National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-06-12T07:38:13.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Pilny komunikat Lekarzy bez Granic. Medyczka zatrzymana w Afganistanie za „zły ubiór”
items: Nellie Bly była gotowa na wszystko, by głosić prawdę. Dała się zamknąć w szpitalu psychiatrycznym
items: Noiva do Cordeiro to legendarna wioska kobiet. Jak są tam traktowani mężczyźni?
items: Czy Japonia to idealne połączenie tradycji z nowoczesnością? Nowy odcinek serii „Kawa z ambasadorem"
items: Pierwsze kobiety trafią na amerykańskie ćwierćdolarówki. To Sally Ride i Maya Angelou
items: Nastoletnie Dalitki znalezione martwe na indyjskiej farmie. „Segregacja i tradycja w Indiach wciąż ponad prawem”
items: Urodziła się w niewoli, teraz trafi na banknoty. Biden chce uhonorować kultową działaczkę - Harriet Tubman
items: Przepisy aborcyjne na świecie: w Polsce prawo surowsze niż w Iranie czy Pakistanie
items: Rwanda dziś. Jak ludobójstwo zmieniło los kobiet
items: Długa droga sufrażystek z Wyoming. Jak w Stanie Równości walczono o równouprawnienie
items: Głos kobiet musi być słyszany wszędzie. Jak wygląda feminizm w Afryce i krajach arabskich
items: Arabia Saudyjska łagodzi zasady segregacji płciowej w restauracjach
items: Grzeczne już były, teraz jest wojna. Strajk Kobiet oczami polskich fotografek [GALERIA]
items: „Demograficzne ludobójstwo” w Chinach. Przymusowa sterylizacja ujgurskich kobiet
items: Jak zmienia się kanon kobiecego piękna? "To przerażające, jak ważna stała się uroda"
items: "Przyszłość powinna być kobietą". Czy po latach walki przyjdzie czas równości?
items: Chiny: powstaje baza sprawców przemocy domowej. Do wglądu dla narzeczonych
items: "To zawsze było coś poza normą". Jak wyglądały podróże kobiet w roku 1920?
items: Oprah Winfrey, Jacinda Ardern, Laura Bush. Zadaliśmy kobietom z całego świata 6 ważnych pytań. Odpowiedzi mogą cię zaskoczyć
items: Rosnący głos pakistańskich kobiet. Jak wygląda ich walka o prawa, mimo oporu ze strony państwa i religii?
items: Kamala Harris – pierwsza kobieta na fotelu wiceprezydenta USA. Poznaj kandydatki, które utorowały jej drogę
items: „Giewont zdobyty!” Na krzyżu w Tatrach zawisł baner Strajku Kobiet
items: „Kobiety Bangladeszu mają dość”. Rząd wprowadza karę śmierci dla gwałcicieli
items: 100 lat praw wyborczych Amerykanek. „Dziwię się, że nie zaszłyśmy dalej”
items: W świecie nauki nadszedł czas kobiet. Nowe pokolenie przełamuje dawne bariery

Pilny komunikat Lekarzy bez Granic. Medyczka zatrzymana w Afganistanie za „zły ubiór”
type: item
date: 2026-06-12T07:38:13.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Ludzie
subject: afganistan
subject: kobiety
subject: lekarze
subject: lekarze bez granic
subject: prawa kobiet
description: Pracownica medyczna szpitala w Heracie została zatrzymana przez afgańskie Ministerstwo Promocji Cnoty i Zapobiegania Występkom za „nieodpowiedni ubiór”. Choć po dwóch dniach odzyskała wolność, organizacja Lekarze bez Granic bije na alarm. To kolejne wydarzenie, które obnaża bieżącą sytuację w Afganistanie – rygorystyczne przepisy uderzają bezpośrednio w afgański system ochrony zdrowia, odcinając kobiety i dzieci od podstawowej opieki medycznej.
encoded: 6 czerwca przedstawiciele Ministerstwa Promocji Cnoty i Zapobiegania Występkom zatrzymali w Heracie (miasto w zachodnim Afganistanie) pracowniczkę oddziału pediatrycznego Szpitala Regionalnego. Kobieta, której towarzyszył mąż, zmierzała do pracy w placówce wspieranej przez Lekarzy bez Granic. Powodem interwencji służb było rzekome nieprzestrzeganie zasad ubioru narzuconych kobietom przez lokalne władze. Choć zatrzymana została zwolniona po dwóch dniach, warunkiem wolności było podpisanie przez nią i jej rodzinę pisemnego zobowiązania do bezwzględnego przestrzegania wytycznych dotyczących stroju. Organizacja Lekarze bez Granic wyraziła stanowczy protest przeciwko tym działaniom. Zdarzenie to zbiegło się w czasie z falą masowych zatrzymań kobiet w prowincji Herat oraz brutalnym stłumieniem publicznych demonstracji przez policję, która 9 czerwca użyła broni palnej, pałek i biczów wobec protestujących. Kim są Lekarze bez Granic? Lekarze bez Granic (fr. Médecins Sans Frontières, MSF) to międzynarodowa, niezależna organizacja medyczno-humanitarna, założona w 1971 roku we Francji. Za swoją działalność na rzecz niesienia pomocy w rejonach konfliktów zbrojnych, epidemii i katastrof naturalnych organizacja została uhonorowana Pokojową Nagrodą Nobla w 1999 roku. W Afganistanie MSF działa od 1980 roku, utrzymując neutralność i niezależność finansową (projekty są finansowane głównie z prywatnych darowizn). Obecnie organizacja prowadzi w tym kraju siedem projektów w siedmiu prowincjach, koncentrując się na opiece położniczej, pediatrycznej, traumatologii oraz leczeniu gruźlicy. Jak wygląda sytuacja kobiet w Afganistanie Sytuacja praw kobiet w Afganistanie na przestrzeni ostatnich dekad ulegała drastycznym zmianom, determinowanym przez sytuację polityczną kraju: Lata 1996–2001 (Pierwsze rządy talibów) – Wprowadzono skrajną interpretację prawa szariatu. Kobiety zostały całkowicie pozbawione prawa do edukacji, pracy i poruszania się bez męskiego opiekuna (mahrama). Lata 2001–2021 (R…

afganistan-kobiety-medycyna-GettyImages-2231993516-e243fc5.jpg
width: 6048
height: 4032

Nellie Bly była gotowa na wszystko, by głosić prawdę. Dała się zamknąć w szpitalu psychiatrycznym
type: item
date: 2025-03-18T09:29:44.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: dziennikarze
subject: kobiety
subject: prawa kobiet
subject: stany zjednoczone
description: Nellie Bly postawiła sobie za cel osiągnąć wszystko, na co przed nią nie zdobyła się żadna inna kobieta. Znała swoją wartość, nie bała się pracy, a do tego cechował ją wrodzony upór. Tak silna kobieta musiała osiągnąć sukces. Przyjrzyjmy się bliżej sylwetce dziennikarki, która inspirowała nie tylko swoje, ale także kolejne pokolenia.
encoded: Spis treści: Dzieciństwo i młodość Nellie Bly Jeden artykuł zadecydował o przyszłości Nellie Bly Nellie Bly jako dziennikarka śledcza Nellie Bly jako podróżniczka Nellie Bly jako żona milionera Nellie Bly jako działaczka społeczna i korespondentka wojenna Nellie Bly jako inspiracja Jako dziennikarka śledcza zeszła do samych trzewi piekła. Jako podróżniczka okrążyła cały świat. Jako korespondentka wojenna relacjonowała wydarzenia z frontu wschodniego. Nellie Bly żyła i działała w czasach, w których rola kobiet w amerykańskim społeczeństwie była postrzegana zupełnie inaczej niż dzisiaj. Postanowiła jednak iść pod prąd. Zamiast godzić się na rolę przykładnej żony lub podjąć nisko płatną pracę, postanowiła zatroszczyć się o swoją karierę i przy okazji – o prawa innych kobiet. Dzieciństwo i młodość Nellie Bly Nellie Bly, a właściwie Elizabeth Cochran Seaman, urodziła się 5 maja 1864 roku, w Cochran’s Mille w stanie Pensylwania. Jej ojciec, Michael Cochran był ubogim robotnikiem. Jego życie odmieniło się, gdy postanowił kupić lokalny młyn. Ta decyzja okazała się świetnym posunięciem. Interes przynosił duże dochody i niebawem zaczął skupywać ziemie otaczające jego zakład. Michael Cochran zmarł, gdy jego córka miała sześć lat. Mary, matka dziewczynki, została sama z piętnaściorgiem dzieci. Ponownie wyszła za mąż, jednak dość szybko okazało się, że podjęła pochopną decyzję. Po ślubie okazało się, że jej wybranek jest niestroniącym od przemocy despotą. Kobieta nie zamierzała godzić się na takie traktowanie, tym bardziej, że cierpiały na tym jej dzieci. Wniosła o rozwód, mimo że w tamtych trudnych dla kobiet czasach nie było łatwo o prawne rozwiązanie małżeństwa. Mała „Pink” znała swoją wartość Trudne doświadczenia małej Elizabeth musiały odcisnąć na niej piętno, jednak dziewczynka nie zatraciła swojego charakteru. Wśród swojego pokaźnego rodzeństwa, była prawdziwą indywidualnością. Podczas gdy jej bracia i siostry nosili się na szaro, zgodnie z obowiązującą wówczas modą, ona …

