National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-09-30T08:34:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Mistrzowie tycia z Alaski: trwa konkurs na najgrubszego niedźwiedzia. To coś więcej niż zabawna akcja
items: Poznaj niedźwiedzia brunatnego – największego ssaka w polskich górach
items: National Geographic 9/22
items: Niedźwiedź w fotopułapce z nagrodą Wildlife Photographer of the Year
items: Oto pizzly – krzyżówka grizzly i niedźwiedzia polarnego. Powstała przez zmiany klimatu
items: Turyści nie schodzą tu z głównych szlaków. Krwawa diorama Yellowstone
items: Kanada: Grizzly na stopie, czyli wyprawa Góry Skaliste
items: Co robić w razie spotkania z niedźwiedziem? Poradnik dla wszystkich, którzy wybierają się w góry
items: To jest tak słodkie, że odstawiamy ciastka na tydzień! Zobacz dwa niedźwiadki pokonujące rzekę na grzbiecie swojej mamy
items: Miś Yogi na tropie grizli
items: Parki Narodowe – Yellowstone
items: Władca niedźwiedzi
items: Włóczęga w bezmiarze krajobrazu - Alaska

Mistrzowie tycia z Alaski: trwa konkurs na najgrubszego niedźwiedzia. To coś więcej niż zabawna akcja
type: item
date: 2025-09-30T08:33:57.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: alaska
subject: konkursy
subject: niedźwiedź grizzly
subject: niedźwiedzie
description: Do końca września można głosować w plebiscycie The Fat Bear Week, organizowanym przez park narodowy Katmai na Alasce. Wbrew pozorom nie chodzi w nim tylko o żarty. To świetna okazja do upowszechnienia wiedzy niedźwiedziach, które przed zimą gromadzą ogromne zapasy tłuszczu.
encoded: W Katmai National Park (Alaska) od 2014 roku odbywa się konkurs, w którym internauci wybierają najtłustszego niedźwiedzia brunatnego. Akcja z czasem rozrosła się do globalnego wydarzenia – w 2024 roku oddano aż 1,2 mln głosów. Rywalizacja ma formę pojedynków – uczestnicy mogą zapoznać się z biografiami zwierząt, obejrzeć ich zdjęcia i zdecydować, który niedźwiedź zasługuje by przejść dalej. Liczy się nie tylko rozmiar, ale też doświadczenie życiowe. Utyć, by przeżyć: strategia niedźwiedzi na zimę Dla niedźwiedzi masa ciała to kwestia przetrwania. Latem przechodzą fazę hiperfagii (obsesyjnego jedzenia), by zgromadzić zapasy tłuszczu na okres snu zimowego. U niedźwiedzi jest on dość płytki i fachowo nazywa się torporem. W tym czasie zwierzęta nie jedzą, nie piją, nie wydalają, a ich metabolizm mocno zwalnia. Niektóre niedźwiedzie spędzają w legowiskach aż 7 miesięcy, a samice w tym okresie rodzą i karmią młode, co wymaga wcześniejszego zgromadzenia ogromnych rezerw tłuszczu. Niedźwiedzie z Alaski to mistrzowie tycia Światowymi mistrzami w przybieraniu na wadze są niedźwiedzie brunatne z Alaski. Mogą osiągać wagę 650 kg, wyraźnie więcej niż ich europejscy kuzyni. Kluczem do tego sukcesu są bogate w tłuszcz łososie. Jeden niedźwiedź w sezonie potrafi ich zjeść 40 dziennie. A to oznacza że przyjmuje nawet 100 tys. kilokalorii! Efekt? Przyrost masy ciała o ponad 2 kg dziennie. Samice, które nie zgromadzą wystarczających zapasów, ryzykują utratę potomstwa. Samce też walczą o przetrwanie – i to dosłownie. Te słabsze i chudsze mogą nie przeżyć bitew z innymi samcami, o terytoria, pożywienie i partnerki. Idea Fat Bear Week Fat Bear Week to coś więcej niż zabawa. Konkurs promuje ochronę przyrody i buduje świadomość ekologiczną. To także przypomnienie, że klimat wpływa na przyszłość niedźwiedzi. Zmiany w porach roku sprawiają, że okresy dostępności kluczowych pokarmów, np. jagód i łososi, nakładają się. Może to prowadzić do niebezpiecznych zmian w diecie. W niektórych miejscach…

