National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-12-28T13:22:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Tama Wielkiego Odrodzenia miała rozwiązać problemy energetyczne Etiopii. Stała się kością niezgody z sąsiadami
items: Zagadka budowy egipskich piramid wyjaśniona. Pomogły potężne siły przyrody
items: Największe rzeki świata budzą emocje. O ten tytuł wciąż konkurują Amazonka i Nil
items: National Geographic Extra 3/23
items: Jak wyglądał Egipt pierwszych faraonów? Odkrycie polskich archeologów
items: Makabryczne odkrycie: starożytni Egipcjanie używali żegadeł do oznaczania niewolników
items: Starożytni Egipcjanie: najwięksi czciciele życia
items: Adventure: Tydzień na Saharze
items: Egipt gwarancja wymarzonych wakacji

Tama Wielkiego Odrodzenia miała rozwiązać problemy energetyczne Etiopii. Stała się kością niezgody z sąsiadami
type: item
date: 2024-12-28T13:21:17.000Z
creator: Artur Białek
subject: Przyroda
subject: afryka
subject: egipt
subject: etiopia
subject: nil
subject: rzeka
description: Tama Wielkiego Odrodzenia jest największą w Afryce instalacją hydroenergetyczną. Kolos wybudowany kosztem 4,6 mld dolarów powstał, by zwiększyć produkcję energii w Etiopii i poprawić sytuację lokalnej ludności. Inne zdanie na ten temat mają władze państw zlokalizowanych w dolnym biegu Nilu. Rząd Egiptu stoi na stanowisku, że śmiała inwestycja zagraża dostawom wody z Nilu, a władze Sudanu dodatkowo wyrażają obawę o bezpieczeństwo zapory, która znajduje się w odległości zaledwie kilkunastu kilometrów od granicy. W rezultacie, Tama Wielkiego Odrodzenia stała się zarzewiem konfliktu, który do dziś nie doczekał się rozwiązania.
encoded: Spis treści: Informacje o Tamie Wielkiego Odrodzenia Geneza budowy Tamy Wielkiego Odrodzenia Tama Wielkiego Odrodzenia może zagrozić bioróżnorodności Tama Wielkiego Odrodzenia kością niezgody z Egiptem Każda inwestycja, której przedmiotem jest budowa tamy, wzbudza kontrowersje i obawy. Każdorazowo istnieje bowiem ryzyko, że tego typu obiekt doprowadzi do zaburzenia stosunków wodnych na obszarach znajdujących się poniżej. Emocje towarzyszące Wielkiej Tamie Odrodzenia są proporcjonalne do wielkości samej budowli i zbiornika, który zasila. Trudno się temu dziwić. Egipt jest dosłownie uzależniony od podaży słodkiej wody, którą zapewnia Nil. Informacje o Tamie Wielkiego Odrodzenia Tama Wielkiego Odrodzenia jest największą hydroelektrownią w Afryce. Mierzy 1780 metrów długości i 145 metrów wysokości. Po spiętrzeniu Nilu Błękitnego powstał ogromny zbiornik wodny o pojemności 74 mld metrów sześciennych i długości 246 km, największy na całym kontynencie. Zasilana dwiema turbinami elektrownia na zaporze docelowo ma osiągnąć moc 6000 MW. Potężna budowla stanęła na Nilu Błękitnym. Jest zlokalizowana w zachodniej części Etiopii, w regionie Benishangul-Gumuz, w odległości zaledwie 15 km od granicy z Sudanem. Wypływający z jeziora Tana Nil Błękitny jest najdłuższym i najzasobniejszym w wodę dopływem Nilu. Ponad 70 proc. wód dopływowych pochodzi właśnie z tej rzeki. Geneza budowy Tamy Wielkiego Odrodzenia Etiopia, drugi najludniejszy kraj Afryki, od lat zmaga się z poważnym deficytem energetycznym. Jak wynika z danych Banku Światowego, około dwie trzecie Etiopczyków nie ma dostępu do energii elektrycznej. By poprawić sytuację ludności, a jednocześnie wspomóc rozwój gospodarczy kraju, etiopski rząd zdecydował się na budowę ogromnej zapory grawitacyjnej, mającej wytwarzać energię na użytek wewnętrzny i eksportową. Śmiała inwestycja ma ma zapewnić dostęp do energii ponad 60 milionom mieszkańców. Plan budowy Tamy Wielkiego Odrodzenia został ogłoszony w 2010 roku. Rok później (w kwietni…

