National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-11-20T14:50:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: W pasie Kuipera odkryto tajemniczą strukturę. Co kryje ogromne skupisko gruzu po powstaniu Układu Słonecznego?
items: Bomba atomowa to najgroźniejsza broń w dziejach. Na zawsze zmieniła bieg historii
items: „Pocałuj i złap”. Naukowcy odkryli zupełnie nowy rodzaj kosmicznych kolizji
items: Skąd się wzięło słynne serce na Plutonie? Jego pochodzenie może być rezultatem katastrofy
items: Pas Kuipera – lodowy okrąg poza orbitą Neptuna. Co się w nim kryje?
items: Sonda New Horizons podąża śladem Voyagerów. Za pół roku przeleci obok rekordowo odległego obiektu
items: Księżyce Plutona – ciekawostki. Ile ich jest i jak je odkryto?
items: Planety karłowate – zdegradowane światy. Jaka jest charakterystyka małych obiektów Układu Słonecznego?
items: Naukowcy potwierdzili, że na Plutonie znajdują się gigantyczne lodowe wulkany. „Mogą ciągle być aktywne”
items: Pluton jednak jest planetą?
items: Oumuamua. "Kosmiczny wędrowiec" pochodzi z planety podobnej do Plutona? Nowa teoria
items: Pluton ma oceany dłużej niż Ziemia. Nowe badanie pokazuje, że jest przyjemniejszym miejscem niż sądzono
items: To jest planetą czy nie? Tajemnice Plutona
items: Tego o Plutonie nie wiedziałeś. To planeta pełna sekretów
items: "Na Plutonie naprawdę zachodzą zmiany." To przez jego lodowe serce, które wciąż bije
items: Ocean na księżycu! I to pod jego powierzchnią! Tak, ale księżycu Plutona
items: To zdjęcie leciało do nas przez prawie 5 mld kilometrów! Atmosfera Plutona w podczerwieni
items: Błękitne niebo Plutona! Niesamowita GALERIA od NASA
items: Pluton znów zaskakuje. Jego powierzchnia jest jak skóra węża
items: Ziemska sonda przemknęła obok Plutona

W pasie Kuipera odkryto tajemniczą strukturę. Co kryje ogromne skupisko gruzu po powstaniu Układu Słonecznego?
type: item
date: 2025-11-20T14:49:30.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: astronomia
subject: neptun
subject: planetoidy
subject: pluton
subject: układ słoneczny
description: Pas Kuipera, rozciągające się daleko poza orbitą Neptuna zbiorowisko planetoid i dom dla przynajmniej kilku planet karłowatych, jest wciąż słabo zbadanym obszarem. Dzięki precyzyjnej analizie danych orbitalnych naukowcy z Uniwersytetu Princeton odkryli, że ten ogromny, rozciągający się na 20 jednostek astronomicznych obszar nie tylko ma jądro, ale także strukturę podobną do jądra wewnętrznego.
encoded: Spis treści: Gdy Pluton był dziewiątą planetą Sztuczna inteligencja bada Pas Kuipera Ślad po narodzinach Układu Słonecznego Znajdujący się za orbitą ostatniej planety Układu Słonecznego pas Kuipera przypomina główny pas planetoid. Czyli ten rozciągający się między orbitami Marsa i Jowisza. Oba stanowią skupiska skał, metali i lodu pozostałych po formowaniu się planet Układu Słonecznego. Jednak obiekty pasa Kuipera, ze względu na ogromną odległość od Słońca – pas rozciąga się w odległości 30 do nawet 50 jednostek astronomicznych (AU), a 20 AU to około 3 miliardy kilometrów – zawierają znacznie więcej lodów, w tym zestalonego amoniaku i metanu. W ocenie ekspertów masa obiektów pasa Kuipera może przewyższać masę głównego pasa planetoid nawet 200-krotnie. Gdy Pluton był dziewiątą planetą Obszar ten budzi ogromne zainteresowanie badaczy, ponieważ te pierwotne obiekty mogą zawierać informację o środowisku, w jakim doszło do wyłonienia się Słońca i dalej naszego układu planetarnego. Nie bez znaczenia jest też ogromne zainteresowanie społeczeństwa planetami karłowatymi. W tym przede wszystkim Plutonem, który był celem misji New Horizons. Gdy w 2006 toku sonda startowała w swą długą drogę do Plutona, był on uznawany za dziewiątą planetę Układu Słonecznego. Gdy do niego dotarła w 2015 roku, został już zdegradowany i włączony do grupy planet karłowatych. W tzw. międzyczasie, konkretnie w 2011 roku, naukowcy dostrzegli w pasie Kuipera specyficzne skupisko obiektów o podobnych orbitach, które nazwali „jądrem” pasa Kuipera. Odkrycia dokonał zespół prowadzony przez Jeana-Marca Petita, pracujący w ramach Canada-France Ecliptic Plane Survey. Naukowcy zauważyli, że w zimnej części klasycznego pasa Kuipera występuje „overdensity”, czyli nadgęstość obiektów w wąskim zakresie pół-osi głównych. Właśnie to zagęszczenie nazwano „kernel” – jądrem pasa Kuipera. Obecnie ocenia się, że w jądrze i jego bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się około 200 obiektów. Sztuczna inteligencja bada Pas Kuip…

pas-kuipera-e2b0945.jpg
width: 2724
height: 1500

Bomba atomowa to najgroźniejsza broń w dziejach. Na zawsze zmieniła bieg historii
type: item
date: 2025-05-08T11:15:57.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Nauka
subject: bomba atomowa
subject: nagasaki
subject: pluton
subject: Wolny czas
subject: wybuch
description: Bomba atomowa to jedna z najbardziej kontrowersyjnych konstrukcji w dziejach ludzkości. Powstała, by zakończyć wojnę, a rozpoczęła epokę nuklearnego strachu. Ile naprawdę wiemy o jej działaniu i skutkach?
encoded: W tym artykule: Na czym polega rozszczepienie jądra atomowego? Dlaczego w bombie atomowej stosuje się izotopy uranu i plutonu? Skąd się bierze charakterystyczny grzyb po wybuchu bomby atomowej? Gdzie zbudowano pierwszą bombę atomową? Ile bomb atomowych zostało użytych? Co to jest bomba atomowa? To potężna broń uwalniająca w ułamku sekundy ogromną energię. Pierwsza zdetonowana bomba atomowa – Little Boy – miała moc odpowiadającą wybuchowi 15 tys. ton (kiloton) trotylu. „Little Boy” ważył cztery tony, jednak sam ładunek wybuchowy to zaledwie nieco ponad 60 kg uranu. Gigantyczna moc bomby atomowej zostaje uwolniona w wyniku reakcji jądrowej. Jak wskazuje nazwa, to reakcja dotycząca jądra atomowego. W „zwykłych” reakcjach chemicznych udział biorą elektrony krążące wokół atomowego jądra. Reakcja jądrowa oznacza przemiany, jakim podlega samo jądro atomu. Niezależnie od jej rodzaju reakcja taka generuje znacznie więcej energii. Na czym polega rozszczepienie jądra atomowego? Jądro atomowe składa się z naładowanych dodatnio protonów i obojętnych neutronów. Czym cięższy pierwiastek, tym jego jądro składa się z większej liczby protonów i neutronów. Wiążą je ze sobą potężne siły. Jednak w pewnych okolicznościach mogą one zostać przezwyciężone. Jeśli np. w jądra izotopu uranu 235 albo plutonu 239 uderzy neutron, rozpadną się one na mniejsze części. W procesie zostanie wydzielona ogromna ilość energii cieplnej i promieniowania gamma. Oraz kolejne neutrony. Przyjmijmy, że opisany wyżej proces zachodzi w materiale o dużej gęstości. Jeśli wokół znajduje się więcej jąder atomowych, istnieje prawdopodobieństwo, że uwolniony neutron trafi w kolejne jądro i je rozbije. W ten sposób zostanie zainicjowana reakcja łańcuchowa. Jej efektem będzie wybuch jądrowy o potężnej mocy. Dlaczego w bombie atomowej stosuje się izotopy uranu i plutonu? Co to jest izotop? Każdy pierwiastek ma w jądrze taką samą ilość protonów. W przypadku uranu jest to 92 (i tyle wynosi jego liczba atomowa). Jednak ten s…

