National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-02-09T08:55:10.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Nieznany uskok pod Podhalem. Spokojny region skrywa burzliwą historię
items: Jak tatrzańska wieś, założona w XVII w., stała się zimową stolicą Polski? Jej historia sięga króla Władysława Wazy
items: Sezon na górskie wyjazdy zamknięty? Nic podobnego. „Jesień będzie bardzo obłożona"
items: Z pasterskiej chaty do termalnego raju – ten jeden sekret, który zmienił Bukowinę Tatrzańską
items: Gwara góralska niejedno ma imię. Najlepiej zachowała się na Podhalu
items: Czary i magia w polskich Karpatach. Kult świętych drzew odgrywał ważną rolę
items: Polska atrakcja robi prawdziwą furorę. Tłumy turystów przyjeżdżają z całego kraju
items: Kompleks gorących źródeł na Podhalu został otwarty mimo obostrzeń
items: Portret górali z Podhala. Słynny fotoreportaż Tomasza Tomaszewskiego
items: Młodzi z Podhala kultywują dawne tradycje. Zaglądamy na tradycyjne góralskie wesele
items: Żeby tu dotrzeć, trzeba mocnego silnika i nieco odwagi. Odwiedzamy prawdziwe Podhale
items: 3/2006
items: Mam duszę mężczyzny

Nieznany uskok pod Podhalem. Spokojny region skrywa burzliwą historię
type: item
date: 2026-02-09T08:54:28.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Przyroda
subject: geologia
subject: katastrofy
subject: podhale
subject: polska
subject: trzęsienie ziemi
description: Karpaty Zachodnie przez lata uznawano za obszar bezpieczny sejsmicznie. Tymczasem nowe odkrycie naukowców pokazuje, że przeszłość regionu była znacznie bardziej burzliwa. W okolicach Brzegów na Podhalu zidentyfikowano nieznany wcześniej uskok tektoniczny. Jego parametry wskazują na bardzo silne wstrząsy w odległej przeszłości.
encoded: Karpaty Zachodnie były do tej pory postrzegane jako obszar stabilny sejsmiczne. Zapisy historyczne wspominają jedynie o umiarkowanych wstrząsach. Najsilniejsze z nich miały magnitudę około 5,6–5,7. To dość dużo, ale nie powodują one kataklizmów. Jednak prawda może wyglądać nieco inaczej. Kilka lat temu naukowcy zadokumentowali pęknięcie rozciągające się na długości ponad 50 km wzdłuż uskoku podtatrzańskiego na Słowacji. Oszacowali, że było ono związane z co najmniej jednym prehistorycznym trzęsieniem ziemi o magnitudzie 7. A to już całkiem sporo. W 2010 roku po takich wstrząsach zginęło na Haiti około 300 tysięcy ludzi. Teraz zespół naukowców z Uniwersytetu Śląskiego we współpracy badaczami z innych polskich ośrodków i Uniwersytetu w Jenie przeprowadził pierwsze w historii kompleksowe badania paleosejsmiczne w Kotlinie Podhalańskiej. Oznacza to, że poszukiwano śladów po bardzo dawnej aktywności tektonicznej. Pierwszym autorem publikacji na ten temat jest prof. Jacek Szczygieł z Wydziału Nauk Przyrodniczych UŚ. Zagadka krótkiej blizny na ziemi W okolicach Brzegów na Podhalu badacze natknęli się na coś, co przykuło ich uwagę. Był to nieznany im wcześniej uskok, nazwany przez nich uskokiem Brzegów, zlokalizowanym w rejonie miejscowości Brzegi, we wschodniej części Kotliny Podhalańskiej. W krajobrazie uskok ten wygląda jak ciągła, prostoliniowa krawędź morfologiczna o wysokości do 4 metrów, śledzona na dystansie około 3 kilometrów. Tego typu forma terenu – tzw. fault scarp – jest klasycznym wskaźnikiem powierzchniowego przemieszczenia uskoku podczas trzęsienia ziemi. Jak to wygląda w terenie? Uskok Brzegów jest widoczny jako wyraźna skarpa, która ma około 4 metrów wysokości i 3 kilometry długości. Choć forma ta jest ewidentnie widoczna, jej odkrycie i poprawne zidentyfikowanie jako uskoku tektonicznego wymagało zastosowania nowoczesnych technologii oraz przeprowadzenia prac ziemnych. Wyjątkowy uskok Aby rozwiązać tę zagadkę, z czym mają do czynienia, naukowcy wykorzysta…

