National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T12:54:56.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Książki o Afryce. 10 propozycji, dzięki którym jeszcze bardziej zapragniesz poznać historię Czarnego Lądu
items: „Jezioro Wiktorii obumrze w ciągu 50 lat”. Afryka potrzebuje radykalnych zmian, by chronić skarby natury
items: Znamy wyniki konkursu „Pokaż nam Afrykę”. Oto świat sawanny w miniaturze Waszymi oczami
items: To jedne z najbardziej fotogenicznych zwierząt, symbol połączenia kobiecości i męskości. Poznajcie zebry!
items: Rekin żarłacz. Te podwodne bestie są starsze niż dinozaury
items: Żyrafa – w języku suahili zwana jest twiga. To jedno z najoryginalniejszych afrykańskich zwierząt
items: Biegające hipopotamy
items: Goryle w zieleni
items: Simba z Afryki, lew afrykański to jeden z pięciu przedstawicieli Wielkiej Afrykańskiej Piątki
items: Tembo znaczy słoń. Czego nie wiesz o tych sympatycznych olbrzymach?
items: Kinder wprowadza Applaydu − nową aplikację mobilną, która ożywia zabawki poprzez zastosowanie rzeczywistości rozszerzonej
items: Kraska – najbarwniejszy ptak w Polsce. Niedługo może zniknąć z naszych lasów
items: Plemiona Afryki. Które z nich wciąż istnieją i jak wygląda ich życie?
items: Ghana, czyli Afryka dla początkujących
items: Afryka: Poznaj niezwykłych mieszkańców doliny Omo

Książki o Afryce. 10 propozycji, dzięki którym jeszcze bardziej zapragniesz poznać historię Czarnego Lądu
type: item
date: 2022-06-10T10:07:41.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: książki
subject: Kultura
subject: literatura
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
description: Książki o Afryce cieszą się coraz większą popularnością, o czym świadczą uginające się pod ciężarem olbrzymiej ilości tytułów półki w księgarniach. Oto 10 z nich, które przynoszą odpowiedzi na najbardziej nurtujące pytania dotyczące Czarnego Lądu.
encoded: W tym artykule: Książki o Afryce: „Dziś wieczorem nie schodźmy na psy. Afrykańskie dzieciństwo”, Alexandra Fuller, 2001 Książki o Afryce: „Pożegnanie z Afryką”, Isak Dinesen, 1937 Książki o Afryce: „Amerykaana”, Chimamanda Ngozi Adichie, 2013 Książki o Afryce: „Nielegalny. Moje dzieciństwo w RPA”, Trevor Noah, 2016 Książki o Afryce: „In Arabian Nights”, Tahir Shah, 2007 Książki o Afryce: „Down the Nile”, Rosemary Mahoney, 2007 Książki o Afryce: „West With the Night”, Beryl Markham, 1942 Książki o Afryce: „O chłopcu, który ujarzmił wiatr”, William Kamkwamba, 2009 Książki o Afryce: „Droga do domu”, Yaa Gyasi, 2016 Książki o Afryce: „Biblia jadowitego drzewa”, Barbara Kingsolver, 1998 Książki o Afryce: inne tytuły godne polecenia Wybraliśmy 10 książek, które przedstawiają różne perspektywy na temat miejsca o niezliczonych skomplikowanych i fascynujących historiach. Tytuły te obejmują zarówno prawdziwe opowieści o dorastaniu w cieniu apartheidu i o wznoszeniu się wysoko jako pilotka w buszu, jak i toczącą się przez kolejne stulecia powieść o niewolnictwie i wolności. Mamy nadzieję, że nasza lista zainspiruje cię do odbycia podróży przez strony książek, a wkrótce także do samej Afryki. Książki o Afryce: „Dziś wieczorem nie schodźmy na psy. Afrykańskie dzieciństwo”, Alexandra Fuller, 2001 Dzieci w Afryce nie mają łatwego życia. Wychowana w czasie wojny rodezyjskiej, Fuller wraz z rodziną przemierza drogę od ich podniszczonej farmy w Zimbabwe do Malawi i Zambii, opisując ją w tej przepełnionej uczuciem opowieści o przetrwaniu. Jej ekscentryczni rodzice tworzą życie domowe, które nieustannie przechodzi od tragicznego do ekstatycznego. Fuller jednak opowiada o tym wszystkim ze szczerością, przejęciem i z wywalczonym z trudem poczuciem humoru. Książki o Afryce: „Pożegnanie z Afryką”, Isak Dinesen, 1937 „Pożegnanie z Afryką” to prawdziwy klasyk. Autorka prowadziła plantację kawy u stóp Wzgórz Ngong niedaleko Nairobi i tak pisała o tym czasie: "Spoglądając wstecz na pobyt na af…

slonce-zachodzi-za-drzewem-akacji-w-kenii-rezerwacie-narodowym-masai-mara-photograph-by-wim-van-den-heever-minden-pictures-377d9a1.jpeg
width: 1900
height: 1264

