National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-02-18T09:18:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Morze Śródziemne wchodzi w nową fazę? Naukowcy mówią o kaskadowych zmianach
items: Ani żywy, ani martwy: odkryto tajemniczy morski organizm. Czym jest Sukunaarchaeum?
items: W oceanach zachodzi niepokojąca zmiana. I może mieć globalne konsekwencje
items: Oceany zaczęły zmieniać swój kolor. To kolejny efekt katastrofalnych zmian klimatycznych
items: Nowy sposób na globalne ocieplenie? Naukowcy chcą użyźniać oceany z pomocą specjalnie zaprojektowanych nanocząsteczek
items: Jak powstały góry? To nie tylko kwestia geologii, ale również biologii – uważają uczeni
items: Naukowcy odkryli nowy ekosystem w głębinach Oceanu Indyjskiego. To „oaza życia”
items: Jak upijają się malutkie zwierzęta morskie? „Odurzone” algami wariują
items: Plankton ucieka na południe! Z powodu ocieplenia klimatu

Morze Śródziemne wchodzi w nową fazę? Naukowcy mówią o kaskadowych zmianach
type: item
date: 2026-02-18T09:17:33.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Przyroda
subject: morze śródziemne
subject: ocieplenie klimatu
subject: plankton
subject: zmiany klimatyczne
description: Zmiany klimatu w Morzu Śródziemnym nie ograniczają się do wzrostu temperatury. Ocieplenie wpływa także na strukturę i skład biologiczny wód. Najnowsze analizy wskazują na wyraźną zmianę w składzie planktonu. To może przełożyć się na przyszłość całego akwenu.
encoded: Morze Śródziemne jest jednym z obszarów o największej bioróżnorodności, a jednocześnie jednym z regionów najbardziej narażonych na zmiany klimatu. Do tej pory większość badań nad zmianami bioróżnorodności morskiej koncentrowała się głównie na organizmach, z którymi człowiek bezpośrednio wchodzi w interakcje lub które spożywa, takich jak ryby. Planktonowi poświęcano niewiele uwagi, pomimo jego fundamentalnej roli jako podstawy morskiej piramidy pokarmowej. Tę lukę postanowił wypełnić zespół hiszpańskich naukowców, który opublikował właśnie alarmujące wyniki analiz. Osady pełne informacji Aby wykryć zmiany zachodzące w Morzu Śródziemnym badacze przeanalizowali dane z osadów morskich z Morza Alborańskiego w zachodniej części oraz z Cieśniny Sycylijskiej w centralnej części Morza Śródziemnego. Próbki pobrano w czasie wyprawy morskiej na pokładzie statku badawczego. Świdry zagłębiły się na głębokość blisko 300 m metrów i w drugiej lokalizacji – ponad jednego kilometra. Osady te pełnią funkcję naturalnych archiwów. Zawarte są nich skamieniałe szczątki planktonu gromadzone przez lata. Na podstawie tych danych zrekonstruowano wzorce bioróżnorodności na przestrzeni ostatnich dwóch tysiącleci. Miniaturowe, ale bardzo ważne Badacze skupili się na dwóch dominujących grupach planktonu wapniejącego: kokolitoforach, które są fotosyntetycznymi mikroalgami oraz otwornicach planktonowych, które należą do zooplanktonu. Obie grupy odgrywają kluczową rolę w regulacji morskiego obiegu węgla i składu chemicznego wód morskich. Służą również jako skuteczne wskaźniki środowiskowe, bo rejestrują wczesne zmiany warunków panujących w wodach. Idą zmiany Jednym z najważniejszych odkryć jest wzrost liczebności Gephyrocapsa oceanica, gatunku kokolitofora, częściej występującego w tropikalnych wodach Atlantyku, który od dawna jest obecny w Morzu Śródziemnym i rozprzestrzenia się przez Cieśninę Gibraltarską. Podczas gdy różnorodność kokolitoforów gwałtownie wzrosła od początku ery przemysłowej, różno…