NellieBly-1-cf4e20a.png
width: 1200
height: 630

Noiva do Cordeiro to legendarna wioska kobiet. Jak są tam traktowani mężczyźni?
type: item
date: 2023-05-25T08:29:32.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: brazylia
subject: kobiety
subject: prawa kobiet
subject: Społeczeństwo
subject: wioska
description: Pewną brazylijską osadę ukształtowały starania kobiet o ich prawa. Wokół Noiva do Cordeiro narosło wiele mitów i medialnego szumu. Jak naprawdę działa wioska kobiet?
encoded: W tym artykule: Historia Noiva do Cordeiro – przyczółka tolerancji Wioska kobiet rządzona przez kaznodzieję Mieszkańcy Noiva dzielą się zasobami i obowiązkami Wioska kobiet staje się sławna Jeśli słyszeliście kiedyś nazwę Noiva do Cordeiro, to pewnie znacie ją jako wioskę zdominowaną przez kobiety. Wszystkie są młode, piękne i regularnie wysyłają swoich mężczyzn na wygnanie. Takie ekscytujące doniesienia na jej temat krążą od dekady lub dłużej, kiedy to w mediach pojawiło się kilka prowokacyjnych artykułów powielonych na całym świecie. W rzeczywistości jest to jednak mocno koloryzowany obraz prawdziwego miejsca, odosobnionej wiejskiej społeczności w południowo-wschodniej Brazylii. W Noiva mieszka bowiem mniej więcej tyle samo mężczyzn, co kobiet. Populacja wynosi ok. 350 osób. Większość mężczyzn zarabia w pobliskim mieście, dlatego w ciągu tygodnia są nieobecni. Większość kobiet pracuje we wsi, której uprawy mieszkańcy prowadzą wspólnie. Kobiety (w każdym wieku) nie traktują poważnie opinii na jej temat i są dumne z prawdziwej historii kobiet Noiva, zwłaszcza jednej linii rodzinnej. Historia Noiva do Cordeiro – przyczółka tolerancji María Senhorinha de Lima dorastała w XIX-wiecznej Brazylii, przesiąkniętej machismo portugalskich kolonizatorów i dogmatami katolicyzmu. Po trzech miesiącach zaaranżowanego małżeństwa María uciekła z mężczyzną, którego kochała, Chico Fernandesem. Za karę kościół ekskomunikował Marię i jej potomków do czwartego pokolenia. Te 6 miejsc w Brazylii trzeba zobaczyć. Rio to za mało! Jakich miejsc nie można pominąć w czasie wizyty w Brazylii? Przedstawiamy ranking testowany na "travelerowej" skórze. Oczywiście w naszym zestawieniu znalazło się cudowne Rio, ale czy znacie... María i Chico osiedlili się na terenie stanu Minas Gerais. Przyłączyły się do nich kolejne osoby, w tym inne kobiety odrzucone przez Kościół. Tak zawiązała się społeczność ukształtowana przez równość płci i wolność wyznania. Ale ekskomunika prześladowała mieszkańców osady. Ko…

noiva-do-cordeiro-to-legendarna-wioska-kobiet-jak-sa-tam-traktowani-mezczyzni-fot-luisa-doerr-01b0e9a.jpg
width: 1602
height: 825

Czy Japonia to idealne połączenie tradycji z nowoczesnością? Nowy odcinek serii „Kawa z ambasadorem"
type: item
date: 2022-07-11T15:00:00.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: azja
subject: II wojna światowa
subject: japonia
subject: Kultura
subject: prawa kobiet
subject: różnice kulturowe
subject: Społeczeństwo
subject: Travel
description: Japonia jest wszechobecna w kulturze światowej, ale ile tak naprawdę wiemy o tym niezwykłym kraju? Rozmowa z Jerzym Pomianowskim, byłym ambasadorem w Japonii.
encoded: W tym artykule: Jakie są podstawowe różnice pomiędzy Polską a Japonią? Japonia jest bardzo bogatym krajem, który należy do grupy G7 Jak wygląda sytuacja kobiet w Japonii? W kolejnym odcinku serii „Kawa z ambasadorem” wyruszamy w podróż do Japonii. To kraj, który znamy głównie poprzez pryzmat popkultury, kuchni i technologii. Czego tak naprawdę nie wiemy o Japończykach i Kraju Kwitnącej Wiśni? Dr Małgorzata Bonikowska, prezes Centrum Stosunków Międzynarodowych i THINKTANK rozmawiała z Jerzym Pomianowskim, polski dyplomata, dyrektor wykonawczy Europejskiego Funduszu na rzecz Demokracji, były ambasador RP w Japonii w latach 1997–2002. Jakie są podstawowe różnice pomiędzy Polską a Japonią? Warto zastanowić się, z czego wynikają podstawowe różnice pomiędzy Europą a Japonią. Wbrew pozorom ten kraj nie należy do najbardziej turystycznych, a często padamy ofiarą stereotypów, które słyszymy na każdym kroku. Arabia Saudyjska wobec zmian. Co dalej z ropą naftową i prawami kobiet? Odpowiada były ambasador [Kawa z ambasadorem] Arabia Saudyjska często jest określana liderem krajów arabskich. Jak królestwo budowało swoją pozycję? – Japonia jest wszechobecna w naszym codziennym życiu bez względu na to, w jakiej części świata jesteśmy i skąd pochodzimy. Po pierwsze poprzez technologię, a po drugie poprzez kuchnie. Z jednej strony jest to coś znanego, oczywistego, a z drugiej, jeśli zastanowimy się nad tym chociaż przez moment, ile tak naprawdę wiemy o Japonii okazuje się, że wchodzimy w olbrzymi świat stereotypów. – tłumaczy Jerzy Pomianowski. Co ciekawe, Japonia jest dość hermetycznym krajem, jeżeli mówimy o kulturze. – Japonia sama tworzy o sobie pewne stereotypy. Na przykład kanon samurajski w literaturze i kinie. Tak samo jest ze sztukami walki. Znamy ten kraj jako miejsce, z którego pochodzą karate, judo i aikido. Warto podkreślić, że ta stereotypizacja nie jest zła. – twierdzi Jerzy Pomiatowski. Ambasador uważa, że taka strategia Japończyków jest pewnego rodzaju zachętą, aby g…

tokio-7405151.jpeg
width: 2127
height: 1409

Pierwsze kobiety trafią na amerykańskie ćwierćdolarówki. To Sally Ride i Maya Angelou
type: item
date: 2021-05-28T11:27:37.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: kobiety
subject: nasa
subject: prawa kobiet
subject: równouprawnienie
subject: Społeczeństwo
subject: stany zjednoczone
subject: Travel
description: Astronautka Sally Ride oraz poetka i działaczka na rzecz praw obywatelskich Maya Angelou jako pierwsze kobiety w historii zostaną upamiętnione na srebrnych ćwierćdolarówkach.
encoded: Pojawienie się pierwszych kobiet na amerykańskich monetach to zwieńczenie trwającego od czterech lat programu American Women Quarters, mającego uhonorować osiągnięcia kobiet, które „wniosły znaczący wkład w dziedzictwo narodowe” – podaje mennica Stanów Zjednoczonych. Ćwierćdolarówki przedstawiające dr Ride i Angelou trafią do obiegu na początku 2022 r. Nie wiadomo jeszcze, jaki będzie ostateczny wygląd monet. Rozważanych jest kilka możliwych projektów. Na jednym z nich Ride unosi się w przestrzeni, a Angelou ma anielskie skrzydła. Inne propozycje są bardziej tradycyjne i stonowane. Amerykańska mennica i pomysłodawcy projektu American Women Quarters mają nadzieję, że ostatnia decyzja to tylko pierwszy krok do tego, aby kobiety nauki i kultury na dobre zagościły w świadomości Amerykanów. Liczą, że między 2022 a 2025 rokiem uda się wydać łącznie 20 nowych ćwierćdolarówek z wizerunkami kobiet. Kamala Harris – pierwsza kobieta na fotelu wiceprezydenta USA. Poznaj kandydatki, które utorowały jej drogę Co najmniej 11 kobiet w historii ubiegało się o stanowisko wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych, w tym więcej niż jedna czarnoskóra kobieta i jedna kobieta pochodzenia azjatyckiego. Sto lat po... Sally Ride – pierwsza Amerykanka w kosmosie Dr Sally Ride była astronautką i fizyczką. Urodzona w 1951 roku w Los Angeles, do NASA dołączyła w wieku 26 lat. 18 czerwca 1983 poleciała w kosmos jako członkini załogi wahadłowca Challenger, realizującej misję STS-7. Tym samym została pierwszą amerykańską astronautką (i trzecią w ogóle – po Tierieszkowej i Sawickiej). Odpowiedzialna była za ramię robotyczne Canadarm wahadłowca i jako pierwsza za jego pomocą pochwyciła satelitę. Swój drugi i ostatni lot kosmiczny odbyła w dniach 5–13 października 1984. Była specjalistką misji STS-41-G w załodze promu Challenger. Podczas lotu prowadzono z orbity m.in. badania oceanów i lądów. Ponadto astronauci umieścili w kosmosie satelitę przeznaczonego do obserwacji klimatycznych ERBS (Earth Radiation Bu…

astronautka-sally-ride-oraz-poetka-i-dzialaczka-na-rzecz-praw-obywatelskich-maya-angelou-jako-pierwsze-kobiety-w-historii-zostana-upamietnione-na-srebrnych-cwiercdolarowkach-fot-us-mint-2d61a5c.jpeg
width: 1000
height: 563

Nastoletnie Dalitki znalezione martwe na indyjskiej farmie. „Segregacja i tradycja w Indiach wciąż ponad prawem”
type: item
date: 2021-03-22T18:14:42.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: indie
subject: kobiety
subject: prawa kobiet
description: Ciała 13-latki i 16-latki zostały znalezione na rodzinnej farmie w północnoindyjskim stanie Uttar Pradesh. 17-latka, którą również znaleziono w tym miejscu przebywa w szpitalu, jej stan jest ciężki. Dziewczyny pochodzą z najniższej kasty społecznej w Indiach - Dalitów (dawniej zwanych „niedotykalnymi”). Pomimo przepisów, które mają chronić Dalitów, kobiety z tej społeczności nadal spotykają się w Indiach z brutalną przemocą i powszechną dyskryminacją.
encoded: W tym artykule: Dziewczyny zostały otrute Przemoc i segregacja Tradycja ponad prawem Dziewczyny zostały otrute Nastolatki poszły po południu na pole, aby zebrać paszę dla bydła. Każdego dnia pracowały w rolnictwie. Gdy przez długi czas nie wracały do domu, rodziny zaczęły ich szukać. Zostały odnalezione dopiero wieczorem. Niestety dwie z nich zmarły. Sekcja zwłok nie wykazała obrażeń zewnętrznych ani wewnętrznych. Z ustaleń policji wynika, że dziewczyny zginęły z powodu zatrucia. - Z ich ust wydobywała się biała substancja. Lekarze potwierdzają, że wskazuje to na zatrucie. Trwają przesłuchania wszystkich osób zaangażowanych w sprawę. Prowadzimy dogłębne śledztwo - powiedział cytowany przez BBC Sureshrao A Kulkarni, starszy oficer policji. Indyjski portal The Wire podaje z kolei, że funkcjonariusze zatrzymali już potencjalnych sprawców przestępstwa - 28-latka i nastolatka. Starszy mężczyzna, Vinay Kumar przyznał się do zmieszania środka owadobójczego z wodą, którą podał trzem dziewczynom. W ten sposób chciał ukarać najstarszą z nich za odrzucenie. - Zmieszałem pestycyd z wodą i poprosiłem mojego przyjaciela o przyniesienie przekąsek. Dziewczyny zjadły je, a kiedy poprosiły o wodę, dałem im butelkę z trucizną - cytuje zeznania Vinay’a, Indian Express. Oskarżeni są mieszkańcami sąsiedniej wioski, z której pochodziły nastolatki. Przemoc i segregacja Statystyki nie pozostawiają złudzeń - to właśnie kobiety z najniższych kast są najczęstszymi ofiarami przemocy w Indiach. Według oficjalnych danych, w ubiegłym roku codziennie gwałcono dziesięć dalickich kobiet. Niestety, mimo dekad funkcjonowania demokratycznego państwa, hierarchię kastową wciąż traktuje się jako narzędzie segregacji. Dalici często padają ofiarami przemocy, gwałtów, masowych morderstw. Odmawia im się praw do edukacji, wstępu do świątyń, wolności zamieszkania, a nawet dostępu do studni. - Jesteśmy ofiarami przemocy, ponieważ jesteśmy biedne, należymy do niższej kasty i jesteśmy kobietami, więc wszyscy patrzą…

