Morze wyrzuca banany i chipsy na plaże Anglii. Co oznaczają te nietypowe znaleziska?
W ostatnich tygodniach plaże południowo-wschodniego wybrzeża Anglii zaroiły się od nietypowych przedmiotów. Tamtejsi spacerowicze mogli odnaleźć m.in. przeróżne warzywa, banany czy nawet paczki chipsów. Za tymi zabawnymi znaleziskami kryje się jednak realny problem, na który coraz częściej zwracają uwagę pracujący na morzu naukowcy.
Spacerując po plażach, nieczęsto natrafia się na setki paczek chipsów lub przykryte piaskiem cebule. Zabawne odkrycie, którego świadkami w ostatnich tygodniach byli mieszkańcy południowo-wschodniej Anglii, świadczy jednak nie tylko o niesamowitej sile prądów morskich, ale również o ludzkich błędach, które mogą wpłynąć na środowisko naturalne. Nietypowe znalezisko na brytyjskich plażach Osoby spacerujące w ostatnich tygodniach po wybrzeżu południowo-wschodniej Anglii z pewnością nie spodziewały się tego, co znalazły na niektórych plażach. Najpierw morze wyrzuciło na brzeg przedmioty z 16 kontenerów, wśród których znalazły się m.in. banany i pianki izolacyjne. Całość wypadła w trakcie sztormu z kontenerowca „Baltic Klipper”, który stracił część swojego ładunku na Kanale La Manche. Do kolejnych znalezisk doszło w historycznym hrabstwie Sussex, na którego wybrzeże trafiły m.in. paczki chipsów i cebule. Oba zdarzenia niemal natychmiast spotkały się z reakcją społeczności lokalnych. Zaniepokojeni ilością poliestru na plażach mieszkańcy od razu rozpoczęli dobrowolne działania mające na celu zebranie śmieci z terenów nadbrzeżnych. Co ciekawe, taka forma sprzątania musiała być wcześniej zarejestrowana, gdyż w innym wypadku zbieranie tzw. „mienia statku” zostałoby uznane za nielegalne. Podróże rozbitków z kontenerów – korzyści dla badaczy Choć przedmioty wyrzucane na brzeg są uciążliwe dla mieszkańców nadmorskich miejscowości, na wypadaniu ładunków do morza korzystają naukowcy. Oceanograf Simon Boxall z Uniwersytetu w Southampton określa taki proces jako niezamierzony eksperyment. Śledzenie wędrówek wypadających do morza przedmiotów pozwala naukowcom na dokładne rozpoznanie ruchu prądów morskich, które pchają poszczególnych „rozbitków” w przeróżne części świata. Ciekawa sytuacja miała miejsce w styczniu 1992 roku. Tamtego dnia z kontenerowca „Ever Laurel” na północnym Pacyfiku wypadło 12 kontenerów, z których jeden przewoził prawie 30 tysięcy zabawek kąpielowych. Plastikowe kaczki rozprzestrzeniły się po całym globie i przez kolejne dziesięciolecia pojawiały się na najróżniejszych plażach świata. Zespół badaczy z Seattle skorzystał z możliwości śledzenia tych gumowych „rozbitków”, a następnie wykorzystał zebrane dane do udoskonalenia modeli cyrkulacji oceanicznej. Szkodliwość zaginionych ładunków Nie wszystkie ładunki, które przez przypadek trafiają do morza, stają się jednak przydatną badaczom ciekawostką. W historii mieliśmy do czynienia z wieloma sytuacjami, w trakcie których pozostawione przez człowieka w wodzie odpady wpływały negatywnie na morski ekosystem. Przykładem może być historia z 2007 roku, kiedy to wielki kontenerowiec MSC „Napoli” w trakcie sztormu stracił aż 114 kontenerów o różnym składzie. Wśród nich znajdowały się m.in. zapasy czerwonego wina, motocykle marki BMW oraz perfumy. Tak drogocenne straty od razu przyciągnęły osoby zainteresowane kradzieżą zaginionych „łupów”. Skutki zagubienia kontenerów były jednak znacznie poważniejsze. Na plaże Kanału La Manche trafiły liczne substancje chemiczne, które przyczyniły się do skażenia tamtejszego środowiska. Szkody mogą być wyrządzane nie tylko przez przewożone przedmioty, ale również przez same kontenery, które trafiają do wody. Duże metalowe boksy, które często — dzięki uwięzionemu powietrzu — utrzymują się półzanurzone na powierzchni morza, stanowią poważne, trudne do wykrycia zagrożenie dla innych jednostek pływających. Źródło: The Conversation Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
Seria ataków rekinów w Australii. Zamknięto ponad 40 plaż
Do niezwykle rzadkiej sytuacji doszło w Australii. W ciągu zaledwie dwóch dni rekiny zaatakowały cztery osoby. Eksperci tłumaczą zachowanie rekinów ekstremalnymi warunkami pogodowymi w Nowej Południowej Walii.
Rekiny zaatakowały w: Vaucluse, Dee Why i Manly (Sydney) oraz w Point Plomer, około 460 kilometrów na północ od Sydney. Ta niespotykana fala zmusiła władze do zamknięcia blisko 40 plaż i wywołała burzliwą debatę na temat bezpieczeństwa wód. Gdzie i jak zaatakowały rekiny? Pierwszy i najpoważniejszy atak miał miejsce w niedzielę 18 stycznia w Sydney, w pobliżu Shark Beach w parku Nielsen w dzielnicy Vaucluse. Ofiarą był 12-latek z klubu North Bondi Surf Life Saving Club, który skakał ze znajomymi do wody z popularnego miejsca, znanego jako „Jump Rock”. Chłopak doznał poważnych obrażeń obu nóg i walczy o życie w szpitalu w Randwick. Przeżył tylko dzięki poświęceniu przyjaciół, którzy wyciągnęli go na brzeg i udzielili pierwszej pomocy. Kolejne trzy nastąpiły niedługo potem, w ciągu zaledwie 48 godzin. W poniedziałek rano na plaży Dee Why rekin odgryzł fragment deski surfingowej 11-letniego chłopca, który na szczęście nie odniósł obrażeń. Tego samego dnia po południu, na pobliskiej plaży North Steyne w Manly, 25-letni surfer został dotkliwie pogryziony w nogę i trafił do szpitala. Ostatni atak miał miejsce we wtorek rano w Point Plomer, gdzie 39-letni mężczyzna doznał na szczęście tylko drobnych skaleczeń – ochroniła go jego własna deska surfingowa. Co wstąpiło w żarłacze tępogłowe? Eksperci wskazują, że za ataki najprawdopodobniej odpowiada jeden garunek rekina: żarłacz tępogłowy (Carcharhinus leucas , ang. bull shark). Ryby te latem migrują na południe, w okolice Sydney. Zachowanie rekinów prawdopodobnie wynika z ekstremalnej pogody: rekordowe opady deszczu, najsilniejsze od 10 lat, spłukały do oceanu zanieczyszczenia i osady, a woda zrobiła się mętna. Żarłacze tępogłowe potrafią żyć zarówno w wodzie słonej, jak i słodkiej, zatem wahania zasolenia po opadach nie zrobiły na nich wrażenia. Rekiny te potrafią polować także w mętnej wodzie – polegają wtedy na zmyśle dotyku i stosują taktykę „próbnych ugryzień”. Właśnie takie zachowanie może odpowiadać za serię ataków. Nowa Południowa Walia: zamknięte plaże w środku lata Służby ratownicze NSW Surf Life Saving zmobilizowały drony, helikoptery i skutery wodne do monitorowania wybrzeża, a u wybrzeży Sydney rozmieszczono pułapki wodne, które zdalnie alarmują o obecności dużych drapieżników. Takie pułapki, zwane „drum lines” to bezobsługowe urządzenia, stosowane do wabienia i łapania dużych rekinów za pomocą haczyków z przynętą. Ich nowocześniejsza wersja pozwala złapać rekina żywego, oznakować go i przenieść w inne miejsce. Zamknięto łącznie około 40 plaż, w samym Sydney – blisko 30. Władze stanowe apelują do mieszkańców, aby całkowicie unikali wchodzenia do mętnej wody. Istnieją jednak obawy, że zapowiadane ekstremalne upały i zbliżające się święto Australia Day (26 stycznia) przyciągną tysiące ludzi i nie wszyscy posłuchają zakazów. Źródła: CNN, The Guardian, Associated Press Nasza autorka Magdalena Rudzka Dziennikarka „National Geographic Traveler" i „Kaleidoscope". Przez wiele lat również fotoedytorka w agencjach fotograficznych i magazynach. W National-Geographic.pl pisze przede wszystkim o przyrodzie. Lubi podróże po nieoczywistych miejscach, mięso i wino.
Raj? Nie dla mieszkańców. Co się dzieje na Jamajce?
Biel piasku i błękit Morza Karaibskiego są na Jamajce towarem luksusowym. I nie tyczy się to turystów, którzy za egzotyczne wakacje muszą zapłacić z własnej kieszeni. Coraz więcej plaż staje się niedostępnych dla ludności lokalnej, której więzi z linią brzegową są sukcesywnie zrywane.
Pamiętam swój wyjazd do Egiptu. Po dziesięciu dniach intensywnej wędrówki po pustyni i upalnych metropoliach skierowałem się w stronę Morza Czerwonego. Po dotarciu do Hurghady od razu ruszyłem ku wodzie, chcąc się schłodzić. Na mojej drodze stanął jednak najpierw jeden, a potem drugi hotelowy szlaban. Po kolejnej nieudanej próbie sforsowania resortowych zasieków zdecydowałem się wrócić do swojego apartamentu i zaznać kąpieli w basenie. Tego dnia nie było mi dane popływać w Morzu Czerwonym. Sytuacja w tamtym regionie egipskiego wybrzeża do złudzenia przypomina realia linii brzegowej Jamajki. Z tą różnicą, że na karaibskiej wyspie problem z zażyciem kąpieli mają nie tylko turyści, którzy nie nocują w jednym z nadmorskich hoteli, lecz także miejscowa ludność – związana z wodą na długo przed tym, zanim wylano pierwsze fundamenty pod turystyczną rewolucję. Rajskie plaże nie dla lokalnych mieszkańców W ostatnich latach Jamajka wyrosła na jedną z najpopularniejszych destynacji turystycznych na Morzu Karaibskim. W 2024 roku wyspa gościła aż 4,3 miliona turystów, z których większość spędzała czas na rajskich jamajskich plażach. Problem w tym, że tereny zaanektowane przez przybrzeżne, ekskluzywne hotele trudno dziś nazwać wspólną własnością Jamajczyków. W praktyce obywatele Jamajki nie mogą korzystać z dużej części wybrzeża, jeśli nie są gośćmi jednego z nadmorskich resortów. Według danych zbieranych przez Jamaica Beach Birthright Environmental Movement (JaBBEM), jedynie 0,6% całej, liczącej 1022 kilometry linii brzegowej Jamajki stanowią publiczne plaże dostępne dla wszystkich. Oznacza to, że mniej niż jeden procent plaż na Jamajce jest dostępny dla lokalnych mieszkańców, którzy chcą popływać, uprawiać sport lub spędzać czas z rodziną. Jak podkreśla Monique Christie z JaBBEM, w całym Montego Bay – największym ośrodku turystycznym Jamajki – funkcjonują dziś zaledwie cztery publiczne plaże. Większość miejsc, które przez lata były częścią codziennego życia Jamajczyków, została sprywatyzowana i znajduje się obecnie w rękach hoteli, restauracji oraz beach barów. Prywatyzacja jamajskich plaż Obecne realia jamajskiej linii brzegowej są, zdaniem wielu, pozostałością po czasach kolonialnego panowania nad wyspą. Na tropikalnej Jamajce nadal obowiązuje dokument z 1956 roku – Beach Control Act (ang. Ustawa o Kontroli Plaż), na mocy którego państwo jest formalnym właścicielem wybrzeża, a obywatelom nie gwarantuje się publicznego prawa do pływania ani swobodnego korzystania z plaż. W praktyce oznacza to, że władze mogą przekazywać nadmorskie tereny w prywatne ręce, często zagranicznym inwestorom. Proces gwałtownej prywatyzacji terenów przybrzeżnych znacząco przyspieszył w ciągu ostatnich pięciu lat. Pod koniec 2025 roku, po tym jak huragan Melissa dotkliwie zniszczył znaczną część zachodniej i południowej Jamajki, władze zdecydowały się na intensywną promocję turystyki. Hasła w rodzaju: „najlepszym sposobem, by pomóc, jest powrót” miały zachęcić zagranicznych turystów do przyjazdu na wyspę. Pojawia się jednak pytanie, czy zwiększony ruch turystyczny rzeczywiście przekłada się na odbudowę jamajskiej gospodarki. Jak podaje dziennikarka Lebawit Lily Girma w artykule dla BBC, jedynie 40% z 4,3 mld dolarów przychodów z turystyki pozostaje w kraju. Większość środków trafia do prywatnych właścicieli hoteli typu all inclusive, którzy kontynuują inwestycje. Do końca dekady na Jamajce ma powstać około 10 tys. nowych pokoi hotelowych, z czego wiele – w tym duże kompleksy w Montego Bay – zostanie zlokalizowanych bezpośrednio przy linii brzegowej, jeszcze bardziej ograniczając przestrzeń dostępną dla mieszkańców. Jak podróżować po Jamajce? Devon Taylor, prawnik związany z JaBBEM apeluje, aby przed przyjazdem na Jamajkę dokonać rozeznania, czy wydawane przez turystów pieniądze trafiają do lokalnych społeczności. Jednym z miejsc, które wciąż opiera się galopującej prywatyzacji, pozostaje Seven Mile Beach w miejscowości Negril na zachodzie kraju. Tamtejsze wybrzeże zapewnia dostęp do wielu publicznych, ogólnodostępnych plaż, a większość działających w okolicy obiektów noclegowych prowadzona jest przez rdzennych Jamajczyków, którzy od lat rozwijają własne biznesy turystyczne. Inne miejsca polecane przez JaBBEM to m.in.: Treasure Beach – czarne, publiczne plaże na południu kraju, Winnifred Beach – dzika, wschodnia plaża o silnych związkach z lokalną społecznością, Bob Marley Beach – ukryta plaża, na której w przeszłości mieszkał i tworzył Bob Marley, ikona reggae. Źródła: BBC, JaBBEM Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
„Odwiedziłam miejsce, gdzie język nie przypomina żadnego innego w Europie” – fascynująca kraina na granicy dwóch państw
Wybrzeże francuskiej części Kraju Basków liczy niespełna 40 km długości. Ale za to jakich! Spektakularne klify, soczysta zieleń i uwielbiane przez surferów plaże.