FABRIC-KOLAZ-32-e259a5b.png
width: 1575
height: 1050

Ani żywy, ani martwy: odkryto tajemniczy morski organizm. Czym jest Sukunaarchaeum?
type: item
date: 2025-06-25T12:07:42.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: odkrycia
subject: plankton
subject: wirusy
description: Naukowcy z Kanady natrafili na mikroskopijnego pasożyta, który formalnie jest komórką, ale działa jak wirus. Sukunaarchaeum mirabile – organizm z pogranicza życia – może zrewolucjonizować nasze rozumienie biologii. Być może jesteśmy świadkami narodzin nowej klasy organizmów.
encoded: Spis treści Zaskakująco mały genom – co to oznacza? Czym różni się od wirusów, a w czym przypomina żywe komórki? Sukunaarchaeum – organizm zawieszony między życiem a martwą materią W trakcie badań nad planktonem z gatunku Citharistes regius i jego symbiotycznymi bakteriami, zespół naukowców z Uniwersytetu Dalhousie w Kanadzie, kierowany przez genetyka Ryo Haradę, dokonał niezwykłego odkrycia. Naukowcy natknęli się na nieznany wcześniej mikroskopijny organizm, który nazwali Sukunaarchaeum mirabile. Po bliższej analizie okazało się, że organizm ten ma najmniejszy znany genom na świecie – jest właściwie niczym więcej niż maszynką do powielania się. Zaskakująco mały genom – co to oznacza? Genom Sukunaarchaeum jest nawet mniejszy niż u słynących z małej ilości genów wirusów. Nowy „organizm” jest ekstremalnie uproszczoną komórką pasożytniczą, która posiada jedynie 238 000 par zasad DNA. Dla porównania, niektóre wirusy posiadają nawet 2,5 miliona par zasad. Pomimo że technicznie jest komórką, jej strategia życia niemal całkowicie przypomina wirusy. Organizm ten nie ma metabolizmu – polega niemal całkowicie na gospodarzu, podobnie jak wirusy. Większość jego genów odpowiada za replikację materiału genetycznego, a nie za samodzielne funkcje życiowe. To osobliwe odkrycie może zrewolucjonizować sposób, w jaki definiujemy życie, a przy okazji ujawnić zupełnie nową klasę mikroorganizmów. Gospodarzem Sukunaarchaeum jest glon z taksonu bruzdnic (łac. Dinoflagellata). To jednokomórkowe, zwykle ruchliwe organizmy, żyjące głównie w morzach i oceanach, ale też w wodach słodkich. Mają dwie bruzdy na powierzchni ciała i poruszają się za pomocą dwóch wici. Często zawierają chloroplasty i przeprowadzają fotosyntezę. Niektóre gatunki są toksyczne i powodują zakwity wód (np. czerwone przypływy). Czasami można spotkać je w postaci kolonii. Czym różni się od wirusów, a w czym przypomina żywe komórki? Organizm różni się od wirusów pod jednym, zasadniczym względem: zawiera własne geny umożliwiaj…

DianoflagellatHostOfMostVirusLikeOrganismMicroscope-940b39e.jpg
width: 1024
height: 415

