Tylko dla odważnych: 5 najlepszych plaż nudystów – Sprawdź, gdzie można się obnażyć!
Najlepsze plaże nudystów na świecie przyciągają podróżników pragnących wolności, natury i słońca bez ograniczeń. Choć nie brakuje kontrowersji wokół nagości w miejscach publicznych, wiele z tych plaż cieszy się statusem kultowych. Sprawdź, gdzie można bez skrępowania opalać się nago — legalnie i bezpiecznie.
Spis treści: Haulover – Miami, USA Plaża Guvano – Cinque Terre, Włochy Cap d’Agde – Francja Plage de Tahiti – Saint-Tropez, Francja Samurai Beach – Australia Choć nagość w przestrzeni publicznej wciąż budzi emocje, plaże nudystów od lat mają swoich zagorzałych zwolenników. Dla wielu osób to nie tylko forma relaksu, ale i manifestacja akceptacji własnego ciała oraz styl życia w zgodzie z naturą. Niedawno opisywaliśmy parę, która nago podróżuje po świecie. Najbardziej znane plaże dla nudystów oferują nie tylko spektakularne krajobrazy i krystalicznie czystą wodę, ale też komfortową infrastrukturę oraz atmosferę pełną swobody i szacunku. Poniżej opisujemy 5 miejsc, które na całym świecie uchodzą za raj dla naturystów. Haulover – Miami, USA Haulover Beach w Miami na Florydzie to jedna z najsłynniejszych plaż nudystów w Stanach Zjednoczonych i zarazem jedna z najbardziej rozpoznawalnych na świecie. Co roku odwiedzana jest przez setki tysięcy turystów, a strój kąpielowy jest tam całkowicie opcjonalny. Szeroka, piaszczysta plaża nie funkcjonuje „na dziko” – działa legalnie, w ramach lokalnych regulacji. Wyposażona jest w infrastrukturę dla plażowiczów oraz nadzorowana przez ratowników. Granice strefy nagości wyznaczają wyraźne tablice ostrzegawcze: „Uwaga! Za tym punktem możesz napotkać nagich plażowiczów”. Plaża Guvano – Cinque Terre, Włochy Plaża Guvano na riwierze liguryjskiej, w pobliżu miejscowości Corniglia, to jedno z najbardziej ukrytych miejsc dla miłośników naturyzmu. Dojście do niej nie jest proste – prowadzi przez tajemniczy tunel wykuty w litej skale, pogrążony w całkowitej ciemności. Latarka to obowiązkowe wyposażenie każdego, kto chce pokonać tę trasę po stromych schodach i pagórkach. Na miejscu strój kąpielowy jest opcjonalny, a nagroda za wysiłek to niezwykły widok: lazurowe morze, monumentalne klify i kamienista plaża, którą wielu określa mianem Zaginionego Świata – tyle że zamiast dinozaurów spotkamy tu przyjaznych nudystów. Guvano wciąż pozostaje poza głównym szlakiem turystycznym, co czyni ją prawdziwym rajem dla wtajemniczonych. Warto pamiętać, że okoliczne Cinque Terre właśnie zmieniło zasady zwiedzania. Cap d’Agde – Francja To miejsce bywa określane mianem stolicy światowego naturyzmu – i nie bez powodu. Nagość nie jest tu wyborem, lecz zasadą, obowiązującą nie tylko na plaży, ale również w całym miasteczku Village Naturiste, gdzie ubranie pozostaje wyłącznie opcjonalne. Nagich ludzi można spotkać wszędzie – na ulicach, w restauracjach, a nawet w sklepach. Wybierając się do Cap d’Agde, trzeba mieć pełną świadomość jego specyfiki. To miejsce wyłącznie dla osób gotowych na pełną swobodę – jeśli szukasz plaży z luźniejszymi zasadami dotyczącymi stroju, ten francuski kurort może się okazać zbyt odważny. Plage de Tahiti – Saint-Tropez, Francja Ta plaża na Rivierze Francuskiej, która została rozsławiona przez film „I Bóg stworzył kobietę” z 1956 roku, który przyniósł sławę Brigitte Bardot, do dziś uchodzi za ikonę francuskiego stylu i swobody. Opalanie topless jest tu normą, a samą plażę chętnie odwiedzają piękni i bogaci z całego świata – w tym gwiazdy Hollywood, którym nieustannie towarzyszą paparazzi. Jeśli marzy ci się relaks w otoczeniu luksusu i sławy, Plage de Tahiti będzie idealnym wyborem. Trzeba jednak pamiętać, że urok tego miejsca idzie w parze z wysokimi cenami, charakterystycznymi dla Saint-Tropez. Samurai Beach – Australia Położona w Port Stephens, w stanie Nowa Południowa Walia, Samurai Beach to jedna z najbardziej znanych plaż nudystów na świecie. Otoczona wydmami i bujną roślinnością, zapewnia pełną prywatność i naturalną osłonę. Szeroka, piaszczysta przestrzeń sprzyja swobodnemu plażowaniu, także topless – bez krępacji i tłumów. Ci, którzy chcą zintegrować się z lokalną społecznością naturystów, powinni zaplanować wizytę na luty. To właśnie wtedy odbywa się coroczny piknik naturystów, którego kulminacją jest słynna Naga Olimpiada – wydarzenie pełne humoru, sportu i dobrej energii. Źródło: National Geographic Polska Nasz ekspert Łukasz Załuski Redaktor naczelny „National Geographic Polska” i National-Geographic.pl. Dziennikarz podróżniczy i popularnonaukowy z 20-letnim stażem. Wcześniej odpowiedzialny m.in. za magazyny „Focus”, „Focus Historia” i „Sekrety Nauki”. Uważny obserwator zmieniającego się świata i nowych trendów podróżniczych. Inicjator projektu pierwszej naukowej rekonstrukcji wizerunków władców z dynastii Jagiellonów. Miłośnik tenisa, książek kryminalnych i europejskich stolic.
