National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-08-11T09:52:50.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Niezwykły pałac, w którym odbyło się najbardziej tajemnicze wesele roku. Kiedyś bywał tu Winston Churchill
items: Kolejne odkrycia w centrum Warszawy. Zabytki pozwalają się dowiedzieć, jak kiedyś wyglądało to miejsce
items: Wzgórze Lecha w Gnieźnie odsłania kolejne tajemnice. Czy właśnie tam mieszkał Mieszko I?
items: Otwock Wielki pamięta czasy królów. Jego największą ozdobą jest barokowy pałac
items: Poczdam zachwyca historią i architekturą. To miasto wielu epok
items: Zwiedzanie pałacu i tajemniczego parku w Sintrze
items: Fryderyk II stworzył kameralny azyl. Dziś Sanssouci to klejnot europejskiego rokoko
items: Zamki jak z planu „Bridgertonów” w Polsce. W tych rezydencjach możesz przenocować
items: Pałac i ogród w Przelewicach stały się symbolami całego województwa. Oto najpiękniejszy zakątek w Zachodniopomorskiem
items: Nie ma tu tłumów ani rekordowych szczytów. Jest za to cisza, lasy i ślady dawnych granic z Polską
items: Pałac, który miał zachwycać gości, a zapisał się w politycznej historii. To tu powstała współczesna Austria
items: Pałac, w którym luksus spotykał się z intrygą i strachem – tu zapadały decyzje w republice potężniejszej niż królestwa
items: Tu rządzono Europą zza złoconych drzwi – dziś po dawnym najważniejszym pałacu na kontynencie spacerują turyści
items: Ten pałac był siedzibą jednego z najpotężniejszych rodów Europy. Do dziś stanowi centrum władzy w Austrii
items: Pozostałości królewskiej rezydencji odnalezione. Wisła oddała je po wiekach
items: Dwa zabytkowe pałace i ogromny park. Ta wieś jest stworzona do odpoczynku
items: Pałac w Mokrzeszowie do dziś skrywa wiele tajemnic. XIX-wieczna budowla jest owiana mroczną legendą
items: Srebrny Pałac Kyunglung. Oto serce starożytnego królestwa Szangszung w Tybecie
items: „Bez pieniędzy, bez wiedzy, bez planu”. Tak archeolodzy amatorzy znaleźli zaginiony pałac Tudorów
items: Tak będzie wyglądać Pałac Saski. Wiemy także, kiedy zostanie otwarty dla zwiedzających
items: Zakazane Miasto – polityczne i ceremonialne centrum cesarskich Chin. Jak powstało i jak wygląda dziś?
items: Największe pałace I Rzeczpospolitej. Kiedyś świadczyły o potędze, dziś często są tylko ruinami
items: Magiczna Bawaria. 5 zamków i pałaców, które warto zobaczyć
items: Opuszczone pałace w Polsce. Jakie kryją tajemnice?
items: Pałac w Knossos: fakty i mity

Niezwykły pałac, w którym odbyło się najbardziej tajemnicze wesele roku. Kiedyś bywał tu Winston Churchill
type: item
date: 2026-08-11T13:00:22.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: anglia
subject: architektura
subject: celebryci
subject: hotele
subject: pałace
subject: wielka brytania
description: Tom Holland i Zendaya są dziś na ustach fanów na całym świecie, m.in. za sprawą głośnych premier „Odysei” Christophera Nolana oraz „Spider-Mana: Całkiem nowy dzień”. Zainteresowanie budzi jednak nie tylko ich kariera. Para od lat konsekwentnie chroni swoją prywatność, dlatego szczególne emocje wywołały doniesienia o ich uroczystości ślubnej. Na jej miejsce mieli wybrać jedną z najbardziej niezwykłych posiadłości w Anglii.
encoded: Beaverbrook leży pośród zielonych wzgórz Surrey, niespełna godzinę drogi od Londynu, i od ponad wieku przyciąga ludzi ze świata polityki, kultury i filmu. Dawniej bywał tu Winston Churchill, a wśród gości pojawiały się także największe gwiazdy dawnego Hollywood. Dziś historyczna rezydencja działa jako luksusowy hotel, zachowując jednak charakter prywatnej wiejskiej posiadłości. Co sprawia, że właśnie to miejsce wybierają celebryci i jaka historia kryje się za murami Beaverbrook? Historia posiadłości, którą odwiedzały największe sławy Historia Beaverbrook sięga 1866 roku, kiedy na wzgórzach Surrey wzniesiono okazałą wiktoriańską rezydencję dla przedsiębiorcy Abrahama Dixona. Przez kolejne dekady posiadłość zmieniała właścicieli, jednak jej najsłynniejszy rozdział rozpoczął się w 1910 roku. Wtedy kupił ją Max Aitken – urodzony w Kanadzie biznesmen, wydawca prasowy i polityk, który kilka lat później otrzymał tytuł barona Beaverbrook. Według historii opisywanej przez sam hotel, Aitken miał natrafić na ogłoszenie o sprzedaży podczas przejażdżki samochodem z laureatem Nagrody Nobla Rudyardem Kiplingiem. Wystarczyła jedna wizyta, by zdecydował się zapłacić za posiadłość 30 tys. funtów. Nowy właściciel szybko zaczął dostosowywać dom do swoich potrzeb: doprowadził elektryczność, zainstalował centralne ogrzewanie, zbudował basen, a także prywatne kino – w tamtych czasach prawdziwą rzadkość. Z czasem Beaverbrook przestał być jedynie rodzinną rezydencją i stał się miejscem spotkań wpływowych przedstawicieli polityki, kultury i wyższych sfer. Szczególnie często pojawiał się tu Winston Churchill, którego z Lordem Beaverbrookiem łączyła wieloletnia, choć niepozbawiona politycznych napięć przyjaźń. Podczas II wojny światowej właściciel posiadłości został ministrem produkcji lotniczej w rządzie Churchilla, a Beaverbrook miał być przygotowany również jako zapasowe miejsce spotkań brytyjskiego gabinetu wojennego. Przez rezydencję przewinęli się także pisarze, artyści i przedstawiciele…

zdj-2026-08-10T162059.937-6cadfe4.jpg
width: 5120
height: 3410

Kolejne odkrycia w centrum Warszawy. Zabytki pozwalają się dowiedzieć, jak kiedyś wyglądało to miejsce
type: item
date: 2026-08-03T05:54:50.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: historia polski
subject: pałace
subject: warszawa
subject: wykopaliska
description: Trwają letnie prace archeologiczne w okolicy Pałacu Saskiego w Warszawie. Odnalezienie tzw. zabytków ruchomych – takich jak fragmenty dawnych naczyń, detale architektoniczne czy przedmioty codziennego użytku – pozwala naukowcom poznać historię tego miejsca. Wraz z odsłanianymi fundamentami znaleziska te stanowią kluczowe wsparcie w nadchodzącej odbudowie pałacowego kompleksu.
encoded: Prawdziwa sensacja archeologiczna miała miejsce na współczesnym placu Piłsudskiego w maju tego roku. Podczas prac na terenie dawnego Pałacu Brühla na samym środku dziedzińca natrafiono na różę wiatrów zaprojektowaną przez słynnego XX-wiecznego architekta Bohdana Pniewskiego. W tym samym rejonie prowadzone są obecne wykopaliska, których efekty pozwalają precyzyjnie odtworzyć dawny kształt całego kompleksu Pałacu Saskiego. W poszukiwaniu architektonicznych nieścisłości Praca archeologów przy wykopaliskach Pałacu Saskiego podzielona jest na dwa okresy: zimowy oraz letni. W trakcie tego pierwszego badacze prowadzą pogłębione kwerendy archiwalne w poszukiwaniu źródeł mówiących o kształcie obiektu wybudowanego w XVI wieku. Lato to czas praktycznej weryfikacji teorii – archeolodzy schodzą pod powierzchnię, by na podstawie odnalezionych artefaktów porównać zawartość dokumentów z rzeczywistością. Ostatecznym celem wykopalisk jest bowiem nie tylko wzbogacenie zbiorów archeologicznych, ale również wierne odwzorowanie kompleksu zniszczonego w trakcie II wojny światowej. W sezonie 2026 przebadano już ponad połowę z zaplanowanego terenu. Badania pod stałym nadzorem saperskim obejmują po raz pierwszy od II wojny światowej m.in. dziedziniec Pałacu Brühla, południową oficynę, fragment korpusu głównego, pawilon MSZ oraz Ogród Becka. Błąd w archiwalnych planach Pierwsze nieścisłości przyniosło odkrycie u zbiegu ulic Wierzbowej i Fredry. W wyniku pomiarów zachowanych fundamentów badaczom udało się dowieść, że elewacja stojącego tam niegdyś budynku była o prawie metr dłuższa, niż wskazywały archiwalia. Odkrycie to wymusiło aktualizację cyfrowego modelu całej inwestycji, według którego obiekt będzie w przyszłości odbudowywany. Wiele odkryć dotyczyło również Pałacu Brühla – rokokowego obiektu wzniesionego w XVII wieku na zlecenie Jerzego Ossolińskiego. Znaleziono tam relikty dawnych garaży i infrastruktury Ministerstwa Spraw Zagranicznych, w tym kanały do obsługi aut z metalowymi drabinka…

