National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-01-30T09:27:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Rośnie prawdopodobieństwo przelotu i deorbitacji chińskiej rakiety nad Polską. Nowy komunikat POLSA
items: Astronauci misji Ax-4 odwiedzili Polskę. „Marzy mi się lekcja fizyki prosto z orbity”
items: Teleskop Hubble’a przestał obserwować kosmos. Zepsuł się jeden z żyroskopów urządzenia
items: Firma Jeffa Bezosa buduje własną stację kosmiczną. NASA inwestuje w nią setki milionów dolarów
items: Chiński prom kosmiczny Boski Smok umieścił na orbicie 6 obiektów. Niektóre komunikują się z Ziemią
items: Naukowcom udało się bezprzewodowo przesłać na Ziemię energię z kosmosu. Czy powstaną orbitalne elektrownie?
items: Tajemniczy chiński samolot kosmiczny powrócił na Ziemię. Co robił podczas 9-miesięcznej misji orbitalnej?
items: Traveler Extra 2/23
items: 50-metrowa planetoida zbliży się do Ziemi w Walentynki. Na szczęście dopiero za 23 lata i prawie na pewno nas minie
items: X-37B to tajny, amerykański prom kosmiczny. Co wiemy o pojeździe, który może spędzić 900 dni na orbicie?
items: Prąd z kosmosu? NASA, ESA i Chinom marzy się orbitalna elektrownia słoneczna. Prace nabierają tempa
items: Gdzie się znajduje orbita geostacjonarna i ile pojazdów kosmicznych można na niej umieścić?
items: Ile kosztuje lot w kosmos? Sprawdź!
items: Nowe centrum badawcze będzie zajmować się rosnącym problemem kosmicznych śmieci
items: Chińska stacja kosmiczna Tiangong-1 spada na Ziemię. Czy mamy powody do obaw?
items: Wakacje na orbicie

Rośnie prawdopodobieństwo przelotu i deorbitacji chińskiej rakiety nad Polską. Nowy komunikat POLSA
type: item
date: 2026-01-30T09:26:36.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kosmos
subject: chiny
subject: loty w kosmos
subject: orbita
subject: polska
description: Okno niepewności dotyczące godzin i terenów możliwej deorbitacji i przelotów chińskiego obiektu ZQ-3 R/B zawęża się. Polska Agencja Kosmiczna wydała dziś bardziej szczegółowy komunikat. Choć prawdopodobieństwo upadku szczątków rakiety na Ziemię jest wciąż małe, mieszkańcy Wybrzeża i Suwalszczyzny powinni zachować ostrożność.
encoded: Obiekt ZQ-3 R/B to to drugi stopień chińskiej rakiety Zhuque-3. Jego wejście w ziemską atmosferę jest już nieuniknione, przeloty i deorbitacja nastąpią w piątek, 30 stycznia 2026. Obiekt jest na tyle duży, że najprawdopodobniej nie ulegnie całkowitemu spaleniu w atmosferze i jego szczątki spadną na Ziemię. Oto najnowsze informacje na temat czasu i terenu przelotów. Nowy komunikat POLSA Polska Agencja Kosmiczna podaje informację o bardziej szczegółowych danych dotyczących czasu wejścia ZQ-3 R/B w atmosferę Ziemi: „Według najnowszych dostępnych informacji o położeniu orbitalnym obiektu ZQ-3 R/B szacowane wejście w atmosferę Ziemi może nastąpić pomiędzy 2026-01-30 08:09 UTC i 2026-01-30 12:21 UTC. Nominalny punkt wejścia w atmosferę przypadający na środek wskazanego okna niepewności szacowany jest obecnie na: 2026-01-30 10:15 UTC +/- 02:06 godz., nad Oceanem Atlantyckim (Azory).” Ponadto pojawiły się dużo bardziej konkretne informacje o terenach, nad którymi przelatywać będzie kończąca życie rakieta, w tym terenach Polski. POLSA informuje: „- w pasie linii brzegowej Morza Bałtyckiego, od Szczecina po Hel, 08:53:44 UTC – 08:54:29 UTC - Suwalszczyzną (od Mierzei Wiślanej po granicę z Białorusią w okolicach Dąbrowy Białostockiej, 11:55:24 UTC – 11:56:19 UTC).” Czas UTC to godzina wcześniej od czasu obowiązującego w Polsce. Zatem pierwszy przelot nad Polską rozpocznie się tuż przed 10, a drugi – około 13. Przewidywania te są wciąż jednak obarczone marginesem niepewności. Masa obiektu jest mniejsza niż początkowo przewidywano W porównaniu z poprzednimi komunikatami szacowana masa obiektu dość mocno się zmniejszyła i według agencji wynosi teraz około 7500 kg. POLSA podtrzymuje jednak informację, że obiekt jest wciąż na tyle duży, że może nie ulec całkowitemu spaleniu w atmosferze, a co za tym idzie – jego szczątki spadną na Ziemię. Sytuacja jest wciąż dynamiczna, choć na pewno dzisiaj wszystko się wyjaśni. Źródło: POLSA Nasza autorka Magdalena Rudzka Dziennikarka „National G…

