National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-06-09T09:23:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Tajemnica jaskini Wonderwerk. Przełom w badaniach nad użyciem ognia
items: Osły-strażacy ratują Hiszpanię przed ogniem. Bohaterskie kłapouchy w akcji
items: Archeolodzy znaleźli najstarsze „krzesiwo” na świecie. „Najbardziej niezwykłe odkrycie w mojej karierze”
items: Wyrafinowana pirotechnika epoki lodowcowej. Naukowcy mają dowody z Ukrainy
items: Kolczatka australijska to zadziwiający ssak. Składa jaja i potrafi przespać pożar buszu
items: Kiedy zaczęliśmy gotować? W Hiszpanii znaleziono najstarsze paleniska wykorzystywane przez ludzi
items: Archeolodzy odnaleźli najstarszy dowód na wykorzystanie ognia do pieczenia jedzenia
items: Jak strażacy walczą z ogromnymi pożarami lasów?
items: Drony zrzucają kule ognia! To nowy sposób na kontrolowane pożary lasów
items: Dinozaury w ogniu

Tajemnica jaskini Wonderwerk. Przełom w badaniach nad użyciem ognia
type: item
date: 2026-06-09T09:22:34.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: jaskinie
subject: ogień
subject: pradzieje
description: Głęboko w afrykańskiej jaskini badacze natrafili na ślady ognia, który nie powstał przypadkowo. Dzięki analizie mikroskopijnych szczątków gryzoni udało się potwierdzić, że przodek człowieka podtrzymywał płomienie w tym miejscu i troszczył o nie, by nie zgasły około 1,5 mln lat temu. To nowy rekord.
encoded: Umiejętność rozpalania i podtrzymywania ognia były jednymi z najważniejszych momentów w historii rodzaju Homo, prowadzącymi do fundamentalnej zmiany w relacjach między naszymi przodkami a ich otoczeniem. Ogień nie tylko zapewniał ciepło i ochronę przed drapieżnikami, ale także wydłużał dzień, pozwalając na aktywność po zmroku. Co więcej, możliwość podgrzewania pokarmów pozwoliła na pozyskiwanie większej ilości kalorii. Przypuszcza się, że wczesny człowiek początkowo pozyskiwał ogień w czasie pożarów buszu, a następnie z wielkim trudem podtrzymywał go w swoich obozowiskach lub jaskiniach. Wonderwerk. Rozświetlona jaskinia sprzed setek tysięcy lat Jaskinia Wonderwerk w RPA to unikatowe miejsce dla archeologów, ponieważ skrywa ślady obecności człowieka sprzed blisko dwóch milionów lat, które zachowały się w niemal nienaruszonym stanie. W przeciwieństwie do wielu innych stanowisk, osady tutaj nie zostały przemieszczone przez wodę, co pozwala badaczom precyzyjnie przypisać znaleziska do konkretnych okresów. To tutaj odkryto bardzo stare ślady po działalności ognia. Znajdowały się aż 30 metrów od wejścia do jaskini. Taka odległość daje naukowcom pewność, że spalenizna nie była dziełem przypadku czy naturalnego pożaru, który mógłby wniknąć do środka, lecz wynikiem świadomego działania homininów. Należy zaznaczyć, że nie mówimy tu o rozniecaniu ognia, ale o jego kontrolowaniu. Człowiek zaczął rozpalać ogniska dopiero kilkaset tysięcy lat temu. Jak rozpoznać ogień sprzed dwóch milionów lat? Identyfikacja śladów ognia sprzed setek tysięcy lat jest niezwykle trudna, ponieważ czas całkiem skutecznie zaciera takie ślady. Tradycyjnie badacze polegali na kolorze kości, ale ten bywa mylący – czarna kość może być spalona, ale równie dobrze mogła zostać zabarwiona przez minerały takie jak mangan. Badacze stosują też spektroskopię podczerwieni, jednak ma ona swoje ograniczenia i nie zawsze pozwala wykryć spalanie w niższych temperaturach. Nowatorska metoda „świecących kości” Aby pokon…

