National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-03-10T10:34:44.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Nowe kształty potwora. Naukowcy odkryli, jak naprawdę wyglądał megalodon
items: Po raz pierwszy udało się nagrać płetwala błękitnego karmiącego młode. Film nakręcił amator snorkelingu
items: „Najcięższe zwierzę świata” było fizyczną niemożliwością? Na to wskazuje gęstość jego ciała
items: Największy wieloryb. Poznajcie płetwala błękitnego, który waży tyle, co 30 słoni
items: Największe zwierzęta na świecie – sprawdź rekordy ze świata zwierząt
items: Zwierzęta Antarktydy - jakie gatunki tam żyją?
items: Odkryto nową populację płetwali błękitnych. Zdradził je śpiew
items: Traveler 03/21
items: Wieloryb znaleziony u wybrzeży Florydy to zupełnie nowy gatunek. Już zagrożony
items: Tenory i basy oceanów
items: W błękicie
items: Kolorowe Lofoty

Nowe kształty potwora. Naukowcy odkryli, jak naprawdę wyglądał megalodon
type: item
date: 2025-03-10T10:50:05.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Przyroda
subject: badania naukowe
subject: morze
subject: paleontologia
subject: płetwal błękitny
subject: rekiny
description: Żarłacz biały na sterydach – tak najczęściej opisuje się megalodona. Jednak największy wymarły rekin najprawdopodobniej wcale nie był ciężki i beczułkowaty. Według najnowszych badań ten gigant pozostawał szczupły i długi. Mógł mieć nawet ponad 20 metrów.
encoded: W tym artykule: Co naprawdę wiemy o megalodonie? Jak duży był megalodon? Kogo naprawdę przypominał megalodon? Szczęka megalodona to jedna z atrakcji wielu muzeów historii naturalnej. Można sobie w niej zrobić zdjęcie i podziwiać przy tym rozmiar paszczy największego wymarłego rekina świata. Problem polega na tym, że tego typu eksponaty nie są nawet kopiami. To jedynie domysły miejscowych kuratorów – szczęki zwierzęcia popularnie zwanego „megiem” nigdy bowiem nie znaleziono. W tej sytuacji zarówno naukowcy, jak i miłośnicy morskich potworów, skazani są na porównania z żyjącymi gatunkami rekinów (pierwsi) oraz na fantazje i domysły (drudzy). Rezultatem starań obu grup jest istniejący w popkulturze wizerunek megalodona. Rybę tę przedstawia się najczęściej jako pływającą górę mięsa z niekończącym się rzędem ząbkowanych kłów. Najnowsze badanie – opublikowane w czasopiśmie naukowym „Palaeontologia Electronica” – wskazuje, że taki obraz megalodona niewiele ma wspólnego z rzeczywistością. To wspaniałe zwierzę, wymarłe 3,6 mln lat temu, było znacznie szczuplejsze. I, co zaskakujące, o wiele dłuższe, niż dotychczas sądziliśmy. Co naprawdę wiemy o megalodonie? W zapisie kopalnym megalodona zachowały się jedynie kręgi, zęby, łuski i szczątkowe fragmenty chrząstek. Najważniejsze części ciała megalodona – w tym głowa, ogon i płetwy – pozostają tajemnicą. Niektórzy paleontolodzy próbowali odtworzyć rozmiary tego pradawnego rekina, wykorzystując zęby lub kręgosłupy żarłaczy białych. Szczególnie te pierwsze uznawano za przydatne. Ponieważ zarówno zęby megalodonów, jak i żarłaczy miały charakterystyczne „ząbki”, uznano, że także reszta ciała zwierząt musiała być podobna. Jednak taki trop jest zawodny. – W poprzednich badania przyjmowano, że megalodon musiał wyglądać jak gigantyczna wersja współczesnego żarłacza białego, bez żadnych dowodów – stwierdził Kenshu Shimada, paleontolog kręgowców. Shimada pracuje w DePaul University w Chicago, i jest pierwszym autorem najnowszej pracy. Jak …