AdobeStock468009641-43a0247.jpeg
width: 5184
height: 3888

Poznaj niedźwiedzia brunatnego – największego ssaka w polskich górach
type: item
date: 2025-09-27T10:59:16.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Przyroda
subject: niedźwiedź grizzly
subject: niedźwiedzie
subject: ssaki
description: Niedźwiedź brunatny to jeden z największych drapieżników współczesnych lasów Europy i Azji, którego waga, siła i prędkość budzą respekt u ludzi. Choć często kojarzony jest wyłącznie z brunatną sierścią, jego ubarwienie bywa bardzo zróżnicowane – od prawie czarnego do niemal białego. Podczas gdy największe podgatunki osiągają olbrzymie rozmiary, europejski niedźwiedź brunatny, w tym populacja polska, cechuje się mniejszymi gabarytami, ale równie fascynującym zachowaniem i zdolnością do przystosowania się do różnych środowisk.
encoded: Spis treści: Charakterystyka niedźwiedzia brunatnego Gdzie występuje niedźwiedź brunatny? Czym żywi się niedźwiedź brunatny? Czy niedźwiedzie brunatne są pod ochroną? Czy niedźwiedź brunatny jest groźny? Niedźwiedź brunatny (Ursus arctos) to jeden z największych żyjących drapieżników na Ziemi, a jednocześnie ssak o niezwykłej zdolności adaptacji do różnych środowisk. Choć nazwa wskazuje na brunatną barwę, sierść tego gatunku może mieć odcień od jasnego kremowego aż po prawie czarny. Barwa często zależy od podgatunku, wieku i pory roku. Przykładowo, niedźwiedź grizzly, będący podgatunkiem Ursus arctos, ma sierść zabarwioną na odcienie szarości, czerwieni i brązu, z charakterystycznym srebrzystym połyskiem. Charakterystyka niedźwiedzia brunatnego Niedźwiedzie brunatne cechuje potężna budowa ciała: masywna głowa, krótkie, grube kończyny, krótki ogon i gęsta sierść. Są zwierzętami wszechstronnie przystosowanymi do życia zarówno w puszczach, tajgach, jak i zalesionych terenach górskich czy stepach. Podczas chodzenia niedźwiedź opiera się całą stopą, co odróżnia go od wielu innych drapieżników. W pozycji wyprostowanej na tylnych łapach niedźwiedź brunatny może osiągać wysokość blisko 2,5 metra, co dodatkowo potęguje jego imponującą prezencję w naturalnym środowisku. Waga Masa ciała niedźwiedzia brunatnego jest zmienna i zależy od płci, wieku oraz pory roku. Samce zazwyczaj ważą od 265 do 355 kg, a samice od 100 do 250 kg. Największy odnotowany niedźwiedź euroazjatycki ważył 481 kg i miał prawie 2,5 metra długości. W optymalnych warunkach średnia waga samców wynosi około 389 kg, a samic – 207 kg. Choć daleko im do największych niedźwiedzi na świecie, to przed zapadnięciem w sen zimowy przybierają na wadze, magazynując tłuszcz, który pozwala przetrwać im okres hibernacji. Prędkość Choć niedźwiedź brunatny wydaje się nieporadny w poruszaniu się, potrafi osiągać imponującą prędkość do 80 km/godz. na krótkich dystansach. Dzięki temu może skutecznie polować, unikać zagrożeń lub…

niedzwiedz-brunatny-50ff7ec.jpg
width: 1000
height: 667

National Geographic 9/22
type: item
date: 2022-08-24T23:34:05.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: alaska
subject: ameryka
subject: morze beringa
subject: niedźwiedź grizzly
subject: ocean arktyczny
subject: parki narodowe
description: Piękno dzikiej Ameryki
encoded: DORASTAJĄC W MAŁYM MIASTECZKU w Wisconsin, byłem zapalonym czytelnikiem o zmiennych zainteresowaniach. Raz zajmowały mnie komety. Kiedy indziej wieloryby. Herkulanum. Płyty tektoniczne. Senegal. Przeczytałem coś, co wzbudziło moje zaciekawienie, i już biegłem do biblioteki, aby znaleźć książki, z których mógłbym dowiedzieć się więcej. Miałem szczęście, że moja babcia – osoba, która odkryła przede mną korzyści płynące z pozostawania ciekawym przez całe życie – dała naszej rodzinie prenumeratę National Geographic, gdy miałem osiem lub dziewięć lat. Zazwyczaj katalizatorem mojej nowej obsesji był artykuł w magazynie, który pokazywał mi coś, o czym nawet nie miałem pojęcia, lub o czym – jak sądziłem – wiedziałem, ale czego w istocie nie rozumiałem. Kiedy dorastałem, National Geographic otworzył mi oczy na cud naszego świata. To, co odkryłem na jego stronach, pomogło mi zbudować pełniejszy i bardziej zniuansowany obraz piękna, zagrożeń, a przede wszystkim ekscytującej różnorodności ludzi, miejsc i rzeczy na planecie Ziemia. Wreszcie magazyn National Geographic zainspirował mnie do tego, by wyruszyć w świat i odkrywać go dla siebie. To doświadczenie zwiększyło moją wiedzę, ale też wzmocniło przekonanie o konieczności ochrony naszej planety. Chociaż niniejszy numer jest moim pierwszym w roli redaktora naczelnego National Geographic, zespół przygotował go jeszcze przed moim pojawieniem się. Jako czytelnik szczególnie polecam materiał okładkowy, zatytułowany „Ameryka w nowym świetle”, który bada granice ochrony amerykańskiej natury oraz perspektywy objęcia nią 30 proc. ziemi i wody do 2030 r. To dla mnie zaszczyt, że mogę się na tych łamach zaprezentować. National Geographic pozostanie magazynem ważnym i cieszącymi się autorytetem – jak dotychczas. Jestem podekscytowany tym, co dla was przygotowujemy, i mam nadzieję, że będzie to nasza wspólna podróż. Nathan Lump redaktor naczelny