chinska-rakieta-polsa-1470368.jpg
width: 1300
height: 854

Astronauci misji Ax-4 odwiedzili Polskę. „Marzy mi się lekcja fizyki prosto z orbity”
type: item
date: 2025-02-05T16:00:11.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: kosmos
subject: loty w kosmos
subject: międzynarodowa stacja kosmiczna
subject: orbita
subject: polacy
description: Do Warszawy przybyło troje astronautów realizowanej przez Axiom Space misji Ax-4. W jej ramach jeszcze w tym roku na pokład Międzynarodowej Stacji Kosmicznej trafi Sławosz Uznański-Wiśniewski. Dzisiaj w stolicy odbyła się konferencja z udziałem członków misji.
encoded: W tym artykule: Trzynaście polskich eksperymentów na orbicie Najszybciej rosnący sektor gospodarki europejskiej Inspiracja dla przyszłych pokoleń Lekcja fizyki prosto z orbity – Kosmos nie leży już dla nas w sferze wyobraźni. Wraz z drugim polskim astronautą w kosmosie na Międzynarodową Stację Kosmiczną poleci polska flaga. Ale to jest tylko symbol naszej obecności na orbicie. Naprawdę ważne jest to, że w kosmos poleci polski naukowiec, a wraz z nim polska nauka – powiedział premier Donald Tusk, rozpoczynając konferencję prasową załogi misji Ax-4. Załoga Ax-4 prowadzona jest przez doświadczoną astronautkę NASA i szefową misji załogowych Axiom Space – Peggy Whitson. W skład zespołu, poza dowódczynią, wchodzą: Shubhanshu Shukla, indyjski pilot, który niestety nie mógł przybyć do Polski; Węgier Tibor Kapu, również pilot; dr Sławosz Uznański-Wiśniewski, polski naukowiec i astronauta projektowy Europejskiej Agencji Kosmicznej. – Jestem naprawdę dumny, że mogę zabrać na orbitę tę samą polską flagę, którą miał na swoim kombinezonie generał Hermaszewski. Miałem okazję poznać Mirosława Hermaszewskiego, był dla mnie ogromnym wsparciem w procesie rekrutacji. Z rozmów z nim wywnioskowałem, że czekał na kogoś, kto przejmie po nim tę kosmiczną pochodnię – mówił w trakcie spotkania dr Uznańki-Wiśniewski. Trzynaście polskich eksperymentów na orbicie Polski astronauta zwrócił również uwagę, że nasz kraj staje się coraz mocniejszym graczem na międzynarodowym rynku kosmicznym. Dzieje się tak przede wszystkim dzięki współpracy z Europejską Agencją Kosmiczną. – Przez ostatnie trzydziestolecie nasza technologia rozwija się w niezwykłym tempie, co sprawia, że naprawdę mamy na czym budować naszą przyszłość. Zabieram na orbitę trzynaście polskich eksperymentów naukowych, które przeprowadzę na pokładzie ISS. Reprezentuję Polskę, ale też tysiące naszych inżynierów, którzy każdego dnia tworzą technologie realnie zmieniające życie każdego z nas – podkreślił polski naukowiec. Najszybciej rosnący…

3-19f5f4c.jpg
width: 7008
height: 4672

Teleskop Hubble’a przestał obserwować kosmos. Zepsuł się jeden z żyroskopów urządzenia
type: item
date: 2024-06-05T11:03:44.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronomia
subject: kosmiczny teleskop hubble'a
subject: kosmos
subject: orbita
subject: Wolny czas
description: Od ponad tygodnia Teleskop Hubble’a znajduje się w stanie uśpienia. Jego praca została przerwana po tym, jak zepsuł się jeden z żyroskopów obserwatorium. Wczoraj NASA poinformowała, że w nowym trybie pracy teleskop będzie korzystał już tylko z jednego żyroskopu.
encoded: W tym artykule: Ile żyroskopów ma Teleskop Hubble’a Regularne awarie żyroskopów Dokładność Teleskopu Hubble’a Praca tylko z jednym żyroskopem Niezrównany jak Hubble 24 maja Teleskop Hubble’a przestał obserwować kosmos. Na szczęście nie oznacza to krytycznej usterki ponad trzydziestoletniego teleskopu. Urządzenie przeszło w stan uśpienia po tym, jak zepsuł się jeden z żyroskopów. Wczoraj NASA ogłosiła, że znalazła rozwiązanie problemu. Po serii testów i rozważeniu różnych opcji kontrolerzy misji zdecydowali, że od tej pory Hubble będzie korzystał tylko z jednego żyroskopu. Drugi sprawny żyroskop zostanie w rezerwie. Zdaniem przedstawicieli agencji kosmicznej ma to pozwolić Teleskopowi Hubble’a pracować przez całą obecną dekadę. A być może również przez następną. Ile żyroskopów ma Teleskop Hubble’a Teleskop Hubble’a znajduje się na orbicie okołoziemskiej, ponad 500 km nad naszymi głowami. Sprawne żyroskopy są kluczowe dla jego działania. Kontrolują tempo obracania się urządzenia i stanowią część systemu sterującego położeniem teleskopu w przestrzeni. Dzięki nim obserwatorium odwraca się w kierunku tego fragmentu nieba, który ma fotografować. Ostatni, piąty serwis teleskopu został przeprowadzony w 2009 r. Wówczas Hubble otrzymał sześć nowych żyroskopów. Do tego roku przetrwały tylko trzy. Działały wszystkie, co zapewniało urządzeniu efektywność. Jednak od pół roku jeden regularnie sprawiał kłopoty. Zwracał błędne odczyty. Powodowało to, że teleskop zawieszał pracę i przechodził w tryb bezpieczeństwa, czekając na nowe instrukcje z Ziemi. Mimo resetowania elektroniki problem regularnie powracał. Regularne awarie żyroskopów Dlatego właśnie NASA ostatecznie zdecydowała o wyłączeniu wadliwego komponentu. Teraz teleskop będzie korzystał tylko z jednego żyroskopu. Taki tryb pracy – choć nie idealny – został wymyślony już dawno temu. Od 1990 r., kiedy Teleskop Hubble’a trafił na orbitę, tylko z powodu korozji zepsuło się 8 z 22 żyroskopów. W październiku 1999 r. padły cztery z…

teleskop-hubble-a-przestal-obserwowac-kosmos-zepsul-sie-jeden-z-jego-zyroskopow-98fa742.jpg
width: 1920
height: 1280

