National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-11-18T09:03:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Pingwinom grozi wyginięcie. Największym zagrożeniem są kutry rybackie i rybołówstwo
items: Król Bałtyku zmalał, a jego populacja jest zagrożona mimo zakazu połowów. Czy uda się uratować dorsza?
items: Satelity pozwalają śledzić piratów. Czy obserwacje z orbity pomogą rozwiązać ziemskie problemy?
items: Zabijamy rocznie 80 milionów rekinów – tylko dla ich płetw. Znaczna część z nich to gatunki zagrożone
items: Archeolodzy odnaleźli starożytny haczyk sprzed 6000 lat. Służył do łowienia rekinów
items: Rybackie sieci widma, które zostają zgubione w oceanach tylko w ciągu roku, mogą opleść Ziemię 18 razy
items: Bahrajn powiększa powierzchnię. Kraj buduje luksusowe, sztuczne wyspy
items: „To nowa strategia przetrwania”. Orki nauczyły się kraść jedzenie z łowisk i sieci
items: Wyspa Kihnu – tam, gdzie rządzą kobiety
items: 3/2009
items: Letnicy zamiast ryb

Pingwinom grozi wyginięcie. Największym zagrożeniem są kutry rybackie i rybołówstwo
type: item
date: 2025-11-18T09:02:41.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Przyroda
subject: afryka
subject: ekologia
subject: pingwiny
subject: ptaki
subject: rybołóstwo
description: Najnowsze badania naukowców z Uniwersytetu St. Andrews wykazały, że pingwiny przylądkowe żerują na tych samych obszarach, po których pływają kutry rybackie. Rybołówstwo przemysłowe na dużą skalę sprawia, że zwierzęta te coraz częściej muszą walczyć o przetrwanie.
encoded: Pingwin przylądkowy lub pingwin toniec (Spheniscus demersus) to samotnik. Zamieszkuje wybrzeża Afryki Południowej i wyspy od Namibii do południowego Mozambiku. Żeruje na morzu polując na małe ryby. Osobniki dorosłe prowadzą osiadły tryb życia. Młode, po uzyskaniu samodzielności, oddalają się od stada. Dopiero po okresie pierzenia wracają i rozmnażają się w kolonii rodzimej. Jest krytycznie zagrożony wyginięciem. Pingwinom przylądkowym grozi wyginięcie Szkoccy naukowcy z Uniwersytetu St. Andrews na łamach czasopisma „Journal of Applied Ecology” opublikowali właśnie niepokojącą pracę. W artykule po raz pierwszy opisali, jak gospodarka rybacka w bezpośredni sposób stwarza konkurencję i zagrożenie dla konkretnego gatunku, w tym przypadku właśnie pingwina przylądkowego. Badacze przypominają, że populacja tego gatunku spadła o prawie 80% w ciągu ostatnich trzydziestu lat. – Również z powodu konkurowania z lokalnymi rybakami, którzy poławiają sardynki i sardele (ryby szerzej znane jako anchois). To kluczowe pożywienie pingwinów przylądkowych – podkreślają autorzy badania w oświadczeniu. Pingwiny muszą konkurować z kutrami rybackimi o pożywienie Naukowcy w swoim badaniu po raz pierwszy wprowadzili nową miarę w analizie wpływu działalności człowieka na ekosystemy. Nazwali ją „intensywnością nakładania się”. Mierzy ona nie tylko wielkość wspólnej przestrzeni między pingwinami a kutrami rybackimi, ale także liczbę zwierząt faktycznie dotkniętych tym współwystępowaniem. – Chcieliśmy znaleźć lepszy sposób oceny, jak wiele pingwinów jest potencjalnie dotkniętych działalnością rybacką w pobliżu, a nie tylko miejsca, w którym występuje nakładanie się – powiedziała dr Jacqueline Glencross, główna autorka badania ze Szkockiego Instytutu Oceanicznego na Uniwersytecie St. Andrews. Zespół korzystał z danych zebranych na podstawie śledzenia pingwinów na wyspach Robbeneiland i Dassen. Okazało się, że w 2016 roku, czyli w okresie, gdy łączna masa populacji ryb w tamtejszym akwenie była wyr…

