-10T11:52:43.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: dunaj
subject: europa
subject: klimat
subject: ocieplenie klimatu
subject: rzeki
subject: susza
subject: wisła
subject: zmiany klimatyczne
description: Europa zmaga się z głębokim kryzysem wodnym. Rekordowo niskie poziomy wody w wielu wielkich rzekach kontynentu paraliżują transport i energetykę, zagrażają ekosystemom. Rolnictwo i akwakultura liczą straty spowodowane długotrwałą suszą. Wysychające rzeki odsłaniają też obiekty i budowle sprzed dziesiątek, a nawet setek lat.
encoded: Fale upałów oraz dotkliwy brak opadów doprowadziły największe europejskie rzeki do rekordowo niskich poziomów wody. Problem nie jest lokalny – dotyczy wielu krajów i wielu rzek, kluczowych dla przemysłu, gospodarki i energetyki. Wysychają nawet rzeki ogromne, i to jednocześnie, w wielu miejscach. Europa mierzy się z bezprecedensową sytuacją hydrologiczną. Kryzys wodny w Europie Największe rzeki Europy – Pad we Włoszech, Loara we Francji, Ren w Niemczech oraz Dunaj płynący przez Europę Środkową – osiągnęły nienotowane od lat minima. We Francji susza objęła niemal cały kraj – w połowie lipca ostrzeżenia obowiązywały na 85% jej terytorium, podczas gdy zaledwie dwa lata wcześniej problem ten dotyczył niespełna 2%. Szczególnie trudna sytuacja panuje na Loarze, i to ponownie - suszę odnotowano tam także w 2022 roku. W Niemczech kluczowy dla gospodarki Ren osiągnął historyczne minimum, co w miastach takich jak Kolonia czy Düsseldorf pozwala na przechodzenie przez rzekę pieszo. Operatorzy barek transportowych byli zmuszeni do ograniczenia ładunków do zaledwie jednej piątej ich normalnej wagi, co paraliżuje łańcuchy dostaw dla przemysłu stalowego i chemicznego. Dodatkowo eksperci ostrzegają, że osłabienie naturalnej filtracji spowodowane suszą może podnieść koszty uzdatniania wody pitnej dla milionów mieszkańców nawet o 30%. Z kolei na Węgrzech wysychający Dunaj stał się bezpośrednim zagrożeniem dla bezpieczeństwa energetycznego kraju. Niski przepływ w rejonie elektrowni jądrowej Paks niemal uniemożliwił chłodzenie reaktorów, co zmusiło władze do apelu o oszczędzanie energii elektrycznej. Na Węgrzech odnotowano temperatury sięgające 42 st. Celsjusza, co potęguje parowanie i pogłębia deficyt wody. W Rumunii wojsko było zmuszone do kontrolowanych eksplozji w korycie Dunaju, by zapewnić dopływ wody do chłodzenia elektrowni Cernavodă. Rekordowo niski stan Wisły i susza hydrologiczna w Polsce Na stacji Warszawa-Bulwary odnotowano rekordowy poziom Wisły wynoszący zaledwie 103 cm. …

dunaj-09d3414.jpg
width: 5784
height: 3848

Niepokojące ostrzeżenia wyłoniły się z dna wysychającej rzeki. To wiadomości sprzed wieków
type: item
date: 2026-08-06T13:15:58.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Przyroda
subject: niemcy
subject: rzeki
subject: susza
subject: upał
description: Rekordowe upały, utrzymujące się od kilku tygodni w Niemczech, przyczyniają się do bardzo niskiego stanu Renu - najdłuższej rzeki naszych zachodnich sąsiadów. Z wysychającego akwenu zaczęły wyłaniać się zapomniane obiekty, które przez lata znajdowały się na dnie. Niektóre z nich to ostrzeżenia od minionych pokoleń.
encoded: Ekstremalne upały, które od tygodni utrzymują się nad Europą, wywołały niszczycielską suszę na Starym Kontynencie. Węgry musiały wstrzymać pracę swojej elektrowni jądrowej. Trudna sytuacja panuje również u naszych zachodnich sąsiadów – wysychający Ren zachwiał tamtejszą gospodarką i turystyką. Teraz najdłuższa rzeka Niemiec zaczęła ukazywać obiekty, które lata temu, ku przestrodze, zostały tam pozostawione przez minione pokolenia. Ostrzegawcze znalezisko w Renie Gdzie szukać potwierdzenia, że sytuacja związaną z suszą jest naprawdę poważna? Obiekty, które kilka dni temu wynurzyły się z Renu są przestrogą przed konsekwencjami niszczycielskich upałów. W niemieckiej miejscowości Neuss (miasto graniczące z Dusseldorfem) spod wody wyłonił się stary kuter rybacki. Łódź osiadła na dnie Renu w latach 90. XX wieku i od tamtej pory pozostawała zatopiona. Opieszałość w wyciąganiu statku nie bierze się jednak z lenistwa lokalnych władz, a z celowego działania. Łódź służy za punkt ostrzegawczy, którego pojawienie się oznacza niebezpiecznie niski poziom wody w rzece. Z tego odkrycia nikt więc nie powinien się cieszyć. Ostatni raz zatopiony kuter ukazał się mieszkańcom Neuss w 2022 roku. Panująca wówczas susza doprowadziła m.in do pierwszego w historii wysuszenia źródła Tamizy – drugiej co do długości rzeki w Wielkiej Brytanii. Sygnał sprzed wieków zwiastujący głód Dużo bardziej niepokojące obiekty ukazały się w ostatnich dniach mieszkańcom innych nadreńskich miast. Wysychająca rzeka odsłoniła tzw. „kamienie głodowe” – skały z wyrytymi na nich inskrypcjami. Takie kamienie były umieszczane w korytach Renu i innych niemieckich rzek od ok. XV do XIX wieku, by ostrzec przyszłe pokolenia przed głodem spowodowanym ekstremalnymi upałami. Na jednej z inskrypcji możemy przeczytać: „Jeśli mnie widzisz, płacz”, natomiast na innej napis sugerujący, że gdy kamień zniknie pod wodą, życie znów stanie się bardziej kolorowe. Tak jak w przypadku zatopionej łodzi, to nie pierwszy raz, gdy złowieszcz…

FABRIC-KOLAZ-32-45-c7360f4.jpg
width: 2813
height: 1875

Sekwana miała być niebezpieczna. Dziś paryżanie szukają w niej ratunku przed upałem
type: item
date: 2026-08-05T06:55:21.000Z
creator: Melissa Godin
subject: Przyroda
subject: europa
subject: miasta
subject: pływanie
subject: rzeki
description: Europejskie miasta odzyskują swoje rzeki. Dzięki kosztownym programom oczyszczania mieszkańcy Paryża, Bazylei czy Kopenhagi znów mogą korzystać z nich jak z naturalnych kąpielisk. W dobie zmian klimatu stają się one czymś więcej niż tylko elementem krajobrazu.
encoded: Przez większość życia Pauline Janbon nie wyobrażała sobie kąpieli w paryskiej Sekwanie. – Kiedy byliśmy dziećmi, mówiono nam, że w rzece pływają zwłoki – wspomina 20-letnia studentka Sorbony. – Sekwana miała opinię miejsca skrajnie zanieczyszczonego. Tymczasem w czerwcu, gdy Francję nawiedziła rekordowa fala upałów, Pauline wraz z tysiącami innych paryżan wskoczyła do miejskich rzek i kanałów. W dniu, w którym ją spotkałam, stała na brzegu Kanału Saint-Martin, otoczona tłumami kąpielowiczów skaczących do wody, pływających i unoszących się na jej powierzchni. – Nigdy wcześniej nie kąpałam się we własnym mieście – mówiła, wyciskając wodę z włosów. – Czuję się, jakbym była na wakacjach. Paryż jest jednym z wielu europejskich miast, które podjęły walkę o przywrócenie swoich rzek mieszkańcom. Kopenhaga, Bazylea, Zurych, Berno i Oslo przez lata inwestowały w modernizację systemów kanalizacyjnych, rozwój infrastruktury do odprowadzania wód opadowych oraz rozwiązania ograniczające zanieczyszczenie wód. Ich wysiłki przyniosły wymierne efekty. Dziś Europejczycy ponownie korzystają z rzek i kanałów, a wraz z nasilającymi się skutkami zmian klimatu oraz coraz częstszymi falami upałów władze i urbaniści zaczynają postrzegać miejskie akweny jako ważny element adaptacji do wyższych temperatur. – Obserwujemy, jak ludzie na nowo definiują swoją relację z wodą – mówi Matthew Sykes, współzałożyciel i dyrektor programowy organizacji Swimmable Cities, zrzeszającej instytucje promujące prawo mieszkańców do korzystania z miejskich rzek i kanałów. – Coraz więcej osób dostrzega, że miasto, w którym można bezpiecznie pływać, jest po prostu lepszym miejscem do życia. Powrót do miejskich rzek. Jak Europa odzyskuje czystą wodę Aż do początku XX wieku kąpiele w rzekach miejskich były powszechną praktyką w Europie Zachodniej i części Ameryki Północnej. Łazienki i pływalnie budowano bezpośrednio na rzekach – były to miejsca, do których ludzie chodzili zarówno dla rozrywki, jak i po to, by zadbać o…