„Jezioro Wiktorii obumrze w ciągu 50 lat”. Afryka potrzebuje radykalnych zmian, by chronić skarby natury
type: item
date: 2021-04-05T12:30:08.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Współpraca reklamowa
subject: afryka
subject: ekologia
subject: kenia
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
subject: tanzania
subject: Travel
subject: uganda
subject: zanieczyszczenie środowiska
description: – W ciągu następnych 50 lat, jeśli nie podejmiemy radyklanych kroków, jezioro Wiktorii obumrze z powodu tego, co do niego wlewamy – powiedział Peter Anyang ’Nyong’o, gubernator hrabstwa Kisumu w Kenii. Największe afrykańskie jezioro jest zalewane zanieczyszczeniami i eksploatowane ponad normę.
encoded: W tym artykule: Brudna woda na ulicach Urbanizacja i wycinka lasów Co w niej pływa? Jezioro Wiktorii jest największym jeziorem Afryki. Ma niemal 60 tys. km kw. Powierzchni i jest drugim na świecie największym pod względem powierzchni jeziorem słodkowodnym. Jego wody zamieszkują hipopotamy, wydry, krokodyle i żółwie. W przeszłości było niezwykle bogate w ryby, jednak wiele gatunków już zostało wyniszczonych ze względu na masowe odławianie. Zresztą połowy wciąż są jednym z najpoważniejszych zagrożeń dla bioróżnorodności Jeziora Wiktorii. Wielu Ugandyjczyków, z których 80 proc. żyje z rolnictwa, zostało zmuszonych do przeniesienia się nad brzeg Jeziora Wiktorii lub znalezienia pracy w branżach takich jak leśnictwo i rybołówstwo. Każdego roku z jeziora odławianych jest ok. miliona ton ryb. Sytuację dodatkowo pogarsza kłusownictwo. Szacuje się, że bliskość jeziora zapewnia środki utrzymania i życia nawet 30 milionom ludzi. Brudna woda na ulicach W ostatnich tygodniach poziom wody w Jeziorze Wiktorii znacznie wzrósł. Ale myliby się ten, kto sądzi, że to dobra wiadomość. W końcu ostatnimi laty – w wyniku ocieplenia klimatu – jezioro stopniowo wysychało. Tymczasem obecnie trwające deszcze (które mogą potrwać nawet do połowy sierpnia) sprawiły, że poziom wody podniósł się o metr, w porównaniu z poziomem z października. Podniesienie poziomu wody spowodowane jest też zwiększonym dopływem wywołanym działalnością człowieka wokół Jeziora Wiktorii i 23 rzek, które je zasilają. Niektóre z tych rzek płyną aż z Burundi, a działania na całej linii rzek mają wpływ na sytuację w jeziorze. – Rzeki doprowadzające wodę do jeziora Wiktorii z krajów położonych powyżej rzeki podwoiły swoje wpływy. Częściowo z powodu ulewnych deszczów. Ta woda przepływa przez Sudan Południowy, Sudan i kończy swoją drogę w Morzu Śródziemnym – powiedział Sam Cheptoris, minister wody i środowiska w Ugandzie. Jezioro Wiktorii ma tylko jedno ujście, Biały Nil. Uwalnianie wody w Jinja (dolnym biegu Nilu w Ugandzie) …

jezioro-wiktorii-jest-zagrozone-katastrofa-photo-by-thomas-koehler-photothek-via-getty-images-82abe52.jpeg
width: 1024
height: 652

Znamy wyniki konkursu „Pokaż nam Afrykę”. Oto świat sawanny w miniaturze Waszymi oczami
type: item
date: 2021-01-29T08:42:39.000Z
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: Edukacja
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
description: Słoń, żyrafa, a może urocza zebra? Na sawannach można spotkać wiele gatunków zwierząt. Spora część z nich żyje w stadach, co ułatwia im znalezienie pokarmu i przetrwanie. A które spośród nich okazały się ulubionymi zwierzętami naszych czytelników? Przekonacie się dzięki wynikom konkursu „Pokaż nam Afrykę”.
encoded: Cechą charakterystyczną sawann jest występowanie tylko dwóch pór roku – suchej i deszczowej. W okresie suchym panuje bezchmurna pogoda, a temperatury są bardzo wysokie. Okres deszczowy charakteryzuje się z kolei dużą ilością opadów i nieco niższą temperaturą. Nic dziwnego, że klimat sawanny sprawia, że tylko określone gatunki zwierząt i roślin - rzadko spotykane na innych obszarach - są w stanie tutaj przetrwać. Najbardziej znane gatunki zwierząt, zamieszkujących sawanny, to z pewnością zebry o charakterystycznych białych paskach na czarnej sierści, lwy – drapieżne ssaki z rodziny kotowatych, gepardy uważane za najszybsze zwierzęta lądowe, słonie - największe współcześnie żyjące na lądzie zwierzęta lądowe, czy bawoły żyjące w stadach. Natrafimy tu też na antylopy, emu, gazele czy hieny. Wiele z tych zwierząt można też znaleźć w jajkach Kinder Niespodzianka z serii Natoons oraz spotkać w wirtualnej rzeczywistości dzięki dedykowanej aplikacji Applaydu. Właśnie dzięki aplikacji uczestnicy konkursu „Pokaż nam Afrykę”, niczym za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, mogli przenieść się w świat dzikiej sawanny. Stało przed nimi niełatwe zadanie – musieli bowiem wybrać jedno ulubione zwierzę, uchwycić je na fotografii (bez wychodzenia z domu - dzięki filtrom dostępnym w Applaydu) i uzasadnić, czemu akurat to zwierzę skradło ich serca. Który z mieszkańców dzikiej Afryki cieszy się największą sympatią? Poznajcie laureatów konkursu i przekonajcie się sami! Autorzy 10 najciekawszych zgłoszeń otrzymają zestaw nagród o wartości 350 zł, który zawiera pluszową zabawkę, kubek Kinder Niespodzianka, maskotkę oraz jajka Kinder Niespodzianka. Dziękujemy za liczne zgłoszenia konkursowe. Serdecznie gratulujemy laureatom, do których odezwiemy się drogą mailową. Laureaci konkursu Michał z woj. śląskiego Patrycja z woj. podkarpackiego Paulina z woj. kujawsko-pomorskiego Karolina z woj. łódzkiego Joanna z woj. kujawsko-pomorskiego Aleksandra z woj. mazowieckiego Helenka z woj. podkarpackiego …

w-kolekcji-kinder-niespodzianka-natoons-mozna-tez-spotkac-zebry-fot-getty-images-bd96de9.jpeg
width: 3840
height: 2160