zagrozone-pingwiny-1-5ca8fb3.jpg
width: 2250
height: 1500

Król Bałtyku zmalał, a jego populacja jest zagrożona mimo zakazu połowów. Czy uda się uratować dorsza?
type: item
date: 2025-07-04T09:00:16.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: dorsz
subject: ewolucja
subject: genetyka
subject: morze bałtyckie
subject: ochrona gatunkowa
subject: rybołóstwo
subject: ryby
description: Bałtyckie dorsze od 2020 roku chroni całkowity zakaz połowów. Jednak ich populacja z trudem się odbudowuje. Naukowcy zauważyli, że dorsze są nie tylko nieliczne, ale zaszły u nich trwałe zmiany genetyczne.
encoded: Spis treści Przełowienie zmieniło u dorsza nawet geny Jak badano geny bałtyckiego dorsza? Czy populację da się odbudować? Dorsz atlantycki niegdyś królował w Morzu Bałtyckim – był ogromny, bardzo liczny i kluczowy dla lokalnej gospodarki rybackiej. Największe osobniki osiągały ponad metr długości i ważyły do 40 kg. Dorsz, obok śledzia, stanowił fundament przemysłu i życia wielu społeczności. Przełowienie zmieniło u dorsza nawet geny Jednak dziś wschodniobałtycki dorsz niemal zniknął – przynajmniej w swojej pierwotnej formie. Od 2019 roku obowiązuje zakaz ukierunkowanego połowu dorsza, spowodowany załamaniem populacji gatunku w Bałtyku. Jednak problem nie ogranicza się tylko do spadku liczebności – dorsze zmalały. Zmiany w tym gatunku zaszły bardzo głęboko, sięgając poziomu genetycznego. Badacze z GEOMAR Helmholtz Centre for Ocean Research w Kilonii (Niemcy) dowiedli, że dziesięciolecia intensywnych połowów nie tylko przetrzebiły populację dorsza wschodniobałtyckiego, ale również zmieniły jego kod genetyczny. Jak mówi główny autor badania, dr Kwi Young Han, nadmierna i wybiórcza eksploatacja doprowadziła do zmian ewolucyjnych – dorsze przestały rosnąć tak szybko jak kiedyś i nie osiągają już dawnych rozmiarów. Jest to pierwsze udokumentowane zjawisko ewolucyjnych zmian genetycznych wywołanych połowami w pełnomorskim gatunku ryb. Jak badano geny bałtyckiego dorsza? Zidentyfikowano konkretne warianty genów, które zmieniły częstotliwość występowania – wskazując na tzw. selekcję kierunkową. Geny te były związane z tempem wzrostu i rozmnażania. Szczególną uwagę zwrócono na fragment DNA, który pomaga organizmom adaptować się do stresu środowiskowego. W przypadku dorsza również ten obszar genomu uległ zmianie. Aby zbadać historyczne zmiany w populacji dorszy, naukowcy wykorzystali unikalne źródło danych: otolity, czyli struktury w uchu wewnętrznym ryb, które niczym słoje drzew zapisują roczny przyrost. Przeanalizowano 152 próbki z lat 1996–2019, łącząc analizę chemiczną z s…