kobiety-w-indiach-aaba30f.jpeg
width: 2736
height: 1824

Urodziła się w niewoli, teraz trafi na banknoty. Biden chce uhonorować kultową działaczkę - Harriet Tubman
type: item
date: 2021-01-27T10:45:33.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: historia
subject: niewolnictwo
subject: prawa kobiet
subject: Społeczeństwo
subject: stany zjednoczone
description: Harriet Tubman zaczęła pracę jako pokojówka w wieku zaledwie 5 lat. Przez lata znosiła głód, poniżanie, a nawet bicie. Po latach uciekła przemierzając prawie 150 km, aby dotrzeć do stanu, w którym niewolnictwo było nielegalnie. Później pomogła dziesiątkom innych osób pokonać tę samą drogę, za co okrzyknięto ją Mojżeszem. Teraz jej wizerunek może trafić na banknoty.
encoded: Put Tubman on the Twenty, czyli „umieść Tubman na dwudziestce” to pomysł zapoczątkowany już przed kilkoma laty. Umieszczenia portretu historycznej działaczki na rzecz zniesienia niewolnictwa domagają się i oczekują miliony Amerykanów. Prace nad wprowadzeniem 20-dolarowego banknotu z wizerunkiem Harriet Tubman do obiegu zostały wstrzymane przez sekretarza skarbu w rządzie Donalda Trumpa. Teraz po objęciu Białego Domu przez Joe Bidena pomysł powrócił. To wspaniała wiadomość dla milionów ludzi, którzy wyrazili poparcie dla uhonorowania Tubman, jej historii i wysiłków, które są symbolem walki o wolność czarnoskórej społeczności Stanów Zjednoczonych. Historię życia Tubman opowiada film „Harriet” z 2019 roku, w którym główną rolę gra Cynthia Erivo. Dzieje życia historycznej aktywistki na łamach „The Conversation” ciekawie opisuje też Robert Gudmestad, profesor i dyrektor wydziału historii w Colorado State University, który specjalizuje się w historii niewolnictwa w USA. Niewolnica, szpieg, abolicjonistka Harriet Tubman urodziła się jako Araminta Ross w 1822 roku na wschodnim wybrzeżu Maryland. Zaczęła pracować jako pokojówka, gdy miała zaledwie 5 lat. W wywiadach udzielonych po latach wspominała, że musiała znosić chłostę, głód i ciężką pracę, jeszcze zanim została nastolatką. Przez wiele lat Harriet – jeszcze jako Araminta - pracowała na polach tytoniowych, ale sytuacja się zmieniła, gdy rolnicy przestawili się na uprawę pszenicy. Zboże nie wymagało tyle ręcznej pracy, więc właściciele ziemscy zaczęli sprzedawać swoich niewolników właścicielom plantacji na południu. Tym sposobem dwie siostry Tubman zostały sprzedane handlarzowi niewolników, Harriet również żyła w strachu przed sprzedażą. Kiedy miała 22 lata poślubił wolnego czarnoskórego mężczyznę - Johna Tubmana. Wówczas też postanowiła przyjąć imię matki i od tej pory nazywała się Harriet Tubman. Małżeństwo z wolnym mężczyzną nie sprawiło, że przestała być niewolnicą. Dlatego, gdy pięć lat po ślubie ponownie zaczęły kr…

uhonorowania-harriet-tubman-oczekuja-miliony-amerykanow-fot-getty-images-33f1a88.jpeg
width: 6410
height: 4273

Przepisy aborcyjne na świecie: w Polsce prawo surowsze niż w Iranie czy Pakistanie
type: item
date: 2021-01-27T10:38:32.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: aborcja
subject: ciąża
subject: polityka
subject: prawa kobiet
subject: prawo
subject: Społeczeństwo
subject: Zdrowie
description: W środę, po 97 dniach od ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego zaostrzenia prawa antyaborcyjnego w Polsce, orzeczenie zostało ostatecznie opublikowane w Dzienniku Ustaw. Oznacza to, że decyzja weszła w życie. Zaostrzenie przepisów aborcyjnych sprawi, że znajdziemy się wśród państw o najbardziej rygorystycznych przepisach antyaborcyjnych, a polskie prawo będzie bardziej restrykcyjne niż w przepisy w Iranie, Kolumbii czy Pakistanie.​ „Skutkuje to niemal całkowitym zakazem aborcji w jednym z najbardziej pobożnych krajów katolickich w Europie” - pisze CNN.
encoded: Dotychczas na mocy tzw. kompromisu aborcyjnego z 1993 roku zabieg terminowania ciąży można było przeprowadzić w trzech ściśle określonych przypadkach: gdy ciążą stanowiła zagrożenie dla życia lub zdrowia ciężarnej (bez ograniczeń ze względu na wiek płodu), gdy ciąża była wynikiem czynu zabronionego (ale tylko do do 12 tygodnia ciąży) oraz gdy badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazywały na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu (do momentu ciąży, w którym płód mógł osiągnąć zdolność do samodzielnego życia poza organizmem kobiety). 22 października Trybunał Konstytucyjny kierowany przez Julię Przyłębską, wydał wyrok, w którym orzekł, że trzecia z wymienionych przesłanek uprawniających do przeprowadzenia aborcji jest niezgodna z Konstytucją RP. Wyrok stał się zarzewiem protestów w obronie praw reprodukcyjnych kobiet, które od dnia jego ogłoszenia przetaczają się przez cały kraj. Zdaniem organizacji prokobiecych oraz broniących praw człowieka, podpisanie wyroku w praktyce będzie oznaczało wprowadzenie w Polsce niemal całkowitego zakazu aborcji, bowiem właśnie na podstawie tzw. przesłanki embriopatologicznej (pozwalającej na przerwanie ciąży w przypadku wad letalnych płodu) wykonano w 2019 roku 98 proc. legalnych zabiegów aborcji w kraju (1074 z 1100 ogółem). Federacja na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny zauważa przy tym, że dostęp do legalnej aborcji w Polsce – nawet przed wyrokiem TK – był wyjątkowo utrudniony, a ciężarne kobiety często były odsyłane z jednego szpitala do drugiego. Niejednokrotnie też problemy proceduralne były celowo przeciągane w czasie, aż do momentu, w którym przerwanie ciąży zgodnie z obowiązującym prawem nie było już możliwe. Przepisy aborcyjne w Europie Wyrok TK stawia Polskę w gronie państw o najbardziej restrykcyjnych przepisach aborcyjnych. Jak podaje gazeta.pl zmiana prawa stawia nas obok takich państw jak Boliwia, Peru, Namibia, Niger, Czad czy…

od-tygodnia-przez-polske-przelewa-sie-fala-protestow-po-wyroku-tk-ws-prawa-aborcyjnego-fot-getty-images-71adcbb.jpeg
width: 1024
height: 683

Rwanda dziś. Jak ludobójstwo zmieniło los kobiet
type: item
date: 2020-12-29T08:00:28.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: Edukacja
subject: praca
subject: prawa kobiet
subject: rwanda
subject: Społeczeństwo
description: Ludobójstwo w Rwandzie z 1994 rozpoczęło się, kiedy ekstremiści Hutu oskarżyli Tutsi o zestrzelenie samolotu z prezydentem. Napięcia związane z tragedią zmieniły się w rzeź, podczas której zginęło milion Tutsi oraz tysiące Hutu. Ćwierć miliona kobiet zostało zgwałconych, a tysiące dzieci straciło rodziców. Gdy konflikt wygasł, większość ocalałej ludności Rwandy, liczącej ok. 6 mln osób, stanowiły kobiety. Władzę objęły kobiety i walczyły o równouprawnienie płci. Jak wygląda dzisiejsze życie kobiet w Rwandzie?
encoded: Skutki ludobójstwa w Rwandzie: kobiety wchodzą do polityki Muzeum Rwandyjskiego Ludobójstwa to miejsce niedające spokoju. Jeden z pomników w stołecznym Kigali, które upamiętniają sto dni przerażającego konfliktu plemiennego z 1994 roku. Odwiedzający muzeum Campaign Against Genocide przechodzą przez siedem galerii w niemal zupełnych ciemnościach, mijając wstrząsające obrazy, filmy i mapy na ścianach, po czym wchodzą do dwóch ostatnich, rozświetlonych neonami sal poświęconych wyzwoleniu. To muzeum mieści się w administracyjnym sercu stolicy. Przylega do parlamentu i jest oddzielone ulicą od sądu najwyższego, który został na zawsze zmieniony przez potworności ludobójstwa z 1994 roku. Alice Urusaro Karekezi pamięta te mroczne dni oraz przytłaczające pytania o to jak Rwanda ma postąpić. Jako prawniczka zajmująca się prawami człowieka zabiegała w 1997 r. o uznanie gwałtów za zbrodnie wojenne. W 1999 r. była też współzałożycielką Centrum Zarządzania Konfliktem. – Większość zabitych stanowili mężczyźni – mówi. – Większość uciekinierów mężczyźni. Większość jeńców mężczyźni. To kto ma kierować krajem? W obliczu tej konieczności kobiety – stanowiące do 80 proc. ocalałej ludności Rwandy – sięgnęły po przywództwo. Przy wsparciu kobiecych grup obywatelskich prawodawcy wprowadzili nowe przepisy, jedne z najbardziej przyjaznych kobietom na świecie. W 1999 r., obalając tradycję, pozwolono kobietom oficjalnie dziedziczyć nieruchomości w przypadku braku testamentu, co z wiejskich dziewczyn, pozbawianych dotąd praw na rzecz swoich braci, uczyniło posiadaczki ziemskie. Inne reformy umożliwiły kobietom wykorzystywanie swej ziemi jako zabezpieczenia pożyczek. Kobiety uzyskały prawo otwierania kont bankowych bez zgody męża. Edukacja dziewcząt stała się priorytetem dzięki działaniom, które pozwoliły większej ich liczbie uczęszczać do szkół wyższych. Wypracowano bodźce mające skłaniać dziewczęta do studiowania tradycyjnie męskich kierunków. Z kraju traktującego kobiety jak męską własność, kt…

