Pandy kochały mięso? Te sympatycznie misie nie zawsze były łagodnymi wegetarianami
Przodkowie współczesnych pand wielkich, żyjący 11 mln lat temu, mieli o wiele bardziej urozmaiconą dietę niż obecnie. Zwierzęta te się podobnie do dzisiejszych niedźwiedzi – ustalili naukowcy, analizując ich zęby.
Spis treści: Glinianka pełna paleontologicznych skarbów Niedźwiedź, który stał się pandą? Zęby prapandy i ich mikrostarcia zdradzają dietę Pandy wielkie mają dobrą prasę. Uznawane są za sympatyczne, puchate misie, które spędzają całe dnie na pałaszowaniu bambusów. Jednak naukowcy od lat wiedzą, że układ pokarmowy tych zwierząt nie został przystosowany do tego typu żywienia. Jest bowiem krótki, typowy dla mięsożercy. Nie ma w nim długich jelit ani wielokomorowego żołądka, gdzie byłby trawiony pokarm roślinny. Panda wielka zjada od kilkunastu do kilkudziesięciu kilogramów bambusa dziennie. Poświęca na to większość czasu w ciągu dnia. Ale jaki był skład diety pand wcześniej, przed milionami lat? Niemieccy naukowcy podsumowali właśnie analizy skamieniałych zębów tych futrzaków. I mają odpowiedź. Glinianka pełna paleontologicznych skarbów Glinianka Hammerschmiede (niem. Tongrube Hammerschmiede) w Pforzen w Bawarii w Niemczech to od kilku dekad cel badań paleontologów. Naukowcy natknęli się tam m.in. na prawdopodobnie najstarszą znaną dwunożną małpę człekokształtną Danuvius guggenmosi. Ale to nie wszystko. Do tej pory udało się w tym miejscu zlokalizować szczątki ponad 160 różnego rodzaju gatunków zwierząt sprzed około 11,5 milionów lat. Jest to prawdziwe okno w prehistorię Europy. – Tak kwitnący ekosystem oferuje bogactwo nisz ekologicznych dla gatunków, które w nim żyją. Wiele zwierząt żyło zarówno w wodzie, jak i na lądzie, lub wspinało się na drzewa. Oznaczało to ich przystosowanie do leśnego krajobrazu rzecznego, który istniał w tym regionie – mówi badaczka stanowiska prof. Madelaine Böhme z Katedry Geonauki Uniwersytet Eberharda Karlsa w Tybindze. Niedźwiedź, który stał się pandą? W Hammerschmiede znaleziono też skamieniałe szczątki niedźwiedzia (Kretzoiarctos beatrix). Jest on uważany za najstarszego przodka współczesnej pandy wielkiej. Eksperci stwierdzili to na podstawie formy zębów prapandy. Kretzoiarctos beatrix był mniejszy od współczesnych niedźwiedzi brunatnych, ale i tak ważył ponad 100 kilogramów. – Dzisiejsze pandy olbrzymie należą do grupy mięsożerców w taksonomii zoologicznej, ale w rzeczywistości żywią się tylko roślinami. Wyspecjalizowały się w diecie opartej na twardych warzywach, w szczególności bambusie – informuje dr Nikolaos Kargopoulos z Uniwersytetu w Tybindze i Uniwersytetu w Kapsztadzie. To główny autor nowych badań niemiecko-hiszpańskich na temat zębów Kretzoiarctos beatrix, które ukazało się na łamach czasopismo „Papers in Paleontology” i „Geobios”. Dla badaczy było ciekawym wyzwaniem, w jaki sposób pandy – które pierwotnie były mięsożercami – przystosowały się do tak ekstremalnej diety roślinnej. Zęby prapandy i ich mikrostarcia zdradzają dietę Zespół badaczy szczegółowo przyjrzał się skamieniałym zębom Kretzoiarctos beatrix. Na poziomie makro forma zębów zmienia się w zależności od ich roli w przetwarzaniu żywności, co wskazuje na główne źródła pożywienia zwierzęcia. Z kolei na poziomie mikro na powierzchni zęba można znaleźć zadrapania i wgłębienia, które są spowodowane kontaktem cząstek pokarmu z zębem. – Charakterystyka tych zmian powierzchniowych może dostarczyć wskazówek na temat nawyków żywieniowych zwierzęcia w krótkim okresie przed jego śmiercią – mówi dr Kargopoulos. Zespół badaczy porównał mikro i makro ślady zębów Kretzoiarctos z zębami niedźwiedzi brunatnych, niedźwiedzi polarnych, południowoamerykańskich niedźwiedzi okularowych oraz współczesnych i wymarłych pand olbrzymich. Jakie wnioski? Niedźwiedź z Hammerschmiede, czyli prapanda, nie wcinał twardych roślin, tak jak współczesna panda, ale nie był też wyłącznie mięsożercą, jak niedźwiedź polarny. Dieta wymarłego gatunku była bardziej podobna do diety współczesnego niedźwiedzia brunatnego. Zawierała zarówno elementy roślinne, jak i zwierzęce – ustalili badacze przyglądając się zębom. Źródła: Papers in Paleontology, Geobios. Nasz autor Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie.
Najstarsza panda wielka w Japonii nie żyje. Nie zdążyła wrócić do ojczyzny
Najstarsza panda wielka w Japonii miała 28 lat. Została wypożyczona z Chin. Do ojczyzny miała wrócić już w 2020 r., jednak transport był opóźniany z powodu kolejnych komplikacji. Najpierw pandemicznych, a następnie zdrowotnych.