Spis treści: Baskijska czerwień, baskijski błękit Na placu Króla Słońce Miasto pałaców i surferów Piękne plaże, piękne fale Kraj Basków – jak zaplanować podróż Rytmiczne bicie bębenków – to je słyszę najpierw. Potem pojawiają się skoczne dźwięki fletów, a zza zakrętu wyskakuje postać tańczącej wieśniaczki w czerwonej spódnicy z koronkowym fartuszkiem. Za nią cały w pląsach mężczyzna w czarnym baskijskim berecie i z czerwoną chustką zawiązaną wokół szyi. Znacząco wystają ponad tłum – już z daleka widzę ich od pasa w górę. Mają w końcu dobre 8 m wysokości! Gdy parada podchodzi bliżej, u stóp tych marionetek gigantów dostrzegam ludzi ubranych na czarno, w czerwonych beretach i chustkach na szyi. Grają na txistu, rodzaju fletu, który stał się symbolem baskijskiego odrodzenia. Jego nazwa wywodzi się prawdopodobnie od słowa ziztu, czyli „gwizdać”, bo takie właśnie dźwięki wydaje z siebie ta piszczałka. Ma zaledwie trzy otwory, więc można na niej grać jedną ręką, a drugą – to już wymaga niezłej koordynacji – uderzać w zawieszony na ramieniu bębenek danbolin. Roztańczona gromada znika za zakrętem i niemal od razu za nimi pojawia się orkiestra dzieciaków grających baskijskie melodie na wszystkim co się da: od trąbek po akordeon. I znów, wszyscy na czarno, z czerwonymi chustkami zawiązanymi na szyi tak, że z przodu jest węzełek, a na plecy spływa równiutki trójkącik materiału. Jego kolor to nie krwista czerwień ani nawet nie czerwony pomidorowy, tylko raczej lekko zardzewiała, dojrzała wiśnia. Baskijska czerwień, baskijski błękit Rozglądam się dookoła, po centrum Saint-Jean-de-Luz. W tym samym kolorze są okiennice okolicznych domów. Ich białe szachulcowe fasady pocięte są równymi liniami szachownicy z desek i bali, również malowanych na ten właśnie odcień czerwieni. W witrynie sklepu obok dostrzegam materiały w piękne pasy i zaintrygowana wdaję się w rozmowę ze sprzedawczynią, która stoi w progu, podziwiając uliczny spektakl. Okazuje się, że ten charakterystyczny odcień czerwieni znany jest po prostu jako czerwień baskijska. Jej nazwa: „baigorry”, pochodzi od słów ibai gorri, czyli: „czerwona rzeka”. Legenda głosi, że farby w tym kolorze były pigmentowane byczą krwią, która miała odstraszać owady i zwalczać pleśń. Oczywiście z prawdą ma to niewiele wspólnego, bo pigment pochodził z tlenku żelaza, którego ruda powszechnie występuje w tych okolicach. Z kolei baskijska zieleń, zwana wagonową, wywodzi się od dębu rosnącego w hiszpańskim mieście Guernica (po baskijsku: Gernika-Lumo; rozsławił je swoim obrazem Picasso) uważanym za najstarszą stolicę Basków. Jest on symbolem ich wolności, bo pod tym drzewem przez wieki możnowładcy przysięgali, że będą przestrzegać baskijskich wartości. Z niebieskim jest najłatwiej – szafirowy błękit ma korzenie w rybackiej przeszłości regionu. Rodziny z wybrzeża, utrzymujące się przede wszystkim z połowu ryb, wykorzystywały do ozdabiania domów farbę pozostałą po malowaniu łodzi. I to właśnie na wybrzeżu niebieskie odcienie drewnianych detali domów są najpopularniejsze. Ten wykład ekspedientki o kolorach uświadamia mi, że znalazłam się w krainie, gdzie najdrobniejszy szczegół ma znaczenie. Zaczynam więc tym uważniej im się przyglądać. A możliwość ku temu mam idealną, bo trafiłam w sam środek święta patrona miasta Saint-Jean-de-Luz (obchodzonego pod koniec czerwca), czyli św. Jana Ewangelisty. Dla Basków to ważne święto, ale też znakomita okazja do manifestacji swojej tożsamości. Kraj Basków, zwany też Baskonią, rozciąga się zarówno po francuskiej, jak i po hiszpańskiej stronie granicy. Przy czym warto zaznaczyć, że część hiszpańska jest kilka razy większa. Na placu Króla Słońce Saint-Jean-de-Luz to dawna wieś rybacka, a dziś wytworny kurort. Leży niemal przy samej granicy z Hiszpanią, nad idealnym łukiem zatoki, która stanowi jedyny naturalnie osłonięty port po francuskiej stronie baskijskiego wybrzeża. Był on tu od zawsze i już w XV w. rybacy wypływali z niego hen, ku wybrzeżom Nowej Fundlandii, na połowy dorsza i polowanie na wieloryby. Wysokie pomosty z ruchomymi trapami przypominają o potężnych pływach. Ale port jest wyjątkowo dobrze schowany. Dodatkowo kryje się za plecami eleganckich domów stojących frontem do oceanu, a konkretnie – Zatoki Biskajskiej. Wpływają do niego właśnie niewielkie łodzie o kolorowych burtach. Jeszcze przed chwilą brały one udział w wyścigach na wodach zatoki. Mają 6 m długości, a w każdej siedzi przy wiosłach trzech mężczyzn o potężnych ramionach, wyrobionych ciągłymi zmaganiami z wysokimi falami. Batteleku – tak nazywa się tutejsza tradycyjna łódź rybacka na żagiel lub wiosłowa. Określenie pochodzi od od słowa batel, czyli „kajak”. Jednostki te znane tu były już w XIII w. Łowi się z nich głównie małe kalmary (słynne i pyszne chipirones), anchois i morszczuka. Niewiele brakowało, a batteleku odeszłyby w zapomnienie. Gdy pewien pasjonat w latach 70. XX w. rozpoczął ich poszukiwania, odnalazł tylko pięć „ostańców”. Dziś znów są stałym elementem krajobrazu, a ich zawody uświetniają wiele świąt, jak np. to dzisiejsze. Tuż przy porcie mieści się najważniejszy w mieście plac – Ludwika XIV, który do historii przeszedł jako Król Słońce. Dlaczego akurat o nim się tu tak pamięta? Wszystko za sprawą traktatu pirenejskiego z 1659 r., który zakończył wojnę francusko-hiszpańską. Symbolicznie przypieczętowało go małżeństwo Ludwika XIV, który przybył właśnie do Saint-Jean-de-Luz, by poślubić infantkę Hiszpanii, Marię Teresę Austriaczkę. Oboje mieli po 22 lata i byli podwójnymi kuzynami. Królewna – jak przystało na dziedziczkę Habsburgów – była dość niska, pulchna, a pod jej blond czupryną kryły się małe niebieskie oczy i charakterystyczna „habsburska warga” (wynik ciągłego zawierania małżeństw wewnątrz jednego rodu). W czasie uroczystości zamieszkała w efektownej rezydencji bogatego baskijskiego armatora, górującej nad portem. Budynek, nazywany dziś, a jakże, Domem Infantki, wyróżnia się różową fasadą z cegły i kamienia oraz dwiema galeriami z arkadami w stylu włoskim. Ślub wzięli w katedrze słynącej z zachwycającego złotego ołtarza. Nie zważali przy tym na to, że była ona wciąż jeszcze w budowie. Miasto pałaców i surferów „Jedliśmy krewetki i piliśmy piwo. Miasto było zatłoczone. Każda ulica pełna. Duże samochody z Biarritz i San Sebastián bez przerwy podjeżdżały i parkowały wokół placu. Przywoziły ludzi na corridę” – pisał sto lat temu w powieści „Słońce też wschodzi” Ernest Hemingway. Do Biarritz, które wyznacza drugi kraniec wybrzeża francuskiego Kraju Basków, miał szczególny sentyment. I trudno mu się dziwić. To pyszny kurort pełen imponujących kamienic, które równie dobrze mogłyby stać w Paryżu. Pełno tu XIX-wiecznych pałaców i domów bogatych rodzin. Jak np. równie dostojna, co potężna willa Eugenia. Powstała w 1854 r. na polecenie Napoleona III jako letnia rezydencja dworu i cesarzowej. Niejako dla kontrastu powyrastały pomiędzy nimi dziwne betonowe budowle schodzące po klifach niemal do samego poziomu oceanu. A także masywne hotele i apartamentowce stojące za plecami pięknego łuku Grande Plage o złotym piasku. Tę architekturę można by było określić jako nowoczesną pewnie jakieś 60 lat temu. Są tu też modne butiki, świetne knajpy, no i przede wszystkim wszechobecni surferzy. Schodzą w czarnych piankach ulicami ku plaży, by ujarzmiać wielkie fale lub dopiero się tego nauczyć. Z policzkami i nosami wymalowanym na różowo, biało lub niebiesko, by uniknąć poparzeń, z piaskiem i solą we włosach. To oni nadają Biarritz ton i luz. Piękne plaże, piękne fale A skoro o surferach mowa, to przenieśmy się do Guéthary, osady, która rozłożyła się na klifach pomiędzy piaszczystymi plażami. Jej centralnym punktem jest oczywiście port, dawniej ważny, dziś ledwie zauważalny. Zamieszkuję w domu mającym to szczęście, że stoi w pierwszej linii, na klifie, tuż koło latarni morskiej, która kiedyś służyła wypatrywaniu wielorybów. Dom nazywa się Etxea, czyli po prostu... „dom”. Jest rozłożysty, z dwuspadowym, niesymetrycznym dachem, ma szachulcową fasadę. Ale i tak nikt na nią nie patrzy, bo całą uwagę skupia ocean. A także wściekle zielone klify porośnięte intensywną zielenią. Są tu hortensje z kwiatami wielkimi jak ludzkie głowy, odurzający jaśmin i trawy sięgające do ramienia. Z tej obfitości wyłaniają się porozrzucane na klifie piękne domy otoczone wymuskanymi ogrodami. U ich stóp kultowa wśród surferów plaża Parlementia – znana z dużych fal załamujących się daleko od brzegu. Stromą ścieżką wzdłuż klifu schodzą tu surferscy wyjadacze z małymi, szybkimi i zwrotnymi deskami niesionymi nonszalancko pod pachą albo na głowie. Kocioł zacznie się, gdy już wejdą do wody. Fale załamują się elegancko, można na nie liczyć. Tak samo jak na to, że przemielą mniej wprawnych śmiałków i podniosą wszystkim poziom adrenaliny. Potem aperitif w barze z widokiem, gdzie nie ma stolików, tylko deski surfingowe poprzyczepiane wprost do nabrzeżnego murka. Można też coś zjeść w Bahia Beach przy wielkich ławach, które po godz. 22 zamieniają się w taneczny parkiet. Właściciel odstawia garnki i bierze w obroty niewielki syntezator oraz mikrofon. Modnie ubrana młodzież rusza w tan. Kontuzji kostki łatwiej się tu chyba nabawić niż w trakcie surfingu. Śpiewają, biją brawa i mielą powietrze, kręcąc młynki chustkami. Czerwonymi, rzecz jasna. Kraj Basków – jak zaplanować podróż Do Biarritz z Paryża najwygodniej dotrzeć samolotem (m.in. z lotniska Orly), a ceny biletów w obie strony zwykle zaczynają się dziś od ok. 700–1000 zł, zależnie od terminu, alternatywą jest szybki pociąg TGV, który pokonuje trasę z Paryża do Biarritz w ok. 4 godziny, a ceny biletów w jedną stronę najczęściej mieszczą się w przedziale 80–120 euro przy wcześniejszej rezerwacji. Na nocleg warto rozważyć Kaliko w Bidart, mieszczące się w tradycyjnym baskijskim domu z elementami szachulcowymi (ceny zwykle od ok. 100–120 euro za noc) lub Mosaikhotel w Saint-Jean-de-Luz, kameralny i położony kilka minut spacerem od plaży (od ok. 90–110 euro). Jeśli chodzi o jedzenie, w Bidart świetnym adresem jest Auberge Koskenia przy głównym placu, znana z doskonałych tapas i lokalnych win, w Saint-Jean-de-Luz warto zajrzeć do Xaya, serwującej nowoczesną kuchnię baskijską opartą na sezonowych, lokalnych produktach, natomiast w Biarritz nie można pominąć historycznej Café Miremont, legendarnej cukierni i herbaciarni działającej od 1872 roku. Warto też wiedzieć, że charakterystyczny baskijski beret pozostaje ważnym symbolem lokalnej tożsamości – tradycyjnie czarny, dziś często także czerwony, wykonywany z wełny merynosów z Pirenejów i produkowany m.in. w manufakturach w Bayonne oraz Oloron-Sainte-Marie, a jego cena wynosi obecnie około 30–35 euro. Źródło: National Geographic Traveler Nasz ekspert Anna Janowska Dziennikarka i pisarka podróżnicza. Wszystko robię wolno, więc wpisuję się – niejako mimo woli – w trend na podróżowanie slow. Nie liczę odwiedzanych krajów, bo napędza mnie ciekawość świata, a nie potrzeba bicia rekordów. Szczególnie pociągają mnie wyspy, bo widok na wodę to coś, co uwielbiam, a ograniczone terytorium i efekt – nawet pozornego – oddalenia mnie fascynują. Od niedawna więcej podróżuję na krótszych dystansach, bo przeprowadziłam się do Tuluzy i wciąż odkrywam ten nowy dla mnie kawałek Francji.
Zaskakujący sekret rajskich Malediwów. Biały piasek zawdzięczają papugorybom. Jak to możliwe?
Rajskie, białe plaże na Malediwach, Karaibach czy w meksykańskim Cancún wyglądają jak prawdziwy raj na Ziemi, a zdjęcia z tropików oglądane w trakcie polskiej szarówki przyprawiają o niemałą zazdrość. Pochodzenie charakterystycznego „piasku” jest jednak dosyć kontrowersyjne, bo to w głównej mierze… ekstrementy papugoryby.
Bajeczne plaże tropików powstają dzięki niestrawionym resztkom koralowców trawionym przez papugoryby. To ich „wyżerka” sprawia, że możemy się cieszyć kolorem piasku idealnym na zdjęcia na Instagrama. Jak to działa? Papugoryby i ich kruszące skałę zęby Papugoryby (Scaridae) to niemal neonowe – wyglądające trochę, jakby zmierzały na imprezę w stylu „disco” – ryby zamieszkujące rafy koralowe w ciepłych wodach tropikalnych i subtropikalnych. Ich nazwa pochodzi od wyjątkowego kształtu zębów, który przypomina dziób papugi. Zęby te są niezwykle twarde i umożliwiają papugorybom skrobanie glonów i drobnych organizmów z twardych powierzchni, w tym z koralowców. Dzięki temu ryby te pełnią ważną rolę w ekosystemie morskim: przyczyniają się do utrzymywania czystości rafy i zapobiegają jej zarastaniu. Gdyby nie one, glony szybko przejęłyby niepodzielną władzę nad rafą. Biały piasek jest wydalany przez ryby Jednak papugoryby zjadają nie tylko glony. Podczas żerowania zdarza im się także zeskrobywać i połykać fragmenty martwych koralowców. W ich przewodzie pokarmowym zachodzi proces oddzielania substancji odżywczych od twardych elementów wapiennych. Pozostałość – czyli drobny, miałki piasek – jest wydalana. Ile piasku może wyprodukować jedna papugoryba? Zgodnie z szacunkami badaczy, przeciętna papugoryba produkuje nawet… od 90 do 100 kilogramów piasku rocznie, a w ciągu swojego życia „dostarcza” na brzeg nawet kilkaset kilogramów budulca. W niektórych rejonach to właśnie przemiana materii papugoryb w przeważającej większości odpowiada za biały „piasek” rajskich plaż, wyprzedzając inne naturalne procesy, takie jak rozpad koralowców pod wpływem fal czy erozji chemicznej. Naukowcy z University of Exeter i University of Bangor wykazali, że w rejonie Malediwów aż 85% nowych osadów piaskowych pochodzi z działalności papugoryb. Ich praca nie jest jednak wyłącznie kwestią estetyki – ten proces warunkuje istnienie i stabilność wysp koralowych. Bez stałego dopływu nowego piasku byłyby one zagrożone erozją i podnoszącym się poziomem oceanu. Bez papugoryb znikną rajskie wyspy Malediwy zdały sobie sprawę z wyjątkowej roli papugoryb i objęły je ochroną prawną. W 2020 roku wprowadzono całkowity zakaz połowu na wodach terytorialnych archipelagu. Bez tych zwierząt wyspy zaczęłyby się kurczyć i tracić swój „rajski” charakter. Chociaż dla wielu turystów może się to wydawać szokujące, piasek, po którym chodzą w egzotycznych kurortach, pochodzi z układu pokarmowego ryb. To kolejny dowód na to, jak złożone są powiązania w ekosystemach i jak ważne mogą być pozornie nieistotne ogniwa łańcucha pokarmowego. Los wszystkich instagramerek spoczywa w dziobach barwnych, kolorowych ryb. Źródło: University of Hawai‘i Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Ranking najpiękniejszych plaż świata. „Kalifornia Europy” wyprzedziła Tajlandię, Meksyk i Filipiny
Spragnionych słońca i spokojnego wypoczynku przyciągają plaże rozsiane po najdalszych zakątkach globu. Najnowszy ranking pokazuje jednak, że najlepszy kierunek plażowy na świecie wcale nie znajduje się w tropikach. Pierwsze miejsce trafiło do miejsca nazywanego „Kalifornią Europy”, które wyprzedziło tak silnych rywali jak Tajlandia, Meksyk czy Filipiny.
W tegorocznym plebiscycie World Travel Awards w kategorii najlepszych kierunków plażowych nominowano kilkanaście miejsc z różnych kontynentów, w tym Tajlandię, Cancún w Meksyku, Seszele, Filipiny oraz Zanzibar. Konkurencja była wyjątkowo silna, a mimo to zwyciężył europejski region, który od kilku lat konsekwentnie buduje swoją pozycję jako jeden z najciekawszych kurortów na świecie. Co więcej, tegoroczny tytuł sprawił, że kierunek ten został jedynym na świecie miejscem wypoczynkowym wyróżnionym już w czterech edycjach plebiscytu, wyprzedzając tym samym tak prestiżowe destynacje jak Malediwy czy Wyspy Turks i Caicos, które dotąd zdobyły trzy nagrody. Światowy ranking plaż. Portugalia pokonała tropiki W tegorocznej edycji prestiżowego plebiscytu World Travel Awards 2025 nominowanych zostało 19 kierunków plażowych z całego świata. Na liście znalazły się zarówno tropikalne wyspy, jak i słynne wybrzeża: od Tajlandii i Mauritiusa, przez karaibski Cancún, Seszele i Zanzibar, po Filipiny, Kolumbię, grecką Costa Navarino czy Carmel-by-the-Sea w Kalifornii. Tak szeroki przekrój destynacji sprawił, że tegoroczne zestawienie wyróżniało się wyjątkową różnorodnością i nie ograniczało się wyłącznie do stereotypowych „rajskich” plaż znanych z folderów turystycznych. Podczas finałowej gali, która odbyła się 6 grudnia 2025 roku w Bahrajnie, ogłoszono zwycięzcę: Algarve w Portugalii. Region ponownie zdobył tytuł „World’s Leading Beach Destination”, zostając jedynym miejscem na świecie nagrodzonym w tej kategorii już czterokrotnie. Algarve od lat zachwyca ponad 150 plażami – od rozległych piaszczystych brzegów, po kameralne zatoczki ukryte między klifami. Do najbardziej charakterystycznych należą Praia da Falésia (znana z kontrastowego połączenia złotego piasku i czerwonych urwisk) oraz Praia da Marinha (wielokrotnie wyróżniana jako jedna z najpiękniejszych plaż w Europie). O zwycięstwie zdecydowało połączenie naturalnego piękna, infrastruktury i konsekwentnego rozwoju regionu. Jak podkreślił André Gomes, prezes Biura Turystyki Algarve: „To, że Algarve stało się jedynym nadmorskim kurortem na świecie, który otrzymał to wyróżnienie aż cztery razy, jest wyjątkowym momentem dla całego regionu. To więcej niż zwycięstwo – to dowód, że Algarve jest światowym liderem, jeśli chodzi o kierunki turystyczne w pobliżu plaży”. Dodał również, że nagroda zobowiązuje do dalszej ochrony zasobów naturalnych i utrzymywania wysokich standardów, które przyciągają turystów z całego świata. Dlaczego Algarve uznano za najlepszy kierunek plażowy na świecie? Algarve od lat uchodzi za jeden z najbardziej wszechstronnych regionów wypoczynkowych w Europie, a jego przewaga nad egzotycznymi kierunkami wynika z harmonijnego połączenia stabilnego klimatu, łatwej dostępności oraz wysokiej jakości infrastruktury. Region należy do najłagodniejszych miejsc kontynentalnej Europy zimą – średnie dzienne temperatury utrzymują się tu między 11 a 16°C. To sprawia, że sezon turystyczny praktycznie nie zamiera, a wielu podróżnych wybiera Algarve właśnie ze względu na możliwość wypoczynku poza szczytowym sezonem i uniknięcia ekstremalnych temperatur. Łagodny klimat od lat przyciąga osoby szukające słońca, ale niekoniecznie tropikalnego upału, co stawia region w uprzywilejowanej pozycji wobec bardziej odległych i trudniej dostępnych wysp Oceanu Indyjskiego czy Azji Południowo-Wschodniej. Równie istotnym czynnikiem pozostaje stosunek jakości do ceny. Mimo wysokiego standardu hoteli, restauracji i usług, koszty wypoczynku w Algarve (zwłaszcza poza sezonem letnim) są zauważalnie niższe niż w wielu popularnych kurortach na innych kontynentach. To w naturalny sposób zwiększa dostępność regionu i zachęca do wyjazdu zarówno rodziny, jak i osoby podróżujące samodzielnie. Dodatkowo branżowe prognozy oraz rosnąca liczba połączeń lotniczych wskazują, że zainteresowanie Portugalią systematycznie rośnie także wśród turystów z Europy Środkowo-Wschodniej, w tym z Polski. Coraz większa oferta całorocznych wyjazdów sprawia, że Algarve zaczyna być postrzegane nie tylko jako sezonowy kurort, lecz jako kierunek, który łączy stabilną pogodę, przystępne ceny i komfort wypoczynku. Wydaje się, że właśnie ta równowaga przesądza o przewadze regionu nad egzotycznymi rywalami i pozwala mu utrzymywać pozycję lidera w globalnym zestawieniu. Źródła: World Travel Awards, Daily Mail Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Gdzie szukać słońca zimą? Brytyjczycy wybrali TOP 7 najlepszych destynacji
Aura za oknem nie zachęca, więc coraz więcej Polaków szuka sposobu, by zaznać zimą nieco słońca. Szukając inspiracji warto skorzystać z doświadczenia naszych lewojezdnych przyjaciół, którzy – sami nie mając na Wyspach zbyt wiele słonecznych dni – wybrali 7 najlepszych destynacji na ucieczkę od chłodu i mroku. Poznaj miejsca na wakacje zimą, gdzie w styczniu i lutym czeka ciepło, rajskie plaże i mnóstwo słońca.