W oceanach zachodzi niepokojąca zmiana. I może mieć globalne konsekwencje
type: item
date: 2025-06-05T07:51:24.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: badania naukowe
subject: ekosystem
subject: obserwacje
subject: oceany
subject: plankton
subject: ryby
description: Zmiana przejrzystości wody – brzmi niewinnie? Ale według naukowców z Wielkiej Brytanii zjawisko to obejmuje już ponad 20% powierzchni oceanów i prowadzi do groźnych zmian w ekosystemie.
encoded: Spis treści Niepokojące ciemnienie oceanów Czym jest strefa eufotyczna? Przyczyny i potencjalne konsekwencje ciemnienia oceanów Z przejrzystością wody w oceanach dzieje się coś dziwnego. Zespół naukowców z Uniwersytetu Plymouth i Plymouth Marine Laboratory przeanalizował globalne dane z lat 2003–2022. Ogromne obszary wód, rozsiane po całym świecie, są coraz ciemniejsze. Konsekwencje tej zmiany są na razie niejasne, ale jej ogrom sprawia, że na pewno będą globalne. Niepokojące ciemnienie oceanów Oceanografowie z Wielkiej Brytanii przeanalizowali coroczne dane pochodzące z sensora MODIS Aqua, zainstalowanego na pokładzie amerykańskiego satelity Aqua. Sensor mierzy współczynnik tłumienia światła słonecznego, rozproszonego w wodach oceanów. To dokładny sposób, by określić, czy oceany uległy zaciemnieniu w ciągu ostatnich 20 lat oraz jaki wpływ miało to na głębokość tzw. stref eufotycznych na całym świecie. Wyniki są zatrważające. Zachodzi globalne, niepokojące zjawisko zaciemniania górnej warstwy oceanicznych wód, do której dociera światło słoneczne i która jest kluczowa dla życia morskiego. Współczynnik tłumienia światła w ciągu 20 lat wzrósł na obszarze 75 341 181 km², co stanowi aż 21% powierzchni światowych oceanów. Konsekwencją jest zmniejszenie głębokości strefy eufotycznej o ponad 50 metrów na powierzchni 32 449 129 km² (9% oceanów). Strefa eufotyczna – kolebka oceanicznego życia Strefa eufotyczna to górna warstwa oceanów, do której dociera wystarczająca ilość światła słonecznego, by mogła zachodzić fotosynteza. Sięga zazwyczaj do głębokości ok. 200 metrów. To najważniejsza część dla żywych organizmów – stanowi środowisko życia dla fitoplanktonu, który jest podstawą morskiego łańcucha pokarmowego. W strefie eufotycznej powstaje także duża część tlenu obecnego w atmosferze i odbywa się pochłanianie dwutlenku węgla, co wpływa na klimat. Jej zdrowie i przejrzystość mają kluczowe znaczenie dla wodnej bioróżnorodności, rybołówstwa i życia także na lądzie. Przyczyny i …

GettyImages-517423119-38bd309.jpg
width: 3429
height: 2574

Oceany zaczęły zmieniać swój kolor. To kolejny efekt katastrofalnych zmian klimatycznych
type: item
date: 2023-07-14T06:50:39.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: klimat
subject: kolory
subject: oceany
subject: plankton
subject: zmiany klimatyczne
description: Najnowsze badania wykazały, że w ciągu ostatnich 20 lat zmienił się kolor oceanów. Na razie nie wiadomo, jaki ma to wpływ na ekosystemy, ale naukowcy są zgodni co do jednej rzeczy. To konsekwencja zmian klimatycznych spowodowanych przez człowieka.
encoded: W tym artykule: Oceany zmieniają kolor Fitoplankton jest wrażliwy na zmiany klimatyczne Badania potwierdzają niepokojący trend Zmiany trwają od ponad 20 lat W prestiżowym czasopiśmie naukowym „Nature” ukazały się najnowsze badania dotyczące stanu oceanów. Badacze z m.in. MIT i National Oceanography Center twierdzą, że w ciągu ostatnich 20 lat zmienił się kolor wody. Zmiany wystąpiły na obszarze aż 56%, czyli większym niż całkowita powierzchnia lądu na naszej planecie. Badacze nie pozostawiają złudzeń. To konsekwencje zmian klimatycznych, za które odpowiedzialny jest człowiek. Oceany zmieniają kolor Badacze twierdzą, że zmiana najbardziej zauważalna jest w tropikalnych regionach oceanicznych, w pobliżu równika. Tam woda stała się bardziej zielona. Naukowcy w artykule przyznali, że zmiana koloru to również zmiana w morskich ekosystemach w wodach powierzchniowych. To właśnie życie w tej warstwie oceanu ma wpływ na jego kolor. Im mniej życia w danym obszarze, tym jest on bardziej błękitny. Z kolei im więcej organizmów, a głównie fitoplanktonu, tym kolor jest bardziej zielony. Naukowcom na razie nie udało się określić, jak dokładnie zmieniły się ekosystemy, które wpłynęły na kolor wody. – Od lat prowadzę symulacje, które pokazywały, że te będziemy mieli do czynienia ze zmianą koloru wody w oceanach. To, że to się dzieje, nie jest zaskakujące, lecz przerażające. Zmiany te mają bezpośredni związek z wywołanymi przez człowieka zmianami w naszym klimacie – mówi współautorka badania Stephanie Dutkiewicz, starsza pracowniczka naukowa na Wydziale Nauk o Ziemi, Atmosferze i Planetach w MIT. – Te badania stanowią dodatkowy dowód na to, jak działalność człowieka wpływa na życie na Ziemi i oceany w bardzo dużym zakresie – dodaje dr B. B. Cael, główny autor badania z National Oceanography Center w Southampton w Wielkiej Brytanii. Fitoplankton jest wrażliwy na zmiany klimatyczne Fitoplankton to mikroskopijne organizmy roślinne, w tym glony i sinice. Organizmy te żyją głównie w górnej…