W tym artykule: Nie żyje najstarsza panda wielka w Japonii Tan Tan miała 28 lat Gdzie zobaczymy pandy wielkie? Mimo że panda wielka to nieoficjalny symbol Chin, te czarno-białe niedźwiadki można oglądać także w Japonii. Jest ich zaledwie kilka, a najstarsza z nich – Tan Tan – zmarła w poniedziałek 1 kwietnia 2024 r. Powodem śmierci seniorki była choroba serca powiązana z sędziwym wiekiem. Najstarsza panda wielka w Japonii dożyła 28 lat. W przeliczeniu na ludzkie lata jest to równe około setce wiosen. Nie żyje najstarsza panda wielka w Japonii Tan Tan przyszła na świat w 1995 r. Pięć lat później trafiła do japońskiego zoo Kobe Ōji. W sumie spędziła tam niemal ćwierć wieku. Panda wielka była nie tylko atrakcją zoologiczną. Uważano ją również za symbol powrotu do zdrowia i sił po wielkim trzęsieniu ziemi w Hanshin, które nawiedziło region w styczniu 1995 roku. Dyrektor zoo, Yujiro Kako, odniósł się do tego na konferencji prasowej. Podkreślił, że Tan Tan przez 24 lata dodała odwagi mieszkańcom, a zwłaszcza dzieciom. – Szczerze pragniemy wyrazić naszą wdzięczność wszystkim, którzy przez te lata okazali zainteresowanie i miłość pandzie wielkiej Tan Tan – mówił. View oEmbed on the source website Zazwyczaj pandy wielkie dożywają około 20 lat na wolności i 30 lat w niewoli. Według Księgi rekordów Guinnessa najstarszą pandą wielką żyjącą w niewoli była Jia Jia. Samica przyjechała do Ocean Park w Hongkongu w marcu 1999 r. i pozostała tam aż do śmierci 16 października 2016 r. Żyła 38 lat. Tan Tan miała 28 lat Tan Tan, jak wszystkie pandy wielkie żyjące w zoo Japonii, była wypożyczona z Chin. Seniorka miała wrócić do ojczyzny w 2020 r., jednak transport został opóźniony przez pandemię koronawirusa. Następnie jej powrót wstrzymano z powodu zdiagnozowanej choroby serca. Mimo leczenia stan zdrowia Tan Tan pogarszał się. Wiosną 2022 r. pracownicy zoo podjęli decyzję o wstrzymaniu publicznego pokazywania pandy seniorki. Od jesieni ubiegłego roku najstarsza panda wielka w Japonii była coraz mniej aktywna i bardziej ospała. W połowie marca zaczęła odmawiać przyjmowania płynnych pokarmów. Podawanie leków stało się wówczas jeszcze trudniejsze. Po śmierci Tan Tan w Japonii żyje obecnie osiem pand. Cztery rezydują w zoo Ueno w Tokio, a kolejne cztery w Adventure World w prefekturze Wakayama. Panda z francuskiego zoo została mamą bliźniąt. Maluchy są przeurocze Pandy wielkie dość rzadko zachodzą w ciąże. Huan Huan jest jednak wyjątkiem. Gdzie zobaczymy pandy wielkie? Pandy wielkie to jedne z najbardziej charakterystycznych niedźwiedzi. Są bohaterami bajek, komiksów czy memów. Nie dziwi więc, że wiele osób chce zobaczyć je na żywo. To nie jest jednak proste. Chociażby z uwagi na ich liczebność. Dopiero w 2021 r. Chiny ogłosiły, że panda wielka nie jest już na wyginięciu. Mimo to tego gatunku nie spotkamy w większości ogrodów zoologicznych na świecie. Nie ma ich na przykład w żadnym zoo w Polsce. Polacy mogą za to oglądać pandki rude, nazywane też pandami czerwonymi. Gdzie najbliżej Polski mieszkają pandy wielkie? Można je zobaczyć w ogrodzie zoologicznym w Berlinie. Nasz ekspert Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turystycznym, ale też przyrodniczym i społecznym. Marzy o tym, żeby zobaczyć zorzę polarną oraz Machu Picchu. Co poza szlakiem? Kuchnia włoska, reportaże i pływanie.
W Chinach zaobserwowano wyjątkowo rzadką pandę. Zwierzę jest albinosem
Eksperci twierdzą, że to pierwsza znana nauce żyjąca panda, która cierpi na albinizm. Zwierzę nagrała kamera umieszczona w górskim regionie rezerwatu Wolong, w prowincji Syczuan.
W tym artykule: Jedyna panda wielka z albinizmem na świecie Na wolności żyje ok. 1900 pand wielkich Zagadką pozostaje płeć pandy-albinosa Mają przeraźliwie białe futro i skórę, różowe tęczówki i czerwone oczy. To jednak nie duchy gór czy zjawy z japońskiego anime, lecz zwierzęta dotknięte albinizmem. To niezwykle rzadka cecha. Szansa, że stworzenie urodzi się z bielactwem, wynosi nawet jeden na milion. Albinosy intrygują ludzi, lecz w świecie fauny – który jest równie przepiękny, co bezlitosny – to jak przekleństwo. Wyrok śmierci, który zapada wraz z narodzinami. Jedyna panda wielka z albinizmem na świecie Albinizm jest spowodowany brakiem enzymu tyrozynazy, który jest odpowiedzialny za produkcję melaniny. Ta genetyczna anomalia pigmentacji jest bardzo dużym wyzwaniem dla zwierząt. Bielactwo nie opiera się bowiem wyłącznie na wyglądzie. Zwierzęta obarczone tą cechą mają również problemy ze wzrokiem. Cierpią na tym szczególnie drapieżniki, którym znacznie trudniej przychodzi polowanie, co przekłada się na gorsze umiejętności przetrwania. W Narodowym Rezerwacie Natury Wolong w Chinach w 2023 roku doszło do nadzwyczajnego odkrycia. Kamera zainstalowana w regionie górskim ponownie uchwyciła pandę wielką (Ailuropoda melanoleuca) z albinizmem. Naukowcy uważają, że to pierwszy w historii znany niedźwiedź bambusowy, który urodził się z bielactwem. Co ciekawe, zwierzę już wcześniej zostało sfotografowane w 2019 roku. Od tego czasu nikt go jednak nie widział. Na wolności żyje ok. 1900 pand wielkich W 2019 eksperci sugerowali, że panda mogła mieć rok lub dwa lata. Na wolności ssaki te żyją ok. 20 lat. Oznacza to, że osiągnęła już pełną dojrzałość. Specjaliści przyznają, albinos sprawia wrażenie zdrowego. Na zdjęciu nie widać żadnych