National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T15:20:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Twierdził, że potrafi zamienić piasek w złoto. Udało mu się nabrać samego Himmlera, szefa SS
items: Wielki Sfinks i zagadka jego kształtu. Kluczową rolę w rzeźbieniu posągu odegrał wiatr
items: Pattaya – jasne i ciemne strony tajskiego kurortu
items: Te 5 patogenów znajdziesz nad morzem. Nie chcemy psuć nikomu urlopu, ale tę listę warto znać
items: “Karaibską” plażę w Toskanii stworzyła fabryka chemiczna. Ludzie zakochani w niezwykłym piasku
items: Tajlandia - Full Moon Party
items: Kuba - Varadero
items: Tajlandia - Patong
items: Bermudy - Horseshoe Bay
items: Grecja - Falasarna
items: Goa, Indie - informacje praktyczne
items: Pozdrowienia z... Synaju

Twierdził, że potrafi zamienić piasek w złoto. Udało mu się nabrać samego Himmlera, szefa SS
type: item
date: 2024-08-01T07:58:22.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: kopalnie złota
subject: niemcy
subject: piasek
subject: skarby
subject: złoto
description: Inżynier Karl Malchus tuż przed wybuchem II wojny światowej przekonał Reichsführera SS Himmlera, że potrafi zamienić piasek w złoto. Jak ten genialny hochsztapler wystrychnął na dudka drugą osobę w Rzeszy?
encoded: W tym artykule: 50 gramów złota z tony piasku III Rzesza potrzebowała pieniędzy Laboratorium w Dachau Fałszerstwo zdemaskowane Więzień specjalny Karl Malchus Demoniczny złoty pierwiastek Odpowiednia wiedza pozwalała oszukać nazistów Kolejna ofiara złotej gorączki Wrzesień 1937 r. Zakład złotniczy Karla Bluma przy Lilienstraße 34 w Monachium. Mężczyzna średniego wzrostu o pełnej twarzy i rudawej bródce odrywa właściciela od pracy. „Przepraszam bardzo, panie Blum, ale chciałbym obarczyć pana sprawą niecierpiącą zwłoki. Czy mógłby pan sprawdzić, czy ten piasek jest złotonośny?”. Nieznajomy tłumaczy, że piasek otrzymał od kolegi z Kanady, który chciałby go eksportować do Niemiec, aby wspomóc III Rzeszę. Blum nie dowierza, ale bierze się do pracy. Wkrótce przeciera oczy ze zdziwienia. Pod mikroskopem widzi złote kuleczki. W ciągu kolejnych dni Blum przeprowadził jeszcze kilka prób – zawsze z tym samym rezultatem. Przyciśnięty do muru nieznajomy stwierdził, że piasek pochodził nie z Kanady, lecz z rzeki Amper w pobliżu Prittlbach. Karl Blum nie chciał pakować się w kłopoty. O wizycie nieznajomego zawiadomił policję kryminalną, a sam zaczął prowadzić szczegółowy dziennik „sprawy Malchusa”, który przetrwał wojnę. 50 gramów złota z tony piasku 18 grudnia 1937 roku. Hotel Cztery Pory Roku w Monachium. Reichsführer SS Heinrich Himmler chodzi po pokoju w tę i z powrotem. Przed chwilą pod mikroskopem zobaczył coś, co mogło zmienić przyszłość III Rzeszy. „Czy to naprawdę czyste złoto?” – pyta z niedowierzaniem, oglądając preparat sporządzony z piasku z rzeki Amper. Inżynier Karl Malchus, odkrywca złoża, przytaknął. Chwilę wcześniej gorliwie zapewniał: „Sprawa jest pewna! Proszę się pozbyć wątpliwości. Gwarantuję to moją krwią – osiągniemy 50 gramów [złota] z tony [piasku]!”. Czarownice bardzo interesowały nazistów. Dlaczego tajny dział SS studiował procesy o czary? W 1945 r. Polacy odkryli w pałacu w Sławie tajemnicze archiwum. Okazało się, że kryło sekretną broń szefa SS Heinric…

twierdzil-ze-potrafi-zamienic-piasek-w-zloto-udalo-mu-sie-nabrac-druga-osobe-w-rzeszy-e3f7958.png
width: 1200
height: 630