To jedne z najbardziej fotogenicznych zwierząt, symbol połączenia kobiecości i męskości. Poznajcie zebry!
type: item
date: 2020-12-11T14:04:00.000Z
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
subject: Travel
description: Zebry to jedne z ulubionych bohaterów książeczek dla dzieci. To one zawsze kończą dziecięcy alfabet. Ich paski lądują na ulicy i na ubraniach. Pojawiają się namalowane na ludzkiej skórze jako kamuflaż, na wojennych okrętach jako bojowe barwy, a nawet w malarstwie abstrakcyjnym. Zebry są symbolem połączenia kobiecości i męskości, symbolizują rasową jedność. I nie da się ich pomylić z jakimkolwiek innym zwierzęciem.
encoded: Materiał powstał we współpracy z marką Kinder Niespodzianka Białe na czarnym Jest rześki poranek w południowym Serengeti. Żerująca tu zebra podnosi głowę i węszy. Wyczuwa deszcze z północy, a wiatr przynosi też zapach drapieżników. Niedługo nasza bohaterka znów wyruszy na roczną wędrówkę, w czasie której przemierzy dwa kraje. Nie będzie jednak wędrować sama. Razem z nią wyruszy nawet 200 tysięcy innych zebr, które będą wędrować w towarzystwie gnu przez trzy tysiące kilometrów. Stada nie przeszkadzają sobie wzajemnie, bo zjadają inne części roślin, a wspólna wędrówka daje im poczucie większego bezpieczeństwa. Wbrew temu, co uważano przez długie lata, zebry są czarne w białe paski, nie na odwrót. Mają też całkiem czarną skórę na całym ciele, nawet pod białymi paskami. Na pozór wszystkie zebry wyglądają tak samo, ale jeśli przyjrzymy im się uważnie, to zauważymy, że nawet w takim tłumie nie znajdziemy dwóch identycznych zwierząt. Ich paski są jak linie papilarne u ludzi i pozwalają zebrom wzajemnie się rozpoznawać. Ponadto paski chronią zebry przed uciążliwymi owadami, które zdezorientowane czarno-białym wzorem nie potrafią spokojnie zasiąść na ich futrach. Podobny problem mają lwy. W migoczącym i stale ruchliwym tłumie pasków ciężej jest wyodrębnić pojedynczą zebrę, na którą można by zapolować. Choć wędrowne stado jest bardzo liczne, zebry najchętniej trzymają się w niewielkich haremach pod opieką ogiera, który dowodzi grupą. Oprócz kilku samic, są w nich także źrebięta. Hierarchia wśród samic jest prosta: najwyżej w niej są te, które do haremu dołączyły najwcześniej. To one będą też prowadzić stado. Samiec wędruje na końcu, zapewnia samicom czas na pożywienie i pomaga chronić młode. Konfliktowe zebry? Na północy Afryki rzęsiście pada, często przetaczają się tu także burze. Na równinach nie brzmią one jednak tak złowieszczo. Co więcej, dla zebr są obietnicą napotkania bujnej trawy i bogatego życiodajnego wodopoju. To stawka, dla której warto wędrować tysiące kilometró…

zebra3-5e5374d.jpeg
width: 5760
height: 3840

Rekin żarłacz. Te podwodne bestie są starsze niż dinozaury
type: item
date: 2020-11-19T03:43:42.000Z
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: Edukacja
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
description: Co ciekawe, rekiny pływają w morzach od bardzo, bardzo dawna! Najstarsze szczątki rekinów oceniono na 400 milionów lat. To 200 milionów lat przed erą dinozaurów! Rekiny wciąż pływają w oceanach i przez te 400 milionów nie zmieniły się znacząco.
encoded: Materiał powstał we współpracy z marką Kinder Niespodzianka Życie rodzinne Rekiny często pływają samotnie lub w towarzystwie innych zwierząt morskich, często niewielkich ryb. Czasem przyłącza się do waleni, które potrafią wyszukać kałamarnice – jeden z przysmaków żarłacza! U żarłaczy okres godowy trwa wiosną, natomiast poród następuje wiosną lub wczesnym latem następnego roku. Żarłacze żyją kilkanaście lat (Czarnopłetwe) do 50 lat (Żarłacze Tygrysie). Rekiny są żyworodne, co oznacza, że młode rodzą się podobnie jak człowiek. Wyjątkiem jest Żarłacz Tygrysi, który jest jajożyworodny, co oznacza, że młode wykluwają się z jaj w organizmie matki. Samica po około rocznej ciąży rodzi kilka, a nawet kilkadziesiąt młodych. Rekiny żarłacze to urodzone drapieżniki Mają ostre zęby o kształcie podobnym do trójkąta. I może być ich aż 128 (tyle ma ich Żarłacz Biały)! Jednym z groźniejszych gatunków jest Żarłacz Biały, zwany również Ludojadem. Już sama ta nazwa może brzmieć dość przerażająco! Ich znak rozpoznawczy to płetwa grzbietowa. Dzięki niej mogą szybko zawracać lub nawet kręcić się wokół własnej osi. Z kolei ich mocna płetwa ogonowa pozwala na szybki zryw. Pływają zwinnie i mogą poruszać się z prędkością. Jedne z najszybszych są Żarłacze Błękitne. Są w tanie płynąć ponad 13 m/s. Rekiny widzą w ciemnościach około 10 razy lepiej niż człowiek. Polowanie ułatwia im także linia boczna. Ciągnie się od skrzeli do płetwy ogonowej i może wyczuć drobne wibracje wody. Dzięki temu rekin może z łatwością polować nawet w całkowitych ciemnościach. Niektóre gatunki mogą zanurkować nawet na 1200 metrów w poszukiwaniu pożywienia. W nosie mają specjalne elektroreceptory, dzięki którym mogą wykryć nawet niewielkie impulsy ofiary. Mają również doskonały węch. Są niezwykle wyczulone na zapach krwi i mogą wyczuć kropelkę krwi w 120 litrach wody, czyli tyle ile się mieści w niewielkiej wannie. Co nietypowe dla ryb – potrafi wystawić głowę ponad wodę, by dojrzeć ofiarę. Nie takie straszne jak w „Szc…

rekin-zarlacz-starszy-niz-dinozaury-fot-getty-images-f7a26de.jpeg
width: 1400
height: 787

