National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-11-07T12:10:46.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Fortuna, miłość i sztorm – niezwykłe losy najbardziej eleganckiego pirata wszech czasów
items: To nie film. Prawdziwy piracki skarb u wybrzeży Madagaskaru odkryty po wiekach
items: Był prawdziwym postrachem Karaibów. Przez rok stał się tak popularny, że mówi się o nim do dziś
items: Po raz pierwszy odkryto tu wrak pirackiego statku. Byli łowcami niewolników
items: Zostawił po sobie tajemnicę odkrytą dopiero w XX wieku. Najwięksi piraci mogliby się od niego uczyć
items: Ten korsarz obrabował hiszpańskie statki pełne złota. Jean Fleury był prawdziwym postrachem Atlantyku
items: Wilczyce morskie z XVII wieku. Udowodniły, że nie tylko mężczyźni mogą być piratami
items: Sekret Wyspy Skarbów. Gdzie został zakopany prawdziwy piracki skarb?
items: Ostatni polski pirat zabił niedoszłą narzeczoną w Waszyngtonie. Jego skarbu nigdy nie odnaleziono
items: Polscy piraci siali postrach na morzach. Korsarze znad Wisły łupili statki i służyli królom Polski
items: Polscy podróżnicy oko w oko z piratami na Amazonce! Relacja z wyprawy Dawida Andresa i Huberta Kisińskiego
items: Piraci z Karaibów
items: Biznes o długiej tradycji
items: Cieśnina piratów

Fortuna, miłość i sztorm – niezwykłe losy najbardziej eleganckiego pirata wszech czasów
type: item
date: 2025-11-02T12:45:03.000Z
creator: Roff Smith
subject: Historia
subject: piraci
description: Historia pirackiego statku Whydah Gally i jego kapitana Czarnego Sama wciąż budzi emocje. Zaginione skarby, nieoczekiwane zwroty akcji i dramatyczny finał u wybrzeży Cape Cod w Massachusetts przyciągają uwagę poszukiwaczy od lat.
encoded: Spis treści: Elegancja na morzu i piracka fortuna Jak statek niewolniczy został pirackim okrętem Droga Czarnego Sama na szczyt pirackiego świata Krótka i burzliwa kariera pirata Ostatnia podróż i tajemnice wraku Whydah Słynął z elegancji. Kapitan Samuel Bellamy gustował w drogich czarnych aksamitnych kamizelkach, bryczesach do kolan, jedwabnych pończochach i butach ze srebrnymi klamrami. Ten barwny pirat z hrabstwa Devon zwykle nosił w pasie co najmniej cztery kunsztowne pistolety pojedynkowe oraz szpadę. Wybierał tylko to, co najlepsze. Zamiast peruki wolał wstążkę, którą wiązał swoje kruczoczarne włosy – podobno właśnie przez to zyskał przydomek Czarny Sam. Elegancja na morzu i piracka fortuna W wieku zaledwie 28 lat, niespełna dwa lata po rozpoczęciu błyskawicznej kariery pirata, Bellamy i jego ludzie zgromadzili majątek, który dziś wart byłby 140 milionów dolarów. To uczyniło go jednym z najbogatszych piratów w dziejach. Przez wiele miesięcy młody korsarz ze swoją flotą plądrował statki na Karaibach i u wschodnich wybrzeży kolonialnej Ameryki. Wiosną 1717 roku gwałtowny sztorm z sektora północno-wschodniego u wybrzeży Cape Cod roztrzaskał ich okręt flagowy, Whydah Gally, na piaszczystych ławicach. Bellamy utonął wraz ze wszystkimi poza dwoma z 146 ludzi załogi. Jak statek niewolniczy został pirackim okrętem Whydah zbudowano specjalnie na potrzeby transatlantyckiego handlu niewolnikami. Był to smukły, trzymasztowy galeon długości ok. 110 stóp (ok. 33,5 m) i pojemności 300 ton, który mógł żeglować z prędkością około 13 węzłów (ok. 24 km/h). Zwodowany w Londynie w 1716 roku przez Royal African Company, wykonał dwie pierwsze części planowanej trasy, gdy Bellamy po trzech dniach pościgu zdobył go w pobliżu Bahamów. Oddał zaledwie jeden strzał. Tak zwany złoty wiek piractwa, między 1650 a 1730 rokiem, nierozerwalnie splótł się z rozwojem gospodarki plantacyjnej na Karaibach. Ogromne zyski z cukru, rumu i melasy, produkowanych na polach trzciny cukrowej przez zniewolon…