Firma Jeffa Bezosa buduje własną stację kosmiczną. NASA inwestuje w nią setki milionów dolarów
type: item
date: 2024-03-28T08:05:26.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: Jeff Bezos
subject: kosmos
subject: orbita
subject: stacja kosmiczna
description: Blue Origin Jeffa Bezosa i Sierra Space wspólnie projektują stację kosmiczną Orbital Reef. Prace nad tym prywatnym domem na orbicie są już bardzo zaawansowane. NASA ogłosiła, że inżynierom udało się pomyślnie przetestować cztery kluczowe technologie. Wśród nich recykling wody.
encoded: W tym artykule: Woda z moczu, potu i oddechu Stacja kosmiczna ma zarabiać NASA stawia na współpracę z biznesem Projekt komercyjnej stacji kosmicznej Orbital Reef przeszedł pomyślnie cztery kluczowe testy, określane przez NASA jako „milestones” – kamienie milowe. Obejmowały one serię testów systemu regeneracyjnego, który zapewni ludziom czyste powietrze i wodę do picia podczas pobytu na pokładzie stacji. Inżynierowie musieli wykazać zdolność systemu do usuwania zanieczyszczeń z powietrza, odzyskiwania moczu w wysokowydajnym procesie recyklingu i utrzymywania zbiornika na wodę. Jak twierdzi Angela Hart, kierowniczka programu NASA Commercial Low Earth Orbit Development Program, poprawne działanie systemu regeneracyjnego jest absolutnie kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa misji załogowych. Woda z moczu, potu i oddechu Analogiczne systemy działają na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). Przypomnijmy, że w ubiegłym roku na ISS udało się uzyskać aż 98-procentowy poziom odzyskiwania wody. Wszystko dzięki tzw. destylacji próżniowej. ISS zbiera i oczyszcza niemal każdą kroplę wody, podobnie jak filtrfraki z kultowej powieści „Diuna”. Międzynarodowa Stacja Kosmiczna. To orbitujące laboratorium miało zapewnić nam pokój. Jaki los czeka ISS? ISS to najbardziej złożone przedsięwzięcie naukowo-technologiczne w historii. Międzynarodowa Stacja Kosmiczna jest ogromnym laboratorium, o powierzchni porównywalnej z boiskiem piłkarskim. K... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/miedzynarodowa-stacja-kosmiczna-to-orbitujace-laboratorium-mialo-zapewnic-nam-pokoj-jaki-los-czeka-iss-fot-getty-images-9ff5226.jpeg" width="938" height="682" alt="Międzynarodowa Stacja Kosmiczna. To orbitujące laboratorium miało zapewnić nam pokój. Jaki los czeka ISS? (fot. Getty Images)" title="Międzynarodowa Stacja Kosmiczna. To orbitujące laboratorium miało zapewnić nam pokój. Jaki los czeka ISS? (fot. Getty Images)" /> Woda jest absolutnie kluczowa dla załogowych…

firma-jeffa-bezosa-buduje-wlasna-stacje-kosmiczna-blue-origin-7c97891.jpg
width: 1024
height: 415

Chiński prom kosmiczny Boski Smok umieścił na orbicie 6 obiektów. Niektóre komunikują się z Ziemią
type: item
date: 2023-12-19T11:37:55.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: chiny
subject: kosmos
subject: loty w kosmos
subject: Moto
subject: orbita
subject: ziemia
description: Cztery dni po wystrzeleniu w swoją trzecią misję, chiński automatyczny samolot kosmiczny Shenlong (Boski Smok) umieścił sześć obiektów na orbicie okołoziemskiej. Nikt nie wie, czym one są.
encoded: W tym artykule: Tajemnicze obiekty na orbicie Ziemi Obiekty komunikują się z Ziemią Boski Smok – chiński autonomiczny samolot kosmiczny Tajny amerykański wahadłowiec X-37B Od kilku dni amatorzy śledzący sondy kosmiczne na całym świecie uważnie śledzą i rejestrują emisje z kilku tajemniczych obiektów. Umieścił je na orbicie bezzałogowy chiński prom kosmiczny Shenlong (Boski Smok). Aby móc rozróżnić obiekty, nadano im nazwy kolejnych liter alfabetu: A, B, C, D, E i F. Według astronoma-amatora Scotta Tilleya, obiekt A wydaje się emitować sygnały. Są one zbieżne z tymi, jakie wysyłały podobne obiekty wcześniej umieszczone na orbicie przez Chińczyków. Tajemnicze obiekty na orbicie Ziemi Tymczasem dwa kolejne obiekty, określane jako D i E, wydają się emitować sygnały „zastępcze”, bez towarzyszących im danych. – W przeciwieństwie do sygnałów emitowanych z chińskich obiektów wyniesionych w trakcie pierwszych startów Shenlonga, zarejestrowane obecnie emisje są bardzo sporadyczne i krótkotrwałe. Potrzeba było wielu dni obserwacji, śledząc przelot za pomocą anten talerzowych, aby uzyskać te dane – napisał Tilley w emailu do redakcji Space.com. Obiekty komunikują się z Ziemią Analiza danych odebranych z obiektów w połączeniu z obserwacjami ich oczekiwanych trajektorii na niebie wskazuje, że tylko część wyniesionych obiektów komunikuje się z Ziemią. Tilley opiera to na fakcie, że żadne inne znane obiekty nie znajdowały się w wiązce anten trackerów, gdy zbierano dane. Oraz na tym, że modulacja tych sygnałów jest „wyjątkowa i została zaobserwowana tylko podczas poprzednich chińskich misji kosmicznych przy użyciu częstotliwości 2280 MHz”. Chińczycy znaleźli na Księżycu nowy minerał i zdobyli ważne informacje o paliwie jądrowym. Planują księżycową ofensywę Chińska zrobotyzowana misja księżycowa Chang'E-5 odkryła na powierzchni Księżyca nie tylko wodę. W przewiezionych na Ziemię próbkach naukowcy znaleźli nowy, nieznany dotąd minerał. To p... <img src="https://images.immediate.co.uk/…

chinski-prom-kosmiczny-boski-smok-umiescil-na-orbicie-6-obiektow-niektore-komunikuja-sie-z-ziemia-ryc-getty-images-739f6a0.jpg
width: 1730
height: 864

Naukowcom udało się bezprzewodowo przesłać na Ziemię energię z kosmosu. Czy powstaną orbitalne elektrownie?
type: item
date: 2023-06-14T08:33:26.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: energia
subject: energia słoneczna
subject: fizyka
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: orbita
description: Pierwszą osobą, która zaproponowała budowę orbitujących elektrowni solarnych był sam Isaac Asimov. Ale trzeba było ponad 80 lat, by jego pomysł zaczął zmieniać się w rzeczywistość. Naukowcom z California Institute of Technology właśnie udało się po raz pierwszy przesłać energię z urządzenia na orbicie na powierzchnię planety.
encoded: W tym artykule: Bezprzewodowe przesyłanie energii z kosmosu Cele eksperymentu MAPLE Energia z kosmosu w każdym miejscu na Ziemi Eksperyment nosi nazwę MAPLE (Microwave Array for Power-transfer Low-orbit Experiment). Przeprowadzono go z użyciem wyniesionego w kosmos w styczniu 2023 roku satelity Space Solar Power Demonstrator. – Udało się nam bezprzewodowo przesyłać energię do odbiorników w kosmosie i przekierować ją ponownie na Ziemię – poinformowali naukowcy z Caltechu. Bezprzewodowe przesyłanie energii z kosmosu Prototypowe urządzenie po raz pierwszy udowodniło swoją zdolność do bezprzewodowego przesyłania energii przez przestrzeń kosmiczną i precyzyjnego kierowania wykrywalnej ilości energii w stronę Ziemi. Dowodzi to, że możemy mieć niemal nieograniczone źródła energii w postaci energii pochodzącej bezpośrednio z orbity. Szacuje się, że kosmiczne elektrownie solarne mogą potencjalnie wytwarzać osiem razy więcej energii niż panele słoneczne w dowolnym miejscu na powierzchni globu. – Dzięki przeprowadzonym do tej pory eksperymentom otrzymaliśmy potwierdzenie, że MAPLE może z powodzeniem przesyłać energię do odbiorników w kosmosie – napisał w oświadczeniu dr Ali Hajimiri, dyrektor Space-Based Solar Power Project. – Byliśmy również w stanie zaprogramować sieć tak, aby kierowała pozyskaną energię w stronę Ziemi. Wykryliśmy to tutaj, w Caltechu. View oEmbed on the source website Bezprzewodowy transfer energii został osiągnięty przez MAPLE dzięki zestawowi elastycznych i lekkich nadajników mikrofalowych. Stanowią one jeden z trzech instrumentów przenoszonych przez Space Solar Power Demonstrator (SSPD-1). SSPD-1 został wystrzelony w styczniu 2023 roku w ramach projektu Space Solar Power Project (SSPP). Jego głównym celem jest zbieranie energii słonecznej w kosmosie, a następnie przesyłanie jej na powierzchnię Ziemi. Cele eksperymentu MAPLE MAPLE jest na razie eksperymentem prowadzonym głównie na Ziemi. Jego cel to opracowanie możliwości realnego przesyłania energii z pl…