national-geographic-9-22-91e3cf8.jpeg
width: 1435
height: 2000

Niedźwiedź w fotopułapce z nagrodą Wildlife Photographer of the Year
type: item
date: 2021-10-19T10:02:09.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: fotografia
subject: konkursy fotograficzne
subject: niedźwiedź grizzly
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Zack Clothier chciał uwiecznić na fotografiach dzikie zwierzęta w środowisku naturalnym. W tym celu umieścił fotopułapkę obok padliny łosia. Kiedy wrócił w to samo miejsce, zastał zdemolowany sprzęt i jedno zdjęcie.
encoded: W tym artykule: Niedźwiedź grizzly w fotopułapce Kulisy nagrodzonej fotografii Mistrzowie drugiego planu – znamy ich wszyscy, a może ktoś z nas również uświetnił cudze zdjęcie, wpraszając się nieświadomie w kadr. Ten niedźwiedź grizzly z amerykańskiego stanu Montana ma podobne doświadczenie. Z tą różnicą, że nie zapozował na dalszym planie, a na pierwszym i to dosłownie przed obiektywem. Polacy uratowali delfina na Oceanie Atlantyckim. Akcja została uwieczniona na nagraniu Takie historie przywracają wiarę w ludzi. Grupa żeglarzy z Polski uratowała delfina zaplątanego w rybacką sieć. Niedźwiedź grizzly w fotopułapce Wróćmy do początku tej historii. Zack Clothier – zawodowy fotograf z USA – jakiś czas temu postanowił uwiecznić na zdjęciu dzikie zwierzęta w środowisku naturalnym. W tym celu umieścił fotopułapkę obok padliny łosia. Kiedy wrócił w to samo miejsce, zastał zdemolowany sprzęt. Jedyne zachowane zdjęcie uwieczniło sprawcę, czyli właśnie wspomnianego niedźwiedzia grizzly. Clothier przekuł niepowodzenie w sukces. Okazało się bowiem, że niedźwiedź jest wyjątkowo fotogeniczny. Zdjęcie zatytułowane „Grizzly leftovers” otrzymało główną nagrodę w corocznym konkursie Wildlife Photographer of the Year (kategoria: Zwierzęta w swoim środowisku). W rozmowie z serwisem internetowym Live Science Amerykanin przyznał, że nagrodzone zdjęcie jest wyjątkowe, ale nadal nie może uwierzyć w to, że zostało docenione na arenie międzynarodowej. Konkurs Wildlife Photographer of the Year cieszy się ogromną popularnością zwłaszcza wśród internautów. Nagrodzone fotografie nierzadko stają się inspiracją dla twórców memów. Dodajmy, że profil inicjatywy na Instagramie śledzi prawie 200 tys. osób. WWF i BAS szukają ochotników do liczenia morsów z kosmosu Szacuje się, że w Oceanie Atlantyckim żyje nawet do 30 tys. morsów. Nietypowy projekt liczenia zwierząt ma pomóc uściślić te dane. Kulisy nagrodzonej fotografii Fotograf trafił na padlinę łosia niedaleko swojego domu w Montanie zimą 2019/202…

