National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-08-05T12:38:01.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Najsprytniejszy kot świata schwytany! Polował na najrzadsze ptaki i miesiącami znikał bez śladu
items: Obiekt przypominający płonący samolot pojawił się nad Nową Zelandią. Czy skarb z kosmosu trafi do muzeum?
items: Przez miesiąc przejechała 4000 kilometrów przez Australię. Jak wygląda życie w vanie?
items: Radykalny plan Nowej Zelandii. Do 2050 roku wolno żyjące koty mają całkowicie zniknąć z wysp
items: To koniec niewygodnych lotów? Linia lotnicza wprowadza łóżka piętrowe na pokładzie samolotu
items: Historyczny rekord kākāpō. Sezon 2026 to przełom w ratowaniu najrzadszej papugi świata
items: Ten film zmienił cały kraj. Po 25 latach „Władca Pierścieni” nadal napędza turystykę
items: Nie czekają na towarzystwo, wyjeżdżają w pojedynkę. Te miejsca w 2026 wybierają solo podróżnicy
items: Najrzadsza papuga świata powraca. Tylu piskląt nie było od pół wieku
items: Nowa epidemia odry nadchodzi? To efekt braku szczepień
items: Nowy ranking ujawnił najbezpieczniejsze państwa świata. Gdzie życie wciąż płynie spokojnym rytmem?
items: Ten wymarły ptak jest pasją Petera Jacksona. Reżyser "Władcy Pierścieni" chce go wskrzesić
items: „Ryba zagłady” trzy razy w ciągu tygodnia pojawiła się u wybrzeży Tasmanii i Nowej Zelandii
items: Ośmiornica przejechała się na najszybszym rekinie świata. „Oceany są pełne niezwykłych rzeczy”
items: Unikatowe znalezisko z Nowej Zelandii. Odkryto najstarszego morskiego gada na półkuli południowej
items: Rekord świata w nurkowaniu żółwi pobity. To zwierzę schodzi głębiej niż łodzie podwodne
items: „Kroczące Drzewo” z Nowej Zelandii wygląda jak ent. Właśnie zdobyło tytuł Drzewa Roku 2024
items: Nowozelandzki moa olbrzymi był najwyższym ptakiem na świecie. Ale przystojniakiem nazwać go trudno
items: Rzeka jako osoba? To udało się w Nowej Zelandii i Indiach. Czy nasza Odra też uzyska osobowość?
items: Linie lotnicze ważą pasażerów. LOT zabrał głos w tej sprawie
items: Pod dnem nowozelandzkiego jeziora odkryto anomalię magnetyczną. Skąd się tam wzięła?
items: Polinezyjczycy docierali do najbardziej odległych wysp Pacyfiku. To element integracji kulturowej
items: Zazdrosny pies. Po czym poznać zazdrość u psa? Naukowcy odpowiadają
items: Gdzie kręcono „Władcę Pierścieni”? Te miejsca na pewno kojarzą fani ekranizacji Tolkiena
items: Z Nowej Zelandii na Księżyc. Wystartowała misja Capstone, której celem jest zbadanie orbity przyszłej stacji księżycowej Gateway

Najsprytniejszy kot świata schwytany! Polował na najrzadsze ptaki i miesiącami znikał bez śladu
type: item
date: 2026-08-05T12:11:28.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Przyroda
subject: koty
subject: nowa zelandia
subject: polowanie
description: Po trzech latach zmagań, traperom udało się schwytać słynnego nowozelandzkiego kota. Futrzak „Nine Lives”, który swój przydomek zyskał dzięki wybitnej nieuchwytności, został wytropiony po tym jak przez kilka lat regularnie polował na rzadki gatunek kaczki. Śmierć dzikiego ssaka wpisuje się w kontrowersyjną strategię Nowej Zelandii, która chce się pozbyć wszystkich dziko żyjących kotów.
encoded: William Szekspir, który w dramacie „Romeo i Julia” jako jeden z pierwszych przywołał metaforę kota o dziewięciu życiach, zapewne nie powstrzymałby się przed użyciem podobnej alegorii, gdyby znał historię nieuchwytnego nowozelandzkiego drapieżnika. Futrzak z półwyspu Purerua mógłby posłużyć za wzorzec powiedzenia opisującego kogoś wymykającego się śmierci. Dziewięć żyć kota o przydomku „Nine Lives” w końcu najwyraźniej się wyczerpało. Drapieżnik, przez lata polujący na rzadkie ptaki, został w końcu złapany. To kolejny krok poczyniony w ramach strategii Predator-Free 2050, wedle której do 2050 roku z Nowej Zelandii mają zniknąć wszystkie dzikie koty. Kaczy oprawca na wolności „Nine Lives” był jednym z ponad 2,5 milionów dzikich, bezpańskich kotów, z którymi od kilku lat walczy rząd Nowej Zelandii. Ten osobnik odznaczał się jednak niezwykłym sprytem, który pozwolił mu przetrwać lata poszukiwań. Po raz pierwszy kot został zauważony na półwyspie Purerua w Northland w 2023 roku, gdy przyczynił się do zniknięcia części z właśnie wypuszczonych 20 osobników najrzadszej kaczki lądowej w kraju – cyraneczki rdzawej. Już wtedy przedstawiciele projektu ochrony przyrody „Pest Free Purerua” postanowili zainstalować kamery, które zarejestrowały kota o charakterystycznym umaszczeniu. „Nine Lives” był szarym, pręgowanym kotem, który w kolejnych latach regularnie był namierzany przez fotopułapki. Zwierzak pozostawał nieuchwytny, sprytnie omijając zastawiane przez człowieka pułapki. Sukcesywnie polował na kolejne kaczki wypuszczane na półwysep w celu ratowania gatunku. Andy Mentor, kierownik „Pest Free Purerua”, podkreśla nieregularność w polowaniach „Nine Lives”: „Pojawiał się w danym miejscu, a potem nie było go przez kolejne dwa lub trzy miesiące. Pokazywał się o zmierzchu, w środku nocy, wczesnym rankiem, w ciągu dnia, więc nigdy nie był to przewidywalny wzorzec, co czyniło go bardzo, bardzo trudnym do tropienia”. Złapanie po trzech latach Ostatecznie traperom udało się schwytać spr…

GettyImages-1195013842-6c23557.jpg
width: 3300
height: 2452

Obiekt przypominający płonący samolot pojawił się nad Nową Zelandią. Czy skarb z kosmosu trafi do muzeum?
type: item
date: 2026-07-30T11:26:53.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Kosmos
subject: astronomia
subject: meteory
subject: meteoryty
subject: nowa zelandia
description: Mieszkańcy Nowej Zelandii w ostatnich dniach mieli wyjątkowe okazje do zachwytu. Na niebie zarówno nad Wyspą Północną, jak i Południową pojawiła się kula ognia, która w dodatku wydawała intrygujący dźwięk. Organizacje naukowe nawołują mieszkańców kraju do zwrócenia uwagi w trakcie spacerów na nietypowe kamienie znajdujące się na ziemi.
encoded: Jak podaje brytyjski serwis „The Guardian”, w ciągu ostatnich 150 lat na terenie Nowej Zelandii odnaleziono zaledwie 10 meteorytów. To, że tak niewielka liczba kosmicznych odłamków została odszukana, nie oznacza jednak, że tak niewiele z nich spadło na teren kraju. Według astronomów oraz geologów z organizacji „Fireballs Aotearoa”, po ostatnich podniebnych zjawiskach mieszkańcy stoją przed szansą na kolejne, spektakularne odkrycia. „Spadający samolot” Spektakularne widoki były dostrzegalne w ostatnich dniach z obu największych wysp tworzących Nową Zelandię. Wiele nagrań pochodzących z kamer samochodowych, monitoringu oraz specjalistycznych aparatów uchwyciło intensywne światło, które rozbłysło na nowozelandzkim niebie. Internauci, którzy również dostrzegli kosmiczny spektakl, aktywnie wyrażali swój zachwyt w mediach społecznościowych. Część z nich porównywała widok do spadającego samolotu, a część zwracała uwagę na niezwykle długi warkocz, który ciągnął się za meteorem i rozlewał się niemal na całe niebo. Zjawiskom wizualnym towarzyszył efekt dźwiękowy, również opisywany w relacjach świadków. Spadające meteory miały wydawać dźwięk zbliżony do „głośnego, niskiego mruku”. Odgłos ten spłoszył ponoć ptaki oraz pasące się bydło w okolicy Ruby Bay — zatoki położonej w północnej części Wyspy Południowej, nad samą Cieśniną Cooka. Spacer w poszukiwaniu meteorytów Spektakularnymi zjawiskami od razu zainteresował się Steve Wyn-Harris, dyrektor organizacji „Fireballs Aotearoa”, która tropi meteory (świetlne zjawiska na niebie) oraz meteoryty (fizyczne obiekty, które spadły na Ziemię) w Nowej Zelandii. Specjalista podkreśla, że kluczowe znaczenie w owym zjawisku ma dźwięk, który usłyszano podczas przelotu kosmicznego odłamka. Jak sam mówi: „Oznacza to, że meteor znalazł się stosunkowo blisko powierzchni ziemi”. Prawdopodobne jest, że obiekt spadł na jedną z nowozelandzkich wysp. W związku z tym „Fireballs Aotearoa” apeluje do mieszkańców południowej części Wyspy Północnej o zach…