Podróżują nago po całym świecie i wzbudzają kontrowersje. Chcą, żeby ludzie przestali się wstydzić ciała
Nick i Lins to para z Belgii, która promuje naturyzm jako styl życia. Odwiedzają dziesiątki krajów, publikują zdjęcia bez ubrań i przełamują tabu.
Spis treści: Pierwsze zetknięcie z naturyzmem. Przypadek zmienił życie blogerów Reakcje ludzi na podróżujących naturystów W Polsce naturyzm wciąż kojarzy się głównie z plażami albo specyficznym stylem życia i bywa traktowany jako temat tabu. Tymczasem w wielu innych krajach nagość publiczna może być przejawem wolności i kontaktu z naturą, a nie prowokacją. Doskonałym na to przykładem są Nick i Lins De Corte — belgijska para, która od kilku lat podróżuje po świecie nago, dzieląc się doświadczeniami na blogu i Instagramie pod nazwą Naked Wanderings. Ich zdjęcia i relacje wywołują skrajne emocje — od zachwytu po oburzenie. Jedno jest pewne: trudno pozostać obojętnym wobec ich publikacji. Pierwsze zetknięcie z naturyzmem. Przypadek zmienił życie blogerów Nick i Lins nie planowali zostać naturystami. Wszystko zaczęło się całkiem niewinnie – od kuponu urodzinowego do sauny w 2011 roku. Dopiero po przybyciu na miejsce odkryli, że panuje tam zakaz noszenia strojów kąpielowych. Byli zaskoczeni, ale zdecydowali się spróbować. Na swoim blogu zdradzili: „Wyzwolenie, jakie dało nam zdjęcie ubrań, było niezwykłe – to była czysta wolność”. To doświadczenie otworzyło ich na coś więcej. Prawdziwy przełom nastąpił jednak dopiero na kempingu w Luksemburgu, gdzie w poszukiwaniu ciszy trafili na odseparowaną część naturystyczną. Tam odnaleźli spokój i poczucie swobody. – Od tamtej pory jesteśmy całkowicie przekonani do naturyzmu – wyznali w wywiadzie dla Metro.co.uk. Z czasem Nick i Lins postanowili pójść o krok dalej. W 2017 roku założyli bloga Naked Wanderings, by dzielić się swoimi przemyśleniami i promować naturyzm w nowym świetle. – Chcieliśmy pokazać ludziom, że naturyzm jest dla każdego, a nie tylko dla grupy starych hipisów czy zboczeńców. Zauważyliśmy, że większość dostępnych w sieci informacji była albo całkowicie przestarzała, albo pełna absurdalnych zasad – kontynuowali w rozmowie. Teraz swoimi działaniami starają się przełamywać stereotypy, w tym ten najbardziej szkodliwy – że nagość zawsze ma konotacje seksualne. – Wielu ludzi nie potrafi zaakceptować tego, że można spędzać czas nago bez seksualnych intencji – stwierdził Nick w rozmowie z CNN Travel. Na swojej stronie internetowej blogerzy pytali: „Uświadomiliśmy sobie, że wiele razy byliśmy najmłodszymi gośćmi naturystycznych miejsc. Nie żebyśmy mieli coś przeciwko różnicom wieku, ale zaczęliśmy się zastanawiać: czy naturyzm jest czymś zarezerwowanym dla starszych? Co powstrzymuje młodych ludzi przed naturyzmem? Czy jest to nadal jakiś rodzaj tabu?”. Odpowiedzi postanowili poszukać nie tylko w teorii, ale i w praktyce – zwiedzając świat nago. Reakcje ludzi na podróżujących naturystów Od czasu założenia bloga Nick i Lins odwiedzili dziesiątki miejsc, w których mogli swobodnie przebywać bez ubrań. Wędrowali po portugalskich plażach, przemierzali amazońską dżunglę, górskie szlaki i tropikalne wyspy – i chętnie dokumentowali swoje doświadczenia na zdjęciach. Ich profil na Instagramie obserwuje dziś ponad 62 tysiące internautów, a publikowane treści niezmiennie wzbudzają skrajne reakcje. Sami autorzy wiedzą jednak, że różnorodność opinii to nieodłączna część ich działalności. Choć w większości odwiedzanych krajów spotykali się z otwartością i akceptacją, nie brakowało wyjątków. W Albanii publiczna nagość wciąż postrzegana jest negatywnie, a w Grecji – kraju o niewielkiej liczbie oficjalnych plaż dla nudystów – doświadczyli nieprzyjemnego spotkania z kobietą wyrażającą silną