Zima w Polsce i w Wielkiej Brytanii zachęca do planowania wyjazdów poszukujących ciepła i słońca. Tęsknota za niebieskim niebem i taką temperaturą, która nie skłania do picia ciepłej herbaty i leżenia pod kocem sprawia, że coraz więcej osób decyduje się na wyjazd zimą, zaraz po Świętach Bożego Narodzenia, albo w styczniu czy lutym: w okresie ferii. Brytyjczycy wskazali 7 miejsc, które łączą łatwą dostępność, przyjemny klimat i atrakcje wyrywające z zimowego marazmu. Zobacz, które kierunki najlepiej według nich sprawdzają się zimą. 1. Marrakesz – egzotyczna kultura w sercu Maroka Perła zachodniej Afryki i stolica Maroka położona u podnóża Atlasu Wysokiego – Marrakesz kusi styczniowymi temperaturami oscylującymi około 18°C, brakiem przejmującej wilgoci i nawet 10 godzinami dziennego światła. To idealna pogoda na zwiedzanie Medyny w Marrakeszu, czyli historycznej części miasta wpisanej na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. 12 stycznia obchodzony jest tam berberyjski Nowy Rok, więc to dobra pora, żeby wybrać się do Maroka i poczuć zupełnie inny rytm życia. 2. Sewilla i Andaluzja – hiszpańskie słońce poza sezonem Do południowej Hiszpanii zima nie ma wstępu: nawet w styczniu w Sewilli średnie temperatury w ciągu dnia wynoszą od 15 do 18°C, a większość dni jest słonecznych. Poza sezonem kuszą niższe ceny i brak tłumów, a zobaczenia warta jest przede wszystkim kolorowa parada Trzech Króli. Sewilla słynie ze swojej architektury, ale to okazja na odwiedzenie mniej znanych, ale także urokliwych miasteczek w Andaluzji, np. Rondy czy Grazalemy i spróbowania lokalnych tapas. 3. Madera – zielona wyspa pośrodku oceanu Wulkaniczna Madera kusi zachwycającymi, górskimi widokami i temperaturą w styczniu około 15°C. To idealne miejsce dla wielbicieli aktywnego wypoczynku: na portugalskiej wyspie znajduje się wiele szlaków trekkingowych, a na najwyższy szczyt – Pico Ruivo mierzący 1862 m n.p.m. – prowadzi widokowa trasa o długości 10 km. Stolica wyspy Funchal regularnie plasuje się w rankingach najlepszych europejskich city breaków. Zimą na Maderze jest spokojniej niż latem, ale nadal oferuje ona wszystkie swoje atrakcje: kolejki linowe, lokalne wina i wyjątkowe krajobrazy tarasowych plantacji. 4. Teneryfa – kanaryjski relaks w krainie delifnów Na największej z Wysp Kanaryjskich zimą otuli nas łagodny klimat i temperatury około 20°C – nawet w styczniu. Jednym z najbardziej znanych kurortów jest Costa Adeje – cicha, ale ekskluzywna część południowego wybrzeża. To coś dla tych, którzy pragną polecanych restauracji, pól golfowych czy butików. Co kto lubi. Wielbicieli przyrody zachwycą jednak z pewnością charakterystyczne czarne plaże i wulkaniczne pejzaże: tak różne od tego, co możemy zobaczyć zimą w Europie. Do odwiedzin zachęca także duża ilość lotów z Polski. 5. Dominikana – karaibski raj Zdaniem niektórych Karaiby to najlepsze miejsce na świecie, w którym można znaleźć się zimą. To prawdziwy raj, w którym w styczniu cieszyć się będziemy temperaturą 28°C i praktycznie brakiem jakichkolwiek opadów. Oprócz słynnych plaż Punta Cana na Dominikanie warto odwiedzić także stolicę Santo Domingo, które jest jest najstarszym miastem Nowego Świata. Tam kolonialne zabytki przeplatają się z tętniącym codziennym życiem. Na półwyspie Samaná podziwiać można także coroczną migrację humbaków. 6. Wietnam – orientalne klimaty Chociaż europejskim latem pogoda w Wietnamie może być nużąca, to w styczniu i lutym panuje tam w miarę łagodny klimat. W leżącym na południu Ho Chi Minh (dawniej Sajgonie) panuje sucha i słoneczna pogoda, a temperatury sięgają 30°C. To doskonały czas na zwiedzanie świątyń i chłonięcie barwnego wietnamskiego życia ulicznego. Jeśli to za gorąco, to w leżącej na północy kraju stolicy – Hanoi – doświadczymy temperatur bliższych 20°C i spektakularnych widoków. To idealne miejsce na spróbowanie orientalnej kuchni. 7. Namibia – gorące lato i zielone krajobrazy Tych, którzy marzą o całkowitej zmianie klimatu, może skusić Namibia. To południowoafrykańskie państwo w styczniu przeżywa swój szczyt lata, co oznacza wysokie temperatury sięgające 30°C i krótkie, ciepłe, intensywne i niemal codzienne opady. To dzięki nim w tym sezonie sawanna zamienia się w zieloną mozaikę, przyciągając wszystkich miłośników fotografii przyrodniczej. Szczególnie malowniczy jest Park Narodowy Etoszy, gdzie można obserwować młode antylopy, zebry czy słonie. To także teren rozrodu wielu ptaków, dzięki czemu Namibia staje się rajem dla ornitologów. Czy warto podróżować zimą? Jednym z głównych atutów wyjazdów poza klasycznym sezonem urlopowym jest brak tłumów i niższe ceny. Z brytyjskich analiz wynika, że najwięcej osób planuje wakacje zaraz po Nowym Roku lub na przełomie stycznie i lutego. Warto wtedy wybrać miejsca, które i zimą są mniej oblegane: np. Sewillę zamiast Barcelony, Maderę zamiast kontynentalnej Portugalii czy Azję Południowo-Wschodnią. Wystarczy kilka godzin podróży, by zapomnieć o mrozie. Źródło: Daily Mail Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Najpiękniejsze plaże Władysławowa i miejsca nad Bałtykiem
Plaża we Władysławowie jest znana z szerokich, piaszczystych obszarów. Jej wyjątkowe walory przyciągają turystów nie tylko z Polski, ale też z zagranicy. Wzdłuż jego wybrzeża rozciąga się aż 23 kilometry linii brzegowej, a każda część plaży ma swój niepowtarzalny charakter – od strzeżonych kąpielisk pełnych atrakcji po niemal dzikie, ustronne zakątki. To miejsce, gdzie każdy znajdzie coś dla siebie, niezależnie od tego, czy szuka relaksu, rodzinnej zabawy, sportowych emocji czy chwili kontaktu z naturą.
Spis treści: Różnorodność plaż we Władysławowie – coś dla każdego Kąpieliska strzeżone – bezpieczeństwo i atrakcje Plaże dzikie – cisza i kontakt z naturą Najpopularniejsze plaże w gminie Władysławowo Centralna plaża, położona w samym centrum miasta, to jeden z najbardziej rozpoznawalnych fragmentów wybrzeża. Rozciąga się na długości 3 kilometrów, a jej szerokość sięga ponad 20 metrów, co zapewnia mnóstwo przestrzeni dla plażowiczów. Aby tu trafić, z centrum miasta trzeba przejść około kilometra – spacer wśród wydm i sosnowego lasu prowadzi do licznych wejść na plażę. Plaża centralna jest bezpieczna i strzeżona, a ratownicy czuwają nad bezpieczeństwem kąpiących się osób. Wejścia wyposażono w toalety, przebieralnie i kładki dla osób niepełnosprawnych, dzięki czemu każdy może komfortowo korzystać z plaży. Dodatkowo na plaży znajdują się bary oraz wypożyczalnie sprzętu, co pozwala urozmaicić pobyt nad morzem. W sezonie letnim najmłodszych czekają zjeżdżalnie wodne, dmuchane miasteczka i przedszkola plażowe, a osoby lubiące sport mogą korzystać ze sprzętu do sportów wodnych, w tym bananów i skuterów wodnych. Różnorodność plaż we Władysławowie – coś dla każdego Plaże Władysławowa zachwycają różnorodnością krajobrazów i atmosfer. W zależności od odcinka brzegu można natknąć się na tętniące życiem plaże strzeżone, które są idealne dla rodzin z dziećmi. Znajdują się tu place zabaw, wypożyczalnie sprzętu wodnego i atrakcje sezonowe, takie jak szkółki żeglarskie czy przedszkola plażowe. Na plaży we Władysławowie znajdują się też strefy sportów wodnych. Cieszą się one dużą popularnością wśród fanów windsurfingu, kitesurfingu i innych sportów wodnych. Warto wiedzieć, że są one dostosowane do aktywności dla osób początkujących i zaawansowanych. Można tu też znaleźć przestrzenie idealne do relaksu z szerokimi piaszczystymi plażami. To doskonałe miejsca do opalania, na spacery czy piknik nad morzem. Ciekawostką są też dzikie plaże, czyli ciche i kameralne zakątki, które pozwalają na pełne wyciszenie. Tu można podziwiać strome klify i kamieniste fragmenty wybrzeża. Dzięki tej różnorodności każdy turysta znajdzie odpowiedni dla siebie zakątek, niezależnie od tego, czy szuka spokoju, czy aktywnej rozrywki. Kąpieliska strzeżone – bezpieczeństwo i atrakcje Władysławowo oferuje pięć kąpielisk strzeżonych, które są wyposażone w odpowiednią infrastrukturę i zapewniają bezpieczeństwo plażowiczom. Ratownicy są obecni na miejscu, dzięki czemu rodziny z dziećmi mogą spokojnie korzystać z uroków Bałtyku. Na strzeżonych plażach znajdują się liczne atrakcje i udogodnienia, w tym: zjeżdżalnie wodne i dmuchane miasteczka dla dzieci, wypożyczalnie sprzętu wodnego – deski, banany, kajaki, stoiska gastronomiczne i bary plażowe, łagodne zejścia do wody, odpowiednie dla małych dzieci i osób nieumiejących pływać. Plaże te są najczęściej tłumnie odwiedzane w sezonie, ale oferują wszystko, czego potrzeba do komfortowego wypoczynku: bezpieczeństwo, rozrywkę i wygodę. Plaże dzikie – cisza i kontakt z naturą Dla osób szukających spokoju i kontaktu z przyrodą, Władysławowo oferuje dzikie, niestrzeżone odcinki plaży. Są one szczególnie urokliwe w okolicach Rozewia czy niektórych fragmentach północnej Mierzei Helskiej. Na takich plażach można podziwiać strome klify i kamieniste fragmenty brzegu, spacerować po niemal dziewiczym wybrzeżu lub po prostu cieszyć się ciszą i spokojem, z dala od tłumów. Warto też poświęcić nieco czasu na obserwację lokalnej fauny i flory Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Dzikie plaże to idealna propozycja dla miłośników fotografii i romantycznych spacerów. Szczególnie podczas podziwiania zachodów słońca nad Bałtykiem, kiedy spokojna tafla wody odbija kolory nieba, tworząc spektakularne widoki. Najpopularniejsze plaże w gminie Władysławowo Władysławowo jest położone nad otwartym morzem i Zatoką Pucką – taka lokalizacja sprawia, że nie tylko w samej miejscowości, ale i w całej gminie znajduje się sporo plaż wartych uwagi. Choć nie trafiły one na naszą listę najpiękniejszych plaż w Polsce, to mimo wszystko polecamy je osobom spragnionym nadmorskiego relaksu: Plaża w Karwi – czysta, szeroka plaża, idealna dla rodzin z dziećmi. Latem tętni życiem, przyciągając zarówno mieszkańców, jak i turystów. Przestrzeń pozwala na zabawy w piasku, opalanie i sportowe aktywności. Plaża w Jastrzębiej Górze – charakteryzuje się różnorodnym krajobrazem – od wschodu jest kamienista, a od zachodu piaszczysta. To miejsce dla osób, które cenią połączenie naturalnego piękna z atrakcjami turystycznymi. Plaża w Chłapowie – oferuje szerokie wybrzeże i nowoczesne udogodnienia. Latem odbywają się tu różne animacje i imprezy, a plaża jest doskonałym miejscem zarówno do relaksu, jak i zabawy. Plaża w Rozewiu – słynie z dzikiej atmosfery i klifowego brzegu. Wąskie, kamieniste fragmenty oraz malownicze widoki czynią ją wyjątkowym miejscem dla osób szukających kontaktu z naturą. Dużym jej atutem jest też fakt, ze zazwyczaj nie jest zatłoczona. Plaża w Chałupach – znana z plaży nudystów, przyciąga turystów ceniących swobodę. Chałupy oferują także doskonałe warunki do kitesurfingu i innych sportów wodnych. Plaża w Swarzewie – położona nad Zatoką Pucką, to mekka dla windsurferów i kitesurferów. Sprzyjające warunki wiatrowe czynią ją jednym z najlepszych miejsc w regionie do nauki i doskonalenia umiejętności. Jest położna nieopodal ścieżki rowerowej, która łączy Hel z Puckiem. Plaża w Pucku – charakteryzuje się cieplejszą wodą i kameralną atmosferą, co sprawia, że jest idealna dla osób szukających relaksu z dala od tłumów. Plaża w Dębkach – jedna z najszerszych plaż w Polsce (ma około 108 m szerokości). To miejsce doskonałe na rodzinne wakacje i długie spacery brzegiem morza. Plaża w Kuźnicy – położona od strony otwartego Bałtyku, oferuje unikalne widoki i kontakt z naturą w jej najczystszej postaci. Plaża w Białogórze – idealna dla osób poszukujących spokoju i ciszy, z dala od centrum turystycznego. Otoczona przyrodą, pozwala na relaks w harmonii z naturą. Nasza autorka Marzena Wardyn-Kobus Autorka tekstów z pogranicza przyrody, kultury i podróży. W serwisie tworzy artykuły popularnonaukowe o otaczającym nas świecie, łącząc rzetelną wiedzę z przystępnym językiem i dbałością o szczegóły. Socjolożka z wykształcenia, od ponad dekady związana z marketingiem internetowym. Zawodowo od lat zgłębia tajniki SEO oraz storytellingu opartego na rzetelnych źródłach. Pisze, by zachęcać innych do uważnego kontaktu z przyrodą – nawet tą najbliższą, tuż za domem. Kaszubka mieszkająca na Kujawach, zakochana w górskich szlakach i leśnych bezdrożach. Jej przydomowy ogródek to strefa zrównoważonego eksperymentowania – dąży do tego, by uprawiać rośliny ekologicznie, z szacunkiem dla natury. Wolne chwile spędza z książką, wędrując po lesie lub tworząc makramy.
Nieoczekiwane zagrożenie nad Morzem Czerwonym. Rekiny zmusiły hotele do zamknięcia plaż
Turyści wypoczywający nad Morzem Czerwonym przeżyli chwile grozy. W rejonie popularnych kurortów w Egipcie zaobserwowano rekiny, co skłoniło właścicieli hoteli do wprowadzenia zakazu kąpieli i zamknięcia plaż. Zamiast spokojnego wypoczynku pojawiła się obawa o bezpieczeństwo.
Choć wrzesień w Polsce oznacza powrót do codzienności, wielu turystów przedłuża lato, wybierając Egipt jako gwarancję słońca i ciepłego morza. Region ten od lat cieszy się niesłabnącą popularnością, dzięki szerokiej ofercie hoteli all inclusive i doskonałym warunkom do nurkowania. Tym razem jednak urlopowicze zamiast beztroskiego relaksu musieli zmierzyć się z nieoczekiwaną sytuacją – w pobliżu plaż i resortów nad Morzem Czerwonym zauważono rekiny, co zmusiło obsługę hoteli do czasowego zamknięcia części kąpielisk. Rekiny przy egipskich plażach. Zamknięto kąpieliska Nagranie przedstawiające rekina pływającego tuż przy brzegu jako pierwsi udostępnili niemieccy turyści na kanale Shot w serwisie Telegram. Film szybko obiegł media społecznościowe, wywołując zaniepokojenie wśród osób wypoczywających w Egipcie. W kolejnych dniach pojawiły się doniesienia, że drapieżniki widziano w rejonie kąpielisk należących do nawet dziesięciu hoteli. Właściciele obiektów zareagowali natychmiast – wprowadzili zakaz kąpieli, snorkelingu i wędkowania. Restrykcje objęły m.in. plaże przy pięciogwiazdkowych resortach Labranda Royal Makadi, Cleopatra Luxury Resort Makadi Bay oraz Stella Makadi Hotels & Resorts. Ostatecznie zamknięto kilkanaście plaż, z czego część pozostanie niedostępna co najmniej do 20 września. Choć w kilku miejscach zniesiono już ograniczenia, biura podróży zaczęły ostrzegać swoich klientów przed wyjazdem do Egiptu, obawiając się kolejnych spotkań z rekinami. Ataki rekinów tygrysich w Egipcie. Gatunek szczególnie groźny dla ludzi Najprawdopodobniej w rejonie plaż nad Morzem Czerwonym pojawiły się żarłacze tygrysie (Galeocerdo cuvier), uznawane za jedne z najbardziej niebezpiecznych gatunków rekinów na świecie. To właśnie osobnik tego gatunku w czerwcu 2023 roku zaatakował w Egipcie śmiertelnie rosyjskiego turystę, zaledwie kilkadziesiąt metrów od brzegu, co wstrząsnęło opinią publiczną i zwróciło uwagę na zagrożenie w popularnych kurortach. Żarłacze tygrysie imponują rozmiarem – samice dorastają nawet do 5,5 metra długości i osiągają wagę 500–800 kilogramów. Rekordowe osobniki mogły być jeszcze większe: według niepotwierdzonych danych schwytana w 1957 roku samica mierzyła aż 7,4 metra i ważyła ponad 3 tony. Gatunek ten występuje zazwyczaj w ciepłych wodach tropikalnych i subtropikalnych, m.in. w rejonie Karaibów, Oceanu Indyjskiego, wokół Hawajów, a także w Morzu Czerwonym, gdzie od lat obserwuje się ich obecność. Żarłacze tygrysie należą do wyjątkowo sprytnych i ciekawskich drapieżników. Potrafią polować z zaskoczenia, wyskakując ponad powierzchnię wody, a ich naturalna agresja sprawia, że są szczególnie groźne dla ludzi. Wiele incydentów z ich udziałem wynika z faktu, że rekiny te „testują” potencjalną zdobycz – mogą ugryźć człowieka, aby sprawdzić, czy nadaje się do zjedzenia. Choć często odpływają po takim „sprawdzeniu”, same obrażenia pozostawione przez ich potężne szczęki (zdolne skruszyć skorupę żółwia), bywają śmiertelne. To właśnie ta nieprzewidywalność sprawia, że rekin tygrysi budzi szczególny strach wśród plażowiczów i nurków. Źródła: Onet, Planeta Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Plaża Elafonisi jest jedną z największych atrakcji Krety. Co decyduje o popularności tego miejsca?