pirat-16dc6d4.jpg
width: 2813
height: 1875

To nie film. Prawdziwy piracki skarb u wybrzeży Madagaskaru odkryty po wiekach
type: item
date: 2025-07-18T12:22:37.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: madagaskar
subject: odkrycia
subject: piraci
subject: wrak statku
description: Zrabowany skarb, zaginiony wrak, tajemnicze artefakty. Archeolodzy natrafili na morską kapsułę czasu, która może zmienić to, co wiemy o Złotym Wieku Piractwa.
encoded: Spis treści: Wrak u wybrzeży Madagaskaru Atak na pełnym morzu Świadectwa minionej epoki Historie o piratach na dobre wpisały się już we współczesną popkulturę. W opowieściach o postrachach mórz jest jednak ziarno prawdy. Choć wiele z nich to legendy, niektóre okazują się mieć solidne podstawy historyczne, czego dowodem jest niedawne odkrycie wraku statku porwanego przez piratów ponad 300 lat temu u wybrzeży Madagaskaru. Wrak u wybrzeży Madagaskaru Chodzi o wrak portugalskiego okrętu wojennego Nossa Senhora do Cabo. W 1721 roku jednostka padła ofiarą pirackiego ataku na wodach Oceanu Indyjskiego. Po ponad dekadzie badań w rejonie wyspy Nosy Boraha, dawniej znanej jako Île Sainte-Marie, eksperci z amerykańskiego Center for Historic Shipwreck Preservation potwierdzili, że to właśnie ten statek. Najpierw przeanalizowali jednak m.in. kształt kadłuba, odnalezione artefakty oraz historyczne dokumenty. Statek, którego nazwa w tłumaczeniu na język polski oznacza „Naszą Panią z Przylądka”, wyruszył z Goa do Lizbony. Wówczas ten indyjski stan był portugalską kolonią. Na pokładzie znajdowali się wysocy rangą urzędnicy, w tym ustępujący wicekról Goa i arcybiskup, a także około 200 niewolników z Mozambiku. Nossa Senhora do Cabo transportowała sztabki złota i srebra, klejnoty, luksusowe tkaniny i dewocjonalia. Dziś taki ładunek zostałby wyceniony na ponad pół miliona złotych. Atak na pełnym morzu W kwietniu 1721 roku statek został zaatakowany przez słynnych piratów – Oliviera Levasseura oraz Johna Taylora. Levasseur to postać legendarna w historii piractwa – francuski korsarz, który siał postrach na wodach Oceanu Indyjskiego w czasie tzw. Złotego Wieku Piractwa. W momencie ataku okręt był osłabiony – wcześniej napotkał burzę, a załoga, by uniknąć zatonięcia, zmuszona była pozbyć się części uzbrojenia. Piraci przejęli kontrolę nad statkiem i poprowadzili go w stronę Île Sainte-Marie – wyspy, która w XVIII wieku była jedną z najważniejszych baz pirackich na świecie. Ze względu na sw…

Skarb-ze-statku-090a331.jpg
width: 768
height: 576

Był prawdziwym postrachem Karaibów. Przez rok stał się tak popularny, że mówi się o nim do dziś
type: item
date: 2024-08-12T13:12:23.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: historia
subject: karaiby
subject: piraci
subject: statki
description: Choć rabował tylko ponad rok, Edward Teach stał się najsłynniejszym piratem Karaibów. A wszystko dlatego, że umiał zadbać o właściwy image.
encoded: W tym artykule: Jak Edward Teach został piratem? Postrach Karaibów Chęć zemsty na Czarnobrodym Żona czy kochanka? Koniec i legenda pirata z Karaibów Czarnobrody na wielkim ekranie Ta włochata gęba o wiele bardziej przerażała Amerykę niż wszelkie komety, jakie się nad nią pojawiały – tak pisano o Czarnobrodym, najsłynniejszym korsarzu XVIII w. Prawdopodobnie nazywał się Edward Teach, a przezwisko zawdzięczał bujnej brodzie, którą zwykł splatać w warkoczyki i zakładać za uszy. Przed bitwą pod kapelusz wkładał dwa zapalone lonty. Tliły się bardzo powoli, co nie zmienia faktu, że – zdaniem mu współczesnych – Czarnobrody wyglądał jak mityczna Furia. Miewał też inne dziwne pomysły. Pewnego dnia, lekko podpity, postanowił zorganizować na okręcie zabawę w piekło. Wszedł z kilkoma ludźmi pod podkład, kazał pozamykać wszystkie luki i rozpalić garnki z siarką i innymi łatwopalnymi substancjami. Kiedy niektórzy zaczęli się dusić, Czarnobrody otworzył luki. Sam wyszedł ostatni, dumny z faktu, że wytrzymał najdłużej. Polscy piraci siali postrach na morzach. Korsarze znad Wisły łupili statki i służyli królom Polski Niektórzy wrócili w rodzinne strony i zrobili kariery w wojsku, po innych ślad zaginął. Polscy piraci byli niegdyś postrachem mórz. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/polscy-piraci-siali-postrach-na-morzach-korsarze-znad-wisly-lupili-statki-i-sluzyli-krolom-polski-fot-public-domain-913df5f.jpg" width="938" height="686" alt="Polscy piraci siali postrach na morzach. Korsarze znad Wisły łupili statki i służyli królom Polski (fot. public domain)" title="Polscy piraci siali postrach na morzach. Korsarze znad Wisły łupili statki i służyli królom Polski (fot. public domain)" /> Jak Edward Teach został piratem? Edward Teach (według niektórych późnych źródeł Edward Drummond) urodził się w Bristolu. Niektórzy próbowali zrobić z niego Amerykanina. W 1900 r. Thomas T. Upshur stwierdził, że pochodził z Wirginii, ale nie przedstawił na to ża…

byl-prawdziwym-postrachem-karaibow-przez-rok-stal-sie-tak-popularny-ze-mowi-sie-o-nim-do-dzis-2dce135.png
width: 512
height: 359