rwanda-kobiety-d80b161.jpeg
width: 2121
height: 1414

Długa droga sufrażystek z Wyoming. Jak w Stanie Równości walczono o równouprawnienie
type: item
date: 2020-12-16T08:20:11.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: prawa kobiet
subject: równouprawnienie
subject: Społeczeństwo
subject: stany zjednoczone
description: 10 grudnia 1869 roku terytorialna władza ustawodawcza w Wyoming przyznała kobietom prawo wyborcze i prawo do pełnienia funkcji publicznych. Historia przyznania kobietom prawa do głosowania w Wyoming była długa. Jak ostatecznie udało się osiągnąć cel, jakie były argumenty za i przeciw temu prawu oraz jak ten Stan Równości (ang. The Equality State) zareagował na kobiety przy urnach wyborczych?
encoded: W latach 2009 i 2010 przypadła 140. rocznica przyznania kobietom prawa wyborczego w Stanach Zjednoczonych. Wyoming przyjął pierwszą ustawę o prawie wyborczym kobiet 10 grudnia 1869 roku, a kobiety głosowały po raz pierwszy w 1870 roku. Prawo wyborcze w języku angielskim określane jest słowem 'suffrage'. Pochodzi ono od łacińskiego słowa 'suffragium', oznaczającego właśnie prawo do głosowania. Kobiety w Stanach Zjednoczonych walczyły o prawo wyborcze od czasów prezydentury Andrew Jacksona, w latach dwudziestych XIX wieku. Przed wojną secesyjną zasady prawa wyborczego dawały kobietom ograniczone prawo do głosowania w kilku stanach. New Jersey pozwalało im głosować zanim w 1844 roku nastąpiło pozbawienie praw wyborczych kobiet na mocy stworzonej wtedy konstytucji tego stanu. W 1869 roku Kongres uchwalił XV poprawkę do konstytucji Stanów Zjednoczonych, mającą wkrótce zostać ratyfikowaną, która gwarantowała powszechne prawo wyborcze dla mężczyzn. W poprawce tej nie było wzmianki o kobietach. Choć rząd federalny nie przyznał wówczas kobietom prawa do głosowania, poszczególne stany nadal mogły uchwalać różne rodzaje prawa wyborczego, w tym przyznawać je właśnie kobietom. Budowa kolei a prawo wyborcze W tym samym roku zakończono budowę kolei transkontynentalnej, łączącej linie kolejowe Union Pacific i Central Pacific. Może się wydawać, że nie ma to nic wspólnego z umożliwieniem kobietom głosowania, ale w rzeczywistości było to bardzo ważne. Tysiące pracowników przybyło na amerykański zachód, aby pracować na kolei. W miarę wzrostu liczby ludności Kongres postanowił wydzielić część terenów w Dakocie, Idaho i Utah, aby stworzyć Terytorium Wyoming. W maju 1869 roku, w tym samym miesiącu, w którym Union Pacific Railroad zostało otwarte dla obywateli, prezydent Ulysses S. Grant mianował Johna A. Campbella nowym gubernatorem Terytorium Wyoming. Pierwsze wybory w Terytorium Wyoming odbyły się we wrześniu 1869 r. William H. Bright, przewodniczący Rady Ustawodawczej Terytorium Wyomin…

photograph-by-hannah-smith-my-shot1-c37c152.jpeg
width: 990
height: 557

Głos kobiet musi być słyszany wszędzie. Jak wygląda feminizm w Afryce i krajach arabskich
type: item
date: 2020-12-14T07:35:32.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: arabia saudyjska
subject: Kultura
subject: prawa kobiet
subject: Społeczeństwo
description: Równouprawnienie płci w wielu krajach wciąż jest rewolucją. Kobiety z całego świata głośno wyrażają swoje opinie i aktywnie działają, przybliżając świat do pełnego zrównania praw płci. Szczególnie w ostatnich latach kobiety poczuły, że mają prawo głośno krzyczeć o równym traktowaniu, wykroczeniach wobec nich oraz patriarchalnej dynamice władzy. Powoli zmieniają świat – poczynając od polityki, sztuki i społeczności.
encoded: Prawa kobiet – po co kobietom równouprawnienie płci? Idea postępu w kwestii praw kobiet zazwyczaj w mniejszym stopniu dotyczy spraw powierzchownych, na przykład ubioru. Koncentruje się na wyzwalaniu spod męskiej kontroli w najważniejszych aspektach ich życia. To misja wypełniana na kilku płaszczyznach – w instytucjach rządowych, w miejscach pracy i w domach, poprzez aktywność na ulicach oraz możliwość opowiadania własnych historii. W krajach takich jak Rwanda i Irak ustanowienie parytetów płci zagwarantowało znaczącą obecność kobiet w parlamencie. Od roku 2003 Rwanda ma proporcjonalnie najwyższą na świecie parlamentarną reprezentację kobiet. W Malawi i innych krajach afrykańskich, które nie mają prawnych uregulowań pomagających kobietom awansować, do zmiany w terenie doprowadzają kobiety-wodzowie inspirujące tamtejsze panie. Ale zmiany rzadko bywają łatwe. Patriarchalne status quo jest bardzo głęboko zakorzenione, zwłaszcza w państwach autorytarnych, gdzie podważanie zasad politycznego systemu drogo kosztuje. Do dziś żadne państwo na świecie nie osiągnęło pełnej równości płci. W rankingu Global Gender Gap Index, opracowanym przez Światowe Centrum Ekonomiczne, przodują Skandynawowie. Ten wskaźnik, odnoszący się do całej populacji, mierzy dysproporcje płci w czterech kluczowych obszarach: zdrowia, wykształcenia, gospodarki i polityki. Nierówność płci nie jest wyznaczona przez jakiekolwiek miejsce, rasę lub religię i nie jest ograniczona do najbiedniejszych rejonów świata. Na przykład Kanada zajmuje w globalnym indeksie miejsce 16., gdy tymczasem Stany Zjednoczone tkwią na pozycji 51., obniżając ogólny ranking dla Ameryki Północnej z powodu stagnacji w subindeksie „pozycji politycznej” i spadku równości płci wśród stanowisk na szczeblu rządowym, a także obniżenia poziomu publicznej edukacji. Te rankingi poprawiają nasze rozumienie kobiecych wpływów i wyzwań – zwłaszcza na Bliskim Wschodzie i w Afryce. Pierwsza kobieta-wódz plemienia Ngoni, Theresa Kachindamoto, pamięta…

kenia-mpayon-loboitong-o-e481f28.jpeg
width: 1900
height: 1352

Arabia Saudyjska łagodzi zasady segregacji płciowej w restauracjach
type: item
date: 2020-12-09T13:31:42.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: arabia saudyjska
subject: Kultura
subject: prawa kobiet
description: Rząd Arabii Saudyjskiej ogłosił, że kobiety nie muszą już być separowane od mężczyzn w restauracjach. Do tej pory przedstawicielki płci pięknej były zmuszone do korzystania z oddzielnych wejść i jedzenia w specjalnie odgrodzonych strefach, by “nie przyciągały wzroku mężczyzn”.
encoded: Ogłoszenie saudyjskiego Ministerstwa Gmin i Spraw Wiejskich jest najnowszą reformą, mającą na celu złagodzenie surowych zasad społecznych, które od dziesięcioleci obowiązują w całym królestwie. Jednak nie ma się co łudzić, że powodem nowych porządków społecznych jest polepszenie jakości życia kobiet. W oficjalnym oświadczeniu opublikowanym przez saudyjską państwową agencję prasową wskazano wprowadzenie tych zmian w celu przyciągnięcia do kraju zagranicznych inwestycji i lepszych możliwości biznesowych. Stare ustalenia dotyczące segregacji płciowej mieszkańców Arabii Saudyjskiej to część tego, co konserwatywny kraj muzułmański postrzegał jako wymóg zgodny z religią, chociaż inne kraje, w których ta wiara dominuje, nie mają podobnych ograniczeń. Od dziesięcioleci obowiązuje tu ścisły zakaz mieszania się niepowiązanych ze sobą mężczyzn i kobiet w miejscach publicznych, przy czym od kobiet wymaga się tu również uzyskania zgody ich prawnego opiekuna – zazwyczaj męskiego członka rodziny lub męża – na podejmowanie ważnych decyzji. Ale saudyjski książę Mohammed bin Salman postanowił złagodzić te zasady na tyle, ile się dało, nakazując wprowadzenie szeregu reform i ograniczając uprawnienia policji religijnej w królestwie. Dzięki niemu w 2017 roku kobiety otrzymały prawo wstępu na stadiony sportowe (do wyznaczonych sekcji rodzinnych), a rok później również możliwość robienia prawa jazdy. W sierpniu tego roku umożliwiono zaś Saudyjkom ubieganie się o paszport i podróżowanie bez uprzedniego uzyskania zgody ich opiekuna płci męskiej. Pomimo złagodzenia zasad w wielu instytucjach i komercyjnych miejscach, segregacja płciowa w Arabii Saudyjskiej jest nadal mocno zakorzeniona w kulturze. Kobiety i mężczyźni wciąż są od siebie separowani na weselach, a większość szkół państwowych i publicznych uniwersytetów jest prowadzona oddzielnie dla uczniów obu płci.