shutterstock2628726589-5755c0c.jpg
width: 6000
height: 4000

Osły-strażacy ratują Hiszpanię przed ogniem. Bohaterskie kłapouchy w akcji
type: item
date: 2026-03-17T11:30:00.000Z
creator: María de los Ángeles Orfila
subject: Przyroda
subject: hiszpania
subject: ogień
subject: pożary
subject: zwierzęta
description: W Hiszpanii do walki z niszczycielskimi pożarami ruszyły brygady osłów. Zwierzęta codziennie wyjadają suchą roślinność, eliminując w ten sposób naturalne paliwo dla rozprzestrzeniającego się ognia. Ta ekologiczna metoda ochrony przyrody okazuje się rewolucyjnym sposobem na ratowanie ekosystemów.
encoded: Każdego lata w Hiszpanii szaleją pożary. Tysiące hektarów terenów ginie w płomieniach nie tylko z powodu upałów i suszy, ale także wyludniania się obszarów wiejskich – mniej ludzi i stad oznacza coraz większe nagromadzenie niekontrolowanej roślinności. Niektóre społeczności znalazły jednak rozwiązanie równie proste, co skuteczne. Przywracają do pracy osły, powierzając im nową rolę – naturalnych „strażaków”. Zwierzęta działają w niewielkich „brygadach”, zjadając i usuwając nadmiar roślinności, która w przeciwnym razie mogłaby stać się łatwopalnym materiałem. Misja ta stała się pilniejsza niż kiedykolwiek. Do sierpnia 2025 roku w różnych regionach Hiszpanii spłonęło blisko 400 tysięcy hektarów ziemi, co uczyniło ten rok najgorszym pod względem pożarów od trzech dekad. Skala kryzysu zmusiła rząd do ogłoszenia stref klęski żywiołowej w Kastylii i León, Galicji, Asturii, Estremadurze, Madrycie oraz Andaluzji. W tym kontekście powolna, systematyczna praca osłów może wydawać się niemal rewolucyjna – to swoisty powrót do dawnych, naturalnych metod, które mają pomóc w walce z bardzo współczesnym kryzysem. Osły jako naturalni strażacy Od około 2014 roku 18 osłów patroluje obrzeża Parku Narodowego Doñana. Wszystkie pochodzą z organizacji El Burrito Feliz („Szczęśliwy Osiołek”), która ratuje porzucone zwierzęta i szkoli je do nowej roli. Jak mówi jej prezes, Luis Manuel Bejarano, to „najlepsi roślinożerni strażacy”. Mortadelo, Magallanes, Leonor, Ainoa i Ume to tylko niektórzy członkowie „oślej brygady przeciwpożarowej” w Doñanie. Zwierzęta działają według ściśle określonego planu: od marca do listopada patrolują teren nawet przez siedem godzin dziennie, poruszając się wzdłuż ruchomych pasów przeciwpożarowych wyznaczonych ogrodzeniami. Każdego dnia osły trafiają do wyznaczonego obszaru, gdzie wyjadają pas roślinności o szerokości kilkudziesięciu metrów, wypijają nawet 30 litrów wody, a następnie wracają na odpoczynek. W efekcie usuwają niemal cały łatwopalny materiał ze swojego…