Po raz pierwszy odkryto tu wrak pirackiego statku. Byli łowcami niewolników
type: item
date: 2024-08-07T13:10:28.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: historia
subject: morze śródziemne
subject: piraci
subject: Społeczeństwo
subject: statki
subject: wrak statku
description: U wybrzeży Maroka archeolodzy podwodni odnaleźli szczątki okrętu, którym niegdyś pływali piraci berberyjscy. Statek był bardzo dobrze uzbrojony. Pochodzi z XVII wieku.
encoded: W tym artykule: Piraci berberyjscy – postrach nowożytnej Europy U wybrzeży Maroka odkryto statek piracki Piraci berberyjscy pływali najczęściej tartanami Piraci berberyjscy byli utrapieniem europejskich żeglarzy na Morzu Śródziemnym i u wybrzeży Atlantyku. Niektórzy docierali nawet do odległych północnych krain, również w okolice Islandii. Byli to muzułmanie, którzy pochodzili z regionu znanego niegdyś jako Berberia, który obejmował dzisiejsze Maroko, Algierię, Tunezję i Libię. Atakowali przede wszystkich statki handlowe i przybrzeżne miasta. Ich głównym celem było porywanie ludzi, których później sprzedawali na targach niewolników przede wszystkim w Afryce Północnej. Piraci berberyjscy – postrach nowożytnej Europy Uważa się, że od XVI do XIX wieku berberyjscy korsarze zniszczyli wiele tysięcy statków Europejczyków i uprowadzili nawet ponad milion osób w niewolę. Ich ofiarami padali ludzie z nadmorskich wiosek Włoch, Hiszpanii i Portugalii, ale także z Francji, Wysp Brytyjskich czy Holandii. Przez niemal 300 lat był to olbrzymi problem Europy, z którym mocarstwa nie były w stanie sobie poradzić. Dopiero po wojnach napoleońskich i kongresie wiedeńskim w roku 1815 europejskie kraje postanowiły podjąć wspólną walkę przeciwko muzułmańskim piratom. Zostawił po sobie tajemnicę odkrytą dopiero w XX wieku. Najwięksi piraci mogliby się od niego uczyć Kapitan Jack Sparrow i bohaterowie „Piratów z Karaibów” mogliby się uczyć od Francisa Drake’a. Zdobywał skarby, odkrywał nieznane lądy i morza, zostawił nawet tajemnicę — wyjaśnio... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/zostawil-po-sobie-tajemnice-odkryta-dopiero-w-xx-wieku-najwieksi-piraci-mogliby-sie-od-niego-uczyc-5195028.png" width="938" height="492" alt="Zostawił po sobie tajemnicę odkrytą dopiero w XX wieku. Najwięksi piraci mogliby się od niego uczyć" title="Zostawił po sobie tajemnicę odkrytą dopiero w XX wieku. Najwięksi piraci mogliby się od niego uczyć" /> Podwodni archeolodzy …

po-raz-pierwszy-odkryto-tu-wrak-pirackiego-statku-byli-lowcami-niewolnikow-eb091fa.webp
width: 650
height: 366

Zostawił po sobie tajemnicę odkrytą dopiero w XX wieku. Najwięksi piraci mogliby się od niego uczyć
type: item
date: 2024-08-07T09:54:12.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: hiszpania
subject: piraci
subject: statek
subject: statki
subject: wielka brytania
subject: wojna
description: Kapitan Jack Sparrow i bohaterowie „Piratów z Karaibów” mogliby się uczyć od Francisa Drake’a. Zdobywał skarby, odkrywał nieznane lądy i morza, zostawił nawet tajemnicę — wyjaśnioną dopiero w XX wieku.
encoded: W tym artykule: Młodość Francisa Drake'a Pierwsza krew Przyczajony smok Dookoła świata przez południe Cień Magellana Zdradliwy akwen pokonany przez tylko 4 ekspedycje Odyseja Złotej Łani Tajemnica siedmiu miesięcy Był morskim rozbójnikiem w służbie królowej Elżbiety, a zarazem wielkim odkrywcą. To on odnalazł jedną z najsłynniejszych cieśnin świata, nazwaną Cieśninę Drake’a. Zapewne też jako pierwszy Europejczyk dotarł do Alaski. I choć znany jest jako morski awanturnik, w rzeczywistości był to człowiek inteligentny, sprawiedliwy i łagodny. Francis Drake dbał nie tylko o własną załogę, ale nawet o jeńców, szanował również swoich przeciwników. Młodość Francisa Drake'a Urodził się w roku 1542 lub 1543. To ostatnie lata panowania króla Henryka VIII (zm. 1547), po którym na krótko tron objął jego małoletni syn Edward (zm. 1553), a potem nastały rządy Marii Tudor, która wprowadziła w kraju katolicki terror. Ojciec Francisa, utrzymujący rodzinę z gospodarstwa rolnego, udzielał się także jako protestancki kaznodzieja, dlatego musiał się ukrywać. Dzięki temu Francis spędził dziecięce lata żyjąc we wnętrzu wraku tkwiącego przy brzegu rzeki Medway w pobliżu ujścia Tamizy, gdzie naprawiano uszkodzone w bitwach okręty. To tam wśród żeglarzy i szkutników po raz pierwszy zetknął się z opowieściami, które miały zaważyć na całym jego życiu. Z czasem ojciec oddał go na praktykę u znajomego kapitana statku handlowego. Szczęśliwie dla Drake’a, 17 listopada 1558 r., po śmierci Marii Tudor, rządy objęła kolejna córka Henryka. Utalentowana 25-letnia Elżbieta I. Odziedziczyła kraj w ruinie, zniszczony wojnami religijnymi. W tej sytuacji ważne było znalezienie nowych rynków i źródeł bogactw, a najbardziej kuszące wydawały się niespożyte zasoby Orientu i Nowego Świata. Tylko trzeba jeszcze się było do nich dostać, tymczasem Anglia do tego momentu przespała szansę na udział w wielkich odkryciach i podbojach. Świat kontrolowały Hiszpania i Portugalia, które na mocy traktatu z Tordesillas (149…

zostawil-po-sobie-tajemnice-odkryta-dopiero-w-xx-wieku-najwieksi-piraci-mogliby-sie-od-niego-uczyc-5e9fa91.png
width: 1200
height: 630