bomba-atomowa-2f55174.jpg
width: 5028
height: 3418

„Pocałuj i złap”. Naukowcy odkryli zupełnie nowy rodzaj kosmicznych kolizji
type: item
date: 2025-01-08T07:58:02.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: astronomia
subject: księżyc
subject: pluton
subject: układ słoneczny
description: Zdaniem badaczy istnieje jeszcze jeden, nieznany dotychczas rodzaj zderzeń ciał niebieskich. To mechanizm nazwany „pocałuj i złap” (ang. kiss and capture). Miliardy lat temu doprowadził do uformowania się Plutona i jego największego księżyca Charona. Według najnowszej hipotezy przez 10 godzin te dwa ciała niebieskie były ze sobą sklejone tak samo jak śnieżny bałwan.
encoded: Spis treści: Jak powstał układ podwójny w Układzie Słonecznym? Nowy typ kosmicznej kolizji Bałwan w kosmosie Jeszcze na początku tego wieku przyjmowało się, że Układ Słoneczny składa się z dziewięciu planet. W 2006 roku ostatnia z nich, Pluton, została zdegradowana. Pluton utracił status planety i od tej pory uważa się go za planetę karłowatą. Czyli coś pośredniego pomiędzy planetami a znacznie od nich mniejszymi ciałami niebieskimi. Choć Pluton nie jest już planetą, nie stał się przez to mniej ciekawy dla astronomów. Wielu z nich uważa, że w rzeczywistości należy go uznać za jeden ze składników układu podwójnego ulokowanego na rubieżach naszego systemu planetarnego. Pluton nie jest bowiem pojedynczym obiektem astronomicznym. Towarzyszy mu i to w bardzo bliskiej odległości ogromnej wielkości księżyc. Ten księżyc to Charon, a jego średnica (wynosząca 1213 km) to zaledwie połowa średnicy Plutona. Charon nie obiega Plutona tak samo jak Księżyc obiega Ziemię. I Charon, i Pluton krążą wokół wspólnego środka ciężkości, który znajduje się pomiędzy nimi. To właśnie sprawia, że uznaje się je za układ podwójny. Jak powstał układ podwójny w Układzie Słonecznym? Naukowcy od dawna zastanawiają się, w jaki sposób uformował się tak niezwykły duet. Nową hipotezę na ten temat w czasopiśmie „Nature Geoscience” przedstawił zespół naukowców pod kierunkiem Adeene Denton z University of Arizona. Hipoteza ta jest niezwykła i jako taka zyskała szeroki oddźwięk. Dr Denton ogłosiła bowiem, że Pluton i Charon powstały w wyniku zupełnie nowego, nieznanego dotychczas rodzaju kolizji kosmicznych. Wcześniej przyjmowano, że na początku istnienia Układu Słonecznego daleko poza Neptunem wydarzyło się to samo, co w obszarze planet skalistych. Tutaj w młodziutką Ziemię uderzył nieznany glob o rozmiarach Marsa. Zderzenie to doprowadziło do powstania Księżyca. Naukowcy przyjmowali że dokładnie w taki sam sposób uformowały się Pluton i Charon. Nowy typ kosmicznej kolizji Jednak Denton jest odmiennego zda…

Plutoncharon-5971965.png
width: 2000
height: 1596

Skąd się wzięło słynne serce na Plutonie? Jego pochodzenie może być rezultatem katastrofy
type: item
date: 2024-04-18T13:17:20.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Historia
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: pluton
description: Tajemnicza struktura na Plutonie – obszar w unikatowym kształcie serca – to najprawdopodobniej skumulowany zmrożony azot. Skupił się w jednym miejscu planety na skutek potężnego zderzenia z jakimś innym, nieznanym obiektem.
encoded: W tym artykule: Co zdarzyło się dawno temu na Plutonie Tajemnica połówki serca Co uderzyło w Plutona? Czy na Plutonie znajduje się ocean? Ta historia zaczęła się 14 czerwca 2015 r. Wówczas sonda New Horizons znajdowała się w okolicach Plutona. I zrobiła bardzo dokładne zdjęcie najsłynniejszej planety karłowatej Układu Słonecznego. Pluton widać na tej fotografii z najdrobniejszymi szczegółami. Kolory rozciągają się od delikatnych błękitów przez beże po głęboką czerwień. Uwagę przyciąga południowa półkula planety. Poniżej równika rozciąga się ogromny obszar o wyraźnie jaśniejszym kolorze. Formalnie nazywa się Tombaugh Regio. Jednak z powodu kształtu bywa również określany jako serce na Plutonie. Skąd ta niezwykła struktura wzięła się na powierzchni niegdysiejszej dziewiątej planety Układu Słonecznego? Naukowcy właśnie znaleźli odpowiedź. Co zdarzyło się dawno temu na Plutonie Jest to wyjaśnienie zaskakujące. Serce na Plutonie to efekt kosmicznej katastrofy. Tak twierdzą badacze z Uniwersytetu w Bernie i University of Arizona w pracy opublikowanej w czasopiśmie „Nature Astronomy”. Opisują w niej numeryczne symulacje, które przeprowadzili. To dzięki nim udało się wyjaśnić, w jaki sposób na Plutonie pojawiła się zagadkowa struktura. Pluton znajduje się w odległych rejonach Układu Słonecznego. Kosmiczne kolizje wyglądają tam inaczej niż w okolicach położonych bliżej Słońca. Na rubieżach systemu prędkości lodowych planetoid i planetek są znacznie mniejsze, a tworzący je lód twardszy. – Musisz więc być znacznie dokładniejszy w swoich obliczeniach – mówi w oświadczeniu Erik Asphaug, współautor pracy. – I tutaj zaczyna się zabawa. Tak będzie wyglądał koniec Ziemi. Naukowcy zbadali scenariusze po śmierci Słońca Po śmierci Słońca los Ziemi jest przesądzony. Nasza planeta od miliardów lat jest bowiem w ścisłej relacji ze swoją najbliższą gwiazdą. Co dokładnie wydarzy się, kiedy Słońce umrze? ... Tajemnica połówki serca Naukowcy skupili się na zachodniej części serca na Plutonie.…

