National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T13:18:22.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Zwiedzanie Odessy zimą. 10 miejsc, które warto zobaczyć
items: Odessa. Co warto zobaczyć w tym portowym mieście? [PRZEWODNIK]
items: Odessa - alternatywny Krym?
items: Dlaczego lubię jeździć na Ukrainę
items: Krymskie klimaty

Zwiedzanie Odessy zimą. 10 miejsc, które warto zobaczyć
type: item
date: 2021-12-30T14:17:12.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: odessa
subject: podróże
subject: Travel
subject: ukraina
subject: Wolny czas
description: Plaża Arkadia, ulica Deribasowska, nadmorski bulwar ze słynnymi Schodami Potiomkinowskimi to w sezonie letnim najbardziej zatłoczone miejsca Odessy. Czy zimą, otulone mgłą i oświetlone świątecznymi lampkami, są równie urokliwe? Tak.
encoded: W tym artykule: Odessa zachwyca nawet zimą Atrakcje Odessy Zaplanuj wyjazd do Odessy Odessa wieczorową porą Odessa to młode miasto, liczy niewiele ponad 200 lat – opowiada przewodnik Borys Tynka – Jej budowę rozpoczęto w 1794 r. według projektu inżyniera Françoisa Sainte de Wollanta. Miasto jednak może pochwalić się całkiem długą listą imponujących zabytków. Te najważniejsze Tynka wymienia jednym tchem, są wśród nich: XIX-wieczny Pałac Woroncowów, klasycystyczny Pałac Aleksandra Potockiego, monumentalny budynek Hotelu Bristol z 1899 r. czy największa prawosławna cerkiew Odessy, czyli Sobór Przemienienia Pańskiego. Tę wyliczankę zresztą za chwilę uzupełnimy, spacerując po mieście, które zimą jest nieco wyludnione i spokojne, ale o senności – zwłaszcza wieczorami – nie może być mowy. Odessa zachwyca nawet zimą 1. Wzdłuż morza nie ciągnie się tu wprawdzie reprezentacyjna promenada typowa dla podobnie położonych miast, jest za to spacerowy bulwar i pokaźne, bo liczące prawie 200 stopni Schody Potiomkinowskie, od których rozpoczynamy przechadzkę po mieście. Patrzymy na pomnik z brązu francuskiego księcia Richelieu (pierwszego gubernatora Odessy) odzianego w rzymską togę, który jakby z lekką nieśmiałością wita w mieście wszystkich, którzy przed momentem pokonali schody. – To pierwszy pomnik w Odessie, dziś mieszkańcy umawiają się tu na randki – śmieje się mój przewodnik. 2. Spacer po Bulwarze Nadmorskim kończymy (wcześniej mijając budynek Ratusza i Pomnik Puszkina – pisarz bawił w mieście w 1823 r.) pod Pałacem Woroncowów, który powstał w 1830 r. według projektu sardyńskiego architekta Franciszka Boffo na zlecenie gubernatora Odessy Michaiła Woroncowa. Co ciekawe, budynek zbudowano w miejscu dawnej siedziby księcia Richelieu i tak spodobał się gubernatorowi, że Boffo dostał kolejne zlecenie – zaprojektować schody prowadzące z miasta do portu. Do Pałacu należy także odnowiona niedawno Kolumnada. To nie scena z bajki - tak wygląda jedno z kijowskich osiedli Comfort Town w K…

zwiedzanie-odessy-zima-10-miejsc-ktore-warto-zobaczyc-e41b3b7.jpeg
width: 960
height: 540

Odessa. Co warto zobaczyć w tym portowym mieście? [PRZEWODNIK]
type: item
date: 2020-08-17T11:46:48.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: odessa
subject: Travel
description: Odessa - czy warto tam pojechać? To trzecie co do wielkości miasto na Ukrainie oferuje wiele atrakcji turystycznych i z pewnością zachwyci nas swoim urokiem.
encoded: Odessa: gdzie leży? Nazwa miasta Odessa - pochodzi z czasów, gdy położona w jej miejscu warownia znalazła się w granicach Imperium Osmańskiego. Cały region nazwano wówczas YeniDunya (tur. Nowy Świat), a w wersji lokalnej – Jedysan. Oficjalnie jednak Odessa zyskała swoją nazwę dopiero w 1795 r. Gdzie jest Odessa? Sięgnijcie po mapę Morza Czarnego i spójrzcie na jego północnowschodnie wybrzeże. Tam właśnie znajdziecie Odessę i jej atrakcje. To miasto portowe o bardzo bogatej historii, obfitujące w zabytki i atrakcje turystyczne. Jeśli wolicie wytropić nasz cel podróży na mapie Ukrainy, interesować was będzie południowy wschód, blisko granicy z Rumunią. Zaskoczeni? Tak, tak, Ukraina graniczy nie tylko z Polską, Rosją i Białorusią. Przez wieki w Odessie plątały się i mieszały różne nurty kulturowe z wielu stron świata. Odessa ma dwa miasta partnerskie w Polsce. Partnerskie, czyli takie, których lokalne samorządy, szkoły i organizacje pozarządowe współpracują ze sobą przy różnych działaniach edukacyjnych, gospodarczych czy turystycznych. Pierwszym polskim miastem partnerskim jest – jak na miasto portowe przystało – Gdańsk. Drugim Łódź. Wśród innych portów, z którymi Odessa nawiązała taką współpracę, warto wyróżnić Split (Chorwacja), Hajfę (Izrael) czy Vancouver (Kanada). Odessa: historia Ludzie osadzali się w miejscu, gdzie obecnie znajduje się Odessa, już 16 tys. lat temu. Pierwsze pisemne wzmianki o osadnictwie w tej okolicy pochodzą ze starożytnych dokumentów greckich z V w. p.n.e. Powstało wtedy kilka greckich osad w tym rejonie, a właściwie małych wiosek, których mieszkańcy łowili ryby, uprawiali zboża, a także handlowali. W naszej erze ziemie odeskie przechodziły z rąk do rąk między kolejnymi plemionami koczowniczymi. Zaczęli Goci, po nich przyszli Hunowie, Awarzy i Madziarowie. W XVI w. powstała tu tatarska twierdza Chadżibej pod zwierzchnictwem Chanatu Krymskiego. Później przez jakiś czas ziemie te należały do Wielkiego Księstwa Litewskiego, związanego unią z Pol…