FABRIC-KOLAZ-32-39-9b6cf04.jpg
width: 2813
height: 1875

Przez miesiąc przejechała 4000 kilometrów przez Australię. Jak wygląda życie w vanie?
type: item
date: 2026-06-26T05:48:00.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Podcasty
subject: Traveler
subject: australia
subject: kobiety
subject: nowa zelandia
subject: podcasty
subject: podróże
subject: samotność
description: Podróżowanie solo wciąż budzi wiele emocji, szczególnie gdy w drogę rusza kobieta. Anna Małysa od lat pokazuje jednak, że świat nie jest tak niebezpieczny, jak często próbują przekonać nas nagłówki i internetowe komentarze. W rozmowie z Sabiną Ziębą opowiada o samotności, która przestała ją przerażać, o stereotypach, z którymi mierzy się jako podróżniczka oraz o wyprawach, które nauczyły ją większej niezależności niż jakiekolwiek kursy czy szkolenia.
encoded: Od studenckiego wyjazdu do Danii po wielotygodniowe podróże przez Australię i Nową Zelandię – Anna Małysa wybiera drogę, która dla wielu osób wydaje się zbyt ryzykowna lub po prostu zbyt trudna. W podcaście „Solo przez świat” podróżniczka opowiedziała Sabinie Ziębie o doświadczeniach, które najbardziej ją ukształtowały. Nie zabrakło tematów związanych z samotnością, internetowymi ocenami oraz życiem w trasie, gdzie nie wszystko da się zaplanować. To rozmowa o podróżowaniu, ale również o budowaniu pewności siebie i zaufania do własnych decyzji. „A nie boisz się sama?”. Samotność, stereotypy i życie poza cudzymi oczekiwaniami Jednym z pytań, które Anna Małysa słyszy najczęściej, jest dobrze znane wielu podróżniczkom: „A nie boisz się sama?”. Jak przyznaje, podobne wątpliwości pojawiają się nie tylko wśród bliskich, lecz także w sieci, gdzie samotnie podróżujące kobiety często stają się obiektem komentarzy i nieuzasadnionych ocen. – Jeżeli chodzi o tego typu insynuacje, to myślę, że tego jest najwięcej w internecie – mówiła w podcaście. Z czasem nauczyła się jednak nie brać odpowiedzialności za wyobrażenia innych ludzi. – To nie jest mój problem, że ktoś robi jakieś insynuacje na mój temat. Ja nie mam poczucia, że muszę obcym osobom coś udowadniać – podkreślała. W rozmowie z Sabiną Ziębą zwróciła również uwagę, że samotność nie zawsze oznacza to samo. Kiedy wyjechała na studia do Danii, po raz pierwszy doświadczyła jej w trudnym, przytłaczającym wymiarze. Z perspektywy czasu uważa jednak, że właśnie tamten okres nauczył ją samodzielności i sprawił, że dziś potrafi czerpać przyjemność z własnego towarzystwa. – Ja teraz myślę o samotności w taki sposób uwalniający, że jestem sama i w sumie super – przyznała. Jej zdaniem podróżowanie solo ma jeszcze jedną zaletę – otwiera na ludzi. Osoby podróżujące samotnie częściej nawiązują rozmowy, szybciej wychodzą poza swoją bańkę i częściej trafiają na historie, które nigdy nie wydarzyłyby się podczas wyjazdu w większej grupie. Van…

zdj-94-3dfad31.jpg
width: 5376
height: 3581

Radykalny plan Nowej Zelandii. Do 2050 roku wolno żyjące koty mają całkowicie zniknąć z wysp
type: item
date: 2026-05-21T09:00:15.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Przyroda
subject: ekologia
subject: koty
subject: nowa zelandia
subject: polowanie
description: Władze Nowej Zelandii podjęły radykalną decyzję i oficjalnie uznały wolno żyjące koty za poważne zagrożenie dla rodzimej przyrody. W obronie unikalnych gatunków ptaków i jaszczurek na wyspach organizowane są masowe, legalne polowania. Cel rządu jest bezkompromisowy: do 2050 roku koty mają kompletnie zniknąć z wysp.
encoded: W tym artykule: Dlaczego w Nowej Zelandii poluje się na wolno żyjące koty? Nowa Zelandia do 2050 r. będzie wyglądała inaczej Wolno żyjące koty pod ostrzałem Podczas gdy w Polsce wolno żyjące koty cieszą się ogromną popularnością wśród mieszkańców i turystów, choćby słynny Gacek ze Szczecina, na drugim końcu świata sytuacja dzikich futrzaków nie jest tak kolorowa. Przykładowo w Nowej Zelandii co roku organizowane są polowania na koty. Krwawe zawody często porównuje się do rzezi grindwali na Wyspach Owczych. W 2024 roku Nowozelandczycy odstrzelili rekordową liczbę kocurów. Media podają szacunki zbliżone do 340. Dlaczego w Nowej Zelandii poluje się na wolno żyjące koty? Na wstępie należy zaznaczyć, że polowanie na koty w Nowej Zelandii to w pełni legalna działalność. Co więcej, dla lokalnych społeczności wydaje się ona tak naturalna, że wśród gapiów i uczestników trafiają się także dzieci. O co tam chodzi? Nie jest to strzelanie do zwierząt dla sportu. Takie rozrywki nadal są jednak popularne, choćby na Wyspach Brytyjskich, gdzie polowanie to jedna z królewskich tradycji. Nowozelandczycy z kolei tłumaczą odstrzał kotów działaniem na rzecz zachowania wyspiarskiej flory. Koty nie są bowiem naturalnymi mieszkańcami Nowej Zelandii. Trafiły tam wraz z ludźmi i podobnie jak szczury czy kitanki okazały się inwazyjnymi drapieżnikami. Takie gatunki są zagrożeniem dla endemicznej fauny wyspy, która przez większość czasu ewoluowała w izolacji od świata. Przypomnijmy, że pierwszy Europejczyk – Abel Tasman – dotarł do Nowej Zelandii dopiero w XVII w. Nowa Zelandia do 2050 r. będzie wyglądała inaczej W 2024 roku w zawodach (najcelniejsi strzelcy otrzymują nagrody) wzięło udział ponad 1,5 tys. osób. Niemal 1/3 z nich to dzieci. Dodatkowe kontrowersje wzbudza fakt, że po odstrzeleniu koty są obdzierane ze skóry. Dopiero potem układa się je w rzędach z innych z innymi „zdobyczami”. Nie wszystkim taka sceneria jawi się jednak jako nieodpowiednia dla nieletnich. W rozmowie z lokalnymi me…

wolno-zyjace-koty-cc45d27.jpg
width: 6000
height: 4000

To koniec niewygodnych lotów? Linia lotnicza wprowadza łóżka piętrowe na pokładzie samolotu
type: item
date: 2026-04-17T07:59:13.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Traveler
subject: linie lotnicze
subject: loty samolotem
subject: nowa zelandia
subject: samoloty
description: Długodystansowe loty wielu osobom od lat kojarzą się z ograniczoną przestrzenią i niewygodą, zwłaszcza w klasie ekonomicznej. Teraz może się to jednak zmienić. Jedna z linii lotniczych zapowiedziała wprowadzenie specjalnych kabin do spania wyposażonych w łóżka piętrowe.
encoded: Air New Zealand zapowiedziała wprowadzenie rozwiązania, które może znacząco zmienić komfort podróży na długich trasach. Nowe kabiny sypialne, dostępne dla pasażerów klasy ekonomicznej, mają umożliwić pełnowymiarowy odpoczynek w trakcie lotu. Pomysł już teraz określany jest przez część ekspertów jako przełomowy, choć nie brakuje również głosów sceptycznych. Dyskusja koncentruje się nie tylko wokół wygody, lecz także dostępności i realnych kosztów takiej usługi dla podróżnych. Skynest w samolotach Air New Zealand. Łóżka piętrowe dla pasażerów ekonomicznych Air New Zealand od lat eksperymentuje z rozwiązaniami, które mają poprawić komfort podróży na najdłuższych trasach, szczególnie dla pasażerów klasy ekonomicznej. Po wprowadzeniu w 2011 roku systemu Skycouch – umożliwiającego przekształcenie rzędu siedzeń w prowizoryczne miejsce do leżenia – przewoźnik zdecydował się na kolejny krok. Projekt Skynest zakłada stworzenie sześciu kompaktowych kabin wyposażonych w łóżka piętrowe, dostępnych dla pasażerów klas ekonomicznej i premium jako dodatkowa, płatna usługa. Rozwiązanie to zostało zaprezentowane już w 2020 roku, jednak dopiero teraz wchodzi w fazę wdrożenia na wybranych trasach długodystansowych. Kabiny znajdą się na pokładzie samolotów Boeing 787-9 w nowej konfiguracji, obsługujących m.in. połączenia między Auckland a Nowym Jorkiem, gdzie lot może trwać nawet do 17–18 godzin. Każdy pasażer będzie mógł zarezerwować dostęp do kapsuły na określony czas – standardowo około czterech godzin. Jak podkreśla przewoźnik, sesje zostały „zaprojektowane w oparciu o naturalne cykle snu, aby zapewnić czas na stopniowe uspokojenie się, zaśnięcie i wybudzenie”. Ze względu na ograniczoną liczbę miejsc – przy jednoczesnej dużej liczbie pasażerów na pokładzie – dostępność tej usługi będzie ograniczona, co może przełożyć się na duże zainteresowanie i konieczność wcześniejszej rezerwacji. Jak zaznacza Nikhil Ravishankar, dyrektor ds. cyfrowych i innowacji w Air New Zealand, rozwiązanie to…

zdj-59-ddd68a4.jpg
width: 4864
height: 3240

Historyczny rekord kākāpō. Sezon 2026 to przełom w ratowaniu najrzadszej papugi świata
type: item
date: 2026-04-15T12:24:38.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: nowa zelandia
subject: ochrona gatunkowa
subject: papugi
subject: ptaki
subject: zagrożone gatunki
description: Tegoroczny sezon lęgowy zapisze się w historii ochrony przyrody w Nowej Zelandii. Przyrodnicy mają powód do świętowania: wykluło się najwięcej piskląt kākāpō od 30 lat. To milowy krok dla ochrony gatunku, który w latach 90. XX wieku znajdował się na krawędzi całkowitego wyginięcia.
encoded: Nowozelandzki Departament Ochrony Przyrody ogłosił, że obecny rok przyniósł największą aktywność lęgową papug kākāpō od momentu rozpoczęcia monitoringu. To spektakularny sukces trwającego od 30 lat programu ratunkowego, który na początku wydawał się walką skazaną na niepowodzenie. Pod koniec ubiegłego wieku ptaków tych było tak mało, że strata pojedynczego osobnika groziła wyginięciem całego gatunku. A w tym roku przyszła na świat ponad setka piskląt. Kākāpō: krytycznie zagrożony unikat w świecie papug Kākāpō (Strigops habroptilus) to jedyna na świecie papuga nielotna i jednocześnie najcięższy przedstawiciel swojego rzędu – samce mogą ważyć nawet 4 kilogramy. Ich biologia jest niezwykle skomplikowana: ptaki te przystępują do rozrodu rzadko, zazwyczaj raz na dwa do czterech lat, co ściśle zależy od cykli owocowania lokalnej flory. Poza tym większość samic jest w stanie skutecznie wyprowadzić tylko jedno pisklę w sezonie. Zatem ratowanie kākāpō to proces delikatny, a przy tym niezwykle powolny. Ptak ten od dekad jest krytycznie zagrożony wyginięciem. Wielki sukces programu ochrony kākāpō 3 kwietnia 2026 Departament Ochrony Przyrody Nowej Zelandii ogłosił raport z tegorocznego sezonu lęgowego. Ptaki złożyły bezprecedensową liczbę 256 jaj. Wykluło się aż 105 piskląt, co jest wynikiem oszałamiającym, jeśli weźmiemy pod uwagę, że cała populacja żyjąca na wolności liczyła do tej pory jedynie 235 osobników! Obecnie przy życiu pozostaje 98 zdrowych piskląt, a jedno jajo wciąż znajduje się w inkubatorze. Takie zagęszczenie sukcesów lęgowych w jednym czasie to efekt dekad ciężkiej pracy przyrodników oraz innowacyjnych metod monitoringu. Naukowcy spodziewali się w tym sezonie sukcesu, choć nie aż takiego. Pod koniec 2025 roku rekordowa liczba samic przystąpiła do godów. Gniazdo jednej z samic, nazwanej Rakiura, można podglądać na żywo na Youtube: View oEmbed on the source website Czy można już odetchnąć z ulgą? Mimo ogromnego entuzjazmu, zespół zaangażowany w program ratunkowy …