Osly-jako-naturalni-strazacy-3484f07.jpg
width: 8660
height: 5773

Archeolodzy znaleźli najstarsze „krzesiwo” na świecie. „Najbardziej niezwykłe odkrycie w mojej karierze”
type: item
date: 2025-12-11T06:56:15.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: neandertalczycy
subject: odkrycia archeologiczne
subject: ogień
subject: wielka brytania
description: Zestaw przedmiotów, który służył do rozpalania ognia odkryli archeolodzy w Wielkiej Brytanii. Pochodzi sprzed 400 tysięcy lat. Najwcześniejsze „krzesiwa” znane do tej pory miały „zaledwie” 50 tysięcy lat. Kto pierwszy rozpalił ogień?
encoded: Rozpalanie ognia to unikatowa umiejętność, którą pochwalić się mogą jedynie ludzie. Jest to jedna z kluczowych umiejętności na ścieżce ewolucyjnej naszego gatunku obok produkcji narzędzi czy kultury symbolicznej. Wykorzystanie ognia przez ludzi niknie w mrokach pradziejów. Najwcześniejsze dowody na wykorzystanie naturalnie powstałego ognia, w przeciwieństwie do jego celowego tworzenia i kontrolowania, pochodzą ze stanowisk archeologicznych w Afryce i mają nawet ponad milion lat. Archeolodzy przypuszczali, że ludzie zaczęli rozpalać ogień już nawet kilkaset tysięcy lat temu. Brakowało jednak koronnego dowodu. Najstarszy znany do tej pory zestaw do krzesania ognia miał „zaledwie” 50 tys. lat i pochodził z Francji. Palenisko i ślady ognia sprzed prawie pół miliona lat W najnowszym wydaniu magazynu „Nature” badacze z Muzeum Brytyjskiego w Londynie opublikowali przełomowe odkrycie ze stanowiska paleolitycznego w Barnham na polu w hrabstwie Suffolk. Było to obozowisko sprzed 400 tysięcy lat. Oto, co świadczy o kontrolowaniu ognia w tym miejscu w tak wczesnym okresie: podgrzana glina/ił – analizy geochemiczne wykazały, że osady te zostały podgrzane w temperaturach przekraczających 700°C. Ten sygnał cieplny był zlokalizowany, powtarzalny i niezwiązany z regionalnymi pożarami, co silnie sugeruje działalność antropogeniczną. W tym miejscu było pewnie palenisko; podgrzane narzędzia krzemienne – w pobliżu zaczerwienionego iłu znaleziono znaczną koncentrację artefaktów kamiennych, w tym pięściaki i odłupki krzemienne popękane od gorąca; przedmioty do rozpalania ognia – odkryto dwa małe fragmenty utlenionego pirytu żelaznego. Prastare „zapałki” z Wielkiej Brytanii Naszą uwagę powinny zwrócić fragmenty utlenionego pirytu. Jest to naturalnie występujący minerał siarczku żelaza (FeS₂). Piryt był uderzany o krzemień i w ten sposób powstawały iskry. Obok kładziono łatwopalną hubkę. W ten sposób można było łatwo wzniecić ogień. Fakt, że piryt jest bardzo rzadki w okolicy, a mimo to zos…

krzesiwo-5107038.png
width: 1575
height: 1050

Wyrafinowana pirotechnika epoki lodowcowej. Naukowcy mają dowody z Ukrainy
type: item
date: 2025-04-15T10:37:13.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: ogień
subject: pradzieje
subject: ukraina
description: Paleniska używane do ogrzewania i pieczenia w czasie epoki lodowcowej składały się nie tylko z drewna. Do ich podtrzymywania używano również kości i tłuszczu zwierzęcego.
encoded: Spis treści: Ukraińskie tropy dotyczące kontroli ognia Nie tylko drewno. Co palono w czasie epoki lodowcowej? Jedną z kluczowych umiejętności jeśli chodzi o przetrwanie człowieka w epoce lodowcowej, było rozpalanie i kontrola ognia. Trwają dyskusje, kiedy to się stało. Są pośrednie dowody na to nawet sprzed ponad miliona lat. Ukraińskie tropy dotyczące kontroli ognia Międzynarodowy zespół badaczy pod kierownictwem ekspertów Uniwersytetu Algarve i Uniwersytetu Wiedeńskiego opublikował na łamach „Geoarchaeology” wyniki analiz kilku palenisk odkrytych na terenie Ukrainy. Pochodzą z okresu ostatniego maksimum zlodowacenia, które miało miejsce ok. 23–21 tysięcy lat temu. Są to unikatowe znaleziska, bo z tych czasów archeolodzy znajdują zaskakująco niewiele pozostałości po paleniskach. A to dość zaskakujące zważywszy na to, że był to najzimniejszy okres epoki lodowcowej w Europie. – Wiemy, że ogień był szeroko rozpowszechniony przed i po tym okresie, ale niewiele jest dowodów z okresu największego zlodowacenia – mówi William Murphree, główny autor badania i geoarcheolog z Uniwersytetu Algarve. Co było tego powodem? Nie tylko drewno. Co palono w czasie epoki lodowcowej? Analiza trzech palenisk na pradziejowym stanowisku archeologicznym Korman 9 w Ukrainie pokazuje, że ludzie z ostatniej epoki lodowcowej budowali różne rodzaje palenisk. Co prawda do podsycania ognia używali głównie drewna, ale prawdopodobnie także tłuszczu i odchodów zwierzęcych. Być może dlatego niewiele palenisk nie zachowało się do naszych czasów. Badacze natknęli się też na kości. – Niektóre z kości zwierzęcych znalezionych na stanowisku zostały spalone w ogniu o temperaturze ponad 650 stopni Celsjusza. Obecnie badamy, czy zostały one użyte jako paliwo, czy po prostu przypadkowo spalone – opowiada Marjolein D. Bosch, jedna z autorek i zooarcheolog z Uniwersytetu Wiedeńskiego i Austriackiej Akademii Nauk i Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu. Jednym z interesujących ustaleń było to, że ogniska te osiąga…