FABRIC-KOLAZ-32-41-f6c2137.jpg
width: 2813
height: 1875

Wzgórze Lecha w Gnieźnie odsłania kolejne tajemnice. Czy właśnie tam mieszkał Mieszko I?
type: item
date: 2026-07-17T13:30:56.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: architektura
subject: gniezno
subject: pałace
subject: Piastowie
subject: średniowiecze
subject: wielkopolska
description: Czy Wzgórze Lecha w Gnieźnie skrywa zaginione palatium Mieszka I? Archeolodzy rozpoczęli badania w miejscu, które nigdy wcześniej nie było badane. Czy uda się ostatecznie rozwiązać zagadkę i zlokalizować siedzibę pierwszych polskich władców?
encoded: Pierwsi władcy Polski nie posiadali jednej stałej stolicy w nowoczesnym sensie tego słowa. Przemieszczali się między kluczowymi grodami, takimi jak Poznań, Ostrów Lednicki czy Gniezno. W każdym z tych ośrodków książę musiał mieć godną siebie, monumentalną rezydencję, zwaną palatium. O ile w Poznaniu i na Lednicy archeolodzy dawno odkryli relikty takich budowli, Gniezno – ideowe serce państwa – przez lata pozostawało wielką zagadką. Historycy byli jednak pewni, że tak ważny gród nie mógł obejść się bez kamiennego pałacu, pełniącego funkcje zarówno świeckie, jak i sakralne. W cieniu Kościoła św. Jerzego Lokalizacja gnieźnieńskiego palatium od dekad wskazywana była na najwyższej kulminacji Wzgórza Lecha, niedaleko dzisiejszej katedry. Problem polega na tym, że w miejscu domniemanej siedziby Mieszka I w kolejnych stuleciach wzniesiono Kościół pw. św. Jerzego, który stoi tam do dziś. Również w pobliżu tej świątyni archeolodzy odkryli relikty zagadkowego kurhanu z czasów przedchrześcijańskich. Archeolodzy mogą prowadzić badania jedynie w bezpośrednim sąsiedztwie świątyni. A to znacznie ogranicza pole manewru i ogranicza zakres wykopów. Przez lata jedynymi poszlakami były m.in. fragmenty malowanych tynków znalezione na zachód od kościoła oraz XIII-wieczna bulla ołowiana sugerująca bliskość kancelarii książęcej. Nadzieja na palatium Podczas badań wykopaliskowych w 2025 roku archeolodzy odkryli ślady po kamiennych fundamentach, najprawdopodobniej datowanych na okres wczesnego średniowiecza. Były też inne ślady po dawnej aktywności. „Trafiliśmy na wczesnośredniowieczne palenisko. Niby kilka kamieni, ślad przypalonej ziemi i spieczona glina, a jednak w tej dziurze w ziemi znaleźliśmy kawałek codzienności ludzkiej sprzed setek lat” – przekazali badacze w social mediach. Ekspedycja Palatium 2026. Wkraczając w nieznane W lipcu 2026 roku archeolodzy powrócili na Wzgórze Lecha z misją ostatecznej weryfikacji tych odkryć. Tegoroczny sezon koncentruje się na obszarze około 40 metrów …

Q8A8843-7ab3a7f.jpeg
width: 2251
height: 1500

Otwock Wielki pamięta czasy królów. Jego największą ozdobą jest barokowy pałac
type: item
date: 2026-07-06T05:59:29.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: mazowsze
subject: pałace
subject: polska zabytki
subject: wieś
description: Otwock Wielki to jedna z najniezwyklejszych miejscowości na Mazowszu. Zlokalizowany w sercu nadwiślańskiego Urzecza, gdzie wspaniała przyroda spotyka historię i lokalną tradycję, od stuleci przyciągał magnatów, polityków, artystów i mieszkańców Warszawy szukających wytchnienia od miejskiego zgiełku. Jakie atrakcje skrywa ta wieś? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Wieś w malowniczej okolicy Od nadrzecznej osady do szlacheckiej wsi Historia pałacu w Otwocku Wielkim Wspaniała ekspozycja muzealna Inne atrakcje Otwocka Wielkiego Obecnie Otwock Wielki kojarzony jest przede wszystkim ze wspaniałą rezydencją Bielińskich – perłą architektury barokowej. Należy jednak podkreślić, że jego znaczenie wykracza daleko poza sam zabytek. Mówimy tu bowiem o miejscowości głęboko zakorzenionej w kulturze Urzecza – unikatowego mikroregionu nad Wisłą, którego mieszkańcy przez wieki wypracowali własne tradycje, zwyczaje i sposób życia. Wieś w malowniczej okolicy Otwock Wielki znajduje się w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, na terenie gminy Karczew. Pod względem geograficznym, miejscowość ta rozciąga się w obrębie malowniczej Doliny Środkowej Wisły, na terenie mikroregionu etnograficznego Urzecze – obszaru o wybitnych walorach przyrodniczych i unikatowej tożsamości kulturowej, który rozciąga się po obu brzegach rzeki, od dawnych ujść Pilicy i Wilgi na południu, aż po warszawskie Siekierki i Saską Kępę na północy. Od nadrzecznej osady do szlacheckiej wsi Historia Otwocka Wielkiego sięga co najmniej średniowiecza, kiedy nadwiślańskie tereny obecnego Urzecza zaczęły być stopniowo zasiedlane przez społeczności wykorzystujące żyzne gleby pozostawiane przez regularne wylewy rzeki. Lokalizacja w Dolinie Środkowej Wisły sprzyjała rozwojowi rolnictwa, sadownictwa i gospodarki rzecznej. Znaczenie Otwocka Wielkiego wzrosło w XVII wieku, kiedy miejscowość weszła w skład dóbr Kazimierza Ludwika Bielińskiego. Powstanie magnackiej rezydencji sprawiło, że niewielka wieś stała się miejscem odwiedzanym przez przedstawicieli elit politycznych i arystokracji Rzeczypospolitej. Historia pałacu w Otwocku Wielkim Badania archeologiczne wskazują, że zanim powstała wiejska rezydencja Bielińskich, na początku XVII wieku na wyspie jeziora Rokola wznosił się murowany, trójkondygnacyjny dwór obronny. Prawdziwy rozkwit miejsca nastąpił jednak pod koniec…

Otwock-Wielki-daeb60e.jpg
width: 1800
height: 1200

Poczdam zachwyca historią i architekturą. To miasto wielu epok
type: item
date: 2026-06-06T06:32:18.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: miasta
subject: niemcy
subject: ogrody
subject: pałace
description: Poczdam często postrzegany jest przez pryzmat bliskiego sąsiedztwa z Berlinem. Należy jednak podkreślić, że to niezwykłe miasto stanowi odrębną jednostkę o unikatowej tożsamości kulturowej, ukształtowanej przez wieki panowania dynastii Hohenzollernów, oświeceniowe idee i dramatyczne zwroty w historii XX wieku. Jakie skarby skrywa Poczdam? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Zielone miasto w sercu Niemiec Od słowiańskiej osady do rezydencji elektorów Nowy Ogród i pałac Cecilienhof Dzielnica holenderska i rosyjska kolonia Alexandrowka Most Glienicke Kolebka europejskiego kina Od słowiańskich początków, przez imperialną chwałę Hohenzollernów, mroczne czasy wojny i zimnowojenne podziały, aż po dzisiejszą rolę nowoczesnej stolicy Brandenburgii – Poczdam zawsze potrafił zdefiniować się na nowo, nie tracąc przy tym swojego charakteru. Wizja „Pruskiej Arkadii” – miejsca, gdzie człowiek, sztuka i natura tworzą nierozerwalną całość – zyskała ogromne uznanie, czego dowodem było wpisanie tamtejszych parków i pałaców na listę UNESCO w 1990 roku. Dla turystów, miasto oferuje fascynującą podróż przez style i epoki – od rokokowej lekkości Sanssouci, przez masońską symbolikę Nowego Ogrodu, aż po mury Cecilienhof. Zielone miasto w sercu Niemiec Poczdam rozciąga się w północno-wschodniej części Niemiec, pełniąc funkcję stolicy i największego ośrodka kraju związkowego Brandenburgia. Ta lokalizacja jest nierozerwalnie związana z rzeką Hawelą, która w tym regionie meandruje, tworząc rozległe rozlewiska, kanały i systemy jezior, co nadaje Poczdamowi charakter niemal wyspiarski. W kontekście geograficznym, miasto znajduje się na południowy zachód od Berlina (centra obu ośrodków dzieli odległość ok. 40 km). Poczdam bezpośrednio graniczy z niektórymi dzielnicami stolicy, co sprzyja wymianie społecznej i gospodarczej w ramach obszaru metropolitalnego Berlin-Brandenburg. Krajobraz miasta jest wynikiem procesów polodowcowych, w następstwie których powstały tam wzgórza morenowe i liczne zbiorniki wodne. Około trzy czwarte powierzchni miasta pokrywają tereny zielone, lasy i wody, co nie jest częstym zjawiskiem w skali europejskich ośrodków miejskich tej wielkości. W granicach administracyjnych znajduje się ponad 20 jezior, które nie tylko determinują mikroklimat, ale stanowią fundament rekreacyjny i estetyczny. Od słowiańskiej osady do rezydencji elekto…

Poczdam-71412b7.jpg
width: 1600
height: 1200

Zwiedzanie pałacu i tajemniczego parku w Sintrze
type: item
date: 2026-05-30T10:58:18.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: architektura
subject: atrakcje turystyczne
subject: ogrody
subject: pałace
subject: portugalia
description: Quinta da Regaleira to jeden z najbardziej intrygujących zespołów pałacowo-parkowych w Portugalii. Obiekt ten, wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w ramach Krajobrazu Kulturowego Sintry, łączy w sobie architekturę romantyczną, bogatą symbolikę ezoteryczną oraz szczegółowo zaprojektowaną przestrzeń ogrodową. Dla wielu odwiedzających stanowi nie tylko atrakcję turystyczną, ale także miejsce interpretacji ukrytych znaczeń i historycznych odniesień.
encoded: Spis treści: Quinta da Regaleira – historia miejsca i jego właściciele Pałac i kaplica Park i symbolika krajobrazu Quinta da Regaleira Znaczenie kulturowe i status UNESCO Zwiedzanie Quinta da Regaleira – praktyczne aspekty Quinta da Regaleira nie jest klasycznym pałacem ani typowym ogrodem, lecz przemyślaną przestrzenią, w której każdy element ma znaczenie – zarówno estetyczne, jak i interpretacyjne. Dla osób zainteresowanych historią, architekturą i kulturą Europy Południowej jest to jeden z najważniejszych punktów na mapie Sintry. Quinta da Regaleira – historia miejsca i jego właściciele Historia Quinta da Regaleira sięga końca XIX wieku, kiedy to posiadłość należała do zamożnych rodzin kupieckich z Porto. Przełomowym momentem był rok 1892, gdy teren zakupił António Augusto Carvalho Monteiro – brazylijsko-portugalski milioner, bibliofil i kolekcjoner zainteresowany symboliką religijną, alchemią oraz tradycjami ezoterycznymi. Monteiro postanowił stworzyć przestrzeń, która będzie nie tylko rezydencją, ale również materialnym odzwierciedleniem jego światopoglądu. Do realizacji projektu zatrudnił włoskiego architekta Luigiego Maniniego, znanego z pracy nad scenografią teatralną. Wspólnie stworzyli założenie, które nawiązywało do stylu manuelińskiego, gotyckiego i renesansowego. Taka mieszanka stylów nie jest przypadkowa – odzwierciedla ideę „totalnego dzieła sztuki”, w którym każdy element ma znaczenie symboliczne. Kompleks został wybudowany w latach 1904–1910. Już w tym czasie Quinta da Regaleira zaczęła funkcjonować jako miejsce pełne ukrytych znaczeń, w którym architektura i krajobraz stanowią jedną narrację. Pałac i kaplica Centralnym punktem jest pałac o wyraźnie romantycznym charakterze. Jego fasada zdobiona jest wieżyczkami, gargulcami oraz detalami nawiązującymi do portugalskich odkryć geograficznych. Pałac ma 5 kondygnacji, a w jego wnętrzach znajdują się pomieszczenia, które pełniły funkcje mieszkalne oraz sale reprezentacyjne. Równocześnie niezwykle istotny…