Wielki Sfinks i zagadka jego kształtu. Kluczową rolę w rzeźbieniu posągu odegrał wiatr
type: item
date: 2023-11-06T15:14:41.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: egipt
subject: piasek
subject: pustynie
subject: rzeźba
subject: sahara
subject: starożytność
subject: starożytny egipt
subject: Wolny czas
description: Wielki Sfinks na Płaskowyżu Giza obok piramidy Cheopsa to jedna z najbardziej znanych rzeźb starożytności. Naukowcy już wiedzą, dlaczego Egipcjanie zdecydowali się wykonać ten monument. Okazało się, że zasadniczą rolę odegrał wiatr.
encoded: W tym artykule: Sfinksa wyrzeźbił... wiatr Sfinks w laboratorium Wielki Sfinks. Wielka zagadka Wielki Sfinks to olbrzymia rzeźba, ukazująca głowę człowieka z ciałem lwa w pozycji leżącej. Powstała w wapiennym ostańcu skalnym około 4500 lat temu. Mierzy 73 m długości i 20 m wysokości. Naukowcy spierają się do dziś, kto kazał go wykuć. Przeważają głosy, że był to Chefren, którego piramida znajduje się nieopodal. Inni wskazują, że był to faraon Cheops, czyli budowniczy największej egipskiej piramidy. Sfinksa wyrzeźbił... wiatr Amerykańscy naukowcy z Uniwersytetu Nowojorskiego postanowili odpowiedzieć na pytanie, jak wyglądał ostaniec skalny, z którego wyrzeźbiono sfinksa jeszcze przed podjęciem prac. Aby odpowiedzieć na to pytanie, badacze odtworzyli w laboratorium warunki, które istniały na Płaskowyżu Giza 4500 lat temu – kiedy zbudowano Sfinksa – aby pokazać, jak wiatr napierał na formacje skalne. – Nasze odkrycia proponują możliwą „historię pochodzenia” tego, w jaki sposób formacje podobne do Sfinksa powstawały w wyniku erozji – wyjaśnia prof. Leif Ristroph z Courant Institute of Mathematical Sciences na Uniwersytecie Nowojorskim. To jeden z autorów badania, które zostało zaakceptowane do publikacji w czasopiśmie naukowym „Physical Review Fluids”. Eksperymenty wykazały, że zaskakująco podobne do Sfinksa kształty mogą w rzeczywistości powstawać w wyniku erozji spowodowanej, jak napisano, przez „szybkie przepływy”. W przypadku Sfinksa był to głównie wiatr. Sfinks w laboratorium Prace skupiały się na odtworzeniu jardangów – niezwykłych formacji skalnych występujących na pustyniach, powstałych w wyniku unoszonego przez wiatr pyłu i piasku. Naukowcy przyjęli, że formacja skalna, z której wyrzeźbiono Sfinksa mogła być właśnie jardangiem. Prof. Ristrof wraz ze współpracownikami z Laboratorium Matematyki Stosowanej Uniwersytetu Nowojorskiego wykonali kopce miękkiej gliny i osadzili na nich twardszy, mniej ulegający erozji materiał. Naśladował ten z terenu w północno-wschodn…

wielki-sfinks-i-zagadka-jest-ksztaltu-kluczowa-role-odegral-wiatr1-f23b65c.jpg
width: 1162
height: 778

Pattaya – jasne i ciemne strony tajskiego kurortu
type: item
date: 2022-06-30T13:43:00.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: banan wodny
subject: narty wodne
subject: nurkowanie
subject: paralotniarstwo
subject: parasailing
subject: piasek
subject: plaże w tajlandii
subject: skutery wodne
subject: snorkeling
subject: tajlandia
subject: Travel
subject: wakacje w tajlandii
subject: windsurfing
description: Miasta azjatyckie z roku na rok cieszą się coraz wiekszą popularnością wśród turystów z całego świata. Jedną z najchętniej odwiedzanych destynacji w sezonie urlopowym jest tajska Pattaya.
encoded: W tym artykule: Pattaya – położenie Pattaya – co warto zobaczyć i jakie atrakcje czekają na turystów? Seksturystyka w Tajlandii Pattaya – dojazd Niezbędne słowa i wyrażenia w języku tajskim Tajlandia – informacje praktyczne Zarówno polscy, jak i zagraniczni turyści coraz częściej decydują się na spędzenie wakacyjnego urlopu w Azji. W czołówce najchętniej odwiedzanych krajów znajdują się Chiny, Japonia, Malezja, Indonezja, Korea Południowa oraz Tajlandia. Dzisiaj pod lupę bierzemy ostatnią z nich, a dokładniej położone od ok. 130 km od Bangkoku miasto Pattaya, określane mianem „Tajskiej Riwiery”. Pattaya – położenie Pattaya leży na wschodnim wybrzeżu Zatoki Tajlandzkiej, w prowincji Chonburi. W latach 60. XX w., kiedy znajdowała się tu jedynie wioska rybacka, w jej okolice zaczęli przybywać amerykańcy żołnierze, którzy szukali wypoczynku po walkach w pobliskim Wietnamie. Miejsce zaczęło powoli rozwijać się jako ośrodek turystyczny. Pod względem liczby ludności (niespełna 120 tys. mieszkańców według danych z 2019 roku) Pattaya zajmuje 10. miejsce spośród wszystkich miast w Tajlandii. Jeżeli pod uwagę weźmiemy jedynie prowincję Chonburi, kurort ustępuje jedynie miastu Chaophraya Surasak, które trzy lata temu liczyło 143 024 mieszkańców. Pattaya – co warto zobaczyć i jakie atrakcje czekają na turystów? Pattaya już od lat znajduje w czołówce rankingów najchętniej odwiedzanych przez turystów miast na świecie. I trudno się temu dziwić, bowiem nie brakuje tutaj atrakcji zarówno w ciągu dnia, jak i w nocy. Ulokowanych jest tutaj całe mnóstwo klubów, dyskotek czy barów. W ostatnim czasie kurort zaczęto przystosowywać także dla rodzin z dziećmi. Duża atrakcję stanowi obecnie jedno z największych akwariów w Azji – Underwater World Pattaya. Dzieci zwiedzają też chętnie Ripley’s Believe Or Not Museum. Z całą rodziną warto wybrać się także do Wat Khao Phra Bat, skąd rozpościera się przepiękny widok na ocean i całe miasto. Można także wziąć udział w imprezach w pianie, organizowany…