kakapo-sezon-2026-2ee227f.jpg
width: 1463
height: 975

Ten film zmienił cały kraj. Po 25 latach „Władca Pierścieni” nadal napędza turystykę
type: item
date: 2026-02-19T09:58:40.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: filmy
subject: książki
subject: nowa zelandia
subject: turyści
description: Fenomen „Władcy Pierścieni” w Nowej Zelandii to jeden z najbardziej spektakularnych przykładów tego, jak kino może przekształcić wizerunek całego państwa. Filmowa adaptacja prozy J.R.R. Tolkiena nie tylko zachwyciła widzów na całym świecie, ale też trwale wpłynęła na gospodarkę, turystykę i sposób, w jaki Nowa Zelandia postrzega samą siebie. Mimo że od premiery pierwszej części minęło już 25 lat, magia Śródziemia wciąż przyciąga tysiące podróżnych spragnionych spotkania z krajobrazami, które stały się synonimem filmowego rozmachu.
encoded: Gdy w 2001 roku na ekrany kin trafiła pierwsza część trylogii „Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia”, świat zobaczył Nową Zelandię w zupełnie nowym świetle. Epickie plenery, wykorzystane przez reżysera Petera Jacksona sprawiły, że kraj stał się wizualnym ucieleśnieniem literackiego Śródziemia. Organizatorzy wycieczek szybko odnotowali rosnące zainteresowanie podróżami śladami bohaterów, a w latach 2000–2006 liczba przyjazdów turystów wzrosła o około 40%. Fani powieści z 1954 roku oraz kinowej trylogii zaczęli masowo odwiedzać miejsca znane z ekranu, w tym słynne „Shire”. Co istotne, efekt ten nie był chwilową modą – po ćwierćwieczu od premiery pierwszego filmu turystyka inspirowana „Władcą Pierścieni” nadal pozostaje jednym z filarów promocji kraju. „Dom Śródziemia”. Jak „Władca Pierścieni” zmienił Nową Zelandię? Kiedy trylogia „Władca Pierścieni” została przez Petera Jacksona nakręcona w całości w Nowej Zelandii, kraj zyskał coś więcej niż tylko rolę planu zdjęciowego. Stał się „Domem Śródziemia” – a to określenie na trwałe weszło do oficjalnej narracji promocyjnej państwa. Szacuje się, że w pierwszych latach po premierze od 6 do nawet 10% zagranicznych turystów wskazywało film jako główny powód przyjazdu. Oznacza to, że tysiące podróżnych wybierało kierunek wyłącznie po to, by zobaczyć na własne oczy krajobrazy znane z ekranu. Symbolicznym centrum tego zjawiska stała się wioska Hobbitów w Matamata – filmowy Hobbiton, który przekształcono w stałą atrakcję turystyczną. Dziś to jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc w kraju, generujące znaczące przychody dla regionu Waikato i całej branży turystycznej. Film idealnie wpisał się również w narodową kampanię „100% Pure New Zealand”, promującą dzikie, spektakularne i – w przekazie marketingowym – niemal nietknięte krajobrazy. Wizerunek surowych gór, rozległych łąk i dramatycznych wybrzeży, utrwalony w kinie, stał się wizytówką państwa. Ekonomiczne skutki okazały się długofalowe. Turyści inspirowani filmem wydawali w No…

zdj-28-a2442f4.jpg
width: 4352
height: 2899

Nie czekają na towarzystwo, wyjeżdżają w pojedynkę. Te miejsca w 2026 wybierają solo podróżnicy
type: item
date: 2026-02-01T14:23:44.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Lifestyle
subject: Traveler
subject: australia
subject: japonia
subject: nowa zelandia
subject: podróże
subject: ranking
description: Podróżowanie w pojedynkę przestaje być niszowym wyborem, a staje się jednym z najszybciej rosnących trendów w turystyce. Coraz więcej osób stawia na niezależność, własne tempo i swobodę decyzji zamiast kompromisów typowych dla wyjazdów grupowych. Gdzie w 2026 roku najchętniej ruszą solo podróżnicy?
encoded: Okres po pandemii wzmocnił potrzebę autonomii i komfortu płynącego z samodzielnego odkrywania świata, a podróże solo dają możliwość skupienia się na własnych potrzebach, zainteresowaniach i rytmie dnia, bez konieczności dostosowywania planu do innych. Branża turystyczna szybko odpowiedziała na te oczekiwania, rozwijając ofertę elastycznych usług, spersonalizowanych doświadczeń i rozwiązań sprzyjających osobom podróżującym samotnie. Nic dziwnego, że segment ten rośnie w imponującym tempie – globalna wartość rynku podróży solo wyniosła w 2024 roku ponad 482 mld dolarów, a prognozy wskazują, że do 2030 roku może przekroczyć 1 bilion dolarów. Dlaczego coraz więcej osób rusza w świat w pojedynkę? Dynamiczny wzrost popularności podróży w pojedynkę nie jest już chwilową modą, lecz wyraźnym kierunkiem rozwoju całego rynku turystycznego. Zjawisko to napędza kilka grup jednocześnie: rosnąca liczba singli, cyfrowi nomadzi pracujący zdalnie z różnych zakątków świata, a także aktywni seniorzy, którzy po zakończeniu kariery zawodowej decydują się realizować długo odkładane plany podróżnicze. Szczególnie widoczne jest to wśród milenialsów i przedstawicieli pokolenia Z, dla których wyjazd solo staje się formą inwestycji w siebie – sposobem na doświadczenie przygody, wyjście poza strefę komfortu i budowanie poczucia sprawczości. Badania Solo Traveler World pokazują, że aż 75% osób podróżujących samotnie wskazuje na korzyści osobiste, takie jak poprawa dobrostanu psychicznego i troska o siebie. Tendencję tę potwierdzają również dane Skyscanner, według których ponad połowa respondentów deklaruje preferencję dla samodzielnego odkrywania świata. Raport FTLO Travel, analizujący plany osób w wieku 25–39 lat, wskazuje dodatkowo, że motywacją nr 1 jest po prostu chęć zobaczenia świata – taką odpowiedź wybrało blisko 74,6% ankietowanych. Zainteresowanie koncentruje się głównie na regionach Australii i Oceanii, Azji oraz Europy, a w dalszej kolejności Ameryki Południowej i Afryki. Co istotne,…

shutterstock2397663857-08bf210.jpg
width: 7008
height: 4672

Najrzadsza papuga świata powraca. Tylu piskląt nie było od pół wieku
type: item
date: 2025-12-16T06:55:06.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: nowa zelandia
subject: papugi
subject: ptaki
subject: zagrożone gatunki
description: Krytycznie zagrożona, nielotna papuga kakapo z Nowej Zelandii, zbliża się do najlepszego sezonu lęgowego od 1977 roku. Naukowcy nie kryją ekscytacji – to największy sukces w historii ochrony tego gatunku.
encoded: Kakapo – jedyna na świecie nielotna papuga i jeden z najrzadszych gatunków ptaków na świecie – będzie miała najlepszy sezon lęgowy od 1977 roku. Według szacunków Nowozelandzkiego Departamentu Ochrony Przyrody (DOC) oraz Programu Odbudowy Kakapo, aż 84 samice w wieku rozrodczym mogą przystąpić do lęgów w tym sezonie. Jego początek rozpoczyna się w grudniu. Byłby to bezprecedensowy wynik, najlepszy w całej historii monitoringu tego krytycznie zagrożonego gatunku. Co sprawiło, że kakapo wraca do lęgów? Kakapo są niezwykłe nie tylko dlatego, że należą do najrzadszych zwierząt świata. Są też nielotami, najcięższymi papugami na świecie i prowadzą nocny tryb życia. Dlaczego ich najlepsze lęgi szykują się właśnie teraz? Kluczowym czynnikiem jest wyjątkowy urodzaj owocóq drzew rimu (Dacrydium cupressinum). To gatunek iglastego drzewa, należący do rodzaju obłuszynów. Rośnie tylko w Nowej Zelandii. Owoce te są podstawą diety kakapo w okresie lęgowym. Są też naturalnym sygnałem inicjującym okres godowy papug. A w tym roku zaobserwowano wyjątkowo dużo zawiązków owoców. W 2026 wykluje się najwięcej piskląt Ostatni udany sezon lęgowy miał miejsce w 2022 roku, kiedy wykluło się 57 piskląt. Na początku programu ochrony, w 1995 roku, kakapo były na skraju wyginięcia. Żyło wtedy tylko 51 osobników, w tym zaledwie 20 samic. Dziś globalna populacja liczy około 237–240 ptaków. To wielki sukces, ale nie można jeszcze ogłosić pełnego zwycięstwa: gatunkowi nadal zagraża niska różnorodność genetyczna, podatność na choroby oraz nieregularny cykl rozrodczy. Wciąż znaczenie ma dosłownie każde pisklę. Sezon godowy kakapo Kakapo rozpoczynają gody w okolicach Bożego Narodzenia, z kulminacją w styczniu. Samce zbierają się na tokowiskach i wydają charakterystyczne, niskie buczące dźwięki, które przyciągają samice. Po wyborze partnera samice samodzielnie wysiadują jaja i wychowują młode. Jaja składane są w lutym i marcu, a pisklęta wykluwają się po około miesiącu. Kakapo dożywają sędziwego wieku, naw…