sintra-0892c97.jpg
width: 1797
height: 1200

Fryderyk II stworzył kameralny azyl. Dziś Sanssouci to klejnot europejskiego rokoko
type: item
date: 2026-05-16T12:29:44.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: architektura
subject: atrakcje turystyczne
subject: niemcy
subject: pałace
description: Sanssouci, klejnot Poczdamu i jeden z najbardziej znaczących symboli europejskiego rokoko, nie jest jedynie historyczną budowlą. Pałac usytuowany we wschodniej części rozległego parku stanowi ważny element unikatowego krajobrazu kulturowego Prus. To właśnie tam Fryderyk II Wielki zapragnął „żyć bez trosk”. Zamiast manifestować potęgę militarną, monarcha zdecydował się na kreację intymnego azylu, dedykowanego sztuce, filozofii i naturze.
encoded: Spis treści: Wzgórze winne jako fundament Konflikt wizji i narodziny azylu Lekkość stylu Park Sanssouci Sanssouci jako atrakcja turystyczna W całej Europie naprawdę trudno wskazać słynniejszą rokokową budowlę. Pałac Sanssouci to urzeczywistniona wizja pruskiego władcy – manifestacja idei wolności, pasji do sztuki i głębokiego humanizmu. Spacerując po tamtejszych tarasach winnych można poczuć ducha niezwykłej epoki, w której król mógł być jednocześnie wodzem i flecistą. Wzgórze winne jako fundament Pałac Sanssouci znajduje się w Poczdamie, stolicy kraju związkowego Brandenburgia, w odległości zaledwie 30 kilometrów od Berlina. Wybór lokalizacji nie był przypadkowy. Fryderyk II, znany ze swojego zamiłowania do porządku i estetyki, dostrzegł potencjał w południowym zboczu wzgórza Bornstedt. Zanim jednak stanęły tam fundamenty pałacu, król nakazał przekształcić teren w sześciostopniową winnicę. To właśnie ten wyjątkowy krajobraz definiuje unikatowość Sanssouci na tle innych europejskich rezydencji. Topografia miejsca została wykorzystana w iście mistrzowski sposób. Centralna oś parku, biegnąca ze wschodu na zachód, łączy Sanssouci z oddalonym o ponad dwa kilometry Nowym Pałacem. To rozległe założenie krajobrazowe często określane jest mianem „pruskiej arkadii”, gdzie architektura i natura współistnieją w wyjątkowej harmonii. Konflikt wizji i narodziny azylu Budowa Sanssouci rozpoczęła się w 1745 roku. To właśnie wtedy położono kamień węgielny pod budynek, który Fryderyk II nazywał pieszczotliwie „swoim małym domem na winnicy”. Król, będący nie tylko zleceniodawcą, ale i współautorem koncepcji, naszkicował pierwotny projekt, co świadczy o jego niezwykłym zaangażowaniu w proces twórczy. Realizację powierzono Georgowi Wenzeslausowi von Knobelsdorffowi. Należy jednak wspomnieć, że w trakcie realizacji między monarchą a architektem wywiązał się spór. Knobelsdorff, kierując się zasadami monumentalizmu, pragnął umieścić pałac na wysokim cokole. W ten sposób chciał podkreślić m…

Sanssouci-4e26443.jpg
width: 1803
height: 1200

Zamki jak z planu „Bridgertonów” w Polsce. W tych rezydencjach możesz przenocować
type: item
date: 2026-02-26T07:45:24.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: architektura
subject: hotele
subject: pałace
subject: polska
subject: zamki
subject: zamki w Polsce
description: Pałace, zamki i dawne rezydencje arystokracji coraz częściej odzyskują dziś swoją funkcję, choć w zupełnie nowej odsłonie. Popularność kostiumowych produkcji – z netflixowymi serialami na czele – rozbudziła wyobraźnię widzów, którzy chcieliby choć na chwilę przenieść się do świata monumentalnych wnętrz, zabytkowych ogrodów i historycznych apartamentów. Okazuje się jednak, że aby poczuć atmosferę rodem z epoki, nie trzeba ograniczać się do zwiedzania muzeów. W których zamkach w Polsce można zatem nie tylko zajrzeć do środka, ale także spędzić noc?
encoded: W ostatnich latach ogromną popularność zdobyły m.in. serialowe produkcje kostiumowe, takie jak „Bridgertonowie”, a fani tłumnie odwiedzają miejsca związane z ich realizacją w Wielkiej Brytanii. Aby jednak poczuć podobny klimat, nie trzeba planować zagranicznej podróży. W całej Polsce historyczne rezydencje przechodzą obecnie procesy rewitalizacji, zyskując drugie życie jako wysokiej klasy obiekty hotelowe. Dzięki temu zabytkowa architektura łączona jest dziś z zapleczem SPA, restauracjami oraz nowoczesną infrastrukturą, umożliwiając gościom pobyt w przestrzeniach, które przez stulecia pozostawały niedostępne dla szerszej publiczności. Gdzie zatem można poczuć się jak w serialowej rezydencji? Zamki-hotele w Polsce. Nocleg w klimatycznych rezydencjach Zamki i pałace w Polsce coraz częściej przestają pełnić wyłącznie funkcję muzealną, a zaczynają działać jako w pełni rozwinięte obiekty hotelowe z zapleczem wellness, gastronomią oraz ofertą rekreacyjną. Jak wskazują eksperci Triverna.pl, segment historycznych rezydencji przechodzi wyraźną profesjonalizację – właściciele inwestują nie tylko w konserwację zabytków, lecz także w standard obsługi, dzięki czemu dawne siedziby arystokracji mogą dziś konkurować z hotelami klasy premium. Jak podkreśla Krzysztof Dębski, Chief Marketing Officer w Triverna.pl: „Segment obiektów historycznych jest dziś znacznie bardziej uporządkowany i świadomy jakości”, a rosnąca liczba takich miejsc łączy autentyczność architektury z nowoczesnym komfortem pobytu. Przykładem tej transformacji jest Zamek Kliczków na Dolnym Śląsku – największy funkcjonujący zamek-hotel w Polsce, malowniczo położony nad rzeką Kwisą i otoczony rozległymi Borami Dolnośląskimi. Jego historia sięga XIII wieku, a obecny neorenesansowy kształt zawdzięcza XIX-wiecznej przebudowie inspirowanej francuskimi rezydencjami. Dziś goście mogą nocować w apartamentach stylizowanych na dawne komnaty, korzystać z rozbudowanej strefy SPA, stadniny koni czy licznych tras spacerowych w ot…

zdj-31-e7a55d7.jpg
width: 4864
height: 3240

Pałac i ogród w Przelewicach stały się symbolami całego województwa. Oto najpiękniejszy zakątek w Zachodniopomorskiem
type: item
date: 2026-02-12T07:44:28.000Z
creator: Michał Głombiowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: ogród angielski
subject: ogrody
subject: pałace
subject: Zachodniopomorskie
description: Mimo upływu lat pałacowy ogród to oaza zieleni łącząca cechy lasu, parku i łąki. A sam pałac w Przelewicach jest ważnym punktem kulturalnym na Pomorzu Zachodnim.
encoded: Spis treści: Jak stworzyć las Ogród jako miłość życia Jak z Jane Austen Od nowa Wędrowanie po ścieżkach Ogrodu Dendrologicznego w Przelewicach przypomina odczytywanie palimpsestu. Przemieszczam się po żwirowych alejkach, przeskakuję po kamieniach pomiędzy strumieniami, przekraczam łukowate mostki, pławię się w cieple oranżerii. Każdy krok jest odkrywaniem światów ukrytych. Ogród, od momentu powstania w 1805 r., przechodził – i nadal przechodzi – nieustanne zmiany. Nic nie jest tu stałe: roślinność, obszar, bieg ścieżek, zabudowania, styl całości. Przy odrobinie uwagi wciąż można jednak dostrzec ślady minionego czasu. W jakimś sensie jest to podróż po historii Pomorza Zachodniego. Jej tryby uruchomił ówczesny właściciel Przelewic, August Heinrich von Borgstede, który zlecił nie tylko wybudowanie pałacu – stojącego do dziś w pobliżu ogrodu – ale też parku w stylu angielskim o powierzchni 248 mórg. Znalazło się w nim miejsce na sady owocowe, warzywniaki i szparagarnie, co świadczy o pragmatycznym podejściu do życia Augusta – plony z ogródka i sadu stanowiły ważną część zaopatrzenia pałacowej kuchni. Tę tradycję kontynuował książę August Pruski, kolejny właściciel przelewickiego majątku. Czy da się jeszcze znaleźć ślady tamtych użytecznych działek? Owszem, choć to trudne, gdyż książę w swoich twórczych ambicjach szybko wyszedł poza ramy praktyczności. Pałac wraz z ogrodem zakupił jako zabezpieczenie przyszłości dzieci pochodzących z nieformalnego związku z Augustą Arend (która później zyskała tytuł szlachecki i zaczęła mianować się baronową von Prillwitz) i być może z myślą o niej stopniowo upiększał ogród, tworząc coraz pokaźniejsze areały przeznaczone na rzeczy nie do konsumowania, lecz podziwiania: kwiaty i egzotyczne rośliny. Jak stworzyć las Prawdziwe zmiany nadeszły jednak w 1922 r., gdy ziemię kupił zamożny przemysłowiec z Berlina, Conrad von Borsig. Dorobił się na inżynierii mechanicznej, jego prawdziwą pasją – być może będącą przeciwwagą dla świata projektów i …