sekwana-319450d.jpg
width: 8571
height: 5719

Europejskie rzeki wysychają. Węgry gaszą światła, a z dna Dunaju i Renu wyłaniają się tajemnicze artefakty
type: item
date: 2026-08-03T11:28:26.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Przyroda
subject: dunaj
subject: rzeki
subject: susza
description: Na skutek utrzymujących się w tego lata upałów, wysychają największe rzeki Europy. Niski poziom wody w Dunaju zmusił węgierski rząd do zamknięcia Elektrowni Jądrowej w Paks, która dostarcza blisko połowę energii elektrycznej w całym kraju. Niemcy również walczą z ubytkiem wody w swoim najważniejszym śródlądowym akwenie – Renie. Wyłaniające się miejscami dno zaczyna przynosić zaskakujące odkrycia.
encoded: Tegoroczne lato obfituje w wręcz tropikalne temperatury utrzymujące się nad Europą. Pod koniec czerwca w Polsce padł rekord najwyższej zanotowanej ciepłoty – termometry w Słubicach ukazały 40,5°C. Historyczne pomiary odnotowano również m.in. w Danii, Czechach czy Niemczech. Utrzymujące się upały drastycznie odbijają się na kondycji najważniejszych europejskich akwenów. W szczególności cierpią rzeki, które w wielu państwach stanowią trzon krajowej gospodarki. Kryzysowa sytuacja zmusza niektóre rządy do stanowczych, odmieniających funkcjonowanie całego narodu działań. Dunaj gasi światło Premier Węgier Péter Magyar ogłosił, że Elektrownia Jądrowa w Paks będzie musiała zostać wyłączona. Decyzja ta jest konsekwencją utrzymującego się niskiego poziomu wody w Dunaju, który służy obiektowi za główne źródło chłodzenia. To pierwsza taka sytuacja od 44 lat, kiedy to elektrownia zaczęła swoją pracę. Rezultaty decyzji węgierskiego premiera widać w największych miastach kraju. Władze Budapesztu zostały zmuszone do spowolnienia metra oraz tramwajów, które w ten sposób mają zaoszczędzić 15 megawatogodzin każdego dnia. Zmiany dotkną również niektórych linii napędzanych prądem elektrycznym trolejbusów, których część zostanie zamieniona na pojazdy zasilane olejem napędowym. W stolicy Węgier zostanie również wyłączone oświetlenie dekoracyjne głównych atrakcji turystycznych miasta. Ucierpią najważniejsze i najbardziej widowiskowe budowle, takie jak budynek Parlamentu i Zamek w Budzie. Choć ostatnia turbina elektrowni obecnie jeszcze działa, przyszłość zdaje się niezwykle niepewna. Magyar w jednym z najnowszych wystąpień zaznacza, że żywotność obiektu balansuje na bardzo cienkiej, 5-centymetrowej granicy. Tyle bowiem dzieli obecny wynik 83 metrów i 68 centymetrów nad poziomem Morza Bałtyckiego od absolutnej granicy, po której rozpoczyna się całkowity proces wyłączania Elektrowni Jądrowej w Paks. Rekord na Renie Sytuacja nie wygląda bardziej kolorowo u naszych zachodnich sąsiadów – najdłu…

GettyImages-2288411877-3610a8c.jpg
width: 4500
height: 3001

Na Polskę spadł upragniony deszcz, ale czy zdoła zatrzymać suszę? Hydrolodzy nie mają złudzeń
type: item
date: 2026-05-07T11:30:04.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: polska
subject: rzeki
subject: susza
subject: woda
description: Polska zmaga się z ciężką sytuacją hydrologiczną. Choć ostatnia doba przyniosła wyczekiwane opady, eksperci studzą optymizm: doraźne deszcze nie są w stanie cofnąć głębokiego deficytu wody. Obecny stan rzek i gleby przypomina raczej koniec upalnego lata niż środek wiosny.
encoded: Sytuacja w polskich rzekach jest, jak na początek maja, wyjątkowa – z danych IMGW-PIB wynika, że aż 72 proc. stacji hydrologicznych w całym kraju odnotowuje niski stan wody. Jedynie 1 proc. rzek znajduje się w strefie wody wysokiej, a 27 proc. w strefie średniej. Dr Sebastian Szklarek, ekohydrolog z Polskiej Akademii Nauk, podkreśla w rozmowie z PAP, że takie parametry o tej porze roku są alarmujące. Problem suszy w Polsce nie jest niczym nowym – występuje stale, od lat. Nawet zima nie przyniosła wytchnienia, ponieważ stan suszy, z którym weszliśmy w nowy rok, został jedynie „zakamuflowany” przez opady śniegu. Wraz z nadejściem wiosny i wzrostem temperatur, parowanie resztek wilgoci z krajobrazu gwałtownie przyspieszyło, co doprowadziło do obecnej, kryzysowej sytuacji. Dlaczego ulewy nie rozwiążą problemu? Wielu z nas z nadzieją patrzyło na prognozy zapowiadające opady sięgające lokalnie nawet 50 litrów na metr kwadratowy. Jednak dla hydrologa takie deszcze to za mało, a momentami mogą one wręcz pogorszyć sytuację. Sebastian Szklarek porównuje przesuszoną polską ziemię do rośliny w doniczce: jeśli przez długi czas nie była podlewana, nagłe wylanie na nią „wanny wody” spowoduje, że ta po prostu spłynie po powierzchni, zamiast wsiąknąć w głąb gleby. Ulewne i nawalne opady w niewielkim stopniu uzupełniają zasoby wodne. Zamiast zasilać wody podziemne, deszcz spływa do rzek, powodując lokalne podtopienia i powodzie, zamiast powoli wsiąkać w glebę. Tym, na co naprawdę czekają rolnicy i przyroda, jest deszcz długotrwały, o umiarkowanym natężeniu. Rolnictwo i lasy w obliczu suszy Skutki suszy najboleśniej odczuwa rolnictwo. Na polach, np. w województwie warmińsko-mazurskim, rolnicy opisują ziemię jako „jeden wielki popiół”. Szacuje się, że 45 proc. powierzchni rolnych i leśnych w Polsce jest bezpośrednio zagrożonych suszą rolniczą. Trudna sytuacja panuje też w lasach. Od początku 2026 roku do początku maja wybuchło już 3306 pożarów, podczas gdy w analogicznym okresie ubiegł…

susza-w-polsce-32e4a37.jpeg
width: 4406
height: 2478

Koniec rzek, jakie znamy. Dramatyczny raport ONZ o populacjach ryb słodkowodnych
type: item
date: 2026-03-27T11:38:06.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: ekologia
subject: katastrofy ekologiczne
subject: ryby
subject: ryby jesiotrowate
subject: rzeki
description: Poznaliśmy brutalną prawdę o stanie światowych rzek. Tamy, zanieczyszczenia i zmiany klimatu sprawiły, że ryby słodkowodne to dziś najbardziej zagrożone kręgowce na Ziemi.
encoded: Ryby słodkowodne to jedne z najbardziej zagrożonych kręgowców. Gatunki migrujące znajdują się obecnie w fazie gwałtownego spadku liczebności, który zagraża stabilności ekosystemów rzecznych oraz bytowi milionów ludzi. Najnowszy raport „Global Assessment of Migratory Freshwater Fishes”, przygotowany dla Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt (CMS), rzuca światło na krytyczną sytuację setek gatunków zależnych od swobodnego przemieszczania się wzdłuż rzek całego świata. Dokument ten opiera się na analizie blisko 15 000 gatunków z Czerwonej Listy IUCN, co pozwala na precyzyjne zidentyfikowanie ryb wymagających natychmiastowej ochrony. Obecnie na listach CMS znajdują się 23 gatunki ryb słodkowodnych, jednak szczegółowa analiza wskazuje, że powinny one objąć aż 325 kolejnych. Przyczyny gwałtownego spadku populacji ryb migrujących Od 1970 roku liczebność populacji migrujących ryb słodkowodnych spadła o zawrotne 81%. Głównym zagrożeniem jest fragmentacja siedlisk, spowodowana między innymi budową zapór, które skutecznie blokują trasy migracji do tarlisk oraz żerowisk. Degradacja siedlisk poprzez wylesianie, regulację koryt oraz wydobycie surowców niszczy naturalne miejsca rozrodu, a zanieczyszczenia systematycznie pogarszają jakość wody w całych dorzeczach. Nadmierna eksploatacja, w tym kłusownictwo ukierunkowane na pozyskanie kawioru, drastycznie redukuje liczbę dorosłych osobników niektórych gatunków. Zmiana klimatu dodatkowo przekształca rzeki, prowadząc do rozregulowania cykli życiowych ryb. Ponieważ problem dotyczy rzek jako nierozerwalnej całości, ochrona prowadzona wyłącznie w obrębie jednego państwa jest dalece niewystarczająca. Gatunki na krawędzi wyginięcia i priorytety ochronne Jesiotrokształtne to obecnie najbardziej zagrożona grupa ryb. Większość należących do niej gatunków posiada status krytycznie zagrożonych. Symbolem tego kryzysu stał się wiosłonos chiński, który w 2022 roku został oficjalnie uznany za gatunek wymarły. Równie dramatycznie…