serce-na-plutonie-8f6b0fb.jpg
width: 1024
height: 1024

Pas Kuipera – lodowy okrąg poza orbitą Neptuna. Co się w nim kryje?
type: item
date: 2023-05-14T08:53:42.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronomia
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: planetoidy
subject: planety
subject: pluton
subject: układ słoneczny
description: Podobnie jak znajdujący się między Marsem a Jowiszem główny pas planetoid, Pas Kuipera składa się z materiału pozostałego po powstaniu Układu Słonecznego. Ale jest nawet 20-krotnie szerszy i nawet 100-krotnie masywniejszy. Ludzkość dopiero zaczyna eksplorować to tajemnicze miejsce na skraju naszego układu planetarnego.
encoded: W tym artykule: Czym jest Pas Kuipera? Pluton to obiekt Pasa Kuipera Jak rozległy jest Pas Kuipera? Odkrycie Pasa Kuipera Planety karłowate w Pasie Kuipera Właściwości obiektów Pasa Kuipera Dziewiąta planeta Układu Słonecznego Ewolucja Pasa Kuipera Pas Kuipera to prawdziwe rubieże naszego systemu planetarnego. Dopiero zaczynamy badać ten odległy obszar. Nasze zrozumienie tego, co dzieje się na krańcach Układu Słonecznego, wciąż ewoluuje. Do tej pory tylko dwie sondy kosmiczne zapuściły się w ten rejon. Były to statki Pioneer 10, którego głównym celem badań być Jowisz i jego księżyce, oraz New Horizons. Celem tej drugiej misji był Pluton, planeta karłowata znajdująca się w Pasie Kupiera. Po przelocie w pobliżu niegdyś dziewiątej planety od Słońca, New Horizons zapuściła się w głąb kłębowiska lodowych skał przemieszczających daleko za orbitą Neptuna. W trakcie rozszerzonej misji odwiedziła odległe lodowe światy, w tym Arrokoth, „kosmicznego bałwana”. Podobnie jak główny pas planetoid, Pas Kuipera został ukształtowany przez orbitę olbrzymiej planety. Podczas gdy gazowy gigant Jowisz wytworzył strukturę rozciągającą się za Marsem, orbita Neptuna uniemożliwiła materii zlanie się w dużą planetę. W ten sposób „wyrzeźbiła” dysk Pasa Kuipera. Czym jest Pas Kuipera? W największym skrócie, jest to zbiór niewielkich, lodowych ciał, które krążą wokół Słońca dalej niż Neptun. Lodowe ciała mieszczące się w tym obszarze nazywane są obiektami Pasa Kuipera lub w skrócie KBO. Wiemy o tysiącach takich obiektów, a kolejne setki tysięcy większych niż 100 km średnicy wciąż czekają na odkrycie i zmierzenie przez astronomów. Pluton ma oceany dłużej niż Ziemia. Nowe badanie pokazuje, że jest przyjemniejszym miejscem niż sądzono Nowe badanie na temat podziemnego oceanu na tej karłowatej planecie przekonuje, że pod jej lodową skorupą woda miałaby się znajdować o 500 mln lat dłużej niż oceany na Ziemi, czyli od 4,5... Każdy z nich jest małą pozostałością materiału planetarnego, który uformował …

pas-kuipera-lodowy-okrag-poza-orbita-neptuna-co-sie-w-nim-kryje-fot-getty-images-c63fae5.jpg
width: 2307
height: 1299

Sonda New Horizons podąża śladem Voyagerów. Za pół roku przeleci obok rekordowo odległego obiektu
type: item
date: 2022-11-09T09:37:46.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: nasa
subject: planety
subject: pluton
subject: sonda
subject: sonda voyager
subject: układ słoneczny
description: NASA przedłużyła misję New Horizons o kolejne dwa lata. – Statek kosmiczny jest w doskonałym stanie, ma paliwo i moc, aby badać kosmos do 2040 roku – mówi dr Alan Ster, szef misji.
encoded: W tym artykule: Nowa faza misji New Horizons New Horizons zbada wiatr słoneczny Pierwsze szczegółowe zdjęcia Plutona i Pasa Kuipera Sonda zbada także pradawny pył kosmiczny New Horizons obudzi się wiosną Gdy pierwszego dnia 2019 roku New Horizons zbliżyła się do Arrokoth, niedużego obiektu w Pasie Kuipera, naukowcy na całym świecie wiwatowali. Było to najdalsze ciało niebieskie bezpośrednio zaobserwowane i badane przez ziemskie urządzenie. Wygląda na to, że teraz zmierzająca ku granicom Układu Słonecznego sonda ma szansę pobić własny rekord. Nowa faza misji New Horizons W październiku 2022 roku rozpoczęła się kolejna, trzecia faza naukowo-obserwacyjna, nazwana KEM 2. KEM, czyli Kuiper Belt Extended Mission, a 2, ponieważ misję w odległym pasie planetoid przedłużono po raz drugi. Przedłużenie misji, której pierwotnym celem był Pluton, zostało zatwierdzone przez NASA latem tego roku. New Horizons zmierza w kierunku tzw. heliopauzy, czyli granicy heliosfery. To obejmujący Układ Słoneczny i jego okolice bąbel, w którym ciśnienie wiatru słonecznego przeważa nad ciśnieniem wiatrów galaktycznych. Dalej są tylko sonda Pioneer – której misję zakończono w 2003 roku – oraz oba Voyagery. Voyager 1 i 2 słabną, a NASA wyłącza po kolei ich systemy. Czy to już koniec gwiezdnej podróży słynnych sond? Dwie sondy Voyager, które opuściły Ziemię niemal 45 lat temu, przekroczyły tzw. heliopauzę i znalazły się w przestrzeni międzygwiezdnej. Teraz jenak powoli kończą funkcjonowanie. NASA og... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/voyager-1-i-2-slabna-a-nasa-wylacza-po-kolei-ich-systemy-czy-to-juz-koniec-gwiezdnej-podrozy-slynnych-sond-fot-nasa-jpl-caltech-fbbb091.jpeg" width="938" height="528" alt="Voyager 1 i 2 słabną, a NASA wyłącza po kolei ich systemy. Czy to już koniec gwiezdnej podróży słynnych sond? (fot. NASA-JPL/Caltech)" title="Voyager 1 i 2 słabną, a NASA wyłącza po kolei ich systemy. Czy to już koniec gwiezdnej podróży słynnych sond? (fo…

sonda-new-horizons-podaza-sladem-voyagerow-za-pol-roku-przeleci-obok-rekordowo-odleglego-obiektu-fot-johns-hopkins-university-applied-physics-laboratory-southwest-research-institute-a551446.jpg
width: 1041
height: 833