pattaya-tajlandia-1df853e.jpeg
width: 2121
height: 1414

Te 5 patogenów znajdziesz nad morzem. Nie chcemy psuć nikomu urlopu, ale tę listę warto znać
type: item
date: 2020-06-08T11:27:59.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: opalanie
subject: piasek
subject: Zdrowie
description: Wakacje bez morza? Dla wielu z nas to po prostu niemożliwe. Po przeczytaniu tego tekstu, możecie jednak spojrzeć na plaże troszkę inaczej.
encoded: Podobno najprzyjemniej jest się dzielić. Owszem, na plaży dzielimy się wieloma rzeczami: przestrzenią na piasku, wodą, słońcem. Są jednak takie rzeczy, które wymieniamy między sobą i przyrodą, których lepiej by było uniknąć. Oczywiście nie zamierzamy psuć nikomu urlopu i przyjemności, ale tę listę warto znać. Oto pięć patogenów, które znajdziecie na plaży. Krótka lista? Przekonacie się, ile ma niebezpiecznych możliwości. 1. Tęgoryjce dwunastnicy Chodząc po plaży boso oczywiście możemy liczyć na miłe wrażenia, a nasze stopy mogą odczuć ulgę po płaskich butach. Jednak w niektórych miejscach plażowicze powinni uważać na niebezpieczne pasożyty. Tęgoryjec dwunastnicy chętnie gnieździ się w ciałach kotów i psów, potem z łatwością przenosi się przez piasek. Zainfekowane zwierzęta zostawiają w piasku swoje odchody pełne jaj pasożytów. Medycyna zna przypadki zakażenia się tęgoryjcem w trakcie chodzenia boso po plaży. Jeden z nich wydarzył się parze z Kanady spacerującej nad morzem na Karaibach. Larwy tęgoryjca potrafią ryć w górnych warstwach skóry. Faktem pocieszającym jest to, że naturalnym środowiskiem pasożyta są ciała zwierząt – w ludzkich organizmach żyją nie dłużej niż sześciu tygodni. 2. MRSA Kryjąca się pod tym skrótem superbakteria spędza sen z powiek lekarzom i naukowcom. Jej fachowa nazwa to gronkowiec złocisty oporny na metycylinę i szczególnie niebezpieczna bywa w szpitalach. Powoduje infekcje skórne, jest odporna na część antybiotyków i tak – można ją złapać na plaży. U niewielkiej grupy osób (w USA ocenia się ją na 2%) może przenosić ją na sobie nie obserwując symptomów chorobowych. Jeśli jednak dojdzie choćby do skaleczenia szybko pojawi się bardzo niebezpieczna infekcja. MRSA i inne odmiany gronkowca znaleziono między innymi w 2012 roku na plażach Południowej Kalifornii. Nie ma dowodów na to, by bakteria była niebezpieczna dla plażujących, jednak wiadomo, że proste rozcięcie skóry i kontakt z miejscem, gdzie występuje mikroorganizm może skończyć się trudnym…

