National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-07-14T14:38:01.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Bizon zaatakował turystę bez ostrzeżenia. 65-latek nie miał szans na ucieczkę
items: Nie spotkasz tu tłumów. Oto najpiękniejsze i najbardziej niedoceniane skarby natury
items: Czego jeszcze nie wiesz o Stanach Zjednoczonych? Fakty o USA, które zaskakują
items: Kruki i wilki w Yellowstone – naukowcy odkryli zaskakującą strategię ptaków. „Na początku byliśmy zdziwieni”
items: Jak zobaczyć ognisty wodospad w Yosemite? To jedna z najwspanialszych iluzji optycznych świata
items: Ekstremalny atak zimy skuł Niagarę lodem. Niezwykły widok przyciąga turystów
items: Ta ryba-krokodyl to żywa skamieniałość. Może ważyć 130 kilogramów, połyka ofiary w całości i składa trujące jaja. Nowe odkrycie może ją ocalić
items: „Ognista ameba” z Kalifornii bije światowy rekord. Inne organizmy się gotują – ona kwitnie. Czy takie istoty żyją na innych planetach?
items: Nietoperze świecą jak dekoracje na Halloween. Upiorna zieleń zadziwiła naukowców
items: Przyrodniczy rekord w USA: naukowcy przeliczyli migrujące ptaki. Ich liczba jest niewyobrażalna
items: Ten ptak nie powinien istnieć. Kolorowa hybryda zaskoczyła ornitologów w USA
items: Nie wytrzymują nawet kaktusy i grzechotniki. Arizona pokazuje, co zmiany klimatu robią pustyniom
items: Makabryczne „rogi” u królików w USA. To szerzący się wirus
items: Łosie na ulicach, łososie w centrum miasta i bazy wojskowe – ciekawostki o Anchorage
items: Przełomowe odkrycie. Wielkie Jezioro Słone ma nowych mieszkańców
items: Pająki morskie „napędzane” metanem odkryto w Kalifornii
items: 14 milionów pszczół uciekło z przewróconej ciężarówki, a jednak większość z nich uratowano. Jak to możliwe?
items: Ten mały ptak po raz drugi zawitał do Polski. Junko przyleciał do nas aż zza oceanu
items: Ten błękitny ptaszek ma wygląd jak z baśni. Słuchanie go to jednak żadna przyjemność
items: Najwyższy szczyt Ameryki Północnej to...? Są dwie poprawne odpowiedzi na to pytanie
items: Park Narodowy Mesa Verde to archeologiczny skarb. Można tu podziwiać osiedla zbudowane w ścianie kanionu
items: Park Narodowy Sekwoi. To tu rosną największe drzewa na świecie. Ile mają lat?
items: Dolina Śmierci z nowym przerażającym rekordem. To był najgorętszy miesiąc w historii
items: Park Narodowy Yosemite w USA to miejsce niezwykłe. Pokocha je każdy, kto kocha naturę i góry
items: Fenomen w Dolinie Śmierci: od pół roku utrzymuje się tam jezioro. Dlaczego jeszcze nie zniknęło?

Bizon zaatakował turystę bez ostrzeżenia. 65-latek nie miał szans na ucieczkę
type: item
date: 2026-07-14T14:17:20.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Przyroda
subject: bizon
subject: przyroda usa
subject: stany zjednoczone
subject: yellowstone
subject: zwierzęta
description: Choć wiadomo, że dzikie zwierzęta potrafią być nieprzewidywalne, wielu turystów wciąż ryzykuje zbliżenie się do nich w pogoni za wyjątkowym zdjęciem lub filmem. Tym razem taka próba zakończyła się dramatycznie. 65-letni mężczyzna został ciężko ranny po ataku bizona, który wyrzucił go w powietrze na wysokość około 2,5 metra.
encoded: To, co miało być kolejną wspólną podróżą dziadka i wnuka, niespodziewanie zamieniło się w walkę o zdrowie. Mężczyźni fotografowali bizona z pewnej odległości, gdy zwierzę nagle zmieniło kierunek i ruszyło w ich stronę. W wyniku ataku 65-latek doznał poważnych obrażeń i trafił do szpitala, a całe zdarzenie zarejestrowały kamery oraz świadkowie. Atak bizona w Yellowstone. Dziadek osłonił wnuka i sam został ciężko ranny To, co miało być spokojnym wieczornym spacerem po kolacji, w ciągu kilku sekund zamieniło się w dramatyczną walkę o życie. Carl McDaniel odwiedzał Park Narodowy Yellowstone wraz ze swoim 13-letnim wnukiem podczas ich corocznego wyjazdu. Jak relacjonował w rozmowie z CNN, zauważyli dużego bizona tarzającego się w pyle. Zwierzę nie wykazywało oznak agresji, dlatego – pozostając w odległości ponad 90 metrów – zrobili kilka zdjęć i ruszyli dalej. Chwilę później sytuacja całkowicie się zmieniła. Według McDaniela przejeżdżający obok biały pickup użył klaksonu, co mogło spłoszyć zwierzę. Bizon nagle ruszył w stronę mężczyzny i jego wnuka. – Było bardzo mało czasu na podjęcie decyzji. Kazałem wnukowi biec w jedną stronę, a sam pobiegłem w drugą, próbując odciągnąć zwierzę od niego – wspominał 65-latek. Plan zadziałał, bowiem chłopiec zdołał uciec, jednak bizon dopadł jego dziadka. Zwierzę uderzyło go głową i rogiem w okolice biodra, wyrzucając go na wysokość około 2,5 metra. McDaniel spadł na ziemię, doznając poważnych obrażeń. Jak później przyznał, najbardziej zdumiewało go to, że po ataku bizon stanął nad nim, ale nie zadał kolejnych ciosów. – Mógł mnie zdeptać, przebić rogami i praktycznie odebrać mi życie, ale tego nie zrobił – powiedział. W wyniku ataku mężczyzna złamał kość udową w czterech miejscach w okolicy biodra, przeszedł operację i rozpoczął rehabilitację. Mimo ciężkich obrażeń podkreśla, że miał ogromne szczęście, bo zdarzenie mogło zakończyć się znacznie tragiczniej. Bizony w Yellowstone potrafią być nieprzewidywalne. To już drugi taki atak w tym…

zdj-2026-07-14T152727.914-f5ac7a8.jpg
width: 4608
height: 3069

Nie spotkasz tu tłumów. Oto najpiękniejsze i najbardziej niedoceniane skarby natury
type: item
date: 2026-06-20T10:14:23.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: europa
subject: natura
subject: przyroda usa
subject: stany zjednoczone
description: Najbardziej spektakularne miejsca na naszej planecie nie zawsze są tymi, które regularnie pojawiają się na okładkach przewodników i w mediach społecznościowych. W czasach, gdy wiele słynnych atrakcji zmaga się z problemem overtourismu, coraz więcej podróżnych szuka kierunków pozwalających obcować z naturą w spokojniejszej i bardziej autentycznej atmosferze. Wśród nich nie brakuje miejsc zachwycających krajobrazami, dziką przyrodą i niezwykłymi zjawiskami naturalnymi, które wciąż pozostają poza głównym nurtem turystyki. Gdzie można znaleźć takie niedoceniane perełki?
encoded: Choć miliony turystów każdego roku odwiedzają najbardziej znane cuda natury, wiele równie imponujących miejsc nadal pozostaje w ich cieniu. Najnowsze badanie przeprowadzone przez islandzką markę outdoorową Icewear postanowiło sprawdzić, które naturalne atrakcje świata są oceniane przez odwiedzających znacznie lepiej, niż mogłaby sugerować ich popularność. W tym celu przeanalizowano około 54 tys. opinii zamieszczonych w Google dotyczących 75 przyrodniczych atrakcji z różnych zakątków globu. Recenzje oceniano m.in. pod kątem występowania pozytywnych określeń takich jak „piękny”, „niesamowity” czy „relaksujący”, tworząc ranking miejsc oferujących wyjątkowe doświadczenia, a jednocześnie pozostających poza turystycznym mainstreamem. Wyniki pokazują, że niektóre z najbardziej niezwykłych cudów natury świata wciąż czekają na odkrycie przez szersze grono podróżników. Najbardziej niedoceniane cuda natury w USA. Te miejsca zachwyciły turystów Choć Stany Zjednoczone od lat przyciągają miliony turystów do takich ikon przyrody jak Wielki Kanion, Yellowstone czy Yosemite, najnowsze badanie pokazuje, że największe uznanie odwiedzających zdobywają często miejsca pozostające nieco poza głównym nurtem turystyki. Na szczycie rankingu znalazł się las deszczowy Hoh w stanie Waszyngton, położony na terenie Parku Narodowego Olympic. Ten niezwykły ekosystem, należący do największych lasów deszczowych strefy umiarkowanej w Ameryce Północnej, zachwyca gęstą zielenią, potężnymi cedrami, jodłami i klonami pokrytymi warstwami mchów. Właśnie tutaj niemal 70% opinii zawierało wyjątkowo pozytywne określenia. Drugie miejsce zajęło Jezioro Kraterowe w Oregonie, które powstało w wyniku potężnej erupcji wulkanicznej około 7700 lat temu. Dziś jest najgłębszym jeziorem w Stanach Zjednoczonych i słynie z niezwykłej przejrzystości oraz intensywnie niebieskiej barwy wody. Turyści odwiedzający ten zakątek kraju podkreślają nie tylko spektakularne widoki, ale również możliwość aktywnego wypoczynku przez cały…