większych obrażeń, które mogłyby być efektem starć z drapieżnikami. Naukowcy zwracają jednak uwagę na fakt, że niedźwiedź w Wolong ma niewielu naturalnych wrogów. Rezerwat jest domem dla ok. 150 pand wielkich. Według danych WWF na wolności żyje zaledwie 1864 niedźwiedzi bambusowych. W Afryce po raz pierwszy pojawił się delfin albinos. Badacz zwrócił uwagę na oczy zwierzęcia Na uroczystości zaślubin w RPA pojawił się nieproszony gość – delfin albinos. To pierwszy raz, kiedy taki okaz został zaobserwowany na kontynencie afrykańskim. Pandy najczęściej żyją samotnie. Wędrują po zajętym przez siebie terytorium w poszukiwaniu nowych pędów bambusa powoli, aby oszczędzać energię. Są najbardziej aktywne o świcie i zmierzchu. Cechuje je charakterystyczne, czarno-białe umaszczenie z ciemnymi plamkami wokół oczu, które wyglądają jak maska. Zamieszkują lasy bambusowe na wysokości 1200–4100 m n.p.m. Według Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody panda wielka należy do zwierząt narażonych na wyginięcie. Główną przyczyną jest stopniowe ograniczanie dostępnych dla niej obszarów, ale również stosunkowo niska rozrodczość. Wynika to z faktu, że zwierzęta te raczej nie nawiązują częstych interakcji z innymi przedstawicielami gatunku. W pary łączą się tylko w okresie godowym. Jedynie młode osobniki, które nie osiągnęły jeszcze dojrzałego wieku, chwilowo dzielą to samo terytorium z innymi pandami. Zagadką pozostaje płeć pandy-albinosa Pomimo wszelkich zagrożeń biała panda sprawia wrażenie szczęśliwej. Nagranie, które pochodzi z lutego, zostało udostępnione przez chińską telewizję. Pandę widać na kilku ujęciach, podczas których buszuje wśród traw, a także wspina się na drzewo bambusowe. Co ciekawe, pomimo samotniczego tryby życia tych ssaków, na jednym ujęciu widać, jak albinos wchodzi w interakcje z dwiema innymi pandami wielkimi. Chińscy naukowcy twierdzą, że była to matka wraz ze swoim młodym. View oEmbed on the source website – Pod koniec lutego dorosłe dzikie pandy w Wolong znajdują się w okresie godowym. W tym czasie samice pand z młodymi mogą być bardzo agresywne, ponieważ chcą chronić swoje dzieci – mówił Wei Rongping z China Conservation and Research Center. To instytucja, która zajmuje się monitorowaniem pand w Chińskiej Republice Ludowej. – Ta samica pandy była jednak niezwykle spokojna. Jedną z możliwości jest to, że była to matka również białej pandy – dodaje Rongping. Chińskie media podały, że kamery w rezerwacie Wolong zarejestrowały w sumie kilkanaście interakcji pomiędzy albinosem a innymi pandami w regionie. South China Morning Post twierdzi nawet, że istnieje nieopublikowany jeszcze film, który przedstawia zwierzę z bielactwem, bawiące się ze swoim rówieśnikiem. Zagadką pozostaje wciąż płeć albinosa. W przyszłości naukowcy planują pobrać DNA zwierzęcia, aby dowiedzieć się o nim więcej. Źródło: South China Morning Post Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Pandka ruda, panda mała, panda czerwona – co to za zwierzę i czy można je trzymać w domu?
To zwierzę stało się ostatnio znane za sprawą disneyowskiego filmu „To nie wypanda”. Pandka ruda, zwana też pandą małą lub czerwoną, jest jednym ze zwierząt zagrożonych wyginięciem.
W tym artykule: Pandka ruda – występowanie Pandka ruda – wygląd Pandka ruda – zachowanie Pandka ruda a panda wielka Pandka ruda w domu Pandka ruda w popkulturze Pandka ruda to inaczej panda mała, panda czerwona, panda ruda lub panda mniejsza. Jej łacińska nazwa gatunkowa to Ailurus fulgens. Nadał ją jej francuski zoolog Frederic Cuvier w 1825 r. Pandka jest drapieżnym ssakiem występującym na wolności w Azji. Można ją też często spotkać w ogrodach zoologicznych. Pandka ruda – występowanie Zasięg występowania pandki rudej obejmuje tereny południowych Chin, północno-wschodnich Indii, Nepal i północną Mjanmę (dawną Birmę). Żyje ona w lasach klimatu umiarkowanego Himalajów. Spotyka się ją na wysokości od 2200 do 4800 m n.p.m., na terenach o umiarkowanej temperaturze pomiędzy 10 a 25 stopni Celsjusza. Ulubione środowisko pandki rudej to górskie lasy mieszane ze starymi drzewami i gęstymi zaroślami bambusowymi. Takie preferencje wynikają z trybu życia. Choć pandka jest zwierzęciem wszystkożernym, pokarm roślinny jest podstawą jej wyżywienia. Do 70% jej diety stanowić może bambus. Poza tym chętnie zjada też jagody oraz ptasie jaja. Nie są już zagrożone, ale daje trzeba im pomagać. Zobacz jak ratuje się pandy Niedawno świat obiegła informacja o zmianie statusu pandy wielkiej z gatunku zagrożonego wyginięciem o jeden stopień stronę pełnego bezpieczeństwa. Nie znaczy to wcale, że te piękne zwier... Wyróżnia się dwa podgatunki tego zwierzęcia: Ailurus fulgens fulgens, czyli pandka ruda himalajska, Ailurus fulgens refulgens lub Ailurus fulgens styani, czyli pandka ruda chińska. Pandka ruda – wygląd Wyglądem pandka ruda przypomina nieco szopa lub kota. Ma rdzawe lub rdzawobrązowe futro. Jej pysk, policzki i końce uszu są białe. Na ogonie pandki widoczne są ciemniejsze pierścienie, jest ich z reguły sześć. Koniuszek ogona jest puszysty i ciemny, natomiast łapy i brzuch są ciemniejsze od reszty ciała. Ubarwienie pandki to kamuflaż, który dobrze się sprawdza w lasach, gdzie na drzewach rośnie wiele czerwonawych mchów i porostów. Jej gęsta sierść służy jako izolacja cieplna na terenach zaśnieżonych. Podstawowe