National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-11-07T12:08:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Gran Canaria Walking Festival 2025 – ruszyły zapisy!
items: Hit tego sezonu. Wyspa Gołębi to raj dla miłośników przyrody i nurkowania
items: Lazurowe Wybrzeże to nie tylko luksusowe jachty. Poznaj nieoczywistą stronę tego miejsca
items: Tutaj kolory oszałamiają, a zapachy i smaki uzależniają. Wyspa Phi Phi jest turystycznym hitem
items: Pustynia Błędowska wzbudza zachwyt w całej Europie. Kiedyś to miejsce wyglądało zupełnie inaczej
items: „Życie ma dla mnie olbrzymią wartość". Wywiad z Anną Czerwińską
items: Traveler Extra 4/22
items: Najbardziej inspirujące książki o podróżach. Każdy podróżnik musi je przeczytać
items: Dzieciobójstwo wśród zwierząt. 7 gatunków, które zabija własne potomstwo
items: Polak najbardziej utytułowanym eksploratorem na świecie. Jak wygląda życie Fianna Paula?
items: Ewolucja to zasługa psychodelików? Poznajcie hipotezę małpy „pod wpływem"
items: Pieszo przez Gruzję. Tuszetia i Chewsuretia - krainy wymarzone na górski trekking
items: Ale kino! 20 zapierających dech w piersiach widoków z namiotu
items: Potrzebujesz adrenaliny? Oto lista najbardziej niebezpiecznych sportów ekstremalnych
items: Wyprawa na Mont Blanc. W drodze na najwyższy szczyt Europy
items: Jak zorganizować podróż na Kamczatkę? 10 praktycznych informacji
items: Paralotniarstwo: "Żaden inny sport tak nie zbliża do odwiecznego marzenia o lataniu"
items: Wyprawa na szczyt Kilimandżaro. "Wpierw ból i mdłości. Potem - ulga i radość"
items: Freediving, czyli nurkowanie na bezdechu. Kto może uprawiać ten sport?
items: Rafting – gratka dla miłośników zmagań z żywiołem. Jak zacząć przygodę z raftingiem?
items: Zacznij przygodę z motocrossem. Podpowiadamy, jak wybrać sprzęt i gdzie jeździć?
items: Samotna królowa pustyni. Ostra, twarda, zaradna - wyjątkowa podróżniczka
items: W tych 7 miejscach nie chciałbyś lądować. A może? Najbardziej ekstremalne lotniska świata
items: Przygoda na Podlasiu: ona, on i... pies z przypadku
items: 4/19

Gran Canaria Walking Festival 2025 – ruszyły zapisy!
type: item
date: 2025-10-11T08:39:00.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Traveler
subject: Współpraca reklamowa
subject: gran canaria
subject: podróże
subject: przygoda
description: Odkryj różnorodne krajobrazy Gran Canarii podczas 14. edycji międzynarodowego festiwalu pieszych wędrówek.
encoded: Po raz kolejny Gran Canaria Walking Festival powita miłośników turystyki pieszej z całego świata, oferując cztery zupełnie nowe trasy prowadzące przez zapierające dech w piersiach szlaki wyspy. Wydarzenie, organizowane przez Gran Canaria Natural & Active i oficjalnie sponsorowane przez rząd wyspy (Cabildo de Gran Canaria) za pośrednictwem Gran Canaria Tourist Board, odbędzie się w dniach 23–26 października 2025 r. W duchu nieustannego odkrywania różnych zakątków wyspy, tegoroczna edycja prezentuje zaktualizowany program, obejmujący trasy przez gminy Artenara, Teror, Santa María de Guía oraz San Bartolomé de Tirajana. Każdy dzień to okazja, by poznać ukryte piękno wnętrza Gran Canarii i doświadczyć niezwykłych kontrastów jej przyrody. Trasa 1: Artenara – przez historyczne lasy sosnowe Jednym z głównych atutów festiwalu jest również nacisk na lokalną kuchnię i wyroby rzemieślnicze. Każdy etap wędrówki obejmuje przerwę na piknik oraz kończy się lekkim lunchem w wyjątkowych miejscach, takich jak Finca Canarias Aloe Vera w Fatadze. Oba posiłki są wliczone w opłatę rejestracyjną i pozwalają uczestnikom skosztować najlepszych lokalnych smaków Gran Canarii. Finca Canarias Aloe Vera w Fatadze Pełny program oraz formularz rejestracyjny dostępne są na stronie: www.grancanariawalkingfestival.com/en/. Uczestnicy mogą wybrać pojedyncze trasy lub pakiet obejmujący wszystkie cztery. Rejestracja obejmuje transport z dwóch wyznaczonych punktów na wyspie, ubezpieczenie, profesjonalnych przewodników mówiących w kilku językach oraz upominek powitalny. Nie zastanawiaj się długo — zrób krok ku naturze i przygodzie z Gran Canaria Walking Festival! Dołącz do wspólnej wędrówki! Gran Canaria Walking Festival 2025 Gran Canaria Natural & Active to stowarzyszenie promujące turystykę aktywną na wyspie oraz jej bogatą ofertę zakwaterowania w otoczeniu przyrody i na terenach wiejskich — prawdziwy raj dla miłośników aktywnego wypoczynku. Od wędrówek, canyoningu i tras kulturowych, po zwiedzanie muze…

Route-1-Artenara-through-historic-pine-forests-ce166b3.jpg
width: 1920
height: 1440

Hit tego sezonu. Wyspa Gołębi to raj dla miłośników przyrody i nurkowania
type: item
date: 2024-09-05T09:45:35.000Z
creator: Paweł Kempa
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: nurkowanie
subject: podróże
subject: przygoda
subject: rafa koralowa
subject: RPWNG
subject: sri lanka
description: Sri Lanka to kraj pełen tajemnic i naturalnych skarbów, a jednym z takich miejsc jest Wyspa Gołębi. Ta niewielka wysepka, położona u północno-wschodnich wybrzeży Sri Lanki, oferuje niezapomniane przeżycia dla każdego podróżnika.
encoded: Spis treści: Nurkowanie na Wyspie Gołębi – raj dla miłośników podwodnych widoków Historia Wyspy Gołębi – od schronienia piratów po park narodowy Nilaveli – spokojna przystań blisko natury Kultura i kuchnia Sri Lanki – doświadczenie warte przeżycia Podczas wyprawy na wschód Sri Lanki, jedno z najbardziej pamiętnych przeżyć to bliskie spotkanie z rekinem czarnopłetwym. Ten drapieżnik, choć na pierwszy rzut oka może budzić strach, nie stanowi zagrożenia dla człowieka. Nurkowanie wokół Wyspy Gołębi daje możliwość obserwacji tych fascynujących stworzeń w ich naturalnym środowisku. Rekiny rafowe czarnopłetwe są znane ze swojej płochliwości i zazwyczaj unikają kontaktu z ludźmi. Ważne jest jednak, by zachować spokój i unikać gwałtownych ruchów, które mogłyby wzbudzić ich ciekawość. Nurkowanie na Wyspie Gołębi – raj dla miłośników podwodnych widoków Rafy koralowe wokół Pigeon Island należą do najpiękniejszych u brzegów Sri Lanki. Życie pod wodą tętni tu na każdym kroku. Od żółwi morskich spokojnie skubiących glony z koralowców po kolorowe ryby przemierzające madreporowe koralowce – każdy nurek znajdzie tu coś dla siebie. Niestety, część rafy po wschodniej stronie wyspy została zniszczona przez tsunami w 2004 roku. Mimo to, natura powoli odbudowuje swoje królestwo, a fragmenty rafy stają się częścią białego piasku plaż. Historia Wyspy Gołębi – od schronienia piratów po park narodowy Wyspa Gołębi ma bogatą historię, która sięga czasów, gdy wyspa służyła jako schronienie dla piratów grasujących po wodach Oceanu Indyjskiego. W czasach kolonialnych Brytyjczycy wykorzystali ją jako strzelnicę. Dziś wyspa jest parkiem narodowym, który chroni unikatowe ekosystemy morskie i lądowe. Spacer po wyspie prowadzi przez dzikie tereny, skaliste brzegi i małe zatoczki, skąd rozpościerają się imponujące widoki na otaczający ocean. Nilaveli – spokojna przystań blisko natury Nilaveli, niewielka wioska niedaleko portowego miasta Trincomalee, to idealne miejsce dla osób szukających ciszy i spokoj…