ogien-30c1af8.png
width: 900
height: 600

Kolczatka australijska to zadziwiający ssak. Składa jaja i potrafi przespać pożar buszu
type: item
date: 2023-11-29T15:01:03.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: australia
subject: biologia
subject: dzikie zwierzęta
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: ogień
subject: pożary
subject: przyroda
subject: ssaki
subject: Travel
subject: zwierzęta
description: Kolczatka australijska potrafi przetrwać szalejący pożar buszu. Samce mają cztery penisy, a samice składają jaja. W dalszej części artykułu przedstawiamy zadziwiające ciekawostki o kolczatkach.
encoded: W tym artykule: Czy kolczatka żyje w Australii? Czy kolczatki wykluwają się z jaj? Kolczatka australijska – ciekawostki Kolczatki wyglądają jak jeże o grubych łapach i pyszczkach przypominających miniaturową trąbę. Osiągają do 45 cm długości i 6 kg wagi. Często mieszkają w podziemnych norach lub wewnątrz powalonych pni. Mają długie języki, którymi łowią pokarm, czyli owady. Zamiast zębów mają rogowe narośla. Czy kolczatka żyje w Australii? Kolczatka australijska (Tachyglossus aculeatus) ma cztery podgatunki. Zwierzęta te spotkać można nie tylko w Australii. Występują w Oceanii – od tropikalnej Nowej Gwinei na północy, po Tasmanię na południu. Osobny rodzaj to prakolczatki (Zaglossus). Zaliczamy do nich trzy gatunki. Prakolczatki żyją tylko na Nowej Gwinei. Czy kolczatki wykluwają się z jaj? Kolczatki australijskie należą do unikatowej grupy zwanej stekowcami. To najmniejsza z trzech grup ssaków. Stekowce składają jaja jak ptaki i gady, ale również, jak inne ssaki, produkują mleko. Dziobaki są jeszcze bardziej niezwykłe, niż sądziliśmy. Ich futro świeci! Dziobaki od lat budzą naszą ciekawość i podziw. Ta nietypowa w świecie zwierząt krzyżówka okazuje się jeszcze bardziej interesująca niż dotychczas sądziliśmy. A to za sprawą badań na... Samica składa zwykle jedno jajo, które wysiaduje około 10 dni. Potem młode zaczynają się wykluwać dzięki zębowi jajowemu. Kierują się do gruczołów mlekowych, gdzie zlizują mleko matki. Kolczatka australijska – ciekawostki Kolczatki to bardzo nietypowe zwierzęta. Oto zbiór ciekawostek na ich temat. Czy kolczatka strzela kolcami? Wyczuwając niebezpieczeństwo, kolczatka podnosi igły na sztorc i zwija się w kulkę. Czyli zachowuje się tak, jak europejskie jeże. Nie potrafi jednak strzelać kolcami. Wbrew mitom, nie umie tego także jeżozwierz. Czy kolczatka jest jadowita? Kolczatki nie produkują jadu. Potrafi to natomiast inny australijski ssak zaliczany do stekowców – dziobak. Jad zlokalizowany jest w ostrogach przy piętach samców. Kolczatk…