kakapo-4d89aaa.jpg
width: 8640
height: 5488

Nowa epidemia odry nadchodzi? To efekt braku szczepień
type: item
date: 2025-10-28T08:50:07.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Nauka
subject: antyszczepionkowcy
subject: choroby
subject: choroby zakaźne
subject: dzieci
subject: nowa zelandia
subject: odra
subject: szczepionki
description: Wszystko wskazuje na to, że Nowa Zelandia może wkrótce mierzyć się z epidemią odry – podobną, jaka wybuchła w 2019 roku. Wtedy umierały na nią głównie dzieci. Ten wyspiarski kraj zmaga się, podobnie jak Polska, nie tylko z niskim poziomem zaszczepienia najmłodszych, ale i dawnymi brakami systemowymi, których żniwa zbierają obecne pokolenia. Czego możemy się nauczyć od nowozelandczyków, żeby uniknąć podobnej sytuacji w naszym kraju?
encoded: Nowa Zelandia stoi w obliczu możliwej epidemii odry. Niedawne potwierdzenie nowych, niezwiązanych z międzynarodowymi podróżami przypadków choroby sugeruje, że groźny wirus zaczął się już rozprzestrzeniać w społecznościach. Na alarm bije Health New Zealand, czyli publiczny system opieki zdrowotnej wyspiarskiego kraju. Wirus odry błyskawicznie roznosi się po społeczeństwie Nowe przypadki odry wykryte w Nowej Zelandii niebezpiecznie przypominają wydarzenia z 2019 roku. Wtedy to najludniejsze miasto kraju – Auckland – przeżyło największą od 1997 roku epidemię odry. Odnotowano ponad 2000 przypadków choroby, a nawet 35% zainfekowanych wymagało hospitalizacji. Mimo tego, że większość wcześniej była zdrowa. U wielu pacjentów wystąpiły poważne komplikacje: zapalenie mózgu, utrata ciąży czy wymóg intensywnej terapii u dzieci. Co jeszcze bardziej niepokojące, osoby, które przeszły wtedy odrę, w kolejnych latach częściej były hospitalizowane i częściej otrzymywały recepty na antybiotyki. Z Nowej Zelandii choroba zawędrowała do Samoa, gdzie spowodowała 5 700 zachorowań i niemal 100 zgonów. 87% z nich stanowiły dzieci do 5. roku życia. Jak zapobiec rozprzestrzenianiu się odry? Aby zapobiec szerzeniu się odry po jej pojawieniu się w danym kraju niezbędny jest poziom odporności populacyjnej sięgający około 95%. Osiąga się go dzięki szczepieniom: w Polsce obowiązuje dwudawkowe, obowiązkowe szczepienie dzieci – pierwszą dawkę szczepionki na odrę podaje się w 13.–15. miesiącu życia, a drugą przed ukończeniem 6. roku życia. To zapewnia ochronę przed ciężką chorobą na poziomie 98–99% na całe życie. Dlaczego poziom zaszczepienia w Nowej Zelandii jest niski? Niestety, w Nowej Zelandii nie udało się osiągnąć tego progu. Szczepienia MMR (odra, świnka, różyczka), czyli główne narzędzie walki z chorobą, prowadzone są w tym kraju od 1969 roku, jednak dopiero od 2005 roku funkcjonuje narodowy rejestr szczepień. Braki systemowe sprawiły, że nawet 80% osób urodzonych w latach 80. i 90. może nie b…

FABRIC-KOLAZ-32-13-e859ab8.jpg
width: 2700
height: 1800

Nowy ranking ujawnił najbezpieczniejsze państwa świata. Gdzie życie wciąż płynie spokojnym rytmem?
type: item
date: 2025-08-26T09:50:37.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: bezpieczeństwo
subject: irlandia
subject: islandia
subject: nowa zelandia
subject: ranking
description: W świecie, w którym pokój coraz częściej bywa wyjątkiem, są kraje, które wyłamują się z tego schematu. Trzy z nich pokazują, że bezpieczeństwo może być czymś więcej niż tylko przerwą między konfliktami. To fundament ich codzienności.
encoded: Spis treści: Wzrost konfliktów i militaryzacji na świecie Najbezpieczniejsze miejsce na Ziemi od ponad dekady Od konfliktu do symbolu wspólnoty i spokoju Spokojna przystań na końcu świata Ranking Global Peace Index 2025 W świecie pełnym napięć i globalnych kryzysów istnieją miejsca, które wciąż uchodzą za oazy spokoju. Najnowszy ranking najbezpieczniejszych państw pokazuje, które kraje oferują stabilność. To właśnie tam codzienne życie płynie spokojniej, a poczucie bezpieczeństwa staje się elementem narodowej tożsamości. Wzrost konfliktów i militaryzacji na świecie W 2025 roku świat coraz częściej przypomina mozaikę napięć i konfliktów, a pokój przestaje być oczywistością, stając się raczej wyjątkiem niż normą. Najnowszy Global Peace Index, opracowywany przez Instytut Ekonomii i Pokoju alarmuje, że liczba aktywnych konfliktów osiągnęła najwyższy poziom od zakończenia II wojny światowej. Tylko w ostatnich miesiącach na liście toczących się wojen pojawiły się trzy nowe pozycje, a wiele granic stało się przestrzenią ciągłego napięcia. Rosnące wydatki wojskowe i postępująca militaryzacja to reakcje rządów, które próbują chronić własnych obywateli, ale jednocześnie wzmacniają globalne poczucie zagrożenia. Opublikowany raport GPI obejmuje aż 23 wskaźniki – od liczby zbrojnych starć i poziomu terroryzmu, po wydatki na obronność i wskaźniki przestępczości – a jego tegoroczna edycja ukazuje obraz świata coraz bardziej rozdartego przez przemoc. Równocześnie jednak w publikacji zawarto państwa, które od niemal dwóch dekad nie tylko utrzymują stabilność, ale też konsekwentnie zajmują czołowe miejsca w rankingach bezpieczeństwa. To właśnie one udowadniają, że polityka oparta na dialogu i zaufaniu społecznym może być trwałą strategią przynoszącą realne rezultaty. Mieszkańcy tych krajów twierdzą, że poczucie bezpieczeństwa nie jest dla nich abstrakcją, lecz doświadczeniem obecnym w funkcjonowaniu instytucji, w kulturze współpracy i w relacjach społecznych opartych na wzajemnym sza…

on-f44df98.jpg
width: 4560
height: 2984

Ten wymarły ptak jest pasją Petera Jacksona. Reżyser "Władcy Pierścieni" chce go wskrzesić
type: item
date: 2025-07-10T12:27:02.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: badania naukowe
subject: genetyka
subject: nowa zelandia
subject: ptaki
description: Peter Jackson dołącza do kolejnego projektu firmy Colossal Biosciences, znanej z próby wskrzeszenia wilka strasznego. Tym razem reżyser i naukowcy chcą przywrócić do życia wymarłego moa – gigantycznego ptaka podobnego do strusia, który kiedyś występował na Nowej Zelandii.
encoded: Spis treści Peter Jackson w nowej roli: inwestor w sektorze biotechnologii Czym był olbrzymi moa? Jak ma wyglądać „wskrzeszenie” moa? Moa w tradycji Maorysów Colossal Biocsiences znów jest na ustach wszystkich. Tym razem kontrowersyjny biotechnologiczny startup chce wskrzesić kolejny wymarły gatunek – wielkiego ptaka moa. Dochodzące do 3,6 metra wysokości moa były ważną częścią natury Nowej Zelandii i życia jej rdzennych mieszkańców – Maorysów. Peter Jackson w nowej roli: inwestor w sektorze biotechnologii Reżyser „Władcy Pierścieni” Peter Jackson wsparł nietypowy projekt biotechnologiczny, którego celem jest odtworzenie wymarłego ptaka z Nowej Zelandii — gigantycznego strusia moa. Jackson posiada jedną z największych prywatnych kolekcji kości tego nielotnego ptaka. Wraz ze swoją partnerką Fran Walsh Jackson zainwestował 15 milionów dolarów w przedsięwzięcie amerykańskiej firmy Colossal Biosciences. W projekt zaangażowane jest także nowozelandzkie Centrum Badań Ngāi Tahu. Czym był olbrzymi moa? Moa to zbiorcze określenie na kilka gatunków dużych, roślinożernych ptaków przypominających strusia, które przez 4000 lat zamieszkiwały Nową Zelandię. Wyginęły całkiem niedawno – ok. 600 lat temu, w wyniku nadmiernych polowań. Były ważnym źródłem mięsa dla rdzennych mieszkańców wysp. Największy z gatunków moa, tzw. South Island giant moa, osiągał nawet 3,6 metra wysokości. Jackson przyznał, że choć filmy są jego głównym zajęciem, to właśnie moa są jego prawdziwą pasją. W Nowej Zelandii każde dziecko zna i fascynuje się tym legendarnym ptakiem. Jak ma wyglądać „wskrzeszenie” moa? Colossal Biosciences zasłynęło z kontrowersyjnych prób „wskrzeszenia” wymarłych gatunków, jak mamut włochaty (przy pomocy edycji genów myszy) czy wilk straszny. Ich strategia nie polega na dosłownym przywracaniu gatunków, ale na budzącej kontrowersje inżynierii genetycznej, mającej na celu stworzenie organizmów podobnych do oryginałów. W przypadku moa, pierwszym krokiem będzie pozyskanie i analiza dob…