Plaża Elafonisi przyciąga na Kretę turystów z całego świata. Większość osób odwiedzających grecką wyspę chce na własne oczy zobaczyć ten piaszczysty cud natury. Co czyni to miejsce niezwykłym? Odpowiedź na to pytanie znajdziesz poniżej.
Spis treści: Wspaniała plaża na południowo-zachodnim krańcu Krety Co czyni plażę Elafonisi niezwykłą? Co warto zobaczyć w okolicy? Malownicze, nastrojowe miasteczka, zapierające dech w piersiach krajobrazy, unikatowa kultura i bogata historia – oto najkrótsza charakterystyka Krety. Największa grecka wyspa przyciąga także spektakularną przyrodą, a zwłaszcza wspaniałymi plażami, które seryjnie zapełniają zestawienia obejmujące najpiękniejsze plaże w Europie. Na wyspie cechującej się rozbudowaną linią brzegową jest ich kilkaset, ale najbardziej znaną pozostaje plaża Elafonisi. Wspaniała plaża na południowo-zachodnim krańcu Krety Kreta obfituje we wspaniałe plaże. Laguna Balos z egzotycznym, malowniczym krajobrazem, Vai z jedynym w Europie naturalnym gajem palmowym czy Falasarna z szerokimi połaciami złocistego piasku – każde z tych miejsc jest wizytówką wyspy, ale w opinii wielu, żadne nie może jednak równać się z plażą Elafonisi. Gdzie jej szukać? Elafonisi rozpościera się w południowo-zachodniej części Krety, na obszarze jednostki regionalnej Chania. Od miasta Chania, uznawanego za jedno z najbardziej urokliwych, jest oddalona o około 75 km na południowy zachód. Zależnie od natężenia ruchu, dojazd z Chanii zajmuje od 90 do 120 minut. Już sama podróż stanowi nie lada atrakcję. Droga prowadząca do plaży oferuje niesamowite widoki na kreteńską przyrodę. „Gwóźdź programu” znajduje się jednak na jej końcu. Co czyni plażę Elafonisi niezwykłą? Grecja ma do zaoferowania wiele wspaniałych piaszczystych plaż. Wypada więc zastanowić się, dlaczego to właśnie Elafonisi cieszy się tak dużą popularnością? Decyduje o tym kilka czynników, jak choćby łagodne zejście do morza, malowniczy krajobraz, turkusowa woda czy unoszący się w powietrzu zapach jałowca, cedru i tymianku. Jednak tym, co najbardziej wyróżnia to miejsce, jest różowy piasek, któremu miejsce to zawdzięcza swój przydomek – „różowa plaża”. Skąd wziął się niezwykły kolor piasku na Elafonisi? Subtelny odcień różu jest szczególnie widoczny, gdy promienie słoneczne padają wprost na piasek. Rozpoczyna się wówczas fantastyczny spektakl natury, a atmosfera staje się jakby magiczna. To fascynujące zjawisko jest rezultatem połączenia kilku czynników. Głównym sprawcą niezwykłego koloru są rozdrobnione muszle mięczaków i otwornic. Te ostatnie są jednokomórkowymi organizmami morskimi, które obficie występują w wodach Morza Śródziemnego. Gdy umierają, ich drobne muszle osadzają się na dnie, a następnie fale wyrzucają je na brzeg. Do różowego zabarwienia piasku na Elafonisi przyczyniają się także fragmenty koralowców. Należy wspomnieć, że niezwykły kolor może też częściowo wynikać z obecności minerałów wulkanicznych w okolicznych skałach. W połączeniu z białym piaskiem i promieniami słonecznymi, drobinki materiału organicznego tworzą spektakularny efekt. Zależnie od pory dnia i nasłonecznienia, róż przybiera intensywny lub subtelnie pastelowy odcień. Tragiczna historia rajskiego zakątka Z różowym kolorem wiąże się też miejscowa opowieść, inspirowana tragicznymi wydarzeniami z czasów wojny o niepodległość Grecji. Na wyspie Elafonisi schronienia szukało wielu Greków, głównie kobiet i dzieci. Niestety, wojska osmańskiego okupanta odkryły tę kryjówkę. W rzezi, do której doszło 24 kwietnia 1824 roku, zginęło około 850 osób. W większości były to kobiety, dzieci i osoby starsze. Według lokalnej opowieści różowy piasek Elafonisi jest zabarwiony krwią ofiar bezwzględnej masakry. Co warto zobaczyć w okolicy? Różowa plaża Elafonisi jest ogromną atrakcją, ale na urlopie warto zrobić sobie przerwę od kąpieli słonecznych i poznać inne atrakcje okolicy, tym bardziej, że w pobliżu tego malowniczego zakątka można znaleźć wiele ciekawych miejsc. W planie wycieczki warto uwzględnić pomnik upamiętniający masakrę z 1824 roku. Choćby po to, by oddać szacunek zamordowanym przez bezwzględnego okupanta. Niedaleko od plaży, na wyspie Elafonisi, do której można dotrzeć płytką laguną, znajduje się latarnia morska z 1939 roku. Wznosi się w pobliżu kaplicy Agia Irini. Jakie jeszcze atrakcje skrywa okolica? Monastyr Panagia Chrisoskalitissa W odległości zaledwie kilku kilometrów od Elafonisi wznosi się urokliwy, wybudowany na skale klasztor prawosławny. Z miejscem tym wiąże się ciekawa legenda. Podobno jeden ze schodów prowadzących do monastyru jest wykonany ze szczerego złota, ale zobaczy go tylko ten, kto jest wolny od grzechu. Wąwóz Topolia Każdy, kto na plażę wybiera się z Chanii, powinien zrobić przystanek przy wąwozie Topolia. To niezwykle malownicze miejsce jest usiane imponującymi formacjami skalnymi. Znajduje się tam otwarta dla zwiedzających jaskinia Agia Sofia, w której ukryta jest niewielka kapliczka. Jezioro Kournas Nieco dalej na wschód, ale wciąż w regionie Chania, znajduje się jedyne słodkowodne jezioro na Krecie. To idealne miejsce na beztroski relaks i aktywny wypoczynek. Spodoba się tam także wszystkim, którzy doceniają wspaniałą grecką przyrodę. Nasz autor Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Przez niego zamknięto plaże. „Niebieski smok” zaskoczył Hiszpanów
Zjawiskowy morski ślimak pojawił się w kilku nadmorskich kurortach Hiszpanii, zmuszając władze do zakazu kąpieli. Choć mierzy nie więcej niż 3 cm i wygląda bajkowo, potrafi boleśnie poparzyć.
W ubiegłym tygodniu kilka hiszpańskich plaż musiało zostać zamkniętych z powodu niezwykłego morskiego gościa – tzw. „niebieskiego smoka” (Glaucus atlanticus). Te jaskrawoniebieskie ślimaki są rzadko spotykane w basenie Morza Śródziemnego. A ponieważ potrafią parzyć podobnie do meduz, wywołały niemałą sensację. Niezwykła biologia niebieskiego smoka Nazywane także morskimi jaskółkami, wyglądają bajkowo, ale kontakt z nimi może być niebezpieczny. Same w sobie nie produkują jadu, ale gromadzą go, „kradnąc” toksyczne substancje ze zwierząt które zjadają – głównie żeglarzy portugalskich i meduz. To niejedyna osobliwość w ich biologii. Ich jaskrawoniebieskie ciało widziane z góry, jest tak naprawdę brzuchem, a nie grzbietem. Poruszają się do góry nogami, z otworem gębowym skierowanym ku górze. Dzięki gazom zgromadzonym w układzie pokarmowym unoszą się na powierzchni oceanu, dryfując razem z prądami morskimi. Dotknięcie niebieskiego smoka może wywołać reakcje podobne jak przy poparzeniu przez meduzy: zaczerwienienie, ból, nudności, wymioty, a nawet groźną reakcję alergiczną. Jak wiele ślimaków, smoki są obojnakami. Jednak wymieniają materiał genetyczny podczas kopulacji. Muszą podczas tego aktu uważać, by dotykać się tylko „bezpiecznymi” częściami ciała – w przeciwnym razie mogłyby poparzyć siebie nawzajem. Niebieskie smoki to ślimaki nagoskrzelne, nie posiadające muszli. Gdzie się pojawił niebieski smok i dlaczego właśnie teraz? W Hiszpanii pojawiły się w kilku miejscach: na plażach w Kadyksie, Vivers i La Línea de la Concepción (Andaluzja), La Garita i Famara na Lanzarote (Wyspy Kanaryjskie) oraz w Guadarmar del Segura w prowincji Alicante. Władze zarządziły wywieszenie czerwonych flag i zakaz kąpieli. Ostrzegły też, by nie dotykać zwierząt wyrzuconych na piasek, gdyż ich jad nadal może powodować oparzenia. Dlaczego w tym roku tak licznie trafiły do Hiszpanii, pozostaje zagadką. Zwykle żyją w cieplejszych wodach i dużo dalej od brzegu. Naukowcy podejrzewają, że ich coraz częstsze wizyty w basenie Morza Śródziemnego mają związek ze zmianami klimatu i ocieplaniem się wód. Migracja obcych gatunków (np. skrzydlicy) to coraz poważniejszy problem w regionie. Źródła: Science Alert, El Pais Nasza autorka Magdalena Rudzka Dziennikarka „National Geographic Traveler" i „Kaleidoscope". Przez wiele lat również fotoedytorka w agencjach fotograficznych i magazynach. W National-Geographic.pl pisze przede wszystkim o przyrodzie. Lubi podróże po nieoczywistych miejscach, mięso i wino.
Ranking najbardziej zatłoczonych plaż Europy. To długa, rozczarowująca lista
Nowe dane pokazują, że za idyllicznymi widokami europejskich kurortów kryje się codzienna walka o wolny skrawek piasku. Analiza milionów opinii podróżnych ujawniła, które plaże naszego kontynentu najczęściej kojarzone są z tłumem i hałasem.
Spis treści: Najbardziej zatłoczone plaże w Europie Ranking najbardziej rozczarowujących plaż na świecie Nowe regulacje mają powstrzymać turystyczną falę Co roku miliony turystów kierują się do najpopularniejszych nadmorskich kurortów Europy, licząc na beztroski wypoczynek w scenerii niczym z pocztówki. Rzeczywistość jednak często odbiega od wyidealizowanych obrazów, które zalewają media społecznościowe. Z najnowszego raportu firmy Cloudwards wynika, że europejskie plaże należą do tych, na które odwiedzający skarżą się najczęściej – a dominującym problemem jest tłum. Obszerna analiza objęła recenzje 200 najchętniej odwiedzanych plaż świata, zamieszczone w serwisie TripAdvisor. Wykorzystano filtry słów kluczowych do identyfikacji najczęściej powtarzających się uwag. Od zatłoczonych wybrzeży Sardynii po głośne, całonocne imprezy w Grecji – raport obnażył kontrast między kadrami z Instagrama a realnymi doświadczeniami turystów na miejscu. Najbardziej zatłoczone plaże w Europie Firma Cloudwards przeanalizowała zawrotną ilość ponad 1,3 miliona recenzji. W negatywnych opiniach szukano słów kluczowych odnoszących się do czterech głównych kategorii skarg: brudu, tłumów, długich kolejek i hałasu. Następnie każdej plaży przypisano wynik w skali od 0 do 100, odzwierciedlający częstotliwość występowania danych problemów – im wyższy wynik, tym częściej pojawiały się skargi. Analiza wykazała, że aż osiem z dziesięciu plaż najczęściej krytykowanych za przeludnienie znajduje się w Europie. Na czele zestawienia znalazła się La Pelosa na Sardynii – malowniczy, piaszczysty cypel otoczony turkusową wodą na północno-zachodnim krańcu wyspy. Aż 87% negatywnych opinii dotyczyło tu tłumów. „Był poranek w środku września, a mimo to tłumy przypominały te w centrum Londynu, Nowego Jorku czy Sydney w noc sylwestrową” – opisał jeden z recenzentów. Drugie miejsce zajęła Spiaggia La Cinta – pięciokilometrowy pas białego piasku otoczony wydmami i jałowcami na wschodnim wybrzeżu Sardynii. Wysoko w rankingu uplasowały się także portugalska Praia da Falésia, słynąca ze złotego piasku i stromych klifów, hiszpańska Cala Comte na Ibizie oraz niewielka zatoka Konnos na Cyprze, często określana jako „skrawek raju”, mimo wyjątkowo ograniczonej przestrzeni. A jak prezentuje się cała lista? Ranking najbardziej rozczarowujących plaż na świecie: La Pelosa, Sardynia (Włochy) – 87% recenzji wspomina o tłumach, nawet poza sezonem. Spiaggia La Cinta, Sardynia (Włochy) – 5 km piasku i brak miejsca do siedzenia. Praia da Falésia (Portugalia) – idealna na Instagram… ale tylko z odległości 50 metrów. Cala Comte, Ibiza (Hiszpania) – zachody słońca w towarzystwie 500 innych osób. Konnos Bay (Cypr) – malutka i zatłoczona latem, urokliwa poza sezonem. Bournemouth Beach (Wielka Brytania) – śmieci, tłumy i panika podczas fali upałów. Elafonissi, Kreta (Grecja) – różowy piasek i 200 ręczników plażowych na metr kwadratowy. Balos Lagoon, Kreta (Grecja) – nie tak spokojna laguna, jak spodziewają się turyści. Porto Katsiki, Lefkada (Grecja) – piękna, ale głośna niczym festiwal. Waikiki Beach, Hawaje (USA) – ogromna liczba skarg. Maya Bay (Tajlandia) – ulubiona plaża turystów, która zamieniła się w strefę chaosu. Ipanema (Brazylia) – słońce, zabawa i muzyka tak głośna, że przy niej ginie szum fal. Barceloneta (Hiszpania) – zatłoczona miejska plaża, zawsze tętniąca życiem. Copacabana (Brazylia) – legendarna, ale niezbyt spokojna. Venice Beach, Kalifornia (USA) – bardziej przypomina uliczny spektakl niż miejsce do wypoczynku nad morzem. Nowe regulacje mają powstrzymać turystyczną falę Wiele plaż, które znalazły się w rankingu, zmaga się z podobnym zestawem problemów: ograniczoną długością atrakcyjnej linii brzegowej, korkami w szczycie sezonu oraz popularnością w mediach społecznościowych, która przerosła możliwości lokalnej infrastruktury i zaczęła stanowić realne obciążenie dla mieszkańców. Część z nich z tego powodu wdraża już środki mające na celu ograniczenie skutków nadmiernej turystyki i ochronę delikatnych ekosystemów, a przy okazji – swojej reputacji. Sardynia należy do europejskich liderów w tym zakresie, wprowadzając latem dzienne limity odwiedzin, obowiązkowe rezerwacje oraz – w wybranych miejscach – zakaz wnoszenia ręczników, aby zapobiec erozji piasku. W Grecji od 2025 roku obowiązuje opłata wjazdowa w wysokości 20 euro dla pasażerów statków wycieczkowych odwiedzających zatłoczone wyspy, takie jak Mykonos czy Santorini. Z kolei Hiszpania zakazała spożywania alkoholu na części plaż i wprowadziła wysokie kary za nieodpowiednie zachowanie. Działania te są częścią szerszego procesu dostosowywania się Europy do realiów masowej turystyki – od historycznych miast po nadmorskie kurorty. Tego lata złudzenie złotej, spokojnej plaży coraz częściej ustępuje miejsca obrazowi tłumów, zgiełku i rosnącej przepaści między wyidealizowanymi zdjęciami a tym, co podróżni zastają na miejscu. Źródła: EuroNews, Life Is Travel, Cloudwards, TripAdvisor Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Plaże w Neapolu, które znają tylko miejscowi – najpiękniejsze kąpieliska Kampanii
Neapol plaże to nie tylko miejsce do opalania – to podróż przez malownicze zatoki, historyczne kąpieliska i ukryte perełki nad Morzem Tyrreńskim. Odkryj, gdzie w Kampanii warto zatrzymać się na słoneczny relaks z widokiem na Capri i Wezuwiusz.
