National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T13:28:50.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Dlaczego ramadan to najważniejszy miesiąc dla wyznawców islamu?
items: Ramadan w Dubaju. Jak się go obchodzi i jakie atrakcje czekają na mieszkańców i przyjezdnych?
items: 03/20
items: 10/2016
items: Czarne chmury nad Afganistanem
items: 9/2007
items: Dubaj – luksus na piasku
items: Maroko - informacje praktyczne
items: Baśniowe Maroko
items: Tajlandia-święto przez cały rok

Dlaczego ramadan to najważniejszy miesiąc dla wyznawców islamu?
type: item
date: 2024-03-06T10:05:21.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: arabia saudyjska
subject: bliski wschód
subject: islam
subject: mekka
subject: muzułmanie
subject: ramadan
subject: Społeczeństwo
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: W trakcie ramadanu muzułmanie umacniają swoją wiarę w Allaha poprzez post, bezinteresowną postawę oraz modlitwę. To czas pobożności i autorefleksji.
encoded: W tym artykule: Kiedy wypada ramadan? Skąd pochodzi tradycja ramadanu? Jak obchodzony jest ramadan? Pięć filarów islamu Co roku muzułmanie z całego świata oczekują aż na niebie pojawi się półksiężyc w kształcie sierpa. Oznacza to, że oficjalnie rozpoczyna się pierwszy dzień ramadanu, dziewiątego miesiąca według kalendarza muzułmańskiego. To najważniejsze święto islamu. Kiedy wypada ramadan? Dzień, w którym rozpoczyna się ramadan zmienia się co roku. Wszystko dlatego, że kalendarz islamski oblicza się na podstawie faz Księżyca. Początek i koniec najważniejszego miesiąca muzułmanów określa specjalna komisja obserwacji Srebrnego Globu w Arabii Saudyjskiej. Niekiedy jest to bardzo trudne zadanie, ponieważ w tym okresie sierp Księżyca widać jedynie przez 20 minut. W przypadku, kiedy nie jest widoczny gołym okiem z powodu zachmurzenia, komisja dokonuje obliczeń, aby przewidzieć, czy może być już widzialny na niebie. W 2024 roku ramadan przypada od niedzieli 10 marca do poniedziałku 7 kwietnia. Skąd pochodzi tradycja ramadanu? Ramadan jest jednym z dwunastu miesięcy muzułmańskiego kalendarza, który był również częścią kalendarzy starożytnych Arabów. Nazwa pochodzi od arabskiego słowa „ar-ramad”, co oznacza upał. Muzułmanie wierzą, że w 610 roku anioł Gabriel ukazał się prorokowi Mahometowi i przekazał mu Koran, świętą księgę islamu. Islamska medycyna była niezwykle skuteczna. Współczesna ochrona zdrowia mogłaby się wiele nauczyć Już ponad tysiąc lat temu islamscy medycy leczyli ludzi, a nie choroby. Współczesna medycyna nadal mogłaby się od nich wiele nauczyć. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1000-lat-temu-islamska-medycyna-byla-niezwykle-skuteczna-wspolczesna-sluzba-zdrowia-moglaby-sie-wiele-nauczyc-b7d7b4a.png" width="700" height="700" alt="1000 lat temu islamska medycyna była niezwykle skuteczna. Współczesna służba zdrowia mogłaby się wiele nauczyć" title="1000 lat temu islamska medycyna była niezwykle skuteczna. Współczesna …

ramadan-w-gazie-f829a16.webp
width: 1200
height: 799

Ramadan w Dubaju. Jak się go obchodzi i jakie atrakcje czekają na mieszkańców i przyjezdnych?
type: item
date: 2023-03-13T10:17:01.000Z
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: dubaj
subject: podróże
subject: ramadan
subject: Travel
description: Ramadan to najświętszy miesiąc w roku dla muzułmanów na całym świecie. Jest czasem refleksji, wzmożonej duchowości, pielęgnowania więzi rodzinnych i wielu uroczystości. Obchodzi się go również w Dubaju. Miasto przygotowało z tej okazji szereg wydarzeń skierowanych zarówno do muzułmanów, jak i wyznawców innych religii.