Wyspa-Golebi-1e50859.jpeg
width: 5190
height: 3460

Lazurowe Wybrzeże to nie tylko luksusowe jachty. Poznaj nieoczywistą stronę tego miejsca
type: item
date: 2024-07-08T07:06:51.000Z
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: francja
subject: lazurowe wybrzeże
subject: Lifestyle
subject: podróże
subject: porady w podróży
subject: przygoda
description: To miejsce kojarzy się wyłącznie z luksusem i ogromnymi jachtami zacumowanymi w portach. Lazurowe Wybrzeże znane jest jeszcze z niezwykłego światła i kolorów. Mało kto kojarzy je z górskimi wędrówkami. A szkoda!
encoded: W tym artykule: Nicea Szlak Le Corbusiera Roquebrune-Cap-Martin Z Peille do Peillon Villefranche-sur-Mer Z kawałkiem cebulowej zapiekanki, w tych stronach zwanej pissaladière, ruszam na okoliczny placyk. Strategicznie wybieram ławeczkę ukrytą w cieniu drzew oliwnych, z dobrym widokiem, ale na tyle daleko, żeby nie dostać w głowę zabłąkaną srebrzystą kulką. Gorące popołudnia, kiedy całe ogrody Cimiez wypełniają się złotym światłem, to idealny czas na partyjkę buli. Grupki znajomych w każdym wieku wyginają się nad metalowymi kulkami, próbując kolejnych trików. Chodzi o to, żeby przez wyboje odpowiednio pokierować bulą do celu. Dopijam ostatnie kropelki soku, rozglądam się wokół i ruszam dalej. Przed rdzawoczerwonym pałacykiem drży w słońcu gigantyczny mobil (ruchoma rzeźba) Alexandra Caldera. W środku willi, w przyjemnym chłodzie, błądzę wśród arcydzieł Henriego Matisse’a, który wybrał tutejsze wybrzeże na coroczną ucieczkę od chłodu i deszczu Paryża. Z płócien eksplodują kolory francuskiej riwiery. Nicea Lazurowe Wybrzeże, nieoficjalny region na południu Francji, przed przyjazdem kojarzyło mi się głównie z rezydencjami bogaczy i portami pełnymi luksusowych jachtów. Spragniona słońca zaryzykowałam jednak przyjazd do Nicei i niemal od razu się okazało, że francuska riwiera to prawdziwa perełka. Riwiera Francuska: 3 miejsca, które warto odwiedzić Przygotowaliśmy krótki przewodnik po 3 miejscach, które warto odwiedzić na Lazurowym Wybrzeżu. Pierwsze, co trzeba zrobić w tym największym mieście tej części wybrzeża, to wybrać się na relaksujący spacer 4-kilometrową Promenadą Anglików. Ja jednak zostawiam to sobie na inną okazję. Bardziej interesuje mnie kamienista plaża, która rozciąga się tuż przy bulwarze, na całej długości Zatoki Aniołów. Kąpielisko w sercu miasta, które daje szansę na chwilę wytchnienia pomiędzy zwiedzaniem a kolacją, to prawdziwy luksus. Po plażowaniu ruszam na kolację do starej części Nicei. Z całego miasta ta część podoba mi się najbardziej, może dla…

lazurowe-wybrzeze-to-nie-tylko-luksusowe-jachty-poznaj-nieoczywista-strone-tego-miejsca-ee9c576.jpg
width: 4347
height: 2972

Tutaj kolory oszałamiają, a zapachy i smaki uzależniają. Wyspa Phi Phi jest turystycznym hitem
type: item
date: 2024-06-19T08:00:45.000Z
creator: Agnieszka Franus
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Lifestyle
subject: podróże
subject: porady w podróży
subject: przygoda
subject: tajlandia
description: Miałam się włóczyć z plecakiem po Tajlandii. Ale niemal całe wakacje spędziłam na wyspie Phi Phi Don. Już po chwili pobytu na niej wiedziałam, że to miejsce to prawdziwy turystyczny hit.
encoded: W tym artykule: Wszystko, wszędzie, naraz Duchy dobre i złe Nie ma to jak w raju Mniej znaczy więcej Oswajanie dżungli Lewituję, woda unosi mnie i buja. Otula ciepłem, czuję jej słoność, siłę fali, która co jakiś czas wyrzuca mnie na brzeg, przez co włosy mam pełne piachu. Bawię się tak od kilku godzin. Na tej miękkiej złotej plaży i w turkusowej wodzie jestem praktycznie sama. W końcówce maja i na początku czerwca na wyspie Phi Phi Don nie ma zbyt wielu turystów. Tutaj sezon zaczyna się dopiero w listopadzie i trwa do kwietnia. W ośrodku, w którym się zatrzymałam, Phi Phi Relax Beach, goście pojawiają się na krótko, zazwyczaj na weekend, i znikają. Początkowo miałam tu zostać tylko parę dni, by zregenerować siły po długiej, prawie 20-godzinnej nocnej podróży i intensywnym czasie spędzonym w Bangkoku. Mieście oszałamiającym kolorami, zapachami i smakami, wibrującym kakofonią dźwięków, oferującym mnóstwo wrażeń i atrakcji, ale niepozwalającym odpocząć. A potem chciałam ruszyć dalej, ku przygodzie. Jednak za każdym razem, kiedy zbliżała się kolejna data rozstania z tym miejscem, robiło mi się dziwnie smutno. I tak przedłużyłam pobyt tutaj do prawie dwóch tygodni. Jak to się stało, że zrezygnowałam z ambitnych planów poznania innych części Tajlandii, by spędzić całe wakacje na jednej malutkiej wyspie? 2023 rok? Nie, tutaj jest 2566. Odkryj zaskakujące ciekawostki o Tajlandii Ciekawostki o Tajlandii – kraju w południowo-wschodniej Azji, który jeszcze kilka dekad temu nazywał się zupełnie inaczej. Dzisiaj jest jednym z najchętniej odwiedzanych państw w tej czę.. Wszystko, wszędzie, naraz Prom, którym wypłynęłam z przystani Rassada na Phuket, po dwóch godzinach przybija do mola Tonsai na wyspie Phi Phi Don. To największa i jedyna zamieszkana na stałe wyspa archipelagu Phi Phi. Zejście na ląd poprzedza uiszczenie 20 bahtów opłaty klimatycznej. Rozglądam się za tabliczką z nazwą mojego hotelu, ktoś miał tu czekać, żeby przetransferować mnie do niego łodzią. To jedyny środek…

tutaj-kolory-oszalamiaja-a-zapachy-i-smaki-uzalezniaja-to-miejsce-to-turystyczny-hit-dcf43bd.jpg
width: 4032
height: 3024

Pustynia Błędowska wzbudza zachwyt w całej Europie. Kiedyś to miejsce wyglądało zupełnie inaczej
type: item
date: 2024-04-06T10:51:20.000Z
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: małopolska
subject: podróże
subject: polska
subject: przygoda
subject: pustynia błędowska
subject: pustynie
subject: Travel
description: Mówią, że usypał ją sam diabeł. Tak naprawdę Pustynia Błędowska powstała, kiedy wycięto w tym miejscu lasy. To unikatowe miejsce w skali naszego kraju.
encoded: W tym artykule: Pustynia Błędowska ma wiele wspomnień Plener filmowy Piasek, który przesypuje między palcami jest drobny, delikatny i suchy. Dawno nie padało. Kiedy przyjeżdżam tu tuż przed wschodem słońca, jest jeszcze zimny z nocy i ma ciemniejszy odcień. W sierpniu, kiedy leżąc na nim, oglądam spadające Perseidy, czuję się tak, jakbym była na końcu świata, a nie godzinę drogi od Krakowa, z którego tu przyjeżdżam. A przyjeżdżam często, bo ponoć na pustyni widać więcej siebie. Kiedy wyłącza się wiele bodźców miejskich, przeszkadzaczy i pozornych zadowalaczy, można, jak ojcowie pustyni, pobyć ze sobą i pomedytować. Dlatego wpisując w nawigację „Róża Wiatrów”, wybieram i dni i godziny nieoczywiste. Pustynia Błędowska ma wiele wspomnień Wchodząc na platformę widokową, której nazwa – Róża Wiatrów – symbolizuje życiową podróż, a także poszukiwanie, długo patrzę przed sobie. W nieznośnie powtarzających się krajobrazach, jak ten złożony z milionów ziaren piasków. Odnajduję większe poczucie bezpieczeństwa i ciągłość, jakiś wymiar nieśmiertelności. Zwłaszcza kiedy uświadamiam sobie, że to, co widzę, miało swój początek w epoce lodowcowej. Wracam wyobraźnią do następujących po sobie zlodowaceń doliny, do której wiatr i woda stopniowo przenosiły piasek i żwir. A potem do czasów, kiedy miejsce porósł żyzny i gęsty las, z czasem wycięty przez człowieka. Wytrzebienie lasów sprawiło, że odsłonił się piasek sprzed trzech milionów lat, co dało początek historii Pustyni Błędowskiej. Więc jeśli uznać, że pustynia pamięta wiele, to pamięta też czasy, kiedy nie była turystyczną atrakcją regionu, nawiedzały ją burze piaskowe. A ci, którzy na niej długo przebywali, jak żołnierze walczący w powstaniu styczniowym, mieli okazje doświadczyć na niej zjawiska fatamorgany. Czym charakteryzują się pustynie i półpustynie? Na naszej planecie nie pozostało już wiele miejsc niezamieszkanych przez człowieka. Jednymi z ostatnich prawdziwie dzikich obszarów są pustynie i półpustynie, choć należy podkre…

polska-sahara-wzbudza-zachwyt-w-calej-europie-kiedys-to-miejsce-wygladalo-zupelnie-inaczej-f812348.png
width: 1200
height: 630