przelewice-1-20b891d.jpg
width: 1800
height: 1200

Nie ma tu tłumów ani rekordowych szczytów. Jest za to cisza, lasy i ślady dawnych granic z Polską
type: item
date: 2026-01-24T10:28:03.000Z
creator: Joanna Lamparska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: czechy
subject: góry
subject: pałace
subject: zamki
description: Diana Phipps Sternberg wróciła do rodzinnego pałacu w Častolovicach, a jej historia to tylko jedna z wielu niezwykłości, które skrywają Góry Orlickie. W trzy dni odkryjesz tu więcej niż w niejednym zamku – tajemnice rodów, skarby, duchy i słodkie trumienki.
encoded: Spis treści: Nowe Miasto nad Metują – czeska perła pogranicza z bajkowym zamkiem Opočno Opočno – pałac pełen trofeów i kulinarnych osobliwości Zamek Potštejn – romantyczne ruiny, duch żołnierza i widoki bezcenne jak złoto Pałac w Častolovicach – pałac „naj”, który zachwyca wnętrzami i ogrodem Doudleba nad Orlicí – na koniec coś naprawdę wyjątkowego Góry Orlickie – jak zaplanować podróż To miał być szybki wypad. Zaledwie trzy dni i w miarę blisko. Po krótkim namyśle postawiliśmy na okolice Gór Orlickich, przy polsko-czeskiej granicy. Niemal w każdym miasteczku stoi tu jakiś pałac lub zamek, a te lubię najbardziej. Na trasie liczącej zaledwie 50 km naliczyłam ich kilkanaście. Każdy z nich ma ukryty skarb albo opowieść, która mrozi krew w żyłach. Poza tym – to była dodatkowa zachęta – Czesi dobrze karmią. O tym, że karmią również dowcipnie, miałam się dopiero przekonać. Nowe Miasto nad Metują – czeska perła pogranicza z bajkowym zamkiem Góry Orlickie leżą dokładnie przy polsko-czeskiej granicy. Po naszej stronie to kraina dzikości – idealne miejsce na kontemplowanie natury i długie wyprawy. U Czechów wygląda to nieco inaczej. Co prawda również zielono i pięknie, jednak turystyka dawno już oplotła okolicę komercyjnymi mackami, tworząc kokon z gospód, restauracyjek i atrakcji, które mają podkreślić walory zabytków. Równocześnie jest tu po prostu „czesko” – leniwie i bezstresowo. Mijam Kudowę-Zdrój, potem Nachod. Jadę dalej, do Nowego Miasta nad Metują, którego centralnym punktem jest rozległy rynek zamknięty od zachodu bryłą zamku… a może pałacu? W Czechach łatwo się pogubić, polski „pałac” to po czesku „zamek”, zaś prawdziwy zamek to „hrad”. Właściciele rezydencji w Nowym Mieście nad Metują nazywają ją zamkiem, a Polacy, nie mogąc się jakoś przyzwyczaić do myśli, że pałac może być tak potężny, zostali przy tej czeskiej nazwie. Przyznam się po cichu, że zamek w Nowym Mieście nad Metują, choć opisywany w przewodnikach jako perła pogranicza, był moim drugim wyborem. Dlacze…

Potstejn-c858be9.jpg
width: 2133
height: 1200

Pałac, który miał zachwycać gości, a zapisał się w politycznej historii. To tu powstała współczesna Austria
type: item
date: 2025-12-27T13:36:26.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: architektura
subject: austria
subject: muzeum
subject: pałace
subject: wiedeń
subject: zabytki
description: Belweder stanowi symbol wiedeńskiego baroku, sztuki i historii Austrii. Położony jest na łagodnym zboczu z widokiem na centrum miasta i składa się z dwóch głównych pałaców – Dolnego i Górnego Belwederu. Całość otacza rozległy ogród botaniczny, w którym znajdują się ozdobne fontanny, kaskady, rzeźby i majestatyczne bramy z kutego żelaza. Dziś Belweder pełni funkcję muzeum sztuki (Österreichische Galerie Belvedere), a jego bogata historia łączy w sobie dzieje dynastii Habsburgów, architektury barokowej oraz dramatyczne losy dzieł sztuki, które przetrwały wojny i grabieże.
encoded: Spis treści: Historia Belwederu Ogród Belwederu Belweder jako muzeum Belweder w XXI wieku Belweder w Wiedniu został zbudowany jako letnia rezydencja księcia Eugeniusza Sabaudzkiego, wybitnego dowódcy cesarskich wojsk austriackich, którego Napoleon uważał za jednego z najwybitniejszych wodzów w historii. Historia Belwederu Głównym architektem Belwederu został Johann Lukas von Hildebrandt, którego Eugeniusz poznał podczas kampanii wojskowej w Piemoncie. Hildebrandt był już doświadczonym twórcą pałaców i rezydencji. Architekt studiował w Rzymie u Carla Fontany, a od 1696 roku pracował na dworze wiedeńskim. Budowa Dolnego Belwederu rozpoczęła się w 1712 roku. Prace obejmowały zarówno pałac, jak i ogród, a dekoracje wnętrz, takie jak malowidła Marcantonio Chiariniego, rozpoczęły się w 1715 roku. Ogrody zaprojektował Dominique Girard, uczeń André Le Nôtre’a z Wersalu, który wprowadził do kompleksu barokową symetrię, fontanny, kaskady i rzeźby mitologiczne, nawiązujące do potęgi i chwały księcia Eugeniusza. W 1717 roku rozpoczęła się budowa Górnego Belwederu, który został zaprojektowany jako miejsce na bankiety i inne uroczystości. Już w 1719 roku pałac był wystarczająco gotowy, aby przyjąć tureckiego ambasadora, a dekorowanie wnętrz powierzone zostało włoskim mistrzom, takim jak Francesco Solimena, Gaetano Fanti i Carlo Carlone. Budowa zakończyła się w 1723 roku, choć sala Terrena wymagała późniejszej korekty konstrukcyjnej, wobec czego sklepienie wsparte na filarach Atlasa nadano dopiero w 1732–1733 roku. Belweder to przykład wiedeńskiego baroku w najczystszej formie. Pałace Dolny i Górny zachwycają symetrią, bogatymi elewacjami i zdobieniami. Bramy, balustrady i detale architektoniczne wykonane z kutego żelaza i kamienia nadają kompleksowi monumentalny charakter. Po śmierci księcia Eugeniusza w 1736 roku Belweder przeszedł w ręce jego siostrzenicy, Wiktorii, która jednak w 1752 roku sprzedała kompleks cesarzowej Marii Teresie. Od tego czasu pałac zaczął pełnić funkcje m…

belweder-w-wiedniu-12e40b3.jpg
width: 2813
height: 1875

Pałac, w którym luksus spotykał się z intrygą i strachem – tu zapadały decyzje w republice potężniejszej niż królestwa
type: item
date: 2025-12-27T10:27:24.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: architektura
subject: pałace
subject: wenecja
subject: włochy
subject: zabytki
description: Pałac Dożów to jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc w Wenecji. Budowla ta przez wieki była siedzibą władzy jednej z najpotężniejszych republik morskich Europy. Jego mury pamiętają zarówno narodziny państwowości, jak i czasy największej świetności, kiedy Wenecja dominowała na morskich szlakach handlowych. Dziś pałac pełni rolę muzeum, ale wciąż zachwyca połączeniem gotyckiej lekkości, renesansowej harmonii i bogactwa artystycznych dekoracji.
encoded: Spis treści: Historia Pałacu Dożów Co jest w Pałacu Dożów? Dzieje Pałacu Dożów sięgają początków IX wieku, kiedy weneckie władze przeniosły swoją siedzibę z Malamocco do rejonu Rialto. Pierwotna konstrukcja, określana jako palatium duci miała charakter umocnionej rezydencji. Historia Pałacu Dożów Wczesne budynki nie przetrwały jednak do naszych czasów – zniszczyły je pożary i późniejsze przebudowy, które wielokrotnie zmieniały wygląd i funkcję kompleksu. Jedną z najważniejszych transformacji przeprowadzono w XII wieku za rządów Sebastiana Zianiego, gdy pałac przekształcono w bardziej reprezentacyjną strukturę z wyraźnymi wpływami bizantyjsko-weneckimi. Najbardziej rozpoznawalna dziś forma pałacu zaczęła powstawać w XIV wieku, kiedy Wenecja dynamicznie umacniała swoją pozycję morskiej potęgi. Stopniowo rozbudowywano skrzydła wychodzące na bazylikę i plac św. Marka, nadając im charakterystyczny gotycki wygląd. Katastrofalne pożary w XV wieku wymusiły kolejne przebudowy, tym razem w duchu renesansu, co sprawiło, że pałac stał się połączeniem różnych epok i stylów. Wnętrza wzbogacali najwybitniejsi artyści Republiki, a monumentalne wejście Porta della Carta podkreślało jego polityczną rangę. Po upadku Republiki Weneckiej w 1797 roku pałac przestał pełnić funkcję ośrodka władzy. W XIX i XX wieku przeprowadzono liczne prace konserwatorskie, a w 1923 roku budowla oficjalnie stała się muzeum. Dzięki temu Pałac Dożów zachował swoją niezwykłą warstwę historyczną i artystyczną, dokumentując wielowiekową ewolucję Wenecji – miasta, które przez stulecia decydowało o losach handlu i polityki w basenie Morza Śródziemnego. Kim byli dożowie w Wenecji? Dożowie stanowili najwyższą władzę Republiki Weneckiej i przez ponad tysiąc lat odgrywali kluczową rolę w funkcjonowaniu państwa. Ich urząd powstał już pod koniec VII wieku, a kandydatów wybierano spośród przedstawicieli wpływowych szlachciców. Z czasem zmieniały się zarówno kompetencje, jak i sposób wyboru. Na początku istnienia urzędu…