ryby-slodkowodne-spadek-populacji-f55289d.jpg
width: 7659
height: 4308

Trzecia rzeka świata wraca do życia. Taki projekt mogły przeprowadzić tylko Chiny
type: item
date: 2026-02-16T12:29:24.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: azja
subject: chiny
subject: ochrona przyrody
subject: rzeki
description: W rzece Jangcy odradza się bioróżnorodność, a liczebnośc ryb gwałtownie rośnie. Po 70 latach degradacji ekosystemu rząd Chin wprowadził bezprecedensowy, 10-letni zakaz połowów. I przynosi on wymierne efekty, potwierdzone badaniami opublikowanymi w „Science”.
encoded: Dorzecze Jangcy to jeden z najważniejszych na świecie obszarów pod względem bioróżnorodności słodkich wód. W ciągu ostatnich 70 lat działalność człowieka doprowadziła jednak niemal do załamania całego ekosystemu. Aby powstrzymać tę degradację, w 2021 roku chiński rząd wprowadził bezprecedensowy zakaz połowów na 10 lat. Najnowsze badanie, opublikowane w czasopiśmie „Science” wskazuje, że to radykalne podejście zaczyna przynosić efekty. Jangcy – życiodajna tętnica Chin Jangcy, nazywana też Rzeką Błękitną, jest najdłuższą rzeką Azji i trzecią pod względem długości na świecie. Ma długość ok. 6300 km, a jej dorzecze obejmuje około 1,8 mln km², co stanowi aż jedną piątą powierzchni Chin. Rzeka ma fundamentalne znaczenie dla Państwa Środka: w jej dorzeczu mieszka około 40% ludności kraju, a z tamtejszych pól pochodzi aż 75% ogólnokrajowych zbiorów ryżu. Jangcy jest też kluczowym szlakiem transportowym oraz gigantycznym źródłem energii dzięki licznym tamom, w tym słynnej Zaporze Trzech Przełomów, która jest jedną z największych elektrowni wodnych na świecie. Pierwsze oznaki odrodzenia Monitoring prowadzony w latach 2018–2023 wykazał, że wprowadzenie zakazu połowów skutecznie odwróciło trwający od 70 lat trend spadkowy w populacjach ryb. Analizy biomasy i bioróżnorodności pokazują znaczną poprawę kondycji fizycznej ryb, przy czym najbardziej skorzystały na tym duże gatunki. Pozytywne zmiany odnotowano również w przypadku rzadkich gatunków, takich jak krytycznie zagrożony jesiotr z Jangcy (Acipenser dabryanus) czy Myxocyprinus asiaticus. Przyszłość innego giganta – jesiotra chińskiego (Acipenser sinensis) – nadal jednak pozostaje niepewna. W sumie, według szacunków naukowców, biomasa ryb wzrosła aż o 209%, a bioróżnorodność – o 13%. Nie tylko ryby wracają Jednym z najbardziej spektakularnych sukcesów jest poprawa sytuacji morświnka chińskiego (Neophocaena asiaeorientalis asiaeorientalis), jedynego ssaka słodkowodnego w tej rzece, który nie występuje nigdzie indziej. Jego popu…

jangcy-d3b403d.jpeg
width: 8019
height: 2832

Wypływa w górach i kończy bieg w wielkiej rzece. Przez wieki wyznaczała granicę Polski
type: item
date: 2026-01-01T10:26:37.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: dolny śląsk
subject: polska
subject: rzeka
subject: rzeki
description: Nysa Kłodzka wypływa spod świerkowych korzeni na Trójmorskim Wierchu, by chwilę później stać się pstrągowym rajem i naturalną fosą dla kłodzkiej twierdzy. To niezwykła rzeka – starsza niż góry, które przecina malowniczym przełomem w Bardzie. Choć dziś jej energię tłamszą potężne zapory jezior Otmuchowskiego i Nyskiego, wciąż zachwyca dziką przyrodą.
encoded: Spis treści: Źródło na Trójmorskim Wierchu Furia górskiego potoku Z górskiej doliny do kotliny Geologiczny i przyrodniczy cud Ujarzmienie nurtu Ostatni odcinek podróży do Odry Nysa Kłodzka – lewobrzeżny dopływ Odry – przecina obszar dwóch województw: dolnośląskiego i opolskiego. Wypływa z malowniczych Sudetów Wschodnich, by 181 km dalej wpłynąć do drugiej najdłuższej rzeki w Polsce. Po drodze tworzy niesamowite krajobrazy i miejsca tak niezwykłe, że niektóre są określane mianem „cudu”. Źródło na Trójmorskim Wierchu Rzeka wypływa z Masywu Śnieżnika. Oficjalnie uznane źródło Nysy Kłodzkiej, które w 2020 roku otrzymało nazwę „Szczodre”, znajduje się na wysokości 1006 m n.p.m., w pobliżu zboczy Trójmorskiego Wierchu. Woda wybija tam z dwóch niewielkich źródełek, oddalonych od siebie o zaledwie metr. Jedno tryska spod korzeni potężnego świerka, drugie przebija się przez warstwę leśnych liści. Już po chwili te dwa strumyki łączą się, tworząc spójny ciek, który w praktyce jest pierwszym tchnieniem Nysy Kłodzkiej. Dotarcie do tego miejsca nie stanowi dużego wyzwania. Z pobliskiej wsi Jodłów prowadzi tam łagodny, czerwony szlak turystyczny – szeroka leśna droga o niezbyt dużym nachyleniu, która w niecałą godzinę pozwala stanąć u kolebki rzeki. Furia górskiego potoku W swoim górnym biegu Nysa Kłodzka ma charakter typowego górskiego potoku. Jej wody są wartkie, krystalicznie czyste i zimne. Płynąc w dół przez naturalny kanał odpływowy – Rów Górnej Nysy – rzeka tworzy liczne kaskady i niewielkie wodospady, rzeźbiąc sobie drogę w skalistym podłożu. Ten odcinek charakteryzuje się niezwykłą czystością wód. Zaliczane są do I klasy czystości, co czyni je idealnym siedliskiem dla wymagających ryb, takich jak pstrąg potokowy i lipień. To sprawia, że w górnym biegu, rzeka jest istnym rajem dla wędkarzy muchowych. Zanim Nysa Kłodzka wpłynie do rozległej Kotliny Kłodzkiej, mija pierwsze historyczne miasta: Międzylesie, z dominującym nad okolicą zamkiem, i Bystrzycę Kłodzką, z jednym z na…

nysa-klodzka-50621e7.jpg
width: 1799
height: 1200

Najważniejsza rzeka starożytnego świata – to wąski pas wody, od którego zależało przetrwanie cywilizacji
type: item
date: 2025-12-28T10:31:57.000Z
creator: Artur Białek
subject: Przyroda
subject: afryka
subject: egipt
subject: etiopia
subject: nil
subject: rzeki
description: Nil, rzeka wciąż wzbudzająca fascynację, to coś więcej niż tylko ciek wodny. To życiodajna arteria, która w jałowym sercu pustyni umożliwiła narodziny i rozkwit jednej z najwspanialszych cywilizacji w dziejach ludzkości. Dla starożytnych Egipcjan rzeka była darem bogów – ucieleśnieniem porządku i obfitości. Jej coroczne wylewy nanosiły żyzny muł, gwarantując przetrwanie i dobrobyt. Ta sama rzeka, która niegdyś jednoczyła, dziś dzieli, stając się epicentrum napięć geopolitycznych, gdzie walka o każdą kroplę wody może przerodzić się w otwarty konflikt.
encoded: Spis treści: W poszukiwaniu źródeł Nilu Bieg Nilu do morza Dorzecze Nilu, czyli tętniąca życiem arteria Ujarzmić potwora – wpływ człowieka na Nil Choć w wielu popularnych źródłach Nil wciąż funkcjonuje jako najdłuższa rzeka Ziemi, w świecie nauki palma pierwszeństwa należy już do jego południowoamerykańskiego rywala. Najnowsze i najbardziej szczegółowe dane naukowe wskazują, że Amazonka jest o około kilkaset kilometrów dłuższa (choć należy podkreślić, że naukowcy wciąż nie doszli do ostatecznego porozumienia w tej kwestii). Nil spadł z najwyższego stopnia podium, jednak nie oznacza to, że afrykański gigant przestał fascynować i intrygować. Przeciwnie. W pewnym sensie, Nil do dziś pozostaje jedną z największych zagadek geograficznych w historii. W poszukiwaniu źródeł Nilu Przez stulecia kwestia poszukiwań źródeł Nilu inspirowała niezliczone ekspedycje, w tym wyprawy wysyłane przez rzymskich cesarzy. Dziś wiemy, że ustalenie miejsca, w którym ogromna rzeka wydaje pierwsze tchnienie, jest w zasadzie niemożliwe. Wynika to z faktu, że Nil nie ma jednego, konkretnego początku. Jest zasilany przez niezwykle złożony system dopływów i jezior, rozciągający się na ogromnym obszarze Afryki Środkowo-Wschodniej. Oficjalnie przyjmuje się, że ten kolos ma dwa źródła o skrajnie odmiennych charakterach: Nil Biały i Nil Błękitny. Nil Biały Podróż Nilu rozpoczyna się w odległych, górzystych rejonach Rwandy i Burundi. To tam biją źródła rzeki Kagera, uznawanej za najbardziej oddalony od ujścia dopływ systemu rzecznego Nilu. Meandrując przez rozległe sawanny, Kagera wpada do rozległego Jeziora Wiktorii, największego jeziora Afryki. Wypływając z jego północnego krańca, już jako Nil Wiktorii, rozpoczyna swoją długą, północną wędrówkę. Jej bieg jest tu przerywany przez kolejne zbiorniki wodne – najpierw zamulone Jezioro Kioga, a następnie głębokie Jezioro Alberta. Najtrudniejszym etapem tej podróży jest Sudd w Sudanie Południowym. To jeden z największych na świecie obszarów podmokłych, gdzi…