trzeesienie-a963c0b.png
width: 1688
height: 1125

Jak tatrzańska wieś, założona w XVII w., stała się zimową stolicą Polski? Jej historia sięga króla Władysława Wazy
type: item
date: 2025-10-25T11:02:00.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: białka tatrzańska
subject: małopolska
subject: podhale
subject: tatry
description: Białka Tatrzańska zachwyca nie tylko panoramą Tatr i wyjątkowym mikroklimatem, ale też różnorodnością atrakcji. To miejsce, w którym można szusować po nowoczesnych wyciągach, spływać rzeką Białką, poznawać lokalne tradycje i odprężać się w wodach termalnych – idealne zarówno dla rodzin, jak i miłośników aktywnego wypoczynku.
encoded: Spis treści: Położenie Białki Tatrzańskiej Historia wsi Turystyczne walory Białki Tatrzańskiej Białka Tatrzańska to malownicza wieś położona w południowej Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie tatrzańskim, w gminie Bukowina Tatrzańska. Rozciąga się wzdłuż rzeki Białki i drogi krajowej nr 49. Odległości z Białki Tatrzańskiej do ważniejszych miejscowości w tym regionie są niewielkie: Zakopane – 21 km, Nowy Targ – 12 km, Bukowina Tatrzańska – 5 km, Poprad – 56 km, Kraków – 90 km. Położenie Białki Tatrzańskiej Długość wsi wynosi ponad 8 km, a z południowej strony otwiera ją szeroka dolina w kierunku Tatr Bielskich. Dzięki temu Białka Tatrzańska cieszy się wyjątkowym nasłonecznieniem, które łagodzi górski klimat, wyróżniając ją spośród innych miejscowości Podhala. Dzięki swojemu położeniu wieś jest łatwo dostępna zarówno samochodem, jak i komunikacją publiczną, a także stanowi świetną bazę wypadową dla turystów wybierających się na okoliczne szlaki. Wzdłuż rzeki Białki znajdują się liczne tereny rekreacyjne, a w sąsiedztwie – trasy rowerowe i szlaki piesze prowadzące w kierunku Tatr i Spisza. Połączenie dogodnej lokalizacji, malowniczych widoków i naturalnego mikroklimatu sprawia, że Białka Tatrzańska jest atrakcyjna o każdej porze roku. Historia wsi Białka Tatrzańska powstała w XVII wieku, najprawdopodobniej między 1616 a 1618 rokiem, za panowania Władysława IV Wazy. Założył ją Stanisław Witowski, wielkorządca krakowski i dzierżawca starostwa nowotarskiego. Pierwotna nazwa miejscowości brzmiała „Nowa Białka”, a jej pierwszym sołtysem został Wojciech Nowobilski, który w 1637 roku otrzymał przywilej lokacyjny od króla, obejmujący prawo korzystania z pastwisk i polan w okolicznych górach. Początkowo mieszkańcy łączyli rolnictwo z pasterstwem, a z czasem wieś zasłynęła także dzięki kuśnierstwu – w XVIII i XIX wieku produkowano tu słynne, kredowane białczańskie kożuchy, cenione w całym regionie Podhala i Spisza. W 1855 roku powstała pierwsza szkoła, a w 1935 roku do…

bialka-tatrzanska-507f578.jpg
width: 2000
height: 1332

Sezon na górskie wyjazdy zamknięty? Nic podobnego. „Jesień będzie bardzo obłożona"
type: item
date: 2025-09-21T11:46:14.000Z
creator: Wiktoria Szydło
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Czas na góry
subject: Gopoland góry
subject: góry
subject: podhale
subject: polskie góry
subject: tatry
subject: turystyka
description: Sezon wakacyjny w górach już się zakończył, ale to wcale nie znaczy, że Podhale zacznie świecić pustkami. Wręcz przeciwnie. Zmienia się jedynie profil turysty. – Wiemy od dawna, że nadciągająca jesień będzie bardzo mocno obłożona – mówi mi Karol Wagner z Tatrzańskiej Izby Gospodarczej.
encoded: Wakacje już za nami, wielkimi krokami zbliżają się chłodne, długie wieczory i deszczowe spacery. Nie oznacza to jednak, że górskie szlaki opustoszeją. Gości będzie sporo, jak zapewnia Karol Wagner z Tatrzańskiej Izby Gospodarczej, ale będą to zupełnie inne wyjazdy niż te letnie. „Bardzo dobre” lato na Podhalu, jesień będzie podobna? Lato na Podhalu zazwyczaj ocenia się w trzystopniowej skali: dobre, bardzo dobre i wybitne. – W tym sezonie było „bardzo dobre”. Czasami zaskakiwało, zmieniały się trendy, a także nastawienie i emocje turystów. Ostatecznie popyt, jaki mamy na turystykę wokół Tatr, jest nieustający i niezmienny, mimo że podlega pewnym korektom – opowiada Karol Wagner z TIG. W górach karty zazwyczaj rozdaje pogoda. Przedsiębiorcy musieli zatem w czasie rzeczywistym dopasowywać ceny do oczekiwań i możliwości zakupowych gości. Jednym z kluczowych momentów na Podhalu w wakacje był drugi tydzień lipca, kiedy obłożenie sięgało około 50%, a miało być wyższe. Podczas długiego weekendu sierpniowego zmieniło się to diametralnie. – Wówczas na największych platformach rezerwacyjnych można było znaleźć już tylko pojedyncze noclegi. Obłożenie było nawet powyżej 100%, bo wielu turystów przyjechało z własnymi kamperami i namiotami. Nie wspominając o tym, że, w porównaniu do minionego, roku liczba miejsc noclegowych w Zakopanem wzrosła o kilkaset – dodaje Wagner. Okazuje się również, że mimo kapryśnej pogody podróżni wcale nie uciekają z gór jesienią. Wręcz przeciwnie. Jesień w górach. Turyści są, ale inni Od 1 września w sieci pojawiło się mnóstwo raportów, podsumowań i pytań: “jak tam na Podhalu po sezonie?”. – Otóż na Podhalu wcale nie jest po sezonie. Faktycznie, skończyliśmy sezon wakacyjny, który dominuje i obfituje w rodziny z dziećmi, pod które przygotowane są nasze pakiety, ale już od 1 września bardzo intensywnie zaczęliśmy przechodzić do sezonu jesiennego. Zmieniamy wówczas portfolio naszego gościa z wyjazdów familijnych na konferencyjne, szkoleniowe, integracy…