plaza-w-ostrowie-k-przemysla-05c0125.jpeg
width: 1000
height: 631

“Karaibską” plażę w Toskanii stworzyła fabryka chemiczna. Ludzie zakochani w niezwykłym piasku
type: item
date: 2019-10-14T14:37:46.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: piasek
subject: plaże
subject: Travel
description: Dziewicze białe piaski otoczone turkusowymi wodami bardziej pasują do krajobrazów Haiti, Kuby czy Dominikany niż, znanych z ciężkiego przemysłu, północnych Włoch. To jednak nie siły natury a pobliski zakład przemysłowy nadał plaży Rosignano Solvay jej niezwykły wygląd.
encoded: Oglądana z wysoka, linia brzegowa północnej części Morza Tyrreńskiego, gdzie wody jego łączą się z wodami Morza Liguryjskiego jest niezmiennie szarożółta. Na zdjęciach satelitarnych wyróżnia ją w pobliżu portu Livorno jedynie biały fragment długości 4 km. Tam właśnie swoje odpady produkcyjne od kilkudziesięciu lat składuje fabryka chemiczna firmy Solvay. Powstaje tam węglan sodu do produkcji szkła oraz, stosowana m.in. w kuchni, soda oczyszczona. - Znaleźliśmy to miejsce na Google Maps. Powiedziano mi, że swój kolor plaża zawdzięcza pobliskiemu producentowi sody i nie ma się czego bać – holenderska turystka Lieuya wyznała agencji AFP. Znaki zapewniające o bezpieczeństwie kąpieli wystawione przez agencję ochrony środowiska Arpat można znaleźć niemal na całej długości plaży. Tylko w jednym miejscu widnieje tabliczka o groźnych prądach morskich. Brak informacji o unikaniu kontaktu z białym płynem usuwanym z fabryki wprost do morza. View oEmbed on the source website Zakład chemiczny zdecydowanie zaprzecza, że zatruwa środowisko. Dyrektor grupy Solvay przekonuje dziennikarzy o nieszkodliwości osadów. – Jedyne co opuszcza fabrykę to proszek pozostały po zmieleniu skał wapiennych. Substancja niegroźna, ale odpowiadająca za kolor piasku. Piękne niebieskie wody to po prostu efekt promieni słonecznych padających na pokryte wapieniem dno morza – wyjaśnia Davide Papavero. Obrońcy środowiska naturalnego oskarżają korporację, zatrudniającą w 61 krajach blisko 25 tys. osób, o niszczenie pobliskich wapiennych wzgórz. Z kolei Maurizio Marchi ze stowarzyszenia Medicina Democratica ”białą plażę” nazywa toksycznym wysypiskiem śmieci. Zajmujący się od lat poczynaniami firmy Solvay lokalny dziennikarz Manolo Morandini uważa, że w oskarżeniach o szkodliwości odpadów jest tylko część prawdy. - Wątpliwości pana Marchi byłyby kiedyś jak najbardziej uzasadnione. Faktycznie, w latach 80-tych XX wieku to była toksyczna plaża. Ale cykl produkcyjny sody z zastosowaniem rtęci i innych metali ciężk…

toskania-f032cbd.jpeg
width: 2119
height: 1415

Tajlandia - Full Moon Party
type: item
date: 2010-07-27T09:30:00.000Z
creator: Anna Sobko
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: imprezy
subject: księżyc
subject: morze
subject: pełnia
subject: piasek
subject: plaże
subject: tajlandia
subject: wyspy
description: Raz w miesiącu na plaży Haad Rin Nok na tajskiej wyspie Koh Phangan bawi się żądny erotycznych przygód tłum, popijając alkohol podawany w wiaderkach.
encoded: Księżyc w pełni. Na znak DJ-a wszyscy wyciągają ręce do nieba. Full Moon Party, na które ściągają backpakersi z całego świata, kultywując tradycję rozpoczętą tu 25 lat wcześniej przez kilku hipisów, trwa w najlepsze. Gigantyczne głośniki na plaży dudnią basami w rytmie rave. Dziewczyny potrząsają biustami w skąpych bikini, a chłopaki – gołymi klatami pomalowanymi we fluorescencyjne esy-floresy przez uliczne „artystki”. Barmani serwują drinki w wiaderkach – takich jak do stawiania babek z piasku; jesteśmy przecież nad morzem. W jednym naczyniu kilka kolorowych słomek. Z każdym łykiem integracja tłumu jest coraz większa. W sezonie przyjeżdża tu około 20 tys. imprezowiczów, poza nim – o połowę mniej. Ktoś podpala linę. Wygięte w tył dziewczyny przechodzą pod nią, ryzykując spalenie stanika. Po chwili zamienia się ona w płonącą skakankę. Grupka rozbawionych Francuzów śmiało skacze na główkę przez ogniste obręcze, nie bojąc się skręcić karku. Tuż obok plażowy posterunek policji, która stara się pilnować, by nikt nie zażywał niczego niedozwolonego. Noc się kończy. Część imprezowiczów zwala się bez sił na piach. Dla bardziej zmęczonych przygotowano specjalne strefy do spania. Tym, którzy jeszcze trzymają się na nogach, puszczają hamulce, figury na piaskowym parkiecie stają się coraz odważniejsze. Muzyka huczy niestrudzenie. Najwytrwalsi wytrzymają do rana. Świta. Na niebie pojawiają się czerwienie, pomarańcze i odcienie pasteli. Nie bez powodu Haad Rin Nok znaczy „plaża wschodzącego słońca”. Promienie padają na walające się butelki, sterty śmieci, zgubione japonki, czapki i okulary. Przepłoszeni światłem, z przeróżnych zakamarków wychodzą parami albo pojedynczo imprezowicze, dla których sex on the beach przestał być tylko nazwą drinka. Wciąż spory tłum pląsa nieco tylko wolniej niż wieczorem. Około 9.00 słońce przegania z plaży najbardziej zatwardziałych tancerzy. Wieczorem zabawy ciąg dalszy, bo świętowanie pełni Księżyca często trwa trzy noce. Jeśli komuś to nie wystarcz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/8500968d4dde2ea18bba1038000d07cd4e42503c-950bfd3.jpeg
width: 500
height: 334