parametry budowy pandki: długość ciała od 51 do 63 cm, długość ogona od 30 do 60 cm, masa ciała u samców to od 4,5 do 6,2 kg, samice są mniejsze i ważą 3–4,5 kg Pandka ruda – zachowanie Pandka ruda zamieszkuje dziuple lub nory w korzeniach drzew na stromych skalnych zboczach. Jej pazury są częściowo wysuwalne, co ułatwia wspinaczkę. Dzięki pazurom pandka umie szybko zejść z drzewa głową w dół. Z powodu niskokalorycznej diety pandka ruda jest bardzo mało aktywna. Czas spędza głównie na poszukiwaniu pokarmu i spaniu. Musi zjadać kilka kilogramów pokarmu dziennie, by przeżyć. Pandki żyją w parach lub małych grupach rodzinnych. Jak większość drapieżników są terytorialne. Swój teren znakują wydzielinami specjalnych gruczołów i moczem. Czyszczą swoje futro podobnie jak koty. Okres godowy pandki przypada na wczesną zimę. Pełną dojrzałość rozrodczą osiąga w wieku 2–3 lat. Pandki budują gniazda z materiału roślinnego. Ciąża trwa od 90 do 150 dni. Potem na świat przychodzi od 1 do 5 młodych. M.in. z powodu wolnego tempa rozmnażania i dużej śmiertelności młodych pandka jest obecnie gatunkiem zagrożonym. Średnia długość życia pandki to 8–10 lat. Pojedyncze osobniki hodowane w niewoli osiągają wiek 14 lat. W naturalnym środowisku polują na nie m.in. lamparty. Pandka ruda a panda wielka Choć pandka ruda, inaczej zwana pandą czerwoną, kojarzy się z nazwy z pandą wielką (Ailuropoda melanoleuca), zwierzęta te nie są blisko spokrewnione. Dawniej pandka ruda była zaliczana do szopowatych wraz z pandą wielką. Jednak dokładne badania wykazały, że zwierzęta te należą do różnych gałęzi ewolucyjnych podrzędu ssaków psokształtnych (Caniformia). Pandka ruda należy do rodziny pandkowatych (Ailuridae) i jest jedynym jej żyjącym przedstawicielem. Ewolucyjnie jest spokrewniona z szopami, łasicami i skunksami. Tymczasem czarno-biała panda wielka inaczej nazywana jest niedźwiedziem bambusowym. Nie bez powodu, ponieważ jest zaliczana do rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae). Jej najbliższym krewnym jest niedźwiedź andyjski. Przezroczyste zwierzęta, szklane zwierzęta, zwierzęta-duchy. W jaki sposób znikają innym z oczu? Aby ochronić się przed drapieżnikami, ewolucja „wymyśliła” przezroczyste zwierzęta. To najdoskonalsza forma kamuflażu, którą stworzenia zwane „szklanymi” lub „zwierzętami-ducham... Obie pandy łączy obszar występowania, czyli terytorium Chin. Mają też podobną budowę przednich kończyn. Wyposażone są one w tzw. „szósty palec”. Jest on ruchliwy i przeciwstawny do pozostałych. Powstał na skutek rozwoju jednej z kości nadgarstka. Ułatwia zwierzętom chwytanie pędów bambusa, którymi się żywią. Pandka ruda chętniej zjada niższe części babusa niż panda wielka. Pandka ruda w domu Często powtarzającym się pytaniem jest: czy pandka ruda może być trzymana w domu? Wynika to zapewne z faktu, że zwierzę to ma uroczy wygląd. Nie byłoby jednak dobrym zwierzątkiem domowym. Choćby z tego powodu, że prowadzi nocny i nadrzewny tryb życia. Pandka ruda w domu to nieosiągalne marzenie także z innego powodu. Gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną. Od 2008 roku pandka ruda jest uważana za gatunek zagrożony wyginięciem. Jej populację oszacowano na mniej niż 10 tys. osobników. Pandka znajduje się na IUCN Red List (Czerwonej Liście Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody) oraz w I Załączniku Konwencji Waszyngtońskiej. W Chinach pandka ruda jest zabijana m.in. z powodu jej pięknego futra. Z ogonów tych zwierząt robione są kapelusze. W Nepalu i Indiach jest też chwytana i trzymana jako zwierzę domowe. Pandce zagraża także wylesianie i konkurencja ze strony zwierząt udomowionych. Jako gatunek zagrożony pandka ruda jest objęta programami ochrony. Z tego powodu można ją spotkać w ogrodach zoologicznych, gdzie jest rozmnażana. W Europie ponad 400 tych zwierząt żyje w niewoli. W Polsce pandkę rudą można spotkać w zoo m.in. w Warszawie, Gdańsku, Wrocławiu i Krakowie. Pandka ruda w popkulturze W odróżnieniu od pandy wielkiej, pandka ruda nie jest tak znana. Jej wizerunek rzadziej widoczny jest w mediach. Nie jest też tak często wykorzystywana przez popkulturę. Po raz pierwszy sfotografowana na wolności. Panda albinos w Chinach Sfotografowali go pracownicy rezerwatu Wolong w chińskiej prowincji Syczuan. Po chińsku pandka ruda bywa nazywana ognistym lisem (hǔo hú), co na angielski przetłumaczono jako firefox. Tę ostatnią nazwę wybrano dla przeglądarki internetowej Mozilla Firefox. Pandką rudą był m.in. mistrz Shifu w filmach z serii „Kung Fu Panda”. Główną rolę pandka ruda odegrała w 3 filmie Pixar Animation Studios „To nie wypanda” („Turning Red”). Film z 2022 r. opowiada o trzynastoletniej Kanadyjce chińskiego pochodzenia, Mei Lee. Jest ona przykładną uczennicą, zmagającą się z okresem dojrzewania i nadopiekuńczą matką. W pewnym momencie dziewczynka przechodzi magiczną przemianę. Za każdym razem, kiedy odczuwa silne emocje, zamienia się w wielką pandkę rudą. Mei musi zmagać się z tą przypadłością, która jest efektem rodzinnej historii.
Słodkie zwierzęta – tu spotkasz najbardziej urocze istoty na świecie
Jeśli jesteś fanem podróży, z których chcesz przywieźć coś więcej niż tylko lokalne pamiątki, to dobrze trafiłeś. Oto państwa, w których oprócz masy atrakcji i zabytków, czekają na ciebie najsłodsze zwierzęta na świecie.