Ten korsarz obrabował hiszpańskie statki pełne złota. Jean Fleury był prawdziwym postrachem Atlantyku
type: item
date: 2024-02-24T10:26:53.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: piraci
subject: skarby
subject: statek
subject: złoto
description: Bogactwa Montezumy, zdobyte przez hiszpańskich konkwistadorów, trafiły w ręce Francuzów. Za wszystkim stał Jean Fleury, który jednak marnie skończył.
encoded: W tym artykule: Skarby zrabowane przez Hiszpanów załadowano na statki Plany Cortesa Francuscy korsarze przejmują skarb Francuzi kontra Hiszpanie Fleury to nie Verrazzano Kim byli korsarze Korsarz zdobywa bogactwa i sławę Zamorskie plany Francji Poszukiwany Fleury „Złoto i inne zabrane kosztowności zostały przetopione za zgodą urzędników Waszej Królewskiej Mości. To, co otrzymano, warte było ponad 130 tysięcy castellanos prawie 600 kg złota, z czego piątą część przejął skarbnik Waszej Wysokości” – relacjonował Hernán Cortés w swoim trzecim liście do Karola Habsburga. Opisywał łupy zdobyte po zajęciu Tenochtitlan 13 sierpnia 1521 r., które miał zamiar wysłać na Stary Kontynent. Jak zaznaczył, „oprócz wspomnianego złota, zdobyte też zostały różne złote wyroby i klejnoty i piątą część najlepszych spośród nich również oddano skarbnikowi WKM. Wśród wziętych w mieście łupów było wiele złotych tarczy, rozmaitych przedmiotów z piór oraz innych rzeczy tak wspaniałych, że nie sposób je opisać ani wyobrazić sobie, jeżeli się ich nie widziało. Ze względu na ich piękno wydało mi się rzeczą słuszną niczego nie ujmować ani ich nie dzielić, lecz w całości przeznaczyć dla WKM”. Skarby Azteków, które kosztowały życie tysięcy osób, nigdy jednak nie dotarły do Hiszpanii. Na ich drodze stanął pochodzący z Normandii korsarz Jean Fleury. Jego brawurowy wyczyn był pierwszym tak spektakularnym sukcesem w historii pirackich ataków na hiszpańskie statki wiozące bogactwa z Nowego Świata. Skarby zrabowane przez Hiszpanów załadowano na statki Przygotowanie transportu do Hiszpanii zajęło Cortésowi ponad rok. W końcu 20 grudnia 1522 r. dwa statki obładowane po brzegi zdobyczami pochodzącymi z podbojów w Nowej Hiszpanii podniosły kotwicę w Veracruz i obrały kurs na Kubę. Zaplanowana trasa wiodła dalej przez Azory aż do Sewilli. Ukryte bogactwa nadal budzą wiele emocji. Które skarby wciąż czekają na odkrycie? Kto nie chciałby trafić na skarby, które uczyniłby go milionerem? Od wieków na ukryte bogact…

zaglada-tenochtitlanu-stolicy-aztekow-byla-brutalna-500-lat-temu-w-walkach-o-miasto-trwajacych-od-maja-do-sierpnia-1521-r-zginelo-200-tys-ludzi-8dc3e78.jpg
width: 1600
height: 1200

Wilczyce morskie z XVII wieku. Udowodniły, że nie tylko mężczyźni mogą być piratami
type: item
date: 2024-02-17T12:06:03.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: piraci
subject: statek
description: Ponad 300 lat temu dwie morskie piratki Anne Bonny i Mary Read obaliły mit, że pirackim przygodom mogą sprostać jedynie mężczyźni. Oto jak kobieca para stała się równie sławna co najwięksi bohaterowie pirackich legend.
encoded: W tym artykule: Czy dawniej tylko mężczyźni żeglowali? Jak szukano złota Nowego Świata? Piratki w męskim przebraniu Jak kamuflaż pomógł Mary Zakochana w Perkalowym Jacku Kobieta skomplikowała sprawy Wesoły piracki trójkącik Piratki przy nadziei Kiedy stanęła przed ołtarzem, Mary miała 19 lat. Wkrótce zaszła w ciążę, co zupełnie nie przeszkodziło jej ruszyć w daleką morską podróż. Jej mąż kapitan Joshua Patten dowodził potężnym kliprem „Neptune’s Car”. Mary była w czwartym miesiącu, gdy weszła na pokład z zamiarem pokonania trasy z Nowego Jorku do San Francisco. W 1855 r. oznaczało to opłynięcie Ameryki Południowej i słynącego ze złej sławy przylądka Horn. Podróż miała trwać około trzech miesięcy. Prócz „Neptune’s Car” Nowy Jork opuściły też inne żaglowce rywalizujące ze statkiem Pattena. Ten, kto pierwszy docierał do celu, zawsze dyktował najwyższą cenę za wieziony towar. Czy dawniej tylko mężczyźni żeglowali? Mąż Mary Patten miał jednak tym razem pecha. Musiał zwolnić pierwszego oficera i sam przejąć jego obowiązki. Wycieńczony ciężką pracą i trudnymi warunkami, zachorował najprawdopodobniej na zapalenie opon mózgowych. I tak, w pobliżu diabelskiego przylądka Horn, w ekstremalnej, sztormowej pogodzie, statek został bez kapitana. Joshua był nieprzytomny. Nikt z załogi, nawet drugi oficer, nie miał tyle odwagi, żeby w takich okolicznościach objąć dowództwo. Nieoczekiwanie wyzwanie podjęła Mary Patten. Już wcześniej, spędzając z mężem długie godziny na mostku, poznawała tajniki nawigacji. Ciężarna dwudziestoletnia kobieta wyprowadziła statek z opresji i okrążywszy przylądek Horn, dopłynęła szczęśliwie do San Francisco. Uratowała w ten sposób nie tylko żaglowiec, ale i jego ładunek łącznej wartości 350 tys. dol., co dzisiaj dałoby prawie 9 mln dol. W Ameryce została bohaterką. W uznaniu zasług armator przyznał jej 5 tys. dol. nagrody. Jej wyczyn opisała w roku 1857 „New York Daily Tribune”, nadając Mary przydomek „Heroiny morza”. Od początku żeglugi to mężczyźni królow…

ponad-trzysta-lat-temu-dwie-morskie-wilczyce-anne-bonny-i-mary-read-obalily-mit-ze-pirackim-przygodom-moga-sprostac-jedynie-mezczyzni-f1ed37e.jpg
width: 758
height: 416