jesien-w-gorach-a6fb6f9.jpg
width: 2000
height: 1334

Z pasterskiej chaty do termalnego raju – ten jeden sekret, który zmienił Bukowinę Tatrzańską
type: item
date: 2025-08-09T12:32:30.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: bukowina tatrzańska
subject: fakty i mity
subject: podhale
subject: tatry
description: Bukowina Tatrzańska to perła Podhala – miejsce, gdzie tradycja góralska spotyka nowoczesną turystykę. Odkryj historię tego miejsca, termy, kulturę i atrakcje dla całej rodziny.
encoded: Spis treści: Historia Bukowiny Tatrzańskiej – od pasterskiej osady do centrum kultury Dom Ludowy – serce góralskiej kultury Termy Bukovina i atrakcje turystyczne Tradycje i kultura regionu Gdzie spać i co zwiedzić – praktyczny przewodnik Bukowina Tatrzańska zimą i latem Położona na wysokości 860–1000 m n.p.m. wieś Bukowina Tatrzańska przeszła imponującą ewolucję – od pasterskiej osady z II połowy XVII wieku do uznanego ośrodka turystycznego, łączącego bogactwo tradycji z nowoczesną ofertą rekreacyjną. Historia Bukowiny Tatrzańskiej – od pasterskiej osady do centrum kultury Najwcześniejsze wzmianki i rozwój osadnictwa Pierwszy znany zapis dotyczący Bukowiny Tatrzańskiej pochodzi z 1630 roku i wskazuje na rozwój osadnictwa pasterskiego w oparciu o prawo wołoskie, typowe dla górskich obszarów Karpat. Wieś powstała jako osada sezonowa – bacówka – zamieszkiwana początkowo przez pasterzy wypasających owce i bydło na halach. W XIX wieku Bukowina przekształciła się w samowystarczalną wspólnotę wiejską, w której kwitło życie gospodarcze. Mieszkańcy zajmowali się uprawą ziemi, hodowlą, wyrobem narzędzi i produkcją żywności. Działały tu młyny wodne, tartaki przetwarzające drewno z pobliskich lasów, kuźnie obsługujące lokalnych rolników i rzemieślników, a także karczmy będące ośrodkami spotkań towarzyskich i wymiany handlowej. Wspólnota funkcjonowała w oparciu o tradycyjne zasady współpracy i samopomocy, a lokalne struktury społeczne – takie jak wspólnoty gruntowe i parafia – pełniły kluczową rolę w organizacji życia codziennego. Znaczenie prawa wołoskiego i rozwój infrastruktury Osadnictwo na prawie wołoskim zapewniało mieszkańcom autonomię i przyczyniło się do powstania lokalnej formy gospodarki opartej na wypasie, rzemiośle i korzystaniu z zasobów naturalnych. W miarę upływu lat, Bukowina zaczęła inwestować w infrastrukturę – powstały szkoły elementarne, które szybko objęły większość dzieci z regionu, działał urząd pocztowy. Poprawa dróg – zwłaszcza połączenie z Poroninem – …

Bukowina-Tatrzanska-GettyImages-1349661675-9501622.jpg
width: 2375
height: 1263

Gwara góralska niejedno ma imię. Najlepiej zachowała się na Podhalu
type: item
date: 2024-05-12T06:29:48.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: górale
subject: gwara
subject: język
subject: podhale
subject: polska
subject: Społeczeństwo
description: Gwara góralska zaczęła kształtować się w XII stuleciu. Czas nie stoi w miejscu, a mimo to ten specyficzny, dla mieszkańców równin i nizin często niezrozumiały dialekt wciąż jeszcze jest żywy. I bardzo dobrze, bo to właśnie gwara jest najbardziej charakterystycznym wyróżnikiem mieszkańców obszarów górskich, chyba nawet bardziej rozpoznawalnym niż barwne stroje. Czym jest gwara góralska? Co charakteryzuje mowę górali? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Wyobrażenia na temat gwary góralskiej bywają błędne Co to jest gwara góralska? Gwara podhalańska Jak skonstruowana jest gwara góralska? Tradycja chrześcijańska w gwarze góralskiej Gwara góralska w literaturze Najczęstsze błędy i nadużycia w gwarze góralskiej Folklor podhalański wciąż ma się dobrze. Bogata kultura tej niezwykle barwnej grupy etnograficznej wciąż jest kultywowana i pielęgnowana. W tym kontekście nie jest specjalnie zaskakujące, że większość Polaków przynajmniej raz miała okazję usłyszeć prawdziwą gwarę góralską. Wyobrażenia na temat gwary góralskiej bywają błędne Niestety, niektórzy wciąż kształtują swoje wyobrażenia o tym specyficznym dialekcie na podstawie reklam telewizyjnych, produkcji filmowych czy audycji radiowych, w których prawdziwa gwara nierzadko jest zniekształcana. Do tego stopnia, że nawet językoznawcy mają problem z ustaleniem, co właściwie wybrzmiewa z głośników. To gwara podlaska? A może jednak język łemkowski? Zniekształcenia są dziś prawdziwą zmorą, więc by poznać prawdziwą gwarę górali, najlepiej udać się na Podhale i posłuchać, jak mówią miejscowi. Co to jest gwara góralska? Mówiąc o gwarze góralskiej, większość osób ma na myśli gwarę podhalańską. Należy jednak podkreślić, że termin ten jest dość nieprecyzyjny, bo w praktyce może odnosić się do różnych gwar używanych przez górali. Młodzi z Podhala kultywują dawne tradycje. Zaglądamy na tradycyjne góralskie wesele Mateusz Kiszela, fotograf ślubny z Zakopanego, niejednokrotnie gościł na góralskim weselu. Postanowił opowiedzieć nam o tym, jak ta tradycyjna uroczystość wygląda z jego perspektywy. W samym dialekcie małopolskim należy wyróżnić kilka odmian gwary z terenów górskich (z pasa podhalańsko-beskidzkiego) i kilka z pasa karpacko-podgórskiego. Do tego należy doliczyć także dwie odmiany dialektu śląskiego. Gwary w dialekcie małopolskim W pasie podhalańsko-beskidzkim wyróżniają się cztery gwary: gwara podhalańska, gwara orawska, gwara spiska, gwara południowożywiec…