Kuba - Varadero
type: item
date: 2010-07-14T09:23:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: golf
subject: jachty
subject: kajaki
subject: nurkowanie
subject: opalanie topless
subject: piasek
subject: rafa koralowa
subject: skoki ze spadochronem
subject: skydiving
subject: snorkeling
subject: wakacje na kubie
subject: zatoka meksykańska
subject: żeglarstwo
description: Varadero ciągnie się wzdłuż całej długości półwyspu Hicacos wciśniętego pomiędzy Zatokę Cardenas, a Cieśninę Florydzką, ok. 140 km na wschód od Hawany. Plaża jest niekiedy nazywana Playa Azul (niebieska plaża) a jej szerokość sięga 100 m.
encoded: Nazwa: Varadero Państwo: Kuba Długość: 24 km Lokalizacja: Varadero Region: Matanzas Akwen: Zatoka Meksykańska Podłoże: biały, drobny piasek Sezon: od grudnia do kwietnia Opalanie topless: tak Rafy koralowe: tak Sporty: nurkowanie, jachty, golf, skydiving, żaglówki, rowery i narty wodne, skoki ze spadochronem, snorkeling, kanoe, kajaki Ratownicy: tak Jak dotrzeć: Najbliższe międzynarodowe lotnisko, Juan Gualberto Gómez International Airport (VRA), znajduje się w odległości ok. 40 km na zachód od Varadero. Do kurortu można dotrzeć taksówką. Varadero ciągnie się wzdłuż całej długości półwyspu Hicacos wciśniętego pomiędzy Zatokę Cardenas, a Cieśninę Florydzką, ok. 140 km na wschód od Hawany. Plaża jest niekiedy nazywana Playa Azul (niebieska plaża) a jej szerokość sięga 100 m. Obmywają ją ciepłe wody Prądu Zatokowego (Golfsztromu). Na obrzeżu rosną palmy i inna tropikalna roślinność. Na wielu odcinkach plaży znajdują się wypożyczalnie parasoli i leżaków, a tuż przy niej hotele, bary i restauracje. Kurort zaczął się rozwijać kiedy magnat przemysłowy Irénée du Pont zbudował tu swoją rezydencję (Xanadú Mansion) w 1926 roku. W latach czterdziestych w ślad za nim poszły różne osobistości świata show biznesu, a także gangsterzy w tym sławny Al Capone. Obecnie, Varadero posiada ponad 50 hoteli z ok. 15 tysiącami pokoi i wciąż się rozwija tworząc jeden z największych kurortów na Karaibach. Do Varadero w okresie od grudnia do lutego najczęściej przyjeżdżają Kanadyjczycy i Europejczycy, a od czerwca do sierpnia przeważa tu społeczność lokalna. Od maja do października występują opady deszczu, a między sierpniem a listopadem pojawiają się huragany. Przez cały rok panuje tu wysoka wilgotność od 75% do 95%. Varadero nie dysponuje typową publiczną komunikacją miejską. Miasteczko oferuje jedynie specjalne panoramiczne autobusy, które kursują między wszystkim głównym hotelami. Nie brakuje tu także taksówek, a w większości hoteli można wynająć rower albo skuter, które są tu popularnym śr…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/cba31cccdc3db6156d838e87ee3bd6c8af4a2908-cdd220c.jpeg
width: 500
height: 334