a-longer-sleeker-super-a20a60a.jpg
width: 1638
height: 1080

Po raz pierwszy udało się nagrać płetwala błękitnego karmiącego młode. Film nakręcił amator snorkelingu
type: item
date: 2024-07-05T14:31:15.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: ocean indyjski
subject: płetwal błękitny
subject: wieloryby
subject: Wolny czas
description: Niezwykłe nagranie powstało u wybrzeży Timoru Wschodniego. Widać na nim – po raz pierwszy – samicę płetwala błękitnego, która karmi swoje młode.
encoded: W tym artykule: Płetwale w Timorze Wschodnim Największe zwierzęta na Ziemi Czym odżywiają się płetwale? Wody są ciemnobłękitne, lekko przymulone. Poruszają się w nich dwa duże obłe kształty. Jeden jest wyraźniej większy od drugiego. Widać płetwy boczne i charakterystyczne wielorybie ogony. Zwierzęta płyną obok siebie, a mniejszy osobnik wygląda, jakby był przyczepiony do większego. Tak wygląda pierwsze znane nagranie samicy płetwala błękitnego, która karmi swoje młode. Film nie jest wyraźny i można odnieść wrażenie, że mały wieloryb trzyma się większego. W rzeczywistości tak nie jest. Samica płetwala wypuszcza swoje mleko prosto do wody, skąd połyka je jej dziecko. Płetwale w Timorze Wschodnim Film powstał dwa lata temu u wybrzeży Timoru Wschodniego. Nagrał go turysta uprawiający snorkeling w czasie ekoturystycznej wyprawy, w ramach której pływano w pobliżu stolicy kraju, Dili. Nagranie zostało przekazane naukowcom, którzy właśnie je upublicznili. – To na pewno nie jest nowo narodzone cielę – mówi „New Scientistowi” Karen Edyvane z Australian National University w Darwin. – Nadal jednak odżywia się mlekiem matki – dodaje. Naukowczyni szacuje, że młody płetwal na filmie ma około dwóch lat. To, że nadal jest przy matce, nie dziwi: młode płetwale odłączają się od matki w wieku trzech lat. View oEmbed on the source website Największe zwierzęta na Ziemi Płetwal błękitny (Balaenoptera musculus) to największe zwierzę na Ziemi. Ten morski ssak może ważyć nawet 170-200 ton i mieć 30 m długości. Natomiast nowo narodzony płetwal waży już 2-3 tony. Ma 6-7 metrów długości. Płetwal jest większy nawet od wymarłych od dinozaurów. Prawdopodobnie to największe zwierzę, jakie kiedykolwiek żyło na naszej planecie. Istnieją cztery podgatunki płetwala błękitnego. Różnią się zasięgiem występowania, ubarwieniem i rozmiarami. Na filmie z Timoru nagrany został płetwal krótkoogonowy (Balaenoptera musculus brevicauda). Jest on nieco mniejszy od innych płetwali – ma „tylko” 24 metry długości i …

po-raz-pierwszy-udalo-sie-nagrac-pletwala-blekitnego-karmiacego-mlode-film-nakrecil-amator-snorkelingu-d719996.png
width: 1871
height: 810

„Najcięższe zwierzę świata” było fizyczną niemożliwością? Na to wskazuje gęstość jego ciała
type: item
date: 2024-03-11T12:52:42.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: oceany
subject: płetwal błękitny
subject: walenie
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Nowe badania podważają rewolucyjne odkrycie z zeszłego roku. Znalezione wówczas „najcięższe zwierzę świata” najprawdopodobniej nie mogłoby istnieć. Miałoby kłopoty z pływaniem w wodzie.
encoded: W tym artykule: Najcięższe zwierzę świata Czy doszło do pomyłki? Ile waży najcięższe zwierzę świata? To była sensacja 2023 roku. W sierpniu peruwiańscy i niemieccy naukowcy ogłosili, że odkryli najcięższe zwierzę, jakie kiedykolwiek żyło na Ziemi. Był to prehistoryczny waleń. Jego masę oszacowano nawet na 340 ton. Gatunek został nazwany Perucetus colossus. Waleń był ponad dwa razy cięższy od najcięższego żyjącego zwierzęcia, czyli płetwala błękitnego. Analiza zachowanych kości wykazała jednak, że był od niego krótszy. Płetwale błękitne mogą dorastać do 30 m. P. colossus miał około 20 m. Jak mogło wyglądać zwierzę ważące tyle, ile dwa płetwale, ale mniejszej długości? Na ilustracjach widzimy potężne stworzenie o karykaturalnie małej głowie i gigantycznym, obłym ciele. Jednak zdaniem dwóch paleontologów niezwiązanych z odkryciem Perucetus colossus, zwierzę o takich rozmiarach nie mogłoby istnieć. Byłoby bowiem zbyt gęste. Najcięższe zwierzę świata Szczątki P. colossus znaleziono 30 temu w peruwiańskiej prowincji Ica. W sumie zgromadzono 13 kręgów (jeden ważył nawet 150 kg), kilka żeber i kość biodrową. Zespół pod kierunkiem Giovanniego Bianucciego badał je przez wiele lat, zwracając uwagę na bardzo dużą gęstość kości. Na jej podstawie naukowcy oszacowali potencjalną masę całego zwierzęcia i spróbowali zrekonstruować jego wygląd. Uznali, że mogło przypominać żyjącego współcześnie manata, jednak z niezwykle małą głową. Ich szacunki podważają teraz prof. Ryosuke Motani z University of California Davis i Nick Pyenson Smithsonian National Museum of Natural History. W czasopiśmie naukowym „PeerJ” wykazują, że prehistoryczny waleń nie mógł być tak ciężki, jak pierwotnie szacowano. Gdyby jego waga dochodziła do 340 ton, byłby zbyt gęsty. Utrzymanie się w wodzie stałoby się dla niego jeśli nie niemożliwe, to co najmniej bardzo trudne. – Unoszenie się na powierzchni lub choćby podniesienie się z dna morskiego to byłaby dla tego wieloryba prawdziwa harówka – tłumaczy Motani. – Ż…