kolczatka-fa41de4.jpeg
width: 2109
height: 1421

Kiedy zaczęliśmy gotować? W Hiszpanii znaleziono najstarsze paleniska wykorzystywane przez ludzi
type: item
date: 2023-05-19T15:08:25.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: człowiek
subject: historia
subject: homo sapiens
subject: jedzenie
subject: Kuchnia
subject: ogień
subject: ognisko
subject: prehistoria
description: W pobliżu Madrytu naukowcy natrafili na pozostałości prehistorycznych palenisk. Mają aż 250 tys. lat. Obok nich były kamienne narzędzia ze śladami żywności. Czyżby była to najstarsza kuchnia praludzi?
encoded: W tym artykule: Pierwsze ogniska Opanowanie ognia Idealna temperatura do gotowania Kiedy po raz pierwszy ludzie usiedli przy ognisku rozpalonym specjalnie po to, by coś na nim upiec? Według najnowszych badań stało się to około 250 tys. lat temu. To o pięćdziesiąt tysięcy lat wcześniej niż dotychczas sądzono. Na to wskazują badania palenisk znalezionych na stanowisku Valdocarros II, na wschód od Madrytu. Palenisk było wiele. Zdaniem badaczy ludzie, którzy przy nich zasiadali, najprawdopodobniej rozpalali ogień specjalnie po to, by przygotowywać posiłki. – To najstarsze ślady ognisk rozpalanych w sposób kontrolowany po to, by gotować i prowadzić życie społeczne – uważa dr Clayton Magill. Magill jest głównym autorem pracy o odkryciu, opublikowanej w czasopiśmie naukowym „Scientific Reports”. Pierwsze ogniska Naukowcy są zgodni co do jednego. Opanowanie ognia było przełomowym wydarzeniem w historii ludzkości. Można o nim pomyśleć jako o niezwykle ważnym narzędziu lub technologii, dającej człowiekowi kontrolę nad środowiskiem, w którym żył. To nie Homo habilis zrobił pierwsze kamienne narzędzia. Wyprzedził go bliski krewny praludzi Naukowcy znaleźli narzędzia kamienne pochodzące sprzed około 2,9 mln lat temu. To jedne z najstarszych takich znalezisk, na jakie kiedykolwiek natrafiono. Ich twórcy mogli nie należeć do rod... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/to-nie-homo-erectus-zrobil-pierwsze-kamienne-narzedzia-wyprzedzil-go-bliski-krewny-praludzi-fot-j-s-oliver-homa-peninsula-paleoanthropology-project-41a2413.jpg" width="938" height="468" alt="To nie Homo erectus zrobił pierwsze kamienne narzędzia. Wyprzedził go bliski krewny praludzi (fot. J.S. Oliver, Homa Peninsula Paleoanthropology Project)" title="To nie Homo erectus zrobił pierwsze kamienne narzędzia. Wyprzedził go bliski krewny praludzi (fot. J.S. Oliver, Homa Peninsula Paleoanthropology Project)" /> Prehistoryczni ludzie mieli aż kilka dobrych powodów, żeby nauczyć się p…

kiedy-zaczelismy-gotowac-w-hiszpanii-znaleziono-najstarsze-paleniska-wykorzystywane-przez-ludzi-ryc-getty-images-350a469.jpg
width: 2309
height: 1299

Archeolodzy odnaleźli najstarszy dowód na wykorzystanie ognia do pieczenia jedzenia
type: item
date: 2022-11-15T12:40:05.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: jedzenie
subject: Kultura
subject: ogień
subject: prehistoria
subject: ryby
subject: Społeczeństwo
description: W Izraelu odnaleziono resztki olbrzymiego karpia, który został upieczony na ognisku prawie 800 tysięcy lat temu. Oznacza to, że jest to najstarszy dowód na używanie ognia przez ludzi.
encoded: W tym artykule: Naukowcy odkryli najstarszą pieczoną rybę w historii Ryby już kilkaset tysięcy lat temu były podstawą diety człowieka Umiejętność obróbki termicznej surowego mięsa była przełomem w rozwoju Gdy człowiek po raz pierwszy nauczył się korzystać z ognia, jego życie zmieniło się całkowicie. Prehistoryczni ludzie mogli w końcu oświetlać ciemność nocy oraz przygotowywać sobie ciepłe posiłki. Był on niezbędny do przetrwania, a przez tysiące lat przyczynił się do rozwoju cywilizacyjnego. Naukowcy od wielu lat spierają się o to, kiedy człowiekowi po raz pierwszy udało się ujarzmić ogień. Odpowiedź na to pytanie wcale nie jest taka oczywista. Naukowcy odkryli najstarszą pieczoną rybę w historii W czerwcu 2022 r. naukowcy dokonali analizy krzemiennych narzędzi odnalezionych w Izraelu sprzed ok. 800 tysięcy lat. Okazało się, że widoczne były na nich ślady ognia. 26 przedmiotów rozgrzano do nawet 600 stopni Celsjusza. To skłoniło badaczy do hipotezy, że narzędzia były wykorzystywane w celu przyrządzania posiłków nad ogniskiem. Teraz zespół międzynarodowych naukowców dokonał odkrycia, które może potwierdzać tę hipotezę. Badacze przeprowadzili analizę szczątek dużej, 2-metrowej ryby z rodziny karpiowatych, którą odnaleziono w Izraelu na stanowisku archeologicznym Gesher Benot Ya'aqob. Uczeni odkryli, że znajdują się na niej ślady gotowania lub pieczenia, które pochodzą sprzed 780 tysięcy lat. Dotychczas najstarsze ślady wykorzystania ognia w celu gotowania żywności pochodziły sprzed 170 tysięcy lat. Odkrycie zostało opublikowane na łamach czasopisma „Nature Ecology and Evolution”. Ryby już kilkaset tysięcy lat temu były podstawą diety człowieka – Nasze badanie pokazało, jakie znaczenie miały ryby dla prehistorycznych ludzi. Być może była to podstawia ich diety. Co więcej, dzięki odkryciu karpia możemy dowiedzieć się więcej, jakie gatunki ryb żyły w jeziorze Hula setki tysięcy lat temu. Niektóre z nich już wyginęły – mówi dr Irit Zohar, jedna z autorek badania. Jak dod…