Żyrafa – w języku suahili zwana jest twiga. To jedno z najoryginalniejszych afrykańskich zwierząt
type: item
date: 2020-11-12T02:59:15.000Z
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
subject: Travel
description: Długa szyja, długi język, długie nogi, ossikony przypominające rogi oraz charakterystyczne wzory na ciele. Nie sposób przejść obok niej obojętnie. Dlaczego?
encoded: Materiał powstał we współpracy z marką Kinder Niespodzianka Żyrafy są najwyższymi ssakami lądowymi na Ziemi. Ich wysokość często przekracza 5 metrów (najwyższy znany samiec mierzył 5,88 m), a waga 1 tonę (najcięższy znany samiec ważył 1 930 kg). Występują w większości państw w Afryce, chociaż najczęściej można je spotkać we wschodniej oraz południowej części kontynentu. Ich ulubionym środowiskiem jest sawanna, obszary trawiaste oraz otwarte tereny leśne. Światowa populacja żyraf wynosi około 92 000 osobników. Ze względu na wygląd zewnętrzny oraz terytorium występowania dzieli się ją na 9 podgatunków. Jednak to nie jedyna istniejąca klasyfikacja. Jest ich kilka w zależności od stosowanej metody. Jedną z najnowszych i najpopularniejszych jest podział na 4 gatunki uwzględniający różnice genetyczne: żyrafa północna (najrzadsza - około 6 000 osobników), żyrafa siatkowana, żyrafa masajska oraz żyrafa południowa (najliczniejsza – około 44 000 osobników). Najbliżej spokrewnionym z żyrafą gatunkiem jest okapi leśne, który żyje w gęstych lasach Afryki Środkowej i na pierwszy rzut oka przypomina połączenie żyrafy z zebrą. Zresztą sama żyrafa w przeszłości również była definiowana jako zwierzę łączące w sobie cechy innych zwierząt: wielbłąda (budowa ciała) oraz lamparta (ubarwienie). W języku angielskim funkcjonowała nawet nazwa camelopard (od angielskich słów: camel – wielbłąd oraz leopard – lampart). O długiej szyi Najbardziej charakterystyczną częścią ciała żyrafy jest ponad dwumetrowa szyja. To ona powoduje, że twiga jest nie tylko najwyższym lądowym ssakiem, ale również największym z przeżuwaczy żyjących aktualnie na Ziemi. Pomimo ekstremalnej długości jej szyja składa się z takiej samej liczby kręgów (7), co szyja większości ssaków. Różni je długość. U żyrafy każdy krąg szyjny ma około 28 cm i jest kilkanaście razy dłuższy niż na przykład u człowieka. Szyja żyrafy jest niewątpliwym atutem podczas zdobywania pożywienia, które znajduje się wysoko na drzewach i jest niedostę…

odkryj-afryke21-1df1f44.jpeg
width: 1920
height: 1280

Biegające hipopotamy
type: item
date: 2020-11-05T00:11:37.000Z
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
subject: Wolny czas
description: Słowo hipopotam wywodzi się z greckiego ‘ἱπποπόταμος/hippopótamos’ oznaczającego „rzecznego lub wodnego konia”.
encoded: Materiał powstał we współpracy z marką Kinder Niespodzianka Zwierzęta te nie mają wiele wspólnego z końmi. Mają za to dużo cech wspólnych ze świniami, wielorybami, delfinami i morświnami. A bez wody nie byłyby w stanie przeżyć. Dlatego najczęściej spotykamy je na bagnach, w rzekach, jeziorach, a czasem nawet w oceanie, czyli wszędzie tam, gdzie mogą się schronić w wodzie przed ostrym słońcem Afryki. Hipcie to trzecie pod względem wielkości zwierzęta lądowe na świecie. Większe od nich są tylko słonie oraz nosorożce białe. Waga samca hipopotama (większego z dwóch gatunków) wynosi przeciętnie około 1,5 tony chociaż zdarzają się osobniki ważące ponad 2, a nawet 4 tony. Te największe rozmiary osiągają samce trzymane w ogrodach zoologicznych. Zdecydowanie mniejsze są hipopotamy karłowate (waga nie przekracza 300 kg, a długość 175 cm). Ze względu na rozmiary, siłę oraz często nieprzewidywalną agresję uważane są za jedne z najniebezpieczniejszych zwierząt świata. Pomimo, że kiboko (hipopotam w języku suahili) nie jest wymieniany wśród ssaków należących do Wielkiej Afrykańskiej Piątki – to właśnie z powodu agresji ze strony hipopotamów w Afryce ginie rocznie około 500 osób – najwięcej w porównaniu z ofiarami innych dużych zwierząt lądowych. Kiboko w Afryce Hipopotamy żyją w 29 krajach Afryki, a aktualna liczebność tych zwierząt wynosi pomiędzy 120 000 a 150 000 osobników. Zdecydowanie przeważają te największe i najlepiej poznane hipopotamy zwane nilowymi. Najliczniej występują w Zambii (około 40 000) oraz w Tanzanii (około 25 000). Hipopotamów karłowatych żyjących wyłącznie w Liberii, Sierra Leone, Gwinei oraz na Wybrzeżu Kości Słoniowej jest zdecydowanie mniej (około 2 000 sztuk). Ciekawostki z życia hipopotama Wygląd zewnętrzny hipopotamów nie pozwala na łatwe odróżnienie samca od samicy. Obserwacja tych zwierząt pozwala nam zwrócić uwagę na kilka ciekawych cech w wyglądzie oraz charakterystyczne zachowania. Jakie? Na przykład spędzając większość dnia w wodzie, w grupach l…