naukowcom-udalo-sie-bezprzewodowo-przeslac-na-ziemie-energie-z-kosmosu-czy-powstana-orbitalne-elektrownie-fot-sspp-47e631c.jpg
width: 1556
height: 574

Tajemniczy chiński samolot kosmiczny powrócił na Ziemię. Co robił podczas 9-miesięcznej misji orbitalnej?
type: item
date: 2023-05-10T08:27:02.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: chiny
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: loty w kosmos
subject: orbita
description: Chińska Narodowa Agencja Kosmiczna poinformowała, że w poniedziałek 8 maja powrócił na Ziemię bezzałogowy pojazd kosmiczny wielokrotnego użytku. Automatyczny chiński wahadłowiec przemieszczał się po orbicie 276 dni.
encoded: W tym artykule: Chiński wahadłowiec odbył drugi lot Tajna misja orbitalna Chiński program kosmiczny nabiera tempa W poniedziałkowy ranek 8 maja, po równo 276 dniach na orbicie, na pasie w Jiuquan Satellite Launch Center w północno-zachodnich Chinach wylądował tajny chiński pojazd. Zdaniem obserwatorów, może być on podobny do bezzałogowego amerykańskiego wahadłowca X37-B, należącego do Space Force. O tym ostatnim było głośno pod koniec 2022 roku, gdy powrócił na Ziemię po trwającej niemal trzy lata misji. Chiński wahadłowiec odbył drugi lot Cały projekt chińskiego statku kosmicznego jest okryty tajemnicą, a informacje przedostające się do mediów są szczątkowe. Wiadomo, że był to drugi lot orbitalny pojazdu. Pierwsza misja trwała zaledwie dwa dni i miała miejsce niecałe trzy lata temu. Ta właśnie zakończona była ponad 100 razy dłuższa niż dziewiczy lot wahadłowca. – Sukces eksperymentu oznacza ważny przełom w chińskich badaniach nad technologiami statków kosmicznych wielokrotnego użytku, które zapewnią wygodniejsze i tańsze metody podróży w obie strony do pokojowego wykorzystania przestrzeni kosmicznej w przyszłości – można przeczytać w poniedziałkowej depeszy chińskiej państwowej agencji informacyjnej Xinhua. Tajna misja orbitalna Tajny samolot kosmiczny wystartował z bazy Jiuquan 4 sierpnia 2022 r. Nawet godzina startu została utajniona, choć specjaliści śledzący ruch na orbicie wyliczyli, że obiekt musiał wystartować około godz. 18 naszego czasu. Wiemy też, że ruch statku po orbicie był nieustannie monitorowany przez 18. Eskadrę Obrony Kosmicznej USA. Dzięki Amerykanom dowiedzieliśmy się, że statek przebywał na wysokości od 346 kilometrów do 593 kilometrów nad Ziemią. Wahadłowiec znalazł się na czołówkach gazet w listopadzie, gdy służby poinformowały, że statek wypuścił „coś” w przestrzeń. Do dziś nie wiadomo, czy ładunek ten był mikrosatelitą, czy czymś innym. Amerykańskie służby podały jedynie, że śledzony wahadłowiec oddzielił się od „czegoś” między 24 a 31 paźd…

tajemniczy-chinski-samolot-kosmiczny-powrocil-na-ziemie-co-robil-podczas-9-miesiecznej-misji-orbitalnej-fot-getty-images-82b5351.jpg
width: 2099
height: 1429

Traveler Extra 2/23
type: item
date: 2023-04-20T07:38:19.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Magazyn
subject: Traveler Extra
subject: kosmos
subject: orbita
subject: podróże
subject: Technologia
description: Szwajcaria. 21 pomysłów na podróż
encoded: Czas na Szwajcarię Szwajcaria to według rankingów jeden z najprzyjemniejszych do życia krajów na świecie. Miałam okazję przekonać się o tym podczas długiego weekendu w Bernie, nieformalnej stolicy tego kraju. Słynie ono chociażby z tego, że jego mieszkańcy należą do najwolniejszych ludzi na naszej planecie – i szczerze mówiąc, wcale się im nie dziwię. Sama znacząco zredukowałam swoje zwykle szybkie tempo zwiedzania, by móc delektować się w pełni spokojem, ciszą i urodą tego średniowiecznego miasta malowniczo położonego w zakolu rzeki Aare. Czyste powietrze, widok czterotysięczników majaczących na horyzoncie, a trzeba dodać że Szwajcaria ma ich aż 48, czyli najwięcej w Europie, stwarzają idealne warunki, żeby poczuć się dobrze. I z koszem piknikowym wypełnionym kupionymi na lokalnym targowisku serami, pieczywem, winem i owocami usiąść na jednym z tarasów widokowych i pozachwycać się naturą. Tak jak codziennie robią to berneńczycy. A jest ona oszałamiająca. Najłatwiej ją podziwiać z jeżdżących z punktualnością szwajcarskich zegarków tutejszych pociągów. Wystarczy wybrać fragment z ponad 1200 km tras kolejowych, aby dotrzeć w najpiękniejsze zakątki tego kraju. Podróżowanie na jednym bilecie Swiss Travel Pass jest tak proste i wygodne, że to jeden z najchętniej wybieranych sposobów zwiedzania Szwajcarii. I najbardziej ekologicznych. Co ma tutaj znaczenie, ponieważ Szwajcarzy chcą być liderami zeroemisyjności. Lato i jesień zaś to idealny okres, by wybrać się do tego kraju. Dla górskich łąk pełnych kwiatów, setek jezior z krystalicznie czystą wodą, spektakularnych widoków, czystego powietrza i pysznego jedzenia. Stąd też pomysł na to wydanie specjalne Travelera, które poświęciliśmy w całości Szwajcarii, bo warto tutaj spędzić czas. Agnieszka Franus redaktor naczelna Spis treści 8 ­ – Kalendarium imprez Przegląd najciekawszych wydarzeń kulturalnych 12 – Ruszaj w drogę Informacje praktyczne w pigułce 14 – Szwajcaria w smartfonie Aplikacje przydatne w podróży Grand Train To…

