National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-05-29T13:15:25.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Dlaczego mrówki ratują swoje towarzyszki? Naukowcy odkryli intrygującą zależność
items: Pierwszy taki SOR w Polsce. Całodobowa opieka weterynaryjna coraz bliżej
items: Pokonali 700 km, by ratować życie psa. O ich bohaterskim wyczynie mówi cały kraj
items: Graj z nami dla WOŚP 2024. Wylicytuj dzień w redakcji National Geographic Polska
items: Jak sobie radzić z kacem? 13 sposobów z różnych stron świata
items: Kontynuujemy pomoc: VARTA wspiera dzieci i rodziny w potrzebie
items: Polska ilustratorka zbiera pieniądze dla Australii. Sprzedaje swoje prace
items: Straciła nogę, gdy miała dwa lata. W Syrii nie ma szans na protezę
items: Etyka Podróżnika: Sztuka nie-dawania. Czy dając naprawdę pomagasz żebrzącym?
items: Nie zaszczepiła dziecka, poprosiła o pomoc w sieci. "Nie przywiązuj się do tego dziecka”
items: Tam gdzie nie ma aptek - działają oni. Wędrowni aptekarze z Haiti
items: Ta historia przywraca wiarę w ludzi. Dzieci uratowały małą białuchę
items: Psy lawinowe: Cztery łapy na ratunek w śniegu
items: Polscy medycy ratują w Mjanmie. "Dajemy tym ludziom szansę na nowe życie"
items: 10 ton żywności od Polaków dla głodującego Sudanu Południowego. PCPM apeluje o waszą pomoc!
items: Ten malutki ptaszek dostał od weterynarzy nowe stopy. Są jak śnieżne rakiety
items: Aleksander Doba: Podsumowanie wyprawy. Solidarność transatlantycka
items: Ta dziewczynka straciła obie nogi. Polska organizacja chce dać jej szanse na normalne życie
items: Ster naprawiony! Aleksander Doba płynie dalej
items: Co zabierzesz, gdy masz 10 minut na opuszczenie domu? Ten film zostawi w tobie ślad
items: Udało się! Polscy wolontariusze odbudowali zniszczoną szkołę w Nepalu
items: Polscy lekarze w Peru wzywają posiłki. Nie starczy rąk i środków by pomagać
items: To największa powódź od 20 lat. Polacy pomagają poszkodowanym w Peru
items: Klęska głodu w Sudanie Płd. Polacy uruchomili centrum pomocy, ale potrzebują wsparcia
items: Żyją w jednym z najbiedniejszych krajów świata. Możemy przywrócić im radość dzieciństwa!

Dlaczego mrówki ratują swoje towarzyszki? Naukowcy odkryli intrygującą zależność
type: item
date: 2025-05-29T12:15:01.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Przyroda
subject: Czas na długowieczność
subject: mrówki
subject: owady
subject: pomoc
description: Im dłuższe życie, tym większa skłonność do pomocy – taką zależność odkryli polscy badacze wśród mrówek robotnic. Co motywuje te pracowite owady do zachowań altruistycznych?
encoded: Spis treści: Mrówki – wyjątkowe zwierzęta Szeroko zakrojone badania mrówek Jakie mrówki są „bohaterskie”? Opłacalność zachowań altruistycznych Nie tylko ludzie wykazują działania altruistyczne czy prospołeczne i niosą pomoc zarówno przedstawicielom swojego gatunku, jak i innym stworzeniom. Dotyczy to również niektórych zwierząt. Zespół ekspertów pod kierunkiem dr. Filipa Turzy z Instytutu Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie postanowił zbadać altruizm u mrówek. Mrówki – wyjątkowe zwierzęta Jeśli chodzi o niesienie pomocy, to mrówki są pod tym względem nietypowe. Zachowania altruistyczne są znane w zasadzie tylko wśród kręgowców, np. ptaków, świń czy gryzoni. Mrówki to jedyne bezkręgowce, które wzajemnie sobie niosą pomoc i są przy tym nadzwyczaj dobrze zorganizowane. Taka obserwacja jest dość zaskakująca, bo mrówki podejmując się akcji niesienia pomocy, same mogą się zranić lub nawet umrzeć. Szeroko zakrojone badania mrówek Zespół dr. Turzy przebadał pod kątem zachowań ratunkowych 14 gatunków mrówek, które występują w Polsce i należą do różnych rodzajów, plemion i podrodzin. Analizy były długotrwałe. Eksperci przeprowadzili łącznie 3,5 tysiąca testów behawioralnych z udziałem 10 tysięcy osobników (mrówek robotnic) i zarejestrowali blisko 300 godzin nagrań. Wyniki opisano w artykule opublikowanym w prestiżowym czasopiśmie „Behavioral Ecology”. Jakie mrówki są „bohaterskie”? Naukowcy odkryli interesującą zależność. Okazało się, że robotnice bardziej długowiecznych gatunków mrówek wykazują większą skłonność do ratowania swoich towarzyszek z opresji. – Celem badań było określenie związku między oczekiwaną długością życia a skłonnością do ratowania mrówek w skali międzygatunkowej. Nasze badania wykazały, że gatunki charakteryzujące się wysoką oczekiwaną długością życia znacznie częściej podejmują działania ratunkowe skierowane do uwięzionych towarzyszek ze swoich kolonii – sprecyzował dr Turza. W jego ocenie taki związek sugeruje, że dłuższe życie mo…

Formicacinereaworker-17cc1cf.jpg
width: 4729
height: 3648

Pierwszy taki SOR w Polsce. Całodobowa opieka weterynaryjna coraz bliżej
type: item
date: 2025-05-15T12:15:55.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Przyroda
subject: polska
subject: pomoc
subject: wrocław
subject: zwierzęta
description: Powstaje pierwszy w Polsce SOR dla zwierząt. Zlokalizowana na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu placówka zapewni całodobową opiekę weterynaryjną i pomoc w sytuacjach zagrażających życiu pupili.
encoded: W tym artykule: Pierwszy w Polsce SOR dla zwierząt Całodobowa pomoc dla pupili coraz bliżej Wrocław często trafia na nagłówki. Media, zarówno polskie, jak i zagraniczne, zachwycają się architekturą oraz atrakcjami miasta. Tym razem o stolicy Dolnego Śląska mówi się z jeszcze innego powodu. Na kampusie jednego z uniwersytetów ma powstać pierwszy w Polsce SOR dla zwierząt. Całodobowa pomoc ruszy już na początku 2026 roku. Oto co już wiadomo na ten temat. Pierwszy w Polsce SOR dla zwierząt Na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu powstaje pierwszy w Polsce SOR dla zwierząt. To efekt porozumienia zawartego między władzami miasta a uczelnią. Wspólnym celem jest odpowiedź na pilną potrzebę stworzenia systemu szybkiej pomocy weterynaryjnej dostępnej przez całą dobę. – Rozwiązywanie problemów społeczno-gospodarczych to elementy naszej misji. Chcemy być uczelnią aktywnie uczestniczącą w rozwoju Wrocławia, czuć się za miasto współodpowiedzialni. Dlatego jestem dumny, że wspólnie zbudujemy miejsce potrzebne, ważne i nowoczesne – podkreśla prof. Krzysztof Kubiak, rektor uczelni. Remont pomieszczeń pod przyszły SOR ruszy w ciągu najbliższych kilku miesięcy. UPWr przeznaczył na ten cel ponad pół miliona złotych. Otwarcie kliniki zaplanowano na początek przyszłego roku. Na miejscu dostępny będzie zaawansowany sprzęt medyczny, w tym system do hemoperfuzji, stosowany w leczeniu zatruć, sepsy czy chorób autoimmunologicznych. W trudniejszych przypadkach wykorzystywane będą również terapie nerkozastępcze oraz wymiana osocza. – Planujemy zatrudnić w niej tylko lekarzy weterynarii wyspecjalizowanych w leczeniu stanów nagłych, najlepszych specjalistów, którzy będą mieli do dyspozycji najnowocześniejszy sprzęt – zaznacza prof. Artur Niedźwiedź, prodziekan Wydziału Medycyny Weterynaryjnej UPWr. Całodobowa pomoc dla pupili coraz bliżej Co ważne, klinika ma być nie tylko nowoczesna, ale też przyjazna mieszkańcom. Część z nich, w tym seniorzy czy posiadacze Karty Dużej Rodziny, skorzystają …