Spis treści: Dlaczego warto odwiedzić plaże w Neapolu? Najpiękniejsze plaże w Neapolu Plaże w okolicach Neapolu Praktyczne informacje dla plażowiczów Porady dla odwiedzających plaże w Neapolu Region Kampanii, a zwłaszcza sam Neapol, oferuje turystom wyjątkowe połączenie walorów przyrodniczych i kulturowych, które sprawiają, że plażowanie tutaj nabiera zupełnie nowego wymiaru. Od miejskich plaż z pełną infrastrukturą, przez rezerwaty przyrody, aż po luksusowe kąpieliska z basenami i restauracjami – każdy znajdzie coś dla siebie. Plaże w Neapolu przyciągają turystów nie tylko pięknymi widokami i czystą wodą, ale też bliskością zabytków, klimatycznych dzielnic i lokalnej kuchni. To idealne miejsce zarówno na jednodniowy wypad, jak i kilkudniowy relaks w cieniu palm i cyprysów. Dlaczego warto odwiedzić plaże w Neapolu? Klimat i pogoda sprzyjające plażowaniu Miasto Neapol, położone nad Zatoką Neapolitańską, cieszy się śródziemnomorskim klimatem, charakteryzującym się gorącymi latami i łagodnymi zimami. Sezon plażowy rozpoczyna się już w maju i trwa do października, oferując wiele słonecznych dni idealnych do kąpieli morskich i opalania. Różnorodność plaż – od miejskich po dzikie Krajobraz wybrzeża Neapolu i jego okolic zachwyca zmiennością – od gwarnych plaż miejskich z infrastrukturą turystyczną, przez ustronne zatoczki dostępne tylko pieszo lub od strony morza, aż po ekologicznie chronione fragmenty linii brzegowej. W centrum Neapolu znajdują się kąpieliska z leżakami, barami, prysznicami i ratownikami, jak Bagno Elena czy Lido Mappatella, które przyciągają zarówno mieszkańców, jak i turystów szukających wygody. Z kolei dzielnica Posillipo skrywa plaże niemal dzikie – jak Riva Fiorita czy La Gaiola – gdzie zamiast hałasu i tłumów można wsłuchiwać się w szum fal i podziwiać naturalne formacje skalne. Te mniej dostępne lokalizacje sprzyjają kameralnemu wypoczynkowi oraz aktywnościom wodnym, takim jak nurkowanie czy snorkeling. Dzięki tak dużemu zróżnicowaniu wybrzeża Neapolu, plażowanie w tym regionie może mieć zarówno charakter rekreacyjny, jak i kontemplacyjny czy sportowy, odpowiadając na różnorodne potrzeby odwiedzających. Najpiękniejsze plaże w Neapolu Plaża La Gaiola – ukryty skarb w rezerwacie morskim Położona w dzielnicy Posillipo, La Gaiola to część morskiego rezerwatu przyrody Parco Sommerso di Gaiola. Plaża składa się z dwóch małych wysepek połączonych mostkiem, otoczonych krystalicznie czystą wodą idealną do snorkelingu. Dostęp do plaży jest ograniczony – dziennie może ją odwiedzić maksymalnie 100 osób, co zapewnia kameralną atmosferę. Bagno Elena – historyczne kąpielisko z widokiem na Wezuwiusz Bagno Elena to jedno z najstarszych kąpielisk w Neapolu, działające od XIX wieku. Położone w dzielnicy Posillipo, oferuje piaszczystą plażę z widokiem na Wezuwiusz i Zatokę Neapolitańską. Plaża jest dobrze wyposażona – dostępne są leżaki, parasole oraz restauracje serwujące lokalne specjały. Baia delle Rocce Verdi – zielone skały i krystaliczna woda Baia delle Rocce Verdi, położona w Posillipo, to ekskluzywne kąpielisko oferujące naturalne baseny wśród tufowych skał. Plaża jest częścią kompleksu Villa Fattorusso i zapewnia panoramiczne widoki na Zatokę Neapolitańską oraz wyspę Capri. Dostępne są również usługi takie jak wynajem kajaków czy organizacja wydarzeń. Riva Fiorita – romantyczna plaża z dostępem od morza Riva Fiorita to urokliwa, niewielka plaża w dzielnicy Posillipo, dostępna głównie od strony morza. Otoczona klifami i luksusowymi willami, oferuje spokojną atmosferę idealną na romantyczny wypoczynek. Spiaggia del Castello di Baia – plaża u stóp zamku Położona w miejscowości Baia, ta plaża znajduje się u stóp starożytnego zamku, oferując nie tylko możliwość kąpieli, ale także zwiedzania historycznych ruin. Czysta woda i malownicze otoczenie przyciągają zarówno turystów, jak i lokalnych mieszkańców. Plaże w okolicach Neapolu Lido di Miseno – szeroka plaża idealna dla rodzin Lido di Miseno to jedna z najpopularniejszych plaż w okolicach Neapolu, położona w miejscowości Bacoli. Szeroka, piaszczysta plaża z łagodnym zejściem do morza sprawia, że jest idealna dla rodzin z dziećmi. Dostępne są liczne udogodnienia, w tym bary, restauracje i wypożyczalnie sprzętu plażowego. Lido Virgilio – spokojne miejsce z udogodnieniami Lido Virgilio, również zlokalizowane w Bacoli, oferuje złocisty piasek i krystalicznie czystą wodę. Plaża jest mniej zatłoczona niż inne w regionie, co czyni ją idealnym miejscem dla osób szukających spokoju. Na miejscu dostępne są bary, restauracje oraz możliwość wynajęcia leżaków i parasoli. Lido Enea – plaża z basenami i restauracją Lido Enea to kompleks plażowy oferujący nie tylko dostęp do morza, ale także baseny z wodą morską. Na terenie obiektu znajduje się restauracja serwująca dania kuchni włoskiej, a także strefy relaksu z leżakami i parasolami. Plaża jest szczególnie polecana dla rodzin z dziećmi oraz osób ceniących komfortowe warunki wypoczynku. Praktyczne informacje dla plażowiczów Dojazd do plaż – komunikacja miejska i samochodowa Większość plaż w Neapolu i okolicach jest łatwo dostępna zarówno komunikacją miejską, jak i samochodem. Autobusy i pociągi kursują regularnie, a wiele plaż oferuje parkingi dla zmotoryzowanych. Warto jednak pamiętać, że w sezonie letnim miejsca parkingowe mogą być ograniczone, dlatego zaleca się wcześniejsze przybycie. Ceny wstępu i wynajmu leżaków Ceny wstępu na plaże różnią się w zależności od lokalizacji i oferowanych udogodnień. Na plażach prywatnych opłata za wstęp wynosi zazwyczaj od 5 do 15 euro za dzień, w zależności od sezonu i dostępnych usług. Wynajem leżaka i parasola to dodatkowy koszt rzędu 10–20 euro. Plaże publiczne są zazwyczaj bezpłatne, ale mogą nie oferować takich udogodnień jak prysznice czy toalety. Udogodnienia na plażach – bary, toalety, prysznice Większość plaż prywatnych oferuje pełen zakres udogodnień, w tym bary, restauracje, toalety, prysznice oraz możliwość wynajęcia sprzętu plażowego. Na plażach publicznych dostępność tych usług może być ograniczona, dlatego warto wcześniej sprawdzić, co oferuje dana lokalizacja. Porady dla odwiedzających plaże w Neapolu Najlepszy czas na plażowanie Najlepszym okresem na plażowanie w Neapolu jest czas od maja do września, kiedy temperatury są wysokie, a opady minimalne. Warto opalać się bezpiecznie i unikać godzin południowych (12:00–15:00), gdy słońce jest najmocniejsze, i zamiast tego planować plażowanie rano lub późnym popołudniem. Co zabrać ze sobą na plażę Przygotowując się na dzień na plaży, warto zabrać ze sobą: krem z wysokim filtrem UV, ręcznik plażowy, nakrycie głowy i okulary przeciwsłoneczne, wodę i przekąski (na plażach publicznych), obuwie do wody (na plażach kamienistych), maskę i rurkę do snorkelingu (szczególnie na plażach takich jak La Gaiola). Bezpieczeństwo i zasady korzystania z plaż Podczas korzystania z plaż warto przestrzegać kilku podstawowych zasad: Nie zostawiaj śmieci – korzystaj z dostępnych koszy na śmieci. Unikaj hałaśliwego zachowania, szanując innych plażowiczów. Na plażach chronionych, takich jak La Gaiola, przestrzegaj zasad rezerwacji i limitów osób. Zwracaj uwagę na flagi. Źródło: National-Geographic Traveler Nasz ekspert Łukasz Załuski Redaktor naczelny „National Geographic Polska” i National-Geographic.pl. Dziennikarz podróżniczy i popularnonaukowy z 20-letnim stażem. Wcześniej odpowiedzialny m.in. za magazyny „Focus”, „Focus Historia” i „Sekrety Nauki”. Uważny obserwator zmieniającego się świata i nowych trendów podróżniczych. Inicjator projektu pierwszej naukowej rekonstrukcji wizerunków władców z dynastii Jagiellonów. Miłośnik tenisa, książek kryminalnych i europejskich stolic.
Plaże w Bari biją na głowę Chorwację – numer 4 to ukryty klejnot Apulii
Plaże Bari to synonim włoskiego lata nad Adriatykiem. Wybrzeże stolicy Apulii zachwyca różnorodnością: od miejskich kąpielisk z pełną infrastrukturą, przez urokliwe zatoczki w Polignano a Mare, po dzikie plaże ukryte wśród klifów. W tym przewodniku znajdziesz sprawdzone informacje o najlepszych plażach Bari i okolic, wraz z praktycznymi wskazówkami, które pomogą zaplanować idealny wypoczynek nad morzem.
Spis treści: Najpopularniejsze plaże w Bari Malownicze plaże w okolicach Bari Plaże dla rodzin z dziećmi Dzikie i mniej znane plaże Sporty wodne i rekreacja Praktyczne informacje dla turystów Kiedy najlepiej odwiedzić plaże Bari? Miasto Bari, stolica włoskiego regionu Apulia, przyciąga turystów nie tylko zabytkami i kuchnią, ale także pięknymi plażami. Wybrzeże Adriatyku oferuje różnorodne kąpieliska – od piaszczystych plaż miejskich po malownicze zatoczki w okolicznych miejscowościach. Co ciekawe, Bari wcale nie jest tak mały miastem, jak zazwyczaj się sądzi. Jak czytamy w ciekawostkach o Włoszech – to 9. największe miasto Italii. Najpopularniejsze plaże w Bari Plaża Pane e Pomodoro – miejska oaza Plaża Pane e Pomodoro to najbardziej znana plaża miejska w Bari, położona zaledwie kilka minut spacerem od centrum miasta. Jej nazwa, oznaczająca „chleb i pomidor”, nawiązuje do prostoty i autentyczności lokalnej kuchni. Plaża charakteryzuje się piaszczystym brzegiem i łagodnym zejściem do morza, co czyni ją idealnym miejscem dla rodzin z dziećmi. W sezonie letnim dostępne są tu liczne udogodnienia, takie jak prysznice, toalety oraz punkty gastronomiczne serwujące lokalne przysmaki. Dodatkowo w pobliżu znajduje się promenada, która wieczorami tętni życiem gwarnych kawiarni i restauracji. Lido San Francesco – komfort i relaks Lido San Francesco to prywatna plaża położona na północ od centrum Bari. Oferuje szeroki zakres usług, w tym wynajem leżaków i parasoli, przebieralnie, prysznice oraz restauracje serwujące świeże owoce morza. Plaża ta jest szczególnie popularna wśród lokalnych mieszkańców, którzy cenią sobie jej spokojną atmosferę i czystość. Dzięki płytkiemu i spokojnemu morzu Lido San Francesco jest również odpowiednie dla rodzin z małymi dziećmi. Torre Quetta – nowoczesne kąpielisko Torre Quetta to nowoczesna plaża miejska, która w ostatnich latach przeszła znaczną modernizację. Znajduje się na południowym wschodzie Bari i oferuje mieszankę piaszczystych i kamienistych odcinków wybrzeża. Na terenie plaży dostępne są bary, restauracje, a także strefy rekreacyjne z placami zabaw dla dzieci. Wieczorami organizowane są tu koncerty i wydarzenia kulturalne, co przyciąga zarówno mieszkańców, jak i turystów. Dodatkowym atutem jest łatwy dostęp komunikacją miejską oraz przestronny parking dla zmotoryzowanych. Malownicze plaże w okolicach Bari Lama Monachile w Polignano a Mare Lama Monachile, znana również jako Cala Porto, to jedna z najbardziej malowniczych plaż w regionie. Położona w centrum Polignano a Mare, otoczona jest wysokimi klifami, na których wznoszą się białe budynki miasteczka. Plaża ta charakteryzuje się żwirowym brzegiem i krystalicznie czystą wodą. Jest to idealne miejsce dla miłośników fotografii oraz romantycznych spacerów. W sezonie letnim warto przybyć wcześnie rano, aby uniknąć tłumów i znaleźć dogodne miejsce na plażowanie. Porto Ghiacciolo w Monopoli Porto Ghiacciolo to urokliwa plaża położona w Monopoli, tuż obok historycznego opactwa Santo Stefano. Charakteryzuje się drobnym piaskiem i spokojnym, płytkim morzem, co czyni ją idealnym miejscem dla rodzin z dziećmi. Na plaży dostępne są leżaki i parasole do wynajęcia, a także bar serwujący napoje i przekąski. Dzięki swojemu położeniu, plaża oferuje również możliwość zwiedzania pobliskich zabytków oraz spacerów wzdłuż wybrzeża. Cala Paura – urokliwa zatoczka Cala Paura to niewielka, kamienista plaża położona w Polignano a Mare. Otoczona jest naturalnymi klifami i oferuje krystalicznie czystą wodę, idealną do snorkelingu. Plaża ta zachowała swój autentyczny charakter, będąc miejscem spotkań lokalnych mieszkańców. Na miejscu znajdują się bary serwujące świeże owoce morza oraz napoje. Dzięki swojej kameralnej atmosferze, Cala Paura jest doskonałym miejscem na relaks z dala od zgiełku większych plaż. Plaże dla rodzin z dziećmi Bezpieczne kąpieliska z udogodnieniami Rodziny z dziećmi poszukujące bezpiecznych i komfortowych plaż w Bari powinny rozważyć odwiedzenie Lido San Francesco oraz Pane e Pomodoro. Obie plaże oferują łagodne zejścia do morza, płytką wodę oraz dostęp do toalet i pryszniców. Dodatkowo na miejscu dostępne są punkty gastronomiczne serwujące dania odpowiednie dla najmłodszych. W sezonie letnim organizowane są również animacje i zabawy dla dzieci, co czyni te plaże idealnym miejscem na rodzinny wypoczynek. Atrakcje dla najmłodszych na plażach Bari Na plażach takich jak Torre Quetta i Lido San Francesco dostępne są plac zabaw oraz boiska do gry w siatkówkę plażową. Dodatkowo w sezonie letnim organizowane są warsztaty i zajęcia sportowe dla dzieci, prowadzone przez wykwalifikowanych animatorów. Dzięki temu, najmłodsi mogą aktywnie spędzać czas, podczas gdy rodzice relaksują się na leżakach. Warto również wspomnieć o dostępności wypożyczalni sprzętu wodnego, takiego jak kajaki czy paddleboardy, które mogą stanowić dodatkową atrakcję dla całej rodziny. Dzikie i mniej znane plaże Spiaggia del Canalone – ukryty skarb Spiaggia del Canalone to mała, kameralna plaża położona w południowej części Bari. Jest otoczona naturalnymi klifami i bujną roślinnością, co nadaje jej dziki charakter. Plaża ta nie jest wyposażona w udogodnienia, co sprawia, że przyciąga głównie lokalnych mieszkańców poszukujących spokoju i kontaktu z naturą. Ze względu na brak infrastruktury, warto zabrać ze sobą własne jedzenie, napoje oraz parasol przeciwsłoneczny. Plaże w Torre a Mare – spokój i natura Torre a Mare to nadmorska dzielnica Bari, oddalona o około 13 km od centrum miasta. Znajdują się tu liczne, niewielkie plaże i zatoczki, które zachowały swój naturalny charakter. Brak tłumów i komercyjnych udogodnień sprawia, że miejsce to jest idealne dla osób szukających ciszy i kontaktu z przyrodą. W okolicy znajdują się również tradycyjne restauracje serwujące świeże owoce morza, co pozwala na połączenie relaksu na plaży z kulinarnymi doznaniami. Sporty wodne i rekreacja Plaże w Bari oferują szeroki wachlarz aktywności dla miłośników sportów wodnych. Na plażach takich jak Torre Quetta, Pane e Pomodoro czy Lido San Francesco dostępne są liczne atrakcje: od klasycznego pływania i snorkelingu, przez kajaki i paddleboardy, aż po windsurfing i żeglarstwo. Torre Quetta wyróżnia się jako miejsce szczególnie przyjazne dla aktywnych turystów – posiada dobrze zorganizowaną infrastrukturę do uprawiania sportów wodnych oraz strefy rekreacyjne z boiskiem do siatkówki plażowej i siłownią na świeżym powietrzu. Organizowane są tu również zajęcia grupowe z jogi i pilatesu, zwłaszcza w porach porannych. W regionie działa także kilka certyfikowanych szkół nurkowania, oferujących kursy zarówno dla początkujących, jak i zaawansowanych nurków, z możliwością eksploracji podwodnych jaskiń i wraków wzdłuż wybrzeża Apulii. Wypożyczalnie sprzętu i szkoły surfingu Na najbardziej popularnych plażach, takich jak Torre Quetta, działają wypożyczalnie sprzętu wodnego, a także szkoły surfingu i kitesurfingu. Oferują one lekcje z doświadczonymi instruktorami, a także możliwość zapisania dzieci na półkolonie sportowe. W niektórych miejscach dostępne są też rejsy łodziami motorowymi, katamaranami czy rowerami wodnymi, które umożliwiają eksplorację wybrzeża od strony morza. Praktyczne informacje dla turystów Dojazd do plaż i parkingi Większość plaż miejskich w Bari jest łatwo dostępna zarówno pieszo, jak i transportem publicznym. Autobusy miejskie kursują regularnie z centrum do Lido San Francesco, Torre Quetta i Pane e Pomodoro. Plaże w okolicznych miejscowościach, takich jak Polignano a Mare czy Monopoli, najlepiej odwiedzić samochodem lub pociągiem Trenitalia. W sezonie letnim część parkingów przy plażach jest płatna – ceny wahają się od 1 do 2 euro za godzinę. Warto jednak wcześniej zapoznać się z lokalnymi regulacjami, ponieważ niektóre strefy (szczególnie w mniejszych miejscowościach) są objęte zakazem parkowania w weekendy. Udogodnienia i infrastruktura plażowa Większość popularnych plaż oferuje pełne zaplecze sanitarno-gastronomiczne: toalety, prysznice, bary, wypożyczalnie leżaków i parasoli. Część z nich ma również dostęp do Wi-Fi i strefy relaksu. Torre Quetta oraz Pane e Pomodoro posiadają rampy dla wózków inwalidzkich, co czyni je bardziej dostępnymi dla osób z niepełnosprawnościami. Prywatne kąpieliska (tzw. lido) są często lepiej wyposażone niż plaże publiczne, ale wejście na nie bywa płatne – zazwyczaj 10–25 euro za cały dzień w zależności od sezonu. Kiedy najlepiej odwiedzić plaże Bari? Sezon turystyczny i warunki pogodowe Najlepszy czas na plażowanie w Bari przypada od końca maja do połowy września. W tym okresie temperatury oscylują wokół 27–32°C, a woda w Adriatyku osiąga przyjemne 24–26°C. Czerwiec i wrzesień to miesiące szczególnie polecane dla osób, które chcą uniknąć tłumów, a jednocześnie skorzystać z pełni uroków wybrzeża. Latem w Bari praktycznie nie pada, co gwarantuje idealne warunki do plażowania przez większość dni tygodnia. Warto jednak pamiętać o ochronie przeciwsłonecznej – słońce potrafi być intensywne już od godzin porannych. Wydarzenia i festiwale nad morzem W okresie letnim wiele nadmorskich miejscowości organizuje festyny, koncerty i lokalne święta związane z morzem. Polignano a Mare jest gospodarzem Red Bull Cliff Diving World Series, a w Monopoli odbywa się Festa di San Francesco da Paola – święto patrona rybaków. Wydarzenia te są nie tylko atrakcją kulturalną, ale też okazją do spróbowania lokalnych potraw, poznania tradycji i integracji z mieszkańcami regionu. Źródło: National Geographic Traveler Nasz ekspert Łukasz Załuski Redaktor naczelny „National Geographic Polska” i National-Geographic.pl. Dziennikarz podróżniczy i popularnonaukowy z 20-letnim stażem. Wcześniej odpowiedzialny m.in. za magazyny „Focus”, „Focus Historia” i „Sekrety Nauki”. Uważny obserwator zmieniającego się świata i nowych trendów podróżniczych. Inicjator projektu pierwszej naukowej rekonstrukcji wizerunków władców z dynastii Jagiellonów. Miłośnik tenisa, książek kryminalnych i europejskich stolic.
Jak zachowywać się na plaży? Eksperci alarmują: brak kultury to coraz większy problem
Choć większość turystów nie kieruje się złą wolą, brak świadomości bywa równie szkodliwy jak celowe ignorowanie zasad. „Kultura plażowania” wymaga dziś nie tylko dbałości o środowisko, ale także uważności na potrzeby i komfort wszystkich odpoczywających na piasku.