traveler-extra-2-23-f1db4a6.jpg
width: 635
height: 873

50-metrowa planetoida zbliży się do Ziemi w Walentynki. Na szczęście dopiero za 23 lata i prawie na pewno nas minie
type: item
date: 2023-03-17T09:40:08.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: asteroida
subject: Gwiazdy
subject: katastrofy
subject: kosmos
subject: nasa
subject: orbita
subject: planetoidy
subject: ziemia
description: Eksperci do spraw obrony planetarnej dostrzegli na nocnym niebie obiekt, który powinniśmy bacznie obserwować. Mowa o planetoidzie o nazwie 2023 DW. Kosmiczna skała o średnicy prawie 50 metrów może uderzyć w Ziemię 14 lutego 2046 roku. Czy pogramy z nią w DART-a, jak z Dimorphosem?
encoded: W tym artykule: Czym jest skala Turynu? Jak daleko jest planetoida 2023 DW? Impaktor kinetyczny i ciągnik grawitacyjny Planetoida podobnej wielkości do nowoodkrytej 2023 DW spowodowała tzw. katastrofę tunguską, do której doszło 30 czerwca 1908 roku na terenie środkowej Syberii. Wówczas, mimo tego, iż kosmiczny odłamek eksplodował przed uderzeniem w powierzchnię Ziemi, powalił 80 milionów drzew na obszarze około 2150 kilometrów kwadratowych. Zgodnie z późniejszymi badaniami, planetoida przemieszczała się z prędkością 54 tys. km/godz. i rozpadła się 10 km nad powierzchnią Ziemi. Dzień 30 czerwca został ustanowiony przez ONZ Międzynarodowym Dniem Planetoid. Czym jest skala Turynu? 2023 DW plasuje się na pierwszym miejscu w tzw. w skali Turynu. To metoda kategoryzacji zagrożenia uderzeniami związanego z obiektami bliskimi Ziemi (NEO), takimi jak planetoidy i komety. Na szczęście dla nas, sklasyfikowanie jej na tej pozycji oznacza, że szansa na to, iż 2023 DW faktycznie uderzy w Ziemię, jest jak 1 do 625. Innymi słowy mamy na to 0,16 proc. szans. Tak przynajmniej wynikało z pierwszych obliczeń NASA. Europejska Agencja Kosmiczna buduje satelitarny system wczesnego ostrzegania przed zagrażającymi Ziemi planetoidami Co roku na Ziemię spada około 5200 ton niewielkich kosmicznych odpadków skalnych. Większe planetoidy pojawiają się rzadziej, ale wyrządzają znacznie więcej szkód. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/europejska-agencja-kosmiczna-buduje-satelitarny-system-wczesnego-ostrzegania-przed-zagrazajacymi-ziemi-planetoidami-9a27751.jpg" width="938" height="528" alt="Europejska Agencja Kosmiczna buduje satelitarny system wczesnego ostrzegania przed zagrażającymi Ziemi planetoidami" title="Europejska Agencja Kosmiczna buduje satelitarny system wczesnego ostrzegania przed zagrażającymi Ziemi planetoidami" /> Asteroida musiałaby osiągnąć poziom 3 na skali, aby mieć 1 procent szansy na stworzenie lokalnego zagrożenia. A to wciąż szaleni…

50-metrowa-planetoida-niebezpiecznie-zblizy-sie-do-ziemi-w-walentynki-na-szczescie-dopiero-za-23-lata-fot-nasa-jpl-491c5e0.jpg
width: 1157
height: 551

X-37B to tajny, amerykański prom kosmiczny. Co wiemy o pojeździe, który może spędzić 900 dni na orbicie?
type: item
date: 2023-01-11T09:47:37.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: loty w kosmos
subject: nasa
subject: orbita
subject: Pentagon
subject: Technologia
subject: wojsko
description: X-37B to tajny, amerykański prom kosmiczny. Co wiemy o pojeździe, który może spędzić 900 dni na orbicie?
encoded: W tym artykule: X-37B jest bezzałogowym promem kosmicznym Do czego służy X-37B? Amatorskie obserwacje X-37B X-37B może przebywać w kosmosie przez lata Jak zmylić obserwatorów Bezzałogowy samolot szpiegowski X-37B Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych jest jednym z najbardziej intrygujących statków kosmicznych na świecie. Wykonuje regularne tajne misje, których cele nie są do końca znane. Warto zebrać w jednym miejscu potwierdzone fakty. Przez lata informacje na temat tego statku kosmicznego, znanego również jako Orbitalny Pojazd Testowy (OTV), wychodziły na jaw w bardzo skąpych ilościach. Poniżej garść potwierdzonych faktów, które można definitywnie powiedzieć o tajnym samolocie kosmicznym. X-37B jest bezzałogowym promem kosmicznym X-37B to pojazd wielokrotnego użytku. Jest więc tak naprawdę bezzałogowym promem kosmicznym, czyli wahadłowcem, który przypomina mniejszą wersję jednego z wycofanych promów kosmicznych NASA. Został zbudowany właśnie przez amerykańską agencję kosmiczną w 1999 roku we współpracy z firmą Boeing. Ma około 8,8 metra długości i 2,9 m wysokości. Rozpiętość skrzydeł wynosi 4,6 m. Waży około pięciu ton. Podobnie jak wspomniane promy kosmiczne, X-37B startuje pionowo i jest napędzany przez rakietę nośną, do której jest przymocowany. Po znalezieniu się na orbicie może samodzielnie manewrować. Ląduje na pasie startowym na Ziemi szybując, dokładnie tak, jak zwykły samolot czy wcześniej wahadłowce. Pojazd ma niewielką przestrzeń ładunkową, mniej więcej wielkości skrzyni ciężarówki. To pozwala mu na przewożenie różnego sprzętu i satelitów. Według producenta, firmy Boeing, operuje on na wysokości pomiędzy 240 a 805 kilometrów nad Ziemią. Dla porównania: Międzynarodowa Stacja Kosmiczna znajduje się na wysokości ok. 400 km nad Ziemią. Do czego służy X-37B? Pomimo siedmiu dotychczasowych misji, jakie odbył X-37B, jego prawdziwe przeznaczenie pozostaje tajemnicą. Wiadomo, że niektóre jego możliwości obejmują obserwację powierzchni Ziemi z wysokości i rozm…