ocean-plaza-7feb7d1.jpg
width: 2000
height: 1498

Nowy sposób na globalne ocieplenie? Naukowcy chcą użyźniać oceany z pomocą specjalnie zaprojektowanych nanocząsteczek
type: item
date: 2022-11-30T14:33:27.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: dwutlenek węgla
subject: Edukacja
subject: ekologia
subject: oceany
subject: plankton
subject: przyroda
subject: zmiany klimatyczne
description: Badacze chcą jeszcze lepiej wykorzystać oceany do walki z katastrofą klimatyczną. Jak? Proponują opracowanie specjalnych nanocząsteczek, które będą stymulować rozwój fitoplanktonu tak, by pochłaniał jak najwięcej dwutlenku węgla.
encoded: W tym artykule: Jak zatrzymać globalne ocieplenie Jak bezpiecznie nawozić ocean? Nanocząsteczki szyte na miarę Jak usunąć z atmosfery nadmiar gazów cieplarnianych, a szczególnie dwutlenku węgla, napędzającego globalne ocieplenie? Jedną z metod jest wykorzystywanie tzw. pochłaniaczy dwutlenku węgla (ang. carbon sink). Tym określeniem nazywa się wszystko, co jest w stanie związać na nieokreślony czas substancje chemiczne zawierające węgiel. I w ten sposób trwale usunąć ten pierwiastek z obiegu. Pochłaniaczem dwutlenku węgla jest np. roślinność, która w procesie fotosyntezy pobiera z powietrza CO2, a oddaje tlen. Węgiel zostaje związany w tkankach roślin na długi czas. Później, w procesie trwającym miliony lat, biomasa zamienia się w paliwa kopalne. Taką funkcję spełniają również oceany, zawierające fitoplankton. Mikroskopijne organizmy roślinne, które się na niego składają, odżywiają się tak samo jak rośliny lądowe: pochłaniają CO2 i produkują tlen. Po śmierci opadają na dno oceanu, „zabierając” tam ze sobą dużą część związanego węgla. Jak zatrzymać globalne ocieplenie Z procesem tym od dawna wiązane są ogromne nadzieje wszystkich, którzy szukają nowych sposobów na usunięcie nadmiernych ilości CO2, wypuszczonych do atmosfery od początku ery przemysłowej. Jednym z kontrowersyjnych pomysłów jest przyspieszenie rozwoju fitoplanktonu. Stężenie dwutlenku węgla w atmosferze pobiło wszelkie rekordy. Tak źle nie było od 4 milionów lat W atmosferze jest aż o 50% więcej dwutlenku węgla niż przed erą przemysłową. Rekord stężenia CO2 padł w maju. W tym celu część naukowców postuluje tzw. nawożenie oceanów. Czyli wypuszczanie do ich wód takich substancji, które pobudziłyby wzrost fitoplanktonu. A następnie przyspieszyłyby usuwanie dwutlenku węgla z powietrza i składowanie węgla na dnie. Niestety, nawożenie oceanów np. związkami żelaza wiąże się z ogromnym ryzykiem. Można bowiem w ten sposób doprowadzić do zakwitów, czyli masowego rozwoju fitoplanktonu. Zakwity to ogromny współczes…

nowy-sposob-na-globalne-ocieplenie-naukowcy-chca-uzyzniac-oceany-z-pomoca-specjalnie-zaprojektowanych-nanoczasteczek-fot-getty-images-b70b8c0.jpg
width: 2123
height: 1411