nil-5703cb2.jpg
width: 2116
height: 1250

Rzeka, która ginie w piasku. Delta Okawango w Botswanie to ostatni taki fenomen na Ziemi
type: item
date: 2025-12-26T11:12:19.000Z
creator: Agnieszka Franus
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: afryka
subject: botswana
subject: rzeki
subject: safari
description: Delta Okawango to jedno z najbardziej wyjątkowych miejsc na Ziemi – rzeka, która kończy swój bieg w piaskach pustyni, zamiast wpadać do morza. Jej rytm wyznacza życie tysięcy zwierząt i ludzi.
encoded: Spis treści: Rzeka bez ujścia: wodny fenomen na skraju pustyni Zwierzęta, które nauczyły się żyć z kaprysami delty Ekskluzywne safari, które nie zostawia śladu Nie cisza luksusu, a luksus ciszy Ten fenomenalny ekosystem rozciąga się na rozległej Pustyni Kalahari, gdzie rzeka Okawango po przebyciu ponad tysiąca kilometrów z deszczowych wyżyn Angoli rozpływa się w bezkresnych mokradłach. Delta nie tylko tworzy gigantyczną oazę życia, ale również przestawia sezonowe cykle – powodzie przypadają tu na środek pory suchej. Co więcej, jej znaczenie wykracza daleko poza biologię – to przestrzeń, gdzie zrównoważona turystyka łączy się z ochroną przyrody i dziedzictwem lokalnych społeczności. Rzeka bez ujścia: wodny fenomen na skraju pustyni Delta Okawango w Botswanie jest fenomenem hydrologicznym – zamiast uchodzić do morza, rzeka, która pokonała ponad tysiąc kilometrów z deszczowych wyżyn Angoli, rozlewa się i ostatecznie znika w piaskach rozległej Pustyni Kalahari. To bezodpływowe ujście tworzy jedno z najbardziej tętniących życiem, choć efemerycznych miejsc na Ziemi. Cały system ukształtował się około 10 000 lat temu, po wyschnięciu prehistorycznego Jeziora Makgadikgadi. Obecnie delta, w szczycie powodzi, zajmuje nawet 20 000 km², stając się gigantyczną oazą. Co najbardziej intrygujące – szczyt fali powodziowej dociera do delty w środku pory suchej, między czerwcem a sierpniem. To odwrócenie naturalnego cyklu zamienia jałową równinę w zielony labirynt kanałów i wysp, do którego migruje nawet 200 tysięcy dużych zwierząt – od słoni, po bawoły i liczne drapieżniki. Zwierzęta, które nauczyły się żyć z kaprysami delty Delta Okawango, wpisana na listę UNESCO, jest uznawana za dowód na ewolucyjną adaptację wielu gatunków zwierząt. Ponieważ jej wody są zmienne, tutejsza fauna musiała przystosować się do życia z jej obecnością i brakiem. Lwy Okawango, w odróżnieniu od większości ich kontynentalnych krewnych, rozwinęły unikatową umiejętność: brodzenia i pływania w płytkiej wodzie po…

Africa-Botswana-Under-Canvas-guests-getting-off-mokoro-in-the-okavango-delta-9b33194.jpg
width: 1920
height: 1080

Ta ryba-krokodyl to żywa skamieniałość. Może ważyć 130 kilogramów, połyka ofiary w całości i składa trujące jaja. Nowe odkrycie może ją ocalić
type: item
date: 2025-12-06T11:59:45.000Z
creator: Jason Bittel
subject: Przyroda
subject: ameryka północna
subject: ochrona gatunkowa
subject: przyroda usa
subject: ryby
subject: rzeki
description: Niszczuka krokodyla przetrwała 157 milionów lat, ale może nie przetrwać najbliższych dekad – przynajmniej w USA. Naukowcy szukają sposobów, by zbadać i ocalić tego olbrzymiego drapieżnika. Są na dobrej drodze.
encoded: Spis treści: Gigant sprzed milionów lat Zła sława niszczuki krokodylej Gatunek zagrożony czy nie? Zależy, gdzie Jak badać niszczuki przez „kolczugę” z łusek? Mały wycinek płetwy zamiast śmiertelnego stresu Cuda ewolucji: życie bez tlenu i trujące jaja Jak ocalić słodkowodne olbrzymy? Niszczuka krokodyla (Atractosteus spatula) to prawdziwy postrach słodkowodnych wód i druga co do wielkości ryba Ameryki Północnej. Pokrywające jej ciało kostne łuski sprawiają, że wygląda jak opancerzony dinozaur. I nie jest to dalekie od prawdy – rządzi w rzekach już od późnej jury, czyli od 157 milionów lat. Ale jej „rządy” mają się ku końcowi – jej populacja w amerykańskich rzekach dramatycznie zmalała. Gigant sprzed milionów lat – Wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy, że ten 3-metrowy gigant wciąż istnieje, a kiedy się o nim dowiadują, ich pierwszą reakcją często jest strach – mówi Solomon David, ichtiolog z Nicholls State University w Luizjanie. – Niszczuka, choć z wyglądu faktycznie podobna do krokodyla, nie poluje tak jak aligatory, lwy czy inne zwierzęta, które odgryzają kawałki mięsa – mówi David. – Ona po prostu połyka zdobycz w całości, więc dla ludzi jest zupełnie nieszkodliwa – dodaje. Niszczuki krokodyle, które mogą ważyć ponad 130 kilogramów, są podobne do swoich imienników tylko pod jednym względem: to drapieżniki szczytowe. Pełnią kluczową rolę w swoich siedliskach, głównie w środkowej i dolnej części dorzecza Missisipi w USA. – Utrzymują w ryzach populacje wielu gatunków, polując na mniejsze ryby, płazy, gady, ssaki i ptaki – wyjaśnia David. Zła sława niszczuki krokodylej Jednak ich drapieżny tryb życia przyniósł im złą sławę wśród wędkarzy i urzędników odpowiedzialnych za dziką przyrodę. Próbowano je wytępić, uznając za konkurentów wobec ryb, które łowi się częściej. W latach 30. XX wieku Komisja ds. Rybołówstwa w Teksasie zbudowała nawet łódź, która raziła prądem. Nazwano ją „Elektrycznym niszczycielem niszczuk” (Electrical Gar Destroyer). Do tego doszła utrata siedlis…

niszczuka-krokodyle-2-4b17018.jpeg
width: 3840
height: 2160

Antarktydę przecinały kiedyś rzeki. Miliony lat temu wyrzeźbiły tamtejszy krajobraz
type: item
date: 2025-10-08T11:00:01.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: antarktyda
subject: Edukacja
subject: lód
subject: rzeki
subject: Travel
description: Dziś Antarktyda kojarzy się z bezkresnym lodem, ale miliony lat temu wyglądała zupełnie inaczej. Jej powierzchnię przecinały rzeki, które rzeźbiły doliny i wąwozy. Teraz, dzięki nowoczesnym technologiom, naukowcy odkryli ten ukryty pod Wschodnim Lądolodem Antarktycznym krajobraz.
encoded: W tym artykule: Lód pokrywa aż 98% Antarktydy Krajobraz pod lądolodem Trzy rzeki zapomnianego świata Krajobraz „ukryty na widoku” Lód kojarzy nam się z twardymi kostkami zamrożonej wody albo nieruchomą taflą jeziora. Zimą, przy odpowiednim mrozie, lód skuwa również rzeki. Jednak już lodowce mają zdolność poruszania się i przemieszczania. Zajmują one aż jedną dziesiątą powierzchni lądu na Ziemi. Są kluczowym elementem ziemskiego systemu klimatycznego. Lód pokrywa aż 98% Antarktydy Największe skupiska lodu to lądolody, czyli lodowce kontynentalne. Wśród nich rekordowo duży jest Wschodni Lądolód Antarktyczny (ang. East Antarctic Ice Sheet, EAIS). Ten lądolód ma powierzchnię aż 14 mln km2 i grubość prawie dwóch kilometrów. Ta pokrywa lodowa jest tak gigantyczna, że gdyby w całości się rozpuściła, poziom wody w oceanach podniósłby się aż o 50–60 m. Dziś lód pokrywa aż 98% powierzchni Antarktydy. I od dawna aktywnie wpływa na to, co dzieje się na szóstym ziemskim kontynencie. Kilka lat temu zespół naukowców pod kierunkiem Lauren Simkins wykazał, że 15 tys. lat temu pod lądolodem wschodnim znajdował się system rzek odprowadzających wodę z lądolodu. W zeszłym roku zaś okazało się, że pod jego zachodnią częścią płynie rzeka długości 460 km. Krajobraz pod lądolodem Jak Antarktyda wyglądała wiele milionów lat temu? Na to pytanie odpowiedź znalazł zespół badaczy kierowany przez Stewarta Jamiesona z Uniwersytetu w Durham w Wielkiej Brytanii. Naukowcy wykorzystali satelity i radar, by stworzyć mapę obszaru o powierzchni 32 tys. km2, znajdującego się pod Wschodnim Lądolodem Antarktycznym. Głęboko pod lodem Antarktyki znaleziono ukryty świat. To nieznany wcześniej ekosystem, w którym istnieje życie Naukowcy wwiercili się pół kilometra pod lodowiec na półkuli południowej. Odkryli tam komorę przypominającą katedrę, a w niej setki organizmów żywych. To kolejny znak, że dopiero zaczy... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/gleboko-pod-lodem-anta…