Sekret Wyspy Skarbów. Gdzie został zakopany prawdziwy piracki skarb?
type: item
date: 2023-09-26T12:58:26.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: historia
subject: Onet
subject: piraci
subject: skarby
description: Czy wyspa skarbów opisana w powieści Stevensona istnieje naprawdę? Co można na niej znaleźć? Czy zostały tam zakopane pirackie skarby? A może wciąż trzeba uważać, by tam nie zginąć?
encoded: W tym artykule: Wyspa Skarbów Stevensona Zagubiona Norman Island Trudne warunki na statkach Norman Island dziś Przeszukiwanie jaskiń na wyspie Skrzynia Truposza to kolejna wyspa Pamiętam to, jakby wydarzyło się wczoraj. Podszedł do drzwi gospody ciężkim krokiem, a za nim ktoś przywlókł wózek z jego marynarskim kufrem. Był to człek wysoki, silny, zwalisty, o twarzy spalonej słońcem. Nasycony dziegciem harcap opadał na jego przeżarty kurzem niebieski kubrak. Dłonie miał szorstkie i poorane bliznami. Paznokcie czarne i połamane, a przez policzek biegła mu szrama od cięcia szablą, biała pośród zbrązowiałej jak orzech twarzy. Wyspa Skarbów Stevensona Pamiętam, jak rozglądał się po zatoce, pogwizdując z cicha, a potem zaśpiewał nagle starą żeglarską piosenkę, której później tak często musieliśmy wysłuchiwać: „Piętnastu chłopa na truposza skrzyni – Ju-hu-hu, i butelka rumu!” – dzięki tym pierwszym wersom „Wyspy skarbów” R.L. Stevensona (1881 r.) pokolenia chłopców z wypiekami na twarzy przenosiły się w świat piratów. Pełen tajemnic, przygód i skarbów. Historia, którą stworzył Stevenson, to zlepek wielu legend krążących po morzach i oceanach. Pisarz dodał to i owo od siebie, podkoloryzował postacie, a na bohatera – co było posunięciem genialnym – obrał chłopca. Oto gdzieś na angielskim wybrzeżu mały Jim Hawkins pomaga rodzicom prowadzącym gospodę „Admirał Benbow”. Choć położona nad piękną zatoką, gości ma niewielu. Ale to akurat przypada do gustu Billowi Bonesowi, ogorzałemu, mrukliwemu, stroniącemu od towarzystwa kapitanowi, który przybywa w jej progi, mając za bagaż jedynie niewielką drewnianą skrzynię. Na jej dnie spoczywa mapa wskazująca miejsce zakopania przez kapitana Flinta niewyobrażalnych skarbów. W pogańskiej świątyni odkryto złoty skarb wotywny. Mógł należeć do wikingów Norwescy archeolodzy prowadzili wykopaliska w dawnej pogańskiej świątyni, nieopodal jeziora Mjøsa. Odnaleźli tam pięć złotych blaszek, na których widniały wizerunki kobiet i mężczyzn. ... Fortuna …

piraci-zakopuja-swoj-skarb-ed6c198.jpg
width: 1024
height: 932

Ostatni polski pirat zabił niedoszłą narzeczoną w Waszyngtonie. Jego skarbu nigdy nie odnaleziono
type: item
date: 2023-04-17T09:46:38.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: historia
subject: karaiby
subject: niewolnictwo
subject: piraci
subject: polacy
subject: skarby
subject: Społeczeństwo
description: Józef Olszewski dorobił się na grabieżach i handlu niewolnikami. Do dziś nie wiadomo, co się stało ze złotem, które zgromadził ostatni polski pirat.
encoded: W tym artykule: Jak Polak spod Płocka stał się karaibskim piratem Olszewski dorobił się na przemycie niewolników Ostatni polski pirat zgromadził złoto w jaskini Nieznane losy skarbu Olszewskiego Pod koniec lat 70. XIX wieku Waszyngtonem wstrząsnęła wiadomość o zabójstwie pięknej Clothilde MacGregor i jej ojca, producenta wyrobów gumowych. Oboje zostali zasztyletowani przez człowieka, który od wielu miesięcy bezskutecznie starał się o rękę dziewczyny. Był nim trzydziestoparoletni imigrant Józef Olszewski. Polak pojawił się w stolicy USA kilka lat wcześniej i dzięki ogromnemu majątkowi z marszu wszedł do waszyngtońskiej socjety. Jednak dla Clothilde był zbyt nieokrzesany i tajemniczy, by uznawała go za dobrego kandydata na męża. Przeczucia nie myliły dziewczyny. Młodość Olszewski spędził na morzu jako pirat i handlarz niewolnikami. Jak Polak spod Płocka stał się karaibskim piratem Kilka lat po tym zdarzeniu do rodziny Olszewskich mieszkającej w guberni płockiej na zachodnich kresach Imperium Rosyjskiego dociera list, wysłany z meksykańskiego miasta Veracruz. Nadawcą jest ukrywający się przed amerykańskim wymiarem sprawiedliwości Józef. Clotilda: ostatni statek niewolników. Jak do dziś przetrwała ich kulturowa tożsamość W maju zeszłego roku, 400 lat po tym, jak pierwsi Afrykanie w łańcuchach postawili stopę na terenie angielskiej kolonii Wirginia, zespół archeologów podwodnych poinformował o odnalezieniu w... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/afrykanscy-niewolnicy-przewozeni-lodzia-na-statek-niewolnikow-clotilda-w-1860-roku-do-portu-niewolnikow-w-dzisiejszym-beninie-painting-by-kadir-nelson-6891bff.jpeg" width="938" height="528" alt="Afrykańscy niewolnicy przewożeni łodzią na statek niewolników Clotilda w 1860 roku, do portu niewolników w dzisiejszym Beninie. (PAINTING BY KADIR NELSON" title="Afrykańscy niewolnicy przewożeni łodzią na statek niewolników Clotilda w 1860 roku, do portu niewolników w dzisiejszym Beninie. (PAINTI…