0x0-b6d90fd.jpg
width: 1200
height: 675

„Ryba zagłady” trzy razy w ciągu tygodnia pojawiła się u wybrzeży Tasmanii i Nowej Zelandii
type: item
date: 2025-06-09T11:41:43.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: nowa zelandia
subject: obserwacje
subject: oceania
subject: oceany
subject: ryby
subject: tasmania
description: Wstęgor królewski według wierzeń ma zwiastować trzęsienie ziemi lub tsunami. To tylko przesądy, ale ta ogromna ryba jest tak rzadka, że zawsze wzbudza sensację. Wypływa na powierzchnię w wyjątkowych przypadkach i naukowcy nigdy nie przepuszczają okazji, by ją zbadać. Tym razem ocean wyrzucił aż trzy osobniki w krótkim czasie.
encoded: Spis treści Ocean wyrzucił trzy „ryby zagłady” blisko siebie Co sprawia, że wstęgor królewski jest tak niezwykły? W ciągu jednego tylko tygodnia na wybrzeżach Tasmanii i Nowej Zelandii morze wyrzuciło trzy gigantyczne wstęgory królewskie, znane również jako „ryby zagłady”. Te tajemnicze, głębinowe stworzenia od wieków budzą grozę i fascynację, a ich pojawienie się niektórzy traktują jako zapowiedź katastrofy naturalnej. Jednak naukowcy stanowczo odcinają się od tych mitów. Ocean wyrzucił trzy „ryby zagłady” blisko siebie Pierwszego z rybich kolosów znaleziono na zachodnim wybrzeżu Tasmanii. Kilka dni później dwa kolejne okazy, okaleczone przez ptaki, zostały wyrzucone przez fale w okolicach Dunedin i Christchurch w Nowej Zelandii. Ich obecność wzbudziła zainteresowanie opinii publicznej i mediów, które szybko przypomniały o silnym szczególnie w Japonii przesądzie głoszącym, że wstęgory pojawiają się przed trzęsieniami ziemi lub tsunami. To oczywiście tylko przesąd, choć przyjrzeli się mu naukowcy. Badanie z 2019 roku ostatecznie wykluczyło jakikolwiek związek między pojawianiem się wstęgorów a katastrofami naturalnymi. Co sprawia, że wstęgor królewski jest tak niezwykły? Niezwykły wygląd tych ryb i ich rzadkość prawdopodobnie zainspirowały dawne opowieści o morskich potworach i wężach i przesąd o „rybie zagłady”. Wstęgor królewski żyje na głębokości od 250 do 1000 metrów i niezwykle rzadko wypływa na powierzchnię. Każde jego pojawienie się wzbudza sensację nie tylko wśród okolicznej ludności i w mediach – również wśród naukowców. Ichtiolodzy nie przepuszczają żadnej okazji, by zbadać nawet martwe wstęgory wyrzucone przez fale. Andrew Stewart, ichtiolog z nowozelandzkiego Muzeum Te Papa, opisuje te ryby jako wręcz „nieziemskie”, o przepięknym, mieniącym się purpurowo i srebrzyście ubarwieniu. Muzeum planowało zbadać wyrzucone właśnie ryby. Niestety, dwa z trzech okazów miały uszkodzone głowy, co znacząco ogranicza możliwości badawcze. Właśnie w tej części ciała znajd…

1536-abfaeae.jpeg
width: 1900
height: 1520

Ośmiornica przejechała się na najszybszym rekinie świata. „Oceany są pełne niezwykłych rzeczy”
type: item
date: 2025-03-21T15:26:53.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Przyroda
subject: nowa zelandia
subject: odkrycia
subject: ośmiornica
subject: rekiny
subject: zagrożone gatunki
description: Naukowcy nagrali wyjątkową scenę: głowonoga, który wdrapał się na grzbiet ryby. Ośmiornica była obserwowana – i nagrywana – podczas dziesięciominutowej przejażdżki na ostronosie atlantyckim, najszybszym rekinie świata.
encoded: W tym artykule: Nietypowy duet na powierzchni oceanu Ośmiornica z głębin i najszybszy rekin świata Rekin zagrożony wyginięciem To się wydarzyło w grudniu 2023 roku. Ekipa biologów morskich prowadziła badania w Hauraki Gulf, zatoce przy Wyspie Północnej Nowej Zelandii. W pewnym momencie zauważyli coś nietypowego. Był to rekin ostronosy (Isurus oxyrinchus), zwany też ostronosem atlantyckim, superszybki drapieżnik. Na głowie miał coś dużego i pomarańczowego. Jedną z badaczek biorących udział w tamtej ekspedycji była prof. Rochelle Constantine z Uniwersytetu Auckland. – Duża, metalicznie szara płetwa grzbietowa zwiastowała dużego rekina. Ale chwileczkę, co to za pomarańczowa plama na jego głowie? Boja? Rana? – tak Constantine wspomina zaskoczenie, jakie poczuł cały zespół. – Wypuściliśmy drona, włożyliśmy GoPro do wody i wtedy zobaczyliśmy coś niezapomnianego: ośmiornicę siedzącą na rekinie, uczepioną jego głowy mackami – opowiada badaczka. Nietypowy duet na powierzchni oceanu Naukowcy przezwali nietypową parę „sharktopus” (od shark i octopus, angielskich słów oznaczających rekina i ośmiornicę). Obserwowali i filmowali niezwykły duet przez dziesięć minut, po czym popłynęli w swoją stronę. Przez ten czas ośmiornica pozostawała uczepiona ryby. – Ośmiornica trzymała wszystkie swoje macki razem na głowie rekina, być może po to, by uniknąć zauważenia – wspomina prof. Constantine. – Była w stanie utrzymać się na swoim miejscu, ponieważ rekin płynął powoli. Podejrzewam, że ośmiornica odpadłaby, gdyby poruszał się szybciej – dodaje. View oEmbed on the source website Ośmiornica z głębin i najszybszy rekin świata Widok był zaskakujący i to nie tylko dla amatorów dzikiej przyrody. Także specjalistom w dziedzinie biologii morskiej trudno jest wytłumaczyć, w jaki sposób oba zwierzęta się spotkały. Ośmiornice żyją na dnie morskim. Z kolei rekiny ostronose żerują na otwartych oceanicznych wodach i większość czasu spędzają blisko powierzchni. Jakby tego było mało, ośmiornica wybrała so…

2025-03-21-123352-Marine-mystery-of-octopus-riding-shark-YouTube-e70c27c.png
width: 1633
height: 929

Unikatowe znalezisko z Nowej Zelandii. Odkryto najstarszego morskiego gada na półkuli południowej
type: item
date: 2024-06-18T10:19:23.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: dinozaury
subject: gady
subject: nowa zelandia
subject: oceany
subject: paleontologia
subject: prehistoria
subject: Wolny czas
description: Zachował się po nim tylko jeden kręg, ale naukowcy są pewni. Jest to pozostałość po najstarszym znanym z półkuli południowej morskim gadzie – notozaurze, który żył na początku ery dinozaurów.
encoded: W tym artykule: Notozaur z Nowej Zelandii – stare nowe znalezisko Najstarsze dzieje notozaura Gady idą do wody 246 milionów lat temu, na początku ery dinozaurów, Nowa Zelandia znajdowała się w polarnej części rozległego oceanu Panthalassa. To z tych czasów pochodzi opisany właśnie prastary gad. Notozaury były świetnie przystosowane do życia w wodzie, ale żyły podobnie jak foki, na lądzie i w morzu. Miały opływowy kształt ciała, kończyny zakończone pięcioma palcami spiętymi błonami pławnymi. Przednie kończyny były krótsze niż tylne. Notozaury miały spłaszczone czaszki, a ich szczęki wyposażone były w smukłe, stożkowate zęby, które służyły do chwytania ryb i kałamarnic. Mierzyły średnio 2–3 m długości. Notozaur z Nowej Zelandii – stare nowe znalezisko Pozostałości tego notozaura odkryto w czasie badań geologicznych w roku 1978. Jednak w przypadku skamieniałości często bywa tak, że upływa sporo czasu, zanim dokładniej przyjrzą się im naukowcy i ocenią ich rangę. Pojedynczy kręg wydobyto z głazu w korycie strumienia u podnóża góry Harper na Wyspie Południowej Nowej Zelandii. Zespół paleontologów ze Szwecji, Norwegii, Nowej Zelandii, Australii i Timoru Wschodniego połączył niedawno siły, by przeanalizować znalezisko. Swoje wnioski badacze opublikowali właśnie na łamach czasopisma „Current Biology”. – Notozaur znaleziony w Nowej Zelandii jest o ponad 40 milionów lat starszy niż najstarsze znane wcześniej skamieniałości zauropterygów (nadrząd wymarłych morskich gadów – przyp. red.) z półkuli południowej – mówi dr Benjamin Kear z Muzeum Ewolucji na Uniwersytecie w Uppsali, główny autor publikacji. Te prehistoryczne gady morskie żyły w płytkim pełnym morskich stworzeń środowisku przybrzeżnym w obrębie ówczesnego południowego kręgu polarnego. Najstarsze dzieje notozaura Najstarsze skamieniałości notozaura mają około 248 milionów lat. Znaleziono je w północnym pasie niskich szerokości geograficznych, który rozciągał się od odległych północno-wschodnich do północno-zachodnich k…

unikatowe-znalezisko-z-nowej-zelandii-odkryto-najstarszego-morskiego-gada-na-polkuli-poludniowej-069d13e.png
width: 1200
height: 630