Tajlandia - Patong
type: item
date: 2010-07-14T08:48:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: banan wodny
subject: narty wodne
subject: nurkowanie
subject: opalanie topless
subject: paralotniarstwo
subject: parasailing
subject: phuket
subject: piasek
subject: plaże w tajlandii
subject: skoki ze spadochronem
subject: snorkeling
subject: surfing
subject: tajlandia
subject: wakacje w tajlandii
subject: wakeboarding
subject: żeglarstwo
description: Patong znajduje się w zachodniej części Phuket - największej wyspy Tajlandii. Plaża jest szeroka i odznacza się białym, drobnym piaskiem.
encoded: Nazwa: Patong Państwo: Tajlandia Długość: 3 km Lokalizacja: Patong Region: Phuket Akwen: Morze Andamańskie Podłoże: złoty, drobny piasek Sezon: od grudnia do kwietnia Opalanie topless: tak Rafy koralowe: tak Sporty: paralotniarstwo, surfing, narty wodne, banana boating, nurkowanie, snorkeling, parasailing, żaglówki, wakeboarding, skoki ze spadochronem Ratownicy: tak Jak dotrzeć: Z lotniska można dojechać taksówką albo busem (ale tylko jeśli uzbiera się odpowiednia grupa ludzi jadących w tym samym kierunku). Z lotniska publiczne autobusy nie kursują bezpośrednio do Patong, ale dojeżdżają do autobusowego terminalu w mieście Phuket skąd można złapać autobus do Patong. Patong znajduje się w zachodniej części Phuket - największej wyspy Tajlandii. Plaża jest szeroka i odznacza się białym, drobnym piaskiem. Na całej jej długości można wypożyczyć leżaki oraz parasole. Temperatura wody mieści się w granicach 27–29 stopni Celsjusza. Po plaży nieustannie krążą sprzedawcy, od których można kupić między innymi ręczniki, przekąski i napoje. Istnieje także możliwość skorzystania z tajskiego masażu połączonego z manicure i pedicure. Sama plaża nie ma dobrego zaplecza turystycznego, ale niedaleko znajduje się mnóstwo restauracji, barów, kawiarenek i hoteli gdzie bez problemu można dostać się pieszo. Patong jest uważany za rozrywkową stolicę Azji. Ciężko wypatrzeć tu typowe cechy egzotycznego Wschodu. Życie nocne skupia się głównie na Soi Bangla oraz na Soi San Sabai. Kurort obfituje w kluby go go, dyskoteki i bary. Jest tu nawet dzielnica gejowska. Nie dziwi też widok transwestytów na ulicach. Mimo tego, na przyjazd do Patong decyduje się także wiele rodzin z dziećmi. Na najmłodszych czeka wiele rozrywek typu wizyta w zoo, wycieczka do akwarium lub przejażdżki na grzbiecie słonia. Można także pobierać lekcje nurkowania czy kickboxingu. Wiele rodzin wybiera całodniową wycieczkę statkiem do Koh Racha Yai połączoną z nurkowaniem. Istnieje też możliwość wypożyczenia jachtu lub żaglówki …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2fc0ce6547544631d6dafd6def653e1e84d23ff0-c9bf839.jpeg
width: 500
height: 334

Bermudy - Horseshoe Bay
type: item
date: 2010-07-14T05:57:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: nurkowanie
subject: ocean atlantycki
subject: piasek
subject: siatkówka plażowa
subject: snorkeling
subject: windsurfing
description: Otoczona wapiennymi klifami plaża leży obok zatoczki Horseshoe Bay Cove. Odznacza się różowym odcieniem piasku, który zawdzięcza koralowcom tworzącym rafy w pobliżu brzegu.
encoded: Nazwa: Horseshoe Bay Państwo: Bermudy Długość: 450 m Lokalizacja: Southampton Region: Bermudy Akwen: Ocean Atlantycki Podłoże: drobny, biały piasek o różowym odcieniu Sezon: od marca do listopada Opalanie topless: tak Rafy koralowe: tak Sporty: windsurfing, siatkówka plażowa, nurkowanie, snorkeling Ratownicy: tak Jak dotrzeć: Można tu dotrzeć autobusem, taksówką lub skuterem. Na Bermudach publiczny transport jest dobrze rozwinięty. Dojazd autobusem ze stolicy - Hamiltion zajmuje ok. 20 min, a z bazy morskiej Dockyard ok. 40 min. (http://www.bermudayp.com/islandguide/transportation/bus/overview). Z przystanku można dostać się na plażę pieszo. Otoczona wapiennymi klifami plaża leży obok zatoczki Horseshoe Bay Cove. Odznacza się różowym odcieniem piasku, który zawdzięcza koralowcom tworzącym rafy w pobliżu brzegu. Rafy chronią plażę przed dużymi falami, które zdarzają się tu dość często. Wiele formacji koralowych znajduje się także nad wodą. W czasie sezonu miejsce bywa zatłoczone choć odcinek na północnym-wschodzie jest zazwyczaj bardziej zaciszny. Na plaży znajdują się toalety, wypożyczalnie parasoli i leżaków, przebieralnie, prysznice, wypożyczalnie sprzętu sportowego. Ratownicy mają dyżury jedynie w sezonie i tylko w godzinach od 10 do 18. W lecie odbywają się tu cotygodniowe turnieje siatkarskie. Można też wziąć udział w konkursie na najciekawszą rzeźbę z piasku. Od plaży prowadzą liczne trasy, które ciągną się wzdłuż wybrzeża i prowadzą do innych pobliskich plaż i zatoczek. Na niektórych z nich istnieje możliwość przejażdżki konnej. Tuż obok znajduje się pole golfowe oraz korty tenisowe. W odległości ok. 2 km od plaży na wzgórzu usytuowana jest jedna z dwóch bermudzkich latarni - Gibbs Hill Lighthouse. Jest pierwszą na świecie i jedną z nielicznych latarni wykonanych z żeliwa. Ze szczytu budowli (108 m. n. p. m.) rozciąga się piękny widok na wyspę. Oprócz Horseshoe Bay można również odwiedzić plażę w Somerset Long Bay, która jest zazwyczaj mniej zatłoczona albo p…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/98e4c390a87d19fbe8c071f5cdbbe0810fe84d04-5659c25.jpeg
width: 500
height: 335