odkryj-afryke-079704e.jpeg
width: 1920
height: 1280

Goryle w zieleni
type: item
date: 2020-10-21T04:53:50.000Z
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
subject: Travel
description: Goryl jest afrykańskim przedstawicielem ssaków naczelnych z rodziny człowiekowatych.
encoded: Materiał powstał we współpracy z marką Kinder Niespodzianka Oprócz niego zaliczamy do niej szympansa, azjatyckie orangutany oraz człowieka. Goryle dzielimy na dwa gatunki: goryle zachodnie oraz goryle wschodnie. Najliczniejszy podgatunek (około 320 000 osobników) zachodniego goryla nizinnego spotkamy w państwach Afryki Zachodniej, na przykład w Gabonie, Kamerunie, Gwinei Równikowej i Kongo. Zdecydowanie mniejsza jest populacja goryla wschodniego. We wschodnich rejonach Demokratycznej Republiki Konga spotkamy około 3 800 największych goryli Grauera, a w górach Wirunga na styku trzech państw: Ugandy, Rwandy i Demokratycznej Konga oraz w Parku Narodowym Nieprzeniknionego Lasu Bwindi w Ugandzie zobaczymy ponad 1 000 goryli górskich. W lasach w pobliżu granicy pomiędzy Kamerunem i Nigerią można zobaczyć również około 300 goryli Cross River, najmniej licznego podgatunku goryla zachodniego. Rodzina goryli Przeciętna rodzina goryli liczy około 10 osobników, chociaż znane są stada o liczebności przekraczającej 60 zwierząt. Grupie przewodzi dominujący dorosły samiec, zwany „silverback”, ze względu na krótkie białe włosy znajdujące się na grzbiecie. Oprócz niego w stadzie może być również podporządkowany „silverback” (często brat lub dorosły syn), kilku dorastających samców (w wieku 8 – 12 lat) zwanych „blackback” oraz dorosłe samice wraz z potomstwem. Goryle nie są zwierzętami terytorialnymi, chociaż nie przemieszczają się na większe odległości. Obszar ich występowania determinowany jest występowaniem pożywienia. Większość małp spędza swój czas w lasach na niezbyt dużych wysokościach. Jedynie goryle górskie spotykane są w lasach położonych powyżej 2 200 m n.p.m. Jeśli zwierzęta opuszczają las, dzieje się to jedynie wtedy, gdy wędrują w poszukiwaniu jedzenia. To, co jedzą uzależnione jest od pory roku oraz terytorium, na którym się znajdują. Na dietę składają się przede wszystkim owoce, zielone części różnych roślin, nasiona i kora drzew. Szacuje się, że goryle zachodnie spoży…

goryl3-04fb91d.jpeg
width: 1920
height: 1280

Simba z Afryki, lew afrykański to jeden z pięciu przedstawicieli Wielkiej Afrykańskiej Piątki
type: item
date: 2020-10-15T03:24:40.000Z
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
subject: Travel
description: Pozostałe gatunki zaliczane do tej grupy to afrykański słoń sawannowy, bawół afrykański, nosorożec czarny oraz lampart.
encoded: Materiał powstał we współpracy z marką Kinder Niespodzianka Potocznie pod tym pojęciem rozumiemy pięć najgroźniejszych zwierząt Afryki, chociaż pierwotnie określenie, które zostało wymyślone przez myśliwych polujących w Afryce oznaczało pięć najbardziej walecznych i sprawiających najwięcej problemów podczas polowania ssaków afrykańskich. Czy rzeczywiście to są najgroźniejsze zwierzęta na kontynencie? Okazuje się, że jest to tylko częściowo prawda. Znacznie bardziej niebezpieczne są hipopotamy, a nawet komary. To z ich strony i z powodu chorób, które roznoszą ginie znacznie więcej ludzi na Czarnym Lądzie. Ale to właśnie zwierząt z Wielkiej Piątki najczęściej szukamy podczas safari w Afryce. A spotkanie z simbą (lew w języku suahili) zawsze wzbudza ogromne emocje, szczególnie wtedy, gdy pamiętamy wzruszający film „Król Lew”, w którym głównym bohaterem jest właśnie lew o imieniu Simba. Świat lwów Populacja lwów żyjących na wolności wynosi aktualnie ponad 20 000. Można je spotkać w ponad dwudziestu państwach, głównie na wschodzie oraz na południu Afryki (lwy afrykańskie), a także w Azji (lwy azjatyckie) w indyjskim Parku Narodowym Gir. Dawniej ssaki te występowały również w pozostałych rejonach Afryki, na Bliskim Wschodzie, w Ameryce Północnej i Południowej, w większej ilości miejsc w Azji, a nawet w Europie. Szczątki wymarłych około kilkunastu tysięcy lat temu lwów jaskiniowych odnaleziono również w wielu regionach naszego kraju, między innymi w Tatrach, Sudetach i na Wyżynie Krakowsko – Częstochowskiej. Kolory lwa Lwy są jednym z największych aktualnie żyjących ssaków z rodziny kotowatych (większe są tylko tygrysy). Waga dorosłych samców wynosi nawet 230 kg, a długość ciała mierzona od głowy do ogona zwieńczonego włochatym końcem podobnym do pędzla dochodzi do 310 cm. Są one wyraźnie większe od samic. Lwy mogą być srebrzysto – szare, żółte, pomarańczowo - brązowe, a nawet ciemnobrązowe. W rezerwacie Timbavati w RPA można też spotkać niezwykle rzadkie naturalnie białe …