arabia-saudyjska-lagodzi-zasady-segregacji-plciowej-w-restauracjach-5f26252.jpeg
width: 1851
height: 1227

Grzeczne już były, teraz jest wojna. Strajk Kobiet oczami polskich fotografek [GALERIA]
type: item
date: 2020-12-08T15:55:04.000Z
subject: Fotografia
subject: National Geographic Site
subject: aborcja
subject: fotografia
subject: historia
subject: Kultura
subject: polityka
subject: prawa kobiet
subject: protesty
subject: strajk
subject: Travel
description: Pierwsza Dama Nancy Reagan mawiała, że „kobieta jest jak herbata w torebce – z jej mocy można zdać sobie sprawę tylko w gorącej wodzie”. A w Polsce zawrzało.
encoded: 100 000. Tyle Polek, w przybliżeniu, dokonuje aborcji każdego roku. Jedynie niewiele ponad tysiąc procedur to zabiegi legalnie wykonywane w polskich szpitalach (zgodne z polską legislacją). Mimo że przez lata politycy powtarzali z mównic jak mantrę, że polskie społeczeństwo nie jest gotowe na zmiany, więcej, że polskie społeczeństwo nie jest ponoć nawet gotowe na debatę, praktyka wskazywała zgoła inaczej. Prawo obchodziło się po cichu, a debatę kobiety zmuszone zostały zorganizować sobie same. Na ulicach. Decyzja Trybunału Konstytucyjnego z 22 października 2020 roku zakaże prawie wszystkich, bo 98%, przeprowadzanych w Polsce legalnych aborcji – wykluczy te, które dotyczą usuwania ciąży w przypadku ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu, bądź jego nieuleczalnej choroby. Odpowiedź kobiet była natychmiastowa – masowy bunt. I podczas gdy podziemie, zagraniczne kliniki i tabletki łykane po domowych kątach niewątpliwie pozostaną, to, co zdaje się raz na zawsze zniknęło ze sfery publicznej, to milczenie i wstyd. Dziś już nie ma aborcji po cichu. Dziś jest rewolta. Płonące flary. Blokady miast. I aborcyjne coming-outy. Śp. Pierwsza Dama Nancy Reagan mawiała, że „kobieta jest jak herbata w torebce – z jej mocy można zdać sobie sprawę tylko w gorącej wodzie”. A w Polsce zawrzało. Patrząc dziś na polskie ulice, zapewne przytakują jej nie tylko konserwatywni politycy, którym owe ulice sugerują, żeby uciekali prędziutko, ale i same kobiety. Z racami w rękach i krzykiem na ustach. Solidarne. W miastach i wsiach. W tysiącach, dziesiątkach i setkach tysięcy. Grzeczne już w końcu były. A teraz jest wojna. Artykuł powstał w odpowiedzi na akcję WOMEN* To The Front, zainicjowaną przez RATS Agency we współpracy ze SPUTNIK Photos i NAPO, w celu zwrócenia uwagi na pracę polskich fotografek.

to-co-zdaje-sie-raz-na-zawsze-zniknelo-ze-sfery-publicznej-to-milczenie-i-wstyd-fot-adrianna-zok-atadkazet-e6c6d8c-1.jpeg
width: 1920
height: 1080

„Demograficzne ludobójstwo” w Chinach. Przymusowa sterylizacja ujgurskich kobiet
type: item
date: 2020-12-02T10:51:07.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: chiny
subject: Edukacja
subject: obóz koncentracyjny
subject: obozy dla uchodźców
subject: prawa kobiet
subject: ujgurzy
description: Ujgurskie kobiety są poddawane przymusowej sterylizacji i antykoncepcji, a nawet zmuszane do przerywania ciąż – donosi „The Guardian” powołując się na raport przygotowany przez niemieckiego naukowca Adriana Zenza, badającego politykę Chin wobec mniejszości etnicznych.
encoded: „Według badań opublikowanych w poniedziałek, chińskie władze przeprowadzają przymusową sterylizację kobiet w ramach kampanii na rzecz ograniczenia wzrostu populacji mniejszości etnicznych w zachodnim regionie Xinjiang (inaczej Sinciang)” – podaje „Guardian”. Badania oparte zostały na oficjalnych danych pochodzących z regionu, dokumentach rządowych znalezionych m.in. w chińskiej sieci, oraz wywiadów z kobietami wywodzącymi się z mniejszości etnicznych. Adriana Zenz, niemiecki antropolog znany z badań nad obozami reedukacji Xinjiang, mówi, że kobietom z mniejszości etnicznych grozi m.in. umieszczenie w obozach internowania, jeśli odmówią przerwania ciąży przekraczającej tzw. „kwoty porodowe”. Według raportu nawet kobietom, które miały mniej niż dozwolone prawem dwoje dzieci, zostały przymusowo podane domaciczne środki antykoncepcyjne. Niektóre kobiety w rozmowach z Zenzem twierdziły, że zostały zmuszone do poddania się zabiegowi sterylizacji. Byłe więźniarki obozów twierdziły z kolei, że otrzymywały zastrzyki, po których dochodziło do wstrzymania miesiączki lub pojawienia się nieregularnych krwawień – objawów charakterystycznych dla działania środków antykoncepcyjnych. Dokumenty rządowe badane przez Zenza wykazały również, że kobiety w niektórych społecznościach wiejskich w regionie poddawane były częstym obowiązkowym badaniom ginekologicznym, a co dwa miesiące musiały przeprowadzać testy ciążowe, które otrzymywały od lokalnych urzędników ds. zdrowia. View oEmbed on the source website Masowe pranie mózgów Zenz odkrył, że wzrost liczby ludności w regionie Xinjiang, w których żyją głównie mniejszości etniczne, spadł poniżej średniego poziomu w latach 2017-2018. Rok po tym, jak oficjalnie odnotowany wskaźnik sterylizacji w regionie gwałtownie przekroczył średnią krajową w 2016 roku. Ujgurscy aktywiści twierdzą, że Chiny wykorzystują obozy dla internowanych do przeprowadzenia masowej kampanii prania mózgu, mającej na celu wykorzenienie ich odrębnej kultury i tożsamości is…

na-calym-swiecie-odbywaja-sie-manifestacje-z-wezwaniem-do-zamkniecia-obozow-w-ktorym-przetrzymywani-sa-ujgurzy-fot-getty-images-7f50770.jpeg
width: 1024
height: 683

Jak zmienia się kanon kobiecego piękna? "To przerażające, jak ważna stała się uroda"
type: item
date: 2020-11-23T12:49:59.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: kobiety
subject: piękno
subject: prawa kobiet
subject: Społeczeństwo
subject: Uroda
description: Przez ostatnie kilkadziesiąt lat popularny kanon piękna wciąż się poszerzał, stopniowo obejmując kobiety czarnoskóre, z bielactwem, łyse, a wreszcie z siwizną i zmarszczkami. Zmierzamy do kultury uznającej piękno o szerokim spektrum. Takiej, w której każdy jest mile widziany. Każdy jest piękny. Czy na pewno współczesna definicja piękna obejmuje nas wszystkie? I jak na przestrzeni lat zmieniał się kanon kobiecego piękna?
encoded: Kanon kobiecego piękna: jak bardzo zmieniło się postrzeganie kobiecej urody? Piękno jest kwestią kulturową. To, co jedna społeczność podziwia, przez inną może być uważane za obojętne albo nawet odrażające. Coś, czemu jeden człowiek nie może się oprzeć, u drugiego wywołuje wzruszenie ramion. Piękno jest osobiste. Ale także uniwersalne. Istnieją międzynarodowe piękności – osoby, które zaczęły reprezentować standard. Przez wiele pokoleń kanon kobiecego piękna był kojarzony ze smukłą sylwetką z wydatnym biustem i wąską talią. Podbródek miał być wyraźnie zaznaczony, kości policzkowe położone wysoko i wystające. Nos szczupły. Wargi pełne, ale bez przesady. Oczy, najlepiej niebieskie lub zielone, duże i jasne. Włosy miały być długie, gęste i falujące – i najlepiej złociste. Symetria była pożądana. Młodość… to się rozumie samo przez się. Taki był standard, odkąd pojawiły się czasopisma kobiece, które skodyfikowały i skomercjalizowały urodę. Najbliżej tego ideału były tzw. wielkie piękności – kobiety takie jak aktorka Catherine Deneuve czy księżna Grace. Im bardziej kobieta różniła się od tej wersji kanonu piękna, tym bardziej stawała się egzotyczna. Jeśli odbiegła za bardzo, była po prostu uważana za mniej atrakcyjną – albo pociągającą, albo wartościową. I dla niektórych kobiet – o skórze czarnej lub brązowej, grubych lub starych – ten kanon kobiecego piękna w rozumieniu szerokiej kultury wydawał się nieosiągalny. Na początku lat 90. XX w. kanon piękna w odniesieniu do kobiet zaczął się poszerzać dzięki pojawieniu się Kate Moss, z jej drobną budową i lekko poszarpaną estetyką. Ta brytyjska nastolatka przy wzroście 1,70 m była za niska, żeby występować na wybiegu. Nie miała też szczególnego wdzięku i brakowało jej szlachetnej postawy, która pozwalała wielu innym modelkom roztaczać królewską aurę. Gwiazda Moss, która zajaśniała w reklamach Calvina Kleina, oznaczała odejście od długonogich gazel z minionych lat. Moss zakłócała system piękna, ale i tak spokojnie mieściła się w …

czym-jest-dzisiaj-kanon-kobiecego-piekna-jak-na-przestrzeni-lat-zmieniala-sie-definicja-piekna-fot-hannah-reyes-morales-national-geographic-24a8f34.jpeg
width: 1096
height: 617