odessa-co-warto-zobaczyc-w-tym-portowym-miescie-fot-getty-images-4730e6f.jpeg
width: 2121
height: 1414

Odessa - alternatywny Krym?
type: item
date: 2014-09-04T06:00:00.000Z
creator: Anna Szczypczyńska
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: architektura
subject: krym
subject: morze czarne
subject: odessa
subject: ukraina
description: Wygląda na to, że Odessa wróciła do łask
encoded: „Stolicę humoru”, „Perłę Morza Czarnego”, jak nazwał Odessę Modest Tabacznikow w swojej piosence, od nowa w tym roku odkrywają tysiące Ukraińców. Z powodu trudnej sytuacji w kraju, spragnieni morza urlopowicze musieli znaleźć alternatywę dla Krymu. Aktualnie jedynym ukraińskim miastem połączonym z Morzem Czarnym jest Odessa, dlatego w te wakacje jest szczególnie oblegana. Oprócz portu o długiej historii i - co oczywiste - plaż, miasto oferuje szereg innych atrakcji. Pierwsze wrażenie? Kontrasty. Odnowione centrum błyszczy w słońcu, ale już kilka kroków poza jego granicami, domy bardziej przypominają ruiny. Wróćmy jednak do odeskich pereł. Koniecznie należy zobaczyć, czy raczej przejść, słynne liczące sobie 192 stopnie, Schody Potiomkinowskie. Jeżeli kogoś przeraża ta wspinaczka, to bez obaw może skorzystać z darmowego wagonika na szynach. Na górę warto wjechać, ponieważ na samym jej szczycie znajduje się pomnik pierwszego gubernatora Odessy – księcia Richelieu. Na miejscu jego dawnej siedziby wybudowano Pałac Woroncowców, który jest kolejną atrakcją na Bulwarze Nadmorskim. Mijając Teatr Opery i Baletu trudno nie zatrzymać się na chwilę. Neobarokowy budynek przetrwał dwa pożary i za każdym razem był odnawiany. Innym, ale również interesującym miejscem kultury jest filharmonia. Ciekawa architektonicznie, zarówno wewnątrz, jak i zewnątrz budynku. Tym, którym znudzi się podziwianie miejskiej architektury, Odessa oferuje podmiejską wycieczkę - spacer po katakumbach. W podziemiach do dziś prowadzone są prace wydobywcze wapienia. Całe szczęście część tuneli jest dostępna dla zwiedzających.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/78ebd0f05d0a08e4898aed5397bb6f3929d656ae-afdba15.jpeg
width: 1000
height: 662