Grecja - Falasarna
type: item
date: 2010-07-13T10:17:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: grecja
subject: kitesurfing
subject: morze śródziemne
subject: opalanie topless
subject: paralotniarstwo
subject: piasek
subject: plaże na krecie
subject: plaże w grecji
subject: snorkeling
subject: wakacje w grecji
subject: windsurfing
description: Falasarna leży w północno-zachodniej części Krety. Jest jedną z największych plaż na wyspie. W 2002 roku została uznana za najlepszą plażę Grecji.
encoded: Nazwa: Falasarna Państwo: Grecja Długość: 4,5 km Lokalizacja: Falasarna, Chania Region: Kreta Akwen: Morze Śródziemne Podłoże: złoty, drobny piasek , a na niektórych odcinkach kamienie Sezon: od maja do października Opalanie topless: tak Rafy koralowe: brak Sporty: windsurfing, kitesurfing, paralotniarstwo, siatkówka i tenis plażowy, snorkeling Ratownicy: tak Jak dotrzeć: Falasarna leży ok. 16 km na zachód od Kissamos i ok. 55 km na zachód od Chanii. Można do niej dojechać autobusem (choć nie jeżdżą zbyt często) lub samochodem. Z Chanii należy udać się szosą – E65, przejechać przez Kissamos a następnie przez Trachilos by w miejscowości Platanos skręcić w znajdującą się z prawej strony boczną drogę. Dalej drogowskazy wskażą trasę (ok. 3 km) , która wiedzie do skraju wzgórza wzdłuż zachodniego wybrzeża Krety. Droga jest tu kręta, więc trzeba zachować ostrożność. Większość turystów zatrzymuje się na tym odcinku, aby podziwiać widok na plażę oraz przyległe do niej pola uprawne, sady oraz gaje oliwne i szklarnie (które akurat nieco szpecą krajobraz). Z upraw żyje większość mieszkańców Krety nie zajmujących się turystyką. Falasarna leży w północno-zachodniej części Krety. Jest jedną z największych plaż na wyspie. W 2002 roku została uznana za najlepszą plażę Grecji. Jest ona podzielona na kilka odcinków, z których najdłuższy i cieszący się największą popularnością to Pachia Amos. Zejście do wody jest tu łagodne, a dno morza piaszczyste podobnie jak sama plaża. Północna i południowa część jest bardziej kamienista. Duża powierzchnia plaży (której szerokość miejscami dochodzi do 200 m.) sprawia, że każdy bez trudu znajdzie wygodny kawałek miejsca tylko dla siebie. Pozwala również na grę w tenisa czy siatkówkę plażową. Ze względu na niezwykle czystą wodę miejsce oferuje także szeroką gamę sportów wodnych. Na plażę można przynieść własne leżaki, ale istnieje również możliwość ich wypożyczenia. Za parasol i dwa leżaki zapłacimy ok. 6 euro. Wypożyczalnie znajdują się na prawie c…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d88a16ecc5b51090616fc51d4c91e13d3427ff8c-b2b5714.jpeg
width: 500
height: 334