"Przyszłość powinna być kobietą". Czy po latach walki przyjdzie czas równości?
type: item
date: 2020-11-17T08:11:16.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: prawa kobiet
subject: Społeczeństwo
description: Wiele osób uważa, że nadszedł czas, aby kobiety odrzuciły gorszy status, domagały się równości i bez poczucia winy ujawniały swoje ambicje i sukcesy. Jak wygląda współczesna emancypacja kobiet?
encoded: Kiedy wyjeżdżałam do college'u, moja mama dała mi kawałek złożonego papieru z wiadomością, która według niej była mi potrzebna. Napisała ją odręcznie na kartce wyrwanej z jednego z małych notesików, które trzymała przy telefonie. Było tam napisane: Nikt nie może sprawić, że poczujesz się gorsza bez twojej zgody. To cytat powszechnie przypisywany Eleanor Roosevelt i był to wspaniały prezent dla młodej kobiety wyruszającej w świat. Żałuję, że nie zatrzymałam tej małej kartki papieru. Przez jakiś czas znajdowała się w moim portfelu, a potem, kiedy się wytarła i trochę zestarzała, włożyłam ją w błyszczącą spinkę do włosów i trzymałam w szufladzie komody z biżuterią i pamiątkami. Po kilku latach i kilku przeprowadzkach straciłam ją z oczu, ale zawsze starałam się trzymać mocno myśli, że mamy siłę odrzucić każdą próbę wywołania w nas uczucia, że jesteśmy mali i gorsi. Kluczowym słowem jest "czuć". Moja mama, jako Afroamerykanka, była w pełni świadoma tego, że człowiek, a w szczególności kobieta, może być zepchnięty do niższej rangi w bardzo realny i dogłębny sposób. Prawo może decydować o tym, gdzie możesz mieszkać lub pracować i czy możesz uzyskać zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej, posiadać nieruchomość lub głosować. Zwyczaje i obyczaje społeczne oraz samozwańcza kontrola własnego statusu mogą trzymać cię z dala od sali obrad lub klubu. Ale tak naprawdę nikt nie ma prawa sięgać do wnętrza twojej duszy i wyłączać twojego poczucia pewności siebie. Moja mama ma wysoką etykę pracy, ale ma też twardą "etykę wartości". Szacunek do samego siebie w obliczu opresji jest jej supermocą. Siła kobiet To słowo, 'moc', przybiera różne wymiary, kiedy spojrzymy na nie przez pryzmat płci. Moc jest najczęściej kojarzona z siłą, która z kolei wiąże się z fizyczną sprawnością lub potęgą finansową. Domyślnym założeniem jest to, że całe społeczeństwo czerpie korzyści z tego, że mężczyźni są wychowywani w taki sposób, by stać się potęgą - ich rodziny, ich społeczności, ich mie…

feminizm-dc72aaa.jpeg
width: 1200
height: 1051

Chiny: powstaje baza sprawców przemocy domowej. Do wglądu dla narzeczonych
type: item
date: 2020-11-16T10:52:03.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: chiny
subject: domy
subject: Kultura
subject: małżeństwo
subject: prawa kobiet
subject: przemoc
description: Chińskie miasto Yiwu jako pierwsze w kraju uruchomi pilotażowy program mający przeciwdziałać przemocy domowej. Narzeczeni, którzy zgłoszą chęć zawarcia małżeństwa, będą mieli prawo w tajemnicy przed przyszłym małżonkiem lub małżonką sprawdzić, czy ich druga połówka nie figuruje w bazie sprawców przemocy domowej.
encoded: Na uruchomienie bazy zdecydowano się w związku ze wzrostem przypadków przemocy domowej. Nie tylko w Chinach, ale we wszystkich krajach na świecie, blokady i zakazy związane z epidemią koronawirusa, przyczyniły się do nasilenia się przemocy w rodzinach. Miasto Yiwu we wschodnich Chinach ma rozpocząć pilotażowy program 1 lipca. Baza pozwoli mieszkańcom sprawdzić, czy ich partner bądź partnerka ma w swojej historii wykroczenia dotyczące przemocy domowej. Zgodnie z oświadczeniem zamieszczonym na oficjalnej stronie miasta, baza danych z możliwością wyszukiwania będzie zawierała informacje o przestępcach z całego kraju – tych, którzy zostali skazani na areszt lub karę pozbawienia wolności, bądź byli oskarżeni z powodu przemocy domowej. Baza obejmie dane od 2017 roku. – W wielu przypadkach zaangażowane strony dowiadują się o przemocy domowej dopiero po ślubie. Dzięki stworzeniu bazy danych, partnerzy mogą wcześniej się tego dowiedzieć i zastanowić, czy brać ślub – mówi cytowany przez „The Guardian” Zhou Danying, wiceprezes Federacji Kobiet Yiwu, jednego z organów rządowych zaangażowanych w program. Osoby korzystające z bazy danych muszą podać swój numer identyfikacyjny oraz identyfikator osoby, z którą zamierzają się pobrać, a także numer wniosku złożonego w urzędzie stanu cywilnego. Muszą także podpisać umowę o zachowaniu poufności. Ci, którzy będą rozpowszechniać lub wykorzystywać informacje zawarte w bazie danych do celów innych niż własne decyzje małżeńskie, poniosą konsekwencje prawne – zapowiedzieli urzędnicy. Użytkownicy mogą przeszukiwać bazę danych tylko dwa razy w roku, i sprawdzić dane dotyczące maksymalnie dwóch osób. Przemoc pod znakiem tabu Przemoc domowa w Chinach to wciąż poważne zagrożenie i temat tabu. Dlatego też komentujący inicjatywę miasta Yiwu twierdzą, że baza może być ograniczona przez fakt, że wiele przypadków przemocy domowej wciąż nie jest zgłaszanych, a nawet zgłaszane incydenty często są odrzucane przez policję i sądy. W 2016 r. Chiny przyjęły…

narzeczeni-beda-mogli-przed-slubem-sprawdzic-baze-sprawcow-przemocy-domowej-fot-getty-images-7678289.jpeg
width: 1024
height: 683

"To zawsze było coś poza normą". Jak wyglądały podróże kobiet w roku 1920?
type: item
date: 2020-11-16T09:20:07.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: podróże
subject: prawa kobiet
subject: równouprawnienie
subject: Travel
description: Dzień Równości Kobiet upamiętnia rok, w którym XIX poprawka do Konstytucji USA zapewniła większości mieszkających tam kobiet prawo do głosowania. Jednak podróżowanie kobiet było często zupełnie inną kwestią.
encoded: Jak kobiety podróżowały w 1920 roku? Cóż, wszystko zależało od tego, kim byłaś i dokąd zmierzałaś. W tym roku wiele amerykańskich kobiet uzyskało prawo do głosowania dzięki XIX poprawce do konstytucji, której przyjęcie świętowane jest 26 sierpnia, jako Dzień Równości Kobiet. Poprawka nie dotyczyła jednak wszystkich kobiet, ponieważ ludność rdzenna, imigrantki z Azji i czarnoskóre kobiety na Południu wciąż nie mogły głosować przez kolejne dziesięciolecia. I równie wybiórczy był bezpieczny dostęp kobiet do podróżowania. A zatem jak podróżowano w XX wieku? Jeśli byłaś zamężna i podróżowałaś za granicę, twój mąż prawdopodobnie miał jeden paszport, który pozwalał na identyfikację was obojga, jako "Pan John Doe i żona". Wynikało to z faktu, że tylko niezamężne kobiety mogły otrzymać paszport z nazwiskiem rodowym. Jeśli zamężna kobieta wnioskowałaby o własny paszport, by podróżować sama, to i tak zostałby on wydany na nazwisko męża, jako "Pani John Doe". Ale tak naprawdę to nie powinny w ogóle podróżować same. "Niezależnie od tego, czy podróżowała sama na nazwisko męża, czy też była niezamężna i podróżowała samotnie... we wszystkich przypadkach było to coś jakby poza normą" - mówi Craig Robertson, historyk mediów na Uniwersytecie Northwestern i autor książki "The Passport in America". Samotne podróże kobiet Mimo to, w 1920 r. wciąż były kobiety, które podróżowały samotnie, a niektóre z nich nie lubiły nosić paszportów na nazwisko męża, jak dziennikarka Ruth Hale, która w 1921 r. założyła Lucy Stone League, by walczyć z tym problemem. Cztery lata później organizacja pomogła pisarce Doris E. Fleischman zostać pierwszą zamężną kobietą, która otrzymała paszport w swoim własnym, czy też "panieńskim" nazwisku. Nie wszyscy mieli jednakowy dostęp do podróży międzynarodowych. Chodzi tu o rdzennych Amerykanów, którzy nie byli obywatelami amerykańskimi i nie mogli nawet swobodnie podróżować po swoich własnych ziemiach. Ale dla Afroamerykańskich kobiet, które było na to stać, podróże …

photograph-by-wiswall-bros-nat-geo-image-collection-d742f62.jpeg
width: 912
height: 513

Oprah Winfrey, Jacinda Ardern, Laura Bush. Zadaliśmy kobietom z całego świata 6 ważnych pytań. Odpowiedzi mogą cię zaskoczyć
type: item
date: 2020-11-16T08:20:23.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: prawa kobiet
subject: Społeczeństwo
description: Dzięki słowom i towarzyszącym im portretom poznasz imponujące, wnikliwe kobiety działające w różnorodnych sferach życia, którym National Geographic zadało ten sam zestaw pytań. Oto, co powiedziały.
encoded: Niektóre z nich to wybitne postaci znane z nowej książki "WOMEN: The National Geographic Image Collection". Inne to naukowcy i odkrywcy z National Geographic Society. Jeszcze inne należą do Women of Impact, 56-tysięcznej społeczności internetowej, którą National Geographic powołało do życia jako miejsce wymiany kobiecych historii. Rozważ poniższe pytania jeśli chcesz lub sięgnij do zamieszczonych odpowiedzi. Witamy w dyskusji. Jakie jest najważniejsze wyzwanie, przed którym stoją dziś kobiety? "Aby być traktowaną sprawiedliwie, w oparciu o zdolność wnoszenia własnego wkładu, w oparciu o umiejętności. Aby być akceptowaną jako równa innym." - Ellen Pao. Kiedy Ellen pozwała swojego pracodawcę z Doliny Krzemowej za dyskryminację płciową, postawiła przed sądem kwestię traktowania kobiet w całym sektorze technologii. W 2015 roku ława przysięgłych orzekła przeciwko Pao, która w tym czasie prowadziła już serwis społecznościowy Reddit. Obecnie prowadzi Project Include, organizację non-profit, którą założyła w celu wspierania integracji i różnorodności w świecie technologii. Melinda Gates Jest współzałożycielką Fundacji Billa i Melindy Gatesów, która wspiera wysiłki na rzecz zmniejszenia nierówności, ubóstwa i innych światowych problemów. "Nie ma na Ziemi kraju, w którym kobiety osiągnęłyby prawdziwą równość, a bariery, na które trafiają wyglądają inaczej w różnych miejscach. Ale bez względu na to, gdzie jesteś na świecie, zrozumienie tych barier jest pierwszym krokiem do ich zniesienia. A to wymaga podjęcia wspólnego wysiłku w celu zebrania dokładniejszych danych o kobietach i ich życiu. Nie mamy wiarygodnych informacji na temat tego, ile dziewcząt chodzi do szkoły, ile kobiet ma szansę zarabiać na swoje utrzymanie, jak wygląda ich zdrowie i bezpieczeństwo oraz czy umierają z przyczyn, którym można zapobiec. A bez tych danych nie jesteśmy w stanie opracować skutecznej polityki lub działań, które odpowiadałyby potrzebom kobiet. Dane to siła". Jane Goodall Prymatolog, która po…

tym-kobietom-zadalismy-kilka-waznych-pytan-fot-national-geographic-1e1e51a.jpeg
width: 1900
height: 1069