gwara-goralska-niejedno-ma-imie-ale-najlepiej-zachowala-sie-na-podhalu-fot-omar-marques-anadolu-via-getty-images-48aae7e.jpg
width: 1024
height: 681

Czary i magia w polskich Karpatach. Kult świętych drzew odgrywał ważną rolę
type: item
date: 2024-04-03T08:59:55.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: góry
subject: historia
subject: karpaty
subject: mity
subject: podhale
subject: wierzenia
subject: Wolny czas
description: Specyfiką karpacką było pojawiające się w magicznych zabiegach echo kultu świętych drzew. Bardzo ważnym akcesorium stały się też przedmioty mające kontakt ze zmarłym. Poznajcie czary i magię polskich w polskich Karpatach.
encoded: W tym artykule: Magiczne przedmioty w Karpatach Kult świętych drzew to jeden z elementów karpackiej magii Magia nie była przypadkowa Czas wykonywania zabiegów magicznych był kluczowy Magia a chrześcijaństwo Magia narodziła się wraz z człowiekiem rozumnym. Towarzyszyła mu od zarania dziejów, przez okresy powstawania i rozkwitu starożytnych cywilizacji oraz czasy nowożytne, aż po obecną epokę. Różne bywały jej formy, funkcje i miejsce w ludzkiej społeczności. To niewątpliwie jeden z najstarszych przejawów kultury duchowej. Magiczne przedmioty w Karpatach W magii polskich Karpat ogromną rolę odgrywały przedmioty mające cechy świętości: rzeczy zabierane z kościoła, uświęcone samą w nim obecnością (sznur dzwonu, stuła czy nawet pył z podłogi świątyni), oraz wszelkie przedmioty poświęcone obrzędom religijnym, takie jak dewocjonalia, gromnica lub święcone zioła. Do magicznych zabiegów używano nawet hostii. Bardzo ważnym akcesorium stały się też przedmioty mające kontakt ze zmarłym, na przykład śmiertelne posłanie, odzież, drewno z trumny, jak również same zwłoki. Istotne znaczenie miały ponadto niektóre rośliny i zwierzęta (kot, nietoperz, wąż lub żaba) – zarówno żywe, jak i martwe. Kult świętych drzew to jeden z elementów karpackiej magii Specyfiką karpacką było pojawiające się w magicznych zabiegach echo kultu świętych drzew, a więc cisu, świerka, jodły, rzadziej jaworu, jesionu czy krzewu czarnego bzu. W magii dotyczącej hodowli duże znaczenie przypisywano przedmiotom związanym z pozyskiwaniem i przetwórstwem mleka, a zwłaszcza naczyniom i tkaninom używanym do cedzenia mleka (tak zwane powązki). Miały one ścisły związek z hodowanym zwierzęciem i – według wspomnianych magicznych reguł – za ich pomocą można było na to zwierzę oddziaływać. Czynności magiczne miewały bardzo różną formę. Ich cel stanowiło bezpośrednie lub pośrednie wpływanie na przedmiot czarów. Z reguły musiały być wykonywane w określonym miejscu i czasie. I znowu, w polskich Karpatach istotne znaczenie mia…

czary-i-magia-w-polskich-karpatach-kult-swietych-drzew-odgrywal-wazna-role-cb7cda5.jpg
width: 1000
height: 633