palac-dozow-243dc33.jpg
width: 1678
height: 1250

Tu rządzono Europą zza złoconych drzwi – dziś po dawnym najważniejszym pałacu na kontynencie spacerują turyści
type: item
date: 2025-12-26T08:16:42.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: architektura
subject: austria
subject: pałace
subject: wiedeń
description: Pałac Schönbrunn w Wiedniu to jedno z najważniejszych miejsc na mapie austriackiej stolicy i jednocześnie jeden z najpiękniejszych pałaców barokowych w Europie. Dawna letnia rezydencja Habsburgów zachwyca zarówno wystawnymi wnętrzami, jak i ogromnym parkiem z ogrodami, Palmiarnią, Gloriettą i najstarszym działającym ogrodem zoologicznym świata. To miejsce, w którym zapadały decyzje polityczne ważne dla losów Europy, gdzie dorastał Franciszek Józef i gdzie jako cudowne dziecko koncertował sześcioletni Mozart.
encoded: Spis treści: Historia pałacu Zachwycająca architektura doceniona przez UNESCO Co oprócz komnat warto zobaczyć w pałacu Schönbrunn? Najwcześniejsze wzmianki o tych terenach, na których został zbudowany Pałac Schönbrunn, pochodzą z 1311 roku. Funkcjonował tu wówczas klasztor kanoników regularnych w Klosterneuburgu. Historia pałacu Dopiero XVI stulecie przyniosło zmianę, kiedy to cesarz Maksymilian II wykupił rozległą posiadłość i przekształcił ją w tereny myśliwskie z ogrodem bażancim, stawami i dworem. Eleonora Gonzaga i narodziny Schönbrunn Właściwa historia pałacu zaczęła się jednak wraz z Eleonorą Gonzagą, wdową po Ferdynandzie II. To ona, w latach 1638–1643, poleciła przebudować dawny dwór na okazałą rezydencję i to za jej czasów nazwa „Schönbrunn” po raz pierwszy pojawiła się w dokumentach. Po zniszczeniach spowodowanych oblężeniem Wiednia w 1683 roku zabudowania nie nadawały się do zamieszkania i wymagały przebudowy. Wielki projekt Leopolda I i złoty wiek Marii Teresy Leopold I powierzył w 1687 roku Johannowi Bernhardowi Fischerowi von Erlachowi zaprojektowanie zupełnie nowego kompleksu, który miał być na tyle okazały, by konkurować z Wersalem. Pierwotne założenie okazało się jednak zbyt drogie w realizacji, wskutek czego ostatecznie powstała skromniejsza, ale bardzo harmonijna wersja projektu. Prawdziwy rozkwit przypadł jednak dopiero na czasy Marii Teresy. To ona przekształciła Schönbrunn w główną letnią rezydencję Habsburgów, nadała mu obecny barokowy charakter, rozbudowała ogrody i zainicjowała zmiany widoczne w pałacowych wnętrzach do dziś. Schönbrunn na tle wielkiej polityki W kolejnych stuleciach rezydencja wielokrotnie znajdowała się w centrum europejskich wydarzeń. W 1809 roku podpisano tu pokój pomiędzy Austrią a Francją, a w czasie kongresu wiedeńskiego w Wielkiej Galerii odbywały się uroczyste bale i przyjęcia. W Pałacu Schönbrunn nastąpił także symboliczny koniec epoki Habsburgów – w 1918 roku, w Błękitnym Salonie Chińskim, cesarz Karol I podpisał …

palac-schonrunn-GettyImages-158534872-180702d.jpg
width: 5138
height: 3425

Ten pałac był siedzibą jednego z najpotężniejszych rodów Europy. Do dziś stanowi centrum władzy w Austrii
type: item
date: 2025-12-07T07:27:50.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: atrakcje turystyczne
subject: austria
subject: pałace
subject: wiedeń
subject: zabytki
description: Hofburg jest czymś więcej niż tylko pałacem. To prawdziwe „miasto w mieście”, którego mury przez ponad sześć stuleci były świadkiem narodzin i upadku imperiów. Jeden z największych kompleksów pałacowych na świecie stanowi namacalną manifestację potęgi Habsburgów. W komnatach, w których niegdyś rezydowali monarchowie, dziś urzęduje prezydent, a w historycznych skrzydłach mieszczą się ministerstwa, muzea i jedno z najważniejszych centrów kongresowych na świecie. Jaka jest historia tego niezwykłego miejsca? Jakie atrakcje skrywa? W tym artykule odpowiadamy na te pytania.
encoded: Spis treści: Siedem wieków ewolucji pałacu Architektoniczny kalejdoskop Jakie atrakcje skrywa Hofburg? Na pierwszy rzut oka, historyczny kompleks pałacowy Hofburg może wydawać się miejsce pozbawionym smaku i dobrego gustu. Surowy charakter gotyku sąsiaduje tam z renesansową harmonią, obok której uwidacznia się barokowy przepych kontrastujący z klasycystycznym umiarem, a wszystko to wieńczy imperialny rozmach historyzmu. Paradoksalnie, ten „architektoniczny miszmasz” jest w istocie największą wartością tego miejsca. Imponujący pałac nie jest dziełem jednej epoki. W praktyce jest czymś w rodzaju trwałego zapisu historii, dzięki któremu można dokładnie prześledzić zmieniające się gusta i ideologie kolejnych władców. Siedem wieków ewolucji pałacu Inicjatywę budowy pierwszej warowni w tym strategicznym miejscu przypisuje się dynastii Babenbergów, jednak pierwsze wzmianki w dokumentach pojawiają się około 1278 roku, już w kontekście nowego władcy. Po zwycięskiej bitwie pod Suchymi Krutami, Rudolf I Habsburg przejął władzę w Austrii i przeniósł centrum potęgi swojego rodu do Wiednia. Przez następne 640 lat to właśnie tam mieściła się siedziba dynastii. Początkowo obiekt miał charakter typowo obronny. Jego najstarszą zachowaną częścią jest Dziedziniec Szwajcarski i przylegająca do niego Kaplica Zamkowa. Te wczesne struktury, których charakterystycznymi cechami są grube mury i surowa forma, jednoznacznie potwierdzają, że zanim Hofburg stał się wystawnym pałacem, był fortecą chroniącą władcę w niespokojnych czasach. XV wiek był czasem konfliktów wewnętrznych. W tamtym czasie, Wiedeń chwilowo przestał pełnić funkcję stałej rezydencji władcy. W 1462 roku doszło do dramatycznych wydarzeń, gdy cesarz Fryderyk III został oblężony w murach Hofburga przez własnego brata, Albrechta VI, wspieranego przez zbuntowanych mieszkańców Wiednia. Później zamek zajął węgierski król Maciej Korwin. Początek transformacji Z czasem władza monarsza zaczęła w mniejszym stopniu opierać się na sile orę…

Hofburg-afbec18.jpg
width: 1650
height: 1100

Pozostałości królewskiej rezydencji odnalezione. Wisła oddała je po wiekach
type: item
date: 2025-09-11T14:00:43.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: architektura
subject: pałace
subject: warszawa
description: Fragment łuku arkady i kapitelu filara oraz kilkanaście płytek posadzkowych wydobyto z Wisły w Warszawie. Są to elementy architektoniczne Villi Regii – królewskiej rezydencji Władysława IV Wazy. W 1656 roku próbowali je zrabować Szwedzi.
encoded: Wisła w czasie tegorocznej suszy ujawniła już wiele cennych zabytków. Był wśród nich na przykład średniowieczny miecz, wypatrzony przez wędkarza. Tym razem poinformowano o znalezisku zdecydowanie większego kalibru – elementach tworzących niegdyś rezydencję królewską. Villa na dnie Mowa o elementach architektonicznych tworzących Villę Regię (obecna nazwa to Pałac Kazimierzowski). Była to rezydencja wzniesiona dla króla Władysława IV w latach 1637–1641 według projektu rzymskiego architekta Giovanniego Battisty Gisleniego. Jak podaje Muzeum Historii Polski, uchodziła za jedną z najwspanialszych rezydencji XVII-wiecznej Europy. Uwagę zwracała zachodnia loggia, którą prawdopodobnie wykonano z okazji ślubu monarchy z Cecylią Renatą Habsburżanką. Tak cenne elementy architektoniczne próbowali zrabować najeźdźcy podczas potopu szwedzkiego w XVII wieku. Prawdopodobnie barka z łupem rozbiła się o wystające kamienie i ładunek zatonął. Villa odkrywana stopniowo Wisła co jakiś czas ujawnia bloki królewskiej rezydencji Władysława IV. – Od chwili, gdy w 2011 roku natrafiliśmy na pierwszą grupę obiektów, wiedzieliśmy, że nurt Wisły pracuje tak intensywnie, że niemożliwe będzie jednorazowe wydobycie całości. Każdy sezon przynosił kolejne fragmenty architektury – do tej pory wydobyto już ponad 20 ton materiału – opowiada prof. Hubert Kowalski z Uniwersytetu Warszawskiego. W największej akcji wydobycia elementów architektonicznych uczestniczył w 2011 roku były redaktor naczelny National Geographic Polska Marcin Jamkowski. Wspólnie z Hubertem Kowalskim jest on autorem książki „Uratować z potopu”, która na szerokim tle pokazuje to niezwykłe znalezisko. Grupa badaczy co roku kontroluje ten obszar – zlokalizowany jest na 517 km Wisły między mostami Gdańskim i Grota Roweckiego. Czy w kolejnych latach należy spodziewać się następnych odkryć? – Z pewnością w tej lokalizacji znajdują się kolejne elementy składowe klatki schodowej Pałacu Kazimierzowskiego – powiedział National Geographic Polska…