Studlagil-eda6410.jpg
width: 8256
height: 5504

Czego jeszcze nie wiesz o Stanach Zjednoczonych? Fakty o USA, które zaskakują
type: item
date: 2026-05-04T11:55:11.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: ameryka
subject: ameryka północna
subject: ciekawostki
subject: przyroda usa
subject: stany zjednoczone
description: Stany Zjednoczone to kraj pełen skrajności, niezwykłych historii i niespodzianek. Od przedziwnych praw po zapierające dech w piersiach zjawiska – sprawdź najciekawsze ciekawostki o USA, które zmieniają postrzeganie tego kraju.
encoded: Spis treści: Jak naprawdę wygląda życie w USA? Ciekawostki o kulturze Stanów Zjednoczonych Szkoła w USA – zobacz, jak wygląda edukacja za oceanem Kuchnia w USA – mity i fakty. Co warto wiedzieć o amerykańskim jedzeniu Stany Zjednoczone w praktyce. Zobacz najważniejsze ciekawostki dla podróżników Fascynująca geografia USA. Poznaj fakty, które zaskakują Zaskakująca historia USA. To warto wiedzieć Ameryka to nie tylko Statua Wolności, Nowy Jork czy słynna Route 66. Stany Zjednoczone kryją w sobie mnóstwo tajemnic i nietypowych faktów, które potrafią zaskoczyć nawet najbardziej doświadczonych podróżników. Czy wiesz, że w niektórych stanach obowiązują prawa brzmiące jak żart, a Alaska jest tak ogromna, że pomieściłaby kilka europejskich państw? Przygotuj się na fascynującą podróż i poznaj najciekawsze ciekawostki o USA, które pozwolą spojrzeć na ten kraj z zupełnie nowej, nieoczywistej perspektywy. Jak naprawdę wygląda życie w USA? Ciekawostki o kulturze Stanów Zjednoczonych Obyczaje za oceanem potrafią zaskoczyć. Oto niezwykłe ciekawostki o kulturze amerykańskiej, które pokazują, jak codzienne życie w Stanach Zjednoczonych różni się od europejskich realiów. Amerykanie są narodem niezwykle przywiązanym do swoich symboli. Flaga Stanów Zjednoczonych jest otaczana ogromnym szacunkiem i powiewa nie tylko na budynkach rządowych, ale także dumnie zdobi domy czy sklepy. Choć Sąd Najwyższy uznał palenie flagi za formę wolności słowa, społecznie taki czyn jest wciąż traktowany jako głęboki brak szacunku. Mimo że w Europie panuje czasem stereotyp o powierzchowności mieszkańców 50 stanów USA, rzeczywistość bywa inna. Amerykanie są bardzo otwarci i pozytywnie nastawieni do świata. Nieznajomi na ulicy chętnie wymieniają uśmiechy i wdają się w krótkie, niezobowiązujące rozmowy (tzw. small talk), co dla wielu Europejczyków może być zaskakujące. Sport w USA to coś więcej niż aktywność fizyczna – to ważny element życia społecznego. Sport akademicki i szkolny jest niezwykle popularny, a m…

ciekawostki-o-USA-GettyImages-2251248434-d2e743b.jpg
width: 8256
height: 5504

Kruki i wilki w Yellowstone – naukowcy odkryli zaskakującą strategię ptaków. „Na początku byliśmy zdziwieni”
type: item
date: 2026-03-14T08:58:19.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Przyroda
subject: przyroda usa
subject: ptaki
subject: wilki
subject: yellowstone
description: Kruki są niesamowicie inteligentnymi i zaradnymi ptakami. Do tej pory uważano, że śledzą watahy wilków, by pozyskać pożywienie. Tymczasem te ptaki to mistrzowie nawigacji. Wykorzystują „mapy” w swoich głowach, by dotrzeć do miejsc, gdzie natkną się na smakowitą padlinę. Co ustalili naukowcy?
encoded: Początek badań na terenie Parku Narodowego Yellowstone w USA nie był łatwy. Naukowcy musieli najpierw schwytać kruki, by zainstalować na ich odnóżach mikroskopijne nadajniki. A te ptaki nie są łatwym celem. Badacze zaczaili się na nie w pobliżu kempingów. Jako przynęty używano śmieci i jedzenia typu fast food, by oszukać ich czujność. Nadajniki GPS założono ostatecznie na 69 krukach. Jeśli chodzi o wilki to spora część populacji już posiadała specjalne obroże telemetryczne, więc nie trzeba było się już tym zajmować. Teraz przyszedł czas na włączenie laptopów i przyglądanie się zachowaniu zwierząt. Testowanie kruków Głównym celem badań było zweryfikowanie wieloletniego przekonania, że kruki znajdują pożywienie głównie poprzez bezpośrednie śledzenie watah wilków. Choć powszechnie uważano, że ptaki te po prostu „trzymają się blisko” drapieżników, hipoteza ta nigdy wcześniej nie została poddana rzetelnym testom. Pamięć przestrzenna ptaków Nowe badanie, w którym przez dwa i pół roku śledzono kruki i wilki w Parku Narodowym Yellowstone, pokazuje, że padlinożercy stosują znacznie bardziej wyrafinowaną strategię. Kruki potrafią zapamiętać, gdzie wilki najprawdopodobniej upolują ofiarę i wracają na te tereny z daleka. – Potrafią lecieć sześć godzin bez przerwy, prosto do miejsca upolowania ofiary – mówi pierwszy autor badania dr Matthias Loretto z Uniwersytetu Medycyny Weterynaryjnej w Wiedniu. Odkrycia opublikowane w prestiżowym czasopiśmie „Science” sugerują, że kruki wykorzystują pamięć przestrzenną i nawigację do znajdowania pożywienia rozrzuconego po terenie. – Kruki potrafią pokonywać duże odległości, latając, i wydają się mieć dobrą pamięć, więc nie muszą stale podążać za wilkami, aby czerpać korzyści z obecności drapieżników – mówi dr Loretto. Ptasie strategie bardziej wysublimowane – Wszyscy zakładaliśmy, że ptaki mają bardzo prostą zasadę: po prostu trzymać się blisko wilków. Nie wiedzieliśmy, do czego zdolne są kruki, ponieważ nikt nigdy nie stawiał ich w centrum …

wolf-9145f86.jpg
width: 1400
height: 934

Jak zobaczyć ognisty wodospad w Yosemite? To jedna z najwspanialszych iluzji optycznych świata
type: item
date: 2026-02-24T14:33:10.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: iluzja
subject: przyroda usa
subject: stany zjednoczone
subject: wodospady
subject: yosemite
description: Każdego roku, tylko przez krótką chwilę, promienie zimowego słońca zamieniają potężnego El Capitana w ulotny, mieniący się ogniem wodospad. To widok, który pamięta się przez całe życie. Wygląda jak scena z legend.
encoded: Amerykański Park Narodowy Yosemite w Kalifornii jest marzeniem wielu podróżników-miłośników przyrody, ale w lutym przyciąga jeszcze więcej turystów niż zwykle. Staje się wtedy sceną jednej z najbardziej fascynujących iluzji optycznych w przyrodzie i prezentuje wodospad, który zdaje się być zrobiony z czystego, złotego ognia. Ognisty spektakl w Yosemite – czym jest iluzja Firefall? Ognisty wodospad, czyli tzw. Firefall, to wyjątkowy efekt świetlny powstający tylko wtedy, gdy zachodzące słońca pada pod idealnym kątem na wodospad Hosetail Fail w Dolinie Yosemite, który spływa po mekce wszystkich wspinaczy – legendarnej skale El Capitan. Woda, oświetlona przez intensywne, niskie światło słoneczne, zyskuje jaskrawe, pomarańczowo-czerwone zabarwienie i przypomina spływającą lawę. Kiedy można zobaczyć Firefall? Niestety, nie każda zimowa wizyta w Yosemite gwarantuje dogodne warunki do obserwowania ognistego wodospadu. Podróżnicy każdego roku czekają w napięciu. Najważniejsze jest to, że Horsetail Fail jest wodospadem sezonowym – zasila go głównie topniejący śnieg. Podczas zim o niewielkich opadach wodospad może być zupełnie suchy. Ważne jest także niebo. Zachodzące słońce musi świecić bez przeszkód, ale najważniejszy jest jego kąt padania – zjawisko jest widoczne tylko przez około 10–15 minut dziennie jedynie przez kilka dni w lutym, gdy Słońce przechodzi dokładnie w linii wodospadu. Optymalne okno na oglądanie ognistego wodospadu jest pomiędzy 12 a 24 lutego, chociaż dokładne daty różnią się w zależności od roku. Park Narodowy Yosemite zawsze informuje, kiedy ma pojawić się spektakl. Od kiedy ludzie zachwycają się ognistym widowiskiem? Zjawisko to było prawdopodobnie widoczne od tysięcy lat, ale najbardziej popularne stało się dzięki zdjęciu wykonanym w 1973 roku przez fotografa Galena Rowella. Jednak turyści w XIX wieku zachwycali się w tym miejscu zupełnie innym – bo stworzonym przez człowieka – ognistym widowiskiem. XIX-wieczne ogniste show Sztuczny „Firefall” (czyli p…