Polska atrakcja robi prawdziwą furorę. Tłumy turystów przyjeżdżają z całego kraju
type: item
date: 2023-05-27T14:47:04.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: atrakcje turystyczne
subject: Go Poland
subject: podhale
subject: polska
subject: Travel
description: Brama w Gorce to zupełnie nowa atrakcja na turystycznej mapie Polski. Zlokalizowana na Podhalu ścieżka w koronie drzew jest tłumnie odwiedzana zarówno przez pobliskich mieszkańców, jak i odwiedzających z całego kraju.
encoded: W tym artykule: Atrakcje Bramy w Gorce Jak dojechać do Bramy w Gorce? Brama w Gorce – cennik Godziny otwarcia Bramy w Gorce Centrum Przyrodniczo-Edukacyjne „Brama w Gorce” powstał z myślą o osobach lubiących aktywne spędzanie czasu w pięknych okolicznościach przyrody. Obiekt otworzył swoje drzwi dla turystów po niespełna trzech latach od rozpoczęcia prac budowlanych, 30 kwietnia.Z miejsca stał się jedną z największych atrakcji Podhala. Przyciągnął w okresie majówkowym tłumy mieszkańców i turystów. Atrakcje Bramy w Gorce Centrum Przyrodniczo-Edukacyjne „Brama w Gorce” od momentu otwarcia robi prawdziwą furorę wśród polskich turystów. I trudno się temu dziwić, bowiem ścieżki w koronach drzew do tej pory nie były w naszym kraju zbyt popularne. Teraz, by odbyć „spacer w chmurach”, nie musimy podróżować do naszych sąsiadów z zachodu czy południa. Wystarczy zaplanować wyjazd na Podhale, gdzie zlokalizowany jest nowo powstały obiekt. Na odwiedzających czeka ścieżka edukacyjna o długości 1300 metrów, podzielona na trzy poziomy. Są to 40-metrowy tunel, ścieżka na poziomie gruntu i ścieżka na poziomie koron drzew. Wspaniałe widoki i zapierające dech w piersi krajobrazy podhalańskie można podziwiać z najdłuższej w Polsce galerii widokowej oraz dwóch wież na wysokości 17 i 35 metrów. Turyści mogą skorzystać także z pawilonu edukacyjnego, poświęconego lokalnej przyrodzie i kulturze. Z kolei dla najmłodszych gości przygotowano leśny plac zbaw z licznymi figurkami zwierząt i domkiem na drzewie. Po całym dniu pełnym radości i wspaniałej zabawy, rodziny z dziećmi mogą udać się do jednej z trzech kawiarni na terenie obiektu. – Zarówno ścieżkę, jak i pawilon edukacyjny czy punkty gastronomiczne z łatwością odwiedzą seniorzy oraz rodziny z małymi dziećmi. Kolejnym priorytetem było bezpieczeństwo odwiedzających. Śmiało możemy powiedzieć, że Brama w Gorce jest najbezpieczniejszym tego typu obiektem w Europie – zaznacza Marcin Kolasa, prezes spółki Brama w Gorce, cytowany przez oficjalną …

brama-w-gorce-e257e11.jpg
width: 1024
height: 683

Kompleks gorących źródeł na Podhalu został otwarty mimo obostrzeń
type: item
date: 2021-04-13T11:49:12.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: baseny
subject: pandemia
subject: podhale
subject: Travel
description: Pandemia koronawirusa już od ponad roku utrudnia działanie większości branż, w tym m.in. gastronomicznej, rozrywkowej oraz oczywiście turystycznej. Mimo obowiązujących zakazów, w wielu miastach w Polsce prężnie rozwija się jednak tzw. podziemie. Przedsiębiorcy z Podhala podeszli do tematu w inny sposób i publicznie ogłosili, że ponownie otwierają swój biznes, czyli termy. Jak twierdzą, wszystko odbywa się legalnie.
encoded: W tym artykule: Jak przeskoczyć obostrzenia? Normalność w czasach zarazy Właściciele kompleksu Termy Gorący Potok Szaflary wykorzystali lukę prawną i od kilku dni z obiektu mogą korzystać wszyscy spragnieni wodnych uciech. Jak? W basenach znajduje się wiele minerałów, a więc kąpiel w nich sprzyja leczeniu różnych schorzeń np. reumatyzmu czy chorób skóry. Słowem kluczem jest tu "balneoterapia", czyli "wykorzystanie leczniczej wody termalnej dla poprawy zdrowia i ducha". Gorące źródła to nie jedyne atrakcje, jakie czekają na odwiedzających. Goście mogą skorzystać również z saun suchych i parowych, tężni solankowej, kąpieli borowinowych, jacuzzi, parku linowego czy wet bubble. Jak przeskoczyć obostrzenia? Baseny w całej Polsce są nieczynne od 20 marca. Zgodnie z prawem ośrodki rehabilitacyjne mogą za to funkcjonować nawet w lockdownie. Termy Gorący Potok Szaflary działają obecnie jako Centrum Leczenia Balneoterapią. Złośliwi twierdzą, że to igranie z prawem i szukanie luk prawnych. Jeden z pracowników obiektu w rozmowie z Onetem, zdradził, jak działa najnowszy ośrodek rehabilitacyjny na Podhalu. – Przed wejściem rozstawiliśmy specjalny namiot, w którym przyjmują rehabilitanci i fizjoterapeuci. Trzeba im powiedzieć, jakie mamy dolegliwości, a oni już wskażą nam, do których konkretnie basenów wejść i z jakich masaży skorzystać, by odczuć ulgę – wyjaśnił. Centrum Leczenia Balneoterapią cieszy się ogromną popularnością i nie ma co się dziwić – to w końcu jedyny tego typu otwarty obiekt w regionie, jeśli nie w całej Polsce. Właściciele planują wprowadzić limity osób, aby kuracjusze mogli trzymać się na bezpieczny dystans. Normalność w czasach zarazy Przemianowanie kompleksu wód termalnych na ośrodek rehabilitacyjny to nie sytuacja bez precedensu. Jeszcze na początku tego roku w wielu miejscach w Polsce mimo obostrzeń otwarto stoki narciarskie. Wówczas ich właściciele tłumaczyli, że szusujący na nartach i snowboardzie podpisali wcześniej deklarację członkowską Strajku Przeds…