encoded: W tym artykule: Czym jest Ramadan? Jak obchodzi się Ramadan? Godziny otwarcia podczas Ramadanu Gdzie zjeść tradycyjny iftar? Atrakcje i wydarzenia podczas Ramadanu Rozrywka dla całej rodziny Zasady etykiety podczas Ramadanu Id al-Fitr w Dubaju Ramadan to wyjątkowy czas na wizytę w Dubaju. Miasto wygląda i „zachowuje się” w tym czasie inaczej niż w innych miesiącach. Mieszkańcy i turyści mogą wziąć udział w tradycyjnych iftarach, podczas których muzułmanie przełamują razem post nad pysznymi potrawami z całego świata. Ponadto w całym Dubaju odbywają się rozmaite wydarzenia kulturalne, np. występy muzyczne, które dają wgląd w bogate dziedzictwo regionu. Również na rodziny z dziećmi czeka wiele atrakcji, które uczynią ten czas niezapomnianym. Czym jest Ramadan? Ramadan jest dziewiątym miesiącem muzułmańskiego kalendarza księżycowego. W tym roku ma się rozpocząć 22 marca, a zakończyć – 21 kwietnia. Jego daty zmieniają się z roku na rok zgodnie z muzułmańskim kalendarzem opartym na fazach księżyca. Dokładny dzień początku i końca Ramadanu ogłasza się wraz z pojawieniem się półksiężyca. To najświętszy czas w roku dla muzułmanów na całym świecie – upamiętnia bowiem objawienie prorokowi Mahometowi pierwszych wersetów Koranu. Respektują go muzułmanie na całym świecie i obchodzą ten święty miesiąc poprzez post, modlitwę, jałmużnę i spędzanie czasu z bliskimi. Jak obchodzi się Ramadan? Bardzo ważnym elementem Ramadanu jest codzienny post, podczas którego wyznawcy w ciągu dnia powstrzymują się od wszelkiego jedzenia i picia. Rozpoczyna się on śniadaniem przed wschodem słońca, zwanym suhurem, a kończy iftarem po zachodzie słońca. Te posiłki to jeden z najlepszych sposobów na świętowanie pomyślnego miesiąca wraz z przyjaciółmi i rodziną. Szczególnie iftar sprzyja spotkaniom towarzyskim i wspólnym delektowaniem się znakomitym jedzeniem. Podczas Ramadanu na pierwszy plan wysuwa się poczucie duchowości, biznes nieco zwalnia, a w centrum uwagi znajdują się relacje rodzinne. Niemuzułma…

meczet-jumeirah-w-dubaju-9e869f8.jpg
width: 2416
height: 1532

03/20
type: item
date: 2020-02-27T09:54:00.000Z
creator: Katarzyna Zając
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: abu dhabi
subject: arabowie
subject: dubaj
subject: muzułmanie
subject: ramadan
subject: wakacje
description: Świat bez śmieci -jak pozbyć się góry odpadów?