Dlaczego lubię jeździć na Ukrainę
type: item
date: 2012-07-14T05:00:00.000Z
creator: Andrzej Łomanowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: dniepr
subject: kijów
subject: komunizm
subject: krym
subject: Kultura
subject: odessa
subject: piłka nożna
subject: podróże
subject: tradycje
subject: ukraina
subject: wschód
subject: zsrr
description: Euro 2012 rozbudziło w Polakach ciekawość i zachęciło do odwiedzenia naszego wschodniego sąsiada. Zanim wybierzesz się na wycieczkę, przeczytaj nasz cykl na Zielonej Ukrainie!
encoded: Tu jest wszystko i wszyscy. Góry są takie jak u nas – tylko większe, rzeki takie jak u nas – tylko szersze i dłuższe, na południu jeszcze można znaleźć prawdziwie ukrainny step. Kawał historii i kultury Polski, a także Rosji, najsłynniejsze miejsca judaizmu, najpiękniejsze świątynie „greckie” (czyli unickie i prawosławne), Niemcy, Czesi, Grecy, Tatarzy, Bułgarzy, Węgrzy i współcześni Asyryjczycy (pierwotni mieszkańcy Bliskiego Wschodu) oraz ich mafia w Kijowie... Legendarne skalne miasta na Krymie i scytyjskie kurhany w stepie, wokół których bez przerwy kraza poszukiwacze skarbów. Chasydzi w Berdyczowie i wspaniałe świątynie prawosławia: Ławra Peczerska w Kijowie i Ławra Poczajowska na Wołyniu. Ciepłe Morze Czarne z legendarnymi plażami na Krymie, „Odessa-Mama” i śnieżne Karpaty. Wszyscy czuja się tu u siebie i wszyscy odcisnęli jakiś ślad w ukraińskiej ziemi. Czasami żeby ten ślad na ziemi zobaczyć, trzeba się dobrze nachodzić i przypatrzeć. Niestety przez środkową i wschodnią Ukrainę przetoczył się walec sowietyzacji, miażdżąc ludzi i zabytki. Większość tamtejszych miast wygląda jak odbita z jednej sztancy. Ale nawet okres „niekultury” zostawił ślady, jakich nie spotkamy w Polsce – na przykład gigantyczny pomnik Matki Ojczyzny, jakby zawisły nad Kijowem, czy samo centrum ukraińskiej stolicy w stylu „stalinowskiego empire’u”. Za to na zachodniej Ukrainie nie trzeba się specjalnie wysilać: gdzie spojrzeć, tam zabytki i dzika przyroda – choćby w Karpatach, na Zakarpaciu czy nad Dniestrem. Wszędzie pełno polskich śladów, których nikt na Ukrainie nie ścierał. Pomnik Mickiewicza w centrum Lwowa ma i zawsze miał na cokole polski napis: Wieszczowi – naród. Można jeździć na Ukrainę w podróż sentymentalną – po dawnych Kresach. Nie zabraknie polskich zamków, pałaców, dworków do oglądania. Ale wtedy można przegapić inne atrakcje, choćby tak egzotyczne jak... zamek templariuszy (tak, tak, tych samych), a właściwie jego ruiny w zakarpackim Serednie (między Mukaczewem a Uzhorode…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/323934943e1c28976ebc97fc9a32ea70680827fa-c268474.jpeg
width: 1000
height: 1000

Krymskie klimaty
type: item
date: 2009-03-29T17:04:54.000Z
creator: Agnieszka Budo
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: lwów
subject: odessa
subject: sewastopol
subject: ukraina
description: Podróż koleją za wschodnią granicę sama w sobie jest przygodą. Im bliżej Krymu, tym bardziej egzotycznie.
encoded: Rusz na Ukrainę: Lwów, Odessa, Symferopol, Ałupka, Jałta Bachczysaraj, Sewastopol, Jałta, Odessa Długość: 4400 km Czas: 15 dni Pociąg relacji Warszawa–Odessa zwalnia, by po chwili się zatrzymać. Jest trzecia w nocy. Przespałam zaledwie godzinę na twardej, wąskiej desce obciągniętej pseudoskórzanym materiałem. Z dolnej kuszetki dochodzą odgłosy chrapania. Klimatyzacja włącza się co pół godziny. Nagle tuż przy mojej głowie rozlega się pukanie w okno. Unoszę się niechętnie, odsuwam zasłonkę i widzę roześmianą twarz mojego męża. Na migi pokazuje, że mam wysiąść. Stoimy na malutkiej stacyjce gdzieś na Ukrainie. Widok jest tak surrealistyczny, jakby został wyjęty z filmu Felliniego. W pobliżu nie widać zabudowań, a mimo to na peronie uwijają się tubylcy. Z rozstawionych kramów i straganów dolatuje do mnie zapach pieczonych szaszłyków. Kobieciny sprzedają z wiklinowych koszy suszone i wędzone ryby, sery, pierożki i pulchne bułeczki. Nie brakuje samogonu i wina domowej roboty. Po peronie biegają dzieci i namawiają podróżnych do kupienia plastikowych kogucików-gwizdków. Konduktorzy w szeroko rozpiętych koszulach witają się z niektórymi „tubylcami” jak ze starymi znajomymi. Piją jedną setkę za drugą. Na jedynej na peronie latarni wisi głośnik, do którego ktoś podłącza trzeszczący magnetofon i już po chwili słychać ckliwy śpiew kobiety. Siadam na pustej skrzynce i zjadam ogromną porcję mięsiwa zakupionego za dolara (w cenę jest też wliczona setka wódki). Brodaty mężczyzna bez koszuli, za to w konduktorskiej czapce, objaśnia mi, że takie zamieszanie ma tu miejsce raz w tygodniu. Za to, co ludzie zarobią tej jednej nocy, żyją cały następny tydzień. Po godzinie ruszamy dalej. Nie ma sensu iść spać, bo jak poinformowała nas rządząca twardą ręką „wagonowa”, o piątej robi pobudkę, dziesięć minut później roznosi kawę i herbatę, a o szóstej stajemy w Odessie. Siedzimy więc na korytarzu i skubiemy kiść drobnych, słodkich winogron kupionych tuż przed odjazdem od jednej z peronowych babć…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5246154d9d45cf5d592810db85668130c93db042-57c0046.jpeg
width: 425
height: 282