„Życie ma dla mnie olbrzymią wartość". Wywiad z Anną Czerwińską
type: item
date: 2023-01-31T13:54:51.000Z
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: anna czerwińska
subject: góry
subject: himalaje
subject: korona ziemi
subject: makalu
subject: przygoda
subject: Sport
subject: Travel
subject: wspinaczka
description: „O śmierć wcale się nie proszę. Życie ma dla mnie olbrzymią wartość. Jak trzeba, to walczę o nie jak zwierzę". Opowiadała w 2010 roku wybitna polska himalaistka w wywiadzie z „National Geographic Polska".
encoded: W tym artykule: Co pani robiła, żeby nie zasnąć? Jak pani to zrobiła, że do tej pory żyje, choć oni wszyscy już nie? Często powtarza pani, że normalne życie jej nie odpowiada. Kim była Anna Czerwińska? Anna Czerwińska to pierwsza Polka, która zdobyła Koronę Ziemi. W historii polskiej wspinaczki wysokogórskiej zapisała się również uporem i bezkompromisowością. Odeszła dziś w nocy. Poniżej przypominamy wywiad, który w 2010 roku Anna udzieliła magazynowi „National Geographic Polska". MAGDALENA STOPA: Weszła pani jako pierwsza Polka na Makalu. To już 8. ośmiotysięcznik w pani kolekcji. Dwa miesiące później podczas próby zdobycia Gasherbrum I miała pani wypadek. Jak zatem ocenia pani ten sezon? ANNA CZERWIŃSKA: Makalu było piękną przygodą, ale rodziła się ona w wielkich mękach. To było już moje trzecie podejście. Makalu leży na tzw. końcu świata, dojście do bazy jest bardzo długie, karawana ciężka, są problemy z tragarzami, pogodą, śniegu jest po pas. Postanowiliśmy więc z moim kolegą Jurkiem Natkańskim aklimatyzować się w rejonie Everestu, a potem przelecieć helikopterem od razu do bazy pod Makalu. W bazie znajdowali się już Włosi. To był liczny zespół i oni głównie zakładali poręczówki. My we dwójkę z jednym Szerpą nie poradzilibyśmy sobie albo zajęłoby nam to dwa miesiące. Tym razem bardzo mi zależało, żeby wszystko dobrze rozegrać. I, oczywiście, jak zwykle nic z tego nie wyszło. Z ostatniego obozu wyruszyliśmy z Jurkiem za późno. Powinna być trzecia w nocy, a była piąta. Ponadto obóz znajdował się zbyt nisko, na wysokości 7600, a Makalu ma 8468 m. Taki dystans pokonuje się wiele godzin. Nie zdążyliśmy dojść do szczytu przed wieczorem. Jurek, który nie miał wystarczającej aklimatyzacji, zrezygnował. Zawrócił i doszedł nocą do obozu. A ja się uparłam, więc jak zrobiło się ciemno, zdecydowałam zostać sama pod szczytem. Wykopałam w lodowym zboczu rodzaj grajdołka, włożyłam tam plecak i przesiedziałam na nim 10 godzin. Bez żadnej osłony, bez namiotu, płachty, karimaty, m…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/9757864da93845934f479624efc810937a25ed91-100f9db.jpeg
width: 547
height: 480

Traveler Extra 4/22
type: item
date: 2022-11-16T23:06:48.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Magazyn
subject: Traveler Extra
subject: auyán tepui
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: natura
subject: park narodowy canaima
subject: przygoda
subject: Sport
subject: tepui
subject: Travel
subject: wenezuela
subject: Wolny czas
description: 20 miast na weekend
encoded: Cenię miasta za ich nieustanną ewolucję. Weźmy choćby taką Kopenhagę, która jeszcze kilka dekad temu była miastem niemal upadłym, bez perspektyw, z dużą przestępczością. Dziś jest jedną z błyszczących i dumnych stolic światowego designu. Wyznacza kierunki w rewitalizowaniu starych pofabrycznych budynków, czy innych zaniedbanych miejskich przestrzeni, które mają służyć wspólnej integracji mieszkańców. To miasto stawiające na zieloną energię i drugie po Amsterdamie tak przyjazne dla rowerzystów – wiem, bo sama sprawdziłam. Stolica Danii to też jedno z kulinarnych centrów, gdzie narodziły się nowe trendy i działają dwie najlepsze restauracje świata: Geranium i Noma. Ale nie tylko w nich zjemy świetnie. Kopenhaga jest pełna miejsc, które rozpieszczą nasze podniebienie i nacieszą oczy. A to zaledwie jedno z miast, o których przeczytacie w tym wydaniu specjalnym Travelera. Stolica Islandii Rejkiavik jest z kolei kameralna, nigdzie się nie śpieszy, żyje w swoim północnym tempie i jest przepustką do tamtejszej oszałamiającej natury, której najpiękniejsze fragmenty zaczynają się już kilka kilometrów za jej rogatkami. Wciąż pamiętam smak gęstej i pożywnej zupy z homara, serwowanej mi w portowej knajpce i ten kolor nieba – światło tam wyjątkowo sprzyja fotografom. A taka włoska Matera, jedno z najstarszych nieprzerwanie zamieszkałych miast na naszym kontynencie, rozsławiona dzięki nowemu Bondowi. Jeszcze kilka lat temu praktycznie wyludniona, dziś budzi się do życia dzięki nowym restauracjom, hotelom i biznesom. To piękne, położone malowniczo na wzgórzu, kamienne miasto stało się nową gorącą atrakcją Włoch i miejscem absolutnie wartym odwiedzenia. AGNIESZKA FRANUS REDAKTOR NACZELNA

traveler-extra-4-22-490b6c1.jpg
width: 590
height: 782

Najbardziej inspirujące książki o podróżach. Każdy podróżnik musi je przeczytać
type: item
date: 2022-10-23T07:04:15.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: książki
subject: Kultura
subject: podróże
subject: przygoda
subject: relacje z podróży
subject: reportaże
subject: Społeczeństwo
description: Książki o podróżowaniu zabierają nas do innego, czasem nieznanego nam świata. Z reportaży o tematyce podróżniczej można dowiedzieć się znacznie więcej, niż z krótkich artykułów w prasie lub internecie. Dlatego przed wyruszeniem w drogę należy zebrać… biblioteczkę.
encoded: W tym artykule: „Broad Peak. Darowane życie”, Monika Witkowska „Nazywam się Czogori”, Max Cegielski „27 śmierci Toby’ego Obeda”, Joanna Gierak-Onoszko „Ludzie z placu słońca”, Aleksandra Lipczak „Swoją drogą” „Wyspa Skarbów” Czytanie ma bardzo długą listę zalet. Książki pobudzają wyobraźnię, wpływają na efektywność mózgu, sprawiają, że stajemy się bardziej wrażliwi i tolerancyjni. A także wzbogacają słownictwo, uczą myślenia i zwiększają naszą wiedzę. Jak mawia klasyk „kto czyta żyje podwójnie”, a czytając książki o podróżach, można przeżyć niezliczoną liczbę żyć. Reportaże mogą zwiększyć świadomość problemów, z jakimi zmagają się konkretne kraje, przybliżyć historię lub kulturę. Albo opowiedzieć o ludziach, którzy zamieszkują różne państwa na świecie. Są również takie książki, które stanowią bezpośrednią inspirację, a po lekturze od razu ma się ochotę spakować plecak i ruszyć przed siebie. Przedstawiamy wam propozycje National Geographic najlepszych książek o podróżowaniu i tematyce podróżniczej. „Broad Peak. Darowane życie”, Monika Witkowska Książka spod pióra Moniki Witkowskiej to lektura obowiązkowa nie tylko dla osób, które zajmują się wspinaczką górską. To reportaż dla każdego, kto ceni dobrą literaturę. Autorka w znakomity sposób opisuje, jak wyglądają przygotowania do zdobycia K2 oraz dlaczego zdecydowała się zdobyć ostatecznie Broad Peak. Witkowska skłania do refleksji, jakie wyzwania czekają na osoby, które planują zdobywać szczyty. Wydawać się może, że o himalaizmie napisano już wszystko. Jednak książka polskiej pisarki łączy w sobie zarówno historię samej wspinaczki wysokogórskiej z opowieściami zwykłych ludzi i masą interesujących ciekawostek. „Nazywam się Czogori”, Max Cegielski Pozostając wysoko nad poziomem morza, warto zwrócić uwagę na najnowszą książkę Maxa Cegielskiego. „Nazywam się Czogori” to niezwykła powieść, która przedstawia oblicze himalaizmu, o którym nie piszą inne książki. Pisarz zabiera czytelników w lata 90. XX wieku. Młody fotograf Ol…