Tama-Wielkiego-Odrodzenia-fd1db2a.jpg
width: 960
height: 540

Zagadka budowy egipskich piramid wyjaśniona. Pomogły potężne siły przyrody
type: item
date: 2024-05-16T15:01:09.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: egipt
subject: nil
subject: piramidy
subject: rzeka
subject: starożytność
subject: starożytny egipt
subject: Wolny czas
description: Potężne siły przyrody miały pomóc w budowie kilkudziesięciu największych egipskich piramid. Naukowcy wykryli na pustyni pozostałości po wyschniętym korycie najdłuższej rzeki świata. Wody Nilu umożliwiały transport części kamiennego budulca.
encoded: W tym artykule: Nil i piramidy. Jaki jest związek? Starorzecze pod pustynią Jak ujrzeć niewidoczne? Wodna autostrada pomocna w budowie piramid W wielu przewodnikach po Egipcie można natknąć się na cytat z greckiego podróżnika żyjącego w czasach starożytnych, Herodota: „Egipt jest darem Nilu”. Jest to co prawda parafraza, ale trafnie opisuje egipską cywilizację. Gdyby nie Nil, państwo faraonów raczej by nie powstało. Ta potężna, życiodajna rzeka już tysiące lat temu przyciągała na swoje brzegi ludzi. Po zmianach klimatu i osuszaniu północno-wschodniej Afryki było to jedyne miejsce oprócz oaz, gdzie istniały odpowiednie warunki do życia. Takie są początki cywilizacji egipskiej przeszło 5 tysięcy lat temu. Nil i piramidy. Jaki jest związek? Świat faraonów nawet na ówczesnych robił niesamowite wrażenie. Już ponad 2 tysiące lat temu do tej krainy zmierzali greccy „turyści”, by obejrzeć monumentalne świątynie, obeliski i piramidy. Napisy pozostawione przez nich na zabytkach można „podziwiać” do dziś. Wszystko to było możliwe dzięki Nilowi. Niektóre bloki skalne używane do budowy niebosiężnych monumentów sprowadzono z kamieniołomów odległych nawet o kilkaset kilometrów. Ówczesną „autostradą”, którą je spławiano, był właśnie Nil. Znamy płaskorzeźby, na których widać ważące dziesiątki ton bloki umieszczone na barkach rzecznych, na przykład w świątyni Hatszepsut. Jednak obecnie Nil w wielu przypadkach jest oddalony od egipskich piramid czy świątyń nawet o kilka kilometrów. Dotyczy to również kilkudziesięciu piramid w północnym Egipcie w rejonie Kairu. Ciągną się one w wielokilometrowym pasie na pustyni po zachodniej stronie Nilu. W jaki sposób część z bloków użytych do wzniesienia piramid i otaczających je świątyń docierało na plac budowy? Odpowiedź na to pytanie długo pozostawała zagadką. Starorzecze pod pustynią 31 piramid w Egipcie, w tym kompleks słynnych, ikonicznych piramid w Gizie, mogło pierwotnie zostać zbudowanych wzdłuż 64-kilometrowej odnogi Nilu. Dzisiaj na powie…

zagadka-budowy-egipskich-piramid-wyjasniona-pomogly-potezne-sily-c800452.jpg
width: 1000
height: 668

