National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-11-25T11:59:45.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Polskie Kolorado” to prawdziwy skarb Pienin. Natura gra tutaj pierwsze skrzypce
items: Zamek, motyle i wapienne skały – to niewielkie pasmo górskie to wizytówka Polski
items: Pieniny z lotu drona. Gdy perspektywa zmienia całą podróż
items: Najstarszy park narodowy w Polsce ma 92 lata. Powstał dzięki niezwykłemu uczonemu
items: National Geographic Extra 4/22
items: 06/20
items: Symbol Pienin zniszczony w trakcie akcji ratowniczej. „To czarny dzień dla polskiej fotografii krajobrazowej”
items: Na folkową nutę - festyn muzyczny
items: Wakacje z duchami
items: Szlak oscypka

„Polskie Kolorado” to prawdziwy skarb Pienin. Natura gra tutaj pierwsze skrzypce
type: item
date: 2025-11-25T11:59:24.000Z
creator: Wiktoria Szydło
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Go Poland
subject: Gopoland góry
subject: góry
subject: małopolska
subject: pieniny
subject: polska
description: Kolorado słynie z wyjątkowych formacji skalnych i dzikich dolin. Niewielu turystów zdaje sobie sprawę, że w Polsce istnieje miejsce o podobnym charakterze. To rezerwat Biała Woda w Pieninach.
encoded: Spis treści: Małe Kolorado to niespodzianka dla wielu turystów Nieoszlifowany diament Kraina potoków, wąwozów i baśniowych skał Nawet przed podróżnikami z wieloletnim doświadczeniem Polska potrafi skrywać niespodzianki. Jedną z nich jest stosunkowo mało znany rezerwat Biała Woda w Pieninach, który jest jednym z najpiękniejszych zakątków w tej części województwa małopolskiego. Na podróżnych czeka tam wiele atrakcji. Małe Kolorado to niespodzianka dla wielu turystów Rezerwat przyrody Biała Woda obecnie uznawany jest za jeden z piękniejszych zakątków w Pieninach. Powstał w 1963 roku, choć jego historia sięga jeszcze czasów średniowiecza. Pierwsi osadnicy przybyli w te rejony za panowania Bolesława Chrobrego, a kolejni pojawili się w XIV wieku, przynosząc ze sobą kulturę pasterską. W tym czasie w dolinie potoku powstała wieś Biała Woda. Mieszkańcy wiedli spokojne życie, zajmowali się głównie rolnictwem, hodowlą zwierząt i drobnym rzemiosłem. Wszystko zmieniło się po drugiej wojnie światowej. Ludność łemkowską wysiedlono, a jej zabudowania spalono. Po latach zachowało się wiele pozostałości po łemkowskiej wsi, zwłaszcza na szlaku, który wiedzie doliną, między zachwycającymi formacjami skalnymi. Nieoszlifowany diament Rezerwat, mimo niekwestionowanych uroków, jest nieco zapomniany przez turystów. Wielu z tych, którzy przyjeżdżają do Szczawnicy, wybiera najczęściej Drogę Pienińską oraz wspinaczkę na szczyt Trzy Korony i Sokolicę. Tymczasem niedaleko Jaworek, małej wsi ulokowanej niecałe 7 km od Szczawnicy, dzieją się cuda. Nietypowe formacje skalne i przecinające okolice potoki roztaczają nad tym miejscem niezwykłą aurę. Rezerwat położony jest w skalistym wąwozie na obszarze Małych Pienin, na wysokości 600–800 m n.p.m. Charakteryzuje się bogatą rzeźbą, florą i fauną. Trasa wiedzie dnem doliny, można ją zatem przemierzyć pieszo lub na rowerze. Po drodze nadarzy się wiele okazji, by podziwiać skały wapienne i turnie, wodospad, potok z kaskadami, bogatą roślinność a także pas…