ostatni-polski-pirat-zabil-niedoszla-narzeczona-w-waszyngtonie-jego-skarbu-nigdy-nie-odnaleziono-fot-getty-images-c9ec096.jpg
width: 1936
height: 1549

Polscy piraci siali postrach na morzach. Korsarze znad Wisły łupili statki i służyli królom Polski
type: item
date: 2023-04-15T07:07:13.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: historia
subject: historia polski
subject: morze
subject: okręt
subject: piraci
subject: polska
subject: polska morze
subject: Społeczeństwo
description: Niektórzy wrócili w rodzinne strony i zrobili kariery w wojsku, po innych ślad zaginął. Polscy piraci byli niegdyś postrachem mórz.
encoded: W tym artykule: Polscy piraci służyli królom Królewscy kaperzy dorabiali sobie zwykłymi rabunkami Okręt „Peter von Danczk” siał postrach w Europie Piraci zdobyli obraz, który dziś można oglądać w Gdańsku Medyk z Elbląga służył na pirackim okręcie Dzięki Polakowi pirat Henry Morgan zyskał złą sławę Historia uprawiania pirackiego procederu przez Polaków jest długa. Polscy piraci byli wśród hanzeatyckich kaperów oraz bukanierów. Czyli słynnych piratów, których królestwem była wyspa Tortuga, napadających na hiszpańskie statki i kolonie na zlecenie rządów Anglii, Francji i Holandii. Nazwa pochodzi od ich ulubionej potrawy z dzikich świń. To postaci znane m.in. z filmów „Piraci z Karaibów”. Polscy piraci służyli królom W dawnej Rzeczypospolitej pływanie po morzach było traktowane jako zajęcie niebezpieczne i niegodne szlachcica. Jednak już w czasach Kazimierza Jagiellończyka pojawiła się konieczność stworzenia floty najemników do łupienia statków państw, z którymi Polska była w stanie wojny. Było to tzw. kaperstwo. Kapitan okrętu, który wynajmował się na służbę u władcy, otrzymywał glejt zaświadczający, że działa z jego upoważnienia. Metoda była o wiele tańsza niż budowanie floty państwowej, jednak ryzykowna. Rabujący dla króla najemnicy często przekraczali przyznane im uprawnienia, napadając na okręty i porty państw neutralnych. To prowadziło do licznych konfliktów i aktów odwetu. Cieśnina piratów Cieśnina Malakka oddziela indonezyjską wyspę Sumatra od Półwyspu Malajskiego, na którego czubku tkwi pyszniący się bogactwem Singapur. Na to barwne wodne królestwo składają się setki rz... Pierwsi „państwowi piraci” zaczęli działać na Bałtyku w czasie wojny trzynastoletniej z Zakonem Krzyżackim, wspomaganym przez Danię i Holandię. Głównym zadaniem działających pod królewską banderą kaprów było odcięcie Krzyżaków od dostaw żywności, broni i prochu, docierających przez port w Królewcu. Polska flota kaperska przechwyciła kilkadziesiąt holenderskich i duńskich statków. Stoczyła 21 …

polscy-piraci-siali-postrach-na-morzach-korsarze-znad-wisly-lupili-statki-i-sluzyli-krolom-polski-fot-public-domain-8fd9d17.jpg
width: 2560
height: 1871