ksiazki-o-podrozach-2146eba.jpg
width: 2119
height: 1415

Dzieciobójstwo wśród zwierząt. 7 gatunków, które zabija własne potomstwo
type: item
date: 2022-05-17T06:59:04.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: Edukacja
subject: natura
subject: przygoda
subject: zwierzęta
description: Badacze przyrody coraz lepiej rozumieją, co powoduje dzieciobójstwo wśród zwierząt. Wciąż jednak szukają odpowiedzi, dlaczego małe są zabijane przez ojczymów i sąsiadów.
encoded: W tym artykule: Dzieciobójstwo u zwierząt: zjeść dziecko Wyjść za dzieciobójcę Dzieciobójstwo u zwierząt: wygrać rywalizację Dlaczego zwierzęta zabijają swoje potomstwo? Pisklęta rozdziawiają szeroko dzioby i piszczą ze wszystkich sił. Pochyla się nad nimi dorosła sroka. Uważnie się im przygląda, po czym z całej siły uderza w głowę jednego z maluchów. Potem już wali dziobem raz po raz. Przerażone pisklęta odsuwają się, rozbiegają na boki, krzyczą, ale nikt nie przychodzi im z pomocą. Małe głowy zalewa krew. Nowe badania wykazały, że migrujące żółwie morskie nie do końca wiedzą, dokąd płyną Naukowcy odkryli, że żółwie szylkretowe często błądzą przez tysiące kilometrów, aby odnaleźć pobliską wyspę. Na kolejnym filmie dorosła sroka łapie jedno z piskląt i wyciąga je z gniazda. Młody ptak, jeszcze nie w pełni opierzony, chwyta się pazurkami patyków tworzących jego dom. Napastnik ciągnie go więc jeszcze mocniej. Pisklę nie wytrzymuje – rozluźnia chwyt i znika z pola widzenia kamery. Tak wygląda zapis zdarzeń, które wiele lat temu zarejestrowały kamery umieszczone w aż 58 gniazdach południowokoreańskich srok przez uczonych z Narodowego Uniwersytetu w Seulu oraz w istniejącym do 2013 r. Centrum Badań Ekologicznych PAN. To, co się nagrało, całkowicie zaskoczyło naukowców. Dzieciobójstwo u zwierząt: zjeść dziecko „Dzieciobójstwa się nie spodziewaliśmy – przyznaje nam troje z sześciu autorów badań: dr Sang-im Lee, Wonyoung Lee oraz prof. Piotr Jabłoński. – Oczekiwaliśmy, że ojciec i matka będą faworyzować niektóre pisklęta”. „U ptaków liczba złożonych jaj zwykle przewyższa liczbę potomstwa, którą para jest w stanie wykarmić” – wyjaśnia prof. Piotr Zieliński, ornitolog z Uniwersytetu Łódzkiego. – Strategia ta jest zabezpieczeniem na wypadek złożenia niezapłodnionych jaj lub zaziębienia ich części podczas wysiadywania”. Gdy wyklują się wszystkie pisklęta, rodzice karmią głównie te, które najgłośniej żebrzą o jedzenie. Jeśli pokarmu brakuje, najsłabsze, czyli zazwyczaj najmłodsz…

lew-585606a.jpeg
width: 2059
height: 1456

Polak najbardziej utytułowanym eksploratorem na świecie. Jak wygląda życie Fianna Paula?
type: item
date: 2021-10-28T16:43:15.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: odkrywcy
subject: przygoda
subject: rejsy
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Pochodzi z Polski, choć nad Wisłą wiemy o nim niewiele. A szkoda, bo Fiann Paul to jeden z najbardziej doświadczonych wioślarzy oceanicznych na świecie. Swoimi osiągnięciami udowadnia, że sport, sztuka i dyscypliny intelektualne nie tylko się łączą, ale też gwarantują satysfakcję oraz pełnię samorozwoju.
encoded: Mateusz Łysiak: Współczesny człowiek renesansu – tak jesteś często przedstawiany. Odpowiedzmy zatem na pytanie: kim jest dziś człowiek renesansu? Fiann Paul: Wiedzę i umiejętności twórców renesansu charakteryzowały 3 cechy: szeroki zakres, głębia i integracja, dlatego też nazywano ich polimatami. W moim przypadku to integracja dokonań w obszarach sportu, sztuki i dyscyplin intelektualnych, które dzisiaj rzadko są łączone na poważnym poziomie. Widziałem, że na serwisie National Geographic Polska jakiś czas temu pojawił się ciekawy artykuł o tym, że w antyku na igrzyskach olimpijskich przyznawano medale również za osiągnięcia w dziedzinach sztuki. Miło mi, ze ktoś wciąż przypomina o wielowymiarowości mistrzostwa według antycznych standardów. Renesans był inspirowany antycznymi standardami, gdzie pojęcie Arete zakładało, ze człowiek rozwija się w pełni jedynie, gdy rozwija się jednocześnie sportowo, intelektualnie i duchowo. Duchowość głównie oznaczała sztukę, a dużą częścią jakości intelektualnej stanowiła retoryka. W Polsce, o dziwo, jesteś osobą anonimową, ale o Twoich wyczynach i rekordach mówiono już chyba we wszystkich największych mediach na świecie. W 2020 r. byłeś też na liście mówców A&K Cruises razem z Lechem Wałęsą. Tak, Lech Wałęsa i ja byliśmy zatrudnieni jako mówcy na tym samym statku A&K Cruises, ale niestety ostatecznie pandemia zablokowała event. Przypadkowo kolejny raz znaleźliśmy się w grupie razem, kiedy zostałem Honorowym Kapitanem Żeglugi Wielkiej z decyzji Stowarzyszenia Kapitanów Żeglugi Wielkiej w Gdyni. To garstka osób i wyjątkowy zaszczyt. Jako że pochodzę z Polski, czasem przytaczam odnośnie do sławy czy bycia rozpoznawanym, że według amerykańskich standardów robi się coś przez 2 minuty, a później opowiada się o tym przez dwa lata. Ja wychowałem się w rzeczywistości, gdzie robi się coś przez 2 lata, a opowiada się o tym przez dwie minuty. Kilka lat temu rozmawiałem z potencjalnymi sponsorami z Polski, ale niestety do współpracy nie doszło. …

fiann-paul4-dbe677a.jpeg
width: 2000
height: 1082

Ewolucja to zasługa psychodelików? Poznajcie hipotezę małpy „pod wpływem"
type: item
date: 2021-06-14T09:50:27.000Z
creator: Katarzyna Mazur
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: ewolucja
subject: narkotyki
subject: przygoda
subject: Społeczeństwo
subject: Zdrowie
description: W ostatnich latach badania nad psychodelicznymi substancjami przeżywają swój renesans. Chociaż współczesna nauka przygląda się im głównie pod kątem leczenia zaburzeń psychicznych i uzależnień, już prawie 30 lat temu etnobotanik Terence McKenna postawił hipotezę, która zakłada, że spożywanie psychodelicznych grzybów mogło odegrać kluczową rolę w rozwoju ludzkiej świadomości.
encoded: W tym artykule: Teoria naćpanej małpy Twórcza eksplozja sprzed 40 000 lat Narkotyki w plejstocenie? Teoria naćpanej małpy – możemy nie poznać prawdy O hipotezie naćpanej małpy zrobiło się głośno w 1992 roku, kiedy McKenna (1946-2000) napisał książkę „Pokarm Bogów”. Zakłada w niej, że spożywanie psylocybiny z grzybów mogło być przyczyną ewolucji naszych starożytnych przodków. Czy nasz język, kultura i samoświadomość są wynikiem regularnej narkotyzacji? Teoria naćpanej małpy Chociaż autor hipotezy nigdy nie użył zwrotu „teoria naćpanej małpy” (ang. The Stoned Ape Theory), a zwolennicy McKenny sądzą, że upraszcza ona koncept i źle oddaje całą ideę naukowca, ta chwytliwa nazwa przylgnęła do niej niemal natychmiast po premierze książki. W „Pokarmie Bogów" naukowiec przedstawił swoje argumenty opierając się na znanych cechach doświadczeń psychodelicznych (np. zwiększonej empatii i wyostrzonej percepcji zmysłowej), starożytnych szamanistycznych tradycjach, a także udowodnionym oraz hipotetycznym obrazie występowania psychodelicznych roślin i grzybów tysiące, a nawet miliony lat temu. W gruncie rzeczy hipoteza uczonego sugeruje, że pojawienie się języka i kultury możemy zawdzięczać długotrwałej konsumpcji grzybów psylocybinowych przez naszych przodków. Według McKenny ten proces mógł mieć swój początek już 2 miliony lat temu. Twórcza eksplozja sprzed 40 000 lat Według dr. Thomasa Falka, profesora filozofii i edukacji na Uniwersytecie w Dayton, hipoteza McKenny może być wyjaśnieniem tak zwanej „twórczej eksplozji" sprzed 40 000 lat – przed migracją homo sapiens z Afryki do Europy. To właśnie wtedy zauważono widoczny skok w zdolnościach poznawczych człowieka. Był to czas, kiedy nasi przodkowie po raz pierwszy żyli w jednocześnie w dwóch stworzonych przez siebie światach – materialnym i symbolicznym. Ich rozwój był płynny: odtwarzali na zewnątrz sytuacje, które miały miejsce w ich umysłach, podczas gdy inne gatunki homo pozostały biernymi podmiotami Matki Natury. Na tej podstaw…