shutterstock2411387245-8c18fe2.jpg
width: 5895
height: 3930

Pokonali 700 km, by ratować życie psa. O ich bohaterskim wyczynie mówi cały kraj
type: item
date: 2024-02-05T14:04:20.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Lifestyle
subject: mazowsze
subject: pies
subject: pomoc
description: Nie wahając się ani chwili, ruszyli w liczącą 700 km drogę, by pomóc psu, który od blisko tygodnia był uwięziony na wysepce w Kuligowie nad Bugiem. O bohaterskim czynie ratowników z Kołobrzegu mówi dziś cała Polska.
encoded: W tym artykule: Pies uwięziony na środku Bugu Przejechali całą Polskę i uratowali psa uwięzionego na Bugu Występujące na terenie całego kraju wichury i opady dają się we znaki mieszkańcom wszystkich regionów Polski. Szczególnie alarmująca sytuacja ma miejsce na Mazowszu, gdzie część miejscowości została odcięta od świata. Wysoki poziom wody na tamtejszym odcinku Bugu doprowadził nie tylko do licznych podtopień domów i posesji. O mały włos nie doszło do tragedii, w wyniku której życie mógłby stracić kilkumiesięczny szczeniak. Pies uwięziony na środku Bugu O ratownikach Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa z Kołobrzegu i ich bohaterskim wyczynie mów dziś cała Polska. Paweł Depta, Jacek Rzeszotarski i Marcin Deręgowski przemierzyli 1400 km w obie strony, by ratować kilkumiesięcznego psa. Szczeniak od blisko tygodnia był uwięziony na wysepce na mazowieckim odcinku Bugu w Kuligowie. Wszystko rozpoczęło w poniedziałek, 29 stycznia, gdy stado szczeniaków zostało wypuszczone z pobliskiej posesji. Niestety, gwałtowne załamanie pogody spowodowało podniesienie poziomu wody w rzece, przez co czworonogi nie mogły wydostać się z potrzasku. Jeden z nich utonął, szóstka z kolei szczęśliwie dopłynęła do brzegu. Na środku Bugu wciąż jednak przebywał ostatni ze szczeniaków. – Ta historia wydaje się nieprawdopodobna. Wczoraj dowiedzieliśmy się o próbach ratowania szczeniaka, który utknął na zalanej wodą wysepce na rzece Bug. 6 dni temu psiak i 7 jego rodzeństwa wypuszczono z posesji znajdującej się nieopodal brzegu. Zator lodowy na rzece został wysadzony i rozpętało się piekło. 7 psiaków przepłynęło rzekę i dotarło do lądu – jeden utknął na zalanej rwącym nurtem wyspie – czytamy na facebookowym profilu Fundacji dla Szczeniąt Judyta. Trudne warunki atmosferyczne spowodowały, że służby bezskutecznie próbowały ratować szczeniaka. Sprawę pogarszał fakt, że czworonóg był przemarznięty, niespokojny, a na dodatek wył i skomlał. – Warunki były tak trudne, że straż pożarna dwa razy próbow…

pokonali-700-km-by-ratowac-zycie-psa-zwierzak-spedzil-6-dni-w-lodowatej-wodzie-02af877.jpg
width: 720
height: 480

Graj z nami dla WOŚP 2024. Wylicytuj dzień w redakcji National Geographic Polska
type: item
date: 2024-01-17T16:00:23.000Z
creator: redakcjang
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Lifestyle
subject: magazyn national geographic
subject: pomoc
subject: prenumerata national geographic
subject: wośp
description: Chcesz na własne oczy przekonać się, jak wygląda dzień z życia redakcji magazynu National Geographic Polska? Teraz masz niepowtarzalną okazję, aby to zrobić, a przy okazji wesprzeć 32. Finał WOŚP.
encoded: W tym artykule: WOŚP 2024: Dzień w redakcji magazynu National Geographic Polska Ile pieniędzy zebrała WOŚP od początku? W niedzielę, 28 stycznia 2024 r., pod hasłem „Tu wszystko gra OK!”, odbędzie się 32. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Celem tegorocznej zbiórki będą „Płuca po pandemii. Gramy dla dzieci i dorosłych!”. Zgromadzone fundusze przeznaczone zostaną na zakup sprzętu do diagnozowania, monitorowania i rehabilitacji chorób płuc pacjentów na oddziałach pulmonologicznych dla dzieci i dorosłych. Jak podkreśla WOŚP, W całej Polsce działają 64 takie jednostki. – 28 stycznia 2024 roku po raz 32. zmierzymy się z problemem, zapraszając wszystkich rodaków, Polaków, na całym świecie, by grali razem z nami. Temat zbliżającego się Finału to: „Płuca po pandemii. Gramy dla dzieci i dorosłych”. Problem ogromny, z którym chcemy się uporać. Chcemy kupić sprzęt dla 15 oddziałów pulmonologicznych dla dzieci i 49 oddziałów dla dorosłych – zaznacza Jurek Owsiak, założyciel i prezes Fundacji Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. WOŚP 2024: Dzień w redakcji magazynu National Geographic Polska Z radością możemy poinformować, że podczas tegorocznej edycji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, ponownie dołączymy do ekipy Jurka Owsiaka. Podobnie jak w 2023, także i w tym roku, osoby ciekawe świata, a przede wszystkim o dobrym sercu, mogą za pośrednictwem serwisu Allegro wylicytować dzień w redakcji magazynu National Geographic Polska. Podczas 6-godzinnej wizyty w redakcji: zobaczysz kulisy przy przy tworzeniu numeru prasowego National Geographic Polska i serwisu National-Geographic.pl; weźmiesz udział w kolegium redakcyjnym; pomożesz w przygotowaniu materiału dziennikarskiego, który ukaże się na stronie National-geographic.pl; dodatkowo otrzymasz roczną prenumeratę magazynu National Geographic Polska. Na tym jednak nie koniec. Licytować można także pakiet 12 wydań papierowego magazynu National Geographic Polska. Ten wyjątkowy zestaw ponadczasowej wiedzy to idealna pigułka …

graj-z-nami-dla-wosp-2024-wylicytuj-dzien-w-redakcji-national-geographic1-164e2c9.png
width: 1200
height: 630

Jak sobie radzić z kacem? 13 sposobów z różnych stron świata
type: item
date: 2021-02-02T07:00:00.000Z
creator: hannagadomska
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: alkohole
subject: diety
subject: jedzenie
subject: Kuchnia
subject: kuchnie świata
subject: Lifestyle
subject: medycyna
subject: pomoc
subject: Travel
subject: zdjęcia
subject: Zdrowie
description: Alkohol znany jest od ponad 5 tysięcy lat, a co za tym idzie - skutki jego nadużycia także. Jak sobie z nim radzić? Sprawdzamy, jak to robią na świecie
encoded: Kac – Koszmar Alkoholowego Cierpienia. Zawdzięczamy go Niemcom. To od ich „katzenjammer”, czyli kociego lamentu, pochodzi polska nazwa syndromu dnia poprzedniego. Zresztą dosłowne tłumaczenia obcojęzycznych określeń składają się na pełny obraz kliniczny. I tak: Francuzi skarżą się na „drewnianą gębę”, Szwedów „bolą korzenie włosów”, a we norweskich głowach „pracują robotnicy”. Jak temu zaradzić? Sposobów szukamy dookoła świata. 13 SPOSOBÓW NA KACA 1.STAWIA NA NOGI (Kawa po cygańsku) Zgodnie ze starą recepturą: połączenie mocnej, sypanej kawy z sokiem z cytryny odstrasza kaca jeszcze zanim się pojawi. Uwaga! To napój wysokoprocentowy (maksymalne stężenie kawy w kawie). Eliksir można stosować zapobiegawczo, ale sączony rano po szampańskiej zabawie też stawia na nogi - warto wtedy dodać trochę soli. Pychota! 2. DO BANI! (Bania, Rosja) O sposoby na kaca zapytaliśmy tych, którzy o alkoholu wiedzą najwięcej (podobno). Rosjanie poalkoholowe skutki-smutki najchętniej wypacają w bani. Rosyjska siostra sauny pomaga usunąć z organizmu zalegające toksyny, kąpiel w przeręblu działa otrzeźwiająco, a małe biczowanie gałązkami brzozy wypędza nawet słynnego „moralniaka”. 3. CZYM SIĘ STRUŁEŚ, TYM SIĘ LECZ (Pisco sour, Peru) Peruwiańska odmiana metody „klin klinem”. Zamiast małego piwa – koktajl pisco sour. To nic innego jak schowany pod pianką z kurzego białka i sokiem z limonki lokalny trunek pisco. Rozrzedzony destylat ma pomagać organizmowi dojść do siebie po alkoholowym nadużyciu, a kwasek i białka naprawiają poczynione dzień wcześniej spustoszenia. Połączenie podobno tak udane, że grozi powtórką z rozrywki. 4. SMARUNEK NA RATUNEK (Portoryko) Boli? Naklej plaster. Cytryny. I to dzień wcześniej. Portorykańczycy wierzą, że nasmarowanie skóry świeżą cytryną pozwala uchować pijącego przed utratą wody, otwiera pory, ale tak sprytnie, że uchodzą nimi wyłącznie toksyny. Zgodnie z instrukcją wystarczy posmarować pachę po stronie ręki, która trzyma kieliszek. Może najlepiej posmarować kie…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d60f1f630243a0b5607f6c196671079930798434-64444bd.jpeg
width: 1000
height: 667