polskie-kolorado-9460248.jpg
width: 5000
height: 3333

Zamek, motyle i wapienne skały – to niewielkie pasmo górskie to wizytówka Polski
type: item
date: 2025-11-11T14:17:05.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Czas na góry
subject: Gopoland góry
subject: góry
subject: pieniny
subject: polska góry
subject: polskie góry
description: Pieniny są dowodem na to, że wysokość nie zawsze decyduje o wielkości gór. To pasmo w łańcuchu Karpat, które na niewielkiej przestrzeni potrafi połączyć unikatową geologię, bogatą przyrodę i niezwykle barwną historię regionu karpackiego. Zaskakuje różnorodnością na każdym kroku, zachęcając do odkrywania kolejnych tras i punktów widokowych.
encoded: Spis treści: Podział pasma Pienin Najważniejsze szczyty Pienin Pieniny – fauna bogata w duże ssaki i motyle Mikroklimat sprzyjający roślinności Nie tylko Dunajec Zabytki w Pieninach Pieniny to stosunkowo niewielkie, lecz niezwykle malownicze pasmo górskie w Karpatach, leżące na pograniczu Polski i Słowacji. Od północy graniczą z Gorcami i Beskidem Sądeckim, a od południa z Magurą Spiską. Choć nie należą do najwyższych gór w Polsce, wyróżniają się unikatowym charakterem geologicznym i krajobrazowym. Ich sercem jest Pieniński Przełom Dunajca – jeden z najpiękniejszych kanionów rzecznych w Europie, zgłoszony na listę informacyjną UNESCO. Pieniny słyną z niezwykłej różnorodności – na stosunkowo niewielkiej powierzchni skupiają się wysokie, wapienne szczyty, strome ściany skalne, głębokie doliny i pełne życia polany. To właśnie połączenie sprawia, że Pieniny przyciągają nie tylko turystów, ale i badaczy przyrody. Podział pasma Pienin Geografowie dzielą Pieniny na trzy części: Pieniny Spiskie, Pieniny Środkowe oraz Małe Pieniny. Pieniny Spiskie rozciągają się od Czorsztyna aż po Dursztyn. To tu znajdziemy słynne ruiny zamku w Czorsztynie oraz monumentalną warownię w Niedzicy, które nie tylko przyciągają turystów, ale również stanowią świadectwo burzliwej historii tego regionu. Pieniny Środkowe (inaczej Pieniny Właściwe) obejmują najbardziej znaną część pasma – z charakterystycznym masywem Trzech Koron oraz Sokolicą. To właśnie tu natura stworzyła najbardziej widowiskowe krajobrazy, a turyści mogą podziwiać z platform widokowych panoramę Tatr, Beskidów i Spisza. Małe Pieniny ciągną się od Przełomu Dunajca aż po wieś Jarzębina (Słowacja). Choć mniej znane, są rajem dla miłośników pieszych wędrówek i rowerowych wycieczek. Właśnie tutaj znajduje się najwyższy szczyt Pienin, Wysokie Skałki, który mierzy 1050 m n.p.m. Najważniejsze szczyty Pienin Choć Pieniny nie dorównują wysokością Tatrom, to ich szczyty są bardzo charakterystyczne. Na uwagę zasługują przede wszystkim: Trzy K…