Goa, Indie - informacje praktyczne
type: item
date: 2010-04-28T19:19:37.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: goa
subject: indie
subject: oceany
subject: palmy
subject: piasek
subject: plaże
description: Garść informacji na temat Indii i Goa
encoded: Powierzchnia: 3702 km2. To najmniejszy stan Indii, leży na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego. Podzielony jest na Goa Północne ze stolicą w Panadźi i Goa Południowe ze stolicą w Margao. Ludność: 1,4 mln mieszkańców. Językiem urzędowym jest konkani. Używa się także angielskiego i marathi. Religie: Dominujące są hinduizm i chrześcijaństwo. Waluta: rupia indyjska (INR). 1 rupia = 0,06 zł; 1 zł = 16,25 INR; 100 rupii to ok. 2 dol. Temperatura w dzień właściwie nigdy nie spada poniżej 20°C. Najbardziej deszczowo jest od czerwca do września, kiedy średnio pada 26 dni w miesiącu. Ten okres na Goa uznawany jest za martwy sezon turystyczny. Najmniej opadów występuje w miesiącach zimowych, od listopada do kwietnia, a temperatura sięga wtedy 32°C. Wiza turystyczna wydawana jest maksymalnie do sześciu miesięcy. Koszt: 184 zł (niezależnie od ilości wjazdów do kraju). Należy mieć paszport ważny jeszcze przez co najmniej 12 miesięcy i dowód zakupu lub rezerwacji biletu powrotnego. Ambasada Republiki Indii ul. Rejtana 15 m. 2-7, 02-516 Warszawa tel. (0-22) 849 58 00 Nie ma bezpośrednich lotów z Polski na Goa. Najtaniej jest Aeroflotem z Warszawy do Delhi (z przesiadką w Moskwie), a następnie Jet Airways z Delhi na Goa. Można dolecieć także British Airways z Warszawy do Bombaju (z przesiadką w Londynie) i Jet Airways z Bombaju na Goa. Bilet w dwie strony z podatkami i opłatami kosztuje ok. 4000 zł. Autobusem najłatwiej wydostać się z miasta na wieś. Główne trasy obsługuje Korporacja Kadamba (np. Panadźi–Margao). Pociągiem po Goa poruszać się jest najprościej. Znajdują się tu dwie linie kolejowe: South Western Railway i Konkan Railway. South Western powstała w epoce kolonialnej; łączy port Vasco da Gama z miastem Hubli-Dharwar położonym w stanie Karnataka. Linia kolejowa Konkan ma 999 km długości, biegnie równolegle do wybrzeża przez trzy stany: Maharasztra, Goa i Karnataka. Samochodem: Przez Goa biegną dwie krajowe autostrady: NH--17 wzdłuż zachodniego wybrzeża, łącząca Bombaj …

ng2-5b1a9be.jpg
width: 600
height: 400

Pozdrowienia z... Synaju
type: item
date: 2010-03-03T07:00:00.000Z
creator: Katarzyna Suchocka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: egipt
subject: piasek
subject: synaj
subject: wielbłądy
description: Według Biblii na szczycie Synaju Mojżesz otrzymał od Boga tablicę z dekalogiem. Około 100 tys. turystów wchodzi każdego roku na jego wierzchołek nocą, żeby obejrzeć wschód słońca. Ja tez tam weszłam.
encoded: Po trzygodzinnej podróży z Szarm asz-Szajch wysiadam przy Klasztorze św. Katarzyny u podnóża Synaju. Towarzyszy mi grupa nieznanych Polaków. Jest godz. 1.30 w nocy i otaczają nas egipskie ciemności. Dostaję latarkę od naszego przewodnika, młodego Beduina Mohammeda. W klasztorze pozostawiam niepotrzebny bagaż (po co ja to wszystko brałam?). Po chwili podchodzą do nas starsi mężczyźni z kocami w rękach. – Only 20 dolar! Only! Cold! Cold! – wołają jeden przez drugiego. Nie daję się przekonać. Nie kupuję koca od Beduina. Nie kupuję także „arafatki”, która nie wydaje mi się niezbędna. Błąd. Ale o tym przekonam się później. Jest lutowa noc w Egipcie, temperatura ok. 16 st. C. Ogólnie ciepło. Godz. 2.00. Pierwszy coffee shop Zaczynamy wspinaczkę na Górę Mojżesza. Włączam latarkę i patrzę pod nogi, ale nie widzę nic prócz żwiru, kamieni i swoich nowych adidasów (przecież nie myślałam, że w Egipcie będę potrzebować traperów!). Za mną drepcze jakiś Rosjanin w klapkach (bez skarpetek) i w krótkich spodenkach. Jeszcze ma dobry humor. – Camel! Camel! Camel! – nagle krzyczy ktoś za nami. Szlak ma jakieś 1,5 m szerokości, idą nim turyści i wielbłądy, które mają pierwszeństwo. Na jednym z garbatych wierzchowców siedzi opatulona w koc turystka w szpilkach! Aby ją przepuścić, musimy się przykleić do skały. Po kilkunastu minutach docieramy do pierwszego coffee shopu. To namiot z tektury i papy. Beduin (ubrany a la Eskimos albo mieszkaniec Syberii) woła na całe gardło: Hot coffee! Hot tea! Hot chocolate! Trochę mi go szkoda, bo ciężko pracuje, a chętnych na jego gorące napoje brak. Na razie... Godz. 2.30. Robi się chłodniej Średnia wieku moich coraz bardziej zmęczonych towarzyszy wynosi około 35 lat. Temperatura w granicach 10 st. C. Mam na sobie ciepłą (tak mi się wydaje) kurtkę i rękawiczki. Pod dżinsami damskie kalesony, czyli getry. Jak dla mnie, jest w porządku. Ale Rosjanin zaczyna pytać o skarpetki. Niestety, wzięłam tylko jedną parę (szkoda – druga przydałaby mi się później). C…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/05a06a5f7e71800c84f7b4bb3d603246e454a99c-22be189.jpeg
width: 334
height: 500