Największe rzeki świata budzą emocje. O ten tytuł wciąż konkurują Amazonka i Nil
type: item
date: 2023-08-27T06:34:04.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: geografia
subject: mekong
subject: nil
subject: Onet
subject: rzeka amazonka
subject: rzeka jangcy
subject: rzeka missisipi
subject: rzeki
description: Określenie pełnego zasięgu rzeki i zdefiniowanie jej długości nie jest łatwym zadaniem. Praktyka pokazuje, że pomiary wykonywane przez różne instytucje mogą znacząco różnić się od siebie. Należy bowiem zaznaczyć, że na finalny wynik wpływa wiele czynników, od trafnego zidentyfikowania źródła, aż po zdefiniowanie ujścia. Sprawy nie ułatwia fakt, że właściwie każdy ciek wodny podlega sezonowym i rocznym zmianom. Jakie są najdłuższe rzeki świata? Czy można określić, która rzeka jest najgłębsza na świecie? Poniżej odpowiadamy na te pytania.
encoded: W tym artykule: Lena (4400 km) Mekong (4500 km) Amur (4510 km) Kongo (4700 km) Ob-Irtysz (5570 km) Huang He (5464 km) Missisipi-Missouri-Jefferson (6275 km) Jangcy (6380 km) Nil (6650 km lub 6695 km) Amazonka (7040 km) Pierwsze cywilizacje kształtowały się w dolinach dużych rzek. Nie było w tym żadnego przypadku. Tereny położone w pobliżu naturalnych cieków obfitowały w życiodajną wodę i zapewniały dostatek żyznych gleb. Warto zauważyć, że także wiele współczesnych miast leży nad rzekami. Ponownie, to nie przypadek. Rzeki od zawsze zaspokajają zapotrzebowanie na wodę. W czasach, gdy transport kolejowy nie był jeszcze zbyt dobrze rozwinięty, a o drogowym i lotniczym nikt nawet nie myślał, pełniły kluczową funkcję transportową. Lena (4400 km) Zestawienie otwiera najkrótsza z najdłuższych 10 rzek świata. Rosyjska rzeka przepływa przez tereny obwodu irkuckiego i obszar Jakucji w Dalekowschodnim Okręgu Federalnym. To czyni ją jednym z kluczowych szlaków komunikacyjnych na Syberii. Lena zaczyna swój bieg w Górach Bajkalskich. Przepływa m.in. przez Jakuck, Olokminsk, Kireńsk i Pokrowsk. Jej wody tworzą u ujścia potężną deltę i wpadają do Morza Łaptiewów. Mekong (4500 km) Życie nad brzegiem Mekongu. Ten fotoreportaż pokazuje świat, który może niebawem zniknąć W życiu mieszkańców nadmekonkijskich wiosek, rzeka odgrywa zasadniczą rolę. Rząd Laosu podjął właśnie decyzję o budowie wielkiej zapory wodnej. 9. pozycja przypada w udziale rzece Mekong. To najdłuższa rzeka Półwyspu Indochińskiego i 4. pod względem długości w całej Azji. Jej wody przepływają przez terytorium sześciu krajów: Chin, Birmy, Tajlandii, Laosu, Kambodży i Wietnamu. Dla mieszkańców wiosek i miast położonych nad jej brzegiem, stanowi ważny szlak komunikacyjny i napędza rybołówstwo. Mekong rozpoczyna swój bieg w górach Tangla (na terenie Wyżyny Tybetańskiej). Przepływa przez obszary rolnicze (głównie przez pola ryżu) i miejskie (m.in. przez Wientian, Luang Prabang i Phnom Penh). Nurt rzeki wpada do wód Morza Po…

najwieksze-rzeki-swiata-ranking-rzek-o-rekordowych-dlugosciach-fot-getty-images-4f04cae.jpg
width: 2122
height: 1412