Jak powstały góry? To nie tylko kwestia geologii, ale również biologii – uważają uczeni
type: item
date: 2022-11-15T08:59:46.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: geologia
subject: góry
subject: plankton
subject: Travel
subject: ziemia
description: Naukowcy z Uniwersytetu w Aberdeen wiedzą, jak powstały góry na Ziemi. Ich zdaniem kluczową rolę w tym procesie odegrał plankton, czyli drobne organizmy morskie.
encoded: W tym artykule: Jak powstały pierwsze góry? Śladem tworzenia się dawnych gór jest grafit Najwyższe góry na świecie Jak powstały góry w Polsce? Kochamy góry. Wiele osób nie wyobraża sobie wakacji bez zdobycia choćby jednego szczytu ze swojej listy. Przemierzając kolejne szlaki, raczej zachwycamy się malowniczymi widokami, a nie myślimy o tym, jak powstały pierwsze góry na Ziemi. Być może pamiętamy ze szkoły, że według naukowców formowanie się gór jest powiązane głównie z ruchami płyt tektonicznych. Badacze z Uniwersytetu w Aberdeen przekonują jednak, że mogło być inaczej. W ich teorii kluczową rolę odgrywają składniki odżywcze w oceanach, będące następstwem ogromnego rozkwitu planktonu. Wszystko to działo się 2 miliardy lat temu. Jak powstały pierwsze góry? Z badań wynika, że obumarły plankton osiadał na dnie oceanu, nawilżając tym samym pękające skały. Dzięki poślizgowi płyty mogły układać się na sobie i tworzyć formacje, jakie dziś nazywamy górami. W badanym okresie plankton miał przeżyć ogromny rozkwit, dosłownie i w przenośni. Naukowcy porównują go do eksplozji. Dopiero teraz okazało się, że im więcej w wodzie było mikroskopijnych organizmów, tym lepsze były warunki do powstawania pierwszych gór. – Góry są istotną częścią krajobrazu. Jednak duże łańcuchy górskie powstały dopiero w połowie historii Ziemi, około dwóch miliardów lat temu – komentuje profesor John Parnell z University's School of Geosciences, główny autor badań. W przeszłości na Ziemi powstawały m.in. supergóry długie jak z Polski do Wietnamu. Śladem tworzenia się dawnych gór jest grafit Jak dodaje prof. Parnell, zapis geologiczny okresu powstawania gór zawiera dowody na obfitość materii organicznej w oceanach, która po śmierci zachowała się jako grafit. Minerał ten ma znaleźć szerokie zastosowanie w przyszłej zielonej technologii. Specjaliści chcą wykorzystywać go między innymi do produkcji ogniw paliwowych i akumulatorów litowo-jonowych. 10 najbardziej niebezpiecznych gór świata [RANKING] Majestaty…