encoded: Świat bez odpadów wydaje się czymś niemożliwym. Ale wizja gospodarki o obiegu zamkniętym – takiej, w której oszczędnie wykorzystujemy zasoby, a materiały przetwarzamy w nieskończoność – jest inspirująca zarówno dla firm, jak i ekologów. Czy możemy ja zrealizować? Czy stać nas na to, żeby tego nie robić? Czujemy się źle, gdy wyrzucamy rzeczy, które nie powinny trafić do śmieci (np. przeterminowane jedzenie), lub gdy niepotrzebnie marnujemy energie (np. zostawiając włączone światło). To poczucie winy jest w nas głęboko zakorzenione; przysłowie „nie marnuj, a nie będziesz w potrzebie” sięga początków XVI w. Niestety marnujemy, i to zarówno na duża, jak i mała skale. Rezultatem jest szokujący fakt: dwie trzecie minerałów, paliw kopalnych i innych surowców, które wydobywamy z ziemi, a następnie przekształcamy w produkty, staje się odpadem. Plastikowe śmieci spłynęły do rzek i oceanów, podobnie jak azotany i fosforany wypłukiwane z nawożonych pól. Jedna trzecia żywności zgniła, choć Amazonia była wylesiana, by wyprodukować jeszcze więcej żywności – pisze w artykule Świat bez śmieci Robert Kuźni. A największy problem będący efektem marnotrawstwa? Klimat zmieniający się na skutek spalania paliw kopalnych i rozpraszania odpadów – dwutlenku węgla – do atmosfery. A gdybyśmy mogli odzyskać te odpady i zamienić je w coś innego? Ta koncepcja, zwana gospodarka cyrkulacyjna, nie jest nowa. Ekolodzy postulują postawę ograniczania, ponownego wykorzystania i recyklingu już od lat 70 XX w. W Prato we Włoszech stare wełniane swetry od pokoleń są zamieniane we włókna, z których tka się nowe ubrania. Przez dziesięciolecia miedz była odzyskiwana z przetapianych dzwonów i posagów; dziś bardziej prawdopodobne jest, że będzie pochodzić z komórek. Wysłaliśmy naszego autora Roberta Kunziga i fotografa Luce Locatellego, aby sprawdzili, gdzie rozwija się nowa gospodarka cyrkulacyjna. Znaleźli wiele miejsc. W Nowym Jorku grzyby są podstawa produkcji biodegradowalnych opakowań. W Londynie naukowcy …

ng-03-20-610635b.jpeg
width: 393
height: 590

10/2016
type: item
date: 2016-09-29T12:56:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: maroko
subject: porady w podróży
subject: ramadan
subject: zabytki
subject: zwiedzanie
description: Pamięć ludzka bywa krótka. Przecież to my, Polacy, jesteśmy jednym z najbardziej doświadczonych w uchodźstwie narodów w Europie. Ostatnie 250 lat naszej historii to przede wszystkim historia ucieczek przed prześladowaniami po powstaniach, rozbiorach, wojnach i wielu politycznych zawieruchach. Emigrowaliśmy do Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Niemiec, Skandynawii, Ameryki Południowej, Afryki... Tylko do Iranu w czasie II wojny światowej trafiło 116 tys. Polaków, w tym 20 tys. dzieci. Przyjęto ich tam serdecznie. Potem ta grupa rozproszyła się po świecie, a tworzący nią rodacy dotarli do RPA, Indii, Meksyku, a nawet Nowej Zelandii. Ich relacje z tamtych wydarzeń są wstrząsające – strach, głód, przemoc, okrucieństwo, bo takie są realia życia uchodźcy. Ale mimo wielu trudności doświadczyliśmy wielkiego wsparcia od innych narodów. Obecnie Europa stoi przed historycznym wyzwaniem. Zmienia się na naszych oczach za sprawą uchodźców z Syrii, Pakistanu, Iraku czy Afganistanu. Toczymy dyskusje, co zrobić z ludźmi tak różnymi od nas pod względem wyznawanej religii, kultury, tradycji. Tym debatom towarzyszą skrajne emocje – od entuzjazmu, empatii i zrozumienia potrzeby niesienia pomocy po niechęć, strach, a nawet otwartą wrogość. Patrzymy na to jak na zjawisko, jak na problem. Jakbyśmy zapomnieli, że kiedyś to my potrzebowaliśmy wsparcia, że działania ekstremistycznych jednostek nie mogą wpływać na opinię o wszystkich uchodźcach czekających u bram Europy. Że za większością z tych ludzi stoją wstrząsające historie. Przecież nikt z nas nie chciałby żyć w kraju ogarniętym konfliktem, gdzie dzieci nie mają przyszłości. A uchodźca to człowiek, który musi uciekać ze swojego domu w obawie o życie. Europa zmieni się tak czy inaczej, czy tego chcemy, czy nie. Ale to, jak się zmieni, w dużej mierze zależy od każdego z nas.