pieniny-15fb287.jpg
width: 2000
height: 1300

Pieniny z lotu drona. Gdy perspektywa zmienia całą podróż
type: item
creator: Hanna Zakrzewska
subject: Lifestyle
subject: Współpraca reklamowa
subject: góry
subject: jeep
subject: pieniny
subject: samochody
description: Są w Polsce miejsca, które zyskują nowy wymiar, gdy spojrzymy na nie z góry. Świetnie potrafi to uchwycić Marcin Bykowski – fotograf i pilot drona. Podróże z kamerą unoszącą się nad krajobrazem to dla niego sposób na odkrywanie ciszy, koloru i form, których nie da się dostrzec z poziomu ziemi. Tak właśnie opowiada o Pieninach.
encoded: W świecie, w którym odległość często mierzy się ilością godzin spędzonych w samolocie, łatwo zapomnieć o tym, co mamy na wyciągnięcie ręki. A przecież nie trzeba lecieć do Ameryki Południowej, by zobaczyć monumentalne skalne ściany, czy do Azji, by poczuć mistycyzm gór. Polska – ze swoimi łańcuchami górskimi, dzikimi lasami i wijącymi się wśród nich drogami – jest pełna krajobrazów, które zostają w głowie na długo. Ich piękno tkwi jednak nie tylko w widokach, lecz także w ciszy i rytmie, których nie da się odnaleźć nigdzie indziej. Bo coraz częściej podróżujemy przecież po to, by odzyskać spokój i poczuć przestrzeń. Szukamy miejsc, gdzie można się zatrzymać, nabrać dystansu i spojrzeć na świat inaczej. Podróże z nowej perspektywy W tym odkrywaniu pomaga technologia. Dron nie tylko rejestruje obraz, ale staje się przedłużeniem oka, nowym zmysłem podróżnika. Dzięki niemu można zobaczyć znane miejsca w nowym świetle. Polska widziana z góry zaskakuje jeszcze bardziej – pokazuje swoje detale, rytm rzek i misterne wzory tworzone przez łąki i ścieżki. Z poziomu terenu odkrywać ją można za to nowym Jeepem Avenger 4xe, który równie uważnie jak dron towarzyszył wyprawie Marcina Bykowskiego – z dala od asfaltu, w stronę gór, do miejsca, które nasz bohater zna i w którym odnajduje spokój. – zaczyna swoją opowieść Marcin. Góry, które poruszają emocje Pieniny – choć nie dorównują wysokością sąsiadującym Tatrom – mają w sobie coś zupełnie wyjątkowego. Coś, co trudno opisać, a łatwo poczuć. Bo nie o rekordy chodzi, a o emocje. Te góry nie przytłaczają swoją skalą – one wciągają subtelnością. Ich siłą jest kameralność, koloryt i tempo, które zmusza do zatrzymania się i zanurzenia w chwili. – Najsłynniejszym szczytem Pienin są Trzy Korony, które wyglądają jak kamienna korona wystająca z lasu. Wejście nie jest trudne, a z platformy na szczycie rozciąga się widok na Tatry, Dunajec i kawał pięknego świata – dla Marcina ten szczyt jest punktem obowiązkowym każdego wyjazdu w Pieniny. Choć…

Clipboard12-a27eaba.jpg
width: 1089
height: 722

Najstarszy park narodowy w Polsce ma 92 lata. Powstał dzięki niezwykłemu uczonemu
type: item
date: 2024-05-09T05:57:13.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: historia
subject: ochrona przyrody
subject: parki narodowe
subject: pieniny
subject: przyroda
subject: Travel
description: Za najstarszy park narodowy w Polsce trzeba uznać Pieniński Park Narodowy. Na drugim miejscu jest Białowieski Park Narodowy. Oba powstały przy udziale prof. Władysława Szafera.
encoded: W tym artykule: Najstarszy park narodowy w Polsce Jak powstał najstarszy park narodowy w Polsce? Kim był prof. Władysław Szafer? Powstanie kolejnych parków narodowych Czy powstaną nowe parki narodowe? Mamy dziś w Polsce 23 parki narodowe. Zajmują około 1 proc. powierzchni kraju. Dla porównania, we Włoszech to 5 proc., w Austrii i Francji po 3 proc. Chronią one m.in.: walory karpackich i sudeckich pasm górskich (osiem parków), bory sosnowe i bagna pradoliny Wisły (Kampinoski), ruchome wydmy nadmorskie (Słowiński), rozlewającą się na wiele koryt nizinną rzekę (Narwiański), pełne ptaków i ssaków bagna (Biebrzański), zamieszkane przez cietrzewie torfowiska (Poleski). Najstarszy park narodowy w Polsce Najstarszy park narodowy w Polsce powstał w 1932 r. To Pieniński Park Narodowy. Oto lista polskich parków narodowych w ujęciu chronologicznym: W Polsce mamy 23 parki narodowe. W kolejce do powstania od lat czeka prawie drugie tyle W jaki sposób tworzy się parki narodowe? Dlaczego powinno nam zależeć, żeby parków narodowych było jak najwięcej? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/w-polsce-mamy-23-parki-narodowe-w-kolejce-do-powstania-od-lat-czeka-prawie-drugie-tyle-fot-matphoto-wikimedia-commons-cc-by-3-0-a0c1ae1.jpeg" width="938" height="625" alt="W Polsce mamy 23 parki narodowe. W kolejce do powstania od lat czeka prawie drugie tyle (Fot. Matphoto, Wikimedia Commons, CC-BY-3.0)" title="W Polsce mamy 23 parki narodowe. W kolejce do powstania od lat czeka prawie drugie tyle (Fot. Matphoto, Wikimedia Commons, CC-BY-3.0)" /> Pieniński Park Narodowy – 1932 r., Białowieski Park Narodowy – 1932 r., Świętokrzyski Park Narodowy – 1950 r., Babiogórski Park Narodowy – 1954 r., Tatrzański Park Narodowy – 1955 r., Ojcowski Park Narodowy – 1956 r., Wielkopolski Park Narodowy – 1957 r., Kampinoski Park Narodowy – 1959 r., Karkonoski Park Narodowy – 1959 r., Woliński Park Narodowy – 1960 r., Słowiński Park Narodowy – 1967 r., Bieszczadzki Park Naro…