Polscy podróżnicy oko w oko z piratami na Amazonce! Relacja z wyprawy Dawida Andresa i Huberta Kisińskiego
type: item
date: 2016-01-22T15:32:22.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: amazonia
subject: piraci
description: Kolorowa koszulka, luźne spodnie, szpanerskie okulary najlepiej “ray-bany”, tlenione włosy – tak wygląda typowy pirat grasujący na amazońskich wodach na brazylijskim terytorium pomiędzy Tefe a Manaus. Niczym nie przypomina Johny’ego Depp’a z “Piratów z Karaibów” czy choćby Kapitana Hooka z “Piotrusia Pana”. Nie szuka też skrzyni ze złotem, interesuje go nieco inny rodzaj łupu – narkotyki.
encoded: W ciągu kilku dni podróżujący rowerami po Amazonce bracia Dawid Andres i Hubert Kisiński na własnej skórze trzykrotnie przekonali się, że spotkanie z piratami nie ma nic wspólnego z przygodowymi opowieściami w stylu “Wyspy skarbów” Stevensona czy “Kapitana Blood” Sabatiniego. Gość w dom, Bóg w dom Po świętach spędzonych z kolumbijskimi przyjaciółmi w Tabatinga, bracia z nową werwą wskoczyli na swe amazońskie rowery i poszli jak burza. Już pierwszego dnia pobili swój rekord pokonując odcinek 100 km. Wspomagani szybkim nurtem rzeki wkrótce osiągnęli kolejny sukces – 130 kilometrów w ciągu jednego dnia. Pierwsze dni w Brazylii upłynęły jednak pod znakiem tęsknoty za peruwiańską serdecznością. Przyzwyczajeni do sympatycznych spotkań z miejscową ludnością, bracia zderzyli się z panującą na pograniczu peruwiańsko-kolumbijsko-brazylijskim wręcz wrogością w relacjach pomiędzy tymi narodowościami. Niejako rykoszetem, Polakom też się dostało. - Pierwszą noc spędziliśmy na plaży – opowiada Dawid. – Druga noc, fajna wioska, no to podpływamy i pytamy napotkanego mężczyznę, czy możemy przenocować. A on zaczął wrzeszczeć: won stąd! Spływajcie! Wynoście się natychmiast! Pierwszy raz od czterech miesięcy spotkaliśmy się z taką reakcją. Płyniemy dalej, jest barka. Pytamy właściciela, czy możemy u niego spać. On odpowiada po hiszpańsku, że jasne, nie ma sprawy. Okazało się, że to Peruwiańczyk. Zdaniem Dawida to niemiłe podejście wynika głównie z tego, że brano ich za Peruwiańczyków – mówią po hiszpańsku, Dawid nosi kapelusz peruwański, a do tego jest mocno opalony. – Dawid, ale jak oni mogą myśleć, że jesteś Peruwiańczykiem, jak ty masz prawie 1,90 m wzrostu? – śmieje się Hubert. Im dalej w głąb Brazylii, tym spotkania stawały się bardziej przyjazne, a poziom gościnności rośnie z każdym pokonanym kilometrem. Bracia zaczęli się już nawet przyzwyczajać, że na brzegu wita ich tłum mieszkańców, którzy najpierw zgarniają cały ich dobytek i przenoszą do któregoś z domów. Potem rozdzielają, …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/23921f54276005b276d0ce85b9704132cdde1a66-ff81fa4.jpeg
width: 2074
height: 1556

Piraci z Karaibów
type: item
date: 2011-09-14T09:01:00.000Z
creator: Julia Lachowicz
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: karaiby
subject: piraci
description: On przystojny jak Jack, ale na szczęście z pełnym uzębieniem. Ja blond jak Elizabeth, choć zamiast gorsetu mam na sobie bikini. Razem wyruszamy śladem bohaterów Piratów z Karaibów. Czy będzie równie burzliwie jak w filmie?
encoded: Podstawowa różnica na starcie: płyniemy nie na pirackiej „Czarnej Perle”, ale na wyczarterowanym katamaranie. Wszystko prawie jak w Piratach z Karaibów. Choć na szczęście „prawie” robi wielką różnicę. W naszym przypadku odbyło się bowiem bez krwawych jatek. Witaj na Karaibach, skarbie! Żagle spuszczone. Pogoda, jak zawsze, idealna, czyli przyjemne 27 stopni. Siła wiatru na oko 3 w skali Beauforta. Woda w szmaragdowym kolorze. Widoki bezbłędne. – Melduję, że załoga przygotowana do rzucenia kotwicy! – krzyczę. Pełna mobilizacja. Zachowajcie powagę, majtkowie, przybywamy na wyspę Saint Vincent do pirackiej zatoki Wallibou! To tutaj, a nie na Jamajce, jak myśli wiele osób, zbudowano fikcyjne miasto Port Royal, w którym rozgrywała się pierwsza część Piratów z Karaibów: Klątwa Czarnej Perły. Wpływam z wiatrem we włosach i ironicznym spojrzeniem mojego „Jacka Sparrowa”. Uśmiecham się na samą myśl o tej kultowej scenie: błaznowaty kapitan przybywa do Port Royal, wylewając kubłem wodę ze swojej (pewnie ukradzionej) tonącej łodzi. Udaje mu się wyjść na keję sekundę przed tym, jak łajba idzie na dno. Brakuje tylko słynnej muzyki The Medallion Calls Klausa Badelta. I trupów wiszących na skale ku przestrodze piratów. Muszę przyznać, że Wallibou jest znacznie spokojniejsze niż za czasów Sparrowa. Oprócz naszego jest tu tylko jeden jacht. Ślady filmu zdradza jedynie część drewnianej instalacji na środku zatoki – podtopiony pomost z rodzajem katapulty. Tylko tyle zostało z bogatej scenografii, którą stworzono tu w 2003 r. na potrzeby superprodukcji. Do tego plaża ma czarnawy piasek, co nie jest typowe dla rajskich karaibskich wysp. Na kei stoi przykryta bambusowymi liśćmi rozpadająca się chatka. Poza tym cisza i spokój. Nie mijają dwie minuty, gdy małym bączkiem podpływa do nas właściciel tutejszej plaży. Przyzwyczailiśmy się już, że za możliwość postoju w każdej zatoczce musimy zapłacić parę wschodniokaraibskich dolarów. A czasem kupić kilogram bananów po wyjątkowo „turystycznej” …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6e346b755521ff6c88b9bc7561c6dcc2c13c1189-b615138.jpeg
width: 500
height: 333