AdobeStock753241844-8be6f1a.jpeg
width: 6048
height: 4024

Satelity pozwalają śledzić piratów. Czy obserwacje z orbity pomogą rozwiązać ziemskie problemy?
type: item
date: 2024-01-12T15:31:14.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ekologia
subject: oceany
subject: przyroda
subject: rybołóstwo
subject: satelity
subject: Społeczeństwo
description: Morza i oceany są przełowione, a kryzys rybołówstwa postępuje. Jednak regulacjom prawnym podlegają tylko jednostki zgłoszone. A jak się właśnie okazało, aż 75 procent działalności przemysłowej na morzach i oceanach nie podlegało kontroli i statystykom. To się właśnie zmienia dzięki połączeniu technologii kosmicznych, danych GPS oraz algorytmów uczenia maszynowego. Czy obserwacje z orbity są sposobem na szarą strefę?
encoded: W tym artykule: Monitoring morza z orbity Zlokalizować i oznaczyć Rewolucja dzięki teledetekcji Coraz dokładniejsze analizy Wsparcie dla rolników i ekologów – Obserwując i charakteryzując aktywność ekspansywnych „ciemnych flot”, możemy lepiej zrozumieć i określać ilościowo nie tylko nielegalne rybołówstwo, ale także dużą część działalności człowieka, która wpływa na nasze środowisko morskie – mówi Paul Woods, dyrektor ds. innowacji w Global Fishing Watch. To właśnie ta organizacja stoi za raportem pokazującym skalę ukrytej działalności na morzach i oceanach. Naukowcy związani z projektem wykorzystali szeroki przegląd zobrazowań satelitarnych z lat 2017–2021. Następnie połączyli je z danymi GPS statków i przepuścili informacje przez oprogramowania do uczenia maszynowego. Dzięki temu zespół kierowany przez Global Fishing Watch stworzył pierwszą światową mapę ruchu dużych statków i infrastruktury morskiej. Efekty tej pracy wydobywają na światło dzienne dużą liczbę nieoznaczonych jednostek. Lub takich, które wcześniej nie pojawiały się w publicznych systemach monitorowania. Raport jest poważnym krokiem w kierunku precyzyjnej oceny globalnego wpływu działalności człowieka na morzu. Monitoring morza z orbity Nowe, upublicznione mapy, oferują pełniejszy obraz uprzemysłowienia oceanów. Może to pomóc naukowcom w rozwiązywaniu globalnych problemów, takich jak zmiany klimatyczne. Bardziej kompleksowy obraz ruchu statków poprawi szacunki emisji gazów cieplarnianych na morzu i pociągnie do odpowiedzialności jednostki degradujące ekosystem. Zmiany klimatu doprowadzają do zmiany koloru Ziemi. Widać to na mapie Zmiany klimatu na całym świecie są odczuwalne inaczej. Wyraźnie pokazują je zdjęcia satelitarne. Przeprowadzona przez zespół analiza wykazała, że aż 75 proc. światowych przemysłowych statków rybackich i ponad 25 proc. statków transportowych i energetycznych nie jest publicznie śledzonych. Stanowi to wyzwanie dla zarządzania zasobami naturalnymi, takimi jak chronione obszary …

satelity-pomagaja-sledzic-piratow-czy-obserwacje-z-orbity-pomoga-rozwiazac-ziemskie-problemy-fot-shutterstock-416d735.jpg
width: 1000
height: 665

Zabijamy rocznie 80 milionów rekinów – tylko dla ich płetw. Znaczna część z nich to gatunki zagrożone
type: item
date: 2024-01-12T14:02:30.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: Edukacja
subject: oceany
subject: rekiny
subject: rybołóstwo
subject: zwierzęta
description: Najnowsze dane pokazują, że wzrosła liczba połowów rekinów ze względu na ich płetwy. Ludzie zabijają ich aż o 4 miliony więcej niż przed 2012 r.
encoded: W tym artykule: Ile rekiny zabijają ludzi? Ludzie zabijają nawet 80 milionów rekinów dla samych płetw Znaczna część poławianych rekinów to gatunki zagrożone Chyba każdy kojarzy kultowy film „Szczęki” w reżyserii Stevena Spielberga. Muzyka, która towarzyszy nadpływającemu rekinowi, do dziś wzbudza grozę, a sceny z ludojadem w roli głównej powodowały niegdyś niepohamowany strach. Widok tej drapieżnej ryby w akcji niewątpliwie jest zatrważający. Zwłaszcza, że ataki rekinów na ludzi nie są fikcją. Ile rekiny zabijają ludzi? Problem polega na tym, że do niebezpiecznych interakcji człowieka z rekinem dochodzi niezwykle rzadko. Uważa się, że każdego roku dochodzi do ok. 70 niesprowokowanych ataków. Rocznie zwierzęta te zabijają ok. 10 osób. Oznacza to, że te drapieżne ryby w rzeczywistości są znacznie mniej niebezpieczne, niż np. lwy. Co ciekawe, do najbardziej niebezpiecznych ssaków zaliczamy… hipopotamy. Te uśmiercają nawet 500 ludzi każdego roku. Liczby te mówią same za siebie. Chociaż bezpośrednie spotkania z rekinami mogą skończyć się tragicznie, dochodzi do nich niezwykle rzadko. Nazywamy te zwierzęta ludojadami, lecz to tak naprawdę ludzie są rekinobójcami na gigantyczną skalę. Najnowsze badania wykazały, że rocznie zabijamy nawet 80 milionów rekinów, tylko ze względu na ich płetwy. To o 4 miliony więcej niż przed 2012 rokiem. Ludzie zabijają nawet 80 milionów rekinów dla samych płetw Naukowcy z Kanady przeanalizowali dane połowów z lat 2012–2019. To właśnie w tym okresie nastąpił gwałtowny wzrost rybołówstwa. Co więcej, badacze ustalili, że ponad 30% wszystkich rekinów to gatunki zagrożone. Wyniki badań opublikowano właśnie na łamach prestiżowego czasopisma naukowego „Science”. – W ciągu ostatnich dwudziestu lat rekiny były coraz częściej uznawane za jedną z najbardziej zagrożonych grup dzikich zwierząt na świecie. W związku z tym były wielokrotnie były przedmiotem dyskusji o wzmożonej opieki nad losem tych zwierząt. Nie przeprowadzono jednak oceny wpływu przepisów…