W tym artykule: Pływające świnie – Wyspy Bahama Lemury – Madagaskar Pandy – Chiny Kiwi – Nowa Zelandia Surykatki – Afryka Południowa Koala – Australia Żyrafy – Kenia Delfiny – Wielka Brytania Małpy – Francja Żółwie – Polinezja Francuska Zastanawiałeś się kiedyś, gdzie żyją najsłodsze zwierzęta na świecie? Poznaj specjalną listę kierunków podróży wraz z zestawieniem średnich kosztów przelotów. Na jednej z wysp Galapagos odnaleziono nowy gatunek olbrzymiego żółwia. Jak to możliwe? Żółwie, które dziś żyją na wyspie San Cristóbal prawdopodobnie otrzymają nową nazwę. Okazuje się, że należą do zupełnie nowego gatunku. Jak doszło do tej pomyłki? Pływające świnie – Wyspy Bahama Jeśli chcesz przekonać się na właśnie oczy, że pływające świnki naprawdę istnieją, zaplanuj podróż na Wyspy Bahama. Świnki (na ich cześć jedną z tamtejszych plaż nazwano „Plażą świń”) mają do swojej dyspozycji całą wyspę. Aby tam dotrzeć, należy polecieć do Nassau (średnio za 5185 zł), a następnie udać się na wyspę Staniel Cay. Lemury – Madagaskar Lemury uważane są za jeden z najbardziej zagrożonych gatunków ssaków na świecie. W Parku Narodowym Andasibe-Mantadia dla lemurów przeznaczono całą wyspę, na której podróżni mogą obcować z nimi w ich naturalnym otoczeniu. Park oddalony jest o 2,5 godziny drogi od portu lotniczego Antananarywa, a średnia cena biletów lotniczych to 7412 zł. Pandy – Chiny Panda wielka od niedawna nie jest już zagrożonym gatunkiem! W Chinach na wolności żyją obecnie blisko dwa tysiące pand wielkich, a walkę o ich utrzymanie toczy przede wszystkim 12 rezerwatów. Zwierzęta warto odwiedzić w ich naturalnym środowisku w Instytucie Hodowli Pandy Wielkiej w Chengdu. Droga do instytutu z lotniska Chengdu-Shuangliu zajmuje 40 minut, a bilety lotnicze dostępne są średnio w cenie 4989 zł. Kiwi – Nowa Zelandia Kiwi to jedyny ptak, który znalazł się w zestawieniu. Symbol Nowej Zelandii można zobaczyć w Fiordland National Park. To jeden z najbardziej wilgotnych rejonów Nowej Zelandii – rocznie opady sięgają tu 8000 mm. Lasy deszczowe z bujnie rozwijającymi się mchami i paprociami drzewiastymi (przez turystów z Europy często mylonymi z palmami), sprawiają wrażenie parku jurajskiego. W parku znajduje się też największa atrakcja kraju – fiord Milford Sound z majestatycznym klifem Mitre Peak. Kiwi spotkamy też w parku Kiwi House & Native Bird Park w miejscowości Otorohanga, oddalonej o 45 minut od lotniska Hamilton-John C. Munro. Na przelot z Polski do Hamilton trzeba średnio wydać 10 034 zł. Zwierzęta monogamiczne, czyli gatunki, które łączą się na całe życie Czy monogamia istnieje w przyrodzie? Mimo powszechnego przekonania, że większość gatunków wybiera więcej niż jednego partnera, to nie brakuje ssaków, ptaków czy owadów podążających zup... Surykatki – Afryka Południowa Na liście nie mogło zabraknąć surykatek. Najlepsze miejsce na spotkanie z nimi to bez wątpienia Kalahari Meerkat Project – specjalny projekt badawczy poświęcony analizowaniu zachowań surykatek. Wstęp jest zwykle możliwy tylko dla naukowców i filmowców, ale surykatki mogą również odwiedzić goście farmy Leeupan Guest Farm lub hotelu Van Zylsrus. Średnie ceny przelotów do Upington wynoszą 5680 zł, a droga z lotniska do siedziby projektu zajmuje 3 godziny. Koala – Australia Podróż do Australii nie może obyć się bez spotkania z koalą. Ogórd zoologiczny „The Lone Pine Koala Sanctuary” jest pierwszym i najstarszym na świecie rezerwatem koali. Miejsce to, znajdujące się zaledwie 30 minut od Brisbane, zamieszkuje ponad 130 przedstawicieli gatunku. Do Brisbane można dolecieć średnio za 5602 zł. Żyrafy – Kenia Żyrafy podziwiać można między innymi w parku Taita Hills i rezerwacie Masai Mara. Podczas safari turyści spełnić mogą dziecięce marzenie i podziwiać te zwierzęta w ich naturalnym środowisku. Także Hotel Giraffe Manor w Kenii jest wyjątkowym miejscem, gdzie goście każdego ranka mogą karmić żyrafy przez… okno. Hotel mieści się 20 km od Nairobi i zajmuje powierzchnię ok. 57 hektarów. Dotarcie z portu lotniczego Jomo Kenyatta do hotelu zajmuje ok. 45 minut. Średnie ceny lotów do Kenii wynoszą 3139 zł. Delfiny – Wielka Brytania Aby zobaczyć ciekawe zwierzęta, nie zawsze trzeba daleko podróżować. Delfiny można przykładowo odwiedzić bez opuszczania granic Europy. Wystarczy zaplanować urlop u zachodnich wybrzeży Walii w Zatoce Cardigan. Najłatwiej dotrzeć tam z lotniska w Cardiff, dokąd loty z Polski można zarezerwować średnio w cenie 1490 zł. Najbardziej inteligentne zwierzęta, które zaskoczyły niejednego naukowca. Sprawdź, jak wiele potrafią Potrafią dopasowywać elementy kolorami, otworzyć butelkę, a nawet grać w gry. Oto najbardziej inteligentne zwierzęta na świecie. Małpy – Francja We francuskim parku „Montagne des signes” na powierzchni 25 hektarów żyje ponad dwieście makaków berberyjskich. Podczas zwiedzania „Małpiej Góry” można nie tylko z bliska poznać i nakarmić małpy, lecz także dowiedzieć się wiele o samym gatunku dzięki edukacyjnemu charakterowi rezerwatu. „Montagne des signes” znajduje się godzinę drogi od portu lotniczego Bazylea-Miluza-Fryburg, dokąd Polacy mogą dolecieć średnio za 1222 zł. Żółwie – Polinezja Francuska Na wyspie Bora-Bora można odwiedzić niezwykły rezerwat żółwi morskich. Inicjatywa została zapoczątkowana przez pracowników hotelu Le Meridien, którzy znaleźli kilka zranionych żółwi i zaopiekowali się nimi. W ten sposób w hotelu powstał szpital dla żółwi, a w jego prywatnej lagunie zbudowano specjalny kanał do karmienia zwierząt. Za przelot na Bora-Bora trzeba średnio zapłacić 15 515 zł. Chcesz przekonać się, jak wyglądają najoryginalniejsi przedstawiciele królestwa zwierząt? Zajrzyj do naszej galerii już teraz >> Domestykacja, czyli udomowienie zwierząt. Jak wiele gatunków jesteśmy w stanie oswoić? Mimo że proces domestykacji (udomowienie zwierząt) z każdym wiekiem ewoluował, to do tej pory ludzkość zdołała oswoić zaledwie kilkanaście gatunków dzikich zwierząt. Według naukowców,...