przez-gory-jeziora-i-wodospady1-1dd512e.jpeg
width: 1280
height: 853

Naukowcy odkryli nowy ekosystem w głębinach Oceanu Indyjskiego. To „oaza życia”
type: item
date: 2022-10-25T13:05:03.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: ekosystem
subject: malediwy
subject: ocean indyjski
subject: oceany
subject: plankton
subject: ryby
description: Zespół nurków odkrył na Malediwach nieznany wcześniej, nowy ekosystem. Znajduje się 500 metrów pod powierzchnią Oceanu Indyjskiego, gdzie duże ryby gromadzą się, aby zjadać tzw. mikronekton.
encoded: W tym artykule: Mikronekton uwięziony w nowym ekosystemie na Malediwach Nowy ekosystem stał się oazą życia dla wielu gatunków Badania nad mikronektonem dostarczą wiedzy potrzebnej do ochrony oceanów Oceany na naszej planecie są wciąż w dużej mierze obszarem niezbadanym. Szacuje się, że poznaliśmy jedynie mniej niż 5% tej części świata. Głębiny skrywają przed ludźmi swoje sekrety. To niezwykły świat, który zamieszkuje niezliczona ilość morskich istot. Odkrycia naukowców na każdym kroku udowadniają nam, jak mali jesteśmy w obliczu ogromu ziemskiej hydrosfery. Mikronekton uwięziony w nowym ekosystemie na Malediwach Swoją cegiełkę w badaniach nad oceanami dodali naukowcy z Uniwersytetu Oksfordzkiego, którzy byli częścią podwodnej ekspedycji „The Nekton Maldives Mission”. Badacze eksplorowali dno oceaniczne na Malediwach na pokładzie łodzi podwodnej Omega Seamaster II. W pewnym momencie, na głębokości 500 metrów, znaleźli niezwykłe środowisko, w którym żerowały duże ryby m.in. rekiny i tuńczyki. Eksperci wykonali szereg nagrań wideo, pobrali próbki biologiczne oraz wykonali mapowanie obszaru za pomocą sonaru. View oEmbed on the source website To, co zaskoczyło naukowców, to fakt obecności tzw. mikronektonu, który został na obszarze nieznanego ekosystemu uwięziony. Jest to grupa organizmów o wielkości od 2 do 20 cm, które pływają niezależnie od prądów oceanicznych. Nowy ekosystem stał się oazą życia dla wielu gatunków Eksperci twierdzą, że mikronekton charakteryzuje się zróżnicowanym zakresem wzorców migracji oceanicznej. Zazwyczaj jednak nocą wypływają na powierzchnie, a o świcie nurkują z powrotem na dno. To tak zwana dobowa migracja pionowa, która dotyczy głównie organizmów zooplanktonowych. Ocean Spokojny zniknie i powstanie kolejny superkontynent. To nas czeka za co najmniej 200 mln lat Za 200–300 milionów lat Ocean Spokojny przestanie istnieć, a kontynenty złącza się w jeden superkontynent. Będzie na nim tak gorąco, że żaden ssak tego nie przeżyje. Naukowcy z Uniwer…

nowy-ekosystem-7423d8a.jpg
width: 930
height: 620

Jak upijają się malutkie zwierzęta morskie? „Odurzone” algami wariują
type: item
date: 2018-07-26T01:10:08.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Kuchnia
subject: Lifestyle
subject: plankton
subject: Wolny czas
subject: Zdrowie
description: Jednak gatunek widłonogów badany przez Lasley-Rasher i jej kolegów, Temora longicornis, ma jedną zgubną słabość: upodobanie do trujących alg Alexandrium fundyense, zamieszkujących wody Nowej Anglii.
encoded: Najnowsze badania wykazują, że małe organizmy odżywiające się trującymi algami same mogą stać się łatwą ofiarą drapieżników. Nawet najmniejsze organizmy morskie mogą się „upić” – i to nie tylko wodą morską. Jak wynika z najnowszych badań, powszechny gatunek planktonu żyjący w północnym Atlantyku dosłownie odurza się po skosztowaniu toksycznych alg. I podobnie jak pijani imprezowicze, “pijany” plankton sam naraża się na niepotrzebne ryzyko. Jednak w przeciwieństwie do chwiejnego kroku odurzonych alkoholem ludzi, organizmy planktoniczne w takim wypadku potrafią pływać szybciej i w niebywale prostej linii, co niestety przy okazji czyni je też bardziej narażonymi na ataki drapieżców. Reakcja planktonu na algi jest zatem całkowitym przeciwieństwem tego, czego Rachel Lasley-Rasher i jej zespół oczekiwali. - Naprawdę myśleliśmy, że zobaczymy, jak [plankton] zwalnia – przyznaje. Jednak zwiększenie prędkości i sprawniejsze poruszanie się w linii prostej tak naprawdę sprawia, że te organizmy natrafiają na drapieżców znacznie częściej – twierdzi Lasley-Rasher, ekolożka morska na Uniwersytecie Maine w Orono. Toksyczne czerwone zakwity Do planktonu, który „upija się”, zalicza się grupa widłonogów - maleńkich przypominających krewetki stworzeń, które stanowią podstawę sieci troficznej oceanu. Widłonogi, najliczniejsze z organizmów wielokomórkowych na Ziemi, są odżywczym pierwszym pokarmem dla wielu gatunków młodych ryb, nawet tych chętnie jedzonych przez ludzi – twierdzi Lasley-Rasher. Przez większość czasu widłonogi żywią się innym pokarmem, bowiem toksyczna alga jest mimo wszystko dosyć rzadko spotykana. Jednak od czasu do czasu, na przykład przy niecodziennych warunkach pogodowych i zmianie wiatru, algi te mogą zakwitnąć w bardzo dużych ilościach i tym samym wywołać tzw. „czerwony zakwit”. Dziwni pływacy Aby dowiedzieć się, co dokładnie dzieje się z gatunkiem Temora longicornis podczas rozkwitu alg, naukowcy z Lasley-Rasher na czele podali organizmom planktonicznym ową odurzaj…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/203fbbdaaa5c80a8c3937e73f8a540ffbf699691-3248c1b.png
width: 1010
height: 671