encoded: 30 Nowa Europa Największą część fali uchodźców, jaka w 2015 r. stanęła u wrót Europy, przyjęły Niemcy. Jak to znoszą? Tekst Robert Kunzig Zdjęcia Robin Hammond 64 Tułaczka do Nowej Zelandii W czasie II wojny światowej z ZSRR z armią Andersa wyprowadzono tysiące polskich sierot. Publikujemy fragmenty ich wspomnień. Tekst Paweł Cywiński 72 Jankeska fala W stosunkach Kuba – USA nastała odwilż. Czy wyspa udźwignie związany z tym ociepleniem najazd? Tekst Cynthia Gorney Zdjęcia David Guttenfelder 86 Życie duchowe starożytnych Greków Olimpijskich bogów, z ich przywarami i słabostkami, od ludzi odróżniała tylko nieśmiertelność. Można więc było liczyć, że dadzą się uprosić. Tekst Caroline Alexander Zdjęcia Vincent J. Musi i David Coventry 104 Wilki morskie Wbrew pozorom artykuł poświęcony jest czworonożnym drapieżnikom, tyle że... na morskiej diecie. Tekst Susan McGrath Zdjęcia Paul Nicklen 120 Śnieżne małpy Kąpiące się w gorących źródłach, wśród śniegu – małpy w takich okolicznościach można zobaczyć tylko w Japonii. Tekst i zdjęcia Jasper Doest

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e02e5828f4ff6b240e7a18aa03663603b6ac68c0-dfa9ba4.jpeg
width: 1317
height: 1862

Czarne chmury nad Afganistanem
type: item
date: 2010-08-20T11:20:00.000Z
creator: Andrzej Meller
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afganistan
subject: ramadan
description: Mijamy glinianą twierdzę jak z Baśni 1001 i nocy. Przed nami punkt kontrolny. Tu nie wiesz, kto kryje się pod mundurem – urzędnik, talib czy rozbójnik. Ubrany w szary uniform dzieciak lustruje mój paszport, trzymając go do góry nogami.
encoded: Na początku kwietnia nie mam już wątpliwości, że pusztuńscy urzędnicy wodzą mnie za nos, odsyłając od urzędu do urzędu. – Po co pan jedzie do Afganistanu? – pyta jeden z nich. – A w ogóle to dlaczego ci Jankesi tam siedzą? Sami przeprowadzili zamachy 11 września, a teraz nas zabijają, uważając każdego brodatego mężczyznę za terrorystę i taliba – powtarza codziennie jak mantrę. Pierwszy raz próbuję się dostać do Kabulu w 2009 r. Mam napisać reportaż o naszych żołnierzach służących w prowincji Ghazni. Chcę zobaczyć na własne oczy, co się dzieje, kiedy w górach Afganistanu topnieje śnieg, a talibowie zaczynają dawać do wiwatu. Czekam w Peszawarze w Pakistanie, w sławnym niegdyś mieście, w którym CIA i KGB rywalizowały ze sobą o przebieg sowiecko-afgańskiej wojny. Teraz miasto jest całkowicie opuszczone przez Europejczyków. Od tygodnia dobijam się do Ministerstwa Przełęczy Chajber w Północno- Zachodniej Prowincji Granicznej Pakistanu. Planuję przez przełęcz dojechać autobusem do Kabulu. W okolicy robi się coraz bardziej niebezpiecznie. Na terytoriach plemiennych – gdzie często nie sięga oficjalna władza – trwa akurat kolejna operacja armii pakistańskiej przeciw „rebeliantom”, którzy swobodnie przechodzą granicę afgańsko- pakistańską. Parę dni wcześniej prezydent USA nazwał te tereny „najbardziej niebezpiecznym miejscem na świecie”. Postanawiam dostać się do Kabulu małym samolotem Peshawar International Airways. Lata raz w tygodniu, w sobotę. Jestem wściekły, bo 40-minutowa przeprawa starym wrakiem kosztuje 300 dolarów. Podróż lądem – 20 dolarów. W Kabulu ma