Antarktyde-przecinaly-kiedys-rzeki-3bac36a.jpg
width: 4734
height: 3126

Ganges wysycha w bezprecedensowym tempie. Jaka będzie przyszłość świętej rzeki?
type: item
date: 2025-09-25T10:10:37.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: ganges
subject: indie
subject: klimat
subject: rzeka
subject: rzeki
subject: susza
description: Ganges to święta rzeka hinduizmu, od której zależne są miliony mieszkańców Indii. I zarazem temat rzeka. Duże emocje wzbudza jej ogromne zanieczyszczenie, za które odpowiadają trafiające do nurtu tysiące ton odpadów przemysłowych czy niedopalone ciała zmarłych. Największa rzeka płynąca w Indiach ma też jednak inny problem: wysycha w bezprecedensowym tempie, co przeraża lokalną ludność.
encoded: Od Gangesu zależy przetrwanie niemal 600 milionów ludzi w Indiach i krajach sąsiednich. W dolinie położonej wzdłuż 2500-kilometrowej rzeki od stanu wody uzależnione jest życie nie tylko ludzi – to najgęściej zaludnione dorzecze na świecie – ale także całej fauny i flory. Doświadcza ona obecnie najgorszego okresu suszy od 1300 lat, a naukowcy z Uniwersytetu Arizony i IIT Gandhinagar udowodnili, że przyczyną tego stanu rzeczy jest działalność człowieka. Tak źle jeszcze nie było Badania na temat Gangesu zostały opublikowane w czasopiśmie „Proceedings of the National Academy of Sciences”. Naukowcy najpierw zrekonstruowali przepływ rzeki przez ostatnie 1300 lat. Pracy było sporo, bo na tapet wzięli okres od 700 do 2020 roku n.e. W oszacowaniu jej przebiegu pomogły im słoje starych drzew. Następnie porównali dane z udokumentowanymi historycznie suszami czy klęskami głodu w Indiach. Okazało się, że wysychanie rzeki z lat 1991–2020 jest zdecydowanie bardziej intensywne niż wszystkie dotychczasowe. Susza jest o 76% gorsza niż ta z XVI wieku, czyli do tej pory największa w historii pomiarów. Nie chodzi tylko o skalę suszy, ale także o częstość jej występowania i długość trwania. Bardziej suche okresy zdarzały się zawsze, ale nigdy jeszcze nie były tak dotkliwe. Jaki jest powód wysychania Gangesu? Wysychanie świętej rzeki zdaniem naukowców ma podłoże antropogeniczne, czyli spowodowane jest przez człowieka. Głównym powodem jest między innymi ocieplenie Oceanu Indyjskiego i zanieczyszczenie aerozolami – kropelkami cieczy z drobnymi cząstkami stałymi pochodzącymi z setek okolicznych fabryk, pojazdów czy elektrowni. Te hamują monsunowe opady deszczu, od których zależny jest region. – Ostatnie susze wykraczają poza zakres zmienności klimatu ostatniego tysiąclecia. Nasze odkrycia podkreślają pilną potrzebę głębszego zbadania interakcji między czynnikami kontrolującymi opady monsunowe w okresie letnim – ostrzegają autorzy badania. Jak zapobiec wysychaniu rzeki? Badacze apelują, by ko…

GettyImages-532933532-1fee389.jpg
width: 3857
height: 2466

„Tego procesu nie da się powstrzymać” – naukowcy załamani tym, co zostało z arktycznych rzek
type: item
date: 2025-09-11T11:03:33.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: alaska
subject: globalne ocieplenie
subject: rzeki
subject: zanieczyszczenie
subject: zmiany klimatyczne
description: Najnowsze zdjęcia z Alaski alarmują: niegdyś krystalicznie czyste strumienie i rzeki przybierają niepokojący, pomarańczowy kolor. Według badań przyczyną jest roztapiająca się wieczna zmarzlina, która uwalnia do wody toksyczne metale. To alarmujące wieści dla całego ekosystemu Arktyki, szczególnie ryb.
encoded: Ocieplenie klimatu, rozmrażające niegdyś stale zamarzniętą ziemię, wywołuje chemiczną reakcję łańcuchową. Do rzek na Alasce przedostają się toksyczne związki, które sieją spustoszenie w arktycznym ekosystemie. Toksyny spod lodu Sukcesywne ocieplanie się planety sprawa, że „wieczna” zmarzlina – warstwa stale zamarzniętej, arktycznej gleby – zaczyna się roztapiać. W wyniku tego toksyny trafiają prosto do niegdyś krystalicznych, a teraz bardzo zanieczyszczonych rzek. Jak to działa? Do wolnej od lodu gleby z łatwością przedostaje się woda i tlen. Te rozkładają skały bogate w siarczki i tak powstaje żrący kwas siarkowy, który wypłukuje z kamieni metale wprost do rzeki: ląduje tam między innymi aluminium, żelazo, miedź czy kadm. Przykładem jest rzeka Salmon na Alasce, która przypomina kwaśne, górnicze ścieki. Z tym, że w okolicy nie ma ani jednej kopalni. Zmiany klimatyczne, które widać gołym okiem Jak czytamy w badaniu opublikowanym czasopiśmie „Proceedings of the National Academy of Sciences”, stężenia toksyn mogą w znaczących sposób szkodzić organizmom wodnym. – Pracuję i podróżuję po Górach Brooksa od 1976 roku, a ostatnie zmiany w ukształtowaniu terenu i składzie chemicznym wody są naprawdę zdumiewające – donosi David Cooper, naukowiec z Colorado State University i współautor badania, które analizowało skalę skażenia. Chociaż skupiało się ono głównie na rzece Salmon, to podobnie sprawa ma się w kilkudziesięciu innych arktycznych potokach. Woda trująca dla ryb Chociaż w niewielkich ilościach metale nie są toksyczne, poziom skażenia przekracza wszelkie dostępne progi. Zmętniona żelazem woda dodatkowo ogranicza ilość światła przedostającego się na dno rzeki, zabijając larwy owadów – podstawę diety łososi i innych ryb, z których znane są arktyczne potoki. Ryby te są szczególnie ważne dla wielu lokalnych, rdzennych społeczności. Bez nich ich przetrwanie jest zagrożone. Czy możemy coś z tym zrobić? – Gdy już się rozpocznie, procesu tego nie da się powstrzymać – mówi Tim Ly…

orange-rivers-signal-t-accac84.jpg
width: 2880
height: 2159

Udana renaturyzacja delty rzeki Nidy – powrót rzadkich gatunków i lepsza ochrona przed suszą
type: item
date: 2025-09-07T07:14:46.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Przyroda
subject: ekologia
subject: rzeka
subject: rzeki
subject: Świętokrzyskie
description: Od dziesięcioleci meandrująca delta Nidy coraz bardziej obumierała, tracąc swoją faunę i florę. Naprzeciw pogarszaniu się jakości rzecznych wód wyszli naukowcy z Zespołu Świętokrzyskich i Nadnidziańskich Parków Krajobrazowych, którzy podjęli się próby przywrócenia naturalnego stanu rzece. Obecnie możemy podziwiać efekty tych działań, dzięki którym Nida ponownie tętni życiem.
encoded: Proces renaturyzacji to szereg przyrodniczych działań mających na celu przywrócenie naturalnych cech rzece, które zostały utracone wskutek działalności człowieka. Przywraca się rzece jej naturalny bieg, odnawiając meandry oraz likwidując sztuczne umocnienia. Rzeka odzyskuje również dawne rozlewiska i tereny zalewowe, które działają jak naturalny magazyn wody. Całość prowadzi do stworzenia odpowiednich warunków dla powrotu ryb, płazów, ptaków wodnych i roślin związanych z terenami podmokłymi. Dlaczego Nida zaczęła obumierać? Nida przez lata meandrowała pośród świętokrzyskich łąk. Tworzyła starorzecza, mokradła i torfowiska, które były domem dla rzadkich gatunków zwierząt (np. traszki czy żółwie błotne). Całość zaczęła obumierać wraz z nasileniem się procesów melioracji i regulacji rzeki prowadzonych przez człowieka. Aby pozyskać więcej terenów rolniczych, odcinano rzeczne zakola oraz prostowano koryto Nidy. Władze PRL w ten sposób prowadziły swoją politykę zwiększenia produkcji rolnej kosztem „nieużytków”. Pobliskie bagna i łąki zalewowe zaczęły więc się osuszać – przeobraziły się w rolnicze pastwiska, przez co przestały być domem dla niektórych płazów, ptaków i owadów. Mogłoby się wydawać, że rozwój rolnictwa na tych terenach doprowadzi do całkowitego przeobrażenia rzeki. Na szczęście przyrodnicy w porę zaczęli zwracać uwagę na ekologiczną destrukcje zapoczątkowaną w latach 70 XX wieku, co skutkowało rozpoczęciem procesu renaturyzacji. Renaturyzacja delty Nidy Sam proces odbudowy delty Nidy składa się z kilku prac mających na celu przywrócenie terenowi jego pierwotnego kształtu. Całe przedsięwzięcie obejmuje około 400 ha w gminach Kije, Pińczów i Imielno (woj. świętokrzyskie). Na działania prowadzone w terenie składają się m.in.: udrożnienie cieków i odtworzenie starorzeczy – odbudowano 12 km cieków i 5 km dawnych zakoli rzeki, dzięki czemu woda może swobodniej krążyć i nie odpływa już tak szybko, jak po regulacjach XX wieku. przywrócenie rozlewisk i mokradeł – odtw…

renaturyzacja-nidy-dea05df.jpg
width: 1000
height: 749

Rekordowo niski stan Wisły. Hydrolog wskazuje często pomijaną przyczynę
type: item
date: 2025-08-28T12:58:17.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: klimat
subject: rzeki
subject: susza
subject: wisła
subject: woda
description: Niski stan Wisły niepokoi nie tylko warszawskich spacerowiczów, ale mieszkańców całej Polski. W wielu rzekach poziomy wody spadły do absolutnego minimum. Hydrolog Piotr Bednarek tłumaczy powody tego stanu i wyjaśnia, czy grozi nam pustynnienie.
encoded: W poniedziałek na stacji pomiarowej Warszawa-Bulwary stan Wisły spadł do 9 cm. To niechlubny rekord w historii pomiarów. Niski stan rzek obserwuje się nie tylko na Mazowszu, ale i w całej Polsce. Przyczyną może być działalność człowieka – i to bardziej bezpośrednią, niż by się wydawało. Przyczyna niskiego stanu wody w Wiśle – Powodem tak niskiego stanu wody jest przede wszystkim szybko postępująca erozja wgłębna, czyli pogłębianie się koryta Wisły – przekazał PAP Piotr Bednarek, hydrolog i doktorant w Zakładzie Hydrologii Instytutu Geografii i Gospodarki Przestrzennej UJ, a także prezes fundacji Wolne Rzeki. Erozji winna jest głównie postępująca regulacja rzek i funkcjonowanie kopalni piasku. Powyżej Warszawy działają takie dwie i zatrzymują one materiał niesiony przez rzekę. Za sytuację na Wiśle odpowiedzialna jest także susza. Przyczyniły się do niej nierównomierne rozłożone opady. Chociaż deszczu było całkiem dużo, to większość wody spadła latem – przez to wyparowała, zanim zdążyła zasilić rzeki. Do prawidłowego funkcjonowania rzek konieczne są obfite opady śniegu zimą, które stają się rzadkością. Czym grozi brak wody w rzekach? Na niskim stanie Wisły cierpi w szczególności elektrociepłownia Siekierki – jest ona odpowiedzialna za ogrzanie 55 procent budynków w stolicy. Kompleks wykorzystuje wodę czerpaną z Wisły do chłodzenia swoich urządzeń. Przez jej brak pojawiają się problemy z funkcjonowaniem instalacji grzewczych. To tylko wierzchołek góry lodowej: takich placówek jest w Polsce o wiele więcej. Niski stan rzek to więc nie tylko problem z punktu widzenia ekosystemu, ale także związanej wodą infrastruktury. Jak zapobiegać wysychaniu rzek? – Do prostych i tanich rozwiązań, które powinny zostać wdrożone „na wczoraj”, należy przede wszystkim zaprzestanie regulacji i pogłębiania rzek – mówi Piotr Bednarek. Według hydrologa wspierające rzeki renaturyzacje mogłyby obejmować np. zasypywanie rowów melioracyjnych, których w Polsce jest kilkukrotnie więcej niż samych rz…