GettyImages-2227191947-e602bb8.jpg
width: 7008
height: 4672

Ekstremalny atak zimy skuł Niagarę lodem. Niezwykły widok przyciąga turystów
type: item
date: 2026-02-03T09:56:47.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: przyroda usa
subject: stany zjednoczone
subject: wodospady
description: W Stanach Zjednoczonych trwa ekstremalny atak zimy. Fala arktycznego powietrza, która ogarnęła niemal cały kraj, wywołała rekordowe spadki temperatur, śnieżyce i chaos komunikacyjny. Skutki tej anomalii odczuwają miliony Amerykanów – od Zatoki Meksykańskiej po Nową Anglię. W najbardziej nietypowych obserwacjach zimowych pojawiło się też coś, czego nie widuje się często nawet w północnych stanach: częściowe zamarznięcie słynnego wodospadu Niagara.
encoded: Od końca stycznia skrajne mrozy w Stanach Zjednoczonych zbierają tragiczne żniwo – w związku z atakiem zimy odnotowano już ponad 110 zgonów, a agencja Associated Press informuje, że ostrzeżeniami przed niebezpiecznym zimnem objęto około 150 milionów ludzi. Meteorolodzy opisują to jako „bombę cyklonową”, która sprowadziła intensywne opady śniegu i gwałtowne chłody tam, gdzie na co dzień dominują łagodniejsze warunki. Skutki objawiły się nie tylko w formie odwołanych lotów i zakorkowanych autostrad, ale także w serii nietypowych zjawisk: od spadających z drzew legwanów na Florydzie po spektakularne, częściowe zamarznięcie wodospadu Niagara na północnym krańcu kraju. W pozornie stałym nurcie potężnej kaskady widać bryły lodu, które stają się symbolem potęgi tegorocznej zimy. Lodowy spektakl, czyli częściowe zamarznięcie wodospadu Niagara Nad wodospadem Niagara rozgrywa się obecnie widowisko, które nawet w tym regionie uchodzi za niezwykłe zjawisko. Napływ arktycznych mas powietrza, powiązany z zaburzeniami wiru polarnego, przyniósł długotrwałe mrozy, w efekcie których woda, para wodna i lód utworzyły krajobraz o niemal surrealistycznym charakterze. Choć potężne kaskady nie przestały tam płynąć, ich obrzeża oraz przestrzeń u podnóża wodospadu pokryły się grubą, narastającą warstwą lodu. Cały czas formują się rozległe bryły i kopce lodowe, a wzdłuż krawędzi pojawiają się masywne sople, budujące monumentalną, zimową scenerię. Władze Niagara Parks same informują, że niedawne intensywne opady śniegu oraz utrzymujące się ujemne temperatury w południowym Ontario doprowadziły do powstania „olśniewających” formacji lodowych i gęstej, mroźnej mgły unoszącej się nad wodospadem. Te warunki nie zniechęcają jednak odwiedzających – wręcz przeciwnie, tłumy turystów przybywają, by zobaczyć ten spektakl natury, określając go jako jedno z najbardziej niezwykłych doświadczeń wizualnych. Dlaczego wodospad Niagara nie może całkowicie zamarznąć? Lokalna stacja WIVB-TV z Buffalo zwraca uwagę,…

falls-n-3df9a90.jpg
width: 5936
height: 3957

Ta ryba-krokodyl to żywa skamieniałość. Może ważyć 130 kilogramów, połyka ofiary w całości i składa trujące jaja. Nowe odkrycie może ją ocalić
type: item
date: 2025-12-06T11:59:45.000Z
creator: Jason Bittel
subject: Przyroda
subject: ameryka północna
subject: ochrona gatunkowa
subject: przyroda usa
subject: ryby
subject: rzeki
description: Niszczuka krokodyla przetrwała 157 milionów lat, ale może nie przetrwać najbliższych dekad – przynajmniej w USA. Naukowcy szukają sposobów, by zbadać i ocalić tego olbrzymiego drapieżnika. Są na dobrej drodze.
encoded: Spis treści: Gigant sprzed milionów lat Zła sława niszczuki krokodylej Gatunek zagrożony czy nie? Zależy, gdzie Jak badać niszczuki przez „kolczugę” z łusek? Mały wycinek płetwy zamiast śmiertelnego stresu Cuda ewolucji: życie bez tlenu i trujące jaja Jak ocalić słodkowodne olbrzymy? Niszczuka krokodyla (Atractosteus spatula) to prawdziwy postrach słodkowodnych wód i druga co do wielkości ryba Ameryki Północnej. Pokrywające jej ciało kostne łuski sprawiają, że wygląda jak opancerzony dinozaur. I nie jest to dalekie od prawdy – rządzi w rzekach już od późnej jury, czyli od 157 milionów lat. Ale jej „rządy” mają się ku końcowi – jej populacja w amerykańskich rzekach dramatycznie zmalała. Gigant sprzed milionów lat – Wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy, że ten 3-metrowy gigant wciąż istnieje, a kiedy się o nim dowiadują, ich pierwszą reakcją często jest strach – mówi Solomon David, ichtiolog z Nicholls State University w Luizjanie. – Niszczuka, choć z wyglądu faktycznie podobna do krokodyla, nie poluje tak jak aligatory, lwy czy inne zwierzęta, które odgryzają kawałki mięsa – mówi David. – Ona po prostu połyka zdobycz w całości, więc dla ludzi jest zupełnie nieszkodliwa – dodaje. Niszczuki krokodyle, które mogą ważyć ponad 130 kilogramów, są podobne do swoich imienników tylko pod jednym względem: to drapieżniki szczytowe. Pełnią kluczową rolę w swoich siedliskach, głównie w środkowej i dolnej części dorzecza Missisipi w USA. – Utrzymują w ryzach populacje wielu gatunków, polując na mniejsze ryby, płazy, gady, ssaki i ptaki – wyjaśnia David. Zła sława niszczuki krokodylej Jednak ich drapieżny tryb życia przyniósł im złą sławę wśród wędkarzy i urzędników odpowiedzialnych za dziką przyrodę. Próbowano je wytępić, uznając za konkurentów wobec ryb, które łowi się częściej. W latach 30. XX wieku Komisja ds. Rybołówstwa w Teksasie zbudowała nawet łódź, która raziła prądem. Nazwano ją „Elektrycznym niszczycielem niszczuk” (Electrical Gar Destroyer). Do tego doszła utrata siedlis…

niszczuka-krokodyle-2-4b17018.jpeg
width: 3840
height: 2160

„Ognista ameba” z Kalifornii bije światowy rekord. Inne organizmy się gotują – ona kwitnie. Czy takie istoty żyją na innych planetach?
type: item
date: 2025-12-02T14:28:42.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: gatunki
subject: mikroby
subject: przyroda usa
subject: wulkany
description: To odkrycie przesuwa granice naszej wiedzy. Jednokomórkowy organizm z Kalifornii to nowy rekordzista w świecie eukariontów. Odkryty w gorących źródłach, nie tylko przeżywa w ekstremalnych temperaturach, ale wręcz ich potrzebuje do życia.
encoded: Najodporniejsze znane zwierzęta to niesporczaki – jednak ekstremalne warunki potrafią przeżyć tylko zapadając w stan anabiozy (pozornej śmierci). Ale na Ziemi żyją też organizmy, które w wysokich temperaturach kwitną, a nawet się rozmnażają. Właśnie odkryto kolejnego rekordzistę. Jego łacińska nazwa oznacza „ognistą amebę z Gór Kaskadowych”. Ten jednokomórkowy organizm żyjący w Parku Narodowym Lassen Volcanic w Kalifornii jest niesamowicie wytrzymały. Okazało się, że potrafi rosnąć i dzielić się w najwyższych temperaturach wśród wszystkich znanych nauce eukariontów (organizmów posiadających jądro komórkowe). Organizm, który nie tylko znosi ciepło – on go potrzebuje Według artykułu opublikowanego w serwisie preprintów „bioRxiv”, organizm nazwany Incendiamoeba cascadensis rośnie i dzieli się w temperaturach dochodzących do 63 st. Celsjusza, co czyni go najbardziej odpor­nym na ciepło eukariontem na Ziemi. To nie wszystko – on wręcz potrzebuje wysokich temperatur, by rosnąć. Jego wzrost zaczyna się dopiero powyżej 42 st. C., co czyni go tzw. obligatoryjnym termofilem – organizmem wymagającym wysokich temperatur. Eukarionty są delikatne? Nie w tym przypadku To odkrycie mocno zmienia naszą wiedzę biologiczną. Dotychczas uważano, że eukarionty są zbyt delikatne, by funkcjonować w takich warunkach. W przeciwieństwie do prostych, odpornych prokariontów (bakterii i archeonów), komórki eukariotyczne zawierają jądra, organelle i wrażliwe błony. Dlatego zdolność I. cascadensis do przetrwania w takiej temperaturze to biologiczna sensacja. Historia odkrycia „ognistej ameby” i jej supermocy Naukowcy znaleźli ją w próbkach pobranych w latach 2023–2025 – występowała w 14 z 20 badanych lokalizacji. Potem przyszedł czas na badania w laboratorium. Hodowano ją w kulturach z dodatkiem ziaren pszenicy, by rozwijały się bakterie będące jej pożywieniem. Następnie przetestowano jej tolerancję cieplną w 17 zakresach temperatur od 30 do 64°C. Wyniki były zaskakujące. Poniżej 42 st. C. organizm…

ognista-ameba-8ae110e.jpg
width: 1200
height: 675

Nietoperze świecą jak dekoracje na Halloween. Upiorna zieleń zadziwiła naukowców
type: item
date: 2025-10-27T13:00:48.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: badania naukowe
subject: biologia
subject: nietoperze
subject: przyroda usa
description: Amerykańskie nietoperze świecą i naukowcy nie mają pojęcia dlaczego. Nowe badania na Uniwersytecie Georgii w USA wykazały, że niektóre północnoamerykańskie gatunki świecą w świetle ultrafioletowym. Wyglądają dokładnie jak halloweenowe dekoracje.
encoded: Zespół z Georgii zbadał 60 muzealnych okazów nietoperzy, należących do sześciu gatunków. Naukowcy stwierdzili, że każdy z nich emitował poświatę podczas ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe. Badanie opublikowano w czasopiśmie „Ecology & Evolution”. Które nietoperze świecą? „Świecące” gatunki to: mroczek brunatny (Eptesicus fuscus), kosmatnik rdzawy (Lasiurus borealis), inny kosmatnik: Lasiurus seminolus, nocek szary (Myotis austroriparius), nocek rybożerny (Myotis grisescens) oraz molosek brazylijski (Tadarida brasiliensis). Świecenie u nietoperzy nie są jednak odosobnionym przypadkiem: wcześniejsze badania wykazały, że cała menażeria ssaków wygląda pod światłem UV jak na imprezie. Fotoluminescencja występuje także u ptaków, ostatnio stwierdzono ją w skrzydłach niektórych gatunków sów. Pojawiła się jednak zagadkowa zgodność: u wszystkich 6 gatunków, u obu płci i w każdym wieku, fotoluminescencja wyglądała tak samo. Zawsze emitowały ją: skrzydła, tylne łapy i błony między ich palcami. Poza tym zawsze była zielona, w wąskim zakresie długości fal. Wszyscy świecą tak samo – to przyrodnicza zagadka Zdaniem badaczy wyklucza to kilka możliwych wyjaśnień i jest wyjątkową zagadką. Skoro wszystkie osobniki świecą tak samo, fotoluminescencja raczej nie służy do rozpoznawania pobratymców z własnego gatunku, ani do odróżniania partnerów od rywali. Jak więc to wyjaśnić? – Dane sugerują, że wszystkie te gatunki nietoperzy odziedziczyły tę cechę po wspólnym przodku. Nie wykształciła się ona niezależnie – mówi Steven Castleberry, biolog z Uniwersytetu Georgii (USA). – Dziś świecenie może być już tylko artefaktem, ale kiedyś zapewne pełniło jakąś funkcję – dodaje. Kolejny cel naukowców: zbadać żywe nietoperze Choć długości fal fotoluminescencji mieszczą się w zakresie widzenia nietoperzy, zespół nie jest pewien, czy w ich nocnym środowisku jest w ogóle dość światła, by ją zobaczyć, zwłaszcza w ciemnych kryjówkach. Intrygujące jest to, że miejsca świecenia (skrzydła i tylne koń…