National Geographic Extra 3/23
type: item
date: 2023-06-22T09:53:44.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Magazyn
subject: National Geographic Extra
subject: Edukacja
subject: historia
subject: historia egiptu
subject: Kultura
subject: nil
subject: piwo
description: 30 miejsc we Włoszech
encoded: 30 miejsc we Włoszech Nieprawdopodobna obfitość wszelkich doznań i atrakcji. Z tym kojarzą mi się Włochy. Kraj, o którym najczęściej i całkowicie zasłużenie mówi się wyłącznie w superlatywach. Samych skarbów z listy UNESCO jest tu aż 58, czyli najwięcej na świecie. Jeżeli natura, to majestatyczne i niezwykle fotogeniczne Dolomity zachwycające o każdej porze dnia i przy każdej pogodzie. Jeżeli plaże, to najpiękniejsze w basenie Morza Śródziemnego, z ponad 3 tys. km złotego piasku. Jeżeli miasta, to są wśród nich takie megahity, jak Rzym, Florencja czy Wenecja, będące jednym wielkim zabytkiem i muzeum. A przecież nie można pominąć niewiele im ustępujących Mediolanu, Bolonii, Neapolu, Palermo, Genui czy Werony. I prowincji z idealnymi, cukierkowymi miasteczkami, których są tysiące – wystarczy zboczyć z głównej drogi. Tylko że to dopiero początek rozterek spowodowanych niemożnością dokonania wyboru. Bo czyż wybrzeże Amalfi albo Cinque Terre nie wydają się równie kuszące? A taka malownicza Toskania i mniej znana, ale równie urocza Umbria? Zostać na lądzie czy jednak wybrać się w rejs na jedną ze słynnych włoskich wysp – tylko na którą? Na Sycylię z fascynującą Etną, gajami oliwnymi i milionami pomarańczowych drzewek, na Sardynię słynącą z długowieczności mieszkańców? Na kameralną Procidę czy równie atrakcyjne Capri lub Elbę? Włochy to sztuka wyboru, mam więc nadzieję, że to wydanie specjalne Travelera pomoże Wam go dokonać. Jednak sama łapię się na tym, że kiedy myślę o Włoszech, to chciałabym tak jak w tegorocznym oscarowym filmie: wszystko, wszędzie, natychmiast. Agnieszka Franus zastępca redaktora naczelnego Spis treści Apulia 8 | Bari, Polignano a Mare, Ostuni, Alberobello Przepiękne plaże, pyszne owoce morza i domki jak z bajki Abruzja 16 | Sirente-Velino, L’Aquila, Gran Sasso Kraina dzikości Kalabria 24 | Reggio Calabria, Pentedattilo Oliwkowe imperium Sycylia 30 | Palermo W mieście pałaców Wyspy Liparyjskie 38 | Stromboli, Volcano, Lipari Rejs wulkanożerców Kampan…

national-geographic-extra-3-23-2e4e132.jpg
width: 685
height: 869

Jak wyglądał Egipt pierwszych faraonów? Odkrycie polskich archeologów
type: item
date: 2023-04-03T10:00:00.000Z
creator: Joanna Lamparska
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: historia
subject: historia egiptu
subject: Kultura
subject: nil
subject: piwo
description: Polscy badacze odkryli w Tell el-Farcha zabytki, które nie mają żadnych analogii i wskazują nowy etap w dziejach sztuki. Najważniejsze jednak, że teoria o istnieniu dwóch odrębnych królestw Górnego i Dolnego Egiptu straciła rację bytu.
encoded: W tym artykule: Polskie wykopaliska w Egipcie Co odkryto w Tell el-Farcha? Odkrycie jednego z największych budynków starożytnego Egiptu Przełomowe odkrycia egipskiej sztuki Po kolejnych sezonach prac wykopaliskowych wiadomo już, że trzy niepozorne wzniesienia w Tell el-Farcha są jednym z najważniejszych stanowisk archeologicznych w kraju faraonów. Polskie wykopaliska w Egipcie Pod warstwami ziemi polscy archeolodzy odnaleźli dzieła sztuki i grobowiec, który nie powinien jeszcze istnieć w tamtych czasach. A także gigantyczne budowle, jakie nie są znane w innych częściach Egiptu oraz najstarszy na świecie browar. Tell el-Farcha, czyli Wzgórze Kurczaka, leży w delcie Nilu, ok. 120 km od Kairu. Składa się z trzech, nazywanych tu tellami albo komami, wzgórz, które zajmują powierzchnię zaledwie czterech hektarów. Nie robią imponującego wrażenia. Porośnięte ostrą trawą wzniesienia wystają zaledwie pięć metrów ponad poziom otaczających je pól. Nie ma tu piasków, ziemia jest wilgotna i żyzna. Obszar od północy zamyka kanał irygacyjny, zaś południową i wschodnią granicę stanowi współczesna wieś Ghazala. Jej najbiedniejsi mieszkańcy pomagają polskim archeologom. Na 100 pracowników najemnych aż 70 to kobiety. W przerwach słychać śmiechy, zaloty. Mieszkańcy Ghazali przy okazji uczą się historii swojej ziemi, jednego z najmniej znanych i przez to najbardziej tajemniczych rejonów Egiptu. Nad całością prac czuwają prof. Krzysztof M. Ciałowicz z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie i dr Marek Chłodnicki z Muzeum Archeologicznego w Poznaniu. Przez 10 lat w wykopaliskach wzięło udział 100 naukowców – archeologów, geologów, geofizyków, antropologów i paleobotaników – oraz wyszkoliło się tu ponad 100 studentów. Wybrali sobie do badań trudne miejsce, w którym bez większych efektów pracowali już inni naukowcy. Co odkryto w Tell el-Farcha? – Wydaje się, że dzieje kraju faraonów są już dobrze poznane. Penetrowanie monumentalnych świątyń, królewskich grobowców i piramid od lat przynosi sp…