GettyImages-2222759399-7a127ff.jpg
width: 3992
height: 2992

Susza hydrologiczna w Polsce: niski stan rzek, zanik jezior. Ekolodzy biją na alarm
type: item
date: 2025-07-09T05:58:18.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Przyroda
subject: klimat
subject: ocieplenie klimatu
subject: polska
subject: rzeki
subject: susza
subject: zmiany klimatyczne
description: Na warszawskim odcinku Wisły zanotowano rekordowo niski poziom wody. Stan rzeki Narwi osiągnął za to głębokość zera wodowskazowego. Wody brakuje również m.in. w Warcie, Noteci i Pilicy. Susza hydrologiczna trawi polskie cieki, a stacje badawcze biją kolejne niechlubne rekordy pomiarowe.
encoded: Spis treści: Jak susza klimatyczna wpływa na stan polskich rzek? Szkodliwa działalność człowieka Jakie są ekologiczne skutki suszy hydrologicznej w Polsce? Efekty suszy klimatycznej dostrzec można w kolejnych medialnych komunikatach. W ostatnim czasie doszło chociażby do pożaru połaci terenu Biebrzańskiego Parku Narodowego. Wzrost temperatury dotyka również rolników, których plony są obecnie dramatycznie zagrożone. Warto jednak pamiętać, że wszystkie te zdarzenia – wraz z obniżeniem stanu wód w polskich zbiornikach – nie są jedynie konsekwencją działania natury. Człowiek w niektórych momentach jest w stanie przeciwdziałać suszy, hamując jej destrukcyjny charakter. Jak susza klimatyczna wpływa na stan polskich rzek? Susza to przede wszystkim skutek wzrostu temperatur powietrza. Od 2014 roku średnia temperatura wzrosła o prawie jeden stopień Celsjusza. W porównaniu z ubiegłym stuleciem wzrost ten wynosi już około dwóch stopni. Wyższe temperatury powodują zwiększenie potencjalnego parowania wody, co prowadzi do utraty zasobów z lustra rzeki, roślin przybrzeżnych i terenów wilgotnych. Opady, mimo że przez wiele lat pozostają na podobnym poziomie, nie są w stanie uzupełniać parujących zasobów wodnych. Główna przyczyna to zmiana charakteru letnich deszczy, które stały się gwałtowne i krótkotrwałe. Choć suma opadów rocznych pozostaje niezmieniona, ich chwilowość i nieregularność nie sprzyja systematycznemu odbudowywaniu poziomu wód. W wielu przypadkach dochodzi wręcz do efektu odwrotnego – intensywnych, krótkich ulew powodujących lokalne zalania. Oprócz opadów deszczu, rzeka tracą kolejne źródło zasilania w wodę – topniejącą pokrywę śnieżną. Wraz z ociepleniem polskich zim, pokrywa śnieżna utrzymuje się zdecydowanie krócej lub w niektórych miejscach w ogóle nie występuje. Taka sytuacja prowadzi do zbyt wczesnego zasilania rzek wodą roztopową. Spływ do ujścia następuje jeszcze przed rozpoczęciem lata, pozbywając się zasobów koniecznych do przetrwania upalnej pory roku. Pokr…

Susza-hydrologiczna-3fb0071.jpg
width: 1000
height: 666

Zbiornik Racibórz Dolny. Zachwycił mieszkańców południowej Polski i zadziwił archeologów
type: item
date: 2025-03-30T12:29:52.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Przyroda
subject: archeologia
subject: polska
subject: powódź
subject: rzeki
subject: woda
description: Ta instalacja uratowała setki tysięcy osób podczas katastrofalnej powodzi w 2024 roku. Zajmuje powierzchnię zbliżoną do Kołobrzegu czy Pułtuska. A podczas jej budowy doszło do sensacji archeologicznych. Zbiornik Racibórz Dolny to nowy cud Polski.
encoded: Spis treści: Gdzie jest zbiornik Racibórz Dolny? Kiedy wybudowano zbiornik Racibórz Dolny? Jak działa zbiornik Racibórz Dolny? Jak wygląda zbiornik Racibórz Dolny? Archeolodzy w zbiorniku Racibórz Dolny Niewiele jest tak potężnych inwestycji zrealizowanych w ostatnich latach w Polsce. Budowa zbiornika Racibórz Dolny była olbrzymim wyzwaniem zarówno logistycznym, jak i finansowanym. Gdzie jest zbiornik Racibórz Dolny? Zbiornik Racibórz Dolny jest położony w południowej Polsce na terenie województwa śląskiego. Znajduje się parę kilometrów na południe od miasta Racibórz zarówno na terenach należących do miasta, jak też do gmin Krzyżanowice, Kornowac, Lubomia i Gorzyce. Warto zwrócić uwagę, że jest to potężny zbiornik. Jego powierzchnia to 26 kilometrów kwadratowych. Zbliżoną powierzchnię zajmują takie miasta jak Kołobrzeg (25,67 km kw.) czy Pułtusk (23,1 km kw.). To największy zbiornik przeciwpowodziowy w Polsce. Kiedy wybudowano zbiornik Racibórz Dolny? Pierwsze pomysły wykonania obszernego zbiornika przeciwpowodziowego w górnym biegu Odry powstały już w latach 1880–1906. Po zakończeniu II wojny światowej powrócono do tego pomysłu, ale sprawa stanęła jedynie na rozmowach ze stroną czechosłowacką – ewentualnie spiętrzenie wody mogłoby zagrozić naszym południowym sąsiadom. Kolejne dekady to wiele prac koncepcyjnych i formalnych ustaleń, które ulegały modyfikacjom. W tzw. międzyczasie w latach 1989–2002 powstał mniejszy polder Buków (ponad 800 ha powierzchni) na terenie trzech gmin – Gorzyce i Lubomia w powiecie wodzisławskim oraz Krzyżanowice w powiecie raciborskim. Do koncepcji budowy zbiornika Racibórz powrócono po katastrofalnej powodzi latem 1997 roku. Wówczas ruszyły prace koncepcyjne. Budowa tej konstrukcja wiązała się w potrzebą przesiedlenia mieszkańców blisko 200 gospodarstw w jej planowanym obrysie. Mieszkańcy dwóch wsi zgodzili się na wywłaszczenie. Część z nich przeniosła się do powstałej od podstaw nowej miejscowości Nieboczowy, na terenach, gdzie były pola…

zbiornik-raciborz-dolny-8ee4200.png
width: 900
height: 600

Święte miasto Mezopotamii zdradza tajemnice. Setki kilometrów kanałów
type: item
date: 2025-03-06T12:30:48.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: irak
subject: mezopotamia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: rolnictwo
subject: rzeki
subject: woda
description: Wokół jednego z najstarszych miast Mezopotamii, Eridu, naukowcy odkryli gęstą siatkę kanałów nawadniających. To dzięki nim już tysiące lat temu możliwe było intensywne rolnictwo i rozwój cywilizacji.
encoded: Spis treści: Cywilizacja wyrosła na zbożu Eridu – najświętsze miasto Mezopotamii Setki kilometrów starożytnych kanałów Pierwsze cywilizacje rozkwitły na Bliskim Wschodzie w Egipcie i w Mezopotamii. Naukowcy od lat wskazują na ścisły związek intensywnego rolnictwa z rozwojem osiadłego życia, a w konsekwencji urbanizacji. Cywilizacja wyrosła na zbożu Kluczową rolę w uprawie ziemi odegrały sztuczne kanały nawadniające lub odprowadzające nadmiar wody. To o nich przeczytamy w każdym podręczniku na temat początków wielkich cywilizacji. Ale co na ich temat tak naprawdę wiemy? Niewiele, bo archeolodzy od XIX wieku skupiali się głównie na badaniu wspaniałych świątyń i bogatych grobowców. Tam można było znaleźć cenne artefakty i przewieźć do muzeów. Od kilku dekad to się zmienia. Teraz badacze koncentrują się m.in. na analizowaniu dawnych krajobrazów. W tym celu korzystają ze zobrazowań satelitarnych i analiz geomorfologicznych. Eridu – najświętsze miasto Mezopotamii Tak też było w przypadku najnowszych badań wykonanych w rejonie świętego miasta Eridu w Mezopotamii w dzisiejszym Iraku. Istniało tutaj wiele świątyń, w tym ta poświęcona bogowi Enki i ziggurat. Szeroko zakrojone analizy starożytnego krajobrazu wykonano dzięki wykorzystaniu map geologicznych czy prac terenowych. Wyniki opublikowano na łamach „Antiquity”. Autorami są badacze z Iraku, Wielkiej Brytanii i Szwajcarii. Jeśli chodzi o zdjęcia satelitarne, użyto tych archiwalnych pochodzących ze zbioru wykonanego w ramach szpiegowskiego programu USA – CORONA z czasów zimnej wojny. To nie pierwszy raz, gdy są wykorzystywane przez badaczy pierwszych cywilizacji i to z sukcesem. Setki kilometrów starożytnych kanałów W ramach badania w regionie Eridu odkryto ponad 200 głównych i dużych kanałów długości od 1 do 9 km każdy i od 2 do 5 m szerokości. Bezpośrednio łączyły się ze starożytną rzeką Eufrat. Poza tym zidentyfikowano również ponad 4000 mniejszych kanałów długości od 10 do 200 metrów każdy. Oznacza to, że w sumie udało…