nietoperze-swieca-643a18f.jpg
width: 2112
height: 1576

Przyrodniczy rekord w USA: naukowcy przeliczyli migrujące ptaki. Ich liczba jest niewyobrażalna
type: item
date: 2025-10-15T07:39:51.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: badania naukowe
subject: migracje
subject: przyroda usa
subject: ptaki
description: Trwa tegoroczna jesienna migracja ptaków. Ogromne ich liczby przemieszczają się na całym świecie na zimowiska. W USA za pomocą specjalnego systemu zarejestrowano rekord, który przyprawia o zawrót głowy i uświadamia, jak niezwykły spektakl przyrody rozgrywa się na niebie.
encoded: Jesienna migracja ptaków w USA osiąga swój szczyt na przełomie września i października. Amerykańscy naukowcy od kilku lat badają ją za pomocą specjalnego narzędzia przypominającego radar pogodowy. BirdCast pozwala oszacować liczbę jednocześnie przemieszczających się ptaków. Kilka dni temu padł niesamowity rekord: system zarejestrował grubo ponad miliard ptaków! Rekordowa seria: miliard ptaków przez 3 dni Rekordową liczbę ptaków w powietrzu nad USA system BirdCast zarejestrował wieczorem 8 października 2025 r. – Wczoraj w nocy mieliśmy kolejny rekordowy przelot – aż 1,25 miliarda ptaków było w locie nad Stanami Zjednoczonymi! Tym razem przyszła kolej na Wschodnie Wybrzeże, nad którym przeleciała potężna fala ptaków lecących na południe – od Nowej Anglii aż po wschodni Teksas – pisali naukowcy z Cornell Lab of Ornithology. 8 października stanowił zwieńczenie niesamowitej, trzydniowej serii, kiedy ptaków zarejestrowano więcej niż miliard. To nie pierwszy raz, kiedy liczba ptaków w powietrzu przekroczyła tę ogromną wielkość: było tak już dwukrotnie, 6 października 2023 r. oraz 25 września 2025 r. BirdCast: najnowsza technologia w służbie ornitologii BirdCast to innowacyjny system opracowany przez Cornell Lab of Ornithology i Colorado State University, który wykorzystuje dane radarowe oraz modele meteorologiczne do prognozowania i monitorowania nocnych migracji ptaków w USA. Dzięki interaktywnym mapom i prognozom aktualizowanym co kilka godzin BirdCast pokazuje, kiedy i gdzie ptaki przemieszczają się przez kontynent, umożliwiając śledzenie ich w czasie rzeczywistym. Dzięki temu można sprawdzić, ile ptaków leci w danej chwili, ale też zapoznać się z prognozami na najbliższe dni i godziny. Jak pomóc ptakom w migracji? Rady naukowców Projekt wspiera ochronę ptaków także poprzez inicjatywę „Lights Out”, zachęcając do wyłączania niepotrzebnych świateł nocą, aby ograniczyć kolizje ptaków z budynkami. Naukowcy radzą też, by zabezpieczyć okna i inne szklane powierzchnie, umieszc…

rekord-migracji-ptakow-7eabf46.jpg
width: 1300
height: 900

Ten ptak nie powinien istnieć. Kolorowa hybryda zaskoczyła ornitologów w USA
type: item
date: 2025-09-26T11:43:40.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: badania naukowe
subject: genetyka
subject: obserwacje
subject: przyroda usa
subject: ptaki
description: Hybryda modrosójki i modrowronki nie powinna pojawić się w naturze – to ptaki zbyt daleko spokrewnione. A jednak w Teksasie ornitolodzy złapali taki egzemplarz. Niezwykły ptak potrafi nawet śpiewać jak oba gatunki.
encoded: Naukowcy z USA zaobserwowali coś wyjątkowego: ptaka-hybrydę dwóch gatunków, których linie ewolucyjne rozeszły się 7 milionów lat temu. Oznacza to tyle, że krzyżówka powstała między ptakami stosunkowo daleko spokrewnionymi. Jak to możliwe? Odkrycie niezwykłego ptaka-hybrydy w Teksasie Do odkrycia doszło w okolicach San Antonio w Teksasie (USA). W 2023 roku, jeden z lokalnych obserwatorów ptaków zauważył w swoim ogrodzie osobnika o niezwykłym wyglądzie i opublikował jego zdjęcia w mediach społecznościowych. Ornitolog Brian Stokes zainteresował się tematem i po kilku próbach udało mu się złapać ptaka. Zbadał go i opisał w artykule naukowym w czasopiśmie „Ecology and Evolution”. Modrosójka czy modrowronka? Okazało się że to krzyżówka modrosójki błękitnej (Cyanocorax luxuosus) i modrowronki zielonej (Cyanocorax yncas). W języku angielskim pokrewieństwo tych ptaków widać także w nazwach: blue jay i green jay. Złapana przez Stokesa hybryda miała niebieskie upierzenie przypominające modrosójkę, a do tego charakterystyczne wzory na głowie modrowronki zielonej. Co więcej, potrafiła naśladować głosy obu gatunków. Gdzie krzyżują się ścieżki obu gatunków? Oba gatunki należą do rodziny krukowatych, w której znajdują się też m.in. wrony, sroki i kruki. Historycznie modrowronka zielona występowała głównie w tropikalnych rejonach Meksyku, Ameryki Środkowej oraz w południowym Teksasie. Z kolei modrosójka – we wschodnich obszarach USA, dochodząc na zachodzie mniej więcej do Houston. W ostatnim czasie zasięgi obu gatunków wyraźnie się przesunęły. Wzrost temperatur sprzyja ekspansji modrowronki zielonej na północ, a inne zmiany klimatyczne i działalność człowieka przesunęły modrosójkę na zachód. W efekcie ich siedliska zaczęły się pokrywać w środkowym Teksasie. Dowód w genach i hybryda z muzeum Pobrana próbka krwi hybrydy potwierdziła jej mieszane pochodzenie: matką była najpewniej modrowronka, a ojcem modrosójka. W latach 70. udało się w hodowli skrzyżować oba gatunki, ale ten przypade…

hybryda-52624ca.jpg
width: 1800
height: 1500

Nie wytrzymują nawet kaktusy i grzechotniki. Arizona pokazuje, co zmiany klimatu robią pustyniom
type: item
date: 2025-09-09T10:11:41.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: przyroda usa
subject: pustynie
subject: zmiany klimatyczne
description: Arizona się gotuje. Temperatury na pustyni osiągają tam takie wartości, że giną nawet gatunki przystosowane do ekstremalnych warunków.
encoded: Jako przykłady zmian klimatu zwykle wymienia się topniejące lodowce, rozmarzającą wieczną zmarzlinę czy zanikanie srogich zim. Nie znaczy to jednak, że te regiony naszej planety, które od zawsze były bardzo gorące, nie podlegają globalnemu ociepleniu. Dotyczy to także pustyń i żyjących tam roślin i zwierząt. Mimo ich doskonałego przystosowania do wysokich temperatur, wciąż może stać się dla nich zbyt ciepło. Najlepszym przykładem tego procesu jest to, co właśnie dzieje się w Arizonie (USA). Grzechotniki się gotują, jelenie szukają pomocy człowieka W 2023 roku odnotowano tam coś, co zszokowało nawet badaczy: dwa grzechotniki zginęły we własnych norach, dosłownie ugotowane przez ekstremalne temperatury. Te gady, doskonale przystosowane do życia w wysokich temperaturach, padły ofiarą długiej fali upałów sięgających ponad 43°C, która zamieniła ich schronienia w piekarniki. To symboliczny przykład, jak szybko zmieniający się klimat prześciga zdolności adaptacyjne. Zmiany klimatyczne sprawiają, że fale upałów są dłuższe, opady deszczu rzadsze, a pożary coraz bardziej nieprzewidywalne. Cierpi na tym wiele gatunków w USA. Niektóre, jak zagrożona wyginięciem sosnowiórka czerwona (podgatunek wiewiórki), występująca tylko w okolicach szczytu Mount Graham, niemal całkowicie utraciły swoje siedliska. Jeden pożar w 2017 roku omal nie zabił całej jej populacji. Inne, np. oceloty, migrują na północ w poszukiwaniu chłodniejszych terenów i wody, narażając się po drodze na śmierć na drogach czy przeszkody w postaci granic między państwami. Z kolei widłoróg amerykański – podgatunek antylopy charakterystyczny dla Arizony – musi polegać na wodopojach budowanych przez ludzi, bo naturalne źródła wody wysychają. To samo dotyczy mulaków czarno- i białoogonowych (gatunki jelenia), muflonów kanadyjskich i łosi. Widać więc, że coraz więcej zamieszkujących pustynię zwierząt staje się zależnych od człowieka. Temperatury zagrażają słynnym kaktusom saguaro Także symbol Arizony i pustyni Sonora, czy…