termy-goracy-potok-szaflary-4245144.jpeg
width: 1000
height: 667

Portret górali z Podhala. Słynny fotoreportaż Tomasza Tomaszewskiego
type: item
date: 2019-09-24T08:11:00.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: bukowina
subject: Edukacja
subject: górale
subject: Kultura
subject: podhale
subject: Travel
description: Góralska kultura ze swoimi na pozór anachronicznymi wartościami wydaje się płynąć pod prąd współczesności. Pewnie dlatego, że ufa temu, co niezmienne.
encoded: Tekst Grzegorz Kapla Zdjęcia Tomasz Tomaszewski Kiedy kleryk Władysław Budz miał być wyświęcany na księdza, przełożony seminarium pomyślał, że „ksiądz Budz” nie będzie dobrze brzmiało. I zasugerował młodemu duchownemu, by może zmienił nazwisko. Ten się zgodził. – No to jak chce się ksiądz nazywać? – Jak to jak? – zdziwił się góral. – Podhalański. Ksiądz Władysław jest wyjątkowym artystą. Bo choć cechą ludzi sztuki nie jest pokora, lecz pycha, on własne obrazy przez całe życie sprzedawał po to, by kupować dzieła tych, których cenił wyżej niż siebie. Zgromadził niezrównaną kolekcję podhalańskiej sztuki oraz zabytkowych oleodruków i w rodzinnym domu na Groniu urządził galerię. Jest tam sala, w której można zobaczyć kilkaset portretów Jana Pawła II na szkle. Zanim został papieżem, biskup Wojtyła wyświęcił Władysława Podhalańskiego na księdza. – Trzy sprawy mają dla nas, górali, znaczenie fundamentalne: rodzina, tradycja i kreatywność – mówi Andrzej Siekierka, nie odrywając oczu od igły. – W sercu masz przywiązanie do ziemi przodków, w pamięci imiona dawnych pokoleń, a w ręku talent i odwagę, by iść za tym, co kochasz. Modowe magazyny o tym krawcu, który okazał się błyskotliwym projektantem, piszą per „góralski Versace”. Jest dumny z tego, że pracuje rękoma. Mógłby, jak inni, tylko rysować wzory i zatrudniać ludzi do haftowania, ale to nie byłoby po góralsku. Po góralsku znaczy wszystko zrobić własnymi rękoma. Inni mówią to samo. Tyle że zamiast „kreatywność” wolą powiedzieć „wiara”. W czasach, gdy turyści nie wiedzieli o Tatrach prawie nic, a górale nie zajmowali się prowadzeniem pensjonatów, ale wypasem owiec, baca, zebrawszy kierdel, wycinał znak krzyża ciupagą na drodze. Dopiero wtedy ruszali. Zanim powstały w górach kościoły, to baca – starszy pasterz – był szafarzem obu porządków: boskiego i ludzkiego. W końcu Chrystus też był pasterzem owiec. A dzwonki na szyjach baranków nie wisiały ku ozdobie, ale po to, żeby odpędzić zło. bukowina jest najwyżej położoną wsią na…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d4311222d3dcc4c9bca2e5e75f1246cd1cb80f27-7f8a53e.png
width: 1231
height: 816

Młodzi z Podhala kultywują dawne tradycje. Zaglądamy na tradycyjne góralskie wesele
type: item
date: 2019-09-10T06:14:35.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: fotografia
subject: górale
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: moda
subject: podhale
subject: Travel
subject: Uroda
subject: wesele
subject: zdjęcia
description: Mateusz Kiszela, fotograf ślubny z Zakopanego, niejednokrotnie gościł na góralskim weselu. Postanowił opowiedzieć nam o tym, jak ta tradycyjna uroczystość wygląda z jego perspektywy.
encoded: ZOBACZ GALERIĘ >>> W Murzasichle, Białce Tatrzańskiej, Bukowinie, Witowie czy Chochołowie, ale też w samym Zakopanem czy Kościelisku nie brakuje młodych, którzy sakrament małżeństwa przyjmują w zgodzie z wielowiekową, góralską tradycją. Postanowiłem przybliżyć ten góralski obrzęd i związane z nim tradycje. Fotograficznie nie jest to temat łatwy ze względu na dużą ilość ludzi, ciemne sale i kościoły, ale za to jakże piękny i zupełnie wyjątkowy. Kierpce, hafty i kapelusze Nie zobaczymy tu sukni ślubnej z salonu, ale prawdziwy strój ludowy, który przetrwał w niezmienionej formie od lat. Jedynym szaleństwem, na które może pozwolić sobie przyszła Panna Młoda jest wybór zdobień gorsetu, bluzki czy spódnicy. Wzory zdobiące gorset to zazwyczaj motywy kwiatowe zaczerpnięte prosto z górskich rejonów. Każdy strój wykonywany jest na indywidualne zamówienie - bogato nabijany cekinami albo ręcznie haftowany. Wszystko ma tu swoje znaczenie, np. haftowane na gorsecie lilie symbolizują czystość. Kolejną kwestią jest fryzura Panny Młodej. Tradycja nakazuje spiąć włosy w kok, tzw. „cubę”. Natomiast do włosów koniecznie musi być przyczepiona wstążka z mirtem, która później wykorzystywana jest przy obrzędzie cepcowin. Wszystkie dodatki typu kolczyki, naszyjnik czy bransoleta zrobione są z prawdziwych korali, najczęściej z dodatkiem złota. Na nogach oczywiście nie może zabraknąć skórzanych kierpców w kolorze czarnym lub brązowym. Ubiór Młodego Pana nie różni się od góralskiego stroju, noszonego przy innych okazjach. Na strój Młodego składają się: koszula, portki, kapelusz, kierpce, spinka do koszuli, opasek oraz przewiązana białą wstążk cucha, którą zarzuca się na ramiona. Wprawne oko jednak rozróżni kawalera od żonatego mężczyzny. Po ślubie nie nosi się opaska ani piórka przy kapeluszu, są to bowiem atrybuty stanu kawalerskiego. Przygotowania Główna część przygotowań odbywa się w domu Pani Młodej. To tutaj zbiera się najbliższa rodzina i to właśnie tutaj przyjeżdżają pytace oraz kapela …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c7c13b6f74bcff2dbea339a309f444a853443124-9628534.jpeg
width: 1125
height: 750