odkryj-afryke-70fc26b.jpeg
width: 1920
height: 1280

Tembo znaczy słoń. Czego nie wiesz o tych sympatycznych olbrzymach?
type: item
date: 2020-10-07T22:37:24.000Z
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
subject: Travel
description: Słonie to największe zwierzęta lądowe na świecie. Wiemy o tym niemal wszyscy. Często jednak nie wiemy, że na świecie żyją trzy różne gatunki tych ssaków: afrykańskie słonie sawannowe, afrykańskie słonie leśne oraz słonie azjatyckie.
encoded: Materiał powstał we współpracy z marką Kinder Niespodzianka Przedstawiciele tego pierwszego gatunku – afrykańskich słoni sawannowych – są zdecydowanie najwięksi i najliczniejsi. Ich masa osiąga nawet 7 ton, a wysokość przekracza 330 cm. Spotkamy je głównie na sawannach, w buszu i w niezbyt gęstych lasach południowej oraz wschodniej Afryki, chociaż żyją również w wielu innych afrykańskich krajach. W języku suahili nazywane są tembo lub ndovu. Rodzina słoni Słonie żyją w stadach, w których każdy osobnik jest ze sobą spokrewniony. Grupie przewodzi zwykle najstarsza samica, zwana matriarchą. Oprócz niej w rodzinie jest kilka młodszych samic oraz ich potomstwo w różnym wieku. Średnio co 4 lata samice rodzą jedno słoniątko ważące nawet 100 kilogramów, które już po kilku godzinach potrafi samodzielnie chodzić. Samce opuszczają rodzinne stado po 10 roku życia i od tego czasu wędrują osobno lub w grupie kilku osobników płci męskiej. W przeciwieństwie do samców samice zazwyczaj pozostają w grupie. Słonie żyją mniej więcej 70 lat. Będąc w podeszłym wieku często tracą zęby oraz możliwość ich regeneracji, co powoduje, że nie mogą jeść. Dlatego właśnie jedną z przyczyn ich śmierci jest głód. Trąba, czyli nos Oprócz dużych rozmiarów najbardziej charakterystyczna u słoni jest głowa, a w zasadzie to, co na głowie możemy znaleźć, czyli trąba, uszy i ciosy. Największe zainteresowanie wzbudza słoniowa trąba, czyli nos. Za jej pomocą słonie oddychają, wąchają, wydają dźwięki oraz używają jej do pieszczot. To jednak nie wszystko. Trąba jest jednym z najważniejszych słoniowych organów. Nie znajdziemy w niej kości, ani nadmiaru tłuszczu. Jest za to niezwykle umięśniona (składa się z ponad 150 000 powięzi mięśniowych), co pozwala na precyzyjne wykonywanie wielu czynności. Słonie mogą podnieść za pomocą nosa, zarówno niewielki listek, jak i przedmioty ważące ponad 350 kg. Z racji swojej długości (około 2 metrów) trąba pozwala na zrywanie wysoko rosnących roślin, a także dotarcie do wody, zna…

odkryj-afryke25-e9d5160.jpeg
width: 1920
height: 1280

Kinder wprowadza Applaydu − nową aplikację mobilną, która ożywia zabawki poprzez zastosowanie rzeczywistości rozszerzonej
type: item
date: 2020-09-22T11:01:40.000Z
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
subject: Travel
description: Kinder wprowadza Applaydu, nową aplikację mobilną tworzoną wspólnie z pedagogami z Uniwersytetu Oksfordzkiego, która poprzez rozszerzoną rzeczywistość przenosi użytkowników do zabawnego świata wyobraźni, w którym królują ożywione zabawki z Kinder Niespodzianki.
encoded: View Ediplayer on the source website Applaydu to aplikacja typu edurozrywka, która uczy poprzez zabawę. Została opracowana we współpracy z francuskim producentem gier Gameloft for brands. Ma ona na celu zachęcić rodziców i ich dzieci do wspólnego, wzmacniającego więzi spędzania czasu, w trakcie którego będą oni mogli razem bawić się i odkrywać nowe doświadczenia. W procesie tworzenia aplikacji uczestniczył Wydział Pedagogiczny Uniwersytetu Oksfordzkiego, zapewniając twórcom naukowe wsparcie. Applaydu oferuje nowe, pochłaniające możliwości przeżywania i doświadczania adresowane do dzieci w wieku od czterech do dziewięciu lat. Środowiska, postacie i opowieści są przemyślane i zbudowane tak, aby pobudzać wyobraźnię dzieci i stymulować ich zdolność do uczenia się nowych rzeczy. Użytkownicy Applaydu mogą cieszyć się grami, historyjkami interaktywnymi oraz wieloma innymi atrakcjami! Nowa aplikacja mobilna Applaydu zapewnia również przyjazne dla rodziny, bezpieczne i kontrolowane środowisko, wolne od reklam i zakupów w aplikacji, a także funkcje kontroli rodzicielskiej, takie jak raportowanie aktywności i możliwość wyboru poziomu trudności, aby zapewnić rodzicom poczucie bezpieczeństwa. Aplikacja została zaprojektowana w taki sposób, aby mogła być używana przez całą rodzinę, a rodzice mogli być pewni, że zostały wdrożone odpowiednie zabezpieczenia gwarantujące dzieciom bezpieczną zabawę. Kinder, w celu opracowania aplikacji, nawiązała współpracę z firmą Gameloft for brands − liderem w tworzeniu aplikacji z grami promujących marki − która udostępniła swoją wiedzę i doświadczenie z zakresu gier, technologii, grafiki komputerowej i animacji 3D. Natomiast Wydział Pedagogiczny Uniwersytetu Oksfordzkiego przekazał Kinder zestaw wytycznych, które pomogły stworzyć aplikację, mającą na celu wsparcie rozwoju dzieci poprzez opracowanie gry, która wykorzystuje i rozwija umiejętności poznawcze, w tym z zakresu matematyki, zdolności motorycznych, czytania i pisania oraz zapamiętywania. …