bezzalogowy-zasilany-energia-sloneczna-wojskowy-prom-kosmiczny-powrocil-na-ziemie-po-908-dniach-na-orbicie1-de65ada.jpg
width: 1278
height: 810

Prąd z kosmosu? NASA, ESA i Chinom marzy się orbitalna elektrownia słoneczna. Prace nabierają tempa
type: item
date: 2022-06-02T09:48:06.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Technologia
subject: Dom
subject: energia
subject: energia odnawialna
subject: energia słoneczna
subject: kosmos
subject: orbita
description: Jeśli wyniesiemy elektrownie słoneczne na orbitę, wygenerują nawet dziesięciokrotnie więcej energii niż panele fotowoltaiczne na Ziemi. Światowe agencje kosmiczne pracują nad rozwiązaniami mogącymi zapewnić ludzkości praktycznie nieskończone źródło energii elektrycznej.
encoded: W tym artykule: Orbitalna elektrownia słoneczna – początki Orbitalna elektrownia słoneczna – NASA wraca do pomysłu Orbitalna elektrownia słoneczna może powstać w Europie Orbitalna elektrownia słoneczna – plany Chin Jak będzie przesyłać energię orbitalna elektrownia słoneczna? Pomysł na umieszczenie farm słonecznych na orbicie Ziemi sięga roku 1941. Wtedy Isaac Asimov opublikował opowiadanie, w którym opisał stację orbitalną zbierającą energię słoneczną i przesyłającą ją na Ziemię przy użyciu mikrofal. Na naukowe opracowanie tematu należało poczekać do 1968 roku, gdy w magazynie „Science” ukazał się artykuł Petera E. Glasera „Moc ze Słońca: przyszłość”. Orbitalna elektrownia słoneczna – początki Pięć lat później Glaser opatentował swoje rozwiązanie. Zakładało ono umieszczenie na orbicie satelity z ruchomymi panelami słonecznymi oraz ogromnej, mającej powierzchnię około kilometra kwadratowego, anteny. Antena przesyłałaby energię przekształcając ją w mikrofale, które odbierane byłyby na Ziemi dzięki rektenie. Tak nazywamy antenę odbierającą energię elektromagnetyczną i zamieniającą ją w prąd stały. Rektena musiałaby mieć powierzchnię kilku kilometrów kwadratowych. Największa na świecie elektrownia słoneczna Ivanpah Solar Electricity Generating System to słoneczny gigant, który znajduje się na środku pustyni Mojave i zajmuje ponad 1400ha Pomysł był ciekawy i NASA uznała, że należy kontynuować badania. Jednak nie była skłonna bardziej zaangażować się w program ze względu na ogromne trudności i koszty. Przede wszystkim wyniesienie tak ogromnej elektrowni byłoby bardzo drogie, droższe niż program stacji orbitalnych. Poza tym problemem była antena o powierzchni kilometra kwadratowego. Oceniano też, że jeśli nawet te problemy uda się rozwiązać, to straty energii w czasie przesyłu sprawią, że całość przedsięwzięcia będzie nieopłacalna. Nie oznacza to jednak, że ideę porzucono. Orbitalna elektrownia słoneczna – NASA wraca do pomysłu Projekt orbitalnej elektrowni słonecznej, z …

prad-z-kosmosu-nasa-esa-i-chinom-marzy-sie-orbitalna-elektrownia-sloneczna-prace-nabieraja-tempa-fot-nasa-public-domain-d609a77.jpeg
width: 1280
height: 835

Gdzie się znajduje orbita geostacjonarna i ile pojazdów kosmicznych można na niej umieścić?
type: item
date: 2022-05-22T08:32:34.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: orbita
subject: satelita
subject: satelity
subject: ziemia
description: Trudno sobie wyobrazić współczesny świat bez satelitów. Zapewniają nam łączność i możliwość obserwowania Ziemi. A do funkcjonowania wielu z nich niezbędna jest tzw. orbita geostacjonarna.
encoded: W tym artykule: Czym jest orbita geostacjonarna? Do kogo należy orbita geostacjonarna? Orbita geostacjonarna – winda kosmiczna Inne typy orbit O obiektach krążących w przestrzeni kosmicznej wokół Ziemi mówimy, że znajdują się na jej orbicie. Jednak specjaliści wyróżniają wiele typów orbit. Jedna z nich zasługuje na szczególną uwagę miłośników kosmosu i technologii. To orbita geostacjonarna. Poniżej przedstawiamy jej charakterystykę. Czym jest orbita geostacjonarna? Nad równikiem można umieścić satelitę, który będzie wiecznie wisiał nad jednym punktem Ziemi. To bardzo wygodne położenie np. dla satelitów telekomunikacyjnych. Okres obiegu takiego satelity wokół naszej planety wynosi 23 godziny, 56 minut i 41 sekund – czyli dobę. Porusza się on dokładnie z zachodu na wschód (tak jak obraca się nasza planeta). Taka orbita jest tylko jedna. To orbita geostacjonarna. Ma około 35 tys. kilometrów wysokości. Orbity, na których czas obiegu satelity wynosi dokładnie dobę jest więcej i nazywane są orbitami geosynchronicznymi. Do kogo należy orbita geostacjonarna? Ilość miejsca na orbicie geostacjonarnej jest ograniczona. Pierwotnie państwa leżące wzdłuż równika chciały, by fragmenty orbity przebiegające nad ich terytoriami uznać za nierozerwalną część tychże terytoriów. W 1976 roku Brazylia, Kolumbia, Kongo, Ekwador, Indonezja, Kenia, Uganda i Zair podpisały w Bogocie deklarację uznającą fragmenty orbity geostacjonarnej leżące nad ich państwami za część terytoriów tychże państw. Satelitarny boom. Czy megakonstelacje satelitów zawładną naszym niebem? Gdy cztery lata temu Elon Musk ogłosił, że zamierza stworzyć liczącą 12 tysięcy obiektów megakonstelację satelitarną, trudno było uwierzyć w tak śmiały plan. Ale na kosmicznej scenie ... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/satelitarny-boom-czy-megakonstelacje-satelitow-zawladna-naszym-niebem-fot-joan-cros-nurphoto-via-getty-images-39a19f1.jpeg" width="938" height="626" alt="Satelitarny boom. …

gdzie-sie-znajduje-orbita-geostacjonarna-i-ile-pojazdow-kosmicznych-mozna-na-niej-umiescic-fot-nasa-getty-images-95237c9.jpeg
width: 2121
height: 1414