Rekord świata w nurkowaniu żółwi pobity. To zwierzę schodzi głębiej niż łodzie podwodne
type: item
date: 2024-06-17T11:00:19.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: nowa zelandia
subject: ocean spokojny
subject: ochrona zwierząt
subject: rekordy
subject: Wolny czas
subject: żółwie
description: Żółw skórzasty z Zachodniego Pacyfiku najprawdopodobniej pobił rekord świata w nurkowaniu głębinowym morskich gadów. Po opuszczeniu terenów lęgowych na Wyspach Salomona zszedł na głębokość 1344 m. Wynik czeka na wpisanie do Księgi rekordów Guinnessa.
encoded: W tym artykule: Rekordziści wśród żółwi Ochrona żółwi skórzastych Gdzie został pobity rekord świata w nurkowaniu żółwi Wśród ludzi rekordzistą w nurkowaniu głębokim jest Ahmed Gabr. W 2014 r. Gabr ustanowił rekord świata w nurkowaniu głębokim z butlą. W ciągu 14 minut opuścił się na głębokość 332,5 metra. Wynurzenie zajęło mu o wiele dłużej. Z powodu dekompresji powrót Gabra na powierzchnię trwał aż 13 godzin i 35 minut. Urządzenia budowane ludzką ręką mogą opuszczać się nieporównanie głębiej. Ekspedycje odbywane w specjalnie zaprojektowanych pojazdach zanurzają się na kilometry pod powierzchnię. W zeszłym roku głośno było o katastrofie pojazdu Titan. W czasie nurkowania do wraku Titanica – leżącego na głębokości 3,8 km – śmierć poniosło 5 osób. Wydawałoby się, że zwierzęta – szczególnie te posiadające płuca – raczej nie mają szans na sukcesy w nurkowaniu głębinowym. A jednak jest inaczej. Morskie gady zanurzają się nawet kilkukrotnie głębiej niż ludzie (wyposażeni w butle). Organizacja The Nature Conservancy (TNC) poinformowała, że zaobserwowała rekordowe zanurzenie pewnego żółwia skórzastego. W marcu samica żółwia nazwana Uke Sasakolo zeszła na 1/3 głębokości Titana – 1344 m. Rekordziści wśród żółwi To najgłębsze zanurzenie odnotowane dla żółwi. Według Księgi rekordów Guinnessa dotychczasowy rekord wynosi 1280 m. Ustanowił go w 2006 r. inny żółw skórzasty (Dermochelys coriacea). Dla porównania, obecnie łodzie podwodne działają na głębokościach 300–400 m. Za najgłębiej schodzącą jednostkę militarną długo uznawano USS Dolphin (AGSS 555). Ta łódź podwodna mogła zanurzyć się na ponad 900 m. Żółwiom skórzastym udaje się jednak prześcigać nawet pojazdy opracowywane dla wojska. Co więcej, robią to na jednym oddechu. Naukowcy zaobserwowali, że gady te wytrzymują pod wodą nawet 90 minut bez wynurzania. Mogą błyskawicznie opaść na dno, a potem wrócić na powierzchnię m.in. dzięki szczególnej budowie karapaksu, czyli zewnętrznej powłoki okrywającej ich ciało. Zazwyczaj składa…

rekord-swiata-w-nurkowaniu-zolwi-pobity-to-zwierze-schodzi-glebiej-niz-lodzie-podwodne-d506457.jpg
width: 1024
height: 683

„Kroczące Drzewo” z Nowej Zelandii wygląda jak ent. Właśnie zdobyło tytuł Drzewa Roku 2024
type: item
date: 2024-06-07T11:54:15.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: drzewa
subject: nowa zelandia
subject: rośliny
subject: Wolny czas
description: W zeszłym tygodniu ogłoszono wyniki plebiscytu na Drzewo Roku 2024 Nowej Zelandii. Wygrał je prawdziwy cud natury. Ponadstuletnie drzewo wyglądające, jakby szło po pustym polu. Według mieszkańców okolic to jedyne ocalałe z całego lasu.
encoded: W tym artykule: Co wiemy o „Kroczącym Drzewie” Skąd się wzięło „Kroczące Drzewo” Zwycięzca corocznego plebiscytu Gdzie rośnie cud natury „A więc enty istnieją naprawdę!”. „Wybrało się na przechadzkę”. „Ale dokąd ono idzie?”. To tylko kilka z setek komentarzy, jakie pojawiły się po ogłoszeniu zwycięzcy plebiscytu na Drzewo Roku 2024 Nowej Zelandii. Na pierwszym miejscu znalazł się niezwykły przedstawiciel gatunku Metrosideros robusta. Zwycięskie drzewo wygląda dokładnie tak, jak J.R.R. Tolkien opisywał we „Władcy Pierścieni” enty, strażników lasu. Jest wysokie, stare i sękate. Stoi samotnie na płaskiej łące. A raczej kroczy. W dolnej części pień zwycięzcy rozdziela się na dwie połowy. Dodatkowo lekko ugina się w miejscach, gdzie wypatrywalibyśmy kolan. No i jest nieco zgrubiały tuż nad ziemią. Zupełnie jakby „nogi” tego enta zostały obute. Co wiemy o „Kroczącym Drzewie” Metrosideros robusta jest rośliną endemiczną. Występuje jedynie w Nowej Zelandii. Jest to najwyższe kwitnące drzewo świata. „Kroczące Drzewo” jest gigantyczne – ma aż 32 m wysokości. Nie wiadomo dokładnie, ile liczy lat, ale na pewno grubo ponad sto. Najstarsze wzmianki o nim pochodzą z XIX w. Zaś przedstawiciele gatunku Metrosideros robusta mogą dożywać nawet tysiąca lat. Ciekawe są ich narodziny. Młode giganty to epifity. Epifity rozwijają się przyczepione do starszego drzewa-gospodarza, czasami wysoko w jego koronie. Z czasem ich korzenie zaczynają sięgać ziemi. Wówczas młode drzewa otaczają starsze osobniki, na których się wspierają. Nie są przy tym pasożytami. Najczęściej odżywiają się samodzielnie. Skąd się wzięło „Kroczące Drzewo” „Kroczące Drzewo” swój wyjątkowy kształt może zawdzięczać właśnie nietypowym początkom (epifity to najczęściej rośliny wodne). Niezwykły układ korzeni to prawdopodobnie efekt tego, w jaki sposób obecny gigant obrastał swojego gospodarza. Tamto drzewo nie istnieje od setek lat. – To drzewo-gospodarz zniknęło już dawno temu – powiedział Brad Cadwallader, organizator kon…

kroczace-drzewo-z-nowej-zelandii-wyglada-jak-ent-wlasnie-zdobylo-tytul-drzewa-roku-2024-59a78d4.jpg
width: 785
height: 444

Nowozelandzki moa olbrzymi był najwyższym ptakiem na świecie. Ale przystojniakiem nazwać go trudno
type: item
date: 2024-06-02T09:25:05.000Z
creator: Sławomir Borkowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: nowa zelandia
subject: ptaki
subject: wyginięcie gatunków
description: Moa olbrzymi nie był przykładem doskonałych proporcji, za to imponował rozmiarami. Na strusia, największego ptaka żyjącego dziś na ziemi, mógłby popatrzeć z góry. Był też od niego zdecydowanie cięższy. I właśnie ta wielkość sprowadziła na moa zgubę.
encoded: W tym artykule: Wygląd moa olbrzymiego Środowisko życia i zachowanie Systematyczne trudności Wrogowie skrzydlaci i dwunożni Teorie na temat wyginięcia Na Nowej Zelandii, archipelagu bardzo długo odizolowanym od reszty świata, wyewoluowała osobliwa, w dużej części endemiczna fauna. Nie wyspach nie było ssaków (z wyjątkiem nietoperzy) ani lądowych drapieżników. Dlatego to ptaki zajęły ważne miejsce w ekosystemie. Przy tym wyjątkowo dużo z nich straciło zdolność latania, np. kiwi, takahe czy papuga kakapo. Wśród ptasiej rodziny wyróżniali się zaś przedstawiciele rzędu Dinornithiformes – moa olbrzymie Dinornis robustus. Były to najwyższe ptaki świata. Wygląd moa olbrzymiego Największe osobniki mogły mieć nawet 3,6 m wysokości – jeśli chodziły jak afrykańskie strusie, z metrowymi szyjami wzniesionymi do góry. Jeśli jednak pochylały głowy jak kazuary, wypada im przypisać maksymalnie ok. 3 m wysokości. Moa olbrzymie cechował ekstremalny dymorfizm płciowy. Samice ważyły powyżej 250 kg, samce zaś niewiele ponad jedną trzecią tego. Różnice były tak duże, że do początków XXI w. samce i samice z rodzaju Dinornis badacze klasyfikowali jako odrębne gatunki. Moa olbrzymie miały brązowoczerwone, dość osobliwe pióra. Pozbawione stosiny, bardziej przypominały długą sierść. Masywne nogi ptaków kończyły się trzema palcami skierowanymi do przodu i jednym do tyłu (czasem była to tylko ostroga). Głowy w stosunku do rozmiarów ciała ptaków były zaś nieproporcjonalnie małe. Co ciekawe, moa nie miały skrzydeł nawet w szczątkowej postaci (pozostała po nich tylko jedna kość szkieletu). Jak z tego opisu widać, urodą nie zachwycały, choć w tej kwestii opinie mogą być podzielone. Wymarłe gatunki zwierząt. 7 z nich, których już więcej nie zobaczymy lub są zagrożone wyginięciem Codziennie z naszej planety znika niemal 150 gatunków roślin i zwierząt. Poznajcie wymarłe gatunki zwierząt, których już nigdy nie zobaczymy. Środowisko życia i zachowanie Można by uznać, że w ekosystemie nowozelandzkich wysp…

nowozelandzki-moa-olbrzymi-byl-najwyzszym-ptakiem-na-swiecie-rys-joseph-smit-wikimedia-commons-domena-publiczna-c6f9056.jpg
width: 1280
height: 846

Rzeka jako osoba? To udało się w Nowej Zelandii i Indiach. Czy nasza Odra też uzyska osobowość?
type: item
date: 2024-04-27T08:00:06.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: filmy dokumentalne
subject: nowa zelandia
subject: ochrona przyrody
subject: odra
subject: prawo
subject: przyroda
subject: rzeka
subject: rzeki
subject: Wolny czas
description: Coraz więcej rzek na świecie uzyskuje osobowość prawną. Czy doczekamy się tego, że i polska rzeka Odra będzie traktowana jak osoba?
encoded: W tym artykule: Rzeka Whanganui jako pierwsza została osobą Inne przykłady osobowości prawnej przyrody Czy rzeka Odra uzyska osobowość prawną? Millennium Docs Against Gravity 2024 „Nadanie Odrze osobowości prawnej oznacza, że zyskałaby zdolność sądową, a zatem mogłaby stać się stroną postępowania. Obecnie Odra nie posiada swojej reprezentacji, nikt nie może zająć stanowiska w jej sprawie, i nikt nie może podjąć się jej obrony” – piszą aktywiści na stronie „Apelujemy o uznanie Odry za osobę prawną”. Pod apelem podpisało się ponad 14 tys. osób. Jak rzeka może zostać osobą? M.in. o tym opowiada film „Jestem rzeką, rzeka jest mną” (I Am The River, The River Is Me, reż. Petr Lom). W 2017 roku rzeka Whanganui w Nowej Zelandii – jako pierwsza na świecie – uzyskała osobowość prawną. Rzeka Whanganui jako pierwsza została osobą Whanganui to jedna z najdłuższych rzek w Nowej Zelandii. Mierzy blisko 300 km. Nowozelandzcy Maorysi starali się o nadanie rzece wyjątkowego statusu od 1873 roku. Uznają ją za żywą istotę i swojego przodka. Odzwierciedla to porzekadło w ich języku: „Ko Au Te Awa, Ko Te Awa Ko Au”. Czyli właśnie „Jestem rzeką, rzeka jest mną”. Jednym z bohaterów filmu pod tym tytułem jest przywódca plemienia Maorysów – Ned Tapa. Podczas spływu kajakowego rzeką opowiada o więzi, jaka łączy z nią jego lud. – Jesteśmy niepodzielni, powiązani ze sobą – mówi. Maorysi identyfikują się nie tylko poprzez imiona i nazwę plemienia, ale też poprzez nazwę swojej góry i rzeki. Przebywanie nad wodą i na wodzie przywraca Maorysom równowagę, odnawia ich mauri – niewidzialną siłę życiową. 15 marca 2017 roku Whanganui uzyskała osobowość prawną. Dotyczy ona wszystkich jej części fizycznych (a więc np. dopływów) i metafizycznych (wierzeń z nią związanych). Maorysi i rząd Nowej Zelandii wyznaczają po jednym jej opiekunie. Na rzece wciąż można budować elektrownie wodne i realizować inne projekty komercyjne. Wymaga to jednak zgody opiekunów. – Nie jesteśmy właścicielami rzeki. My tylko jej pi…