tell-el-farcha-2e556bc.jpg
width: 992
height: 660

Makabryczne odkrycie: starożytni Egipcjanie używali żegadeł do oznaczania niewolników
type: item
date: 2022-11-15T07:42:46.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: egipt
subject: Kultura
subject: niewolnictwo
subject: nil
subject: Społeczeństwo
subject: starożytność
subject: starożytny egipt
description: Nowe badania wykazały, że drobne żegadła sprzed 3000 lat, które odnaleziono w Egipcie, służyły do oznaczania niewolników.
encoded: W tym artykule: Ludzi zniewalano już w starożytności W starożytnym Egipcie niewolnikom wypalano znaki na ciele Dlaczego Egipcjanie oznaczali swoich niewolników? Niewolnictwo jest jedną z najstarszych formacji społecznych. Jego historia sięga nawet okresu neolitycznego. Odkrycia archeologiczne m.in. w dzisiejszym Pakistanie wykazały, że już 10 tysięcy lat temu ludzie z kultury Indusu wykorzystywali niewolników do pracy. Niewolników spotykano również w wielu innych starożytnych cywilizacjach, a ich przywileje i rola często różniły się w zależności od regionu. Ludzi zniewalano już w starożytności W Mezopotamii niewolnicy mogli zakładać rodziny oraz posiadać własny majątek. Podobnie było w Egipcie. Nad Nilem zniewalano głównie jeńców wojennych, których zmuszano do służby m.in. w pałacach. Niewolnictwo nie było jednak podstawą gospodarki i ekonomii państwa, w przeciwieństwie do starożytnego Rzymu lub Grecji. To, co jednak łączyło większość niewolników w dawnych kulturach i cywilizacjach, to sposób ich oznaczania. Czasem niewolnicy musieli nosić charakterystyczne ubrania lub opaski, żeby każdy mógł ich rozpoznać. Niekiedy jednak decydowano się na bardziej brutalne metody, które polegały na wypalaniu rozgrzanym do czerwoności metalem znaków i symboli na ciele. Piętnowanie było niezwykle popularne w okresie średniowiecza. W starożytnym Egipcie niewolnikom wypalano znaki na ciele Najnowsze badania amerykańskich naukowców wykazały, że podobne praktyki mogli stosować również starożytni Egipcjanie. Na podstawie analizy kronik, tekstów historycznych, obrazów i malowideł oraz 10 żegadeł sprzed 3000 lat stwierdzili, że Egipcjanie piętnowali swoich niewolników. Badacze swoje odkrycie opublikowali na łamach czasopisma naukowego „The Journal of Egyptian Archeology”. Zabytki Egiptu - najważniejsze obiekty i miejsca zachowane z czasów starożytnych Zabytki Egiptu należą do najcenniejszych artefaktów antycznej historii. Które z nich warto zobaczyć na własne oczy? Poniżej wymieniamy najci…