Gwiazda waszyngtońskiego zoo: Bei Bei. Kulisy dokumentowania dorastania pandy wielkiej
Prawie wszyscy kochają pandy. Po roku dokumentowania życia nowo narodzonego malucha, fotografka wspomina, że ona też kiedyś je kochała.
Niemal na każdym zdjęciu z naszych rodzinnych wakacji w 1986 roku w Waszyngtonie prezentuję pamiątkę, którą wybrałam w sklepie z upominkami w 'Smithsonian National Zoo' - białą, za dużą, bawełnianą bluzę z tańczącymi pandami na przodzie. Miałam dziewięć lat, a pandy były fajne. Nawet upał w połowie lata nie powstrzymywał mnie przed noszeniem tej bluzy przez całą podróż. Niewiele pamiętam z wakacji, oprócz dreszczyku emocji wynikających z przebywania w zoo i oglądania pand wielkich, Ling-Ling i Hsing-Hsing - głównych atrakcji na każdej trasie turystycznej. W kolejnym roku Ling-Ling urodziła dwa młode. Dzieci nie przeżyły, ale nie pamiętam, żebym się o tym dowiedziała jako dziecko. Prawie 30 lat później znalazłam się pośród puli fotoreporterów i ekip filmowych upakowanych na wybiegu pandy. Mała panda wielka Bei Bei została przedstawiona światu, a ja relacjonowałam to wydarzenie dla National Geographic. Wydarzeniem wywołującym podobny poziom szalonego entuzjazmu, które miałam okazję fotografować, były odwiedziny Angeliny Jolie w siedzibie National Geographic podczas jednej z imprez. Przyznaję, że moja dziecięca miłość do pand nie trwała wiecznie. Mieszkałam już w Waszyngtonie. Pandy były tylko kolejną pozycją do odhaczenia na turystycznej liście, a fotografowanie młodej pandy było częścią mojej pracy. Ale miałem też dzieci i jak większość rodziców w Waszyngtonie, regularnie zabierałem je do 'National Zoo'. Dołączałam do tłumów mieszkańców i gości pchających wózki na niekończące się wzgórze, które wije się przez cały teren. Zanim dotarliśmy do wybiegu pandy, moim dzieciom zrobiło się gorąco i chciało im się pić, a czasami płakać. Z trudem wskazywałam mojemu czteroletniemu dziecku, gdzie powinno patrzeć, nad tłumami, które również chciały rzucić okiem na to, jak wygląda panda, ten kultowy już, czarno-biały miś. Po tych wizytach byłam całkowicie wyczerpana. Choć byłam dumna z zoo w moim mieście, to jednak zasugerowałam, aby przyszłe wyjścia zachować dla odwiedzających nas dziadków. Ale w 2015 roku, Mei Xiang urodziła Bei Bei i szaleństwo na punkcie pand objęło cały Waszyngton. Mój redaktor poprosił mnie o udokumentowanie debiutu młodej pandy. Ponieważ jestem fotografem studyjnym w National Geographic, relacjonowanie wydarzeń na naszym miejskim podwórku nie jest dla mnie niczym niezwykłym, ale w żadnym wypadku nie jestem fotografem dzikich zwierząt. Czasami żartuję, że jestem fotograficznym odpowiednikiem szwajcarskiego noża wojskowego - fotografuję wszystko, od portretów po artefakty. Pandy nigdy nie znajdowały się na mojej liście. "Potrzebujesz asystenta?" - pytali poważnie, bo chętnie wzięliby dzień wolnego od pracy jako prawnicy, nauczyciele i rodzice. Po opublikowaniu zdjęć Bei Bei, mój redaktor zasugerował, abyśmy zapytali administratorów zoo, czy mogłabym co jakiś czas tam wracać, aby udokumentować pierwszy rok życia młodej pandy. Zgodzili się. Ludzie czasami pytają, czy to ekscytujące fotografować pewne tematy. Szczerze mówiąc, często jestem tak skoncentrowana na szczegółach ujęcia, że nie zawsze jestem w stanie zatrzymać się i zachwycić się obiektem mojej pracy. Zamiast tego, mój umysł zajmuje się sprawami technicznymi: Jakiego sprzętu będę potrzebowała? Jak poradzę sobie z oświetleniem na wybiegu? Jak szybkie są młode pandy? Ale wejście do miejsca, w którym po raz pierwszy będę fotografowała lub poznawała obiekt, jest zawsze ekscytujące, zwłaszcza gdy dzieje się to w miejscu, do którego większość ludzi nie może się dostać. Tak więc tego pierwszego dnia z Bei Bei poczułam dreszczyk emocji, gdy pracownik zoo zabrał mnie spokojną ścieżką do opiekunów tych zwierząt na tyły wybiegu, gdzie żyją pandy. Przedstawili się, podali mi okrycia na buty i maskę, a następnie poprowadzili mnie przez szereg bram i w końcu do Bei Bei. Po chwili lub dwóch, jakich potrzebowałam na uświadomienie sobie, że prawdziwa panda jest w zasięgu ręki, zabrałam się do pracy. Wkrótce robiłam regularne przystanki w zoo, aby zarejestrować transformację małej pandy. Ubierałem się w ochronne okrycia butów oraz maskę na twarz i wchodziłem na wybieg pandy, zanim został on otwarta dla wszystkich. Patrzyłam, jak Bei Bei zmienia się z gibkiego malucha w ciekawskiego, energicznego młodzieńca. Gdybym podeszła zbyt blisko, sięgałby po mój sprzęt, przypominając mi, że tak naprawdę jest niedźwiedziem. Bawił się z opiekunami, domagając