aplikacja-ferrero-2dc18c2.jpeg
width: 1200
height: 800

Kraska – najbarwniejszy ptak w Polsce. Niedługo może zniknąć z naszych lasów
type: item
date: 2020-09-11T07:43:05.000Z
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: Edukacja
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
subject: zagrożone gatunki
subject: zwierzęta
description: Kraska to jeden z najbarwniejszych ptaków, jakie możemy spotkać w Polsce. Dawniej pospolity, a obecnie skrajnie nieliczny ptak lęgowy, którego populacja w naszym kraju liczy mniej niż 50 par, na zachodzie praktycznie już nie występuje. W Europie Środkowej cała populacja liczy nie więcej niż tysiąc par lęgowych.
encoded: Materiał powstał we współpracy z marką Kinder Niespodzianka Słowo kraska w epoce baroku znaczyło tyle co „piękność” i najczęściej odnosiło się wprost do pięknej kobiety. Znaczenie kraski zmieniało się na przestrzeni wieków, ale zawsze nawiązywało do czegoś barwnego, pięknego i zachwycającego. Do dziś w języku rosyjskim oznacza barwę lub farbę. Pierwsze wzmianki o krasce jako nazwie ptaka, pochodzą z 1584 roku. W rodzinie krasek znajduje się 12 gatunków ptaków, które żyją w tropikalnych rejonach Afryki, Azji i Australii. Na sawannach i terenach pozbawionych drzew prowadzą osiadły tryb życia. Znany jest wyjątek – kraska, która przystosowała się do rozmnażania w klimacie umiarkowanym. W Afryce spędza większą część swojego życia, przylatując do Europy jedynie na trzy miesiące, aby wychować swoje potomstwo. Kraski korzystają z dwóch korytarzy powietrznych. Pierwszy jest krótszy, ale zdecydowanie bardziej niebezpieczny. Ptaki przelatują wprost nad Saharą oraz Morzem Śródziemnym. Druga trasa zdecydowanie dłuższa, ale bezpieczniejsza, prowadzi wzdłuż wybrzeża Atlantyku lub Oceanu Indyjskiego. Kraski poznają przyszłych partnerów podczas długich afrykańsko-europejskich wędrówek. Wybór dokonywany jest na podstawie podobieństwa cech zewnętrznych. Każda z płci chce mieć partnera jak najbardziej podobnego do siebie i równie zaangażowanego w wychowywanie potomstwa. Zaobserwowano, że im bardziej ptaki są do siebie podobne, tym są sobie wierniejsze. Nie ma wątpliwości co do tego, że miłość spotyka kraski w podróży, a najważniejszą rolę w ocenie partnera odgrywa barwa upierzenia, która uzależniona jest od zawartości barwników (karotenoidów i melanin) oraz mikrostruktury samych piór. Patrząc na kolor głowy samca, potencjalna partnerka jest w stanie przewidzieć jak dobrym będzie on ojcem. Skutecznie wyczuwa, ile czasu w przyszłości poświęci on na wysiadywaniu jaj oraz karmieniu piskląt. Podczas wyboru samicy, samiec dokładnie przygląda się jej ubarwieniu grzbietu, co przekłada się na o…

kraska9-a00aef6.jpeg
width: 1920
height: 1440

Plemiona Afryki. Które z nich wciąż istnieją i jak wygląda ich życie?
type: item
date: 2020-08-18T12:42:06.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: afryka
subject: masajowie
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
subject: plemiona
subject: Travel
description: Dzikie plemiona Afryki to zjawisko, które zdaje się przepadać w odmętach przeszłości. Do dziś mieszkają tam społeczności mocno odizolowane od reszty świata i od wielu setek, jeśli nie tysięcy lat żyjące według niezmiennych zasad. Do większości z nich trudno jest dotrzeć. Inne są bardzo łatwo dostępne, choć trudno już nazwać je „dzikimi”. Oto kilka tradycyjnych afrykańskich ludów, które warto poznać.
encoded: Dzikie plemiona Afryki: o których istnieniu wiemy? Dzikie plemiona Afryki niejednokrotnie zamieszkują tereny, do których trudno jest się dostać drogą lądową. Aby do nich dotrzeć, trzeba podróżować przez wiele dni, a drogi często stają się nieprzejezdne. W niektóre regiony zamieszkane przez ludzi da się dotrzeć jedynie drogą wodną, płynąc wzdłuż afrykańskich rzek. Nieznana przyroda i trudy podróży to główne przyczyny, dla których plemiona żyjące a Afryce pozostały do dziś tak mocno odizolowane. Problemem w bezpośrednich spotkaniach może być też bariera kulturowa. Dlaczego dzikie plemiona Afryki są tak fascynujące? Według etnologów na świecie żyje dziś przynajmniej kilkadziesiąt plemion, które nie utrzymują kontaktów z cywilizacją i kulturą, którą znamy my. Ich życie jest całkowicie odmienne od naszego i często nie zmieniło się od wielu setek lat. Przymiotnik „dziki” może kojarzyć się pejoratywnie, ale w rzeczywistości oznacza jedynie, że dane plemię nigdy nie próbowało nawiązywać kontaktu z resztą świata. Niełatwo jest docierać do plemion żyjących w dzikich afrykańskich odstępach. To wyzwanie, której podejmują nieliczni podróżnicy. Niektóre z tych ludów zostały jednak poznane dostatecznie, byśmy mogli powiedzieć że możemy opisać choćby podstawy ich zwyczajów i kultury. Oto pięć ciekawych plemion żyjących w Afryce prowadzących życie zdecydowanie odmienne od naszego. Dzikie plemiona Afryki: Masajowie Dzikie plemiona Afryki są lepiej lub gorzej poznane. Masajowie należą do zdecydowanie lepiej znanych. Żyją na terenie Kenii oraz częściowo północnej Tanzanii, poza granicami państw – to autochtoni, czyli rdzenni mieszkańcy z tych regionów. Ich społeczność liczy około 993 tys osób. Porozumiewają się w języku Maa, choć wielu z nich uczy się także suahili i angielskiego. Masajowie żyją w społecznościach zwanych kohortami. Mieszkańcy wiosek przemieszczają się, wypasając zwierzęta (bydło). Struktura społeczności stawia na szczycie najstarszych członków plemienia, jako najbardzi…

dzikie-plemiona-afryki-ktore-z-nich-znamy-i-jak-wyglada-ich-zycie-fot-getty-images-10a81fe.jpeg
width: 2126
height: 1410