najstarszy-park-narodowy-w-polsce-ma-92-lata-powstal-dzieki-niezwyklemu-uczonemu-fot-jerzy-opiola-wikimedia-commons-cc-by-sa-3-0-migrated-86ed38c.jpg
width: 3456
height: 2100

National Geographic Extra 4/22
type: item
date: 2022-09-26T09:10:35.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Magazyn
subject: National Geographic Extra
subject: historia
subject: pieniny
subject: wawel
subject: zabytki
subject: zamki
subject: zamki w Polsce
subject: zwiedzanie
description: 40 miejsc we Francji
encoded: Francja to wciąż najczęściej wybierany przez turystów kraj na świecie, jej pozycji lidera rankingu nie zmieniła nawet pandemia. Na czym polega fenomen popularności tego kraju? Sama mam do niego wielki sentyment – to właśnie we Francji spędziłam pierwsze zagraniczne wakacje, podczas których przeżyłam niezapomniane zaćmienie słońca na placu przed katedrą w Rouen. Zaczęłam od szlaku gotyckich katedr, potem były: Paryż, Alzacja, Szampania, Lazurowe Wybrzeże, dolina Loary. Im więcej widziałam i częściej odwiedzałam ten kraj, tym bardziej wzrastał mój apetyt na więcej. Mam mnóstwo pięknych wspomnień z tych podróży, bo to, co czyni Francję wyjątkową, to różnorodność i jedyna w swoim rodzaju mieszanka kultury, sztuki, historii, kuchni, rozrywki oraz natury. A wszystko to jest na najwyższym poziomie. Ma aż 49 zabytków wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO, najbogatsze i najchętniej odwiedzane muzea (paryski Luwr króluje w rankingach popularności), wybitnych pisarzy (najwięcej, bo aż 15 noblistów), najlepsze uczelnie, najwyższy szczyt Europy – Mount Blanc. A do tego jedne z najlepszych restauracji świata i sławni szefowie kuchni, którzy nawet najprostsze danie potrafią zamienić w niezapomniane kulinarne doświadczenie. Francją nie sposób się znudzić, ponieważ każdy jej region jest inny i wyjątkowy. Mam nadzieję, że tym specjalnym wydaniem Travelera zachęcimy Was nie tylko do odwiedzenia tych najbardziej popularnych miejsc, ale sięgnięcia też głębiej i dalej, np. pojechania na francuską prowincję, do mniej znanych, a jakże pięknych zakątków tego jednego z największych europejskich krajów. Agnieszka Franus Redaktor naczelna