Żeby tu dotrzeć, trzeba mocnego silnika i nieco odwagi. Odwiedzamy prawdziwe Podhale
type: item
date: 2016-07-27T12:14:16.000Z
creator: Artykuł sponsorowany
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: podhale
subject: samochody
subject: skoda
description: W nagrodę dostajemy widoki, których górale zazdrośnie strzegą przed ceprami.
encoded: - Pokaż nam prawdziwe Podhale! – zażądała Magda. – Nie takie z pocztówek, nie wypełnione turystami, tylko góralskie. Gdzie gwiżdże wiatr, beczą owce, ujadają owczarki, a piękno przyrody zapiera dech. Spojrzałem niepewnie we wsteczne lusterko. Nasz 3-letni synek spokojnie popijał sok z butelki, rozparty w foteliku na tylnej kanapie naszej Skody Superb 4x4 niczym prezes w swojej limuzynie. Bo trzeba przyznać, że choć do bagażnika zapakowaliśmy walizki, plecaki, sprzęt fotograficzny, sporego drona, wózek i rowerek, to pozostało jeszcze trochę miejsca i na tylnym fotelu spokojnie można by zorganizować spotkanie zarządu naszej rodzinnej firmy. Skręciłem z powoli korkującej się „zakopianki” w stronę Czarnego Dunajca. Siąpił deszcz, ale nasza Skoda Superb 4x4 trzymała się drogi jak zaczarowana. Nie było też żadnych problemów z ruszaniem spod świateł, także pod górkę. Automatyczna skrzynia biegów tak dobierała przełożenia, by zawsze mieć możliwość błyskawicznego przyspieszenia, gdyby na drodze nagle pojawiła się przeszkoda do ominięcia. W Czarnym Dunajcu skierowałem się w stronę Zakopanego, ale zanim dojechałem krętą szosą do wylotu Doliny Chochołowskiej, zwolniłem, a potem skręciłem w lewo pod kątem 90 stopni, wąską dróżką przejechałem mostek i ruszyłem pod górę. – To na pewno droga do Zakopanego? – zaniepokoiła się Magda. – Oczywiście, że nie. Przecież chciałaś zobaczyć niezwykłe Podhale, a nie szwendać się po Krupówkach. Jechałem kiedyś tędy zimą i było to mocne przeżycie. Ale nawet latem nie wybrałbym się tędy bez mocnego samochodu z napędem na cztery koła. Mokry asfalt lśnił, ale elektroniczne systemy naszej Skody w odpowiednich momentach włączały przeniesienie napędu na tylną oś. Jeszcze kilka zakrętów i Magda wypuściła z płuc długo wstrzymywane powietrze. – To Płazówka – zatrzymałem się na wysypanym żwirem podjeździe, wyciętym w stoku góry. Tuż nad nami wznosiła się najpiękniejsza kapliczka na Podhalu. Wybudowana w latach 80. XIX w. w stylu, hm… góralsko-gotyckim. Wo…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/87dd638122d7057cfc79f35ba2737f49dd14293f-c7bd17d.jpeg
width: 6000
height: 4000