Kontynuujemy pomoc: VARTA wspiera dzieci i rodziny w potrzebie
type: item
date: 2020-12-11T07:00:23.000Z
subject: Artykuły sponsorowane
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: akcje charytatywne
subject: pomoc
subject: Społeczeństwo
description: Niezależnie czy jest to wsparcie edukacyjne, psychologiczne czy medyczne, ukierunkowane na kraje rozwijające się lub lokalne: społeczne i socjalne zaangażowanie jest bardzo ważne dla VARTA, zwłaszcza w obecnej sytuacji. W ramach charytatywnej inicjatywy VARTA Helps, która powstała w 2019 r., Grupa przeznacza środki finansowe na wsparcie dla dzieci i ich rodzin, by mogli oni otrzymać odpowiednią pomoc. Wspólnie ze swoimi oddziałami w Europie, VARTA wspiera organizacje charytatywne o różnych celach statutowych.
encoded: DOBRA ENERGIA WRACA - charytatywna misja VARTA Helps w Polsce W ramach programu VARTA Helps w Polsce obejmujemy szczególną troską i pomocą podopiecznych Stowarzyszenia SOS WIOSKI DZIECIĘCE. Dzięki akcji Dobra Energia Wraca, przekazujemy aż 100 000 złotych ze sprzedaży produktów VARTA na rzecz podopiecznych Stowarzyszenia. Wsparcie może być jednak jeszcze większe! Dodatkiem do akcji VARTA będą aukcje charytatywne, z których dochód w 100% przekazany zostanie na SOS WIOSKI DZIECIĘCE. Stowarzyszenie SOS WIOSKI DZIECIĘCE opiekuje się dziećmi opuszczonymi, osieroconymi oraz zagrożonymi utratą opieki rodzicielskiej, dając im szansę na szczęśliwe dzieciństwo i samodzielność w przyszłości. W ramach opieki zastępczej działają: Młodzieżowe Wspólnoty Mieszkaniowe SOS – programy wspierające młodzież w przygotowaniu do samodzielnego życia oraz Rodzinne Domy Czasowego Pobytu, założone z myślą o dzieciach, które nie mogły pozostać w swoich rodzinach i opuściły je w trybie interwencyjnym. Prowadzone są także profilaktyczne Programy SOS Rodzinie dla dzieci z rodzin zagrożonych kryzysem. SOS Wioski Dziecięce to osiedla 12-14 domów, w których mieszkają Rodzice SOS oraz ich podopieczni. Rodzice zastępczy dbają o wychowanie, zdrowie, edukację i rozwój emocjonalny dzieci, by zapewnić im najlepszy start w dorosłość. Przyłączając się do akcji Dobra Energia Wraca możesz sprawić, że ich życie będzie jeszcze lepsze! Wspólnymi siłami zdziałamy więcej! Możesz wziąć udział w naszych charytatywnych aukcjach z udziałem sław. Przekaż dobrą energię, licytuj, spędź kreatywnie czas lub realizuj pasję w towarzystwie swojego idola, pomagając przy tym innym! Całością dochodów z aukcji charytatywnych doładujemy konto SOS WIOSKI DZIECIĘCE. Śledź informacje o aktualnych aukcjach na stronie akcji www.dobraenergiawraca.pl. Akcja trwa od 1 WRZEŚNIA do 31 GRUDNIA 2020. Społeczne zaangażowanie, które idzie o krok dalej W ramach programu VARTA Helps, przedsiębiorstwo mające swoje korzenie w Ellwangen zobowiązuje s…

varta-ac49ccf.jpeg
width: 6325
height: 4001

Polska ilustratorka zbiera pieniądze dla Australii. Sprzedaje swoje prace
type: item
date: 2020-02-10T08:09:59.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: australia
subject: pomoc
subject: pożary
subject: Travel
description: Aleksandra Stanglewicz stworzyła serię ilustracji przedstawiających australijskie zwierzęta, a cały dochód z jej prac trafi do organizacji WWF Australia.
encoded: Pożary w Australii trwają od końca 2019, a to dopiero początek najcieplejszych miesięcy w tamtej części świata. Estymuje się, że życie straciło tam już około 1,25 miliarda zwierząt, a te, które przeżyły, umierają z powodu braku wody i pożywienia. Aleksandra postanowiła stworzyć ilustrację z zagrożonymi australijskimi zwierzętami jako odpowiedź na docierające do nas informacje o pożarach w Australii, a cały dochód ze sprzedaży grafiki w lutym zostanie przeznaczony na rzecz WWF Australia. “Na co dzień dbam o to, jak żyję i jaki ma to wpływ na naszą planetę i żyjące na niej istoty, dlatego od początku naturalne dla mnie było to, że, poza przekazaniem datków, zrobię coś, by pomóc Australii w walce z pożarami, które zabijają ogromne ilości zwierząt.” – powiedziała nam ilustratorka. Ilustracja stworzona została techniką digitalową w programie Procreate. Cały proces powstawania ilustracji można zobaczyć na jej Instagramie. Aleksandra Stanglewicz jest ilustratorką obecnie mieszkającą i tworzącą w Warszawie. Jej prace to głównie ilustracje botaniczne, portrety i ilustracje modowe tworzone za pomocą akwareli. Jednym z jej ulubionych projektów jest współpraca z polską marką naturalnych kosmetyków Mokosh Cosmetics, do której stworzyła botaniczne ilustracje do ich serii sojowych świeczek. W zeszłym roku miała również okazję stworzyć okładkę do arizońskiej gazety Phoenix New Times z okazji 50. rocznicy festiwalu w Woodstock. Współpracowała również z takimi markami, jak Armani, H&M, JOY in me, Liberté, Magazyn Usta, Rossmann, Stylist Magazine, Sunday Riley, Top Secret i Urban Outfitters. Grafikę Aleksandry można kupić tutaj. Katarzyna Mazur

aleksandra-stanglewicz-wystawila-na-sprzedaz-swoje-prace-1d5edf0.jpeg
width: 1600
height: 915

Straciła nogę, gdy miała dwa lata. W Syrii nie ma szans na protezę
type: item
date: 2020-01-28T12:20:16.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: pomoc
subject: syria
subject: zdjęcia
subject: Zdrowie
description: Lana miała zaledwie dwa lata, gdy na jej rodzinny dom spadła bomba. Dziewczynkę udało się uratować spod gruzów, ale jej prawa noga została nieodwracalnie uszkodzona. Takich dzieci jak Lana, które straciły kończyny, jest setki, a w Syrii pierwszeństwo oprotezowania mają mężczyźni. Pomoc kobietom i dzieciom niesie Polska Misja Medyczna
encoded: Idlib było dużym, ruchliwym miastem w Syrii, gdzie życie toczyło się typowym, hałaśliwym rytmem właściwym aglomeracjom Bliskiego Wschodu. Na ulicach tłoczyli się sprzedawcy najrozmaitszych drobiazgów, a kierowcy nadużywali klaksonów. Lana przyszła na świat we wrześniu 2015 roku. Zupełnie nie zdawała sobie sprawy, ile wysiłku kosztuje jej ojca utrzymanie całej rodziny. Starsi bracia, Hamada i Ayham, chodzili już do szkoły, siostra – Massa, spędzała czas bawiąc się w domu w towarzystwie mamy. Rodzice mieli plany na przeprowadzenie się do większego domu. Ahmad, ojciec Lany, wiedział, że jego najmłodsza córeczka będzie potrzebować stałej, dodatkowej opieki i leczenia, urodziła się z wrodzoną deformacją wargi, co utrudniało karmienie dziewczynki. Lana czeka na protezę, która umożliwi jej normalne funkcjonowanie (fot. PPM) Z każdym kolejnym miesiącem coraz częściej do łóżeczka, gdzie spała Lana docierały nerwowe głosy rodziców i starszego rodzeństwa. Do Idlib zbliżała się wojna. Nieuchronnie. Jak się zachować? Uciekać czy zostać? Jeśli szukać schronienia w innym miejscu, to gdzie? Rozmowy krążyły wciąż wokół tych samych tematów, różniły się tylko większą lub mniejszą nerwowością rozmawiających ludzi. W końcu zaczęły się naloty. Bomby spadały na kolejne budynki. W czasie bombardowań tynk sypał się z sufitu, ściany pękały, z ram wypadały szyby. Rodzina Lany w tych chwilach zbierała się razem w pokoju i próbowała przeczekać, pokonać strach. Niestety, w 2017 roku jedna z setek bomb spadła na dom, w którym mieszkała rodzina Lany. Dom zawalił się. Sąsiedzi wydobyli spod gruzów rodzinę Lany, ale nigdzie nie było widać śladu dziewczynki. Hamada, najstarszy brat, nie poddawał się, ale kolejne próby znalezienia Lany nie kończyły się sukcesem. Hamada, niezmordowany dwunastoletni ratownik, obsypany kurzem z tego, co do niedawna było jego domem, walczył nieustępliwie i w końcu usłyszał głos swojej najmniejszej siostry. Tak, to nie przesłyszenie, to była ona gdzieś głęboko pod ruinami.…