na mnie czekać Ahmed Khan, wuj Hamida – chłopaka, którego poznałem w Peszawarze. Prowadzi tam jedną z niewielu kawiarenek internetowych. Samolocik ledwo przelatuje nad ośnieżonymi jeszcze szczytami. – Jak długo jedzie się do Bagramu? – już po wylądowaniu w Kabulu pytam Khana. Mężczyzna prosi, by zwracać się do niego Honoré. Tak ponoć nazwała go w latach 70. Francuzka, z którą jakoby wziął prysznic w kabulskim hotelu …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/56d22d5af393544802888a29978fc2a68eccfbfd-6ba8c14.jpeg
width: 800
height: 536

9/2007
type: item
date: 2009-03-23T22:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: afryka
subject: arabia saudyjska
subject: casablanca
subject: islam
subject: maroko
subject: ramadan
description: Pakistańskie szosy są czymś w rodzaju narodowego teatru. Tłumy ludzi, niemal wyłącznie mężczyzn, siedzą w kucki na poboczach, niczym widzowie przybyli na walkę kogutów, i obserwują wszystko, co przejeżdża. Wystarczy zatrzymać się po drodze na kubek herbaty, a można usłyszeć różne rzeczy. Ludzie mówią o powszechnej niesprawiedliwości. Opowiadają o tych, którzy tracą ziemię, życie, honor. Łatwo pomyśleć, że przesadzają. Ale zawsze spotka się tu kogoś, dzięki komu zaczynasz wierzyć. Szesnastolatka o imieniu Nadżma mówi monotonnym głosem. Po tym, co zaszło, trudno orzec, czy kiedykolwiek będzie znowu mówić w sposób naturalny. W jej nosie nadal tkwi cieniutki kolczyk oznaczający dziewictwo. Oczy ma teraz mętne i bez wyrazu. Dziewczyna siedzi obok matki na łóżku, na którym doszło do incydentu, i stara się nie płakać.
encoded: Spis treści – wrzesień 2007 Hatszepsut. W patriarchalnym społeczeństwie została kobietą faraonem, a władzę chciała przekazać kolejnej kobiecie, swej córce. Życie oceanu. W latach 50. Towarzystwo National Geographic wspierało badania mórz, w tym wyprawy J. Cousteau. Oceaniczne kresy. W Indonezji powstaje strefa ochrony raf koralowych, wyjątkowej w skali globu skarbnicy bioróżnorodności. Dusza Pakistanu. Wyznawcy fundamentalistycznego islamu próbują przejąć władzę w Pakistanie. Ich szanse wciąż rosną. Ciała z bagien. Uczeni sięgnęli po nowoczesną technikę, licząc że zrozumieją przesłanie ciał „zabalsamowanych” przez mokradła. Odliczanie trwa. W 79 r. n.e. Wezuwiusz pogrzebał Pompeje. Kolejna erupcja wulkanu może być jeszcze potężniejsza. Biedronki. Mało kto sobie uświadamia, że budzące sielskie skojarzenia biedronki to w istocie... żarłoczne drapieżniki. Tylko dla prenumeratorów: Korona kontynentu. Transgraniczny Park Waterton-Glacier może stracić lodowce, ale i tak pozostanie krainą przyrodniczych cudów.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/185930766d82dc676e99ce6d30a488dbdf701a64-5bbc4ce.jpeg
width: 2069
height: 2994

Dubaj – luksus na piasku
type: item
date: 2009-03-23T19:51:33.000Z
creator: Anna Siwek
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: abu dhabi
subject: arabowie
subject: dubaj
subject: muzułmanie
subject: ramadan
subject: wakacje
description: Już na lotnisku zderzamy się z wielkimi pieniędzmi. Pełno tu biznesmenów w świetnie skrojonych garniturach najlepszych marek, Arabów w nieskazitelnie białych, tradycyjnych strojach, ze złotymi sygnetami na palcach.