niedzwiedz-grizzly-3a9c01f.jpeg
width: 4000
height: 2559

Oto pizzly – krzyżówka grizzly i niedźwiedzia polarnego. Powstała przez zmiany klimatu
type: item
date: 2021-04-26T11:17:57.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: globalne ocieplenie
subject: Lifestyle
subject: niedźwiedź grizzly
subject: niedźwiedzie polarne
subject: Travel
subject: zagrożone gatunki
subject: zmiany klimatyczne
description: Wzrost liczebności osobników pizzly zbiega się ze spadkiem liczby niedźwiedzi polarnych. Przewiduje się, że liczba tych drugich spadnie o ponad 30% w ciągu najbliższych 30 lat.
encoded: Galopujące zmiany klimatyczne, topnienie pokryw lodowych, a co za tym idzie – utrata siedlisk i pożywienia zmusiły niedźwiedzie polarne do opuszczenia dotychczas zamieszkiwanych terenów i ucieczki w głąb lądu. Z drugiej strony, ocieplenie klimatu i środowiska sprawiło, że rozszerzyły się tereny łowieckie niedźwiedzi grizzly, które z roku na rok mogą wybierać się coraz dalej na północ, nie ryzykując, że zastaną tam niekorzystne dla siebie warunki. Nic dziwnego, że w końcu doszło do spotkania tych dwóch gatunków. A wraz z nasilającym się kontaktem między nimi, musiało też dojść do międzygatunkowego kojarzenia się w pary. Niedźwiedzie grizzly i niedźwiedzie polarne „rozstały się” zaledwie ok. 500-600 tys. lat temu, więc nadal zachowały zdolność do wspólnego płodzenia zdolnego do życia i do dalszego rozmnażania się potomstwa. Powstały z tych mieszanych par hybrydowy gatunek nazywany – nieco żartobliwie – pizzly, zaobserwowano po raz pierwszy na wolności w 2006 roku. Myśliwy polujący na terytoriach północno-zachodnich kanadyjskiej Arktyki zastrzelił zwierzę, które uznał za niedźwiedzia polarnego. Kiedy przyjrzał się bliżej odkrył, że ma do czynienia z niezwykłym osobnikiem. Testy DNA potwierdziły, że zwierzę było hybrydą – pierwszym dziko żyjącym udokumentowanym potomkiem niedźwiedzia polarnego i niedźwiedzia grizzly. Zmiany klimatu skazują niedźwiedzie polarne na zagładę. W 80 lat znikną prawie wszystkie Do końca tego stulecia może wymrzeć praktycznie cała populacja niedźwiedzia polarnego – wynika z najnowszych prognoz naukowych. Winne wymieraniu zwierząt są zmiany klimatyczne, powodujące... Polarna mama, grizzly tata Od tego czasu prowadzone są obserwacje hybryd żyjących na wolności. W badaniu z 2017 roku odnotowano osiem osobników pochodzących od jednej samicy niedźwiedzia polarnego, która sparowała się z dwoma niedźwiedziami grizzly. Naukowcy są przekonani, że ich liczba będzie stale rosła. Obserwacje przeprowadzone nad osobnikami pozostającymi w niewoli oraz badania…

hybryda-niedzwiedzia-polarnego-i-grizzly-nazywana-jest-zartobliwie-pizzly-grolar-bears-lub-nanulak-fot-getty-images-88111a7.jpeg
width: 4795
height: 3197

Turyści nie schodzą tu z głównych szlaków. Krwawa diorama Yellowstone
type: item
date: 2020-09-30T06:41:57.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: natura
subject: niedźwiedź grizzly
subject: Travel
subject: yellowstone
subject: zwierzęta
description: Od czasu powstania Yellowstone poglądy na to, czym jest dzika natura, stopniowo się zmieniały. Straż parku nie stara się już pokazywać dzikich zwierząt w formie oswojonego spektaklu. Jednak dziś, podobnie jak w roku 1972, większość odwiedzających nigdy nie oddala się od głównych szlaków.
encoded: Krwawa diorama 7 sierpnia 2015 r. w Parku Narodowym Yellowstone, w pobliżu szlaku turystycznego niedaleko jednego z największych hoteli na tym terenie, strażnik znalazł nadjedzone zwłoki mężczyzny. Zmarłym okazał się 63-letni Lance Crosby z Billings w stanie Montana. W sezonie pracował on jako pielęgniarz w przychodni na terenie parku. Śledztwo wykazało, że poprzedniego dnia Lance wybrał się na samotną wycieczkę bez spreju przeciw niedźwiedziom i natknął się na niedźwiedzicę z dwójką młodych. Po zabiciu i częściowym zjedzeniu mężczyzny (niekoniecznie w tej kolejności) samica zachęciła do posiłku także swoje dzieci, a następnie schowała niezjedzone resztki pod pryzmą ziemi i ściółki. Grizzly często tak robią, jeśli zamierzają wrócić po dokładkę. Gdy samicę złapano i powiązano ze śmiercią turysty (dzięki badaniu DNA), została uśpiona. Przyczyną tego kroku było przekonanie, że dorosły grizzly, który raz posmakuje ludzkiego mięsa i schowa resztę na potem, staje się zbyt niebezpieczny, żeby zachować go przy życiu, nawet jeśli całe zdarzenie nie było jego winą. „Bardzo zasmuciła nas ta tragedia. Łączymy się w bólu z rodziną i przyjaciółmi ofiary” – powiedział nadzorca Parku Dan Wenk, rozsądny mężczyzna, któremu powierzono trudne zadanie utrzymania Yellowstone jako miejsca bezpiecznego zarówno dla zwierząt, jak i odwiedzających je ludzi. Śmierć Lance’a Crosby’ego była zaledwie siódmym zgonem w wyniku spotkania z niedźwiedziem w ciągu stu lat. Do poprzedniego doszło latem 2011 r., gdy dwójka turystów zginęła niezależnie od siebie, ale prawdopodobnie zabita przez tę samą niedźwiedzicę. Po śmierci pierwszej ofiary – Briana Matayoshiego – Wenk, namówiony przez opiekunów zwierząt, oszczędził niedźwiedzia. Samica miała jedynie bronić swoich młodych i tylko tym był podyktowany atak na mężczyznę. Niedźwiedzicę ochrzczono po tym zdarzeniu samicą Wapiti, gdyż do ataku na człowieka doszło na szlaku Wapiti Lake. W tym samym sezonie, 13 km od tego miejsca, odkryto ciało kolejnego turys…