lana-ma-piec-lat-jest-pacjentka-polskiej-misji-medycznej-fot-pmm-0c723ab.jpeg
width: 1632
height: 1066

Etyka Podróżnika: Sztuka nie-dawania. Czy dając naprawdę pomagasz żebrzącym?
type: item
date: 2019-06-03T09:00:00.000Z
creator: Julia Lachowicz
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: etyka
subject: Kultura
subject: Moto
subject: pomoc
subject: Technologia
subject: Travel
description: Dawać czy nie dawać? Z tym pytaniem musi się zmierzyć każdy podróżnik, który w biednych krajach spotyka na swej drodze żebraków. Traveler podpowiada, jak się w takich sytuacjach zachować, by swoim ewentualnym datkiem nie wyrządzać krzywdy
encoded: One rupee – brzęczało mi w uszach jeszcze kilka tygodni po powrocie z Indii. Zwrot ten słyszałam tak często, że w końcu zaczęłam się zastanawiać, czy nie jest to rodzaj powitania. Oczywiście chodziło o to, żebym podarowała żebrakowi jedną rupię, która w przeliczeniu na złotówki wynosi sześć groszy. To suma tak niewielka, że trudno, by spędzała komuś sen z powiek. A jednak za każdym razem, gdy widziałam wyciągniętą w swoim kierunku rękę, miałam z tym problem. Wiem, że nie jestem w tym odczuciu osamotniona, że wielu podróżników, odkrywając odległe zakątki świata, zadaje sobie te same pytania. Dawać czy nie dawać żebrzącym na ulicach? Jeśli tak, to co: pieniądze, jedzenie, przybory szkolne, a może pamiątki? Jeżeli nie, to co zrobić w zamian? Czy moje one rupee coś zmieni? Jak odróżnić kogoś w potrzebie od naciągacza? Jak nie dać się zaszantażować moralnie, ale też nie pozostać obojętnym wobec ludzkiego cierpienia? Im więcej podróżuję, tym więcej mam wątpliwości, a konkretnych odpowiedzi – mniej. Uspokajamy sumienie Poradniki etycznego podróżowania i przewodniki po krajach rozwijających się podkreślają, by pod żadnym pozorem nie dawać pieniędzy, bo tym samym wspieramy spiralę żebrania. Polega ona na tym, że oferując pieniądze, uspokajamy swoje sumienie. Czujemy, że pomogliśmy, a tak naprawdę – zachęciliśmy jedynie do dalszego wymuszania jałmużny. Przy czym działamy jedynie doraźnie, nie rozwiązując realnych problemów biednych ludzi. Ten mechanizm jest jak zaklęte koło, z którego trudno wyjść. Gdy jednak te bardzo logicznie brzmiącą teorię skonfrontować z realnym nieszczęściem konkretnych ludzi na ulicy, ciężko po prostu odwrócić wzrok. Przecież każda ludzka historia jest inna, nie da się do wszystkich zastosować uniwersalnej reguły zachowania. Poza tym czy podarowanie cukierka lub kanapki zamiast pieniędzy naprawdę cos zmieni i zrobi z nas odpowiedzialnych podróżników? W całej tej zagadce jedno jest pewne: nie da się udawać, że problem nas nie dotyczy. Znacie anegdotę o…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/636bd7769aee7c969a321dc8e55fba12ed0f4552-3f0cec3.jpeg
width: 2500
height: 1666

Nie zaszczepiła dziecka, poprosiła o pomoc w sieci. "Nie przywiązuj się do tego dziecka”
type: item
date: 2019-02-01T11:40:31.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: Parenting
subject: pomoc
subject: Zdrowie
description: Antyszczepionkowa mama prosi o pomoc dla chorego na odrę dziecka. Internauci nie zawiedli.
encoded: Wszystko zaczęło się od wpisu na grupie facebookowej „Natural Health Anit-Vaxx Community” skupiającej przeciwników szczepień. Pewna kobieta zwróciła się do internautów z prośbą o pomoc dla dziecka. Oboje mieszkają w jednym ze stanów USA, gdzie ogłoszono stan epidemii odry. „Moja 3-latka nie została zaszczepiona, a właśnie trwa epidemia odry w moim stanie. Każda sugestia zabezpieczeń, tego jak mogę ją chronić będzie mile widziana” - napisała w internecie. Główną przyczyną zagrożenia epidemiologicznego są właśnie rodzice, którzy nie chcą szczepić swoich dzieci. Tylko w rejonie Oregonu i Portland jedno dziecko trafiło do szpitala, a większość z pozostałych ponad 35 zarażonych wirusem nie ukończyło dziesiątego roku życia. Antyszczepionkowa mama dostała sporo odpowiedzi, ale raczej nie takich, jakich się spodziewała. "Zabezpieczenia? Nie przywiązuj się do tego dziecka” - to jedna z ostrych sugestii. Nie zabrakło też charakterystycznego dla tego typu dyskusji czarnego humoru: „Nieszczepione dzieci są jak czarny humor... nigdy się nie starzeją”. Starsi internauci nie wahali się oskarżać kobiety o narażanie zdrowia i życia dziecka poprzez decyzję o nieszczepieniu. „Mój syn ma autyzm... i jest zaszczepiony. Co jest tak złego w autyzmie, ze wolisz sprowadzić na swoje i inne dzieci tak ogromne ryzyko? Cóż, ja tu sobie zostanę ze swoim autystycznym synem, słuchając jego ciekawych opowieści, a wy antyszczepionkowcy możecie posłuchać mów pogrzebowych na temat swoich dzieci.” Nie zabrakło także bezpośredniej, choć także podlanej sarkazmem rady, by po prostu zaszczepić małą. „Mam! Możesz ją na przykład wystawić na osłabiony nieaktywny szczep wirusa, który sprawi, że system immunologiczny dziecka będzie lepiej przygotowany do rozpoznania i walki z mocniejszym szczepem, z którym bez wątpliwości zetknie się w przyszłości, dzięki czemu zmniejszy się prawdopodobieństwo, że dziecko zachoruje... A nie, czekaj...” Internauci krytykowali także matkę za to, że zamiast do lekarzy zwróciła się…

szczepienia-21a8f0d.jpeg
width: 2198
height: 1364

Tam gdzie nie ma aptek - działają oni. Wędrowni aptekarze z Haiti
type: item
date: 2018-11-02T05:40:12.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: haiti
subject: leki
subject: ludzie
subject: moda
subject: Moto
subject: pomoc
subject: Społeczeństwo
subject: Technologia
subject: Travel
subject: Zdrowie
description: Dla wielu mieszkańców Haiti uliczni sprzedawcy są głównym źródłem leków. Dla sprzedawców jest to sposób na przeżycie.
encoded: Tekst: Arnaud Robert Zdjęcia: Paolo Woods i Gabriele Galimberti

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f353fa62d2a03c10a42be5211d224cde519f1739-e7570d7.jpeg
width: 1558
height: 873