się podrapania po plecach lub spoglądając zza rogu z jednego pomieszczenia do drugiego w swojej wersji zabawy w chowanego. Gdy Bei Bei się porusza, córka kolegi nazywa go pandą jogą, ponieważ przechadza się po wybiegu i po chwili możemy obserwować, jak łapy pandy wielkiej niepewnie rozciągają się pomiędzy skałami, jak robi to na zdjęciu na górze artykułu. Śledząc jego codzienną rutynę, spędziłam jeden ranek w kuchni w zoo, kiedy opiekun przyrządzał lody na patyku dla pandy. Była to masywna mieszanka mrożonych owoców, które wyglądały na tyle dobrze, że nadawałaby się dla moich własnych dzieci. Moje dzieci nigdy nie interesowały się moją pracą tak bardzo, jak wtedy, gdy zajmowałam się Bei Bei. Wiecznie błagały, by mogły pójść ze mną. Wspominałam mimochodem o tym projekcie przyjaciołom i sąsiadom, a oni rozjaśniali się w sposób, jakiego nigdy nie widziałam. "Potrzebujesz asystenta?" - pytali całkiem poważnie, bo chętnie wzięliby dzień wolny od pracy jako prawnicy, nauczyciele i rodzice. Okazuje się, że wszyscy kochali pandy. Sama zaczynałam mieć do nich słabość. Kiedy Bei Bei miał kilka miesięcy, w zoo odbył się oficjalny dzień otwarcia dla publiczności, aby każdy mógł przyjść i go zobaczyć. Tego ranka przyjechałam wcześnie, mijając lokalne ekipy telewizyjne testujące światła. Minęłam kolejkę, która tworzyła się już przy wejściu na wybieg. Minęłam dwie siostry z St. Louis, które miały na sobie kapelusze pandy i trzy dziewczyny za nimi, które połączyły ręce i wykonały wymachy nóg w górę, śpiewając piosenkę na cześć Bei Bei. Rozmawiałam z kobietą, która od 1982 roku odbywa coroczną pielgrzymkę do zoo, aby zobaczyć pandy, a z jej uszu entuzjastycznie huśtały się kolczyki z pandami. Tak, powiedziałem jej, że tu mieszkam. Nie, nie byłam turystką ani gościem. Jestem mieszkanką Waszyngtonu i, tak, to cudownie mieć zoo tutaj, na moim podwórku. W wieku dziewięciu lat pomyślałabym, że to całkiem fajne. Źródło: NationalGeographic.com: Popsicles and belly rubs: The joys of watching a panda grow up
Miłość w czasie pandemii. Pandy połączone w namiętnym uścisku po ponad 10 latach
Jeżeli świat potrzebuje kolejnych wielkich pand, kimże jesteśmy, by stawać na drodze naturze. Ying Ying i Le Le, para z 10-letnim stażem, ani razu nie zaznała radości z seksu. Aż do teraz. Nieświadome, że kamery obserwują, niedźwiedzie żyjące w ogrodzie zoologicznym w Hongkongu w czasie wiosennego okresu godowego zatraciły się kompletnie.
Zaczęło się niewinnie, ale w powietrzu czuć było zmianę. Ying Ying zaczęła spędzać więcej czasu sama. Prawie miesiąc unikała partnera. Potem, pod koniec marca, przyszedł czas na niecodziennie długie kąpiele. W tym czasie Le Le zaczął zostawiać w swojej części wybiegu zapachowe ślady, samemu aktywnie szukając nosem dowodów obecności Ying Ying. W poniedziałek 6 marca pracownicy zoo dostrzegli, że para zaczęła się przytulać. Tuż po godzinie 9 i latach wspólnego życia, związek został skonsumowany. Choć to ewidentne pogwałcenie prywatności, na dowód jest wideo z dźwiękiem. View oEmbed on the source website - Skuteczny i naturalny proces rozmnażania jest dla nas czymś niezwykle ekscytującym. Szansa na ciążę po naturalnym współżyciu jest dużo większa niż poprzez sztuczne zapłodnienie – oświadczył Michael Boos, rzecznik zoo Ocean Park. Jeżeli ciąża miałaby nastąpić, jej pierwsze oznaki będą widoczne pod koniec czerwca. – Mamy nadzieję, że już wkrótce będziemy mogli przekazać mieszkańcom Hongkongu wspaniałą wiadomość i zwiększą się szanse na przetrwanie tego wrażliwego gatunku – dodał Boos. Ponoć błędne jest często powtarzane twierdzenie, jakoby wielkie pandy były oziębłe i miały niski popęd seksualny. – To brednie, że pandy mają problem z rozmnażaniem który to my musimy rozwiązać – stwierdził w wywiadzie dla dziennika „”The Guardian” Jim Harkness, były przedstawiciel Chin ds. wielkich pand organizacji World Wide Fund for Nature. Wielu ekspertów podkreśla, że drogą do uratowania gatunku nie jest sztuczna inseminacja, a raczej zadbanie o naturalny habitat tych zwierząt. Tam łatwiej i chętniej mogłyby się rozmnażać, niż w ogrodach zoologicznych. Każdej wiosny samice wielkich pand mają ruję trwającą 1 do 3 dni. I to jest jedyny moment w ciągu całego roku, gdy samiec ma szansę zostać ojcem. To samo w sobie nie ułatwia zadania. A nasza obecność i trzymanie w niewoli na pewno nie pomaga. Pandemia zapewniła Ying Ying i Le Le tak bardzo potrzebny spokój. Jan Sochaczewski
Po raz pierwszy sfotografowana na wolności. Panda albinos w Chinach
Sfotografowali go pracownicy rezerwatu Wolong w chińskiej prowincji Syczuan.