dezaprobatę. Mimo to Nick i Lins wielokrotnie podkreślali, że ich działania nie mają na celu prowokować, lecz oswajać społeczne lęki. Pragną, aby nagość była postrzegana jako naturalny element codzienności, a nie temat tabu. „Chcemy wyprowadzić naturyzm z cienia. Pokazać, że to coś normalnego, fajnego, że ciało to nie powód do wstydu” – tłumaczą. W swoich materiałach para zwraca również uwagę na często błędnie utożsamiane pojęcia „nudyzmu” i „naturyzmu”. Nudyzm – jak wyjaśniają – to wybór nagości jako formy komfortu, wolnej od podtekstów seksualnych. Naturyzm natomiast to szerszy światopogląd, który opiera się na życiu w harmonii z przyrodą, akceptacji siebie oraz pielęgnowaniu wewnętrznej równowagi. W ich perspektywie podróżowanie bez ubrań nie jest jedynie formą manifestacji wolności – to także świadomy wybór stylu życia, który ma na celu edukowanie, przełamywanie stereotypów i zachęcanie do większej otwartości. Nick i Lins wierzą, że akceptacja siebie i innych zaczyna się od prostych gestów – również takich jak odrzucenie zbędnych warstw. Źródła: CNN, Northern Territory News, Metro.co.uk, nakedwanderings.com Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Wyspa Hajnan na Morzu Południowo Chińskim przeżywa oblężenie… nudystów
Golasy upodobały sobie zwłaszcza piaszczyste plaże w okolicach najsłynniejszego chińskiego kurortu - miasta Sanya, w którym trzykrotnie odbywały się Wybory Miss Świata. Chińskie władze wypowiadają nudystom wojnę i zamierzają ich karać nawet więzieniem. Na plażach pojawi się więcej policyjnych patroli, które mają najpierw upominać roznegliżowanych miłośników słonecznych kąpieli, a jeśli to nie pomoże, ma być stosowana "edukacja poprzez więzienie". Do celi będzie można trafić nawet na 10 dni aresztu! - Tego rodzaju zachowanie jest obce naszej kulturze i tradycji - mówi lokalny sekretarz partyjny Luo Baoming. Kim są nudyści? Podobno to głównie panowie w średnim wieku (władze Sanyi naliczyły ich kilkuset). Golasy tłumaczą patrolom porządkowym, że opalają się tak jak ich Pan Bóg stworzył z powodu problemów ze skórą. Swoją drogą trzeba przyznać, że Hajnan to wymarzone miejsce do plażowania i kąpania się w ciepłym morzu. Miałem okazję zwiedzić tę wyspę i przez tydzień odpoczywać w Sanyi. Turyści uwielbiają to miejsce z oczywistego powodu - tutaj są najpiękniejsze plaże w Chinach. Temperatura sięga 40 stopni Celsjusza (stąd określenie „brama piekieł”), a na plażach trudno teraz znaleźć wolny leżak. Opalają się głównie Rosjanie, którzy opanowali jedną z trzech zatok Sanyi: z głośników dobiega rosyjska muzyka, nazwy sklepów napisane są cyrylicą. Ale wystarczy wybrać inną plażę, by znaleźć się wśród Chińczyków chowających się w zacienionych knajpkach, popijających kokosowe drinki i śpiewających karaoke. A w małych rodzinnych hotelach na Sanyi, jak ten, który wybrałem z przewodnika – Sunny Sanya Familly Inn – można liczyć na niedrogi pokój z dodatkowymi atrakcjami: na palmach w ogrodzie skaczą małpy, a po pokojach biegają jaszczurki. Taki urok tropików… Jednak jeszcze do niedawna wyspa nie kojarzyła się ze słońcem, ciepłym morzem i pięknymi widokami. Bo prowincja Hainan była miejscem zsyłki dla przeciwników komunistycznego reżimu. Chociaż komuniści próbowali rozwijać wyspę wzdłuż szlaków wytyczonych przez Japończyków, to osiągnęli mizerne rezultaty. Powód? Położenie Hajnanu z dala od stałego lądu i subtropikalny klimat, grożący tajfunami. Poza tym wyspa uchodziła na kontynencie za niebezpieczny „koniec świata”, nadający się tylko dla zesłańców. Dopiero w 1988 r. sytuacja zmieniła się. Wówczas Hajnan został ustanowiony odrębną prowincją, a wyspa otrzymała status Specjalnej Strefy Ekonomicznej, zachęcającej do inwestowania poprzez m.in. ulgi podatkowe.