encoded: Na stopach mają zazwyczaj klapki, co trochę kłóci się z europejskim poczuciem elegancji, ale tu wydaje się być czymś jak najbardziej normalnym. Lotnisko oferuje marhabę – usługę polegającą na przywitaniu pasażera i przeprowadzeniu go z bagażem przez halę do taksówki, z pominięciem kolejek do odprawy paszportowej. Można więc od razu, za pieniądze (od 21 USD), poczuć się jak VIP. Przed lotniskiem naszą uwagę przykuwają rollsroyce’y, hummery, porsche, najnowsze modele mercedesów i audi. Upewniamy się, że jesteśmy w jednym z najbogatszych miast świata. Bogactwo aż kłuje w oczy i tylko gorące powietrze, które uderza po wyjściu z klimatyzowanego budynku, przypomina, że znajdujemy się na pustyni. Mieszkamy przy Dżumajra (Jumeirah) Beach, w jednym z wielu hoteli mających plażę, baseny, restauracje i spa. Śniadanie jest iście międzynarodowe: od jajek w każdej postaci, po sushi, mleko wielbłądzie, humus i szampan. Przy stolikach siedzi trochę biznesmenów, ale większość to turyści. Słychać angielski, rosyjski, francuski, włoski. Dubajj stał się modnym miejscem na spędzanie wakacji. W sezonie rezerwacje trzeba robić z parotygodniowym wyprzedzeniem! Piasek na plaży jest wysterylizowany przez słońce, morze ma łagodne dno, a przezroczysta woda jest tak ciepła, że przy zanurzeniu prawie nie czuć różnicy temperatur. Na niebie nie widać ani jednej chmury i można by to miejsce nazwać rajem dla turystów, ale takich lubiących... cywilizację. Wzdłuż plaży za rzędem hoteli wznosi się betonowa dżungla – drapacze chmur, każdy po 30–40 kondygnacji, a w nich tysiące luksusowych apartamentów. Patrzę na te setki pięter, tysiące okien, miliony zainwestowanych dolarów i czuję, że ogrom tego przedsięwzięcia poraża mnie. A to przecież tylko jedno z wielu osiedli powstających w tym mieście. Z naszej plaży widać Palmę Dżumajra, pierwszą sztuczną wyspę w kształcie palmy usypaną na morzu i już okrzykniętą kolejnym cudem świata. Na 17 odnogach-liściach i otaczających je wyspach buduje się 1 500 willi, 2…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/735866a226fb9ef2fcb97b3dab099df8909621d1-64c624c.jpeg
width: 500
height: 334

Maroko - informacje praktyczne
type: item
date: 2009-03-22T19:44:54.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: maroko
subject: porady w podróży
subject: ramadan
subject: zabytki
subject: zwiedzanie
description: Czego tam szukać? Kolonialnej architektury Casablanki, suków Marrakeszu, cedrowych lasów, targu wielbłądów w Kulmim, ruchomych wydm koło Marzuka....