Biznes o długiej tradycji
type: item
date: 2010-02-10T12:20:00.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: piraci
subject: Społeczeństwo
description: Piraci XXI wieku, podobnie jak ich poprzednicy z dawnych lat, wyruszają „na łowy”, gdy minie okres sztormów i morze uspokaja się. Twierdzą i domem somalijskich kontynuatorów tej profesji jest Bosaso w północnej części tego kraju.
encoded: Jak opowiadają sami zainteresowani, byli kiedyś rybakami. Gdy na początku lat 90. XX w. rozpadło się państwo somalijskie i pogrążyło w wojnie domowej, obfite przybrzeżne łowiska wydane zostały na rabunkowe połowy trawlerów z Europy i Azji. Dziesiątkowały one ławice ryb, a słowa te potwierdzili eksperci ONZ, którzy już w 2005 r. udokumentowali fakt, że na wodach tych łowiło nielegalnie aż 700 zagranicznych jednostek. Czyżby więc proceder somalijskich piratów był efektem walki o przetrwanie? Fakt jest faktem, że wszystko zaczęło się od ataków na obce rybackie trawlery. Faktem jest też, że obecnie piractwo kwitnie tu bujniej niż w jakimkolwiek innym miejscu na świecie. I choć wydaje się to całkowicie irracjonalne, gdyż znane nam jedynie z filmów i książek przygodowych, to współcześni piraci uprowadzają statki, jachty, tankowce, biorą zakładników, wymuszają okupy i są równie brutalni i bezwzględni, jak ci, z dawnych stuleci. Uderzają na trasie przebiegającej przez Kanał Sueski i Zatokę Adeńską na Ocean Indyjski, a jest to niestety jedna z głównych arterii światowej gospodarki. Z tego też powodu piractwo stało się palącym problemem wspólnoty międzynarodowej, której zależy na bezpiecznych szlakach morskich. Odbywają się więc konferencje na temat zwalczania piractwa, takie jak np. w Nairobi, Jemenie, Kuala Lumpur, organizowane są coraz liczniejsze i silniejsze patrole morskie. Tymczasem, jak na razie, dzięki piractwu Bosaso dobrze prosperuje, a wzbogaceni „biznesmeni” inwestują w ten proceder, zapewniając kamratom szybkie łodzie, systemy GPS, telefony satelitarne i nowoczesną broń. Interes kwitnie, gdyż rabusie na samych tylko okupach za porwanych zakładników zarabiają rocznie od 50. do 150 mln dolarów. „Inwestorzy” zabierają większość łupu natomiast resztą dzielą się piraci między sobą, kierując się przy tym ustalonymi zasadami. Najwięcej z nich inkasuje tzw. „skoczek”, który wykonuje najtrudniejszą „robotę”, bo jako pierwszy wchodzi na pokład zdobywanego statku. Jeśli pr…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e6f844c88bbff674a2caef655715b33f542087c7-325fdee.jpeg
width: 639
height: 625

Cieśnina piratów
type: item
date: 2009-03-26T07:40:45.000Z
creator: Peter Gwin
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: indonezja
subject: piraci
subject: porwania
subject: sumatra
description: Cieśnina Malakka oddziela indonezyjską wyspę Sumatra od Półwyspu Malajskiego, na którego czubku tkwi pyszniący się bogactwem Singapur. Na to barwne wodne królestwo składają się setki rzek uchodzących do cieśniny, porośnięte namorzynami bagniste brzegi oraz fantastyczna konstelacja maleńkich wysp, raf i mielizn.
encoded: Jego pierwsi mieszkańcy nauczyli się prowadzić życie wodno-lądowe, budując wioski nad wodą i wymyślając odpowiednie łodzie do połowu ryb, handlu oraz... piractwa. Armady morskich rabusiów, zwanych tu lanunami, w lekkich, zwrotnych łodziach ograbiały statki przepływające tą najkrótszą drogą z Indii do Chin, a potem wycofywały się w górę rzek, do ufortyfikowanych wiosek. Łupem padało złoto, klejnoty, proch, opium i niewolnicy, zapędzani potem do budowy sułtanatów, które zdominowały wybrzeża Sumatry i Malajów. Żeglarze opisywali okropności, jakie spotykały ich w cieśninie i na pobliskich wodach. Podczas napadu w XIX w. lanunowie pojmali np. brytyjskiego kapitana Jamesa Rossa. Sądząc, że na statku ukryty jest ładunek srebrnych monet, kazali mu patrzeć, jak jego syn przywiązany do kotwicy opuszczany jest wraz z nią. Potem obcinali kapitanowi palce, kawałek po kawałku. Myślicie, że to już przeszłość? Bynajmniej. Pod koniec XIX w. flota europejskich kolonizatorów opanowała sułtanaty, ale lanunów nigdy nie wytępiono. Ich współcześni spadkobiercy nadal grabią na tych wodach. Dzisiejszemu lanunowi zdobyczy nie brakuje. Tym wąskim przesmykiem co roku płynie 70 tys. statków, przewożących jedną piątą światowych ładunków morskich. Szlak jest trudny do upilnowania, bo przebiega między zwaśnionymi krajami, Malezją i Indonezją. Cieśnina Malakka, mająca ok. 402 km szerokości u swego północnego krańca, zwęża się do mniej więcej 16 km przy południowym, a ponadto jest upstrzona setkami niezamieszkanych, porośniętych namorzynami wysepek, oferujących wszelkim kryminalistom fantastyczne kryjówki. Czy można się zatem dziwić rodzącej się wśród wielu pokusie? Chłopiec z Plaży – jeden z rabusiów, do których dotarłem – zaproponował, że pokaże mi, jak zespół „skaczących wiewiórek” dostaje się na pokład statku. Demonstracja odbędzie się na bezludnej wyspie, gdzie czasem ćwiczył. Na końcu mola, w drewnianym pancungu, czekali na nas dwaj muskularni młodzi mężczyźni, Muhammad i Hakim. Chłopiec z Pla…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/199032be0586488cd70fa47caf238bc6c63d8564-62c3e27.jpeg
width: 600
height: 400