park-narodowy-yellowstone-dzikie-zwierzeta-co-dzieje-sie-w-yellowstone-fot-getty-images-de88c93.jpeg
width: 1300
height: 731

Kanada: Grizzly na stopie, czyli wyprawa Góry Skaliste
type: item
date: 2019-07-03T05:44:58.000Z
creator: Marta Zaraska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: góry skaliste
subject: kanada
subject: niedźwiedź grizzly
subject: Travel
description: Wizyta bez wiz. I ograniczeń. Z dziesięciu milionów kilometrów kwadratowych Kanady wybieram Góry Skaliste. Są piękne, dzikie. Zachwycające!
encoded: Jak głosi lokalna legenda, z braku przymiotników na opisanie własnego kraju Kanadyjczycy musieli wymyślić nowy – humongous, czyli „wyjątkowo ogromny” (de facto jest to wyraz z amerykańskiego slangu, ale mniejsza o to). Kiedy pierwszy raz zobaczyłam prerie na obrzeżach Calgary, zrozumiałam, że w określeniu humongous nie ma żadnej przesady. Pomiędzy szklanymi drapaczami chmur przechadzają się bankierzy, prawnicy, pracownicy firm konsultingowych. Tyle że chodzą w butach z ostrogami i kapeluszach kowbojskich. Przy biurowych automatach z kawą zamiast o kursach akcji rozmawia się o wyścigach wozów konnych i o tym, który zawodnik najdłużej utrzymał się na byku. No tak, w końcu jestem w Calgary, na które Kanadyjczycy ze wschodniego wybrzeża mówią z przekąsem Cowtown, krowie miasto. To ekonomiczna stolica prowincji Alberta, słynąca z tego, że zamieszkuje ją znacznie więcej krów niż ludzi – stosunek wynosi ponad pięć milionów do trzech i pół. Jest lipiec. Ulice downtown wysłane są sianem, wystawy sklepów wymalowane w bizony i tipi, a wodzowie lokalnych plemion indiańskich przechadzają się po zabytkowej Ósmej Alei wystrojeni w pióropusze. Powód? Stampede – z angielskiego „paniczny pęd” – największe na świecie rodeo i festiwal kowbojski, podczas którego na 10 dni lata całe miasto zamienia się w Dziki Zachód. Zresztą daleko w czasie cofać się nie musi. Jeszcze w 1875 r. nie było w tym miejscu nic prócz dwóch rzek i lasów świerkowo-jodłowych. Najpierw wybudowano fort, potem kolej, którą pierwsi pionierzy zaczęli zjeżdżać na te bogate w złoża węgla i ropy tereny. W 1912 r. w Calgary było jedynie 47 tys. mieszkańców. Dziś, czyli niecałe sto lat później, jest ich ponad milion. ŻADNYCH TRIKÓW, CZYSTE RODEO Idę na rodeo z pewnym powątpiewaniem. Kowboje, dzikie konie, łapanie cieląt na lasso – wątpliwa atrakcja dla kobiety, myślę. A jednak. Piętnaście minut po rozpoczęciu spektaklu z emocji ledwo mogę usiedzieć w plastikowym foteliku! Podobnie zresztą jak większość widzów dopingujących…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/41c3fad9ceb2bae610b8415f39b0b2ce5c125cd3-9dd4728.jpeg
width: 960
height: 720

Co robić w razie spotkania z niedźwiedziem? Poradnik dla wszystkich, którzy wybierają się w góry
type: item
date: 2019-03-15T03:49:15.000Z
creator: redakcja
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: denali
subject: Edukacja
subject: niedźwiedź grizzly
subject: niedźwiedzie
subject: porady
subject: Sport
subject: spotkania
subject: stany zjednoczone
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: W Polsce takie spotkania to rzadkość, ale już w parkach narodowych USA - nic dziwnego.