villa-regia-1a5f5f5.png
width: 900
height: 600

Dwa zabytkowe pałace i ogromny park. Ta wieś jest stworzona do odpoczynku
type: item
date: 2025-05-17T06:28:08.000Z
creator: Michał Głombiowski
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: bydgoszcz
subject: cuda polski
subject: Go Poland
subject: historia
subject: Kujawsko-Pomorskie
subject: pałace
subject: polska
description: Ostromecko to nie tylko wieś z dwoma zabytkowymi pałacami. To miejsce, w którym czas się zatrzymał między barokiem a neoklasycyzmem, a historia przeplata się z kulinarną tradycją szlacheckich rodów.
encoded: W tym artykule: Spacer w cieniu lip i barokowej historii Rodzinne dramaty ukryte za pałacowymi ścianami Ostromecko – informacje praktyczne Jeden z cudów Polski Trzydzieści sześć hektarów daje niemal nieograniczony wybór – możesz rozłożyć koc piknikowy nieopodal pałacu, skryć się za wysokimi klombami, skorzystać z cienia przy alei lipowej lub ulokować się nad oczkiem wodnym. Ogromny teren zespołu pałacowo-parkowego Ostromecko, 17 km od Bydgoszczy, kusi, by znaleźć miejsce na starannie przyciętej trawie i oddać się leniwemu wypoczynkowi. Leżąc, można spoglądać na któryś z zabytkowych budynków – Pałac Nowy oraz nieco mniejszy, Stary. A później ruszyć na ich zwiedzanie. Spacer w cieniu lip i barokowej historii Zaczynam od Starego. Barokowy budynek określany jest w materiałach informacyjnych jako „kameralny”, ale chyba tylko ze względu na sąsiedztwo dużo większego Pałacu Nowego. Trzy kondygnacje, szeroki mansardowy dach, reprezentacyjne okna i całe bogactwo kolumienek i sztukaterii – nie mam nic przeciwko takiej „kameralności”. Podchodzę do niego ubitą drogą prowadzącą między szpalerami lip, by po chwili dojść do wąskich schodów prowadzących na szczyt dawnej wiślanej skarpy, na której stoi. Rezydencję postawiła ok. 1730 r. rodzina Mostowskich, której członkowie pełnili funkcje kasztelana płockiego, a później wojewody pomorskiego. Siedzibę ulokowali w miejscu dawnych zabudowań należących do rodu Ostromeckich (to od nich miejscowość wzięła nazwę). Za Mostowskich Ostromecko zaczęło się szybko rozwijać. Dzięki bliskim związkom rodu z dworem królewskim familia w 1750 r. uzyskała od Augusta III Sasa przywilej lokacyjny na założenie pełnoprawnego miasta. Ambitne plany runęły za sprawą rozrzutnego stylu życia Pawła Mostowskiego, który zadłużył majątek. Wkrótce rodzina straciła posiadłość. To jednak jego finansowej niefrasobliwości zawdzięczamy możliwość podziwiania okazałego Pałacu Nowego. Powstał on bowiem tylko dlatego, że dobra Mostowskich, po paru zawirowaniach, trafiły do r…

AdobeStock521435197-1-c5e50bf.jpeg
width: 5436
height: 3498

Pałac w Mokrzeszowie do dziś skrywa wiele tajemnic. XIX-wieczna budowla jest owiana mroczną legendą
type: item
date: 2024-12-29T13:17:08.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: historia polski
subject: pałace
subject: zabytki
description: Pałac w Mokrzeszowie jest jednym z najbardziej tajemniczych obiektów na Dolnym Śląsku. Od wielu lat stoi opuszczony i zaniedbany, co czyni monumentalną bryłę budynku jeszcze mroczniejszą. Jakby tego było mało, miejscu temu towarzyszy mroczna legenda, w której na pierwszy plan wysuwa się nazistowska polityka rasowa. Jaką funkcję pełnił pałac w Mokrzeszowie? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Gdzie znajduje się pałac w Mokrzeszowie? Historia pałacu w Mokrzeszowie Zwiedzanie pałacu w Mokrzeszowie Pałac-szpital w Mokrzeszowie na Dolnym Śląsku od dawna przyciąga uwagę eksploratorów i poszukiwaczy przygód. Co sprawia, że ten stary budynek wzbudza tak duże zainteresowanie? To zasługa historii tego miejsca. Może nie jest tak mroczna, jak ta, przez którą Dolina Parvati jest na językach całego świata, ale do dziś skrywa wiele pytań bez odpowiedzi. Gdzie znajduje się pałac w Mokrzeszowie? Dla wielu osób spoza województwo dolnośląskiego, nazwa „Mokrzeszów” brzmi całkowicie obco. To niewielka, zamieszkana przez niewiele ponad tysiąc osób wieś, oddalona o około 15 kilometrów od Świdnicy. Zabudowania mieszkalne, ciągnące się po obu stronach drogi krajowej nr 35, wnikają głęboko w pola. Tuż przy „krajówce” biegnącej w stronę Wałbrzycha, na podwyższeniu terenu, wznosi się stary budynek, przypominający rezydencję sprzed kilku wieków. To właśnie słynny „pałac”. Czym właściwie jest ten obiekt? Wbrew temu, co sugeruje oznaczenie w usłudze Mapy Google, nie mówimy tu o atrakcji turystycznej, bo pałac w Mokrzeszowie nie jest dostępny dla zwiedzających. Mało tego, pomimo że zwyczajowa nazwa tego miejsca wskazuje, że w przeszłości budynek pełnił funkcję reprezentacyjnej rezydencji, jego przeznaczenie było zgoła inne. Określenie „pałac” ukuło się najprawdopodobniej ze względu na neogotycki styl, w którym utrzymany jest budynek. Historia pałacu w Mokrzeszowie Historia pałacu w Mokrzeszowie sięga drugiej połowy XIX stulecia Budowa neogotyckiego budynku rozpoczęła się w 1860 roku i trwała 26 lat. Słynny dziś „pałac” został wzniesiony z inicjatywy Zakonu Kawalerów Maltańskich. Jednak za jego faktycznego fundatora należy uznać ówczesnego właściciela dóbr rycerskich w Mokrzeszowie, który zapisał zakonnikom cały swój majątek z wyraźną instrukcją w kwestii przeznaczenia darowizny. Zgodnie z wolą barona von Jakoby-Klösta, miała tam powstać lecznica. Neogotycki budynek począt…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6a973079fe1c094530bcc618ec6953b09eca6162-c4daf42.jpg
width: 1280
height: 855

Srebrny Pałac Kyunglung. Oto serce starożytnego królestwa Szangszung w Tybecie
type: item
date: 2023-12-23T07:29:19.000Z
creator: Stanisław Szklarek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: cywilizacja
subject: historia
subject: pałace
subject: religie
subject: Społeczeństwo
subject: starożytność
subject: tybet
description: Przed pojawieniem się Imperium Tybetańskiego w VII w. istniało państwo Szangszung, które posiadało własną religię i kulturę. Srebrny Pałac Kyunglung był legendarną siedzibą jego władców.
encoded: W tym artykule: Starożytne państwo Szangszung Kim byli mieszkańcy Szangszung? Srebrny Pałac Kyunglung – siedziba królów Starożytne plemiona tybetańskie były w dawnych czasach kontrolowane przez enigmatycznych władców państwa Szangszung. Bardzo mało wiemy na ich temat. Były to czasy poprzedzające buddyzm na tych ziemiach. Kyunglung był legendarnym pałacem władców. Według przekazów miał być ze złota, tylne mury ze srebra, a narożniki z agatu, a dachy z miedzi. Ile w tym jest prawdy? Starożytne państwo Szangszung Według spisanych źródeł pierwsi władcy Tybetu mieli spaść z nieba i zjednoczyć wszystkie plemiona. Pokonali oni zwierzchnią władzę kraju o nazwie Szangszung (Shang Shung). Choć mało wiemy na temat tego kraju, to od początku XXI w. badania archeologiczne skupiają się na wyjaśnieniu istnienia tego zagadkowego królestwa. W poszukiwaniu Shangri-La. Gdzie Tybetańczycy znajdą swoją krainę szczęśliwości? Czy kraina Shangri-La istnieje naprawdę? To pytanie z pewnością zadaje sobie każdy, kto choć raz sięgnął po książkę „Zaginiony horyzont” autorstwa Jamesa Hiltona. Odpowiedzi udzielaj... Szangszung było państwem położonym na pustynnych terenach zachodniego Tybetu. Nieznany jest jego zasięg, a nawet nie wiemy, jak wyglądała jego struktura. Czy to było wodzostwo, sojusz plemion czy królestwo? Twór ten kontrolował jednak ważne szlaki handlowe łączące świat wschodu i zachodu. Legendy mówią, że Szangszung założyli ludzie przybyli z Zachodu w I tysiącleciu p.n.e. Do dzisiaj materiał archeologiczny jest skromny, ale powoli się zwiększa. Pewnie kiedyś pozwoli na szersze poznanie tej historii. Kultura tego kraju rzeczywiście musiała się ukształtować kilka wieków przed naszą erą. Istnieją tego dowody archeologiczne. Odkryte malowidła w jaskiniach i zrujnowanych świątyniach sugerują intensywne kontakty i wpływy perskiego pochodzenia. Kim byli mieszkańcy Szangszung? Nazwa kraju ma źródła w prastarym języku tybetańskim. Miał on być zachodnim dialektem, który z czasem stał się najb…

srebrny-palac-kyunglung-oto-serce-starozytnego-krolestwa-szangszung-w-tybecie-fot-shutterstock-9693715.jpg
width: 1000
height: 667