najciezsze-zwierze-swiata-aec674a.webp
width: 970
height: 546

Największy wieloryb. Poznajcie płetwala błękitnego, który waży tyle, co 30 słoni
type: item
date: 2022-09-12T08:53:54.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: płetwal błękitny
subject: przyroda
subject: rekordy
subject: ssaki
subject: Travel
subject: walenie
subject: wieloryby
description: Największy wieloryb to bez wątpienia płetwal błękitny. Ile waży wieloryb zaliczany do tego gatunku? Jego masa sięga 190 ton. Rozmiary wieloryba też budzą podziw.
encoded: W tym artykule: Ile waży wieloryb? Płetwal błękitny bije rekordy Rozmiary wieloryba są zbliżone do 10-piętrowego wieżowca Czy jakieś zwierzę mogłoby być cięższe od płetwala? Największy z wielorybów jest zagrożony wyginięciem Jaki jest największy wieloryb na świecie? Pod względem masy ciała prym wiedzie płetwal błękitny (Balaenoptera musculus). Jest największym zwierzęciem, jakie obecnie zamieszkuje Ziemię. I największym w całej dotychczasowej historii życia na naszej planecie. Oraz, oczywiście, największym ze ssaków. Ile waży wieloryb? Płetwal błękitny bije rekordy Rekordowe okazy płetwala błękitnego osiągają 190 tys. kg, czyli 190 ton. To mniej więcej tyle, co 30 słoni albo tyranozaurów. Albo tyle, co 2600 dorosłych ludzi. Sam język tego zwierzęcia może ważyć tyle, co jeden słoń, czyli ponad 6 ton. Serce płetwala błękitnego waży do 900 kg, tyle co samochód osobowy. Natomiast jego oczy są niewielkie, rozmiaru grejpfruta. Największy wieloryb odżywia się drobnymi stworzeniami morskimi, przede wszystkim krylem. Dziennie połyka go nawet 16 ton, co stanowi odpowiednik 28 mln kcal. Za jednym otwarciem paszczy potrafi zjeść pół miliona kilokalorii! Ale w okresie godowym, który przypada zimą, płetwale poszczą. Wędrują wówczas na wody tropikalne, gdzie brakuje ich pożywienia. Według najnowszych badań walenie jedzą nawet 3 razy więcej niż przypuszczano Okazuje się, że największe zwierzęta świata jedzą znacznie więcej niż do tej pory zakładali naukowcy. Problem polega na tym, że nikt wcześniej nie zbadał żyjącego walenia, a tylko ich... Płetwal błękitny ma też na koncie inny rekord. Produkuje najtłustsze mleko. Zawiera ono aż 50 proc. tłuszczu, czyli tyle, ile tłusty ser. Mleko kobiece ma go tylko ok. 3,5 proc., a krowie – 4 proc. Tak tłuste mleko jest wielorybom niezbędne. Noworodek płetwala w chwili przyjścia na świat waży około dwóch ton. To też rekord w świecie zwierząt. Wysokokaloryczny pokarm pozwala małemu płetwalowi zwiększać masę ciała nawet o 90 kg dziennie. Każdego …

najwiekszy-wieloryb-poznajcie-pletwala-blekitnego-ktory-wazy-tyle-co-30-sloni-fot-getty-images-7e67ef6.jpg
width: 2124
height: 1410