rzeka-jako-osoba-to-udalo-sie-w-nowej-zelandii-i-indiach-czy-nasza-odra-tez-uzyska-osobowosc-fot-shutterstock-aaca2d8.jpg
width: 1000
height: 664

Linie lotnicze ważą pasażerów. LOT zabrał głos w tej sprawie
type: item
date: 2024-02-13T13:12:34.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: finlandia
subject: linie lotnicze
subject: lotniska
subject: loty samolotem
subject: nowa zelandia
subject: samoloty
subject: Travel
description: Kolejna linia lotnicza zapowiedziała, że będzie ważyć pasażerów, a także ich bagaże podręczne, przed wejściem na pokład. Sprawa wywołała spore poruszenie i liczne komentarze. Czy na podobny krok zdecyduje się LOT?
encoded: W tym artykule: Będą ważyć pasażerów przed wejściem na pokład Czy LOT będzie ważyć pasażerów? Nie tylko Finowie ważą pasażerów Linie lotnicze na całym świecie co rusz wprowadzają nowe przepisy, które nie zawsze spotykają się z przychylnością pasażerów. W ostatnim czasie szerokim echem w media odbiła się decyzja tureckiego przewoźnika Corendon o uruchomieniu „stref bez dzieci” na lotach między Amsterdamem a karaibską wyspą Curaçao. Sprawa podzieliła internautów i wywołała spore poruszenie. Podobnie jak kwestia ważenia podróżnych przed wejściem na pokład, co zapowiedziały narodowe linie lotnicze Finlandii. Pomysł – jak można było przypuszczać – nie każdemu przypadł do gustu, a w sieci pojawiła się lawina komentarzy. Będą ważyć pasażerów przed wejściem na pokład Finnair zdecydował się na ważenie pasażerów podróżujących z Helsinek i ich bagaży podręcznych przed wejściem na pokład wyłącznie ze względów bezpieczeństwa. Przewoźnik zaznacza, że cała procedura jest dobrowolna i w pełni anonimowa. – Rejestrujemy całkowitą wagę i podstawowe informacje o kliencie oraz jego bagażu podręcznym, ale nie pytamy na przykład o imię i nazwisko ani numer rezerwacji. Tylko pracownik obsługi klienta pracujący w punkcie pomiarowym może zobaczyć całkowitą wagę, dlatego możesz spokojnie wziąć udział w badaniu – czytamy w oficjalnym oświadczeniu linii. Zgromadzone informacje pozwolą poznać dokładną średnią wagę samolotu i określić normy obciążenia maszyny, które będą obowiązywać do 2030 r. Testy mają się zakończyć w maju. Linie lotnicze zapowiadają ważną zmianę. Odczują ją wszyscy pasażerowie Michael O'Leary, szef linii Ryanair, zabrał głos ws. ujednolicenia wymiarów bagaży podręcznych w samolotach. Okazuje się, że czołowi europejscy przewoźnicy są w tej kwestii jednogłośni ... W pierwszych trzech dniach trwania akcji udział w niej wzięło 800 śmiałków. To sporo, biorąc pod uwagę, że decyzja fińskiego przewoźnika o ważeniu pasażerów wywołał spore poruszenie w mediach społecznościowych. O komen…

beda-wazyc-pasazerow-przed-wejsciem-na-poklad-sprawa-wywoluje-spore-emocje-bf16291.jpg
width: 1000
height: 667

Pod dnem nowozelandzkiego jeziora odkryto anomalię magnetyczną. Skąd się tam wzięła?
type: item
date: 2024-02-05T13:06:34.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: geologia
subject: jeziora
subject: nowa zelandia
subject: wulkany
description: Jezioro Rotorua leży w centrum ogromnego krateru uśpionego wulkanu, znajdującego się na nowozelandzkiej Wyspie Północnej. Naukowcy z instytutu badawczego w Nowej Zelandii – GNS Science – zmapowali dno jeziora Rotorua w nigdy wcześniej nie widzianych szczegółach. Odkryli kratery erupcyjne, prehistoryczną rzekę i dużą anomalię magnetyczną w południowej części jeziora.
encoded: W tym artykule: Kratery erupcyjne na dnie jeziora Prehistoryczna rzeka i kaldera Anomalia magnetyczna w skałach wulkanicznych Jezioro Rotoura ma powierzchnię dochodzącą do 80 kilometrów kwadratowych, a jego maksymalna głębokość wynosi ponad 44 metry. Leży w kraterze uśpionego wulkanu. Okolica słynie z licznych gejzerów, gorących źródeł i wszechobecnego zapachu siarkowodoru. Nowe mapy, wykonane przez naukowców z Instytutu Nauk Geologicznych i Jądrowych (GNS Science), ujawniły ukryty system hydrotermalny pod tym niezwykłym nowozelandzkim jeziorem. Tradycyjnie jest to sceneria słynnej maoryskiej historii miłosnej. Legenda głosi, że córka wpływowego wodza mimo zakazu ojca przepłynęła jezioro, aby połączyć z młodym wojownikiem. To jedno z najpiękniejszych jezior i najpiękniejszych miejsc na świecie. Kratery erupcyjne na dnie jeziora Naukowcy z GNS Science, instytutu badawczego w Nowej Zelandii, zmapowali dno jeziora Rotorua z nieznaną dotąd precyzją. Ich badania ujawniły szereg kraterów erupcyjnych, koryto dawnej rzeki i – co najciekawsze – dużą anomalię magnetyczną w południowej części jeziora. Nowe mapy udowadniają, że systemy hydrotermalne Rotorua rozciągają się w głąb jeziora. Mapy obejmują powierzchnię 55 kilometrów kwadratowych, czyli około 68% powierzchni dna jeziora. – Prezentujemy batymetrię dna jeziora z niespotykaną dotąd szczegółowością. Mapowanie obejmuje dwumetrową siatkę danych batymetrycznych, osiągając maksymalną głębokość 53,5 metra. Mapa batymetryczna ujawnia tysiące rozsianych po dnie jeziora śladów charakterystycznych dla wyładowań gazowych. Małe kratery wskazują miejsca, w których uwolnienie pęcherzyków gazu zakłóciło sedymentację na dnie jeziora. Niektóre z kraterów osiągają imponującą średnicę 50 metrów – napisali w komunikacie prasowym specjaliści z GNS Science. Prehistoryczna rzeka i kaldera Nowe dane dają również dowody na istnienie prehistorycznej rzeki, która kiedyś meandrowała i rzeźbiła ląd u wybrzeży Sulphur Point. Usytuowanie koryta rzeki…

pod-dnem-nowozelandzkiego-jeziora-odkryto-anomalie-magnetyczna-skad-sie-tam-wziela-fot-institute-of-geological-and-nuclear-sciences-limited-gns-science-83f68ad.jpg
width: 1498
height: 641

Polinezyjczycy docierali do najbardziej odległych wysp Pacyfiku. To element integracji kulturowej
type: item
date: 2023-04-25T15:15:09.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: hawaje
subject: historia
subject: nowa zelandia
subject: ocean spokojny
subject: polinezja
subject: polinezyjczycy
subject: samoa
subject: wyspa wielkanocna
subject: wyspy
description: Analiza geochemiczna kamiennych artefaktów wykazała, że Polinezyjczycy odbywali długodystansowe podróże na odległe wyspy Pacyfiku. Badania rzucają nowe światło na migrację tych ludów.
encoded: W tym artykule: Naukowcy dokonali analizy geochemicznej polinezyjskich narzędzi Narzędzia były transportowane przez ocean nawet 2500 km Odkrycie rzuca nowe światło na historię integracji ludów polinezyjskich Nie od dziś wiadomo, że Polinezyjczycy byli znakomitymi żeglarzami. Badania DNA sprzed wielu lat wykazały, że już w latach 1500–1000 p.n.e. ludy te zasiedliły wyspy m.in. Fidżi, Samoa, Tonga, a nawet Hawaje, Nową Zelandię i Wyspę Wielkanocną. Wydawało się, że zaludnienie odległej Oceanii jest już zjawiskiem dobrze zbadanym. Jednak z drugiej strony pochodzenie i rozwój społeczeństw polinezyjskich w regionach zachodniego Pacyfiku, dalej od tzw. „trójkąta polinezyjskiego”, wciąż były niejasne. Naukowcy dokonali analizy geochemicznej polinezyjskich narzędzi Naukowcy z Instytutu Antropologii Ewolucyjnej im. Maxa Plancka w Niemczech dokonali analizy geochemicznej kamiennych artefaktów, które odnaleziono na stanowiskach archeologicznych na Vanuatu, Wyspach Salomona i Wyspach Karoliny. Badacze odkryli jednoznaczne dowody na to, że Polinezyjczycy odbywali wielokrotne dalekie podróże. Materiały, z których je wytwarzano, były przewożone z miejsc oddalonych nawet o 2500 km. – Wyniki naszych badań pokazują bardzo dużą mobilność na zachodnim Pacyfiku w ostatnim tysiącleciu naszej ery i oferują wgląd w skalę i czas kontaktów między ludami polinezyjskimi z Melanezji i Mikronezji a ich sąsiadami z zachodniego Pacyfiku i społeczeństwami zachodniej Polinezji – opisują naukowcy w badaniach opublikowanych na łamach czasopisma „Science Advances”. Międzynarodowym zespołem badawczym kierowali naukowcy z francuskiego Centre National de la Recherche Scientifique. Autorzy najnowszej publikacji opisali, że dzięki badaniu składu geochemicznego i izotopowego oraz porównaniu go ze skałami, które naturalnie występują w regionie, byli w stanie określić ich pochodzenie. Narzędzia były transportowane przez ocean nawet 2500 km W badaniu wykorzystano atomową spektrometrię absorpcyjną i spektrometri…