national-geographic-extra-4-22-ff974c2.jpg
width: 633
height: 781

06/20
type: item
date: 2020-05-28T07:17:00.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: kasprowy wierch
subject: oscypek
subject: pieniny
subject: tatry
subject: tatrzański park narodowy
subject: zakopane
description: Nowe spojrzenie na piękno
encoded: Tej wiosny minęło 75 lat od zakończenia II wojny światowej, w której życie straciło ponad 66 mln żołnierzy i cywilów (przede wszystkim cywilów). Ci, którzy uczestniczyli w tym konflikcie i przeżyli, obecnie mają ok. 90 lat. Każdego dnia coraz mniej z tych osób może nam opowiedzieć, co wtedy widzieli i słyszeli. W National Geographic od 1888 r., kiedy to nasz magazyn pojawił się na rynku, opowiadamy o ludzkiej podróży. Gdy to pokolenie przechodzi do historii, ważne jest, abyśmy uważniej spojrzeli na losy tych niezwykłych kobiet i mężczyzn i wyciągnęli wnioski z ich doświadczeń. Dziś, w czasach koronawirusa, który najgroźniejszy jest dla osób starszych i chorych, wydaje się to jeszcze ważniejszym zadaniem – usłyszeć ich głosy, zanim ucichną na zawsze. To, czego się dowiedzieliśmy od ostatnich świadków wojny, nie było zaskoczeniem: bez względu na to, ile masz lat i po której stronie walczyłeś, wojna była tak palącym doświadczeniem, że dla ciebie nigdy nie minęła. Każda osoba, z którą rozmawialiśmy, zaświadcza o jej horrorze. Przywołajmy tu japońskiego weterana, który wspomina, jak on i inni młodzi mężczyźni „zostali wysłani na śmierć za cesarza i naród i każdy zachowywał się tak, jakby w to wierzył. Ale, jak mówi, kiedy żołnierze umierali, nigdy nie słyszałem, by ktoś wołał cesarza albo naród”. Słyszał tylko imiona bliskich. Pewna Niemka, w czasie wojny będąca dzieckiem, mówi o wstydzie, jaki wciąż odczuwa z powodu zaangażowanych działań jej ojca, wysoko postawionego SS-mana. Wspomina też głód, jakiego doświadczyła, gdy zbliżająca się Armia Czerwona odcięła dostęp do jej miasta. Dziś odwiedza szkoły w Hamburgu, aby ostrzec przed niebezpieczeństwem, które znowu rośnie. „Ludzie niczego się nie nauczyli” – mówi. „To przerażające, że neonaziści wracają. I to nie tylko w Niemczech. Ludzie wciąż tak łatwo pozwalają sobą manipulować”. Relacje z pierwszej ręki osób, które przeżyły II wojnę światową, mają teraz dużo większe znaczenie niż kiedykolwiek wcześniej. Po trzech czwart…

06-20-5c11a9b.jpeg
width: 2061
height: 3000

Symbol Pienin zniszczony w trakcie akcji ratowniczej. „To czarny dzień dla polskiej fotografii krajobrazowej”
type: item
date: 2018-09-07T12:23:37.000Z
creator: hannagadomska
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: pieniny
subject: Travel
description: Znana z pocztówek i fotografii krajobrazowych 500-letnia sosna została zniszczona w trakcie wczorajszej akcji ratowniczej.
encoded: Straciliśmy słynną reliktową sosnę rosnącą na ścianie Sokolicy (747 m n.p.m.). Drzewo zostało zniszczone podczas akcji ratowniczej z udziałem śmigłowca. GOPR został wezwany do kobiety, która około godziny 11. zasłabła w drodze na szczyt i doznała urazu głowy. Wg relacji świadków była przytomna i otaczali ją znajomi. Najprawdopodobniej koronę sosny odłamał pęd powietrza wytworzony przez śmigła. Jak czytamy na oficjalnej stronie internetowej Pienińskiego Parku Narodowego: To duża strata dla przyrodników. Drzewo było niekwestionowanym skarbem parku narodowego. Liczyło ponad 500 lat. Znajdowało się na pocztówkach i okładkach większości albumów o Pieninach. Wśród fotografów krajobrazowych zrobiło się nostalgicznie - to był wdzięczny i bardzo często fotografowany motyw. Jak pisze Jan Ulicki to „czarny dzień dla polskiej fotografii krajobrazowej. Sosna na Sokolicy (…) pozostała już tylko na zdjęciach”.