encoded: Między oceanem a pustynią - Samolotem rejsowym z Warszawy z przesiadką w Mediolanie (Alitalia) – 1400 zł w dwie strony, z przesiadką w Brukseli (Brusels Airlines) – ok. 1600 zł. - Czarterem z Warszawy do Agadiru (od 1400 zł), w zależności od sezonu. Bilety w biurach podróży. - Na plaży – wczasy pobytowe od 1400 zł (last minute, Agadir), w cenie: samolot, hotel trzygwiazdkowy, śniadania i obiadokolacje. - Wycieczka objazdowa Królewskie Miasta Maroka od 3300 zł/ 8 dni, w cenie: wyżywienie, noclegi, ubezpieczenie. - Tramping z intensywnym zwiedzaniem – ok. 5200 zł/15 dni (warunki jw., bez wyżywienia. http://www.wakacje.pl http://www.mktramping.pl www.tui.pl Na własną rękę w całym kraju można przejechać zaledwie 1700 km, tylko dwie trasy Tanger-Rabat-Casablanca-Marrakesz oraz Casablanca-Rabat-Meknes-Fez-Wadżda. Dobrze funkcjonuje sieć połączeń, choć stan techniczny wielu autokarów nie jest najlepszy; w mieście sprawdzają się niedrogie petit taxi. Między miastami grand taxi – zabierają do 7 pasażerów. Od 1 stycznia 2005 r. do Maroka jeździmy bez wiz. Na granicy możemy zostać poproszeni o okazanie odpowiednich środków finansowych na pobyt (gotówki, kart kredytowych, wyciągu z konta) Hotel – już od 12 zł, camping – od 5 zł (+ 4 zł za samochód), chleb 0,50 zł, litr mleka – 3 zł, pomarańcze, pomidory – 1,1 zł/kg, litr wody mineralnej – 2 zł. Najprzyjemniej odkrywać Maroko wiosną (marzec–maj), lub jesienią (wrzesień–październik). Trzeba unikać wyjazdu na Wielkanoc (najazd Hiszpanów) i w sierpniu (inwazja Francuzów) Ambasada Królestwa Maroka – Warszawa, ul. Starościńska 1, tel. 0-22 8496341. www.moroccoembassy.org.pl http://www.mincom.gov.ma http://www.morocco.com www.tourism-in-morocco.com Należy pamiętać o zakazie wstępu do meczetów dla osób wyznania niemuzułmańskiego (poza meczetem Hassana II w Casablance). W RAMADANIE trzeba powstrzymać się od jedzenia, picia i palenia w miejscach publicznych w ciągu dnia. Radzimy też unikać innych zachowań, które mogłyby urazić wyznawców …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/54374e7c3e7c15a83fd5c500263ebcc4c204a1cd-6bf0099.jpeg
width: 640
height: 403

Baśniowe Maroko
type: item
date: 2009-03-22T13:29:36.000Z
creator: Agnieszka Franus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: arabia saudyjska
subject: casablanca
subject: islam
subject: maroko
subject: ramadan
description: Cały kraj to niezwykle barwna mozaika, gdzie zachwycą nas nie tylko antyczne wykopaliska rzymskie oraz arcydzieła architektury islamu, ale także codzienność życia mieszkańców.
encoded: W tym kraju wszystko wydaje się niezwykłe: od kolorów skał, zieleni palmowych gajów wyrastających wśród piasków, architektury bardziej przypominającej baśniową scenerię niż realne budowle, ludzi, którzy wyglądają jak przeniesieni w czasie z jakichś odległych wieków, po rzemiosło, którego fantazja jest w tak kolosalnej sprzeczności z modnym ostatnio w Europie minimalizmem. Maroko to jeden z najdalej na zachód wysuniętych krajów arabskich. Armia proroka Mahometa nazwała go Maghreb, co znaczy ziemia, „gdzie umiera słońce”. Stoję na 200-metrowym wzgórzu na krańcu Afryki i obserwuję, jak fale oceanu wypłukują z plaży rozgrzany słońcem piasek. Portugalczycy 500 lat temu zbudowali tu ufortyfikowaną wioskę – kazbę, dziś został z niej jedynie wysoki, żółtawy mur. I on to sprawia, że choć termometr pokazuje 35oC, są tu Berberowie, wielbłądy i turyści. Ci ostatni, żeby podziwiać jedyny ocalały zabytek Agadiru – tylko on przetrwał trzęsienie ziemi, ci pierwsi, żeby zarabiać. Za pamiątkową fotografię z przystrojonym niczym choinka wielbłądem albo szczerbatym, ale za to spowitym w błękit rdzennym mieszkańcem