martwe-rekiny-9dfdc7e.jpg
width: 4256
height: 2118

Archeolodzy odnaleźli starożytny haczyk sprzed 6000 lat. Służył do łowienia rekinów
type: item
date: 2023-04-06T09:39:11.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: izrael
subject: ludzie pierwotni
subject: odkrycia archeologiczne
subject: prehistoria
subject: rybołóstwo
subject: ryby
subject: Społeczeństwo
subject: starożytność
description: To prawdopodobnie najstarszy haczyk, jaki odnaleziono w Izraelu. Naukowcy są jednak przekonani, że ze względu na jego rozmiar, był wykorzystywany do połowu rekinów.
encoded: W tym artykule: Historia rybołówstwa sięga nawet 800 tysięcy lat Naukowcy twierdzą, że hak był używany do połowu rekinów Najstarsze haki mają nawet 40 tysięcy lat Wioska mogła być w przeszłości zamieszkiwana przez wielu ludzi Historia rybołówstwa sięga odległych czasów paleolitu. Prehistoryczni ludzie już setki tysięcy lat temu zajmowali się połowem ryb, aby zapewnić sobie i swoim bliskim pożywienie. Początkowo człowiek wykorzystywał prymitywne narzędzia, które nie zawsze były skuteczne. Dowody archeologiczne wskazują, że dopiero w neolicie zaczęto wytwarzać sieci lub przedmioty przypominające wędki, które znacznie ułatwiły zdobywanie jedzenia. Historia rybołówstwa sięga nawet 800 tysięcy lat Co ciekawe, w 2022 roku naukowcy odkryli, że ryby były podstawą diety ludzi już nawet 800 tysięcy lat temu. Badacze dokonali wówczas analizy szczątek stworzenia z rodziny karpiowatych, które odnaleziono w Izraelu. Okazało się, że ryba została poddana procesowi obróbki termicznej, a dokładnie rzecz biorąc – została prawdopodobnie usmażona lub podgrzana nad ogniem. Było to również potwierdzenie tezy, że już w tym czasie człowiekowi udało się ujarzmić ogień. Izraelscy archeolodzy prowadzili ostatnio wykopaliska nieopodal miasta Aszkelon, które znajduje się nad Morzem Śródziemnym, na południowym zachodzie Izraela. Badaczom udało się odnaleźć dużej wielkość miedziany haczyk, który służył do połowu ryb. Datowanie radiowęglowe wykazało, że miał nawet 6000 lat. Oznacza to, że to prawdopodobnie najstarszy przedmiot tego typu, jaki odnaleziono w tym regionie. Naukowcy twierdzą, że hak był używany do połowu rekinów Naukowcy twierdzą, że ze względu na rozmiar haczyka, nie był używany do łowienia drobnych ryb. Badacze uważają, że wykorzystywano go do polowania na duże rekiny. Co ciekawe, archeolodzy w tym miejscu odkryli również ślady nieznanej wcześniej wioski, która najprawdopodobniej była zamieszkana przez rybaków z okresu chalkolitu, nazywanego również eneolitem. Był to czas przejściowy…