GettyImages-1296913338-1cc08ae.jpg
width: 6300
height: 4202

Makabryczne „rogi” u królików w USA. To szerzący się wirus
type: item
date: 2025-08-27T11:22:49.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: króliki
subject: przyroda usa
subject: social media
subject: wirusy
description: Dziko żyjące króliki w USA, szczególnie w stanie Kolorado, wzbudziły sensację upiornymi naroślami na głowach. Odpowiada za nie wirus brodawczaka, podobny do ludzkiego HPV.
encoded: Po Kolorado podobne przypadki zaczęły się pojawiać także w innych stanach – Nebrasce i Minnesocie. Na szczęście wyjaśnienie jest dość proste i nie stanowi zagrożenia. Za te deformacje odpowiada choroba – wirus brodawczaka. Nie jest groźny dla ludzi ani innych zwierząt. Zakażenie nim jest przenoszone przez komary, kleszcze i pchły. Dlatego częściej obserwuje tę chorobę go w cieplejszych miesiącach, tak jak w tym przypadku w USA. Co wywołuje makabryczne narośle u królików? Wirus został opisany w 1933 roku przez Richarda Shope’a, lecz jego nietypowe objawy prawdopodobnie inspirowały podania o mitycznym jackalope – fikcyjnym stworzeniu łączącym cechy zająca i antylopy. Jak podkreśla lekarka weterynarii Laurie Hess, nie jest to nowe zjawisko, a jego dzisiejsza „sława” wynika raczej z łatwego rozprzestrzeniania się informacji w internecie i zdjęć budzących grozę u osób, które widzą coś takiego po raz pierwszy. Makabryczne „rogi” to brodawczaki zbudowane z keratyny – białka występującego również we włosach i paznokciach. Dość często po pewnym czasie samoistnie odpadają. Problem pojawia się, gdy wyrosną w okolicach oczu czy pyska, uniemożliwiając zwierzęciu widzenie lub przyjmowanie pokarmu, co może prowadzić do śmierci. Wirus królików-zombie to kuzyn ludzkiego HPV Podobnie jak ludzki wirus brodawczaka (HPV), także wirus Shope’a może przekształcać się w nowotwory złośliwe, zwłaszcza u królików domowych. Zazwyczaj jednak zwierzęta wracają do zdrowia, a narośla zanikają. Warto wiedzieć, że badania nad tym wirusem miały kluczowe znaczenie w historii medycyny. To właśnie obserwacje królików z brodawczakami pozwoliły udowodnić, że wirusy mogą wywoływać raka. Ostatecznie przyczyniło się to do opracowania szczepionki przeciw HPV, która obecnie skutecznie chroni ludzi przed rakiem szyjki macicy i nowotworami jamy ustnej. Źródło: Science Alert Nasza autorka Magdalena Rudzka Dziennikarka „National Geographic Traveler" i „Kaleidoscope". Przez wiele lat również fotoedytorka w agencjach…

GettyImages-481662907-709e6fa.jpg
width: 4288
height: 2848

Łosie na ulicach, łososie w centrum miasta i bazy wojskowe – ciekawostki o Anchorage
type: item
date: 2025-08-13T13:49:34.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: alaska
subject: przyroda usa
description: Największe miasto Alaski to rzadki przykład miejsca, gdzie w ciągu jednego dnia można uczestniczyć w międzynarodowej konferencji, a po pracy stanąć oko w oko z łosiem na ścieżce rowerowej.
encoded: Anchorage, największe miasto Alaski, to miejsce gdzie surowa arktyczna przyroda spotyka się z geopolityką. Mimo że stolica stanu formalnie znajduje się w Juneau, to właśnie Anchorage pełni rolę gospodarczego, kulturalnego i komunikacyjnego centrum. Ponad 290 tysięcy mieszkańców (niemal 40% populacji całej Alaski) żyje w mieście, które graniczy z dziewiczą tundrą, lasami i górami. Anchorage – podstawowe fakty Położone na wybrzeżu Zatoki Cooka, u stóp masywu Chugach, Anchorage jest oddalone od amerykańskich metropolii o tysiące kilometrów. Od Seattle, najbliższego dużego miasta kontynentalnych Stanów Zjednoczonych, dzieli je ok. 3700 km. Mimo to dzięki międzynarodowemu portowi lotniczemu, jest jednym z kluczowych węzłów transportowych między Ameryką Północną a Azją. Anchorage pełni kluczową rolę w systemie obronnym Stanów Zjednoczonych. Na jego obrzeżach znajduje się baza wojskowa Joint Base Elmendorf–Richardson (JBER). Kompleks rozciąga się na powierzchni ponad 100 km² i stacjonuje w nim kilka tysięcy żołnierzy, mieszkających tam wraz z rodzinami. Położenie Anchorage sprawia, że JBER jest jedną z najbardziej wysuniętych na północ baz wojskowych USA, a jej strategiczne funkcje to nie tylko obrona Alaski, lecz także możliwość szybkiego reagowania w rejonach Arktyki, Azji i Pacyfiku. Strategiczne położenie i historia Miasto powstało stosunkowo niedawno, bo w 1914 roku, jako obóz dla robotników budujących sieć kolejową Alaska Railroad. Nazwa „Anchorage” oznacza „kotwicowisko” i nawiązuje do spokojnej Zatoki Cooka, w której statki mogły bezpiecznie cumować. Rozwój miasta przyspieszył podczas II wojny światowej, gdy powstały tu kluczowe dla USA bazy wojskowe. W 1964 roku Anchorage nawiedziło jedno z najsilniejszych trzęsień ziemi w historii, o magnitudzie 9,2. Mimo ogromnych zniszczeń, miasto odbudowano, a w jego centrum można dziś znaleźć tablice i zdjęcia dokumentujące tamte wydarzenia. Anchorage jest jednym z najbardziej wielokulturowych miast USA. Obok potomków pionier…

GettyImages-106605437-ce425d5.jpg
width: 2634
height: 1948

Przełomowe odkrycie. Wielkie Jezioro Słone ma nowych mieszkańców
type: item
date: 2025-07-07T09:30:44.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Przyroda
subject: jeziora
subject: przyroda usa
subject: stany zjednoczone
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Wielkie Jezioro Słone po raz kolejny zaskoczyło biologów. Najnowsze badania wykazały, że jego fauna jest bogatsza, niż dotąd przypuszczano. W ekstremalnych warunkach odkryto nieznane wcześniej organizmy.
encoded: W tym artykule: Wielkie Jezioro Słone z nowym biologicznym odkryciem Co jedzą nicienie ze słynnego jeziora? Niepewna przyszłość Wielkiego Jeziora Słonego Fauna nie tylko jeziora Loch Ness wzbudza kontrowersje i zaskakuje. Jak się okazuje, Wielkie Jezioro Słone w USA również kryje pewne tajemnice. Z tą różnicą, że zostały już potwierdzone przez naukowców. Chodzi o nieznane do tej pory żyjątka z akwenu. Przez dziesięciolecia uważano, że poza bakteriami i glonami jezioro zamieszkują tylko krewetki solankowe i muszki solankowe. Niedawno badacze odkryli tam jednak trzecią formę życia wielokomórkowego. Wielkie Jezioro Słone z nowym biologicznym odkryciem W trakcie badań terenowych naukowcy z Uniwersytetu Utah potwierdzili, że na dnie jeziora wiją się robaki różnych gatunków. Tym samym Wielkie Jezioro Słone uznano za najbardziej zasolone środowisko, w jakim kiedykolwiek znaleziono nicienie. Warto jednak podkreślić, że stworzenia te słyną z tego, iż potrafią umościć się prawie wszędzie na naszej planecie, gdzie warunki mogą wydawać ekstremalne dla innych gatunków. Za odkryciem stoją biolodzy Julie Jung i Michael Werner. Zaczęli od zebrania próbek osadów. Kiedy zauważyli mikrobiality (społeczności mikroorganizmów tworzące złoża minerałów), zbadali je dodatkowo w laboratorium. Stosując zaawansowaną technikę oddzielania makrocząsteczek, w tym DNA, RNA i białek, zidentyfikowali żywe nicienie w każdym miejscu, w którym pobrali próbki. Co jedzą nicienie ze słynnego jeziora? Naukowcy podejrzewają, że robaki żywią się bakteriami. Ma to potwierdzać eksperyment przeprowadzony w laboratorium. Do badań posłużył Caenorhabditis elegans, najlepiej zbadany nicień. W laboratorium karmiono te robaki bakteriami E. coli lub bakteriami żyjącymi w Wielkim Jeziorze Słonym. Następnie nicienie wystawiono na działanie wody z akwenu, która jest 50 razy bardziej słona niż naturalne siedlisko C. elegans. Po pięciu minutach robaki żywiące się E. coli wyginęły. Jednak te, które zjadały drobnoustroje z Wi…