Ile kosztuje lot w kosmos? Sprawdź!
type: item
date: 2022-03-13T15:21:03.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: kosmos
subject: loty w kosmos
subject: orbita
subject: Travel
subject: turystyka
description: Wielkimi krokami zbliżamy się do ery kosmicznej turystyki. Ile kosztuje lot w kosmos? Czy każdy, kto jest w stanie zapłacić odpowiednio wysoką cenę, może wyruszyć na kosmiczną odyseję?
encoded: W tym artykule: Kto może lecieć w kosmos? Co trzeba zrobić, aby polecieć w kosmos? Ile kosztuje lot w kosmos? Cena lotu w kosmos Do niedawna, bezkresną przestrzeń kosmiczną mogli zobaczyć tylko odpowiednio przeszkoleni wybrańcy, zatrudnieni w kosmicznych agencjach. Teraz zaczyna się to zmieniać. Już niebawem niemal każdy, kto dysponuje odpowiednio zasobnym portfelem, będzie mógł wyruszyć na podbój kosmosu. Prywatne programy kosmiczne rozwijają obecnie trzy duże firmy, a na rynku jest jeszcze jeden gracz, który ma konkurować ze spółkami zarządzanymi przez najbogatszych tego świata. Na Ziemi są miejsca, które zapierają dech w piersiach. Bądźmy szczerzy, większość szarych zjadaczy chleba nigdy nie zdoła dotrzeć do najbardziej malowniczych i tajemniczych zakątków naszej planety. Są jednak tacy, którzy widzieli już niemal wszystko i nic ziemskiego nie jest w stanie ich zaskoczyć. To właśnie z myślą o takich osobach - majętnych odkrywcach, którzy z łatwością mogą wyłożyć na stół niebotycznie wysoką kwotę, tylko po to, po poczuć adrenalinowy kop - rozwijane są prywatne programy kosmiczne. Bo co innego można zaoferować zdobywcom bieguna czy 8-tysięczników, jeśli nie lot do ostatniej granicy, za którą jest już tylko bezkres? Kto może lecieć w kosmos? O locie w kosmos marzy wiele osób. Wizja podziwiania Ziemi z perspektywy orbity jest tak samo pociągająca, co niedostępna. Do tej pory, w załogowym locie w kosmos (w 1978 roku) uczestniczył tylko jeden Polak - generał Mirosław Hermaszewski. Dlaczego tej sztuki nie zdołał powtórzyć żaden z naszych rodaków? Powodów jest wiele, ale na szczycie tej listy znajdują się dwa czynniki: polityka i pieniądze. Gdy loty załogowe raczkowały, w państwach bloku wschodniego to właśnie czynniki polityczne determinowały dobór właściwych osób. Poza tym, Polska nie płaci składek na załogowe loty kosmiczne. Nadchodzi era lotów kosmicznych dla wszystkich W ostatnią niedzielę odbył się pierwszy, cywilny (czyli taki, który nie odbył się za sprawą państw…

ile-kosztuje-lot-w-kosmos-sprawdz-fot-dr-sp-andia-universal-images-group-via-getty-images-03497a5.jpeg
width: 1024
height: 537

Nowe centrum badawcze będzie zajmować się rosnącym problemem kosmicznych śmieci
type: item
date: 2021-10-28T18:05:05.000Z
creator: Rafał Dadura
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: orbita
subject: podróże kosmiczne
subject: satelita
subject: satelity
subject: Technologia
description: Kosmiczne śmieci to coraz większy problem na orbicie wokół Ziemi. Ilość uszkodzonych satelitów i wszelkiego rodzaju odpadków krążących po orbicie Ziemi rośnie z miesiąca na miesiąc.
encoded: W tym artykule: Centrum Świadomości nt. Domen Kosmicznych Zagrożenie moga stanowić nawet drobiny farby Według amerykańskiej Sieci Przeczesywania Kosmosu w przestrzeni kosmicznej krąży obecnie ponad 20 000 obiektów, które można śledzić. To tylko te obiekty, które można wykryć i określić ich trajektorię. Szacuje się, że oprócz tego, istnieje ponad 160 milionów kawałków śmieci kosmicznych o średnicy mniejszej niż 1 centymetr (przy kosmicznych prędkościach jakie osiągają krążąc po orbicie to jednak bardzo dużo), które stanowią coraz większe zagrożenie dla eksploracji kosmosu. Centrum Świadomości nt. Domen Kosmicznych Jednym z krajów, które chcą prowadzić eksplorację przestrzeni kosmicznej w sposób odpowiedzialny jest Wielka Brytania, gdzie na Uniwersytecie w Warwick uruchomiono właśnie centrum badawcze, mające opracować rozwiązania, dzięki którym będzie można rozwiązać narastający problem. Ośrodek badawczy został nazwany Centrum Świadomości nt. Domen Kosmicznych będzie skupiał się na zagrożeniu dla satelitów, Międzynarodowej Stacji Kosmicznej itd. Dyrektor centrum, profesor Don Pollacco, stwierdził, że bezpośrednie kosmiczne otoczenie Ziemi staje się coraz ważniejsze, ze względu na szybki rozwój technologii kosmicznych, jednak wciąż w dużej mierze „nie wiemy zbyt wiele o tym, co się tam naprawdę dzieje". Oprócz badania zagrożeń związanych ze śmieciami kosmicznymi, też centrum badawcze skupi się też na badaniu wiatru słonecznego i jego wpływu na atmosferę ziemską i satelity. Zagrożenie moga stanowić nawet drobiny farby Do obiektów stworzonych przez człowieka stanowiących kosmiczne śmietnisko należą m.in. cząstki pochodzące z erozji, rozpadu i kolizji ogromnej ilości satelitów krążących wokół Ziemi. Do tego dochodzą różnej wielkości cząstki pochodzące z silników rakietowych na paliwo stałe, a także upuszczone przez astronautów wykonujących spacery kosmiczne przedmioty takich jak śruby czy klucze, które po prostu podryfowały w przestrzeń kosmiczną i dziś krążą wokół Ziemi …