haczyk-na-rekiny-4c72238.jpg
width: 2325
height: 1309

Rybackie sieci widma, które zostają zgubione w oceanach tylko w ciągu roku, mogą opleść Ziemię 18 razy
type: item
date: 2022-10-24T10:52:05.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: ekologia
subject: morze
subject: oceany
subject: ochrona zwierząt
subject: przyroda
subject: rybołóstwo
subject: ryby
subject: śmieci
description: Każdego roku rybacy na całym świecie gubią różnego rodzaju narzędzia połowowe. Utracone przypadkiem lub porzucone sieci stają się pułapkami, śmiertelnie niebezpiecznymi dla morskich zwierząt. Naukowcy policzyli, że w ciągu roku w oceanach zostaje 740 tys. km samych lin.
encoded: W tym artykule: Co to są sieci widma? Ile sprzętu co roku gubią rybacy? Jakie rodzaje lin gubią rybacy Jak zapobiec stratom rybackiego sprzętu? Żółwie, które zginęły zaplątane w porzucone sieci. Rekin o skrzywionym kręgosłupie, który rósł oplątany liną rybacką. Lew morski z nylonowym sznurem zaciągniętym wokół szyi. To tylko niektóre ofiary sieci widm, czyli porzuconych lub zgubionych narzędzi rybackich, które zalegają w morzach i oceanach. W 2019 r. roku ukazały się szacunki naukowców z Uniwersytetu Exeter. Naliczyli oni aż 1000 rekinów i płaszczek, które znaleziono zaplątane w różnego rodzaju plastikowe śmieci. Większość zwierząt ujętych w tym badaniu wpadła nie w plastikowe siatki czy inne opakowania, ale właśnie w sieci widma. Co to są sieci widma? Sieci widma, mimo że nie są już obsługiwane przez ludzi, nadal robią to, do czego zostały przeznaczone – łowią ryby i inne morskie zwierzęta. Szacuje się, że w zależności od tego, ile czasu spędziły w wodzie, ich wydajność wynosi od kilkunastu do kilku procent wydajności wyjściowej. A to oznacza, że każdego roku wielu mieszkańców oceanów ginie zupełnie bez sensu i często w okrutny sposób. Zdjęcia z opuszczonego akwarium przerażają. Martwy rekin, ośmiornica i kalmar pobiją każdy horror Miejscy eksplorerzy odkryli w Hiszpanii budynek porzuconego akwarium. A w nim prawdziwą galerię zmumifikowanych morskich potworów, przy których bledną nawet najstraszniejsze monstra z filmów ... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/zdjecia-z-opuszczonego-akwarium-przerazaja-martwy-rekin-osmiornica-i-kalmar-pobija-kazdy-horror-fot-youtube-juj-urbex-18c2f93.jpeg" width="938" height="380" alt="Zdjęcia z opuszczonego akwarium przerażają. Martwy rekin, ośmiornica i kalmar pobiją każdy horror (fot. YouTube, Juj' Urbex)" title="Zdjęcia z opuszczonego akwarium przerażają. Martwy rekin, ośmiornica i kalmar pobiją każdy horror (fot. YouTube, Juj' Urbex)" /> Utracony sprzęt rybacki – poza tym, że ciągle zagr…

rybackie-sieci-widma-ktore-zostaja-zgubione-w-oceanach-tylko-w-ciagu-roku-moga-oplesc-ziemie-18-razy-fot-getty-images-a09acc4.jpg
width: 2121
height: 1414

Bahrajn powiększa powierzchnię. Kraj buduje luksusowe, sztuczne wyspy
type: item
date: 2022-09-05T10:53:53.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: rybołóstwo
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wyspy
description: Położony nad Zatoką Perską Bahrajn planuje podwoić powierzchnię lądową kraju. To drastycznie wpłynie na bogate życie morskie.
encoded: W tym artykule: Budowa wysp w Zatoce Perskiej Skutki środowiskowe pogłębiania Ryby migrują do morza Północne wybrzeże Bahrajnu. Wioska rybacka Karranah. 72-letni Haji Saeed, jeden z najstarszych rybaków z lokalnej społeczności, brodzi w odpływie, żeby sprawdzić, co udało mu się złapać. Dwadzieścia lat temu rozpościerające się przed nim morze było domem dla wielu gatunków ryb, w tym hamour. Dziennie mógł ich złowić ponad 100 kilogramów. To skończyło się, kiedy rząd Bahrajnu zbudował dwie sztuczne wyspy. Wówczas zmieniły się warunki życia na dnie morza. Całe populacje ryb straciły swoje siedliska w płytkich wodach przybrzeżnych. Saeed wraca. W pięć klatek, nazywanych hadrami, złowił zaledwie trzy kilogramy ryb. Kolejnego dnia udaje mu się zebrać tylko trzy ryby ważące razem tylko pół kilograma. – Tak jest odkąd powstały wyspy – mówi. – Wcześniej mogliśmy łowić wszędzie… Obecnie rybołówstwo nie jest już źródłem wystarczających dochodów. Łowienie ryb może stać się jeszcze większym wyzwaniem. Do końca dekady w Zatoce Perskiej ma powstać pięć nowych sztucznych wysp z pięcioma miastami. Łącznie wyspy powiększą powierzchnię niewielkiego Bahrajnu o 60%. Rząd przekonuje, że budowa nowych nieruchomości ma kluczowe znaczenie dla rozwoju gospodarczego kraju. Wiąże się to jednak również z ogromnymi kosztami środowiskowymi. W tej części świata, podobnie jak w innych, morskie stworzenia już teraz walczą o przetrwanie i przystosowanie się do zmian klimatu. – Cała Zatoka Perska (środowisko – przyp. red.) odczuwa presję, ponieważ woda jest słona i gorąca. Wszelkie dodatkowe obciążenia mają zwykle bardziej szkodliwy wpływ niż w innych miejscach – mówi Charles Sheppard, profesor nauk morskich na University of Warwick. Ten uczony spędził siedem lat na badaniu raf koralowych w tym regionie. Budowa wysp w Zatoce Perskiej Tak zwane odzyskiwanie ziemi z morza to proces dobrze znany w Bahrajnie. W 1963 r. wybrzeże kraju przeszło rekonstrukcję, a od tego czasu jego powierzchnia powiększyła się…