egipskie-zegadlo-9e845ce.jpg
width: 970
height: 546

Starożytni Egipcjanie: najwięksi czciciele życia
type: item
date: 2019-03-27T05:00:00.000Z
creator: Joanna Orłowska-Stanisławska
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: egipcjanie
subject: egipt
subject: Kultura
subject: mumia
subject: nil
subject: piramidy
subject: świątynie
subject: Travel
description: Obsesją starożytnych Egipcjan było przezwyciężenie śmierci.
encoded: Herodot nazywał Egipt darem Nilu. Znaczenie rzeki zaczęło wzrastać wraz z nastaniem zmian klimatu. Niegdyś na terenach dzisiejszej Sahary nie było pustyni. W ciepłym i wilgotnym klimacie żyły słonie, hipopotamy, żyrafy i bawoły. Świat ludzi też wyglądał inaczej. Wypasali oni stada bydła mające pod dostatkiem traw i wody. Świadectwem epoki są obrazy wyryte na skałach rozrzuconych po całej Saharze. Zachwyt budzą malowidła w górach Tassili n-Azdżar. Paleta barw i dynamika przedstawień sprawiają, że oglądając tę starożytną galerię, mamy wrażenie, jakby życie toczyło się tam nadal. Świat sprzed kilku tysięcy lat i nasz dzieli tylko powierzchnia kamienia. Ludzie i zwierzęta przeciskają się przez pęknięcia w skale, by ponownie zapełnić Saharę... W V tysiącleciu p.n.e. na północy kontynentu deszcze przestały padać, wysychały rzeki, jałowiała ziemia, stada bydła padały. Rajska kraina zamieniła się w pustynię. W tych okolicznościach rosło znaczenie rzeki, która przecinała wschodnie rubieże Afryki. Cykliczne wylewy Nilu powodowały, że kiedy wody opadały, na jej brzegach pozostawał muł. Użyźniał on glebę, stwarzając warunki dla uprawy roślin. Nad brzegami rzeki dokonały się zmiany w życiu ludzi. Koczownicy, wędrujący dotąd ze stadami bydła w poszukiwaniu pastwisk i źródeł, osiedli w jednym miejscu. Zaczęli uprawiać zboża, stając się rolnikami. Wylewy i opadanie wody w Nilu wyznaczały rytm życia i kształtowały sferę wierzeń. Wylew symbolizował śmierć. Opadnięcie wód i naniesiony przez nią żyzny muł umożliwiały wegetację roślin – następowało zmartwychwstanie. Ten sam cykl przechodziło ziarno. Pod wpływem wody pęczniało i kiełkowało, by wydać plon. Ludzie wierzyli, że ziemia, po której stąpają, leży na ciele Ozyrysa – pana życia, gleby i wegetacji roślin. To on nauczył Egipcjan uprawiać ziemię (jego siostra Izyda pokazała im, jak rozcierać ziarno na mąkę). Z Ozyrysa wypływał też Nil. Dobry bóg został zamordowany przez swego brata Seta – wcielenie zła. Zmartwychwstał jednak, sprawu…

starozytni-egipcjanie-najwieksi-czciciele-zycia-0d39f07.jpeg
width: 2124
height: 1411

Adventure: Tydzień na Saharze
type: item
date: 2012-12-15T07:00:00.000Z
creator: Agnieszka Franus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: beduini
subject: egipt
subject: kair
subject: nil
subject: przygoda
subject: pustynie
subject: sahara
description: Udręczona upałem, bezkresna, a jednocześnie nieziemsko piękna i cicha. Siedem dni to za mało, żeby ją poznać, ale wystarczająco dużo, żeby się w niej zakochać
encoded: Mohamed twierdzi, że nie potrafi żyć bez pustyni. Domyślam się dlaczego. Właśnie zgasło ognisko, a nade mną niczym w planetarium otworzyła się kopuła z miliardami gwiazd. Niebo rozświetliło się jak jakaś supermetropolia. I kiedy tak leżałam na ciepłym piasku, po raz pierwszy w życiu poczułam, że naprawdę jestem częścią Wszechświata. Nigdy wcześniej nie wydawał mi się on ani tak bliski, ani tak fascynujący jak tu i teraz. Może dlatego, że niebo nad Saharą zdecydowanie nie przypomina znanego mi nieba. Wręcz wydaje się nierealne, jakby zostało wymyślone w komputerze na potrzeby jakiejś Odysei kosmicznej albo Gwiezdnych wojen. Podobno Wszechświat ma miliardy galaktyk, a każda z nich składa się z miliardów gwiazd. Podobno promień światła wysłany z jego końca potrzebowałby 15 mld lat, żeby dotrzeć na Ziemię – tak niewyobrażalnie jest on wielki. Z kolei my dystans do najbliższej gwiazdy – Proximy Centauri, najszybszą rakietą pokonalibyśmy w 100 tys. lat. Te liczby trochę studzą moj zapał do międzygalaktycznych podroży. Tymczasem na Saharze gwiazdy zdają się być dosłownie na wyciągnięcie ręki. I mrugają do nas tak zachęcająco. – To nie fair, Nidu – mówię do Mohameda, 33-latka, który jest naszym przewodnikiem. Dumny absolwent Oxfordu każe się nazywać Nidu, bowiem w Egipcie co drugi chłopak otrzymał imię na cześć proroka. – Wy, Egipcjanie, macie piramidy, świątynie w Luksorze, Karnaku i Abu Simbel, Morze Czerwone z plażami i baśniowymi rafami, Kleopatrę i Tutanchamona, celebrytów, których losami interesują się wszyscy. Najdłuższą rzekę świata, największą pustynię i jakby tego było mało – to niebo, od którego nie potrafię i nie chcę oderwać wzroku. Zasypianie pod baldachimem z gwiazd zaliczyłabym do jednych z moich najbardziej romantycznych doświadczeń. Egipt jest ponad trzy razy większy od Polski, ale 95 proc. jego powierzchni to Sahara, która oplata swoimi mackami deltę Nilu, jakby chciała ją udusić. Z lotu ptaka ten ostatni bastion zieleni wydaje się nie mieć żadnych szans …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/169b3fdac8216924a74bbdb0cf51693bb4969514-777726b.jpeg
width: 2592
height: 1728