efee-9ed3271.jpeg
width: 1787
height: 873

Chińska stacja kosmiczna Tiangong-1 spada na Ziemię. Czy mamy powody do obaw?
type: item
date: 2018-03-28T11:16:06.000Z
creator: redakcja
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: kosmos
subject: orbita
subject: satelita
subject: stacja kosmiczna
subject: ziemia
description: Chińska stacja kosmiczna znajduje się na kursie kolizyjnym z Ziemią, a najnowsze prognozy mówią, że może się ona rozbić między 30 marca a 2 kwietnia. Najprawdopodobniej spali się w atmosferze, ale naukowcy niczego nie są pewni.
encoded: Statek Tiangong-1 (co oznacza "Pałac Niebiański") został umieszczony na orbicie we wrześniu 2011 roku. Stacja została zaprojektowana jako miejsce do testowania robotów, i na swoim pokładzie widział już wiele pojazdów. Statek miał być pierwszym krokiem w budowie stałej stacji kosmicznej. W maju 2017 r. Chińscy urzędnicy wydali pierwszy raport dla ONZ, który stwierdził, że Tiangong-1 16 marca 2016 r. przestał działać. Mimo, że nie został uszkodzony, statek jest całkowicie pozbawiony paliwa i nie może być już kontrolowany z Ziemi. Teraz krążąc wokół Ziemi na średniej wysokości 320 km, stacja zmaga się z większym oporem, bo porusza się w gęstszej atmosferze i traci wysokość w tempie około 2,5 mil dziennie. Ostatecznie, Tiangong-1 osiągnie wysokość około 70 km i zacznie spadać na Ziemię zamieniając się w kule ognia. Jeśli kawałki Tiangong przetrwają powrót na Ziemię, trudno ustalić, w którym miejscu się rozbiją. Stacja kosmiczna okrąża Ziemię dwa razy w ciągu trzech godzin, a jej orbita przebiega tak, że ​​każdy kontynent z wyjątkiem Antarktydy znajduje się w potencjalnej strefie upadku. Dokładna data powrotu do Tiangong-1 również pozostaje nieznana, ponieważ gęstość górnej atmosfery zmienia się w zależności od aktywności Słońca. Nasza zdolność przewidywania, jak zachowywać się będą spadające satelity, wciąż raczkuje, m.in. dlatego, że nie mamy możliwości robienia globalnego monitorowania dynamiki atmosfery w czasie rzeczywistym. Kiedy Tiangong-1 ponownie wejdzie w atmosferę, stacja kosmiczna ma się rozpaść, a istnieje prawdopodobieństwo, że fragmenty o masie 100 kg mogą uderzyć w Ziemię. Coś podobnego wydarzyło się w 1979 roku, gdy stacja Skylab NASA opuściła orbitę i nie spłonęła tak szybko, jak się spodziewano. W swoim raporcie dla ONZ chińscy urzędnicy bagatelizują to ryzyko. Twierdzą, że żadne fragmenty nie przetrwają tej podróży i całkowicie spalą się w atmosferze. - Większość planety jest pokryta oceanem, a więc najprawdopodobniej, jeśli, w ogóle jakieś fragmenty …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/fbe55c850cad66f82014dd16275a855a3d168786-d1d34e7.jpeg
width: 945
height: 629

Wakacje na orbicie
type: item
date: 2009-04-03T13:30:23.000Z
creator: Andrzej Meller
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Technologia
subject: kosmos
subject: orbita
subject: podróże
description: Czas, kiedy każdy będzie mógł polecieć na wakacje w kosmos, zbliża się wielkimi krokami.
encoded: W połowie XX wieku, kiedy kosmonautyka znajdowała się jeszcze w powijakach, nikomu nawet nie przyszłoby do głowy, że w ciągu kilku dziesięcioleci zwykły człowiek, który już porzucił dziecięce marzenia o byciu kosmonautą, będzie mógł usiąść w fotelu statku kosmicznego. Co więcej – poleci w przestworza, doświadczy uczucia nieważkości, sfotografuje Ziemię z orbity, trafi na pokład Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (MSK) i weźmie udział w prawdziwych naukowych eksperymentach. Turystyka kosmiczna – do niedawna domena fantastyki naukowej – staje się rzeczywistością na naszych oczach. Najważniejsze pytanie, które zadają sobie konstruktorzy, inwestorzy i ludzie zainteresowani kosmosem, brzmi: czy kosmiczne podróże, dziś rozrywka dla multimilionerów, staną się dziedziną masowej turystyki? Jak szybko przeciętny nauczyciel czy pracownik banku będzie mógł polecieć w kosmos? Obecnie z turystyką kosmiczną mamy do czynienia właściwie tylko w Rosji. Kandydaci (majętni, bo lot kosztuje ok. 25 mln dolarów) przechodzą tam specjalistyczne badania i podpisują umowę z Rosyjską Agencją Kosmiczną (Roskosmos). „Pretendenci” przechodzą półroczny kurs w Centrum Przygotowań Kosmonautów (CPK) w Gwiezdnym Miasteczku. Ośrodek ten, położony w lasach 50 km na północ od Moskwy, można by nazwać gwiezdnym skansenem. Wśród sowieckich bloków stoi centrum szkoleniowe, którego „cuda techniki”, niemodernizowane przez dziesięciolecia, przypominają czasem scenografię z filmu Pan Kleks w kosmosie. Przewodnicy oprowadzający po miasteczku są jednak niezwykle dumni z osiągnięć radzieckiej techniki, choć np. komputery, a raczej maszyny liczące, pamiętają tu czasy Leonida Breżniewa. – Rosjanie są przekonani, że Amerykanie polecieli w kosmos jedynie dzięki szpiegom, którzy dostarczyli NASA ich materiały umożliwiające rozwinięcie własnej technologii kosmicznej – mówi uczestnik wycieczki po ośrodku. Ogólnie popularne wyobrażenia o Gwiezdnym Miasteczku i przygotowaniach do podróży kosmicznej znacznie odbiegają od rzec…

ng2-5b1a9be.jpg
width: 600
height: 400