północnej Afryki trzeba zapłacić. – Bilon jest zły, miss – usłyszałam po tym, jak próbowałam wręczyć honorarium mojemu modelowi. – Daj mi papierowe pieniądze – powiedział. Gdy zasugerowałam, że nie posiadam takowych, w powietrzu zawisła awantura, której echo z pewnością dotarłoby aż do oddalonego o 270 km Marrakeszu. Ze wzgórza kazby zjeżdżamy wąską, krętą drogą wcinającą się w czerwony stok porośnięty wilczomleczami – krzewami przypominającymi kaktusy. Swą nazwę zawdzięczają podobieństwu do mitycznej meduzy. Ona zabijała wzrokiem, wilczomlecz truje mlecznym sokiem zawierającym związki cyjanogenne. Jego żrące właściwości Berberowie wykorzystują do dezynfekcji – tak brzmi oficjalna wersja. Nieoficjalnie może spowodować zapalenie skóry, wrzody, ślepotę. Zastanawiam się, jak mógłby wyglądać Agadir, gdyby urody 50 lat temu nie odebrało mu trzęsienie ziemi. Zamiast intrygującej eg…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5d0d2b2b8faea739b61cac33e8a5c68c97bc0f27-4092807.jpeg
width: 799
height: 533

Tajlandia-święto przez cały rok
type: item
date: 2009-03-17T13:43:37.000Z
creator: Jagoda Szczurowska-Surdykowska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: budda
subject: festiwale
subject: podróże
subject: ramadan
subject: tajlandia
description: W Tajlandii od razu rzuca się w oczy uśmiech i beztroska mieszkańców. Z uśmiechem witają cię w hotelu lub biurze, z uśmiechem targuje się bazarowy sprzedawca, uśmiecha się policjant, a nawet jeśli ktoś coś przeskrobie – też się śmieje. Bezustanny festiwal uśmiechu!
encoded: Nic zatem dziwnego, że Tajowie gotowi są świętować każdego dnia. Można spierać się, które z ich niezwykle licznych świąt i festiwali jest najważniejsze, ale na pewno najmocniejszych wrażeń dostarcza Nowy Rok. Tak, ale który? Tradycyjna i wciąż stosowana rachuba czasu liczy się od urodzin Buddy, a więc niedługo – w kwietniu 2007 – zacznie się tutaj rok 2550. Oczywiście, Nowy Rok na modłę zachodnią jest też obchodzony, a w noc sylwestrową niebo nad Bangkokiem tak samo pełne jest sztucznych ogni jak w Europie czy USA. Ale na tym nie koniec: bardzo ważny jest chiński Nowy Rok, święto ruchome, przypadające zwykle na przełomie stycznia i lutego. Obchodzą go jednak wszyscy, bo chińska tradycja i kultura cieszą się tu poważaniem. Przez ulice miast przewijają się wtedy długaśne smoki i pochody z lampionami, a dobiegający zewsząd huk petard ma odstraszyć złe demony. Co więcej – prawie 10 proc. ludności Tajlandii to muzułmanie i dla nich w marcu nadchodzi rok 1428, ale nie świętują tego dnia szczególnie, huczniej obchodzą początek i koniec postu – Ramadanu. No i wreszcie są w Tajlandii liczne tzw. plemiona górskie, wyznające różne religie, nawet animizm. W tej liczbie Meosi, znani niegdyś z uprawy maku na opium, ale też z dzielnej walki z komunistami w Wietnamie, do czego wykorzystywali ich Amerykanie, by później – tak jak innych tamtejszych sojuszników – tchórzliwie porzucić. Dla nich Nowy Rok przypada w pierwszym tygodniu grudnia, gdy tłumnie schodzą się z gór, aby popić taniej gorzały i tańczyć w korowodach. Tajski Nowy Rok – zwany Songkhran – to święto wody. O tej porze powinny zacząć się monsunowe deszcze. Od tego zależą plony, więc o deszcz modlą się wierni w świątyniach. Jednocześnie jest to święto rodzinne, jak u nas na Boże Narodzenie – kto może, powinien zasiąść przy stole z rodzicami i rodzeństwem. W tym okresie pustoszeją biura i fabryki, zapełniają się za to szosy i lotniska. Przed kilku laty miałam wraz z mężem okazję spędzić Songkhran na zapadłej prowincji, w ok…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f2e4e3934b71535bc585301f99b921ed9dd44527-2b8ba74.jpeg
width: 1000
height: 667