pierwszy-ogien-6d11a4a.jpg
width: 1200
height: 800

Jak strażacy walczą z ogromnymi pożarami lasów?
type: item
date: 2021-08-09T16:20:35.000Z
creator: Rafał Dadura
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: lasy
subject: ogień
subject: pożary
subject: Technologia
description: Widok strzelających płomieni, płonących drzew i spalonej ziemi staje się powoli znajomy dla ludzi na całym świecie. Od Brazylii po Australię i od Kalifornii po Syberię, wielkie pożary niszczą ogromne połacie lasów. Obecnie z wielkimi pożarami zmagają się Grecja i Turcja. Jak więc z nimi walczyć?
encoded: W tym artykule: Po pierwsze: szybkie wykrycie Suche i mokre techniki Udział w akcji gaszenia pożaru biorą wszystkie służby Ugaszenie pożaru lasu to jeszcze nie koniec Po pierwsze: szybkie wykrycie Po pierwsze, jak najszybsze wykrycie pożarów daje strażakom większe szanse na utrzymanie ich na niewielkim obszarze. Z pomocą przychodzi tutaj nowe oprogramowanie komputerowe, które służy do modelowania zachowania się ognia, i które może pomóc w ocenie ryzyka jeszcze przed wybuchem pożaru, a następnie przewidywać jego drogę i rozwój. Większość krajów o obszarach podatnych na pożary lasów posiada jakąś formę systemu wczesnego ostrzegania. Oceniają one temperaturę, wilgotność i prędkość wiatru. Daje to całkiem dobre wyobrażenie o tym, jak mogą wyglądać najbliższe dni i tygodnie. Kiedy przewidywana jest „krytyczna pogoda" - występowanie gorących, suchych wiatry lub burz z piorunami - technologia ta, w połączeniu z mozolnie zdobywanym doświadczeniem, pozwala planistom na wstępne rozmieszczenie wozów strażackich, buldożerów, samolotów i ekip uzbrojonych w łopaty i piły łańcuchowe w miejscach, gdzie będą mogły szybciej zareagować. Jeśli ogień się pojawi, pierwszym krokiem w walce z nim jest wykrycie dymu. Może ono pochodzić od osoby zgłaszającej pożar lub, w odległych rejonach, z kamer i wież widokowych, które go wykrywają. W niektórych krajach przy pierwszych oznakach dymu wysyłane są samoloty gaśnicze. Inaczej jest jednak w Europie, gdzie samoloty te są mobilizowane dopiero po trzech lub czterech dniach. Kiedy pożar jest już wykryty i znane jest miejsce jego występowania, przychodzi czas na tzw. „pierwszy atak”, czyli wysłanie zespołu szybkiego reagowania. Są to ekipy, które są w pełni wyposażone w sprzęt gaśniczy i pojazdy przewożące wodę. Jeśli miejsce jest nieco bardziej oddalone od szlaków komunikacyjnych, w USA np. od razu wysyłany jest samolot lub mały helikopter. Zazwyczaj jest to robione tylko w celu sprawdzenia terenu i pozwala na oszacowanie rozmiaru pożaru. Suche i …