bahrajn-powieksza-powierzchnie-kraj-buduje-luksusowe-sztuczne-wyspy2-0d7a780.jpg
width: 960
height: 540

„To nowa strategia przetrwania”. Orki nauczyły się kraść jedzenie z łowisk i sieci
type: item
date: 2022-02-05T14:01:52.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: Edukacja
subject: ocean indyjski
subject: orki
subject: rybacy
subject: rybołóstwo
subject: ssaki
subject: Travel
description: Orki uczą się od siebie nawzajem, jak kraść ryby i resztki z połowów z ludzkich łowisk i sieci rybackich. Do takich wniosków doszli naukowcy, którzy prześledzili zachowania tych ssaków żyjących na wodach Oceanu Indyjskiego.
encoded: W tym artykule: Orki oceaniczne kradną ryby od lat 90. Orki oceaniczne nauczyły się kraść od innych Rybacy pracujący u wybrzeży Wysp Crozeta od dawna wiedzą, że orki oceaniczne (Orcinus orca) nie boją się pływać w pobliżu terenów zamieszkanych przez ludzi. Nie odstraszają ich łodzie, ludzkie krzyki, ani zarzucane sieci. Co więcej, stały się na tyle śmiałe, że zaczęły podkradać ryby z lokalnych komercyjnych łowisk antara patagońskiego (Dissostichus eleginoides), a nawet porywać połowy rybaków. Nie gardzą też resztkami, które ci wrzucają do wody po oczyszczeniu ryb przeznaczonych na sprzedaż. Ponieważ liczba tego typu incydentów stale rośnie, kilku ekspertów z rożnych dziedzin postanowiło połączyć siły i sprawdzić, dlaczego tak się dzieje. Czy orki wykradają połowy rybaków, bo ich zwyczajowe źródła pożywienia się wyczerpały? A może powiększyła się ich populacja i potrzebują więcej jedzenia? Wyniki badań właśnie opublikowano w czasopiśmie naukowym „Biology Letters”. Losy tej orki opłakiwał cały świat. Teraz znowu się pojawiła, nie sama Historia orki o imieniu Tahlequah poruszyła tysiące serc na całym świecie. W 2018 roku zaobserwowano jak samica pływa unosząc swoje martwe młode, nie mogąc się z nim pożegnać. Teraz hist... Orki oceaniczne kradną ryby od lat 90. Aby dowiedzieć się, czemu liczba napadów orek-złodziei rośnie, naukowcy przeanalizowali dane z programu badawczego monitorującego lokalną populację tego gatunku. Zbadali też doniesienia rybaków o utraconych połowach. „Na wodach subantarktycznych ekspansja komercyjnych połowów antara patagońskiego już w latach 90. XX wieku została powiązana z grabieżą przez orki na większości łowisk, od południowego Chile po południowy Ocean Indyjski” – napisali autorzy badania. Do „kradzieży połowów” najczęściej dochodzi w rejonie Wysp Crozeta. Od czasu powstania w tym miejscu komercyjnych łowisk (w 1996 r.), orki oceaniczne pożerają ponad 180 ton ryb rocznie. W większości zabierają zdobycze z takli, czyli dryfujących sznurów wyp…

orki-oceaniczne-nauczyly-sie-krasc-polowy-rybakow-fot-getty-images-36d12b6.jpeg
width: 2124
height: 1195