Ta historia przywraca wiarę w ludzi. Dzieci uratowały małą białuchę
type: item
date: 2018-10-04T03:16:02.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: białucha
subject: kanada
subject: Moto
subject: Parenting
subject: pomoc
subject: Sport
subject: Technologia
subject: Travel
description: Podczas odpoczynku nad rzeką św. Wawrzyńca w Kanadzie pewna rodzina miała niespodziewane spotkanie: z malutką białuchą. Maleństwo musiało urodzić się dosłownie godziny wcześniej. Jednak zgubiło mamę.
encoded: Zwierzę miało ogromne szczęście. Trafiło na dobrych ludzi, którzy zareagowali natychmiast. - Wykopaliśmy w ziemi dziurę, żeby zbierać dla niej wodę, by nie wyschła – opowiada 15-letni Nicholas Milliard – Co pięć minut przynosiliśmy jej wiadro wody. Niestety poziom wody opadał i z czasem było coraz trudniej ją nosić. Na szczęście rodzinie udało się utrzymać malucha przy życiu do czaslu przyjazdu profesjonalnej pomocy z Group for Research and Education on Marine Mammals(GREMM). Obecnie najważniejsze jest znaleźć dla malucha matkę zastępczą i zachęcić go do jedzenia. Niestety jest to bardzo trudne. U tego gatunku matki opiekują się dziećmi przez dwa lata. Żeby móc normalnie rosnąć i funkcjonować mała bieługa musi jak najszybciej znaleźć gotową do wykarmienia go samicę. Przeżycie małej białuchy jest ważne jeszcze z jednego powodu. Populacja tego gatunku w tym rejonie gwałtownie spada. Według World Wildlife Fund of Canada przyczyną jest zatrucie rzek. Jednak najważniejsze jest to, że mała białucha wciąż ma szansę. Miała ogromne szczęście, że trafiła na dobrych ludzi. Źródło: The Dodo

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f45e7672ceede3c605251627f16e6997100b38b5-0a8799b.jpeg
width: 3008
height: 2000

Psy lawinowe: Cztery łapy na ratunek w śniegu
type: item
date: 2018-08-03T04:46:22.000Z
creator: Paulina Szczucińska
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: góry
subject: pomoc
subject: psy
subject: ratownictwo
subject: Sport
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Człowiek przysypany zwałami śniegu może przeżyć – jeśli pies szybko wskaże ratownikom, gdzie go szukać. Wyrafinowana technika owszem, jest pomocna, ale na lawinisku wyszkolony pies ratownik pozostaje niezastąpiony.
encoded: Huk, trzask, szybkie kotłowanie i kompletna ciemność. Kiedy się ockniesz, masz zaklejone śniegiem oczy, uszy i usta. W takiej sytuacji nie da się myśleć racjonalnie. Działa się instynktownie. Przekopujesz śnieg, chociaż nawet nie wiesz, gdzie jest góra, a gdzie dół. Twój czas jest policzony w minutach. Lawiny w górach nie boi się tylko ten, kto o niej nic nie wie. Telefon alarmowy w centrali TOPR: wypadek, lawina. Gdzie, kiedy, ile osób? Zegar zaczyna tykać. Dyżurny ratownik wzywa helikopter z lekarzem na pokładzie. Wero – młody owczarek niemiecki – wyczuwa napięcie. Nerwowo biega wśród TOPR-owców, obwąchuje pakowany przez nich sprzęt i plecaki. Jerzy Maciata, ratownik i właściciel psa, zakłada mu odblaskowe szelki z emblematem TOPR-u. Mija czwarta minuta od momentu odebrania zgłoszenia. Lekarz, pies i jego przewodnik są już w śmigłowcu. Podczas lotu pies pospiesznie oddycha i jest wyraźnie pobudzony, ale zachowuje spokój. Spogląda przez okno. Kiedy kilkanaście metrów nad miejscem wypadku otwierają się drzwi helikoptera, staje gotowy do akcji. Nie przerażają go przestrzeń pod nim i warkot silnika. Przypięty do uprzęży swojego pana na wysokości jego klatki piersiowej, zostaje opuszczony na linie na lawinisko. Lądowanie bywa twarde, gdy śnieg jest zbrylony, zamarznięty na beton. Przewodnik przepytuje świadków zdarzenia. Na komendę pies natychmiast zaczyna przeszukiwać teren. Tymczasem na pomoc ruszają kolejne zespoły ratowników. Psy lawinowe są we wszystkich grupach GOPR i TOPR (w tatrzańskim pogotowiu pracuje 12 zespołów, z których sześć zostało dopuszczonych do pracy na lawinisku). Psy przydają się nawet w Beskidach, choć tam rzadko schodzą lawiny. Pomagają odnajdywać zaginionych ludzi w górach. Na przykład Travel, owczarek niemiecki, ma już za sobą kilka akcji w rejonie Pilska i Babiej Góry. Podobnie jest na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Najwięcej pracy GOPR-owcy mają w Karkonoszach, w których (poza Tatrami) najczęściej schodzą lawiny. Tam też po raz pierwszy w …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2e80446a7ce168c055401e5142a20711d2dfacaa-065bcdc.jpeg
width: 640
height: 427

Polscy medycy ratują w Mjanmie. "Dajemy tym ludziom szansę na nowe życie"
type: item
date: 2018-08-02T13:59:19.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: birma
subject: Edukacja
subject: misja
subject: Parenting
subject: polska
subject: pomoc
subject: Travel
subject: Zdrowie
description: Cel jest jasny - ograniczyć śmiertelność kobiet podczas porodów oraz dzieci do piątego roku życia. Można to zrobić tylko pomagając medycznie na miejscu - w dolinie Irawadi.
encoded: Z pomocą długiej tyczki rybak ostrożnie manewruje łodzią. Po przeprawie przez gęsto zarośnięte kanały delty Irawadi w końcu naszym oczom ukazuje się wioska. Jej mieszkańcy zebrali się już przy budynku, w którym znajduje się prowizoryczna klinika. Większość z przyprowadzonych przez rodziców kilkulatków potrzebuje pomocy lekarskiej, ale na ich twarzach nie widać strachu. Zamiast płakać, zgromadzone dzieci z zaciekawieniem przyglądają się przybyszom. Mężczyźni bezzwłocznie przystępują do swoich obowiązków. W obskurnym pomieszczeniu rozstawiają kartony z lekami i przygotowują narzędzia potrzebne do badania. Ich ubrania zdobi biało-czerwone logo Polish Aid - Polskiej Pomocy. Mjanma, mimo stopniowo postępujących przemian społecznych, wciąż boryka się z problemami charakterystycznymi dla państw rozwijających się. Jakość życia w dużych miastach nie odstaje od innych krajów Azji Południowo-Wschodniej, jednak Birmańczycy mieszkający na prowincji muszą radzić sobie brakiem dostępu do czystej wody oraz podstawowego zaplecza sanitarnego. Wiele do życzenia pozostawia również poziom opieki medycznej, a także świadomość dotycząca profilaktyki chorób zakaźnych. Po otwarciu granic w 2011 roku luki te próbują wypełnić organizacje pozarządowe, w tym Polska Misja Medyczna. Polscy wolontariusze od ponad dwóch lat pomagają mieszkańcom gminy Wakema. - Region ten charakteryzuje się dużą gęstością zaludnienia oraz niewystarczającą ilością wykwalifikowanego personelu medycznego. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia, jeszcze w 2010 roku współczynnik ten wynosił trochę ponad jedną osobę (1.3) na tysiąc mieszkańców - tłumaczy Magda Komperda, koordynatorka misji w Mjanmie - Dodatkowo dostęp do wielu wiosek jest ograniczony, szczególnie w porze deszczowej. Ze względu na te trudności przeważająca większość kobiet decyduje się na poród w domu. Właśnie dlatego naszym głównym celem są szkolenia dla położnych oraz kobiet w ciąży. Oprócz szkoleń, polscy lekarze prowadzą konsultacje dla swoich pac…