pozary-lasow1-9d0447a.jpeg
width: 1024
height: 683

Drony zrzucają kule ognia! To nowy sposób na kontrolowane pożary lasów
type: item
date: 2016-08-08T13:27:57.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: drony
subject: ogień
subject: pożary
description: Eksperymentalne „smocze jaja” mogą okazać się pomocne przy odnowie zniszczonych prerii.
encoded: Trawiaste pola, które niegdyś pokrywały Wielkie Równiny, dziś stopniowo zanikają – w niepokojącym tempie zastępują je drzewa i krzewy. Głównym narzędziem używanym do pozbywania się drzew na rzecz trawy jest ogień – a kontrolowane pożary organizowane są co parę lat na wybranych terenach Równiny, by oczyszczać krajobraz. Mimo wszystko pożary nie są w stanie zatrzymać procesu rośnięcia drzew i krzewów. Dirac Twidwell, ekolog z University of Nebraska, twierdzi, że wie, dlaczego tak się dzieje. Jego zdaniem problem nie tkwi w tym, że kontrolowane pożary są zbyt destrukcyjne. Chodzi o to, że nie są wystarczająco destrukcyjne. Potrzeba więcej ekstremalnych pożarów, ponieważ są bardziej skuteczne w radzeniu sobie z głęboko zakorzenionymi krzewami i w robieniu miejsca dla szybko rosnących traw. Wymyślił więc nowe narzędzie do radzenia sobie z sytuacją: to wyrzucane z dronów ogniowe pociski zapalające znane jako „smocze jaja”. Te plastikowe kule rozmiaru piłeczek pingpongowych wyrzucane są za pomocą bezzałogowego systemu powietrznego - rodzaju miniaturowego drona – by móc kontrolować skalę pożaru. - Ludzie rozumieją stopień wylesiania tropikalnych lasów deszczowych – twierdzi Twidwell. – Na Wielkich Równinach mamy z kolei odwrotną sytuację – nie trawa a drzewa dają tu niepożądane, porównywalne z deforestacją efekty. W przeszłości pożary wywoływane przez pioruny rozchodziły się w naturalny sposób na terenie całych Wielkich Równin. Rdzenni Amerykanie, widząc płynące z tego korzyści, okresowo wypalali tereny równiny, by polepszyć warunki wypasu dla bizonów. Kiedy Równiny zostały zasiedlone przez kolonizatorów, a obszary trawiaste wykorzystane pod uprawę zbóż i do wypasu bydła, pożary zaczęto traktować jako zagrożenie i gasić. W ciągu ostatnich 50 lat, w miarę jak zaczęło przybywać roślin drzewiastych, które zamieniały tereny trawiaste w ekosystemy leśne, pożar powrócił na tereny równin w formie kontrolowanych wypaleń. Istnieje jednak różnica pomiędzy naturalnymi pożarami z przes…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/de1b6962de6650d78de870c4743027075d6b2c0c-36fccd9.jpeg
width: 945
height: 708

Dinozaury w ogniu
type: item
date: 2013-06-23T05:00:00.000Z
creator: Daniel Stone
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: dinozaury
subject: ogień
subject: pożary
description: Dinozaury, mimo dominacji wynikającej z bycia ostatnim ogniwem łańcucha pokarmowego, nie miały lekko.
encoded: Najnowsze badania sugerują, że zanim ich świat uległ zagładzie (prawdopodobnie po uderzeniu planetoidy), dinozaury z gatunków takich jak parksozaur (powyżej) i psitakozaur oraz im pokrewnych wędrowały po ognistej planecie. Pozostałości węgla drzewnego z okresu kredy sprzed blisko 80 mln lat wykazują, że w atmosferze było wtedy aż 25 proc. tlenu (obecnie jest tylko 21 proc.). Przyczyniało się to do szybkiego rozprzestrzeniania się pożarów zainicjowanych uderzeniem pioruna, które pochłaniały nawet wilgotne drzewa i krzewy. Paleobotanik Sarah Brown podejrzewa, że pożary stały się nieodłączną częścią życia dinozaurów − zmuszając je do masowych migracji. Nie wspominając o stresie związanym z poszukiwaniem jedzenia ocalałego przed ogniem.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/94455a006bd6ce66c0b2527e4986db9c1667e225-e603d62.jpeg
width: 1070
height: 1560