Ghana, czyli Afryka dla początkujących
type: item
date: 2019-11-06T03:00:00.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: afryka
subject: ghana
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
subject: podróże
subject: religie
subject: ryszard kapuściński
subject: Travel
subject: wierzenia
description: W czasie mojego afrykańskiego stypendium spotkałam prawdziwego króla Aszanti, święte małpy i najbardziej szykownych studentów na świecie
encoded: Co przypomina dworzec autobusowy w Akrze? Najbardziej przypomina tabor wielkiego cyrku, który zatrzymał się na krótki postój. Jest kolorowo i rozbrzmiewa muzyka. Autobusy są podobne raczej do wozów cyrkowych niż do luksusowych „pulmanów”, które suną po szosach Europy i Ameryki. Te w Akrze to jakby ciężarówki o drewnianych nadwoziach, które mają dach oparty na słupkach. Dzięki temu, że nie ma ścian, w czasie jazdy chłodzi nas zbawienny przewiew – tak drogę do Kumasi opisywał w Hebanie najlepszy polski reportażysta Ryszard Kapuściński. A teraz to ja jadę do Kumasi. Mam spędzić tam najbliższe siedem tygodni, w czasie których będę z ramienia studenckiej organizacji AIESEC szykować cykl szkoleń dla afrykańskich studentów. Z dwoma walizkami, ogromnym kapeluszem słomkowym i kremem przeciwsłonecznym z największym istniejącym filtrem w kieszeni czekam na autobus na dworcu autobusowym w Akrze. Od przylotu z Polski, czyli od wczoraj, cały czas myślę o Hebanie. I o tym, jak bardzo tamte opisy różnią się od tego, co widzę. Mijam biurowce, szklane domy i pole golfowe na obrzeżach miasta. Zaglądam do kawiarni, restauracji, eleganckich sklepów. Wszystko jest takie nowe i zadbane. Normalne. Dlaczego wyobrażałam to sobie zupełnie inaczej? Gdzie te kolorowe, cyrkowe furmanki przepełnione dzikimi zwierzętami i owocami, o których pisał Kapuściński? Zamiast ciężarówek z drewnianym podwoziem czeka na mnie klimatyzowany autokar. Żadnych problemów z przewiewem. Dwie rzeczy się jednak z opisami Kapuścińskiego zgadzają. Po pierwsze: napisy. Są wszędzie, na każdym wolnym kawałku przestrzeni autobusu, i zawsze dotyczą Boga, powinności, zakazów i moralnych pouczeń. Po drugie: rozkład jazdy, a raczej jego brak. Na pytanie: „Kiedy odjedzie autobus?”, zdumiony kierowca odpowiada: „Gdy się wszyscy zbiorą”. Czyli – jak się okazuje – za dwie godziny. Studencki szyk Droga za autobusem zaczyna się kurzyć. Krajobraz coraz bardziej przypomina ten stereotypowo afrykański. Coraz mniej budynków, drzew, ludzi…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/9a5c97c3d94628fde90a207aff6a3a9decabd1ce-ee704ed.jpeg
width: 2805
height: 1863

Afryka: Poznaj niezwykłych mieszkańców doliny Omo
type: item
date: 2019-05-13T05:00:00.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: afryka
subject: etiopia
subject: Lifestyle
subject: mursi
subject: Odkryj Afrykę Ferrero
subject: rzeka omo
subject: Shopping
subject: Sport
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: To miejsce wkrótce zniknie z map świata. Mimo że jest najbardziej dziewiczym etnicznie skrawkiem Afryki.
encoded: W dolinie Omo w Etiopii czas dawno się zatrzymał i wciąż nie ma ochoty gnać łeb na szyję jak w moim świecie. Kobiety Mursi cały czas ozdabiają wargi glinianymi krążkami, chłopcy Hamerów nadal muszą przeskoczyć po grzbietach byków, by stać się mężczyznami. Karo wciąż ma­lują nagie ciała kredą i ochrą w fanta­zyjne wzory, traktując je jako jedyne ubiory. A Dasanechowie robią ozdoby ze wszystkiego, co wypluwa z siebie w Afryce cywilizacja – ze śmieci, kapsli, pasków od zegarków, starych śrub. Dwadzieścia parę plemion, od paru do parunastu tysięcy osób każde. Razem około 200 tys. To jedyne z odwiedzonych przeze mnie miejsc na świecie (a podróżowałam po ponad 60 krajach na sześciu kontynentach), gdzie za przepaską na biodrach nie ma telefonu komórkowego. Po prostu nie ma gdzie ładować baterii, a słoneczne jeszcze tu nie dotarły. Tutejsze ludy żyją w chatach z żerdzi, słomy, liści. Śpią na skórach rozciągniętych na klepisku, tuż obok paleniska, na którym w jednym kotle gotuje się wspólną strawę. Uprawiają motyką pola, kopią w wyschniętych korytach rzek doły, by w porze suchej zdobyć wodę niezbędną do życia. I kilometrami noszą ją w plastikowych baniakach, choć zdarza się jeszcze, że i w glinianym dzbanie wyrabianym bez koła garncarskiego i wypalanym w ziemi. Dolina Omo wciąż idzie. Z targu na targ, z wioski do wioski, by sprzedać garstkę sorgo, dzban piwa, łyk kawy parzonej z łupin i liści kawowych, bo ziarno dla rdzennego mieszkańca doliny Omo jest po prostu za drogie. Podróż po dolinie Omo to dni przetelepane na wybojach i w pyle. Do niektórych plemion jedzie się dzień, czasami dwa. Do Karo kilkanaście godzin w 40-stopniowym skwarze, ale powitanie wynagradza cały trud. Wymalowani w zygzaki, kropki, paski, od stóp do głów Karo chętnie prowadzą do swych wiosek. Kobiety mają dodatkowo przebite dolne wargi długimi na kilkanaście centymetrów gwoździami. Dziwna to ozdoba, choć to nic w porównaniu do krążków wargowych Mursi. To najdziwniejszy lud doliny Omo. Dziewczynki Mursi …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ccc46f0fe418d4ce1710ba5faaf2a59f90e0a293-5ceb5f2.jpeg
width: 826
height: 549