Księżyce Plutona – ciekawostki. Ile ich jest i jak je odkryto?
type: item
date: 2022-05-08T14:23:49.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronomia
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: księżyce
subject: planety
subject: pluton
subject: układ słoneczny
description: Ile księżyców ma Pluton? Na razie wiemy o istnieniu pięciu naturalnych satelitów tej planety karłowatej. Ostatni z nich, Styx, został odkryty dopiero w 2012 r. na zdjęciach zrobionych przez Teleskop Hubble’a.
encoded: W tym artykule: Jak odkryto Charona? Charon i Pluton – układ podwójny Zagadki Charona Jak duże są wąwozy na Charonie? Inne księżyce Plutona 22 czerwca 1978 r. astronom James Christy, pracownik Obserwatorium Astronomicznego Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, przeglądał zdjęcia Plutona. Zostały wykonane z użyciem półtorametrowego teleskopu znajdującego się we Flagstaff. Zadaniem Christiego było dokładne wyliczenie parametrów orbity Plutona, wówczas uznawanego jeszcze za pełnoprawną planetę (ten status Pluton utracił w 2006 r., by zostać jedną z planet karłowatych). Zdjęcia były mało spektakularne. W niczym nie przypominały pięknych obrazów nieba, których od lat dostarcza Teleskop Hubble’a. W rzeczywistości Christy oglądał coś, co przypominało czarny kleks otoczony odpryskami atramentu. Kleksem był Pluton, odpryskami znajdujące się dookoła niego gwiazdy. Niektóre zdjęcia zostały oznaczone jako „słabe”. Dlaczego? Ponieważ Pluton miał na nich dziwne wybrzuszenie. Uznano je za efekt wady technicznej teleskopu. Przy zdjęciach z 1965 r. znalazła się nawet notatka: „zdjęcie Plutona – wydłużone”. Przez trzynaście lat ani Christy, ani żaden z jego kolegów nie wpadli na to, że fotografie są jak najbardziej poprawne. Jak odkryto Charona? Dopiero oglądając zdjęcia po raz kolejny Christy zwrócił uwagę na to, że dziwne wybrzuszenie dotyczy tylko Plutona, a nie żadnej z otaczających go gwiazd. To wykluczało błąd teleskopu. Astronom doszedł więc do wniosku, że na zdjęciach znajduje się nieznany księżyc Plutona. Christy nazwał go Charon – od imienia swojej żony Charlene, skracanego do Char. Dopiero później odkrył, że dodając „-on”, nieświadomie utworzył imię przewoźnika dusz umarłych przez rzekę Styks. Charon to jedna z postaci z greckiej mitologii. W 1986 r. nazwa została zaaprobowana przez Międzynarodową Unię Astrononiczną. – Wielu mężów obiecuje żonom gwiazdkę z nieba – komentowała Charlene Christy. – Jim spełnił swoją obietnicę: dał mi księżyc. Charon i Pluton – układ podwój…

ksiezyce-plutona-ciekawostki-ile-ich-jest-i-jak-je-odkryto-fot-nasa-jhuapl-swri-via-getty-images-2ea29e3.jpeg
width: 1024
height: 536

Planety karłowate – zdegradowane światy. Jaka jest charakterystyka małych obiektów Układu Słonecznego?
type: item
date: 2022-04-29T14:24:48.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronomia
subject: ceres
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: planety
subject: pluton
description: Gdy 19 stycznia 2006 roku sonda New Horizons startowała w swoją wieloletnią misję, jej celem był Pluton – ostatnia planeta Układu Słonecznego. Nieco ponad pół roku później, 24 sierpnia coś się jednak zmieniło. Gdy w 2015 roku sonda rozpoczęła obserwacje, badała już obiekt wpisujący się w kategorię „planety karłowate”.
encoded: W tym artykule: Czym są planety karłowate? Planety karłowate w Układzie Słonecznym Ceres Haumea Makemake Eris Pluton W 2006 r., podczas odbywającego się w Pradze kongresu Międzynarodowej Unii Astronomicznej, oczekiwano, że zgromadzenie potwierdzi status Plutona jako planety. A może nawet doda do listy planet Charona, księżyc Plutona, a także planetoidy Xenę i Ceres. Jednak astronomowie, zamiast poszerzyć listę planet, skrócili ją. Powstała kategoria znana jako planety karłowate. Wywołało to zaskoczenie na całym świecie i ogromne spory w środowisku naukowym. Argumentowano, że zgromadzeni na kongresie członkowie unii nie mieli większości (w wydarzeniu wzięło udział mniej niż 500 z 2500 zaproszonych na konferencję naukowców). Nie wzięto też pod uwagę opinii geologów, którzy również powinni móc się wypowiedzieć w tej kwestii. Czym są planety karłowate? Jednak to właśnie wówczas wyznaczono trzy główne cechy odróżniające planety od planet karłowatych. Aby mieć status planety, ciało niebieskie musi: orbitować wokół gwiazdy, mieć wystarczającą masę, która własną grawitacją wytworzy możliwie sferyczny kształt, oczyścić z kosmicznego gruzu przestrzeń w pobliżu swojej orbity. Pluton jednak jest planetą? Pluton od 2006 r. nie jest planetą, jednak część astronomów nie zgadza się z tą decyzją. Planety karłowate to takie obiekty, które spełniają dwa pierwsze warunki, ale nie trzeci. Czyli nie oczyściły sąsiedztwa swojej orbity z innych względnie dużych obiektów. Dodatkowo planeta karłowata nie może być księżycem innego obiektu, który nie jest gwiazdą. Planety karłowate w Układzie Słonecznym Planety karłowate to pięć ciał Układu Słonecznego. Są to: Ceres, Pluton, Haumea, Makemake, Eris. Ceres Ceres krąży w wewnętrznym pasie planetoid, w skupisku kosmicznego gruzu rozciągającym się pomiędzy orbitami Marsa a Jowisza. Ma średnicę 939 km i jest największym z ciał krążących wewnątrz tego pasa. Naukowcy uważają, że jej masa może stanowić ponad jedną trzecią łącznej masy wszystkich obiekt…

planety-karlowate-zdegradowane-swiaty-jaka-jest-charakterystyka-malych-obiektow-ukladu-slonecznego-fot-getty-images-1829a3b.jpeg
width: 2309
height: 1299