Największe zwierzęta na świecie – sprawdź rekordy ze świata zwierząt
type: item
date: 2022-03-26T10:21:05.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: krokodyle
subject: płetwal błękitny
subject: przyroda
subject: psy
subject: rekiny
subject: rekordy
subject: słonie
subject: Travel
subject: zwierzęta
description: Jakie zwierzę jest największe na świecie? Poniżej wymieniamy niekwestionowanych rekordzistów świata dzikiej fauny.
encoded: W tym artykule: Płetwal błękitny Rekin wielorybi Krokodyl różańcowy Pyton siatkowy Salamandra olbrzymia chińska Słoń afrykański Struś afrykański (czerwonoskóry) Albatros wędrowny Dog niemiecki Savannah Choć era pradawnych olbrzymów przeminęła bezpowrotnie, współczesny świat też zamieszkują prawdziwe kolosy, których ogrom stawia je na samym szczycie królestwa fauny. Największe zwierzęta na świecie potrafią wprawić w osłupienie i wywołują niemały zachwyt. Charakteryzują się różnymi kształtami i rozmiarami, ale łączy je jedno - w swoich rzędach, podrzędach i rodzinach są absolutnymi rekordzistami, wyraźnie górującymi nad pozostałymi gatunkami. Płetwal błękitny Nasze zestawienie otwiera największy ssak morski i jednocześnie największe zwierzę w historii Ziemi. Mowa o płetwalu błękitnym - kolosie zamieszkującym oceaniczną toń. W tym przypadku, słowo "kolos" nie zostało użyte na wyrost. Dorosłe samice (które są nieco większe od samców) mogą mierzyć nawet 3300 cm długości! Waga tego kolosa zamyka się w przedziale 135000-150000 kg! Ile wiesz o zwierzętach morskich? Oto największe i najdziwniejsze gatunki Zwierzęta morskie są zaliczane do najbardziej fascynujących gatunków, a jednocześnie - do najbardziej tajemniczych. Niektóre z nich są tak wielkie, że mogłyby zawstydzić większość preh... Aż trudno uwierzyć, że taki gigant wciąż zamieszkuje naszą planetę. Ogromne wieloryby zamieszkują wszystkie oceany świata. Najliczniejsze populacje występują na półkuli południowej. Płetwale należą do grupy zwierząt migrujących. W okresie rozrodczym wybierają cieplejsze wody. Pożywienia szukają natomiast w wodach chłodniejszych, gdzie licznie występuje kryl, czyli skorupiaki planktonowe. Jak dużo pokarmu potrzebuje ten kolos? Przeciętny płetwal dziennie pochłania ok. 4000 kg planktonu! Rekin wielorybi Kolejnym gigantem w naszym zestawieniu jest rekin wielorybi - największa ryba świata. To kolejny kosmopolityczny gatunek, który można spotkać niemal we wszystkich wodach w strefie klimatu tro…

najwieksze-zwierzeta-na-swiecie-sprawdz-rekordy-ze-swiata-zwierzat-fot-qai-publishing-universal-images-group-via-getty-images-ebd3b91.jpeg
width: 1024
height: 639