„Bez pieniędzy, bez wiedzy, bez planu”. Tak archeolodzy amatorzy znaleźli zaginiony pałac Tudorów
type: item
date: 2023-12-08T09:07:36.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: odkrycia
subject: pałace
subject: Społeczeństwo
subject: Wolny czas
description: Położenie domu matki króla Henryka VII pozostawało tajemnicą przez kilka stuleci. Aż do teraz. Po pięcioletnich poszukiwaniach okazało się, że zaginiony pałac krył się na tyłach jednego z ogrodów w miejscowości Collyweston. Odnalazła go lokalna grupa miłośników historii.
encoded: W tym artykule: Zaginiony pałac brytyjskiej dynastii Pięć lat poszukiwań pałacu Tudorów Dom dla matki Henryka VII Przyszłość Collyweston Palace Fani zagadek historycznych skupieni w stowarzyszeniu Collyweston Historical and Preservation Society (Chaps) mają się czym pochwalić. Pięć lat temu rozpoczęli misję niemożliwą. Było nią odnalezienie pałacu należącego do matki króla Henryka VII, Lady Margaret Beaufort. Pałac ten został rozebrany w połowie XVII wieku. Przez kolejne stulecia zapomniano, w którym miejscu stał. Zaginiony pałac brytyjskiej dynastii Wiadomo było, że domostwo Lady Beaufort znajdowało się w Collyweston w hrabstwie Northamptonshire. Jednak gdzie dokładnie? Archeolodzy amatorzy skupieni w Chaps mogli posiłkować się jedynie lokalnymi legendami i pogłoskami. Na ich podstawie wytypowali obszar, który chcieli przeszukać. Zadanie przypominało porwanie się z motyką na słońce. − Jesteśmy grupą amatorów. Nie mieliśmy pieniędzy, wiedzy specjalistycznej, żadnych planów – opowiada Chris Close, przewodniczący Chaps na łamach „Guardiana”. – Z pałacu nic nie pozostało, nie zachowały się jego artystyczne wizerunki. [Do znalezienia go – przyp. red.] doprowadziła nas naiwność i ciężka praca – opowiada Close. Pięć lat poszukiwań pałacu Tudorów Pałac próbowano odnaleźć już w latach 80. i 90. XX wieku. Jednak bez nowoczesnej technologii okazało się to niemożliwe. Najnowsza próba – podjęta przez członków Chaps – rozpoczęła się w marcu 2018 roku. Król Henryk VIII ukrył przed śmiercią wpisy w modlitewniku. Odkrycie rzuca nowe światło na koniec jego rządów O czym myślał król Henryk VIII w ostatnich latach życia? Znaczniki w modlitewniki sugerują, że miał wiele powodów do zmartwień. Członkowie stowarzyszenia przeprowadzili badania geofizyczne w wybranych miejscach Collyweston. Wykorzystali georadar, dzięki któremu mogli przyjrzeć się bliżej warstwom gruntu. Następnie zdobyli pozwolenia od mieszkańców na prace wykopaliskowe w ich ogrodach. − Wszystko to robiliśmy absolutnie po …

zaginiony-palac-tudorow-64a6955.webp
width: 976
height: 549

Tak będzie wyglądać Pałac Saski. Wiemy także, kiedy zostanie otwarty dla zwiedzających
type: item
date: 2023-10-18T09:37:41.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: architektura
subject: Edukacja
subject: historia polski
subject: pałace
subject: warszawa
description: Znamy już zwycięzcę konkursu na najlepszy projekt odbudowanego Pałacu Saskiego. Jak będzie wyglądać jeden z najważniejszych symboli przedwojennej Warszawy?
encoded: W tym artykule: Odbudowa Pałacu Saskiego Jak wyglądać będzie Pałac Saski? O odbudowie zburzonego w 1944 r. przez Niemców Pałacu Saskiego mówiło się od dłuższego czasu. Pierwsze zapowiedzi ze strony władz pojawiły się w 2018 r. przy okazji obchodów stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości. Ostateczna decyzja zapadła w latem 2021. Rok później rozpoczęto przygotowanie terenu do odbudowy pałacu Saskiego, a także pałacu Brühla i kamienic przy ul. Królewskiej. Odbudowa Pałacu Saskiego Konkurs na opracowanie koncepcji odbudowy Pałacu Saskiego, Pałacu Brühla oraz kamienic przy ul. Królewskiej ogłoszono w marcu 2023 r. Zwycięzcę poznaliśmy 12 października podczas uroczystej prezentacji, w której udział wziął m.in. prezydent Andrzej Duda. Zagospodarowanie terenów przy Ogrodzie Saskim powierzono pracowni WXCA, która przygotowywała również projekt siedziby Muzeum Historii Polski na warszawskiej Cytadeli. – To czas najwyższy by Warszawa, warszawiacy i Polska ten stary fragment Warszawy na nowo odzyskała. Z zachowaniem wielkiej elegancji, zachowaniem klasy, wpisany w historię, ale jednocześnie w rozwijającą się w sposób bardzo nowoczesny Warszawę – mówi Andrzej Duda. Głównym zadaniem, jakie obecnie stoi przed wygraną pracownią, jest odtworzenie zewnętrznego wyglądu zespołu pałaców i kamienic sprzed czasów II wojny światowej. Natomiast wnętrza budynków mają odpowiadać potrzebom współczesnego użytkownika. Ponadto jednym z kluczowych wymogów konkursu było czytelne wyodrębnienie Grobu Nieznanego Żołnierza z odbudowanej kolumnady. – Nasza koncepcja Pałacu opiera się na założeniu, że odbudowa nigdy nie jest jedynie odtworzeniem murów i estetyki z przeszłości. Stanowi raczej proces przywracania lub kształtowania na nowo tożsamości miasta przy jednoczesnym zaznaczeniu wagi i wpływów współczesności – podkreśla WXCA. Co się dzieje z Salą Kongresową? Słynną aulę czeka gruntowna modernizacja W czasach PRL-u Sala Kongresowa była dla warszawiaków namiastką Zachodu. Na jej deskach występ…

koncepcja-odbudowy-palacu-saskiego-022adc9.jpg
width: 1200
height: 597

Zakazane Miasto – polityczne i ceremonialne centrum cesarskich Chin. Jak powstało i jak wygląda dziś?
type: item
date: 2023-07-01T11:06:11.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: architektura
subject: cesarz
subject: chiny
subject: historia
subject: pałace
subject: Społeczeństwo
subject: starożytność
subject: Travel
subject: zabytki
description: W samym sercu Pekinu, stolicy Chin, mieści się mikromiasto z ponad 90 kompleksami pałacowymi. Otoczone fosą o szerokości ponad 50 metrów, było domem dla 24 cesarzy, ich rodzin i sług. Zakazane Miasto jest jednym z najważniejszych miejsc dziedzictwa kulturowego i najczęściej odwiedzanym muzeum w Chińskiej Republice Ludowej. Każdego dnia zwiedza je średnio 80 tys. osób.
encoded: W tym artykule: Kiedy powstało Zakazane Miasto? Rola Zakazanego Miasta Pałace cesarskie Pałace cesarskich żon Siedziba emerytów i świątynie Zakazane Miasto dziś Mierzące 961 metrów długości i 753 metry szerokości Zakazane Miasto składa się z ponad 90 kompleksów pałacowych. Przez ponad 500 lat Zakazane Miasto było politycznym i rytualnym centrum Chin. Po jego ukończeniu w 1420 roku, stało się domem dla 24 cesarzy z dynastii Ming (1368–1644 r.) i Qing (1644–1911 r.), ich rodzin i rzeszy służby. Ostatnim mieszkańcem kompleksu, a jednocześnie ostatnim cesarzem Chin, był Puyi (1906–67). Musiał opuścić Zakazane Miasto w 1925 roku, kiedy dzielnica została przekształcona w Muzeum Pałacowe. Chociaż nie jest to już dzielnica cesarska, pozostaje jednym z najważniejszych miejsc światowego dziedzictwa kulturowego. Kiedy powstało Zakazane Miasto? Być może nie byłoby Zakazanego Miasta, gdyby nie zamach stanu zaplanowany i przeprowadzony przez Zhu Di. To czwarty syn założyciela dynastii Ming, Zhu Yuanzhanga. W wyniku zamachu stał się on w 1402 roku cesarzem Chengzu. Aby umocnić swoją władzę, cesarz Chengzu przeniósł stolicę, a także własną armię, z Nankinu w południowo-wschodnich Chinach, do Pekinu. Tu rozpoczął budowę nowego serca imperium – Zakazanego Miasta. Ustanowienie nowej dynastii Qing , co miało miejsce w 1644 roku, nie zmniejszyło kluczowego statusu Zakazanego Miasta. Mandżurska rodzina cesarska nadal mieszkała i rządziła z mikromiasta w sercu Pekinu. Chociaż od czasu jego ukończenia na terenie Zakazanego Miasta nie wprowadzono żadnych większych zmian, dzielnica przeszła różne renowacje i drobne przebudowy w XXI wieku. Rola Zakazanego Miasta Zakazane Miasto jest jednocześnie przestrzenią ceremonialną, rytualną i życiową. Architekci, którzy zaprojektowali jego układ, podążali za idealnym kosmicznym porządkiem ideologii konfucjańskiej, która od wieków utrzymywała chińską strukturę społeczną. Taki układ zapewniał, że wszystkie działania w ramach tego mikromiasta prowadzone b…

zakazane-miasto-polityczne-i-ceremonialne-centrum-cesarskich-chin-jak-powstalo-i-jak-wyglada-dzis-fot-getty-images-7e48653.jpg
width: 2119
height: 1415

Największe pałace I Rzeczpospolitej. Kiedyś świadczyły o potędze, dziś często są tylko ruinami
type: item
date: 2023-05-22T10:31:39.000Z
creator: Stanisław Szklarek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: historia
subject: historia polski
subject: pałace
subject: polska
subject: polska zabytki
subject: Travel
subject: zabytki
subject: zabytki polski
subject: zamki
description: Największe pałace I Rzeczpospolitej w większości są dziś w ruinie. Wciąż jednak potrafią robić wielkie wrażenie.
encoded: W tym artykule: Pałac w Białej Podlaskiej, czyli państwo Sanguszków Pałac w Tulczynie – przytłaczający monumentalizm Pałac w Puławach – słynne dzieło Czartoryskich Pałac w Różanie – wielka rezydencja Sapiehów Magnateria w czasach Rzeczpospolitej Obojga Narodów dysponowała niebotycznymi sumami pieniędzy. Najbogatsi i najpotężniejsi mogli pozwolić sobie na iście królewskie luksusy. Nie dość, że budowali swoje wystawne siedziby, to w XVIII w. posiadali nierzadko także prywatne armie. Ogrom arystokratycznych zamków nie świadczy o bogactwie I Rzeczpospolitej. Był on raczej efektem pychy i ambicji. Biała Podlaska, Tulczyn, Puławy czy Różana to zaledwie kilka przykładów miejscowości, gdzie można zobaczyć pozostałości po monumentalnych pałacach. Pałac w Białej Podlaskiej, czyli państwo Sanguszków Na początku XVIII w. otoczony bastionami pałac w Białej Podlaskiej stał się obiektem rozległych prac upiększających dzięki inicjatywie Anny z Sanguszków Radziwiłłowej. Wielka rozbudowa pałacu miała dopiero nadejść wraz z przejęciem majątku przez jej syna. Hieronim Sanguszko był człowiekiem stroniącym od państwowych zawirowań politycznych. Skupiał się on na swoich włościach. Był też jednym z najbogatszych magnatów. Dlatego mógł sobie pozwolić w Białej Podlaskiej na rezydencję godną władcy. Ulokowano tu teatr, rozpoczęto rozbudowę pałacu, wyremontowano też fortyfikacje z ubiegłego wieku. Hieronim Sanguszko rozbudował struktury swojego małego dominium. Jego prywatne wojsko liczyło kilka tysięcy ludzi. On sam zafascynowany był musztrą w pruskim stylu. Oznaczało to kary i więzienia dla podwładnych za najdrobniejsze przewinienia. Plan wielkiej rozbudowy został pokrzyżowany przez śmierć Hieronima. Plany zrealizowane przez jego brata, który odziedziczył posiadłość, nie były już tymi samymi. Do dziś zachował się tylko budynek bramy. Główny pałac czeka ponoć na odbudowę. Pałac w Tulczynie – przytłaczający monumentalizm W latach 1781–1782 Stanisław Szczęsny Potocki wzniósł gigantyczny komplek…

najwieksze-palace-i-rzeczpospolitej-kiedys-swiadczyly-o-potedze-dzis-czesto-sa-tylko-ruinami-fot-aneta-pawska-wikimedia-commons-cc-by-sa-4-0-d841475.jpg
width: 2560
height: 1707