Naukowcy potwierdzili, że na Plutonie znajdują się gigantyczne lodowe wulkany. „Mogą ciągle być aktywne”
type: item
date: 2022-03-30T12:56:58.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronomia
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: planety
subject: pluton
subject: wulkany
description: Analiza zdjęć wykonanych przez sondę New Horizons wykazała, że na Plutonie znajdują się lodowe wulkany kilkukilometrowej wysokości. Nie przypominają niczego, co do tej pory udało się sfotografować w całym Układzie Słonecznym.
encoded: W tym artykule: Czy na Plutonie znajdują się lodowe wulkany? Jak duże są lodowe wulkany na Plutonie? Jak powstają lodowe wulkany? Sonda New Horizons, która przeleciała w pobliżu Plutona i jego księżyca Charona siedem lat temu, nadal dostarcza cennych danych naukowych. Szczegółowe zdjęcia Plutona, od 2006 r. uznawanego za planetę karłowatą, ciągle pozwalają odkrywać zaskakujące tajemnice tego lodowego globu. Pluton znajduje się na odległych rubieżach Układu Słonecznego. Jego średnia odległość od Słońca wynosi prawie 40 jednostek astronomicznych. Jedna jednostka astronomiczna, czyli dystans dzielący Ziemię od Słońca, to 150 mln km. Glob składa się głównie z lodu oraz skał. Jest niewielki – jego masa to zaledwie 0,002 masy Ziemi. Ma rzadką atmosferę składającą się z metanu i azotu, a temperatura na jego powierzchni spada poniżej minus 220 st. C. Błękitne niebo Plutona! Niesamowita GALERIA od NASA Kolejne spływające z sondy New Horizons zdjęcia dostarczają coraz nowszych danych na temat Plutona. Wydawałoby się, że to są właśnie cechy świata, który jest całkowicie martwy. Niewielki, zlodowaciały glob, z którego Słońce widoczne jest zaledwie jako jasny punkcik, nie wydaje się czymś, czemu można by przepisać jakąkolwiek aktywność. Choćby geologiczną. Czy na Plutonie znajdują się lodowe wulkany? A jednak od czasu przelotu New Horizons w jego pobliżu Pluton coraz bardziej interesuje naukowców. Zdjęcia wykonane przez sondę zwróciły ich uwagę na wielką równinę znajdującą się na północnej półkuli tego globu. Tę kotlinę w kształcie serca nazwano na cześć pierwszego sztucznego satelity ziemskiego Sputnik Planitia. Wulkany na Islandii - ciekawostki i atrakcje turystyczne, które warto zobaczyć Jakie atrakcje oferuje Islandia? Wulkany to tylko jedna z wielu propozycji, jakie czekają na przyjezdnych. Jak się okazało, na jej koniuszku znajduje się masyw górski wysokości kilku kilometrów. Już w 2016 r. zaczęto podejrzewać, że te góry, nazwane Wright Mons, to lodowe wulkany. Teraz tej o…

naukowcy-potwierdzili-ze-na-plutonie-znajduja-sie-gigantyczne-lodowe-wulkany-moga-ciagle-byc-aktywne-fot-nasa-johns-hopkins-university-applied-physics-laboratory-southwest-research-institute-isaac-herrera-kelsi-singer-65741ba.jpeg
width: 2160
height: 1081

Pluton jednak jest planetą?
type: item
date: 2021-12-13T11:52:33.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronomia
subject: planety
subject: pluton
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Pluton od 2006 r. nie jest planetą, jednak część astronomów nie zgadza się z tą decyzją.
encoded: W tym artykule: Dlaczego Pluton nie jest planetą? Pluton niby planeta, ale jednak Wiadomości z kosmosu to nie tylko odkrycia kolejnych ciał niebieskich, ale też zmiana statusu tych, które znamy od lat. Tak było w 2006 r., kiedy podczas zgromadzenia ogólnego Międzynarodowej Unii Astronomicznej (IAU) podjęto decyzję o wyłączeniu Plutona z grona planet. Od tamtej pory kwestia statusu tej planety karłowatej co jakiś czas rozpala dyskusje w środowisku naukowców. W ostatnich tygodniach część astronomów ponownie podważyła decyzję sprzed 15 lat. Skąd wzięła się woda na Ziemi? Naukowcy twierdzą, że źródłem może być Słońce Większość naszej planety pokrywa woda. Nie było jej jednak od początku istnienia Ziemi. Skąd wzięło się w takim razie H2O? Naukowcy twierdzą, że pochodzi prawdopodobnie ze Słońca. Dlaczego Pluton nie jest planetą? Według analiz przeprowadzonych przez naukowców z Florida Space Institute na University of Central Florida (UCF) degradacja statusu Plutona opierała się na staroświeckiej wiedzy, która mieszała astronomię z astrologią. Badacze twierdzą, że decyzja podjęta 15 lat temu powinna być unieważniona. Co ciekawe, nieprawidłowości w ocenie mogą dotyczyć nie tylko Plutona, ale również innych ciał niebieskich. Na przestrzeni ostatnich kilku wieków nasza wiedza o kosmosie przeżyła prawdziwy rozkwit. Duży udział miał w tym włoski uczony Galileusz – do dziś uważa się go za jednego z ojców współczesnej astronomii. Po przeanalizowaniu literatury sprzed kilkuset lat naukowcy z UCF ustalili, że według Galileusza jedną z głównych cech planet były dowody aktywności geologicznej. Jego definicja nie była podważana do początku XX wieku. Wtedy właśnie coraz rzadziej zaczęły być publikowane artykuły z dziedziny planetologii, a rynek wydawniczy zdominowały almanachy. – W Anglii i Stanach Zjednoczonych sprzedano tyle almanachów, że każde gospodarstwo domowe mogło otrzymać jedną kopię każdego roku. To był kluczowy okres w historii, kiedy opinia publiczna zaakceptowała to, że Z…

pluton-jednak-jest-planeta-b6a6d7f.jpeg
width: 1847
height: 1039

Oumuamua. "Kosmiczny wędrowiec" pochodzi z planety podobnej do Plutona? Nowa teoria
type: item
date: 2021-03-17T17:53:42.000Z
subject: Historia
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: asteroida
subject: kometa
subject: kosmici
subject: pluton
subject: słońce
subject: Społeczeństwo
subject: układ słoneczny
description: Podłużna skała o nazwie oznaczającej z hawajskiego „posłańca” to pierwsze, jakie udało się zaobserwować, pozasłoneczne ciało niebieskie – czyli pochodzące spoza naszego Układu Słonecznego. Informacja o odkryciu nietypowej asteroidy w kształcie cygara, zelektryzowały świat w październiku 2017 roku.
encoded: Oumuamua to kawałek planety „wrzucony” do Układu Słonecznego na skutek potężnej katastrofy gdzieś bardzo daleko stąd, twierdzą autorzy nowego badania analizującego pochodzenia międzygwiezdnego podróżnika. Początkowo uważano, że jest to kometa, ale po tygodniu obserwacji obiekt został sklasyfikowany jako planetoida.Z kolejnych szczegółowych obserwacji oraz obliczeń (poczynionych w czerwcu 2018 roku) wynikło, że obiekt wykazuje niegrawitacyjne przyspieszenie, które można wyjaśnić wyrzucaniem gazu lub pyłu, a własności fizyczne jego powierzchni przypominają tę z jąder kometarnych. Dlatego Oumuamuę przeklasyfikowano na kometę. View oEmbed on the source website Profesor astronomii z Uniwersytetu Harvarda Avi Loeb jeszcze rok temu przekonywał, że skała to nie skała a kawałek zaawansowanej technologii stworzonej przez odległą obcą cywilizację. Nietypowa budowa, wyjątkowa jasność oraz zdolność do przyspieszenia rozbudziły ciekawość wielu naukowców, wśród nich też prof. Loeba. Jego zdaniem w 2017 roku odwiedzili nas kosmici. Cztery lata po odnotowaniu obecności przybysza z innego układu gwiezdnego mamy kolejne wytłumaczenie. Oumuamua to najpewniej fragment egzoplanety przypominającej naszego Plutona (tak, wiemy, od 15 lat Pluton nie jest już oficjalnie 9. planetą Układu Słonecznego) krążącej po obrzeżach innego układu gwiezdnego. Dowodzą tego autorzy dwóch analiz opublikowanych w tym samym numerze czasopisma „JGR Planets” (pierwszy, drugi) - Do tej pory nie mieliśmy żadnej możliwości by stwierdzić, czy inne układy gwiezdne mają swoje tzw. plutoidy. Ale teraz mamy. Kawałek jednej z nich przeleciał koło Ziemi – wyjaśnia Steven Desch, astrofizyk Arizona State University i jeden z dwóch autorów nowego badania „posłańca”. View oEmbed on the source website Dla Descha i jego kolegi astrofizyka Alana Jacksona niezwykłe cechy Oumuamua sugerują, że jest zbudowany ze stałego azotu. Zupełnie jak powierzchnia Plutona. - Najpewniej jakieś pół miliarda lat temu oderwało go z jakiejś egzopl…