Plankton ucieka na południe! Z powodu ocieplenia klimatu
type: item
date: 2016-01-05T15:59:59.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ekologia
subject: plankton
description: To, ile w morzach jest planktonu i gdzie się on znajduje, decyduje o tym, ile w danym morzu będzie żyło ryb, a także wodnych ssaków i żółwi - zauważa główny autor raportu na ten temat, dr Anthony Richardson, cytowany na stronie serwisu ABC Net.
encoded: Ocieplenie sprawia, że plankton w wodach oblewających Australię cofa się ku biegunowi południowemu. W ciągu 30 lat przesunął się o 300 km. To oznacza spore konsekwencje dla ekosystemów - informują eksperci z australijskiej agendy badawczej CSIRO. Przygotowany przez CSIRO (Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation) raport "Plankton 2015" opiera się na danych z systemu Integrated Marine Observing System (IMOS), który pozwala badać wpływ planktonu na zdrowie ekosystemu morskiego. Zdaniem ekspertów bardzo ważne jest ustalenie tego, jak plankton - drobny, ale bardzo ważny dla człowieka i ekosystemów, reaguje na zmiany klimatu. "Plankton jest odpowiedzialny za (powstawanie - PAP) około połowy tlenu, którym oddychamy i jest elementem krytycznym dla istnienia morskiej sieci pokarmowej. Może mieć wpływ na życie ludzi" - podkreślił. W swoim raporcie naukowcy z CSIRO zgromadzili dane pochodzące z badań planktonu wokół całej Australii. Zebrane informacje pozwalają im stworzyć obraz klimatu, a także stanu globalnych łowisk oraz ekosystemu morskiego i bioróżnorodności wód. W ostatnich 30 latach plankton żyjący u wschodnich wybrzeży Australii przemieścił się na południe aż o 300 km - ustalili. Dr Richardson zauważa, że u wybrzeży Wyspy Maria na Morzu Tasmana (pomiędzy Tasmanią a Australią) doszło też do zmian gatunkowych planktonu. Obecnie w miejsce gatunków zimnowodnych pojawiły się tam gatunki typowe dla wód cieplejszych. Co to znaczy? "Ciepłowodny plankton jest mniejszy, a niektóre ryby, a także ptaki czy ssaki morskie po prostu nie lubią jego smaku" - mówi Richardson. Dodaje, że plankton jest głównym pokarmem młodych ryb. Dlatego w miarę postępu ocieplenia granica występowania tropikalnego planktonu (który jest bardzo zróżnicowany, ale wyjątkowo drobny) będzie się przesuwała coraz dalej na południe. "To niekorzystne z punktu widzenia prowadzenia tarła i rozmnażania się ryb" - powiedział. Badacz przypomniał, że emisja dwutlenku węgla do atmosfery oznacza pers…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7aed576648cf946b8f3cc0a5bcf4cb862f55e507-0f4ed27.jpeg
width: 1000
height: 667