misja-medyczna-w-mjanmie7-629419d.jpeg
width: 2000
height: 1333

10 ton żywności od Polaków dla głodującego Sudanu Południowego. PCPM apeluje o waszą pomoc!
type: item
date: 2018-03-21T10:35:40.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: głód
subject: pcpm
subject: pomoc
description: Mieszkańcom najmłodszego państwa świata po raz kolejny zagraża głód. Z pomocą dla sudańskich dzieci Fundacja PCPM wysyła 10 ton specjalistycznej żywności.
encoded: Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej jako jedyna polska organizacja wysyła pomoc żywnościową do Sudanu Południowego. W transporcie, który opuściło wczoraj Nairobi (Kenia), znajdują się wysokoenergetyczne ciastka oraz bogata w witaminy i białko odżywcza mieszanka zbóż, pozwalające na uratowanie od śmierci nawet 2500 cierpiących z powodu niedożywienia dzieci. Żywność o łącznej wadze 10 ton, trafi do dwóch ośrodków dożywiania na obszarze, zagrożonym w kolejnych miesiącach katastrofą głodową. - ​ Obecnie ludzie zmuszeni są do bardzo długiego oczekiwania na pomoc. W wioskach brakuje jedzenia, więc większość dzieci trafia do ośrodka zdrowia w rozpaczliwym stanie - ​ mówi dr Callixte Millani, pracownik wspieranego przez PCPM Centrum Dożywiania w Gordhim​ , w stanie Aweil East​ . Placówka leczenia dzieci ze stanu skrajnego niedożywienia rozpoczęła działalność na początku 2017 roku, kiedy cały region od Nigerii do Jemenu dotknęła klęska głodu. W Sudanie Południowym natomiast, ogłoszono najwyższy stopień zagrożenia bezpieczeństwa żywnościowego. - ​ Dzieci, którym udało się przetrwać katastrofalny głód, z którym Południowy Sudan mierzył się w ubiegłym roku, są obecnie bardzo osłabione, co znacznie zmniejsza ich szansę na przeżycie – mówi dr Wojciech Wilk, prezes Polskiego Centrum Pomocy Międzynarodowej. – ​ Do plonów we wrześniu pozostaje jeszcze sześć miesięcy, a już teraz dziesiątki tysięcy dzieci są skrajnie wyczerpane głodem. ​ Śmierć z głodu ​ zagraża życiu dziesiątkom, a nawet setkom tysięcy dzieci​ . Transport żywności czekają przynajmniej 3 tygodnie trudnej do przebycia drogi. Pożywienie zatrzyma się również w Agangrial, gdzie dzięki wsparciu Polaków powstaje nowy ośrodek pomagający niedożywionym dzieciom odzyskać siły. Nairobi, skąd wyrusza ciężarówka, od celu podróży dzielą aż 2 tysiące kilometrów, z czego tylko połowa to droga asfaltowa - dalej trzeba jechać nieutwardzoną ścieżką. To wyścig z czasem, bo transport musi zdążyć przed porą deszczową – na jego szlaku s…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4631bee6a45fc5169dd509ce9273d804839d068b-fd2bccb.jpeg
width: 1080
height: 809

Ten malutki ptaszek dostał od weterynarzy nowe stopy. Są jak śnieżne rakiety
type: item
date: 2017-12-29T11:53:32.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ciekawostki
subject: ochrona środowiska
subject: pomoc
description: Mały przedrzeźniacz miał ogromne szczęście, choć wszystko zaczęło się groźnym wypadkiem. Z powodu uszkodzenia nóg nie był w stanie rozłożyć paluszków. Weterynarze z California Wildlife Center znależli na to sposób.
encoded: Z powodu uszkodzenia nóżek ptak zmuszony był do chodzenia w nienaturalny sposób, co powodowało dalsze obrażenia. Nowe stopy przedrzeźniacza przypominają śnieżne rakiety, nadają się natomiast na każdą porę roku. Co prawda będzie raczej potrzebował szerszych powierzchni żeby spokojnie siadać, ale z pewnością nie będzie mógł normalnie żyć. Źródło: California Wildlife Center Obejrzyjcie kolejny odcinek naszego serialu "Warto spróbować"! Tym razem odkrywamy skarby w zatopionym kamieniołomie. View oEmbed on the source website

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6323ba3c2463898c0a292e68b9e4d4a3a82ba313-b723528.jpeg
width: 2000
height: 1091

Aleksander Doba: Podsumowanie wyprawy. Solidarność transatlantycka
type: item
date: 2017-10-05T07:43:54.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: aleksander doba
subject: kajaki
subject: ocean atlantycki
subject: pomoc
description: Piotr Chmieliński podsumowuje brawurową przeprawę Aleksandra Doby przez Atlantyk. Ostatnia wyprawa kajakarza dostarczyła i jemu i jego kibicom ogromnych emocji.
encoded: Minął miesiąc od zakończenia Trzeciej Transatlantyckiej Wyprawy Kajakowej Aleksandra Doby. Ekspedycja realizowana trasą przez północny Atlantyk, ze Stanów Zjednoczonych do Europy stanowiła szczególne wyzwanie dla samego kajakarza, jak i całego grona osób, które zaangażowały się w osiągnięcie jego celu. Kiedyś ktoś mi powiedział, że ciekawi świata ludzie dążący z uporem i determinacją do spełniania swoich marzeń zawsze mogą liczyć na czyjąś bezinteresowną pomoc. Przekonałem się, że tak jest, gdy mnie pomagano realizować cele wypraw, w których uczestniczyłem, przekonałem się o tym także przy okazji podróży Olka. Gdy było potrzebne wsparcie – zawsze znalazł się ktoś, kto chętnie go udzielił. Czas więc na podziękowania. Sandy Hook w stanie Nowy Jork, USA Start wyprawy do łatwych nie należał. Olek wyruszył pod koniec maja 2016 roku, ale już po czterech dniach był zmuszony przerwać podróż ze względu na uszkodzenie kajaka, do którego doszło w efekcie uderzenia o piaszczysty brzeg. Razem z Dorotą i Luisem Muga oraz moim synem Alexem ściągnęliśmy wówczas rozbitego „OLO” z plaży, a firma Adama Rutkiewicza przewiozła go do Polski, gdzie został naprawiony, bo wypadek wcale nie oznaczał końca ekspedycji. Rok później, 7 maja Olek wypłynął ponownie, już z zatoki Sandy Hook, czyli z miejsca, gdzie na skutek fatalnej awarii podczas pierwszej próby przerwał wyprawę. Warunki pogodowe nie ułatwiały wyjścia na pełny ocean. Po zerwaniu się z kotwicy „OLO” omal nie rozbił się o skały. Dzięki pomocy poławiacza małży, Randy Stevensa oraz braci Pete’a i Jeffa Patach, właścicieli łodzi motorowej, która zholowała kajak, udało się uniknąć tragedii, a Olek wkrótce wypłynął na otwarte wody Atlantyku. Zatoka Barnegat w stanie New Jersey, USA Olek nie zdążył oddalić się od wybrzeża Stanów Zjednoczonych na bezpieczny dystans 150 mil morskich, gdy pojawiło się zagrożenie pierwszym z wielu oczekiwanych na tej części oceanu sztormów. Podjął wówczas decyzję o przeczekaniu nawałnicy w zatoce Barnegat, w …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/3b6544d22a844ba1a900b06e0b654ee392b8635c-b1bbd31.jpeg
width: 1280
height: 855

Ta dziewczynka straciła obie nogi. Polska organizacja chce dać jej szanse na normalne życie
type: item
date: 2017-09-14T11:02:25.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: dzieci
subject: misja
subject: pomoc
subject: syria
description: Nie da się tego jednak zrobić bez pomocy darczyńców. Poznajcie historię 11-letniej Hebe.
encoded: Dziewczynka o promiennym uśmiechu jest jedną z ponad 260 tysięcy dzieci, które podczas bombardowań w Syrii straciło kończyny. Nie są w stanie normalnie funkcjonować, uczyć się, przygotowywać do samodzielnego życia. 11-letnia Hebe bawiła się w swoim pokoju, gdy na jej dom spadły bomby. W Syrii nie ma szpitali, które mogą pomóc tak poszkodowanym dzieciom. Próbują to robić organizacje charytatywne, w tym działająca na miejscu Polska Misja Medyczna, która rozpoczęła zbiórkę na nowoczesne protezy dla dzieci, które dadzą im szanse na normalne życie. Jeżeli chcesz pomóc - przeczytaj o szczegółach na tej stronie i dowiedz się jak możesz skutecznie wesprzeć akcję. View oEmbed on the source website

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a6589db35500100e33dca474fb78aa1dfa70a0f7-5125226.jpeg
width: 1091
height: 866