oumuamua-6c54e39.jpeg
width: 1054
height: 822

Pluton ma oceany dłużej niż Ziemia. Nowe badanie pokazuje, że jest przyjemniejszym miejscem niż sądzono
type: item
date: 2021-03-03T15:59:06.000Z
creator: Jan Sochaczewski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: oceany
subject: pluton
subject: Technologia
subject: ziemia
description: Nowe badanie na temat podziemnego oceanu na tej karłowatej planecie przekonuje, że pod jej lodową skorupą woda miałaby się znajdować o 500 mln lat dłużej niż oceany na Ziemi, czyli od 4,5 mld lat. Astrofizycy zmienili zdanie co do sposobu, w jaki woda w tym oceanie się znalazła.
encoded: Choć orbitujący wokół Słońca kawał zmarzniętej skały znajduje się od naszej gwiazdy aż 40 jednostek gwiezdnych (1 au to ok 150 mln km), zaczynał swoje istnienie jako zupełnie ciepły, piszą autorzy badania w czasopiśmie ”Nature Geoscience” . Wystarczająco ciepły, by na powierzchni uformowała się woda w stanie płynnym. To nowe podejście znacząco różni się od panującego przez lata myślenia, że Pluton zawszy był mało gościnny a woda w podziemnym oceanie wytopiła się na skutek ciepła związanego z rozpadem radioaktywnych pierwiastków w skałach. Zdjęcie: NASA/Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory/Southwest Research Institute/Alex Parker Nowa koncepcja nie eliminuje procesu związanego z radioaktywnym rozpadem, ale jako główne źródło ciepła wskazuje efekt uderzeń asteroidów i mniejszych skał. Etap bombardowania wpływający nawet na jądro Plutona miał, wedle autorów opracowania, trwać 30 tys. lat - czytam na Eureka Alert. Droga do alternatywnych wniosków prowadzi przez proces porównania termalnych modeli symulujących ewolucję wnętrza Plutona ze zdjęciami jego powierzchni wykonanymi przez pojazd NASA New Horizons. Spękania skorupy płaszcza karłowatej planety są na tyle charakterystyczne, że bez trudu dostrzeżono w nich efekt zmian ciśnienia i ruchu wewnątrz na skutek rozszerzania się zamarzającej wody. Idąc dalej tym tropem założono, że podobne do Plutona obiekty w Pasie Kuipera, jak Haumea i Makemake też mogły być wystarczająco ciepłe, by dać szansę rozwinięcia się prostych form życia. - Nawet tak daleko od Słońca, w tym zimnym środowisku, wszystkie te światy mogły powstać szybko i wystarczająco długo pozostawać ciepłe, by mieć płynne oceany – przekonuje astronom Carver Bierson z California University w Santa Cruz. Dlaczego teoria o ”zimnych narodzinach” i ”radioaktywnym” wytapianiu nie jest możliwa? Nowe badanie sugeruje, że przy takim scenariuszu, gdyby woda wytapiała się w środku, Pluon skurczyłby się i na jego powierzchni widoczne byłyby ślady kompresji. W al…

pluton-fot-nasa-jhu-aps-swri-f9c52ca.jpeg
width: 1552
height: 1108

To jest planetą czy nie? Tajemnice Plutona
type: item
date: 2019-08-20T15:30:09.000Z
creator: redakcja
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: kosmos
subject: planety
subject: pluton
description: Być może uczyliście się, że Pluton to planeta, ale to już się zmieniło. Czy wiecie czym jest teraz?
encoded: Świat dowiedział się o planetach karłowatych w 2006 roku, gdy drobny Pluton został pozbawiony swojego statusu planety i przekwalifikowany na planetę karłowatą. Międzynarodowa Unia Astronomiczna (IAU) obecnie rozpoznaje jeszcze dwie inne planety karłowate - Ceres i Eris. Co odróżnia planetę karłowatą od planety? W większości są identyczne, ale jest jedna zasadnicza różnica: planeta karłowata nie „oczyściła okolicy” swojej orbity, co oznacza, że nie stała się grawitacyjnie dominująca i dzieli przestrzeń orbitalną z innymi ciałami niebieskimi o podobnym rozmiarze. (Astronomowie i inni eksperci prowadzą debaty nad tą definicją) Właśnie z powyższego względu Pluton jest uważany za planetą karłowatą. Krąży w obszarze o kształcie dysku za orbitą Neptuna nazywanego pasem Kuipera, odległym regionie pełnym zmrożonych ciał pozostałych z czasów powstania Układu Słonecznego. Nasz bohater leży w ogromnej odległości od Słońca, 5,9 miliarda kilometrów, a średnia temperatura powierzchni oscyluje około -215 stopni Celsjusza. Skorupa Plutona to mieszanina zmrożonego azotu, metanu, lodów tlenku węgla. Na tej karłowatej planecie zaobserwować można także pokrywy lodowe i regiony zamrożonego metanu oraz azotu. Wokół Plutona krążą trzy znane księżyce - Hydra, Nix i Charon. Charon, o średnicy około 1186 kilometrów jest największym z księżyców Plutona. Grawitacyjne oddziaływanie duetu nadaje im synchroniczną orbitę, co oznacza, że są zwrócone do siebie tą samą stroną cały czas. W styczniu 2006 roku NASA wysłała sondę New Horizons w stronę karłowatej planety i jej największego księżyca. Statek ten niedawno minął swój cel i wciąż przesyła nowe obrazy z tego odległego świata. Podwójna tożsamość Ceres, uważana przez wielu za planetoidę została przemianowana na planetę karłowatą podobnie jak Pluton w 2006 roku. Została odkryta przez włoskiego astronoma Giuseppego Piazziego w 1801 roku. Kształtem przypomina spłaszczoną kulę o średnicy około 950 kilometrów. To zdecydowanie największe i najcięższe zn…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/992178c340e16f924f74a981ff6c939677a3103d-d8badc0.jpeg
width: 1000
height: 625