the-great-salt-lake-fe7bcfa.jpg
width: 4000
height: 3000

Pająki morskie „napędzane” metanem odkryto w Kalifornii
type: item
date: 2025-06-18T11:01:37.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: metan
subject: oceany
subject: odkrycia
subject: przyroda usa
description: Nowo odkryte pająki morskie z rodzaju Sericosura, żyjące u wybrzeży Kalifornii, nie polują na ofiary, lecz „pasą się” na bakteriach przetwarzających metan. Mogą odgrywać istotną rolę w cyklu emisji metanu, a ich nietypowe zwyczaje żywieniowe zaskoczyły naukowców.
encoded: Spis treści Odkrycie nowych gatunków pająków morskich u wybrzeży USA Bakterie na egzoszkieletach jako źródło pożywienia Jak bakterie metanowe przetwarzają gaz w energię? Pająki morskie nie są pająkami Żyjące u wybrzeża USA kikutnice, zwane potocznie pająkami morskimi, zaskoczyły badaczy. Stworzenia te wykorzystują bakterie metanowe i „pasą się” na odżywczych związkach produkowanych przez te mikroorganizmy. Odkrycie nowych gatunków pająków morskich u wybrzeży USA Nowe badania, opublikowane w „Proceedings of the National Academy of Sciences” opisują niezwykłe odkrycie trzech nieznanych dotąd gatunków pająków morskich z rodzaju Sericosura, żyjących na dnie Oceanu Spokojnego u wybrzeży USA. Te niewielkie, półprzezroczyste stworzenia, mierzące zaledwie 1 cm długości, zamieszkują głębinowe środowiska z wyciekami metanu, gdzie gaz ten ulatnia się z osadów dennych w postaci pęcherzyków. Bakterie na egzoszkieletach jako źródło pożywienia Zamiast polować na ofiary (meduzy lub inne pająki morskie), nowo odkryte gatunki wykształciły unikatowy sposób odżywiania. Żyją w symbiozie z bakteriami metanotroficznymi (żywiącymi się metanem), które przekształcają metan oraz tlen w cukry i tłuszcze. Bakterie te osiadają na egzoszkieletach pająków, które „pasą się” na ich koloniach, skubiąc substancje ożywcze. To strategia żywieniowa dotąd niespotykana u tych morskich stworzeń. Według głównej autorki badania, profesor Shany Goffredi z Occidental College w Los Angeles, to zjawisko może mieć duże znaczenie ekologiczne. Bakterie żyjące na pająkach przyczyniają się do przekształcania metanu, jednego z najsilniejszych gazów cieplarnianych, w związki nieszkodliwe dla atmosfery. Oznacza to, że nawet tak drobne organizmy mogą odgrywać istotną rolę w ochronie klimatu. Jak bakterie metanowe przetwarzają gaz w energię? Ekosystem głębinowy, w którym żyją nowo odkryte pająki, nie korzysta z energii słonecznej jako źródła energii leżącego u podstaw łańcucha pokarmowego. Zamiast tego mikroorganizmy tam ż…

osmicated-seaspider-29bb586.jpg
width: 1160
height: 653

14 milionów pszczół uciekło z przewróconej ciężarówki, a jednak większość z nich uratowano. Jak to możliwe?
type: item
date: 2025-06-04T08:10:31.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: akcja ratunkowa
subject: przyroda usa
subject: pszczoły
description: Miliony pszczół wyleciały z 300 uszkodzonych uli po wypadku ciężarówki w stanie Waszyngton. Dzięki heroicznym wysiłkom lokalnych pszczelarzy wiele kolonii udało się uratować. Pszczoły za swoimi królowymi podążyły z powrotem do uli.
encoded: Spis treści 20 pszczelarzy ratowało miliony pszczół Niepewny los niektórych rojów Dlaczego w USA przewozi się pszczoły ciężarówkami? W stanie Waszyngton w USA 14 milionów pszczół wyleciało poza swoje ule po wypadku drogowym. Pszczoły wydostały się na wolność, gdy ciężarówka przewożąca ładunek uli, ważący ponad 30 ton, przewróciła się na ostrym zakręcie. Kierowca nie odniósł obrażeń, ale setki uli znalazły się na poboczu drogi, a miliony zdenerwowanych pszczół w panice próbowały odnaleźć swoje królowe i wrócić do roju. A jednak udało się większość z nich wyłapać. Jak tego dokonano? 20 pszczelarzy ratowało miliony pszczół Na miejscu zdarzenia, które miało miejsce w pobliżu miasta Lynden w USA niedaleko granicy z Kanadą, pojawiło się ponad dwudziestu lokalnych pszczelarzy. Poza tym oczywiście policja i służby ratunkowe. Celem było uratowanie jak największej liczby pszczół. Pszczelarze starali się poskładać 300 uszkodzonych uli i umożliwić pszczołom powrót do nich. Kluczowe było aby zdążyć z ta operacją za dnia, bo nocny chłód zabiłby jeszcze więcej pszczół. Na szczęście owady nie oddaliły się zbytnio od ciężarówki – instynkt przebywania w pobliżu królowej jest u nich zbyt silny, by uciekły. Pszczoły są z natury społeczne i przywiązane do uli, gdzie znajdują się i królowe, i następne pokolenie pszczół, czyli larwy i poczwarki. Jeden z pszczelarzy, Derek Condit, nakręcił niezwykły film z akcji ratunkowej. Niepewny los niektórych rojów Na szczęście większość pszczół powróciła już do uli — poinformowały władze hrabstwa w mediach społecznościowych. Nie wiadomo, ile pszczół zginęło – według szacunków pszczelarzy, być może miliony. Wszystkie ule dotarły już na miejsce przeznaczenia. Jednak Derek Condit zwraca uwagę, że poszczególne roje pszczół nie zostały odseparowane przegrodami w piętrowych ulach. W takiej sytuacji mogą atakować siebie nawzajem. Ich los pozostaje więc niepewny, a pszczelarz apeluje do właściciela uli o wstawienie przegród. Oczywiście nie wszystkie kolonie …

Screenshot-2025-06-03-at-13-25-33-Facebook-50c7c43.png
width: 1473
height: 825

Ten mały ptak po raz drugi zawitał do Polski. Junko przyleciał do nas aż zza oceanu
type: item
date: 2025-04-15T08:54:42.000Z
creator: Aleksander Kusznir
subject: Przyroda
subject: polska
subject: przyroda usa
subject: ptaki
subject: zwierzęta
description: Junko przemierzył tysiące kilometrów i ocean. W końcu trafił na Podlasie. Czy to efekt burzy, dezorientacji, a może zapowiedź większych zmian w przyrodzie?
encoded: Spis treści: Junko w Polsce Możliwe przyczyny zabłąkania Charakterystyka junko zwyczajnego Ptak junko – środowisko naturalne i dieta Historia badań i obrączkowanie ptaków Z Ameryki Północnej prosto na Podlasie. To dopiero druga taka obserwacja na terenie Polski w historii. Mały ptak musiał pokonać ponad 5 tys. kilometrów i przemierzyć Ocean Atlantycki. Jego podróż pokazuje, jak nieprzewidywalne potrafią być ptasie wędrówki. Oto kulisy niezwykłego lotu. Junko w Polsce 4 maja 1963 roku na Półwyspie Helskim, podczas badań terenowych, ornitolodzy złapali w sieci wyjątkowo rzadkiego ptaka — samicę junko. Gatunek ten został oznaczony jako ptak lotny w nieznanym wieku. Było to pierwsze stwierdzenie tego gatunku w Polsce. Junko to niewielki ptak, wielkością dorównujący powszechniej znanemu wróblowi. Aby dotrzeć do Polski, musiał przemierzyć ocean i tysiące kilometrów. Powód, dla którego przyleciał właśnie na Półwysep Helski, pozostaje zagadką. Jak podaje Birding Poland, 16 lutego 2025 roku, w naszym kraju ponownie zaobserwowano ptaka junko zwyczajnego. Tym razem we wsi Grudki w okolicach Puszczy Białowieskiej. Okaz został zauważony przez Wojciecha Stelmacha, Arkadiusza Stelmacha, Teresę Matysiak i Aleksandrę Szymańską w stadzie sikor w przydomowym ogródku. Było to dopiero drugie stwierdzenie tego gatunku w Polsce. Możliwe przyczyny zabłąkania Przyczyny tego, że poszczególne gatunki ptaków trafiają w nietypowe dla siebie lokacje, mogą być różne. Jedna z hipotez mówi o utracie orientacji przestrzennej, w wyniku której ptak traci właściwy kierunek lotu. Dezorientację mogą wywoływać również warunki pogodowe (w tym: silne wiatry, burze), sztuczne światło nocne oraz zakłócenia pól magnetycznych, które ptaki wykorzystują do nawigacji. Coraz częściej zwraca się również uwagę na zmiany klimatu, które mogą modyfikować trasy ptasich wędrówek lub przesuwać zasięgi występowania różnych gatunków ptaków. Te czynniki również mogły wpłynąć na pojawienie się junko zwyczajnego w Polsce. Chara…

Junko-na-galezi-c7c13e6.jpg
width: 6000
height: 4000

Ten błękitny ptaszek ma wygląd jak z baśni. Słuchanie go to jednak żadna przyjemność
type: item
date: 2025-03-19T14:04:37.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Przyroda
subject: przyroda usa
subject: ptaki
subject: zwierzęta
description: Modrowronka kalifornijska to istny błękitny klejnot w świecie ptaków, ale gdy tylko otworzy dziób... czar pryska. Jej skrzek przypomina zepsuty głośnik i potrafi skutecznie zagłuszyć śpiew innych ptaków.
encoded: Spis treści: Jak wygląda modrowronka kalifornijska? Ptasie (skrzeczące) radio Życie codzienne niebieskiego ptaka Naszą planetę zamieszkuje około 11 tysięcy gatunków ptaków. Najwięcej jest ich w Ameryce Południowej. Szacuje się, że rekordową liczbę gatunków ptaków można spotkać w Kolumbii, gdzie żyje ich ponad 1900. Niewiele mniej, bo 18o0 gatunków ptaków, osiedliło się w Peru czy Brazylii. Regionami o dużej bioróżnorodności są również Afryka Środkowa oraz Azja Południowo-Wschodnia. Egzotyczne ptaki nierzadko nazywa się rajskimi. Najczęściej stoi za tym ich barwne upierzenie. Idąc tym kluczem, dla mieszkańców Polski nie tylko papugi czy kakadu uchodzą za rajskie. W końcu nad Wisłą przeważają ptaki brązowe, szare, oliwkowe i czarne. Te bardziej kolorowe – np. żołna i zimorodek – występują znacznie rzadziej i można je spotkać tylko w określonych siedliskach. Tym razem w poszukiwaniu kolorowych ptaków sięgamy wzorkiem aż za ocean, a dokładnie do Kalifornii. Jeden z najcieplejszych stanów zamieszkuje modrowronka kalifornijska. Można ją spotkać nie tylko na zachodnim wybrzeżu USA, ale również w Meksyku. Jak wygląda modrowronka kalifornijska? W języku polskim istnieje związek frazeologiczny określający osoby lekkomyślne i stroniące od pracy jako niebieskie ptaki. W świecie zwierząt ten przydomek mogłaby nosić modrowronka kalifornijska. Jej upierzenie mieni się odcieniami błękitu. Dzięki smukłej sylwetce i bystremu spojrzeniu wygląda na stworzenie pełne energii i sprytu. W przeciwieństwie do ludzkich „niebieskich ptaków”, ten skrzydlaty mieszkaniec Ameryki Północnej jest jednak bardzo zaradny i aktywny. Spędza dnie na poszukiwaniu pożywienia i pilnowaniu swojego terytorium. Wróćmy jednak na chwilę, do tego, jak wygląda modrowronka kalifornjska. To średniej wielkości ptak z rodziny krukowatych. Dorosłe osobniki mierzą około 27–31 cm długości i ważą od 75 do 80 g. Od innych gatunków, jakie można spotkać w parkach, odróżnia je niebieska głowa oraz skrzydła i ogon o podobnych o…