W historii zdarzały się wcześniej osobniki biało brązowe, ale śnieżno-biały to wyjątkowy przypadek. Zdjęcie zwierzaka wykonał w kwietniu podczerwony aparat zamontowany przez personel parku. Reprezentujący Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody Li Sheng potwierdził, że to pierwszy obraz zupełnie białego misia tego gatunku. Wcześniej w historii zdarzały się na przykład w prowincji Quiling i Shaanxi przypadki pand wielkich o brązowym kolorze futra, w miejscach gdzie zwykle jest czarne. Kolor futra wyjątkowego niedźwiadka to efekt albinizmu. To dziedziczna cecha zatrzymująca w organizmie syntezę melaniny i tym samym wpływająca na kolor włosów i skóry. W przypadku innych niedźwiedzi spośród znanych nam ośmiu gatunków natrafiano także na przypadki albinizmu, jednak są one bardzo rzadkie. - Osobiście uważam, że to dość losowe, że udało się go odkryć, bo albinizm pokazuje się rzadko – przekonuje Li. View oEmbed on the source website Zwierzęta wyróżniające się tą cechą rzadko mogą długo przetrwać na wolności. Ze względu na kolor są bardzo wyróżniającym się i łatwym celem. W tym jednak przypadku niedźwiedź ma niewielu naturalnych wrogów i albinos czuje się dobrze. Jego wiek ocenia się na rok, góra dwa lata. Na wolności, wedle danych z 2016 roku, żyje około 1900 pand wielkich.
Jak on mógł stamtąd tak wyjść? My pewnie zostalibyśmy z tą pandą na zawsze [FILM]
Pandy są w tym najlepsze. Potrafią rozbroić najtwardszych i roztopić każde serce. Szczególnie, kiedy im na czymś zależy. A tutaj nie ma wątpliwości, że im zależy i to bardzo!
Na terenie Chin, gdzie nakręcono poniższy film znajduje się aż 12 rezerwatów pand. Ich pracownicy próbują stworzyć idealne warunki do rozrodu tego gatunku. A jest to dość trudne. Pandy znikają z Ziemi nie tylko ze względu na zanieczyszczenie środowiska czy kłusownictwo. Wciąż ich populacja ma ujemny przyrost naturalny. Samice rodzą co dwa lata do trzech młodych, z których z reguły przeżywa jedno. Co więcej kłopotem często bywa to, że pandy po prostu nie mają ochoty na miłość. Tą fizyczną, bo jak widać na filmiku miłości w sercu to im nie brakuje i to takiej naprawdę zaborczej. Nas ten filmik zupełnie roztopił. View oEmbed on the source website
Miała 38 lat, ludzie zdecydowali się przerwać jej cierpienie. Najstarsza panda świata została uśpiona
Jia Jia mieszkała w parku rozrywki w Hongkongu. Słynęła z wieku i została wpisana do Księgi Rekordów Guinessa. Jej opiekunowie w oficjalnym oświadczeniu piszą, że przyczyną był zły stan zdrowia zwierzęcia.
Na wolności, według szacunków redakcji Księgi Guinessa, pandy wielkie żyją od 18 do 22 lat, natomiast w niewoli do 30 lat. Jia Jia w wieku dwóch lat trafiła do syczuańskiego ośrodka w 1980 roku. Po 19 latach została, wraz z innym niedźwiedziem imieniem An An przewieziona do Hongkongu jako dar od Pekinu z okazji drugiej rocznicy przekazania miasta Chinom przez Wielką Brytanię. Od dłuższego czasu panda walczyła z problemami zdrowotnymi. Miała kłopoty z ciśnieniem oraz artretyzm, który wymagał ciągłego przyjmowania leków. Ostatnio przestała jeść, a jej stan się pogarszał. Decyzja opiekunów była, według ich oświadczenia, podyktowana chęcią skrócenia cierpień pandzie. - To dzień, który musiał w końcu nastąpić, jednak i tak jest to bardzo smutny dzień dla parku, a w szczególności dla opiekunów, którzy zajmowali się nią przez wiele lat – powiedział Leo Kung, przewodniczący zarządu Ocean Park. Na terenie parku dalej żyją 3 pady: 30-letnia An An oraz 11-letnie Ying Ying oraz Le Le. Źródło: The Guardian
Udało się! Panda wielka nie jest już zagrożonym gatunkiem
To doskonała wiadomość. WWF potwierdza, że ten gatunek oficjalnie zmienia swoją kategorię w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.
Status zagrożenia o jedno "oczko" wyżej zmieniła Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody. Według danych zebranych przez badaczy w ciągu dekady udało się zwiększyć populację pand o 17%. W Chinach na wolności żyją obecnie 1,864 pandy wielkie. Walkę o utrzymanie populacji tego zwierzęcia toczy przede wszystkim 12 rezerwatów założonych na terenie Chin. - Przez ponad 50 lat panda wielka była ikoną ochrony przyrody oraz symbolem WWF. To, że udało nam się oddalić od niej groźbę wyginięcia to wyjątkowy moment dla wszystkich zaangażowanych w ochronę środowiska i przyrody - komentuje Marco Lambertini, szef WWF. Zobacz galerię misiów panda. Do niedawna panda miała oznaczenie EN (od angielskiego endangered - zagrożona), obecnie przypisano jej kategorię VU (od słowa vulnerable - wrażliwe). Nie oznacza to oczywiście końca walki o dalsze przywracanie tego gatunku, ale pokazuje, że dotychczasowe działania naukowców i organizacji przynoszą dobre efekty. Źródło: WWF Obejrzyjcie kolejny odcinek naszego serialu "Warto spróbować"! Tym razem odkrywamy skarby w zatopionym kamieniołomie. View oEmbed on the source website
W ogrodzie zoologicznym w chińskim Chimelong w prowincji Kanton urodziły się trojaczki pandy
I choć miało to miejsce w czerwcu, zoolodzy czekali z podzieleniem się tą informacją. Woleli być pewni, że małe przeżyją. We wszystkich trzech dotychczasowych przypadkach narodzin trojaczków, pandy miały bowiem mniej szczęścia. Młode ważą między 83 a 124 gramów. Do przeżycia potrzebowały inkubatora. Ich matka, 12-letnia Juxiao, była zbyt zmęczona, by zająć się potomstwem. Nieznana jest jeszcze płeć małych – ich zewnętrzne narządy płciowe wykształcą się dopiero po kilku miesiącach życia. Dziś na świecie żyje tylko około półtora tysiąca pand wielkich. Gatunek jest zagrożony wyginięciem.