mph-photos-shutterstock-2571685.jpg
width: 1000
height: 667

To jest tak słodkie, że odstawiamy ciastka na tydzień! Zobacz dwa niedźwiadki pokonujące rzekę na grzbiecie swojej mamy
type: item
date: 2019-02-14T10:03:15.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: niedźwiedź grizzly
subject: niedźwiedzie
subject: ochrona środowiska
subject: parki
subject: zwierzęta
description: Niedźwiedzie grizzly są nie tylko świetnymi pływakami. Ich samice to bardzo troskliwe mamy.
encoded: Krótki filmik zarejestrowany przez pracującego w Wood Tikchick State Park na Alasce Davida Rosemana, pokazuje jak te piękne zwierzęta wykorzystują swoje potężne łapy do wiosłowania by pokonać silny nurt rzeki. Szeroki grzbiet samicy służy przy okazji jako prom dla jej dwóch maluchów, które uczepione jej futra uważają by się nie zamoczyć. Roseman pracuje w parku od 21 lat, to pierwszy raz gdy udało mu się zobaczyć taką scenę. Grizzly mimo swoich rozmiarów i pozornej zwalistości są świetnymi pływakami. Zobacz film! Wayne Kasworm, zajmujący się tym gatunkiem przyrodnik w U.S. Fish and Wildlife Service, wyjaśnia, że dzięki tłuszczowi i oleistej powierzchni futra niedźwiedzie doskonale radzą sobie na wodzie. Na oko niedźwiadki z filmu mają około 6 miesięcy. Gdy podrosną do około 32 kilogramów szybko nauczą się pływać. - Pewnego razu widziałem niedźwiedzia brunatnego, który przepłynął 6 mil - dodaje Dave Garsheils, naukowiec Minnesota Department of Natural Resources, choć zaznacza, że wsród niedźwiedzi najlepszymi pływakami są polarne. Źródło: National Geographic News

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/62dafe509f641184130366ea2d6eec35e0995bf2-81b03c0.jpeg
width: 1517
height: 849

Miś Yogi na tropie grizli
type: item
date: 2013-05-03T08:00:00.000Z
creator: Jerzy Ziemacki
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bizon
subject: góry skaliste
subject: niedźwiedź grizzly
subject: stany zjednoczone
description: Gdy pierwszy Europejczyk opisał cuda parku Yellowstone, zarzucono mu, że zmyśla. Bo jak tu uwierzyć w żółte góry, kolorowe jeziora i gejzery wybuchające z dokładnością szwajcarskiego zegarka.
encoded: Pamiętam swój chrzest bojowy: nagle widzę trzymetrową bestię. Niedźwiedź w pełnej krasie, jakieś sto kroków ode mnie. Na przestronnej polanie w dolinie Hayden wygrzewa się na słońcu. Jest olbrzymi: 600 kilo żywego mięsa plus ostre pazury. Boję się. Mam w plecaku kupiony w sklepiku turystycznym sprej ochronny. W razie ataku muszę psiknąć zwierzęciu między oczy. Ale czuję, że nie jestem w tej chwili gotowy na walkę z najpotężniejszym niedźwiedziem świata. Chcę się wycofać, uciec do sosnowego lasu, wdrapać na drzewo. Po chwili opanowuję nerwy. Potężny zwierz dostojnie krąży po polanie. Staje na dwóch łapach, rozgląda się na cztery strony świata. Po kilkunastu minutach znika wśród gęstych krzewów, kompletnie nie zwracając na mnie uwagi. Dopiero po chwili zaczynam rozumieć, że przytrafiło mi się wielkie szczęście: na własne oczy zobaczyłem niedźwiedzia grizli, legendę Gór Skalistych! W równie legendarnym Yellowstone. Na żywo. Nie w telewizorze. Bez komentarza Krystyny Czubówny. Czuję się, jakbym właśnie przeszedł pasowanie na prawdziwego amerykańskiego trapera. Tego dnia widziałem jeszcze łosie przy wodopoju, bieliki na niebie oraz czarne kruki jedzące padlinę. Ale to niedźwiedź zrobił na mnie największe wrażenie. Średnia wysokość, na jakiej położony jest Yellowstone, wynosi 2,4 tys. m n.p.m. Mniej więcej tyle co najwyższy szczyt Polski. Duża część parku jest prawie płaska i to właśnie te słoneczne doliny niedźwiedzie lubią najbardziej. Na początku XIX w. inny traper John Colter opisał cuda krainy Yellowstone. Był pierwszym Europejczykiem, który tam dotarł. Czytelnicy uznali, że zmyśla, a przynajmniej koloryzuje. Nie wierzyli w żółte góry, wodospady w kanionach, kolorowe jeziora, bulgoczące błota. Przekonały ich dopiero szkice i obrazy wykonane kilkadziesiąt lat później przez członków ekspedycji finansowanej przez amerykański rząd. W 1872 r. postanowiono objąć teren ochroną państwową. Zakazano osiedlania się, myślistwa, zbieractwa i połowu. Powstał tu pierwszy na świecie…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c654bb04c61081b3638b0373809ebe21b1eec6be-2e2d00d.jpeg
width: 596
height: 796