psychodeliczne-grzyby-c19ffc6.jpeg
width: 3300
height: 2200

Pieszo przez Gruzję. Tuszetia i Chewsuretia - krainy wymarzone na górski trekking
type: item
date: 2021-04-25T23:29:33.000Z
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: gruzja
subject: kaukaz
subject: Kuchnia
subject: przygoda
subject: Sport
subject: szlak
subject: Travel
subject: trekking
subject: Wolny czas
description: Co jakiś czas wodospady i zapadliska wyłaniające się zza mgły. Widok jest imponujący. Oto jedne z najpiękniejszych szlaków Kaukazu.
encoded: Wszystko zaczęło się w swanetyjskiej Mestii, na drugim krańcu Gruzji. Nasz stary gruziński przyjaciel Robinson, jedyny człowiek w kraju o takim imieniu, razem z żoną urządzili nam „przedwesele”. Lało się domowe wino, potem czacza, były tańce i łzy. Bo ten Robinson tęskni za spokojem. A tu góry wokół popularnej nie tylko wśród Polaków Mestii rozdeptali turyści, czaczę zmieniono na whisky, rankiem budzi huk helikopterów z nowego lotniska. – Gdybym był młodszy pojechałbym jeszcze raz do Omalo – rzucił Robinson, a potem opowiadał historie o Tuszetii. Szczegółów nie pamiętaliśmy następnego dnia. Ale trzy dni później siedzieliśmy już w dżipie 700 km dalej, na nieznanym nam dokładnie wschodzie kraju. Giorgi Tsikaradze, przed trzydziestką, miłośnik czaczy i filmów z policyjnymi pościgami, jedzie brawurowo i tylko zerka w lusterko w oczekiwaniu na nasze reakcje. Poskręcana jak jelita, ciągnąca się gliniastym urwiskiem aż do Omalo droga to całe jego życie. Daje pracę, jedzenie, emocje. Co jakiś czas wodospady pozwalają na umycie ubłoconych szyb, wtedy zapadliska wyłaniają się zza mgły. Widok jest imponujący. – W takich chwilach w oczach pasażera można zobaczyć, jakim jest człowiekiem – uśmiecha się filozoficznie Giorgi. Gdy w 2012 r. dziennikarze kanału BBC okrzyknęli tę trasę jedną z najniebezpieczniejszych na świecie, zaczęli rozjeżdżać ją motomaniacy i miłośnicy adrenaliny. Giorgi wabi ich wskazówkami w obcych językach i czaczą, ale w głębi duszy za nimi nie przepada. Tacy bowiem uznają Omalo, malutką wioskę, za koniec świata. Może dlatego, że stałych mieszkańców jest tu zaledwie siedmiu. Cała reszta na zimę schodzi w dół. Wtedy drogi są nieprzejezdne, a najstarsi wyjadacze, którzy zostali, poruszają się wśród zasp śniegu. Nie hodują kur, nie stosują pieniędzy (wymieniają się dobrami jak za dawnych lat), a żywność trzymają w drewnianych beczkach. Cieszą się z każdego gościa. Co obrotniejsi zakładają hostele, których w sezonie otwiera się tu kilka; jeden należy do Polaków. …

gruzja-b44e61d.jpeg
width: 2121
height: 1414

Ale kino! 20 zapierających dech w piersiach widoków z namiotu
type: item
date: 2021-04-19T07:43:05.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: biwak
subject: fotografia
subject: namioty
subject: przygoda
subject: Shopping
subject: Sport
subject: Travel
subject: zdjęcia
description: Nie musisz być milionerem, aby cieszyć się domem z pięknym widokiem. Wystarczy namiot i kawałek ziemi w ciekawym miejscu.
encoded: ZOBACZ ŚWIAT W RAMCE Z TROPIKU >>> „Najlepsze miejsce na namiot jest zawsze trochę dalej” mawiała Zofia Czerwińska. I chociaż na myśli miała raczej ludzkie nienasycenie, w dosłownym znaczeniu też kryje się sporo prawdy. Tym razem postanowiliśmy przyjrzeć się tym namiotom, które stanęły w idealnych miejscach. Ani za blisko, ani za daleko, dokładnie tu gdzie trzeba - z widokiem na najpiękniejsze kino! Każdy podróżnik, harcerz czy miłośnik letnich festiwali, który zmagał się ze znalezieniem odpowiedniego kawałka ziemi na rozłożenie namiotu, może potwierdzić, że niewygoda to jednak niewielka cena za to, jak dużo wolności daje namiot. Ten kawałek materiału, który bez trudu (może z lekkim trudem...) możemy nosić na plecach, sprawia, że dom możemy mieć w prawie każdym miejscu na ziemi. Dom z najpiękniejszym widokiem na świecie! Jeśli nie wierzysz, zajrzyj do naszej galerii >>> Przy okazji zachęcamy naszych czytelników do publikowania własnych zdjęć z miejsc, które dzięki namiotom, na chwilę stały się waszym domem.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/8e583494f26708f3f1a5f94ccada183023ebd8f5-64de9c8.jpeg
width: 1000
height: 667

Potrzebujesz adrenaliny? Oto lista najbardziej niebezpiecznych sportów ekstremalnych
type: item
date: 2020-12-21T10:53:29.000Z
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: przygoda
subject: Sport
subject: sporty ekstremalne
description: Sporty ekstremalne od niepamiętnych czasów rozpalają wyobraźnię i przyciągają wielbicieli adrenaliny. Związane z nimi ryzyko pozwala się sprawdzić i stanowi trudne wyzwanie. Lista sportów uznawanych za ekstremalne stale rośnie – pojawiają się nowe dyscypliny, ich entuzjaści, organizuje się zawody przyciągające liczną, spragnioną wrażeń widownię. Co to są sporty ekstremalne i z czym wiąże się ich uprawianie? W jaki sposób można je zdefiniować i podzielić na grupy?
encoded: Sporty ekstremalne: rodzaje Sporty ekstremalne to taka grupa sportów, których uprawianie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem kontuzji i wypadków. Nie istnieje konkretna, jedna definicja sportów ekstremalnych 0150 Słownik Języka Polskiego definiuje je jako sporty uprawiane w wyjątkowo trudnych warunkach. Swoje definicje mają także towarzystwa ubezpieczeniowe, które nieco inaczej traktują klientów ubezpieczających się, gdy ci uprawiają sporty o wysokim ryzyku. Wybierając ubezpieczenie, warto sprawdzić co ubezpieczyciel uznaje za sport podwyższonego ryzyka, co za sport ekstremalny i czy polisa uwzględnia wypadki w wyniku uprawiania tych sportów. Nie istnieje także oficjalna lista sportów ekstremalnych. W roku 1997 ukazała się "Encyklopedia ekstremalnych sportów" Joe Tomlinson. Obejmuje ona kilkadziesiąt różnych dyscyplin sportowych, najczęściej uprawianych w trudnych warunkach przyrodniczych i wymagających wyjątkowej sprawności. ekstremalne sporty dzieli się najczęściej na grupy w oparciu o miejsce ich uprawiania. Jakie są sporty ekstremalne? Oto rodzaje sportów ekstremalnych. Lądowe sporty ekstremalne To głównie sporty motorowe i motocrossowe, ale też uprawiane w górach - wspinaczka, kolarstwo górskie, a także liczne niebezpieczne sporty zimowe (snowboarding, niektóre formy narciarstwa). Do tej grupy zalicza się wszystkie sporty, które nie wymagają odrywania się od ziemi lub zakładają jedynie odrywanie się od niej na chwilę i na niewielką wysokość. Oprócz popularnych i znanych sportów, w tej grupie znajduje się między innymi także speleologia (eksplorowanie jaskiń). Ekstremalne sporty powietrzne Do tej grupy zalicza się wspinaczkę wysokogórską, skałkową, skok na bungee, skoki ze spadochronem, paralotniarstwo i inne. Sporty te wymagają odrywania się od powierzchni ziemi na znaczne wysokości. Sporty ekstremalne powietrzne nie zawsze wymagają uprawień, choć aby uprawiać niektóre z nich, trzeba skończyć długi i wymagający kurs. Ekstremalne sporty wodne Dużą grupą, do której…

sporty-ekstremalne-lista-najbardziej-niebezpiecznych-fot-getty-images-86dcbca.jpeg
width: 2126
height: 1411