Ster naprawiony! Aleksander Doba płynie dalej
type: item
date: 2017-07-01T08:13:09.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: aleksander doba
subject: kajaki
subject: pomoc
subject: wyprawy
description: Olek znów płynie! Rejs kajakiem przez ocean, mimo trudnych przygód, trwa!
encoded: Tekst: Piotr Chmieliński - Pan Doba i jego kajak są już na pokładzie. Dokładamy starań, by naprawić ster – napisał do mnie w piątek krótko po 12 czasu wschodnioamerykańskiego Isaac Ansari, przedstawiciel armatora z Hongkongu, który zdecydował się na przesunięcie kursu jednego ze swoich statków znajdujących się na Atlantyku, by przyjść, a raczej przypłynąć z pomocą wiosłującemu z USA do Europy Aleksandrowi Dobie. Niezwykłym zbiegiem okoliczności polskiemu kajakarzowi wsparcia na oceanie udzieliła załoga statku o znamiennej nazwie .... Baltic Light. Poszukiwania polskiej jednostki, która byłaby na tyle blisko lokalizacji Olka, by móc dotrzeć do niego, trwały od ponad tygodnia. Choć wszelkie rejestry statków odbywających rejs przez Atlantyk wskazywały, że ruch na oceanie jest duży, to niestety informacja ta nie dotyczyła rejonu, po którym dryfował kajak „OLO” z uszkodzonym sterem. W tej sytuacji najbardziej realnym rozwiązaniem, niemniej kosztownym, wydawała się propozycja Bartka Dawidowskiego, który zgłosił gotowość popłynięcia wraz ze swoją załogą trimaranem POLY z Bahamów i dokonania koniecznej naprawy. Dotarcie do podróżnika miało zabrać około 10 dni. Tymczasem parę dni przed startem Bartosz Biliński, nowojorski adwokat, żeglarz i założyciel Yacht Klubu Polski Nowy Jork, który przez ostatnie dni niemal bez przerwy „wisiał na linii” z armatorami i kapitanami statków transatlantyckich, przekazał mi wiadomość, że załoga Baltic Light próbuje namierzyć Olka na oceanie! - Kiedy obserwując serwis internetowy do śledzenia jednostek pływających zobaczyłem wśród tych znajdujących się o dzień drogi od Olka Baltic Light, pomyślałem, że ze statkiem o takiej nazwie nasze przedsięwzięcie musi się udać – Bartosz, pasjonat morza, jak sam siebie określa. - Skontaktowałem się najpierw z jego armatorem Lighthouse Maritime Ltd w Singapurze, gdzie otrzymałem dane kontaktowe do zarządzającej ich flotą firmy Fleet Management Ltd w Hongkongu. Po kilku rozmowach telefonicznych i wymianie e-…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/061c297eace530577135c85efb40e737914601ff-36d8aee.jpeg
width: 1168
height: 732

Co zabierzesz, gdy masz 10 minut na opuszczenie domu? Ten film zostawi w tobie ślad
type: item
date: 2017-06-21T08:44:35.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: filmy
subject: migracje
subject: pomoc
subject: uchodźcy
subject: wojna
description: Działający w ramach ONZ Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców stworzył film, gdzie gwiazdy światowego kina recytują poemat Jenifer Toksvig "What They Took With Them". To wiersz złożony z relacji uciekających ludzi. Zobacz, posłuchaj
encoded: Lista artystów biorących udział w projekcie naprawdę robi wrażenie: Cate Blanchett, Keira Knightley, Juliet Stevenson, Peter Capaldi, Stanley Tucci, Chiwetel Ejiofor, Kit Harington, Douglas Booth, Jesse Eisenberg oraz Neil Gaiman. Jenifer Toksvig stworzyła "What They Took With Them" łącząc w logiczny ciąg z pozoru poszatkowane relacje uchodźców. Z tekstu wyłania się obraz tego jak niewiele może pozostać po dotychczasowym życiu w obliczu tragedii oraz tego jak czasem niewiele trzeba by zachować tożsamość. Jednak najsilniejsze w tym obrazie jest to jak otwiera oczy na to, że uchodźcy to nie liczby, zagrożenie, obcy czy niebezpieczni inni. To ludzie, których dotknęła tragedia i ich jedynym marzeniem jest móc żyć i zacząć od nowa, mając za fundament te okruchy życia, które udało im się uratować. Przy okazji Światowego Dnia Uchodźcy polski oddział UNHCR przetłumaczył tekst i przygotował napisy do filmu. Każdy, KAŻDY powinien obejrzeć to video. Źródło: UNHCR Polska

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f41d4551f4c6c59bf5d142e57bf0cebbf8ac0440-0bb608b.jpeg
width: 1490
height: 749

Udało się! Polscy wolontariusze odbudowali zniszczoną szkołę w Nepalu
type: item
date: 2017-06-19T10:39:22.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: nepal
subject: pomoc
subject: szkoła
subject: trzęsienie ziemi
subject: ziemia
description: Wolontariusze Stowarzyszenia „Lepszy Świat” z Poznania - Sylwia Jędernalik i Maciej Pastwa - właśnie wrócili z Nepalu, gdzie po 7 miesiącach pracy wybudowali dużą, silną i kolorową szkołę w wiosce Bakrang-6. Projekt został zakończony sukcesem!
encoded: Wszystko zaczęło się 25. kwietnia 2015 roku, gry ogromne trzęsienie ziemi zniszczyło Nepal, jeden z najbiedniejszych krajów świata. Stowarzyszenie "Lepszy Świat" z Poznania postanowiło odbudować jedną ze zburzonych szkół w wiosce Bakrang-6 w dystrykcie Gorkha. Znajdująca się tam szkoła po trzęsieniu ziemi nie nadawała się już do użytku. Od tej pory 300 nepalskich uczniów zmuszonych zostało do nauki w tymczasowych, blaszanych barakach. W lipcu 2015 roku Stowarzyszenie "Lepszy Świat" rozpoczęło publiczną zbiórkę funduszy. Dzięki wsparciu darczyńców z całego kraju w sumie udało zebrać się 439 tys. złotych. O ich wysiłkach pisaliśmy wcześniej. Projekt „Budujemy szkołę w Nepalu” Stowarzyszenie rozpoczęło w czerwcu 2015 roku. Sylwia Jędernalik i Maciej Pastwa w Nepalu spędzili łącznie ponad rok, z czego aż 169 dni walczyli o zdobycie pozwolenia na budowę w lokalnych urzędach i ministerstwach. Ostatnie siedem miesięcy sukcesywnie koordynowali prace budowlane w Bakrang-6. Po dwóch latach wolontariackiej pracy przy projekcie, mimo wielu trudów, problemów i przeciwności losu, wreszcie się udało. W wiosce stanęła szkoła z ośmioma salami lekcyjnymi o łącznej powierzchni ponad 600m2! Uroczysta ceremonia otwarcia odbyła się 2 czerwca 2017 roku. Polskiej szkole w Bakrang nadano imię Marii Magdaleny Kwiatkiewicz – poznańskiej filantropki, podróżniczki i fotografki, która wspierała projekt Stowarzyszenia oraz wiele innych wiosek w Nepalu. Sylwia i Maciej dołożyli wszelkich starań, by szkoła wybudowana na bazie filarów żelbetonowych była silna i wytrzymała na ewentualne wstrząsy sejsmiczne. Dodatkowo tuż obok szkoły już za kilka dni stanie plac zabaw dla dzieci, a w jednej z sal zostanie zamontowany telewizor. Projekt odbudowy szkoły w Nepalu zakończył się sukcesem. Wzruszająca ceremonia otwarcia budynku była zwieńczeniem wszystkich starań wolontariuszy Stowarzyszenia i darczyńców projektu. W jej trakcie zabrzmiał polski hymn, a nepalscy uczniowie wykrzykiwali polskie słowa „dziękuje…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7e7d494725d309f6b7ac1a1f394cc71a28c035db-3e5eb19.jpeg
width: 2189
height: 1232