Zwierzęta Antarktydy - jakie gatunki tam żyją?
type: item
date: 2021-09-02T12:20:02.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: antarktyda
subject: Edukacja
subject: orki
subject: pingwiny
subject: płetwal błękitny
description: Antarktyda - najdalej wysunięty na południe kontynent - to jedno z najbardziej tajemniczych miejsc na Ziemi. Południowy biegun zimna jest jedynym kontynentem nieeksploatowanym gospodarczo i niezamieszkanym na stałe. To całkowicie zrozumiałe. Mówimy tu przecież o miejscu, które w 98 proc. jest pokryte grubą czapą lodową i gdzie panują wyjątkowo trudne warunki. To właśnie na Antarktydzie notuje się najniższe temperatury, występują tam także najsilniejsze wiatry. Wydaje się więc, że miejsce to jest wyjątkowo niesprzyjające organizmom żywym. Trzeba jednak podkreślić, że bytuje tam wiele gatunków, które natura przystosowała do życia w najbardziej niesprzyjających warunkach. Jakie zwierzęta mieszkają na Antarktydzie?
encoded: W tym artykule: Pingwin cesarski Foka Rossa Lampart morski Orka oceaniczna Płetwal błękitny Fauna Antarktydy wyróżnia się jedną szczególną cechą - na południowym biegunie zimna nie występują żadne rodzime kręgowce lądowe. Każdy z bytujących tam ssaków (z pominięciem gatunków typowo wodnych) reprezentuje nadrodzinę płetwonogich, co oznacza, że są dostosowane do życia w środowisku wodnym i lądowym. W praktyce, mieszkańcy Antarktydy wychodzą na ląd głównie po to, by zregenerować siły, w celach reprodukcyjnych oraz by przejść okres linienia i pierzenia. Ich życie koncentruje się jednak wokół środowiska morskiego. Fauna lądowa składa się tam z bezkręgowców, głównie z muchówek ochotkowatych. To właśnie wyróżnia Antarktydę na tle obszaru otaczającego przeciwległy biegun ziemski - o ile zwierzęta Arktyki są reprezentowane przez liczną grupę ssaków, to na Antarktydzie żyje tylko 6 ssaków płetwonogich i 10 ssaków wodnych. Oprócz tego, dość licznie reprezentowane jest tam ptactwo. Poniżej opisujemy najciekawsze gatunki. Pingwin cesarski Naszą listę otwiera najbardziej charakterystyczny nielot Antarktydy. Pingwin cesarski jest największym przedstawicielem swojego rzędu - osiągają nawet 135 cm wysokości i mogą ważyć 45 kg. Natura doskonale przystosowała te ptaki do życia w środowisku morskim. Opływowe ciało pingwina stawia niewielki opór w wodzie, a sztywne skrzydła (przypominające płetwy) znacząco ułatwiają poruszanie. Na lądzie, ten niezwykły ptak jest ociężały i niezgrabny, za to doskonale odnajduje się w wodzie. Pingwiny cesarskie potrafią nurkować na głębokość 265 metrów i mogą pozostać pod wodą nawet przez 18 minut! Na tej głębokości, ciśnienie 40-krotnie przewyższa wartość panującą na powierzchni. Jak to możliwe, że w takich warunkach zwierzę nie dostaje urazu ciśnieniowego? Struktury kostne pingwina cesarskiego nie są wypełnione powietrzem, a stałą tkanką. W trakcie zanurzenia, tętno ptaka obniża się do 15-20 uderzeń na minutę, a wszystkie mniej ważne organy wewnętrzne u…

zwierzeta-antarktydy-jakie-gatunki-tam-zyja-b1169d1.jpeg
width: 4256
height: 2832

Odkryto nową populację płetwali błękitnych. Zdradził je śpiew
type: item
date: 2021-06-10T11:26:53.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: australia
subject: Lifestyle
subject: ocean indyjski
subject: płetwal błękitny
subject: Travel
subject: wieloryby
description: Płetwale błękitne mogą być największymi zwierzętami na świecie, ale są też jednymi z najtrudniejszych do znalezienia. Przekonali się o tym naukowcy z Uniwersytetu Nowej Południowej Walii w Australii.
encoded: Płetwale błękitne mocno ucierpiały przez wielorybnictwo i nadmierne połowy. Obecnie są niezwykle rzadkie. Co więcej, są wyjątkowymi samotnikami i przeważnie podróżują pojedynczo, a przed ciekawskimi oczami chronią je wody oceanów. Nic dziwnego, że znalezienie choćby jednego nieznanego wcześniej osobnika to wielki sukces. Ale teraz zespół naukowców pod kierunkiem UNSW Sydney ogłosił, że na Oceanie Indyjskim odkrył nową populację wielorybów karłowatych – najmniejszego podgatunku płetwali błękitnych. Naukowcy dokonali tego niezwykłego odkrycia przypadkowo, dzięki podwodnym detektorom bomb, które nagrały nawoływania wielorybów, zwane śpiewem. Oto Nowa Wielka Piątka. Zwierzęcy ambasadorzy gatunków zagrożonych wyginięciem Przywykliśmy do tego, że dzikie zwierzęta po prostu są, a wyginięcie grozi tylko tym najrzadszym. Niestety skala problemu poszerza się i obecnie dotyczy jeszcze większej liczby gatunków, r.. Żyją na środku Oceanu Indysjkiego Odkrycie było możliwe dzięki danym z Organizacji Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO), organizacji monitorującej międzynarodowe testy bomb jądrowych. Od 2002 r. CTBTO używa zaawansowanych mikrofonów podwodnych (zwanych „hydrofonami”) do wykrywania fal dźwiękowych z potencjalnych testów bombowych. Nagrania, które wychwytują też wiele innych dźwięków, są dostępne dla naukowców do wykorzystania w różnych celach naukowych. Zespół z UNSW analizował zgromadzone dane, kiedy natrafił na niezwykle silny sygnał. Była to pieśń wielorybów. Po dokładnym przestudiowaniu nagrania naukowcy zdali sobie sprawę, że jest to nawoływanie charakterystyczne dla wielorybów karłowatych, ale nienależące do żadnej znanej grupy. – Znaleźliśmy zupełnie nową grupę wielorybów karłowatych na środku Oceanu Indyjskiego. Nie wiemy, ile wielorybów jest w tej grupie, ale podejrzewamy, że dużo, biorąc pod uwagę ogromną liczbę wezwań, które słyszymy na nagraniu – mówi profesor Tracey Rogers, ekolog morski i starszy autor badania. View oEmbed on the source w…

konieczne-jest-jeszcze-przeprowadzenie-obserwacji-wizualnej-nowo-odkrytej-populacji-pletwali-fot-getty-images-a9bbb13.jpeg
width: 2120
height: 1193