Ten-blekitny-ptaszek-ma-wyglad-jak-z-basni-89aefa1.jpg
width: 5400
height: 3600

Najwyższy szczyt Ameryki Północnej to...? Są dwie poprawne odpowiedzi na to pytanie
type: item
date: 2025-02-04T07:55:18.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: ameryka północna
subject: geografia
subject: góry
subject: Odkrywca
subject: przyroda usa
description: Denali, czyli najwyższy szczyt górski w Ameryce Północnej jest znany pod dwiema nazwami. Druga to upamiętnienie jednego z prezydentów USA. Prezydent Donald Trump chce do niej wrócić zaledwie 10 lat po tym, jak obecną nazwą ustanowił Barack Obama.
encoded: Spis treści: Szczyt Denali to perła Alaski Historia sporu o górę Denali Prezydent Donald Trump chce zmiany nazwy Denali Denali to jednocześnie najwyższy szczyt górski położony i w granicach USA i całego kontynentu północnoamerykańskiego. Góra mierząca 6190 m n.p.m. leży na terenie Parku Narodowego Denali w stanie Alaska. Szczyt Denali to perła Alaski W kontekście ostatnich zmian nazw geograficznych i planów zakupu Grenlandii przez USA warto przypomnieć, że najbardziej wysunięty na północ stan również trafił w granice Stanów Zjednoczonych na drodze kupna. 30 marca 1867 r. USA kupiły Alaskę od Rosji z inicjatywy sekretarza stanu Williama Sewarda. Transakcja, początkowo uznana za zbędny wydatek, miała kluczowe znaczenie strategiczne – zwiększała terytorium kraju i otwierała dostęp do Arktyki. Rosja sprzedała Alaskę, by uniknąć jej przejęcia przez Brytyjczyków i pozyskać fundusze po wojnie krymskiej. Z czasem zakup okazał się korzystny – odkryto tam bogate złoża złota, ropy i innych surowców. Obecnie Alaska uchodzi za jedno z najpiękniejszych i najbardziej odizolowanych miejsc na świecie. Powierzchnię 1 723 337 kilometrów kw. zamieszkuje niewiele ponad 620 tys. osób, z czego większość z nich to populacja miasta Anchorage. Turystów, nie tylko z kontynentalnych stanów, ale i innych części świata do Alaski przyciąga surowa natura. Szczególną popularnością cieszy się Park Narodowy Denali, który swoją nazwę zawdzięcza najwyższej górze na kontynencie. I to właśnie nazwa szczytu Denali wróciła na nagłówki na początku tego roku. Nieprzypadkowo zbiegło się to z ponownym objęciem posady prezydenta USA przez Donalda Trumpa. Wróćmy jednak do początku sporu, który trwa już od ponad 100 lat. Kwestia ta budzi emocje zarówno na szczeblu stanowym, jak i federalnym. Historia sporu o górę Denali Góra, znana przez rdzennych mieszkańców Alaski jako Denali (co w języku Koyukon Athabaskan oznacza „Wielki”), została nazwana Mount McKinley w 1896 roku przez poszukiwacza złota Williama Dickeya. …

Gora-Denali-2f762ee.jpg
width: 5086
height: 3422

Park Narodowy Mesa Verde to archeologiczny skarb. Można tu podziwiać osiedla zbudowane w ścianie kanionu
type: item
date: 2024-09-22T11:00:47.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: archeologia
subject: indianie
subject: kolorado
subject: parki narodowe
subject: przyroda usa
subject: stany zjednoczone
description: Archeolodzy zlokalizowali około 600 domostw w ścianach klifów w Parku Narodowym Mesa Verde w Kolorado. Można tu podziwiać rozbudowane wioski zamieszkiwane niegdyś przez przodków ludu Pueblo.
encoded: Spis treści: Mesa Verde i lud Pueblo Odkrycie Mesa Verde Zagadkowe osady Mesa Verde – informacje praktyczne Mesa Verde po hiszpańsku oznacza „zielony stół”. Taką nazwę nadali temu płaskowyżowi Hiszpanie w XVIII wieku. Znajduje się on w południowo-zachodniej części stanu Kolorado. 29 czerwca 1906 roku teren ten został uznany za park narodowy. Wielopiętrowe domostwa wypełniają tu wnęki skalne nad doliną Montezuma. Niesamowicie zachowane domy w ścianach klifów skupiają się w kanionach, które przecinają teren, tworząc wąskie płaskowyże. Badacze zlokalizowali ponad 4800 stanowisk archeologicznych (w tym 600 domów w ścianach klifów), datowanych na okres od około 550 do 1300 r. n.e. Mesa Verde i lud Pueblo Miejsca te pokazują zmiany w życiu prekolumbijskiego ludu, niegdyś nazywanego Anasazi. Obecnie są oni bardziej precyzyjnie nazywani przodkami ludu Pueblo (Ancestral Puebloans). Współczesne plemiona Pueblo na południowym zachodzie USA uważają się za potomków tej grupy etnicznej. Około 40 osad i domów na klifach jest widocznych z dróg parkowych i punktów widokowych. Niektóre z nich są otwarte dla zwiedzających. Począwszy od około 750 r. n.e. przodkowie ludu Pueblo budowali swoje domy w pueblos, czyli wioskach. Około 1200 r. przenieśli się do wnęk w klifach. Dobrze osłonięte wioski wyglądają, jakby były poza czasem, z dala od teraźniejszości. Poszczególne budynki są ułożone tarasowo, a między nimi znajdują się owalne kivy, budowle o znaczeniu religijnym. Na terenie parku znajdują się miejsca święte zarówno dla dawnych, jak i współczesnych Indian z okolicznych plemion. Odkrycie Mesa Verde W 1888 roku dwóch kowbojów tropiących zabłąkane bydło w śnieżycy zatrzymało się na skraju kanionu o stromych ścianach. Przez padający śnieg dostrzegli ślady murów i wież na klifie po drugiej stronie kanionu. Powieściopisarka Willa Cather opisała później tę scenę: „Spadające płatki śniegu, obsypujące piñons, nadały jej szczególny rodzaj powagi. Przypominała raczej rzeźbę niż cokolwiek innego…

Mesa-Verde-c20f09c.jpg
width: 1000
height: 667

Park Narodowy Sekwoi. To tu rosną największe drzewa na świecie. Ile mają lat?
type: item
date: 2024-08-23T08:08:10.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: podróże
subject: przyroda usa
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Park Narodowy Sekwoi to podróżnicze marzenie nie tylko miłośników dzikiej przyrody. Miejsce idealnie nadaje się na długie piesze wędrówki z widokiem na jedne z największych drzew świata. Rekordzista ma nawet swoje imię. Wiecie, gdzie dokładnie rośnie?
encoded: W tym artykule: Ile lat ma Park Narodowy Sekwoi? Park Narodowy Sekwoi słynie z tych drzew Zwiedzanie Parku Narodowego Sekwoi Park Narodowy Sekwoi: ciekawostki Jakie inne parki narodowe w USA warto odwiedzić? Park Narodowy Sekwoi to jedna z największych przyrodniczych atrakcji USA, a na pewno Kalifornii. Coraz więcej podróżników decyduje się na wyprawę do Stanów Zjednoczonych właśnie ze względu na naturę, a nie tętniące życiem miasta. Oczywiście można połączyć te dwa elementy. I tak na przykład odwiedzając Los Angeles lub San Francisco, warto zobaczyć na własne oczy Park Narodowy Sekwoi. To miejsce jest wyjątkowe z wielu powodów. Park Narodowy Sekwoi stanowi jeden z najbardziej imponujących i unikalnych parków narodowych na świecie. Znajduje się w stanie Kalifornia, na południe od Parku Narodowego Yosemite. To tu rosną jedne z najstarszych i największych drzew na Ziemi. Ile lat ma Park Narodowy Sekwoi? Obiekt został założony 25 września 1890 roku. Jest to więc drugi najstarszy park narodowy w Stanach Zjednoczonych, zaraz po Yellowstone. Celem jego utworzenia była ochrona gigantycznych sekwoi (Sequoiadendron giganteum), które są jednymi z największych drzew na świecie. Park rozciąga się na obszarze 1635 km² w południowej części pasma górskiego Sierra Nevada, a jego granice przylegają do Parku Narodowego Kings Canyon. Oba parki tworzą pewnego rodzaju wspólny kompleks turystyczny. Planując wyjazd na łono natury, warto odwiedzić jeden i drugi, zwłaszcza że bilety wstępu dają taką możliwość zwiedzającym. Park Narodowy Sekwoi słynie z tych drzew Największym i najsłynniejszym drzewem w Parku Narodowym Sekwoi jest General Sherman Tree. Jest to największe drzewo na świecie pod względem objętości – jego pień ma ponad 11 metrów średnicy u podstawy, a wysokość drzewa wynosi prawie 84 metry. Szacuje się, że wiek General Sherman Tree wynosi od 2200 do 2700 lat. General Sherman Tree rośnie w Giant Forest. To obszar w centralnej części Parku Narodowego Sekwoi, znany z największych s…

park-narodowy-sekwoi-to-tu-rosna-najwieksze-drzewa-na-swiecie-179f67f.jpg
width: 1000
height: 647