Wyprawa na Mont Blanc. W drodze na najwyższy szczyt Europy
type: item
date: 2020-09-22T12:30:10.000Z
creator: redakcja
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: alpy
subject: francja
subject: góry
subject: mont blanc
subject: przygoda
subject: Travel
subject: trekking
description: Każdego roku na Mont Blanc wchodzi 2–3 tys. osób. To nie znaczy, że jest łatwo!
encoded: Decyduję się na wyjazd miesiąc przed godziną „zero”. Decyduję, choć nie chodzę po żadnych Tatrach, nie lubię się męczyć, nigdy się nie wspinałam i nie mam w ogóle pojęcia, o co w tym wszystkim gra. – A pani w ogóle wie, gdzie się wybiera!? – sprzedawca w sportowym sklepie nawet nie potrafi ukryć złości, kiedy pytam, jakie by mi polecił buty na Blanca. Idiotka – na pewno tak o mnie myśli; Dupek – tak myślę o nim ja i zapisuję się na crossfit, by trochę poćwiczyć. Chamonix Jedziemy z Polski busikiem. Tak taniej i weselej. Po drodze zahaczamy o Bytom, gdzie czeka na mnie puchówka (swojej nie miałam, a wyjazd miał być po taniości, więc pożyczałam, co się od kogo dało) i życzenia „powodzenia, Mała”. Jeszcze nie wiem, jak bardzo się przydadzą. W plecaku mam to, co najcieplejsze. Narciarskie rękawice, spodnie i kurtkę, parę bawełnianych podkoszulków, skarpety, polar, w którym przypominam zakopiańską owieczkę, bezrękawnik z sieciówki. I buty. Kupione cudem za 1500 zł (o nazwie nomen omen Mont Blanc). Co rusz całuję je ukradkiem, bo tak drogich butów nie miałam nigdy w życiu. Nie mam profesjonalnych, oddychających ciuchów, bielizny i T-shirtów z merynosa, które są genialne, bo po tygodniu używania nie śmierdzą. Oprócz mnie są jeszcze dwie Kaśki, jedna psycholog, druga lekarz, więc grupa wsparcia idealna. Są też Jurek, przewodnik Mysza i Krzysiek, który gdyby trzeba było, to na Blanca wbiegałby codziennie przed śniadaniem. Dla pobudzenia apetytu. W Chamonix ludzi jak psów. Obserwowacze, starzy wyjadacze, pozerzy. Chodzą, sprawdzają pogodę, wyciągają lornetki, obserwują, paradują nie wiedzieć czemu w uprzężach. W hipermarkecie robimy zakupy na ostatnią ziemską kolację i zapasy do plecaków. Gulasze, zupy, kisiele (sprawdzają się znakomicie!), batony energetyczne, woda zostaną rozdzielone na każdego z nas i wyniesione na Blanca na naszych osobistych plecach. Wybieramy drogę „francuską” przez osławiony kuluar Rolling Stones. W hoteliku robimy przyspieszony kurs via ferrata (jak s…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e590359dfb7aa2ccd659ac73998a6d34dbcee7dd-076961e.jpeg
width: 4050
height: 2700

Jak zorganizować podróż na Kamczatkę? 10 praktycznych informacji
type: item
date: 2020-09-14T06:29:10.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kamczatka
subject: Moto
subject: podróże
subject: przygoda
subject: rosja
subject: Sport
subject: Technologia
subject: Travel
description: Zobacz niezwykłe miejsce, które za czasów radzieckich było niedostępną, zamkniętą strefą. Przyrodniczo to jedno z piękniejszych miejsc na ziemi!
encoded: Przeczytaj, jak zorganizować podróż na Kamczatkę >>>

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/997a1cb156c7a624fdb337b8f584eaeb6a950d4a-25a0079.jpeg
width: 5233
height: 3412

Paralotniarstwo: "Żaden inny sport tak nie zbliża do odwiecznego marzenia o lataniu"
type: item
date: 2020-09-11T05:00:00.000Z
creator: Anna Szczypczyńska
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: przygoda
subject: Sport
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Kto może latać na paralotni? Gdzie i kiedy latać? Zebraliśmy najważniejsze informacje dla wszystkich, którzy marzą o rozpoczęciu przygody z paralotniarstwem.
encoded: Leżąc na trawie w ciepły dzień, zapewne nie raz zdarzyło ci się obserwować krążące wysoko ptaki. Jeśli choć przez chwilę przyszło ci na myśl, żeby się z nimi zamienić, masz szansę poszybować tak jak one. Nie wierzysz? Zejdźmy zatem na ziemię. W Polsce nie brakuje dobrych miejsc do rozpoczęcia przygody z paralotniarstwem. Zanim kupisz swoje pierwsze skrzydło, lepiej skorzystaj z tego, które dostaniesz na kursie – bez jego ukończenia ani rusz w przestworzach. Przenigdy nie wolno latać na własną rękę, jeśli nie chce się skończyć jak Ikar. Jak wybrać zatem kurs? – Osobom mieszkającym w górach lub niedalekim sąsiedztwie polecam zgłoszenie się do jednej ze szkół paralotniowych w okolicy. Od Bieszczadów po Karkonosze jest ich bardzo wiele, większość bardzo dobrych i prowadzonych przez doświadczonych fachowców – mówi Mariusz Wiśniowski, paralotniowy mistrz Polski 2013. Na szczęście osoby mieszkające na nizinach nie muszą się czuć poszkodowane. Szkolenia odbywają się również z użyciem wyciągarek, więc warto zapytać w lokalnych aeroklubach. – Czas potrzebny na zrobienie pierwszego etapu kursu, przy dobrej pogodzie, to zwykle kilka dni, ale według mnie idealnym rozwiązaniem jest połączenie tygodniowego urlopu z kursem – tłumaczy Mariusz Wiśniowski. Ręce do góry Pierwszy etap szkolenia obejmuje teorię i praktykę, czyli 20 samodzielnych zlotów z góry o małym przewyższeniu. W tym celu wykorzystuje się prądy powietrza łagodnie omiatające zbocze. – Dla mnie najtrudniejsze były samodzielne starty i związany z nimi stres. Przestawienie się na samodzielne latanie, bez czujnego oka instruktora, znacznie zwiększa ryzyko podjęcia złej decyzji. Dlatego nigdy nie latałam sama, zawsze pytałam lokalnych pilotów, czy uważają, że warunki są dla mnie odpowiednie, prosiłam o pomoc przy starcie – mówi Jolanta Bryzek, która ma za sobą dwa sezony w powietrzu. Większość niebezpiecznych sytuacji i błędów powstaje podczas zbyt gwałtownych manewrów i reakcji, w sytuacjach kiedy paralotniarz nie stosuje…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1f48107a3888984400eca24b7ae10135d97a4e8b-1ec9691.jpeg
width: 1000
height: 669

Wyprawa na szczyt Kilimandżaro. "Wpierw ból i mdłości. Potem - ulga i radość"
type: item
date: 2020-09-04T08:08:00.000Z
creator: Maciej Wesołowski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: afryka
subject: kilimandżaro
subject: przygoda
subject: tanzania
subject: Travel
subject: zanzibar
description: "Pole, pole", czyli "Spokojnie, spokojnie" – rzuca mój przewodnik Ambrose, kiedy za bardzo przyspieszam. - Już było tu paru takich, którzy chcieli za szybko skończyć. No i skończyli. Ale nie na szczycie, tylko w szpitalu.
encoded: Dlaczego to spokojne tempo jest takie ważne? To najlepsza metoda na aklimatyzację. Organizm musi przyzwyczaić się do wysokości, z którą na co dzień nie ma do czynienia. A to najłatwiej uzyskać przebywając na dużych wysokościach, a także wchodząc metodą „dwa kroki w przód, jeden w tył”. Trochę pod górę, trochę na dół. Dzięki temu hartowaniu jest szansa na skuteczną walkę z chorobą wysokościową. Chorobą, która jest w stanie rozłożyć najlepiej przygotowanego fizycznie i mentalnie, acz nonszalanckiego himalaistę. Na razie w wielkim skrócie i uproszczeniu: na Uhuru Peak, a więc na najwyższym ze szczytów pasma Kilimandżaro nasze płuca będą musiały zmierzyć się z powietrzem, w którym jest o 60 procent mniej tlenu niż na poziomie morza. Wstajemy kwadrans po 23. Jeszcze nie ruszyliśmy, a już czuję się wycieńczony, zły, zdenerwowany. Czuję, że najmniejszy drobiazg może wyprowadzić mnie z równowagi. To chyba najtrudniejszy moment całej wyprawy. Prawie nie odzywamy się do siebie. Piję okropnie słodką herbatę, połykam herbatniki - na zapas, bo kompletnie nie czuję głodu, i próbuję się skupić na tym, co najważniejsze. Ale przychodzi mi to z trudem. Tak jak i ubieranie się. Wkładam na siebie pięć warstw ubrań: podkoszulek, termiczna koszula, wełniany sweter, polar, wreszcie - zimowa kurtka z kapturem. Do tego termiczna bielizna i rajstopy pod narciarskimi spodniami, po dwie pary rękawic i skarpet i czapa z polaru pod kaptur! Kiedy zakładam latarkę - czołówkę okazuje się, że dokładnie w tej chwili żarówka postanawia skończyć swój ziemski żywot. Jestem wściekły, najchętniej rzuciłbym to wszystko w kąt. No, ładnie, ruszamy w środku nocy, a ja zostaję bez latarki. Jeszcze pół kilometra niżej pewnie jakoś bym to sobie wytłumaczył, może nawet bym z tego żartował. Ale w środku nocy na 4700 nie ma się już ochoty na żarty. Czuję irytację. Kilka minut po północy Ambrose rzuca ciche: „ready?”, wskazuje ręką szczyt i ruszamy. Pierwsze kilkadziesiąt minut marszu studzi moje emocje. Zamykam się…