Spis treści: Niewłaściwe zachowania na plaży Społeczna hipokryzja na piasku W sezonie wakacyjnym wiele osób decyduje się na wypoczynek nad wodą, co sprawia, że nadmorskie plaże stają się przestrzenią intensywnej obecności turystów. W jednym miejscu spotykają się wówczas różne zwyczaje, style bycia oraz odmienne sposoby spędzania wolnego czasu. Ta różnorodność, choć naturalna, niesie ze sobą ryzyko nieporozumień i napięć. Wspólna przestrzeń wymaga więc wzajemnego poszanowania granic – zarówno fizycznych, jak i kulturowych. Niektóre zachowania, takie jak opalanie topless, spożywanie posiłków w większym gronie czy nadmierne zbliżanie się do innych plażowiczów, mogą być odbierane jako naruszające przyjęte normy społeczne. Tym bardziej warto zadać sobie pytanie, jak naprawdę zachowujemy się na plaży – i jak nasza obecność wpływa na otoczenie. Niewłaściwe zachowania na plaży Z najnowszego badania serwisu Beach.com, przeprowadzonego wśród 1000 respondentów w USA, wynika, że aż 93% uczestników deklaruje przestrzeganie zasad odpowiedniego zachowania na plaży. Równocześnie 92% przyznaje się do co najmniej jednego zachowania, które powszechnie uznawane jest za niewłaściwe. To właśnie ta wyraźna rozbieżność między samooceną a rzeczywistymi nawykami plażowiczów stała się głównym przedmiotem analizy badania. Najczęściej wskazywane przewinienia to: oddawanie moczu w wodzie, spożywanie alkoholu oraz zabieranie piasku i muszli. Aż 70,1% respondentów przyznało się do sikania do morza – i to wyłącznie wśród tych, którzy byli gotowi otwarcie to zadeklarować. Kolejne 48,6% spożywało alkohol na plaży, a 38,6% wynosiło z niej muszle lub piasek. Choć każde z tych zachowań może nieść określone konsekwencje, szczególnie niepokojące z punktu widzenia ekologii jest masowe zbieranie muszli. Badanie opublikowane w 2014 roku wykazało, że proceder ten zaburza równowagę lokalnych siedlisk: przyspiesza erozję, zakłóca cykl obiegu węglanu wapnia oraz wpływa na liczebność i różnorodność organizmów, które wykorzystują muszle jako schronienie. – Muszle mięczaków mają pierwszorzędne znaczenie dla krabów pustelników. Choć piaszczyste plaże nie są ich naturalnym środowiskiem, muszle ślimaków występujące na błotnistych równinach i skalistych brzegach stanowią dla tych zwierząt podstawowe źródło zasobów. Co ważne, wiele małych organizmów osiada też na nieużytkowanych muszlach, więc ich usunięcie oznacza utratę siedlisk dla całych kolonii – tłumaczył Geerat Vermeij, profesor geologii i specjalista w dziedzinie mięczaków z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Davis. Społeczna hipokryzja na piasku Lista niewłaściwych zachowań nie kończy się jednak na trzech najczęściej wskazywanych przewinieniach. Badanie Beach.com ujawniło również inne nawyki, które zakłócają spokój i komfort wspólnego wypoczynku. Wśród nich znalazły się: długotrwałe zajmowanie publicznych toalet, głośne odtwarzanie muzyki z głośników, palenie papierosów, pozostawianie odpadków po czworonogach, dokarmianie dzikich zwierząt oraz przebywanie zbyt blisko innych plażowiczów bez uzasadnionej potrzeby. Co ciekawe, te same osoby, które przyznają się do łamania plażowego savoir-vivre’u, chętnie krytykują podobne zachowania u innych. Zespół badawczy zwrócił uwagę na to zjawisko, podkreślając, że wiele osób nie dostrzega własnych niedociągnięć, jednocześnie otwarcie potępiając je u pozostałych plażowiczów. – Po cichu przyznają się do niewłaściwego zachowania na plaży, ale znacznie częściej mówią o złym zachowaniu innych. Choć 93% twierdzi, że przestrzega zasad, to 92% deklaruje, że zdarza im się je łamać. Co więcej, aż 70% uczestników badania przyznaje, że to właśnie cudze zachowania negatywnie wpływają na ich doświadczenia związane z pobytem na plaży – zauważyli autorzy raportu, dodając, że ten rozdźwięk między deklaracjami a rzeczywistymi postawami badacze określają mianem społecznej hipokryzji. Jak w takim razie należy się zachowywać? Podstawowe zasady „etykiety plażowej” nie są skomplikowane – opierają się przede wszystkim na konsekwencji i wzajemnym szacunku. Wystarczy pamiętać o tym, by sprzątać po swoim psie, unikać głośnego słuchania muzyki bez słuchawek, zachowywać odpowiedni dystans wobec innych plażowiczów czy pozostawiać plażę w takim stanie, w jakim ją zastaliśmy. Źródła: Travel + Leisure, Beach.com Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Tylko dla odważnych: 5 najlepszych plaż nudystów – Sprawdź, gdzie można się obnażyć!
Najlepsze plaże nudystów na świecie przyciągają podróżników pragnących wolności, natury i słońca bez ograniczeń. Choć nie brakuje kontrowersji wokół nagości w miejscach publicznych, wiele z tych plaż cieszy się statusem kultowych. Sprawdź, gdzie można bez skrępowania opalać się nago — legalnie i bezpiecznie.
Spis treści: Haulover – Miami, USA Plaża Guvano – Cinque Terre, Włochy Cap d’Agde – Francja Plage de Tahiti – Saint-Tropez, Francja Samurai Beach – Australia Choć nagość w przestrzeni publicznej wciąż budzi emocje, plaże nudystów od lat mają swoich zagorzałych zwolenników. Dla wielu osób to nie tylko forma relaksu, ale i manifestacja akceptacji własnego ciała oraz styl życia w zgodzie z naturą. Niedawno opisywaliśmy parę, która nago podróżuje po świecie. Najbardziej znane plaże dla nudystów oferują nie tylko spektakularne krajobrazy i krystalicznie czystą wodę, ale też komfortową infrastrukturę oraz atmosferę pełną swobody i szacunku. Poniżej opisujemy 5 miejsc, które na całym świecie uchodzą za raj dla naturystów. Haulover – Miami, USA Haulover Beach w Miami na Florydzie to jedna z najsłynniejszych plaż nudystów w Stanach Zjednoczonych i zarazem jedna z najbardziej rozpoznawalnych na świecie. Co roku odwiedzana jest przez setki tysięcy turystów, a strój kąpielowy jest tam całkowicie opcjonalny. Szeroka, piaszczysta plaża nie funkcjonuje „na dziko” – działa legalnie, w ramach lokalnych regulacji. Wyposażona jest w infrastrukturę dla plażowiczów oraz nadzorowana przez ratowników. Granice strefy nagości wyznaczają wyraźne tablice ostrzegawcze: „Uwaga! Za tym punktem możesz napotkać nagich plażowiczów”. Plaża Guvano – Cinque Terre, Włochy Plaża Guvano na riwierze liguryjskiej, w pobliżu miejscowości Corniglia, to jedno z najbardziej ukrytych miejsc dla miłośników naturyzmu. Dojście do niej nie jest proste – prowadzi przez tajemniczy tunel wykuty w litej skale, pogrążony w całkowitej ciemności. Latarka to obowiązkowe wyposażenie każdego, kto chce pokonać tę trasę po stromych schodach i pagórkach. Na miejscu strój kąpielowy jest opcjonalny, a nagroda za wysiłek to niezwykły widok: lazurowe morze, monumentalne klify i kamienista plaża, którą wielu określa mianem Zaginionego Świata – tyle że zamiast dinozaurów spotkamy tu przyjaznych nudystów. Guvano wciąż pozostaje poza głównym szlakiem turystycznym, co czyni ją prawdziwym rajem dla wtajemniczonych. Warto pamiętać, że okoliczne Cinque Terre właśnie zmieniło zasady zwiedzania. Cap d’Agde – Francja To miejsce bywa określane mianem stolicy światowego naturyzmu – i nie bez powodu. Nagość nie jest tu wyborem, lecz zasadą, obowiązującą nie tylko na plaży, ale również w całym miasteczku Village Naturiste, gdzie ubranie pozostaje wyłącznie opcjonalne. Nagich ludzi można spotkać wszędzie – na ulicach, w restauracjach, a nawet w sklepach. Wybierając się do Cap d’Agde, trzeba mieć pełną świadomość jego specyfiki. To miejsce wyłącznie dla osób gotowych na pełną swobodę – jeśli szukasz plaży z luźniejszymi zasadami dotyczącymi stroju, ten francuski kurort może się okazać zbyt odważny. Plage de Tahiti – Saint-Tropez, Francja Ta plaża na Rivierze Francuskiej, która została rozsławiona przez film „I Bóg stworzył kobietę” z 1956 roku, który przyniósł sławę Brigitte Bardot, do dziś uchodzi za ikonę francuskiego stylu i swobody. Opalanie topless jest tu normą, a samą plażę chętnie odwiedzają piękni i bogaci z całego świata – w tym gwiazdy Hollywood, którym nieustannie towarzyszą paparazzi. Jeśli marzy ci się relaks w otoczeniu luksusu i sławy, Plage de Tahiti będzie idealnym wyborem. Trzeba jednak pamiętać, że urok tego miejsca idzie w parze z wysokimi cenami, charakterystycznymi dla Saint-Tropez. Samurai Beach – Australia Położona w Port Stephens, w stanie Nowa Południowa Walia, Samurai Beach to jedna z najbardziej znanych plaż nudystów na świecie. Otoczona wydmami i bujną roślinnością, zapewnia pełną prywatność i naturalną osłonę. Szeroka, piaszczysta przestrzeń sprzyja swobodnemu plażowaniu, także topless – bez krępacji i tłumów. Ci, którzy chcą zintegrować się z lokalną społecznością naturystów, powinni zaplanować wizytę na luty. To właśnie wtedy odbywa się coroczny piknik naturystów, którego kulminacją jest słynna Naga Olimpiada – wydarzenie pełne humoru, sportu i dobrej energii. Źródło: National Geographic Polska Nasz ekspert Łukasz Załuski Redaktor naczelny „National Geographic Polska” i National-Geographic.pl. Dziennikarz podróżniczy i popularnonaukowy z 20-letnim stażem. Wcześniej odpowiedzialny m.in. za magazyny „Focus”, „Focus Historia” i „Sekrety Nauki”. Uważny obserwator zmieniającego się świata i nowych trendów podróżniczych. Inicjator projektu pierwszej naukowej rekonstrukcji wizerunków władców z dynastii Jagiellonów. Miłośnik tenisa, książek kryminalnych i europejskich stolic.
To najpiękniejsze plaże w Chorwacji. Tak blisko Polski, a tak egzotycznie
Chorwacja to jeden z ulubionych wakacyjnych kierunków Polaków – i trudno się dziwić. Malownicze wybrzeże, lazurowa woda i zjawiskowe plaże tworzą klimat niemal jak z egzotycznych wysp. Sprawdź, które miejsca zachwycają najbardziej.
W tym artykule: Plaża Paradise Beach Plaża Slanica Beach Plaża Stiniva Plaża Zlatni Rat Plaża Trstenica Plaża Zrce Beach Plaża Vela Plaża Punta Rata Plaża Sveti Ivan Plaża Bacvice Chorwacja kojarzy nam się przede wszystkim z plażami kamienistymi i żwirowymi. Należy jednak wyraźnie podkreślić, że coś dla siebie znajdą tam także miłośnicy niekończących się połaci piasku. Te z całą pewnością są równie piękne, co plaże nad Bałtykiem, a w opinii wielu osób są nawet piękniejsze. Gdzie znajdziemy najciekawszą plażę w Chorwacji? Poniżej przedstawiamy 10 naszych propozycji. Plaża Paradise Beach Piaszczyste plaże w Chorwacji nie występują tak licznie, jak kamieniste i żwirowe. Nie zmienia to jednak faktu, że te bez wątpienia należą do najpiękniejszych w Europie. Jedną z najciekawszych jest Paradise Beach, zlokalizowana w mieście Lopar ( wyspa Rab, północna część Chorwacji). Już sama nazwa tego miejsca mówi wiele na temat jego walorów. Pas piasku o długości ok. 1600 metrów jest położony w scenerii, która do złudzenia przypomina jedną z tropikalnych wysp. Zapierające dech w piersiach krajobrazy nie są jedynym atutem Paradise Beach. Należy podkreślić, że ze względu na znakomite warunki, plaża została uhonorowana certyfikatem Błękitnej Flagi. Plaża Slanica Beach Kolejną pozycję na naszej liście zajmuje plaża zlokalizowana na wyspie Murter. Slanica Beach, bo o niej mowa, częściowo jest pokryta żwirem, a częściowo - piaskiem. To miejsce szczególnie polecamy rodzinom podróżującym z dziećmi - w odległości do 40 metrów od linii brzegu woda jest bezpiecznie płytka. Kolejna zaleta Slanica Beach to świetnie rozbudowana infrastruktura turystyczna. Nie brakuje tam nastrojowych kawiarni i barów, a najmłodsi mogą skorzystać z typowo nadmorskich atrakcji - niższych lub wyższych zjeżdżalni. Warto jednak wspomnieć, że to miejsce niekoniecznie spodoba się osobom, które najlepiej czują się z dala od tłumów. Slanica Beach jest jedną z popularniejszych chorwackich plaż, więc w sezonie nie należy spodziewać się spokoju. Na szczęście nadmorskie miasta w Chorwacji oferują też znacznie cichsze zakątki, a Murter nie stanowi tu wyjątku. Plaża Stiniva Ci z nas, którzy liczą na piękne zdjęcia z wakacyjnej podróży, obowiązkowo powinni odwiedzić wyspę Vis. W jej południowej części, między skalistymi klifami kryje się jedna z najpiękniejszych plaż, jakie znajdziemy w tej części Europy - Stiniva. To magiczne miejsce urzeka swoim pięknem i... odludną atmosferą. Nawet w szczycie sezonu nie zastaniemy tam tłumów. Skoro mówimy tu o jednej z najpiękniejszych chorwackich plaż, z czego wynika mała popularność tego miejsca? To zasługa mocno utrudnionego dostępu. Na plażę można dojść piesza, ale nie polecamy tej drogi. Zanim postawimy stopę na nadmorskich kamieniach, będziemy musieli pokonać strome zejście. Osoby, które nie czują się pewnie w takich warunkach (i rodziny z dziećmi) powinny zrezygnować z tej opcji. Bezpieczniej będzie wypożyczyć łódź i dotrzeć to tego magicznego zakątka drogą morską. Plaża Zlatni Rat Kolejnym miejscem na naszej liście jest Zlatni Rat, czyli Złoty Róg. Plaża położona w miejscowości Bol (wyspa Brac) ma formę półwyspu o kształcie trójkąta z zaokrąglonym wierzchołkiem, wysuniętego w głąb morza. Ten niezwykły kształt jest zasługą działalności wiatru i prądów morskich. Lazurowa woda, która otacza piaszczystą połać, tworzy niezwykle egzotyczną scenerię. Panujący tam klimat stwarza świetne warunki do uprawiania sportów wodnych, zwłaszcza windsurfingu. Plaża Trstenica Żwirowo-piaszczysta plaża Trstenica mieści się w mieście Orebić - znanym chorwackim kurorcie. To propozycja idealna dla tych wczasowiczów, którzy nie lubią spędzać całego dnia otuleni palącymi promieniami słońca - wzdłuż części nadmorskiego pasa rosną lasy sosnowe, które rzucają na plażę sporo cienia. Przy plaży znajdziemy promenadę prowadzącą aż do portu. To centrum turystycznego życia miasta. Znajdziemy tam wiele kawiarni i restauracji serwujących wyśmienite lokalne specjały. Plaża Zrce Beach Kolejna z rajskich plaż - Zrce Beach - leży na wyspie Pag, w miasteczku Novalja. Pięknie położony żwirowy pas zapewnia fantastyczny widok na porośnięte zielenią wzgórza. To jednak nie krajobraz i krystalicznie czysta woda (plaża ma certyfikat Błękitnej flagi) rozsławia to miejsce. Tuż przy plaży zlokalizowane są liczne kluby i dyskoteki. Nie bez powodu miejsce to określa się mianem chorwackiej Ibizy. Impreza trwa tam właściwie przez całą dobę, więc ta piękna plaża najbardziej spodoba się wczasowiczom, którzy lubią wypoczywać przy akompaniamencie muzyki klubowej. Plaża Vela Kurort Baska, położony na wyspie Krk, jest jednym z najchętniej wybieranych miejsc przez wczasowiczów. Plaża Vela jest zatem znanym miejscem, ale na tyle urokliwym, że po prostu nie mogło zabraknąć jej w tym zestawieniu. Niemal 2-kilometrowy pas piasku zapewnia typowo śródziemnomorskie widoki. Świetnie rozwinięta infrastruktura sprzyja aktywnemu wypoczynkowi i leniwym kąpielom słonecznym. Ze względu na swoją popularność, to miejsce najczęściej jest dość zatłoczone, ale i tak warto je odwiedzić. Plaża Punta Rata Udajmy się teraz do miejscowości Brela, na urokliwe wybrzeże Riwiery Makarskiej. To miejsce obfituje w niesamowite plaże. Na którą warto się udać? Punta Rata zdecydowanie powinna znaleźć się w planie wycieczki, o ile nie przeszkadza nam wypoczywanie na żwirze. Wzdłuż plaży rośnie las sosnowy, który zapewnia przyjemnie chłodny cień i rozpieszcza zapachem drzew iglastych. Niesamowity klimat tego miejsca tworzą skały, które częściowo wkraczają w głąb morza. Plaża Sveti Ivan Przedostatnia pozycja na naszej liście to kolejna z nielicznych plaż w Chorwacji, które nie są zbyt tłumnie oblegane. W zachodniej części wyspy Cres leży niewielka miejscowość Lubenice. Tuż obok wioski znajdziemy niezwykle malowniczą i nastrojową plażę Sveti Ivan. Nie znajdziemy tam straganów z pamiątkami, barów i restauracji. Są za to piękne widoki, cisza, spokój i lazurowa woda. Podobnie jak ma to miejsce w przypadku plaży Stiniva, do Sveti Ivan możemy dotrzeć stromym i niezbyt bezpiecznym zboczem. Także w tym przypadku polecamy pewniejszą i bezpieczniejszą drogę morską. Plaża Bacvice Naszą ostatnią propozycją jest piękna plaża Bacvice. Swoją nazwę zawdzięcza dzielnicy Splitu, w której jest położona. Kilkaset metrów dalej znajduje się tamtejszy port, ale spokojnie - od strefy przemysłowej turystów odgradza szeroki cypel. Piaszczysty pas charakteryzuje się łagodnym zejściem do morza, a że leży w zatoce, woda tam jest przyjemnie ciepła. W pobliżu zlokalizowane są kawiarnie, restauracje i sklepy, czyli wszystko, co jest potrzebne do przyjemnego wypoczynku. PRZECZYTAJ TAKŻE: Najpiękniejsze miasta w Chorwacji [PRZEWODNIK]
Surrealistyczna plaża w Europie hitem sieci. Ma piasek przypominający popcorn
Popcorn Beach przyciąga turystów z całego świata i cieszy się popularnością w mediach społecznościowych. Ten wyjątkowy obiekt geologiczny stanowi jednocześnie przypomnienie, jak łatwo ingerencja człowieka może zakłócić funkcjonowanie wrażliwego ekosystemu.