Dolina Śmierci z nowym przerażającym rekordem. To był najgorętszy miesiąc w historii
type: item
date: 2024-08-05T12:30:01.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: parki narodowe
subject: pogoda
subject: przyroda usa
subject: rekordy
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Dolina Śmierci zawdzięcza swoją nazwę skrajnym warunkom. To jeden z najgorętszych i najbardziej suchych regionów na naszej planecie. I choć zdarzają się tam anomalie związane z wodą (jak pojawienie się jeziorka), ostatni rekord temperatury z lipca przeraża.
encoded: W tym artykule: Dolina Śmierci z nowym rekordem To był najgorętszy miesiąc Nie tylko Dolina Śmierci Dolina Śmierci jest położona w Stanach Zjednoczonych, a dokładnie w Kalifornii na wschód od gór Sierra Nevada. Słynny region jest częścią pustyni Mojave. Leży w granicach Parku Narodowego Doliny Śmierci, który rozciąga się również na stan Nevada. W ubiegłym roku o tym wyjątkowym miejscu zrobiło się głośno nie z powodu suszy i wysokich temperatur, a... niespodziewanej obecności wody. Latem potężne opady i huragan Hilary zamieniły równinę solną w ogromne tymczasowe jezioro. Gdzieniegdzie zakwitły nawet kwiaty. Obszar, w którym pojawił się akwen, jest znany jako Badwater Basin. To najniżej położony punkt w Ameryce Północnej, znajdujący się na wysokości 86 metrów poniżej poziomu morza. Woda, która czasem zbiera się w tej depresji, szybko paruje, pozostawiając po sobie warstwy soli. Dolina Śmierci z nowym rekordem Nikt chyba jednak nie spodziewał się, że nagła (ale nie pierwsza taka) zmiana krajobrazu w Dolinie Śmierci zmieni sławę tego miejsca. Pomiary temperatur z ubiegłego miesiąca nie pozostawiają złudzeń. Rozległa pustynia w Kalifornii pozostaje jednym z najgorętszych miejsc na Ziemi. Jak dowiadujemy się z oficjalnego komunikatu National Park Services, Dolina Śmierci pobiła swój własny rekord. Tegoroczny lipiec był tam najgorętszym miesiącem w historii. Z pomiarów wynika, że średnia 24-godzinna temperatura w parku wyniosła 42,5 stopni Celsjusza. Poprzedni rekord został ustalony w 2018 r. i wynosił 42,3 st. C. W lipcu średnia wysoka temperatura w Dolinie Śmierci wyniosła 49,9 st. Celsjusza. Według NPS, przez dziewięć dni temperatura wynosiła 51,7 st. C lub więcej. Tylko przez siedem dni nie osiągnęła co najmniej 48,8. Najwyższą temperaturę w zeszłym miesiącu odnotowano 7 lipca. Tego dnia termometry w stacji meteorologicznej w Furnace Creek zarejestrowały 54 stopnie Celsjusza. Średnia temperatura w Polsce rośnie. Czy to najgorętsze lato w naszym kraju? Jaka jest średnia…

dolina-smierci-z-nowym-przerazajacym-rekordem-1fd73e0.jpg
width: 1000
height: 667

Park Narodowy Yosemite w USA to miejsce niezwykłe. Pokocha je każdy, kto kocha naturę i góry
type: item
date: 2024-06-10T08:23:00.000Z
creator: Julia Lachowicz
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka północna
subject: parki narodowe
subject: przyroda
subject: przyroda usa
subject: stany zjednoczone
subject: Travel
description: Yosemite to nie tylko góry i skały. To też monumentalne sekwoje. Jednak to z górskich szlaków, skał i wodospadów Yosemite słynie najbardziej.
encoded: W tym artykule: Uroki Yosemite Szlak Czterech Mil Jak poruszać się po Yosemite Sentinel, El Capitan, Cathedral Rocks Wodospady w Yosemite Union Point i Half Dome Glacier Point Yosemite – informacje praktyczne Lonnie Kauk urodził się w samym sercu doliny Yosemite, jako potomek wodza Tanaya z plemienia Ahwahnechee, które zamieszkuje od tysięcy lat te tereny. Pierwsze miesiące noszony był na plecach w ręcznie wyplecionym przez swoją babcię koszu nosidełku. Tu chodził też do szkoły, z której jako nastolatek uciekł, bo nie akceptowano go za to, że płynęła w nim rdzenna krew. Uroki Yosemite Tu spędzał każde wakacje. Zbierał żołędzie na mąkę. Palił szałwię, by oczyścić energię, tak jak nauczyła go babka Julia Parker. Tu też rozmawiał ze skałami. – Miałem cudowne dzieciństwo. Latem bawiliśmy się w strumieniach lub pod wodospadami. Zimą jeździliśmy na nartach na przełęczy Badger. Yosemite to moje podwórko – opowiada mi, gdy rozmawiamy o Parku Narodowym Yosemite i jak doświadczyć tego miejsca w pełni. Lonnie właśnie w Yosemite zaczął jeździć na snowboardzie i stał się światowej sławy snowboardzistą. Te zdjęcia zapierają dech! Cuda natury , czyli amerykańskie parki narodowe oczami Stephena Wilkesa [GALERIA] Kilka lat temu postanowił iść w ślady swojego taty, legendarnego wspinacza Rona Kauka, i pokonywać kolejne, najtrudniejsze trasy wspinaczkowe w parku, w tym kultową Magic Line. – Można spędzić tu całe życie i ciągle odnajdywać nowe miejsca. Bez ustanku się zachwycać. W Yosemite jest wszystko, czego można pragnąć od natury. Nigdy, ale to przenigdy nie ma nudy – wyznaje. Trzymam Lonniego za słowo i postanawiam sprawdzić to sama. Szlak Czterech Mil Miejska (a może parkowa?) legenda głosi, że gdy pewna turystka zapytała Carla Sharsmitha, który przez lata pracował w parku narodowym jako ranger: „Co powinnam zrobić w Yosemite, jeżeli mam tu tylko jeden dzień?”, on odpowiedział: „Usiąść nad rzeką Merced i płakać”. Ja za to (choć nikt mnie tak naprawdę nie pytał), odpowiedziałabym:…

park-narodowy-yosemite-w-usa-to-miejsce-niezwykle-pokocha-je-kazdy-kto-kocha-nature-i-gory-fot-shutterstock-db4de53.jpg
width: 1000
height: 666

Fenomen w Dolinie Śmierci: od pół roku utrzymuje się tam jezioro. Dlaczego jeszcze nie zniknęło?
type: item
date: 2024-02-23T14:31:27.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: deszcz
subject: dolina
subject: jeziora
subject: pogoda
subject: przyroda
subject: przyroda usa
subject: pustynie
subject: stany zjednoczone
subject: Travel
description: W pobliżu najgorętszego miejsca na Ziemi w lecie zeszłego roku utworzyło się jezioro. Nikt nie spodziewał się, że przetrwa dłużej niż miesiąc–dwa. Jednak pół roku później jezioro nadal istnieje. I raczej nie wyparuje w najbliższym czasie.
encoded: W tym artykule: Tymczasowe jezioro na pustyni Ile przetrwa jezioro w Dolinie Śmierci? Rzeka atmosferyczna ratuje jezioro Jakie miejsce jest najgorętsze na Ziemi? Kilkanaście kilometrów na południe od Furnace Creek – najgorętszego miejsca na Ziemi – powstało jezioro. Znajduje się w samym sercu Badwater Basin. To płaska i sucha depresja, położona koło wschodniej granicy Parku Narodowego Doliny Śmierci. Badwater Basin to najniżej położony obszar w całej Ameryce Północnej. Znajduje się 86 m poniżej poziomu morza. Płaską i pustą jałową ziemię pokrywa skrystalizowana sól. Niekiedy pojawia się tam niewielki akwen wodny, zasilany przez wybijające na powierzchnię podziemne źródło. Jednak tamtejsza woda, silnie zasolona, nie nadaje się do picia. Stąd nazwa Badwater, czyli „Zła Woda”. Tymczasowe jezioro na pustyni Dla hydrologów Badwater Basin to zlewnia. Czyli obszar, z którego wody spływają do jeziora, rzeki albo innego zbiornika. W przypadku Doliny Śmierci do Badwater spływają wody deszczowe przyniesione przez burze i huragany. Wówczas w tym miejscu tworzy się jezioro słodkiej wody. Zawsze jest to zdarzenie rzadkie i wyjątkowe. Nie trwa też długo. W sierpniu 2023 roku nad Dolinę Śmierci nadciągnął huragan. Przez dobę dolina zalewana była wodą. W Furnace Creek spadło rekordowe 5,6 cm deszczu (poprzedni rekord dla tego miejsca, z 2022 r., wynosił 4,3 cm). To ogromna ilość: średnio w parku spada 5,1 cm wody w ciągu całego roku. Niekiedy zaś – jak w latach 1929 i 1953 – w ciągu dwunastu miesięcy nie ma tam nawet jednej kropli deszczu. Nic dziwnego, że po huraganie w Badwater Basin utworzyło się jezioro. Miało ponad 11 km długości i ponad 6 km szerokości. Głębokość wynosiła nieco ponad pół metra. Było to największe jezioro, jakie powstało w Dolinie Śmierci od ponad 20 lat. Ile przetrwa jezioro w Dolinie Śmierci? Wszyscy zastanawiali się – jak długo będzie istnieć? Tymczasowe jeziora w Badwater Basin znikają zazwyczaj po kilku tygodniach. Tyle potrzeba, by w temperaturze kilkudzi…

fenomen-w-dolinie-smierci-od-pol-roku-utrzymuje-sie-tam-jezioro-dlaczego-jeszcze-nie-zniknelo-fot-george-rose-getty-images-b319b9b.jpg
width: 1024
height: 667