Magiczna Bawaria. 5 zamków i pałaców, które warto zobaczyć
type: item
date: 2022-10-20T07:43:00.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bawaria
subject: niemcy
subject: norymberga
subject: pałace
subject: Travel
subject: zabytki
subject: zamki
description: W największym kraju związkowym Niemiec jest aż kilkadziesiąt twierdz, zamków i pałaców. Niektóre z nich liczą ponad tysiąc lat. Oto 5 najbardziej znanych zamków w Bawarii.
encoded: W tym artykule: Zamek Neuschwanstein Zamek Hohenschwangau Pałac Linderhof Zamek Burghausen Zamek cesarski w Norymberdze Przez większość swojej historii Bawaria była niezależnym królestwem lub elektoratem. To tu kolejni władcy wznosili imponujące zamki i pałace. Dzięki cieplejszemu klimatowi, urokliwym jeziorom i górującym nad krainą Alpom to tu cesarze i władcy rzymscy często szukali miejsc na swoje letnie rezydencje. Kto lubi zamki Bawaria nie ma sobie równych. Spędzając wakacje w Bawarii, warto zaplanować trasę szlakami 5 najpiękniejszych z nich. Zamek Neuschwanstein Najbardziej charakterystycznym elementem bawarskiego krajobrazu jest z pewnością baśniowy zamek Neuschwanstein. Twierdzę wzniesiono na polecenie ekscentrycznego księcia bawarskiego Ludwika II Wittelsbacha, zwanego również Szalonym lub Bajkowym. Władca nie szczędził bogactw na realizację swojej śmiałej wizji wyrosłej z fascynacji rycerskimi legendami. Kiedy w 1869 roku ruszyła budowa zamku, król Ludwik II szacował, że na jego ukończenie będzie musiał czekać 3 lata. W rzeczywistości prace trwały znacznie dłużej. Trudności wynikały z ambitnego projektu i lokalizacji budowli na szczycie góry. Król wprowadził się do Neuschwanstein w 1884 roku, czyli 12 lat później. Zamek Neuschwanstein był dla Walta Disneya inspiracją do budowy bajkowego zamku Kopciuszka w kalifornijskim Disneylandzie. Zamek Hohenschwangau Zwiedzając Bawarię, stratą byłoby ominąć zamek Hohenschwangau. Ten neogotycka budowla został zbudowana w XIX wieku na ruinach XII-wiecznej twierdzy Schwanstein. Fundator – król Maksymilian II Bawarski – ojciec wspomnianego Ludwika II – upatrzył sobie to miejsce ze względu na rozpościerające się stąd widoki m.in. na jezioro Forggensee. Wnętrza udekorowane zostały scenami ze średniowiecznych legend, a jedną z nich szczególnie upodobał sobie właśnie Ludwik. Młody książę identyfikował się z rycerzem łabędziem Lohenginem, któremu Ryszard Wagner dedykował operę. Ludwik II mieszkał na zamku do czasu wybudowania…

zamki-bawaria-ee411b8.jpg
width: 1920
height: 1080

Opuszczone pałace w Polsce. Jakie kryją tajemnice?
type: item
date: 2022-09-24T09:04:14.000Z
creator: Marek Teler
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: pałace
subject: tajemnice
subject: Travel
subject: zwiedzanie
description: Na terenie Polski, a w szczególności na Dolnym Śląsku, znajduje się wiele opuszczonych, popadających w ruinę pałaców. Historie niektórych z nich budzą przerażenie i przyprawiają o dreszcze.
encoded: W tym artykule: Opuszczony pałac w Pruszkowie Opuszczony pałac w Mokrzeszowie Opuszczony pałac Sybilli w Szczodrem Opuszczony pałac w Rząśniku Opuszczony pałac Kępalskich w Woli Boglewskiej Opuszczony pałac w Bratoszewicach Na przestrzeni wieków na terenie Polski wybudowano kilka tysięcy pałaców, w których mieszkali książęta, arystokraci, a nawet bogaci mieszczanie. Zniszczenia wojenne, wywłaszczenia z czasów PRL-u czy brak zainteresowania ze strony właścicieli sprawiły, że część z nich popadła w ruinę. Dziś opuszczone pałace stanowią atrakcję przede wszystkim dla fotografów i wielbicieli mocnych wrażeń, którzy lubią scenerie rodem z horrorów. Oto 6 najciekawszych opuszczonych pałaców z całej Polski, z którymi wiążą się niesamowite opowieści i legendy. Opuszczony pałac w Pruszkowie Znajdujący się w Pruszkowie pod Warszawą ceglany pałac został wybudowany w 1908 roku jako szpital dla robotników okolicznych Warsztatów Kolejowych. Latem 1915 roku został jednak zajęty przez rosyjskie wojska. Bolszewicka armia – jak to miała w zwyczaju – doszczętnie rozgrabiła budynek, a same Warsztaty Kolejowe wysadziły w powietrze. W niepodległej Polsce w pałacu mieściła się szkoła powszechna zwana „Kolejówką”, której patronką została pod koniec lat 30. Maria Skłodowska-Curie. Podczas II wojny światowej budynek przejęli Niemcy, lecz zachowali funkcję oświatową placówki. Wyrzucili z pałacu polskich nauczycieli i uczniów, a następnie zapełnili go niemieckimi dziećmi ze szkoły ewangelickiej, dla których stworzyli internat. W okresie PRL-u w pruszkowskim pałacu mieściła się z kolei Szkoła Podstawowa nr 5, lecz tylko do 1974 r. W latach 80. i 90. XX wieku pałac stanowił siedzibę schroniska turystycznego „Tramp”. Następnie przeszedł w ręce polsko-greckiej spółki i od tego czasu zaczął popadać w ruinę. Obecnie opuszczony pałac stanowi atrakcję dla miłośników filmów grozy i… miejsce spotkań satanistów. W jednym z pomieszczeń budynku można odnaleźć narysowany na podłodze pentagram, świece i łaci…

mokrzeszow1-d3cecd4.jpg
width: 4608
height: 2592

Pałac w Knossos: fakty i mity
type: item
date: 2022-03-23T09:59:17.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: grecja
subject: historia
subject: kreta
subject: pałace
subject: Travel
subject: wyspy greckie
subject: zabytki
subject: zwiedzanie
description: Starożytny pałac w Knossos znajduje się na Krecie, nieopodal Heraklionu. Jest dziełem Minojczyków, twórców najstarszej cywilizacji w Europie.
encoded: W tym artykule: Pałac w Knossos - stracona szansa odkrywcy Troi Pałac w Knossos - skąd się wzięli Minojczycy Pałac w Knossos - Evans na tropie króla Minosa Pałac w Knossos nie był wcale pałacem? Cywilizacja minojska rozwijała się od około 3000 do 1100 r. p.n.e. Pozostawiła po sobie intrygujące i monumentalne zabytki. Aczkolwiek na dobra sprawę zaczęliśmy ją odkrywać... dopiero nieco ponad 120 lat temu! Pałac w Knossos - stracona szansa odkrywcy Troi Odkrywcą kompleksu w Knossos na Krecie, obejmującego około 20 tys. metrów kwadratowych, był brytyjski archeolog amator Arthur Evans (1851–1941). Niewiele jednak brakowało, aby tego epokowego dzieła dokonał Heinrich Schliemann – znany z odnalezienia ruin Troi i Myken. Skarby dla zuchwałych, czyli jak odkrywano zaginione miasta Zaginione miasta od wieków fascynują i inspirują kolejne pokolenia archeologów. Nic więc dziwnego, że co i rusz dowiadujemy się czegoś nowego na ich temat. Okoliczności były tak zadziwiające, że podziałały na wyobraźnię naukowców, turystów i ludzi pióra. Tak pisał o tym kilkadziesiąt lat temu słynny polski poeta Zbigniew Herbert w zbiorze „Labirynt nad morzem”: „Odkrycie cywilizacji minojskiej jest dziełem jednego człowieka – Arthura Evansa. Nie był on zresztą pierwszym, którego uwagę zwróciła ta tajemnicza wyspa na morzu ciemnym jak wino. Od wielu dziesiątków lat kręciło się po niej i myszkowało sporo archeologów-amatorów. Pewien konsul hiszpański rozgłaszał, że w pobliżu Knossos znajduje się zasypany pałac, długi na 180 stóp i szeroki na 140. Pod koniec lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku [tzn. XIX – przyp. red.] odkrywca Troi, Schliemann – ten, który ufał bezgranicznie Homerowi i nie zawiódł się na nim, wdał się w skomplikowane transakcje, a przedmiotem ich były dokładnie tereny, gdzie pod warstwą ziemi, na której rosły oliwki, ukryty był od tysiącleci pałac Minosa. Ta transakcja nie doszła do skutku, bo kreteński właściciel ziemski okazał się krętaczem i oszustem, czego nie mógł tolerować soli…

palac-w-knossos-fakty-i-mity-fot-santi-visalli-getty-images-5dc6650.jpeg
width: 1024
height: 768