Spis treści: „Popcornowa plaża” na jednej z Wysp Kanaryjskich Rodolity, czyli co naprawdę tworzy „popcornowy piasek”? Czy najpiękniejsze są plaże o piasku białym, czarnym, a może różowym? To pytanie od lat dzieli miłośników nadmorskiego wypoczynku. Niewielu jednak wie, że na świecie istnieją wybrzeża jeszcze bardziej osobliwe, których wygląd nie przypomina klasycznych obrazów z folderów turystycznych. Otóż na północy jednej z hiszpańskich wysp znajduje się plaża, która przypomina raczej salę kinową niż nadmorski krajobraz. Playa del Bajo de la Burra pokryta jest bowiem strukturą do złudzenia przypominającą popcorn. Ten niezwykły fenomen geologiczny stał się nie tylko internetową sensacją, lecz także przedmiotem badań naukowych oraz symbolem potrzeby ochrony wrażliwych, narażonych na eksploatację środowisk przyrodniczych. „Popcornowa plaża” na jednej z Wysp Kanaryjskich Playa del Bajo de la Burra, znana szerzej jako Popcorn Beach, leży na północnym wybrzeżu Fuerteventury – drugiej pod względem wielkości wyspy archipelagu Wysp Kanaryjskich. Choć jej oficjalna nazwa, tłumaczona jako „plaża oślego podbrzusza”, nie oddaje jej rzeczywistego charakteru, miejsce to zyskało międzynarodową rozpoznawalność dzięki nietypowemu ukształtowaniu terenu. Nie kolor, lecz struktura podłoża sprawia, że ta plaża nie przypomina żadnej innej. Białe, porowate formacje nie są fragmentami koralowców ani klasycznymi odłamkami skał. To martwe rodolity, czyli wapienne struktury powstające z czerwonych alg, które przez dziesiątki lat kształtują się pod wpływem naturalnych procesów biologicznych i geologicznych. Jak tłumaczy Canary Islands Tourism, słońce, fale i erozja nadają im owalne, nieregularne formy. Ich jasna barwa i kształt przywodzą na myśl prażoną kukurydzę, co tłumaczy ich ogromną popularność w mediach społecznościowych. Choć ta plaża przyciąga tysiące odwiedzających, nie należy do miejsc typowo rekreacyjnych. Wody wzdłuż wybrzeża bywają wzburzone, a brak infrastruktury – w tym leżaków czy ratowników – sprawia, że nie jest to przestrzeń do kąpieli czy rodzinnego plażowania. Playa del Bajo de la Burra sprzyja raczej spacerom, fotografii i kontemplacji krajobrazu niż standardowemu wypoczynkowi znanemu z nadmorskich kurortów. Popcorn Beach na Fuerteventurze Rodolity, czyli co naprawdę tworzy „popcornowy piasek”? Warto wiedzieć, że te z pozoru przypominające przekąskę formacje to w rzeczywistości martwe fragmenty organizmów morskich z rodzaju Lithothamnion. W badaniu opublikowanym w czasopiśmie „Frontiers in Marine Science” w 2022 roku wyjaśniono, że rodolity tworzą się na dnie morskim w warunkach sprzyjających rozwojowi czerwonych alg. Rosną one niezwykle wolno – według danych Canary Islands Tourism, tempo ich wzrostu to zaledwie jeden milimetr rocznie. Niektóre z fragmentów obecnych na Popcorn Beach mają ponad 4000 lat. Jak podkreślają autorzy wspomnianego badania, ich rozmieszczenie i przetrwanie zależą od wielu czynników środowiskowych – światła, temperatury, prądów wodnych, a także obecności naturalnych barier morskich i bogactwa lokalnych ekosystemów. Choć bryłki przypominające popcorn mogą wydawać się niepozorne, mają fundamentalne znaczenie ekologiczne. Rodolity stanowią siedlisko dla wielu gatunków organizmów morskich. Jak ostrzegają naukowcy, usuwanie ich z naturalnego środowiska zaburza lokalną równowagę biologiczną. W raporcie czytamy: „Rodolity mają kluczowe znaczenie dla utrzymania bioróżnorodności, a ich usuwanie prowadzi do utraty funkcji ekosystemów”. Z tego względu lokalne władze oraz organizacje ochrony przyrody prowadzą kampanie edukacyjne, których celem jest zwiększenie świadomości odwiedzających. W ramach programu #pasasinhuellaporlaoliva (czyli „nie zostawiaj śladów”) zachęcają do nieingerowania w naturalne środowisko. Turyści są informowani, że zabieranie rodolitów z plaży może skutkować konsekwencjami prawnymi, a działania oparte na szacunku wobec przyrody są niezbędne do ochrony lokalnych ekosystemów. Źródła: Travel + Leisure, Visit Fuerteventura Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Grecka wyspa z najczystszą wodą na świecie. Widoki jak na Malediwach
Ukryta między bardziej znanymi wyspami, ta grecka enklawa zachwyca nie tylko krystalicznie czystą wodą, ale też widokami jak z pocztówki. Poznaj plażę, która bije rekordy popularności wśród wtajemniczonych.
Spis treści: Nieznana plaża zdeklasowała resztę świata Kimolos – enklawa spokoju i autentyczności W dobie masowej turystyki może się nam wydawać, że niełatwo trafić na miejsce, gdzie natura pozostała nietknięta, a czas płynie zgodnie z rytmem fal. Takie regiony cały czas jednak istnieją i to w krajach, które uchodzą za turystyczne raje. Przykładem może być Kimolos. To maleńka grecka wyspa położona na Morzu Egejskim. Do niedawna mało kto o niej słyszał. Zmieniło się to po tym, jak została uznana za miejsce z najczystszą plażą na świecie. Nieznana plaża zdeklasowała resztę świata Na Kimolos znajduje się Prassa – plaża, która według międzynarodowego badania została uznana za miejsce z najbardziej krystaliczną wodą na Ziemi. Eksperci z amerykańskiej agencji turystyczna Florida Panhandle przeanalizowali miliony opinii podróżnych z całego świata. Skupili się na frazie „czysta woda”, która to najczęściej pojawiała się właśnie w kontekście Prassy. Kto wcześniej znał to miejsce, nie będzie zaskoczony. Biała linia brzegowa kontrastuje tam z turkusowym morzem, co przypomina widoki znane m.in. z Tajlandii. W odróżnieniu od popularnych kurortów, wysepka leżąca między Milos i Pros jest dość rzadko odwiedzana przez turystów. Na stałe mieszka tu niespełna tysiąc osób, co nadaje Kimolos wyjątkowy, kameralny charakter. W sezonie letnim przybywa tu nieco więcej gości, ale wciąż nie doświadczymy takiego zgiełku, jak na Krecie czy Rodos. Najłatwiej dostać się tu promem z sąsiedniej Milos, gdzie funkcjonuje lotnisko. Poszukiwacze przygód mogą również przypłynąć na Kimolos z Aten. Kimolos – enklawa spokoju i autentyczności Choć to Prassa przyciągnęła uwagę świata, Kimolos oferuje znacznie więcej plaż, a każda z nich ma swój własny klimat. Rodziny z dziećmi pokochają szeroką i płytką Aliki. Poszukiwaczy ustronnych miejsc zachwyci Bonatsa – cicha plaża ukryta w zatoczce, idealna do snorkelingu. Z kolei ci, którzy podróżują dla spektakularnych widoków i dzikiej przyrody, powinni odwiedzić Mavrospilię. Nie można też pominąć Agios Georgios, znanej także jako Psathi Beach – złoty piasek i lazurowe fale tworzą tu niemal pocztówkowy krajobraz. Kimolos to również fascynująca historia i unikatowy krajobraz. Nazwa wyspy pochodzi od mitycznego pierwszego mieszkańca – Kimolosa. W czasach starożytnych była miejscem sporów między Atenami a Spartą. W średniowieczu stała się znana dzięki wydobywanej tu ziemi kimolskiej. To naturalny minerał używany stosowany m.in. w branży kosmetycznej. Wulkaniczne pochodzenie wyspy pozostawiło po sobie spektakularne formacje, z których najbardziej znana to Skiadi – gigantyczny kamienny „grzyb” wyrzeźbiony przez siły natury. Źródło: Greek Reporter Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz podróżniczy, rowerzysta, górołaz. Poza szlakiem amator kuchni włoskiej, popkultury i języka hiszpańskiego.
Foka szara zaskoczyła turystów w Brzeźnie. Jak się zachować w takiej sytuacji?
Turystów wypoczywających na plaży w Gdańsku-Brzeźnie spotkała niecodzienna niespodzianka — między ręcznikami i parawanami pojawiła się... foka. Zwierzę od razu wzbudziło sensację w mediach społecznościowych. Co robić, gdy na plaży spotkamy dzikiego mieszkańca Bałtyku?
Spis treści: Foka zaskoczyła plażowiczów w Gdańsku Gdzie żyją foki w Polsce? W letnich miesiącach Bałtyk kojarzy nam się przede wszystkim z miejscem wakacyjnego wypoczynku. Plaże pełne turystów, promenady z pamiątkami – takie widoki zastaniemy w nadmorskich kurortach mniej więcej od czerwca do początku września. A przecież przez cały rok Morze Bałtyckie (wraz z wybrzeżem) jest domem dla wielu gatunków dzikich zwierząt. Niekiedy natura w zaskakujący sposób przypomina o tym turystom. Foka zaskoczyła plażowiczów w Gdańsku Na początku lipca na rozgrzany piasek gdańskiej plaży w Brzeźnie wturlała się foka. Zwierzę od razu wzbudziło niemałą sensację. Większość osób, zaskoczona jej obecnością, odsunęła się na bok, robiąc miejsce. Foka, nie przejmując się zbytnio tłumem, ułożyła się w piasku i przez dłuższą chwilę odpoczywała, pozując nieświadomie do setek zdjęć i filmów. W końcu sama bezpiecznie wróciła do wody. Wcześniej bez większych przeszkód poruszała się między ręcznikami i parawanami. Nagranie z plażowania foki w Gdańsku błyskawicznie obiegło media społecznościowe. Choć sytuacja zakończyła się szczęśliwie, pojawienie się dzikiego zwierzęcia w tłumie ludzi wywołało dyskusję na temat odpowiedniego zachowania w takich przypadkach. Specjaliści przypominają, że jeśli zauważymy fokę na plaży, powinniśmy zachować dystans, nie zbliżać się do niej, nie próbować jej głaskać, karmić czy robić sobie z nią zdjęć. Najlepiej oddalić się w ciszy i zgłosić sytuację do Błękitnego Patrolu WWF, dzwoniąc pod numer 795 536 009. To zespół specjalistów i wolontariuszy, którzy dbają o bezpieczeństwo dzikich zwierząt morskich w Polsce, w tym właśnie fok. Gdzie żyją foki w Polsce? Zazwyczaj foki preferują odludne, spokojne miejsca. Zdarza się jednak, że podpływają bliżej miast czy zatłoczonych plaż. Niestety, coraz częstszy kontakt z człowiekiem nie zawsze kończy się dobrze. Zwierzęta bywają płoszone i stresowane. Dlatego tak ważne jest, by budować społeczną świadomość i edukować turystów. W Bałtyku żyją trzy gatunki fok: szara, obrączkowana i pospolita, z czego najczęściej spotykana w polskiej części morza jest foka szara. Może osiągać długość nawet około 250 cm i ważyć do 200 kg. Główne skupiska fok w Polsce znajdują się w rejonie ujścia Wisły. Z odpowiedniego dystansu można je oglądać np. w rezerwacie przyrody Mewia Łacha, położonym między Świbnem a Mikoszewem. Tam, z dala od ludzi, foki regularnie wygrzewają się na piaszczystych łachach i wysepkach. Jak sama nazwa wskazuje, Rezerwat Mewia Łacha powstał z myślą o ochronie siedlisk ptaków. Z czasem jednak stał się także ważnym miejscem dla fok. Na miejscu organizowane są specjalne rejsy edukacyjne, podczas których przewodnicy opowiadają o życiu morskich ssaków i zasadach ich ochrony. Źródło: Facebook Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz podróżniczy, rowerzysta, górołaz. Poza szlakiem amator kuchni włoskiej, popkultury i języka hiszpańskiego.
Najpiękniejsze plaże w Polsce. Latem przyciągają turystów jak magnes. „Jest pięknie”
Piaszczyste, szerokie, w centrum turystycznego zgiełku lub na zacisznym uboczu – polskie plaże zachwycają różnorodnością od lat. Niektóre z nich urzekły turystów szczególnie. Wybraliśmy trzy z nich, które najczęściej pojawiają się w podróżniczych rankingach i plebiscytach.
Spis treści: Na tej plaży dla turystów nie zabraknie miejsca „Polski Dubaj” zachwycił wczasowiczów Polska plaża doceniona przez zagranicznych ekspertów Wybrzeże Bałtyku pełne jest skarbów naturalnej urody, które w sezonie wakacyjnym przyciągają turystów z całej Polski. Wśród nich są malownicze plaże. Jedne zaskakują naturalnym urokiem, inne innowacją. Wśród nich są jednak prawdziwe perełki, które – z różnych powodów – niemal co roku pojawiają się w zestawieniach najpiękniejszych polskich plaż. Poniżej prezentujemy trzy, naszym zdaniem, najciekawsze propozycje. Na tej plaży dla turystów nie zabraknie miejsca Słynna plaża w Świnoujściu pod wieloma względami jest „naj”. Po pierwsze – najszersza. Główne kąpielisko usytuowane na Wyspie Uznam jest znane m.in. z tego, że jest najszerszym w Polsce – miejscami szerokość plaży sięga ok. 200 metrów. To niemalże tyle, ile mierzy wrocławski Sky Tower czy warszawski wieżowiec Warsaw Spire. Po drugie – od niemal dwóch dekad turystów przyjeżdżających w ten rejon witają powiewające przy morzu Błękitne Flagi. To międzynarodowy certyfikat jakości, który oznacza, że plaża spełnia wysokie standardy w zakresie czystości wody, zarządzania środowiskowego, edukacji ekologicznej oraz bezpieczeństwa i usług. Nie bez powodu pas złocistego piasku od lat wygrywa plebiscyty na najlepszą plażę. To jedna z najczystszych, najbezpieczniejszych, największych perełek polskiego Wybrzeża. Jakby tego było mało, oblewana wodą Bałtyku o statystycznie najwyższej temperaturze w kraju. „Polski Dubaj” zachwycił wczasowiczów Na wyróżnienie zasługuje również „Polski Dubaj”, czyli ogromna (bo o powierzchni 5 hektarów), sztuczna plaża w Jarosławcu. W zamyśle Urzędu Morskiego miała przede wszystkim chronić wysoki klif Jarosławca przed osunięciem. Tymczasem stała się jedną z największych atrakcji miejscowości. Na potrzeby budowy całej konstrukcji stworzono pięć ogromnych, kamiennych ramion wysuniętych 180 metrów w morze. Kolejny etap obejmował przepompowanie piasku z dna morskiego do wcześniej utworzonych „kwater”. Koszt potężnej inwestycji wyniósł aż 170 mln zł. Była to największa operacja przeprowadzona w ramach ochrony brzegu morskiego w historii Polski. Dziś „polski Dubaj” zachwyca wczasowiczów niezwykłymi widokami, czystością i imponującym rozmiarem. „Plaża ogromna, zejście, co prawda, po licznych schodach w dół, ale za to, kiedy jesteśmy na górze, to widok rekompensuje trudy powrotów z plaży”, „Jest pięknie, polecam”, „Cudo” – zachwycają się internauci w mediach społecznościowych. Polska plaża doceniona przez zagranicznych ekspertów W zestawieniu najpiękniejszych polskich plaż nie sposób pominąć tej, która znajduje się w Helu. Plaża o długości 1 km i szerokości 30 m jest doceniana zarówno przez miłośników windsurfingu i kitesurfingu, jak i tych, którzy poszukują nuty romantyzmu z domieszką adrenaliny. Za sprawą nietypowej lokalizacji mogą tu bowiem występować prądy morskie i silne powiewy. Nie ulega jednak wątpliwości, że pas złocistego piasku zaskakuje również bajkowymi widokami. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/35-kilometrowa-mierzeja-helska-powstala-na-skutek-dzialania-pradu-morskiego-plynacego-na-wschod-wzdluz-polskiego-wybrzeza-1cc6863.png" width="924" height="606" alt="35-kilometrowa Mierzeja Helska powstała na skutek działania prądu morskiego płynącego na wschód wzdłuż polskiego wybrzeża." title="35-kilometrowa Mierzeja Helska powstała na skutek działania prądu morskiego płynącego na wschód wzdłuż polskiego wybrzeża." /> Dostrzegają to nie tylko polscy turyści. Duża plaża na cyplu została wyróżniona w zeszłorocznym, prestiżowym rankingu European Best Destinations. Hel znalazł się na 10. miejscu i stał się jedyną polską plażą ujętą w tym zagranicznym plebiscycie. Źródła: Magazyn Travelist, Jaroslawiec.pl, Swinoujscie.info, Wakacje.pl
Włoskie lato droższe niż kiedykolwiek. Nawet 1500 euro za zwykły namiot na plaży
Ceny na włoskich plażach osiągają rekordowe poziomy. Eksperci alarmują, że lato 2025 we Włoszech to już luksus nie dla każdego. Sprawdź, gdzie jest najdrożej.