Tego o Plutonie nie wiedziałeś. To planeta pełna sekretów
type: item
date: 2016-07-18T11:07:47.000Z
creator: redakcja
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: badania
subject: planety
subject: pluton
description: Dokładnie rok temu ludzkość doczekała się pierwszego spojrzenia na świat, który, oddalony o miliardy kilometrów, od zawsze budził silne emocje u mieszkańców Ziemi. Ten lodowy świat przyniósł kilka niespodzianek po ukazaniu się zdjęć zrobionych z sondy kosmicznej NASA w zeszłym roku. Przed nami jeszcze kolejne odkrycia naukowców.
encoded: 17 lipca 2015 roku sonda kosmiczna NASA New Horizons zbliżyła się do Plutona i po raz pierwszy od jego odkrycia w 1930 roku mogliśmy z bliska zobaczyć ten mały lodowy świat. Sonda w całe trzy minuty przekroczyła planetę karłowatą, ale dużo dłużej trwała przeprawa przez cały system oraz oglądanie Plutona i jego wielkiego księżyca Charona oraz czterech małych księżyców: Styx, Nix, Hydra i Kerberos. Dane zebrane podczas tego chwilowego spotkania nie przestają zaskakiwać naukowców, a Pluton nadal jest ulubieńcem społeczeństwa. U.S. Postal Service wydała nawet edycję specjalną znaczków nawiązującą do edycji z 1991, kiedy Plutona jeszcze nie odkryto. - Jest w Plutonie coś, co inspiruje i budzi zainteresowanie ludzi bardziej niż przy innych obiektach, nad którymi pracowałam – twierdzi członek ekipy New Horizons Carly Howett z Southeast Research Institute w Kolorado. Informacje z sondy nadal napływają do wyczekujących naukowców, a oto kilka niespodziewanych faktów już odkrytych dzięki misji New Horizons. Po względem geologicznym Pluton żyje Niektóre z cech Plutona są najbardziej niezwykłe w całym układzie słonecznym, w tym rozległe pole lodowe z metanem przypominające skórę węża. Jednak w głębi Pluton jest czymś więcej, niż tylko dziwnym tworem – zasadniczo rewiduje nasze wyobrażenie o tym, jak działa kraina lodu. Przed lotem sondy kosmicznej New Horizons naukowcy myśleli, że Pluton na swoich skrajnych obszarach nie skrywa wiele aktywności geologicznej – tam, gdzie temperatury są zdecydowanie głębinowe i wszystko zamarza w sekundę. Oczywiście obserwacje z Ziemi pokazywały, że lód może sezonowo przesuwać się na powierzchni Plutonu, jednak zespół nie był przygotowany na wyniki New Horizons: Pluton jest, bądź był w bardzo niedalekiej przeszłości, geologicznie żywy. Materiały na jego powierzchni są uzupełniane w procesie napędzanym przez ciepło pochodzące z wnętrza plutoidu. - Byłam mocno zdziwiona aktywnością na Plutonie, ze względu na jego dużą odległość od Słońca – tłumaczy …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/35584b554bf1c926b4390959543770ae853ad8d0-d78f4bf.jpeg
width: 945
height: 653

"Na Plutonie naprawdę zachodzą zmiany." To przez jego lodowe serce, które wciąż bije
type: item
date: 2016-06-06T08:12:26.000Z
creator: redakcja
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: kosmos
subject: planety
subject: pluton
description: Dziwne kształty na obszarze zwanym Sputnik Planum sugerują, że ta planeta karłowata nieustannie zmienia swoją powierzchnię przy udziale bulgoczącego lodu azotowego.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c074651aa817591b8a2023d338fc1ea043870cce-1ccacf8.png
width: 1223
height: 768

Ocean na księżycu! I to pod jego powierzchnią! Tak, ale księżycu Plutona
type: item
date: 2016-02-23T15:33:05.000Z
creator: redakcja
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: charon
subject: oceany
subject: pluton
description: Charon, największy z księżyców planety karłowatej Pluton, mógł mieć dawno temu podpowierzchniowy ocean – tak sugerują dane zebrane podczas misji New Horizons prowadzonej przez NASA.
encoded: Zdjęcia wykonane przez sondę New Horizons podczas przelotu w pobliżu Plutona w lipcu 2015 r. są coraz dokładniej analizowane przez naukowców. Ta strona Charona, którą sfotografowała sonda, okazuje się posiadać system tektonicznych struktur – wzniesień, skarp, wąwozów, z których niektóre osiągają ponad 6,5 kilometra głębokości. Krajobraz ten wskazuje, że Charon kiedyś zwiększył swoje rozmiary, a pozostałości tego procesu widoczne są na powierzchni. Zewnętrzna warstwa Charona to głównie lód wodny. Gdy księżyc był młodym obiektem, warstwa ta była ogrzewana przez rozpad pierwiastków radioaktywnych, a także własne wewnętrzne ciepło Charona. Naukowcy uważają, że księżyc mógł być wystarczająco ciepły, aby stopić lód i wytworzyć podpowierzchniowy ocean. Gdy następnie Charon ochładzał się, ocean zamarzał, rozpychając powierzchnię obiektu i powodując powstanie struktur, które widzimy dzisiaj. Na zaprezentowanym przez NASA zdjęciu widać strukturę nazwaną nieoficjalnie Serenity Chasma. Stanowi ona część olbrzymiego równikowego pasa z przepaściami. To najdłuższy system tego typu struktur obserwowany w Układzie Słonecznym. Rozciąga się na około 1800 kilometrów i w niektórych miejscach ma nawet 7,5 kilometra głębokości. Dla porównania, Wielki Kanion na Ziemi jest długi na 446 kilometrów i ma 1,6 kilometra głębokości. Na dolnej części zdjęcia jest ten sam widok, co na górnej, ale w sztucznych barwach pokazujących różne elementy topografii. Fotografia została wykonana za pomocą instrumentu Long-Range Reconnaissance Imager (LORRI) sondy New Horizons. Północ jest na górze, a teren jest oświetlony przez Słońce od górnego lewego rogu. Rozdzielczość fotografii wynosi 394 metry na piksel i obejmuje ona swoim zasięgiem obszar 386 km na 175 km. Zdjęcie wykonano z odległości 78700 km od obiektu, na około godzinę i 40 minut przed największym zbliżeniem sondy do Charona. Źródło: PAP Polecamy najnowszy numer National Geographic! O tym co w nim znajdziecie opowiada redaktor naczelna Martyna Wojc…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0a0f01687444c18e0172aac059ac754f7245e93d-5fe84ea.jpeg
width: 600
height: 325

To zdjęcie leciało do nas przez prawie 5 mld kilometrów! Atmosfera Plutona w podczerwieni
type: item
date: 2016-02-02T17:58:16.000Z
creator: redakcja
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: pluton
subject: sonda
description: Agencja kosmiczna NASA opublikowała kolejne zdjęcie Plutona nadesłane przez sondę New Horizons. Obraz przedstawia atmosferę tej planety karłowatej w zakresie promieniowania podczerwonego.
encoded: Zdjęcie zostało wykonane 14 lipca 2015 r., gdy sonda kosmiczna New Horizons przelatywała obok Plutona. W momencie wykonania fotografii była oddalona o 180 tys. kilometrów od obiektu. Sonda nie przesłała wtedy od razu wszystkich zebranych danych, tylko w kolejnych miesiącach sukcesywnie dostarczała je drogą radiową na Ziemię. Najnowsza zaprezentowana przez NASA fotografia Plutona obejmuje zakres podczerwony na falach o długości od 1,25 do 2,5 mikrometra. Poszczególnym pasmom przypisano sztuczne barwy: fale najkrótsze mają kolor niebieski, średnie – zielony, a najdłuższe – czerwony. Wokół ciemnego Plutona widzimy na zdjęciu niebieski pierścień. Jest to efekt rozpraszania światła słonecznego na cząsteczkach znajdujących się w atmosferze Plutona. Naukowcy przypuszczają, że ta mgła jest wynikiem oddziaływania światła słonecznego na metan i inne cząsteczki, co powoduje powstawanie skomplikowanych węglowodorów, takich jak acetylen i etylen. Następnie węglowodory akumulują w cząsteczki o rozmiarach mikrometra, które rozpraszają światło słoneczne. Na zdjęciu widać też kilka jaśniejszych fragmentów w pierścieniu. To najprawdopodobniej światło słoneczne odbijające się od obszarów na powierzchni, które są albo bardziej gładkie, albo mają lepsze zdolności odbijania światła. Największy jasny fragment odpowiada obszarowi nazwanemu nieformalnie Cthulhu Regio. Zdjęcie wykonano na podstawie pierwszych przesłanych na Ziemię danych z instrumentu Linear Etalon Imaging Spectral Array (LEISA). Kolejne zebrane tym instrumentem dane będą jeszcze docierać do naukowców i być może uda się uzupełnić zdjęcie o brakującą dolną część. Źródło: PAP