kilimandzaro-92de800.jpeg
width: 2116
height: 1416

Freediving, czyli nurkowanie na bezdechu. Kto może uprawiać ten sport?
type: item
date: 2020-08-24T12:22:00.000Z
creator: redakcja
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: freediving
subject: przygoda
subject: Sport
description: Freediving po raz pierwszy w dzisiejszej formie pojawił się w Europie południowej. W latach dwudziestych ubiegłego wieku, z racji wynalezienia okularów do pływania pojawiła się moda na podwodne myślistwo. Pobocznym efektem tej mody jest właśnie freediving.
encoded: Freediving: na czym polega? Freediving to nurkowanie bez użycia dodatkowego sprzętu. Innymi słowy, freediving to nurkowanie na bezdechu czy nurkowanie swobodne. Główną zasadą freedivingu jest zawsze nurkowanie z partnerem. Freediving rekreacyjny to rozrywka i aktywny sport, który pozwala nam rozwijać się fizycznie, psychicznie i emocjonalnie. Freediving rekreacyjny służy wyłącznie do czerpania przyjemności z nurkowania. Nurkowanie w basenie to dobry restart dla mózgu zmęczonego życiem w dużym mieście. Po nim czujesz się wypoczęty i świeży. Ale nurkowanie w morzu to zupełnie inny proces, który pozwala znaleźć harmonię z naturą, poczuć wewnętrzny spokój i całkowitą swobodę poruszania się w przestrzeni. Freediving pomaga poprawić zdrowie i kondycję. Udowodniono, że lekkie ćwiczenia hipoksyczne wpływają pozytywnie na wszystkie układy organizmu. Co ciekawe, freediving może również ustabilizować zdrowie psychiczne: ćwiczy zdolność radzenia sobie w stresujących warunkach i promuje lepszą koncentrację. Kto może uprawiać freediving? Nurkowanie bezdechowe jest dostępne prawie dla wszystkich. Freediving to aktywność, pełna przyjemnych wrażeń, euforii i inspirujących doświadczeń. Freediving przyciąga teraz coraz więcej ludzi, rozwijając się nie tylko jako sport, ale także jako zdrowe hobby. Aktywność ta jest wskazana dla wszystkich tych, którzy ukończyli 18 lat. Jeśli nie istnieją oczywiście przeciwwskazania w postaci przewlekłych chorób związanych głównie z niewydolnością oddechową. Freediving: od czego zacząć przygodę? Podstawy freedivingu można opanować zarówno w basenach miejskich, jak i na wodach otwartych. Istnieje kilka systemów szkoleniowych. Różnią się one podejściem do treningu, ale szkolenie podstawowe z reguły opiera się na tym samym schemacie. Najpierw musisz poznać teorię freedivingu, a następnie rozpoczynają się zajęcia w wodzie. Pierwsze kroki to opanowanie techniki prawidłowego oddychania, podstawy bezpieczeństwa w wodzie oraz technika pływania i nurkowania w p…

freediving-fot-getty-images-dc50b24.jpeg
width: 2120
height: 1414

Rafting – gratka dla miłośników zmagań z żywiołem. Jak zacząć przygodę z raftingiem?
type: item
date: 2020-08-04T09:53:37.000Z
creator: redakcja
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: przygoda
subject: rafting
subject: Sport
subject: sporty ekstremalne
description: Miłośnicy sportów ekstremalnych co roku szukają coraz to nowszych wrażeń. Kolarstwo górskie, skoki na bungee, alpinizm czy parkour – to najczęściej wybierane dyscypliny. Jak widać – miłośnicy ekstremalnych przygód decydują się na zmierzenie się właśnie z ziemią czy powietrzem, zapominając o wodzie. Właśnie z myślą o ludziach pragnących zmierzenia się z silnym nurtem rzek powstał rafting – sport oparty na ekstremalnych spływach pontonem. Jak zacząć przygodę z raftingiem? Co zabrać na rafting? Wyjaśniamy!
encoded: Co to jest rafting? Rafting to spływ rzeką lub potokiem w ekstremalnych warunkach. Różni się od klasycznego flisu przede wszystkim ilością przeszkód i licznymi wywrotkami – nie bez znaczenia jest też sam nurt rzeki; najtrudniejsze odcinki tras przeznaczonych do raftingu są pełne fal i silnych prądów wodnych. Kolejną ważną różnicą jest ilość uczestników – o ile spływ kajakiem jest możliwy w pojedynkę, spływ o wiele większym pontonem dedykowanym do raftingu wymaga pracy zespołowej. Jak zacząć przygodę z raftingiem? Osoby początkujące, które chcą poczuć dreszczyk emocji w bezpiecznych warunkach powinny zapisać się na spływ z instruktorem-ratownikiem, który w razie niebezpieczeństwa opanuje sytuację. Na taki spływ można wybrać się całą rodziną – ważne jednak, by skorzystać z usług doświadczonych rafterów lub flisaków, a nie osób prywatnych. Większość lokalnych firm organizuje rafting dedykowany pojedynczym turystom, którzy z założenia nie mają całej grupy chętnej na spływ – osoby samotne mogą więc bez przeszkód dołączyć do nieznanych dotąd turystów, poszukujących podobnych wrażeń. Osoby pragnące wtajemniczyć się w rafting na poziomie zaawansowanym powinny przede wszystkim polepszyć umiejętność pływania i poprawić ogólną sprawność fizyczną. Co jednak ważne, poza samą umiejętnością pływania liczy się zachowanie zimnej krwi podczas wywrotki. Zdarza się, że nawet najlepsi pływacy po nagłym wpadnięciu do wody ,,tracą" zdolność do pływania – przed wybraniem się na trasę bez instruktora należy więc poćwiczyć pływanie w otwartych zbiornikach wodnych, by oswoić się z ,,dzikim" żywiołem. Rafting: poziomy trudności Rafting wydaje się być sportem wyłącznie dla zaawansowanych – nic bardziej mylnego. Wszystkie odcinki rzek, na których odbywają się spływy są sklasyfikowane w sposób, który pozwala na dobór odpowiedniej trasy nawet dla najbardziej początkujących amatorów sportów wodnych. Poziom trudności tras określa kilkustopniowa skala: ZWC - to poziom przeznaczony dla początkujących.…

rafting-co-to-za-sport-i-jakie-ma-poziomy-trudnosci-jak-zaczac-przygode-z-raftingiem-fot-getty-images-2bc2fb0.jpeg
width: 2124
height: 1411