Spis treści: Ile naprawdę kosztuje dziś wypoczynek na włoskim wybrzeżu? Dlaczego we Włoszech ceny biją rekordy? W cieniu turystycznego boomu W 2024 roku Włochy odwiedziło rekordowe 65 milionów turystów, co czyni je jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc na świecie. Kraj ten nieustannie przyciąga wyjątkowym połączeniem historii, sztuki, kultury i wybrzeża. Jednak wzrost popularności wiąże się również z rosnącymi cenami – szczególnie na plażach. Media obiegły właśnie zaskakujące informacje o kosztach wynajmu namiotów na luksusowych włoskich przystaniach. Ile naprawdę kosztuje dziś wypoczynek na włoskim wybrzeżu? Organizacja włoskich konsumentów Codacons opublikowała analizę cen na letnich plażach, w której ujawniono szokujące dane. Za dzień spędzony w „standardowym” namiocie plażowym trzeba zapłacić około 600 euro, co zazwyczaj obejmuje dwa leżaki, dwa fotele i stolik. Jednak oferta premium – czyli wynajem tzw. „tenda imperiale” w ekskluzywnych miejscach, takich jak Twiga w Versilii w Toskanii – potrafi kosztować nawet... 1500 euro dziennie. Owe „pałacowe namioty” obejmują wtedy cztery łóżka, cztery leżaki, stół i krzesełka. Podobne stawki obowiązują również w Nikki Beach na Sardynii (około 550 euro) czy w Forte dei Marmi i Wenecji (od 515 do 560 euro). To oznacza, że wakacje we Włoszech stają się coraz droższe nie tylko dla zagranicznych turystów, ale także dla lokalnych mieszkańców. Takie ceny to poważny cios dla rodzin planujących letni wypoczynek. Codacons alarmuje, że za podobne pieniądze można zarezerwować tygodniowy pobyt w hotelu w niektórych regionach. Dlaczego we Włoszech ceny biją rekordy? W cieniu turystycznego boomu Tłumy spragnione słońca i morza, rosnąca popularność włoskich plaż, a także coraz bardziej luksusowe oferty sprawiają, że lokalne władze i przedsiębiorcy coraz częściej stosują taryfy uzależnione od pory dnia, rodzaju usługi czy prestiżu lokalizacji. To klasyczny model dynamicznego ustalania cen. W sezonie letnim nie brakuje ekskluzywnych propozycji, takich jak prywatne kabiny, obsługa premium, muzyka, wysokokaloryczne menu czy koktajle – wszystko to znacząco zwiększa koszt pobytu przy plaży. Organizacja Codacons podkreśla, że to zjawisko odzwierciedla rosnącą presję, jaka spoczywa na najpopularniejszych kurortach. Wysokie ceny dotyczą już nie tylko luksusowych lokalizacji – coraz częściej są odczuwalne również w regionach średniego standardu. Nawet podstawowe oferty, takie jak „standardowy” namiot plażowy, wiążą się z coraz wyższymi dopłatami. To skutek zarówno inflacji, jak i rosnącego popytu na turystyczne doświadczenia w wersji premium – na poziomie, który jeszcze kilka lat temu wydawał się nieosiągalny. Źródła: Codacons, bankier.pl Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
„Polski Dubaj” istnieje naprawdę. To największa sztuczna plaża w Europie
Największa sztuczna plaża w Europie robi furorę nie tylko latem. Zyskała przydomek „polski Dubaj” i wciąż przyciąga coraz więcej odwiedzających. Gdzie dokładnie się znajduje i co warto o niej wiedzieć?
W tym artykule: Gdzie jest „polski Dubaj”? Dlaczego plaża w Jarosławcu nazywa się „Dubaj”? „Polski Dubaj” przyciąga tłumy Z czego słynie Jarosławiec? Jak dojechać do Jarosławca? Dubaj od lat działa na wyobraźnię podróżników. Słynne wieżowce, lazurowa woda i złoty piasek przyciągają miliony urlopowiczów (tylko w 2024 roku było ich niemal 19 mln). Nie każdy jednak wie, że Polska ma swój „Dubaj”. Brzmi intrygująco? I słusznie, bo kryje się za tym niecodzienna atrakcja – największa sztuczna plaża w Europie. Gdzie jest „polski Dubaj”? „Polski Dubaj” mieści się w położonym między Ustką a Darłowem Jarosławcu, który w sezonie letnim cieszy się ogromną popularnością wśród turystów. To właśnie tu, w bezpośrednim sąsiedztwie Bałtyku, powstała największa sztuczna plaża w Europie o powierzchni 5 hektarów. Początkowo miała jedynie chronić wybrzeże, ale szybko stała się jedną z największych atrakcji w regionie. Po zakończeniu prac w 2018 roku plaża w Jarosławcu stała się turystycznym hitem, a sam kurort zaczęto porównywać do Dubaju. Dlaczego plaża w Jarosławcu nazywa się „Dubaj”? Określenie „polski Dubaj” nie wzięło się znikąd. Za spektakularnym wyglądem plaży w Jarosławcu stoi imponująca i kosztowna inwestycja hydrotechniczna. Jak czytamy na stronie Jaroslawiec.pl, w ramach zrealizowanego na zlecenie Urzędu Morskiego projektu w morzu utworzono pięć ogromnych, kamiennych ramion sięgających aż 180 metrów w głąb Bałtyku. Przez dwa lata, niemal bez przerwy, dziesiątki ciężarówek dostarczały granitowe bloki potrzebne do budowy tej masywnej konstrukcji. W kolejnym etapie przystąpiono do refulacji, czyli przepompowywania piasku z dna morskiego do specjalnie wyznaczonych „kwater” pomiędzy falochronami. Choć używa się tu terminu „refulacja”, warto zaznaczyć, że nie chodziło o odbudowę istniejącej plaży, lecz o stworzenie zupełnie nowej – od podstaw. Koszt całej inwestycji wyniósł aż 170 milionów złotych, co czyni ją największym projektem ochrony brzegu morskiego w historii Polski. Choć liczby mogą robić wrażenie, należy pamiętać, że plaża w Jarosławcu to nie tylko atrakcja turystyczna, ale przede wszystkim skuteczna ochrona najwyższego klifowego wybrzeża Pomorza Środkowego. „Polski Dubaj” przyciąga tłumy Po zakończeniu budowy plaża nie była od razu dostępna dla odwiedzających. Przez kilka miesięcy obowiązywał zakaz wstępu, a podziwiać ją można było jedynie z daleka. Dopiero po dokładnych testach Urząd Morski zezwolił na jej użytkowanie. Od tego momentu „polski Dubaj” każdego lata przyciąga tysiące plażowiczów. Na miejscu już dziś turyści mogą korzystać z przygotowanych stref rekreacyjnych, w tym boisk do siatkówki plażowej, szerokiej przestrzeni do plażowania czy wyznaczonych kąpielisk. Co ciekawe, samorząd planuje dalsze zagospodarowanie terenu. Jednym z pomysłów jest budowa platformy widokowej. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2025/04/shutterstock2029265807-b0321dd.jpg" width="2854" height="1900" alt="Jarosławiec słynie z największej sztucznej plaży w Europie, malowniczych klifów i latarni morskiej / fot. Kamil Zajaczkowski, Shutterstock" title="Jarosławiec słynie z największej sztucznej plaży w Europie, malowniczych klifów i latarni morskiej / fot. Kamil Zajaczkowski, Shutterstock" /> Z czego słynie Jarosławiec? Jarosławiec to niewielka, ale bardzo popularna nadmorska miejscowość. Choć głośno o niej głównie za sprawą największej sztucznej plaży w Europie, ma znacznie więcej do zaoferowania. Turyści doceniają malownicze klify – jedne z najwyższych na Pomorzu Środkowym – oraz zabytkową latarnię morską, z której można podziwiać rozległą panoramę Bałtyku. To idealne miejsce dla tych, którzy wypoczynek nad morzem chcą połączyć z ruchem. W okolicy wytyczono wiele tras rowerowych i pieszych szlaków z pięknymi widokami. Wśród lokalnych atrakcji warto wymienić także nowoczesne, interaktywne i bardzo lubiane przez rodziny z dziećmi Muzeum Bursztynu. Można tam zobaczyć m.in. największe bryły bursztynu bałtyckiego w Polsce, ciekawe inkluzje oraz rzadki okaz bursztynu o niebieskim zabarwieniu. Szacuje się, że rocznie w Jarosławcu urlop spędza od 120 do 170 tysięcy wczasowiczów. Jak dojechać do Jarosławca? Planując podróż do Jarosławca, warto postawić na samochód. To zdecydowanie najwygodniejsza opcja. Z Trójmiasta to ok. 2,5 godziny drogi, z Poznania – niecałe cztery. Jeśli wybierasz się koleją, najlepiej wysiąść w Sławnie lub Darłowie, skąd łatwo złapać lokalny transport. W sezonie kursują też autobusy z większych miast, więc każdy znajdzie dla siebie wygodne rozwiązanie. Źródła: jaroslawiec.pl; National Geographic Polska Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Zapomnij o stresie i bezsenności. Nauka potwierdza wpływ plaży na zdrowie
Czy plaża może uzdrowić ciało i duszę? Naukowcy, surferzy i psycholodzy są zgodni co do tego, że przebywanie nad wodą koi nerwy, zmniejsza ból i buduje więzi. Oto co mówią najnowsze badania.
Spis treści: Więcej wody, mniej stresu Niebieska siłownia Ból a plaża Plaża buduje więzi Wybrzeże od dawna uważane jest za miejsce sprzyjające zdrowiu. W XVIII-wiecznej Europie lekarze zalecali pobyt nad morzem w leczeniu gruźlicy, trądu i innych chorób. Pacjenci kąpali się (a czasem też pili) w wodzie morskiej bogatej w minerały. Wieczorami zasypiali przy dźwiękach fal i morskiego wiatru. Choć niektóre z tych metod zostały obalone, współczesna nauka nadal potwierdza, że natura dobrze wpływa na zdrowie. Już w 1984 roku badania wykazały, że pacjenci po operacjach szybciej wracali do zdrowia, jeśli mieli widok na przyrodę zamiast na ścianę. Od tego czasu psychologia środowiskowa bada, dlaczego przebywanie na łonie natury działa na nas tak dobrze. Początkowo skupiano się głównie na zieleni – parkach czy lasach. Obecnie coraz więcej naukowców przygląda się „niebieskim przestrzeniom” – takim jak morza, jeziora czy rzeki. Jednym z pionierów tej dziedziny jest Mat White – psycholog środowiskowy, a prywatnie surfer i pływak. W 2010 roku wraz z zespołem udowodnił, że zdjęcia natury z elementami wody oceniane są jako bardziej atrakcyjne i relaksujące. To badanie, cytowane już ponad tysiąc razy, zapoczątkowało współczesny nurt badań nad niebieskimi przestrzeniami. Co tak naprawdę dzieje się z ciałem i umysłem, gdy spędzamy czas nad wodą? Więcej wody, mniej stresu Już pierwsze kroki po plaży często prowadzą do tzw. przywrócenia uwagi. To stan, w którym umysł wycisza się i łagodnie skupia na otoczeniu. White przeanalizował dane od ponad 4 000 mieszkańców Anglii. Pytał, które krajobrazy dają im najwięcej spokoju. Wybrzeże wypadło nieco lepiej niż lasy i góry. Dlaczego plaża tak nas uspokaja? Catherine Kelly, autorka książki „Blue Spaces: How and Why Water Can Make You Feel Better”, uważa, że chodzi o skalę krajobrazu. Dźwięki fal i rozległe horyzonty dają poczucie przestrzeni i perspektywy. Patrzenie w dal budzi poczucie zachwytu. Ten stan pozwala oderwać się od codziennych zmartwień i poczuć coś większego. Zachwyt redukuje stres, nadaje sens i zachęca do działania na rzecz innych. Według teorii przywrócenia uwagi najbardziej relaksujące krajobrazy to te „delikatnie fascynujące”. Są wystarczająco zmienne, by nas zainteresować, ale na tyle przewidywalne, by nasz umysł mógł odpocząć. Fale morskie idealnie to odzwierciedlają. Wzory fal przypominają powtarzające się wzory, które wpływają na fale mózgowe, wywołując stan relaksu. Surferka i badaczka Easkey Britton uważa, że fale pomagają też być obecnym w danej chwili i uwolnić się od natłoku myśli. Niebieska siłownia Gdy umysł zwalnia, ciało często nabiera tempa. Plaża zachęca do spacerów, pływania czy zabawy z bliskimi. Badania pokazują, że ludzie częściej ćwiczą w pobliżu wody. Choć wysiłek fizyczny jest intensywniejszy w zielonych przestrzeniach, to nad wodą trwa on dłużej. Woda sprawia, że czas płynie wolniej. Dłuższy ruch i mniejsze napięcie wpływają na lepszy sen. Badanie z 2024 roku, obejmujące prawie 19 000 osób z 18 krajów, wykazało, że regularne wizyty w zielonych i niebieskich przestrzeniach wiążą się z mniejszym ryzykiem niedoboru snu. Ból a plaża Morze od dawna pomaga ludziom radzić sobie z bólem i stresem. Trudno jednak powiedzieć, czy to rzeczywiście zasługa samego krajobrazu, czy raczej faktu, że po prostu odpoczywamy od codziennych obowiązków. Aby to sprawdzić, naukowcy stosują tzw. badania z podwójnie ślepą próbą, które uznaje się za najbardziej wiarygodne. Problem w tym, że w przypadku natury trudno je przeprowadzić — przecież nikt nie da się oszukać, że patrzy na morze, jeśli go nie widzi. Dlatego niektórzy badacze sięgają po wirtualną rzeczywistość (VR), która pozwala „przenieść” ludzi nad wodę w sposób kontrolowany, np. podczas eksperymentów w gabinecie dentystycznym. W 2017 roku przeprowadzono badanie w takim gabinecie. Pacjenci nosili okulary VR i „przenosili się” na plażę lub do miasta. Osoby na plaży odczuwały mniej bólu niż pozostali. Nowsze badania z 2025 roku, opublikowane w „Nature Communications”, pokazały, że oglądanie naturalnych krajobrazów w VR (np. widok jeziora) zmniejszało reakcje na ból i aktywność w mózgu związaną z jego przetwarzaniem. Plaża buduje więzi Często odwiedzamy plażę z rodziną lub znajomymi. Czy w takim razie wspólne przebywanie nad wodą wzmacnia więzi? White i Pahl zapytali rodziców małych dzieci o ich doświadczenia na plaży. Odpowiedzi pokazały, że wspólne wyjścia nad wodę rzeczywiście zbliżają rodzinę. To może wynikać z przestrzeni, wolności i okazji do wspólnej zabawy. Inne badania sugerują, że niebieskie przestrzenie budują więzi także między obcymi osobami. Powroty nad morze często budzą też nostalgię. Przypominają dzieciństwo i ułatwiają otwartość na zabawę i kontakt z innymi. Choć jeden dzień na plaży nie uzdrowi nas całkowicie, to takie chwile mają trwały, pozytywny wpływ. Dzieci, które dorastają w kontakcie z naturą, jako dorośli czują z nią większą więź i chętniej dbają o środowisko. White i Pahl pracują obecnie nad projektem badającym, jak natura pomaga radzić sobie z trudnymi sytuacjami i budować odporność psychiczną. Wyniki takich badań mogą wspierać ochronę środowiska i planowanie zdrowych przestrzeni miejskich. – Jeśli jakieś miejsce nam służy, powinniśmy zadbać o to, by jemu też było dobrze – mówi Kelly. Źródło: National Geographic Polska Autorka: Emma Loewe
Bursztynowe żniwa nad Bałtykiem. Po sztormach znaleziono cenne bursztyny z inkluzjami
Po ostatnich sztormach Bałtyk wyrzucił na brzeg w gminie Postomino prawdziwe skarby – bursztyny z zatopionymi wewnątrz owadami. Takie inkluzje mogą być warte nawet kilkanaście tysięcy złotych. Za najrzadsze okazy kolekcjonerzy są gotowi zapłacić fortunę.
Spis treści: Cena bursztynu zależy nie tylko od zawartości Bałtyk wyrzuca tony bursztynu: gdzie i jak szukać skarbów? Bursztyn nad Bałtykiem: wartość nie zawsze łatwo mierzalna Jarosławiec w gminie Postomino znów przyciąga uwagę łowców skarbów. Po serii sztormów fale wyrzuciły na plażę nie tylko wodorosty, kawałki drewna i muszle, ale także dużą ilość bursztynu. Wśród licznych bryłek żywicy sprzed milionów lat znalazły się wyjątkowe okazy z inkluzjami – czyli zatopionymi wewnątrz organizmami (zazwyczaj są to owady). Takie bursztyny przyciągają uwagę zarówno kolekcjonerów, jak i naukowców. To właśnie inkluzje sprawiają, że zwykły bursztyn może zyskać nieprzeciętną wartość. Jak szacują eksperci, komar lub mucha uwięziona w bursztynie – ze względu na stosunkowo najczęstsze występowanie – może być wyceniana na 2–3 tysiące złotych. Rekordową wycenę osiągnął egzemplarz z jaszczurką w środku – oszacowano jego wartość na ponad 1,3 miliona dolarów. Cena bursztynu zależy nie tylko od zawartości Wartość bursztynu to nie tylko kwestia tego, co znajduje się w jego wnętrzu. Liczy się również kolor, przejrzystość oraz rozmiar bryłki. Zwykle spotykany jest bursztyn w odcieniach żółci i miodu – właśnie takie kawałki najczęściej trafiają na plaże Bałtyku po sztormach. Znalezienie dużej bryły o wadze powyżej pół kilograma może oznaczać duży zysk. Kilka lat temu w Kołobrzegu przypadkowy spacerowicz natknął się na okaz, którego wartość oszacowano na kilkanaście tysięcy złotych. Zaskakująca historia miała miejsce w Rumunii. Kamień o wadze około 3,5 kilograma został odnaleziony przez starszą kobietę w strumieniu. Przyniosła go do domu i umieściła przy drzwiach jako odbojnik. Okazało się, że jest to bursztyn wart milion euro. Największą gratką dla kolekcjonerów są jednak bryłki o rzadkiej barwie. Najdroższy i najbardziej pożądany jest bursztyn biały. Eksperci zwracają uwagę, że cena za kilogram może sięgać nawet 100 tysięcy złotych. Na drugim biegunie znajduje się bursztyn czarny, który jest najmniej ceniony ze względu na dużą ilość zanieczyszczeń. Bałtyk wyrzuca tony bursztynu: gdzie i jak szukać skarbów? Zbieranie bursztynu to nie tylko hobby – to również prawdziwa sztuka. Według szacunków każdego roku podczas silnych sztormów Bałtyk wyrzuca na brzeg nawet kilka ton skamieniałej żywicy. Doświadczeni zbieracze wiedzą, że najlepsze łowy odbywają się tuż po burzy, kiedy cofające się fale pozostawiają na piasku pasma wodorostów, patyków i morskich śmieci. Właśnie tam, między naturalnymi resztkami, najłatwiej dostrzec połyskujące bryłki. Wielu poszukiwaczy używa podbieraków i woderów, brodząc w płytkiej wodzie. Inni preferują długie spacery wzdłuż plaży – zwłaszcza nocą, z latarką UV. Bursztyn posiada bowiem właściwości fluorescencyjne i w ultrafiolecie błyszczy żółtawo-białym światłem. Bursztyn nad Bałtykiem: wartość nie zawsze łatwo mierzalna Nie bez powodu bursztyn bywa nazywany „złotem Bałtyku”. Jego wartość potrafi przewyższyć cenę niejednego metalu szlachetnego, zwłaszcza gdy w grę wchodzą inkluzje lub rzadki kolor. Zbieranie bursztynu nie wymaga specjalnych zezwoleń, pod warunkiem że odbywa się ręcznie i z poszanowaniem środowiska. Nie wolno używać sprzętu hydraulicznego ani penetrować obszarów chronionych, takich jak wydmy czy tereny rezerwatów. Sezon bursztynowy dopiero się rozkręca, a Bałtyk potrafi zaskoczyć. Może właśnie ty podczas spaceru po plaży trafisz na kawałek żywicy, który zmieni twoje życie? Jeśli nie finansowo, to przynajmniej emocjonalnie? Bo bursztyn to nie tylko kopalna żywica – to zamknięta w złocistej bryłce historia sprzed milionów lat.