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/949b252506216ca2c422b595ba3e4a331ccbcfe9-8c004b1.png
width: 595
height: 325

Błękitne niebo Plutona! Niesamowita GALERIA od NASA
type: item
date: 2015-10-12T09:44:00.000Z
creator: redakcjang
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: pluton
subject: sonda
description: Kolejne spływające z sondy New Horizons zdjęcia dostarczają coraz nowszych danych na temat Plutona.
encoded: Ziemski pojazd minął planetę karłowatą w lipcu. Od tamtej pory regularnie zaskakuje naukowców. Dwa tygodnie temu NASA ogłosiła, że na powierzchni Plutona widać góry ułożone w ten sposób, że przypominają skórę węża. Odkrycie, które ogłoszono pod koniec ubiegłego tygodnia, jest jeszcze bardziej frapujące. Kolorowe zdjęcia wysokiej rozdzielczości wykonane przez sondę sugerują, że Pluton posiada atmosferę, która tworzy błękitne mgły nad jego powierzchnią. – Kto by się spodziewał błękitnego nieba w Pasie Kuipera? To niesamowite – powiedział Alan Stern, naukowiec z Boulder w Kolorado, który jest jednym z główych badaczy programu New Horizons. Cząstki tej mgiełki są najprawdopodobniej szare lub czerwone, uwagę naukowców zwróciło jednak to, w jaki sposób rozpraszają światło. – Ten uderzający błękit mówi nam sporo o rozmiarze i składzie tych cząsteczek – wyjaśnia Carly Howett z misji New Horizons. – Błękitne niebo powstaje zwykle wtedy, gdy światło słoneczne jest rozpraszane przez bardzo małe cząsteczki. W przypadku Ziemi w ten sposób działają cząsteczki azotu. Na Plutonie światło rozprasza coś większego – naukowcy nazwali te cząsteczki tholinami. Powstają one pod wpływem promieniowania UV z metanu czy etanu i są powszechne na powierzchni lodowych ciał położonych na krańcach Układu Słonecznego. Druga nowość, która w ostatnich dniach zaskoczyła naukowców z misji New Horizons, to liczne niewielkie obszary wodnego lodu na powierzchni globu. Spodziewali się raczej, że będzie on ukryty pod lodem z innych związków chemicznych.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/27879d4200721699a1d2c6e8d119ae94c3a059c4-9d5748c.jpeg
width: 1187
height: 851

Pluton znów zaskakuje. Jego powierzchnia jest jak skóra węża
type: item
date: 2015-09-29T10:29:00.000Z
creator: papauthor
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: pluton
description: NASA prezentuje kolejne zdjęcia wykonane przez sondę New Horizons, które stopniowo docierają do Ziemi. Na jednym z nich widać fragment powierzchni Plutona z tak ułożonymi górami, że przypominają skórę węża.
encoded: Sonda New Horizons przeleciała w pobliżu Plutona 14 lipca 2015 r. Od tamtej pory sonda przesyła na Ziemię kolejne zdjęcia wykonane wówczas z bliska Plutonowi. Nadsyłane są także inne dane naukowe. (Czytaj też: Ziemska sonda przemknęła obok Plutona) Niedawno do naukowców dotarły dane dotyczące rozmieszczenia metanu zestalonego jako lód. Utworzono na ich podstawie mapę obejmującą część powierzchni planety karłowatej. Jej analiza wskazuje, że rozkład metanu na Plutonie jest skomplikowany. (Czytaj też: Sondowanie Plutona) Są obszary z większymi koncentracjami, szczególnie równiny i obrzeża kraterów, a także miejsca, gdzie metan wcale nie występuję, np. w centrach kraterów i na ciemnych obszarach. Przykładowo dużo metanu jest na równinie Sputnik Planum, a w górach obok niej brak metanu, podobnie jak na obszarze o nieformalnej nazwie Cthulhu Regio, gdzie metan występuje tylko na kilku odizolowanych obrzeżach kraterów. (Czytaj też: Jaki jest Pluton? Trzy warianty) Jedno z najciekawszych zdjęć Plutona dotarło na Ziemię 19 września 2015 r. Widać na nim różne kolory, które nieco uwypuklono, aby lepiej dostrzec szczegóły budowy powierzchni. Dodatkowo do jego opracowania wykorzystano też dane z zakresu podczerwonego. Efekt jest bardzo ciekawy – powierzchnia planety karłowatej przypomina wyglądem skórę węża. Zdjęcie to jest dowodem na to, że budowa oraz historia geologiczna Plutona są bardzo złożone. Źródło: PAP

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4f9d882d269cacd2e1757c4f2e1e5f9204b56dad-2070484.jpeg
width: 600
height: 369

Ziemska sonda przemknęła obok Plutona
type: item
date: 2015-07-14T09:50:00.000Z
creator: Adam Robiński
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: charon
subject: pluton
description: Sonda New Horizons przeleciała obok Plutona i niczym paparazzo z dobrym materiałem pognała dalej. Zdjęcia będą docierać do Ziemi przez kolejne dni.
encoded: Droga do Plutona i jego księżyca Charona trwała 9,5 roku. Przez ten czas cel podróży przestał być planetą, a stał się planetą karłowatą. Sonda pokonała 4,8 miliarda kilometrów, by dziś o godzinie 13.49:57 z prędkością 45 tys. km/h minąć go w odległości niecałych 13 tys. km. To tyle, co z Barcelony do Władywostoku i wystarczająco blisko, by wykonać wysokiej jakości zdjęcia. Pierwsze wyraźne obrazy Plutona będą docierać do Ziemi przez kolejne dni, tygodnie i miesiące. Sonda pomknie zaś dalej, w stronę innych ciał niebieskich Pasa Kuipera. Jak wyglądać może powierzchnia Plutona, zastanawiała się na naszych łamach Nadia Drake, córka założyciela programu SETI. O misji New Horizons piszemy w lipcowym wydaniu "National Geographic Polska".

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2e60069fe13bff92189f6434aafbfa4bf5865101-eccaef8.jpeg
width: 664
height: 471