Traveler 03/21
type: item
date: 2021-02-15T14:22:24.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: lofoty
subject: morze norweskie
subject: natura
subject: norwegia
subject: płetwal błękitny
subject: wspinaczka
description: Wyspy Brytyjskie
encoded: Nowe otwarcie Stało się. Wielka Brytania wyszła z Unii Europejskiej, w co do końca chyba nikt z nas nie wierzył. Łudziliśmy się, że coś się wydarzy, żeby spowolnić albo wręcz zmienić decyzję wyspiarzy. Brytyjska kultura, celebryci czy perypetie członków rodziny królewskiej, najbardziej znanej monarchii na świecie, są czymś, czym żyliśmy i żyjemy chyba wszyscy. Każdy z nas ma też kogoś z rodziny albo zna kogoś, kto w Wielkiej Brytanii mieszka i pracuje. Dlatego ten kraj, podobnie jak sąsiednia Irlandia, przez ostatnią dekadę stał się nam szczególnie bliski. Co zmienia brexit? Właściwie niewiele – oczywiście z turystycznego punktu widzenia. Bez wizy możemy w Wielkiej Brytanii przebywać nawet sześć miesięcy, intensywnie podróżując po tym kraju. Na dowód tylko do końca września; potem będą nas już obowiązywały paszporty. Więcej o tym, co warto wiedzieć w związku z brexitem, przeczytacie w wieściach ze świata, a temu, co warto na Wyspach zobaczyć, poświęciliśmy to wydanie Travelera. Poza miastami takimi jak Londyn, Liverpool, Dublin czy Edynburg stawiamy głównie na naturę. Stąd kilka reportaży poświęconych jest najpiękniejszym szlakom, zarówno tym przecinającym Wyspy, jak i biegnącym wzdłuż wybrzeży. Wielka Brytania i Irlandia mają się czym pochwalić. Klify, wrzosowiska, zamki z ich tajemnicami i mrocznymi historiami, senne wioski i miasteczka, wreszcie sławna tamtejsza aura, kuchnia i jeszcze sławniejsze poczucie humoru, które sprawia, że po prostu chce się tam być.

traveler-03-21-f4d46e4.jpeg
width: 623
height: 808

Wieloryb znaleziony u wybrzeży Florydy to zupełnie nowy gatunek. Już zagrożony
type: item
date: 2021-02-05T14:10:55.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: floryda
subject: ocean atlantycki
subject: płetwal błękitny
subject: ssaki
subject: Travel
subject: wieloryby
subject: zatoka meksykańska
description: Choć dopiero go opisano, już został uznany za zagrożony. Mowa o nowym gatunku wieloryba. Jednym ze znanych nam osobników był gigant znaleziony w styczniu 2019 roku na plaży w Everglades na Florydzie.
encoded: Wieloryb o długości 11,5 metra, który został wyrzucony na brzeg w w styczniu 2019 roku, okazał się zupełnie nowym gatunkiem. Początkowo, kiedy jego ciało znaleziono na Sandy Key - z niedowagą i twardą zbitką plastiku w jelitach - naukowcy sądzili, że jest to podgatunek płetwala Bryde'a (Balaenoptera brydei) - gatunku wieloryba fiszbinowego z grupy obejmującej humbaka i płetwala błękitnego. Podgatunek, do którego pierwotnie zakwalifikowano znalezione zwierzę, to płetwal Rice’a (Balaenoptera ricei), po raz pierwszy zauważony w 1990 roku. Jednak po analizie genetycznej kilku wielorybów Rice’a oraz zbadaniu czaszki osobnika znalezionego w Everglades, naukowcy stwierdzili, że pierwsze ustalenia nie były do końca właściwe. To nie podgatunek, a zupełnie nowy gatunek żyjący w Zatoce Meksykańskiej – podkreślili. Odkrycie opisano 10 stycznia w czasopiśmie Marine Mammal Science. W tym samym artykule, w którym naukowcy donoszą o ustanowieniu płetwali Rice’a nowym gatunkiem, zauważają też, że na Ziemi żyje mniej niż 100 osobników. A to sprawia, że gatunek należy uznać za „krytycznie zagrożony” - zgodnie z klasyfikacją National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA). Główna autorka badania Patricia Rosel, a także współautorka Lynsey Wilcox – obie z Southeast Fisheries Science Center – przyjrzały się zapisom dotyczącym płetwali Bryde’a na Karaibach i w Oceanie Atlantyckim na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci. Pierwsze badania genetyczne, mające ostatecznie doprowadzić do stwierdzenia, że mamy do czynienia z odrębnym gatunkiem, przeprowadzono już w 2008 roku. Wtedy badaczki zauważyły różnice w budowie czasek płetwali Bryde’a i Rice’a. Nowa analiza wykazała, że oprócz tego, że mają różne czaszki, wieloryby Rice’a mają nieco inny rozmiar niż wieloryby Bryde’a. Według NOAA mogą ważyć do 27 215 kilogramów i dorastać do 12,8 metra, podczas gdy wieloryby Bryde'a osiągają ponad 15,2 m i ważą ponad 24 947 kg. Zdaniem badaczek to „dowód na istnienie nieopisanego gatunku z rodzaju …