Zacznij przygodę z motocrossem. Podpowiadamy, jak wybrać sprzęt i gdzie jeździć?
type: item
date: 2020-07-06T07:38:52.000Z
creator: redakcja
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Moto
subject: przygoda
subject: sporty ekstremalne
description: Motocross to sport, który narodził się praktycznie wraz z wynalezieniem motocykla. Mimo że wywodzi się z Europy, to niekwestionowanymi liderami w tej ekstremalnej dyscyplinie są Amerykanie, którzy jeżdżą szybciej, skaczą wyżej i dalej niż ich konkurenci. Na czym polega motocross i jak zacząć swoją przygodę z tą dyscypliną?
encoded: Motocross w bardzo pierwotnej formie pojawił się już w 1885 roku, kiedy jedne z pierwszych motocykli ścigały się na zamkniętych torach o luźnej nawierzchni. Na początku XX wieku, na Wyspach Brytyjskich narodziła się dyscyplina zwana trialem, która obejmowała wyścigi rozgrywane w wyjątkowo trudnych warunkach. W latach 20. narodziła się dyscyplina nazywana scramble, w której najważniejszym kryterium była prędkość. Nowy sport szybko podbił Francję, gdzie przeszedł sporą ewolucję - długość toru została skrócona (w oryginalnej formule, zawodnicy rywalizowali na dystansie ok. 80 km), dodano przeszkody i zmieniono nazwę na moto-cross. Motocross: na czym polega? Motocross (MX, MotoX, cross) to terenowa odmiana wyścigów motocyklowych, rozgrywanych na zamkniętych torach. Trasa wyścigu najczęściej jest usypana z piasku, ziemi bądź gliny. Do wyścigu staje 40 zawodników, którzy ruszają z jednej linii. Dystans wyścigowy jest wyrażany w czasie i w okrążeniach - to zwykle 30 minut i 2 okrążenia, należy jednak podkreślić, że czas zmagań w ramach jednego wyścigu zależy przede wszystkim od rangi zawodów. Podobnie wygląda kwestia liczby tzw. "biegów". Łączny czas wszystkich "biegów" nie powinien być jednak dłuższy niż 100 minut. Wygrywa ten zawodnik, który w wyznaczonym czasie i na wyznaczonych "kółkach" dodatkowych pokona najwięcej okrążeń. Na trasie wyścigu, nie brakuje przeszkód - naturalnych i sztucznych. Są to wzniesienia, strome zjazdy i podjazdy, farby oraz rowy. Wszystko to sprawia, że motocross to jedna z najbardziej widowiskowych dyscyplin. Duża popularność motocrossu sprawiła, że główna dyscyplina dała początek wielu pobocznym formom rywalizacji. W tym miejscu należy wymienić: freestyle motocross - zawody polegają na wykonywaniu ewolucji, które są oceniane przez zespół sędziowski. Formuła zawodów przewiduje dwie konkurencje - Big Air i Freestyle. W pierwszym przypadku, zawodnik wykonuje skok (w maksymalnie trzech podejściach), który jest oceniany pod względem trudności i sty…

motocross-jak-zaczac-trenowac-jak-wybrac-sprzet-i-gdzie-mozna-jezdzic-fot-getty-images-d2d5af5.jpeg
width: 2124
height: 1412

Samotna królowa pustyni. Ostra, twarda, zaradna - wyjątkowa podróżniczka
type: item
date: 2019-09-06T07:39:40.000Z
creator: Joanna Lamparska
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: historia
subject: Kultura
subject: liban
subject: podróże
subject: przygoda
subject: pustynie
description: Odważna, z ciętym językiem, łamała wszelkie zasady. To przyniosło jej sławę. Podróżowała w poszukiwaniu skarbów i szczęścia. Nie dane jej było znaleźć ani jednego, ani drugiego
encoded: Miała kilka lat, kiedy wpakowała się do pustej łodzi na kanale La Manche z zamiarem dotarcia do Francji. To była najkrótsza podróż jej życia. Po kilku minutach ojciec chwycił ją i wyniósł na brzeg. Ale skłonność do wędrówek pozostała jej na zawsze. Jako nastolatka zamieszkała u swojego wuja, najmłodszego w historii brytyjskiego premiera. Prowadziła mu dom, pomagała jako osobista sekretarka, towarzyszyła podczas przyjmowania wpływowych gości. Premier, który nie miał własnej córki, uwielbiał Hester. Ta zaś dobrze czuła się na salonach, a jeszcze lepiej w męskim towarzystwie. W Anglii nie uchodziła za piękność, ale była zgrabna i miała wyraziste niebieskie oczy. Ceniono jej oczytanie i wyjątkowo cięty język. Zawsze mówiła nieco zbyt otwarcie, co przysparzało jej również wrogów. Nieposkromiona fantazja w połączeniu ze skłonnością do emocjonalnych burz tworzyły iście wybuchową mieszankę. Pewnego dnia uznała się za następczynię wojowniczej i niezwykle urodziwej królowej Zenobii, która w III w. n.e. rządziła Palmyra, Syria i najechała Egipt. Na podbój świata Kiedy w 1806 r. zmarł wuj Hester, osamotniona trzydziestolatka musiała zacząć radzić sobie sama. Zycie stało się nie do wytrzymania. Co prawda parlament przyznał jej pensje po wuju, ale nie mogła sobie pozwolić na służącą (bez służącej na ulicy pojawiały się tylko prostytutki) ani na powóz. Wkrótce straciła kolejnych bliskich jej mężczyzn – przyrodniego brata i, jak twierdza niektórzy biografowie, narzeczonego. Wielkie życiowe rozczarowania i odejście tylu ważnych osób popchnęło Hester w daleka morska podróż. Nie płynęła jednak bez nadziei. Kiedyś wróżbita powiedział jej, ze zostanie narzeczona Mesjasza. Dodał też, że pewnego dnia „ubrana w słonce” stanie się „żeńskim przywódca 12 plemion z Jerozolimy”. Hester miała wiec jasno wytyczony cel. Zabrała ze sobą służącą i Charlesa Meryona, zakochanego w niej osobistego lekarza. Na trasie spotkała dwóch intrygujących podróżników – sporo od niej młodszego Michaela Bruce’a, kt…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b7b994a19346db86025a843451852c6651af8480-be53fd6.jpeg
width: 619
height: 480

W tych 7 miejscach nie chciałbyś lądować. A może? Najbardziej ekstremalne lotniska świata
type: item
date: 2019-08-12T12:50:58.000Z
creator: redakcja
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: lotniska
subject: podróże
subject: przygoda
subject: Travel
description: Lądowanie w tych miejscach to prawdziwa sztuka. Zabieramy was do wyjątkowych miejsc - zapnijcie pasy!
encoded: Sezon wakacyjnych lotów za nami, ale dla tych, co szukają prawdziwej przygody - także po sezonie - mamy coś specjalnego! Zobacz galerię niebezpiecznych lądowisk >>> Źródło: National Geographic News

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7c3aa82ebcbe5c8055542b3b8f983c7e7b212d34-fd750a3.jpeg
width: 945
height: 709

Przygoda na Podlasiu: ona, on i... pies z przypadku
type: item
date: 2019-08-05T06:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Lifestyle
subject: Parenting
subject: przygoda
subject: Sport
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Nieważne dokąd, ważne z kim. Oto nadesłana do nas wzruszająca relacja z podróży na Podlasie.
encoded: Podlasie Kto: Emilia Dadan Z kim: Pawłem Jasińskim i Suką:) O nas: Jesteśmy z Łodzi. Ja studiuję slawistykę, a on biotechnologię. Po trzydziestu sekundach byłam w nim zakochana i przekonana, że chcę z nim ruszyć na wschód. Ogłupieliśmy, zostaliśmy parą i adoptowaliśmy psa. Maleńkie Zubowo, wieś w centrum Podlasia – to był nasz pierwszy przystanek podczas tej wyprawy. Zaledwie kilka domów, budynki gospodarcze i sklep monopolowy kryty falistą blachą. Mężczyźni bez przerwy majstrowali coś przy butach lub samochodach. Babinki w chustach i z torbami z brezentu. Był gorący wieczór w połowie lipca, w powietrzu wirowały drobinki pyłu. Jechaliśmy „donikąd” i właśnie dotarliśmy do miejsca, w którym warto się zatrzymać. Wyznaczył nam je kamień choleryczny z krzyżem – upamiętniający epidemię z 1830 r. Jak się później dowiedzieliśmy, cholera ustała ponoć dzięki wykopanej w Zubowie studni i wodzie o magicznych właściwościach, a także dzięki ręcznikom utkanym przez miejscowe kobiety. Zrobiły ich tyle, że opasały nimi całą wieś. W tym miejscu zapragnęłam się zgubić. Ciągnęłam Pawła w las, marzyło mi się wpaść do nieznanej rzeki, przeżyć przygodę. Słońce ostro paliło, wyszliśmy właśnie na łąkę tak obłędnie ukwieconą rumiankiem, że wyglądała jak cudowny ogród. Położyliśmy się wśród kwiatów i zasnęliśmy. Byliśmy po całonocnej jeździe. Spaliśmy długo i mocno. Kiedy się obudziliśmy, patrzyły na nas czarne oczy. Po chwili z rumianków wyszedł piesek, podszedł ufnie, obwąchał plecak, a potem polizał moje stopy. Psina, konkretnie suka, nie merdała ogonem, tylko całym zadem. Spojrzeliśmy na siebie i nie musieliśmy się pytać co dalej. Było jasne, że pies zostaje z nami. Chciałam nazwać ją Tuga, lecz Paweł miał inny pomysł i do tej pory woła za nią na ulicy „Suko!”. Cudowne cerkwie, nijakie bloki Kolejnym przystankiem naszej wyprawy, już w trójkę, był Bielsk Podlaski. Przejechaliśmy przez niego wśród niskich drewnianych domów, po drodze mijaliśmy cudowne cerkwie, ale też nijakie bloki. Zatrzym…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/301143c002c2fa21c4a2f8ccd53b355bda38791a-42ae3c7.jpeg
width: 3543
height: 2362

4/19
type: item
date: 2019-04-03T15:23:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: góry
subject: paralotniarstwo
subject: przygoda
subject: Sport
description: Skazani na miasto

ng-4-cabe845.jpeg
width: 2073
height: 3000