eridu-49e6825.png
width: 1200
height: 630

Dorosłe samce amazońskich delfinów oddają mocz w powietrzu. Czy to tylko popisy?
type: item
date: 2025-03-04T08:01:41.000Z
subject: Przyroda
subject: amazonia
subject: ameryka południowa
subject: delfiny
subject: rzeki
description: Oddawanie moczu przez delfiny amazońskie jest bardziej powszechne, niż do tej pory sądzono. W nowym badaniu obserwowano te zwierzęta przez ponad 200 godzin. Zaobserwowano, że samce sikały w powietrzu 36 razy. Jaka jest przyczyna takich popisów?
encoded: Spis treści: Zabawy delfinów z moczem Funkcje moczu w królestwie zwierząt Komunikacja chemiczna poprzez mocz u amazońskich delfinów Na ratunek inii amazońskiej Delfin leniwie przewraca się na plecy, wystawia penisa z wody i wystrzeliwuje w powietrze entuzjastyczny strumień moczu. Strumień rozchodzi się po niebie niczym żółta tęcza. Zabawy delfinów z moczem To dziwaczne zachowanie – nazywane przez ekspertów „oddawaniem moczu z powietrza” – zaobserwowano u delfinów amazońskich (Inia geoffrensis), znanych również jako inie amazońskie. Jest to praktyka, która zarówno szokuje, jak i dezorientuje naukowców. Claryana Araújo-Wang, badaczka z Botos do Cerrado Research Project w Brazylii i CetAsia Research Group w Kanadzie i jej koledzy opublikowali niedawno badanie na temat tego osobliwego zjawiska. Obserwowali delfiny przez 218,9 godziny i zaobserwowali, jak samce 36 razy tryskały moczem w powietrze. – Osobnik zaczyna powoli odwracać się brzuchem do góry, odsłaniać penisa i oddawać mocz. Kiedy inny samiec jest obecny, czasami goni strumień moczu swoim pyskiem – wyjaśnia Claryana Araújo-Wang. Jason Bruck, profesor nadzwyczajny na Stephen F. Austin State University, który nie był zaangażowany w badanie, zna to zjawisko. Bruck, ekspert w dziedzinie delfinów, od lat prowadzi wykłady, które zawierają slajd z obrazem delfina rzecznego uczestniczącego w tej praktyce. Zdaniem Brucka istnieją solidne fundamenty do badania tego typu zjawiska, bo nie są to pojedyncze wybryki tych zwierząt. Funkcje moczu w królestwie zwierząt Wiele zwierząt nie tylko pozbywa się moczu ze swojego organizmu. Lwy, tygrysy i niedźwiedzie, a także wilki, kojoty i myszy używają moczu do oznaczania swojego terytorium. Samice raków, homarów i jeżozwierzy dają samcom znać, że są gotowe do zabawy poprzez sikanie, a samce tilapii używają go, aby udowodnić swoją sprawność seksualną. Małpy nawet kąpią się w moczu w nadziei, że jego zapach przyciągnie partnera. Podczas gdy większość zwierząt jest w stanie wykryć zap…

delfin-amazonski-7cd2ef2.jpg
width: 1000
height: 562

Ściana wody. Relacja z wędrówki wzdłuż strefy zdemilitaryzowanej w Korei Południowej
type: item
date: 2024-11-07T10:27:39.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: azja
subject: korea północna
subject: korea południowa
subject: przyroda
subject: rzeki
subject: trekking
subject: wojsko
description: Niewiele osób wie, że Koreę Południową i Północną oddziela nie tylko ogrodzenie, ale częściowo również „ściana” wody. Ten opustoszały i dziewiczy rejon odwiedził Paul Salopek. Oto jego relacja.
encoded: Spis treści: „Wybuchowa” turystyka w Korei Południowej Nieznane oblicze strefy zdemilitaryzowanej (DMZ) Najbardziej wysunięte przyczółki Korei Południowej i ich zrelaksowani mieszkańcy Przykurzona linia frontu Strefa zdemilitaryzowana, Korea Południowa, 37° 47’ 20” N, 126° 29’ 19” E Gigantyczną połać bezludnego terenu oddzielającego Koreę Południową od Północnej można opisać następująco: Ostatnia zimnowojenna granica świata skończyła w tym roku 71 lat. Zmaterializowała się w 1953 r., gdy zarówno Seul, jak i Pjongjang, pogodziły się z faktem, że konflikt, która pochłonął 2,5 mln istnień ludzkich, skończył się impasem. Oficjalnie oba kraje pozostają w stanie wojny. Rozległa strefa zdemilitaryzowana (określana niekiedy angielskim skrótem DMZ) ciągnie się przez długich 248 km gór, dolin, opustoszałych wsi i gospodarstw. Oddziela od siebie wrogie armie pasem szerokim na cztery bezludne kilometry. „Wybuchowa” turystyka w Korei Południowej Tę umocnioną granicę odwiedza co roku ok. 1,2 mln turystów. Na każdego z nich przypada średnio jedna mina – po obu stronach strefy rozmieszczono ponad milion ukrytych ładunków wybuchowych, by wybić przeciwnikowi z głowy próby inwazji. W potyczkach stoczonych w DMZ w ciągu kilkudziesięciu lat zginęło łącznie ok. 800 żołnierzy północno- i południowokoreańskich, a także amerykańskich; USA są sojusznikiem Korei Południowej. W 1996 r., po niełatwych negocjacjach, grupa weterynarzy z Korei Południowej uratowała północnokoreańską krowę, która utknęła na rzecznej wyspie w strefie zamkniętej. Incydent ten ujawnia mało znaną prawdę o DMZ – częściowo składa się ona z wody. Nieznane oblicze strefy zdemilitaryzowanej (DMZ) Na odcinku 67 km, od betonowego wału przeciwpowodziowego na północ od Seulu aż po brzegi Morza Żółtego, oba kraje mierzą się wrogimi spojrzeniami ponad mulistymi wodami rzeki Han-gang, rozlewającymi się szeroko w rozległym estuarium, a potem rozpływającymi w słonych falach. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volati…

3-IMG7866-e7217b5.jpg
width: 4032
height: 3024

Najdłuższa rzeka Włoch kończy swój bieg w spektakularny sposób. Warto odwiedzić to miejsce
type: item
date: 2024-08-20T13:05:32.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: europa
subject: rezerwat
subject: rzeki
subject: włochy
subject: Wolny czas
description: Najdłuższa rzeka Włoch nosi co prawda bardzo krótką nazwę – Pad, ale jest potężnym ciekiem wodnym. Wpływa do Morza Adriatyckiego przez rozłożystą, przepiękną deltę. Ten dziki i podmokły obszar znajduje się na liście Rezerwatów Biosfery UNESCO.
encoded: W tym artykule: Kluczowe informacje o najdłuższej rzece Włoch Rzeka Pad zmaga się z suszami Delta Padu – idealne miejsce dla pasjonatów dzikiej przyrody Znaczenie rzeki Pad dla Włoch Jest wiele atrakcji we Włoszech, o których wiedzą wszyscy: prastary Rzym, jedyna w swoim rodzaju Wenecja czy krzywa wieża w Pizie. Ale czy na tej liście znajduje się też najdłuższa rzeka Włoch? Niekoniecznie. Tymczasem może ona zaoferować całkiem dużo, bo przebiega przez ciekawe regiony Italii. Kluczowe informacje o najdłuższej rzece Włoch Rzeka Pad we Włoszech płynie przez Turyn, Piacenzę, Cremonę i Ferrarę. Swój bieg rozpoczyna w okolicy Monte Viso, czyli najwyższego szczytu Alp Kotyjskich na pograniczu Włoch i Francji. Toczy swe wody z zachodu na wschód. Początkowo jest to rwący górski strumień, który wraz z rosnącą odległością od źródeł nabiera dostojeństwa, spowalnia i poszerza swoje koryto. Pad mierzy 652 km. To średniak na tle innych europejskich rzek. Plasuje się w czwartej dziesiątce. Przypomnijmy: najdłuższymi rzekami na naszym kontynencie są Wołga (3790 km), Dunaj (2857 km) i Ural (2428 km). W swojej środkowej i dolnej części Pad tworzy parę meandrujących zakrętów. Można tam natknąć się na wiele starorzeczy i jezior, które są pozostałościami po tej rzece. Głównymi dopływami Padu są: Dora Baltea o długości 160 km. Jej źródła znajdują się w Alpach Zachodnich, na południowo-wschodnich stokach masywu Mont Blanc. Trafia do Padu na wschód od Chivasso; Sesia o długości 140 km. Źródłem rzeki są lodowce Ghiacciaio della Sesia, Ghiacciaio di Bors i Ghiacciaio delle Piode w masywie Monte Rosa w Alpach Pennińskich. Rzeka ta jest ulubionym miejscem spływów kajakarskich. Rzeka Pad zmaga się z suszami Podobnie jak inne rzeki w Europie Pad, zwłaszcza w okresie letnim, zmaga się z niskim poziomem wody. Jest to związane z globalnymi zmianami klimatu. Na przykład w 2022 roku Europejska Agencja Kosmiczna opublikowała zdjęcia satelitarne, na których widoczna była rzeka Pad, a w zasadzie to, co z …

najdluzsza-rzeka-wloch-konczy-swoj-bieg-w-spektakularny-sposob-warto-odwiedzic-to-miejsce-9819e2d.jpg
width: 3510
height: 2340