Parki Narodowe – Yellowstone
type: item
date: 2013-03-25T07:00:00.000Z
creator: Jerzy Ziemacki
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: niedźwiedź grizzly
subject: niedźwiedzie
subject: parki narodowe
subject: stany zjednoczone
subject: yellowstone
description: Kwietniowy numer Travelera dziś pojawił się w kioskach. A w nim między innymi przeczytacie o największych Parkach Narodowych. Na łamach serwisu przedstawiamy park Yellowstone, od którego warto rozpocząć przygodę
encoded: Gdy pierwszy Europejczyk opisał cuda parku Yellowstone, zarzucono mu, że zmyśla. Bo jak tu uwierzyć w żółte góry, kolorowe jeziora i gejzery wybuchające z dokładnością szwajcarskiego zegarka. Pamiętam swój chrzest bojowy: nagle widzę trzymetrową bestię. Niedźwiedź w pełnej krasie, jakieś sto kroków ode mnie. Na przestronnej polanie w dolinie Hayden wygrzewa się na słońcu. Jest olbrzymi: 600 kilo żywego mięsa plus ostre pazury. Boję się. Mam w plecaku kupiony w sklepiku turystycznym sprej ochronny. W razie ataku muszę psiknąć zwierzęciu między oczy. Ale czuję, że nie jestem w tej chwili gotowy na walkę z najpotężniejszym niedźwiedziem świata. Chcę się wycofać, uciec do sosnowego lasu, wdrapać na drzewo. Po chwili opanowuję nerwy. Potężny zwierz dostojnie krąży po polanie. Staje na dwóch łapach, rozgląda się na cztery strony świata. Po kilkunastu minutach znika wśród gęstych krzewów, kompletnie nie zwracając na mnie uwagi. Dopiero po chwili zaczynam rozumieć, że przytrafiło mi się wielkie szczęście: na własne oczy zobaczyłem niedźwiedzia grizli, legendę Gór Skalistych! W równie legendarnym Yellowstone. Na żywo. Nie w telewizorze. Bez komentarza Krystyny Czubówny. Czuję się, jakbym właśnie przeszedł pasowanie na prawdziwego amerykańskiego trapera. Tego dnia widziałem jeszcze łosie przy wodopoju, bieliki na niebie oraz czarne kruki jedzące padlinę. Ale to niedźwiedź zrobił na mnie największe wrażenie. Średnia wysokość, na jakiej położony jest Yellowstone, wynosi 2,4 tys. m n.p.m. Mniej więcej tyle co najwyższy szczyt Polski. Duża część parku jest prawie płaska i to właśnie te słoneczne doliny niedźwiedzie lubią najbardziej. Na początku XIX w. inny traper John Colter opisał cuda krainy Yellowstone. Był pierwszym Europejczykiem, który tam dotarł. Czytelnicy uznali, że zmyśla, a przynajmniej koloryzuje. Nie wierzyli w żółte góry, wodospady w kanionach, kolorowe jeziora, bulgoczące błota. Przekonały ich dopiero szkice i obrazy wykonane kilkadziesiąt lat później przez członk…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6252506905b6dcef82b98f6a20e1e3c13ec13e8e-2592d7b.jpeg
width: 4200
height: 2800