Wyspa Kihnu – tam, gdzie rządzą kobiety
type: item
date: 2019-07-22T08:00:00.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: estonia
subject: Kuchnia
subject: ludzie
subject: Moto
subject: rybołóstwo
subject: Technologia
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: żeglarstwo
description: System matriarchalny na wyspie Kihnu zakorzeniony jest od wieków. Obrona gospodarstw, podtrzymywanie tradycji rzemiosła: te obowiązki należą tu do kobiet!
encoded: Przez wieki izolacji, mieszkańcy estońskiej wyspy Kihnu wykształcili system społeczny, w którym kobiety są naturalnymi liderami. Ponieważ mężczyźni spędzają większość czasu na morzu, rola kobiet jest tutaj ważniejsza niż w pozostałych częściach kraju. Podczas gdy nowoczesny świat dąży do dominacji jednej płci nad drugą, na Kihnu przedstawiciele obydwu są jednakowo ważni dla życia wyspy. Większość dochodów na Kihnu pochodzi z rybołówstwa i żeglugi – dwóch tradycyjnie męskich zajęć. Wyspiarscy mężczyźni większość czasu spędzali na morzu. Z wyjątkiem młodych chłopców, byli oni nieobecni przez większość czasu. Zmieniło to rolę kobiet w tej społeczności. Od wieków kobiety rządzą i podejmują decyzje na Kihnu. To one bronią gospodarstw, pól, zwierząt, dzieci, ale także tradycji i rzemiosła. System matriarchalny wciąż jest żywy na wyspie i jest fenomenem na europejską skalę. Wyspiarska izolacja ochroniła ten element dziedzictwa kulturowego Kihnu przed wpływem nowoczesnego świata. Dzięki kobietom tradycje kulturowe na Kihnu, obejmujące m.in. rękodzieło, taniec, zabawy oraz muzykę. Przetrwały i są nadal kultywowane. Czerwone spódnice będące charakterystycznym elementem tradycyjnego stroju rzucają się w oczy szczególnie, gdy ubrane w nie kobiety jadą motocyklem lub traktorem. W Europie taki widok jest rzadkością, ale nie tutaj. Na wyspie znajduje się jedynie kilka samochodów, a ludzie poruszają się głównie na samodzielnie skonstruowanych motocyklach i rowerach. Fot. Materiały prasowe Najlepszymi miejscami na poznanie lokalnej kultury są Muzeum Kihnu oraz kościół św. Mikołaja. Miejscowa oferta turystyczna obejmuje możliwość zwiedzania wyspy na przyczepie samochodu. Ze względu na niewielką powierzchnię, Kihnu jest bezpiecznym miejscem na relaksującą wycieczkę z namiotem. Mieszkańcy są przyjaźni i pomocni, a przyroda urokliwa. Wiosną i latem dostępna dla turystów jest latarnia morska z 1863 roku. Mieszkańcy Kihnu mówią w dialekcie zawierającym wiele elementów języka szwedzkiego i…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2236e690d0300d8b7605cc0529995cac25e4bbaf-4b874a3.jpeg
width: 772
height: 514

3/2009
type: item
date: 2009-05-31T20:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: morze bałtyckie
subject: polska
subject: rybołóstwo
description: Nie jest trudno podróżować, gdy się ma za co. A co zrobić, jeżeli nie posiada się pieniędzy w nadmiarze? W tym wydaniu Travelera nasi eksperci radzą, jak tanio zwiedzać świat. W dobie kryzysu najłatwiej przychodzi nam rezygnacja z wakacji. Ale czy na pewno warto? Jak dowodzą nasi autorzy, podróżowanie to pasja, stan umysłu, któremu nie są straszne: niewygody, tanie jedzenie, spanie pod namiotem, a nawet brak gotówki. Dla wielu z nas to nałóg, któremu nie sposób się oprzeć – wiem coś na ten temat, sama jestem uzależniona. Mam nadzieję, że w najnowszym numerze Travelera każdy znajdzie pomysł na własne ekonomiczne wakacje. Świat jest pełen atrakcji, a jego poznawanie dostarczy nam wrażeń, którymi będziemy się karmić w naprawdę ciężkie dni. Agnieszka Franus
encoded: Ekonomia w Podróży: Podróżnicy: Światek Wojtkowiak, Edi Pyrek, David Kaszlikowski, Mirek Osip-Pokrywka, Monika Witkowska i Anna Kobus ujawniają kulisy swoich wypraw Podróż życia- Indonezja Poznaj to miejsce: Zjednoczone Emiraty Arabskie W 48 godzin- Mińsk – stolica Białorusi Dookoła świata- Samoa Weekend w Polsce- Nad Bugiem, wokół mazurskich jezior, na szlakach Beskidu Niskiego Pomysł na: jak zostać wolontariuszem Adventure- Każdy ma swoje Kilimandżaro Niezbędnik- Nie oszczędzaj na zdrowiu Warto spróbować- Rolki Raport Specjalny- Kinga Choszcz Tanie podróżowanie- Wielka Brytania, Cypr, Szwecja, Bułgaria Pozdrowienia z... Indii Felieton Wojciecha Cejrowskiego