w-jelitach-zblakanego-wieloryba-znaleziono-plastik-fot-getty-image-6b00971.jpeg
width: 2139
height: 1402

Tenory i basy oceanów
type: item
date: 2010-02-27T05:02:00.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: echolokacja
subject: oceany
subject: płetwal błękitny
subject: ryby
subject: zwierzęta
description: Płetwal błękitny to ogromny ssak morski osiągający długość 30 metrów, a wagę nawet do 150 ton. Ta największa istota, jaka kiedykolwiek zamieszkiwała Ziemię, jest najgłośniejszym przedstawicielem królestwa zwierząt.
encoded: Wydawane przez niego niskie dźwięki rozbrzmiewają w wodzie przez około 30 sekund i są słyszalne na znacznych odległościach. Najgłośniejszy odnotowany „ryk” miał 180 decybeli. Taki hałas, głośniejszy od odgłosów broni maszynowej, jest w stanie ogłuszyć człowieka. Nie udało się jeszcze ustalić znaczenia tych odgłosów, ale naukowcy przypuszczają, że towarzyszą one zalotom, godom i spotkaniom towarzyskim. Choć przyznać trzeba, że „repertuar głosowy” tych olbrzymów ogranicza się do zaledwie kilku jęków oraz pomruków o bardzo niskich częstotliwościach. Jest więc najmniej urozmaiconym spośród odgłosów wydawanych przez wszystkie inne wieloryby. Natomiast płetwal błękitny wydawać może również ultradźwięki. Stosuje je do echolokacji, by uzyskać informacje na temat otoczenia. Generuje wtedy krótkie, bardzo wysokie tony i interpretuje ich echa. Tekst: Agnieszka Budo

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d1709164107e00422551fdb283f2c4089d429dc1-2436b3b.jpeg
width: 500
height: 341

W błękicie
type: item
date: 2009-04-06T08:07:26.000Z
creator: Kenneth Brower
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: badania
subject: obserwacje
subject: oceany
subject: płetwal błękitny
subject: wieloryby
description: Pośród białych jachtów na przystani w Acapulco czarny kadłub R.V. Pacific Storm rzucał się w oczy. Był to dawny 26-metrowy trawler przerobiony na statek badawczy.
encoded: Stały tam większe, dostatniejsze jednostki (w końcu ludzie wydają na jachty fortuny), lecz gdybym miał decydować, którym wypłynąć w miesięczny rejs, z całej tej floty i tak wybrałbym właśnie ten. Kiedy z Flipem Nicklinem przetaszczyliśmy nasze rzeczy po trapie i złożyliśmy je w kabinie, poczułem dzikie zadowolenie. Kiedy z Flipem Nicklinem przetaszczyliśmy nasze rzeczy po trapie i złożyliśmy je w kabinie, poczułem dzikie zadowolenie. Gdy tylko stwierdzę, że usta wykrzywiają mi się ponuro, gdy moją duszą zawładnie dżdżysty listopad; kiedy spędzę zbyt wiele miesięcy przy klawiaturze komputera, w sztucznym świetle, jak jakiś odludek zamknięty z własnej woli, aby zarobić na życie, wtedy czuję, że najwyższy czas udać się na morze. Z radością przyjąłem więc przydział na Pacific Storm. Czy wspominałem, że mieliśmy ścigać białego wieloryba? Otóż w populacji płetwali błękitnych ze wschodniej części północnego Pacyfiku – grupie, która w większości spędza miesiące letnie u wybrzeży Kalifornii – jest biały osobnik, być może albinos. Przed czterema miesiącami ponton wysłany z Pacific Storm oznakował olbrzyma w pobliżu Santa Barbara, ale jego znacznik satelitarny, numer 4 172, przestał nadawać w kilka tygodni po wszczepieniu. Satelity TIROS N na orbicie polarnej nie mogły dłużej go śledzić, ale to właśnie on był jednym ze zwierząt, które mieliśmy nadzieję zobaczyć u wybrzeży Ameryki Środkowej. Pacific Storm wyruszył więc na morze – w stronę anomalii termicznej, która była naszym celem. Costa Rica Dome (Kopuła Kostarykańska) to wypływ zimnej wody obfitującej w składniki odżywcze wywoływany przez spotkanie wia-trów i prądów na zachód od Ameryki Środkowej. Nie ma stałej lokalizacji, trochę się błąka, ale można mieć pewność, że napotka się go 500–800 km od brzegu. Upwelling wybrzusza termoklinę – warstwę oddzielającą zimną wodę głębin od ciepłych wód powierzchniowych – tak bardzo, że czasem jest oddalona od powierzchni zaledwie o 10 m. Wraz z zimną, ubogą w tlen wodą głębinową wypływ…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/358d7538825e69bf97a3e5d9b88646967b5b0df9-279bb9a.jpeg
width: 615
height: 440