3/2006
type: item
date: 2009-03-22T22:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: góry
subject: japonia
subject: podhale
subject: polska
subject: wyspy
description: Ale symbolem Barcelony stała się świątynia – Temple Expiatori de la Sagrada Familia, czyli Przebłagalna Świątynia Świętej Rodziny. Z Tibidabo widać wieże kościoła przypominające z daleka stylizowane świece wotywne, po których spływa roztopiony wosk. Gaudiemu powierzono wzniesienie gotyckiego kościoła. Ale zamysłem tego głęboko wierzącego artysty i architekta-rewolucjonisty było stworzenie najbardziej niezwykłej budowli sakralnej na ziemi, w stylu, jakiego jeszcze nie było. „Katedry dla ludu”, jak ją nazywał. Gdy powstawały krypta, absyda, fasada niezwykłego kościoła oraz pierwsza i jedyna zbudowana za jego życia z zaprojektowanych 12 wież-dzwonnic, większość krytyków podniosła wrzawę. Pomysły Gaudiego – wołali konserwatyści – nie tylko naruszają wszelkie reguły sztuki architektonicznej, ale „podburzają do obalenia istniejącego porządku publicznego i społecznego”.Pozostawiony samemu sobie przez władze świeckie i kościelne, twórca Sagrada Familia wydał na kontrowersyjną budowlę cały swój majątek. W ostatnich latach życia chodził, żebrząc od drzwi do drzwi i wciąż udawało mu się jakoś budować dalej. W wynędzniałym 74-letnim mężczyźnie, gdy w 1926 roku wpadł pod tramwaj, nie rozpoznano początkowo słynnego architekta. Zmarł trzy dni później w szpitalu. Przyjaciele i władze miejskie wyprawili mu królewski pogrzeb..
encoded: Spis treści czerwiec / lipiec 2006 Szanghaj. Rozkwit Szanghaju stał się możliwy dzięki chińskiemu otwarciu na świat. Dzisiaj 17-milionowa metropolia ma być wizytówką gospodarczego cudu. Złoty Stok. Ostatnią ze 190 kopalni złota zamknięto tu 45 lat temu. Dziś czynna jest w niej podziemna trasa turystyczna. Sandomierz. „Mały Rzym”, położony na siedmiu wzgórzach, ma do zaoferowania ponad sto zabytków i rozbudowany system podziemi... Beskid Żywiecki. Niegdyś roił się od zbójników i stad owiec. Dziś jest świetnym miejscem wypoczynku nie tylko dla mieszczuchów. Islandia. Wodospady, gejzery, gorące źródła i lodowce tworzą niesamowity krajobraz wyspy na peryferiach Europy, pokrytej polami zastygłej wulkanicznej lawy. Istria. Otoczony galaktyką zielonych wysepek półwysep był turystyczną wizytówką dawnej Jugosławii. W niepodległej Chorwacji przeżywa prawdziwy renesans. Sycylia. Największa wyspa Morza Śródziemnego ze swoją stolicą – Palermo, mocno odbiega od „mafijnego” stereotypu. Szwecja. Malowniczy folklor Dalarny odżywa podczas radośnie obchodzonego święta sobótkowej nocy. Niger. Wyprawa do osady Teguidda-n-Tessoumt na pustynnym płaskowyżu, gdzie od wieków produkuje się solne lizawki. Strumiłło. Artysta i wędrowiec po latach włóczęgi osiadł w Maćkowej Rudzie, gdzie odnalazł klimat dzieciństwa. Rajskie ptaki. Z czego wynikają ich bajeczne kolory oraz fantazyjne ozdoby z piór na głowie i ogonie? Z seksualnego rozpasania. Kupujemy rower. Jak z bogatej oferty handlowców wybrać jednoślad najwłaściwszy dla siebie? |Hiszpania od Costa Brava do Costa del Sol: Baleary. Tapas że mucha nie siada. Barcelona. Andaluzja.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5cb00fb1d3b278e2b35e4c56abd5f358b558b8c7-b3ed6c0.jpeg
width: 1206
height: 1567

Mam duszę mężczyzny
type: item
date: 2009-03-22T14:55:38.000Z
creator: Marek Tomalik
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: góry
subject: japonia
subject: podhale
subject: polska
subject: wyspy
description: Z Akiko Miwa, Japonką osiadłą na Podhalu, rozmawia Marek Tomalik
encoded: Czy to prawda, że w Tokio jest tak ciasno, że ludzie na ulicy muszą chodzić bokiem? Ludzie chodzą normalnie (śmiech). Ale jak wracam do Japonii, do dużych miast, doświadczam potoków ludzi płynących śpiesznie np. do pracy. Aż mi się w głowie kręci, jakbym znajdowała się na statku. To naprawdę męczące. Muszę co chwilę spoglądać do góry, aby uwolnić się od tego obrazu. Wcześniej inaczej to odbierałam. Interesowałaś się naszym krajem jeszcze w Japonii? Temat Polski przewijał się w książkach, które czytałam. Wiele z nich mówiło o obozie w Oświęcimiu – były to głównie pozycje Wiktora Frankla, austriackiego psychologa, więźnia obozów koncentracyjnych. Interesowało mnie, jak człowiek może zachować godność w skrajnych sytuacjach. Jednak wtedy nie miałam jeszcze pojęcia o historii Polski. Kiedyś odwiedziłam moją siostrę w Los Angeles. I tam w czasie Bożego Narodzenia poznałam polską rodzinę. Święta te zapamiętałam jako czas śpiewania kolęd, co bardzo mi się podobało. Kolędom towarzyszyły opowieści o Polsce, o tym, jak trudno się tam żyje, że w ciągu dnia można zarobić równowartość jednego dolara. Podobały Ci się kolędy? Czy jesteś chrześcijanką? Jestem protestantką. Chrześcijaństwo w moim kraju wyznaje nie więcej niż 1 proc. ludzi. Większość Japończyków deklaruje przynależność do jednej z wielu szkół buddyjskich. Zawsze podobał mi się szintoizm [tradycyjna religia Japonii, najgłębiej ze wszystkich osadzona w życiu i tradycji jej mieszkańców] – kamień, skała, drzewo, rzeka są święte i ty sam jesteś sobie bogiem. Szacunek do natury jest w Japonii bardzo silny. Co robiłaś przed przyjazdem do Polski? Mieszkałam w Ariake. W Tokio dzieci chorowały na astmę, więc przeprowadziliśmy się do Nagano. Tam było lepsze powietrze i smaczniejsza woda. Kupiliśmy ziemię, wybudowaliśmy domek i nabyliśmy prawa do korzystania z wód gorącego źródła. Każdego wieczora spędzaliśmy przy nim dużo czasu – piliśmy wodę, kąpaliśmy się. Pracowałam jako nauczycielka, robiłam witraże, które po pewnym czasie z…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/9137f099e203a656f6142b523ae713f453ef6a5e-b08868a.jpeg
width: 600
height: 400