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/036af791edef99c418f138bc442c50de54f6511c-5726ec9.jpeg
width: 1221
height: 1601

Letnicy zamiast ryb
type: item
date: 2009-03-22T10:56:12.000Z
creator: Michał Rembas
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: morze bałtyckie
subject: polska
subject: rybołóstwo
description: Coraz mniej rybaków z Rowów wypływa „na dorsza” w morze. Jeszcze przed 10 laty w tutejszym porcie cumowało, jedna przy drugiej, przeszło 20 łodzi. Było gwarno, całe rodziny wybierały ryby z sieci. – Za rok, dwa, łodzi będzie jeszcze mniej – wzdycha Jadwiga Fudala, sołtys Rowów, której ojciec i mąż byli rybakami.
encoded: Kto by pomyślał, że jeszcze w latach 60. Rowy były typową osadą rybacką? Dziś położona 17 kilometrów na północny wschód od Ustki miejscowość żyje przede wszystkim z letników. Pełno tu ośrodków wczasowych i pensjonatów i w szybkim tempie powstają kolejne. – 360 osób zameldowanych jest w Rowach na stałe, drugie tyle, związanych z turystyką, tymczasowo, latem bywa tu naraz 30 tys. osób – wylicza pani sołtys. – A rybołówstwem trudni się raptem dwudziestu kilku mieszkańców. Jednym z ostatnich tutejszych rybaków jest Józef Gajewski. Nawet w sztormową pogodę, gdy wypłynięcie w morze jest niemożliwe, nie usiedzi w domu. Idzie do portu rzucić okiem na swoją przerobioną z szalupy ratunkowej sześciometrową łódź z silnikiem Ursusa. Miejscowi rybacy używają motorów od ciągników, bo są niezawodne. A to na morzu najważniejsze. – Sprawdzam, czy nie brak oleju, czy wszystko na swoim miejscu – mówi 74-letni rybak. – Taki już jestem: dmucham na zimne. Gajewski w Rowach mieszka od 1945 roku, gdy jego rodzice przyjechali tu z centralnej Polski. W Rowach mieszkali wtedy Niemcy, których nie zdążono jeszcze wysiedlić. I to oni uczyli pierwszych Polaków rybaczenia. Stary rybak pływa prawie całe życie: najpierw łowił z ojcem, potem ze szwagrem. Gdy kolejni pomocnicy nie sprawdzali się, w 1960 r. wziął do pomocy żonę, Janinę. Na długie 10 lat. I choć morski przesąd mówi, że „baba na pokładzie to nieszczęście gotowe”, radziła sobie lepiej niż niejeden mężczyzna. – Wie pan, polubiłam tę „rybaczkę” – opowiada mi przy herbacie. – I teraz, gdybym tylko mogła, jeszcze bym popływała. Do dziś wspomina historię, jak to kiedyś na morzu pomachała do zbliżającego się samo-lotu. Lotnik, pewnie z uprzejmości, przeleciał tuż nad łodzią. – Podmuch silnika był tak straszny, że niemal wcisnęło nas w wodę – wspomina pani Janina. – Nigdy się tak nie wystraszyłam. Teraz wypływają we trójkę: Józef Gajewski, jego zięć Eugeniusz i syn Stanisław. Podobnie wygląda obsada pozostałych kutrów: rybołówstwo w Rowach to rod…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b6e140447d212696edb96e6a20adb3580e3e105e-8daa558.jpeg
width: 600
height: 400