sokolica-pieniny-ae557a9.jpeg
width: 1080
height: 665

Na folkową nutę - festyn muzyczny
type: item
date: 2012-07-27T06:37:50.000Z
creator: Igor Nowiński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: folklor
subject: muzyka
subject: pieniny
subject: skansen
subject: spisz
description: Kujawsko-Dobrzyński Park Etnograficzny w Kłóbce już 5 sierpnia zamieni się w krainę folkowej muzyki!
encoded: Po raz pierwszy w skansenie wystąpią zespoły wykonujące muzykę ludową we własnych, współczesnych aranżacjach. Członkowie zaproszonych grup wywodzą się w większości z kapel ludowych. Źródłem inspiracji do powstania zespołów była muzyka ludowa, którą „zarazili” się biorąc udział w festiwalach folklorystycznych, m. in. w Kazimierzu nad Wisłą. Oprócz tradycyjnych instrumentów muzycznych, takich jak skrzypce, wykorzystują gitary, perkusje i instrumenty klawiszowe, dzięki czemu tradycyjne utwory otrzymują „drugie życie”, nowe brzmienie. Koncerty obu zespołów to wiele dobrej muzyki oraz zabawy dla każdego, niezależnie od wieku. Niespodzianka Pana Janka to grupa młodych muzyków pochodzących z Bydgoszczy, Torunia i Lubania. W repertuarze zespołu znajdują się m.in. własne kompozycje oraz znane przez wszystkich utwory „Zielony mosteczek” czy „Miała baba koguta”. W ich różnorodnych opracowaniach przeplatają się różne style muzyczne. Zespół ma już kilka sukcesów na swoim koncie, np. tytuł Wykonawcy Roku 2004 na Kujawsko-Pomorskim Młodzieżowym Przeglądzie Piosenki w Koronowie. Został laureatem spotkań na festiwalu „EUROFOLK 2005” w Malborku, dzięki czemu wziął udział w kolejnej edycji festiwalu „EUROFOLK 2006”, gdzie wystąpił przed zespołem BRAThANKI. Kolejny sukces, to występ na „Scenie folkowej” festiwalu PRZYSTANEK WOODSTOCK w roku 2008. Zespół Corni Chopcy powstał w 2011 roku, działa przy Gminnym Ośrodku Kultury i Bibliotece Publicznej w Babiaku. Członkami zespołu są osoby, które posiadają wieloletnie doświadczenie sceniczne, grając w wielu formacjach i stylach muzycznych. Liderem grupy jest pochodzący z gór Piotr Cedzidło. W repertuarze grupy dominuje muzyka góralska ze Skalnego Podhala, Spisza i Pienin. Dzięki temu będziemy mieli okazję, nie wyjeżdżając w góry, wysłuchać takim utworom, jak ,np. „W murowanej piwnicy”, „Zbójnicy, zbójnicy”, „Hej bystro woda”. Występom przy karczmie towarzyszyć będą liczne pokazy dawnych zajęć domowych, gospodarskich i rzemieślniczych. Dzieci …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5082a671781732d5d668f17a8cf82b3fd446dbab-46d6d80.jpeg
width: 3579
height: 5034

Wakacje z duchami
type: item
date: 2009-03-26T21:31:32.000Z
creator: Zuzanna Śliwa
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: historia
subject: pieniny
subject: wawel
subject: zabytki
subject: zamki
subject: zamki w Polsce
subject: zwiedzanie
description: Z gęstego cienia wychynęła zakapturzona postać. Błysnął sztylet uniesiony do ciosu. Od zamkowych murów odbił się zdławiony kobiecy krzyk, przeniknął przez okna komnat, potoczył się echem nad spowitymi mrokiem górami...
encoded: Księżniczka i złoty skarb Wiatr marszczy wodę obmywającą lesiste wzgórze. W jej drżącej tafli odbija się jasny przecinek zamczyska. Podrygują krągłe baszty, wiruje wieża na szczycie murów. Jest nierealnie, bajkowo. Jeszcze chwila – i wszystko pochłoną odmęty górskiego jeziora. W rzeczywistości zamek Niedzica trzyma się mocno; trwa na tej skale już od roku 1330, zaś urokliwe jezioro to liczący ledwo paręnaście lat zalew ze spiętrzonych wód Dunajca. Pieniny. Czarowna kraina gór, lasów, wody. Mekka turystów od czasów, gdy wojażowano tu karetą, a po stromych ścieżkach wspinały się panie w krynolinach. Najbardziej wabił – i tak jest do dziś – stary zamek w Niedzicy. Posadowiony przez węgierski ród Berzevicsych na skraju urwistego wzgórza (566 m n.p.m.), pełnił funkcję granicznej strażnicy przy szlaku handlowym między Polską a Węgrami. Kupieckie karawany często padały ofiarą kryjących się po górach i lasach band rabusiów; tropiła ich zawzięcie załoga niedzickiej twierdzy. Schwytani zbójcy trafiali do zamkowego więzienia lub odbywali ostatni „lot” w głąb budzącej grozę studni, z dna której sterczał rząd śmiercionośnych ostrzy… Ów ponury loch straceń zachował się do dziś. Najstarszą częścią dawnej warowni jest zamek górny. Wzniesiony na samym szczycie skały, zerka wąskimi otworami kwadratowej wieży na całą okolicę i wyrastające nieopodal, młodsze o sto lat, mury zamku dolnego. Pojawiły się one po roku 1470, kiedy w Niedzicy osiadł Emeryk Zapolya. Ale prawdziwie wielkopański szlif zamek zyskał dopiero dzięki Jerzemu Horvathowi z Palocsy, jego właścicielowi od 1589 r. Strojąc go w renesansowe szaty, dobudowując dom mieszkalny i krużganki wokół dziedzińca, wielmoża nie przypuszczał, że w dwa wieki później przywędrują tu niezwykli przybysze zza morza, a wkrótce potem na murach pojawi się widmo zamordowanej księżniczki. Kim była owa księżniczka, jak trafiła w Pieniny, kto i dlaczego pozbawił ją życia? Aby na to odpowiedzieć, musimy powędrować do dalekiego Peru początków lat 80. …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f7db1865fba3e1d9f39a8f733d328ba5fa32bdfd-59b57eb.jpeg
width: 600
height: 402