Rosnący głos pakistańskich kobiet. Jak wygląda ich walka o prawa, mimo oporu ze strony państwa i religii?
type: item
date: 2020-11-16T07:54:48.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Kultura
subject: pakistan
subject: prawa kobiet
subject: równouprawnienie
subject: Społeczeństwo
description: Od rejestrowania kobiecych wyborców po negocjowanie swoich praw, kobiety na nowo definiują swoje role, pomimo oporu ze strony państwa, instytucji religijnych i innych kobiet.
encoded: SHAHDARA, PAKISTAN - Bushra Khaliq stała pośrodku wiejskiego domu, wyprostowana z ramionami ściągniętymi do tyłu, przykuwając uwagę pięćdziesięciu kobiet wokół niej. Zarówno stare, jak i młode, miały na sobie pakistańskie tuniki i chusty. Niektóre kołysały i karmiły niemowlęta, inne uciszały dzieci, które szarpały je za rękawy. Słońce z otwartego dachu ogrzewało twarz Bushry, kiedy rozglądała się dookoła, utrzymując kontakt wzrokowy najpierw z jedną kobietą, a potem z drugą. "Kto będzie decydował o twoim głosie?" – zapytała. Kobiety klaskały i krzyczały zgodnie: "Ja!". Khaliq, 50-letnia obrończyni praw człowieka i działaczka społeczna, zorganizowała pierwszy z kilku warsztatów poświęconych uczestnictwu w życiu politycznym, który odbył się tego dnia na wiejskich obrzeżach Lahore. Kobiety, które uczestniczyły w warsztatach były miejscowymi żonami i córkami robotników rolnych. Wiele z nich było analfabetkami, choć kilka pracowało na niskopłatnych stanowiskach, by posłać swoje córki do szkoły. To było na tydzień przed wyborami parlamentarnymi w Pakistanie, a Bushra, która kieruje organizacją pod nazwą 'Women in Struggle for Empowerment' (WISE), zachęcała kobiety do głosowania. Wiele wiejskich kobiet nie ma swoich państwowych dokumentów tożsamości (ang. National Identity Cards), które wymagane są nie tylko do głosowania, ale także do otwarcia konta bankowego i uzyskania prawa jazdy. W Pakistanie wiele kobiet na obszarach wiejskich i plemiennych nie było w stanie wykonywać tych czynności z dokumentem czy bez niego. Zgodnie z patriarchalnymi zwyczajami i naciskami ze strony rodziny, żyją one w zaciszu domowym bez tożsamości prawnej. Zmiany w prawach kobiet w Pakistanie Tymczasem w wyborach w lipcu 2018 roku w Pakistanie odnotowano wzrost liczby nowo zarejestrowanych kobiet o 3,8 miliona. Gwałtowny wzrost nastąpił po wprowadzeniu w 2017 r. ustawy wymagającej co najmniej 10-procentowej frekwencji wyborczej kobiet, w celu legitymizacji liczenia głosów w każdym okręgu. Pakista…

aktywistka-i-obronczyni-praw-czlowieka-bushra-khaliq-af7811b.jpeg
width: 1115
height: 627

Kamala Harris – pierwsza kobieta na fotelu wiceprezydenta USA. Poznaj kandydatki, które utorowały jej drogę
type: item
date: 2020-11-09T10:54:50.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: polityka
subject: praca
subject: prawa kobiet
subject: Społeczeństwo
subject: stany zjednoczone
description: Co najmniej 11 kobiet w historii ubiegało się o stanowisko wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych, w tym więcej niż jedna czarnoskóra kobieta i jedna kobieta pochodzenia azjatyckiego. Sto lat po tym, jak Amerykanki uzyskały prawo do głosowania – początkowo jedynie dla białych kobiet – Kamala Harris została pierwszą kobietą (i pierwszą pochodzenia afroamerykańskiego i azjatyckiego) wybraną na wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych.
encoded: Jednak Harris nie jest pierwszą kobietą, która ubiegała się o ten urząd. Kobiety starały się o wyższe stanowiska na długo przed tym, zanim mogły głosować. Sufrażystka i nowojorska dziennikarka prasowa Victoria Woodhull, która wraz ze swoją siostrą była również pierwszą kobietą maklerką na Wall Street, została pierwszą kobietą, która kandydowała na prezydenta w 1872 roku, kiedy została nominowana przez nowo utworzoną Partię Równych Praw (Equal Rights Party). Nie jest jasne, czy faktycznie prowadziła kampanię, bo wieku 33 lat nie mogła legalnie zostać prezydentem. (Abolicjonista Frederick Douglass był wymieniony jako kandydat na wiceprezydenta, ale nigdy nie przyznał się do udziału w kampanii). W dniu wyborów Woodhull pozostawała w areszcie, pod zarzutem dopuszczenia się nieprzyzwoitości za opublikowanie w swojej gazecie szczegółów dotyczących romansu przywódcy religijnego. Pomimo jej rozgłosu, nie ma informacji, aby ktokolwiek oddał na nią głos. Podczas, gdy Woodhull nie podjęła dalszych wysiłków, aby zostać wybraną, Harris jest ostatnią z długiej linii kobiet, które to zrobiły. Według Center for American Women and Politics na Rutgers University (CAWP), co najmniej 11 innych kobiet ubiegało się wcześniej o stanowisko wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych, w tym więcej niż jedna czarnoskóra kobieta i jedna azjatycko-amerykańska kobieta. (Może być ich więcej: lista CAWP obejmuje tylko kandydatów, którzy byli pierwszymi w historii, zdobyli co najmniej 1 procent głosów powszechnych lub otrzymali co najmniej 100 głosów na konwencji nominacji głównej partii). Wiele wcześniejszych kandydatek należało do partii trzecich. Niektóre kandydowały, aby zwrócić uwagę na problemy, inne, aby udowodnić swój punkt widzenia, a niektóre zostały zwerbowane, aby ożywić kampanię. Niewiele miało prawdziwą szansę na objęcie urzędu. Poznaj kobiety, które mimo przeciwności losu walczyły o drugą najwyższą pozycję w kraju. Marietta Stow W 1884 roku Stow, właścicielka kalifornijskiej gazety, nominow…

kamala-harris-fot-mike-kepka-polaris-images-east-news-4bd532d.jpeg
width: 1000
height: 667

„Giewont zdobyty!” Na krzyżu w Tatrach zawisł baner Strajku Kobiet
type: item
date: 2020-11-09T10:08:26.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: giewont
subject: prawa kobiet
subject: Społeczeństwo
subject: tatry
description: Wielka czerwona błyskawica, a pod nią hasło „Przemoc domowa to nie tradycja” – taki baner zawisł w niedzielę na zabytkowym krzyżu na Giewoncie. Akcja aktywistek z grupy Strajk Kobiet Podhale wzbudziła kontrowersje, chociaż baner został zdjęty chwilę po wykonaniu zdjęcia.
encoded: Gigantyczny baner został rozpięty na całej szerokości ramion krzyża na Giewoncie, a zdjęcie, które pojawiło się na facebookowym profilu Strajku Kobiet Podhale, zostało wykonane z pomocą drona. Od razu po zakończeniu akcji, baner zdjęto. „Dla wszystkich, którzy są oburzeni >profanacją krzyża Pod postem pojawiły się zdjęcia wykonane także przez innych turystów, którzy w tym czasie znaleźli się na szczycie Giewontu. Obok słów uznania za przeprowadzenie głośnej akcji, pojawiły się też słowa oburzenia. „Krzyż na Giewoncie to w pewnym sensie coś czego tykać nie wypada”; „Nie ma miejsca na politykę w górach! Nieważne jakie ktoś ma poglądy, czy w lewo czy w prawo czy nie ma ich w ogóle. Góry są miejscem, które daje wolność, daje odetchnąć i odpocząć od zgiełku miasta”; „Precz z polityką od oazy spokoju. Ludzie jeżdżą tam, żeby oderwać się od tego. Nie macie granic w swoich zachowaniach” – pisali komentujący na stronie Tatromaniak, zrzeszającej miłośników gór. Aktywistki z Podhala przypomniały, że ich akcja to nie pierwszy raz, kiedy polityka „weszła na Giewont”. W czasie ostatniej kampanii wyborczej na zabytkowym krzyżu zawisł plakat wyborczy Andrzeja Dudy, choć może nie tak imponujących rozmiarów. W sierpniu na krzyżu zawisła tęczowa flaga mająca reprezentować mniejszości seksualne. Wieszanie jakichkolwiek przedmiotów, a także jakiekolwiek naruszanie i modyfikowanie krzyża na Giewoncie jest nielegalne. Zabronione jest także latanie dronem w przestrzeni Tatrzańskiego Parku Narodowego – przypominają media. Komendant straży TPN dowiedział o sprawie od dziennikarzy Polskiej Agencji Prasowej i zapewnił, że od godz. 4.00 do godz. 12.00 w niedzilę na Giewoncie był patrol straży, jednak w tych godzinach banera na krzyżu nie było. Akcja Strajku Kobiet Podhale to kolejny element manifestacji na rzecz ochrony praw kobiet i protestów przeciwko zaostrzeniu prawa aborcyjnego w Polsce. Trwające w całym kraju strajki to reakcja na wyrok Trybunały Konstytucyjnego z 22 października, w który…

baner-zostal-zdjety-od-razu-po-akcji-fot-facebook-strajk-kobiet-podhale-68d27f2.jpeg
width: 1440
height: 810