Najdłuższa rzeka Ukrainy. Potężny Dniepr wspiera ten kraj w wojnie z Rosją
type: item
date: 2024-08-08T14:00:53.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: historia
subject: przyroda
subject: rzeki
subject: ukraina
subject: woda
subject: Wolny czas
description: Najdłuższa rzeka Ukrainy to Dniepr. Jest na pierwszym miejscu poza podium wśród najpotężniejszych rzek Europy. Szczególnie w południowej części Ukrainy Dniepr stanowi ważne wsparcie dla walki z rosyjskim najeźdźcą. Od stuleci odgrywał ważną rolę we wschodniej Europie.
encoded: W tym artykule: Jaka jest najdłuższa rzeka Ukrainy? Ile jest rzek na terenie Ukrainy? Ciekawostki na temat rzek w Ukrainie Rzeki od tysiącleci odgrywały kluczową rolę w rozwoju pierwotnych tkanek miejskich. Pierwsze miasta zakładano właśnie nad ciekami wodnymi. Bo bez nich ludzie nie mogą się obyć. Woda potrzebna jest przede wszystkim do picia, ale też do szeregu innych kluczowych czynności. Nie inaczej jest w przypadku najdłuższej rzeki Ukrainy, która przecina ten kraj na dwie części: zachodnią i wschodnią. Dniepr jest dla Ukraińców takim samym ważnym symbolem narodowym, jak dla Rosjan Wołga. Jaka jest najdłuższa rzeka Ukrainy? Dniepr jest czwartą najdłuższą rzeką Europy. Pod względem długości wyprzedzają ją: Wołga, Dunaj i Ural. Jest to jednocześnie najdłuższa rzeka Ukrainy. Całkowita długość tej rzeki wynosi 2200 km. Ale uwaga. Jej źródło nie znajduje się w tym kraju, ale w Rosji. Niewielki ciek rozpoczyna się na płaskowyżu Wałdaj, około 150 km na zachód od Moskwy. Płynie głównie na południe, ale nieco meandruje. Blisko 500 km płynie przez region Kurska, potem wpływa do Białorusi. Po 600 km trafia w końcu do Ukrainy od północnej części tego kraju. Mija Kijów, potem skręca na południowy-wschód w stronę Dniepropietrowska, a następnie na południowy-zachód wpływa do Morza Czarnego. Jej przebieg na terenie Ukrainy można przyrównać do litery S. W granicach Ukrainy ma długość 981 km. Dniepr jest żeglowny na swojej większej części – blisko 1700 km. Ze względu na swoje rozmiary na Dnieprze wybudowano kilka elektrowni wodnych. Największa to Dnieproges (Dnieprzańska Elektrownia Wodna) w południowo-wschodniej części Ukrainy. Jest to największa z sześciu elektrowni wodnych zbudowanych na Dnieprze. Obecnie znajduje się w krytycznym stanie po ostrzałach wojsk rosyjskich. Ta hydroelektrowania powstała w latach 1927-1932. Zapora hydroelektrowni mierzy 760 m długości i 60 m wysokości. Tak wielka tama spiętrza Zbiornik Dnieprzański o powierzchni 420 km kw. powierzchni i 170 km dług…

najdluzsza-rzeka-ukrainy-potezny-dniepr-wspiera-ten-kraj-w-wojnie-z-rosja-6ca99ef.jpg
width: 1000
height: 562

Oto Narwiański Park Narodowy. Ten rzeczny labirynt o każdej porze roku wygląda inaczej
type: item
date: 2024-07-12T07:54:18.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bagna
subject: Edukacja
subject: kajaki
subject: ochrona przyrody
subject: ochrona środowiska
subject: parki narodowe
subject: podlasie
subject: rzeki
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Narwiański Park Narodowy to prawdziwa skarbnica natury, a sama Narew jest jedną z najbardziej niezwykłych rzek Europy. Niektórzy nazywają ją polską Amazonką. Dlaczego? O to najważniejsze informacje o NPN.
encoded: W tym artykule: Rzeka anastomozująca – co to takiego? Dolina Narwi ma unikalny charakter Bogactwo przyrody Narwiańskiego Parku Narodowego Zwierzęta w Narwiańskim Parku Narodowym Narwiański Park Narodowy: atrakcje i jak zwiedzać? Informacje praktyczne Narwiański Park Narodowy, usytuowany w północno-wschodniej Polsce, jest jednym z najcenniejszych obszarów chronionych w Polsce. Zajmuje powierzchnię ponad 6800 hektarów i obejmuje dolinę rzeki Narwi na długości 30 km, między Rzędzianami na północy, a Surażem na południu, w województwie Podlaskim. To niezwykłe miejsce, gdzie natura zachowała swoje pierwotne piękno, a różnorodność biologiczna zadziwia nawet najbardziej wymagających przyrodników. Rzeka anastomozująca – co to takiego? Narwiański Park Narodowy wyróżnia się na tle innych parków narodowych w Polsce dzięki swojej unikalnej hydrografii. Rzeka Narew, płynąca przez park, ma charakter anastomozujący. To oznacza, że ma wiele koryt: tworzy skomplikowaną sieć odnóg i kanałów. Takie rzeki są unikatowe nie tylko w Polsce, ale i na skalę europejską. Poza Narwią rzekami anastomozującymi są np. Amazonka i Kongo. Największe rzeki w Polsce – jak jest najdłuższa, a jaka najgłębsza polska rzeka? Największe rzeki w Polsce nie są tak imponujące, jak światowi giganci. W tej kategorii, niepodzielnie rządzi Nil, który osiąga 6853 km, a tuż za nim plasuje się Amazonka, mierząca 6437 km... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/najwieksze-rzeki-w-polsce-jak-jest-najdluzsza-a-jaka-najglebsza-polska-rzeka-fot-getty-images-2108e73.jpg" width="938" height="629" alt="Największe rzeki w Polsce – jak jest najdłuższa, a jaka najgłębsza polska rzeka? (fot. Getty Images)" title="Największe rzeki w Polsce – jak jest najdłuższa, a jaka najgłębsza polska rzeka? (fot. Getty Images)" /> Dolina Narwi ma unikalny charakter Powstanie wielokorytowego systemu Narwi związane było z narastaniem torfów w dolinie. Rozwój roślinności wodnej i roślinności szuwarowej powo…

narwianski-park-narodowy-fot-shutterstock-8bf5eb7.jpg
width: 2500
height: 1123

Nad pięknym modrym Dunajem i nie tylko. Rejsy wycieczkowe to doskonały sposób na spędzenie wakacji
type: item
date: 2024-06-27T07:01:09.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: europa
subject: Lifestyle
subject: pomysł na wakacje
subject: rejsy
subject: rzeki
subject: Travel
subject: wakacje
subject: Wolny czas
description: Rejsy wycieczkowe wciąż nie są zbyt popularną wśród Polaków formą spędzania wakacji. A szkoda, bo możliwości jest co niemiara – zarówno rejsów morskich, jak i śródlądowych.
encoded: W tym artykule: Rejsy rzeczne – sposób na zwiedzenie Europy Dunaj, Ren i inne rzeki z pokładu statku – najważniejsze atrakcje Nie tylko Europa i nie tylko rzeki – rejsy po różnych zakątkach świata Poznawanie świata z pokładu tylko z pozoru może wydawać się nudne. Statki wycieczkowe często zawijają do portów. A wakacje na wodzie to zupełnie inne, spokojniejsze podróżowanie niż na lądzie. Oto przegląd niektórych rejsowych możliwości zwiedzenia Europy i świata. Rejsy rzeczne – sposób na zwiedzenie Europy Rejs to zupełnie unikatowy sposób na podróżowanie i zwiedzanie. Współczesne rejsy wycieczkowe nie mają nic wspólnego z niegdysiejszymi niedogodnościami przemieszczania się po rzekach, morzach i oceanach. Dzisiejsze wycieczkowce to komfortowe pływające hotele, oferujące doskonały nocleg i jedzenie, a także mnóstwo innych atrakcji na pokładzie. Dodajmy do tego atrakcje turystyczne po tym, jak już z pokładu zejdziemy – i dostaniemy wyjątkowe wakacyjne doświadczenie. Szczególnie atrakcyjnym kierunkiem do zwiedzania na wodzie jest Europa. I to nie tylko z morza – także z rzek. Rzeki to kręgosłup naszego kontynentu. Wiele z nich przez stulecia odgrywało ogromną rolę w rozwoju i gospodarce europejskich krajów. Do najważniejszych rzek Europy, po których możemy wybrać się w rejs, należą: Dunaj, Ren, Rodan, Mozela, Douro. Jedź na Węgry! Dunaj chwyta za serce Czy może być jakiś pożytek z odwołanego samolotu? Oczywiście! Ja tak trafiłam do samego serca Węgier! Dunaj, Ren i inne rzeki z pokładu statku – najważniejsze atrakcje Europejskie rzeki są nie tylko atrakcją samą w sobie. Pozwalają też zwiedzić niektóre najważniejsze miasta naszego kontynentu. Szczególne Dunaj – druga najdłuższa rzeka Europy i prawdziwa jej kulturowa arteria. Płynie przez 10 państw, a przy jego brzegach leżą tak ważne i niezwykłe miasta jak Budapeszt, Wiedeń, Belgrad i Bratysława. Także te mniej znane bywają niezwykłe. Np. niemieckie Ulm z gotycką katedrą, posiadającą najwyższą wieżę kościelną na świecie (16…

zamek-cochem-nad-mozela-w-niemczech-fot-scenic-group-01a5f13.jpg
width: 2000
height: 1296