Egipt gwarancja wymarzonych wakacji
type: item
date: 2009-12-21T08:55:23.000Z
creator: Wojciech Franus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: egipt
subject: kair
subject: luksor
subject: nil
subject: piramidy
subject: pustynie
subject: synaj
description: W dwa tygodnie Pokonałam 4 tys. km. Podróżowałam pociągiem, autobusem, statkiem, na grzbiecie wielbłąda. Stanęłam pod piramidami, głaskałam sfinksa po łapach, szukałam skarbów w dolinie królów, zwiedziłam kilkadziesiąt świątyń i targując się, kilkunastu sprzedawców doprowadziłam do łez. A miały to być leniwe wakacje w Egipcie z jednym z biur podróży.
encoded: 1. dzień – Hurghada Pan Marek, przewodnik, wita nas na lotnisku w HURGHADZIE i niczym dobry pasterz sprawnie zapędza 40-osobowe stado amatorów piramid do autokaru. Z miejsca zaczyna przepraszać za standard hotelu. Tym błyskotliwym posunięciem kupuje mój głęboki szacunek – kto się teraz odważy poskarżyć na zły widok z okna albo żółte plamy na niegdyś białej pościeli? Przygotowana na najgorsze, widząc mój bungalow, stwierdzam, że nie jest tak źle! Co prawda po podłodze biegają mrówki faraona, ale jest łazienka, wygodne łóżka. Szkoda tylko, że gdy włączam klimatyzację, przestaję słyszeć własne myśli, a gdy ją wyłączam, też ich nie słyszę, bowiem za ścianą trwa techno party. No tak, czytałam, że Hurghada to kurort zasypiający nad ranem. Awantura, którą robię o 1.00 rano, kończy dyskotekę, na której bawi się, a właściwie drzemie na krzesłach, para Rosjan. 2. dzień – Kair Jest 3.00. Mocno zaspana pakuję się do autokaru. Przede mną 450 km drogi do Kairu, którą pokonam w konwoju. To właśnie przez konieczność podróżowania w konwojach zrezygnowałam z samodzielnej wyprawy do Egiptu. Teraz wiem, że mądrze postąpiłam. Jedziemy w niekończącym się sznurze samochodów i autobusów. Ochronę zapewniają uzbrojeni żołnierze i policja turystyczna. Środki bezpieczeństwa godne delegacji państwowej. Spisano nas i policzono z dziesięć razy. Na trasie posterunki, wstrzymany ruch lokalny. Mimo zmęczenia nie jestem w stanie zmrużyć oka. Doprawdy, trudno zasnąć w autokarze ze sprawną klimatyzacją, co oznacza, że ci, którzy nie mają kożuchów, szczękają zębami z zimna. Oczywiście nie sposób jej wyłączyć, można się jedynie modlić, aby się zepsuła. Nie bez powodu turyści zaczynają przygodę z Kairem od Cytadeli pamiętającej czasy Saladyna, pogromcy krzyżowców. Z wysokiego wzgórza, na którym wzniesiono fortyfikacje, meczety, medresy, a nawet pałac i więzienie, widać miasto spowite szarożółtą zawiesiną. Wyłaniają się z niej niczym widma chaotyczne rzędy kremowych domów z płaskimi dachami, nad którymi ni…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d5cca5240b58d5bdbc1db5fcc782099700a9d3aa-0910994.jpeg
width: 600
height: 400