polinezyjczycy-ddada18.jpg
width: 1024
height: 747

Zazdrosny pies. Po czym poznać zazdrość u psa? Naukowcy odpowiadają
type: item
date: 2023-02-15T10:29:33.000Z
creator: Jan Sochaczewski
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: nowa zelandia
subject: psy
subject: psychologia zwierząt
subject: Społeczeństwo
description: Zazdrosny pies w domu? Naukowcy dowiedli, że czworonogi, tak samo jako ludzie, bywają zazdrosne, np. o innego pupila czy członka rodziny. Jak objawia się zazdrość u psa i czy faktycznie można ją wyeliminować?
encoded: W tym artykule: Czy pies może być zazdrosny o właściciela? Po czym poznać zazdrość u psa? Jak zachowuje się zazdrosny pies? O tym, że pies jest najlepszym przyjacielem człowieka, słyszał każdy. Nie każdy jednak wie, że nasz najbardziej ukochany zwierzęcy towarzysz nie tylko mieszka pod naszym dachem i odwzajemnia uczucie miłości. Związek emocjonalny psa z człowiekiem rozszerza się bowiem także o poczucie zazdrości – nie mają co do tego wątpliwości naukowcy. Jak przejawia się zazdrość u psa? Zbadała to grupa naukowców z Nowej Zelandii. Badacze przyjrzeli się reakcjom grupy pupili, których właściciele zaczynali głaskać wypchanego czworonoga. Wnioski są zaskakujące. Czy pies może być zazdrosny o właściciela? Doktoranci z Animal Minds Lab na Uniwersytecie Auckland regularnie badają zachowania poznawcze u różnych zwierząt, od papug, przez kruki, po psy. Wiosną 2021 roku opublikowano w czasopiśmie „Psychological Science” wyniki doświadczeń pokazujących ciekawą społeczną interakcję stada 18 czworonogów. W badaniach sondażowych wśród właścicieli psów średnio 8 na 10 twierdzi, że zaobserwowało u swoich pupili jakąś formę zazdrości. Jak najczęściej zachowuje się zazdrosny pies? Ustalono, że zazdrość u psa przejawia się ciągłym wyciem czy inną wokalizacją. A czasem po prostu silnym ciągnięciem smyczy w przypadku, gdy opiekun(ka) zwraca uwagę na inne psy. Jak pies okazuje miłość? Sekrety głębokiej relacji człowieka z psem Czy wiesz, jak twój pies okazuje miłość? Dlaczego, kiedy go tulisz i drapiesz za uchem, sam czujesz się szczęśliwy? Po czym poznać zazdrość u psa? Badacze z Auckland pokazali doświadczalnie, że właściciele doskonale rozumieją swoje zwierzęta. Zazdrość u psa przejawiała się silnym pragnieniem przerwania pieszczenia rywala (ciągnięciem smyczy w stronę opiekuna). To samo działo się także wtedy, gdy psu tylko wydawało się, że jego „pan” dotyka innego zwierzęcia. Choć widok na „konkurenta” został zasłonięty barierą, psia wyobraźnia pracowała. Co ciekawe, gdy opieku…

zazdrosny-pies-4b71758.png
width: 1920
height: 1080

Gdzie kręcono „Władcę Pierścieni”? Te miejsca na pewno kojarzą fani ekranizacji Tolkiena
type: item
date: 2022-11-18T08:07:39.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: nowa zelandia
subject: podróże
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Kinomani pewnie dobrze wiedzą, gdzie kręcono „Władcę Pierścieni”. Niewtajemniczonym zdradzamy, że chodzi o Nową Zelandię. Które lokalizacje wybrał Peter Jackson?
encoded: W tym artykule: Gdzie kręcono „Władcę Pierścieni”? Władca Pierścieni, Nowa Zelandia. Gdzie szukać planów filmowych? Tak filmowcy odtworzyli Śródziemie „Władca Pierścieni” to jedna z najbardziej znanych powieści fantasy w historii. Autorem kultowej trylogii jest angielski pisarz i uczony J. R. R. Tolkien. Początkowo „Władca Pierścieni” miał być tylko kontynuacją „Hobbita”, innej książki autora, która była skierowana do dzieci. Przygody Drużyny Pierścienia okazały się jednak opus magnum Tolkiena. Seria uchodzi za jeden z najlepiej sprzedających się tytułów, jakie kiedykolwiek napisano. W sumie na całym świecie sprzedano ponad 150 milionów egzemplarzy. Pierwsza ekranizacja powieści J.R.R. Tolkiena, „Władca Pierścieni”, została zrealizowana w 1978 r. Animowany film doczekał się nawet nominacji do Złotego Globu. Historia ze Śródziemia na dobre podbiła światowe kina dopiero w 2001 r. Wówczas premierę miał film Petera Jacksona „Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia”. Ekranizacje dwóch kolejnych książek z trylogii – „Dwie Wieże” i „Powrót Króla” – zrealizowano w 2002 i 2003 r. Gdzie kręcono „Władcę Pierścieni”? Choć od ich premiery minęło 20 lat, filmy nadal cieszą ogromną popularnością. Fani i krytycy często zachwycają się lokalizacjami, jakie wykorzystano przez filmowców. Trzeba przyznać, że mieli niełatwe zadanie: znaleźć na świecie miejsca, które będą przypominać wymyślone przez Tolkiena Śródziemie. Wybór padł na Nową Zelandię. To jednak tylko połowiczna odpowiedź na pytanie: gdzie kręcono „Władcę Pierścieni”? Jedno z najważniejszych i najbardziej urokliwych miejsc w filmach z serii „Władca Pierścieni” to Hobbiton, czyli wioska Shire zamieszkana przez Frodo Bagginsa i jego przyjaciół. Wybudowano ją niedaleko miasta Matamata na nowozelandzkiej Wyspie Północnej. Wybór nie był przypadkowy. Sielska okolica od lat jest wykorzystywana do wypasu zwierząt. Nie brakuje tam pagórkowatych terenów zielonych. Ten sam Hobbiton pojawił się również w kinowych ekranizacjach książki „Ho…

gdzie-krecono-wladce-pierscieni-te-miejsca-na-pewno-kojarza-fani-ekranizacji-tolkiena-d4e9300.jpg
width: 960
height: 540

Z Nowej Zelandii na Księżyc. Wystartowała misja Capstone, której celem jest zbadanie orbity przyszłej stacji księżycowej Gateway
type: item
date: 2022-06-28T17:59:20.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Edukacja
subject: kosmos
subject: księżyc
subject: loty w kosmos
subject: misja
subject: nowa zelandia
description: Niewielki satelita o wielkości zaledwie 34 x 61 cm. Nieduża, mająca zaledwie 17 metrów wysokości rakieta Electron. Niski koszt, bo jedynie 30 mln. dolarów. A jednak jest to zdecydowanie wielka misja, demonstrująca, że nawet małe firmy mogą wnieść nie lada wkład w rozbudowane programy kosmiczne, jak opracowywany właśnie powrót na Księżyc, czyli międzynarodowy program Artemis.
encoded: W tym artykule: Misja Capstone – przygotowania W drodze na orbitę We wtorek w południe czasu polskiego z kosmodromu w Nowej Zelandii wystartowała należąca do firmy Rocket Lab rakieta Electron, która wyniosła na orbitę satelitę Capstone. Ten maleńki satelita, tzw. cubesat, należący do Advance Space, ma wielkie zadanie: zbadania stabilności wydłużonej, eliptycznej orbity zwanej halo. Tej samej, po której za kilka lat ma przemieszczać się pierwsza stacja orbitalna wokół Księżyca, czyli Gateway. Ten ważący około 25 kg satelita został wyniesiony należącą do nowozelandzko-amerykańskiej firmy Rocket Lab rakietą Electron. Jednak nie był to ta sam Electron, którego ostatni stopień całkiem niedawno wrócił na Ziemię złapany przez helikopter. Misja Capstone – przygotowania – Poświęciliśmy dwa lata na zamontowanie na niewielkiej rakiecie urządzeń wykorzystywanych w dużych rakietach przewidzianych do lotów w daleki kosmos, czyli takich jak Saturn V czy testowany właśnie SLS – mówi inż. Marcin Stolarski z Rocket Lab. – W związku z tym, że nasza rakieta jest bardzo mała, cały sprzęt należało zminiaturyzować. Zaprojektowaliśmy też całkowicie nowy, trzeci stopień rakiety, tzw. Photon. Jest wyposażony w silnik najnowszej generacji Hyper Curie. Photon najpierw wyniesie satelitę na tzw. orbitę transferową, po której cubesat dotrze w pobliże Księżyca, a następnie uda się w dalszą podróż, pozwalając nam na wykonanie testów niezbędnych do przyszłych misji wenusjańskich i marsjańskich – dodaje inżynier. Jak powstał Księżyc? Jedna z teorii mówi o katastrofie na niewyobrażalną skalę Nasz Księżyc znajduje się w piątce największych księżyców Układu Słonecznego. Jest też najlepiej przebadanym z nich. A jednak naukowcy wciąż nie są pewni, jak powstał Księżyc. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/jak-powstal-ksiezyc-jedna-z-teorii-mowi-o-katastrofie-na-niewyobrazalna-skale-fot-nasa-jpl-caltech-4ac2e46.jpeg" width="875" height="700" alt="Jak powstał Księżyc?…

misja-capstone-07eaca7.jpeg
width: 960
height: 524