Kolorowe Lofoty
type: item
date: 2009-03-24T20:48:10.000Z
creator: Ilona Ilona Mrowińska-Dutkiewicz
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: lofoty
subject: morze norweskie
subject: natura
subject: norwegia
subject: płetwal błękitny
subject: wspinaczka
description: Bywa, że podróżowanie w celu poznawania pięknych miejsc jest przyjemnością, która samą siebie umniejsza. Po prostu podziwianie niezwykłych widoków, krajobrazów i cudów przyrody znieczula na nowe doznania.
encoded: Po dwóch tygodniach niezwykłych zachodów słońca, malowniczych fiordów, wodospadów, skał i przepaści, czyli atrakcji, z których słynie Norwegia, odczuliśmy wreszcie potrzebę nowego wyzwania lub powrotu do normalności. Właśnie wtedy trafiliśmy na rozciągnięte wzdłuż północno-wschodnich wybrzeży Norwegii archipelagi: Vesteralen i Lofoty. Tu przeżyliśmy coś, co przytrafia się jedynie nielicznym – zaglądaliśmy w oczy kaszalotom. Około 60 km na północ od Andoya – najdalej na północ wysuniętej wyspy archipelagu Vesteralen – przebiega granica szelfu kontynentalnego. Miejsce to jest żerowiskiem kaszalotów. Spędzają tu lato, by na głębokości tysiąca metrów polować na olbrzymie głowonogi. Rejon ten można też nazwać żerowiskiem głodnych wrażeń turystów, przybywających na tzw. whale safari. Wypełnione ludźmi stateczki wyruszają z portu Andenes. Po dwugodzinnym rejsie załoga wypatruje „znaku wieloryba”, czyli fontanny pary wodnej wydychanej przez zwierzę po wynurzeniu z ogromnej głębokości. Taka fontanna to znak, że przez kilka minut kaszalot będzie odpoczywał przy powierzchni, by zebrać siły przed następnym prawie godzinnym, nurkowaniem. Przy wielkim szczęściu fontanna może pojawić się na tyle blisko, że statek zdąży podpłynąć na odległość umożliwiającą spojrzenie wielorybowi w oko. Taki pokaz zdarzył się nam kilkakrotnie w ciągu jednego rejsu. Okazało się, że kontakt wzrokowy z kaszalotem odbiera mowę wszystkim turystom, nawet rozwrzeszczanym dzieciakom. Skamieniali tłoczą się przy relingach do momentu, aż olbrzymi ssak ponownie zanurkuje głową w dół, demonstrując swoją potężną płetwę ogonową. Ale zazwyczaj turyści obserwują z daleka dwie-trzy fontanny, a bliskie spotkania z wielorybem przytrafiają się nielicznym. Mieliśmy więc ogromne szczęście. Podobnie jak kaszaloty na Vesteralen, na sąsiednie Lofoty w poszukiwaniu pożywienia przypływają orki. Ściągają je śledzie, licznie gromadzące się w tutejszych wodach od października do grudnia. Całe stada, czy raczej grupy rodzinne pię…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b0af492a0f73c00401aa12c4a1b88ca1924ae617-6c77f79.jpeg
width: 610
height: 480