„Kobiety Bangladeszu mają dość”. Rząd wprowadza karę śmierci dla gwałcicieli
type: item
date: 2020-10-13T09:33:42.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: azja
subject: bangladesz
subject: prawa kobiet
subject: przemoc
subject: Travel
subject: Uroda
subject: Zdrowie
description: Od wielu dni na ulicach stolicy Bangladeszu trwają protesty przeciwko przemocy seksualnej. Protestujący domagają się większej ochrony ofiar napaści na tle seksualnym, ale też poprawy w ściganiu i karaniu gwałcicieli. Tymczasem rząd zapowiedział wprowadzenie kary śmierci dla winnych gwałtu.
encoded: Protesty w Bangladeszu wybuchły po tym, jak w sieci pojawiło się nagranie przedstawiające nagą, pobitą i zmaltretowaną kobietę, błagającą o litość, nad którą znęca się dziewięciu mężczyzn. Film, który trafił na Facebooka 2 września, został udostępniony setki tysięcy razy, zanim sąd nakazał jego usunięcie. „Ten naprawdę niepokojący materiał filmowy pokazuje szokującą przemoc, jakiej kobiety w tym kraju są regularnie poddawane” – mówi grupa Amnesty International, wzywając do przeprowadzenia bezstronnego śledztwa. Już wcześniej działaczki na rzecz praw kobiet podnosiły głos po tym, jak – także we wrześniu – na jaw wyszła sprawa innego brutalnego gwałtu zbiorowego, którego dopuścili się członkowie partii rządzącej. Na ulice wyszły w większości młode kobiety, ale też przedstawicielki starszych pokoleń oraz mężczyźni. Protestujący domagają się ukarania winnych i wprowadzenia przepisów, które pozwolą ograniczyć liczbę przestępstw na tle seksualnym. Demonstranci żądają także zakończenia tego, co nazywają „kulturą bezkarności”, bo w Bangladeszu sprawy dotyczące przemocy seksualnej wciąż praktycznie nie są rozpatrywane. Kultura bezkarności Według Human Rights Watch w Bangladeszu, odsetek wyroków skazujących za gwałt jest wyjątkowo niski, a ofiary napotykają niezliczone trudności w zgłaszaniu przestępstw seksualnych i prowadzeniu spraw sądowych przeciwko domniemanym napastnikom. One Stop Crisis Center podaje, że od stycznia 2001 do lipca 2020 zaledwie 3,56 procent spraw wniesionych na podstawie ustawy o zapobieganiu uciskowi kobiet i dzieci zakończyło się wyrokiem sądu, a tylko 0,37 procent spraw zakończyło się wyrokiem skazującym. Tylko w ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy 2020 roku w Bangladeszu zgwałconych zostało co najmniej 975 kobiet i dziewcząt, a 41 kobiet zmarło w wyniku napaści – podaje Ain o Salish Kendra, bangladeska organizacja zajmująca się prawami człowieka i pomocą prawną. – Kobiety z Bangladeszu mają dość rażącej porażki rządu w kwestii powtarzających się gw…

demonstranci-gomagaja-sie-sprawiedliwosci-dla-ofiar-i-zmian-w-prawie-oraz-ostrzejszego-scigania-sprawcow-photo-by-k-m-asad-lightrocket-via-getty-images-d7f80e8.jpeg
width: 1400
height: 788

100 lat praw wyborczych Amerykanek. „Dziwię się, że nie zaszłyśmy dalej”
type: item
date: 2020-10-05T12:48:10.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: donald trump
subject: polityka
subject: prawa kobiet
subject: Społeczeństwo
subject: stany zjednoczone
description: Dlaczego kobietom zależało na uzyskaniu praw wyborczych, jest raczej kwestią dość oczywistą. Ale uzyskanie prawa głosu było dla kobiet tylko jednym z kroków w bardzo długiej podróży, która nadal trwa.
encoded: W dniu 26 sierpnia 1920 roku XIX poprawka stała się prawem. Obywatelom Stanów Zjednoczonych nie można było już zakazać głosowania ze względu na płeć. Była to ochrona praw kobiet i zwieńczenie kilkudziesięciu lat walki z udziałem całych ich pokoleń. Ta ważna poprawka do konstytucji USA sprawiła, że do głosowania uprawnionych było wówczas około 27 milionów kobiet, co stanowi największe w historii zrównanie praw obywatelskich w Stanach Zjednoczonych. Jednak marsz w kierunku politycznej równości był daleki od zakończenia. Poprawka nie zdołała wstrząsnąć patriarchalnym porządkiem politycznym, na co liczyli jej zagorzali zwolennicy i czego obawiali się przeciwnicy zmian rozszerzających prawa kobiet. Niestety, kobiety nie zjednoczyły się w dominującą siłę polityczną, by domagać się uwzględnienia swoich licznych przecież interesów. Zamiast tego często zaznaczały na swoich kartach do głosowania te same nazwiska, co ich ojcowie, mężowie i bracia. To znaczy, jeśli w ogóle zdecydowały się wziąć udział w głosowaniu. Prawo kobiet do głosowania Współczesne statystyki oceniają, że tylko około jedna trzecia uprawnionych kobiet oddała głos w wyborach prezydenckich w 1920 roku. Niektóre kobiety zrezygnowały z pójścia do urn z powodu tego, co jeden z sondaży określił dość trafnie mianem "ogólnej obojętności". Ale wiele innych, które chciały głosować, zostało pozbawionych tego dopiero co uzyskanego prawa kobiet. Czarne kobiety napotykały duże przeszkody na południu Jima Crowa, gdzie doskonale opanowane techniki rasistowskie, takie jak podatki pogłówne i testy umiejętności czytania i pisania, przez długi czas powstrzymywały czarnych mężczyzn od udziału w wyborach. Inne kolorowe kobiety w tym czasie nie doczekały się też jeszcze obywatelstwa. Rdzenni Amerykanie nie uzyskali go do 1924 roku, a Chińczycy musieli czekać aż do 1943 roku. Przyjęcie XIX poprawki do konstytucji USA okazało się być jedynie przystankiem, choć oczywiście bardzo znaczącym, na bardzo długiej drodze do równości, która…

stany-zjednoczone-nigdy-nie-mialy-prezydenta-kobiety-ale-w-2020-roku-senator-kamala-harris-z-kalifornii-ma-szanse-zostac-pierwsza-kobieta-wiceprezydentem-photograph-by-saul-loeb-afp-getty-images-1ee2f97.jpeg
width: 1400
height: 788

W świecie nauki nadszedł czas kobiet. Nowe pokolenie przełamuje dawne bariery
type: item
date: 2020-09-22T13:18:30.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Technologia
subject: Edukacja
subject: inżynieria
subject: kobiety
subject: nauka
subject: prawa kobiet
subject: Społeczeństwo
description: Przyszłość badań naukowych należy do kobiet. Programy skierowane do dziewcząt zainteresowanych karierą badawczą w dziedzinach technologii, inżynierii i matematyki wspierają nowe pokolenie studentek, eliminując bariery, które zniechęcały ich poprzedniczki.
encoded: 16-letnią Shriyę Reddy nauka fascynowała od zawsze. W wieku 7 lat czytała książki biologiczne z mamą, która przygotowywała się do egzaminów lekarskich. W szóstej klasie brała udział w jarmarku nauk ścisłych. Latem przed rozpoczęciem dziewiątej klasy rozpoczęła badania w laboratorium bioinżynieryjnym na Wayne State University w Detroit, gdzie opracowała nieinwazyjną ścieżkę szybkiego diagnozowania zmian czerniaka. Projekt przyniósł jej główną nagrodę na prestiżowych Międzynarodowych Targach Nauki i Inżynierii (ISEF) w maju ubiegłego roku. – Nauka koncentruje się na tym, jak i dlaczego coś się dzieje. Naprawdę chcę się tym zajmować – mówi Reddy. Determinacja Shriy zbiega się z widocznym w Stanach Zjednoczonych wysiłkiem, aby zwiększyć liczbę kobiet w świecie nauk ścisłych, technologii, inżynierii i matematyki (STEM). Uniwersytety i ośrodki badawcze, od NASA po Akademię Marynarki Wojennej, organizują dni STEM dla dziewcząt. Instytucje takie jak New York Academy of Sciences łączą kobiety ze STEM z dziewczętami szukającymi porad i mentoringu. ISEF, program Towarzystwa Naukowego i Społecznego z siedzibą w Waszyngtonie, oferuje forum dla wybranych uczniów szkół średnich, podczas którego konkuruje się na poziomie międzynarodowym. W tegorocznej edycji wzięło udział 1842 finalistów, równo podzielonych według płci, a trzy z czterech głównych nagród trafiły do młodych kobiet, w tym Reddy. – Sam fakt bycia częścią tego wszystkiego oszołomił mnie – mówi. Mary Sue Coleman, biochemiczka i prezes Stowarzyszenia Uniwersytetów Amerykańskich, optymistycznie patrzy na przyszłość kobiet w nauce. Kiedy brała udział w ISEF jako uczennica szkoły średniej w 1959 i 1960 r., około 35 proc. uczestników stanowiły dziewczęta. Według Coleman równowaga płci ma znaczenie, ponieważ kobiety wnoszą nowe perspektywy do rozwiązywania naukowych problemów. – Ludzie, którzy mają odmienny bagaż doświadczeń, zadają inne pytania – mówi. Wyraźne luki wciąż są jednak widoczne. W tym roku młode kobiety w ISEF prz…

kobiety-w-nauce-programy-zachecajace-dziewczeta-do-studiowania-nauk-scislych-photograph-by-dina-litovsky-national-geographic-a6295b7.jpeg
width: 1086
height: 611