Szlak oscypka
type: item
date: 2009-03-23T20:23:26.000Z
creator: Marek Tomalik
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kasprowy wierch
subject: oscypek
subject: pieniny
subject: tatry
subject: tatrzański park narodowy
subject: zakopane
description: U każdego bacy smakuje inaczej, bo jego walory zależą od ziół i traw porastających łąki, na których pasą się owce, oraz od receptury. Znawcy uważają, że najsmaczniejszy jest wiosną, gdy mleko zawiera najwięcej tłuszczu. Oscypek od 400 lat wytwarza się ręcznie, w szałasach i tylko w okresie dojenia owiec, czyli od maja do września.
encoded: Szlak, na którym znajduje się 25 wybranych bacówek, wiedzie przez powiaty tatrzański i nowotarski. Bacówki trudno odwiedzić podczas jednej podróży, zresztą nie ma takiej potrzeby. Lepiej nawet, jeśli szałasy nie będą celem samym w sobie, a tylko przystankiem podczas spaceru czy trekkingu. Do większości bacówek nie da się dojechać samochodem (na szczęście!). Kierunek pokazują drewniane drogowskazy z symbolem szałasu i, oczywiście, sera. Bazą wypadową może być Zakopane lub każde inne miejsce pod polskimi Tatrami. Oscypek spod Tatr Przygodę można zacząć od odwiedzenia bacówki leżącej najbliżej Zakopanego – w Kuźnicach. Należy ona do pochodzącego z rodu bacowskiego Andrzeja Staszka Furtka, który oscypki wyrabia od 20 lat. Z Kuźnic warto się wybrać kolejką linową na Kasprowy Wierch albo pójść niebieskim szlakiem na Giewont przez Kalatówki, gdzie stoi druga bacówka Furtka (obie znajdują się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego). Polana wzięła swoją nazwę od nazwiska jej dawnych właścicieli, sołtysów Kalatów. Przed wojną stało na niej aż 11 szałasów, dziś pozostał tylko jeden. Trzeba pamiętać, że bacowie niechętnie wpuszczają obcych na dłużej do bacówek. Jeżeli jednak uzyskamy zgodę i przekroczymy próg jednej z nich, czeka nas krótka podróż w przeszłość, bo sposób wyrobu oscypka nie zmienił się prawie wcale. Wewnątrz nawet w dzień panuje półmrok, dym gryzie w oczy, a nos atakuje ostry zapach wędzonych na górnych półkach oscypków. Ognisko pasterskie – watra, pali się od wiosny do jesieni. W dniu św. Wojciecha, czyli 23 kwietnia, święci się szczapy drew do uroczystego rozpalenia watry w czasie redyku, na początku wypasu owiec. Utrzymaniu ognia w nocy służy tzw. zawaterniok – świerkowa lub sosnowa kłoda, która może tlić się kilka godzin. W szałasie zadymione są ściany i zgromadzone tam sprzęty. Osoba nieprzyzwyczajona do dymu i specyficznego zapachu nie wytrzyma w bacówce długo. Zauważy jednak gielety, czyli drewniane skopki z mlekiem owczym, puciery, do których przez ln…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0e5939905e324290261a886aae729adffa8ccf3d-a9ee0d8.jpeg
width: 600
height: 525