Polscy lekarze w Peru wzywają posiłki. Nie starczy rąk i środków by pomagać
type: item
date: 2017-04-26T10:56:42.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: lekarze
subject: pcpm
subject: peru
subject: pomoc
subject: powódź
description: Najtrudniejsze jest leczenie dzieci. Brakuje sprzętu i leków, a warunki, które lekarze zastali na miejscu są polowe. W Huarmey, gdzie stacjonuje sześciu członków Zespołu Ratunkowego PCPM jest duże zagrożenie epidemią dengi, malarii, a także przypadki cholery. Dlatego do Peru z pomocą jadą kolejni lekarze.
encoded: Pediatra, chirurg dziecięcy, ginekolog, urolog, anestezjolog oraz pielęgniarka polecieli na prośbę peruwiańskiego Ministerstwa Zdrowia. Pracują po kilkanaście godzin na dobę w nagrzanych słońcem, pełnych pacjentów namiotach. Przyjmują kilkadziesiąt osób dziennie, przeprowadzają małe zabiegi chirurgiczne. – Kiedy rozniosła się wieść, że przyjechała grupa medyczna z Europy ludzie zaczęli przyjeżdżać do szpitala polowego całymi rodzinami – relacjonuje pielęgniarka Katarzyna Kaczmarek-Dawidowska – Niestety potwierdziły się informacje, że w szpitalach brakuje podstawowego wyposażenia, a także leków doustnych i dożylnych, narzędzi, środków opatrunkowych, środków higienicznych i personelu medycznego – dodaje. Najczęściej chorują dzieci – Cierpią na zapalenie oskrzeli, robaczycę, infekcje skórne, biegunki – wymienia pediatra, dr Paweł Szczuciński. – Jednak o ile dla tych starszych leki są względnie dostępne, problem pojawia się przy leczeniu niemowląt i noworodków. Nie ma warunków do ich hospitalizacji, brakuje antybiotyków w iniekcjach, co staje się bezpośrednim zagrożeniem ich życia – przyznaje. Fundacja PCPM apeluje do prywatnych darczyńców o wsparcie finansowe, które pozwoli zakupić niezbędny sprzęt, a także wysłać kolejnych lekarzy. – Obecność naszego Zespołu Ratunkowego pozwala objąć opieką większą liczbę potrzebujących i odciążyć lokalną służbę zdrowia - mówi Wojciech Wilk, prezes PCPM. – Im więcej środków uda nam się zebrać w Polsce, tym większej pomocy będziemy w stanie udzielić Peruwiańczykom. W powodziach, które w marcu nawiedziły prowincje wzdłuż wybrzeża Peru obrażeń doznało nawet kilkaset tysięcy osób. Kompletnie zniszczona lub znacznie uszkodzona została infrastruktura miast. Zawaliły się setki domów, szkoły i szpitale. Najwięcej poszkodowanych jest w prowincji Huaramey w zachodniej części kraju, gdzie obecnie działa Zespół Ratunkowy PCPM. Bilety do Peru dla lekarzy ufundowały linie lotnicze KLM. Jak możesz pomóc? Pomóc Peruwiańczykom można poprzez: - dobrowo…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0d32edd7b707970ce8aea1e1e1debf258c7e3ea1-dd09824.jpeg
width: 720
height: 960

To największa powódź od 20 lat. Polacy pomagają poszkodowanym w Peru
type: item
date: 2017-04-24T09:25:16.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: pcpm
subject: peru
subject: pomoc
subject: powódź
subject: ratownictwo
description: W powodziach, które w marcu nawiedziły prowincje wzdłuż wybrzeża Peru obrażeń doznało nawet kilkaset tysięcy osób. Kompletnie zniszczona lub znacznie uszkodzona została infrastruktura miast. Zawaliły się setki domów, szkoły, szpitale. Od piątku na miejscu działają polscy ratownicy z PCPM.
encoded: – Według informacji, jakie otrzymujemy z Peru w szpitalach brakuje leków, środków opatrunkowych, personelu medycznego i środków higienicznych. Mieszkańcy wybrzeża zmagają się z epidemią dengi, a dzieci - z zatruciami powodującymi biegunki, które są bezpośrednim zagrożeniem życia. – wyjaśnia dr Joanna Gradek, chirurg dziecięcy, członkini Zespołu Ratunkowego PCPM, która wyjechała do Peru na dwa tygodnie. Zespół Ratunkowy PCPM jest pierwszym zespołem szybkiego reagowania prowadzonym przez polską organizację pozarządową. Jego celem jest niesienie pomocy ratunkowej, medycznej i humanitarnej osobom poszkodowanym w klęskach żywiołowych i kryzysach humanitarnych. Finansowanie w całości pochodzi ze źródeł prywatnych. Fundacja PCPM apeluje o wsparcie działań Zespołu Ratunkowego PCPM i pomocy medycznej dla Peru poprzez dobrowolne wpłaty na konto mBank 18 1140 1010 0000 5228 6800 1001 z dopiskiem PERU lub poprzez zbiórkę https://pomagam.pl/peru.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/8c6c27f3ea561271c3ccd06ae568571d15c0e97a-1b6304d.jpeg
width: 1368
height: 912

Klęska głodu w Sudanie Płd. Polacy uruchomili centrum pomocy, ale potrzebują wsparcia
type: item
date: 2017-04-12T08:43:24.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: głód
subject: pcpm
subject: pomoc
subject: sudan
description: To państwo jest niepodległe od zaledwie czterech lat. Najmłodszy kraj świata zmaga się z katastrofą humanitarną. Przeczytaj i dowiedz się jak możesz pomóc pomagającym tam Polakom.
encoded: - Apelujemy o pomoc, bo tylko dzięki Waszemu wsparciu mogliśmy uruchomić Centrum Dożywiania PCPM w Sudanie Południowym - pisze w komunikacie biuro prasowe Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej. Już pierwszy miesiąc działania Centrum pokazał jak bardzo jest ono ważne - przyjęło setki pacjentów. - Sytuacja w Płd. Sudanie jest rzeczywiście tragiczna - ocenia dr Wojciech Wilk, prezes Fundacji PCPM i ekspert od rozwiązywania kryzysów humanitarnych - Zakładaliśmy, że nasze Centrum Dożywiania będzie pomagać głównie głodującym dzieciom, ale nie możemy bez pomocy zostawić ich rodziców, którzy umierają z głodu. Dlatego nasi lekarze pomagają Sudańczykom w każdym wieku. Najmłodszy pacjent Centrum ma 6 miesięcy, najstarszy 70 lat. Jeżeli chcesz pomóc - możesz to zrobić wchodząc na stronę poświęconą akcji pomocy w Sudanie Południowym.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/bfdb85806af58b0e99139107f490fb6b0ee9f6ef-a17260f.png
width: 1028
height: 706

Żyją w jednym z najbiedniejszych krajów świata. Możemy przywrócić im radość dzieciństwa!
type: item
date: 2017-02-27T12:33:17.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: haiti
subject: pcpm
subject: pomoc
description: W najbiedniejszej części stolicy Haiti działa ośrodek SAKALA. Dla wielu dzieci to jedyna szansa, by odmienić swój los. Razem z Polską Misją Medyczną pomóżmy dzieciom Haiti!
encoded: Na niespokojnym lądzie Tym razem Polska Misja Medyczna swoją pomoc kieruje do dzieci mieszkających w jednym z najbiedniejszych krajów na świecie - ok. 80% społeczeństwa Haiti żyje w skrajnej biedzie. Ze względu na położenie geograficzne kraj systematycznie nawiedzają katastrofy naturalne. W 2010 roku w skutek największego od 200 lat trzęsienia ziemi zginęło ok. 70 tys. osób, 250 tys. osób doznało obrażeń, a ponad 1,5 mln straciło dach nad głową. W minionym roku wyspę ponownie nawiedził kataklizm. Huragan Matthew spowodował ogromne zniszczenia, liczba ofiar śmiertelnych wyniosła ponad 1000 osób a 1,5 miliona mieszkańców straciło domy i cały dorobek życia. Do tej pory Haiti nie podniosło się z gruzów. W tych warunkach żyją dzieci skazane na głód i cierpienie, często bez możliwości edukacji oraz bez jakichkolwiek perspektyw na lepszą przyszłość. Ich szansa Dla wielu z nich to dla nich jedyną szansą, by zmieniły swoje życie jest ośrodek SAKALA, położony w najbiedniejszej dzielnicy Port Au Prince Cite Soleil. Jest ostoją spokoju i miejscem darmowej edukacji dla najuboższych dzieci Cite Soleill. Ma pod swoją opieką ponad 350 osób w wieku 4 – 25 lat. Stwarza alternatywę dla dzieci dorastających w środowiskach młodocianych gangów, pełnych narkotyków i przemocy. Działania Polskiej Misji Medycznej będą polegały na wsparciu działania ośrodka SAKALA. Pierwsza faza projektu ma na celu wsparcie edukacji, w tym edukacji zdrowotnej podopiecznych ośrodka; przeprowadzenie szerokiego rozpoznania sytuacji lokalnego systemu ochrony zdrowia oraz określenie najpilniejszych potrzeb i wyznaczenia dalszego kierunku wsparcia. Ambasadorem akcji Dzieci Haiti został sekretarz redakcji National Geographic Traveler - Michał Cessanis. Chcesz przyłączyć się do akcji? Zobacz, jak możesz pomóc: pmm.org.pl/pl/aktualnosci/dzieci-haiti

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5c1a2e9d7719b502b3f5fab4871314fb2db5a332-056b548.jpeg
width: 900
height: 600