Władca niedźwiedzi
type: item
date: 2012-07-17T13:19:28.000Z
creator: Igor Nowiński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: natura
subject: niedźwiedź grizzly
subject: obserwacje
subject: podróże
subject: zwierzęta
description: Czy Treadwell był wariatem, skoro mieszkał bez broni w miejscu pełnym niedźwiedzi? Być może. Jednak bezpiecznie spędził tam kilkanaście sezonów. Pewnej jesieni popełnił błąd, który kosztował go życie.
encoded: Nie wiadomo, od czego zacząć opowieść o Timothym Treadwellu, amerykańskim ekologu. Może od tego, jak stoi przed kamera i złorzeczy całemu światu? A może od sceny, w której pochyla się nad kupa niedźwiedzicy i gładzi ją z czułością, z jaką dotyka się włosów ukochanej? A może wreszcie podsumowaniem jego życia byłaby opowieść lekarza, który wyciągnął szczątki Timothy’ego i jego dziewczyny z żołądka wielkiego misia? Trudno wybrać, bo nikt do końca nie poznał Treadwella, a już na pewno nikt naprawdę go nie zrozumiał. Ale tez nasz bohater nie zamierzał tego komukolwiek ułatwiać. Przystojny szalony blondyn z mroczna przeszłością odciął się od cywilizacji, by zamieszkać z niedźwiedziami w Parku Narodowym Katmai na Alasce. Za miłość do przyrody zapłacił najwyższą cenę. Kilka ostatnich chwil życia, około sześciu minut beznadziejnej walki z potężnym grizzly, zarejestrowała jego kamera. Podobnie zresztą jak 13 letnich sezonów, w których starał się równocześnie zostać częścią natury, niedźwiedziem, władcą niedźwiedzi albo ich przyjacielem. Tak naprawdę Treadwell nie potrafił się zdecydować, choć znajomi opowiadali, że z czasem zaczął na nich warczeć jak grizzly. Trudno obok niego przejść obojętnie. Można go albo kochać, albo nienawidzić. Sam zresztą mówił, że aby poczuć życie, musi podróżować przez emocjonalne góry i doliny. Już sam wygląd Timothy’ego zwracał uwagę. Niemal białe włosy opadały w nieładzie na czoło i kark. Najchętniej ubierał się na czarno lub w kolorze khaki, twarz chował za okularami przeciwsłonecznymi, włosy pod bandana. Najbardziej charakterystyczny był jednak nie jego wygląd, ale forma, w jakiej wyrażał myśli. Często co drugie słowo przeplatały bluzgi, obelgi, wulgaryzmy. Cały czas był nakręcony, niespokojny, pełen to wściekłości na świat ludzi, to bezwarunkowej miłości do świata zwierząt, a za chwile chęci ich zdominowania. Do kamery, która zawsze woził ze sobą, mówił jak zaangażowany raper. Od gniewu przechodził do intymnych zwierzeń, zupełnie jakby zamierz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/37ded653cb5b0d5be91f27fe40b01029bc2f327f-5ac8f8d.jpeg
width: 2100
height: 1181

Włóczęga w bezmiarze krajobrazu - Alaska
type: item
date: 2009-03-26T20:13:33.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: alaska
subject: ameryka
subject: morze beringa
subject: niedźwiedź grizzly
subject: ocean arktyczny
subject: parki narodowe
description: Nieprzebyte lasy zamiast sieci autostrad, stada niedźwiedzi grizzly zamiast tłumów ludzi, walka z przyrodą o przetrwanie zamiast codziennego dojeżdżania do pracy paliwożernym samochodem. Alaska to jedno z ostatnich miejsc na świecie, gdzie natura utrzymała swą nienaruszoną okazałość. Tutaj biały człowiek, mimo że obecny od ponad 300 lat, jest tylko gościem.
encoded: Alaska to największy, a zarazem najsłabiej zaludniony ze stanów Ameryki. Zdajemy sobie sprawę, że w 10 dni, które mamy do dyspozycji, na pewno nie zobaczymy wszystkiego. Zamiast zaliczania najważniejszych atrakcji wybieramy więc swobodną włóczęgę. Chcemy poznać Alaskan, posłuchać ich opowieści. Poczuć tę krainę. O tym, jak bardzo „innym” stanem jest Alaska, świadczy m.in. sposób, w jaki mówi się tutaj o reszcie kraju – Lower 49, czyli „tamten daleki świat poniżej 49 równoleżnika”. Oferując spokój, ciszę i komfortową izolację od polityki i wielkomiejskiego zgiełku, Alaska przyciąga różnej maści dziwaków z całego kontynentu. Pierwszego spotykamy już na trasie do parku Denali. Staruszek resztki siwych włosów ma związane w długi kucyk, a ciemne okulary maskują przepite oczy. Minivan, którym nas podwozi, cały obwieszony jest indiańskimi symbolami i stanowi jednocześnie dom dla niego i psa, z którym dzielimy coś, co od dawna nie jest już tylnym siedzeniem. – Widzicie te chmury? – Tak... Co z nimi? – Widzicie, jakie są nienaturalnie regularne? Zdradzę wam tajemnicę – to chmury wyprodukowane przez człowieka. Armia USA ma w okolicy tajne podziemne bazy, z których za pomocą mikrofal próbuje kreować pogodę. Ale to im się nie uda. Przyroda jest silniejsza! Park Narodowy Denali, w którym położony jest szczyt McKinley, to symbol Alaski i punkt obowiązkowy każdej wycieczki. Nas przyciąga tu także magia miejsca, którą stworzył Jon Krakauer, opisując historię młodego Chrisa MacCandlessa w książce Into the Wild (Wszystko za życie). Niestety, mit najdzikszego miejsca w USA szybko znika za sprawą setek turystów, asfaltowych parkingów, kas biletowych i dziesiątek formalnych procedur. Do wnętrza parku dostęp jest możliwy tylko w oficjalnych autobusach, które przemierzają 90-kilometrowy odcinek szutrowej drogi od siedziby parku do wioski Kantishna pod masywem McKinley. Siedziba nosi nazwę Centrum Dostępu do Dziczy, a pozbawieni poczucia humoru parkowi rangersi traktują to śmiertelnie seri…

ng2-5b1a9be.jpg
width: 600
height: 400